తప్పుగా అయిదు సంస్కారములని పిలువబడువాటిని గూర్చి. వాటి కల్తీతనము రుజువు చేయబడుట, వాటి నిజమైన స్వభావము వివరింపబడుట

అధ్యాయము 19.

తప్పుగా అయిదు సంస్కారములని పిలువబడువాటిని గూర్చి. వాటి కల్తీతనము రుజువు చేయబడుట, వాటి నిజమైన స్వభావము వివరింపబడుట.

ఈ అధ్యాయమునకు రెండు విభాగములు—I. ఈ అయిదు సంస్కారములను గూర్చిన సాధారణ చర్చ, అనుభాగములు 1-3. II. వాటిలో ప్రతిదానిని గూర్చిన ప్రత్యేక పరిశీలన. 1. ధృవీకరణను గూర్చి, అనుభాగములు 4-13. 2. పశ్చాత్తాపమును గూర్చి, అనుభాగములు 14-17. 3. అంత్య తైలాభిషేకమును గూర్చి, అనుభాగములు 18-21. 4. ఏడు సంస్కారములనబడునవి ఏ శ్రేణులలో ఉద్భవించినవో ఆ శ్రేణులను గూర్చి, అనుభాగములు 22-23. 5. వివాహమును గూర్చి, అనుభాగములు 34-37.

అనుభాగములు.

1. బాప్తిస్మమును గూర్చియు ప్రభు రాత్రి భోజనమును గూర్చియు చెప్పబడిన చర్చతో ప్రస్తుత చర్చకు గల సంబంధము. దేవుని నియమములకంటె మనుష్య క్రియలకు ఎక్కువ ప్రాధాన్యము ఇచ్చుటలో పోపు మత బోధకుల భక్తిహీనత.

2. మనుష్యులు సంస్కారములను నియమింపలేరు. సంస్కారములకును ఇతర ఆచారములకును మధ్య భేదమును నిలుపుట అవసరము.

3. ఏడు సంస్కారములు సంఘ రచయితల గ్రంథములలో కనబడవు. మిగిలిన వారందరికి ప్రతినిధిగా నిలువగల అగస్టీను రెండు సంస్కారములనే అంగీకరించెను.

4. ప్రాచీన కాలమున ధృవీకరణ యొక్క స్వభావము. హస్తనిక్షేపణము.

5. ఈ విధమైన ధృవీకరణ తరువాత ప్రవేశపెట్టబడెను. అది తప్పుగా సంస్కారము అని పిలువబడుచున్నది.

6. ధృవీకరణ కొరకు పోపు మతస్థులు చేయు వాదమునకు ప్రత్యుత్తరము.

7. క్రీస్తు ఉదాహరణచేత ఆ వాదము బలపరచబడుట. తమ తైలమును రక్షణ తైలమని పిలుచుటలో పోపు మతస్థుల అసంబద్ధతయు భక్తిహీనతయు.

8. ధృవీకరణ లేకుండా బాప్తిస్మము సంపూర్ణము కాజాలదని పోపు మతస్థులు చేయు వాదము. దానికి ప్రత్యుత్తరము.

9. ధృవీకరణ లేకుండా మనము సంపూర్ణ క్రైస్తవులము కాజాలమను వాదము. ప్రత్యుత్తరము.

10. ధృవీకరణలోని అభిషేకము బాప్తిస్మముకంటె శ్రేష్ఠమైనదను వాదము. ప్రత్యుత్తరము.

11. ప్రత్యుత్తరము కొనసాగింపు. ధృవీకరణకు ఎక్కువ శక్తి ఉన్నదను వాదము.

12. ప్రాచీన ఆచారమునుబట్టి చేయు వాదము. ధృవీకరణను గూర్చి అగస్టీను అభిప్రాయము.

13. ప్రాచీన ధృవీకరణ ఎంతయు ప్రశంసనీయమైనది. నేటి సంఘములలో దానిని పునఃస్థాపింపవలెను.

14. పశ్చాత్తాపమును గూర్చి. పోపు మత పండితుల గందరగోళమైన, అసంబద్ధమైన భాషణము. ప్రాచీన కాలమున హస్తనిక్షేపణము. దీనిని పోపు మతస్థులు పశ్చాత్తాప సంస్కారమునకు ఒక విధమైన పునాదిగా చేసికొనిరి.

15. పశ్చాత్తాపము ఏ ఆధారములనుబట్టి సంస్కారముగా ఎంచబడునో ఆ విషయమై పోపు మతస్థులలోనే గల అభిప్రాయభేదము.

16. పశ్చాత్తాపమును సంస్కారమని పిలుచుటకంటె యాజకుని పాప విమోచన ప్రకటనను సంస్కారమని పిలుచుటలో ఎక్కువ సముచితత్వము ఉన్నది.

663 ఫ్రెంచి భాషా పాఠము ఈ విధముగా ఉన్నది: “deschiree, decouppee, departie, brisee, divisee, et toute difformee.”

17. పశ్చాత్తాపము నిజముగా సంస్కారము కాదు. బాప్తిస్మమే పశ్చాత్తాపము యొక్క సంస్కారము.

18. అంత్య తైలాభిషేకము వివరింపబడుట. యాకోబు మాటలలో దానికి ఆధారము లేదు.

19. లేఖనములో పేర్కొనబడిన ఇతర సంకేతములలో దేనిని సంస్కారముగా చేయుటకు గల ఆధారముకంటె ఈ అభిషేకమును సంస్కారముగా చేయుటకు గొప్ప ఆధారము లేదు.

20. ఈ అభిషేకము ద్వారా పరిశుద్ధాత్మకు జరుగు అవమానము. అది క్రీస్తుచే నియమింపబడలేదు, దానికి వాగ్దానమును జతపరచబడలేదు గనుక అది సంస్కారము కాజాలదు.

21. యాకోబు ఆజ్ఞాపించిన అభిషేకమునకును పోపు మతస్థుల అభిషేకమునకును ఎట్టి పోలికయు లేదు.

22. సంఘ శ్రేణులను గూర్చి. చర్చింపవలసిన రెండు అంశములు. ఇక్కడ ప్రవేశపెట్టబడిన అసంబద్ధములు. సంఘ శ్రేణి సంస్కారమా కాదా అను ప్రశ్న. పరిశుద్ధ శ్రేణులను గూర్చి పోపు మతస్థులలో ఏకాభిప్రాయము లేదు.

23. క్రీస్తును తమ సహచరునిగా చేయ ప్రయత్నించుటలో ఆయనకు జరుగు అవమానము.

24. ఈ శ్రేణులలో అధిక భాగము నిర్దిష్టమైన ఏ పరిచర్యను సూచింపని వట్టి పేర్లు. పోపు మతపు భూతవైద్యులు.

25. శిరోముండనము యొక్క అసంబద్ధత.

26. శిరోముండనము యొక్క యూదా మతానుసారమైన స్వభావము. పౌలు ఒక మ్రొక్కుబడి కారణముగా తన తలను ఎందుకు క్షౌరము చేయించుకొనెను.

27. ఈ మతగురువుల శిరోముండనము యొక్క ఆరంభము, అగస్టీను చెప్పినట్లు. ద్వారపాలకులను, పాఠకులను, భూతవైద్యులను, అనుచరులను ప్రతిష్ఠించుటలోని అసంబద్ధమైన క్రియలు.

28. పరిశుద్ధ శ్రేణులనబడు ఉన్నత తరగతి శ్రేణులను గూర్చి. పరిచారకులను యాజకులుగా ఎంచినప్పుడు క్రీస్తునకు జరుగు అవమానము. పరిశుద్ధ శ్రేణులకు సంస్కారము యొక్క స్వభావమేమియు లేదు.

29. తన అపొస్తలులపై ఊదుటలో మన రక్షకుని అసంబద్ధముగా అనుకరించుట.

30. వారు ఉపయోగించు అభిషేకము యొక్క అసంబద్ధత.

31. హస్తనిక్షేపణము. పోపు మతపు అభిషేక విధిలో దాని అసంబద్ధత.

32. దియకోనుల అభిషేక విధి. పోపు మతస్థుల అసంబద్ధమైన విధానములు.

33. ఉపదియకోనులను గూర్చి.

34. వివాహము సంస్కారము కాదు.

35. వివాహము సంస్కారమను భావమునకు తోడ్పడునది లేఖనములో ఏదియు లేదు.

36. వివాహము సంస్కారమను భావము యొక్క పుట్టుక.

37. వివాహమును గూర్చిన ఈ తప్పుడు భావము వలన కలుగు ఆచరణాత్మక దుర్వినియోగములు. ముగింపు.

1. పైన చెప్పబడిన సంస్కారములను గూర్చిన ఉపన్యాసము, ప్రభువు నియమించినవని తాము ఎరిగియున్న ఆ రెండింటిని తప్ప మరి ఏ ఇతర సంస్కారములనైనను వాక్యాధారము లేకుండా కుతూహలముతో వెదకకుండను అంగీకరింపకుండను అణకువయు వివేకమును గలవారిని నివారించుటకు తోడ్పడవచ్చును. అయితే ఏడు సంస్కారములనెడు భావము దాదాపు అందరి నోళ్లలో నున్నదై, కేవలము పురాతనత్వముచేత అన్ని పాఠశాలలలోను ప్రసంగములలోను వ్యాపింపజేయబడి వేళ్లూనుకొనియున్నది, ఇప్పటికిని మనుష్యుల మనస్సులలో నాటుకొనియున్నది గనుక, ప్రభువు యొక్క నిజమైన, యథార్థమైన సంస్కారములతో పాటు సామాన్యముగా లెక్కింపబడుచున్న ఇతర అయిదింటిని గూర్చి వేరుగాను సన్నిహితముగాను పరిశీలించుట యుక్తమని తలంచితిని; ప్రతి వ్యాఖ్యానమును తుడిచివేసి, వాటి నిజస్వభావము ఏమో, ఇంతవరకు అవి ఎంత తప్పుగా సంస్కారములుగా ఎంచబడినవో సామాన్యులు చూచునట్లు వారి ఎదుట వాటిని ఉంచుటయే నా తలంపు. ఇక్కడ ఆరంభముననే భక్తిపరులందరికి నేను ప్రకటించునదేమనగా, వాదము చేయు అభిలాషతో ఒక మాట విషయమై ఈ వివాదమును చేపట్టుటలేదు; ఆ మాట యొక్క దుర్వినియోగమును ఖండించుటకు బలమైన కారణములే నన్ను పురికొల్పుచున్నవి. క్రైస్తవులు సమస్త వస్తువులకు వలెనే మాటలకును యజమానులనియు, కాబట్టి భక్తియుక్తమైన అర్థము నిలిచియున్నంతవరకు, వ్యక్తీకరణ రీతిలో కొంత అనుచితత్వమున్నను, వారు తమ ఇష్టానుసారము మాటలను వస్తువులకు అమర్చుకొనవచ్చుననియు నేను ఎరుగనివాడను కాను. ఇదంతయు నేను అంగీకరించుచున్నాను, అయినను వస్తువులను మాటలకు లోబరచుట కంటె మాటలను వస్తువులకు లోబరచుటయే శ్రేయస్కరము. కాని సంస్కారము అను పేరు విషయములో పరిస్థితి వేరు.

