క్రీస్తు రాకడ యొక్క ఉద్దేశ్యము

క్రీస్తు రాకడ యొక్క ఉద్దేశ్యము క్రీస్తు రాకడ యొక్క ఉద్దేశ్యము "అపవాది యొక్క కార్యములను నాశనము చేయుటకే దేవుని కుమారుడు ప్రత్యక్షమాయెను."

1. క్రైస్తవులతో పాటు అన్యజనులైన అనేకమంది ప్రముఖ రచయితలు, పూర్వకాలంలోను తరువాతి కాలంలోను, సద్గుణ సౌందర్యాన్ని చిత్రించడానికి తమ శక్తినంతటినీ, కళానైపుణ్యాన్నంతటినీ వినియోగించారు. అదే శ్రమతో వారు దుర్గుణ వికృతత్వాన్ని, అంటే సాధారణంగా దుర్గుణాన్ని, అలాగే తమతమ యుగాలలోను దేశాలలోను అత్యంత ప్రబలంగా ఉన్న ప్రత్యేక దుర్గుణాలను, అత్యంత సజీవమైన వర్ణాలతో వర్ణించారు. అంతే శ్రద్ధతో సద్గుణాన్ని వెంబడించే సంతోషాన్ని, దుర్గుణానికి సాధారణంగా తోడై ఉండి ఎల్లప్పుడూ దానిని వెంబడించే దుఃఖాన్ని వారు స్పష్టంగా చూపించారు. ఇలాంటి గ్రంథాలు పూర్తిగా నిష్ప్రయోజనమైనవి కావని ఒప్పుకోవచ్చు. బహుశా దీనివలన కొందరు సద్గుణాన్ని కోరుకొని దానిని అనుసరించడానికి పురికొల్పబడి ఉండవచ్చు; మరికొందరు తమ దుర్గుణ పరుగులో ఆపివేయబడి, కనీసం కొంతకాలమైనా దాని నుండి మరలి ఉండవచ్చు. కానీ ఈ సాధనాల ద్వారా మనుష్యులలో కలిగే మార్పు లోతైనదిగాను సార్వత్రికమైనదిగాను ఉండడం అరుదు:

అది స్థిరమైనది కావడం ఇంకా అరుదు; కొద్ది కాలంలోనే ఉదయపు మేఘంలా మాయమైపోతుంది. మన చుట్టూ ఉన్న లెక్కలేనన్ని శోధనలను జయించడానికి అలాంటి ప్రేరణలు చాలా బలహీనమైనవి. సద్గుణం యొక్క సౌందర్యాన్ని ప్రయోజనాన్ని గూర్చి, దుర్గుణం యొక్క వికృతత్వాన్ని దుష్ఫలితాలను గూర్చి చెప్పగలిగినదంతా ఒక్క క్రమరహిత వాంఛను గాని ఆవేశాన్ని గాని ఎదిరించలేదు, జయించి స్వస్థపరచడమైతే అసలే చేయలేదు.

ఈ కంచెలన్నీ, వాటి సమస్త సైన్యమూ, ఒక్క కపటమైన అంతరంగ పాపం పూర్తిగా తుడిచిపెట్టివేస్తుంది.

2. కాబట్టి మనం ఎప్పుడైనా దుర్గుణాన్ని జయించాలన్నా, సద్గుణ ఆచరణలో స్థిరంగా నిలబడాలన్నా, వీటి కంటే మెరుగైన ఆయుధాలు కలిగి ఉండడం తప్పనిసరి; లేకపోతే ఏది సరైనదో చూడగలమేగాని దానిని సాధించలేము. వివేచనాపరులైన అనేకమంది, ఆ

అన్యజనులలో సహితం, దీనిని గాఢంగా గ్రహించారు. వారి హృదయ భాష మెడియా మాటలే: — Video meliora, proboque; Detertiora sequor: [మంచిని చూస్తున్నాను, మెచ్చుకుంటున్నాను; అయినా చెడ్డదానినే అనుసరిస్తున్నాను:]

ఇది అపొస్తలుని మాటలతో ఎంత సరిగ్గా కలుస్తున్నది! (పాపం గూర్చి ఒప్పింపబడినా ఇంకా దానిని జయించని మనుష్యుని పాత్రలో ఆయన ఇలా అంటాడు:) "నేను చేయగోరిన మేలు చేయక, చేయగోరని కీడే చేయుచున్నాను!" మానవ మనస్సు యొక్క నిస్సహాయతను రోమా తత్వవేత్త సహితం కనుగొనగలిగాడు:

"ప్రతి మనుష్యునిలో ఈ బలహీనత ఉన్నది" అని అతడు అంటాడు; (అతడు 'ఈ ఘోరమైన వ్యాధి' అని అనగలిగేవాడు;) 9 [1872 ముద్రణ పాఠం]

క్రీస్తు రాకడ యొక్క ఉద్దేశ్యము "gloriae sitis, — కీర్తి కోసం దాహం. స్వభావం వ్యాధిని చూపిస్తుంది; కానీ స్వభావం మనకు ఏ నివారణనూ చూపదు."

3. వారు నివారణ కోసం వెదికినా అది వారికి దొరకకపోవడం ఆశ్చర్యం కాదు. ఎందుకంటే అది ఎన్నడూ లేని చోట, ఎన్నడూ దొరకని చోట, అనగా తమలోనే, బుద్ధిలోనే, తత్వశాస్త్రంలోనే వారు దానిని వెదికారు: విరిగిన రెల్లులు, నీటి బుడగలు, పొగ! అది దొరకడం సాధ్యమైన ఏకైక స్థలమైన దేవునిలో వారు దానిని వెదకలేదు. దేవునిలోనా! కాదు; దీనిని వారు పూర్తిగా నిరాకరిస్తారు; అదీ అతి బలమైన మాటలలో.

