పాప పరిహారమును పూరించు మార్గములు—అనగా ఇండల్జెన్సులు మరియు శుద్ధీకరణ స్థలము

అధ్యాయము 5.

అధ్యాయ విభాగములు.—I. పోపు మతస్థుల ఇండల్జెన్సులను గూర్చిన సంక్షిప్త వర్ణనయు ఖండనయు, 1, 2 అనుభాగములు. II. లియోయు అగస్టీనును చేసిన ఖండన. వాటిని సమర్థించుటకు చూపబడు రెండు ఆక్షేపణలకు సమాధానము, 3, 4 అనుభాగములు. పోపుకు గల అపవిత్రమైన ధనాశ. ఇండల్జెన్సుల పుట్టుక వివరింపబడుట, 5వ అనుభాగము. III. పోపు మతపు శుద్ధీకరణ స్థలమును (పర్గటరీ) గూర్చిన పరిశీలన. దాని భయంకరమైన భక్తిహీనత, 6వ అనుభాగము. సోఫిస్టులు ఆ కల్పనను సమర్థించుటకు ప్రయత్నించు లేఖనములలోని ఐదు భాగములకు వివరణ, 7, 8 అనుభాగములు. శుద్ధీకరణ స్థలమును గూర్చి ప్రాచీన వేదాంతుల అభిప్రాయములు, 10వ అనుభాగము.

అనుభాగములు.

1. పాప పరిహార సిద్ధాంతము ఇండల్జెన్సులకు జనకము. ఆ రెండింటి వ్యర్థత. దానికి కారణము. పోపునకును రోమా మతగురువులకును గల లోభమునకు నిదర్శనము; క్రైస్తవ లోకమును ఆవరించిన గ్రుడ్డితనమునకు కూడ నిదర్శనము.

2. సోఫిస్టులు ఇచ్చు ఇండల్జెన్సుల అభిప్రాయము. వాటి నిజస్వరూపము. వాటి ఖండన. లేఖనములలోని ఏడు భాగములచే ఆ ఖండన స్థిరపరచబడుట.

3. రోమా అధ్యక్షుడైన లియో సాక్ష్యముచేతను అగస్టీను సాక్ష్యముచేతను కూడ ఇది స్థిరపరచబడుట. ఇండల్జెన్సుల వికృత సిద్ధాంతమును స్థాపించుటకును, అపొస్తలుల అధికారముతో దానిని సమర్థించుటకును పోపు మతపు బోధకులు చేయు ప్రయత్నములు. మొదటి సమాధానము.

374 ఇది Decret. c. in Art. de Pœnit. Dist. 1లో ఉదహరింపబడినది.

4. ఇండల్జెన్సుల సిద్ధాంతమును సమర్థించుటకు చూపబడు ఒక అపొస్తలుని వాక్యమునకు రెండవ సమాధానము. ఇతర వాక్యభాగములతో పోల్చుటచేతను, ఆ అపొస్తలుని భావమును వివరించు అగస్టీను వాక్యభాగముచేతను ఆ సమాధానము స్థిరపరచబడుట. ఇదే అపొస్తలుని మరియొక వాక్యము ఈ అభిప్రాయమును ధృవపరచుట.

5. పోపునకు గల అపవిత్రమైన ధనదాహము బట్టబయలగుట. ఇండల్జెన్సుల పుట్టుక.

6. పోపు మతస్థుల కల్పిత శుద్ధీకరణ స్థలమును గూర్చిన పరిశీలన. 1. ఆ విషయము యొక్క స్వభావమునుబట్టి. 2. దేవుని అధికారమునుబట్టి. 3. ఈ కల్పనచే నాశనమగుచున్న క్రీస్తు యోగ్యతను ఆలోచించుటనుబట్టి. శుద్ధీకరణ స్థలమనగా ఏమి. 4. ఈ ఊట నుండి పుట్టుచున్న భక్తిహీనతనుబట్టి.

7. శుద్ధీకరణ స్థలమును సమర్థించుటకు ఉదహరింపబడు లేఖన భాగముల వివరణ. 1. క్షమింపబడని పాపమునుగూర్చినది; దీనినుండి కొన్ని పాపములు తరువాత క్షమింపబడునని ఊహింతురు. 2. కడపటి కాసు చెల్లించుటను గూర్చిన వాక్యభాగము.

8. 3. భూమి క్రిందనున్నవి క్రీస్తునకు మోకరించుటను గూర్చిన వాక్యభాగము. 4. చనిపోయినవారి కొరకు అర్పణ యెరూషలేమునకు పంపిన మక్కబీయుడైన యూదా యొక్క ఉదాహరణ.

9. 5. ప్రతివాని పనిని పరీక్షించు అగ్నిని గూర్చినది. ప్రాచీన వేదాంతుల అభిప్రాయము. అసంభవత్వమును చూపు సమాధానము (reductio ad absurdum). అగస్టీను వాక్యభాగముచే ధృవపరచుట. అపొస్తలుని భావము. అగ్ని అనగా ఏమని గ్రహింపవలెను. ఉపమాలంకారము యొక్క స్పష్టమైన వివరణ. ప్రభువు దినము. నష్టము పొందువారు అగ్నిచేత ఎట్లు రక్షింపబడుదురు.

10. శుద్ధీకరణ స్థలము యొక్క సిద్ధాంతము ప్రాచీనమైనదే, అయినను మరింత ప్రాచీనుడైన అపొస్తలునిచే ఖండింపబడినది. ప్రాచీన రచయితలచేతను, లేఖనముచేతను, దృఢమైన వాదముచేతను అది బలపరచబడలేదు. ఆచారముచేతను, దేవుని వాక్యముచే సరిగా నియమింపబడని ఆసక్తిచేతను అది ప్రవేశపెట్టబడినది. అగస్టీను వంటి ప్రాచీన రచయితలు చనిపోయినవారి కొరకైన ప్రార్థనను సిఫారసు చేయుటలో సందేహముతో మాట్లాడుదురు. ఏది ఎట్లున్నను, ఈ కల్పనను తిరస్కరించు దేవుని వాక్యమునే మనము అవలంబింపవలెను. శుద్ధీకరణ స్థలమును నిర్మించిన పూర్వకాలపు వారికిని ఇటీవలి వారికిని మధ్య మహా భేదము ఉన్నది. వారిని పోల్చి చూచుటచే ఇది వెల్లడగును.

1. ఈ పాప పరిహార సిద్ధాంతమునుండియే ఇండల్జెన్సుల సిద్ధాంతము పుట్టుచున్నది. ఏలయనగా, మన స్వశక్తికి కొరతగానున్నదానిని ఇవి పూరించునని వారు నటించుచున్నారు; అంతేకాక, పోపు తన బుల్లాలచేత (శాసనపత్రములచేత) క్రీస్తు యోగ్యతలను హతసాక్షుల యోగ్యతలను పంచిపెట్టుటయే ఇండల్జెన్సులని నిర్వచించునంతటి ఉన్మాదమునకు వారు పోవుచున్నారు. అవి వాదమునకు కాక వైద్యమునకే తగినవి (వాటికి ఔషధమే కావలెను); ఈ వ్యర్థమైన తప్పిదములు ఇదివరకే కూలగొట్టబడి తమంతట తామే పాతబడి పడిపోవుటకు తూలుచున్నవి గనుక వాటిని ఖండించుట అంత విలువైన పని కాదు; అయినను సంక్షిప్త ఖండన విద్యలేనివారిలో కొందరికి ఉపయోగకరము కావచ్చును గనుక దానిని విడువను. నిజముగా, ఇండల్జెన్సులు ఇంతకాలము క్షేమముగాను శిక్షారహితముగాను నిలిచి, ఇంత కోపముతోను ఇంత దౌర్జన్యముతోను విలాసముగా సంచరించుటయే, కొన్ని యుగములవరకు మానవజాతి ఎంత గాఢమైన అజ్ఞానపు రాత్రిలో మునిగియుండెనో తెలుపు నిదర్శనముగా ఎంచవచ్చును. పోపుచేతను అతని బుల్లాలను మోయువారిచేతను తాము బహిరంగముగాను ముసుగులేకయు అవమానింపబడుచుండుటను వారు చూచిరి; ఆత్మ రక్షణ లాభసాటి వ్యాపారమునకు విషయముగా చేయబడుటను, రక్షణకు కొన్ని నాణెములు పన్నుగా విధింపబడుటను, ఏదియు ఉచితముగా ఇవ్వబడకపోవుటను చూచిరి; అర్పణల రూపములో తమ నుండి పిండబడినది వేశ్యలకును దళారులకును తిండిపోతుతనమునకును నీచముగా ఖర్చగుటను చూచిరి—ఇండల్జెన్సులను అందరికంటె ఎక్కువగా ప్రకటించువారే వాటిని అందరికంటె ఎక్కువగా తృణీకరించువారుగా ఉండిరి; ఆ రాక్షసము బయట తిరుగుచు ప్రతిదినము మరింత స్వేచ్ఛతో విజృంభించుటను, అదియు అంతములేక, ఎల్లప్పుడును క్రొత్త బుల్లాలు వెలువడుచు క్రొత్త సొమ్ము లాగబడుచుండుటను చూచిరి. అయినను ఇండల్జెన్సులు అత్యంత భక్తితో స్వీకరింపబడెను, పూజింపబడెను, కొనబడెను. ఇతరులకంటె స్పష్టముగా చూచినవారు కూడ వాటిని భక్తియుక్తమైన మోసములుగా ఎంచిరి; వాటిలో మోసమునందైనను ఏదో మేలు కలుగుచున్నదని తలంచిరి. ఇప్పుడైతే లోకములో గణనీయమైన భాగము తమను గూర్చి మరల ఆలోచించుకొన మొదలుపెట్టినందున, ఇండల్జెన్సులు చల్లారుచున్నవి, క్రమముగా గడ్డకట్టనారంభించుచున్నవి; ఇది వాటి అంతిమ నాశనమునకు సన్నాహము.

