మన ప్రభువు కొండ ప్రసంగముపై

మన ప్రభువు కొండ ప్రసంగముపై ప్రసంగము 5 "ధర్మశాస్త్రమునైనను ప్రవక్తల వాక్యములనైనను కొట్టివేయుటకు నేను వచ్చితినని తలంచకుడి; కొట్టివేయుటకు రాలేదు గాని నెరవేర్చుటకే వచ్చితిని. ఆకాశమును భూమియు గతించిపోయినను అంతయు సంపూర్ణమగువరకు ధర్మశాస్త్రములో ఒక పొల్లైనను ఒక సున్నయైనను ఏ మాత్రమును గతించిపోదని మీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను. కాబట్టి యీ ఆజ్ఞలలో అతి చిన్నదానిని ఎవడైనను మీరి, ఆ ప్రకారమే మనుష్యులకు బోధించినయెడల, అతడు పరలోక రాజ్యములో అందరికంటె చిన్నవాడని పిలువబడును; అయితే వాటిని ఆచరించి బోధించువాడు పరలోక రాజ్యములో గొప్పవాడని పిలువబడును. మీ నీతి శాస్త్రులు పరిసయ్యుల నీతిని మించనియెడల మీరు ఏ మాత్రమును పరలోక రాజ్యములో ప్రవేశింపరని మీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను."

మత్తయి 5:17–20 1. "మనుష్యులచేత తృణీకరింపబడి, విసర్జింపబడిన" ఆయనపై పడిన నిందల సమూహములో, ఆయన కొత్త సంగతులను బోధించువాడనియు, ఒక నూతన మతమును ప్రవేశపెట్టినవాడనియు ఒక నింద ఉండకుండా ఉండలేదు. ఆయన వాడిన అనేక వ్యక్తీకరణలు యూదులలో సాధారణమైనవి కావు కాబట్టి దీనిని ఇంకా ఎక్కువ ఆధారముతో చెప్పగలిగిరి; వారు వాటిని అసలు వాడలేదు, లేదా అదే అర్థములో, అంత సంపూర్ణమైన బలమైన భావములో వాడలేదు. దీనికి తోడు, "ఆత్మతోను సత్యముతోను" దేవుని ఆరాధించుట అనునది, ఇంతవరకు వెలుపటి ఆరాధనను, "భక్తి యొక్క వేషమును" తప్ప మరేమియు ఎరుగని వారికి ఎప్పుడును కొత్త మతముగానే కనబడును.

2. ఆయన పాత మతమును రద్దుచేసి మరొక దానిని తెచ్చుచున్నాడనుట కూడా అసంభవము కాదు; అది పరలోకమునకు సులువైన మార్గమగునని వారు తమను తాము ఓదార్చుకొనవచ్చునని కొందరు ఆశించియుండవచ్చు. కాని మన ప్రభువు ఈ మాటలలో ఒకరి వ్యర్థమైన ఆశలను, మరొకరి ఆధారములేని దూషణలను ఖండించుచున్నాడు.

వీటిని అవి ఉన్న క్రమములోనే పరిశీలించెదను; ప్రతి వచనమును ప్రసంగములో ఒక ప్రత్యేక అంశముగా తీసుకొనెదను.

I. 1. మొదట, "ధర్మశాస్త్రమునైనను ప్రవక్తల వాక్యములనైనను కొట్టివేయుటకు నేను వచ్చితినని తలంచకుడి; కొట్టివేయుటకు రాలేదు గాని నెరవేర్చుటకే వచ్చితిని."

మోషే ద్వారా ఇశ్రాయేలీయులకు ఇవ్వబడిన క్రియా సంబంధమైన లేక ఆచార సంబంధమైన ధర్మశాస్త్రము, అనగా పూర్వపు బలులకు, ఆలయ సేవకు సంబంధించిన సమస్త ఆజ్ఞలు విధులు దానిలో ఉన్నాయి; దానిని కొట్టివేయుటకు, రద్దుచేయుటకు, పూర్తిగా తొలగించుటకు మన ప్రభువు నిజముగా వచ్చెను. దీనికి అపొస్తలులందరు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నారు; క్రైస్తవులు "మోషే ధర్మశాస్త్రమును ఆచరింపవలెను" అని బోధించినవారిని తీవ్రముగా ఎదిరించిన బర్నబా పౌలులే కాక, (అపొ. కార్య. 15:5;) ఈ ఆచార ధర్మశాస్త్రమును పాటింపవలెనని పట్టుబట్టుటను "దేవుని శోధించుట" అనియు, "శిష్యుల మెడపై ఒక కాడిని పెట్టుట; అది మన పితరులైనను," అని అతడు చెప్పెను, "మనమైనను

43 [1872 ముద్రణ పాఠము] ప్రసంగము 5 మోయలేకపోయినది" అనియు పేర్కొనిన పేతురే కాక; అపొస్తలులు పెద్దలు సహోదరులు అందరును ఏకమనస్కులై కూడివచ్చినప్పుడు

(అపొ. కార్య. 15:22,) ఈ ధర్మశాస్త్రమును పాటింపవలెనని వారికి ఆజ్ఞాపించుట "వారి ప్రాణములను పాడుచేయుటయే" అనియు, అట్టి భారమును వారిపై మోపకూడదని "పరిశుద్ధాత్మకును" తమకును "ఏకాభిప్రాయమాయెను" అనియు ప్రకటించిరి.

(అపొ. కార్య. 15:28.) ఈ "విధుల దస్తావేజును" మన ప్రభువు తుడిచివేసి, తొలగించి, తన సిలువకు మేకులతో కొట్టెను.

2. అయితే పది ఆజ్ఞలలో ఇమిడియున్నదియు, ప్రవక్తలచే నొక్కిచెప్పబడినదియునైన నైతిక ధర్మశాస్త్రమును ఆయన తొలగింపలేదు. దీనిలో ఏ భాగమునైనను రద్దుచేయుట ఆయన రాకడ ఉద్దేశ్యము కాదు. ఇది ఎన్నడును భంగపరచబడలేని ధర్మశాస్త్రము; పరలోకమందు నమ్మకమైన సాక్షివలె స్థిరముగా నిలిచియున్నది. నైతిక ధర్మశాస్త్రము ఆచార లేక క్రియా సంబంధమైన ధర్మశాస్త్రమునకు పూర్తిగా భిన్నమైన పునాదిపై నిలిచియున్నది; ఆ ఆచార ధర్మశాస్త్రము అవిధేయులును మెడబిరుసుతనము గలవారునైన ప్రజలపై తాత్కాలికముగా నియంత్రణ పెట్టుటకు మాత్రమే ఉద్దేశింపబడెను; ఇదియైతే లోకారంభము నుండి ఉన్నది; మనుష్యులందరు సృష్టికర్త చేతులలోనుండి వచ్చినప్పుడే వారి హృదయములపై "రాతిపలకలపై కాక" వ్రాయబడినది. ఒకప్పుడు దేవుని వేలితో వ్రాయబడిన అక్షరములు ఇప్పుడు పాపమువలన చాలావరకు చెరిగిపోయినను, మనకు మంచిచెడుల యెరుక ఉన్నంతవరకు అవి పూర్తిగా తుడిచివేయబడలేవు. ఈ ధర్మశాస్త్రములోని ప్రతి భాగమును మనుష్యులందరిపై, అన్ని యుగములలోను అమలులో ఉండవలసినదే; అది కాలముపైగాని స్థలముపైగాని మార్పునకు లోనయ్యే మరే పరిస్థితులపైగాని ఆధారపడక, దేవుని స్వభావముపైనను మనుష్యుని స్వభావముపైనను, వారిరువురి మధ్య ఉన్న మార్పులేని సంబంధముపైనను ఆధారపడియున్నది.

3. "కొట్టివేయుటకు రాలేదు గాని నెరవేర్చుటకే వచ్చితిని." కొందరు మన ప్రభువు భావమును ఇట్లు అనుకొనిరి: — నేను దీనికి సంపూర్ణమైన పరిపూర్ణమైన విధేయత చూపుట ద్వారా దీనిని నెరవేర్చుటకు వచ్చితిని. ఈ అర్థములో ఆయన దానిలోని ప్రతి భాగమును నెరవేర్చెనని సందేహింపనేరము. కాని ఆయన ఇక్కడ ఉద్దేశించినది ఇది కాదని తోచుచున్నది; ఎందుకంటే ఇది ఆయన ప్రస్తుత ప్రసంగ ఉద్దేశ్యమునకు సంబంధము లేనిది. సందేహము లేకుండా, (ఇంతకుముందు వచ్చినదానికిని, ఇకముందు వచ్చునదానికిని సరిపడునట్లు) ఈ స్థలములో ఆయన భావము ఇది: — మనుష్యుల వ్యాఖ్యానములన్నిటిని లెక్కచేయక, దీనిని దాని సంపూర్ణతలో స్థిరపరచుటకు నేను వచ్చితిని; దానిలో చీకటిగా లేక మరుగుగా ఉన్నదంతటిని పూర్తి స్పష్టమైన వెలుగులో ఉంచుటకు నేను వచ్చితిని; దానిలోని ప్రతి భాగము యొక్క నిజమైన పూర్ణ భావమును ప్రకటించుటకు, అందులోని ప్రతి ఆజ్ఞ యొక్క పొడవు వెడల్పులను, దాని సంపూర్ణ విస్తీర్ణతను, దాని అన్ని శాఖలలో దాని ఎత్తు లోతులను, అనగా ఊహింపశక్యముకాని పవిత్రతను ఆత్మీయతను చూపుటకు నేను వచ్చితిని.