ఎందుకంటే వారి ప్రవక్తలలో ఒకడైన సిసెరో ఒకసారి Nemo unquam vir magnus sine afflatu divino fuit, — "దైవప్రేరణ లేకుండా గొప్పవాడైనవాడు ఎవడూ ఎన్నడూ లేడు" [అనే ఆశ్చర్యకరమైన సత్యాన్ని] తడబడి పలికినా, అదే గ్రంథంలో అతడు తనకే విరుద్ధంగా మాట్లాడి, తన సొంత వాదనను పూర్తిగా కూల్చివేస్తూ, Quis pro virtute aut sapientia gratias dedit Deis unquam? — అని అడుగుతాడు —

"తన సద్గుణం కోసమో జ్ఞానం కోసమో దేవునికి ఎవడైనా ఎప్పుడైనా కృతజ్ఞతలు చెల్లించాడా?" రోమా కవి ఇంకా స్పష్టంగా మాట్లాడతాడు; అతడు అనేక బాహ్య ఆశీర్వాదాలను పేర్కొన్న తరువాత నిజాయితీగా ఇలా కలుపుతాడు —

Haec satis est orare Jovem, qui donat et aufert; Det vitam, det opes: aequum mi animum ipse parabo. [ఇచ్చి తీసివేసే జూపిటర్‌ను ఇంత వేడుకుంటే చాలు; జీవాన్ని ఇమ్ము, సంపదను ఇమ్ము: సమతుల్యమైన మనస్సును నేనే సిద్ధపరచుకుంటాను.]

ఆయన ఇవ్వగలిగినవి లేదా తీసివేయగలిగినవి దేవుని అడుగుతాం, — జీవం, సంపద; కానీ సద్గుణవంతునిగా నన్ను నేనే చేసుకుంటాను.

4. వారిలో శ్రేష్ఠులు కూడా సద్గుణాన్ని కొంత దేవుని నుండి, కొంత తమ నుండి కోరుకున్నారు; లేదా వాస్తవానికి అపవాదులే అయిన ఆ దేవతల నుండి దానిని కోరుకున్నారు, కాబట్టి వారు తమ భక్తులను తమకంటే మెరుగైనవారిగా చేయడానికి అవకాశం లేదు. "జీవమును అక్షయతయు సువార్త ద్వారా వెలుగులోనికి తేబడు" వరకు, "అపవాది కార్యములను నాశనము చేయుటకు దేవుని కుమారుడు ప్రత్యక్షమగు" వరకు జ్ఞానులలో జ్ఞానుల వెలుగు ఇంత మసకగా ఉండెను!

అయితే ఇక్కడ చెప్పబడిన "అపవాది కార్యములు" ఏవి? వాటిని నాశనము చేయడానికి "దేవుని కుమారుడు" ఎలా "ప్రత్యక్షమాయెను"? ఆయన వాటిని వాస్తవంగా ఎలా, ఏ విధంగా, ఏ మెట్ల ద్వారా

"నాశనము" చేస్తాడు? అత్యంత ముఖ్యమైన ఈ మూడు అంశాలను మనం క్రమంగా పరిశీలిద్దాం.

I. 1. మొదటిగా, ఈ అపవాది కార్యములు ఏవో వాక్యభాగానికి ముందు వెనుక ఉన్న మాటల నుండి మనం తెలుసుకుంటాం: "పాపములను తీసివేయుటకు ఆయన ప్రత్యక్షమాయెనని మీకు తెలియును." (1 యోహాను

3:5.) "ఆయనయందు నిలిచియుండు ప్రతివాడును పాపము చేయడు; పాపము చేయు ప్రతివాడును ఆయనను చూడలేదు, ఆయనను ఎరుగడు." (1 యోహాను 3:6.) "పాపము చేయువాడు అపవాది సంబంధి; అపవాది మొదటినుండి పాపము చేయుచున్నాడు. అపవాది క్రియలను నాశనము చేయుటకే దేవుని కుమారుడు ప్రత్యక్షమాయెను." (1 యోహాను 3:8.) "దేవుని మూలముగా పుట్టిన ప్రతివాడును పాపము చేయడు." (1

యోహాను 3:9.) ఇదంతటి నుండి, ఇక్కడ చెప్పబడిన "అపవాది కార్యములు" పాపమూ పాపఫలాలే అని స్పష్టమవుతున్నది.

2. అయితే చాలాకాలం భూమిని కప్పిన మేఘాలను దేవుని జ్ఞానం ఇప్పుడు చెదరగొట్టి, ఈ విషయాల గూర్చి మనుష్యుల బాల్యచాపల్యపు ఊహలకు ముగింపు పలికింది కాబట్టి, దేవుని వాక్యాలు మనకు బోధించినంతవరకు ఈ "అపవాది కార్యములను" మరింత స్పష్టంగా చూడడం ప్రయోజనకరం. పరిశుద్ధాత్మ ఉద్దేశ్యం మన విశ్వాసానికి సహాయం చేయడమే గాని మన కుతూహలాన్ని

క్రీస్తు రాకడ యొక్క ఉద్దేశ్యము తృప్తిపరచడం కాదు; అందుచేత ఆదికాండము మొదటి అధ్యాయాలలో ఆయన ఇచ్చిన వృత్తాంతం చాలా క్లుప్తమైనది. అయినా అది ఎంత స్పష్టంగా ఉన్నదంటే, మనం తెలుసుకోవలసినదంతా దాని నుండి నేర్చుకోవచ్చు.