2. అయినను ఇండల్జెన్సులను అమ్మువారు ఇంతవరకు మనలను మోసగించి మనతో ఆటలాడిన ఈ నీచమైన వంచనను, దొంగతనమును, దోపిడిని చూచు అనేకులు ఆ భక్తిహీనత యొక్క నిజమైన మూలమును ఎరుగరు గనుక, ఇండల్జెన్సులు నిజముగా ఏమైయున్నవో మాత్రమే కాక అవి ప్రతి భాగములోను అపవిత్రమైనవని కూడ చూపుట యుక్తము.³⁷⁵ వారు క్రీస్తు యొక్కయు పరిశుద్ధ అపొస్తలుల యొక్కయు హతసాక్షుల యొక్కయు యోగ్యతలకు సంఘ ధనాగారము అను పేరు పెట్టుదురు. నేను చెప్పినట్లు, ఆ ధాన్యాగారము యొక్క మూల సంరక్షణ రోమా అధ్యక్షునికి అప్పగింపబడెనని వారు నటించుదురు; ఈ గొప్ప ఆశీర్వాదముల పంపిణీ అతనికే చెందునట్లును, దానిని అతడు స్వయముగా చేయవచ్చును, ఇతరులకు కూడ ఆ అధికారమును అప్పగింపవచ్చునట్లును వారు చెప్పుదురు. కావున పోపునుండి ఒక సమయమున సంపూర్ణ ఇండల్జెన్సులును, మరియొక సమయమున కొన్ని సంవత్సరములకు ఇండల్జెన్సులును, కార్డినల్సునుండి నూరు దినములకును, అధ్యక్షులనుండి నలువది దినములకును ఇండల్జెన్సులును మనకు వచ్చుచున్నవి. వాటిని నిజముగా వర్ణించిన యెడల, అవి క్రీస్తు రక్తమును అపవిత్రపరచుటయు, సాతాను మోసమునై యున్నవి; వాటిచేత క్రైస్తవ ప్రజలు దేవుని కృపనుండియు క్రీస్తునందలి జీవమునుండియు తొలగింపబడి రక్షణ యొక్క నిజమార్గమునుండి త్రిప్పివేయబడుచున్నారు. ఏలయనగా, పాపక్షమాపణకును సమాధానపరచుటకును పరిహారమునకును క్రీస్తు రక్తము చాలదనియు, అది ఎండిపోయి నిస్సారమైనట్లు దాని లోపములు మరియొక చోటనుండి పూరింపబడవలెననియు చెప్పుటకంటె ఆ రక్తము ఎక్కువ సిగ్గుమాలినట్లు అపవిత్రపరచబడగలదా? పేతురు మాటలివి: “ఆయనయందు విశ్వాసముంచు ప్రతివాడును ఆయన నామమువలన పాపక్షమాపణ పొందునని ప్రవక్తలందరు ఆయననుగూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుచున్నారు” (అపొస్తలుల కార్యములు 10:43); కాని ఇండల్జెన్సులు పేతురుద్వారాను పౌలుద్వారాను హతసాక్షులద్వారాను పాపక్షమాపణ అనుగ్రహించుచున్నవి. “ఆయన కుమారుడైన యేసుక్రీస్తు రక్తము సమస్త పాపములనుండి మనలను పవిత్రులనుగా చేయును” అని యోహాను చెప్పుచున్నాడు (1 యోహాను 1:7). ఇండల్జెన్సులు హతసాక్షుల రక్తమును పాపములను కడుగు స్నానముగా చేయుచున్నవి. “పాపమెరుగని ఆయనను (అనగా పాపమునకు పరిహారముగా) మనకొరకు పాపముగా చేసెను; ఆయనయందు మనము దేవుని నీతి అగునట్లు” అని పౌలు చెప్పుచున్నాడు (2 కొరింథీయులకు 5:21). ఇండల్జెన్సులు పాప పరిహారమును హతసాక్షుల రక్తముపై ఆధారపడినదిగా చేయుచున్నవి. క్రీస్తు ఒక్కడే సిలువ వేయబడి వారి కొరకు మరణించెనని పౌలు కొరింథీయులకు ఎలుగెత్తి సాక్ష్యమిచ్చెను (1 కొరింథీయులకు 1:13). పౌలును ఇతరులును మన కొరకు మరణించిరని ఇండల్జెన్సులు ప్రకటించుచున్నవి. క్రీస్తు తన స్వరక్తముచేత సంఘమును సంపాదించెనని పౌలు మరియొక చోట చెప్పుచున్నాడు (అపొస్తలుల కార్యములు 20:28). ఇండల్జెన్సులు హతసాక్షుల రక్తమునకు మరియొక సంపాదనను ఆపాదించుచున్నవి. “ఆయన ఒక్క అర్పణచేత పరిశుద్ధపరచబడువారిని సదాకాలమునకు సంపూర్ణులనుగా చేసియున్నాడు” అని అపొస్తలుడు చెప్పుచున్నాడు (హెబ్రీయులకు 10:14). ఇండల్జెన్సులు మాత్రము, లేనిచో చాలనిదిగా ఉండు పరిశుద్ధీకరణ హతసాక్షులచేత సంపూర్ణము చేయబడునని పట్టుపట్టుచున్నవి. పరిశుద్ధులందరును “గొఱ్ఱెపిల్ల రక్తములో తమ వస్త్రములను ఉదికి తెల్లగా చేసికొనిరి” అని యోహాను చెప్పుచున్నాడు (ప్రకటన 7:14). ఇండల్జెన్సులు మన వస్త్రములను పరిశుద్ధుల రక్తములో ఉదుకుకొనుడని చెప్పుచున్నవి.

