ఈ తెలుగు ఎడిషన్ UECF.NET కొరకు AI-సహాయంతో చేసిన పూర్ణ అనువాదము మరియు సంపాదకీయ గుణ సమీక్ష ద్వారా సిద్ధం చేయబడింది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
పాత నిబంధనకును క్రొత్త నిబంధనకును గల సాదృశ్యము
అధ్యాయము 10.
పాత నిబంధనకును క్రొత్త నిబంధనకును గల సాదృశ్యము.
ఈ అధ్యాయము నాలుగు భాగములతో కూడియున్నది. I. ఈ చర్చ యొక్క సారము, ప్రయోజనము, అవశ్యకత, 1వ అనుభాగము. II. సాధారణముగా చెప్పవలెనన్న పాత ఏర్పాటును క్రొత్త ఏర్పాటును వాస్తవమున ఒకటే అనియు, అయినను వేర్వేరు రీతులలో నిర్వహింపబడినవనియు రుజువు. రెండు ఏర్పాట్లు సంపూర్ణముగా ఏకీభవించు మూడు అంశములు, 2–4 అనుభాగములు. III. క్రొత్త నిబంధనవలెనే పాత నిబంధనయును అమరత్వ నిరీక్షణను, రాబోవు జీవితమును లక్ష్యముగా కలిగియుండెను; దీనినుండి మరి రెండు సాదృశ్యములు, అనగా ఏకీభవించు మరి రెండు అంశములు వచ్చును—అవి, రెండును దేవుని ఉచిత కనికరముచేత స్థాపింపబడినవి, క్రీస్తు విజ్ఞాపనచేత స్థిరపరచబడినవి అనునవి. ఇది అనేక వాదనలచేతను, లేఖన భాగములచేతను, ఉదాహరణలచేతను రుజువు చేయబడినది, 5–23 అనుభాగములు. IV. మొత్తము అధ్యాయము యొక్క ముగింపు; ఇక్కడ మరింత దృఢపరచుటకై కొన్ని లేఖన భాగములు చూపబడినవి. సద్దూకయ్యుల యొక్కయు ఇతర యూదుల యొక్కయు వితండవాదముల ఖండన.
అనుభాగములు.
1. పీఠిక; సర్వేటస్‌కును అనాబాప్టిస్టులకును విరుద్ధముగా రెండు ఏర్పాట్ల సాదృశ్యమును రుజువు చేయవలసిన అవశ్యకతను చూపుచున్నది.
2. ఈ సాదృశ్యము సాధారణముగా. రెండు నిబంధనలును వేర్వేరు రీతులలో నిర్వహింపబడినను వాస్తవమున ఒక్కటే. అవి సంపూర్ణముగా ఏకీభవించు మూడు అంశములు.
3. మొదటి సాధారణ సాదృశ్యము లేక ఏకీభావము—అనగా క్రొత్త నిబంధనవలెనే పాత నిబంధనయును తన వాగ్దానములను ప్రస్తుత జీవితమునకు మించి విస్తరింపజేసి, అమరత్వము గూర్చిన స్థిరమైన నిరీక్షణను చూపెను. ఈ సాదృశ్యమునకు కారణము. ఆక్షేపణకు సమాధానము.
4. సాదృశ్యము యొక్క మిగిలిన రెండు అంశములు—అనగా రెండు నిబంధనలును దేవుని కనికరమునందు స్థాపింపబడెను, క్రీస్తు మధ్యవర్తిత్వముచేత స్థిరపరచబడెను.
5. ఈ సాదృశ్యపు అంశములలో మొదటిది మిగిలిన రెండింటికి పునాది యగుటచేత, దానికి సుదీర్ఘమైన రుజువు ఇయ్యబడినది. మొదటి వాదము ఒక భాగమునుండి తీసికొనబడినది; అందులో పౌలు రెండు ఏర్పాట్ల సంస్కారములకును ఒకే అర్థము ఉన్నదని చూపుచు, ప్రాచీన సంఘము యొక్క స్థితి మన స్థితివంటిదేనని రుజువు చేయుచున్నాడు.
6. యోహాను 6:49 నుండి ఒక ఆక్షేపణ—అనగా ఇశ్రాయేలీయులు అరణ్యములో మన్నా తిని చనిపోయిరి, క్రైస్తవులు క్రీస్తు శరీరమును భుజించి చనిపోరు. సువార్తికుని యొక్క ఈ భాగమును అపొస్తలుని యొక్క ఆ భాగముతో సమన్వయపరచు సమాధానము.
7. ధర్మశాస్త్రమునుండియు ప్రవక్తలనుండియు మరొక రుజువు—అనగా క్రీస్తు ప్రత్యక్షపరచబడక పూర్వమే ఆత్మలను సజీవపరచుటలో దైవవాక్యము యొక్క శక్తి. అందువలన విశ్వసించిన యూదులు నిత్యజీవమను నిరీక్షణకు ఎత్తబడిరి.
225 రెండు ఏర్పాట్ల ఏకీభావమును గూర్చి అగస్టీను యొక్క Lib. de Moribus Eccles. Lat. చూడుము, ముఖ్యముగా cap. 28.
8. నిబంధన యొక్క రూపమునుండి మూడవ రుజువు; క్రీస్తు శరీరమున ప్రత్యక్షపరచబడుటకు ముందును తరువాతను అది వాస్తవమున ఒక్కటేనని ఇది చూపుచున్నది.
9. ఆ రూపము వ్యక్తపరచబడిన స్పష్టమైన మాటలనుండి పూర్వ రుజువునకు దృఢీకరణ. పూర్వమునుండియు, దేవుని స్వభావమునుండియు పొందిన మరొక దృఢీకరణ.
10. ఉదాహరణలనుండి నాల్గవ రుజువు. ఆదాము, హేబెలు, నోవహు వివిధ శోధనలచేత పరీక్షింపబడినప్పుడు, వర్తమానమును లక్ష్యపెట్టక, సజీవ విశ్వాసముతోను జయింపరాని నిరీక్షణతోను మెరుగైన జీవితమును ఆశించిరి. కావున సువార్త క్రింద విశ్వాసులకు ఉన్న లక్ష్యమే వారికిని ఉండెను.
11. అబ్రాహాము ఉదాహరణనుండి నాల్గవ రుజువు యొక్క కొనసాగింపు; అతని పిలుపును అతని జీవితమంతటి నడతయును అతడు నిత్య సౌభాగ్యమును తీవ్రముగా ఆశించెనని చూపుచున్నవి. ఆక్షేపణకు సమాధానము.
12. ఇస్సాకు, యాకోబుల ఉదాహరణలనుండి నాల్గవ రుజువు యొక్క కొనసాగింపు.
13. నాల్గవ రుజువు యొక్క ముగింపు. ఆదాము, హేబెలు, నోవహు, అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబు, ధర్మశాస్త్రము క్రింద ఉన్న ఇతరులును దైవ వాగ్దానముల నెరవేర్పును భూమియందు కాక పరలోకమునందు ఎదురుచూచిరి. అందువలన వారు ఈ జీవితమును భూలోక యాత్రయని పిలిచిరి, నిత్య సౌభాగ్యమునకు సూచనగా ఉన్న కనాను దేశమున తమ్మును పాతిపెట్టవలెనని కోరిరి.
14. యాకోబు జ్యేష్ఠత్వమును పొందుటలో చూపిన ఆసక్తినుండి ఐదవ రుజువు. ఇది భవిష్యత్ జీవితము పట్ల ప్రబలమైన కోరికను చూపుచున్నది. బిలాము కూడ దీనిని కొంతమేర గ్రహించెను.
15. దావీదునుండి ఆరవ రుజువు; అతడు ప్రభువునుండి ఇంత గొప్ప వాటిని ఎదురుచూచుచు, అయినను ప్రస్తుత జీవితము కేవలము వ్యర్థమని ప్రకటించుచున్నాడు.
16. దావీదునుండియే ఏడవ రుజువు. విశ్వాసుల సౌభాగ్యమును గూర్చిన అతని వర్ణనలు భవిష్యత్ స్థితియందు మాత్రమే నెరవేరగలవు.
17. భక్తులందరి సామాన్య భావమునుండియు ఒప్పుకోలునుండియు ఎనిమిదవ రుజువు; వారు ప్రస్తుత ఛాయామయ జీవితమున తాము చూడనిదానిని పరలోకమున పొందవలెనని విశ్వాసముచేతను నిరీక్షణచేతను వెదకిరి.
18. లోకనాశము మధ్యనే నీతిమంతులు చూపు ఉల్లాసమునుండి పూర్వ రుజువు యొక్క కొనసాగింపును దృఢీకరణయును.
19. యోబునుండి తొమ్మిదవ రుజువు; అతడు ఈ నిరీక్షణను అత్యంత స్పష్టముగా చెప్పెను. రెండు ఆక్షేపణలకు సమాధానము.
20. తరువాతి ప్రవక్తలనుండి పదవ రుజువు; నీతిమంతుల సౌభాగ్యము ప్రస్తుత జీవిత పరిమితులకు ఆవల ఉన్నదని వారు బోధించిరి.
21. ఇది యెహెజ్కేలు యొక్క ఎండిన ఎముకల దర్శనముచేతను, యెషయాలోని ఒక భాగముచేతను స్పష్టముగా స్థాపింపబడినది.
22. ప్రవక్తలలోని కొన్ని భాగములనుండి చివరి రుజువు; అవి పరలోక రాజ్యమున నీతిమంతులకు కలుగు భవిష్యత్ అమరత్వమును స్పష్టముగా చూపుచున్నవి.
23. రెండు ఏర్పాట్ల సాదృశ్యమును గూర్చిన మొత్తము చర్చ యొక్క ముగింపు. మరింత దృఢీకరణకై నాలుగు లేఖన భాగములు చూపబడినవి. నిత్య రక్షణను, సంఘము యొక్క స్థిరమైన నిరీక్షణను నిరాకరించిన సద్దూకయ్యుల యొక్కయు ఇతర యూదుల యొక్కయు దోషము యొక్క ఖండన.
1. పైన చెప్పబడిన దానినుండి, లోకము ఆరంభమైనప్పటినుండి దేవుడు తన ప్రత్యేక ప్రజలనుగా స్వీకరించిన వారందరును మనవలెనే ఒకే షరతులపైనను ఒకే బోధా బంధము క్రిందను ఆయనతో నిబంధనలోనికి చేర్చబడిరని ఇప్పుడు స్పష్టమై యుండవలెను. అయితే ఈ విషయమును స్థాపించుట చిన్న ప్రాముఖ్యత గలది కాదు గనుక, దీనిని అనుబంధముగా ఇచ్చట చేర్చి, పితరులు మనతో ఒకే స్వాస్థ్యమునకు భాగస్థులై, ఒకే మధ్యవర్తియొక్క కృపచేత ఉమ్మడి రక్షణను నిరీక్షించినందున, ఈ విషయమున వారి స్థితి మన స్థితికంటె ఎంతవరకు భిన్నముగా ఉండెనో చూపెదను. ఏలయనగా, దేవుని ప్రజలలో భక్తికిని మతమునకును ఎన్నడును మరియొక ప్రమాణము లేకుండెనని మేము రుజువు కొరకు ధర్మశాస్త్రమునుండియు ప్రవక్తలనుండియు సమకూర్చిన భాగములు స్పష్టము చేయుచున్నను, పాత క్రొత్త నిబంధనల భేదమును గూర్చి సామాన్య పాఠకులను కలవరపరచు రీతిలో అనేక విషయములు వ్రాయబడియున్నందున, ఈ విషయము యొక్క ఉత్తమమైన, మరింత ఖచ్చితమైన చర్చ కొరకు ఇక్కడ ప్రత్యేక స్థలమును కేటాయించుట యుక్తము. ఈ చర్చ ఎటుచూచినను అత్యంత ప్రయోజనకరమైనదే; అయినను ఆ రాక్షసుడైన దుర్మార్గుడు సర్వేటస్‌చేతను, అనాబాప్టిస్టుల తెగకు చెందిన కొందరు పిచ్చివారిచేతను ఇది అవసరమైనదిగా చేయబడినది. వారు ఇశ్రాయేలు ప్రజను ఏదో పందుల మందను తలంచునట్లే తలంచుచు, ప్రభువు వారిని ఇక్కడ ఇహలోక ఆశీర్వాదములతో కడుపు నింపెననియు, ఆశీర్వదింపబడిన అమరత్వపు నిరీక్షణను వారికి ఇయ్యలేదనియు అసంబద్ధముగా భావించుచున్నారు.226 ఈ విషమయమైన దోషమునుండి భక్తిగల మనస్సులను కాపాడుదము; అదే సమయమున పాత క్రొత్త నిబంధనల భేదమును గూర్చి ప్రస్తావన వచ్చినప్పుడు సాధారణముగా పుట్టు కష్టములన్నిటిని తొలగించుదము. ప్రసంగవశమున, క్రీస్తు ప్రత్యక్షపరచబడక పూర్వము ప్రభువు ఇశ్రాయేలీయులతో చేసిన నిబంధనకును, క్రీస్తు ప్రత్యక్షపరచబడిన ఇప్పుడు ఆయన మనతో చేసిన నిబంధనకును గల సాదృశ్యమేమి, భేదమేమి అనుదానిని కూడ పరిశీలించుదము.