3. విషయాన్ని మొదటి నుండి తీసుకుంటే: "దేవుడైన యెహోవా" (అక్షరార్థంగా, యెహోవా, దేవతలు; అనగా ఒకడు మరియు ముగ్గురు) "తన స్వరూపమందు మనుష్యుని సృజించెను;" — తన సొంత సహజ స్వరూపమందు, అతని శ్రేష్ఠ భాగం విషయంలో; అనగా దేవుడు ఆత్మ అయినట్లే అతడు కూడా ఆత్మ; అవగాహన కలిగినవాడు; ఇది ఆత్మ యొక్క సారం కాకపోయినా అత్యంత ముఖ్యమైన లక్షణంగా కనిపిస్తుంది. బహుశా మానవాత్మ, దేవదూతల ఆత్మలాగే, అప్పుడు సత్యాన్ని అంతర్దృష్టితో గ్రహించి ఉండవచ్చు. అందుకే అతడు ప్రతి జీవిని చూడగానే దాని అంతరంగ స్వభావం ప్రకారం పేరు పెట్టాడు. అయినా అతడు సృష్టింపబడినవాడు కాబట్టి అతని జ్ఞానం పరిమితమైనది: కాబట్టి అజ్ఞానం అతనికి విడదీయరానిది; కాని పొరపాటు అలా కాదు; అతడు దేనిలోనూ పొరబడినట్లు కనబడదు. కానీ పొరబడడానికి, మోసపోవడానికి అతడు సమర్థుడే, అయినా అలా తప్పనిసరిగా జరగవలసిన అవసరం లేదు.

4. అతనికి ఒక చిత్తం, వివిధ భావోద్రేకాలు (ఇవి చిత్తం వివిధ రీతుల్లో వ్యక్తమవడమే) కూడా ఇవ్వబడ్డాయి; అతడు మంచిదాన్ని ప్రేమించి, కోరి, దానిలో ఆనందించడానికి: లేకపోతే అతని అవగాహన నిష్ప్రయోజనమై ఉండేది. స్వేచ్ఛ కూడా అతనికి ఇవ్వబడింది; మంచిదాన్ని ఎంచుకొని, కానిదాన్ని నిరాకరించే శక్తి. ఇది లేకపోతే చిత్తమూ అవగాహనా రెండూ పూర్తిగా నిష్ప్రయోజనమై ఉండేవి. నిజానికి స్వేచ్ఛ లేకపోతే మనుష్యుడు స్వతంత్ర కర్త కావడం మాట అటుంచి, అసలు కర్తే కాకుండా ఉండేవాడు. ఎందుకంటే స్వేచ్ఛ లేని ప్రతి జీవి కేవలం నిష్క్రియాత్మకమైనది; ఏ మాత్రమూ క్రియాశీలి కాదు. మీ చేతిలో కత్తి ఉందనుకోండి. మీకంటే బలవంతుడైన ఒకడు మీ చేతిని పట్టుకుని, మూడవ వ్యక్తిని గాయపరచమని మిమ్మల్ని బలవంతం చేస్తున్నాడా? ఇందులో మీరు కత్తి కంటే ఎక్కువగా కర్త కారు: చేయి ఉక్కులాగే నిష్క్రియాత్మకమైనది. సాధ్యమైన ప్రతి సందర్భంలోనూ ఇంతే. స్వేచ్ఛ లేనివాడు కర్త కాదు, కర్మ మాత్రమే.

5. కాబట్టి విశ్వంలోని ప్రతి ఆత్మ, ఆత్మగా, అవగాహనతోను, తత్ఫలితంగా చిత్తంతోను, కొంత స్వేచ్ఛతోను కూడినదై ఉంటుందని, ఈ మూడూ ప్రతి వివేచనగల స్వభావంలో విడదీయరాని విధంగా ఏకమై ఉంటాయని అనిపిస్తున్నది. ఇది గమనించండి: బలవంతపెట్టబడిన లేదా అధిగమింపబడిన స్వేచ్ఛ నిజానికి స్వేచ్ఛే కాదు. అది పదాలలోనే వైరుధ్యం. అది 'స్వేచ్ఛలేని స్వేచ్ఛ' అంటే ఉన్నదున్నట్లు అర్థరహితమైన మాట.

6. ఇంకా ఒక విషయం గమనించవచ్చు, (ఇది ముఖ్యమైన గమనిక,) స్వేచ్ఛ లేనిచోట నైతికమైన మంచిచెడులు, సద్గుణదుర్గుణాలు ఉండవు. అగ్ని మనలను వెచ్చబరుస్తుంది; అయినా అది సద్గుణానికి సమర్థమైనది కాదు: అది మనలను కాల్చుతుంది; అయినా ఇది దుర్గుణం కాదు. వివేచన గల జీవి మంచిదాన్ని ఎరిగి, ప్రేమించి, ఎంచుకొన్నప్పుడే సద్గుణం ఉంటుంది; అలాగే అటువంటి జీవి చెడ్డదాన్ని ఎరిగి, ప్రేమించి, ఎంచుకొన్నప్పుడే దుర్గుణం ఉంటుంది.

7. దేవుడు మనుష్యుని తన సహజ స్వరూపంలోనే కాక తన నైతిక స్వరూపంలో కూడా సృజించాడు.

ఆయన అతనిని "జ్ఞానమందు" మాత్రమే కాక నీతియందును నిజమైన పరిశుద్ధతయందును కూడా సృజించాడు. అతని అవగాహన నిర్దోషమైనదిగా, తన తరహాలో పరిపూర్ణమైనదిగా ఉన్నట్లే, అతని భావోద్రేకాలన్నీ కూడా ఉన్నాయి. అవన్నీ సరిగ్గా నిలిపి ఉంచబడి, వాటి వాటి తగిన వస్తువులపై యుక్తంగా పనిచేశాయి. స్వతంత్ర కర్తగా అతడు తన అవగాహన చూపిన దిశ ప్రకారం మంచిదైనదాన్నంతటినీ స్థిరంగా ఎంచుకున్నాడు. అలా చేయడంలో అతడు వర్ణనాతీతంగా సంతోషంగా ఉన్నాడు; దేవునిలో నివసిస్తూ, దేవుడు అతనిలో నివసిస్తూ; నిత్యుడైన ఆత్మ ద్వారా తండ్రితోను కుమారునితోను అవిచ్ఛిన్నమైన సహవాసం

క్రీస్తు రాకడ యొక్క ఉద్దేశ్యము కలిగి; తన మార్గాలన్నీ మంచివనీ దేవునికి అంగీకారమైనవనీ అతని మనస్సాక్షి నిరంతరం సాక్ష్యమిస్తుండగా.