3. ఈ దూషణలకు విరుద్ధముగా రోమా అధ్యక్షుడైన లియోలో ఒక అద్భుతమైన వాక్యభాగము కలదు (ad Palæstinos, Ep. 81). “అనేక పరిశుద్ధుల మరణము ప్రభువు దృష్టికి విలువైనదైనను (కీర్తనలు 116:15), ఏ నిర్దోషి వధయును లోకమునకు శాంతికరము కాలేదు. నీతిమంతులు కిరీటములను పొందిరే గాని వాటిని ఇచ్చినవారు కారు; విశ్వాసుల ధైర్యము ఓరిమి యొక్క మాదిరులను కలుగజేసెను గాని నీతి యొక్క వరములను కాదు; ఏలయనగా వారి మరణములు వారి కొరకే; క్రీస్తు ప్రభువు తప్ప మరి ఎవడును తన అంత్యముచేత మరొకని ఋణమును చెల్లింపలేదు; ఆయనయందు మాత్రమే అందరును సిలువ వేయబడిరి, అందరును చనిపోయిరి, పాతిపెట్టబడిరి, లేపబడిరి.” ఈ భావము గొప్పదైనందున ఆయన దీనిని మరొక చోట కూడ పునరుక్తము చేసెను (Epist. 95). ఈ భక్తిహీన సిద్ధాంతమునకు దీనికంటె స్పష్టమైన ఖండన ఎవరును కోరజాలరు. అగస్టీను ఇదే భావమును అంతే సముచితముగా పేర్కొనుచున్నాడు: “సహోదరులు సహోదరుల కొరకు చనిపోవుచున్నను, ఏ హతసాక్షి రక్తమును పాపక్షమాపణ కొరకు చిందింపబడలేదు; క్రీస్తు మన కొరకు దీనిని చేసెను, దీనిలో మనము అనుకరింపవలసినదానిని కాక మనలను కృతజ్ఞులుగా చేయవలసినదానిని మనకు అనుగ్రహించెను” (August. Tract. in Joann. 84). మరల మరియొక చోట: “ఆయన ఒక్కడే దేవుని కుమారుడును మనుష్యకుమారుడును అయ్యెను, తనతో కూడ మనలను దేవుని కుమారులనుగా చేయుటకై; అట్లే ఆయన ఒక్కడే ఏ దోషమును లేకయే మన కొరకు శిక్షను భరించెను, ఆయనద్వారా మనము ఏ సత్కార్యయోగ్యతయు లేకయే అనర్హమైన దయను పొందుటకై” (ad Bonif. Lib. 4, cap. 4). నిజముగా, వారి సిద్ధాంతమంతయు దేవదూషణయు పవిత్ర వస్తు అపహరణయు కలిసిన అతుకుల బొంత గనుక, ఇదియే అన్నిటిలోను అత్యంత దూషణకరమైనది. వారు ఈ క్రింది సిద్ధాంతములను అంగీకరింతురో లేదో వారే చెప్పుదురుగాక: హతసాక్షులు తమ మరణముచేత తమ కొరకు అవసరమైనదానికంటె ఎక్కువగా దేవునికి చేసిరనియు, ఎక్కువ యోగ్యతను సంపాదించిరనియు, ఇతరులకు వినియోగింపదగిన గొప్ప మిగులు యోగ్యతలు వారికి కలవనియు; ఈ గొప్ప మేలు నిష్ప్రయోజనము కాకుండునట్లు వారి రక్తము క్రీస్తు రక్తముతో కలుపబడి, రెండింటినుండి పాపక్షమాపణ కొరకును పరిహారము కొరకును సంఘ ధనాగారము ఏర్పడెననియు; పౌలు ఈ మాటలను ఈ భావములోనే గ్రహింపవలెననియు: “ఇప్పుడు మీ కొరకు నేను పొందుచున్న శ్రమలయందు ఆనందించుచున్నాను; క్రీస్తు శ్రమలలో లోపముగా ఉన్నదానిని ఆయన శరీరమైన సంఘము కొరకు నా శరీరమందు పూరించుచున్నాను” (కొలొస్సయులకు 1:24). క్రీస్తు నామమును మాత్రము విడువకుండ ఉంచి, అదే సమయమున ఆయనను జనసమూహములో గుర్తుపట్టుటకే కష్టమైన ఒక సామాన్య అల్ప పరిశుద్ధుడుగా చేయుట తప్ప ఇది ఏమి? పాపక్షమాపణ పొందుటను గూర్చియు, ప్రాయశ్చిత్తమును గూర్చియు, పరిశుద్ధీకరణను గూర్చియు విచారించునప్పుడెల్ల ఆయన ఒక్కడే ప్రకటింపబడవలెను, ఆయన ఒక్కడే చూపబడవలెను, ఆయన ఒక్కడే పేర్కొనబడవలెను, ఆయన ఒక్కని వైపే చూడవలెను. కాని వారి వాదనలను విందము. హతసాక్షుల రక్తము ఫలములేకుండ చిందింపబడకుండునట్లు, అది సంఘము యొక్క సాధారణ మేలు కొరకు వినియోగింపబడవలెనట. అట్లా? మరణముచేత దేవుని మహిమపరచుటలో ఫలము లేదా? తమ రక్తముచేత ఆయన సత్యమునకు ముద్ర వేయుటలో ఫలము లేదా? ప్రస్తుత జీవితమును తృణీకరించుటచేత తాము ఉత్తమమైనదానిని ఎదురుచూచుచున్నామని సాక్ష్యమిచ్చుటలో ఫలము లేదా? సంఘము యొక్క విశ్వాసమును దృఢపరచుటలోను, అదే సమయమున తమ స్థిరత్వముచేత శత్రువుల మొండితనమును నిర్వీర్యము చేయుటలోను ఫలము లేదా? కాని వారి దృష్టి ఇట్లున్నది: క్రీస్తు ఒక్కడే శాంతికరమైనయెడల, ఆయన ఒక్కడే మన పాపముల కొరకు మరణించిన యెడల, ఆయన ఒక్కడే మన విమోచనకై అర్పింపబడిన యెడల వారు ఏ ఫలమును అంగీకరింపరు. అయినను, పేతురును పౌలును తమ పక్కలమీద సహజ మరణము పొందియున్నను విజయ కిరీటమును పొందియుండెడివారే అని వారు చెప్పుదురు. కాని వారు రక్తము చిందించువరకు పోరాడిరి గనుక, వారి ఆ పోరాటము నిష్ఫలముగాను నిష్ప్రయోజనముగాను ఉండనిచ్చుట దేవుని న్యాయమునకు తగదట. తన సేవకులకు తాను అనుగ్రహించిన వరముల పరిమాణమునకు తగినట్లు వారి మహిమను హెచ్చించుటకు దేవుడు అశక్తుడైనట్లు ఇది ఉన్నది. వారి విజయములచేత సంఘము పోరాడుటకు ఆసక్తితో రగుల్కొనినప్పుడు సంఘమునకు సాధారణముగా కలుగు ప్రయోజనము చాలినంత గొప్పదే.

375 French, “Il est expedient de monstrer ici non seulement quelles sont les indulgences, comme ils en usent; mais du tout que c’est, à les prendre en leur propre et meilleure nature, sans quelque qualité ou vice accidental;”—ఇండల్జెన్సులు ఆచరణలో ఉన్నట్లుగా మాత్రమే కాక, వాటి స్వరూపమునందు, అనగా వాటి యథార్థమైన ఉత్తమ రూపమున, ఏ ఆకస్మిక గుణముగాని దోషముగాని లేకుండ చూచినప్పుడు అవి ఏమైయున్నవో చూపుట ఇక్కడ యుక్తము.

4. “క్రీస్తు శ్రమలలో లోపముగా ఉన్నదానిని తన శరీరమందు పూరించుచున్నాను” అని పౌలు చెప్పిన వాక్యభాగమును వారు ఎంత దుర్బుద్ధితో వక్రీకరించుచున్నారు! (కొలొస్సయులకు 1:24). ఆ లోపము లేక పూరణ విమోచన కార్యమును గాని, పాప పరిహారమును గాని, ప్రాయశ్చిత్తమును గాని సూచించదు; క్రీస్తు అవయవములు, అనగా విశ్వాసులందరు, శరీరమందున్నంత కాలము ఏ శ్రమలలో సాధకము పొందవలసియున్నదో వాటినే సూచించును. కావున క్రీస్తు శ్రమలలో కొంతభాగము ఇంకను మిగిలియున్నదని, అనగా ఆయన తనయందు అనుభవించినదానినే ఆయన ప్రతిదినము తన అవయవములయందు అనుభవించుచున్నాడని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. మన శ్రమలను తన శ్రమలుగా పరిగణించి లెక్కించునంతగా క్రీస్తు మనలను ఘనపరచుచున్నాడు. సంఘము కొరకు అను అదనపు మాటలచేత పౌలు సంఘము యొక్క విమోచన కొరకును సమాధానపరచుట కొరకును పరిహారము కొరకును అని కాక, క్షేమాభివృద్ధి కొరకును ప్రగతి కొరకును అని భావించుచున్నాడు. ఆయన మరియొక చోట చెప్పినట్లు: “ఏర్పరచబడినవారు కూడ క్రీస్తు యేసునందలి రక్షణను నిత్యమహిమతో పొందులాగున వారి నిమిత్తము నేను సమస్తమును సహించుచున్నాను” (2 తిమోతికి 2:10). ఆయన కొరింథీయులకును ఇట్లు వ్రాయుచున్నాడు: “మేము శ్రమ పొందుచున్నను అది మీ ఆదరణ కొరకును రక్షణ కొరకును; మేము అనుభవించు ఆ శ్రమలనే మీరును సహించుటలో అది కార్యసాధకమగును” (2 కొరింథీయులకు 1:6). అదే స్థలములో, తాను సంఘ పరిచారకునిగా నియమింపబడినది విమోచన కొరకు కాదనియు, క్రీస్తు సువార్తను ప్రకటించుటకు తనకు అప్పగింపబడిన గృహనిర్వాహకత్వము ప్రకారమనియు చేర్చి ఆయన వెంటనే తన భావమును వివరించుచున్నాడు. అయినను వారు ఇంకను మరియొక వ్యాఖ్యాతను కోరిన యెడల, అగస్టీనును విందురుగాక: “క్రీస్తు శ్రమలు తలయందువలె క్రీస్తునందు మాత్రమే ఉన్నవి; సంపూర్ణ శరీరమందువలె క్రీస్తునందును సంఘమునందును ఉన్నవి. అందువలన పౌలు ఒక అవయవమై, ‘క్రీస్తు శ్రమలలో లోపముగా ఉన్నదానిని నా శరీరమందు పూరించుచున్నాను’ అని చెప్పుచున్నాడు. కావున ఓ శ్రోతలారా, మీరెవరైనను క్రీస్తు అవయవములలో ఉన్నయెడల, క్రీస్తు అవయవములు కానివారివలన మీరు ఏది అనుభవించినను అది క్రీస్తు శ్రమలలో లోపముగా ఉన్నదే” (August. in Ps. 16). క్రీస్తు కొరకు అపొస్తలులు వహించిన శ్రమల ఉద్దేశ్యమును ఆయన మరియొక చోట వివరించుచున్నాడు: “క్రీస్తు మీ కొరకు నా ద్వారము, ఏలయనగా మీరు ఆయన రక్తముచేత కొనబడిన క్రీస్తు గొఱ్ఱెలు; మీ వెలను గుర్తెరుగుడి; అది నాచే చెల్లింపబడలేదు గాని నాచే ప్రకటింపబడినది” (August. Tract. in Joann. 47). ఆయన తరువాత ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు: “ఆయన తన ప్రాణమును ఇచ్చినట్లే, సమాధానమును నిర్మించుటకును విశ్వాసమును కాపాడుటకును మనము సహోదరుల కొరకు మన ప్రాణములను ఇయ్యవలెను.” అగస్టీను మాటలు ఇంతవరకు. నీతి యొక్కయు రక్షణ యొక్కయు జీవము యొక్కయు సంపూర్ణ పరిపూర్ణత విషయములో క్రీస్తు శ్రమలకు ఏదైనను లోపమున్నదని పౌలు తలంచెననియు, దానికి ఏదైనను చేర్చగోరెననియు మనము ఊహించుటకు దూరమగును గాక; ఏలయనగా క్రీస్తు కృప పాపము యొక్క శక్తి అంతటిని మించునంత సమృద్ధిగా కుమ్మరింపబడెనని ఆయన అంత స్పష్టముగాను వాక్చాతుర్యముతోను చూపియున్నాడు (రోమీయులకు 5:15). పరిశుద్ధులందరును ఆ కృపచేత మాత్రమే రక్షింపబడిరి గాని, తమ జీవిత మరణముల యోగ్యతచేత కాదు; పేతురు స్పష్టముగా సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు (అపొస్తలుల కార్యములు 15:11); కావున ఏ పరిశుద్ధుని యోగ్యతనైనను దేవుని కనికరమునందు తప్ప మరి దేనియందును ఉంచుట దేవునికిని ఆయన అభిషిక్తునికిని అవమానము. అయితే ఈ విషయము గూఢమైనదైనట్లు దీనిపై ఇంకను ఎందుకు నిలిచియుండవలెను? ఈ వికృత సిద్ధాంతములను పేర్కొనుటయే వాటిని ఖండించుట.