4. మన ముందున్న ఈ ప్రసంగములోని ముందటి భాగములలోను తరువాతి భాగములలోను మన ప్రభువు దీనిని సమృద్ధిగా నెరవేర్చెను; అందులో ఆయన లోకములోనికి క్రొత్త మతమును ప్రవేశపెట్టలేదు గాని మొదటినుండి ఉన్న మతమునే ప్రవేశపెట్టెను: — దాని సారాంశము నిస్సందేహముగా సృష్టితో సమానమైన ప్రాచీనమైనది; అది మనుష్యునితో సహజీవియైనది; "మనుష్యుడు సజీవాత్మ ఆయెను" అను సమయముననే దేవునిలోనుండి బయలుదేరినది; (సారాంశమని చెప్పుచున్నాను; ఏలయనగా దానిలోని కొన్ని అంశములు ఇప్పుడు పతనమైన ప్రాణిగా మనుష్యునికి సంబంధించినవి;) — రాబోవు సమస్త తరములలోను ధర్మశాస్త్రము ద్వారాను ప్రవక్తల ద్వారాను సాక్ష్యమివ్వబడిన మతము. అయినను దాని మహా కర్తయే దాని అవసరమైన అన్ని శాఖలపై ఈ ప్రామాణిక వ్యాఖ్యానమును మానవాళికి ఇచ్చుటకు తగ్గించుకొనువరకు, అది ఎన్నడును ఇంత సంపూర్ణముగా వివరింపబడలేదు, ఇంత పూర్తిగా అర్థము చేసికొనబడలేదు; అదే సమయమున అది ఎన్నడును మార్చబడదనియు, లోకాంతము వరకు అమలులో ఉండుననియు ఆయన ప్రకటించెను.

ప్రసంగము 5 II. 1. "ఆకాశమును భూమియు గతించిపోయినను అంతయు సంపూర్ణమగువరకు ధర్మశాస్త్రములో ఒక పొల్లైనను ఒక సున్నయైనను ఏ మాత్రమును గతించిపోదని మీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను" — (ఇది ఒక గంభీరమైన ఉపోద్ఘాతము; చెప్పబడుచున్న దాని ప్రాముఖ్యతను నిశ్చయతను ఇది సూచించును.)

"ఒక పొల్లు:" — అక్షరార్థముగా ఇది ఒక "ఐయోటా" కూడా కాదు, అనగా అతి అల్పమైన అచ్చు కూడా కాదు. "లేక ఒక సున్న," mia keraia [ఒక మొన], అనగా ఒక హల్లు యొక్క ఒక మూల లేక చుక్క. ఇది ఒక సామెత వంటి వ్యక్తీకరణ; నైతిక ధర్మశాస్త్రములోని ఏ ఒక్క ఆజ్ఞయైనను, లేక ఏ ఒక్క ఆజ్ఞలోని అతి చిన్న భాగమైనను, అది ఎంత అల్పముగా తోచినను, ఎన్నడును రద్దుచేయబడదని దీని భావము.

ధర్మశాస్త్రములోనుండి ఏ మాత్రమును గతించిపోదు: ou me parelthei apo tou nomou [ఏ మాత్రమును ధర్మశాస్త్రములోనుండి గతించిపోదు]. ఇక్కడ వాడబడిన ద్వంద్వ నిషేధము ఏ విరుద్ధతకు తావులేకుండునట్లు భావమును బలపరచుచున్నది: మరియు parelthei [గతించును] అను పదము కేవలము భవిష్యత్తును, అనగా ఏమి జరుగునో దానిని మాత్రమే తెలుపునది కాదు గాని, ఏమి జరుగవలెనో ఆజ్ఞాపించు ఆజ్ఞార్థక బలమును కూడా కలిగియున్నదని గమనింపవచ్చును. ఇది అధికారముగల పదము; పలికినవాని సర్వాధికారమైన చిత్తమును శక్తిని వ్యక్తపరచుచున్నది; ఆయన మాటయే ఆకాశమునకు భూమికి ధర్మశాస్త్రము, అది యుగయుగములకు స్థిరముగా నిలుచును. ఆకాశమును భూమియు గతించువరకు ఒక పొల్లైనను ఒక సున్నయైనను ఏ మాత్రమును గతింపదు; లేక దాని వెంటనే చెప్పబడినట్లు, hews an panta genetai [అంతయు సంపూర్ణమగువరకు], అనగా సమస్తము (లేక సమస్త సంగతులు) నెరవేరువరకు, సమస్తము ముగింపునకు వచ్చువరకు. కాబట్టి, కొందరు ఎంతో సంతోషముగా పట్టుకొనిన ఆ దీనమైన తప్పించుకొను వాదనకు ఇక్కడ చోటులేదు; అదేమనగా, ధర్మశాస్త్రమంతయు నెరవేరువరకు దానిలో ఏ భాగమును గతింపదు; కాని అది క్రీస్తుచే నెరవేర్చబడెను, కాబట్టి సువార్త స్థాపింపబడునట్లు ఇప్పుడు అది గతించవలెను అనునది. అది అట్లుకాదు; "అంతయు" అను పదము ధర్మశాస్త్రమంతయు అని కాదు గాని విశ్వములోని సమస్త సంగతులు అని అర్థము; అట్లే "నెరవేరు" అను పదమునకు ధర్మశాస్త్రముతో ఏ సంబంధమును లేదు, అది ఆకాశమందును భూమియందును ఉన్న సమస్తమునకు సంబంధించినది.

2. దీనినంతటిని బట్టి మనము నేర్చుకొనవలసినదేమనగా, ధర్మశాస్త్రమునకును సువార్తకును ఏ మాత్రమును వైరుధ్యము లేదు; సువార్త స్థాపింపబడుటకు ధర్మశాస్త్రము గతించవలసిన అవసరము లేదు. నిజముగా వాటిలో ఏదియు మరొకదానిని తొలగింపదు, అవి రెండును సంపూర్ణముగా కలిసి సాగుచున్నవి.

అవును, అదే మాటలు, వేర్వేరు దృష్టికోణములలో చూచినప్పుడు, ధర్మశాస్త్రమునకును సువార్తకును భాగములగును. వాటిని ఆజ్ఞలుగా పరిగణించినయెడల అవి ధర్మశాస్త్ర భాగములు; వాగ్దానములుగా పరిగణించినయెడల సువార్త భాగములు. కాబట్టి, నీ దేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణ హృదయముతో ప్రేమింపవలెను అనునది ఆజ్ఞగా పరిగణించినప్పుడు ధర్మశాస్త్రములోని ఒక శాఖ; వాగ్దానముగా పరిగణించినప్పుడు సువార్తలో ఒక ముఖ్య భాగము; సువార్త అనగా వాగ్దానముల రూపములో ఉంచబడిన ధర్మశాస్త్ర ఆజ్ఞలే తప్ప మరేదియు కాదు. అందువలన ఆత్మలో దీనత్వము, హృదయ పవిత్రత, దేవుని పరిశుద్ధ ధర్మశాస్త్రములో ఆజ్ఞాపింపబడిన మరి ఏదైనను, సువార్త వెలుగులో చూచినప్పుడు, అనేక గొప్ప అమూల్యమైన వాగ్దానములే.

3. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రమునకును సువార్తకును మధ్య ఊహింపదగిన అతి సన్నిహిత సంబంధము ఉన్నది. ఒకవైపు, ధర్మశాస్త్రము నిరంతరము సువార్తకు మార్గము సిద్ధపరచి, మనలను దాని వైపు చూపించును; మరొకవైపు, సువార్త నిరంతరము మనలను ధర్మశాస్త్రమును మరింత ఖచ్చితముగా నెరవేర్చుటకు నడిపించును. ఉదాహరణకు, ధర్మశాస్త్రము మనము దేవుని ప్రేమింపవలెననియు, మన పొరుగువానిని ప్రేమింపవలెననియు, సాత్వికులముగా, దీనులముగా, పరిశుద్ధులముగా ఉండవలెననియు కోరును.

వీటికి మనము చాలమని మనకు అనిపించును; అవును, "మనుష్యులకు ఇది అసాధ్యము":

కాని ఆ ప్రేమను మనకు అనుగ్రహించుటకును, మనలను దీనులనుగా, సాత్వికులనుగా, పరిశుద్ధులనుగా చేయుటకును దేవుని వాగ్దానమును మనము చూచుచున్నాము:

ప్రసంగము 5 మనము ఈ సువార్తను, ఈ శుభవార్తను పట్టుకొందుము; మన విశ్వాసము చొప్పున మనకు జరుగును; మరియు క్రీస్తుయేసునందున్న విశ్వాసము ద్వారా "ధర్మశాస్త్రము యొక్క నీతి మనయందు నెరవేర్చబడును."

పరిశుద్ధ గ్రంథములోని ప్రతి ఆజ్ఞయు మరుగుపరచబడిన ఒక వాగ్దానమే అని మనము ఇంకను గమనింపవచ్చును.

ఏలయనగా "ఆ దినములైన తరువాత నేను ఇశ్రాయేలీయులతో చేయబోవు నిబంధన ఇదే; నా ధర్మవిధులను వారి మనస్సులో ఉంచి వారి హృదయములపై వ్రాయుదును అని ప్రభువు చెప్పుచున్నాడు" అను గంభీరమైన ప్రకటన ద్వారా, తాను ఆజ్ఞాపించునదంతయు అనుగ్రహించుటకు దేవుడు ఒడంబడెను. "ఎడతెగక ప్రార్థన చేయుడి" అని ఆయన మనకు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడా? "ఎల్లప్పుడు సంతోషించుడి" అనియా? "ఆయన పరిశుద్ధుడైనట్లు పరిశుద్ధులై యుండుడి" అనియా? అది చాలును. ఆయన మనలో ఆ కార్యమునే జరిగించును. ఆయన మాట చొప్పున మనకు జరుగును.

4. ఇవి ఇట్లుండినయెడల, సంఘ చరిత్రలోని అన్ని యుగములలో, తమ మీద ఉన్న ఆత్మ యొక్క ప్రత్యేక నిర్దేశమువలన అని చెప్పుకొనుచు, దేవుని కొన్ని ఆజ్ఞలను మార్చుటకు లేక రద్దుచేయుటకు పూనుకొనినవారి విషయమై ఏమి తలంచవలెనో మనకు సందేహము ఉండదు. అట్టి వాదములన్నిటినీ తీర్పుతీర్చుటకు క్రీస్తు ఇక్కడ మనకు తప్పులేని ఒక కొలమానమును ఇచ్చెను. క్రైస్తవ మతము దేవుని నైతిక ధర్మశాస్త్రమంతటినీ, ఆజ్ఞ రూపములోను వాగ్దాన రూపములోను తనలో ఇముడ్చుకొనుచున్నందున, మనము ఆయన మాట వినినయెడల, అది దేవుని సమస్త ఏర్పాట్లలో చివరిదిగా ఉండుటకు ఆయనచే ఉద్దేశింపబడినది. దీని తరువాత రాబోవునది మరొకటి లేదు. ఇది సమస్తము ముగింపునకు వచ్చువరకు నిలుచును. కాబట్టి అట్టి క్రొత్త ప్రత్యక్షతలన్నియు సాతాను సంబంధమైనవే గాని దేవునివి కావు; మరింత పరిపూర్ణమైన వేరొక ఏర్పాటు ఉన్నదను వాదములన్నియు సహజముగానే నేలమట్టమగును. "ఆకాశమును భూమియు గతించును;" కాని ఈ మాట "గతింపనే గతింపదు."

