ప్రసంగము I

ఆత్మ సాక్ష్యము ప్రసంగము I "మనము దేవుని పిల్లలమని ఆత్మయే మన ఆత్మతో కూడ సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు."

1. తాము మాట్లాడినదేమిటో, తాము దృఢముగా చెప్పినదేమిటో గ్రహింపని ఎంతమంది వ్యర్థులు ఈ లేఖన భాగమును వక్రీకరించి, తమ ఆత్మల నాశనమునకు కాకపోయినను గొప్ప నష్టమునకు గురియైరి!

ఎంతమంది తమ స్వంత ఊహల స్వరమును దేవుని ఆత్మ యొక్క ఈ సాక్ష్యమని పొరపడి, అపవాది క్రియలు చేయుచుండగనే తాము దేవుని పిల్లలమని వ్యర్థముగా భావించిరి! వీరు నిజముగాను యథార్థముగాను ఉద్రేకవాదులే; అంతేకాదు, ఆ పదము యొక్క అత్యంత చెడ్డ అర్థములో ఉద్రేకవాదులు. అయితే వారిని దీనిని గూర్చి ఒప్పింపజేయుట ఎంత కష్టము! ప్రత్యేకించి వారు ఆ భ్రమ యొక్క ఆత్మను లోతుగా త్రాగియున్నట్లయితే మరింత కష్టము! తమను తాము తెలుసుకొనునట్లు వారిని నడిపించు ప్రయత్నములన్నిటిని వారు దేవునికి విరోధముగా పోరాడుటగా పరిగణింతురు; "విశ్వాసము కొరకు పోరాడుట" అని వారు పిలుచుకొను ఆ ఆత్మ యొక్క తీవ్రతయు ఆవేశమును, ఒప్పుకొనజేయు సాధారణ పద్ధతులన్నిటికి వారిని ఎంతో పైకి లేపుచున్నందున, "మనుష్యులకు ఇది అసాధ్యము" అని మనము చెప్పవచ్చును.

2. ఈ భ్రమ యొక్క భయంకర ఫలితములను చూచి, దానికి అత్యంత దూరముగా ఉండుటకు ప్రయత్నించుచున్న వివేకవంతులైన అనేకులు కొన్నిసార్లు మరొక విపరీతమువైపు మొగ్గుచూపినయెడల ఎవరు ఆశ్చర్యపడగలరు? — ఇతరులు ఇంత ఘోరముగా పొరపడిన ఈ సాక్ష్యమును తాము కలిగియున్నామని చెప్పువారిని నమ్ముటకు వారు సిద్ధముగా లేనియెడల? — ఎంతో భయంకరముగా దుర్వినియోగపరచబడిన పదములను ఉపయోగించు వారందరినీ ఉద్రేకవాదులుగా పరిగణించుటకు వారు దాదాపు సిద్ధముగా ఉన్నయెడల? — అంతేకాదు, ఇక్కడ చెప్పబడిన సాక్ష్యము లేక సాక్ష్యప్రమాణము సామాన్య క్రైస్తవుల విశేషాధికారమా, లేక అపొస్తలుల కాలమునకు మాత్రమే చెందినదని వారు భావించు అసాధారణ వరములలో ఒకటా అని వారు ప్రశ్నించినయెడల?

3. అయితే ఈ రెండు విపరీతములలో ఏదో ఒకదానిలోనికి పోవలసిన అవసరము మనకు ఉన్నదా? మనము మధ్యమార్గమున సాగిపోలేమా? — దేవుని వరమును నిరాకరింపకయు, ఆయన పిల్లల గొప్ప విశేషాధికారమును విడిచిపెట్టకయు, ఆ భ్రమ మరియు ఉద్రేకవాద ఆత్మకు తగినంత దూరముగా ఉండలేమా? నిశ్చయముగా ఉండగలము. అందులకు, దేవుని సన్నిధిలోను భయభక్తులతోను మనము ఈ విషయములను పరిశీలింతము: మొదటిది, మన ఆత్మ యొక్క ఈ సాక్ష్యము లేక సాక్ష్యప్రమాణము ఏమిటి; దేవుని

ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యప్రమాణము ఏమిటి; మరియు ఆయన "మనము దేవుని పిల్లలమని మన ఆత్మతో కూడ ఎట్లు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు?"

రెండవది, దేవుని ఆత్మ యొక్కయు మన ఆత్మ యొక్కయు ఈ ఉమ్మడి సాక్ష్యము, ప్రకృతి సంబంధమైన మనస్సు యొక్క అహంభావము నుండియు అపవాది యొక్క భ్రమ నుండియు స్పష్టముగాను దృఢముగాను ఎట్లు వేరుపరచబడుచున్నది?

14 [1872 ముద్రణ నుండి పాఠము] ప్రసంగము I I. 1. మొదట, మన ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యము లేక సాక్ష్యప్రమాణము ఏమిటో పరిశీలింతము. అయితే ఇక్కడ, దేవుని ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యమును మన స్వంత ఆత్మ యొక్క తార్కిక సాక్ష్యములో మింగివేయగోరు వారందరూ ఒక విషయమును గమనింపవలెనని నేను కోరకుండా ఉండలేను: ఈ వచనములో అపొస్తలుడు మన స్వంత ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యమును మాత్రమే గూర్చి మాట్లాడుట అటుంచి, అతడు దానిని గూర్చి అసలు మాట్లాడుచున్నాడా అనియే ప్రశ్నింపవచ్చును, — అతడు దేవుని ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యమును గూర్చి మాత్రమే మాట్లాడుచున్నాడేమో. మూల వచనమును ఈ విధముగా న్యాయముగా అర్థము చేసుకొనవచ్చునని అనిపించుచున్నది. అపొస్తలుడు ముందటి వచనములో, "మీరు దత్తపుత్రాత్మను పొందితిరి, ఆ ఆత్మ ద్వారా మనము అబ్బా తండ్రీ అని మొఱ్ఱపెట్టుచున్నాము" అని చెప్పి, వెంటనే Auto to pneuma (కొన్ని ప్రతులలో to auto pneuma) symmartyrei toi pneumati hemon, hoti esmen tekna Theou అని చేర్చెను; దీనిని, ఆ ఆత్మయే మనము దేవుని పిల్లలమని మన ఆత్మకు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు అని అనువదింపవచ్చును (syn అను ఉపసర్గ, అబ్బా తండ్రీ అని మొఱ్ఱపెట్టునట్లు ఆయన మనకు సామర్థ్యమిచ్చుచున్న అదే సమయములో ఆయన దీనిని సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడని మాత్రమే సూచించుచున్నది). అయితే నేను వాదింపను; ఏలయనగా ఇంకా అనేక ఇతర వచనములును, నిజమైన క్రైస్తవులందరి అనుభవమును, ప్రతి విశ్వాసిలోను తాను దేవుని బిడ్డనని దేవుని ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యమును, తన స్వంత ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యమును రెండును ఉన్నవని చాలినంతగా నిరూపించుచున్నవి.