ఏలయనగా, ఏడు సంస్కారములను నిర్ణయించువారు అన్నిటికిని ఒకే నిర్వచనమును ఇచ్చుచున్నారు—అవి అదృశ్యమైన కృపకు దృశ్య రూపములనియే; అదే సమయములో వాటినన్నిటిని పరిశుద్ధాత్మకు వాహకములుగాను, నీతిని అనుగ్రహించు సాధనములుగాను, కృపను సంపాదించు కారణములుగాను చేయుచున్నారు. అందుచేత “సెంటెన్సెస్ గురువు” (లాంబార్డు) స్వయముగా మోషే ధర్మశాస్త్రము యొక్క సంస్కారములు ఈ పేరుచేత సరిగా పిలువబడవని చెప్పుచున్నాడు, ఏలయనగా అవి తాము సూచించినదానిని ప్రదర్శింపలేదట. ప్రభువు తన స్వంత పెదవులతో ప్రతిష్ఠించినవియు, శ్రేష్ఠమైన వాగ్దానములతో విశేషపరచినవియు అగు సంకేతములు సంస్కారములుగా ఎంచబడకూడదనియు, ఇంతలో మనుష్యులు తమంతట తామే కల్పించుకొనిన లేక కనీసము దేవుని స్పష్టమైన ఆజ్ఞ లేకుండా పాటించు ఆచారములకు ఈ గౌరవము బదలాయింపబడవలెననియు చెప్పుట సహింపదగినదేనా అని నేను అడుగుచున్నాను. కాబట్టి వారు నిర్వచనమునైనను మార్చవలెను, లేదా ఆ తరువాత తప్పుడు అసంబద్ధ అభిప్రాయములకు కారణమగు ఈ మాట వాడుకను మానవలెను. అంత్య తైలాభిషేకము సంస్కారమైనందున అది అదృశ్య కృపకు రూపమును కారణమునై యున్నదని వారు అందురు. ఈ అనుమానమును మనము ఏ విధముగానైనను అంగీకరింపజాలమను పక్షమున, అటువంటి తప్పునకు అవకాశమిచ్చు షరతులపై ఆ పేరును స్వీకరింపకుండునట్లు, పేరు విషయములో మనము వారిని తప్పక ఎదుర్కొనవలెను. మరియు, దానిని సంస్కారమని రుజువు చేయునప్పుడు, అది బాహ్య సంకేతముతోను వాక్యముతోను కూడియున్నదను కారణమును వారు చూపుచున్నారు. మనకు ఆజ్ఞయు వాగ్దానమును కనబడనియెడల, దానికి విరోధముగా నిరసన తెలుపుటకంటె మనము వేరేమి చేయగలము?

2. మనము ఒక మాట విషయమై కలహించుటలేదనియు, వాస్తవమును గూర్చి అనవసరము కాని చర్చను లేవనెత్తుచున్నామనియు ఇప్పుడు తేటగా కనబడుచున్నది. కాబట్టి సంస్కారమును నియమించు అధికారము దేవునికి మాత్రమే చెందునని మనము ఇంతకుముందు ఖండింపరాని వాదముచేత స్థిరపరచిన దానిని ఇప్పుడును గట్టిగా నిలబెట్టుచున్నాము; ఏలయనగా సంస్కారము దేవుని నిశ్చయమైన వాగ్దానముచేత విశ్వాసుల మనస్సాక్షులను లేవనెత్తి ఆదరింపవలెను, మనుష్యులనుండి వారికి ఈ నిశ్చయత ఎన్నడును కలుగజాలదు. సంస్కారము మన యెడల దేవుని సదిచ్ఛకు సాక్ష్యముగా ఉండవలెను. దీనికి ఏ మనుష్యుడైనను ఏ దూతయైనను సాక్షి కాజాలడు, ఏలయనగా దేవునికి ఆలోచనకర్త లేడు (యెషయా 40:13; రోమీయులకు 11:34). ఆయన ఒక్కడే న్యాయమైన అధికారముతో తన వాక్యముద్వారా తన గూర్చి మనకు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. సంస్కారము దేవుని సాక్ష్య ముద్ర, లేక వాగ్దానమునకు ముద్ర. ఇప్పుడు, శరీర సంబంధమైన వస్తువులచేత, లేక ఈ లోక మూలపదార్థములచేత, అవి ఈ ఉద్దేశ్యము కొరకు దేవుని చిత్తముచేత స్థిరపరచబడి ప్రత్యేకింపబడిననేగాని, అది ముద్రింపబడజాలదు. కాబట్టి మనుష్యుడు సంస్కారమును నియమింపజాలడు, ఏలయనగా ఇంత నీచమైన వస్తువుల క్రింద అట్టి దైవ మర్మములను దాగియుండునట్లు చేయుట మనుష్యుని శక్తికి లోబడినది కాదు. సంస్కారము సంస్కారముగా ఉండుటకు దేవుని వాక్యము ముందుగా వచ్చి తీరవలెను; అగస్టీను దీనిని అత్యద్భుతముగా చూపించెను (Hom. in Joann. 80). అంతేకాక, మనము అనేక అసంబద్ధములలో పడకుండా ఉండవలెనన్న సంస్కారములకును ఇతర ఆచారములకును మధ్య కొంత భేదమును నిలుపుట ప్రయోజనకరము. అపొస్తలులు మోకాళ్లమీద ప్రార్థించిరి; కాబట్టి సంస్కారము లేకుండా మన మోకాళ్లు వంగకూడదు (అపొస్తలుల కార్యములు 9:20; 20:36). శిష్యులు తూర్పు వైపునకు తిరిగి ప్రార్థించిరని చెప్పబడినది; కాబట్టి తూర్పు వైపు చూచుట సంస్కారమగును. ప్రతి స్థలములోను మనుష్యులు పరిశుద్ధమైన చేతులెత్తవలెనని పౌలు కోరెను (1 తిమోతికి 2:8); పరిశుద్ధులు చేతులెత్తి ప్రార్థించిరని తరచు చెప్పబడినది; కాబట్టి చేతులు చాపుటయు సంస్కారమగుగాక; ఒక్క మాటలో, పరిశుద్ధుల సమస్త ముద్రలు సంస్కారములుగా మారిపోవుగాక; ఈ గొప్ప ఇబ్బందులతో ఇది ముడిపడకుండినయెడల దీనికి నేను అంతగా అభ్యంతరము చెప్పను.

3. ప్రాచీన సంఘ అధికారముతో వారు మమ్ములను బలవంతపెట్టదలచినయెడల, వారు ఒక పై పూత వాడుచున్నారని నేను చెప్పుచున్నాను. ఈ ఏడు అను సంఖ్య సంఘ రచయితల గ్రంథములలో ఎక్కడను కనబడదు, అది ఏ కాలమున ప్రవేశించెనో కూడా సరిగా నిర్ధారింపబడలేదు. వారు సంస్కారము అను పదమును అప్పుడప్పుడు స్వేచ్ఛగా వాడుదురని నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను, కాని దాని ద్వారా వారు ఉద్దేశించునదేమి? సమస్త ఆచారములను, బాహ్య ప్రమాణ పత్రములను, భక్తి సాధనములను. కాని దైవానుగ్రహమునకు మన యెడల సాక్ష్యములుగా ఉండవలసిన సంకేతములను గూర్చి వారు మాటలాడునప్పుడు, వారు ఆ రెండింటితో, బాప్తిస్మముతోను ప్రభు భోజనముతోను, తృప్తిపడుదురు. ఇది నాచేత అబద్ధముగా ఆరోపింపబడినదని ఎవరును తలంపకుండునట్లు, అగస్టీను వ్రాసిన కొన్ని భాగములను ఇక్కడ ఇచ్చెదను. “మొట్టమొదట, ఈ చర్చలో ప్రధాన విషయము ఇదియని మీరు గ్రహింపవలెనని కోరుచున్నాను: మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు (ఆయన స్వయముగా సువార్తలో చెప్పినట్లు) సులభమైన కాడిని తేలికైన బరువును మనపై ఉంచెను. కాబట్టి ఆయన తన నూతన ప్రజల సమాజమును సంఖ్యలో అతి కొద్దియైనవియు, ఆచరణలో అతి సులభమైనవియు, అర్థములో అతి శ్రేష్ఠమైనవియునగు సంస్కారములచేత కలిపియుంచెను; త్రిత్వము యొక్క నామమున ప్రతిష్ఠింపబడిన బాప్తిస్మము అట్టిది: ప్రభువు శరీర రక్తముల సహవాసము అట్టిది, మరియు ప్రామాణిక లేఖనములలో సిఫారసు చేయబడినయెడల మరి ఏదైనను అట్టిదే” (August. ad. Januar. Ep. 118). మరల, “మన ప్రభువు పునరుత్థానము తరువాత, మన ప్రభువే, అపొస్తలుల క్రమశిక్షణయు, అనేకములకు బదులుగా కొద్ది సంకేతములను నియమించిరి; అవి ఆచరణలో అతి సులభమైనవి, అర్థములో అతి మహనీయమైనవి, పాటింపులో అతి పవిత్రమైనవి; బాప్తిస్మమును ప్రభువు శరీర రక్తముల ఆచరణయును అట్టివి” (August. De. Doct. Christ. Lib. 3 cap. 9). ఇక్కడ అతడు ఆ పవిత్ర సంఖ్యను, అనగా ఏడును, ఎందుకు పేర్కొనలేదు? ఆ సంఖ్య అప్పటికే సంఘములో స్థిరపడియున్నయెడల అతడు దానిని విడిచిపెట్టియుండునని తలంపదగినదా? ప్రత్యేకించి, అతడు ఇతరవిధముగా అవసరమైనదానికంటె ఎక్కువగా సంఖ్యలను గమనించుటలో జాగ్రత్త గలవాడు కదా? ఇంకను, అతడు బాప్తిస్మమును భోజనమును పేర్కొని ఇతరములను గూర్చి మౌనముగా ఉన్నప్పుడు,⁶⁶⁴ ఈ రెండు నియమములు విశేష గౌరవములో ఉన్నతమైనవనియు, ఇతర ఆచారములు క్రింది స్థానమునకు దిగజారుననియు అతడు సరిపడినంతగా సూచింపలేదా? కాబట్టి, ఆ సంస్కార బోధకులు దేవుని వాక్యముచే మాత్రమే కాక ప్రాచీన సంఘము యొక్క అంగీకారముచేతను ఆదరింపబడువారు కారని నేను చెప్పుచున్నాను; ఆ అంగీకారము తమకున్నదని వారు ఎంత అతిశయపడినను. ఇక ఇప్పుడు ప్రత్యేకాంశములకు వచ్చెదము.

ధృవీకరణను గూర్చి.⁶⁶⁵ 4. క్రైస్తవుల పిల్లలు పెద్దవారైన తరువాత బాప్తిస్మము కొరకు వచ్చు పెద్దవారికి అవసరమైన ఆ కర్తవ్యమును నెరవేర్చుటకు అధ్యక్షుని యెదుట హాజరగుట ప్రాచీన కాలమున ఆచారముగా ఉండెను. వీరు విశ్వాస మర్మములలో చక్కగా బోధింపబడి, అధ్యక్షుని యెదుటను ప్రజల యెదుటను దానిని ఒప్పుకొనగలుగువరకు ఉపదేశార్థుల మధ్య కూర్చుండిరి. కాబట్టి బాప్తిస్మముచేత దీక్ష పొందిన శిశువులు అప్పటికి సంఘమునకు విశ్వాస ప్రమాణమును ఇచ్చియుండలేదు గనుక, వారి బాల్యము ముగియు సమయమున, లేక యౌవనారంభమున, వారి తల్లిదండ్రులు వారిని మరల ముందుకు తీసికొని వచ్చుచుండిరి, అప్పుడు సామాన్యముగా వాడుకలోనున్న ప్రశ్నోత్తర బోధ ప్రకారము అధ్యక్షుడు వారిని పరీక్షించుచుండెను. ఇతరవిధముగా గంభీరముగాను పరిశుద్ధముగాను ఉండవలసిన ఈ క్రియకు ఎక్కువ గౌరవమును మహత్త్వమును కలుగునట్లు హస్తనిక్షేపణ విధియు వాడబడెను. ఆ విధముగా బాలుడు తన విశ్వాసము ఆమోదింపబడిన తరువాత గంభీరమైన ఆశీర్వాదముతో పంపివేయబడెను. ప్రాచీన రచయితలు ఈ ఆచారమును తరచు పేర్కొనుచున్నారు. పోపు లియో ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు (Ep. 39), “ఎవడైనను విశ్వాస భ్రష్టుల నుండి తిరిగి వచ్చినయెడల, వానికి మరల బాప్తిస్మమియ్యకూడదు, కాని అక్కడ వానికి లోపించినది—అనగా ఆత్మ యొక్క శక్తి—అధ్యక్షుని హస్తనిక్షేపణముచేత అనుగ్రహింపబడవలెను.” పరిశుద్ధాత్మ ఎవరిచేత అనుగ్రహింపబడునో దానికి సంస్కారము అను పేరు న్యాయముగానే ఇవ్వబడునని మన ప్రతిపక్షులు ఇక్కడ కేకలు వేయుదురు. కాని లియో వేరొకచోట ఈ మాటలచేత తాను ఉద్దేశించినదానిని వివరించుచున్నాడు (Ep. 77); “విశ్వాస భ్రష్టులచేత బాప్తిస్మము పొందినవాడు మరల బాప్తిస్మము పొందకూడదు, కాని హస్తనిక్షేపణముతోను పరిశుద్ధాత్మను ఆహ్వానించుటతోను ధృవీకరింపబడవలెను, ఏలయనగా అతడు పరిశుద్ధీకరణ లేకుండా బాప్తిస్మపు రూపమును మాత్రమే పొందెను.” జెరోముకూడ దీనిని పేర్కొనుచున్నాడు (Contra Luciferian). ఈ ఆచారము అపొస్తలికమైనదని అతడు చెప్పుటలో జెరోము కొంత భ్రమలో ఉన్నాడని నేను నిరాకరింపను, అయినను అతడు ఈ మనుష్యుల మూర్ఖతలకు ఎంతో దూరముగా ఉన్నాడు. ఈ ఆశీర్వాదము ధర్మశాస్త్ర అవసరమువలన కాక యాజకత్వము యొక్క గౌరవార్థము అధ్యక్షులకు మాత్రమే ఇవ్వబడునని అతడు చేర్చినప్పుడు తన మాటను మృదువుగా చేయుచున్నాడు. కేవలము ఆశీర్వాదముగా చేయబడు ఈ హస్తనిక్షేపణమును నేను మెచ్చుకొనుచున్నాను, నేడు అది దాని పవిత్రమైన వినియోగమునకు పునరుద్ధరింపబడుటను చూడగోరుచున్నాను.