III. 1. "కాబట్టి యీ ఆజ్ఞలలో అతి చిన్నదానిని ఎవడైనను మీరి, ఆ ప్రకారమే మనుష్యులకు బోధించినయెడల, అతడు పరలోక రాజ్యములో అందరికంటె చిన్నవాడని పిలువబడును; అయితే వాటిని ఆచరించి బోధించువాడు పరలోక రాజ్యములో గొప్పవాడని పిలువబడును."

"ధర్మశాస్త్ర ప్రబోధము" ను నిందకు గుర్తుగా చేయువారు ఎవరు, ఎట్టివారు? వారి నింద ఎవరిపై పడునో, చివరకు ఎవరి తలపై దిగునో వారు గ్రహింపరా?

ఈ కారణముచేత మనలను తృణీకరించు ప్రతివాడును మనలను పంపినవానిని తృణీకరించుచున్నాడు. ఏలయనగా లోకమును రక్షించుటకే గాని ఖండించుటకు రాని వేళ, "సువార్త ద్వారా జీవమును అమరత్వమును వెలుగులోనికి తెచ్చుటకు" ప్రత్యేకముగా వచ్చిన వేళ, ఆయనవలె ధర్మశాస్త్రమును ఎవడైనను ఎప్పుడైనను బోధించెనా? ఈ మాటలలో క్రీస్తు బోధించినదానికంటె ఎక్కువ స్పష్టముగా, ఎక్కువ కఠినముగా ఎవడైనను ధర్మశాస్త్రమును బోధింపగలడా? వాటిని సరిదిద్దువాడు ఎవడు? దేవుని కుమారునికి బోధింపవలసిన విధానమును ఉపదేశించువాడు ఎవడు?

తండ్రివలన తాను పొందిన సందేశమును అందించుటకు ఆయనకు ఇంతకంటె మంచి మార్గమును ఎవడు నేర్పగలడు?

2. "ఈ ఆజ్ఞలలో అతి చిన్నదానిని ఎవడైనను మీరి," లేక ఈ ఆజ్ఞలలో అతి చిన్నవాటిలో ఒకదానిని. — "ఈ ఆజ్ఞలు" అనునది మన

ప్రభువు ధర్మశాస్త్రమునకు సమానార్థకముగా, లేక ధర్మశాస్త్రము ప్రవక్తలు అనుదానికి సమానార్థకముగా వాడిన పదమని మనము గమనింపవచ్చును; అది ఒకటే, ఏలయనగా ప్రవక్తలు పరిశుద్ధాత్మచే ప్రేరేపింపబడినట్లు ధర్మశాస్త్రమును ప్రకటించిరి, వివరించిరి, లేక నొక్కిచెప్పిరి గాని దానికి ఏమియు చేర్చలేదు.

"ఈ ఆజ్ఞలలో అతి చిన్నదానిని ఎవడైనను మీరి," విశేషించి అది ఉద్దేశపూర్వకముగా లేక తెగువతో చేయబడినయెడల: — ఒకటి; — ఏలయనగా "ధర్మశాస్త్రమంతయు గైకొనియు, ఒక్క విషయములో తప్పిపోయినవాడు అన్నిటి విషయమై అపరాధియగును;" అతడు అన్ని ఆజ్ఞలను మీరినట్లే దేవుని కోపము అతనిపై నిలిచియుండును. కాబట్టి ఒక ప్రియమైన దురాశకు మినహాయింపు లేదు; ఒక విగ్రహమునకు రక్షణ లేదు; ఏ సాకును లేదు

ప్రసంగము 5 ఇతరమంతటినీ విడిచిపెట్టి ఒక్క అంతరంగ పాపమునకు మాత్రము లోబడుటకు. దేవుడు కోరునది సంపూర్ణ విధేయత; మనము ఆయన ఆజ్ఞలన్నిటిపై దృష్టి నిలుపవలెను; లేనియెడల కొన్నిటిని గైకొనుటలో మనము పడు శ్రమ అంతయు, మన దీన ఆత్మలు కూడా శాశ్వతముగా నష్టపోవును.

"ఈ అతి చిన్నవాటిలో ఒకటి," లేక ఈ ఆజ్ఞలలో అతి చిన్నవాటిలో ఒకటి: — దేవుని మోసగింపలేని అనేకులు తమ సొంత ఆత్మలనే దౌర్భాగ్యముగా మోసగించుకొనుటకు కారణమైన మరొక సాకు ఇక్కడ ఖండింపబడెను. పాపి ఇట్లనును: "ఈ పాపము చిన్నది కాదా? ఈ విషయములో ప్రభువు నన్ను క్షమింపడా? ధర్మశాస్త్రములోని గొప్ప విషయములలో నేను తప్పుచేయలేదు గనుక దీనిని లెక్కించుటలో ఆయన కఠినముగా ఉండడు."

వ్యర్థమైన ఆశ! మనుష్యుల రీతిగా మాట్లాడుచో వీటిని గొప్ప ఆజ్ఞలనియు, వాటిని చిన్న ఆజ్ఞలనియు పిలువవచ్చును; కాని వాస్తవమునకు అవి అట్టివి కావు. సరైన మాటల వాడుకలో చెప్పవలసి వస్తే చిన్న పాపము అనునదే లేదు; ప్రతి పాపమును పరిశుద్ధమైన పరిపూర్ణమైన ధర్మశాస్త్రమును మీరుటయే, పరలోకపు మహా ఘనతకు జరిగిన అవమానమే.

3. "ఆ ప్రకారమే మనుష్యులకు బోధించినయెడల." ఒక అర్థములో, బహిరంగముగా ఏదైనను ఒక ఆజ్ఞను మీరు ప్రతివాడును ఇతరులకు అదే బోధించుచున్నాడని చెప్పవచ్చును; ఎందుకంటే ఉదాహరణ మాట్లాడును, అనేకసార్లు ఉపదేశముకంటె బిగ్గరగా మాట్లాడును. ఈ అర్థములో, బహిరంగ త్రాగుబోతు ప్రతివాడును త్రాగుబోతుతనమునకు బోధకుడే; విశ్రాంతిదినమును మీరు ప్రతివాడును తన పొరుగువాడు ప్రభువు దినమును అపవిత్రపరచునట్లు నిరంతరము బోధించుచున్నాడు.

అయితే ఇది మాత్రమే కాదు: ధర్మశాస్త్రమును అలవాటుగా మీరువాడు ఇంతటితో ఆగుటకు అరుదుగా సంతృప్తి చెందును; మాటల ద్వారాను, ఉదాహరణ ద్వారాను ఇతరులు కూడా అట్లు చేయునట్లు అతడు సాధారణముగా బోధించును; విశేషించి అతడు తన మెడను కఠినపరచుకొని, గద్దింపబడుటను అసహ్యించుకొనినప్పుడు. అట్టి పాపి త్వరలోనే పాపమునకు వాదించువాడగును; తాను విడిచిపెట్టకూడదని నిశ్చయించుకొనినదానిని సమర్థించును; తాను విడువని పాపమును క్షమింపదగినదిగా చెప్పును; ఆ విధముగా తాను చేయు ప్రతి పాపమును నేరుగా బోధించుచున్నాడు.

"అతడు పరలోక రాజ్యములో అందరికంటె చిన్నవాడని పిలువబడును;" — అనగా దానిలో అతనికి భాగమే ఉండదు.

భూమిపై ఉన్న పరలోక రాజ్యమునకు అతడు అపరిచితుడు; ఆ స్వాస్థ్యములో అతనికి వంతు లేదు; "పరిశుద్ధాత్మయందు నీతియు సమాధానమును సంతోషమును" అనువాటిలో అతనికి పాలులేదు. కాబట్టి బయలుపరచబడబోవు మహిమలో కూడా అతనికి భాగము ఉండదు.

4. అయితే ఈ విధముగా "ఈ ఆజ్ఞలలో అతి చిన్నవాటిలో ఒకదానిని" మీరి, దానిని మీరుటకు ఇతరులకు బోధించువారు "పరలోక రాజ్యములో అందరికంటె చిన్నవారని పిలువబడి," క్రీస్తు యొక్కయు దేవుని యొక్కయు రాజ్యములో భాగములేనివారైనయెడల, వీరు కూడా "ఏడ్పును పండ్లుకొరుకుటయు ఉండు వెలుపటి చీకటిలోనికి" త్రోయబడినయెడల, మన ప్రభువు ఈ మాటలలో ముఖ్యముగా ప్రధానముగా ఉద్దేశించిన వారు ఎక్కడ కనబడుదురు? — దేవునిచే పంపబడిన బోధకులను పేరు గలిగియుండి, అయినను తామే ఆయన ఆజ్ఞలను మీరి, అవును, ఇతరులు కూడా అట్లు చేయవలెనని బహిరంగముగా బోధించుచు, జీవితములోను బోధలోను భ్రష్టులై యున్నవారు?

