మన ప్రభువు కొండమీది ప్రసంగమును గూర్చి

మన ప్రభువు కొండమీది ప్రసంగమును గూర్చి ప్రసంగము 4 "మీరు భూమికి ఉప్పై యున్నారు. ఉప్పు నిస్సారమైతే దేనివలన దానికి సారము కలుగజేయబడును? అది ఇక దేనికిని పనికిరాక బయట పారవేయబడి మనుష్యుల కాళ్లక్రింద త్రొక్కబడుటకే తగును.

"మీరు లోకమునకు వెలుగై యున్నారు. కొండమీద ఉన్న పట్టణము దాగి యుండనేరదు.

"మనుష్యులు దీపము వెలిగించి కుంచము క్రింద పెట్టరు గాని, దీపస్తంభముమీదనే పెట్టుదురు; అప్పుడు అది ఇంటిలోని వారందరికి వెలుగిచ్చును.

"మనుష్యులు మీ మంచి కార్యములను చూచి, పరలోకమందున్న మీ తండ్రిని మహిమపరచునట్లు వారి యెదుట మీ వెలుగు ప్రకాశింపనీయుడి."

మత్తయి 5:13–16 1. దేవుని స్వరూపము చొప్పున నూతనపరచబడిన హృదయపు అంతరంగ మనుష్యుని పరిశుద్ధత సౌందర్యము, దేవుడు కన్నులు తెరచిన ప్రతి కంటిని, జ్ఞానోదయము పొందిన ప్రతి మనస్సును ఆకట్టుకొనక తప్పదు. సాత్వికమైన, దీనమైన, ప్రేమగల ఆత్మ యొక్క అలంకారము, ఆత్మసంబంధమైన మంచిచెడులను కొంచెమైనను వివేచింపగల వారందరి మెప్పును కనీసము పొందును.

తల వంకర్లు తిరిగి ఆలోచనలేని లోకమును క్రమ్మియున్న చీకటిలోనుండి మనుష్యులు బయటపడ నారంభించిన గడియ నుండే, మనలను సృజించినవాని పోలికలోనికి ఈ విధంగా రూపాంతరము చెందుట ఎంత వాంఛనీయమో వారు గ్రహింపక తప్పదు. ఈ అంతరంగ మత విశ్వాసము దేవుని ఆకారమును అంత స్పష్టముగా తనపై ముద్రించుకొనియున్నది గనుక, దాని దైవిక మూలమును గూర్చి సందేహించువాడు పూర్తిగా శరీరమాంసములలో మునిగినవాడై యుండవలెను. దేవుని కుమారుని గూర్చి చెప్పినట్లే ద్వితీయార్థములో దీనిని గూర్చి కూడ మనము చెప్పవచ్చును: ఇది "ఆయన మహిమ యొక్క తేజస్సును, ఆయన తత్త్వముయొక్క మూర్తిమంతమైన స్వరూపమునై" యున్నది; apaugasma tes doxe autou [ఆయన మహిమ యొక్క ప్రకాశము], అనగా ఆయన నిత్యమహిమ యొక్క కిరణము; అయినను మనుష్యులు దీనిలో దేవుని చూచి బ్రదుకునంతగా అది మృదువుగా, సున్నితముగా చేయబడినది; charakter tes hupostaseos autou [ఆయన తత్త్వముయొక్క ముద్ర], అనగా సౌందర్యమునకును ప్రేమకును ఊటయై, సమస్త శ్రేష్ఠతకును పరిపూర్ణతకును ఆదిమూలమైనవాని స్వరూపము, ముద్ర, జీవముగల ముద్రణము.

2. కాబట్టి మతము దీనికంటె ముందుకు వెళ్లనిచో, దానిని గూర్చి వారికి సందేహమే యుండదు; తమ ఆత్మల సర్వ ఉత్సాహముతో దానిని అనుసరించుటకు వారికి అభ్యంతరమే యుండదు. "అయితే దీనికి ఇతర విషయములను ఎందుకు తగిలించవలెను? చేయుటయును సహించుటయును అను భారములను దీనిపై ఎందుకు మోపవలెను? ఇవే ఆత్మ యొక్క శక్తిని అణచివేసి, దానిని మరల భూమికి క్రుంగదీయునవి. ప్రేమను అనుసరించుటయే, ప్రేమ రెక్కలపై ఎగురుటయే చాలదా? ఆత్మయైన దేవుని మన మనస్సుల ఆత్మతో ఆరాధించుట చాలదా? బాహ్యమైన వాటితో మనలను మనము భారముగా చేసికొనకుండ, వాటిని గూర్చి ఆలోచింపనే ఆలోచింపకుండ ఉండుట మేలు కాదా? మన ఆలోచనల పరిధి అంతయు ఉన్నతమైన, పరలోక సంబంధమైన ధ్యానముతో నిండియుండుట శ్రేష్ఠము కాదా;

42 [1872 ముద్రణ పాఠము] ప్రసంగము 4 మరియు బాహ్య విషయములలో ఏమాత్రమును తీరిక లేకుండ తిరుగులాడక, మన హృదయములలో దేవునితో మాత్రమే సంభాషించుట మేలు కాదా?"

3. అనేకమంది ప్రముఖులు ఈలాగున మాటలాడిరి; "బాహ్య క్రియలన్నిటినుండి విరమింపుడి" అనియు, లోకమునుండి పూర్తిగా వైదొలగుడనియు, శరీరమును వెనుక విడిచిపెట్టుడనియు, ఇంద్రియగోచరమైన సమస్తమునుండి దూరమగుడనియు, బాహ్య మతాచారమును గూర్చి ఏమాత్రమును చింతింపక సద్గుణములన్నిటిని సంకల్పములోనే సాధింపుడనియు, అదే ఎంతో శ్రేష్ఠమైన మార్గమనియు, ఆత్మను ఎక్కువగా పరిపూర్ణపరచునదనియు, దేవునికి ఎక్కువ అంగీకారమైనదనియు వారు మనకు ఉపదేశించిరి.

4. క్రిందినుండి వచ్చు జ్ఞానము యొక్క ఈ మహాకళాఖండమును గూర్చి, అనగా సాతాను ప్రభువు యొక్క సరైన మార్గములను త్రిప్పివేయుటకు పన్నిన పన్నుగడలన్నిటిలో ఈ అతి సుందరమైన పన్నుగడను గూర్చి మన ప్రభువునకు ఎవరును చెప్పనవసరము లేదు! ఓహ్! దేవుని అతి ప్రాముఖ్యమైన కొన్ని సత్యములకు వ్యతిరేకముగా నరకము యొక్క ఈ మహా యంత్రమును ప్రయోగించుటకు తన సేవలో వాడుకొనుటకై అతడు కాలానుగుణముగా ఎన్ని సాధనములను కనుగొనెను! సాధ్యమైతే "ఏర్పరచబడిన వారిని సహితము" అనగా విశ్వాసమును ప్రేమయు గలవారిని "మోసపుచ్చు" మనుష్యులే వీరు; అన్ని కాలములలో ఈ బంగారు పూత పూసిన ఉరిలో పడి, పళ్లు పట్టుకొని బ్రతికి బయటపడినవారును, కొంతకాలము మోసపోయి త్రోవ తప్పినవారును వారిలో లెక్కింపదగిన సంఖ్యలో ఉన్నారు.

5. అయితే మన ప్రభువు తన వైపున ఏమైనను తక్కువ చేసెనా? ఈ ఆకర్షణీయమైన భ్రమనుండి ఆయన మనలను తగినంతగా కాపాడలేదా? "వెలుగుదూత వేషము ధరించిన" సాతానునకు విరుద్ధముగా ఆయన ఇక్కడ మనలను రక్షణ కవచముతో సన్నద్ధులను చేయలేదా

? అవును, నిశ్చయముగా చేసెను: తాను ఇప్పుడే వర్ణించిన క్రియాశీలమైన, సహనముగల మతమును ఆయన ఇక్కడ అత్యంత స్పష్టముగాను బలముగాను సమర్థించుచున్నాడు. చేయుటను సహించుటను గూర్చి ఆయన చెప్పిన వెంటనే ఆయన జోడించిన మాటలకంటె నిండైనదియు స్పష్టమైనదియు ఏమి యుండగలదు? "మీరు భూమికి ఉప్పై యున్నారు. ఉప్పు నిస్సారమైతే దేనివలన దానికి సారము కలుగజేయబడును? అది ఇక దేనికిని పనికిరాక బయట పారవేయబడి మనుష్యుల కాళ్లక్రింద త్రొక్కబడుటకే తగును. మీరు లోకమునకు వెలుగై యున్నారు. కొండమీద ఉన్న పట్టణము దాగి యుండనేరదు. మనుష్యులు దీపము వెలిగించి కుంచము క్రింద పెట్టరు గాని, దీపస్తంభముమీదనే పెట్టుదురు; అప్పుడు అది ఇంటిలోని వారందరికి వెలుగిచ్చును. మనుష్యులు మీ మంచి కార్యములను చూచి, పరలోకమందున్న మీ తండ్రిని మహిమపరచునట్లు వారి యెదుట మీ వెలుగు ప్రకాశింపనీయుడి."