664 Ambros. de iis qui init. Mysteriis et de Sacrament. 665 Calv. adv. Concil. Trident. Præfat. in Catechis. Latinum. Viret. de Adulter. Sacrament. cap. 2-5.

5. తరువాతి యుగము వాస్తవమును దాదాపు తుడిచివేసి, ఒక విధమైన కల్పిత ధృవీకరణను దైవిక సంస్కారముగా ప్రవేశపెట్టెను. బాప్తిస్మములో నీతి కొరకు సిద్ధపరచబడినవానికి కృప వృద్ధి పొందుటకై పరిశుద్ధాత్మను అనుగ్రహించుటలోను, బాప్తిస్మములో జీవమునకై పునర్జన్మ పొందినవారిని పోరాటమునకై బలపరచుటలోను ధృవీకరణ యొక్క శక్తి ఉన్నదని వారు కల్పించిరి. ఈ ధృవీకరణ అభిషేకముచేతను ఈ మాటల విధానముచేతను జరుపబడును: “పరిశుద్ధ సిలువ గుర్తుతో నిన్ను ముద్రించుచున్నాను, తండ్రి యొక్కయు కుమారుని యొక్కయు పరిశుద్ధాత్మ యొక్కయు నామమున రక్షణ క్రిస్మ తైలముతో నిన్ను ధృవీకరించుచున్నాను.” అంతయు చక్కగాను గౌరవప్రదముగాను ఉన్నది. కాని ఇక్కడ పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ఉనికిని వాగ్దానము చేయు దేవుని వాక్యము ఎక్కడ ఉన్నది? ఒక్క అక్షరమైనను వారు చూపజాలరు. తమ క్రిస్మ తైలము పరిశుద్ధాత్మకు వాహకమని వారు మనకు ఎట్లు నిశ్చయపరచెదరు? మనకు నూనె, అనగా చిక్కని జిడ్డు ద్రవము కనబడుచున్నది, అంతకంటె ఎక్కువ ఏమియు లేదు. “మూలపదార్థమునకు వాక్యము చేర్చబడునుగాక, అది సంస్కారమగును” అని అగస్టీను చెప్పుచున్నాడు. నూనెలో నూనెకంటె ఎక్కువ ఏదైనను మనము చూడవలెనని వారు కోరినయెడల, ఈ వాక్యమును వారు చూపవలెనని నేను చెప్పుచున్నాను. కాని వారు తమను తాము యుక్తముగా సంస్కారముల పరిచారకులుగా చూపుకొనిన యెడల, ఇక వివాదమునకు తావుండదు. పరిచారకుని మొదటి కర్తవ్యము ఆజ్ఞ లేకుండా ఏమియు చేయకుండుట. కాబట్టి రండి, ఈ పరిచర్యకు ఏదైనా ఆజ్ఞను చూపుదురుగాక, అప్పుడు నేను ఒక్క మాటయు చేర్చను. వారికి ఆజ్ఞ లేనియెడల వారి దేవదూషణకరమైన దుస్సాహసమును సమర్థించుకొనజాలరు. ఈ కారణముచేతనే మన రక్షకుడు యోహాను బాప్తిస్మమును గూర్చి పరిసయ్యులను ప్రశ్నించెను, “అది ఎక్కడనుండి కలిగినది? పరలోకమునుండియా మనుష్యులనుండియా?” (మత్తయి 21:25). వారు, మనుష్యులనుండి అని జవాబిచ్చినయెడల, అది వ్యర్థమైనదియు నిష్ప్రయోజనమైనదియునని వారే ఒప్పుకొనినట్లు ఆయన పట్టుకొనెను; పరలోకమునుండి అనినయెడల, యోహాను బోధను వారు అంగీకరింపవలసివచ్చెను. కాబట్టి యోహాను పట్ల మరీ అవమానకరముగా ప్రవర్తింపకుండునట్లు అది మనుష్యులనుండి అని చెప్పుటకు వారు తెగింపలేదు. అందుచేత ధృవీకరణ మనుష్యులనుండి అయినయెడల అది వ్యర్థమైనదియు నిష్ప్రయోజనమైనదియునని రుజువగుచున్నది; అది పరలోకమునుండి అని మనలను ఒప్పించగోరినయెడల వారు దానిని రుజువు చేయుదురుగాక.

6. వారు నిజముగా అపొస్తలుల ఉదాహరణచేత తమను సమర్థించుకొనుచున్నారు; అపొస్తలులు ఏదియు తొందరపాటుతో చేయలేదని వారు భావించుచున్నారు. ఇందులో వారు సరియే, వారు అపొస్తలుల అనుకరులని తమను చూపుకొనినయెడల మాచేత వారు నిందింపబడరు. కాని అపొస్తలులు ఏమి చేసిరి? లూకా వ్రాయుచున్నాడు (అపొస్తలుల కార్యములు 8:15, 17), యెరూషలేములో ఉన్న అపొస్తలులు సమరయ దేవుని వాక్యమును అంగీకరించెనని విని, పేతురును యోహానును అక్కడికి పంపిరి; పేతురును యోహానును సమరయులు పరిశుద్ధాత్మను పొందవలెనని వారి కొరకు ప్రార్థించిరి, వారు యేసు నామమున మాత్రమే బాప్తిస్మము పొందియుండిరి, వారిలో ఎవరిమీదికిని ఆత్మ ఇంకను రాలేదు; ప్రార్థన తరువాత వారు తమ చేతులను వారిపై ఉంచిరి, ఈ హస్తనిక్షేపణముచేత సమరయులు పరిశుద్ధాత్మను పొందిరి. లూకా ఈ హస్తనిక్షేపణమును పలుమారు పేర్కొనుచున్నాడు. అపొస్తలులు ఏమి చేసిరో నేను వినుచున్నాను, అనగా వారు తమ పరిచర్యను నమ్మకముగా నెరవేర్చిరి. ప్రభువు అప్పుడు తన ప్రజలమీద కుమ్మరించిన పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ఆ దృశ్యమైన అద్భుతమైన వరములు తన అపొస్తలులచేత హస్తనిక్షేపణముద్వారా పంచిపెట్టబడవలెనని ఆయన సంకల్పించెను. ఈ హస్తనిక్షేపణములో గూఢమైన మర్మమేమియు లేదని నేను తలంచుచున్నాను, కాని వారు ఈ విధమైన క్రియను ఏ ఉద్దేశ్యముతో ఉపయోగించిరనగా, తాము ఎవరిపై చేతులుంచిరో వారిని దేవునికి అప్పగించుచున్నట్లును, ఒక విధముగా ఆయనకు అర్పించుచున్నట్లును బాహ్య క్రియచేత సూచించుటకే అని నేను వివరించుచున్నాను. అపొస్తలులు అప్పుడు నెరవేర్చిన ఈ పరిచర్య ఇంకను సంఘములో ఉండినయెడల, హస్తనిక్షేపణమును పాటించుట మనకును తగియుండెడిది: కాని ఆ వరము ఇవ్వబడుట ఆగిపోయినందున, హస్తనిక్షేపణము ఎందుకు? నిశ్చయముగా పరిశుద్ధాత్మ ఇప్పటికిని దేవుని ప్రజలతో ఉన్నాడు; ఆయన నడిపింపును దిశానిర్దేశమును లేకుండా దేవుని సంఘము నిలువజాలదు. ఏలయనగా దాహము గలవారు జీవజలమును త్రాగుటకు తన యొద్దకు రావలెనని క్రీస్తు ఆహ్వానించు శాశ్వతమైన వాగ్దానము మనకు ఉన్నది (యోహాను 7:37). కాని హస్తనిక్షేపణముచేత పంచిపెట్టబడిన ఆ అద్భుత శక్తులును స్పష్టమైన క్రియలును ఆగిపోయినవి. అవి కొంతకాలము మాత్రమే ఉండెను. ఏలయనగా సువార్త యొక్క నూతన ప్రకటనయు క్రీస్తు యొక్క నూతన రాజ్యమును అసాధారణమైన, ఎన్నడును వినని అద్భుతములచేత ప్రసిద్ధిపరచబడి ఘనపరచబడుట యుక్తమైయుండెను. ప్రభువు వీటిని ఆపివేసినప్పుడు, ఆయన వెంటనే తన సంఘమును విడిచిపెట్టలేదు, కాని తన రాజ్యము యొక్క మహిమయు తన వాక్యము యొక్క గౌరవమును చాలినంతగా ప్రదర్శింపబడినవని సూచించెను. అట్లయిన ఈ రంగస్థల నటులు తాము అపొస్తలులను అనుకరించుచున్నామని ఏ విషయములో చెప్పగలరు? పరిశుద్ధాత్మ యొక్క స్పష్టమైన శక్తి వెంటనే ప్రదర్శింపబడవలెననుటయే హస్తనిక్షేపణము యొక్క ఉద్దేశ్యము. దీనిని వారు నెరవేర్చరు. అట్లయిన, అపొస్తలులు ఉపయోగించిరని చెప్పబడినదే గాని పూర్తిగా వేరొక ఉద్దేశ్యముతో ఉపయోగించిన హస్తనిక్షేపణమును వారు ఎందుకు తమకు తామే హక్కుగా చేసికొనుచున్నారు?