2. రెండవదానిని గూర్చి చూచినయెడల, దాని పునాది దేవుని పిల్లల గుర్తులను వివరించు అనేక లేఖన వచనములలో వేయబడియున్నది; అవి ఎంత స్పష్టముగా ఉన్నవనగా, పరుగెత్తువాడు కూడ వాటిని చదువగలడు. ప్రాచీనులైనను ఆధునికులైనను అనేకమంది రచయితలు వీటిని కూడ ఒక చోట చేర్చి, అత్యంత ప్రకాశవంతమైన వెలుగులో ఉంచియున్నారు. ఎవరికైనను ఇంకా వెలుగు కావలసినయెడల, దేవుని వాక్య పరిచర్యను ఆలకించుట ద్వారాను, రహస్యములో దేవుని యెదుట దానిని ధ్యానించుట ద్వారాను, ఆయన మార్గముల యొక్క జ్ఞానము గలవారితో సంభాషించుట ద్వారాను దానిని పొందవచ్చును. మరియు దేవుడు అతనికి ఇచ్చిన బుద్ధి లేక వివేకము ద్వారా కూడ — మతము దానిని ఆర్పివేయుటకు కాక పరిపూర్ణపరచుటకే రూపొందింపబడెను; అపొస్తలుని ఈ మాట ప్రకారము: "సహోదరులారా, బుద్ధియందు చిన్నపిల్లలుగా ఉండకుడి; చెడుతనమందు" లేక దుష్టత్వమందు "పసిబిడ్డలుగా ఉండుడి, బుద్ధియందైతే పెద్దవారుగా ఉండుడి;" (1 కొరింథీ 14:20;

) — ప్రతి మనుష్యుడు ఆ లేఖన సంబంధమైన గుర్తులను తనకు అన్వయించుకొని, తాను దేవుని బిడ్డ అవునో కాదో తెలుసుకొనవచ్చును. ఆ విధముగా, మొదటిది, "దేవుని ఆత్మచేత నడిపింపబడువారెవరో," వారు సమస్త పరిశుద్ధమైన స్వభావములలోను క్రియలలోను నడిపింపబడినయెడల "వారు దేవుని కుమారులు;" (దీనికి అతనికి పరిశుద్ధ లేఖనము యొక్క తిరుగులేని నిశ్చయత ఉన్నది;) రెండవది, నేను ఈ విధముగా "దేవుని ఆత్మచేత నడిపింపబడుచున్నాను;" అని అతడు తెలిసికొనినయెడల, అతడు సులభముగా ఇట్లు నిర్ణయించును: — "కాబట్టి

3. దీనికి అనుగుణముగానే పరిశుద్ధ యోహాను తన మొదటి పత్రికలో చేసిన ఆ స్పష్టమైన ప్రకటనలన్నియు ఉన్నవి: "మనము ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనిన యెడల ఆయనను ఎరిగియున్నామని దీనిచేత తెలిసికొనుచున్నాము." (1 యోహాను 2:3.) "ఎవడు ఆయన వాక్యమును గైకొనునో, వానియందు దేవుని ప్రేమ నిజముగా పరిపూర్ణమైయున్నది; దీనిచేత మనము ఆయనయందున్నామని తెలిసికొనుచున్నాము;" అనగా మనము నిజముగా దేవుని పిల్లలమని. (1 యోహాను 2:5.) "ఆయన నీతిమంతుడని మీరెరిగినయెడల, నీతిని అనుసరించి నడుచుకొను ప్రతివాడును ఆయనవలన పుట్టినవాడని మీరెరుగుదురు." (1 యోహాను 2:29.) "మనము సహోదరులను ప్రేమించుచున్నాము గనుక మరణములో నుండి జీవములోనికి దాటి వచ్చితిమని యెరుగుదుము." (1 యోహాను 3:14)

"దీనిచేత మనము సత్యసంబంధులమై యున్నామని తెలిసికొని, ఆయన యెదుట మన హృదయములను సమాధానపరచుకొందుము;" అనగా మనము "మాటతోను నాలుకతోను కాక, క్రియతోను సత్యముతోను ఒకరినొకరు ప్రేమించుచున్నాము" గనుక.

"ఆయన తన" ప్రేమ గల "ఆత్మను మనకు అనుగ్రహించెను గనుక మనము ఆయనయందును ఆయన మనయందును నిలిచియున్నామని దీనివలన తెలిసికొనుచున్నాము." (1 ప్రసంగము I యోహాను 4:13.) మరియు, "ఆయన మనకు అనుగ్రహించిన" విధేయతగల "ఆత్మను బట్టి ఆయన మనయందు నిలిచియున్నాడని దీనివలన మనము తెలిసికొనుచున్నాము." (1 యోహాను 3:24.) 4. ఈ మాటలు వ్రాయునప్పటి అపొస్తలుడైన యోహానుకంటెను, అతడు ఎవరికి వ్రాసెనో ఆ క్రీస్తునందలి తండ్రులకంటెను దేవుని కృపయందును మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు యొక్క జ్ఞానమందును ఇంకా ముందుకు సాగిన దేవుని పిల్లలు లోకారంభము నుండి నేటి వరకు ఎన్నడును లేరనుట అత్యంత సంభావ్యము. అయినను, అపొస్తలుడును, దేవుని ఆలయములోని ఆ స్తంభములందరును తాము దేవుని పిల్లలమను ఈ గుర్తులను తృణీకరించుటకు ఎంతో దూరముగా ఉండిరనియు, తమ విశ్వాసమును స్థిరపరచుకొనుటకు వారు వాటిని తమ ఆత్మలకు అన్వయించుకొనిరనియు స్పష్టము. అయినను ఇదంతయు తర్కబద్ధమైన నిదర్శనము, అనగా మన ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యము, మన బుద్ధి లేక వివేకము మాత్రమే. ఇదంతయు ఇందులో ఇమిడియున్నది: ఈ గుర్తులు గలవారు దేవుని పిల్లలు; మనకు ఈ గుర్తులు ఉన్నవి; కాబట్టి మనము దేవుని పిల్లలము.

5. అయితే మనకు ఈ గుర్తులు ఉన్నవని ఎట్లు తెలియును? ఇది ఇంకా మిగిలియున్న ప్రశ్న. మనము దేవుని ప్రేమించుచున్నామని, మన పొరుగువానిని ప్రేమించుచున్నామని, ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనుచున్నామని ఎట్లు తెలియును? ఈ ప్రశ్న యొక్క భావము, ఇతరులకు కాదు, మనకు మనకే అది ఎట్లు తెలియును అనునదని గమనింపుము. కాబట్టి ఈ ప్రశ్న వేయువానిని నేను అడుగుదును: నీవు జీవించియున్నావని, నీవు ఇప్పుడు సుఖముగా ఉన్నావు గాని బాధలో లేవని నీకు ఎట్లు తెలియును? నీకు వెంటనే దాని స్పృహ కలుగుటలేదా? అదే తక్షణ స్పృహచేత, నీ ఆత్మ దేవుని విషయమై సజీవముగా ఉన్నదో లేదో నీవు తెలిసికొందువు; గర్వముతో కూడిన కోపము యొక్క బాధ నుండి నీవు రక్షింపబడి, సాత్వికమైన నెమ్మదిగల ఆత్మ యొక్క సుఖమును కలిగియున్నావో లేదో తెలిసికొందువు. అదే విధముగా నీవు దేవునియందు ప్రేమించుచున్నావో, సంతోషించుచున్నావో, ఆనందించుచున్నావో గ్రహింపకుండా ఉండలేవు. అదే విధముగా నీవు నీ పొరుగువానిని నిన్నువలె ప్రేమించుచున్నావో, మానవజాతి అంతటిపట్ల దయగల ప్రేమ కలిగి, సౌమ్యతతోను దీర్ఘశాంతముతోను నిండియున్నావో నీకు ప్రత్యక్షముగా నిశ్చయత కలుగవలెను.