ఈ ముఖ్యమైన మాటలను పూర్తిగా వివరించి నొక్కి చెప్పుటకై నేను ప్రయత్నించునది: మొదటిది, క్రైస్తవత్వము తప్పనిసరిగా సామాజిక మతమనియు, దానిని ఏకాంత మతముగా మార్చుట దానిని నాశనము చేయుటయే అనియు చూపుట. రెండవది, ఈ మతమును దాచుట అసాధ్యమనియు, దాని కర్త యొక్క ఉద్దేశ్యమునకు పూర్తిగా విరుద్ధమనియు చూపుట. మూడవది, కొన్ని అభ్యంతరములకు సమాధానము చెప్పి, ఆచరణాత్మకమైన అన్వయముతో మొత్తమును ముగించుట.

I. 1. మొదటిగా, క్రైస్తవత్వము తప్పనిసరిగా సామాజిక మతమనియు, దానిని ఏకాంత మతముగా మార్చుట వాస్తవముగా దానిని నాశనము చేయుటయే అనియు చూపుటకు ప్రయత్నించెదను.

క్రైస్తవత్వము అనగా, యేసుక్రీస్తు ద్వారా మనుష్యునికి ఇక్కడ బయలుపరచబడిన దేవుని ఆరాధించు విధానము అని నా భావము. ఇది తప్పనిసరిగా సామాజిక మతమని నేను చెప్పినప్పుడు, సమాజము లేకుండ, అనగా ఇతర మనుష్యులతో జీవించకుండ, సంభాషింపకుండ ఇది అంత బాగుగా నిలువజాలదనియే కాదు, అసలు నిలువనే నిలువజాలదనియు నా అర్థము. దీనిని చూపుటలో, మన యెదుటనున్న ఈ ప్రసంగము నుండియే ఉద్భవించు ఆలోచనలకు మాత్రమే నేను పరిమితమగుదును.

ప్రసంగము 4 ఇది చూపబడినయెడల, ఈ మతమును ఏకాంతమతముగా మార్చుట దానిని నాశనము చేయుటయే అనుటలో సందేహము లేదు.

సమాజముతో కలిసి ఏకాంతమును లేక ఏకాంతవాసమును మేళవించుటను మనము ఏ విధముగాను ఖండింపలేము అని కాదు.

ఇది అనుమతింపదగినది మాత్రమే కాదు, లాభకరమైనది; అంతేకాదు, ఇప్పటికే నిజమైన క్రైస్తవుడైన లేక కావలెనని కోరువాని కెవరికైనను ఇది అవసరము అని ప్రతిదిన అనుభవము చూపుచున్నది. మనుష్యులతో ఎడతెగని సహవాసములో ఒక్క దినమంతయు గడిపి, మన ఆత్మకు నష్టము కలుగకుండను, దేవుని పరిశుద్ధాత్మను ఏదో కొంతమేర దుఃఖపరచకుండను ఉండుట దాదాపు అసాధ్యము. రహస్యమందున్న మన తండ్రితో మరింత స్వేచ్ఛగా సంభాషించుటకై, కనీసము ఉదయమును సాయంకాలమును, ప్రతిదినము లోకమునుండి ఏకాంతముగా వైదొలగుట మనకు అవసరము. దేవుని ప్రావిడెన్సు మనలను ఉంచిన లౌకిక వృత్తిని ఏమాత్రమును నిర్లక్ష్యము చేయనంతవరకు, అనుభవజ్ఞుడైన మనుష్యుడు మతపరమైన దీర్ఘ ఏకాంత కాలములను కూడ ఖండింపజాలడు.

2. అయినను అట్టి ఏకాంతము మన సమయమంతటిని మ్రింగివేయకూడదు; అది నిజమైన మతమును ముందుకు తీసికొనిపోక నాశనము చేయును. ఏలయనగా, మన ప్రభువు పైన వర్ణించిన మతము సమాజము లేకుండ, అనగా ఇతర మనుష్యులతో మనము జీవించకుండ, సంభాషింపకుండ నిలువజాలదనుటకు, లోకముతో మనకు సంబంధము లేనియెడల దాని అత్యవసరమైన శాఖలలో అనేకమునకు స్థానమే యుండదు అనునది స్పష్టమైన రుజువు.

3. ఉదాహరణకు, క్రైస్తవత్వమునకు సాత్వికత్వముకంటె అత్యవసరమైన స్వభావము మరొకటి లేదు. ఇది దేవునికి అప్పగించుకొనుట లేక నొప్పిలోను రోగములోను ఓర్పు అను అర్థమున అరణ్యములోను సన్యాసి కుటీరములోను సంపూర్ణ ఏకాంతములోను కూడ నిలువగలదు; కానీ ఇది (అంతే అవసరముగా) మృదుత్వము, సౌమ్యత, దీర్ఘశాంతము అను అర్థమును కూడ కలిగియున్నందున, ఇతర మనుష్యులతో సంబంధము లేకుండ ఇది ఉనికిలో ఉండనేరదు, ఆకాశము క్రింద దానికి స్థానమే లేదు. కాబట్టి దీనిని ఏకాంత సద్గుణముగా మార్చుటకు ప్రయత్నించుట భూమి మీదనుండి దానిని నాశనము చేయుటయే.

4. నిజమైన క్రైస్తవత్వము యొక్క మరొక అవసరమైన శాఖ సమాధానపరచుట, లేక మేలు చేయుట. యేసుక్రీస్తు మతము యొక్క ఇతర భాగములలో దేనితోనైనను ఇది సమానముగా అత్యవసరమైనదని రుజువు చేయుటకు, ఆయన తన మతము యొక్క మూలాధారములను గూర్చి వేసిన ఆదిమ ప్రణాళికలో ఇది చేర్చబడియున్నదనుటకంటె బలమైన వాదన లేదు (కాబట్టి మరి ఏ వాదనను చెప్పుట అసంబద్ధము). అందువలన దీనిని పక్కనపెట్టుట, కనికరమును, హృదయశుద్ధిని, లేక ఆయన స్థాపించిన ఇతర ఏ శాఖనైనను పక్కనపెట్టుట వలె, మన మహా

గురువు యొక్క అధికారమును ధైర్యముగా అవమానించుటయే.

అయితే మనలను అరణ్యమునకు పిలుచువారందరును, శిశువులకు గాని యువకులకు గాని క్రీస్తునందలి తండ్రులకు గాని సంపూర్ణ ఏకాంతమును సిఫారసు చేయువారందరును దీనిని స్పష్టముగా పక్కనపెట్టుచున్నారు. ఏలయనగా ఏకాంత క్రైస్తవుడు (అట్లు పిలువబడినను, ఇది వ్యాఘాతమగు మాటకు దాదాపు సమానము) కనికరముగలవాడు కాగలడని, అనగా అందరికి సమస్త మేలును చేయుటకు ప్రతి అవకాశమును ఉపయోగించుకొనువాడు కాగలడని ఎవడైనను చెప్పగలడా? యేసు

క్రీస్తు మతము యొక్క ఈ మూలాధార శాఖ సమాజము లేకుండ, అనగా మనము ఇతర మనుష్యులతో జీవించకుండ, సంభాషింపకుండ నిలువనేరదని దీనికంటె స్పష్టమైనది ఏమి యుండగలదు?

5. "అయినను మంచివారితో మాత్రమే, అనగా సాత్వికులును కనికరముగలవారును హృదయమందును జీవితమందును పరిశుద్ధులునైన వారితో మాత్రమే సహవాసము చేయుట ఉచితము కాదా?" అని ఎవరైనను సహజముగా అడుగవచ్చును. "మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు సువార్తకు విధేయులు కాని, బహుశా నమ్మనివారైన, ప్రసంగము 4 విరుద్ధ స్వభావముగల మనుష్యులతో ఎట్టి సంభాషణ గాని సహవాసము గాని మానుకొనుట ఉచితము కాదా?

కొరింథీయులైన క్రైస్తవులకు పౌలు ఇచ్చిన సలహా దీనిని సమర్థించునట్లు కనబడవచ్చును: "జారులతో సాంగత్యము చేయవద్దని నా పత్రికలో మీకు వ్రాసితిని." (1 కొరింథీ 5:9) ఖచ్చితముగా, అట్టివారితో గాని, ఇతర దుర్మార్గులతో గాని ప్రత్యేకమైన చనువు గాని స్నేహపు సన్నిహితత్వము గాని కలుగునంతగా సాంగత్యము చేయుట ఉచితము కాదు. అట్టివారితో సాన్నిహిత్యము ఏర్పరచుకొనుట లేక కొనసాగించుట క్రైస్తవునికి ఏ విధముగాను ఉచితము కాదు. అది అతనిని అనేక ప్రమాదములకును ఉరులకును తప్పక గురిచేయును; వాటినుండి విడుదల పొందుదునని అతడు సహేతుకముగా ఆశింపజాలడు.