5. వీరు అనేక రకములవారు. మొదటి రకమువారు ఏదో ఉద్దేశపూర్వక, అలవాటైన పాపములో జీవించువారు. సాధారణ పాపి తన ఉదాహరణ ద్వారా బోధించినయెడల, పాపియైన పరిచారకుడు ఎంతగా బోధించును,

— అతడు తన పాపమును సమర్థించుటకును, క్షమింపదగినదిగా చెప్పుటకును, తగ్గించి చూపుటకును ప్రయత్నింపకపోయినను కూడా! అతడు ప్రయత్నించినయెడల, అతడు నిజముగా హంతకుడే; అవును, తన సంఘస్థులకు సాధారణ హంతకుడే! అతడు మరణ ప్రదేశములను జనులతో నింపును. అతడు అంధకార అధిపతి యొక్క అత్యంత ఎన్నుకొనబడిన సాధనము. అతడు ఇక్కడినుండి వెళ్ళినప్పుడు, "క్రింద పాతాళము అతడు వచ్చుచున్నందున అతనిని ఎదుర్కొనుటకు కదలుచున్నది." అతడు తనతో పాటు ఒక సమూహమును ఈడ్చుకొనకుండా అగాధములోనికి దిగలేడు.

ప్రసంగము 5 6. వీరి తరువాత సాత్వికులైన, మంచి స్వభావముగల మనుష్యులు: వీరు సుఖముగా, హాని లేకుండా జీవించుదురు; వెలుపటి పాపము విషయమై గాని, అంతరంగ పరిశుద్ధత విషయమై గాని తమ్మును తాము శ్రమపెట్టుకొనరు; మతము విషయమైనను, మతరాహిత్యము విషయమైనను ఏ దిశలోను ప్రత్యేకత లేనివారు; బహిరంగములోను ఏకాంతములోను చాలా క్రమము గలవారు, కాని తమ పొరుగువారికంటె అధికముగా కఠినముగా ఉన్నట్లు నటింపనివారు.

అట్టి పరిచారకుడు దేవుని ఆజ్ఞలలో అతి చిన్నవాటిలో ఒకదానిని గాని కొన్నిటిని గాని మాత్రమే కాదు; భక్తి యొక్క శక్తికి సంబంధించిన ఆయన ధర్మశాస్త్రములోని గొప్ప ముఖ్యమైన శాఖలన్నిటినీ మీరును; "మన ప్రవాస కాలమును భయముతో గడపవలెను," "భయముతోను వణకుతోను మన రక్షణను కొనసాగించుకొనవలెను," "మన నడుములు ఎల్లప్పుడు కట్టుకొనియు, మన దీపములు వెలుగుచునుండవలెను," "ఇరుకు ద్వారమున ప్రవేశించుటకు ప్రయాసపడవలెను" అనగా పోరాడవలెను అని కోరు ఆజ్ఞలన్నిటినీ మీరును. అతడు తన జీవితమంతటి రూపము ద్వారాను, తన బోధ యొక్క సాధారణ ధోరణి ద్వారాను మనుష్యులకు అట్లే బోధించును; ఆ బోధ ఎల్లప్పుడు క్రైస్తవులు కాకుండానే తమను క్రైస్తవులని తలంచుకొనువారిని వారి సంతోషకరమైన కలలో ఓదార్చుటకును, తన పరిచర్యను వినువారందరినీ నిద్రపోయి విశ్రమింపుమని ఒప్పించుటకును మొగ్గు చూపును. కాబట్టి అతడును, అతనిని అనుసరించువారును కలిసి నిత్య అగ్నిలో మేల్కొనుటలో ఆశ్చర్యము లేదు."

7. అయితే వీరందరికంటె పైగా, క్రీస్తు సువార్త శత్రువులలో అత్యున్నత స్థానములో ఉన్నవారు ఎవరనగా, ధర్మశాస్త్రమునే బహిరంగముగా స్పష్టముగా "తీర్పు తీర్చువారు," "ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి చెడుగా మాట్లాడువారు;" అతి చిన్న ఆజ్ఞలలో గాని అతి గొప్ప ఆజ్ఞలలో గాని ఒక్కదానిని మాత్రమే కాక, ఆజ్ఞలన్నిటినీ ఒకే దెబ్బతో మీరుటకు (lysai [విప్పుట], అనగా కరిగించుట, వదులుచేయుట, బాధ్యతను విప్పివేయుట) మనుష్యులకు బోధించువారు; ఏ ముసుగును లేకుండా, స్పష్టమైన మాటలలో ఇట్లు బోధించువారు: — మన ప్రభువు ధర్మశాస్త్రమును ఏమి చేసెను? ఆయన దానిని రద్దుచేసెను. నమ్ముట అను ఒక్క విధియే ఉన్నది. మన కాలములకు ఏ ఆజ్ఞలును తగవు. ధర్మశాస్త్రము యొక్క ఏ కోరికను బట్టియు, ఇప్పుడు ఎవడును ఒక్క అడుగు నడువవలసిన, ఒక్క పైసా ఇయ్యవలసిన, ఒక్క ముద్దను తినవలసిన లేక మానవలసిన బాధ్యత లేదు. ఇది నిజముగా మిక్కిలి అహంకారముతో వ్యవహారములను నడుపుటయే; ఇది మన ప్రభువును ముఖాముఖిగా ఎదిరించుటయే, ఆయన ఏ సందేశముపై పంపబడెనో దానిని అందించుట ఆయనకు తెలియదని ఆయనతో చెప్పుటయే. ప్రభువా, ఈ పాపమును వారిపై మోపకుము! తండ్రీ, వారిని క్షమింపుము; తాము చేయునది ఏమిటో వారికి తెలియదు!

8. ఈ బలమైన భ్రమకు సంబంధించిన అన్ని పరిస్థితులలో అత్యంత ఆశ్చర్యకరమైనది ఏమనగా, దానికి అప్పగింపబడినవారు, క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రమును కూలద్రోయుట ద్వారా ఆయనను గౌరవించుచున్నామనియు, ఆయన బోధను నాశనము చేయుచుండగా ఆయన పరిచర్యను మహిమపరచుచున్నామనియు నిజముగా నమ్ముచున్నారు! అవును, "బోధకుడా, నమస్కారము!" అని చెప్పి ఆయనను ముద్దుపెట్టుకొనినప్పుడు యూదా ఆయనను గౌరవించినట్లే వారు ఆయనను గౌరవించుచున్నారు. ఆయన వారిలో ప్రతివానితోను "ముద్దుతో మనుష్యకుమారుని అప్పగించెదవా?" అని న్యాయముగా చెప్పగలడు. ఆయన రక్తమును గూర్చి మాట్లాడుచు, ఆయన కిరీటమును తీసివేయుట, ఆయన సువార్తను ముందుకు తెచ్చుట అను నెపముతో ఆయన ధర్మశాస్త్రములోని ఏ భాగమునైనను తేలికగా చూచుట, ముద్దుతో ఆయనను అప్పగించుటయే తప్ప మరేమియు కాదు. అట్లే, విధేయతలోని ఏ శాఖనైనను ప్రత్యక్షముగా గాని పరోక్షముగా గాని పక్కనపెట్టు విధముగా విశ్వాసమును బోధించువాడు, దేవుని ఆజ్ఞలలో అతి చిన్నదానినైనను ఏ విధముగానైనను రద్దుచేయునట్లు లేక బలహీనపరచునట్లు క్రీస్తును బోధించువాడు, ఈ నేరారోపణ నుండి తప్పించుకొనలేడు.

9. "దేవుడు ఏర్పరచుకొనినవారి విశ్వాసమును" అత్యున్నతముగా గౌరవించుట అసాధ్యము కాదు. మరియు "కృపచేతనే విశ్వాసము ద్వారా మీరు రక్షింపబడియున్నారు; ఇది క్రియల మూలముగా కలిగినది కాదు, ఎవడును అతిశయపడకుండునట్లు" అని మనమందరము ప్రకటింపవలెను. "ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు విశ్వాసముంచుము, నీవు రక్షింపబడుదువు" అని పశ్చాత్తాపపడు ప్రతి పాపికి మనము బిగ్గరగా ప్రకటింపవలెను. కాని అదే సమయమున, మనము ఎంచునది కేవలము

ప్రసంగము 5 ప్రేమ ద్వారా పనిచేయు విశ్వాసమునే [గలతీ 5:6] అనియు; పాపము యొక్క అపరాధమునుండి మాత్రమే కాక దాని శక్తినుండి కూడా మనము విడిపింపబడినంత మేరకే తప్ప విశ్వాసముచేత మనము రక్షింపబడమనియు ప్రజలందరికీ తెలియజేయుటకు మనము జాగ్రత్తపడవలెను. మనము "నమ్ముము, నీవు రక్షింపబడుదువు" అని చెప్పునప్పుడు, "నమ్ముము, నీవు మధ్యలో ఏ పరిశుద్ధతయు రాకుండా, విశ్వాసము పరిశుద్ధత స్థానమును భర్తీ చేయగా, పాపమునుండి నేరుగా పరలోకమునకు అడుగు పెట్టుదువు" అని కాదు గాని, "నమ్ముము, నీవు పరిశుద్ధుడవగుదువు; ప్రభువైన యేసునందు విశ్వాసముంచుము, నీకు సమాధానమును శక్తియు కలిసి కలుగును: నీవు విశ్వసించువాని నుండి పాపమును నీ పాదముల క్రింద త్రొక్కుటకు శక్తి, నీ దేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణ హృదయముతో ప్రేమించుటకును, నీ పూర్ణ బలముతో ఆయనను సేవించుటకును శక్తి నీకు కలుగును" అని అర్థము:

సత్కార్యము చేయుటలో ఓపికతో కొనసాగుటవలన మహిమను ఘనతను అక్షయతను వెదకుటకు నీకు శక్తి కలుగును; దేవుని ఆజ్ఞలన్నిటినీ, అతి చిన్నదాని నుండి అతి గొప్పదాని వరకు నీవు ఆచరించి బోధింతువు: వాటిని నీ మాటల ద్వారా వలెనే నీ జీవితము ద్వారా కూడా బోధింతువు, ఆ విధముగా పరలోక రాజ్యములో గొప్పవాడని పిలువబడుదువు."

IV. 1. పరలోక రాజ్యమునకును, మహిమ ఘనత అక్షయతలకును మనము ఏ ఇతర మార్గమును బోధించినను, అది విశ్వాస మార్గమని పిలువబడినను, మరి ఏ పేరుతో పిలువబడినను, వాస్తవమునకు అది నాశనమునకు పోవు మార్గమే. అది చివరకు మనుష్యునికి సమాధానమును తేదు. ఏలయనగా ప్రభువు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "మీ నీతి శాస్త్రులు పరిసయ్యుల నీతిని మించనియెడల మీరు ఏ మాత్రమును పరలోక రాజ్యములో ప్రవేశింపరని మీతో [నిశ్చయముగా] చెప్పుచున్నాను."