మరియు పరిశుద్ధ యోహాను ప్రకారము ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనుటయే అయిన దేవుని పిల్లల బాహ్యమైన గుర్తును గూర్చి చూచినయెడల, దేవుని కృపచేత అది నీకు చెందియున్నదో లేదో నీ స్వంత అంతరంగములో నీవు నిస్సందేహముగా ఎరుగుదువు. నీవు దేవుని నామమును గంభీరతతోను భక్తితోను, భయభక్తులతోను, పరిశుద్ధ భీతితోను తప్ప నీ పెదవులపై తీసికొనకుండా ఉన్నావో లేదో; విశ్రాంతిదినమును పరిశుద్ధముగా ఆచరించుటకు జ్ఞాపకము చేసికొనుచున్నావో లేదో; నీ తండ్రిని తల్లిని సన్మానించుచున్నావో లేదో; ఇతరులు నీకు ఏమి చేయవలెనని నీవు కోరుదువో అదే నీవు అందరికి చేయుచున్నావో లేదో; నీ శరీరమును పరిశుద్ధతతోను ఘనతతోను అదుపులో ఉంచుకొనుచున్నావో లేదో; తినినను త్రాగినను అందులో మితముగా ఉండి, సమస్తమును దేవుని మహిమ కొరకు చేయుచున్నావో లేదో నీ మనస్సాక్షి దినదినము నీకు తెలియజేయును.

6. ఇదియే యథార్థముగా మన స్వంత ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యము; అనగా దేవుడు మనలను హృదయమందు పరిశుద్ధులుగాను బాహ్య ప్రవర్తనయందు పరిశుద్ధులుగాను ఉండునట్లు చేసెనను మన మనస్సాక్షి యొక్క సాక్ష్యము. దత్తపుత్రాత్మయందును దాని ద్వారాను, దేవుని వాక్యమందు ఆయన దత్తపుత్రులకు చెందినవిగా చెప్పబడిన స్వభావములను మనము పొందియున్నామను స్పృహ అది; అనగా దేవునిపట్ల

మరియు సమస్త మానవజాతిపట్ల ప్రేమగల హృదయము; మన తండ్రియైన దేవునిపై బిడ్డవంటి నమ్మకముతో ఆధారపడుట, ఆయన తప్ప మరేదియు కోరకుండుట, మన చింత అంతయు ఆయనపై వేయుట, మనుష్యుని ప్రతి బిడ్డను ఆసక్తితోను మృదువైన అనురాగముతోను కౌగలించుకొనుట: — మనము దేవుని ఆత్మచేత అంతరంగమందు ఆయన కుమారుని పోలికకు అనుగుణముగా మార్చబడియున్నామనియు, న్యాయముతోను కనికరముతోను సత్యముతోను ఆయన యెదుట నడుచుచు, ఆయన దృష్టికి ఇష్టమైన వాటిని చేయుచున్నామనియు గల స్పృహ.

ప్రసంగము I 7. అయితే దీనికి అదనముగా చేర్చబడి, దీనితో కలిసియుండు దేవుని ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యము ఏమిటి? ఆయన "మనము దేవుని పిల్లలమని మన ఆత్మతో కూడ" ఎట్లు "సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు?" "దేవుని మర్మములను" వివరించుటకు మనుష్యుల భాషలో మాటలు దొరకుట కష్టము. నిజముగా దేవుని పిల్లలు అనుభవించుదానిని సరిగా వ్యక్తపరచు మాటలు లేనేలేవు. అయినను బహుశః ఇట్లు చెప్పవచ్చును, (ఈ వ్యక్తీకరణను సరిచేయుటకును, మృదువుపరచుటకును, బలపరచుటకును దేవునిచేత బోధింపబడిన వారిని కోరుచున్నాను,) ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యము ఆత్మపై కలిగిన అంతరంగ ముద్ర; దాని ద్వారా దేవుని ఆత్మ నేను దేవుని బిడ్డనని, యేసుక్రీస్తు నన్ను ప్రేమించి నా కొరకు తన్ను తానే అర్పించుకొనెనని, నా పాపములన్నియు తుడిచివేయబడెనని, నేను, నేనే, దేవునితో సమాధానపరచబడితినని నా ఆత్మకు ప్రత్యక్షముగా సాక్ష్యమిచ్చును.

8. దేవుని ఆత్మ యొక్క ఈ సాక్ష్యము, విషయముల స్వభావమునుబట్టి, మన ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యమునకు ముందుగానే ఉండవలెనని ఈ ఒక్క ఆలోచన వలన తెలియవచ్చును:

మనము అంతరంగమందును బాహ్యమందును పరిశుద్ధులమని మన ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యము కలిగియుండక ముందు, మనము హృదయమందు పరిశుద్ధులుగాను జీవితమందు పరిశుద్ధులుగాను ఉండవలెను, మరియు అట్లున్నామని స్పృహ కలిగియుండవలెను. అయితే మనము పరిశుద్ధులగుటకు ముందు దేవుని ప్రేమింపవలెను; ఇది సమస్త పరిశుద్ధతకు మూలము. అయితే దేవుడు మనలను ప్రేమించుచున్నాడని మనకు తెలియు వరకు మనము ఆయనను ప్రేమింపలేము. "ఆయన మొదట మనలను ప్రేమించెను గనుక మనము ఆయనను ప్రేమించుచున్నాము." మరియు మనపట్ల ఆయన క్షమించు ప్రేమను, ఆయన ఆత్మ మన ఆత్మకు సాక్ష్యమిచ్చు వరకు మనము ఎరుగలేము. కాబట్టి ఆయన ఆత్మ యొక్క ఈ సాక్ష్యము దేవుని ప్రేమకును సమస్త పరిశుద్ధతకును ముందుగా ఉండవలెను గనుక, తత్ఫలితముగా దాని విషయమై మన అంతరంగ స్పృహకు, అనగా వాటిని గూర్చిన మన ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యమునకు ముందుగా ఉండవలెను.

9. అప్పుడు, ఆ తరువాతనే గాని ముందు కాదు, — దేవుని ఆత్మ మన ఆత్మకు, "దేవుడు నిన్ను ప్రేమించి, నీ పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తముగా తన స్వంత కుమారుని అనుగ్రహించెను; దేవుని కుమారుడు నిన్ను ప్రేమించి, తన రక్తమందు నీ పాపములనుండి నిన్ను కడిగెను," అని ఆ సాక్ష్యమిచ్చునప్పుడు, — "ఆయన మొదట మనలను ప్రేమించెను గనుక మనము దేవుని ప్రేమించుచున్నాము;" మరియు ఆయన నిమిత్తము మన సహోదరుని కూడ ప్రేమించుచున్నాము. దీనిని గూర్చి మనకు మనమే స్పృహ కలిగియుండకుండా ఉండలేము: మనము "దేవునిచేత మనకు ఉచితముగా అనుగ్రహింపబడినవాటిని ఎరుగుదుము." మనము దేవుని ప్రేమించుచున్నామని, ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనుచున్నామని ఎరుగుదుము; మరియు "దీనివలన మనము దేవునివారమని కూడ ఎరుగుదుము." ఇదియే మన స్వంత ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యము; మనము దేవుని ప్రేమించుచు ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనుచు కొనసాగునంత కాలము, ఇది

"మనము దేవుని పిల్లలము" అను దేవుని ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యముతో కలిసియుండి కొనసాగును.