అయితే దేవుని ఎరుగని మనుష్యులతో సహితము ఎట్టి సంబంధమును ఉంచుకొనకూడదని అపొస్తలుడు నిషేధించుట లేదు: "అట్లయితే మీరు లోకములోనుండి వెలుపలికి పోవలసివచ్చును" అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు; అట్లు చేయుడని ఆయన వారికి ఎన్నడును సలహా ఇచ్చియుండడు. అయితే ఆయన ఇంకను ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు: "సహోదరుడని పిలువబడినవాడు," అనగా తాను క్రైస్తవుడనని చెప్పుకొనువాడు, "జారుడైనను, లోభియైనను, విగ్రహారాధికుడైనను, దూషకుడైనను, త్రాగుబోతైనను, దోచుకొనువాడైనను అయినయెడల;" (1 కొరింథీ 5:11) వానితో సాంగత్యము చేయవద్దనియే నేను మీకు వ్రాసితిని; "అట్టివానితో కలిసి భోజనము కూడ చేయవద్దు." దీని అర్థము, అతనితో ఉన్న చనువును, పరిచయపు సన్నిహితత్వమును అంతటిని మనము తెంచివేయవలెనని తప్పక సూచించును. "అయినను వానిని శత్రువుగా ఎంచక సహోదరునిగా భావించి బుద్ధి చెప్పుడి" అని అపొస్తలుడు మరొక చోట చెప్పుచున్నాడు; (2 థెస్సలొనీక 3:15) ఇట్టి సందర్భములో సహితము అతనితో సహవాసమంతయు మనము విడిచిపెట్టనవసరము లేదని ఇది స్పష్టముగా చూపుచున్నది. కాబట్టి దుష్టులనుండి సహితము పూర్తిగా వేరుపడుడను సలహా ఇక్కడ లేదు. అంతేకాదు, ఈ మాటలే దానికి పూర్తిగా విరుద్ధమైనదానిని మనకు బోధించుచున్నవి.

6. మన ప్రభువు మాటలు ఇంకను ఎక్కువగా అట్లే; లోకముతో సమస్త సంబంధమును తెంచుకొనుడని ఆయన మనకు నిర్దేశించుటకు ఎంతో దూరముగా ఉన్నాడు; క్రైస్తవత్వమును గూర్చిన ఆయన వివరణ ప్రకారము అది లేక మనము అసలు క్రైస్తవులమే కాజాలము. రాజ్యమునకు మార్గమని ఆయన వర్ణించిన ప్రతి స్వభావమును పూర్తిగా అభ్యసించుటకు భక్తిహీనులైన, అపవిత్రులైన మనుష్యులతో కూడ కొంత సంబంధము ఖచ్చితముగా అవసరమని చూపుట సులభమే; యేసుక్రీస్తు యొక్క నిజమైన మతమునందు ఇక్కడ చోటుపొందిన ఆత్మలో దీనత్వమును, దుఃఖమును, ఇతర ప్రతి స్వభావమును సంపూర్ణముగా అభ్యసించుటకు అది అనివార్యముగా అవసరమని కూడ చూపవచ్చును. అంతేకాదు, వాటిలో కొన్నిటి ఉనికికే అది అవసరము; ఉదాహరణకు, "కన్నుకు కన్ను, పంటికి పల్లు" అని కోరక "కీడును ఎదిరింపక", "కుడి చెంపమీద కొట్టబడినప్పుడు రెండవ చెంపను కూడ త్రిప్పునట్లు" మనలను చేయు ఆ సాత్వికత్వము; "మన శత్రువులను ప్రేమించుచు, మనలను శపించువారిని దీవించుచు, మనలను ద్వేషించువారికి మేలు చేయుచు, మనలను నిందించి హింసించువారి కొరకు ప్రార్థించునట్లు" చేయు ఆ కనికరము; మరియు నీతి నిమిత్తము శ్రమపడుటలో అభ్యసింపబడు ప్రేమయు సమస్త పరిశుద్ధ స్వభావములును కలిసిన ఆ సంక్లిష్ట స్థితి. నిజమైన క్రైస్తవులతో తప్ప మరెవరితోను మనకు సంబంధమే లేకుండిన యెడల ఇవన్నియు ఉనికిలోనే ఉండజాలవని స్పష్టము.

7. వాస్తవానికి, పాపులనుండి మనము పూర్తిగా వేరుపడినయెడల, ఈ మాటలలోనే మన ప్రభువు మనకు ఇచ్చు ఆ లక్షణమును మనము ఎట్లు నిలబెట్టుకొనగలము? "మీరు" (క్రైస్తవులారా, వినయముగలవారలారా, గంభీరులారా, సాత్వికులారా; నీతి కొరకు ఆకలిగొనువారలారా, దేవుని మనుష్యులను ప్రేమించువారలారా, అందరికి మేలు చేయువారలారా, అందువలన కీడును సహించువారలారా; మీరు) "భూమికి ఉప్పై యున్నారు": మీ చుట్టునున్న దేనినైనను సారవంతము చేయుట మీ స్వభావమే. మీలోనున్న దైవిక సారము యొక్క స్వభావమేమనగా,

ప్రసంగము 4 మీరు తాకు ప్రతిదానికి వ్యాపించుట, మీరు ఎవరి మధ్య ఉన్నారో వారందరికి అన్ని వైపుల విస్తరించుట. దేవుని ప్రావిడెన్సు మిమ్మును ఇతర మనుష్యులతో ఇంతగా కలిపిన గొప్ప కారణమిదే; మీరు దేవునివలన పొందిన ఏ కృపయైనను మీ ద్వారా ఇతరులకు అందింపబడునట్లు, మీ ప్రతి పరిశుద్ధ స్వభావమును, మాటయు, క్రియయు వారిపై కూడ ప్రభావము చూపునట్లు. ఈ విధముగా లోకములోనున్న చెడుతనమునకు కొంతవరకు అడ్డుకట్ట వేయబడును; కనీసము ఒక చిన్న భాగము సాధారణ అంటువ్యాధినుండి రక్షింపబడి, దేవుని యెదుట పరిశుద్ధముగాను పవిత్రముగాను చేయబడును.

8. తాము పొందిన మతమును ఇతరులకు అందింపని వారి నిరాశాజనకమైన స్థితిని చూపుటకు మన ప్రభువు ముందుకు సాగుచున్నాడు, తద్వారా సాధ్యమైనంత వరకు సమస్తమును ప్రతి పరిశుద్ధమైన, పరలోక సంబంధమైన స్వభావముతో సారవంతము చేయుటకు మనము మరింత శ్రద్ధగా కృషి చేయుదుము; ఆ మతము తమ హృదయములలో ఉన్నంత కాలము వారు దానిని అందింపకుండ ఉండనే ఉండలేరు. "ఉప్పు నిస్సారమైతే దేనివలన దానికి సారము కలుగజేయబడును? అది ఇక దేనికిని పనికిరాక బయట పారవేయబడి మనుష్యుల కాళ్లక్రింద త్రొక్కబడుటకే తగును:" పరిశుద్ధులును, పరలోక సంబంధమైన మనస్సుగలవారును, తత్ఫలితముగా సత్కార్యములయందు ఆసక్తిగలవారునైన మీరు ఇక ఆ సారమును మీలో కలిగియుండక, అందువలన ఇతరులను సారవంతము చేయకుండిన యెడల; మీరు చప్పగా, రుచిలేనివారై, నిర్జీవులై, మీ స్వంత ఆత్మను గూర్చి నిర్లక్ష్యముగాను ఇతర మనుష్యుల ఆత్మలకు నిరుపయోగులుగాను అయిన యెడల; దేనివలన మీరు సారము పొందెదరు? మీరు ఎట్లు పునరుద్ధరింపబడెదరు? ఏ సహాయము? ఏ నిరీక్షణ? రుచి పోయిన ఉప్పుకు తిరిగి రుచి కలుగునా? లేదు; "అది ఇక దేనికిని పనికిరాక బయట పారవేయబడుటకే తగును," వీధులలోని బురద వలె, "మనుష్యుల కాళ్లక్రింద త్రొక్కబడుటకే," నిత్యమైన తిరస్కారములో మునిగిపోవుటకే. మీరు ప్రభువును ఎన్నడును ఎరుగకుండిన యెడల, "ఆయనయందు కనబడకుండిన" యెడల, బహుశా నిరీక్షణ యుండెడిది: అయితే ఇక్కడ ఆయన చెప్పిన దానికి సరిగ్గా సమాంతరమైన ఆయన గంభీర ప్రకటనకు మీరు ఇప్పుడు ఏమి చెప్పగలరు? "నాయందు ఫలింపని ప్రతి కొమ్మను ఆయన, తండ్రి, తీసివేయును. నాయందు నిలిచియుండువాడును, వానియందు నేనును నిలిచియుండిన యెడల వాడు విస్తారముగా ఫలించును." "ఎవడైనను నాయందు నిలిచియుండనియెడల" లేక ఫలింపనియెడల "వాడు కొమ్మవలె బయట పారవేయబడి యెండిపోవును; మనుష్యులు వాటిని పోగుచేసి" మరల నాటుటకు కాదు గాని, "అగ్నిలో వేయుదురు." (యోహాను 15:2, 5, 6.) 9. మంచి వాక్యమును ఎన్నడును రుచి చూడనివారి యెడల దేవుడు నిజముగా జాలిగలవాడును కరుణాపూర్ణుడునై యున్నాడు. అయితే ప్రభువు దయాళుడని రుచిచూచి, ఆ తరువాత తమకు "అప్పగింపబడిన పరిశుద్ధమైన ఆజ్ఞనుండి" వెనుకకు తిరిగినవారి విషయములో న్యాయమే చోటుచేసికొనును. ఏలయనగా, "ఒకసారి వెలుగుపొందినవారు;" (హెబ్రీ 6:4) అనగా యేసుక్రీస్తు ముఖమందు దేవుని మహిమ యొక్క జ్ఞానమును ప్రకాశింపజేయుటకు దేవుడు ఒకసారి ఎవరి హృదయములలో ప్రకాశించెనో, వారిని మరల ప్రకాశింపజేయుట అసాధ్యము; "పరలోక వరమును" అనగా ఆయన రక్తమందలి విమోచనను, పాపక్షమాపణను "రుచిచూచినవారును, పరిశుద్ధాత్మలో పాలుపొందినవారునై" అనగా దీనమనస్సులో, సాత్వికతలో, వారికి అనుగ్రహింపబడిన పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా వారి హృదయములలో కుమ్మరింపబడిన దేవుని మీది మనుష్యుల మీది ప్రేమలో పాలుపొందినవారై, "తప్పిపోయినవారిని," — kai parapesontas [తప్పిపోయినవారిని] — (ఇక్కడ ఉన్నది ఊహ కాదు, వాస్తవమైన విషయమును గూర్చిన సూటి ప్రకటన) "మరల పశ్చాత్తాపమునకు నూతనపరచుట అసాధ్యము; ఏలయనగా వారు దేవుని కుమారుని తమ విషయమై మరల సిలువవేసి బహిరంగముగా అవమానపరచుచున్నారు."