2. నిజమునకు, ఈ రెండింటిని ఒక్క మాటలో వివరింపవచ్చును. పితరులందరితో చేయబడిన నిబంధన వాస్తవమునందును సారమునందును మనదానికి భిన్నముగా ఉండుటకు బదులు, అది సంపూర్ణముగా ఒక్కటియే; అయినను నిర్వహణ భిన్నము. కాని ఈ సంక్షిప్త సారాంశము ఎవనికైనను ఈ విషయమును పూర్తిగా అర్థము చేయించుటకు చాలదు గనుక, మన వివరణ ప్రయోజనకరముగా ఉండవలెనన్న మరింత విస్తరింపవలెను. అయినను ఈ రెండు ఏర్పాట్ల సామ్యమును, లేక ఏకత్వమును చూపుటలో, ఇదివరకే చర్చింపబడిన వివరములను మరల చర్చించుట అనవసరము; మరియు ఇంకను వేరొకచోట పరిగణింపవలసిన వాటిని ప్రవేశపెట్టుట అకాలము. మనము ఇక్కడ నొక్కి చెప్పగోరునది మూడు శీర్షికల క్రింద కుదింపవచ్చును:—మొదటిది, ఇహలోక సంపదయు సౌభాగ్యమును యూదులు ఆశించవలెనని ఆహ్వానింపబడిన లక్ష్యము కాదు; వారు అమరత్వ నిరీక్షణలోనికి చేర్చబడిరి, మరియు ఈ దత్తత యొక్క నిశ్చయత ధర్మశాస్త్రముచేతను ప్రవక్తలచేతను ప్రత్యక్ష ప్రకటనలద్వారా ఇయ్యబడెను. రెండవది, వారు ప్రభువుతో సమాధానపరచబడిన నిబంధన వారి స్వంత యోగ్యతలపై ఆధారపడలేదు; వారిని పిలిచిన దేవుని కనికరముపైనే కేవలము ఆధారపడెను. మూడవది, వారిని దేవునితో ఐక్యపరచి, ఆయన వాగ్దానములను పొందుటకు సమర్థులనుగా చేసిన మధ్యవర్తియైన క్రీస్తును వారు కలిగియుండిరి, ఎరిగియుండిరి. వీటిలో రెండవది బహుశా ఇంకను సరిగా అర్థము కాలేదు గనుక, దాని స్వస్థలమున పూర్తిగా పరిగణింపబడును (మూడవ గ్రంథము, 15–18 అధ్యాయములు). ఏలయనగా ప్రభువు తన ప్రజలకు ఇచ్చినదంతయు, వాగ్దానము చేసినదంతయు కేవల మంచితనముచేతను దయచేతను కలిగినదని ప్రవక్తలలోని అనేక స్పష్టమైన భాగములచేత మనము రుజువు చేయుదుము. మూడవది కూడ వివిధ చోట్ల అస్పష్టముగా కాక చూపబడినది. మొదటిది సహితము ఉపేక్షింపబడలేదు.
3. వీటిలో మొదటిది ప్రస్తుత విషయమునకు ఎక్కువ సంబంధించినదియు, ఎక్కువ వివాదాస్పదమైనదియు అగుటచేత, దానిని ఎక్కువ వివరముగా పరిగణించెదము; అదే సమయమున మిగిలిన వాటిలో దేనికైనను వివరణ అవసరమైనచోట, ప్రసంగవశమున దానిని అందించుటకును, లేదా తరువాత తగిన స్థలమున చేర్చుటకును జాగ్రత్త వహించెదము. అపొస్తలుడు నిజముగా సమస్త సందేహమును తొలగించుచున్నాడు; దేవుడు తన కుమారుడైన యేసుక్రీస్తును గూర్చి ఇచ్చిన సువార్తను “ఆయన తన ప్రవక్తల ద్వారా పరిశుద్ధ లేఖనములలో ముందుగా వాగ్దానము చేసెను” అని చెప్పుచున్నాడు (రోమీయులకు 1:2). మరల, “దేవుని నీతి ధర్మశాస్త్రము లేకుండగనే బయలుపరచబడియున్నది, ధర్మశాస్త్రమును ప్రవక్తలును దానికి సాక్ష్యమిచ్చుచున్నారు” అని చెప్పుచున్నాడు (రోమీయులకు 3:21). ఏలయనగా సువార్త మనుష్యుల హృదయములను ప్రస్తుత జీవితమునందలి అనుభవమునకు పరిమితము చేయదు; వారిని అమరత్వ నిరీక్షణకు ఎత్తుచున్నది. వారిని భూసంబంధమైన సుఖములకు బిగించి యుంచదు; పరలోకమున నిధి దాచబడియున్నదని ప్రకటించుచు హృదయమును అక్కడికి కూడ కొనిపోవుచున్నది. ఏలయనగా మరియొకచోట ఆయన ఇట్లు వివరించుచున్నాడు: “మీరు [సువార్తను] నమ్మిన తరువాత, వాగ్దానము చేయబడిన ఆ పరిశుద్ధాత్మచేత ముద్రింపబడితిరి; ఆ ఆత్మ సంపాదింపబడిన స్వాస్థ్యము యొక్క విమోచనము వరకు మన స్వాస్థ్యమునకు సంచకరువై యున్నాడు,” (ఎఫెసీయులకు 1:13, 14). మరల, “క్రీస్తుయేసునందు మీకున్న విశ్వాసమును గూర్చియు, పరిశుద్ధులందరి యెడల మీకున్న ప్రేమను గూర్చియు విని, సువార్త యొక్క సత్య వాక్యమందు మీరు ముందు వినిన, పరలోకమందు మీకొరకు ఉంచబడిన నిరీక్షణను బట్టి,” (కొలొస్సయులకు 1:4). మరల, “మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మహిమను మీరు పొందునట్లు మన సువార్త ద్వారా ఆయన మిమ్మును పిలిచెను,” (2 థెస్సలొనీకయులకు 2:14). అందువలనే అది రక్షణ వాక్యమనియు, దేవుని శక్తియనియు, నమ్మిన ప్రతివానికి రక్షణ అనియు, పరలోక రాజ్యమనియు పిలువబడుచున్నది.227 సువార్త సిద్ధాంతము ఆత్మసంబంధమైనదియు, అక్షయ జీవమును స్వాధీనపరచుకొనుటకు ప్రవేశము కలిగించునదియు అయినయెడల, ఎవరికి అది వాగ్దానము చేయబడి ప్రకటింపబడెనో వారు ఆత్మ యొక్క శ్రద్ధను పూర్తిగా విడిచి, పశువులవలె శారీరక సుఖముల అనుభవమున మందబుద్ధితో జీవించిరని మనము తలంపవద్దు. ధర్మశాస్త్రమును ప్రవక్తలును కలిగియున్న సువార్త వాగ్దానములు ఒక క్రొత్త ప్రజ కొరకు ఉద్దేశింపబడెనని ఇక్కడ ఎవడును వితండవాదము చేయకుండును గాక.228 ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రమున వాగ్దానము చేయబడిన సువార్తను గూర్చి ఆ మాట చెప్పిన కొంత సేపటికే పౌలు, “ధర్మశాస్త్రము ఏమి చెప్పుచున్నదో అది ధర్మశాస్త్రము క్రింద ఉన్నవారితోనే చెప్పుచున్నది” అని చేర్చుచున్నాడు. నిజమే, అతడు అక్కడ వేరొక విషయమును గూర్చి మాటలాడుచున్నాడని నేనంగీకరింతును; కాని ధర్మశాస్త్రమున ఉన్నదంతయు యూదులను ఉద్దేశించినదని అతడు చెప్పినప్పుడు, ధర్మశాస్త్రమున వాగ్దానము చేయబడిన సువార్తను గూర్చి కొన్ని వచనముల ముందే తాను చెప్పినదానిని మరచిపోవునంత విస్మృతి అతనికి లేదు. కావున సువార్త యొక్క వాగ్దానములు పాత నిబంధన క్రిందనే ఇమిడియున్నవని చెప్పుటలో, పాత నిబంధన ప్రత్యేకముగా భవిష్యత్ జీవితమును గూర్చినదని అపొస్తలుడు అత్యంత స్పష్టముగా రుజువు చేయుచున్నాడు.
226 ఫ్రెంచి పాఠము ఇది: “Veu qu’ils pensent qu notre Seigneur l’ait voulu seulement engraisser enterre comme en une auge, sans seperance aucune de l’immortalité celeste;”—ప్రభువు వారిని భూమిపై మాత్రమే, ఒక పందుల తొట్టిలో వలె, పరలోక అమరత్వమను నిరీక్షణ ఏదియు లేకుండ బలియునట్లు చేయగోరెనని వారు తలంచుచున్నారు గనుక అని భావము.
4. ఇదే విధముగా పాత నిబంధన దేవుని ఉచిత కనికరముచేత స్థాపింపబడెననియు, క్రీస్తు విజ్ఞాపనచేత స్థిరపరచబడెననియు మనము నిర్ణయించుచున్నాము. ఏలయనగా సువార్త ప్రకటన పాపులు తమ స్వంత యోగ్యత ఏమియు లేకుండ దేవుని తండ్రివంటి దయచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడుదురనుటకంటె ఎక్కువ ఏమియు ప్రకటింపదు. అది అంతయు క్రీస్తునందే సంగ్రహింపబడియున్నది. అట్లయిన, క్రీస్తునందు మాత్రమే పునాది గల సువార్త నిబంధనలో యూదులు భాగస్థులైరని మనకు తెలియుచుండగా, వారిని క్రీస్తు లేనివారినిగా చూపుటకు ఎవడు తెగించును? విశ్వాసముచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడు సిద్ధాంతమున వారు ఉపదేశింపబడిరని మనకు తెలియుచుండగా, వారిని ఉచిత రక్షణ యొక్క ప్రయోజనమునకు పరాయివారినిగా చేయుటకు ఎవడు తెగించును? స్పష్టమైన విషయమును గూర్చి ఎక్కువ నిలువక, మన ప్రభువు చెప్పిన ప్రశస్త వాక్యము మనకు ఉన్నది: “మీ తండ్రియైన అబ్రాహాము నా దినమును చూచెదనని ఉల్లసించెను; అతడు దానిని చూచి సంతోషించెను,” (యోహాను 8:56). క్రీస్తు ఇక్కడ అబ్రాహామును గూర్చి ప్రకటించినది విశ్వాసులందరికిని వర్తించునని ఒక అపొస్తలుడు చూపుచున్నాడు; యేసుక్రీస్తు “నిన్న నేడు ఎల్లప్పుడు ఒకేలాగున ఉన్నవాడు” అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు (హెబ్రీయులకు 13:8). ఏలయనగా అతడు అక్కడ క్రీస్తు యొక్క నిత్య దైవత్వమును గూర్చి మాత్రమే కాక, విశ్వాసులు ఎల్లప్పుడును సంపూర్ణముగా అనుభవించిన ఆయన శక్తిని గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. అందువలన ధన్యురాలైన కన్య229 యును జెకర్యాయును తమ కీర్తనలలో, క్రీస్తునందు బయలుపరచబడిన రక్షణ “మన పితరులకు, అబ్రాహామునకును అతని సంతానమునకును ఎల్లప్పుడును” వాగ్దానము చేయబడిన కనికరము యొక్క నెరవేర్పు అని చెప్పుచున్నారు (లూకా 1:55, 72). క్రీస్తును ప్రత్యక్షపరచుటలో ప్రభువు తన పూర్వ ప్రమాణమును నెరవేర్చినయెడల, ఆ ప్రమాణము యొక్క విషయము230 ఎల్లప్పుడును క్రీస్తును నిత్యజీవమునై యుండవలెననుట తిరస్కరింపజాలము.