10. దీనిని గూర్చి చెప్పబడిన దేనిచేతనైనను, మన స్వంత ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యము నుండి కూడ దేవుని ఆత్మ యొక్క కార్యమును తొలగించుచున్నానని ఏ విధముగాను అర్థము చేసికొనవద్దు. ఎంతమాత్రమును కాదు. మనలో ప్రతి విధమైన మేలును జరిగించువాడు మాత్రమే కాక, తన స్వంత కార్యముపై ప్రకాశించి, తాను ఏమి చేసెనో స్పష్టముగా చూపువాడు ఆయనే. దాని ప్రకారమే, "దేవునిచేత మనకు ఉచితముగా అనుగ్రహింపబడినవాటిని మనము తెలిసికొనునట్లు" అనునది మనము ఆత్మను పొందుటకు గల ఒక గొప్ప ఉద్దేశమని పరిశుద్ధ పౌలు చెప్పుచున్నాడు: అనగా మన "నిష్కపటత్వమును దైవిక యథార్థతను" గూర్చిన మన మనస్సాక్షి యొక్క సాక్ష్యమును ఆయన బలపరచునట్లును; ఆయనకు ఇష్టమైన వాటిని మనము ఇప్పుడు చేయుచున్నామని, పూర్తిగాను బలముగాను ప్రకాశించు వెలుగులో గ్రహించునట్లు మనకు అనుగ్రహించునట్లును.

11. "సందేహమంతటిని తొలగించి, పుత్రత్వము యొక్క వాస్తవమును స్థిరపరచునట్లు దేవుని ఆత్మ మనము దేవుని పిల్లలమని మన ఆత్మతో కూడ ఎట్లు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు?" అని ఇంకను అడుగబడినయెడల, — పైన గమనించిన దానినుండి జవాబు స్పష్టముగా ఉన్నది. మొదట, మన ఆత్మ యొక్క ప్రసంగము I సాక్ష్యమును గూర్చి: ఆత్మ భూమిపై ఏదైనను ప్రేమించి ఆనందించునప్పుడు ఎంత సన్నిహితముగాను స్పష్టముగాను గ్రహించునో, దేవునియందు ప్రేమించి, ఆనందించి, సంతోషించునప్పుడు కూడ అంత సన్నిహితముగాను స్పష్టముగాను గ్రహించును. తాను ప్రేమించుచున్నదో, ఆనందించుచున్నదో, సంతోషించుచున్నదో లేదో అను సందేహము, తాను ఉనికిలో ఉన్నదో లేదో అను సందేహముకంటె ఎక్కువ కాదు. కాబట్టి ఇది సరియైన తర్కమైనయెడల: ఇప్పుడు దేవుని ప్రేమించి, దీనమైన సంతోషముతోను పరిశుద్ధమైన ఆనందముతోను విధేయమైన ప్రేమతోను ఆయనయందు ఆనందించువాడు దేవుని బిడ్డ;

అయితే నేను ఈ విధముగా దేవునియందు ప్రేమించుచున్నాను, ఆనందించుచున్నాను, సంతోషించుచున్నాను; కాబట్టి నేను దేవుని బిడ్డను: — అప్పుడు ఒక క్రైస్తవుడు తాను దేవుని బిడ్డనని ఏ విధముగాను సందేహింపలేడు. మొదటి వాక్యమును గూర్చి లేఖనములు దేవునివని అతనికి ఎంత పూర్ణ నిశ్చయత ఉన్నదో అంత పూర్ణ నిశ్చయత ఉన్నది; మరియు తాను ఈ విధముగా దేవుని ప్రేమించుచున్నాడనుటకు అతనికి అంతరంగ రుజువు ఉన్నది, అది స్వయంసిద్ధమైనదానికి ఏ మాత్రమును తక్కువ కాదు. ఈ విధముగా, మన స్వంత ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యము అత్యంత సన్నిహితమైన ఒప్పుదలతో మన హృదయములకు తెలియపరచబడి, పుత్రత్వము యొక్క వాస్తవమును సహేతుకమైన సందేహమంతటికి అతీతముగా స్థిరపరచును.

12. ఈ దైవిక సాక్ష్యము హృదయమునకు ఏ విధముగా తెలియపరచబడునో వివరించుటకు నేను పూనుకొనను. అట్టి జ్ఞానము నాకు మిక్కిలి అద్భుతము, మిక్కిలి ఉన్నతము; నేను దానిని అందుకొనలేను. గాలి తనకిష్టమైన చోటికి విసరును; నీవు దాని శబ్దము వినుచున్నావు గాని అది ఎక్కడనుండి వచ్చునో, ఎక్కడికి పోవునో నీకు తెలియదు. మనుష్యునిలోనున్న మనుష్యుని ఆత్మకే తప్ప మరి ఎవనికిని మనుష్యుని సంగతులు తెలియనట్లు, దేవుని ఆత్మకే తప్ప మరి ఎవనికిని దేవుని సంగతుల విధానము తెలియదు. అయితే వాస్తవమును మనము ఎరుగుదుము; అనగా దేవుని ఆత్మ ఒక విశ్వాసికి తన దత్తత గూర్చి ఇట్టి సాక్ష్యమును ఇచ్చును; అది ఆత్మకు ప్రత్యక్షముగా ఉన్నంతకాలము, సూర్యుని కిరణముల పూర్ణ ప్రకాశములో నిలిచియున్నప్పుడు సూర్యుడు ప్రకాశించుచున్నాడని ఎట్లు సందేహింపలేడో, అట్లే తన పుత్రత్వము యొక్క వాస్తవమును గూర్చి కూడ సందేహింపలేడు.

II. 1. దేవుని ఆత్మ యొక్కయు మన ఆత్మ యొక్కయు ఈ ఉమ్మడి సాక్ష్యము, ప్రకృతి సంబంధమైన మనస్సు యొక్క అహంభావము నుండియు, అపవాది యొక్క భ్రమ నుండియు స్పష్టముగాను దృఢముగాను ఎట్లు వేరుపరచబడగలదో ఇక పరిశీలింపవలసిన తదుపరి విషయము. దేవుని రక్షణను కోరు వారందరును, తమ స్వంత ఆత్మలను మోసపుచ్చుకొనకుండా ఉండునట్లు, దీనిని అత్యంత లోతైన శ్రద్ధతో పరిశీలించుట ఎంతో ప్రాముఖ్యము. దీనిలో తప్పిదము సాధారణముగా అత్యంత ప్రాణాంతకమైన పర్యవసానములను కలిగించునని గమనింపబడినది; ఇంకను, తప్పిపోయినవాడు తన పొరపాటును తెలిసికొనునప్పటికి దానిని సరిదిద్దుకొనుటకు ఆలస్యమైపోవును.