అయితే ఈ భయంకరమైన మాటలను ఎవరును తప్పుగా అర్థం చేసికొనకుండునట్లు, జాగ్రత్తగా గమనింపవలసినవి: (1.) ఇక్కడ ఎవరిని గూర్చి చెప్పబడుచున్నది; అనగా ఒకప్పుడు ఈ విధముగా

ప్రసంగము 4 "వెలుగుపొందినవారు," "ఆ పరలోక వరమును రుచిచూచి," ఈ విధముగా "పరిశుద్ధాత్మలో పాలుపొందినవారు" వీరిని గూర్చియే, వీరిని గూర్చి మాత్రమే. కాబట్టి ఈ విషయములను అనుభవింపని వారందరికి ఈ లేఖనముతో ఏ సంబంధమును లేదు. (2.) ఇక్కడ చెప్పబడిన ఆ తప్పిపోవుట ఏమిటి: అది సంపూర్ణమైన, సమగ్రమైన మతభ్రష్టత్వము. విశ్వాసి పడిపోవచ్చును, కాని తప్పిపోకపోవచ్చును. అతడు పడి మరల లేవవచ్చును.

మరియు అతడు పాపములోనే పడినను, ఈ స్థితి ఎంత భయంకరమైనదైనను నిరాశాజనకమైనది కాదు. ఏలయనగా "తండ్రియొద్ద మనకొక ఉత్తరవాది యున్నాడు, నీతిమంతుడైన యేసుక్రీస్తే; ఆయనే మన పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తమై యున్నాడు." అయితే అతడు "పాపము యొక్క మోసముచేత తన హృదయము కఠినపరచబడకుండునట్లు," మరింత మరింత క్రిందికి క్రుంగి, పూర్తిగా తప్పిపోయి, నిస్సారమైన ఉప్పువలె అగుటకు ఆస్కారము ఇయ్యకుండునట్లు అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా జాగ్రత్తపడవలెను: ఏలయనగా మనము సత్యమును గూర్చిన అనుభవపూర్వక

జ్ఞానము పొందిన తరువాత ఉద్దేశపూర్వకముగా పాపము చేసిన యెడల, పాపముల నిమిత్తమైన బలి ఇక ఉండదు; న్యాయవిమర్శ కొరకైన భయంకరమైన ఎదురుచూపును, విరోధులను దహించు అగ్ని రౌద్రమును మాత్రమే ఉండును."

II. 1. "అయితే మనము మానవజాతి నుండి పూర్తిగా వేరుపడకూడదనియు, దేవుడు మన హృదయములలో కలుగజేసిన మతముతో వారిని సారవంతము చేయవలెననియు అంగీకరించినను, ఇది అగోచరముగా చేయబడవచ్చు కదా? ఇది ఎట్లు గాని ఎప్పుడు గాని జరుగుచున్నదో ఎవరును గమనింపజాలనంతగా, రహస్యముగాను దాదాపు గ్రహింపశక్యము కానట్లుగాను మనము దీనిని ఇతరులకు అందింపకూడదా?

— ఉప్పు తన సారమును తాను సారవంతము చేయు దానిలోనికి ఏ శబ్దమును లేకుండ, బాహ్యముగా ఎవరి దృష్టికిని గోచరము కాకుండ ప్రవేశింపజేయునట్లే. అట్లయినయెడల, మనము లోకము విడిచి వెళ్లకపోయినను దానిలో దాగియుండవచ్చును. ఈ మేరకు మన మతమును మనకే ఉంచుకొనవచ్చును; మనము సహాయము చేయజాలని వారిని నొప్పింపకుండ ఉండవచ్చును."

2. శరీరరక్తములకు సంబంధించిన ఈ నమ్మదగినట్లు కనబడు వాదమును గూర్చి మన ప్రభువునకు బాగుగా తెలియును. ఆయన ఇప్పుడు పరిశీలింపబోవు ఈ మాటలలో దానికి సంపూర్ణమైన సమాధానము ఇచ్చియున్నాడు; వాటిని వివరించుటలో, నేను రెండవ స్థానములో చేయుదునని చెప్పినట్లు, నిజమైన మతము మన హృదయములలో నిలిచియున్నంత వరకు దానిని దాచుట అసాధ్యమనియు, దాని మహా కర్త యొక్క ఉద్దేశ్యమునకు పూర్తిగా విరుద్ధమనియు చూపుటకు ప్రయత్నించెదను.

మొదటిగా, యేసుక్రీస్తు మతమును కలిగియున్న ఎవరికైనను దానిని దాచుట అసాధ్యము.

మన ప్రభువు దీనిని ఒక ద్వివిధ పోలిక ద్వారా ఎట్టి వివాదమునకు తావులేనంత స్పష్టముగా చూపుచున్నాడు: "మీరు లోకమునకు వెలుగై యున్నారు: కొండమీద ఉన్న పట్టణము దాగి యుండనేరదు." క్రైస్తవులైన మీరు మీ స్వభావములను గూర్చియు క్రియలను గూర్చియు "లోకమునకు వెలుగై" యున్నారు. మీ పరిశుద్ధత మిమ్మును ఆకాశ మధ్యమందలి సూర్యునివలె ప్రస్ఫుటముగా చేయుచున్నది. మీరు లోకము నుండి వెలుపలికి వెళ్లజాలనట్లే, దానిలో ఉండి సమస్త మానవజాతికి కనబడకుండ ఉండుటయును మీకు సాధ్యము కాదు. మీరు మనుష్యుల నుండి పారిపోకూడదు; వారి మధ్య ఉన్నంతకాలము, మీ దీనత్వమును, సాత్వికతను, పరలోకమందున్న మీ తండ్రి పరిపూర్ణుడైనట్లు మీరును పరిపూర్ణులగుటకు ఆశించుటకు కారణమగు ఇతర స్వభావములను దాచుట అసాధ్యము. వెలుగును దాచలేనట్లే ప్రేమను దాచలేము; అది క్రియలో ప్రకాశించునప్పుడు, అనగా మీరు ప్రేమతో కూడిన కష్టములోను అన్ని విధములైన ఉపకారములోను నిమగ్నులైనప్పుడు ఇంకను తక్కువగా దాగియుండును. ఒక పట్టణమును దాచవచ్చునని మనుష్యులు తలంచినట్లే క్రైస్తవుని దాచవచ్చునని తలంచవచ్చును; కొండమీద ఉన్న పట్టణమును వారు దాచగలిగినట్లే, పరిశుద్ధుడును ఆసక్తిగలవాడును క్రియాశీలుడునైన దేవుని మనుష్యుల ప్రేమికుని దాచగలరు.

3. వాస్తవమే, తమ క్రియలు చెడ్డవి గనుక వెలుగుకంటె చీకటినే ప్రేమించు మనుష్యులు, మీలోనున్న వెలుగు చీకటి అని రుజువు చేయుటకు సాధ్యమైన ప్రయత్నమంతయు చేయుదురు. మీలోనున్న మంచిని గూర్చి వారు చెడు, అనేక విధములైన చెడు, అబద్ధముగా పలుకుదురు;

ప్రసంగము 4 మీ ఆలోచనలకు అతి దూరముగా ఉన్నదియు, మీరు ఉన్న, మీరు చేయు సమస్తమునకు పూర్తి విరుద్ధమైనదియునైన దానిని మీపై మోపుదురు. అయితే మంచి చేయుటలో మీ ఓర్పుతో కూడిన పట్టుదల, ప్రభువు నిమిత్తము సమస్తమును సాత్వికముగా సహించుట, హింసలో మీ ప్రశాంతమైన, వినయపూర్వకమైన ఆనందము, మంచితో చెడును జయించుటకు మీ అలసిపోని ప్రయాసము మిమ్మును ముందుకంటె ఇంకను ఎక్కువగా కనబడునట్లును ప్రస్ఫుటముగాను చేయును.