8. అయినా అతని స్వేచ్ఛ (ముందు గమనించినట్లు) మంచిని గాని చెడును గాని ఎంచుకొనే లేదా నిరాకరించే శక్తిని అవశ్యంగా కలిగి ఉంది. నిజానికి అప్పుడు మనుష్యుడు చెడు అని తెలిసి కూడా దానిని ఎంచుకోగలడా అని సందేహించబడింది. కానీ అతడు చెడును మంచిగా పొరబడగలడనడంలో సందేహం లేదు. అతడు తప్పు చేయలేనివాడు కాడు; కాబట్టి పాపం చేయలేనివాడూ కాడు. ఇది Unde malum? "లోకంలోకి చెడు ఎలా వచ్చింది?" అనే మహా ప్రశ్నలోని కష్టమంతటినీ విప్పుతుంది. అది "ఉదయకుమారుడైన లూసిఫర్" నుండి వచ్చింది. అది అపవాది కార్యం. అపొస్తలుడు చెప్పినట్లు "అపవాది మొదటినుండి పాపము చేయుచున్నాడు;" అనగా అతడు విశ్వంలో మొదటి పాపి, పాపకర్త, తన స్వేచ్ఛను దుర్వినియోగం చేసి సృష్టిలోకి చెడును ప్రవేశపెట్టిన మొదటి జీవి. అతడు,

— మొదటివాడైన, మొదటి ప్రధాన దూత కాకపోయినా, తన గూర్చి తాను మరీ గొప్పగా తలంచుకొనేలా తనను తానే శోధించుకున్నాడు. అతడు స్వేచ్ఛగా ఆ శోధనకు లొంగాడు; మొదట గర్వానికి, తరువాత స్వచిత్తానికి దారి ఇచ్చాడు. అతడు "ఉత్తరదిక్కున ఉన్న ప్రక్కలలో కూర్చుందును; మహోన్నతునితో సమానుడనగుదును" అన్నాడు. అతడు ఒంటరిగా పడిపోలేదు, ఆకాశ నక్షత్రాలలో మూడవ భాగాన్ని వెంటనే తనతో పాటు లాక్కున్నాడు; దాని ఫలితంగా అవి తమ మహిమను సంతోషాన్ని కోల్పోయి, తమ పూర్వ నివాసం నుండి తరిమివేయబడ్డాయి.

9. "మహా క్రోధము కలిగి," బహుశా దేవుడు కొత్తగా సృజించిన ప్రాణుల సంతోషాన్ని చూసి అసూయ కూడా కలిగి, వారి నుండి దానిని తొలగించాలని అతడు కోరుకొని ప్రయత్నించడం ఆశ్చర్యం కాదు. దీనికోసం అతడు పాములో దాగాడు; ఆ పాము మృగజాతులన్నిటిలో అత్యంత కుయుక్తి గలది లేదా తెలివైనది, అందువల్ల అనుమానాన్ని రేపడానికి అతి తక్కువ అవకాశం గలది. నిజానికి కొందరు (బహుశా సరిగ్గానే) ఆ పాముకు అప్పుడు బుద్ధి, మాట ఉన్నాయని భావించారు. అది అలా అని హవ్వకు తెలియకపోతే, ఆమె దానితో సంభాషణ జరిపేదా? అపొస్తలుడు చెప్పినట్లు ఆమె మోసపోయే బదులు భయపడి ఉండేది కాదా? ఆమెను మోసగించడానికి సాతాను సత్యాన్ని అసత్యంతో కలిపాడు: — "మీరు ఈ తోటలోని ఏ వృక్షఫలమును తినకూడదని దేవుడు చెప్పెనా?" — కొద్దిసేపటికే దేవుని నమ్మకుండా, ఆయన హెచ్చరిక నెరవేరదని భావించేలా ఆమెను ఒప్పించాడు. అప్పుడు ఆమె శోధన అంతటికీ తెరువబడింది: — "శరీరాశకు;" ఎందుకంటే ఆ చెట్టు "తినుటకు మంచిదిగా" ఉంది: "నేత్రాశకు;" ఎందుకంటే అది

"కంటికి ఇంపుగా" ఉంది: "జీవపు డంబమునకు;" ఎందుకంటే అది "వివేకము కలిగించుటకు కోరదగినదిగా" ఉంది, తత్ఫలితంగా గౌరవం తెచ్చేదిగా. ఆ విధంగా అవిశ్వాసం గర్వాన్ని కన్నది: ఆమె తనను దేవుని కంటే జ్ఞానవంతురాలిగా, దేవుడు తనకు బోధించిన దానికంటే మెరుగైన సంతోష మార్గాన్ని కనుగొనగల దానిగా తలంచింది. అది స్వచిత్తాన్ని కన్నది: తనను సృజించినవాని చిత్తం కాక తన సొంత చిత్తం చేయాలని ఆమె నిశ్చయించుకుంది. అది మూర్ఖమైన కోరికలను కన్నది; చివరికి బాహ్య పాపంతో అంతా పూర్తి చేసింది: "ఆమె దాని ఫలములో కొంచెము తీసికొని తినెను."

10. అప్పుడామె "తన పెనిమిటికిని ఇయ్యగా అతడును తినెను." ఆ దినమున, ఆ క్షణముననే అతడు చనిపోయాడు! అతని ఆత్మలో దేవుని జీవం ఆరిపోయింది. మహిమ అతనిని విడిచిపోయింది. దేవుని నైతిక స్వరూపమంతటినీ, అనగా నీతిని నిజమైన పరిశుద్ధతను అతడు పోగొట్టుకున్నాడు. అతడు అపవిత్రుడయ్యాడు; అసంతోషి అయ్యాడు; పాపంతోను అపరాధభావంతోను బాధించే భయాలతోను నిండిపోయాడు. దేవుని నుండి తెగిపోయి,

క్రీస్తు రాకడ యొక్క ఉద్దేశ్యము ఇప్పుడు ఆయనను కోపగించిన న్యాయాధిపతిగా చూస్తూ "అతడు భయపడెను." కానీ "తోటచెట్ల మధ్య యెహోవా సన్నిధి నుండి దాగుకొనగలను" అని తలంచేంతగా అతని అవగాహన ఎంత చీకటిమయమైపోయింది! ఆ విధంగా అతని ఆత్మ దేవునికి పూర్తిగా మృతమైంది! ఆ దినమున అతని శరీరం కూడా చనిపోవడం మొదలుపెట్టింది, — బలహీనతకు, రోగానికి, నొప్పికి లోనయింది; ఇవన్నీ శరీర మరణానికి సన్నాహాలు, ఆ మరణం సహజంగా నిత్య మరణానికి నడిపించింది.