7. ప్రభువు తన శిష్యులపై ఊదుట (యోహాను 20:22) పరిశుద్ధాత్మను అనుగ్రహించు సంస్కారమని ఎవరైనను పట్టుపట్టినయెడల కూడ ఇదే జవాబు ఇవ్వవలెను. కాని ప్రభువు దీనిని ఒక్కసారి మాత్రమే చేసెను, దీనిని మనమును చేయవలెనని ఆయన కోరలేదు. అదే విధముగా, అపొస్తలులు తమ ప్రార్థనలకు జవాబుగా ఆత్మ యొక్క దృశ్యమైన వరములు ఇవ్వబడవలెనని ప్రభువు సంకల్పించిన ఆ కాలమునకు తగినట్లు తమ చేతులు ఉంచిరి; ఆ కోతులవలె, వాస్తవము లేని వ్యర్థమైన నిష్ప్రయోజనమైన సంకేతమును వారి సంతతివారు అనుకరించవలెనని కాదు. అయితే హస్తనిక్షేపణములో తాము అపొస్తలులను అనుకరించుచున్నామని వారు రుజువు చేసినను (దీనిలో వారికి అపొస్తలులతో ఏ పోలికయు లేదు, ఏదో అసంబద్ధమైన తప్పుడు ఆసక్తిని ప్రదర్శించుటలో తప్ప),⁶⁶⁶ వారు రక్షణ తైలమని పిలుచు తమ నూనెను ఎక్కడనుండి తెచ్చుకొనిరి? రక్షణను నూనెలో వెదకుడని వారికి ఎవరు నేర్పిరి? దానికి బలమిచ్చు శక్తిని ఆపాదింపవలెనని ఎవరు నేర్పిరి? ఈ లోక మూలపదార్థములనుండి మనలను దూరముగా లాగి, అట్టి ఆచారములకు అంటిపెట్టుకొనుటను అన్నిటికంటె ఎక్కువగా ఖండించిన పౌలే అందుకు నేర్పెనా? ఇదే నేను ధైర్యముగా ప్రకటించుచున్నాను, నా స్వంతముగా కాదు, ప్రభువునుండియే: నూనెను రక్షణ తైలమని పిలుచువారు క్రీస్తులోనున్న రక్షణను త్యజించుచున్నారు, క్రీస్తును ఎరుగమనుచున్నారు, దేవుని రాజ్యములో వారికి భాగము లేదు. “కడుపుకు నూనె, నూనెకు కడుపు, కాని ప్రభువు రెంటిని నాశనము చేయును.” ఏలయనగా వాడుకలోనే నశించిపోవు ఈ బలహీనమైన మూలపదార్థములన్నియు ఆత్మీయమైనదియు ఎన్నడును నశింపనిదియునగు దేవుని రాజ్యముతో ఏ సంబంధమును లేనివి. అట్లయిన, మనము బాప్తిస్మము పొందు నీటికిని, ప్రభు రాత్రి భోజనము ప్రదర్శింపబడు రొట్టె ద్రాక్షారసములకును అదే నియమమును అన్వయింతువా అని ఎవడైనను అనును. నేను జవాబిచ్చునదేమనగా, దైవికముగా నియమింపబడిన సంస్కారములలో రెండు విషయములను పరిగణింపవలెను: మన యెదుట ఉంచబడిన శారీరక వస్తువు యొక్క పదార్థమును, దేవుని వాక్యముచేత దానిపై ముద్రింపబడినదియు దాని సమస్త శక్తి ఎందులో ఉన్నదో అదియునగు రూపమును. కాబట్టి సంస్కారములలో మన కన్నుల ఎదుట ఉంచబడు రొట్టె, ద్రాక్షారసము, నీరు తమ పదార్థమును నిలుపుకొనియున్నంతవరకు, “ఆహారము కడుపునకును కడుపు ఆహారమునకును గలవు; అయితే దేవుడు దానిని వీటిని నాశనము చేయును” (1 కొరింథీయులకు 6:13) అను పౌలు ప్రకటన వర్తించును. ఏలయనగా అవి ఈ లోక రూపముతో పాటు గతించి మాయమగును. కాని అవి దేవుని వాక్యముచేత సంస్కారములుగా పరిశుద్ధపరచబడినంతవరకు, అవి మనలను శరీరమునకు పరిమితము చేయవు, కాని నిజముగాను ఆత్మీయముగాను బోధించును.

666 ఫ్రెంచి పాఠము: “en laquelle toutesfois ils n’ont rien semblable a eux, sinon une folle et perverse singerie”;—అనగా, అందులో వారికి వారితో ఎట్టి పోలికయు లేదు, ఒక మూర్ఖమైన వక్రమైన అనుకరణ తప్ప.

8. కాని మనము ఇంకను సన్నిహితముగా పరిశీలించి, ఈ జిడ్డు నూనె ఎన్ని రాక్షసములను పోషించి పెంచుచున్నదో చూతము. ఆ అభిషేకకులు చెప్పునదేమనగా, పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మములో నీతి కొరకును, ధృవీకరణలో కృప వృద్ధి కొరకును ఇవ్వబడును; బాప్తిస్మములో మనము జీవమునకు పునర్జన్మ పొందెదము, ధృవీకరణలో పోరాటమునకు సన్నద్ధులమగుదుము. అందుచేత ధృవీకరణ లేకుండా బాప్తిస్మము యుక్తముగా పరిపూర్ణము కాజాలదని చెప్పుటకు వారు సిగ్గుపడరు. ఎంతటి దుష్టత్వము! మనము బాప్తిస్మముచేత క్రీస్తుతో కూడ పాతిపెట్టబడి ఆయన మరణములో పాలివారమై, ఆయన పునరుత్థానములోను భాగస్థులమగునట్లు కాదా? క్రీస్తు జీవమరణములలోని ఈ సహవాసమును మన శరీరము చంపబడుటగాను ఆత్మచేత జీవింపజేయబడుటగాను, మన పాత మనుష్యుడు సిలువవేయబడి మనము నూతన జీవముతో నడుచుకొనుటగాను పౌలు వివరించుచున్నాడు (రోమీయులకు 6:6). ఇది కానిచో పోరాటమునకు సన్నద్ధులగుట అనగా ఏమి? దేవుని వాక్యమును త్రొక్కివేయుట వారికి లెక్కలేనిదైనను, తాము ప్రతి విషయములో విధేయులని పేరు పొందగోరు సంఘమునైనను వారు ఎందుకు గౌరవింపరు? మెలితా సభ యొక్క తీర్మానముకంటె వారి సిద్ధాంతమునకు వ్యతిరేకముగా ఇంకేమి భారమైన నేరారోపణ చేయవచ్చును?⁶⁶⁷ “బాప్తిస్మము పాప క్షమాపణ కొరకు మాత్రమే ఇవ్వబడునదనియు, భవిష్యత్ కృపకు సహాయముగా ఇవ్వబడునది కాదనియు చెప్పువాడు శాపగ్రస్తుడగును.” మేము ఉదాహరించిన భాగములో, సమరయులు “ప్రభువైన యేసు నామమందు” మాత్రమే బాప్తిస్మము పొందిరనియు (అపొస్తలుల కార్యములు 8:16), కాని పరిశుద్ధాత్మను పొందలేదనియు లూకా చెప్పినప్పుడు, హృదయముతో క్రీస్తును నమ్మి నోటితో ఆయనను ఒప్పుకొనినవారు ఆత్మ యొక్క ఏ వరముతోను నింపబడలేదని ఆయన నిరపేక్షముగా చెప్పుటలేదు. అద్భుత శక్తియు దృశ్యమైన కృపలును పొందబడునట్లు ఆత్మను పొందుటను ఆయన ఉద్దేశించుచున్నాడు. ఆ విధముగానే పెంతెకొస్తు దినమున అపొస్తలులు ఆత్మను పొందిరని చెప్పబడినది (అపొస్తలుల కార్యములు 2:4), అయినను క్రీస్తు చాలాకాలము ముందే వారితో ఇట్లనెను, “మాటలాడువారు మీరు కారు, మీ తండ్రి ఆత్మయే మీలో ఉండి మాటలాడును” (మత్తయి 10:20). దేవుని సంబంధులారా, సాతాను యొక్క దుష్టమైన, వినాశకరమైన కుయుక్తిని చూడుడి. బాప్తిస్మములో నిజముగా ఇవ్వబడినది దాని ధృవీకరణలో ఇవ్వబడునని అబద్ధముగా చెప్పబడుచున్నది, జాగ్రత్త లేనివారిని బాప్తిస్మమునుండి రహస్యముగా తప్పించుటకే. బాప్తిస్మము యొక్క సొంత వాగ్దానములను బాప్తిస్మమునుండి వేరుచేసి వేరొక చోటికి బదలాయించు ఈ సిద్ధాంతము సాతాను సిద్ధాంతమని ఇప్పుడు ఎవడు సందేహింపగలడు? ఈ ప్రసిద్ధ అభిషేకము ఏ పునాదిపై నిలిచియున్నదో మనము కనుగొంటిమి. క్రీస్తులోనికి బాప్తిస్మము పొందినవారందరును ఆయన వరములతో క్రీస్తును ధరించుకొనిరని దేవుని వాక్యము చెప్పుచున్నది (గలతీయులకు 3:27). పోరాటమునకు సన్నద్ధులను చేయునట్టి ఏ వాగ్దానమును వారు బాప్తిస్మములో పొందలేదని అభిషేకకుల మాట చెప్పుచున్నది (De Consecr. Dist. 5, cap. Spir. Sanct). మొదటిది సత్య వాక్యము, రెండవది అబద్ధ వాక్యమై ఉండవలెను. వారు ఇంతవరకు నిర్వచించిన దానికంటె ఈ బాప్తిస్మమును నేను మరింత సత్యముగా నిర్వచింపగలను—అనగా అది బాప్తిస్మమునకు చేయబడిన ప్రసిద్ధమైన అవమానము, దాని వినియోగమును మరుగుపరచునది, కాదు, రద్దుపరచునది; అది సాతాను యొక్క అబద్ధ సూచన, దేవుని సత్యమునుండి మనలను లాగివేయునది; లేదా మీకు ఇష్టమైనయెడల, అది అమాయకుల మనస్సులను అంధకారములో కప్పివేయునట్లు మోసగించు, సాతాను అబద్ధముచే కలుషితమైన నూనె.

667 ఫ్రెంచి పాఠము ఇంకను చేర్చుచున్నది: “du ternps de Sainct Augustin;”—అనగా పరిశుద్ధ అగస్టీను కాలమునాటిది.

9. ఇంకను, బాప్తిస్మము తరువాత విశ్వాసులందరును సంపూర్ణ క్రైస్తవులగుటకై హస్తనిక్షేపణముచేత పరిశుద్ధాత్మను పొందవలెనని వారు చెప్పుదురు; ఏలయనగా అధ్యక్షుని ధృవీకరణచేత క్రిస్మముతో అభిషేకింపబడని క్రైస్తవుడు ఎన్నడును ఉండజాలడట. ఇవి వారి యథార్థ మాటలు.⁶⁶⁸ క్రైస్తవత్వమునకు సంబంధించిన సమస్తమును లేఖనములో నియమింపబడి ఉన్నదని నేను తలంచితిని. ఇప్పుడు మతము యొక్క నిజమైన రూపమును లేఖనమునకు వెలుపల వెదకి నేర్చుకొనవలెనని చూచుచున్నాను. దైవ జ్ఞానము, పరలోక సత్యము, క్రీస్తు యొక్క సమస్త బోధ క్రైస్తవుని ఆరంభింపజేయును మాత్రమే; అతనిని పరిపూర్ణునిగా చేయునది నూనెయే. ఈ తీర్పుచేత అపొస్తలులందరును, అనేకమంది హతసాక్షులును ఖండింపబడుచున్నారు; వారు ఎన్నడును క్రిస్మముతో అభిషేకింపబడలేదనుట నిశ్చయము, ఏలయనగా దానితో పూయబడి వారు క్రైస్తవత్వము యొక్క సమస్త భాగములను నెరవేర్చుటకు, లేదా వారు ఇంకను కాని క్రైస్తవులగుటకు తగిన నూనె అప్పటికి తయారు కాలేదు. నేను మౌనముగా ఉన్నను, వారు తమను తాము పూర్తిగా ఖండించుకొనుచున్నారు. బాప్తిస్మము తరువాత వారు అభిషేకించు ప్రజలలో ఎంత స్వల్ప భాగము! అట్లయిన, తమ మందలో ఇంత మంది అర్ధ క్రైస్తవులను వారు ఎందుకు అనుమతించుచున్నారు, వారి అసంపూర్ణతను వారు సులభముగా సరిచేయగలరు కదా? తీవ్రమైన నేరములేకుండా విడిచిపెట్టజాలని దానిని విడిచిపెట్టుటకు ఇంత నిర్లక్ష్యపు అశ్రద్ధతో వారు ఎందుకు అనుమతించుచున్నారు? అది లేకుండా రక్షణ పొందజాలమనగా—ఆకస్మిక మరణముచేత ఆ క్రియ ముందే జరిగిపోయినచో తప్ప—ఇంత అవసరమైన విషయమును వారు ఎందుకు మరింత కఠినముగా నొక్కి చెప్పరు? దానిని ఇంత స్వేచ్ఛగా తిరస్కరింపనిచ్చినప్పుడు, అది తాము నటించునంత ప్రాముఖ్యత గలది కాదని వారు మౌనముగా ఒప్పుకొనుచున్నారు.