క్రొత్త నిబంధనలో మన ప్రభువును ఎల్లప్పుడు తీవ్రముగా ఎదిరించువారిలో కొందరిగా అంత తరచుగా పేర్కొనబడిన శాస్త్రులు, ఆ పదము మనలను నమ్మించునట్లు కార్యదర్శులు గాని, వ్రాత పనిలో మాత్రమే నియమింపబడినవారు గాని కారు. వారు మన సామాన్య అర్థములో న్యాయవాదులు కూడా కారు; మన తర్జుమాలో nomikoi [ధర్మశాస్త్ర పండితులు] అను పదము అట్లు తర్జుమా చేయబడినను. వారి పనికి మనలో న్యాయవాది పనితో ఏ సంబంధమును లేదు. వారు దేవుని ధర్మశాస్త్రములతో పరిచయము గలవారు, మనుష్యుల చట్టములతో కాదు. అవి వారి అధ్యయనము: ముఖ్యముగా సమాజ మందిరములలో ధర్మశాస్త్రమును ప్రవక్తలను చదివి వివరించుట వారి సరైన ప్రత్యేక పని. వారు యూదులలో సాధారణమైన, నియమిత ప్రసంగీకులు. కాబట్టి మూల పదము యొక్క భావమును గమనించినయెడల, మనము దానిని "దైవశాస్త్ర పండితులు" అని తర్జుమా చేయవచ్చును. ఏలయనగా వీరు దైవశాస్త్రమును తమ వృత్తిగా చేసికొనిన మనుష్యులు; వారు సాధారణముగా (వారి పేరు అక్షరార్థముగా తెలుపునట్లు) అక్షరజ్ఞానులు; ఆ కాలమున యూదు జాతిలో విద్యాజ్ఞానమునకు అత్యధిక పేరుగలవారు.

2. పరిసయ్యులు యూదులలో ఒక అతి ప్రాచీనమైన వర్గము లేక సమూహము; వారు మొదట PRS అను హెబ్రీ పదమునుండి ఆ పేరు పొందిరి — దాని అర్థము వేరుపరచుట లేక విభజించుట. వారు జాతీయ సంఘమునుండి అధికారికముగా వేరుపడిరనియు, దానిలో విభజన కలిగించిరనియు కాదు. వారు ఇతరులనుండి కేవలము జీవితములో మరింత కఠినత్వము చేతను, ప్రవర్తనలో మరింత ఖచ్చితత్వము చేతను వేరుగా కనబడిరి. ఏలయనగా వారు అతి చిన్న విషయములలో కూడా ధర్మశాస్త్రమునకు ఆసక్తి గలవారు; పుదీనా, సోపు, జీలకర్ర వీటిలో దశమభాగములు చెల్లించిరి:

అందువలన ప్రజలందరి దృష్టిలో వారు గౌరవింపబడిరి, సాధారణముగా మనుష్యులలో అత్యంత పరిశుద్ధులని ఎంచబడిరి.

శాస్త్రులలో అనేకులు పరిసయ్యుల వర్గమునకు చెందినవారు. ఆ ప్రకారము, శాస్త్రిగా శిక్షణ పొందిన పౌలు స్వయముగా — మొదట తార్సు విశ్వవిద్యాలయములోను, ఆ తరువాత యెరూషలేములో గమలీయేలు పాదముల వద్దను (అతడు ఆ కాలమున జాతిలో అత్యంత విద్వాంసులైన శాస్త్రులలో లేక ధర్మశాస్త్ర బోధకులలో ఒకడు) — సభ ముందు తన గురించి ఇట్లు ప్రకటించెను: "నేను పరిసయ్యుడను, పరిసయ్యుని కుమారుడను;"

ప్రసంగము 5 (అపొ. కార్య. 23:6;) మరియు రాజైన అగ్రిప్ప ముందు, "మన మతములో అత్యంత నిష్టగల తెగచొప్పున నేను పరిసయ్యుడనై జీవించితిని." (అపొ. కార్య. 26:5.) మరియు శాస్త్రుల సమూహమంతయు సాధారణముగా పరిసయ్యులను గౌరవించి వారితో కలిసి పనిచేసెను. అందువలన మన రక్షకుడు వారిని అనేక విషయములలో ఒకే పరిగణనలోకి వచ్చువారిగా తరచుగా జతచేయుటను మనము కనుగొనుచున్నాము. ఈ స్థలములో వారు మతమును అవలంబించువారిలో అత్యంత ప్రముఖులుగా కలిపి పేర్కొనబడినట్లు తోచును; వారిలో మొదటివారు అత్యంత జ్ఞానులుగాను, రెండవవారు అత్యంత పరిశుద్ధులుగాను ఎంచబడిరి.

3. "శాస్త్రుల పరిసయ్యుల నీతి" నిజముగా ఏమిటో నిర్ణయించుట కష్టము కాదు. వారిలో ఒకడు తన గురించి ఇచ్చుకొనిన ప్రామాణిక వృత్తాంతమును మన ప్రభువు భద్రపరచెను:

అతడు తన నీతిని స్పష్టముగాను సంపూర్ణముగాను వర్ణించుచున్నాడు; దానిలో ఏ భాగమునైనను విడిచిపెట్టెనని అనుకొనలేము. అతడు నిజముగా "ప్రార్థన చేయుటకు దేవాలయములోనికి" వెళ్ళెను; కాని తన సొంత సద్గుణములపైననే అంత మనస్సు నిలిపి, తాను వచ్చిన ఉద్దేశ్యమునే మరచిపోయెను. ఏలయనగా అతడు సరిగా ప్రార్థనయే చేయలేదనుట గమనింపదగినది: అతడు తాను ఎంత జ్ఞానియో ఎంత మంచివాడో దేవునికి చెప్పుకొనెను మాత్రమే. "దేవా, నేను నిన్ను స్తుతించుచున్నాను; నేను చౌర్యము చేయువారు, అన్యాయస్థులు, వ్యభిచారులు అయిన ఇతర మనుష్యులవలెనైనను, ఈ సుంకరివలెనైనను ఉండలేదు.

నేను వారమునకు రెండుసార్లు ఉపవాసముండుచున్నాను; నాకు కలిగిన సమస్తములో దశమభాగమిచ్చుచున్నాను." కాబట్టి అతని నీతి మూడు భాగములుగా ఉండెను: మొదటిది, అతడు చెప్పునది: "నేను ఇతర మనుష్యులవలె కాను;" నేను దోచుకొనువాడను కాను, అన్యాయస్థుడను కాను, వ్యభిచారిని కాను; "ఈ సుంకరివలెనైనను కాను." రెండవది, "నేను వారమునకు రెండుసార్లు ఉపవాసముండుచున్నాను:" మరియు,

మూడవది, "నాకు కలిగిన సమస్తములో దశమభాగమిచ్చుచున్నాను."

"నేను ఇతర మనుష్యులవలె కాను." ఇది చిన్న విషయము కాదు. ప్రతి మనుష్యుడు ఇది చెప్పలేడు. అతడు ఇట్లు చెప్పినట్లుగా ఉన్నది: — "ఆచారము అను గొప్ప ప్రవాహము నన్ను కొట్టుకొని పోనీయను. నేను ఆచారముచేత కాక బుద్ధిచేత జీవించుచున్నాను; మనుష్యుల ఉదాహరణలచేత కాక దేవుని వాక్యముచేత జీవించుచున్నాను. నేను దోచుకొనువాడను కాను, అన్యాయస్థుడను కాను, వ్యభిచారిని కాను; ఈ పాపములు దేవుని ప్రజలని పిలువబడువారిలో కూడా ఎంత సాధారణమైనవైనను; (ముఖ్యముగా దోపిడి, అనగా ఒక విధమైన చట్టబద్ధమైన అన్యాయము, ఏ మానవ చట్టము చేతను శిక్షింపబడనిది, ఇతరుని అజ్ఞానమును లేక అవసరమును వినియోగించుకొని లాభము సంపాదించుట, దేశములోని ప్రతి మూలను నింపియున్నది;) ఈ సుంకరివలెనైనను కాను, ఏ బహిరంగ లేక తెగువగల పాపమునకును అపరాధిని కాను; వెలుపటి పాపిని కాను; గాని నిందారహితమైన జీవితమును ప్రవర్తనయు గల న్యాయవంతుడైన, నిజాయితీగల మనుష్యుడను."

4. "నేను వారమునకు రెండుసార్లు ఉపవాసముండుచున్నాను." దీనిలో మనము మొదట గ్రహించిన దానికంటె ఎక్కువ సూచింపబడినది. కఠినతరమైన పరిసయ్యులందరు వారపు ఉపవాసములను ఆచరించిరి; అనగా ప్రతి సోమవారమును గురువారమును. మొదటి దినమున, ఆ దినమున మోషే (వారి సంప్రదాయము బోధించినట్లు) దేవుని వేలితో వ్రాయబడిన రెండు రాతిపలకలను పొందెనని జ్ఞాపకార్థముగా ఉపవాసముండిరి; రెండవ దినమున, ప్రజలు బంగారు దూడ చుట్టు నాట్యమాడుట చూచి అతడు ఆ పలకలను తన చేతినుండి విసరివేసెనని జ్ఞాపకార్థముగా.

ఈ దినములలో వారు మధ్యాహ్నము మూడు గంటల వరకు, అనగా దేవాలయములో సాయంకాల బలిని అర్పించుట ఆరంభించు సమయము వరకు, ఏ ఆహారమును తీసుకొనలేదు. ఆ సమయము వరకు, అన్ని బలులలో సహాయపడుటకును, అన్ని బహిరంగ ప్రార్థనలలో చేరుటకును సిద్ధముగా ఉండునట్లు, దేవాలయములోని ఏదైనను ఒక మూలలో, గదిలో, లేక ఆవరణలో ఉండుట వారి అలవాటు. ఆ మధ్యకాలమును కొంతవరకు దేవునికి ఏకాంత ప్రార్థనలలోను, కొంతవరకు లేఖనములను పరిశోధించుటలోను, ధర్మశాస్త్రమును ప్రవక్తలను చదువుటలోను, వాటిని ధ్యానించుటలోను వారు గడుపుచుండిరి.