II. "అపవాది కార్యములు" అంటే ఇవే; పాపము దాని ఫలాలు, వాటి క్రమంలోను సంబంధంలోను పరిశీలించబడినవి. రెండవదిగా, వాటిని నాశనం చేయడానికి దేవుని కుమారుడు ఎలా ప్రత్యక్షమయ్యాడో మనం పరిశీలించాలి.

1. లోకపు పునాది వేయబడక ముందు, వేయబడిన సమయంలో, పరలోకవాసులకు ఆయన తండ్రితో సమాన మహిమ గల ఏకైక కుమారునిగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆయన ఇలా పలికినది విన్నప్పుడు ఈ "ఉదయ నక్షత్రములు కూడి పాడెను," "దేవుని కుమారులందరు ఆర్భాటము చేసిరి,"

"వెలుగు కలుగును గాక; అంతట వెలుగు కలిగెను;" — ఆయన "శూన్యముపైన ఉత్తరదిక్కును విశాలపరచినప్పుడు," "ఆకాశమును తెరవలె పరచినప్పుడు." నిజానికి ప్రాచీన

సంఘం యొక్క సార్వత్రిక విశ్వాసం ఏమిటంటే, తండ్రియైన దేవుని ఎవడును చూడలేదు, చూడలేడు; అనాదికాలం నుండి ఆయన చేరరాని వెలుగులో నివసిస్తున్నాడు; ఆయన ఎప్పుడైనా తన ప్రాణులకు తనను తాను బయలుపరచుకొన్నది తన ప్రేమ కుమారునిలోనే, ఆయన ద్వారానే.

2. ఆదియందు పరదైసులో మన మొదటి తలిదండ్రులకు దేవుని కుమారుడు ఎలా ప్రత్యక్షమయ్యాడో నిర్ణయించడం సులభం కాదు. ఆయన వారికి మనుష్యరూపంలో కనిపించి ముఖాముఖిగా వారితో సంభాషించాడని సాధారణంగా, బహుశా సరిగ్గానే, భావిస్తారు. "క్రీస్తు యొక్క మహిమాన్విత మానవత్వం" గూర్చి డాక్టర్ వాట్స్ చేసిన తెలివైన కలను నేను ఏమాత్రం నమ్మలేను; లోకం ప్రారంభం కాక ముందే అది ఉన్నదని, నాకు తెలియని ఏవో ఆశ్చర్యకరమైన శక్తులు దానికి ఉన్నాయని ఆయన భావిస్తాడు. కాదు, ఇది అత్యంత ప్రమాదకరమైన, నిజానికి హానికరమైన ఊహ అని నేను భావిస్తున్నాను; ఎందుకంటే కుమారుని దైవత్వాన్ని నిరూపిస్తాయని ఇంతవరకు భావించబడిన అనేక లేఖన భాగాల బలాన్ని ఇది పూర్తిగా తొలగిస్తుంది. పరిశుద్ధులకు ఒక్కసారి అప్పగింపబడిన విశ్వాసం నుండి ఆ గొప్ప వ్యక్తిని పక్కకు తప్పించిన ప్రధాన సాధనం ఇదే అని నేను భయపడుతున్నాను; — అంటే, ఆయన తప్పుకున్నట్లయితే; ఆయన మరణానంతర రచనలలో ముద్రించబడిన ఆ అందమైన స్వగతం నిజమైనదైతే; అందులో తండ్రితో సహసమానుడును సహనిత్యుడునని కుమారుని నమ్మలేకపోతున్నందుకు అసంతృప్తి చెందవద్దని ఆయన ఎంతో ఆసక్తిగా దేవుని కుమారుని వేడుకుంటాడు.

3. తరువాతి యుగాలలో కూడా ఇలాంటి ప్రత్యక్షతల ద్వారానే ఆయన ప్రత్యక్షమయ్యాడని మనం సహేతుకంగా నమ్మకూడదా? ఎనోకు "దేవునితో నడచుచుండగా" అతనికి; జలప్రళయానికి ముందు తరువాత నోవహుకు; అనేక సందర్భాలలో అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబులకు; ఇంకేమీ చెప్పకుండా, మోషేకు? "నా సేవకుడైన మోషే నా యింటియందంతటను నమ్మకమైనవాడు. — అతనితో నేను ముఖాముఖిగా, గూఢమైన మాటలతో కాక ప్రత్యక్షంగా మాట్లాడుదును; అతడు యెహోవా స్వరూపమును చూచును;" అనగా దేవుని కుమారుని. ఈ వాక్యానికి సహజమైన అర్థం ఇదే అనిపిస్తుంది.