227 అపొస్తలుల కార్యములు 13:26; రోమీయులకు 1:16; 1 కొరింథీయులకు 1:18; మత్తయి 3:2, 4, 17, మొదలగునవి, ముఖ్యముగా 13.
228 “Novo populo.” ఫ్రెంచిలో, “au peuple du Nouveau Testament”—క్రొత్త ఏర్పాటు యొక్క ప్రజకు;
229 “Beata Virgo.” ఫ్రెంచిలో, “la Vierge Marie;”—కన్య మరియ.
230 “Ejus finis.” ఫ్రెంచిలో, “la fin du Vieil Testament;”—పాత నిబంధన యొక్క ముగింపు.
5. అంతేకాదు, అపొస్తలుడు ఇశ్రాయేలీయులను నిబంధన యొక్క కృపయందు మాత్రమే కాక, సంస్కారముల భావమునందును మనతో సమానులనుగా చేయుచున్నాడు. పూర్వము యూదులపై విధింపబడినవని లేఖనము చెప్పు ఆ శిక్షల ఉదాహరణను ఉపయోగించి, కొరింథీయులు అట్టి దుష్టత్వమునకు పడకుండునట్లు వారిని నిరోధించుటకు, యూదులపై వచ్చిన దైవ ప్రతీకారమునుండి తమ్మును తప్పించు ఏ విశేషాధికారమునైనను తమకొరకు చెప్పుకొనుటకు వారికి ఆధారము లేదని అతడు మొదట చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా ప్రభువు వారిని అవే కనికరములతో దర్శించుట మాత్రమే కాక, వారి మధ్య తన కృపను అవే చిహ్నములచేత విశేషపరచెను. అతడు ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది: మీరు పొందిన బాప్తిస్మమునకును, మీరు ప్రతిదినము పాలుపొందు భోజనమునకును శ్రేష్ఠమైన వాగ్దానములు ఉన్నవి గనుక మీరు ప్రమాదమునకు బయట ఉన్నారని తలంచి, ఈ లోపల దేవుని మంచితనమును తృణీకరించి విచ్చలవిడితనమున మునిగినయెడల, ప్రభువు తన అత్యంత కఠిన తీర్పులను ఎవరిపై పంపెనో ఆ యూదులు కూడ ఇట్టి చిహ్నములను కలిగియుండిరని తెలిసికొనుడి. వారు సముద్రము గుండా వెళ్లుటలోను, సూర్యుని దహించు వేడినుండి వారిని కాపాడిన మేఘమునందును బాప్తిస్మము పొందిరి. ఈ రాకడ మన ఆత్మ సంబంధమైన బాప్తిస్మమునకు కొంతమేర అనుగుణమైన శారీరక బాప్తిస్మమని చెప్పబడుచున్నది. అయితే అట్లయినయెడల అపొస్తలుని వాదమునకు నిర్ణాయకత్వము లోపించును; బాప్తిస్మము విషయమున క్రైస్తవులు యూదులను మించిపోయిరని వారు తలంపకుండ నిరోధించుటయే అతని ఉద్దేశ్యము. అదిగాక, వెంటనే వచ్చు మాటకు ఈ వితండవాదము వర్తింపదు—అనగా వారు “అందరును ఒకే ఆత్మసంబంధమైన ఆహారమును తినిరి; అందరును ఒకే ఆత్మసంబంధమైన పానీయమును త్రాగిరి; ఏలయనగా తమ వెంట వచ్చిన ఆత్మసంబంధమైన బండనుండి త్రాగిరి; ఆ బండ క్రీస్తే,” (1 కొరింథీయులకు 10:3, 4).
6. పౌలు యొక్క ఈ భాగము యొక్క బలమును తగ్గించుటకు, మన రక్షకుని మాటలపై ఒక ఆక్షేపణ ఆధారపడుచున్నది: “మీ పితరులు అరణ్యములో మన్నా తినిరి, అయినను చనిపోయిరి.” “ఎవడైనను ఈ రొట్టె తినినయెడల వాడు నిరంతరము జీవించును,” (యోహాను 6:49, 51). ఈ రెండు భాగములను సమన్వయపరచుటలో ఏ కష్టమును లేదు. ప్రభువు, ఆత్మ యొక్క నిజమైన ఆహారమును లక్ష్యపెట్టక కేవలము భూసంబంధమైన ఆహారముతో నింపబడగోరిన శ్రోతలతో మాటలాడుచున్నందున, తన ప్రసంగమును కొంతమేర వారి గ్రహణశక్తికి అనుగుణముగా మలచి, ముఖ్యముగా వారి శారీరక దృష్టిని సంధించుటకు మన్నాకును తన శరీరమునకును పోలిక చూపెను. మోషే అరణ్యములో పరలోకమునుండి మన్నా పొందినట్లుగా ఏదైనను అద్భుతము చేసి తన అధికారమును రుజువు చేయవలెనని వారు ఆయనను కోరిరి. ఈ మన్నాయందు వారు అప్పుడు ప్రజలు అనుభవించుచున్న శారీరక ఆకలి నివారణను తప్ప మరేమియు చూడలేదు; పౌలు సూచించు ఉన్నతమైన మర్మము వరకు వారు చొచ్చుకొనిపోలేదు. కావున క్రీస్తు, వారు తనవలన ఆశింపవలసిన ఆశీర్వాదము మోషే వారి పితరులకు ఇచ్చిన ఆ పొగడబడిన దానికంటె శ్రేష్ఠమైనదని చూపుటకు ఈ పోలికను చూపెను: ప్రభువు మోషే ద్వారా తన ప్రజలను కొంతకాలము పోషించుటకును, అరణ్యములో కరవుచేత నశింపకుండుటకును పరలోక ఆహారమును సరఫరా చేసినప్పుడు అది గొప్ప స్మరణీయమైన అద్భుతమని మీ అభిప్రాయమైనయెడల, దీనినుండి అమరత్వమును అనుగ్రహించు ఆహారము ఎంత శ్రేష్ఠమైనదో ఊహించుకొనుడి. మన్నాలో ప్రధాన సద్గుణమైనదానిని ప్రభువు ఎందుకు ప్రస్తావింపక, దాని అత్యల్ప ఉపయోగమును మాత్రమే ప్రస్తావించెనో మనము చూచుచున్నాము. యూదులు, నిందించు రీతిలో, మన్నా ద్వారా ప్రజల అవసరమును తీర్చినవానిగా మోషేను ఆయనకు ఎదురుగా చూపినందున, తాను మిక్కిలి గొప్ప కృపకు పరిచారకుడనని, దానితో పోల్చినయెడల ప్రజలు ఎంతో విలువ పెట్టిన శారీరక పోషణ నిరర్థకముగా ఎంచబడవలెనని ఆయన ప్రత్యుత్తరమిచ్చెను. పౌలు మరల, ప్రభువు పరలోకమునుండి మన్నా కురిపించినప్పుడు వారి శరీరములకు ఆహారమును సరఫరా చేయుట మాత్రమే కాక, క్రీస్తునందు పొందబడు ఆత్మసంబంధమైన సజీవత్వమునకు సూచనగా ఒక ఆత్మసంబంధమైన మర్మమును కలిగినదానినిగా దానిని పంపిణీ చేసెనని ఎరిగియుండి, అత్యంత పరిగణింపదగిన ఆ గుణమును విస్మరింపలేదు. అందువలన, ప్రభువు ఇప్పుడు మనకు ఇచ్చు పరలోక నిత్యజీవమును గూర్చిన అవే వాగ్దానములు యూదులకు తెలియజేయబడుట మాత్రమే కాక, నిజముగా ఆత్మసంబంధమైన సంస్కారములచేత ముద్రింపబడెనని నిశ్చయముగాను స్పష్టముగాను రుజువు అగుచున్నది. ఈ విషయము అగస్టీను తన మానికీయుడైన ఫౌస్టస్‌కు వ్యతిరేకముగా వ్రాసిన గ్రంథమున విస్తారముగా చర్చింపబడినది.
7. అయితే క్రీస్తు నుండియు అపొస్తలులనుండియు మనము ఇదివరకే చూపినట్లు, ఆత్మసంబంధమైన నిబంధన పితరులకును సామాన్యమైనదని చూచుటకు ధర్మశాస్త్రమునుండియు ప్రవక్తలనుండియు భాగములను ఉదహరింపవలెనని నా పాఠకులు కోరినయెడల, నేను ఆ కోరికకు సమ్మతింతును; ఇంకను సంతోషముగా చేయుదును, ఏలయనగా ఇకమీదట తప్పించుకొనుటకు ఆస్కారము ఉండదని ప్రతిపక్షులు మరింత నిశ్చయముగా ఒప్పుకొందురు. నేను ఒక రుజువుతో ఆరంభింతును; అది గర్విష్ఠులైన అనాబాప్టిస్టులకు వ్యర్థమైనదిగాను దాదాపు నవ్వులాటగాను తోచునని నాకు తెలిసినను, అణకువగలవారికిని వివేకులకును అత్యంత బరువైనదిగా ఉండును. దేవుని వాక్యమునకు ఎంతటి అంతర్గత శక్తి గలదనగా, ఆయన దాని ప్రసారముతో దయచూపగోరిన వారందరి ఆత్మలను అది సజీవపరచునని నేను అంగీకరించుచున్నాను. అది “నిరంతరము జీవించుచు నిలిచియుండు” అక్షయ బీజమని పేతురు చెప్పినమాట ఎల్లప్పుడును సత్యమే (1 పేతురు 1:23); దానిని అతడు యెషయా మాటలనుండి (యెషయా 40:6) నిర్ధారించుచున్నాడు. ఇప్పుడు దేవుడు ప్రాచీన కాలమున ఈ పవిత్ర బంధముచేత యూదులను తనకు బంధించినప్పుడు, ఆయన వారిని నిత్యజీవమను నిరీక్షణకు వేరుపరచెననుటలో సందేహము లేదు. వారిని దేవునికి సమీపమునకు తెచ్చిన వాక్యమును వారు స్వీకరించిరని నేను చెప్పినప్పుడు, ఆకాశమునందును భూమియందును లోకములోని సమస్త సృష్టములయందును వ్యాపించియుండి, ప్రతి దానిని దాని స్వభావము ప్రకారము సజీవపరచినను ఎవరినీ భ్రష్టత్వపు దాస్యమునుండి విడిపింపని ఆ సాధారణ ప్రసార విధానమును నేను సూచింపను. భక్తిగలవారి మనస్సులు దేవుని జ్ఞానమున ప్రకాశింపబడి, ఒక విధముగా ఆయనతో జతపరచబడు ఆ ప్రత్యేక ప్రసార విధానమును నేను సూచించుచున్నాను. ఆదాము, హేబెలు, నోవహు, అబ్రాహాము, ఇతర గోత్రపితరులు వాక్యము యొక్క ఈ ప్రకాశనముచేత దేవునితో ఐక్యపరచబడినందున, అమర్త్యమైన దేవుని రాజ్యములోనికి వారికి ప్రవేశము ఇయ్యబడెనని సందేహించుటకు ఏ మాత్రమును ఆస్కారము లేదని నేను చెప్పుచున్నాను. నిత్యజీవమను ఆశీర్వాదము లేకుండ ఉండజాలని దేవునియందలి దృఢమైన భాగస్వామ్యము వారికి ఉండెను.