4. మన మతమును పారవేసినప్పుడే తప్ప దానిని కనబడకుండ ఉంచుట అంత అసాధ్యము; వెలుగును ఆర్పివేయుటద్వారా తప్ప దానిని దాచవచ్చునను తలంపు అంత వ్యర్థము! రహస్యమైన, ఎవరి దృష్టికిని గోచరము కాని మతము యేసుక్రీస్తు మతము కాజాలదనుట నిశ్చయము. దాచబడగల ఏ మతమైనను క్రైస్తవత్వము కాదు. ఒక క్రైస్తవుడు దాగియుండగలిగిన యెడల, కొండమీద ఉన్న పట్టణముతోను, లోకమునకు వెలుగుతోను, అనగా ఆకాశమునుండి ప్రకాశించుచు క్రింది లోకమంతటికి కనబడు సూర్యునితోను అతడు పోల్చబడజాలడు.

కాబట్టి దేవుడు తన మనస్సు యొక్క ఆత్మయందు నూతనపరచినవాని హృదయములో ఆ వెలుగును దాచవలెననియు, తన మతమును తనకే ఉంచుకొనవలెననియు ఎన్నడును తలంపు రానీయకుడి; నిజమైన క్రైస్తవత్వమును దాచుట అసాధ్యము మాత్రమే కాక, దాని మహా కర్త యొక్క ఉద్దేశ్యమునకు పూర్తిగా విరుద్ధము కూడ అని ప్రత్యేకముగా ఆలోచింపవలెను.

5. ఇది ఈ క్రింది మాటలనుండి స్పష్టముగా కనబడుచున్నది: "మనుష్యులు దీపము వెలిగించి కుంచము క్రింద పెట్టరు." ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లుగా ఉన్నది: మనుష్యులు దీపమును కప్పి దాచుటకే వెలిగింపనట్లు, దేవుడును ఏ ఆత్మనైనను తన మహిమగల జ్ఞానముతోను ప్రేమతోను వెలిగించునది, దానిని వివేకమనబడునదానివలనను (అది తప్పు పేరు), సిగ్గువలనను, స్వచ్ఛంద వినయము వలనను కప్పి దాచుటకు కాదు; అరణ్యములోనే గాని లోకములోనే గాని, మనుష్యులను తప్పించుకొనుటవలననే గాని వారితో సంభాషించుటవలననే గాని దానిని దాచుటకు కాదు. "గాని దీపస్తంభముమీద పెట్టుదురు, అది ఇంటిలోని వారందరికి వెలుగిచ్చును:" అదే విధముగా, ప్రతి క్రైస్తవుడును బహిరంగముగా కనబడు స్థానములో ఉండవలెననియు, తద్వారా తన చుట్టునున్న వారందరికి వెలుగిచ్చి, యేసుక్రీస్తు మతమును కనబడునట్లు వ్యక్తపరచవలెననియు దేవుని ఉద్దేశ్యము.

6. ఈ విధముగా దేవుడు అన్ని యుగములలో లోకముతో శాసనమువలన మాత్రమే కాక ఉదాహరణవలన కూడ మాట్లాడియున్నాడు. సువార్త ధ్వని వినబడిన ఏ జనములోనైనను, తన సత్యమును మాటలవలననే కాక తమ జీవితములవలన కూడ సాక్ష్యమిచ్చిన కొద్దిమంది లేకుండ ఆయన "తన్ను గూర్చి సాక్ష్యములేకుండ" విడిచిపెట్టలేదు.

వీరు "చీకటి ప్రదేశములో ప్రకాశించు దీపమువలె" ఉన్నారు. కాలక్రమేణా వారు కొందరిని వెలిగించుటకును, శేషమును, "ఒక తరమునకై ప్రభువునకు ఎంచబడిన" ఒక చిన్న విత్తనమును కాపాడుటకును సాధనములైరి. లోకపు చీకటినుండి కొన్ని దీన గొఱ్ఱెలను వారు నడిపించి, వారి పాదములను సమాధాన మార్గమునకు త్రిప్పిరి.

7. లేఖనమును విషయముల విచక్షణయును ఇంత స్పష్టముగాను సూటిగాను మాట్లాడుచున్న చోట, అవతలి పక్షమున ఎక్కువగా చెప్పుటకు ఏమియు ఉండదనియు, కనీసము సత్యమువలె కనబడునదేదియు ఉండదనియు తలంపవచ్చును. అయితే ఈ విధముగా తలంచువారికి సాతాను యొక్క లోతులను గూర్చి కొంచెమే తెలియును. లేఖనమును విచక్షణయును చెప్పిన తరువాత సహితము, ఏకాంత మతమునకు, క్రైస్తవుడు లోకమునుండి వెలుపలికి వెళ్లుటకు, లేక కనీసము దానిలో తనను దాచుకొనుటకు చూపబడు సాకులు ఎంత అతి నమ్మదగినవిగా ఉన్నవనగా, ఆ ఉరిని తెలిసికొనుటకు దేవుని సంపూర్ణ జ్ఞానమును, దానిని తప్పించుకొనుటకు దేవుని సంపూర్ణ శక్తియును మనకు అవసరము; సామాజికులు, బహిరంగులు, క్రియాశీలులునైన క్రైస్తవులుగా ఉండుటకు వ్యతిరేకముగా తేబడిన అభ్యంతరములు అంత అనేకమును బలమైనవియునై యున్నవి.

ప్రసంగము 4 III. 1. వీటికి సమాధానమిచ్చుట నేను ప్రతిపాదించిన మూడవ విషయము. మొదటిగా, మతము బాహ్య విషయములలో లేదనియు, హృదయములో, అంతరాత్మలో ఉన్నదనియు; అది ఆత్మ దేవునితో ఐక్యమగుటయనియు, మనుష్యుని ఆత్మలో దేవుని జీవమనియు; దేవుడు "దహనబలులయందు," బాహ్య సేవలయందు "ఇష్టపడడు" గాని పవిత్రమైన పరిశుద్ధ హృదయమే ఆయన "తృణీకరింపని బలి" అయియున్నదనియు; అందువలన బాహ్య మతమునకు విలువ లేదనియు తరచుగా అభ్యంతరము చెప్పబడుచున్నది.

నా సమాధానమేమనగా: మతము యొక్క మూలము హృదయములో, అంతరాత్మలో ఉన్నదనియు, ఇది ఆత్మ దేవునితో ఐక్యమగుటయనియు, మనుష్యుని ఆత్మలో దేవుని జీవమనియు అత్యంత సత్యము. అయితే ఈ మూలము నిజముగా హృదయములో ఉన్నయెడల, అది కొమ్మలను వేయక తప్పదు. ఈ కొమ్మలే మూలముతో ఒకే స్వభావము గల బాహ్య విధేయత యొక్క వివిధ రూపములు; అందువలన అవి మతము యొక్క గుర్తులు లేక సూచనలు మాత్రమే కాక, మతములో సారభూతమైన భాగములు.

హృదయములో మూలములేని కేవల బాహ్య మతమునకు విలువ లేదనియు, యూదుల దహనబలులయందు వలె అట్టి బాహ్య సేవలయందు దేవుడు ఇష్టపడడనియు, పవిత్రమైన పరిశుద్ధ హృదయము ఆయన ఎల్లప్పుడును సంతోషించు బలి అనియు కూడ సత్యమే. అయితే హృదయమునుండి పుట్టు ఆ బాహ్య సేవయంతటియందును ఆయన సంతోషించును; మన ప్రార్థనలనెడి బలియందు (బహిరంగమైనను రహస్యమైనను), మన స్తుతి కృతజ్ఞతలనెడి బలియందు; ఆయనకు వినయముగా సమర్పింపబడి పూర్తిగా ఆయన మహిమకొరకు వినియోగింపబడిన మన ఆస్తులనెడి బలియందు; ఆయన ప్రత్యేకముగా కోరు మన శరీరములనెడి బలియందు కూడ — "దేవుని వాత్సల్యములను బట్టి" "జీవముగల, పరిశుద్ధమైన, దేవునికి ఇష్టమైన బలిగా ఆయనకు సమర్పించుకొనుడని" అపొస్తలుడు మనలను వేడుకొనుచున్నాడు.

2. దీనికి దగ్గర సంబంధమున్న రెండవ అభ్యంతరమేమనగా, ప్రేమయే సర్వస్వము; అదే "ధర్మశాస్త్రము యొక్క నెరవేర్పు", దేవుని ప్రతి ఆజ్ఞ యొక్క "పరమార్థము"; మనము చేయునదంతయు, సహించునదంతయు, ప్రేమ లేకుండిన యెడల మనకు ఏమాత్రమును ప్రయోజనకరము కాదు; అందువలన అపొస్తలుడు మనలను "ప్రేమను అనుసరించుడి" అని నిర్దేశించి, దీనిని "అత్యుత్తమమైన మార్గము" అని పిలుచుచున్నాడు.