10. చివరిగా, ఈ పరిశుద్ధ అభిషేకము బాప్తిస్మముకంటె ఎక్కువ గౌరవింపబడవలెనని వారు నిర్ధారించుచున్నారు, ఏలయనగా మొదటిది ఉన్నత శ్రేణి యాజకులచేత విశేషముగా జరుపబడును, రెండవది ఏ యాజకులైనను సామాన్యముగా ఇచ్చుదురు (Distinct. 5, De his vero). దేవుని పరిశుద్ధ నియమములను నిర్లక్ష్యముగా తృణీకరించుచు, వాటితో పోల్చినప్పుడు తమ స్వంత కల్పనలను గూర్చి ఇట్లు అతిశయపడుటలో వారు స్పష్టముగా పిచ్చివారు అనుటకంటె ఇక్కడ మీరు ఏమి చెప్పగలరు? దేవదూషణకరమైన నోరా! మీ దుర్గంధ శ్వాసచేత కలుషితమైనదియు మీరు గొణిగిన మాటలచేత మంత్రింపబడినదియునగు నూనెను క్రీస్తు సంస్కారమునకు ఎదురుగా నిలబెట్టి, దేవుని వాక్యముచేత పరిశుద్ధపరచబడిన నీటితో పోల్చుటకు తెగింతువా? కాని ఇది కూడ మీ దుష్టత్వమునకు చాలలేదు: మీరు దానికి ప్రాధాన్యమును కూడ ఇవ్వవలెను. పరిశుద్ధ పీఠము యొక్క ప్రత్యుత్తరములు అట్టివి, అపొస్తలిక త్రిపాది యొక్క దైవోక్తులు అట్టివి. కాని వారిలో కొందరు, తమ స్వంత అభిప్రాయములో కూడ మితిమీరిపోయిన ఈ పిచ్చిని తగ్గించుటకు ఆరంభించిరి (Lombard. Sent. Lib. 4 Dist. 7, c. 2). అది ఎక్కువ శక్తిని ప్రయోజనమును ఇచ్చుటవలన కాకపోవచ్చు, కాని అది ఎక్కువ గౌరవనీయులచేత, శరీరములోని ఎక్కువ గౌరవనీయమైన భాగమగు నుదుటిపై ఇవ్వబడుటవలన, లేదా అది శక్తిలో ఎక్కువ వృద్ధిని ఇచ్చుటవలన, అయితే క్షమాపణ కొరకు బాప్తిస్మము ఎక్కువ ప్రభావవంతమైనదైనను, అది ఎక్కువ గౌరవింపబడవలెనని వారు చెప్పుదురు. కాని వారి మొదటి కారణముచేత, పరిచారకుని గౌరవమునుబట్టి సంస్కారము యొక్క విలువను అంచనా వేయు దొనాటిస్టులు తామేనని వారు రుజువు చేసికొనుటలేదా? అయినను, అధ్యక్షుని చేయి యొక్క గౌరవమునుబట్టి ధృవీకరణ ఎక్కువ గౌరవప్రదమని పిలువబడవచ్చునని అంగీకరించినను, ఈ గొప్ప విశేషాధికారము అధ్యక్షులకు ఎట్లు అనుగ్రహింపబడెనని ఎవడైనను అడిగినయెడల, తమ స్వంత ఇష్టము తప్ప వారు ఏ కారణము చెప్పగలరు? ఈ హక్కును పరిశుద్ధాత్మను పంచిపెట్టిన అపొస్తలులు మాత్రమే ఉపయోగించిరి. అధ్యక్షులు మాత్రమే అపొస్తలులా? వారు అసలు అపొస్తలులా? అయినను దీనిని కూడ అంగీకరింతము; అదే ఆధారముచేత, ప్రభు రాత్రి భోజనములోని రక్త సంస్కారమును అధ్యక్షులు మాత్రమే ముట్టవలెనని వారు ఎందుకు వాదింపరు? దానిని సామాన్యులకు నిరాకరించుటకు వారి కారణము, అది మన ప్రభువుచేత అపొస్తలులకు మాత్రమే ఇవ్వబడెననుటయే. అపొస్తలులకు మాత్రమే అయినయెడల, అధ్యక్షులకు మాత్రమే అని ఎందుకు అనుమానింపకూడదు? కాని ఆ చోట వారు అపొస్తలులను సామాన్య సంఘ పెద్దలుగా చేయుదురు, ఇక్కడ మరొక తలతిరుగుడు వారిని పట్టుకొని, వారిని హఠాత్తుగా అధ్యక్షులుగా ఎన్నుకొనుచున్నారు. చివరిగా, అననీయ అపొస్తలుడు కాదు, అయినను అతని యొద్ద పౌలు చూపు పొందుటకును, బాప్తిస్మము పొందుటకును, పరిశుద్ధాత్మతో నింపబడుటకును పంపబడెను (అపొస్తలుల కార్యములు 9:17). ఇంకను చేర్చెదను, ఇది అదనపు వాదమైనను: దైవిక హక్కుచేత ఈ పరిచర్య అధ్యక్షులకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైనదైనయెడల, గ్రెగొరీ యొక్క ఒక పత్రికలో మనము చదువునట్లు, దానిని సామాన్య సంఘ పెద్దలకు బదలాయించుటకు వారు ఎందుకు తెగించిరి? (Dist. 95, cap. Pervenis)
668 De Consecr. Dist. 5, Concil. Aurel. cap. Ut Jejuni de Consecr. Dist. 5.

11. వారి ధృవీకరణ దేవుని బాప్తిస్మముకంటె యోగ్యమైనదనుటకు చెప్పు ఇతర కారణము ఎంత వ్యర్థమైనది, అసంబద్ధమైనది, మూర్ఖమైనది—ధృవీకరణలో నుదురు నూనెతో పూయబడును, బాప్తిస్మములో నడినెత్తి అనుట! బాప్తిస్మము నీటితో కాక నూనెతో జరుగునట్లు! ఈ దుష్టుల ఏకైక లక్ష్యము తమ పులిసిన పిండితో సంస్కారముల పవిత్రతను కల్తీ చేయుటయే కాదా అని భక్తిపరులందరిని సాక్షులుగా పిలుచుచున్నాను. సంస్కారములలో దేవునికి చెందినది మనుష్య కల్పనల గుంపులో అరుదుగా కనబడునని నేను వేరొకచోట చెప్పితిని. అప్పుడు ఎవరైనను ఈ విషయములో నన్ను నమ్మలేదేమో, ఇప్పుడు వారు తమ స్వంత బోధకులను నమ్ముదురుగాక. ఇక్కడ వారు నీటిని విడిచిపెట్టి దానిని ఏమాత్రము లెక్కింపక, బాప్తిస్మములో నూనెకు మాత్రమే గొప్ప విలువనిచ్చుచున్నారు. దానికి వ్యతిరేకముగా మేము ఇట్లు నిలబెట్టుచున్నాము: బాప్తిస్మములో కూడ నుదురు నీటితో ప్రోక్షింపబడును; దానితో పోల్చినప్పుడు, బాప్తిస్మములోనైనను ధృవీకరణలోనైనను మీ నూనెను మేము ఒక్క గడ్డిపోచకైనను విలువనివ్వము. అయితే నూనె ఎక్కువ ధరకు అమ్మబడునని ఎవడైనను చెప్పినయెడల, ఈ విలువ పెరుగుదలచేత దానిలో ఉండగల ఏ మంచియైనను చెడిపోవునని నేను జవాబిచ్చుచున్నాను; ఈ అతి నీచమైన మోసమును కపటముగా అమ్ముట న్యాయమైనదగుట అటుంచి. బాప్తిస్మములోకంటె ధృవీకరణలో శక్తి యొక్క ఎక్కువ వృద్ధి అనుగ్రహింపబడునని వారు నటించునప్పుడు, మూడవ కారణముచేత వారు తమ భక్తిహీనతను బయటపెట్టుకొనుచున్నారు. హస్తనిక్షేపణముచేత అపొస్తలులు ఆత్మ యొక్క దృశ్యమైన వరములను పంచిపెట్టిరి. ఈ మనుష్యుల నూనె తన సంతానోత్పత్తిని ఏ విషయములో రుజువు చేసికొనుచున్నది? కాని ఒక దేవదూషణమును అనేక దేవదూషణ క్రియలతో కప్పివేయు ఈ నాయకులను విడిచిపెట్టుడి. ఇది ఒక గోర్డియన్ ముడి, దీనిని విప్పుటలో ఇంత శ్రమను వ్యర్థము చేయుటకంటె త్రెంచివేయుటయే మేలు.

12. దేవుని వాక్యమును, సముచితమైన ప్రతి వాదమును తమకు లేకపోవుట చూచినప్పుడు, ఆచారము అతి ప్రాచీనమైనదనియు, అనేక యుగముల అంగీకారముచేత స్థిరపరచబడినదనియు వారు ఎప్పటివలె నటించుచున్నారు. ఇది నిజమైనను, దానివలన వారికి లాభమేమియు లేదు. సంస్కారము భూమికి సంబంధించినది కాదు, పరలోకమునకు సంబంధించినది; మనుష్యులకు సంబంధించినది కాదు, దేవునికి మాత్రమే. తమ ధృవీకరణను సంస్కారముగా ఎంచవలెనని వారు కోరినయెడల, దాని కర్త దేవుడని వారు రుజువు చేయవలెను. కాని ప్రాచీన రచయితలు ఖచ్చితముగా మాటలాడ వలసినప్పుడెల్ల రెండు సంస్కారములకంటె ఎక్కువ వాటిని ఎక్కడను పేర్కొనలేదు గనుక, ప్రాచీనతను ఎందుకు ముందుకు తెచ్చుచున్నారు? మన విశ్వాసము యొక్క కోటను మనుష్యులలో వెదకవలసివచ్చినయెడల, ఈ మనుష్యుల కల్పిత సంస్కారములు ప్రాచీన రచయితలచేత ఎన్నడును సంస్కారములుగా గుర్తింపబడలేదనుటలో మనకు ఛేదింపరాని దుర్గము ఉన్నది. వారు హస్తనిక్షేపణమును గూర్చి మాటలాడుదురు, కాని దానిని సంస్కారమని పిలుచుచున్నారా? అది ప్రార్థన తప్ప మరేమియు కాదని అగస్టీను స్పష్టముగా చెప్పుచున్నాడు (De Bapt. cont. Donat. Lib. 3 cap. 16). అగస్టీను ఉద్దేశించిన హస్తనిక్షేపణము ధృవీకరణాత్మకమైనది కాదు, స్వస్థపరచునది లేదా సమాధానపరచునది అను తమ నీచమైన భేదములలో ఒకదానిని వారు ఇక్కడ మొరుగకుందురుగాక. అతని గ్రంథము ఉన్నది, మనుష్యుల చేతులలో ఉన్నది; అగస్టీను స్వయముగా వ్రాసిన అర్థముకంటె వేరొక అర్థమునకు దానిని నేను త్రిప్పినయెడల, వారి అలవాటు ప్రకారము నన్ను నిందలతో నింపుటయే కాక నాపై ఉమ్మి వేయుటకు కూడ వారికి స్వాగతము. అతడు చీలికనుండి సంఘ ఐక్యతకు తిరిగి వచ్చినవారిని గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. వారికి బాప్తిస్మమును మరల చేయవలసిన అవసరము లేదనియు, శాంతి బంధముచేత ప్రభువు వారిపై పరిశుద్ధాత్మను అనుగ్రహించునట్లు హస్తనిక్షేపణము చాలుననియు అతడు చెప్పుచున్నాడు. అయితే బాప్తిస్మముకంటె హస్తనిక్షేపణమును ఎక్కువగా పునరావృతము చేయుట అసంబద్ధముగా కనబడవచ్చును గనుక, అతడు భేదమును చూపుచున్నాడు: “మనుష్యునిపై ప్రార్థన తప్ప హస్తనిక్షేపణము మరేమి?” అని అతడు అడుగుచున్నాడు. ఇది అతని ఉద్దేశ్యమని వేరొక భాగమునుండి స్పష్టమగుచున్నది, అక్కడ అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, “పరిశుద్ధాత్మ యొక్క గొప్ప వరమగు ప్రేమ బంధమును బట్టి—అది లేకుండా మనుష్యునికి గల ఇతర పరిశుద్ధ గుణములన్నియు రక్షణ విషయమై నిష్ఫలములగును—సంస్కరింపబడిన విశ్వాస భ్రష్టులపై చేయి ఉంచబడును” (Lib. 5 cap. 23).