4. కానీ ఇవన్నీ ఆయన మహా ప్రత్యక్షతకు ఛాయారూపాలు మాత్రమే. కాలము పరిపూర్ణమైనప్పుడు (లోకం యొక్క సరిగ్గా మధ్య యుగంలో, ఒక గొప్ప వ్యక్తి విస్తృతంగా నిరూపించినట్లు) దేవుడు "తన ప్రథమ కుమారుని స్త్రీ ద్వారా పుట్టినవానిగా లోకంలోకి తెచ్చెను," మహోన్నతుని శక్తి ఆమెను

క్రీస్తు రాకడ యొక్క ఉద్దేశ్యము ఆవరించగా. తరువాత ఆయన గొఱ్ఱెల కాపరులకు; భక్తుడైన సుమెయోనుకు; ప్రవక్త్రి అన్నకు; "యెరూషలేములో విమోచనకు కనిపెట్టుచున్న వారందరికి" ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

5. తన యాజక పరిచర్యను నెరవేర్చడానికి తగిన వయస్సు వచ్చినప్పుడు, ఆయన ఇశ్రాయేలుకు ప్రత్యక్షమయ్యాడు; ప్రతి పట్టణంలోను ప్రతి నగరంలోను దేవుని రాజ్య సువార్తను ప్రకటిస్తూ. కొంతకాలం పాటు ఆయన "ఈయన మాట్లాడినట్లు ఏ మనుష్యుడును ఎన్నడును మాట్లాడలేదు" అని, "ఆయన అధికారము గలవానివలె మాట్లాడెను" అని దేవుని సర్వజ్ఞానముతోను శక్తితోను ఒప్పుకొన్న అందరిచేత మహిమపరచబడ్డాడు. ఆయన చేసిన లెక్కలేని "సూచకక్రియలు, అద్భుతములు, మహత్కార్యముల" ద్వారా, అలాగే ఆయన జీవితమంతటి ద్వారా ఆయన ప్రత్యక్షమయ్యాడు; ఆయన స్త్రీ ద్వారా పుట్టినవారిలో "పాపమెరుగని" ఒక్కడు, పుట్టినది మొదలు చనిపోవు వరకు "సమస్తమును బాగుగా చేసినవాడు;" ఎల్లప్పుడూ "తన చిత్తమును కాక తనను పంపినవాని చిత్తమును" చేసినవాడు.

6. అన్నిటి తరువాత, "ఇదిగో లోకపాపమును మోసికొనిపోవు దేవుని గొఱ్ఱెపిల్ల!" ఇది ఆయన అంతకు ముందు చేసిన ఏ ప్రత్యక్షత కంటే మరింత మహిమాన్వితమైన ప్రత్యక్షత. ఆయన "మన అతిక్రమములనుబట్టి గాయపరచబడినప్పుడు;" ఆయన

"మన పాపములను తన శరీరమందు మ్రానుమీద మోసికొనినప్పుడు;" "తనను తాను ఒక్కసారి అర్పించుకొనుటవలన సమస్త లోకపు పాపములకు సంపూర్ణమైన, పరిపూర్ణమైన, చాలిన బలిని, అర్పణను, ప్రాయశ్చిత్తమును చేసి," "సమాప్తమైనది అని చెప్పి, తల వంచి ప్రాణము విడిచినప్పుడు" ఆయన దేవదూతలకు మనుష్యులకు ఎంత ఆశ్చర్యకరంగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు! ఇంకా ఆ ప్రత్యక్షతలను కేవలం ప్రస్తావిస్తే చాలు, — మృతులలో నుండి ఆయన పునరుత్థానం; లోకం ప్రారంభం కాక ముందు ఆయనకు ఉన్న మహిమలోనికి పరలోకానికి ఆయన ఆరోహణం; పెంతెకొస్తు దినమున ఆయన పరిశుద్ధాత్మను కుమ్మరించడం; ఈ రెండూ కీర్తనకారుని ఈ ప్రసిద్ధ మాటలలో సుందరంగా వర్ణించబడ్డాయి: "నీవు ఉన్నతమునకు ఎక్కి చెరను చెరగా కొనిపోయితివి, మనుష్యులచేత, నీ విరోధులచేత కూడా కానుకలను పుచ్చుకొంటివి, యెహోవా దేవుడు వారి మధ్య నివసించునట్లు."

7. "యెహోవా దేవుడు వారిలో నివసించునట్లు:" ఇది దేవుని కుమారుని మరింత ప్రత్యక్షతను సూచిస్తున్నది; అనగా ఆయన తనను తాను అంతరంగంలో ప్రత్యక్షపరచుకొనుట. తన మరణానికి కొంచెం ముందు ఆయన దీనిని గూర్చి తన

అపొస్తలులతో చెప్పినప్పుడు, వారిలో ఒకడు వెంటనే "ప్రభువా, నీవు లోకమునకు కాక మాకు మాత్రమే నిన్ను ప్రత్యక్షపరచుకొనబోవుట ఎట్లు?" అని అడిగాడు. తన నామంలో విశ్వసించడానికి మనలను సమర్థులను చేయడం ద్వారానే. ఎందుకంటే మనం ధైర్యంతో ఇలా చెప్పగలిగినప్పుడు ఆయన మనకు అంతరంగంలో ప్రత్యక్షమవుతాడు,

"నా ప్రభువా, నా దేవా!" అప్పుడు మనలో ప్రతి ఒక్కరమూ ధైర్యంగా ఇలా చెప్పగలం: "నేనిప్పుడు జీవించుచున్న జీవితము, నన్ను ప్రేమించి నా కొరకు తన్నుతానే అప్పగించుకొనిన దేవుని కుమారునియందలి విశ్వాసము వలననే జీవించుచున్నాను." [గలతీ 2:20] మన హృదయాలలో ఆయన ఈ విధంగా తనను ప్రత్యక్షపరచుకోవడం ద్వారానే ఆయన "అపవాది కార్యములను" సమర్థవంతంగా "నాశనము చేయును."

III. 1. ఆయన దీనిని ఎలా, ఏ విధంగా, ఏ మెట్ల ద్వారా వాస్తవంగా నాశనం చేస్తాడో ఇప్పుడు మనం పరిశీలించాలి. మొదటిగా, సాతాను హవ్వలో అవిశ్వాసంతో ఆమెను కలుషితం చేయడం ద్వారా తన పనిని ప్రారంభించినట్లే, దేవుని కుమారుడు తనయందు విశ్వసించడానికి మనలను సమర్థులను చేయడం ద్వారా మనుష్యునిలో తన పనిని ప్రారంభిస్తాడు.