5. ఈ అసహ్యములను విడిచిపెట్టినను, ప్రభువు సువార్త వాక్యముచేత పంచిపెట్టుటకు ఇష్టపడిన యేసుక్రీస్తు కృపను సీసమునందును పార్చ్‌మెంటునందును బంధించుటను పోపునకు ఎవడు నేర్పెను? దేవుని సువార్త గాని ఇండల్జెన్సులు గాని తప్పక అబద్ధమైయుండవలెను. పరలోక ఆశీర్వాదముల సమృద్ధితోను, తన యోగ్యతలన్నిటితోను, తన నీతి జ్ఞానము కృపలన్నిటితోను, ఏదియు మినహాయింపు లేక, క్రీస్తు మనకు సువార్తలో అర్పింపబడుచున్నాడని పౌలు ఇట్లు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు: “కాబట్టి దేవుడే మా ద్వారా వేడుకొనుచున్నట్లు మేము క్రీస్తు పక్షమున రాయబారులమైయున్నాము; దేవునితో సమాధానపడుడని క్రీస్తు పక్షముగా మిమ్మును వేడుకొనుచున్నాము. పాపమెరుగని ఆయనను మన కొరకు పాపముగా చేసెను; ఆయనయందు మనము దేవుని నీతి అగునట్లు” (2 కొరింథీయులకు 5:20, 21). అదే అపొస్తలుని ప్రకారము (1 కొరింథీయులకు 1:9) సువార్తలో మనకు అర్పింపబడిన క్రీస్తు సహవాసము అనగా ఏమియో విశ్వాసులందరు ఎరుగుదురు. దీనికి వ్యతిరేకముగా, ఇండల్జెన్సులు దేవుని కృపలో కొంతభాగమును పోపు ఆయుధాగారమునుండి తెచ్చి, దానిని సీసమునకును పార్చ్‌మెంటునకును ఒక ప్రత్యేక స్థలమునకును బిగించి, దేవుని వాక్యమునుండి వేరుచేయుచున్నవి. ఈ దుర్వినియోగము యొక్క మూలమును విచారించినప్పుడు అది ఇట్లు పుట్టినట్లు కనబడుచున్నది: పూర్వకాలమున పశ్చాత్తాపపడువారిపై విధింపబడిన పరిహారములు భరింపజాలనంత కఠినముగా ఉండగా, తమపై విధింపబడిన ప్రాయశ్చిత్తముచే మితిమీరి భారము మోపబడినట్లు భావించినవారు సడలింపు కొరకు సంఘమును వేడుకొనిరి. ఆ విధముగా ఇవ్వబడిన క్షమను ఇండల్జెన్స్ అని పిలిచిరి. కాని వారు పరిహారములను దేవునికి బదిలీ చేసి, వాటిని మనుష్యులు దేవుని న్యాయమునుండి తమను తాము విడిపించుకొను పరిహార ద్రవ్యములని పిలిచినట్లే, ఇండల్జెన్సులను కూడ అదే విధముగా బదిలీ చేసి, తగిన శిక్షనుండి మనలను విడుదల చేయు ప్రాయశ్చిత్త ఔషధములుగా వర్ణించిరి. మేము ఉదహరించిన దూషణలు ఎంతో నిర్లజ్జగా కల్పింపబడినవి గనుక వాటికి కొంచెమైనను సాకు లేదు.

6. వారి శుద్ధీకరణ స్థలము ఇప్పుడు మనకు అంతగా ఇబ్బంది కలిగింపజాలదు; ఏలయనగా ఈ గొడ్డలితో దానిని కొట్టి పడగొట్టి దాని పునాదులనుండియే తారుమారు చేసియున్నాము. ఈ విషయమున మనము కపటము చూపవలెననియు, శుద్ధీకరణ స్థలమును గూర్చి ప్రస్తావించరాదనియు (దానినుండి తీవ్ర వివాదములు పుట్టుననియు, చాలా తక్కువ క్షేమాభివృద్ధి కలుగుననియు వారు చెప్పుదురు) తలంచు కొందరితో నేను ఏకీభవింపజాలను. వారి మూర్ఖత్వములు తీవ్ర పర్యవసానములకు దారితీయనిచో వాటిని లక్ష్యపెట్టకుండుటయే సరియని నేనును తలంచెదను. కాని శుద్ధీకరణ స్థలము అనేక వాటిపై నిర్మింపబడి, ప్రతిదినము క్రొత్త దూషణలచే ఆదరింపబడుచున్నందున, అది అనేక ఘోరమైన అభ్యంతరములను పుట్టించుచున్నందున, అది కొంతకాలము మరుగుపరచబడినను, దేవుని వాక్యము యొక్క ఏ అధికారమును లేకుండ కుతూహలముతోను సాహసముతోను కూడిన తెగింపుచేత కల్పింపబడెననియు, సాతాను ఉపాయములైన కల్పిత ప్రత్యక్షతలచేత దానికి పేరు కలిగించబడెననియు, లేఖనములోని కొన్ని వాక్యభాగములు అజ్ఞానముచేత దానికి మద్దతుగా వక్రీకరింపబడెననియు చూచిచూడనట్లు ఊరుకొనుట నిశ్చయముగా తగదు. మనుష్య అహంకారము తన తీర్పుల యొక్క రహస్య అంతరంగములలోనికి ఇట్లు బలవంతముగా చొరబడుటను ప్రభువు సహింపడు; తన స్వరమును నిర్లక్ష్యము చేసి చనిపోయినవారిని విచారించుటను ఆయన కఠినముగా నిషేధించియున్నాడు (ద్వితీయోపదేశకాండము 18:11); తన వాక్యము ఇట్లు తప్పుగా కలుషితము చేయబడుటను ఆయన అనుమతింపడు. అయితే ఇదంతయు గొప్ప ప్రాముఖ్యము లేని విషయముగా కొంతకాలము సహింపబడవచ్చునని అంగీకరించెదము; అయినను పాపముల ప్రాయశ్చిత్తము క్రీస్తు రక్తమునందు గాక మరియొక చోట వెదకబడినప్పుడును, పరిహారము ఇతరులకు బదిలీ చేయబడినప్పుడును మౌనము అత్యంత ప్రమాదకరము. కావున శుద్ధీకరణ స్థలము సాతాను యొక్క ప్రాణాంతకమైన ఉపాయమనియు, అది క్రీస్తు సిలువను నిరర్థకము చేయుననియు, అది దైవ కనికరమునకు భరింపజాలని అవమానము కలిగించుచున్నదనియు, అది మన విశ్వాసమును క్రింద త్రవ్వి కూల్చివేయుననియు మన స్వరమును పూర్తిగా ఎత్తి బిగ్గరగా ప్రకటించుటకు మనము బద్ధులమైయున్నాము. ఏలయనగా ఈ శుద్ధీకరణ స్థలము చనిపోయినవారి ఆత్మలు మరణానంతరము చెల్లించు పాప పరిహారము కాక మరేమి? కావున ఈ పరిహార భావన ఖండింపబడినప్పుడు శుద్ధీకరణ స్థలము కూడ వెంటనే పూర్తిగా కూలిపోవును.³⁷⁶ అయితే విశ్వాసుల పాపములకు క్రీస్తు రక్తమే ఏకైక పరిహారమును ప్రాయశ్చిత్తమును శుద్ధీకరణమునై యున్నదని ఇంతకుముందు చెప్పినదానినుండి సంపూర్ణ స్పష్టమైన యెడల, శుద్ధీకరణ స్థలము క్రీస్తునకు విరోధమైన కేవల దూషణ, భయంకరమైన దూషణ అని ఎంచుట తప్ప ఇంకేమి మిగులును? అది ప్రతిదినము సమర్థింపబడుచున్న పవిత్ర వస్తు అపహరణమును గూర్చియు, అది మతమునందు పుట్టించు అభ్యంతరములను గూర్చియు, ఆ భక్తిహీనపు ఊటనుండి పుట్టుచున్నట్లు మనము చూచు ఇతర అసంఖ్యాక కీడులను గూర్చియు నేను చెప్పను.