13. సంస్కారము యొక్క ఈ అపరిపక్వ ముసుగు కనబడక ముందు ప్రాచీన సంఘములో ఉండినదని నేను గమనించిన ఆచారమును మనము నిలుపుకొనగలిగిన బాగుండునని కోరుచున్నాను. అది వారు నటించు విధమైన ధృవీకరణ కాదు, బాప్తిస్మమునకు హాని చేయకుండా పేరు పెట్టుటకు కూడ వీలుకానిది; కాని బాల్యములో లేదా దానిని దాటిన వెంటనే ఉన్నవారు సంఘము యెదుట తమ విశ్వాసమును గూర్చి లెక్క చెప్పుటకు ప్రశ్నోత్తర బోధ. మరియు, మన మతము యొక్క దాదాపు సమస్త ప్రధానాంశముల సారమును కలిగి, క్లుప్తముగా వివరించుచు, విశ్వాసులందరును వివాదము లేకుండా ఏకీభవింపవలసిన ఒక విధానము ఈ ఉద్దేశ్యము కొరకు రూపొందింపబడినయెడల, ప్రశ్నోత్తర బోధకు అదే ఉత్తమ పద్ధతి అగును. పది సంవత్సరముల బాలుడు విశ్వాస ప్రమాణము చేయుటకు సంఘము ఎదుట హాజరగును, ప్రతి అంశమును గూర్చి ప్రశ్నింపబడును, ప్రతిదానికి జవాబిచ్చును. అతడు ఏదైనా అంశము ఎరుగనివాడైనను, లేదా దానిని బాగుగా గ్రహింపనివాడైనను, అతనికి బోధింపబడును. ఆ విధముగా సంఘమంతయు చూచుచు సాక్షిగా ఉండగా, విశ్వాసుల సమాజమంతయు ఏకమనస్సుతో ఒక్క దేవుని ఆరాధించు ఏకైక నిజమైన నిష్కపట విశ్వాసమును అతడు ప్రకటించును. ఈ క్రమశిక్షణ నేడు అమలులో ఉండినయెడల, అది తమ పిల్లల ఉపదేశము తమకు ఏమాత్రము సంబంధించినది కానట్లు నిర్లక్ష్యముగా విడిచిపెట్టు కొందరు తల్లిదండ్రుల బద్ధకమును నిస్సందేహముగా పదునుపెట్టును, వారు అప్పుడు బహిరంగ అవమానము లేకుండా దానిని విడిచిపెట్టజాలరు; క్రైస్తవ ప్రజలలో విశ్వాసమునందు ఎక్కువ ఏకత్వము ఉండును, ఇంతటి అజ్ఞానమును మొరటుతనమును ఉండవు; కొందరు నూతనమైన వింత సిద్ధాంతములచేత అంత సులభముగా కొట్టుకొనిపోరు; చివరిగా, అది అందరికి క్రైస్తవ సిద్ధాంతము యొక్క క్రమబద్ధమైన అమరికను అందించును.

పశ్చాత్తాపమును గూర్చి.

14. వారు తరువాత స్థానమును పశ్చాత్తాపమునకు ఇచ్చుచున్నారు; దానిని గూర్చి వారు ఎంత గందరగోళముగాను క్రమము లేకుండాను చర్చించుచున్నారనగా, వారి సిద్ధాంతమునుండి మనస్సాక్షులు నిశ్చయమైనదియు స్థిరమైనదియునగు ఏదియు పొందజాలవు. వేరొక చోట (గ్రంథము 3, అధ్యాయములు 3 మరియు 4), పశ్చాత్తాపమును గూర్చి లేఖనములు ఏమి బోధించుచున్నవో, రెండవదిగా ఈ మనుష్యులు దానిని గూర్చి ఏమి బోధించుచున్నారో మనము విపులముగా వివరించితిమి. ఇప్పుడు మనము గమనించవలసినదల్లా, పాఠశాలలలోను సంఘములలోను చాలాకాలముగా ప్రబలియున్న దానిని సంస్కారముగా ఎంచు అభిప్రాయము యొక్క ఆధారములు మాత్రమే. అయితే మొదట, ఆ మనుష్యులు తమ కల్పనను స్థాపించుటకు సాకుగా ఉపయోగించుకొనిన ప్రాచీన సంఘము యొక్క ఆచారమును గూర్చి క్లుప్తముగా చెప్పెదను. బహిరంగ పశ్చాత్తాపములో పాటింపబడిన క్రమమునుబట్టి, తమపై విధింపబడిన పరిహారములను నెరవేర్చినవారు లాంఛనప్రాయమైన హస్తనిక్షేపణముచేత సమాధానపరచబడిరి. ఇది పాప విమోచన యొక్క సంకేతము; దీనిచేత పాపి స్వయముగా దేవుని యెదుట క్షమాపణ గూర్చిన ధైర్యమును తిరిగి పొందెను, నేరముయొక్క జ్ఞాపకమును విడిచిపెట్టి అతనిని దయతో అనుగ్రహములోనికి చేర్చుకొనవలెనని సంఘమునకు ఉద్బోధింపబడెను. సిప్రియను దీనిని తరచు శాంతి ఇచ్చుట అని పిలుచుచున్నాడు. ఈ క్రియ ప్రజలలో ఎక్కువ బరువును గౌరవమును పొందునట్లు, అధ్యక్షుని అధికారము ఎల్లప్పుడును జోక్యము చేసికొనవలెనని నియమింపబడెను. అందుచేత కార్తేజి రెండవ సభ యొక్క తీర్మానము, “ఏ సంఘ పెద్దయు మాస్ సమయమున బహిరంగముగా పశ్చాత్తాపపడువానిని సమాధానపరచకూడదు;” మరియు అరౌసికా సభ యొక్క మరొక తీర్మానము, “పశ్చాత్తాప సమయమున ఈ జీవితమునుండి వెళ్లిపోవుచున్నవారు సమాధానపరచు హస్తనిక్షేపణము లేకుండా సహవాసములోనికి చేర్చుకొనబడుదురుగాక; వారు వ్యాధినుండి కోలుకొనినయెడల, పశ్చాత్తాపపడువారి శ్రేణిలో నిలిచి, తమ కాలమును పూర్తిచేసిన తరువాత అధ్యక్షునినుండి సమాధానపరచు హస్తనిక్షేపణమును పొందుదురుగాక.” మరల, కార్తేజి మూడవ సభలో, “అధ్యక్షుని అధికారము లేకుండా సంఘ పెద్ద పశ్చాత్తాపపడువానిని సమాధానపరచకూడదు.” ఈ నియమములన్నిటి ఉద్దేశ్యము, ఆ విషయములో పాటింపబడవలెనని వారు కోరిన కఠినత్వము మితిమీరిన సడలింపువలన పోకుండా నివారించుటయే. అందుచేత పరిశీలన అధ్యక్షునిచే జరుగవలెనని వారు కోరిరి, అతడు పరీక్షించుటలో ఎక్కువ జాగ్రత్త గలవాడగుటకు అవకాశము ఉండెను. అయినను అధ్యక్షుడు మాత్రమే కాక మతగురువులందరును చేతులు ఉంచిరని సిప్రియను ఒకచోట చెప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా అతడు ఇట్లు మాటలాడుచున్నాడు, “వారు తగిన కాలము పశ్చాత్తాపపడుదురు; తరువాత వారు సహవాసమునకు వచ్చి, అధ్యక్షుని మరియు మతగురువుల హస్తనిక్షేపణముచేత సహవాస హక్కును పొందుదురు” (Lib. 3 Ep 14). తరువాత, కాలక్రమమున, బహిరంగ పశ్చాత్తాపము లేకుండగా రహస్య పాప విమోచనలలో కూడ ఆ క్రియను వారు ఉపయోగించు స్థితికి వ్యవహారము వచ్చెను. అందుచేత గ్రేషియన్ గ్రంథములో బహిరంగ మరియు రహస్య సమాధానపరచుటకు మధ్య భేదము ఏర్పడినది (Decret. 26, Quæst. 6). సిప్రియను చెప్పు ఆ ప్రాచీన ఆచారము సంఘమునకు పరిశుద్ధమైనదియు క్షేమకరమైనదియునై ఉండెనని నేను భావించుచున్నాను, నేడు అది పునరుద్ధరింపబడవలెనని కోరుచున్నాను. ఇటీవలి విధానమును ఖండించుటకు నేను ధైర్యము చేయను, లేదా కనీసము గట్టిగా ఖండించను, కాని అది తక్కువ అవసరమైనదని భావించుచున్నాను. ఏది ఏమైనను, పశ్చాత్తాపములో హస్తనిక్షేపణము మనుష్యులచేత నియమింపబడిన క్రియయే గాని దేవునిచేత కాదనియు, ఉదాసీన విషయములలోను బాహ్య సాధనములలోను లెక్కింపబడవలెననియు మనము చూచుచున్నాము; అవి తృణీకరింపదగినవి కావు, అయినను ప్రభువు వాక్యముచేత మనకు సిఫారసు చేయబడిన వాటికంటె తక్కువ స్థానము గలవి.