8. ఈ విషయము ఇంకను కొంత చిక్కుగా తోచినయెడల, నిబంధన యొక్క రూపమునకు వెళ్దము; అది శాంతచిత్తులను సంతృప్తిపరచుట మాత్రమే కాక, ఎదురు వాదించువారి అజ్ఞానమును చక్కగా స్థాపించును. దేవుడు తన సేవకులతో ఎల్లప్పుడును చేసిన నిబంధన ఇది: “నేను మీ మధ్య సంచరింతును, మీకు దేవుడనై యుందును, మీరు నా ప్రజలై యుందురు,” (లేవీయకాండము 26:12). ప్రవక్తలు వీటిని వివరించు రీతిలో, ఈ మాటలు జీవమును రక్షణను, ఆశీర్వాదము యొక్క సమస్త సారమును కలిగియున్నవి. ఏలయనగా దావీదు మరల మరల, యుక్తముగానే ఇట్లు ప్రకటించుచున్నాడు: “యెహోవా ఎవనికి దేవుడైయున్నాడో ఆ జనులు ధన్యులు.” “యెహోవా ఎవరికి దేవుడై యున్నాడో ఆ జనులు ధన్యులు; తనకు స్వాస్థ్యముగా ఆయన ఏర్పరచుకొనిన ప్రజలు ధన్యులు,” (కీర్తన 144:15; 33:12); ఇది కేవలము భూసంబంధమైన సంతోషము విషయమున మాత్రమే కాదు, ఆయన తన ప్రజలనుగా దత్తత తీసికొనిన వారిని మరణమునుండి విడిపించి, నిరంతరము కాపాడి, నిత్య కనికరముతో దర్శించుచున్నాడు గనుక. ఇతర ప్రవక్తలలో చెప్పబడినట్లు: “యెహోవా, నా దేవా, నా పరిశుద్ధుడా, నీవు అనాదినుండి ఉన్నవాడవు కావా? మేము చావము.” “యెహోవా మన న్యాయాధిపతి, యెహోవా మన శాసనకర్త, యెహోవా మన రాజు; ఆయన మనలను రక్షించును.” “ఇశ్రాయేలూ, నీవు ధన్యుడవు; యెహోవాచేత రక్షింపబడిన ప్రజలారా, నీవంటివాడెవడు?” (హబక్కూకు 1:12; యెషయా 33:22; ద్వితీయోపదేశకాండము 33:29). అయితే అనవసరముగా శ్రమపడక, ప్రభువు మన దేవుడైనయెడల ఏ మేలును, కాబట్టి రక్షణ యొక్క ఏ నిశ్చయతయు కొరతగా ఉండదని ప్రవక్తలు నిరంతరము మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నారు. అది న్యాయమే. ఏలయనగా ఆయన ముఖము మనపై ప్రకాశించిన క్షణమే రక్షణకు సంపూర్ణమైన హామీయైనయెడల, రక్షణ నిధులను ఎవనికైనను తెరవకుండ ఆయన తనను తానెవనికైనను దేవునిగా ఎట్లు ప్రత్యక్షపరచుకొనగలడు? దేవుడు తనను మనవాడనుగా చేసికొను షరతు, ఆయన మోషే ద్వారా ప్రకటించినట్లు, మన మధ్య నివసించుటయే (లేవీయకాండము 26:11). అయితే అట్టి సన్నిధిని జీవము దానితో పాటు స్వాధీనపరచుకొనకుండ అనుభవింపజాలము. ఇంకేమియు చెప్పబడకపోయినను, “నేను మీ దేవుడను,” (నిర్గమకాండము 6:7) అను ఈ మాటలలో ఆత్మసంబంధమైన జీవమును గూర్చి వారికి తగినంత స్పష్టమైన వాగ్దానము ఉండెను. ఏలయనగా తాను వారి శరీరములకు మాత్రమే కాక, ముఖ్యముగా వారి ఆత్మలకు దేవుడనై యుందునని ఆయన ప్రకటించెను. అయితే ఆత్మలు నీతిచేత దేవునితో ఐక్యపరచబడనియెడల మరణమున ఆయనకు పరాయివారుగానే మిగులును. మరొకవైపు, ఆ ఐక్యత ఎచ్చట ఉన్నను అది శాశ్వత రక్షణను తనతో కొనివచ్చును.
9. దీనికి మనము ఇంకను చేర్చవచ్చును: ఆయన తాను వారి దేవుడనని ప్రకటించుట మాత్రమే కాక, వారి దేవుడనై యుందునని వాగ్దానము కూడ చేసెను. దీనిచేత వారి నిరీక్షణ ప్రస్తుత మేలును దాటి నిత్యత్వము వరకు విస్తరించెను. అంతేకాక, భవిష్యత్తును గూర్చిన ఈ గమనింపు ఫలించెనని, విశ్వాసులు కేవలము తమ ప్రస్తుత కష్టములలోనే కాక భవిష్యత్తు విషయములో కూడ, దేవుడు తమను ఎన్నడును విడువడని జ్ఞాపకము చేసికొని ఓదార్పు పొందుచున్న అనేక భాగములనుండి కనబడుచున్నది. ఇంకను, వాగ్దానము యొక్క రెండవ భాగమును గూర్చి—అనగా దేవుని ఆశీర్వాదము—అది ప్రస్తుత జీవిత పరిమితులకు ఆవల విస్తరించుటను, “నేను నీ తరువాత నీ సంతానమునకు దేవుడనై యుందును” అను మాటలు (ఆదికాండము 17:7) ఇంకను స్పష్టముగా దృఢపరచెను. ఆయన తన అనుగ్రహమును మృతులకు వారి సంతానమునకు మేలు చేయుట ద్వారా చూపవలసియున్నయెడల, వారికి తానే తన అనుగ్రహమును నిరాకరింపడు, ఇంకను తక్కువగా. దేవుడు మనుష్యులవంటివాడు కాడు; మనుష్యులు తమ స్నేహితుల పిల్లలకు తమ ప్రేమను బదిలీ చేయుదురు, ఏలయనగా తాము కోరినట్లు తమకే దయాకార్యములు చేయు అవకాశము మరణముచేత అడ్డగింపబడును. కాని మరణముచేత అడ్డగింపబడని కనికరము గల దేవుడు, వారి నిమిత్తము వెయ్యి తరముల వరకు కొనసాగించు తన కనికర ప్రయోజనమును మృతులకు నిరాకరింపడు. కావున దేవుడు, వారు మరణానంతరము అనుభవింపనున్న తన మంచితనము యొక్క సమృద్ధిని, గొప్పతనమును ఒక స్పష్టమైన నిదర్శనముచేత చూపగోరెను; అది వారి సంతానమంతటికి పొర్లిపారునట్లు ఆయన వర్ణించెను (నిర్గమకాండము 20:6). అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబుల మరణమునకు చాలాకాలము తరువాత ఆయన తనను వారి దేవుడని పిలుచుకొనినప్పుడు, ఈ వాగ్దానము యొక్క సత్యము ముద్రింపబడి, ఒక విధముగా పరిపూర్ణమాయెను (నిర్గమకాండము 20:6). ఎందుకు? వారు నశించియుండినయెడల ఆ పేరు అసంబద్ధము కాదా? అది, “నేను లేనివారి దేవుడను” అని ఆయన చెప్పినట్లే అగును. కావున సువార్తికులు, మన రక్షకుడు ఇదే వాదనచేత సద్దూకయ్యులను ఖండించెనని వివరించుచున్నారు (మత్తయి 22:23; లూకా 20:32); పరిశుద్ధులందరు ఆయన చేతిలో ఉన్నారని మోషే వారికి బోధించియున్నందున, మృతుల పునరుత్థానము మోషేచేత సాక్ష్యమియ్యబడెనని వారు నిరాకరింపజాలకపోయిరి (ద్వితీయోపదేశకాండము 33:3). దీనినుండి, జీవమరణములను నియమించువాని సంరక్షణ, కావలి, రక్షణ క్రిందకు తీసికొనబడినవారికి మరణము నిర్మూలనము కాదని సులభముగా నిర్ణయింపవచ్చును.
10. ఇప్పుడు చూతము (ఇదియే వివాదము యొక్క ప్రధానాంశము): విశ్వాసులు తామే ప్రభువుచేత ఎట్లు ఉపదేశింపబడిరనగా, తమకు వేరొకచోట ఒక శ్రేష్ఠమైన జీవితము ఉన్నదని గ్రహించి, ప్రస్తుతమును లెక్కింపక దానిని ఆశించిరా లేదా. మొదటిది, పరలోకము వారిపై ఉంచిన జీవన విధానము దానిని ఒక నిరంతర అభ్యాసముగా చేసెను; ఈ లోకమందు మాత్రమే మనకు నిరీక్షణ ఉన్నయెడల మనుష్యులందరిలో మనము అత్యంత దౌర్భాగ్యులమని దానిచేత వారికి జ్ఞాపకము చేయబడెను. కోల్పోయిన సౌభాగ్యము యొక్క జ్ఞాపకముతోనే అత్యంత దుఃఖితుడైన ఆదాము ఆత్రుతగల శ్రమలచేత తన అవసరములను కష్టముగా తీర్చుకొనెను; దైవశాపము శారీరక శ్రమకు మాత్రమే పరిమితము కాకుండునట్లు, అతనికి మిగిలిన ఏకైక ఆదరణ గాఢమైన దుఃఖమునకు మూలమాయెను: ఇద్దరు కుమారులలో ఒకడు అతని సహోదరుని తండ్రిహంతక హస్తముచేత అతని నుండి లాగివేయబడెను; జీవించియున్న మరొకడు తన చూపుచేతనే అసహ్యమును భయమును కలిగించెను. హేబెలు తన దినముల పూర్వ యౌవనమందే క్రూరముగా హత్య చేయబడి, మనుష్యునిపైకి వచ్చిన విపత్తునకు ఉదాహరణమాయెను. లోకమంతయు నిర్భయముగా విలాసములో జీవించుచుండగా, నోవహు తన జీవితములో గొప్ప భాగమును మిక్కిలి అలసటతో ఓడను నిర్మించుటలో గడిపెను. అతడు మరణమునుండి తప్పించుకొనెను, కాని వంద మరణములు కలిగించగల దానికంటె అధిక శ్రమలతో. ఓడలో, ఒక విధమైన సమాధిలో వలె, అతని పది నెలల నివాసమేగాక, ఇంతకాలము జంతువుల మురికి మధ్య బంధింపబడి ఉండుటకంటె అసహ్యకరమైనది మరేదియు ఉండదు. ఈ కష్టములనుండి తప్పించుకొనిన తరువాత అతడు ఒక క్రొత్త దుఃఖ కారణములో పడెను. తన స్వంత కుమారునిచేత తాను ఎగతాళి చేయబడుట చూచెను; జలప్రళయమునుండి దేవుని గొప్ప దయచేత క్షేమముగా పొందినవానిని తన స్వంత నోటితో శపింపవలసివచ్చెను.