2. మరియు, మొదట, ఈ సాక్ష్యము ప్రకృతి సంబంధమైన మనస్సు యొక్క అహంభావము నుండి ఎట్లు వేరుపరచబడవలెను? పాపమును గూర్చి ఎన్నడును ఒప్పింపబడని వాడు, తనను తానే పొగడుకొనుటకును, ప్రత్యేకించి ఆత్మ సంబంధమైన విషయములలో తనను గూర్చి తాను తలంచవలసిన దానికంటె అధికముగా తలంచుటకును ఎల్లప్పుడును సిద్ధముగా ఉండునను సంగతి నిశ్చయము.

కాబట్టి తన శరీర సంబంధమైన మనస్సుచేత వ్యర్థముగా ఉబ్బినవాడు, నిజమైన క్రైస్తవుల ఈ విశేషాధికారమును గూర్చి వినినప్పుడు, వారిలో తనను తాను నిస్సందేహముగా లెక్కించుకొనుచుండగా, తాను దానిని ఇప్పటికే కలిగియున్నాననే నమ్మకమును త్వరలోనే తనలో పుట్టించుకొనినయెడల, అది ఏ మాత్రమును ఆశ్చర్యము కాదు. ఇట్టి ఉదాహరణలు ఇప్పుడు లోకములో విస్తారముగా ఉన్నవి, అన్ని యుగములలోను విస్తారముగా ఉండినవి. అట్లయితే మన ఆత్మతో కూడ ఆత్మ యొక్క నిజమైన సాక్ష్యము ఈ నాశనకరమైన అహంభావము నుండి ఎట్లు వేరుపరచబడగలదు?

3. నేను జవాబిచ్చుచున్నాను: ఒకదానిని మరొకదాని నుండి వేరుపరచగల గుర్తులతో పరిశుద్ధ లేఖనములు నిండియున్నవి. విశ్వాసి ఆత్మతో దేవుని ప్రసంగము I ఆత్మ యొక్క నిజమైన, యథార్థమైన సాక్ష్యమునకు ముందు వచ్చు, దానితో కూడ వచ్చు, దానిని అనుసరించు పరిస్థితులను అవి అత్యంత స్పష్టమైన విధముగా వర్ణించుచున్నవి. వీటిని జాగ్రత్తగా తూచి గమనించువాడు చీకటిని వెలుగుగా పెట్టవలసిన అవసరము ఉండదు. ఆత్మ యొక్క నిజమైన సాక్ష్యమునకును, నటించిన సాక్ష్యమునకును ఈ విషయములన్నిటిలో అంత విశాలమైన భేదమును అతడు గ్రహించును గనుక, ఒకదానితో మరొకదానిని కలిపివేయు ప్రమాదము ఉండదు, అసాధ్యము అని కూడ చెప్పవచ్చును.

4. వీటి ద్వారా, దేవుని వరమును వ్యర్థముగా భావించుకొనువాడు, తాను నిజముగా కోరినయెడల, తాను ఇంతవరకు "బలమైన భ్రమకు అప్పగింపబడి," అబద్ధమును నమ్ముటకు అనుమతింపబడెనని నిశ్చయముగా తెలిసికొనగలడు. ఏలయనగా, ఆ వరమునకు ముందుగాను, దానితో కూడను, దాని తరువాతను ఉండు స్పష్టమైన, ప్రత్యక్షమైన గుర్తులను లేఖనములు నిర్దేశించుచున్నవి; అవి తన ఆత్మలో ఎన్నడును లేవని కొంచెము ఆలోచించినయెడల అతనికి సందేహమునకు అతీతముగా ఒప్పుదల కలుగును. ఉదాహరణకు: ఈ క్షమాపణ సాక్ష్యమునకు ముందుగా నిరంతరము పశ్చాత్తాపము, లేక పాపమును గూర్చిన ఒప్పుదల ఉండునని లేఖనము వర్ణించుచున్నది. అట్లే, "మారుమనస్సు పొందుడి, పరలోక రాజ్యము సమీపించియున్నది." (మత్తయి 3:2.) "మారుమనస్సు పొంది సువార్తను నమ్ముడి." (మార్కు 1:15.) "మీరు ప్రతివారు మారుమనస్సు పొంది, పాపక్షమాపణ నిమిత్తము బాప్తిస్మము పొందుడి." (అపొస్తలుల కార్యములు 2:38.) "కాబట్టి మీ పాపములు తుడిచివేయబడునట్లు మారుమనస్సు పొంది తిరుగుడి." (అపొస్తలుల కార్యములు 3:19.) దీనికి అనుగుణముగా, మన సంఘము కూడ పశ్చాత్తాపమును క్షమాపణకు, లేక దాని సాక్ష్యమునకు ముందుగా నిరంతరము ఉంచుచున్నది. "నిజముగా పశ్చాత్తాపపడి, ఆయన పరిశుద్ధ సువార్తను నిష్కపటముగా నమ్మువారందరినీ ఆయన క్షమించి విమోచించును."

"సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడు — హృదయపూర్వక పశ్చాత్తాపముతోను నిజమైన విశ్వాసముతోను తన వైపునకు తిరుగు వారందరికి పాపక్షమాపణను వాగ్దానము చేసెను." అయితే అతడు ఈ పశ్చాత్తాపమునకు కూడ అపరిచితుడు: అతడు విరిగి నలిగిన హృదయమును ఎన్నడును ఎరుగడు: "తన పాపముల జ్ఞాపకము" అతనికి ఎన్నడును "బాధాకరముగా" లేదు, "వాటి భారము" అతనికి "సహింపరానిదిగా" లేదు. ఆ మాటలను పునరుచ్చరించునప్పుడు, తాను చెప్పినదానిని అతడు ఎన్నడును అర్థము చేసికొనలేదు; కేవలము దేవునికి మర్యాద చూపెను. మరియు దేవుని యొక్క ఈ ముందు కార్యము లేకపోవుట మాత్రమే కారణమైనను, అతడు కేవలము ఒక నీడను పట్టుకొనెననియు, దేవుని కుమారుల నిజమైన విశేషాధికారమును ఇంకను ఎరుగలేదనియు నమ్ముటకు అతనికి అతి గొప్ప కారణము ఉన్నది.

5. మరల, లేఖనములు దేవునివలన పుట్టుటను — మనము ఆయన పిల్లలమను సాక్ష్యమునకు ముందుగా ఉండవలసినదానిని — "చీకటి నుండి వెలుగులోనికి" మరియు "సాతాను శక్తి నుండి దేవునిలోనికి" కలుగు గొప్ప శక్తివంతమైన మార్పుగా, "మరణములో నుండి జీవములోనికి దాటుటగా," మృతులలో నుండి పునరుత్థానముగా వర్ణించుచున్నవి. అట్లే ఎఫెసీయులకు అపొస్తలుడు: "అపరాధములచేతను పాపములచేతను చచ్చినవారైన మిమ్మును ఆయన బ్రతికించెను." (ఎఫెసీయులకు 2:1.) మరియు మరల, "అపరాధములచేత చచ్చినవారమైన మనలను క్రీస్తుతో కూడ బ్రతికించి, క్రీస్తు యేసునందు ఆయనతో కూడ లేపి, పరలోక స్థలములలో ఆయనతో కూడ కూర్చుండబెట్టెను." (ఎఫెసీయులకు 2:5, 6.) అయితే మనము ఇప్పుడు ఎవరిని గూర్చి మాట్లాడుచున్నామో అతనికి ఇట్టి మార్పును గూర్చి ఏమి తెలియును? ఈ విషయమంతటితో అతనికి ఏ మాత్రమును పరిచయము లేదు. ఇది అతనికి అర్థము కాని భాష. తాను ఎల్లప్పుడును క్రైస్తవుడనని అతడు మీకు చెప్పును. అట్టి మార్పు అవసరమైన కాలమేదియు తనకు తెలియదు. ఇందువలన కూడ, తాను ఆలోచించుటకు తన్ను అనుమతించుకొనినయెడల, తాను ఆత్మచేత పుట్టలేదనియు, తాను ఇంతవరకు దేవుని ఎరుగలేదనియు, ప్రకృతి స్వరమును దేవుని స్వరమని పొరపడెననియు అతడు తెలిసికొనగలడు.