ఆయన మన అవగాహన నేత్రాలను తెరచి ప్రకాశింపజేస్తాడు. చీకటిలో నుండి వెలుగు ప్రకాశించమని ఆజ్ఞాపించి, "ఈ లోకపు దేవుడు" మన హృదయాలపై పరచిన తెరను తొలగిస్తాడు. అప్పుడు మనం తర్కపు గొలుసు ద్వారా కాక, ఒక విధమైన అంతర్దృష్టి ద్వారా, ప్రత్యక్ష దర్శనం ద్వారా "దేవుడు క్రీస్తునందు లోకమును తనతో సమాధానపరచుకొనుచు, వారి అపరాధములను వారికి లెక్కింపక" ఉన్నాడని, నాకు కూడా నా పూర్వ అపరాధాలు లెక్కింపక ఉన్నాడని చూస్తాం. ఆ దినమున "మనం దేవుని సంబంధులమని,

క్రీస్తు రాకడ యొక్క ఉద్దేశ్యము విశ్వాసం ద్వారా దేవుని పిల్లలమని" మనకు తెలుస్తుంది; "ఆయన రక్తమువలన మనకు విమోచనము, అనగా పాప క్షమాపణ కలిగియున్నది." "విశ్వాసమువలన నీతిమంతులముగా తీర్చబడిన మనము మన ప్రభువైన యేసు

క్రీస్తు ద్వారా దేవునితో సమాధానము కలిగియున్నాము;" — ఏ స్థితిలోనైనా సంతుష్టులుగా ఉండడానికి మనలను సమర్థులను చేసే ఆ సమాధానం; అది మనలను కలవరపరిచే సమస్త సందేహాల నుండి, బాధించే సమస్త భయాల నుండి, ప్రత్యేకంగా "మరణభయముచేత జీవితకాలమంతయు దాసులుగా ఉన్నవారిని" విడిపించే ఆ "మరణభయము" నుండి విడిపిస్తుంది.

2. అదే సమయంలో దేవుని కుమారుడు అపవాది యొక్క ఆ మహా కార్యపు మూలంపై, అనగా గర్వంపై దెబ్బ కొడతాడు; పాపిని ప్రభువు యెదుట తనను తాను తగ్గించుకొనేలా, ధూళిలోను భస్మములోను తనను తాను అసహ్యించుకొనేలా చేస్తాడు. ఆయన స్వచిత్తపు మూలంపై దెబ్బ కొడతాడు; తగ్గించబడిన పాపిని "నా ఇష్టప్రకారము కాదు, నీ ఇష్టప్రకారమే కానిమ్ము" అని అన్ని విషయాలలో చెప్పగలిగేలా చేస్తాడు. ఆయన లోకప్రేమను నాశనం చేస్తాడు; తనయందు విశ్వసించేవారిని "ప్రతి మూర్ఖమైన హానికరమైన ఆశ" నుండి, "శరీరాశ, నేత్రాశ, జీవపు డంబము" నుండి విడిపిస్తాడు. ఏ సృష్టింపబడిన వస్తువులోనైనా సంతోషాన్ని వెదకకుండా, కనుగొంటామని ఎదురుచూడకుండా వారిని రక్షిస్తాడు. సాతాను మనుష్యుని హృదయాన్ని సృష్టికర్త నుండి సృష్టి వైపు తిప్పినట్లే, దేవుని కుమారుడు అతని హృదయాన్ని సృష్టి నుండి తిరిగి సృష్టికర్త వైపు తిప్పుతాడు. ఈ విధంగా తనను తాను ప్రత్యక్షపరచుకోవడం ద్వారా ఆయన అపవాది కార్యములను నాశనం చేస్తాడు; దేవుని నుండి వెలివేయబడిన అపరాధిని ఆయన దయకు, క్షమకు, సమాధానానికి; తనలో ఏ మంచీ నివసించని పాపిని ప్రేమకు, పరిశుద్ధతకు; భారంతో బాధపడే దుఃఖితుడైన పాపిని వర్ణనాతీతమైన ఆనందానికి, నిజమైన, సారవంతమైన సంతోషానికి పునరుద్ధరిస్తాడు.

3. అయితే దేవుని కుమారుడు మనుష్యుడు ఈ జీవితంలో ఉన్నంతకాలం అపవాది కార్యమంతటినీ నాశనం చేయడని గమనించవచ్చు. శారీరక బలహీనతను, రోగాన్ని, నొప్పిని, రక్తమాంసాలకు సంభవించే వేయి బలహీనతలను ఆయన ఇంకా నాశనం చేయడు. ఆత్మ నశించిపోయే శరీరంలో నివసించడం వల్ల సహజంగా కలిగే అవగాహన బలహీనతనంతటినీ ఆయన నాశనం చేయడు; కాబట్టి ఇంకా, Humanum est errare et nescire: [తప్పు చేయడం, తెలియకపోవడం మానవ సహజం:]

"అజ్ఞానం, తప్పు రెండూ మానవత్వానికి చెందినవి." మన ప్రస్తుత స్థితిలో ఆయన మనకు అతి స్వల్ప జ్ఞానాన్ని మాత్రమే అప్పగిస్తాడు; మన జ్ఞానం మన వినయానికి అడ్డు రాకుండా, మనం మళ్ళీ దేవతల వలె ఉండాలని ఆశించకుండా. గర్వానికి సంబంధించిన ప్రతి శోధనను, స్వతంత్రత గూర్చిన ప్రతి తలంపును (ఇదే సాధారణంగా మనుష్యులు స్వేచ్ఛ అనే పేరుతో అంతగా ఆసక్తిగా కోరుకొనేది) మన నుండి తొలగించడానికే, "నీవు మంటివి, తిరిగి మంటిలోనికే చేరుదువు!" అనే తీర్పు నెరవేరే వరకు, ఈ బలహీనతలన్నిటితో, ప్రత్యేకంగా అవగాహన బలహీనతతో, ఆయన మనలను చుట్టుముట్టబడినవారిగా విడిచిపెడతాడు.

4. అప్పుడు తప్పు, నొప్పి, శారీరక బలహీనతలన్నీ అంతమవుతాయి: ఇవన్నీ మరణం ద్వారా నాశనమవుతాయి.