11. అబ్రాహాము ఒక్కడే మనకు పదివేలమందికి సమానుడుగా ఉండవలెను, మనము అతని విశ్వాసమును పరిగణించినయెడల; అది విశ్వాసమునకు శ్రేష్ఠ మాదిరిగా మన ముందు ఉంచబడినది; మనము దేవుని పిల్లలమగుటకు మనము అతని వంశమునకు చెందినవారముగా ఎంచబడవలెను.231 అబ్రాహాము విశ్వాసులందరికి తండ్రియై, వారిలో అత్యల్ప మూలను కూడ ఆక్రమింపకుండుటకంటె అసంబద్ధమైనది ఏది? అతనికి ఆ జాబితాలో స్థానము నిరాకరింపజాలము; అంతేకాక, మొత్తము సంఘము నాశనము కాకుండ అందులో అత్యంత గౌరవప్రదమైన స్థానములలో ఒకటి అతనికి నిరాకరింపజాలము. ఇప్పుడు, అతని జీవితానుభవము విషయమై, దేవుని ఆజ్ఞచేత అతడు పిలువబడిన క్షణమే, జీవితపు ప్రధాన సంతోషము ఇమిడియున్నదని భావింపబడు స్నేహితులు, తల్లిదండ్రులు, స్వదేశము అను వాటినుండి అతడు లాగివేయబడెను; అతనికి సమస్త సుఖ మూలములను తీసివేయుటయే ప్రభువు యొక్క స్థిర సంకల్పమైనట్లు. ఏ దేశములో నివసింపవలెనని అతడు ఆజ్ఞాపింపబడెనో అందులో ప్రవేశించిన వెంటనే కరవుచేత అతడు అక్కడినుండి తరుమబడెను. సహాయము పొందుటకు అతడు వెళ్లిన దేశములో, తన స్వంత ప్రాణరక్షణకై తన భార్యను వ్యభిచారమునకు గురిచేయవలసివచ్చెను. ఇది అనేక మరణములకంటె చేదైనదై యుండవలెను. తన నివాస దేశమునకు తిరిగి వచ్చిన తరువాత, కరవుచేత అతడు మరల వెళ్లగొట్టబడెను. ఆకలిచేత ఇన్నిసార్లు బాధపడవలసిన, అంతేకాక దానినుండి పారిపోనియెడల కరవుచేత నశింపవలసిన దేశమున నివసించుటలో సంతోషమేమి? తరువాత, మరల అబీమెలెకు వద్ద, తన భార్యను పోగొట్టుకొనుటచేత తన ప్రాణమును కాపాడుకొను అదే అవసరమునకు అతడు గురి అయ్యెను (ఆదికాండము 12:12). అనేక సంవత్సరములు అనిశ్చితముగా అటూఇటూ తిరుగుచుండగా, సేవకుల నిరంతర కలహముచేత తనకు కుమారునివంటి తన అన్న కుమారుని విడిచిపెట్టవలసివచ్చెను. ఈ ఎడబాటు అతనికి నిస్సందేహముగా అవయవమును కోసివేసినట్లు ఒక విధమైన వేదనను కలిగించియుండును. కొంతకాలము తరువాత, తన అన్న కుమారుడు శత్రువులచేత చెరగా కొనిపోబడెనని అతడు వినెను. అతడు ఎక్కడికి వెళ్లినను, అతడు ఎంతో శ్రమపడి త్రవ్వించిన బావులనుండి త్రాగుటకు కూడ అనుమతింపని క్రూర హృదయముగల పొరుగువారిని ఎదుర్కొనెను. ఏలయనగా గెరారు రాజునుండి వాటి వినియోగమును అతడు కొనియుండడు, అంతకుముందు నిషేధింపబడియుండకపోయినయెడల. జీవితపు అంచునకు చేరిన తరువాత, అతడు సంతానహీనుడగుట చూచెను (వృద్ధాప్యమునకు అత్యంత చేదైన, అసహ్యకరమైన అనుభూతి), ఊహింపని విధముగా ఇష్మాయేలు పుట్టువరకు; అయినను ఒక దాసి యొక్క మొండితనమును ప్రోత్సహించి ఇంటి కలతకు కారకుడైనట్లు శారా నిందలలో అతడు అతని జన్మకు పెద్ద వెల చెల్లించెను. చివరకు ఇస్సాకు పుట్టెను, కాని బదులుగా జ్యేష్ఠుడైన ఇష్మాయేలు స్థానభ్రష్టుడై, దాదాపు శత్రుత్వముతో తరిమివేయబడి విడువబడెను. ఇస్సాకు ఒక్కడే మిగిలెను, ఇప్పుడు వయస్సుచేత కృశించిన ఆ మంచి మనుష్యుని హృదయము అతనిపైనే ఉండగా, కొంతకాలమునకే అతనిని బలిగా అర్పింపవలెనని ఆజ్ఞాపింపబడెను. తండ్రి తన కుమారుని హంతకుడగుటకంటె భయంకరమైనది మానవ మనస్సు ఏమి ఊహింపగలదు? అతడు రోగముచేత కొనిపోబడినయెడల, ఎగతాళిగా తనకు ఇయ్యబడిన కుమారుని కలిగియుండుటయందును, సంతానహీనతకు తన దుఃఖము రెట్టింపగుటయందును ఆ వృద్ధుడు ఎంతో జాలిపడదగినవాడని ఎవడు తలంపడు? అతడు ఎవరైన పరాయివానిచేత చంపబడినయెడల, ఇది నిజముగా సహజ మరణముకంటె ఎంతో హీనమై యుండును. కాని తండ్రి చేతిచేత అతని హత్యతో పోల్చినయెడల ఈ విపత్తులన్నియు అల్పములే. ఇట్లు, సంక్షిప్తముగా, అతని జీవితమంతటిలో అతడు ఎంతగా వేధింపబడి అల్లకల్లోలమాయెననగా, విపత్కర జీవితపు చిత్రమును చిత్రింపగోరు ఎవడైనను దీనికంటె తగినదానిని కనుగొనజాలడు. అతడు చివరకు ఆ తుపానులన్నిటినుండి తప్పించుకొనెను గనుక అంతగా కృశింపలేదని చెప్పబడకూడదు. సుదీర్ఘ కాలమున అనంత కష్టముల తరువాత చివరకు శ్రమపడి తప్పించుకొనినవాడు సుఖజీవితము గడపినవాడని చెప్పబడడు; బాధ యొక్క ఏ కల్తీయు లేకుండ ప్రస్తుత ఆశీర్వాదములను ప్రశాంతముగా అనుభవించువాడే సుఖజీవి అనబడును. 231 Calv. in Genes. cap. 12:11—15.
12. ఇస్సాకు తక్కువగా బాధింపబడెను, కాని అతడు జీవితపు మధురములలో అతి కొద్దిని మాత్రమే అనుభవించెను. భూమిపై మనుష్యుడు సంతోషముగా ఉండనీయని ఆ చిరాకులను అతడును ఎదుర్కొనెను. కరవు అతనిని కనాను దేశమునుండి తరిమెను; అతని భార్య అతని కౌగిలినుండి లాగివేయబడెను; అతని పొరుగువారు ఎల్లప్పుడును అన్ని విధములుగా అతనిని విసిగించుచు బాధించుచుండిరి, అతడు నీటికొరకు పోరాడవలసి వచ్చునంతగా. ఇంటిలో కోడళ్లవలన అతడు గొప్ప చిరాకును అనుభవించెను; తన కుమారుల కలహముచేత అతడు కుట్టబడెను, ఈ గొప్ప కీడునకు తాను ఆశీర్వదించిన కుమారుని ప్రవాసమునకు పంపుట తప్ప వేరొక నివారణ అతనికి లేదు (ఆదికాండము 26:27); యాకోబు మరల అత్యంత దౌర్భాగ్యమునకు ఒక స్పష్టమైన ఉదాహరణ తప్ప మరేమియు కాదు. అతని బాల్యము ఇంటిలో అన్న యొక్క బెదిరింపుల మధ్యను భయముల మధ్యను అత్యంత అసౌకర్యముగా గడిచెను; చివరకు వాటికి అతడు లొంగవలసివచ్చెను (ఆదికాండము 27:28). తల్లిదండ్రులనుండియు స్వజన్మభూమినుండియు పలాయనుడై, ప్రవాస కష్టములతో పాటు, అతని మామ లాబానునుండి అతడు పొందిన వైఖరి ఏ మాత్రమును మృదువుగాను మానవీయముగాను లేదు (ఆదికాండము 29). ఏడు సంవత్సరములు కఠినమైన కష్టతరమైన దాస్యము చేయుట చాలదన్నట్లు, భార్య విషయములో అతడు మోసగింపబడెను. మరొక భార్య కొరకు అతడు క్రొత్త దాస్యమును అనుభవింపవలసివచ్చెను; అందులో అతడే ఫిర్యాదు చేసినట్లు, పగలు ఎండ అతనిని దహించుచుండగా, మంచులోను చలిలోను అతడు నిద్రలేని రాత్రిని గడిపెను (ఆదికాండము 31:40, 41). ఇరువది సంవత్సరములు అతడు ఈ చేదు జీవితమును గడిపెను, ప్రతిదినము తన మామచేత క్రొత్త అన్యాయములను అనుభవించెను. తన భార్యల ద్వేషములు, కలహములు, అసూయలచేత కలతచెంది దాదాపు ఛిన్నాభిన్నమగుట అతడు చూచిన తన ఇంటిలో కూడ అతడు శాంతి పొందలేదు. తన స్వదేశమునకు తిరిగి వెళ్లవలెనని ఆజ్ఞాపింపబడినప్పుడు, అవమానకరమైన పలాయనమును పోలిన విధమున అతడు బయలుదేరవలసివచ్చెను. అప్పుడును అతడు తన మామ యొక్క అన్యాయమునుండి తప్పించుకొనజాలడు; ప్రయాణ మధ్యలో అతడు అతనిచేత అవమానముతోను నిందతోను ఆక్రమింపబడెను (ఆదికాండము 31:20.232 ) కొంతసేపటికి చాలా పెద్ద కష్టము అతనికి సంభవించెను (ఆదికాండము 32, 33). ఏలయనగా తన సహోదరుని సమీపించునప్పుడు, క్రూరుడైన శత్రువు కల్పింపగలిగినన్ని మరణ రూపములు అతని ఎదుట ఉండెను. కాబట్టి అతడు రాకకొరకు ఎదురుచూచుచుండగా, భయంకర భీతులచేత కలత చెంది పీడింపబడెను; అతడు అతని కంటబడినప్పుడు, తాను ఆశింపసాహసించిన దానికంటె అతడు శాంతమనస్కుడని గ్రహించువరకు సగము చచ్చినవానివలె అతని పాదములపై పడెను. అంతేకాక, అతడు మొదట ఆ దేశములో ప్రవేశించినప్పుడు, తన ఏకైక ప్రియ భార్యయైన రాహేలును పోగొట్టుకొనెను. తరువాత, ఆమె తనకు కనిన కుమారుడును, తన ఇతర పిల్లలందరికంటె అతడు ఎక్కువగా ప్రేమించినవాడును క్రూర మృగముచేత మ్రింగబడెనని అతడు వినెను (ఆదికాండము 37:33). అతని మరణము కలిగించిన దుఃఖము ఎంత లోతైనదో అతడే చూపెను; సుదీర్ఘమైన కన్నీళ్ల తరువాత ఓదార్పును పొందుటకు మొండిగా నిరాకరించి, తాను దుఃఖించుచు తన కుమారుని యొద్దకు సమాధిలోనికి దిగిపోదునని ప్రకటించెను. ఈ మధ్యలో తన కుమార్తె యొక్క అపహరణము, అవమానము వలనను, తన కుమారుల క్రూర ప్రతీకారమువలనను—అది దేశ నివాసులందరి మధ్య అతనిని దుర్వాసనకు గురిచేయుట మాత్రమే కాక, నిర్మూలమగు అత్యంత ప్రమాదమునకు గురిచేసెను—అతడు ఎంత చిరాకు, ఆందోళన, దుఃఖమును పొందియుండవలెను? (ఆదికాండము 34) తరువాత అతని జ్యేష్ఠ కుమారుడైన రూబేను యొక్క ఘోర దుష్టత్వము వచ్చెను; దానికంటె ఘోరమైనది ఏదియు చేయబడజాలదు (ఆదికాండము 36:22). భార్య యొక్క అవమానము అతి గొప్ప విపత్తులలో ఒకటియై యుండగా, ఆ క్రూరత్వము కుమారునిచేత చేయబడినప్పుడు ఏమి చెప్పవలెను? కొంతకాలము తరువాత, ఆ కుటుంబము మరల వావివరుసలు తప్పిన సంబంధముచేత అపవిత్రమాయెను (ఆదికాండము 38:18). ఈ అవమానములన్నియు, లేనిచో దురదృష్టముచేత అత్యంత స్థిరమైనదియు అభగ్నమైనదియునైన మనస్సును నలిపివేయగలవు. తన జీవితము యొక్క చివరి దినములలో, కరవునుండి తనకును తన కుటుంబమునకును ఉపశమనము వెదకుచుండగా, తన కుమారులలో ఒకడు చెరసాలలో నిర్బంధింపబడియున్నాడనియు, అతనిని విడిపించుటకు తన ప్రియమైన బెన్యామీనును ఇతరులకు అప్పగింపవలసియున్నదనియు వచ్చిన క్రొత్త దురదృష్ట వార్తచేత అతడు కొట్టబడెను (ఆదికాండము 42, 43). అట్టి దురదృష్టముల పరంపరలో, అతడు భద్రముగా ఊపిరి పీల్చగల ఒక్క క్షణమైనను అతనికి ఇయ్యబడెనని ఎవడు తలంపగలడు? కావున, తనకు తానే శ్రేష్ఠ సాక్షియై, అతడు ఫరోతో ఇట్లు ప్రకటించుచున్నాడు: “నా ప్రాణ యాత్రా సంవత్సరముల దినములు కొద్దివియు చెడ్డవియునై యున్నవి,” (ఆదికాండము 47:9). తన జీవితమును నిరంతర దౌర్భాగ్యములో గడిపితినని ప్రకటించుటలో, ప్రభువు తనకు వాగ్దానము చేసిన వర్ధిల్లును తాను అనుభవించలేదని అతడు నిరాకరించుచున్నాడు. కావున యాకోబు ప్రభువు అనుగ్రహమును గూర్చి దుష్టమైన కృతఘ్నమైన అంచనా వేసెను, లేదా భూమిపై తాను దౌర్భాగ్యముగా జీవించితినని నిజముగా ప్రకటించెను. అట్లయినయెడల, అతని నిరీక్షణ భూసంబంధమైన వస్తువులపై నిలిపియుండలేదని సిద్ధించును. 232 ఫ్రెంచి పాఠము ఇది: “Et encore ne peut il pas ainsi eviter l’iniquité de son beau père, qu’il ne soit de lui persecuté, et atteint au milieu du chemin; et pourceque Dieu ne permettoit point qu’il lui advint pis, il est vexé de beaucoup d’opprobres et contumelies, par eclui du quel il avoit bonne matiere de se plaindre.”—ఈ విధముగా కూడ అతడు తన మామ యొక్క అన్యాయమునుండి తప్పించుకొనజాలడు, అతనిచేత హింసింపబడి ప్రయాణ మధ్యలో ఎదిరింపబడెను; దేవుడు మరింత చెడు సంభవింపనీయలేదు గనుక, ఎవనిపై ఫిర్యాదు చేయుటకు అతనికి మంచి కారణము ఉండెనో అతనిచేత అతడు అనేక అవమానములతోను నిందలతోను పీడింపబడెను.