6. అయితే అతడు గతములో ఏమి అనుభవించెనో ఏమి అనుభవింపలేదో అను విషయమును ప్రక్కన పెట్టి; ప్రస్తుత గుర్తుల ద్వారా మనము దేవుని బిడ్డను, అహంభావముతో తనను తానే మోసపుచ్చుకొనువాని నుండి సులభముగా వేరుపరచగలము. ప్రభువునందలి ఆనందమును, ఆయన

ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యముతో కూడ వచ్చునదిగా, దీనమైన ఆనందముగా లేఖనములు వర్ణించుచున్నవి; అది ధూళి వరకు తగ్గించును, క్షమింపబడిన పాపిని ఇట్లు మొఱ్ఱపెట్టజేయును, ప్రసంగము I "నేను నీచుడను! నేనెంతటివాడను, నా తండ్రి యింటివారెంతటివారు? ఇప్పుడు నా కన్ను నిన్ను చూచుచున్నది, నన్ను నేను అసహ్యించుకొని ధూళిలోను బూడిదలోను పశ్చాత్తాపపడుచున్నాను!" మరియు వినయము ఎక్కడ ఉన్నదో అక్కడ సాత్వికము, సహనము, సౌమ్యత, దీర్ఘశాంతము ఉన్నవి. మృదువైన, లొంగు ఆత్మ ఉన్నది; మాటలకు అందని మెత్తదనము, మాధుర్యము, ఆత్మ యొక్క కోమలత్వము ఉన్నవి. అయితే అహంభావము గల మనుష్యునిలో ఆత్మ యొక్క ఆ ఊహించుకొనిన సాక్ష్యముతో ఈ ఫలములు కూడ వచ్చునా? దానికి పూర్తిగా విరుద్ధము. దేవుని దయ గూర్చి అతడు ఎంత ఎక్కువ నమ్మకము గలవాడైతే అంత ఎక్కువగా అతడు పైకి లేపబడును; తనను తాను అంత ఎక్కువగా హెచ్చించుకొనును, అతని ప్రవర్తన అంతయు అంత ఎక్కువ గర్వముగాను అధికారయుతముగాను ఉండును. తనకు బలమైన సాక్ష్యము ఉన్నదని అతడు ఎంత ఎక్కువగా ఊహించునో, తన చుట్టునున్న వారందరిపట్ల అంత ఎక్కువ అధికార స్వభావము చూపును; ఏ గద్దింపును స్వీకరించుటకు అంత ఎక్కువ అసమర్థుడు; ఎదురు మాటను సహించుటలో అంత ఎక్కువ అసహనము గలవాడు. మరింత సాత్వికుడుగాను, సౌమ్యుడుగాను, బోధింపబడుటకు సిద్ధముగాను, "వినుటకు త్వరపడి, మాట్లాడుటకు నిదానించువాడు" గాను ఉండుటకు బదులు, అతడు వినుటలో నిదానముగాను మాట్లాడుటలో త్వరపడువాడుగాను ఉండును; ఎవరి వద్ద నుండియు నేర్చుకొనుటకు మరింత సిద్ధములేనివాడు; స్వభావములో మరింత అగ్నివంటి ఆవేశము గలవాడు, సంభాషణలో ఆతురత గలవాడు. అంతేకాదు, అతడు ఇప్పుడే విషయమును దేవుని చేతిలో నుండి తన చేతిలోనికి తీసికొని, తానే "విరోధులను భక్షింపబోవుచున్నట్లు" అతని ముఖభావములోను, మాట్లాడు తీరులోను, అతని ప్రవర్తన అంతటిలోను ఒక విధమైన క్రూరత్వము కొన్నిసార్లు కనబడవచ్చును.

7. మరొకసారి: లేఖనములు బోధించుచున్నవి, "మనము ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనుటయే దేవుని ప్రేమ," అనగా దాని నిశ్చయమైన గుర్తు. (1 యోహాను 5:3.) మరియు మన ప్రభువే ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, "నా ఆజ్ఞలను అంగీకరించి వాటిని గైకొనువాడే నన్ను ప్రేమించువాడు." (యోహాను 14:21.) ప్రేమ విధేయత చూపుటలో సంతోషించును; ప్రియునికి ఇష్టమైనదంతయు ప్రతి విషయములోను చేయును. దేవుని నిజమైన ప్రేమికుడు పరలోకమందు జరుగునట్లు భూమిమీద ఆయన చిత్తమును జరిగించుటకు త్వరపడును. అయితే దేవుని ప్రేమ కలదని నటించు అహంభావి యొక్క లక్షణము ఇదియేనా? కాదు, అతని ప్రేమ అతనికి అవిధేయత చూపుటకు, దేవుని ఆజ్ఞలను గైకొనక ఉల్లంఘించుటకు స్వేచ్ఛను ఇచ్చును. బహుశః అతడు దేవుని ఉగ్రతకు భయపడుచుండినప్పుడు ఆయన చిత్తమును చేయుటకు శ్రమించి ఉండవచ్చును. అయితే ఇప్పుడు, తనను తాను "ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడినవాడు కాను" అని చూచుకొని, దానిని ఇకపై పాటింపవలసిన అవసరము లేదని తలంచుచున్నాడు. కాబట్టి అతడు మంచి క్రియల విషయమై తక్కువ ఆసక్తి గలవాడు; చెడుకు దూరముగా ఉండుటలో తక్కువ జాగ్రత్త గలవాడు; తన స్వంత హృదయమును కాచుకొనుటలో తక్కువ మెలకువ గలవాడు; తన నాలుకపై తక్కువ శ్రద్ధ గలవాడు. తన్ను తాను ఎడబాటు చేసికొనుటకును, ప్రతిదినము తన సిలువను ఎత్తికొనుటకును తక్కువ ఆసక్తి గలవాడు. ఒక్క మాటలో, తాను స్వతంత్రుడనని ఊహించుకొనిన నాటి నుండి అతని జీవిత విధానమంతయు మారిపోయెను. అతడు ఇక "భక్తి విషయమై తన్ను తాను సాధకము చేసికొనుటలేదు;"

"రక్తమాంసములతో మాత్రమే కాక, ప్రధానులతోను అధికారులతోను పోరాడుటలేదు," కష్టములను సహించుటలేదు, "ఇరుకు ద్వారమున ప్రవేశించుటకు ప్రయాసపడుటలేదు." కాదు; అతడు పరలోకమునకు సులభమైన మార్గమును కనుగొనెను; విశాలమైన, నున్నని, పుష్పములు పరచిన త్రోవ; అందులో అతడు తన ఆత్మతో, "ఓ ఆత్మా, విశ్రాంతి తీసికొనుము; తిని, త్రాగి, సంతోషించుము" అని చెప్పగలడు. అతనికి తన స్వంత ఆత్మ యొక్క నిజమైన సాక్ష్యము లేదని తిరుగులేని నిదర్శనముతో దీనినుండి సిద్ధించును. తనకు లేని ఆ గుర్తులను, అనగా ఆ దీనత్వము, సాత్వికము, విధేయతను తాను కలిగియున్నాననిన స్పృహ అతనికి ఉండజాలదు: అలాగే సత్య స్వరూపియైన దేవుని ఆత్మ అబద్ధమునకు సాక్ష్యమీయజాలడు; లేక ఒకడు స్పష్టముగా అపవాది బిడ్డ అయియుండగా అతడు దేవుని బిడ్డ అని సాక్ష్యమీయజాలడు.