15. రోమా మతస్థులును పండితులును సమస్తమును తప్పుడు వ్యాఖ్యానముచేత చెరపుట వారికి అలవాటు; వారు ఇక్కడ సంస్కారమును కనుగొనుటకు ఆత్రముగా శ్రమించుచున్నారు, దీనిలో ఆశ్చర్యము లేదు, ఏలయనగా వారు లేనిచోట ఒక దానిని వెదకుచున్నారు. మంచిగా చెప్పినను, వారు ఈ విషయమును చిక్కుబడినదిగాను, నిర్ణయింపబడనిదిగాను, అనిశ్చితమైనదిగాను, అభిప్రాయముల వైవిధ్యముచేత గందరగోళపడి కలగాపులగమైనదిగాను విడిచిపెట్టుచున్నారు. అందుచేత వారు చెప్పునదేమనగా (Sent. Lib. 4 Dist. 22, cap. 3), బాహ్య పశ్చాత్తాపము సంస్కారమై యుండును, అట్లయినయెడల అది అంతర్గత పశ్చాత్తాపమునకు, అనగా హృదయ పశ్చాత్తాపమునకు, సంకేతముగా ఎంచబడవలెను—ఇది సంస్కారమునకు పదార్థమగును; లేదా రెండును కలిసి సంస్కారమగును, రెండు కాదు, ఒక సంపూర్ణ సంస్కారము; కాని బాహ్యమైనది సంస్కారము మాత్రమే, అంతర్గతమైనది పదార్థమును సంస్కారమును, పాప క్షమాపణ పదార్థము మాత్రమే గాని సంస్కారము కాదు. పైన మనము ఇచ్చిన సంస్కార నిర్వచనమును జ్ఞాపకముంచుకొనువారు, వారు సంస్కారమని చెప్పుదానిని దానితో పరీక్షించుదురుగాక, అది మన విశ్వాసము యొక్క ధృవీకరణ కొరకు దేవునిచేత నియమింపబడిన బాహ్య క్రియ కాదని కనబడును. అయితే నా నిర్వచనము వారు తప్పక పాటింపవలసిన నియమము కాదని వారు వాదించినయెడల, వారు పరిశుద్ధునిగా ఎంచుటకు నటించు అగస్టీను చెప్పునది వినుదురుగాక.⁶⁶⁹ “శరీర సంబంధులైన మనుష్యుల కొరకు దృశ్య సంస్కారములు నియమింపబడెను, సంస్కారముల నిచ్చెనద్వారా వారు కంటికి కనబడు వాటినుండి బుద్ధికి గోచరించు వాటికి కొనిపోబడునట్లు” (August. Quæst. Vet. Test. Lib. 3). పశ్చాత్తాప సంస్కారమని వారు పిలుచు దానిలో దీని వంటిది ఏదైనను వారు స్వయముగా చూచుచున్నారా, లేదా ఇతరులకు చూపగలరా? మరొక భాగములో అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, “దీనిని సంస్కారమందురు, ఏలయనగా దీనిలో ఒకటి కనబడును, మరొకటి గ్రహింపబడును. కనబడునది శారీరక రూపము గలది, గ్రహింపబడునది ఆత్మీయ ఫలము గలది” (Serm. de Bapt. Infant). వారు కల్పించు విధముగా పశ్చాత్తాప సంస్కారమునకు ఇవి ఏ విధముగాను వర్తింపవు; అక్కడ ఆత్మీయ ఫలమును సూచించు శారీరక రూపము లేదు.

669 ఫ్రెంచి పాఠము: “Auquel ils font semblant de porter une reverence inviolable;”—అనగా, ఎవనికి వారు ఉల్లంఘింపరాని గౌరవమును చూపుదురని నటించుచున్నారో.

16. మరియు (ఈ మృగములను వాటి స్వంత రంగస్థలములోనే పరిమార్చుటకు) ఇక్కడ ఏదైనా సంస్కారమును వెదకినయెడల, బాహ్యమైనదైనను అంతర్గతమైనదైనను పశ్చాత్తాపమునకంటె యాజకుని పాప విమోచన ప్రకటనయే సంస్కారమని వాదించుట ఎంతో ఎక్కువ సముచితము కాదా? ఏలయనగా అది పాప క్షమాపణపై మన విశ్వాసమును స్థిరపరచు ఆచారమనియు, వారు వర్ణించునట్లు అది తాళపుచెవుల వాగ్దానమును కలిగియున్నదనియు స్పష్టముగా చెప్పవచ్చును: “మీరు భూమిమీద దేనిని బంధింతురో అది పరలోకమందు బంధింపబడును, దేనిని విప్పుదురో అది పరలోకమందు విప్పబడును.” కాని యాజకులచేత పాప విమోచన పొందువారిలో చాలామందికి ఆ పాప విమోచనచేత అట్టిదేదియు ఇవ్వబడదని ఎవడైనను ఆక్షేపించును; అయితే వారి సిద్ధాంతము ప్రకారము, నూతన నిబంధన సంస్కారములు తాము సూచించుదానిని నెరవేర్చవలెను. ఇది హాస్యాస్పదము. ప్రభు భోజనములో వారు రెండు విధముల భుజించుటను కల్పించినట్లు—మంచివారికిని చెడ్డవారికిని సమానముగా ఉండు సంస్కారబద్ధమైనదియు, మంచివారికి మాత్రమే చెందు ఆత్మీయమైనదియు—పాప విమోచన రెండు విధములుగా ఇవ్వబడునని వారు ఎందుకు నటింపకూడదు? అయినను వారి సిద్ధాంతము ద్వారా వారు ఏమి ఉద్దేశించిరో నేను ఎన్నడును గ్రహింపజాలలేదు. అది దేవుని సత్యమునకు ఎంత విరుద్ధమో, ఆ విషయమును మేము లాంఛనప్రాయముగా చర్చించినప్పుడు చూపితిమి. యాజకుని పాప విమోచనకు సంస్కారము అను పేరు ఇచ్చుటకు ఏ సందేహమును వారికి అడ్డు కాకూడదని మాత్రమే నేను ఇక్కడ చూపగోరుచున్నాను. ఏలయనగా దృశ్యమైన సంస్కారము లేకుండగా పరిశుద్ధీకరణ ఉండవచ్చుననియు, అంతర్గత పరిశుద్ధీకరణ లేకుండగా దృశ్య సంస్కారము ఉండవచ్చుననియు వారు అగస్టీను నోటినుండి జవాబిచ్చియుండవచ్చును.⁶⁷⁰ మరల, ఏర్పరచబడినవారిలో మాత్రమే సంస్కారములు తాము సూచించుదానిని నెరవేర్చుననియు; కొందరు సంస్కారమును పొందుటవరకు క్రీస్తును ధరించుకొందురనియు, మరికొందరు పరిశుద్ధీకరణవరకు ధరించుకొందురనియు; మొదటిది మంచివారును చెడ్డవారును సమానముగా చేయుదురనియు, రెండవది మంచివారు మాత్రమే చేయుదురనియు చెప్పియుండవచ్చును. ఇంత సులభమైన, ప్రతి మనుష్యునికి ఇంత స్పష్టమైన విషయమును గ్రహింపక, ఇంత కష్టముతో శ్రమించుచున్నప్పుడు వారు పిల్లలకంటె ఎక్కువ భ్రమపడినవారును, సూర్యుని పూర్ణ వెలుగులో గ్రుడ్డివారును అయియుండిరి నిశ్చయము.

17. అయినను వారు గర్వపడకుండునట్లు, సంస్కారమును వారు ఏ భాగములో ఉంచినను, అది న్యాయముగా సంస్కారముగా ఎంచబడజాలదని నేను నిరాకరించుచున్నాను; మొదటిది, ఈ ఉద్దేశ్యము కొరకు దేవుని ప్రత్యేక వాగ్దానమేదియు లేదు, అదే సంస్కారమునకు ఏకైక ఆధారము;⁶⁷¹ రెండవది, ఇక్కడ ఉపయోగింపబడు ఆచారము ఏదైనను కేవలము మనుష్య కల్పనయే; ఇప్పటికే చూపబడినట్లు, సంస్కారముల ఆచారములు దేవునిచేత మాత్రమే నియమింపబడగలవు. కాబట్టి పశ్చాత్తాప సంస్కారమను వారి కల్పన అసత్యమును మోసమునై ఉండెను. ఈ కల్పిత సంస్కారమును వారు “ఓడ బద్దలైన సందర్భములో రెండవ పలక” అను తగిన ప్రశంసతో అలంకరించిరి, ఏలయనగా ఎవడైనను పాపముచేత బాప్తిస్మములో పొందిన నిర్దోషత్వ వస్త్రమును పాడుచేసినయెడల, పశ్చాత్తాపముచేత దానిని బాగుచేసికొనవచ్చునని.⁶⁷² ఇది జెరోము యొక్క మాట. ఇది ఎవరిదైనను కానిమ్ము, ఇది స్పష్టముగా భక్తిహీనమైనది గనుక, ఈ అర్థములో గ్రహింపబడినయెడల దానిని క్షమింపజాలము; బాప్తిస్మము పాపముచేత తుడిచివేయబడినట్లును, పాపి పాప క్షమాపణను గూర్చి ఆలోచించునప్పుడెల్ల, అతడు తనను తాను తెచ్చుకొని, ధైర్యము తిరిగి పొంది, బాప్తిస్మములో తనకు వాగ్దానము చేయబడిన పాప క్షమాపణను పొందుదునను నమ్మకములో స్థిరపరచబడునట్లు అది అతని మనస్సునకు తిరిగి జ్ఞాపకము చేయబడవలసినది కాదన్నట్లును. సంఘమునుండి బహిష్కరింపబడుటకు అర్హులైనవారిచేత విడిచిపెట్టబడిన బాప్తిస్మము పశ్చాత్తాపముచేత బాగుచేయబడునని జెరోము కఠినముగాను అనుచితముగాను చెప్పిన దానిని, ఈ గౌరవనీయమైన వ్యాఖ్యాతలు తమ స్వంత భక్తిహీనతకు త్రిప్పుకొనుచున్నారు. కాబట్టి, బాప్తిస్మము పశ్చాత్తాపమునకై ప్రయత్నించువారికి వారి విశ్వాసమును స్థిరపరచుటకును వారి నమ్మకమునకు ముద్రవేయుటకును ఇవ్వబడునది గనుక, దానిని పశ్చాత్తాప సంస్కారమని పిలిచినయెడల మీరు మిక్కిలి సరిగా మాటలాడినవారగుదురు. అయితే ఇది మా కల్పన అని మీరు తలంపకుండునట్లు, అది లేఖన వాక్యములకు అనుగుణముగా ఉండుటయే కాక, ప్రాచీన సంఘములో సాధారణముగా ఒక సందేహములేని సూత్రముగా ఎంచబడెనని కనబడుచున్నది. ఏలయనగా పేతురుకు వ్రాయబడినదియు అగస్టీను పేరు గలదియునగు విశ్వాసమును గూర్చిన సంక్షిప్త గ్రంథములో అది విశ్వాసము యొక్కయు పశ్చాత్తాపము యొక్కయు సంస్కారము అని పిలువబడినది. కాని యోహాను “పాప క్షమాపణ నిమిత్తమైన మారుమనస్సు బాప్తిస్మమును” ప్రకటించెనను సువార్తికుని ప్రకటనకంటె ఇంకను స్పష్టమైనదేదైనను కావలసినట్లు సందేహాస్పద గ్రంథములను ఆశ్రయించుట ఎందుకు? (మార్కు 1:4; లూకా 3:3).

670 August. Quæst. Vet. Test. Lib. 3 De Bapt. Parvul. De Bapt. Cont. Donat. Lib. 5

671 ఫ్రెంచి పాఠము ఇంకను చేర్చుచున్నది: “Car, comme nous avoos assez declairé ci dessus, la promesse des clefs n’appartient nullement a faire quelque estat particulier d’absolution, mais seulement à la predication de l’Evangile soit qu’elle soit faite ou a plusieurs, ou a un seul, sans y mettre difference; c’est a dire, que par icelle promesse notre Seigneur ne fonde point une absolution speciale qui soit faite distinctement à un chacun mais celle qui se fait indifferement a tous pecheurs, sans addresse particuliere.”—అనగా: మేము పైన చాలినంతగా చూపినట్లు, తాళపుచెవుల వాగ్దానము ఏదో ఒక ప్రత్యేక పాప విమోచన స్థితిని కల్పించుటకు ఎంతమాత్రము సంబంధించినది కాదు, అది సువార్త ప్రకటనకు మాత్రమే సంబంధించినది, ఆ ప్రకటన అనేకులకు చేయబడినను ఒక్కనికి మాత్రమే చేయబడినను, భేదము చూపకుండా; అనగా ఈ వాగ్దానముచేత మన ప్రభువు ప్రతి వ్యక్తికి విడివిడిగా చేయబడు ప్రత్యేక పాప విమోచనను స్థాపించుటలేదు, కాని ప్రత్యేక అన్వయింపు లేకుండా పాపులందరికి భేదము లేకుండా చేయబడు పాప విమోచనను స్థాపించుచున్నాడు.

అంత్య తైలాభిషేకమను దానిని గూర్చి.