7. వారు తప్పుగాను అన్యాయముగాను పట్టుకొనుట అలవాటు చేసికొనిన ఆ లేఖన వాక్యభాగములను వారి చేతులనుండి లాగివేయుట ప్రయోజనకరము.³⁷⁷ పరిశుద్ధాత్మకు విరోధమైన పాపము ఈ లోకములోనైనను రాబోవు లోకములోనైనను క్షమింపబడదని ప్రభువు చెప్పినప్పుడు, కొన్ని పాపములకు పరలోకమున క్షమాపణ కలదని ఆయన సూచించుచున్నాడని (వారు చెప్పుదురు). కాని ప్రభువు అక్కడ పాపము యొక్క నేరమును గూర్చి మాట్లాడుచున్నాడని ఎవరు చూడరు? అయితే ఇది ఇట్లైనయెడల, ఎవని శిక్ష అక్కడ చెల్లింపబడునో ఆ పాపముల నేరము ప్రస్తుత జీవితములోనే క్షమింపబడునని వారే కాదనరు గనుక దానికి వారి శుద్ధీకరణ స్థలముతో ఏమి సంబంధము? అయినను వారు ఇంకను ఆక్షేపింపకుండునట్లు, మరింత స్పష్టమైన పరిష్కారము ఇచ్చెదము. ఈ ఘోర దుష్టత్వమునకు క్షమాపణ యొక్క ఆశ అంతటిని కత్తిరించుట ప్రభువు ఉద్దేశ్యమైనందున, అది ఎప్పటికిని క్షమింపబడదని చెప్పుట చాలునని ఆయన తలంచలేదు; కాని విశదీకరణ కొరకు ఆయన ఒక విభజనను వాడి, ప్రతి మనుష్యుని మనస్సాక్షి ప్రస్తుత జీవితములో ఇచ్చు తీర్పును, పునరుత్థానమున బహిరంగముగా ప్రకటింపబడు అంత్య తీర్పును రెండింటిని ఇమిడ్చెను; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది: ఈ దుష్ట తిరుగుబాటును తక్షణ నాశనమునుండివలె జాగ్రత్తగా తప్పించుకొనుడి; ఏలయనగా అర్పింపబడిన ఆత్మ వెలుగును ఉద్దేశపూర్వకముగా ఆర్పివేయ ప్రయత్నించువాడు పాపులకు మారుమనస్సు కొరకు ఇవ్వబడిన ఈ జీవితమునందైనను, దేవుని దూతలు గొఱ్ఱెలను మేకలనుండి వేరుపరచి పరలోక రాజ్యము అభ్యంతరకరమైనదంతటినుండి శుద్ధి చేయబడు అంతిమ దినమునందైనను క్షమాపణ పొందడు. వారు చూపు తరువాతి వాక్యభాగము మత్తయిలోని ఉపమానము: “నీవు నీ ప్రతివాదితోకూడ మార్గములో ఉండగానే వానితో శీఘ్రముగా సమ్మతించుము; లేనియెడల ఆ ప్రతివాది నిన్ను న్యాయాధిపతికి అప్పగించును, న్యాయాధిపతి నిన్ను బంటుకు అప్పగించును, నీవు చెరసాలలో వేయబడుదువు. కడపటి కాసు చెల్లించువరకు నీవు అక్కడనుండి ఏ మాత్రమును బయటికి రావని నీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను” (మత్తయి 5:25, 26). ఈ వాక్యభాగములో న్యాయాధిపతి అనగా దేవుడు, ప్రతివాది అనగా అపవాది, బంటు అనగా ఒక దూత, చెరసాల అనగా శుద్ధీకరణ స్థలము అయిన యెడల, నేను వెంటనే లొంగిపోవుదును. కాని న్యాయమును సమదృష్టిని బట్టి తృప్తిపడక తమ పూర్తి హక్కునే మొండిగా పట్టుకొనువారు ఎన్ని ప్రమాదములకును కీడులకును తమను గురిచేసికొందురో చూపి, తద్వారా తన అనుచరులను సమ్మతికి మరింత బలముగా ప్రోత్సహించుటకే క్రీస్తు ఉద్దేశ్యమని ప్రతివాడును చూచిన యెడల, వారి శుద్ధీకరణ స్థలమును మనము ఎక్కడ కనుగొనవలెను?³⁷⁸
377 మత్తయి 12:32; మార్కు 3:28; లూకా 12:10; మత్తయి 5:25.

376 French. “Tellement que si on ote la fantasie de satisfaire, leur purgatorie s’en va bas;”—కనుక సంతృప్తి పరచు భ్రమ తొలగింపబడిన యెడల వారి శుద్ధీకరణ స్థలము కూలిపోవును.

8. “ఆకాశమందున్నవియు భూమియందున్నవియు భూమి క్రిందనున్నవియునైన” సమస్తము క్రీస్తునకు మోకరించునని పౌలు చెప్పిన వాక్యభాగములో వారు వాదము వెదకుచున్నారు (ఫిలిప్పీయులకు 2:10). “భూమి క్రిందనున్నవి” అనగా శాశ్వత శిక్షకు గురియైనవారు కాజాలరనియు, కావున అవి శుద్ధీకరణ స్థలములో బాధపడు ఆత్మలే అయియుండవలెననియు వారు ఊహించుకొనుచున్నారు. మోకరించుట అనగా అపొస్తలుడు నిజమైన ఆరాధనను సూచించెనని అనుకొనినయెడల వారు అంత చెడ్డగా వాదించినవారు కారు; కాని ఆయన కేవలము సమస్త సృష్టి లోబడియుండు ఆధిపత్యమును క్రీస్తు పొందెనని చెప్పుచున్నాడు గనుక, “భూమి క్రిందనున్నవి” అనగా అపవాది దూతలు అని గ్రహించుటకు ఆటంకమేమి? వారు నిశ్చయముగా దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుట నిలుపబడి, అక్కడ భయముతోను వణకుతోను తమ న్యాయాధిపతిని గుర్తింతురు. ఇదే ప్రవచనమును పౌలు స్వయముగా మరియొక చోట ఈ విధముగా వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు: “మనమందరము క్రీస్తు న్యాయపీఠము ఎదుట నిలుచుందుము. ఏలయనగా—నా జీవముతోడు, ప్రతి మోకాలును నా యెదుట వంగును, ప్రతి నాలుకయు దేవుని స్తుతించును అని ప్రభువు చెప్పుచున్నాడని వ్రాయబడియున్నది” (రోమీయులకు 14:10, 11). అయితే ప్రకటన గ్రంథములో చెప్పబడినదానిని ఈ విధముగా వ్యాఖ్యానింపజాలము: “ఆకాశమునందును భూమియందును భూమి క్రిందను సముద్రములోను ఉన్న ప్రతి సృష్టమైన వస్తువును—సింహాసనాసీనుడైయున్నవానికిని గొఱ్ఱెపిల్లకును స్తోత్రమును ఘనతయు మహిమయు ప్రభావమును యుగయుగములు కలుగును గాక అని చెప్పుట వింటిని” (ప్రకటన 5:13). ఇది నేను సులభముగా అంగీకరించెదను; కాని ఇక్కడ లెక్కింపబడిన సృష్టి ఏ రకములవని వారు తలంచుచున్నారు? వివేకములేని, ప్రాణములేని సృష్టి కూడ ఇందులో ఇమిడియున్నదని నిశ్చయము. కావున ఇక్కడ చెప్పబడునదంతయు, పరలోకము యొక్క అత్యున్నత శిఖరమునుండి భూమి యొక్క అంతర్భాగము వరకు విశ్వములోని ప్రతి భాగమును తన తన విధముగా సృష్టికర్త మహిమను ప్రకటించుచున్నదని మాత్రమే.

378 French ఈ వాక్యమును చేర్చుచున్నది: “Brief, que le passage soit regardé et prins en sa simple intelligence, et il n’y sera rien trouvé de ce qu’ils pretendent;”—సంక్షేపముగా, ఆ వాక్యభాగమును దాని సరళమైన భావములో చూచి గ్రహించినయెడల, వారు నటించునదేదియు దానిలో కనబడదు.