ప్రసంగము 5 "నేను వారమునకు రెండుసార్లు ఉపవాసముండుచున్నాను" అను మాటలో ఇంత అర్థము ఇమిడియున్నది; ఇది పరిసయ్యుని నీతిలో రెండవ శాఖ.

5. "నాకు కలిగిన సమస్తములో దశమభాగమిచ్చుచున్నాను." పరిసయ్యులు దీనిని అత్యంత ఖచ్చితముగా చేసిరి.

వారు అతి అల్పమైన దానిని కూడా వదలలేదు; లేదు, పుదీనా, సోపు, జీలకర్రను కూడా కాదు.

వాస్తవముగా దేవునికి చెందునని తాము నమ్మినదానిలో అతి చిన్న భాగమును కూడా వారు ఉంచుకొనలేదు; తమ సమస్త ఆస్తిలోను, తమ ఆదాయమంతటిలోను, అది ఏదైనను, ప్రతి సంవత్సరము పూర్తి దశమభాగమును ఇచ్చిరి.

అవును, కఠినతరమైన పరిసయ్యులు (ప్రాచీన యూదు రచనలలో నిపుణులైనవారు తరచు గమనించినట్లు), తమ ఆస్తిలో పదవ భాగమును యాజకులద్వారాను లేవీయులద్వారాను దేవునికి ఇచ్చుటతో తృప్తి చెందక, మరొక పదవ భాగమును పేదలద్వారా దేవునికి ఇచ్చిరి, అదియు నిరంతరము. దశమభాగములుగా ఇచ్చుటకు అలవాటైన అదే నిష్పత్తిని వారు దానధర్మములుగా తమకు ఉన్న సమస్తములో ఇచ్చిరి. దీనిని కూడా వారు అత్యంత ఖచ్చితముగా సరిచూచుకొనిరి; అందువలన వారు ఏ భాగమును ఉంచుకొనక, దేవునివి అని తాము ఎంచినవాటిని దేవునికి పూర్తిగా చెల్లింపవలెనని వారు ఆశించిరి.

కాబట్టి మొత్తముమీద, వారు సంవత్సరమునుండి సంవత్సరమునకు తమకు ఉన్నదంతటిలో ఐదవ వంతు పూర్తిగా ఇచ్చివేసిరి.

6. ఇది "శాస్త్రుల పరిసయ్యుల నీతి;" ఇది అనేక విషయములలో అనేకులు దాని గురించి కలిగియుండుటకు అలవాటుపడిన భావనకంటె ఎంతో మించినది. కాని బహుశా ఇట్లు చెప్పబడవచ్చును: "అదంతయు అబద్ధమును కపటమునై యుండెను; వారందరు కపటుల గుంపు." వారిలో కొందరు నిస్సందేహముగా అట్టివారే; వారికి నిజముగా ఏ మతమును లేదు, దేవునిపై భయము లేదు, ఆయనను సంతోషపెట్టు కోరిక లేదు; దేవునినుండి వచ్చు ఘనత విషయమై వారికి ఆసక్తి లేదు, మనుష్యుల పొగడ్త విషయమై మాత్రమే. మన ప్రభువు అనేక సందర్భములలో ఇంత తీవ్రముగా ఖండించినది, ఇంత పదునుగా గద్దించినది వీరినే. కాని అనేకులైన

పరిసయ్యులు కపటులైనంత మాత్రమున అందరును అట్టివారని మనము తలంపకూడదు. పరిసయ్యుని స్వభావమునకు కపటత్వము ఏ విధముగాను అవసరమైనది కాదు. ఇది వారి వర్గమును గుర్తించు విశిష్ట చిహ్నము కాదు. మన ప్రభువు వృత్తాంతము ప్రకారము ఇదే ఆ చిహ్నము: "తాము నీతిమంతులమని తమ్మునుతాము నమ్ముకొని ఇతరులను తృణీకరించిరి." ఇదే వారి నిజమైన గుర్తు. కాని ఈ రకమైన పరిసయ్యుడు కపటుడు కాజాలడు. సామాన్య అర్థములో అతడు నిజాయితీపరుడై యుండవలెను; లేనియెడల అతడు "తాను నీతిమంతుడనని తనయందు నమ్మిక యుంచుకొనలేడు." ఇక్కడ దేవుని ముందు తన్ను తాను పొగడుకొనిన మనుష్యుడు నిస్సందేహముగా తనను నీతిమంతునిగా తలంచుకొనెను. కాబట్టి అతడు కపటుడు కాడు; తనలో ఏ అపనమ్మకత్వమును అతనికి తెలియదు. అతడు ఇప్పుడు దేవునితో తాను తలంచినదానినే పలికెను, అనగా తాను ఇతర మనుష్యులకంటె ఎంతో మంచివాడనని.

కాని పౌలు ఉదాహరణ, వేరొకటి లేకపోయినను, దీనిని సందేహమునకు అతీతముగా నిరూపించుటకు చాలును. అతడు క్రైస్తవుడైనప్పుడు మాత్రమే కాక, "దేవుని యెడలను మనుష్యుల యెడలను ఎల్లప్పుడు నిర్దోషమైన మనస్సాక్షి కలిగియుండుటకు నేనును ప్రయాసపడుచున్నాను" అని చెప్పగలిగెను; (అపొ. కార్య. 24:16;) అంతేకాక పరిసయ్యుడుగా ఉన్న కాలమును గూర్చి కూడా, "సహోదరులారా, నేటివరకు నేను సమస్త సద్భావముతో దేవుని యెదుట జీవించితిని." (అపొ. కార్య. 23:1) అని చెప్పెను. కాబట్టి అతడు క్రైస్తవుడైనప్పుడు ఎంత నిజాయితీపరుడో పరిసయ్యుడుగా ఉన్నప్పుడు కూడా అంత నిజాయితీపరుడే. అతడు ఒకప్పుడు హింసించిన విశ్వాసమును ప్రకటించినప్పుడు కపటుడు కానట్లే, సంఘమును హింసించినప్పుడు కూడా కపటుడు కాడు. కాబట్టి ఇది

ప్రసంగము 5 "శాస్త్రుల పరిసయ్యుల నీతి"కి చేర్చబడుగాక — తాము నీతిమంతులమనియు, అన్ని విషయములలో "దేవునికి సేవ చేయుచున్నా"మనియు ఉన్న నిజాయితీగల విశ్వాసము.

7. అయినను మన ప్రభువు ఇట్లనెను: "మీ నీతి శాస్త్రులు పరిసయ్యుల నీతిని మించనియెడల మీరు ఏ మాత్రమును పరలోక రాజ్యములో ప్రవేశింపరు." ఇది గంభీరమైన, బరువైన ప్రకటన; క్రీస్తు నామమున పిలువబడు వారందరు దీనిని గంభీరముగాను లోతుగాను ఆలోచింపవలెను. అయితే మన నీతి వారి నీతిని ఎట్లు మించవచ్చునో విచారించుటకు ముందు, మనము ప్రస్తుతము దానికైనను చేరుచున్నామో లేదో పరిశీలింతము.

మొదట, పరిసయ్యుడు "ఇతర మనుష్యులవలె" కాడు. బాహ్య విషయములలో అతడు విశేషముగా మంచివాడు. మనము అట్లున్నామా? ప్రత్యేకముగా ఉండుటకైనను మనము తెగింపుచున్నామా? ప్రవాహముతో పాటు ఈదుటకే మనము ఇష్టపడము కదా? ప్రత్యేకముగా కనబడకూడదని మనము అనేకసార్లు మతమును బుద్ధిని రెండింటినీ విడిచిపెట్టుచున్నాము కదా?

రక్షణ మార్గమునుండి తప్పిపోవుటకంటె నాగరికత నుండి తప్పిపోవుటకు మనము తరచు ఎక్కువగా భయపడుచున్నాము కదా? ప్రవాహమునకు ఎదురు నిలుచుటకు — లోకమునకు వ్యతిరేకముగా పరుగెత్తుటకు — "మనుష్యులకు కాక

దేవునికి లోబడుటకు" మనకు ధైర్యము ఉన్నదా? లేనియెడల, పరిసయ్యుడు మొదటి అడుగులోనే మనలను వెనుక వదలిపెట్టును. మనము అతనిని ఇక ఎప్పుడైనను చేరుకొనగలిగినను అది మంచిదే.

అయితే మరింత దగ్గరగా వచ్చుదము. దేవుని ముందు అతని మొదటి వాదనను మనము ఉపయోగింపగలమా? అది సారాంశములో: "నేను హాని చేయను; ఏ వెలుపటి పాపములోను జీవింపను. నా సొంత హృదయము నన్ను ఖండించు ఏ పనియు నేను చేయను." మీరు చేయలేదా? దానిని గూర్చి మీరు నిశ్చయముగా ఉన్నారా? మీ సొంత హృదయము మిమ్మును ఖండించు ఏ ఆచరణలోను మీరు జీవింపలేదా? మీరు వ్యభిచారులు కానియెడల, మాటలోనైనను పనిలోనైనను అపవిత్రులు కానియెడల, మీరు అన్యాయస్థులు కారా? న్యాయమునకును కనికరమునకును గొప్ప కొలమానము: "ఇతరులు మీకు ఏమి చేయవలెనని మీరు కోరుదురో, మీరును వారికి అదే చేయుడి." మీరు ఈ నియమమును బట్టి నడుచుచున్నారా? ఇతరులు మీకు చేయకూడదని మీరు కోరు దేనినైనను మీరు వారిలో ఎవరికైనను ఎప్పుడును చేయలేదా? కాదు, మీరు ఘోరమైన అన్యాయస్థులు కారా? మీరు దోచుకొనువారు కారా? కొనుటలోనైనను అమ్ముటలోనైనను ఎవరి అజ్ఞానమునుగాని అవసరమునుగాని ఉపయోగించుకొని లాభము సంపాదింపలేదా? మీరు వ్యాపారములో ఉన్నారనుకొనుడి: మీరు అమ్ముదానికి నిజమైన విలువకంటె ఎక్కువ అడుగుదురా, పొందుదురా? తెలిసినవారి వద్దకంటె అజ్ఞానుల వద్ద, అనుభవజ్ఞుడైన వ్యాపారి వద్దకంటె చిన్న బిడ్డ వద్ద ఎక్కువ అడుగుదురా, పొందుదురా? అట్లు చేసినయెడల, మీ హృదయము మిమ్మును ఎందుకు ఖండింపదు? మీరు బరితెగించిన దోపిడిగాండ్రు! తీవ్రమైన అవసరములో ఉండి, తప్పక, ఆలస్యము లేకుండా, మీరు మాత్రమే సమకూర్చగల వస్తువులను పొందవలసిన ఎవరివద్దనైనను మీరు వస్తువుల సాధారణ ధరకంటె ఎక్కువ అడుగరా? అడిగినయెడల, ఇది కూడా స్పష్టమైన దోపిడియే. నిజముగా మీరు పరిసయ్యుని నీతికైనను చేరుటలేదు.