మరణం కూడా, మనుష్యుని "కడపటి శత్రువు," పునరుత్థానంలో నాశనం చేయబడుతుంది. ప్రధాన దూత స్వరమును దేవుని బూరను మనం వినే క్షణంలో, "మరణము జయములో మింగివేయబడెను అని వ్రాయబడిన వాక్యము నెరవేరును." "ఈ క్షయమైన" శరీరము "అక్షయతను ధరించుకొనును; ఈ మర్త్యమైన" శరీరము "అమర్త్యతను ధరించుకొనును;" మరియు ఆకాశ మేఘములలో ప్రత్యక్షమైన దేవుని కుమారుడు అపవాది యొక్క ఈ చివరి కార్యాన్ని నాశనం చేస్తాడు!

క్రీస్తు రాకడ యొక్క ఉద్దేశ్యము 5. ఇక్కడ నిజమైన మతం ఏమిటో అత్యంత స్పష్టమైన, బలమైన వెలుగులో మనం చూస్తున్నాం: సర్పం యొక్క తలను నలుగగొట్టే ఆయన [ఆది 3:15] ద్వారా, ఆ పాత సర్పం మనుష్యుని నుండి తీసివేసిన సమస్తానికి మనుష్యుని పునరుద్ధరణ; దేవుని దయకు మాత్రమే కాక దేవుని స్వరూపానికి కూడా పునరుద్ధరణ; ఇది కేవలం పాపం నుండి విడుదలను మాత్రమే కాక దేవుని సంపూర్ణతతో నింపబడడాన్ని కూడా సూచిస్తుంది. పై పరిశీలనలను గమనిస్తే, దీనికి తక్కువైనదేదీ క్రైస్తవ మతం కాదని స్పష్టం. మిగిలినదంతా, ప్రతికూలమైనదైనా బాహ్యమైనదైనా, గురి నుండి పూర్తిగా తప్పినదే. అయితే ఇది ఎంత వైరుధ్యంగా ఉన్నది! క్రైస్తవ లోకంలో ఇది ఎంత తక్కువగా అర్థమైనది; అవును, మొదటి నుండి ఎన్నడూ లేనంత జ్ఞానవంతమైనదని లోకం భావించబడుతున్న ఈ జ్ఞానోదయ యుగంలో కూడా! మన ఆవిష్కరణలన్నిటిలో దీనిని ఎవరు కనుగొన్నారు? విద్యావంతులలో గాని అవిద్యావంతులలో గాని ఎంతమంది!

అయినా బైబిల్ను నమ్మితే దీనిని ఎవరు కాదనగలరు? దీనిని ఎవరు సందేహించగలరు? ఇది బైబిల్ అంతటా మొదటి నుండి చివరి వరకు ఒకే అనుసంధానమైన గొలుసుగా సాగుతుంది; దాని ప్రతి భాగం ప్రతి ఇతర భాగంతో కలిసి ఉండడమే సరైన అర్థంలో విశ్వాస సారూప్యత. మతం అని దీనికంటే మరొకదానిని, లేదా దీనికంటే తక్కువైనదానిని స్వీకరించకుండా జాగ్రత్తపడండి! మరేదీ కాదు: బాహ్య రూపం, బహిరంగంలోను రహస్యంలోను చేసే విధుల చక్రం మతం అని తలంచకండి! నిజాయితీ, న్యాయం, నైతికత అని పిలువబడే ప్రతిదీ (తమ స్థానంలో శ్రేష్ఠమైనవైనా) మతం అని భావించకండి! అన్నిటికంటే తక్కువగా, సనాతనత్వం, సరైన అభిప్రాయం (సామాన్యంగా విశ్వాసం అని పిలువబడేది) మతం అని కలగనకండి! మతపరమైన కలలన్నిటిలో ఇదే అత్యంత వ్యర్థమైనది; ఇది అగ్నిలో పరీక్షించబడిన బంగారానికి బదులు గడ్డిని పొట్టును తీసుకుంటుంది!

6. ఓ, యేసుక్రీస్తు మతంగా దీనికంటే తక్కువైనదేదీ తీసుకోకండి! దానిలో కొంతభాగాన్ని మొత్తంగా తీసుకోకండి! దేవుడు జతచేసినదానిని వేరుచేయకండి! ఆయన మతంగా "ప్రేమ ద్వారా పనిచేయు విశ్వాసము"కు తక్కువైనదేదీ, అంతరంగ బాహ్య పరిశుద్ధత సమస్తం తప్ప, తీసుకోకండి. అపవాది కార్యములన్నిటి నాశనాన్ని, అనగా సమస్త పాపం యొక్క నాశనాన్ని సూచించని ఏ మతంతోనూ తృప్తి చెందకండి. ఈ నశించిపోయే శరీరం ఉన్నంతకాలం అవగాహన బలహీనత, వేయి బలహీనతలు ఉంటాయని మనకు తెలుసు; కానీ పాపం ఉండవలసిన అవసరం లేదు: ఇదే విశేషంగా అపవాది కార్యమని పిలువబడేది, దీనిని ఈ ప్రస్తుత జీవితంలోనే నాశనం చేయడానికి దేవుని కుమారుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. తనయందు విశ్వసించే వారందరిలో దానిని ఇప్పుడే నాశనం చేయడానికి ఆయన సమర్థుడు, ఇష్టపడేవాడు. మీ స్వంత అంతరంగంలో మీరు సంకుచితులు కాకండి! ఆయన శక్తిని గాని ఆయన ప్రేమను గాని అపనమ్మకండి! ఆయన వాగ్దానాన్ని పరీక్షకు పెట్టండి!

ఆయన మాట ఇచ్చాడు: దానిని నెరవేర్చడానికి కూడా ఆయన సిద్ధంగా లేడా? ఆయన కనికరాన్ని నమ్మి "కృపాసనమునొద్దకు ధైర్యముగా రండి;" అప్పుడు "తన ద్వారా దేవునియొద్దకు వచ్చువారిని ఆయన సంపూర్ణముగా రక్షింపగలడు" అని మీరు కనుగొంటారు!