మక్కబీయుల చరిత్రలోనుండి (1 Macc. 12:43) వారు చూపు వాక్యభాగమునకు నేను జవాబు చెప్పుటకు ఇష్టపడను; అట్లు చేసిన యెడల ఆ గ్రంథమును ప్రామాణిక గ్రంథములలో చేర్చినట్లు కనబడునేమో. అయినను అగస్టీను³⁷⁹ దానిని ప్రామాణికముగా ఎంచుచున్నాడు. మొదట, ఎంత నమ్మకముతో? ఆయన ఇట్లనుచున్నాడు: “యూదులు మక్కబీయుల గ్రంథమును ధర్మశాస్త్రమును, ప్రవక్తలను, కీర్తనలను ఎంచునట్లు ఎంచరు; వాటిని గూర్చి ప్రభువు, ‘ధర్మశాస్త్రమునందును ప్రవక్తల గ్రంథములయందును కీర్తనలయందును నన్ను గూర్చి వ్రాయబడినవన్నియు నెరవేరవలెను గదా’ అని తన స్వంత సాక్షులుగా సాక్ష్యమిచ్చెను (లూకా 24:44). కాని దానిని సంయమనముతో చదివినను విన్నను అది సంఘముచే నిష్ప్రయోజనముగా స్వీకరింపబడలేదు.” అయినను సిద్ధాంతమును స్థాపించుటలో అది ఏ అధికారమును లేనిదని జెరోము సందేహములేక చెప్పుచున్నాడు; సిప్రియను పేరుతో ఉన్న ప్రాచీన చిన్న పుస్తకమైన De Expositione Symboli నుండి అది ప్రాచీన సంఘములో ఏ గౌరవమును పొందలేదని స్పష్టమగుచున్నది. ఇక్కడ నేను వ్యర్థముగా ఎందుకు వాదించవలెను? రచయిత తానే తనకు ఎంత గౌరవమివ్వవలెనో చాలినంతగా చూపలేదా? చివరకు సరిగా చెప్పబడని దేనికైనను క్షమాపణ వేడుచున్నాడు గదా (2 Macc. 15:38). తన వ్రాతలకు క్షమాపణ అవసరమని ఒప్పుకొనువాడు అవి పరిశుద్ధాత్మ యొక్క వాక్కులు కావని నిశ్చయముగా ప్రకటించుచున్నాడు. ఇంకను చేర్చవలసినదేమనగా, చనిపోయినవారి కొరకు తన అర్పణను యెరూషలేమునకు పంపుటలో యూదా యొక్క భక్తి ప్రశంసింపబడుటకు కారణము, అంత్య పునరుత్థానమును గూర్చి అతనికి గల స్థిరమైన నిరీక్షణయే గాని వేరొకటి కాదు. ఏలయనగా ఆ చరిత్ర రచయిత అతడు చేసినదానిని విమోచన వెలగా చూపుటలేదు; తమ దేశము కొరకును మతము కొరకును పడిపోయిన ఇతర పరిశుద్ధులతో కూడ వారును నిత్యజీవములో పాలుపొందవలెనని మాత్రమే చూపుచున్నాడు. ఆ కార్యము నిజముగా మూఢనమ్మకమునుండియు దారితప్పిన ఆసక్తినుండియు విముక్తమైనది కాదు; కాని అప్పుడు వాడుకలోనున్న బలులు క్రీస్తు రాకతో నిలిచిపోయినవని మనకు నిశ్చయముండగా, ధర్మశాస్త్ర బలిని మనకు వర్తింపజేయుట కేవల వెర్రితనము.

9. అయితే వారు పౌలులో జయింపరాని ఆధారమును కనుగొనిరి గనుక, అది అంత సులభముగా కూలదు అని అనిపించును. ఆయన మాటలివి: “ఎవడైనను ఈ పునాదిమీద బంగారము, వెండి, వెలగల రాళ్లు, కఱ్ఱ, గడ్డి, ఎండుగడ్డి వేసి కట్టినయెడల, ప్రతివాని పని బయలుపడును; ఏలయనగా ఆ దినము దానిని తేటపరచును, అది అగ్నిచేత బయలుపరచబడును; ప్రతివాని పని ఎట్టిదో ఆ అగ్నియే పరీక్షించును. ఎవని పని కాలిపోవునో వాడు నష్టపడును; అయినను వాడు తానే రక్షింపబడును, కాని అగ్ని ద్వారా తప్పించుకొనినట్లే” (1 కొరింథీయులకు 3:12-15). అది శుద్ధీకరణ స్థలపు అగ్ని తప్ప మరేమైయుండును (అని వారు అడుగుదురు); మనము పవిత్రులమై దేవుని రాజ్యములోనికి ప్రవేశించునట్లు పాపపు మలినములు దాని ద్వారా తుడిచివేయబడును. కాని పితరులలో అధికులు³⁸⁰ దీనికి భిన్నమైన భావమును ఇచ్చుచున్నారు—అనగా ప్రభువు తన ప్రజలను శరీర మలినములతో తృప్తిపడకుండునట్లు పరీక్షించు శ్రమ లేక సిలువయే ఇది. ఇది శుద్ధీకరణ స్థల కల్పనకంటె ఎంతో ఎక్కువ సంభావ్యము. అయినను నేను వారితో ఏకీభవింపను, ఏలయనగా ఆ వాక్యభాగమునకు ఇంకను నిశ్చితమైన స్పష్టమైన భావము కలదని నాకు కనబడుచున్నది. కాని దానిని నేను చూపకముందు, ఈ శుద్ధీకరణ అగ్నిగుండా అపొస్తలుడును పరిశుద్ధులందరును వెళ్ళవలసియున్నదని వారు తలంచుదురా అని వారు నాకు సమాధానము చెప్పవలెనని కోరుచున్నాను. వారు కాదనెదరని నేనెరుగుదును; ఏలయనగా సంఘములోని సమస్త అవయవములకు వర్తించునని వారు కలగనుచున్న మిగులు యోగ్యతలు గలవారికి శుద్ధి అవసరమని చెప్పుట మరీ అసంబద్ధము. కాని అపొస్తలుడు దీనినే నొక్కి చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా కొందరి పనులు కాదు గాని అందరి పనులు పరీక్షింపబడునని ఆయన చెప్పుచున్నాడు.³⁸¹ ఇది నా వాదము కాదు గాని అగస్టీనునిదే; ఆయన ఆ వ్యాఖ్యానమును ఇట్లు ఖండించుచున్నాడు.³⁸² ఇంకను అసంబద్ధమైనదేమనగా, కొన్ని పనుల కొరకు వారు అగ్నిగుండా వెళ్ళెదరని ఆయన చెప్పుటలేదు గాని, వారు సంఘమును అత్యంత నమ్మకముగా నిర్మించిన యెడల కూడ, వారి పనులు అగ్నిచేత పరీక్షింపబడిన తరువాతనే వారి ప్రతిఫలమును పొందెదరని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. మొదట, మనుష్యులు కల్పించిన బోధలకు కఱ్ఱ, గడ్డి, ఎండుగడ్డి అను పేర్లు పెట్టినప్పుడు అపొస్తలుడు ఉపమాలంకారమును వాడెనని మనము చూచుచున్నాము. ఆ ఉపమాలంకారము యొక్క ఆధారము స్పష్టమే—అనగా, కఱ్ఱ అగ్నిలో వేయబడినప్పుడు కాలి నశించునట్లు, ఆ బోధలు పరీక్షకు వచ్చినప్పుడు నిలువజాలవు. ఇంకను, ఆ పరీక్ష దేవుని ఆత్మచేత జరుగునని ప్రతివాడును చూచుచున్నాడు. కావున ఉపమాలంకారపు దారమును అనుసరించుచు, దాని భాగములను ఒకదానికొకటి సరిగా అమర్చుచు, ఆయన పరిశుద్ధాత్మ పరీక్షకు అగ్ని అను పేరు పెట్టెను. ఏలయనగా వెండియు బంగారమును అగ్నికి ఎంత దగ్గరగా తేబడునో అంత బలమైన రుజువును తమ నిజత్వమునకును స్వచ్ఛతకును ఇచ్చునట్లు, ప్రభువు సత్యము ఆత్మీయ పరీక్షకు ఎంత పూర్తిగా లోనగునో అంతగా దాని అధికారము బాగుగా స్థిరపరచబడును. ఎండుగడ్డి, కఱ్ఱ, గడ్డి అగ్ని తగిలినప్పుడు హఠాత్తుగా కాలిపోవునట్లు, దేవుని వాక్యముపై స్థాపింపబడని మనుష్యుల కల్పనలు పరిశుద్ధాత్మ పరీక్షకు నిలువజాలక వెంటనే కూలి నశించును. సంక్షేపముగా, కల్పిత బోధలు కఱ్ఱ, ఎండుగడ్డి, గడ్డివలె అగ్నిచేత కాలి నాశనమునకు సిద్ధమైనందున వాటికి వాటితో పోలిక చెప్పబడినయెడల, నిజమైన నాశనము ప్రభువు ఆత్మచేతనే పూర్తియగునను మాట ఉన్నను, ఆ ఆత్మయే వాటిని పరీక్షించు అగ్ని అని తేలుచున్నది. ఈ పరీక్షను పౌలు ప్రభువు దినము అని పిలుచుచున్నాడు; ఇది లేఖనములో సాధారణమైన పదము. ఏలయనగా ప్రభువు ఏదో విధముగా మనుష్యులకు తన సన్నిధిని కనబరచినప్పుడెల్ల ప్రభువు దినము జరుగుచున్నదని చెప్పబడును; ఆయన సత్యము ప్రదర్శింపబడునప్పుడు ప్రత్యేకముగా ఆయన ముఖము ప్రకాశించునని చెప్పబడును. పరిశుద్ధాత్మ పరీక్షయే తప్ప పౌలు మనస్సులో మరి ఏ అగ్నియు లేదని ఇప్పుడు రుజువైనది. అయితే తమ పనుల నష్టమును పొందువారు అగ్నిచేత ఎట్లు రక్షింపబడుదురు? ఆయన ఎట్టివారిని గూర్చి మాట్లాడుచున్నాడో ఆలోచించిన యెడల దీనిని గ్రహించుట కష్టము కాదు. ఏలయనగా సరియైన పునాదిని ఉంచుకొని దానిపై వేర్వేరు పదార్థములను నిర్మించువారిని, అనగా విశ్వాసము యొక్క ప్రధానమైన అవసరమైన అంశములను విడువక, చిన్నవియు తక్కువ ప్రమాదకరమునైన విషయములలో తప్పిపోయి తమ స్వంత కల్పనలను దేవుని వాక్యముతో కలుపువారిని ఆయన సంఘ నిర్మాతలని పిలుచుచున్నాడు. అట్టివారు తమ కల్పనలు నాశనమగుటచేత తమ పని నష్టమును అనుభవింపవలసినవారని నేను చెప్పుచున్నాను. అయినను వారు తామే రక్షింపబడుదురు, కాని అగ్ని ద్వారా తప్పించుకొనినట్లే; అనగా వారి అజ్ఞానమును భ్రమలను ప్రభువు ఆమోదించుచున్నాడని కాదు, పరిశుద్ధాత్మ కృపచేతను శక్తిచేతను వారు వాటినుండి శుద్ధి చేయబడుదురు. కావున దైవ వాక్యము యొక్క బంగారు స్వచ్ఛతను శుద్ధీకరణ స్థలపు కలుషితముతో మలినపరచినవారందరు అవశ్యముగా తమ పని నష్టమును అనుభవింపవలసినవారే.