2636 18. మూడవ కల్పిత సంస్కారము అంత్య తైలాభిషేకము; అది యాజకునిచేత మాత్రమే, వారి మాటలలో in extremis (మరణ ఘడియలో), అధ్యక్షునిచేత ప్రతిష్ఠింపబడిన నూనెతో, ఈ మాటల విధానముతో జరుపబడును, “ఈ పరిశుద్ధ అభిషేకముచేతను ఆయన అతి మృదువైన కనికరముచేతను, నీవు కంటిచేతను, చెవిచేతను, వాసనచేతను, స్పర్శచేతను, రుచిచేతను ఏ పాపము చేసినను దేవుడు నిన్ను క్షమించునుగాక” (చూడుము Calv. Epist. de Fugiend. Illicit. Sac.). దీనిలో రెండు శక్తులు ఉన్నవని వారు నటించుచున్నారు—పాప క్షమాపణయు, తగినదైనయెడల శారీరక వ్యాధి నివారణయు; తగినది కానియెడల ఆత్మ యొక్క రక్షణయు. ఏలయనగా ఈ నియమమును యాకోబు వ్రాసెనని వారు చెప్పుదురు, అతని మాటలు ఇవి, “మీలో ఎవడైనను రోగియైనయెడల అతడు సంఘ పెద్దలను పిలువనంపవలెను; వారు ప్రభువు నామమున అతనికి నూనె రాసి, అతని కొరకు ప్రార్థన చేయవలెను; విశ్వాససహితమైన ప్రార్థన రోగిని స్వస్థపరచును, ప్రభువు అతనిని లేవనెత్తును; అతడు పాపములు చేసినవాడైనయెడల అవి క్షమింపబడును” (యాకోబు 5:14). మనము ఇటీవల హస్తనిక్షేపణమును గూర్చి ఇచ్చిన జవాబే ఈ అభిషేకమును గూర్చియు ఇవ్వవలెను; మరొక విధముగా చెప్పవలెనంటే, ఇది కేవలము కపటమైన రంగస్థల నటన, దీనిచేత కారణము లేకుండాను ఫలితము లేకుండాను వారు అపొస్తలులను పోలియుండగోరుచున్నారు. అపొస్తలులు తమ మొదటి పంపకములో, ప్రభువునుండి తాము పొందిన ఆజ్ఞ ప్రకారము, చనిపోయినవారిని లేపిరనియు, దయ్యములను వెళ్లగొట్టిరనియు, కుష్ఠరోగులను శుద్ధిచేసిరనియు, రోగులను స్వస్థపరచిరనియు, స్వస్థపరచుటలో నూనెను ఉపయోగించిరనియు మార్కు వ్రాయుచున్నాడు. వారు “అనేకమంది రోగులకు నూనె రాసి వారిని స్వస్థపరచిరి” అని అతడు చెప్పుచున్నాడు (మార్కు 6:13). దీనినే యాకోబు ఉద్దేశించి, రోగులకు అభిషేకము చేయుటకు సంఘ పెద్దలను పిలువవలెనని ఆజ్ఞాపించెను. ఈ బాహ్య విషయములలో మన ప్రభువును ఆయన అపొస్తలులును ఎంత స్వేచ్ఛను ఉపయోగించిరో ఆలోచించువారు, ఈ ఆచారము క్రింద ఇంకా లోతైన మర్మమేమియు లేదని సులభముగా గ్రహింతురు.⁶⁷³ మన ప్రభువు గ్రుడ్డివానికి చూపు ఇచ్చుటకు సిద్ధపడినప్పుడు నేలమీద ఉమ్మివేసి ఉమ్మినుండి బురద చేసెను; కొందరిని స్పర్శచేత, మరికొందరిని మాటచేత స్వస్థపరచెను. అదే విధముగా అపొస్తలులు కొన్ని వ్యాధులను మాటచేత మాత్రమే, మరికొన్నిటిని స్పర్శచేత, ఇంకొన్నిటిని అభిషేకముచేత స్వస్థపరచిరి. అయితే ఈ అభిషేకమును గాని ఇతర క్రియలలో దేనినైనను గాని యాదృచ్ఛికముగా ఉపయోగింపలేదని తలంపదగినది.
672 Sent. Lib. 4 Dist. 14, cap. 1. De Pœnit. Dist. 1, cap. 2. August. Dictum in Decret. 15. Quæst. 1, Cap. Fermissime.
673 యోహాను 9:6; మత్తయి 9:29; లూకా 18:42; అపొస్తలుల కార్యములు 3:6; 5:16; 19:12.
నేను దీనిని ఒప్పుకొనుచున్నాను; అవి స్వస్థతకు సాధనములని కాదు, ఈ గొప్ప శక్తి ఎక్కడనుండి వచ్చుచున్నదో అజ్ఞానులకు జ్ఞాపకము చేయుటకును, ఆ స్తుతిని అపొస్తలులకు ఆపాదింపకుండా వారిని నివారించుటకును అవి కేవలము సంకేతములని మాత్రమే. పరిశుద్ధాత్మను ఆయన వరములను నూనెచేత సూచించుట సాధారణమైనది, అందరికి తెలిసినది (కీర్తనలు 45:8). కాని స్వస్థపరచు వరము, సువార్త యొక్క నూతన ప్రకటనను నిత్యము అద్భుతముగా చేయుటకై కొంతకాలము ఇవ్వ ప్రభువు సంతోషించిన ఇతర అద్భుత శక్తులతో పాటు అదృశ్యమైనది. కాబట్టి, అభిషేకము అప్పుడు అపొస్తలుల చేతులచేత నిర్వహింపబడిన ఆ శక్తులకు సంస్కారమని మనము అంగీకరించినను, అది మనకు సంబంధించినది కాదు, ఏలయనగా అట్టి శక్తులేవియు మనకు అప్పగింపబడలేదు.

19. మరియు లేఖనములో పేర్కొనబడిన ఇతర సంకేతములలో దేనికంటెను ఈ అభిషేకమును సంస్కారముగా చేయుటకు వారికి ఏ మంచి కారణము ఉన్నది? రోగులు కొన్ని కాలములలో మునుగుటకు సిలోయము కొలనును వారు ఎందుకు ప్రతిష్ఠింపరు? అది వ్యర్థమగునని వారు అందురు. 2637 నిశ్చయముగా అభిషేకముకంటె ఎక్కువ వ్యర్థము కాదు.

పౌలు చనిపోయిన యువకుని లేపినప్పుడు అతనిపై పడుకొనెను గనుక, వారు చనిపోయినవారిపై ఎందుకు పడుకొనరు? ధూళి ఉమ్ము కలిపి చేసిన బురద ఎందుకు సంస్కారము కాదు? ఇతర సందర్భములు ప్రత్యేకమైనవి, కాని దీనిని యాకోబు ఆజ్ఞాపించెను. మరొక విధముగా చెప్పవలెనంటే, సంఘము ఇంకను ఈ ఆశీర్వాదమును దేవునినుండి అనుభవించుచున్న కాలమునకు తగినట్లు యాకోబు మాటలాడెను. తమ అభిషేకములో ఇప్పటికిని అదే శక్తి ఉన్నదని వారు నిజముగా నొక్కి చెప్పుదురు, కాని మన అనుభవము వేరుగా ఉన్నది. దేవుని వాక్యము, అనగా ఆయన వెలుగును జీవమును, లేకపోవుటవలన మందులును అంధులునైయున్నారని తమకు తెలిసిన ఆత్మలను వారు ఇంత ధైర్యముతో మోసగించిరని ఇప్పుడు ఎవడును ఆశ్చర్యపడకుందురుగాక; ఏలయనగా జీవించియున్నవారును తమ సమస్త ఇంద్రియములు కలిగియున్నవారునగు వారి శారీరక గ్రహణశక్తులను మోసగించుటకు ప్రయత్నించుటకు వారు సిగ్గుపడుటలేదు. కాబట్టి, తమకు స్వస్థపరచు వరము ఉన్నదని నటించుటచేత వారు తమను తాము హాస్యాస్పదులనుగా చేసికొనుచున్నారు. ప్రభువు నిస్సందేహముగా అన్ని యుగములలోను తన ప్రజలతో ఉన్నాడు, ఇంతకుముందువలె ఏ మాత్రము తక్కువ కాకుండా అవసరమైనప్పుడెల్ల వారి రోగములను స్వస్థపరచుచున్నాడు; అయినను ఆయన ఆ స్పష్టమైన శక్తులను ప్రదర్శింపడు, అపొస్తలుల చేతులద్వారా అద్భుతములను పంచిపెట్టడు, ఏలయనగా ఆ వరము తాత్కాలికమైనది, కొంతవరకు మనుష్యుల కృతఘ్నతవలన వెంటనే నిలిచిపోయెను.

20. కాబట్టి, తమకు అప్పగింపబడిన స్వస్థపరచు వరము తమ స్వంతము కాదనియు, పరిశుద్ధాత్మ యొక్క శక్తియే అనియు అపొస్తలులు నూనె సంకేతముచేత కారణము లేకుండా కాక బహిరంగముగా ప్రకటించినట్లు; అందుకు వ్యతిరేకముగా, ఈ మనుష్యులు ఏ ప్రభావమూ లేని మురికి నూనెలో ఆయన శక్తి ఉన్నదని చేయుటచేత పరిశుద్ధాత్మను అవమానపరచుచున్నారు. లేఖనములో నూనె ఆ పేరుతో పిలువబడినందున నూనె అంతయు పరిశుద్ధాత్మ శక్తియే అనియు, ఆయన ఆ రూపములో కనబడినందున ప్రతి పావురము పరిశుద్ధాత్మయే అనియు ఎవడైనను చెప్పినట్లుగా ఉన్నది. ఇది వారు చూచుకొందురుగాక: వారి అభిషేకము సంస్కారము కాదని మనము సంపూర్ణ నిశ్చయతతో గ్రహించుట మనకు చాలును, ఏలయనగా అది దేవునిచేత నియమింపబడిన ఆచారము కాదు, దానికి వాగ్దానమును లేదు. ఏలయనగా సంస్కారములో ఈ రెండు విషయములను మనము కోరునప్పుడు—అది దేవునిచేత నియమింపబడిన ఆచారముగా ఉండవలెనని, దేవునినుండి వాగ్దానము గలదిగా ఉండవలెనని—అదే సమయములో ఆ ఆచారము మనకు అప్పగింపబడవలెనని, ఆ వాగ్దానము మనకు సంబంధించినదిగా ఉండవలెనని కూడ మనము కోరుచున్నాము.⁶⁷⁴ సున్నతి దేవుని నియమముగా ఉండెను, దానికి ఆయన వాగ్దానము జతపరచబడెను, అయినను నేడు అది క్రైస్తవ సంఘము యొక్క సంస్కారమని ఎవడును వాదింపడు, ఏలయనగా అది మనకు ఆజ్ఞాపింపబడలేదు, దానికి జతపరచబడిన వాగ్దానము అదే షరతుపై మనకు ఇవ్వబడలేదు. అభిషేకములో వారు ఇంతగా అతిశయించు వాగ్దానము మనకు ఇవ్వబడలేదని, మేము స్పష్టముగా చూపినట్లును వారే తమ అనుభవముచేత చూపుచున్నట్లును ఉన్నది. ఆ ఆచారమును స్వస్థపరచు వరము ఇవ్వబడినవారు మాత్రమే ఉపయోగింపవలసియుండెను, స్వస్థపరచుటకంటె చంపుటచేతను నరకుటచేతను ఎక్కువ చేయు ఆ హంతకులు కాదు.

674 ఈ భేదము, వేర్వేరు యుగములలో దేవుడు నియమింపనిష్టపడిన వివిధ సంస్కారముల విలువను ఏ విధముగాను ప్రశ్నించదు. అందుకు విరుద్ధముగా, అది దేవుని కృపా నిబంధన యొక్క సంకేతములుగాను ముద్రలుగాను వాటి సమగ్రతను విలువను ధృవపరచుచున్నది, అదే సమయములో అవి ప్రత్యేక చారిత్రక సందర్భముల కొరకు విశేషముగా రూపొందింపబడినవనియు, వాటిలో అన్వయించునవనియు, వాటికే చెల్లుబాటగునవనియు ఒత్తి చెప్పుచున్నది. కాల్విన్ స్పష్టమైన అనుమానమును తీయుచున్నాడు: కొన్ని సంస్కారములు ప్రస్తుత యుగము కొరకు ఉద్దేశింపబడలేదు.