8. నిన్ను నీవే తెలిసికొనుము, పేద స్వయంమోసకుడా! — నీవు దేవుని బిడ్డనని నమ్మకముగా ఉన్నవాడా; "నాలో నాకే సాక్ష్యము ఉన్నది" అని చెప్పి, తద్వారా నీ శత్రువులందరినీ ధిక్కరించువాడా.

నీవు త్రాసులో తూచబడి తక్కువగా కనబడితివి; పరిశుద్ధ స్థలము యొక్క త్రాసులో కూడ.

ప్రభువు వాక్యము నీ ఆత్మను పరీక్షించి, నిన్ను తిరస్కరింపబడిన వెండిగా రుజువుపరచెను. నీవు హృదయమందు దీనుడవు కావు; కాబట్టి నేటి వరకు నీవు యేసు ఆత్మను పొందలేదు. నీవు

ప్రసంగము I సాత్వికుడవును దీనుడవును కావు; కాబట్టి నీ సంతోషము ఏ విలువ లేనిది: అది ప్రభువునందలి సంతోషము కాదు. నీవు ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనవు; కాబట్టి నీవు ఆయనను ప్రేమింపవు, పరిశుద్ధాత్మలో పాలివాడవును కావు. కాబట్టి నీవు దేవుని బిడ్డవని ఆయన ఆత్మ నీ ఆత్మతో కూడ సాక్ష్యమీయుట లేదనునది, దేవుని వాక్యములు చూపగలిగినంత నిశ్చయముగాను స్పష్టముగాను ఉన్నది. ఓ, నీ కన్నుల నుండి పొరలు రాలునట్లు ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టుము; నీవు ఎరుగబడినట్లు నిన్ను నీవు ఎరుగునట్లు; మృతులను లేపు స్వరము, "ధైర్యముగా ఉండుము: నీ పాపములు క్షమింపబడినవి; నీ విశ్వాసము నిన్ను స్వస్థపరచెను," అని చెప్పుట నీవు వినువరకు నీలో నీవే మరణ శిక్షను పొందునట్లు.

9. "అయితే తనలో నిజమైన సాక్ష్యము గలవాడు దానిని అహంభావమునుండి ఎట్లు వేరుపరచగలడు?" పగలును రాత్రిని మీరు ఎట్లు వేరుపరచుదురు, నేను అడుగుచున్నాను? వెలుగును చీకటినుండి, లేక ఒక నక్షత్రము యొక్క లేక మినుకుమినుకుమను దీపము యొక్క వెలుగును మధ్యాహ్న సూర్యుని వెలుగునుండి మీరు ఎట్లు వేరుపరచుదురు? ఒకదానికిని మరొకదానికిని అంతర్గతమైన, స్పష్టమైన, సారభూతమైన భేదము లేదా? మీ ఇంద్రియములు సరిగా ఉన్నయెడల, ఆ భేదమును మీరు వెంటనే ప్రత్యక్షముగా గ్రహింపరా? అదే విధముగా, ఆత్మ సంబంధమైన వెలుగునకును ఆత్మ సంబంధమైన చీకటికిని, నీతి సూర్యుడు మన హృదయముపై ప్రకాశించు వెలుగునకును, "మనము రగిలించుకొనిన నిప్పురవ్వల" నుండి మాత్రమే పుట్టు ఆ మినుకుమినుకుమను వెలుగునకును అంతర్గతమైన, సారభూతమైన భేదము ఉన్నది: మరియు మన ఆత్మ సంబంధమైన ఇంద్రియములు సరిగా ఉన్నయెడల ఈ భేదము కూడ వెంటనే ప్రత్యక్షముగా గ్రహింపబడును.

10. వీటిని మనము ఎట్లు వేరుపరచుచున్నామో దానిని గూర్చియు, దేవుని స్వరమును మనము ఎరుగుటకు ఆధారమగు ప్రమాణములను, లేక అంతర్గత గుర్తులను గూర్చియు మరింత సూక్ష్మమైన, తాత్వికమైన వివరణను కోరుట, ఎన్నడును జవాబీయబడజాలని ఒక కోరిక పెట్టుటయే; దేవుని గూర్చి అత్యంత లోతైన జ్ఞానము గలవాడు కూడ జవాబీయలేడు. పౌలు అగ్రిప్ప యెదుట జవాబు చెప్పినప్పుడు, ఆ జ్ఞానియైన రోమీయుడు ఇట్లు అనెననుకొనుడి,

"నీవు దేవుని కుమారుని స్వరము వినుటను గూర్చి మాట్లాడుచున్నావు. అది ఆయన స్వరమని నీకు ఎట్లు తెలియును?

ఏ ప్రమాణములచేత, ఏ అంతర్గత గుర్తులచేత దేవుని స్వరమును నీవు ఎరుగుదువు? దీనిని మనుష్య స్వరమునుండి లేక దేవదూత స్వరమునుండి వేరుపరచు విధానమును నాకు వివరింపుము." అటువంటి వ్యర్థమైన కోరికకు జవాబు చెప్పుటకు అపొస్తలుడే ఒక్కసారైనను ప్రయత్నించియుండునని మీరు నమ్మగలరా? అయినను, నిస్సందేహముగా అతడు ఆ స్వరమును విన్న క్షణమే అది దేవుని స్వరమని ఎరిగెను. అయితే అతడు దీనిని ఎట్లు ఎరిగెనో ఎవరు వివరింపగలరు? బహుశః మనుష్యుడును కాదు, దేవదూతయును కాదు.