13. ఈ పరిశుద్ధ గోత్రపితరులు దేవుని చేతినుండి సుఖజీవితమును ఆశించినయెడల (వారు ఆశించిరనుటలో సందేహము లేదు), వారు భూసంబంధమైన జీవితముకంటె భిన్నమైన సౌభాగ్యమును చూచి ధ్యానించిరి. ఇది ఒక అపొస్తలునిచేత చక్కగా చూపబడినది: “విశ్వాసముచేత అతడు [అబ్రాహాము] అన్యదేశములో వలె వాగ్దానదేశములో పరదేశిగా నివసించెను, అదే వాగ్దానమునకు తనతో వారసులైన ఇస్సాకు యాకోబులతో గుడారములలో నివసించెను; ఏలయనగా దేవుడు శిల్పిగాను నిర్మాతగాను ఉన్న పునాదులుగల పట్టణమునకై అతడు ఎదురుచూచెను.” “వీరందరు వాగ్దానముల ఫలమును పొందక, దూరమునుండి వాటిని చూచి, వాటి విషయమై నమ్మి, వాటిని కౌగిలించుకొని, తాము భూమిమీద పరదేశులమును యాత్రికులమునై యున్నామని ఒప్పుకొనుచు విశ్వాసమందే మృతిపొందిరి. ఏలయనగా అట్లు చెప్పువారు తాము స్వదేశమును వెదకుచున్నామని స్పష్టముగా తెలియజేయుచున్నారు. వారు తాము వెలువడి వచ్చిన దేశమును జ్ఞాపకము చేసికొనినయెడల తిరిగి వెళ్లుటకు వారికి అవకాశము ఉండెడిది. అయితే వారు ఇప్పుడు శ్రేష్ఠమైన, అనగా పరలోకసంబంధమైన దేశమును కోరుచున్నారు; అందుచేత దేవుడు వారి దేవుడని పిలువబడుటకు సిగ్గుపడడు; ఏలయనగా ఆయన వారికొరకు ఒక పట్టణమును సిద్ధపరచియున్నాడు,” (హెబ్రీయులకు 11:9, 10, 13–16). భూమిపై వాటి నెరవేర్పు గూర్చిన ఏ నిరీక్షణయు కనబడని వాగ్దానములను వారు ఇంత మొండిగా అనుసరించుటలో, వాటి పూర్ణతను వేరొకచోట వారు ఎదురుచూడనియెడల దుంగలకంటె మందమతులై యుందురు. అపొస్తలుడు ప్రత్యేకముగా నొక్కి చెప్పునది, అది కారణము లేకుండ కాదు, వారు ఈ లోకమును యాత్రగా పిలిచిరనుటయే, మోషే కూడ వివరించినట్లు (ఆదికాండము 47:9). వారు కనాను దేశములో యాత్రికులును పరదేశులునైనయెడల, దానికి వారిని వారసులుగా నియమించిన ప్రభువు వాగ్దానము ఎక్కడ? కావున వారు పొందిన స్వాధీన వాగ్దానము ఇంకను దూరము చూచెనని స్పష్టము. అందువలన వారు కనాను దేశమున అడుగు వెడల్పు భూమిని కూడ సంపాదింపలేదు, సమాధికొరకు తప్ప; ఇట్లు మరణానంతరమే వాగ్దానము యొక్క ప్రయోజనమును పొందుదుమని నిరీక్షించితిమని వారు సాక్ష్యమిచ్చిరి. యాకోబు అక్కడ పాతిపెట్టబడుటకు అంతగా విలువ ఇచ్చి, ఆ కార్యము నెరవేర్చుదునని యోసేపును ప్రమాణముచేత బంధించుటకును, యోసేపు తన ఎముకలు కొన్ని యుగముల తరువాత, అవి ధూళిగా కుళ్లిపోయిన చాలా కాలము తరువాత, అక్కడికి కొనిపోబడవలెనని కోరుటకును కారణము ఇదే (ఆదికాండము 47:29, 30; 50:25).
14. సంక్షిప్తముగా, వారు తమ జీవితమంతటిలో భవిష్యత్ సౌభాగ్యమును లక్ష్యముగా ఉంచిరని స్పష్టము. యాకోబు ఏదో ఉన్నతమైన ఆశీర్వాదమును లక్ష్యపెట్టనియెడల, ప్రవాసమును పేదరికమును తప్ప మరేమియు మేలును తేనిదైనయెడల, జ్యేష్ఠత్వమును ఇంత ఆసక్తితో ఆశించి, ఇంత ప్రమాదముతో దాని కొరకు కుట్ర పన్నుట ఎందుకు? మరియు ఇది అతని భావమని, అతడు పలికిన చివరి వాక్యములలో ఒకదానిలో ప్రకటించెను: “యెహోవా, నీ రక్షణకొరకు నేను కనిపెట్టుకొనియున్నాను,” (ఆదికాండము 49:18). తన ఊపిరి ముగియుచున్నదని భావించుచున్నప్పుడు, మరణములో ఒక క్రొత్త జీవితపు ఆరంభమును అతడు చూడనియెడల, ఏ రక్షణకొరకు అతడు కనిపెట్టగలడు? పరిశుద్ధులను దేవుని పిల్లలను గూర్చి చెప్పనేల; లేనిచో సత్యమును ఎదిరింప ప్రయత్నించిన ఒకడైనను అట్టి ఏదో ఒక భావము లేనివాడు కాడు. “నీతిమంతుల మరణము నేను మరణించుదునుగాక, నా అంత్యము వారి అంత్యమువలె అగునుగాక,” (సంఖ్యాకాండము 23:10) అని బిలాము చెప్పినప్పుడు, “తన భక్తుల మరణము యెహోవా దృష్టికి ప్రశస్తము” అని దావీదు తరువాత ప్రకటించిన దానిని గూర్చి అతడు ఒప్పింపబడనియెడల, అతని ఉద్దేశ్యమేమి? (కీర్తన 116:15; 34:12). మరణము లక్ష్యమును అంతిమ పరిమితియునైనయెడల, నీతిమంతులకును దుష్టులకును మధ్య ఏ భేదమును గమనింపబడజాలదు. నిజమైన భేదము, మరణానంతరము వారికి వేచియున్న వేర్వేరు భాగము.
15. మనము ఇంకను మోషే గ్రంథములకంటె క్రిందికి రాలేదు; మన ప్రతిపక్షుల ప్రకారము వాటి ఏకైక కర్తవ్యము, దేశము యొక్క సారవంతతను దాని సర్వసామాన్య సమృద్ధిని ప్రజల ముందు ఉంచి, దేవుని ఆరాధించునట్లు వారిని ప్రేరేపించుటయే; అయినను వెలుగును స్వచ్ఛందముగా తప్పించుకొనని ప్రతివానికి ఆత్మసంబంధమైన నిబంధనకు స్పష్టమైన సాక్ష్యము ఉన్నది. కాని మనము ప్రవక్తలవద్దకు వచ్చినయెడల, క్రీస్తు రాజ్యమును నిత్యజీవమును అక్కడ సంపూర్ణ ప్రకాశముతో ప్రదర్శింపబడినవి. మొదట దావీదు, కాలక్రమమున ముందువాడగుటచేత, దైవ కార్యనిర్వహణ క్రమమునకు అనుగుణముగా, వారికంటె అస్పష్టముగా పరలోక మర్మములను గూర్చి మాటలాడెను, అయినను తాను చెప్పు ప్రతిదానిలో దానిని ఎంత స్పష్టతతోను నిశ్చయతతోను సూచించుచున్నాడు. అతడు తన భూలోక నివాసమునకు ఇచ్చిన విలువ ఈ మాటలచేత సాక్ష్యమిచ్చబడుచున్నది: “నేను నీ యొద్ద పరదేశినై యున్నాను, నా పితరులందరివలె నేను యాత్రికుడనై యున్నాను. నిజముగా ప్రతి మనుష్యుడు తన మంచి స్థితియందు సంపూర్ణముగా వ్యర్థమే. నిశ్చయముగా ప్రతి మనుష్యుడు వ్యర్థమైన ఛాయవలె సంచరించును. ఇప్పుడు ప్రభువా, నేను దేనికొరకు కనిపెట్టుచున్నాను? నా నిరీక్షణ నీయందే,” (కీర్తన 39:12, 5, 6, 7). భూమిపై ఏదియు దృఢమైనదిగాని స్థిరమైనదిగాని లేదని ఒప్పుకొనుచు, అయినను దేవునియందు తన నిరీక్షణను స్థిరముగా నిలుపుకొనువాడు, నిస్సందేహముగా వేరొకచోట తనకు ఉంచబడిన సౌభాగ్యమును ధ్యానించుచున్నాడు. విశ్వాసులు నిజముగా ఓదార్పు పొందవలెనని అతడు కోరినప్పుడెల్ల, ఈ ధ్యానమునకు వారిని ఆహ్వానించుట అతనికి అలవాటు. ఏలయనగా మరియొక భాగమున, మానవ జీవితమును క్షణికమైన, అదృశ్యమగు ప్రదర్శనగా చెప్పిన తరువాత, అతడు ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు: “యెహోవా కనికరము ఆయనకు భయపడువారిపై అనాదినుండి అనంతము వరకు ఉన్నది,” (కీర్తన 103:17). దీనికి అనుగుణమైన భాగము మరొక కీర్తనలో ఉన్నది: “పూర్వము నీవు భూమికి పునాది వేసితివి; ఆకాశములు నీ చేతిపనులు. అవి నశించును, నీవు నిలుచువాడవు; అవి యన్నియు వస్త్రమువలె పాతగిల్లును; వస్త్రమువలె నీవు వాటిని మార్చుదువు, అవి మార్చబడును; నీవైతే మారనివాడవు, నీ సంవత్సరములకు అంతము లేదు. నీ సేవకుల పిల్లలు నిలుచుదురు, వారి సంతానము నీ యెదుట స్థిరపరచబడును,” (కీర్తన 102:25–28). ఆకాశములును భూమియును నాశనమైనను భక్తులు దేవుని యెదుట స్థిరపరచబడుట మానరు అనిన, వారి రక్షణ ఆయన నిత్యత్వముతో ముడిపడియున్నదని సిద్ధించును. కాని ఈ నిరీక్షణ, యెషయా వివరించిన వాగ్దానముపై ఆనుకొనియుండనియెడల దానికి ఉనికి ఉండదు: “ఆకాశములు పొగవలె అదృశ్యమగును, భూమి వస్త్రమువలె పాతగిల్లును, దానిలో నివసించువారును అదే విధముగా చత్తురు; అయితే నా రక్షణ నిరంతరము ఉండును, నా నీతి కొట్టివేయబడదు,” (యెషయా 51:6). నీతికిని రక్షణకును ఇక్కడ శాశ్వతత్వము ఆపాదింపబడినది; అవి దేవునియందు ఉండు విధముగా కాదు, మనుష్యులచేత అనుభవింపబడు విధముగా.