379 See August. contra Secundum Gaudentii Epistolam, cap. 23 చూడుము.

380 క్రిసోస్టము, అగస్టీను మొదలగువారు; August, Enchirid. ad Laurent. cap 68 చూడుము. 381 French ఇట్లు చేర్చుచున్నది: “auquel nombre universel sont enclos les Apostres;”—ఈ సార్వత్రిక సంఖ్యలో అపొస్తలులు చేరియున్నారు. 382 French, “l’exposition que font aujourdhui nos adversaires;”—నేటి కాలమున మన విరోధులు ఇచ్చు వ్యాఖ్యానము.

10. కాని సంఘములో దీని ఆచరణ అత్యంత ప్రాచీనమైనది. ఈ ఆక్షేపణను పౌలు పరిష్కరించుచున్నాడు; తన కాలమును కూడ ఆ తీర్పులో చేర్చి, సంఘమును నిర్మించుటలో పునాదికి అనుగుణము కాని దేనినైనను దానిపై వేసినవారందరు తమ పని నష్టమును అనుభవింపవలసినవారని ఆయన ప్రకటించుచున్నాడు. కావున చనిపోయినవారి కొరకు ప్రార్థనలు చేయుట పదమూడు వందల సంవత్సరములుగా ఆచారముగా ఉన్నదని నా ప్రతివాదులు ఆక్షేపించినప్పుడు, ఏ దైవ వాక్యముచేత, ఏ ప్రత్యక్షతచేత, ఏ ఉదాహరణచేత అది చేయబడెనని నేను వారిని అడుగుదును. ఏలయనగా ఇక్కడ లేఖన వాక్యభాగములే లేవు, మనము చదువు పరిశుద్ధులందరి ఉదాహరణలలోను అట్టిదేదియు కనబడదు. వారి దుఃఖమును గూర్చియు సమాధి కర్మలను గూర్చియు మనకు అనేకమైన, ఒక్కొక్కప్పుడు సుదీర్ఘమైన కథనములు కలవు; కాని ప్రార్థనలను గూర్చి ఒక్క మాటయైనను చెప్పబడలేదు.³⁸³ అయితే విషయము ఎంత ప్రాముఖ్యమైనదో, అంత ఎక్కువగా వారు దానిని గూర్చి వ్రాయవలసియుండెను. ప్రాచీన కాలమున చనిపోయినవారి కొరకు ప్రార్థనలు చేసినవారు కూడ తమ చర్యకు దేవుని ఆజ్ఞయు న్యాయమైన ఉదాహరణయు ఆధారము కాదని చూచిరి. అట్లయినచో వారు దానిని చేయుటకు ఎందుకు తెగించిరి? ఇందులో వారు మనుష్యుల సాధారణ స్థితినే అనుభవించిరని నేను భావించుచున్నాను; కావున వారు చేసినది అనుకరింపదగినది కాదని నేను పట్టుబట్టుచున్నాను. పౌలు ఆజ్ఞాపించినట్లు (రోమీయులకు 14:23) విశ్వాసులు ఏ కార్యమునైనను అది యుక్తమని దృఢ నమ్మకము లేకుండ చేయరాదు; ఈ నమ్మకము ప్రార్థనయందు ప్రత్యేకముగా అవసరము. అయినను వారు ఏదో కారణముచేత ప్రేరేపింపబడిరని భావింపవలెను; వారు తమ దుఃఖమునకు ఊరటను వెదకిరి; దేవుని సన్నిధిలో చనిపోయినవారికి తమ ప్రేమకు ఏదైనను సాక్ష్యమిచ్చకపోవుట క్రూరముగా తోచెను. మానవ మనస్సు ఇట్లు భావించుట ఎంత సహజమో అందరును అనుభవమువలన ఎరుగుదురు.

స్వీకరింపబడిన ఆచారము కూడ ఒక విధమైన దివిటీయై అనేకుల మనస్సులను రగిలించెను. అన్యజనులందరిలోను అన్ని యుగములలోను చనిపోయినవారికి కొన్ని కర్మలు చెల్లింపబడెననియు, ప్రతి సంవత్సరము వారి ప్రేతాత్మల (manes) కొరకు శుద్ధి కర్మలు జరిగెననియు మనము ఎరుగుదుము. సాతాను ఈ మోసములచేత మూర్ఖ మనుష్యులను మోసగించినను, మోసము చేయు సాధనములు ఒక సరియైన సూత్రమునుండి తీసికొనబడెను—అనగా, మరణము నాశనము కాదు గాని ఈ జీవితమునుండి మరియొక జీవితమునకు ప్రయాణము. తాము నమ్ముచున్నట్లు చెప్పుకొనిన ఆ భావి జీవితము కొరకు సిద్ధపడుట వారు నిర్లక్ష్యము చేసినందున, మూఢనమ్మకమే అన్యజనులను దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుట ఎల్లప్పుడును నిరుత్తరులనుగా విడిచెనని సందేహమే లేదు. అందువలన క్రైస్తవులు అన్యజనులకంటె హీనులుగా కనబడకుండునట్లు, చనిపోయినవారు పూర్తిగా నాశనమైనట్లు వారికి ఏ సేవయు చెల్లింపకపోవుటకు సిగ్గుపడిరి. అందువలననే వారి అవివేక శ్రద్ధ; ఏలయనగా అంత్యక్రియల విందులను అర్పణలను సమకూర్చుటలో ఆలస్యము చేసిన యెడల తాము గొప్ప అవమానమునకు గురియగుదుమని వారు తలంచిరి. ఇట్లు వక్రమైన పోటీచేత ప్రవేశపెట్టబడినది అప్పుడప్పుడు క్రొత్త చేర్పులను పొందుచుండెను; చివరకు బాధపడుచున్న చనిపోయినవారికి సహాయము చేయుటలోనే పోపు మతము యొక్క అత్యున్నత పరిశుద్ధత ఉన్నదనునంతవరకు వచ్చెను. కాని “ప్రభువునందు చనిపోవువారు ధన్యులు” అని లేఖనము చెప్పినప్పుడు, “వారు తమ ప్రయాసములనుండి విశ్రమించెదరు” అని కారణమును చేర్చినప్పుడు (ప్రకటన 14:13) అది ఎంతో శ్రేష్ఠమైన ఎంతో దృఢమైన ఆదరణను ఇచ్చుచున్నది. సంఘములో ప్రార్థన యొక్క వక్రమైన విధానమును స్థాపించునంతగా మన ప్రేమను సడలింపరాదు. ఈ విషయమున ప్రాచీన రచయితలలో మనకు కనబడునదంతయు ప్రజల ఆచారమునకును సామాన్యుల అజ్ఞానమునకును గౌరవమిచ్చుటకే అని, కొంచెమైనను వివేకము గల ప్రతివాడును సులభముగా గ్రహించును. వారును తప్పిదములోనికి కొట్టుకొనిపోయిరని నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను; తొందరపాటు నమ్మకము యొక్క సాధారణ ఫలితము వివేచనను నాశనము చేయుటయే. అయితే చనిపోయినవారి కొరకు ప్రార్థనను వారు సిఫారసు చేసినప్పుడు సందేహముతోనే చేసిరని ఆ వాక్యభాగములే చూపుచున్నవి. బలిపీఠము వద్ద పవిత్ర కర్మలు జరుగునప్పుడు తనను జ్ఞాపకము చేసికొనవలెనని తన తల్లియైన మోనికా ఆసక్తితో వేడుకొనెనని అగస్టీను తన Confessions లో తెలుపుచున్నాడు; అది నిస్సందేహముగా ఒక వృద్ధురాలి కోరికయే, దానిని ఆమె కుమారుడు లేఖనముతో పరీక్షింపక, సహజ ప్రేమచేత ఇతరులు ఆమోదింపవలెనని కోరెను. ఆయన పుస్తకము De Cura pro Mortuis Agenda (చనిపోయినవారి విషయమై శ్రద్ధ చూపుటను గూర్చి), సందేహములతో ఎంతగా నిండియున్నదనగా దాని చల్లదనమే మూర్ఖ ఆసక్తి యొక్క ఉష్ణమును ఆర్పివేయగలదు. చనిపోయినవారికి పోషకుడైనట్లు నటించుచు ఎవడైనను, కేవలము సంభావ్యతలతో వ్యవహరించిన యెడల, ఇంతకుముందు శ్రద్ధ గలవారిని ఉదాసీనులనుగా చేయుటయే దాని ఫలితము.³⁸⁴