11. ఇంకను సమీపముగా వచ్చుటకు: ఇప్పుడు దేవుడు ఏ ఆత్మతోనైనను, "నీ పాపములు క్షమింపబడినవి," అని మాట్లాడునని అనుకొనుడి, — ఆ ఆత్మ ఆయన స్వరమును ఎరుగవలెనని ఆయన కోరియుండవలెను; లేనియెడల ఆయన వ్యర్థముగా మాట్లాడును. మరియు దీనిని సాధించుటకు ఆయన సమర్థుడు; ఏలయనగా ఆయన ఇచ్ఛించినప్పుడెల్ల, చేయుట ఆయనకు సిద్ధముగా ఉన్నది. మరియు ఆయన దానిని సాధించును: ఆ ఆత్మ, "ఈ స్వరము దేవుని స్వరము," అని పూర్తిగా నిశ్చయము పొందును. అయినను తనలో ఆ సాక్ష్యము గలవాడు, అది లేనివానికి దానిని వివరింపజాలడు: నిజానికి అతడు వివరించునని ఆశించుటయు తగదు. అనుభవములేని మనుష్యులకు దేవుని సంగతులను రుజువుపరచుటకు ఏదైనను సహజమైన మాధ్యమము, లేక వివరించుటకు సహజమైన పద్ధతి ఉన్నయెడల, ప్రకృతి సంబంధియైన మనుష్యుడు దేవుని ఆత్మ సంబంధమైన సంగతులను గ్రహించి ఎరుగగలడు. అయితే అది, "అవి ఆత్మ సంబంధముగా విచారింపవలసినవి గనుక అతడు వాటిని ఎరుగజాలడు," అను అపొస్తలుని ప్రకటనకు పూర్తిగా విరుద్ధము; [1 కొరింథీ 2:14] అనగా ప్రకృతి సంబంధియైన మనుష్యునికి లేని ఆత్మ సంబంధమైన ఇంద్రియములచేతనే.

ప్రసంగము I 12. "అయితే నా ఆత్మ సంబంధమైన ఇంద్రియములు సరిగా ఉన్నవని నాకు ఎట్లు తెలియును?" ఇది కూడ ఎంతో ప్రాముఖ్యమైన ప్రశ్న; ఏలయనగా దీనిలో ఒకడు పొరపడినయెడల, అంతులేని తప్పిదములోను భ్రమలోను అతడు సాగిపోవచ్చును. "మరియు ఇది నా విషయమై కాదనియు, నేను ఆత్మ స్వరమును పొరపడుట లేదనియు నాకు ఎట్లు నిశ్చయము కలుగును?" మీ స్వంత ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యము ద్వారానే; "దేవుని యెదుట మంచి మనస్సాక్షి యొక్క జవాబు" ద్వారానే. [అపొస్తలుల కార్యములు 23:1] ఆయన మీ ఆత్మలో జరిగించిన ఫలముల ద్వారా మీరు దేవుని ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యమును ఎరుగుదురు. దీనిచేత మీరు ఏ భ్రమలోను లేరనియు, మీ స్వంత ఆత్మను మీరు మోసపుచ్చుకొనలేదనియు తెలిసికొందురు. హృదయములో ఏలుచున్న ఆత్మ యొక్క తక్షణ ఫలములు "ప్రేమ, సంతోషము, సమాధానము, కనికరముగల అంతరంగము, మనోదీనత, సాత్వికము, సౌమ్యత, దీర్ఘశాంతము." [గలతీయులకు 5:22, 23] మరియు బాహ్య ఫలములు: మనుష్యులందరికి మేలు చేయుట; ఎవరికిని ఏ కీడును చేయకుండుట; వెలుగులో నడుచుట, [1 యోహాను 1:7] — దేవుని ఆజ్ఞలన్నిటికి ఆసక్తితోను ఏకరీతిగాను విధేయత చూపుట.

13. అవే ఫలముల ద్వారా మీరు ఈ దేవుని స్వరమును అపవాది యొక్క ఏ భ్రమ నుండియైనను వేరుపరచుదురు. ఆ గర్విష్టి ఆత్మ నిన్ను దేవుని యెదుట తగ్గింపజేయజాలదు. ఆయన నీ హృదయమును మృదువుపరచి, మొదట దేవుని కొరకు ఆసక్తితో కూడిన దుఃఖములోనికి, ఆ తరువాత బిడ్డవంటి ప్రేమలోనికి కరిగింపజేయజాలడు, ఆ ఉద్దేశమును కలిగియుండడు. నీవు నీ పొరుగువానిని ప్రేమించునట్లు, లేక సాత్వికమును, సౌమ్యతను, సహనమును, ఇంద్రియనిగ్రహమును, దేవుని సర్వాంగ కవచమును ధరించుకొనునట్లు చేయువాడు దేవునికిని మనుష్యులకును విరోధియైనవాడు కాదు. [కొలొస్సయులకు 3:12–14 చూడుము;

ఎఫెసీయులకు 6:11] ఆయన తనకు విరోధముగా తాను విభాగింపబడినవాడు కాడు, లేక తన స్వంత కార్యమైన పాపమును నాశనము చేయువాడును కాడు. కాదు; "అపవాది క్రియలను నాశనము చేయుటకు" వచ్చినవాడు దేవుని కుమారుడు తప్ప మరెవరును కారు. [1 యోహాను 3:8] కాబట్టి పరిశుద్ధత దేవునిదనియు, పాపము అపవాది క్రియ అనియు ఎంత నిశ్చయమో, నీలో నీకు ఉన్న సాక్ష్యము సాతానుదికాక దేవునిదే అనునది అంత నిశ్చయము.

14. కాబట్టి "చెప్పనలవికాని ఆయన వరము నిమిత్తము దేవునికి స్తోత్రము!" అని నీవు చక్కగా చెప్పగలవు. [2 కొరింథీ

9:15] "నేను ఎవనియందు నమ్మిక యుంచితినో ఆయనను ఎరుగునట్లు" నాకు అనుగ్రహించిన దేవునికి స్తోత్రము; [2 తిమోతి 1:12] "అబ్బా తండ్రీ అని మొఱ్ఱపెట్టు తన కుమారుని ఆత్మను నా హృదయములోనికి పంపిన" దేవునికి, మరియు ఇప్పుడు కూడ, "నేను దేవుని బిడ్డనని నా ఆత్మతో కూడ సాక్ష్యమిచ్చుచున్న" ఆయనకు స్తోత్రము! [గలతీయులకు 4:6; రోమీయులకు 8:16] అయితే నీ పెదవులు మాత్రమే కాక నీ జీవితము కూడ ఆయన స్తుతిని ప్రకటించునట్లు చూచుకొనుము. ఆయన నిన్ను తన స్వంతముగా ముద్రించెను; కాబట్టి ఆయనవైన నీ శరీరమందును నీ ఆత్మయందును ఆయనను మహిమపరచుము. [1 కొరింథీ 6:20] ప్రియుడా, ఈ నిరీక్షణ నీలో నీకు ఉన్నయెడల, ఆయన పవిత్రుడైనట్లు నిన్ను నీవు పవిత్రపరచుకొనుము. నీవు దేవుని బిడ్డవని పిలువబడునట్లు తండ్రి నీకు ఎట్టి ప్రేమను అనుగ్రహించెనో నీవు చూచుచుండగా; [1 యోహాను 3:1] "శరీరమునకును ఆత్మకును కలిగిన సమస్త కల్మషము నుండి నిన్ను నీవు పరిశుద్ధపరచుకొనుచు, దేవునియందలి భయముతో పరిశుద్ధతను సంపూర్ణము చేసికొనుము;" [2 కొరింథీ

7:1] మరియు నీ ఆలోచనలన్నియు, మాటలన్నియు, క్రియలన్నియు క్రీస్తు యేసు ద్వారా దేవునికి ఇష్టమైన పరిశుద్ధమైన ఆత్మ సంబంధమైన బలిగా ఉండునుగాక! [రోమీయులకు 12:1, 2]