16. విశ్వాసుల వర్ధిల్లు విజయమును గూర్చి అంతటను చెప్పబడిన విషయములు పరలోక మహిమ యొక్క ప్రత్యక్షతను సూచించునవిగా తప్ప మరొక అర్థములో గ్రహింపబడజాలవు. ఈ స్వభావము గల భాగములు ఇవి: “ఆయన తన భక్తుల ప్రాణములను కాపాడును; దుష్టుల చేతిలోనుండి వారిని విడిపించును. నీతిమంతులకు వెలుగును, యథార్థహృదయులకు సంతోషమును విత్తబడియున్నవి.” “ఆయన నీతి నిత్యము నిలుచును; అతని కొమ్ము ఘనతతో ఎత్తబడును—దుష్టుల కోరిక నశించును.” “నిశ్చయముగా నీతిమంతులు నీ నామమునకు కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించెదరు; యథార్థవంతులు నీ సన్నిధిని నివసించెదరు.” “నీతిమంతులు నిత్య జ్ఞాపకార్థముగా ఉందురు.” “యెహోవా తన సేవకుల ప్రాణమును విమోచించును.”233 అయితే ప్రభువు తన సేవకులను దుష్టుల బలాత్కారముచేత వేధింపబడుటకు మాత్రమే కాక, చీల్చివేయబడి నాశనమగుటకును విడిచిపెట్టును; ఒక విధముగా నక్షత్రముల మధ్య వలె భక్తిహీనులు ప్రకాశించుచుండగా, మంచివారు మరుగునను మురికి పేదరికమునను క్షీణించుటకు అనుమతించును; తన ముఖకాంతిని ఉపసంహరించుట ద్వారా వారికి శాశ్వత సంతోషమును సహితము ఇయ్యడు. కావున విశ్వాసులు లోకము యొక్క ప్రస్తుత స్థితిపై తమ కన్నులు నిలిపినయెడల, దేవుని యొద్ద యథార్థతకు అనుగ్రహమైనను ప్రతిఫలమైనను లేదని నమ్మునట్లు వారు తీవ్రముగా శోధింపబడుదురను విషయమును దావీదు ఏ మాత్రమును మరుగుపరచుట లేదు; భక్తిహీనత అంతగా వర్ధిల్లి వికసించుచుండగా, భక్తులు అవమానము, పేదరికము, తిరస్కారము, ప్రతి విధమైన సిలువచేత అణచివేయబడుచున్నారు. కీర్తనకారుడు చెప్పుచున్నాడు: “నా విషయమైతే నా పాదములు జారిపోవుటకు సిద్ధముగా ఉండెను; నా అడుగులు దాదాపు తప్పిపోయెను. ఏలయనగా దుష్టుల వర్ధిల్లు చూచినప్పుడు మూర్ఖులయందు నాకు అసూయ కలిగెను.” చివరకు, కేసును వివరించిన తరువాత అతడు ముగించుచున్నాడు: “దీనిని తెలిసికొనవలెనని నేను ఆలోచించినప్పుడు అది నాకు చాలా వేదనగా ఉండెను; నేను దేవుని పరిశుద్ధ స్థలములోనికి వెళ్లువరకు; అప్పుడు వారి అంత్యమును గ్రహించితిని,” (కీర్తన 73:2, 3, 16, 17).
17. కావున దావీదు యొక్క ఈ ఒప్పుకోలునుండియే, పాత నిబంధన క్రింద ఉన్న పరిశుద్ధ పితరులు, ఈ లోకమున దేవుడు తన సేవకులకు వాగ్దానము చేయబడినదాని నెరవేర్పును అరుదుగా లేదా ఎన్నడును ఇయ్యడని ఎరిగియుండిరనియు, అందువలన ప్రస్తుత ఛాయామయ జీవితమున చూపబడని ఆశీర్వాదములు వారికొరకు నిల్వచేయబడియున్న తన పరిశుద్ధ స్థలమువైపు వారి మనస్సులను నడిపించెననియు నేర్చుకొందము. ఈ పరిశుద్ధ స్థలము దేవుని అంత్య తీర్పు; దానిని కన్నులతో ఏ విధముగాను గ్రహింపజాలనందున, వారు విశ్వాసముచేత గ్రహించుటతో తృప్తిపడిరి. ఈ నమ్మకముతో ప్రేరేపింపబడి, లోకములో ఏది సంభవించినను, చివరకు దైవ వాగ్దానములు నెరవేరు కాలము వచ్చునని వారు సందేహింపలేదు. “నేను నీతియందు నీ ముఖమును చూచెదను: నేను మేల్కొనినప్పుడు నీ పోలికచేత తృప్తి పొందెదను,” (కీర్తన 17:15). “నేను దేవుని మందిరమునందు పచ్చని ఒలీవ చెట్టువలె ఉన్నాను,” (కీర్తన 52:8). మరల, “నీతిమంతులు ఖర్జూరవృక్షమువలె వర్ధిల్లుదురు; లెబానోనులోని దేవదారువలె ఎదుగుదురు. యెహోవా మందిరమందు నాటబడినవారు మన దేవుని ఆవరణములలో వర్ధిల్లుదురు. వృద్ధాప్యమందును వారు ఫలములు ఫలించుచుందురు; వారు పుష్టిగాను పచ్చగాను ఉందురు,” (కీర్తన 92:12–14).
233 కీర్తన 97:10, 11; 112:9, 10; 140:13; 112:6; 34:22.
అతడు కొంచెము ముందు ఇట్లు ఉద్ఘాటించెను: “యెహోవా, నీ కార్యములు ఎంత గొప్పవి! నీ ఆలోచనలు మిక్కిలి గంభీరములు.” “దుష్టులు గడ్డివలె మొలిచినప్పుడు, పాపము చేయువారందరు వర్ధిల్లినప్పుడు, వారు ఎల్లప్పుడును నాశనము చేయబడుటకే.” నీతిమంతుల ఈ వైభవమును సౌందర్యమును ఎక్కడ, పరలోక రాజ్యము యొక్క ప్రత్యక్షతచేత ఈ లోకము యొక్క రూపము మార్చబడినప్పుడు తప్ప? నిత్య లోకమువైపు తమ కన్నులెత్తి, వారు ప్రస్తుత జీవితపు క్షణిక కష్టములను విపత్తులను తృణీకరించి, నమ్మకముతో ఈ ఉద్ఘాటనలను చేసిరి: “ఆయన నీతిమంతులను ఎన్నడును కదలనియ్యడు. అయితే దేవా, నీవు వారిని నాశన గోతిలోనికి దింపెదవు: రక్తపాతముగల వంచకులు తమ ఆయుష్షులో సగమైనను జీవింపరు,” (కీర్తన 55:22, 23). దుష్టులను మ్రింగివేయుటకు శాశ్వత నాశన గోయి ఈ లోకమున ఎక్కడ ఉన్నది? వారి సౌభాగ్యమును గూర్చి మరొకచోట ఇట్లు చెప్పబడినది: “వారు తమ దినములను సంపదలో గడుపుదురు, క్షణములో సమాధిలోనికి దిగిపోవుదురు?” (యోబు 21:13). మరొకవైపు, దావీదు ఫిర్యాదు చేయునట్లు కలవరపడుట మాత్రమే కాక అంతటను పూర్తిగా నలిపివేయబడి అణచివేయబడిన పరిశుద్ధుల గొప్ప స్థిరత్వము ఎక్కడ? అది ఇక్కడే. అతడు తన కన్నుల ముందు ఉంచినది కలతపడిన సముద్రమువలె కొట్టుకొనిపోవు లోకము యొక్క అస్థిరమైన మార్పులను మాత్రమే కాదు, ఒక దినమున ఆయన ఆకాశభూముల నిత్య నియమమును స్థిరపరచుటకు ఆసీనుడగునప్పుడు ప్రభువు ఏమి చేయునో; అతడు మరియొకచోట దానిని చక్కగా వర్ణించునట్లు: “తమ ఆస్తిని నమ్ముకొని, తమ విస్తార ధనమును గూర్చి గొప్పలు చెప్పుకొనువారిలో ఎవడును ఏ విధముననైనను తన సహోదరుని విమోచింపజాలడు, వాని కొరకు దేవునికి విమోచన క్రయధనమును ఇయ్యజాలడు.” “జ్ఞానులు చత్తురనియు, అట్లే మూర్ఖుడును పశుప్రాయుడును నశించి తమ ఆస్తిని ఇతరులకు విడిచిపెట్టుదురనియు అతడు చూచుచున్నాడు. వారి లోని తలంపు, తమ ఇండ్లు నిత్యము నిలుచుననియు, తమ నివాసములు తరతరములకు నిలుచుననియు; వారు తమ భూములకు తమ స్వంత పేర్లు పెట్టుదురు. అయినను మనుష్యుడు ఘనతలో ఉండియు నిలువడు: అతడు నశించు పశువులవలె ఉన్నాడు. ఇది వారి మార్గము, వారి మూర్ఖత్వము: అయినను వారి సంతతి వారి మాటలను మెచ్చుకొనును. గొఱ్ఱెలవలె వారు సమాధిలో ఉంచబడుదురు; మరణము వారిని మేయును; ఉదయమున యథార్థవంతులు వారిని ఏలుదురు; వారి సౌందర్యము వారి నివాసమునుండి సమాధిలో క్షీణించును,” (కీర్తన 49:6, 7, 10–14). లోకము యొక్క జారిపోవు, చంచలమైన సుఖములతో తృప్తిపడు మూర్ఖులను ఇట్లు ఎగతాళి చేయుట ద్వారా, జ్ఞానులు పూర్తిగా భిన్నమైన సౌభాగ్యమును వెదకవలెనని అతడు చూపుచున్నాడు. అయితే దుష్టులు పడద్రోయబడి నాశనమైన తరువాత నీతిమంతులకు రాజ్యమును స్థాపించుటలో, పునరుత్థానము యొక్క మరుగైన సిద్ధాంతమును ఇంకను స్పష్టముగా అతడు విప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా “ఉదయము” అనుదానిని, ప్రస్తుతము అంతమైనప్పుడు ఆరంభమగు ఒక క్రొత్త జీవితము యొక్క ప్రత్యక్షతగా తప్ప మరేమని మనము అర్థము చేసికొనవలెను?