నా సమాధానమేమనగా: కపటములేని విశ్వాసము నుండి పుట్టు దేవుని మీదియు మనుష్యుల మీదియు ప్రేమయే సర్వస్వమనియు, ధర్మశాస్త్ర నెరవేర్పనియు, దేవుని ప్రతి ఆజ్ఞ యొక్క పరమార్థమనియు అంగీకరింపబడుచున్నది. ఇది లేకుండిన యెడల మనము ఏమి చేసినను, ఏమి సహించినను అది మనకు ప్రయోజనకరము కాదనుట సత్యము. అయితే విశ్వాసమును సత్కార్యములను రద్దు చేయునంతగా ప్రేమయే సర్వస్వమని దీనిని బట్టి అనుసరింపదు. అది "ధర్మశాస్త్ర నెరవేర్పు", మనలను దాని నుండి విడుదల చేయుటవలన కాదు, దానికి విధేయులగునట్లు మనలను బలవంతము చేయుటవలన. ప్రతి ఆజ్ఞయు దానికే నడిపి దానిలోనే కేంద్రీకృతమగును గనుక అది "ఆజ్ఞ యొక్క పరమార్థము". మనము ప్రేమ లేకుండ ఏమి చేసినను ఏమి సహించినను అది మనకు ప్రయోజనకరము కాదని ఒప్పుకొనబడుచున్నది. అయితే అదే సమయములో, ప్రేమతో మనము ఏమి చేసినను ఏమి సహించినను, అది క్రీస్తు నిమిత్తము నిందను సహించుట మాత్రమే అయినను, ఆయన నామమున ఒక గిన్నెడు చల్లని నీళ్లను ఇచ్చుట మాత్రమే అయినను, దాని ఫలమును ఏ విధముగాను కోల్పోదు.

3. "అయితే 'ప్రేమను అనుసరించుడి' అని అపొస్తలుడు మనలను నిర్దేశించుట లేదా? దానిని 'అత్యుత్తమమైన మార్గము' అని ఆయన పిలుచుట లేదా?" — ఆయన "ప్రేమను అనుసరించుడి" అని నిజముగా నిర్దేశించుచున్నాడు; కాని దానిని మాత్రమే కాదు. ఆయన మాటలు: "ప్రేమను అనుసరించుడి; ఆత్మసంబంధమైన వరములను ఆసక్తిగా అపేక్షించుడి." (1 కొరింథీ 14:1) అంతేకాదు,

"ప్రేమను అనుసరించుడి;" మీ సహోదరుల కొరకు ఖర్చు చేయుటకును ఖర్చు చేయబడుటకును ఆశింపుడి. "ప్రేమను అనుసరించుడి;" మీకు అవకాశము దొరికినప్పుడెల్ల అందరికి మేలు చేయుడి.

ఆయన ఈ ప్రేమమార్గమును "అత్యుత్తమమైన మార్గము" అని పిలిచిన అదే వచనములో, దానితోపాటు ఇతర వరములను అపేక్షించుడని, అంతేకాదు వాటిని ఆసక్తిగా అపేక్షించుడని కొరింథీయులకు నిర్దేశించుచున్నాడు.

ప్రసంగము 4 "శ్రేష్ఠమైన వరములను ఆసక్తిగా అపేక్షించుడి; ఇంకను అత్యుత్తమమైన మార్గమును మీకు చూపెదను" అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు.

(1 కొరింథీ 12:31.) దేనికంటె అత్యుత్తమము? ముందు వచనములో పేర్కొనబడిన స్వస్థపరచు వరములకంటెను, భాషలతో మాట్లాడు వరమునకంటెను, అర్థము చెప్పు వరమునకంటెను; కాని విధేయత యొక్క మార్గముకంటె అత్యుత్తమము కాదు. దీనిని గూర్చి అపొస్తలుడు మాట్లాడుట లేదు; బాహ్య మతమును గూర్చి ఆయన ఏమాత్రమును మాట్లాడుట లేదు: కాబట్టి ఈ వచనము ప్రస్తుత ప్రశ్నకు పూర్తిగా సంబంధములేనిది.

కాని అపొస్తలుడు అంతరంగ మతమును గూర్చి మాత్రమే కాక బాహ్య మతమును గూర్చి కూడ మాట్లాడుచుండెననియు, రెంటిని పోల్చుచుండెననియు అనుకొనుడి; ఆ పోలికలో ఆయన రెండవదానికి ఎంత ఎక్కువ ప్రాధాన్యమిచ్చినను, అనగా (న్యాయముగా ఆయన ఇవ్వగలిగినట్లు) ఏ బాహ్య క్రియలకంటెను ప్రేమగల హృదయమునకే ప్రాధాన్యమిచ్చినను, అనుకొనుడి; అయినను ఈ రెంటిలో దేనినైనను మనము త్రోసివేయవలెనని దీనిని బట్టి అనుసరింపదు. కాదు; లోకారంభము నుండి దేవుడు వాటిని కలిపియున్నాడు; మనుష్యుడు వాటిని వేరుపరచకూడదు.

4. "అయితే 'దేవుడు ఆత్మ; ఆయనను ఆరాధించువారు ఆత్మతోను సత్యముతోను ఆరాధింపవలెను.' ఇది చాలదా? అంతేకాదు, మన మనస్సు యొక్క పూర్తి బలమును దీనియందే వినియోగింపవలసినది కాదా? బాహ్య విషయములపై శ్రద్ధ పెట్టుట ఆత్మను భారపెట్టి, పరిశుద్ధ ధ్యానములో అది పైకెగురలేకుండ చేయదా? అది మన ఆలోచనల శక్తిని అణచివేయదా? మనస్సును భారపెట్టి చెదరగొట్టుటకు దానికి సహజ ప్రవృత్తి లేదా? పౌలు అయితే మనము 'చింతలేనివారమై' ఉండవలెననియు, 'చీకుచింత లేకుండ ప్రభువు సేవలో నిలిచియుండవలెననియు' కోరుచున్నాడు."

నా సమాధానమేమనగా: "దేవుడు ఆత్మ; ఆయనను ఆరాధించువారు ఆత్మతోను సత్యముతోను ఆరాధింపవలెను." అవును, ఇదే చాలు: మన మనస్సు యొక్క పూర్తి బలమును దీనియందే వినియోగింపవలెను. అయితే నేను అడుగునదేమనగా, ఆత్మయైన దేవుని ఆత్మతోను సత్యముతోను ఆరాధించుట అనగా ఏమిటి?

అనగా, మన ఆత్మతో ఆయనను ఆరాధించుట; ఆత్మలు మాత్రమే చేయగల విధముగా ఆయనను ఆరాధించుట. ఆయనను జ్ఞానవంతుడును, న్యాయవంతుడును, పరిశుద్ధుడునైన వానిగా, దోషమును చూడజాలనంత పవిత్రమైన కన్నులు గలవానిగా నమ్ముట; అయినను కనికరముగలవాడును, కృపగలవాడును, దీర్ఘశాంతుడునైనవాడు; దోషమును అతిక్రమమును పాపమును క్షమించువాడు; మన పాపములన్నిటిని తన వెనుక పారవేయువాడు, ప్రియుని యందు మనలను అంగీకరించువాడునని నమ్ముట.

అనగా, ఆయనను మన పూర్ణ హృదయముతోను, పూర్ణ మనస్సుతోను, పూర్ణ ఆత్మతోను, పూర్ణ బలముతోను ప్రేమించుట, ఆయనయందు ఆనందించుట, ఆయనను అపేక్షించుట; మనము ప్రేమించువానిని అనుకరించుటకై, ఆయన పవిత్రుడైనట్లే మనలను మనము పవిత్రపరచుకొనుట; మనము ప్రేమించి నమ్మువానికి ఆలోచనలోను మాటలోను క్రియలోను విధేయులగుట. కాబట్టి, ఆత్మతోను సత్యముతోను దేవుని ఆరాధించుటలోని ఒక శాఖ ఆయన బాహ్య ఆజ్ఞలను పాటించుట. కాబట్టి మన ఆత్మలతోపాటు మన శరీరములతో కూడ ఆయనను మహిమపరచుట; హృదయములను ఆయన వైపు పైకెత్తి బాహ్య పనిని చేయుట; మన దినచర్యను దేవునికి బలిగా చేయుట; ఆయన మహిమకొరకు కొనుట అమ్ముట, తినుట త్రాగుట — ఇది అరణ్యములో ఆయనను ప్రార్థించుట ఎంతో అంతే, ఆత్మతోను సత్యముతోను దేవుని ఆరాధించుటయే.