8. రెండవది, పరిసయ్యుడు (అతని భావమును మన సామాన్య రీతిలో చెప్పవలెనంటే) కృపా సాధనములన్నిటిని వాడెను. అతడు వారమునకు రెండుసార్లు తరచుగాను ఎక్కువగాను ఉపవాసముండినట్లే, అన్ని బలులకు కూడా హాజరయ్యెను.

అతడు బహిరంగ ప్రార్థనలోను ఏకాంత ప్రార్థనలోను, లేఖనములను చదువుటలోను వినుటలోను స్థిరముగా ఉండెను.

మీరు ఇంతవరకు వెళ్ళుచున్నారా? మీరు తరచుగాను ఎక్కువగాను ఉపవాసముండుచున్నారా? — వారమునకు రెండుసార్లా? లేదేమో అని భయపడుచున్నాను! కనీసము సంవత్సరములోని "అన్ని శుక్రవారములలో" ఒకసారైనను? (మన సంఘము తన సభ్యులందరినీ ఇట్లు చేయవలెనని స్పష్టముగాను నిర్ద్వంద్వముగాను ఆజ్ఞాపించుచున్నది; ఇవన్నియు, అలాగే జాగరణ దినములను, నలభై దినముల లెంట్ కాలమును కూడా ఉపవాస లేక నిగ్రహ దినములుగా ఆచరింపవలెనని.) మీరు సంవత్సరములో రెండుసార్లైనను ఉపవాసముండుచున్నారా? మనలో కొందరు దీనిని కూడా చెప్పుకొనలేరేమో అని భయపడుచున్నాను! క్రైస్తవ బలిలో హాజరగుటకును పాలుపొందుటకును మీరు ఏ అవకాశమును విడిచిపెట్టరా? తమను క్రైస్తవులని పిలుచుకొనుచు, దానిని పూర్తిగా

ప్రసంగము 5 లెక్కచేయని వారు ఎందరు, — నెలల తరబడి, బహుశా సంవత్సరాల తరబడి ఆ రొట్టెను తినకయు ఆ గిన్నెలోనిది త్రాగకయు ఉన్నారు? మీరు ప్రతిదినము లేఖనములను వినుచున్నారా, లేక వాటిని చదివి ధ్యానించుచున్నారా? మహా సమాజముతో కలిసి ప్రతిదినము ప్రార్థనలో చేరుచున్నారా, అవకాశము ఉంటే; లేకపోతే మీకు సాధ్యమైనప్పుడెల్లా; విశేషించి "పరిశుద్ధముగా ఆచరించుటకు జ్ఞాపకము చేసికొను" ఆ దినమున?

మీరు "అవకాశములను కల్పించుకొనుటకు" ప్రయత్నించుచున్నారా? "మనము యెహోవా మందిరమునకు వెళ్దము" అని వారు మీతో అనినప్పుడు మీరు సంతోషించుచున్నారా? ఏకాంత ప్రార్థనలో మీరు ఆసక్తి గలవారును శ్రద్ధగలవారునైయున్నారా? దాని లేకుండా మీరు ఏ దినమును గడువనిచ్చుట లేదా? దానికి బదులు, మీలో కొందరు దానిలో

(పరిసయ్యునివలె) ఒక్క దినములో అనేక గంటలు గడపుటకు ఎంతో దూరముగా ఉండి, ఒక గంట చాలినంత, కాదు, అధికమే అని తలంచుచున్నారు కదా? మీరు రహస్యమందున్న మీ తండ్రికి ప్రార్థన చేయుటలో దినమునకు లేక వారమునకు ఒక గంట గడుపుచున్నారా? అవును, నెలకు ఒక గంటైనను? మీరు పుట్టినప్పటినుండి ఏకాంత ప్రార్థనలో ఒక్క గంట కలిసి గడిపియున్నారా? అయ్యో, దీనుడైన క్రైస్తవుడా! తీర్పులో పరిసయ్యుడు లేచి నిన్ను ఖండింపడా? అతని నీతి నీ నీతికంటె, ఆకాశము భూమికంటె ఎంత ఎత్తుగా ఉన్నదో అంత ఎత్తుగా ఉన్నది!

9. మూడవది, పరిసయ్యుడు తనకు కలిగిన సమస్తములో దశమభాగములు చెల్లించి దానధర్మములు చేసెను. అదియు ఎంత విస్తారముగా! కాబట్టి అతడు (మనము చెప్పునట్లు) "ఎంతో మేలు చేసిన మనుష్యుడు." దీనిలో మనము అతనిని చేరుచున్నామా? సత్క్రియలలో అతనివలె సమృద్ధిగా ఉన్నవారు మనలో ఎవరు? తన సమస్త ఆస్తిలో ఐదవ వంతును — అసలులోనిదియు ఆదాయములోనిదియు — దేవునికి ఇచ్చువారు మనలో ఎవరు? సంవత్సరమునకు (అనుకొనుడి) నూరు పౌండ్ల ఆదాయములో ఇరువది దేవునికి, పేదలకు ఇచ్చువారు; ఏబది పౌండ్లలో పది; అట్లే ఎక్కువ లేక తక్కువ నిష్పత్తిలో ఇచ్చువారు ఎవరు? కృపా సాధనములన్నిటిని ఉపయోగించుటలో, దేవుని విధులన్నిటికి హాజరగుటలో, చెడును విడిచి మంచిని చేయుటలో మన నీతి కనీసము శాస్త్రుల పరిసయ్యుల నీతికి సమానమగుట ఎప్పుడు?

10. అయినను అది వారి నీతికి సమానమైనంత మాత్రమున దాని వలన ప్రయోజనమేమి? "మీ నీతి శాస్త్రులు పరిసయ్యుల నీతిని మించనియెడల మీరు ఏ మాత్రమును పరలోక రాజ్యములో ప్రవేశింపరని మీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను." అయితే అది వారిదానిని ఎట్లు మించగలదు? క్రైస్తవుని నీతి శాస్త్రి లేక పరిసయ్యుని నీతిని ఏ విషయములో మించును? క్రైస్తవ నీతి వారిదానిని మొదట దాని విస్తీర్ణతలో మించును. పరిసయ్యులలో అధికులు అనేక విషయములలో కఠినమైన ఖచ్చితత్వము చూపినను, సమాన ప్రాముఖ్యత గల ఇతర వాటిని విడిచిపెట్టుటకు పెద్దల సంప్రదాయముల వలన ధైర్యము పొందిరి. అట్లు వారు నాల్గవ ఆజ్ఞను గైకొనుటలో అత్యంత ఖచ్చితముగా ఉండిరి, — విశ్రాంతిదినమున ఒక కంకిని నలుపుటకు కూడా ఇష్టపడలేదు; కాని మూడవ ఆజ్ఞను గైకొనుటలో ఏ మాత్రమును కాదు, — తేలికైన, లేక అబద్ధమైన ప్రమాణములను లెక్కచేయలేదు. కాబట్టి వారి నీతి పాక్షికమైనది; నిజమైన క్రైస్తవుని నీతియైతే సార్వత్రికమైనది.

అతడు దేవుని ధర్మశాస్త్రములోని ఒక భాగమును లేక కొన్ని భాగములను ఆచరించి మిగిలినవాటిని నిర్లక్ష్యము చేయడు; ఆయన ఆజ్ఞలన్నిటినీ గైకొనును, వాటినన్నిటినీ ప్రేమించును, వాటిని బంగారముకంటెను అమూల్య రత్నములకంటెను విలువైనవిగా ఎంచును.

11. శాస్త్రులలోను పరిసయ్యులలోను కొందరు ఆజ్ఞలన్నిటినీ గైకొనుటకు ప్రయత్నించి, తత్ఫలితముగా ధర్మశాస్త్ర నీతిని బట్టి, అనగా దాని అక్షరమును బట్టి, నిందారహితులైయుండిరనుట నిజమే కావచ్చును. అయినను క్రైస్తవుని నీతి ధర్మశాస్త్రము యొక్క అక్షరమును మాత్రమే కాక దాని ఆత్మను కూడా నెరవేర్చుటవలన, వెలుపటి విధేయత వలెనే అంతరంగ విధేయతవలన కూడా, శాస్త్రి లేక పరిసయ్యుని ఈ నీతి అంతటినీ మించును. దీనిలో, దాని ఆత్మీయతలో, ప్రసంగము 5 ఏ పోలికకును తావులేదు. ఈ ప్రసంగమంతటి ధోరణిలో మన ప్రభువు ఇంత విస్తారముగా రుజువుపరచిన అంశము ఇదే. వారి నీతి వెలుపటిదే: క్రైస్తవ నీతి అంతరంగ మనుష్యునిలో ఉన్నది. పరిసయ్యుడు "గిన్నెను పళ్లెమును వెలుపల శుభ్రము చేసెను;" క్రైస్తవుడు లోపల శుద్ధుడు. పరిసయ్యుడు దేవునికి మంచి జీవితమును సమర్పింపుటకు శ్రమించెను; క్రైస్తవుడు పరిశుద్ధ హృదయమును. ఒకడు పాపము యొక్క ఆకులను, బహుశా ఫలములను, రాల్చివేసెను; మరొకడు "వేరునకు గొడ్డలి పెట్టును;" ఏలయనగా భక్తి యొక్క వెలుపటి రూపము ఎంత ఖచ్చితమైనదైనను, రక్షణ కొరకైన దేవుని జీవము, ఆత్మ, శక్తి అంతరాత్మలో అనుభవింపబడనిదే అతడు తృప్తి చెందడు.