383 French, “L’Escriture raconte souventesfois et bien au long, comment les fideles ont pleuré la mort de leurs parens, et comment ils les ont ensevelis; mais qu’ils ayent prié pour eux, il n’en est nouvelles;”—విశ్వాసులు తమ బంధువుల మరణమును గూర్చి ఎట్లు విలపించిరో, వారిని ఎట్లు పాతిపెట్టిరో లేఖనము తరచుగాను సుదీర్ఘముగాను తెలుపుచున్నది; కాని వారి కొరకు ప్రార్థించిరని ఎన్నడును సూచింపబడలేదు.

ఈ సిద్ధాంతమునకు ఏకైక ఆధారమేమనగా, చనిపోయినవారి కొరకు ప్రార్థించు ఆచారము ప్రబలినందున ఆ కర్తవ్యమును తృణీకరింపరాదు. కాని చనిపోయినవారికి సహాయపడుట భక్తియుక్తమైనదని ప్రాచీన సంఘ రచయితలు తలంచిరని అంగీకరించినను, ఎన్నడును మోసపరచని నియమమును ఎల్లప్పుడును పాటింపవలెను—అనగా మన ప్రార్థనలలో మన స్వంతమైనదేదియు ప్రవేశపెట్టరాదు; మన కోరికలన్నిటిని దేవుని వాక్యమునకు లోబడినవిగా ఉంచవలెను, ఏలయనగా మనము దేనిని అడుగవలెనని ఆయన కోరునో అది నిర్దేశించుట ఆయనకే చెందును. ఇప్పుడు, ధర్మశాస్త్రమంతటిలోను సువార్తయందును చనిపోయినవారి కొరకు ప్రార్థించు హక్కును సమర్థించు ఒక్క అక్షరమైనను లేదు గనుక, దేవుడు ఆజ్ఞాపించినదానికి ఒక్క అడుగైనను ఆవల వెళ్లుట ప్రార్థనను అపవిత్రము చేయుటయే. అయితే మా ప్రతివాదులు తమ తప్పిదమును ప్రాచీన సంఘముతో పంచుకొనుచున్నామని గర్వింపకుండునట్లు, ఆ రెండింటికి మధ్య విస్తార భేదమున్నదని నేను చెప్పుచున్నాను. ప్రాచీనులు చనిపోయినవారిని జ్ఞాపకము చేసికొనిరి, వారిపట్ల ఏ శ్రద్ధయు విడిచిపెట్టినట్లు కనబడకుండునట్లు; అయినను వారి స్థితిని గూర్చి తమకు సందేహమున్నదని వారు అదే సమయమున ఒప్పుకొనిరి; శుద్ధీకరణ స్థలమును గూర్చి వారు అది అనిశ్చితమని తాము ఎంచలేదని సూచించు ఏ ప్రకటనయు నిశ్చయముగా చేయలేదు. ఇప్పటివారు శుద్ధీకరణ స్థలమను తమ కల విశ్వాస సూత్రముగా ప్రశ్నింపకుండ స్వీకరింపబడవలెనని పట్టుపట్టుచున్నారు. ప్రాచీనులు పరిశుద్ధ భోజన సహవాసములో తమ చనిపోయినవారిని ప్రభువునకు అప్పగించుట కేవలము అరుదుగాను పైపైనను చేసిరి. ఇప్పటివారు చనిపోయినవారి విషయమై శ్రద్ధను నిరంతరము ఒత్తిడి చేయుచు, దానిని విడువక ప్రబోధించుటచేత, అది ప్రేమ యొక్క ఇతర సేవలన్నిటికంటె ఎక్కువ ప్రధానమని చూపుచున్నారు. అయితే అప్పటి కాలమున వాడుకలోనున్న చనిపోయినవారి కొరకైన ఆ ప్రార్థనలన్నిటిని స్పష్టముగా కూలద్రోయు కొన్ని వాక్యభాగములను ప్రాచీన రచయితలనుండి³⁸⁵ చూపుట మనకు కష్టము కాదు. అగస్టీను వాక్యభాగమే అట్టిది; దానిలో శరీర పునరుత్థానమును నిత్యమహిమను అందరు ఎదురుచూచుచున్నారనియు, కాని మరణము తరువాత వచ్చు విశ్రాంతి అర్హుడైన ప్రతివాడును మరణించినప్పుడే పొందుననియు ఆయన చూపుచున్నాడు. కావున నీతిమంతులందరును అపొస్తలులు, ప్రవక్తలు, హతసాక్షులవలెనే మరణించిన వెంటనే ధన్యమైన విశ్రాంతిని అనుభవించుదురని ఆయన ప్రకటించుచున్నాడు. వారి స్థితి ఇట్లున్న యెడల మన ప్రార్థనలు వారికి ఏమి చేకూర్చును?³⁸⁶ సామాన్యుల మనస్సులను వారు మంత్రముగ్ధులను చేసిన ఆ స్థూల మూఢనమ్మకములను గూర్చి నేను చెప్పను; అయినను అవి అసంఖ్యాకములు, వాటిలో చాలా భాగము ఎంత వికృతమైనవి అనగా వాటిని ఏ మర్యాద ముసుగుతోను కప్పివేయజాలరు. లోకము మత్తులో ఉండగా వారు తమకు ఇష్టమైనట్లు నడిపిన అత్యంత సిగ్గుమాలిన వ్యాపారములను గూర్చియు నేను చెప్పను. ఏలయనగా నేను ఎన్నడును ముగింపునకు రాను; వాటిని లెక్కించకయే, భక్తిగల పాఠకుడు ఇక్కడ తన మనస్సాక్షిని స్థిరపరచుకొనుటకు చాలినంత కనుగొనును.

384 French, “Le liure qu’il à composé tout expres de cest argument, et qu’il a intitulé, Du soin pour les morts, est envellopé en tant de doutes, qu’il doit suffire pour refroidir ceux qui y auroyent devotion; pour le moins en voyant qu’il ne s’aide que de conjectures bien legeres et foibles, on verra qu’on ne se doit point fort empescher d’une chose où il n’y a nulle importance;”—ఆయన ఈ విషయమును గూర్చియే ప్రత్యేకముగా రచించి “చనిపోయినవారి విషయమై శ్రద్ధను గూర్చి” అను పేరు పెట్టిన గ్రంథము ఎన్నో సందేహములతో చుట్టబడియున్నందున, దానియందు భక్తి గలవారిని చల్లార్చుటకు అది చాలును; కనీసము ఆయన చాల తేలికైన బలహీనమైన ఊహలనే ఆధారము చేసికొనుచున్నాడని చూచినప్పుడు, ఏ ప్రాముఖ్యతయు లేని విషయమై మనము అంతగా శ్రమపడనక్కరలేదని కనబడును.

385 August. Homil. in Joann. 49. De Civitate Dei. Lib. 21 cap. 13-24 చూడుము.

386 ఈ వాక్యము యొక్క తరువాతి భాగమునకు French ఇట్లున్నది: “et toutesfois il y aura matiere assez ample de les pourmener en cette campagne, veu qu’ils n’ont nulle couleur pour jamais;”—అయినను వారిని ఈ మైదానమంతటా త్రిప్పుటకు చాలినంత విస్తార విషయము కలదు; ఏలయనగా వారికి ఏ సాకును ఎన్నడును లేదు, వారు ఇంతవరకు ఉన్న వంచకులందరిలో అతి నీచమైన వంచకులని నిరూపింపబడవలెను.