5. అట్లయినయెడల, ధ్యానము ఆత్మతోను సత్యముతోను దేవుని ఆరాధించుటలో ఒక మార్గము మాత్రమే. కాబట్టి దీనికే మనలను పూర్తిగా అప్పగించుకొనుట, ఆత్మ సంబంధమైన ఆరాధనలోని అనేక శాఖలను నాశనము చేయుటయే; అవన్నియు దేవునికి సమానముగా అంగీకారమైనవి, ఆత్మకు సమానముగా ప్రయోజనకరమైనవి, హానికరమైనవి కావు. దేవుని ప్రావిడెన్సు మనలను పిలిచిన ఆ బాహ్య విషయములపై శ్రద్ధ పెట్టుట క్రైస్తవునికి ఏదో భారమనియు, అదృశ్యుడైనవానిని ఎల్లప్పుడును చూచుటకు ఏదో ఆటంకమనియు తలంచుట గొప్ప పొరపాటు. అది అతని ఆలోచనల తీవ్రతను ఏమాత్రమును అణచదు; అది

ప్రసంగము 4 అతని మనస్సును భారపెట్టదు, చెదరగొట్టదు; దానిని ప్రభువునకు చేయునట్లు చేయువానికి, మాటలోనైనను క్రియలోనైనను ఏది చేసినను ప్రభువైన యేసు నామమున అంతయు చేయ నేర్చుకొనినవానికి, ఆత్మకు ఒక కన్ను బాహ్య విషయములపై తిరుగుచుండగా, మరొక కన్ను దేవునిపై స్థిరముగా నిలిచియుండు వానికి అది ఎట్టి చింతను, హానికరమైన చింతను కలిగించదు. పేద ఏకాంతవాసులారా, మీ విశ్వాసము యొక్క అల్పత్వమును మీరు స్పష్టముగా గ్రహించునట్లు ఇది ఏమిటో నేర్చుకొనుడి: అవును, మీరు ఇక ఇతరులను మీతో తీర్పు తీర్చకుండునట్లు, వెళ్లి దీని అర్థమేమో నేర్చుకొనుడి: —

ప్రభువా, కనికరపూర్ణమైన ప్రేమతో నీవు నా భారములన్నిటిని మోయుచున్నావు; నా హృదయమును పైనున్న వాటి వైపు ఎత్తుము, దానిని అక్కడ ఎల్లప్పుడును నిలుపుము.

గందరగోళపు చక్రముపై ప్రశాంతముగా కూర్చుందును; బిజీ జనసమూహములలో ఒంటరిగా ఉందును; నీ చిత్తమంతయు నెరవేరు వరకు నీ పాదములయొద్ద మధురముగా వేచియుందును.

6. అయితే ముఖ్యమైన అభ్యంతరము ఇంకను వెనుక ఉన్నది. "మేము అనుభవమును సాక్షిగా పిలుచుచున్నాము" అని వారు చెప్పుదురు. "మా వెలుగు ప్రకాశించెను; అనేక సంవత్సరములు మేము బాహ్య విషయములను వినియోగించితిమి; అయినను అవి ఏ ప్రయోజనమును కలిగింపలేదు. మేము అన్ని విధులకు హాజరైతిమి; కాని దానివలన మేము మంచివారము కాలేదు; నిజముగా మరెవరును కాలేదు; కాదు, మేము ఇంకను చెడ్డవారమైతిమి; ఏలయనగా మేము ఏమి తెలియకుండ

ఆ విధంగా చేయుటవలన మమ్మును మేము క్రైస్తవులమని భావించుకొంటిమి." ఈ వాస్తవమును నేను అంగీకరించుచున్నాను: మీరును మరి పదివేలమందియు దేవుని విధులను ఈ విధముగా దుర్వినియోగపరచితిరని నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను; సాధనములను పరమార్థముగా పొరపాటు పడి, వీటిని లేక కొన్ని ఇతర బాహ్య క్రియలను చేయుటయే యేసుక్రీస్తు మతమనియు, లేక దానికి బదులుగా అవి అంగీకరింపబడుననియు తలంచితిరి. అయితే దుర్వినియోగమును తొలగించి, వినియోగమును ఉంచుడి. ఇప్పుడు బాహ్య విషయములన్నిటిని వినియోగింపుడి, కాని నీతియందును నిజమైన పరిశుద్ధతయందును మీ ఆత్మ నూతనపరచబడుటను ఎల్లప్పుడును దృష్టిలో ఉంచుకొని వినియోగింపుడి.

7. అయితే ఇది మాత్రమే కాదు: వారు ఇట్లు నొక్కి చెప్పుదురు: "మేలు చేయ ప్రయత్నించుట కేవలము వ్యర్థమైన శ్రమ అని అనుభవము కూడ చూపుచున్నది. నిత్యాగ్నిలో పడబోవుచున్న మనుష్యుల శరీరములకు అన్నము పెట్టుటవలన, వస్త్రము ఇచ్చుటవలన ఏమి ప్రయోజనము? వారి ఆత్మలకు ఏ మనుష్యుడు ఏ మేలు చేయగలడు? వారు మార్చబడిన యెడల,

దేవుడే దానిని చేయును. అంతేకాక, మనుష్యులందరును మంచివారైనను, కనీసము మంచివారగుటకు కోరువారైనను, లేక మొండిగా చెడ్డవారైనను అయియుందురు. మొదటివారికి మన అవసరము లేదు; వారు దేవునిని సహాయము అడుగనిండి, అది వారికి ఇవ్వబడును: రెండవవారు మనవలన ఏ సహాయమును పొందరు. అంతేకాక, 'పందులయెదుట మీ ముత్యములు వేయకుడి' అని మన ప్రభువు నిషేధించుచున్నాడు."

నా సమాధానమేమనగా: (1.) వారు చివరకు నశించినను రక్షింపబడినను, ఆకలిగొనినవారికి అన్నము పెట్టుడనియు, దిగంబరులకు వస్త్రము ఇమ్మనియు మీకు స్పష్టముగా ఆజ్ఞాపింపబడియున్నది. మీరు చేయగలిగియుండి చేయకపోయిన యెడల, వారికి ఏమి సంభవించినను, మీరు నిత్యాగ్నిలోనికి పోవుదురు. (2.) హృదయములను మార్చువాడు దేవుడు మాత్రమే అయినను, ఆయన సాధారణముగా మనుష్యుని ద్వారానే దానిని చేయును. మనమే వారిని మార్చగలమన్నట్లు శ్రద్ధగా మనవలన అయినదంతయు చేయుట మన కర్తవ్యము; తరువాత ఫలితమును ఆయనకు విడిచిపెట్టుట. (3.) వారి ప్రార్థనలకు జవాబుగా దేవుడు తన పిల్లలను ప్రతి మంచి వరములో ఒకరి ద్వారా ఒకరిని కట్టును; పోషించుచు బలపరచుచు

ప్రసంగము 4 "ప్రతి కీలు అందించు దానివలన శరీరమంతయు" ఎదుగునట్లు చేయును. కాబట్టి "కన్ను చేతితో: నీవు నాకక్కరలేదని చెప్పజాలదు;" అంతేకాదు, "తల పాదములతో: మీరు నాకక్కరలేదని" చెప్పజాలదు.

చివరిగా, మీ యెదుటనున్న వ్యక్తులు కుక్కలో పందులో అని మీరు ఎట్లు నిశ్చయింపగలరు? మీరు ప్రయత్నించిన వరకు వారికి తీర్పు తీర్చకుడి. "ఓ మనుష్యుడా, నీవు నీ సహోదరుని సంపాదించుకొనవచ్చునేమో నీకెట్లు తెలియును," — దేవుని క్రింద నీవు అతని ఆత్మను మరణమునుండి రక్షించవచ్చునేమో! అతడు నీ ప్రేమను తిరస్కరించి మంచి వాక్యమును దూషించినప్పుడు, అతనిని దేవునికి అప్పగించు సమయము వచ్చినది.

8. "మేము ప్రయత్నించితిమి; పాపులను సంస్కరించుటకు శ్రమపడితిమి; దానివలన ఏమి ప్రయోజనము కలిగెను? అనేకులపై మేము ఏ ప్రభావమును చూపలేకపోతిమి. కొందరు కొంతకాలము మారినను, వారి మంచితనము ఉదయపు మంచు వలెనే ఉండెను; వారు త్వరలోనే మునుపటివలెనే, కాదు, ఇంకను ఎక్కువ చెడ్డవారైరి: కాబట్టి మేము వారికిని మాకును హానియే చేసితిమి; ఏలయనగా మా మనస్సులు కల్లోలపడి కలతపడెను, బహుశా ప్రేమకు బదులుగా కోపముతో నిండెను: కాబట్టి మా మతమును మాకే ఉంచుకొనుట మాకు మేలైయుండెడిది."