ఆ విధముగా, హాని చేయకుండుట, మేలు చేయుట, దేవుని విధులకు హాజరగుట (పరిసయ్యుని నీతి) అన్నియు వెలుపటివే; దీనికి విరుద్ధముగా, ఆత్మలో దీనత్వము, దుఃఖపడుట, సాత్వికత, నీతిని గూర్చిన ఆకలిదప్పులు, పొరుగువానిపై ప్రేమ, హృదయ పవిత్రత (క్రైస్తవుని నీతి) అన్నియు అంతరంగమైనవి. సమాధానపరచుట (లేక మేలు చేయుట), నీతి నిమిత్తము శ్రమపడుట కూడా, అవి ఈ అంతరంగ స్వభావములను సూచించినంతవరకు, అవి వాటినుండి పుట్టి, వాటిని అభ్యసించి, వాటిని స్థిరపరచునంతవరకు మాత్రమే వాటికి జతచేయబడిన ఆశీర్వాదములకు అర్హమైనవి. కాబట్టి శాస్త్రుల పరిసయ్యుల నీతి వెలుపటిదే అయినట్లు, క్రైస్తవుని నీతి అంతరంగమే అని ఒక విధముగా చెప్పవచ్చును: అతని క్రియలు శ్రమలు అన్నియు స్వతహాగా ఏమియు కాదు; అవి ఏ స్వభావములనుండి పుట్టునో వాటిని బట్టియే దేవుని యెదుట విలువ కట్టబడును.

12. కాబట్టి క్రైస్తవుడను పరిశుద్ధమైన గౌరవనీయమైన నామమును ధరించియున్న నీవు ఎవడవైనను, మొదట, నీ నీతి శాస్త్రుల పరిసయ్యుల నీతికంటె తక్కువగా ఉండకుండునట్లు చూడుము. నీవు "ఇతర మనుష్యులవలె" ఉండకుము! ఒంటరిగా నిలుచుటకు తెగింపుము, "ఉదాహరణకు వ్యతిరేకముగా, విశేషముగా మంచివాడవై" ఉండుటకు. నీవు "సమూహమును అనుసరించినయెడల," అది "చెడు చేయుటకు" మాత్రమే కావలెను. ఆచారము గాని నాగరికత గాని నీ మార్గదర్శి కాకూడదు; బుద్ధియు మతమునే అవి కావలెను. ఇతరుల ఆచరణ నీకు ఏమియు కాదు:

"మనలో ప్రతివాడును తన్నుగూర్చి దేవునికి లెక్క యొప్పజెప్పును." నిజముగా, నీవు మరొకని ఆత్మను రక్షింపగలిగినయెడల, రక్షింపుము; కాని కనీసము ఒక్కటి రక్షింపుము, — నీ సొంతదానిని. అది విశాలమైనదనియు అనేకులు దానిలో నడుచుచున్నారనియు మరణ మార్గములో నడువకుము. కాదు, ఈ గుర్తుననే నీవు దానిని తెలిసికొనవచ్చును. నీవిప్పుడు నడుచుచున్న మార్గము విశాలమైనదియు, అనేకులు తిరుగుచున్నదియు, నాగరికమైనదియునా? అట్లయితే అది తప్పక నాశనమునకు నడిపించును. ఓ, "తోడు కొరకు శపింపబడకుము!" చెడును మానుము; పాము ముఖమునుండి వలె పాపమునుండి పారిపొమ్ము! కనీసము హాని చేయకుము. "పాపము చేయువాడు సాతాను సంబంధి." నీవు ఆ సంఖ్యలో కనబడకుము. వెలుపటి పాపముల విషయమై, నిశ్చయముగా దేవుని కృప ఇప్పుడే నీకు చాలును. కనీసము "దీనిలో దేవుని యెడలను మనుష్యుల యెడలను ఎల్లప్పుడు

నిర్దోషమైన మనస్సాక్షి కలిగియుండుటకు నీవు ప్రయాసపడుము."

రెండవది. దేవుని విధుల విషయమై నీ నీతి వారి నీతికంటె తక్కువగా ఉండకూడదు. నీ పని లేక శారీరక బలము వారమునకు రెండుసార్లు ఉపవాసముండుటకు అనుమతింపనియెడల, అయినను నీ సొంత ఆత్మతో నమ్మకముగా వ్యవహరించి, నీ బలము అనుమతించినన్నిసార్లు ఉపవాసముండుము. ప్రార్థనలో నీ ఆత్మను కుమ్మరించుటకు ఏ బహిరంగ లేక ఏకాంత అవకాశమును విడువకుము. క్రీస్తు శరీర రక్తముల సహవాసమైన ఆ రొట్టెను తినుటకును ఆ గిన్నెలోనిది త్రాగుటకును ఏ సందర్భమును నిర్లక్ష్యము చేయకుము. లేఖనములను పరిశోధించుటలో శ్రద్ధ చూపుము: నీకు వీలైనంతగా చదువుము, రాత్రింబగళ్ళు వాటిని ధ్యానింపుము. "క్రీస్తు రాయబారులు," "దేవుని మర్మములను గూర్చిన గృహనిర్వాహకులు" ప్రకటించు "సమాధాన వాక్యమును" వినుటకు ప్రతి అవకాశమును ఆలింగనము చేసికొనుటలో సంతోషించుము.

ప్రసంగము 5 కృపా సాధనములన్నిటిని ఉపయోగించుటలో, దేవుని ప్రతి విధికి స్థిరముగాను శ్రద్ధగాను హాజరగుటలో, "శాస్త్రుల పరిసయ్యుల నీతి" కి అనుగుణముగా జీవింపుము (కనీసము నీవు దానిని మించి వెళ్ళగలుగు వరకు).

మూడవది. మేలు చేయుటలో పరిసయ్యునికంటె తక్కువగా ఉండకుము. నీకు కలిగిన సమస్తములో దానము చేయుము.

ఎవరైనను ఆకలితో ఉన్నారా? అతనికి ఆహారము పెట్టుము. అతడు దప్పిగొనియున్నాడా? అతనికి దాహమిమ్ము. వస్త్రహీనుడా? అతనికి వస్త్రము కప్పుము.

నీకు ఈ లోక సంపద ఉన్నయెడల, నీ ఉపకారమును అల్ప నిష్పత్తికి పరిమితము చేయకుము. నీ శక్తి కొలది కనికరము చూపుము. ఈ పరిసయ్యునివలె ఎందుకు కాకూడదు? ఇప్పుడు, సమయము ఉండగా, "అనీతియైన సిరివలన నీకు స్నేహితులను సంపాదించుకొనుము," అప్పుడు నీవు" క్షీణించినప్పుడు, ఈ భూసంబంధమైన గుడారము విడిపోయినప్పుడు, "వారు నిన్ను నిత్య నివాసములలో చేర్చుకొందురు."

13. కాని ఇక్కడే ఆగకుము. నీ "నీతి శాస్త్రుల పరిసయ్యుల నీతిని మించనిమ్ము." "ధర్మశాస్త్రమంతయు గైకొనియు, ఒక్క విషయములో తప్పిపోవుటతో" తృప్తిపడకుము. ఆయన ఆజ్ఞలన్నిటిని గట్టిగా పట్టుకొనుము, "అబద్ధపు మార్గములన్నిటిని పూర్తిగా అసహ్యించుకొనుము." ఆయన ఆజ్ఞాపించిన సమస్తమును నీ పూర్ణ శక్తితో చేయుము. నిన్ను బలపరచు క్రీస్తు ద్వారా నీవు సమస్తమును చేయగలవు; ఆయన లేకుండా నీవు ఏమియు చేయలేవు.

అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, నీ నీతి వారి నీతిని దాని పవిత్రతలోను ఆత్మీయతలోను మించనిమ్ము. అత్యంత ఖచ్చితమైన మత రూపము నీకు ఏమి? అత్యంత పరిపూర్ణమైన బాహ్య నీతి నీకు ఏమి? వీటన్నిటికంటె పైకి, లోతునకు వెళ్ళుము! నీ మతము హృదయ మతముగా ఉండనిమ్ము. ఆత్మలో దీనుడవై యుండుము; నీ దృష్టిలో నీవు చిన్నవాడవు, నీచుడవు, అల్పుడవు, హేయుడవు అనుకొనుము; "నీ ప్రభువైన క్రీస్తుయేసునందున్న దేవుని ప్రేమకు" ఆశ్చర్యపడి, ధూళి వరకు తగ్గింపబడుము! గంభీరముగా ఉండుము: నీవును మనుష్యులందరును గొప్ప అగాధపు అంచున నిలిచియున్నారనియు, నిత్య మహిమలోనికైనను నిత్య అగ్నిలోనికైనను పడుటకు సిద్ధముగా ఉన్నారనియు గల లోతైన నమ్మకమునుండి ప్రవహించునట్లు నీ ఆలోచనల, మాటల, క్రియల ప్రవాహమంతయు ఉండనిమ్ము! సాత్వికుడవై యుండుము: నీలో ఉన్న సమస్తము జీవముగల దేవుని కొరకు దప్పిగొనుచు, ఆయన పోలికలో మేల్కొనుటకును దానితో తృప్తి చెందుటకును ఆశించుచుండగా, నీ ఆత్మ మనుష్యులందరి యెడల సాత్వికత, మృదుత్వము, ఓర్పు, దీర్ఘశాంతముతో నిండియుండనిమ్ము. దేవుని ప్రేమించువాడవును, మానవులందరిని ప్రేమించువాడవును అయి యుండుము. ఈ ఆత్మతో సమస్తమును చేయుము, సమస్తమును సహింపుము. ఆ విధముగా "శాస్త్రుల పరిసయ్యుల నీతిని మించుము," అప్పుడు నీవు

"పరలోక రాజ్యములో గొప్పవాడని పిలువబడుదువు."