మీరు మేలు చేయ ప్రయత్నించితిరనియు, విజయము పొందలేదనియు; సంస్కరింపబడినట్లు కనబడినవారు మరల పాపములో పడిరనియు, వారి కడవరి స్థితి మొదటి స్థితికంటె చెడ్డదాయెననియు ఈ వాస్తవము కూడ నిజమై యుండుట బహుశా సాధ్యమే. దీనిలో ఆశ్చర్యమేమి? సేవకుడు తన యజమానునికంటె అధికుడా? ఆయన పాపులను రక్షించుటకు ఎంత తరచుగా పాటుపడెను, వారు వినకపోయిరి; లేక కొంతకాలము ఆయనను వెంబడించిన తరువాత కుక్క తన వాంతికి తిరిగిపోవునట్లు వెనుకకు తిరిగిరి! అయినను ఆయన మేలు చేయుటకు ప్రయత్నించుట మానలేదు: మీ విజయము ఎట్లుండినను మీరును మానకూడదు. మీకు ఆజ్ఞాపింపబడినట్లు చేయుట మీ కర్తవ్యము: ఫలితము దేవుని చేతిలో ఉన్నది. దీనికి మీరు జవాబుదారులు కారు. సమస్తమును చక్కగా నడిపించువానికి దానిని విడిచిపెట్టుడి. "ఉదయమున నీ విత్తనము విత్తుము, సాయంత్రమున నీ చేతిని ఆపకుము; ఏలయనగా ఏది సఫలమగునో నీకు తెలియదు." (ప్రసంగి 11:6)

అయితే ఆ ప్రయత్నము మీ స్వంత ఆత్మను కల్లోలపరచి కలతపరచుచున్నది. బహుశా మీరు ఫలితమునకు జవాబుదారులని తలంచుటవలననే ఇది అట్లు జరిగియుండవచ్చును; ఏ మనుష్యుడును ఫలితమునకు జవాబుదారుడు కాడు, కాజాలడును;

— లేక బహుశా మీరు మీ మెలకువను కోల్పోయినందున, మీ స్వంత ఆత్మ విషయమై జాగరూకులై యుండనందున.

అయితే ఇది దేవునికి అవిధేయులగుటకు కారణము కాదు. మరల ప్రయత్నింపుడి; కాని మునుపటికంటె ఎక్కువ జాగ్రత్తతో ప్రయత్నింపుడి. (మీరు క్షమించునట్లు) "ఏడుసార్లు మాత్రమే కాదు, డెబ్బది ఏడుసార్లు" మేలు చేయుడి. అనుభవముచేత మరింత జ్ఞానులు కండి: ప్రతిసారి మునుపటికంటె ఎక్కువ జాగ్రత్తతో ప్రయత్నింపుడి. దేవుని యెదుట ఇంకను ఎక్కువగా తగ్గించుకొనుడి, స్వయముగా మీరు ఏమియు చేయజాలరని మరింత లోతుగా ఒప్పుకొనుడి. మీ స్వంత ఆత్మ విషయమై ఎక్కువ ఆసక్తిగాను, ఎక్కువ సౌమ్యముగాను, ప్రార్థనలో ఎక్కువ మెలకువగాను ఉండుడి. ఈ విధముగా "నీ ఆహారమును నీళ్లమీద వేయుము, అనేక దినములైన తరువాత అది నీకు దొరకును."

IV. 1. దానిని దాచుటకు ఈ నమ్మదగినట్లు కనబడు సాకులన్నియు ఉన్నను, "మనుష్యులు మీ మంచి కార్యములను చూచి, పరలోకమందున్న మీ తండ్రిని మహిమపరచునట్లు వారి యెదుట మీ వెలుగు ప్రకాశింపనీయుడి."

పైన పరిశీలించిన విషయములనుండి మన ప్రభువే చేసిన ఆచరణాత్మక అన్వయము ఇదియే.

"మీ వెలుగు ప్రకాశింపనీయుడి:" — మీ హృదయ దీనత్వము; మీ సౌమ్యత, జ్ఞానముతో కూడిన సాత్వికత; నిత్యత్వ విషయములను గూర్చి మీ గంభీరమైన, బరువైన చింత, మనుష్యుల పాపముల గూర్చియు దుఃఖముల గూర్చియు మీ విచారము; సర్వ పరిశుద్ధత కొరకును దేవునియందు సంపూర్ణ సంతోషము కొరకును మీ తీవ్రమైన అపేక్ష; సమస్త మానవజాతి యెడల మీ సున్నితమైన సద్భావము, మీ పరమ ఉపకారకుని యెడల మీ ఆసక్తిగల ప్రేమ. దేవుడు మీ ఆత్మను ప్రకాశింపజేసిన ఈ వెలుగును దాచుటకు ప్రయత్నింపకుడి; అయితే దానిని ప్రకాశింపనీయుడి

ప్రసంగము 4 మనుష్యుల యెదుట, మీరు ఎవరితో ఉన్నారో వారందరి యెదుట, మీ సంభాషణ అంతటిలో. మీ క్రియలలో, అనగా అందరికి సాధ్యమైనంత మేలు చేయుటలో, ఇంకను ఎక్కువ ప్రస్ఫుటముగా దానిని ప్రకాశింపనీయుడి; నీతి నిమిత్తము శ్రమపడుటలో కూడ, "పరలోకమందు మీ ప్రతిఫలము గొప్పదని యెరిగి సంతోషించి అత్యధికముగా ఉల్లసించుచుండగా."

2. "మనుష్యులు మీ మంచి కార్యములను చూచునట్లు వారి యెదుట మీ వెలుగు ప్రకాశింపనీయుడి:" — క్రైస్తవుడు తన మతమును దాచవలెనని ఎన్నడును ఉద్దేశించుట గాని కోరుట గాని అంత దూరముగా ఉండవలెను! దానికి విరుద్ధముగా, దానిని దాచకుండుట, వెలుగును కుంచము క్రింద పెట్టకుండుట మీ కోరికగా ఉండవలెను. "ఇంటిలోని వారందరికి వెలుగిచ్చునట్లు" దానిని "దీపస్తంభముమీద" పెట్టుట మీ శ్రద్ధగా ఉండవలెను. అయితే దీనిలో మీ స్వంత పొగడ్తను వెదకకుండ, మీ కొరకు ఏ గౌరవమును కోరకుండ జాగ్రత్తపడుడి. మీ మంచి కార్యములను చూచు వారందరును "పరలోకమందున్న మీ తండ్రిని మహిమపరచునట్లు" చేయుటయే మీ ఏకైక లక్ష్యమై యుండవలెను.

3. అన్ని విషయములలో ఇదే మీ ఒకే అంతిమ గమ్యముగా ఉండవలెను. ఈ దృష్టితో, సరళముగాను, బహిరంగముగాను, మారువేషము లేకుండను ఉండుడి.

మీ ప్రేమ కపటము లేనిదిగా ఉండవలెను: స్వార్థరహితమైన అందమైన ప్రేమను మీరెందుకు దాచవలెను? మీ నోటిలో కపటము కనబడకూడదు: మీ మాటలు మీ హృదయము యొక్క నిజమైన చిత్రముగా ఉండవలెను.

మీ సంభాషణలో చీకటి గాని దాపరికము గాని ఉండకూడదు, మీ ప్రవర్తనలో ఏ మారువేషమును ఉండకూడదు.

వెలుగును సహింపజాలని ఇతర ఉద్దేశ్యములు కలవారికి దీనిని విడిచిపెట్టుడి. సమస్త మానవజాతి యెడల కపటమునూ మోసమునూ లేనివారై నిష్కపటముగా ఉండుడి; అందరును మీలోనున్న దేవుని కృపను చూచునట్లు. కొందరు తమ హృదయములను కఠినపరచుకొనినను, మరికొందరు మీరు యేసుతో ఉన్నారని గ్రహించి, తమ ఆత్మల మహా కాపరియొద్దకు తామును తిరిగి, మీ

పరలోకమందున్న తండ్రిని "మహిమపరచెదరు."

4. మనుష్యులు మీలో దేవుని మహిమపరచవలెనను ఈ ఒకే ఉద్దేశ్యముతో, ఆయన నామములోను ఆయన బలాతిశయశక్తిలోను ముందుకు సాగుడి. అది దేవుని మార్గములలోనైనయెడల ఒంటరిగా నిలుచుటకు కూడ సిగ్గుపడకుడి. మీ హృదయములోనున్న వెలుగు భక్తి కార్యములలోను కనికర కార్యములలోను, అన్ని మంచి కార్యములలోను ప్రకాశించనీయుడి.

మరియు మేలు చేయు మీ సామర్థ్యమును పెంచుకొనుటకు, అనవసరమైన వాటినన్నిటిని విడిచిపెట్టుడి. ఆహారములోను, గృహోపకరణములలోను, వస్త్రములలోను అనవసరమైన ఖర్చంతటిని కత్తిరించుడి. దేవుని ప్రతి వరమునకు, ఆయన యొక్క ఈ అత్యల్ప వరములకు సహితము మంచి గృహనిర్వాహకుడవై యుండుము. సమయము విషయములో అనవసరమైన ఖర్చంతటిని, అనవసరమైన లేక నిరుపయోగమైన వ్యాపకములన్నిటిని కత్తిరించుము; "నీ చేతికి దొరికినది ఏదైనను నీ శక్తికొలది చేయుము." ఒక్క మాటలో, విశ్వాసముతోను ప్రేమతోను నిండియుండుము; మేలు చేయుము; కీడును సహించుము. దీనిలో "స్థిరముగాను కదలక" యుండుము; అవును, "ప్రభువునందు నీ ప్రయాసము వ్యర్థము కాదని యెరిగి, ఎల్లప్పుడును ప్రభువు కార్యమందు అధికముగా అభివృద్ధి పొందుచుండుము."