18. అందువలన విశ్వాసులు తమ బాధలకు ఆదరణగాను, తమ సహనమునకు ఔషధముగాను ఉపయోగించిన పరిగణన: “ఆయన కోపము క్షణమాత్రమే: ఆయన అనుగ్రహమందు జీవము ఉన్నది,” (కీర్తన 30:5). దాదాపు జీవితమంతయు కొనసాగిన వారి శ్రమలు క్షణములో ఎట్లు ముగిసెను? తాము అతి స్వల్పమైన రుచిని మాత్రమే చవిచూచిన దైవ దయ యొక్క దీర్ఘకాలమును వారు ఎక్కడ చూచిరి? వారు భూమికి అంటిపెట్టుకొనియున్నయెడల అట్టిదేదియు కనుగొనలేరు; కాని పరలోకమువైపు చూచి, ప్రభువు తన పరిశుద్ధులను బాధించిన కాలము క్షణమాత్రమేనని, ఆయన వారిని సమకూర్చు కనికరములు నిత్యములని వారు చూచిరి: మరొకవైపు, ఒక దినము మాత్రమే సౌభాగ్యమును కలగనిన దుష్టులకు నిత్యమైన అంతములేని నాశనము ఉంచబడియున్నదని వారు ముందుగా చూచిరి. అందువలన ఈ వాక్యములు: “నీతిమంతుని జ్ఞాపకము ఆశీర్వదింపబడును, దుష్టుల పేరు కుళ్లిపోవును,” (సామెతలు 10:7). “తన భక్తుల మరణము యెహోవా దృష్టికి ప్రశస్తము,” (కీర్తన 116:15). సమూయేలులో మరల: “ఆయన తన భక్తుల పాదములను కాపాడును, దుష్టులు చీకటిలో మౌనముగా ఉందురు,” (1 సమూయేలు 2:9); నీతిమంతులు ఎంత అల్లకల్లోలపరచబడినను వారి అంత్యము జీవమును సమాధానమునై యుండెనని, దుష్టుల సుఖములు ఎంత మధురముగా ఉన్నను అవి క్రమముగా మరణపు గదులకు నడిపించునని వారు బాగుగా ఎరిగియుండిరని ఇది చూపుచున్నది. కావున అట్టివారి మరణమును “సున్నతి పొందనివారి” మరణమని వారు పిలిచిరి; అనగా పునరుత్థాన నిరీక్షణనుండి త్రెంపివేయబడినవారు (యెహెజ్కేలు 28:10; 31:18). అందువలన దావీదు ఇంతకంటె గొప్ప శాపమును ఊహింపలేకపోయెను: “వారు జీవగ్రంథమునుండి తుడిచివేయబడుదురు గాక, నీతిమంతులతో వ్రాయబడకుందురు గాక,” (కీర్తన 69:28).
19. అన్నిటికంటె అసాధారణమైన భాగము యోబుదే: “నా విమోచకుడు సజీవుడై యున్నాడనియు, అంత్య దినమున ఆయన భూమిపై నిలుచుననియు నేను ఎరుగుదును: నా చర్మము తరువాత పురుగులు ఈ శరీరమును నాశనము చేసినను, నా శరీరముతోనే నేను దేవుని చూతును: నా కొరకే నేను ఆయనను చూతును, నా కన్నులు ఆయనను చూచును, వేరొకని కన్నులు కావు,” (యోబు 19:25–27). తమ చతురతను ప్రదర్శింపగోరువారు, ఈ మాటలను అంత్య పునరుత్థానమును గూర్చి కాక, దేవుడు తనతో మరింత మృదువుగా వ్యవహరించునని యోబు ఎదురుచూచిన దినమును గూర్చి అర్థము చేసికొనవలెనని నటించుచున్నారు. ఇది కొంతమేర ఉద్దేశింపబడెనని అంగీకరించినను, అతని ఆలోచనలు భూమికంటె ఉన్నతముగా లేచియుండనియెడల యోబు ఎన్నడును అట్టి నిరీక్షణ యొక్క సంపూర్ణతను పొందియుండడని వారు ఇష్టపడినను ఇష్టపడకపోయినను మేము వారిని ఒప్పుకొనునట్లు చేయుదుము. కావున, సమాధిలో పడియున్నప్పుడు విమోచకుడు తనతో ఉండునని చూచినవాడు, భవిష్యత్ అమరత్వమువైపు తన కన్నులెత్తియుండవలెనని ఒప్పుకొనవలసినదే. ప్రస్తుత జీవితమును మాత్రమే తలంచువారికి మరణము నిరాశ యొక్క అంత్య స్థితి; కాని అది యోబు యొక్క నిరీక్షణను నాశనము చేయజాలకపోయెను. “ఆయన నన్ను చంపినను, నేను ఆయనయందు నమ్మిక యుంచెదను,” అని అతడు చెప్పెను (యోబు 13:15). ఇవి కొద్దిమంది మాటలే, యూదుల మధ్య అట్టి సిద్ధాంతము ఉండెనని ఏ విధముగాను రుజువు చేయవని ఒక వ్యర్థప్రలాపి ఇక్కడ ఆక్షేపణతో జొరబడకుండును గాక. దీనికి నా తక్షణ సమాధానము ఇది: అట్టి భాగములలో ఈ కొద్దిమంది, ప్రముఖ వ్యక్తులు మాత్రమే ఇతరులనుండి ప్రైవేటుగాను వేరుగాను ప్రవేశింపబడు ఏదో మరుగైన జ్ఞానమును పలుకలేదు; కాని పరిశుద్ధాత్మచేత ప్రజల బోధకులుగా నియమింపబడి, అందరును బహిరంగ మతము యొక్క మూల సూత్రములుగా సమిష్టిగా నేర్చుకొనవలసిన దేవుని మర్మములను వారు బహిరంగముగా ప్రకటించిరి. కావున పరిశుద్ధాత్మ ఆత్మసంబంధమైన జీవమును గూర్చి ఇంత స్పష్టముగాను విశదముగాను మాటలాడిన ఆ భాగములు యూదుల సంఘమున బహిరంగ దేవోక్తులని మనము వినునప్పుడు, వాటిని కేవలము భూమికిని భూసంబంధమైన ఐశ్వర్యములకును సంబంధించిన శారీరక నిబంధనకు పూర్తిగా పరిమితము చేయుట భరింపరాని వక్రబుద్ధియగును.
20. తరువాతి ప్రవక్తలవద్దకు మనము దిగినప్పుడు, మన స్వంత పొలములో వలె స్వేచ్ఛగా వివరించుటకు మనకు శక్తి ఉన్నది. దావీదు, యోబు, సమూయేలు ప్రశ్నార్థములుగా ఉన్నప్పుడు విజయము కష్టము కానియెడల, ఇక్కడ అది ఇంకను సులభము; ఏలయనగా దేవుడు తన కనికర నిబంధన నిర్వహణలో అనుసరించిన పద్ధతియు క్రమమును ఏమనగా, దాని సంపూర్ణ ప్రదర్శన యొక్క కాలము ఎంత సమీపించెనో, ప్రత్యక్షత యొక్క వెలుగునకు ప్రతిదినము అంత గొప్ప అభివృద్ధులు చేయబడెను. కావున ఆరంభమున, ఆదామునకు రక్షణ యొక్క మొదటి వాగ్దానము ఇయ్యబడినప్పుడు (ఆదికాండము 3:15), కొన్ని సన్నని నిప్పురవ్వలు మాత్రమే ప్రకాశించెను: తరువాత చేర్పులు జరిగి, గొప్ప వెలుగు ప్రదర్శింపబడసాగెను, క్రమముగా అధికమగుచు మరింత ప్రకాశముతో ప్రకాశించుచు కొనసాగెను; చివరకు మేఘములన్నియు చెదరిపోయి, నీతి సూర్యుడైన క్రీస్తు ఉదయించి సంపూర్ణ తేజస్సుతో భూమి అంతటిని ప్రకాశింపజేసెను (మలాకీ 4). కావున ప్రవక్తలను ఆశ్రయించుటలో, రుజువు యొక్క లోపము విషయమై మనకు ఏ భయమును ఉండదు; అయితే మా ప్రస్తుత గ్రంథ స్వభావమునకు సరిపడుటకంటె మనలను ఎంతో ఎక్కువ కాలము ఆక్రమించగల అపారమైన సామగ్రిని నేను చూచుచున్నందున (ఈ విషయమునకు నిజముగా ఒక పెద్ద సంపుటము అవసరము), మరియు ఇదివరకు చెప్పినదానిచేత నేను మార్గమును సిద్ధపరచితినని, కావున అతి స్వల్ప వివేచన గల ప్రతి పాఠకుడును తడబడక ముందుకు సాగగలడని నేను నమ్ముచున్నందున, ప్రస్తుతము అంత అవసరము లేని దీర్ఘ వివరణను నేను విడిచిపెట్టెదను; అయితే ప్రవేశమును సులభతరము చేయుటకు పూర్వము వారి చేతికి ఇయ్యబడిన తాళపుచెవిని వారికి జ్ఞాపకము చేయుచున్నాను (పైన, 4వ అధ్యాయము, 3, 4 అనుభాగములు); అనగా ప్రవక్తలు విశ్వాసుల సౌభాగ్యమును (ప్రస్తుత జీవితమున దాని ఆనవాళ్లు ఎవి యైనను గోచరించుట అరుదైన సౌభాగ్యము) ప్రస్తావించునప్పుడెల్ల, వారు ఈ భేదమును ఆశ్రయించవలెను: ప్రజలకు దైవ మంచితనమును మరింతగా ప్రశంసించుటకై, వారు ఇహలోక ఆశీర్వాదములను దానిని సూచించు ఒక విధమైన రూపరేఖలుగా ఉపయోగించిరి, అయినను వారి మనస్సులను భూమికిని ఈ లోకపు మూలకములకును నశించు సమస్తమునకును పైకి ఎత్తి, భవిష్యత్ ఆత్మసంబంధమైన జీవితపు ఆశీర్వాదమును గూర్చి ఆలోచింపజేయు ఒక చిత్రమును వారు ఇచ్చిరి.
21. ఒక ఉదాహరణ చాలును. ఇశ్రాయేలీయులు బబులోనునకు కొనిపోబడినప్పుడు, వారి చెదరిపోవుట మరణమునకు ప్రక్కనే ఉన్నదానివలె తోచెను; వారి పునరుద్ధరణను గూర్చిన యెహెజ్కేలు ప్రవచనము (యెహెజ్కేలు 37:4) కేవలము కట్టుకథ అని తలంచకుండునట్లు వారిని ఒప్పించుట దాదాపు సాధ్యము కాలేదు; ఏలయనగా కుళ్లిన శవములు జీవమునకు లేపబడునని అతడు ప్రవచించినట్లే వారికి తోచెను. ఆ సందర్భములో కూడ తన కనికరమునకు చోటు కల్పించుటకు ఏదియు తనను అడ్డగింపదని చూపుటకు ప్రభువు ప్రవక్త ఎదుట ఎండిన ఎముకలతో నిండిన ఒక పొలమును దర్శనములో ఉంచెను; కేవలము తన వాక్యము యొక్క శక్తిచేత ఒక్క క్షణములో వాటికి జీవమును బలమును ఆయన పునరుద్ధరించెను. ఆ దర్శనము నిజముగా అప్పటి యూదుల అవిశ్వాసమును సరిచేయుటకు ఉపయోగపడెను, కాని ప్రజను తిరిగి కొనివచ్చుటకంటె ప్రభువు శక్తి ఎంత ఎక్కువగా విస్తరించునో కూడ వారికి జ్ఞాపకము చేసెను; ఏలయనగా ఒక్క సంజ్ఞచేత అది ఎండిన చెదరిన ఎముకలకు అంత సులభముగా జీవము ఇయ్యగలదు. కావున ఈ భాగమును యెషయాలోని ఒకదానితో తగినట్లు పోల్చవచ్చును: “నీ మృతులు బ్రతుకుదురు, నా మృతదేహముతోపాటు వారు లేచెదరు. ధూళిలో నివసించువారలారా, మేల్కొని పాడుడి: నీ మంచు వృక్షజాలపు మంచువలె ఉన్నది, భూమి మృతులను బయటికి వెళ్లగ్రక్కును. నా ప్రజలారా, రండి, మీ గదులలో ప్రవేశించి మీ తలుపులు మూసికొనుడి: ఉగ్రత దాటిపోవువరకు ఒక చిన్న క్షణము దాగియుండుడి. ఏలయనగా, ఇదిగో, భూనివాసులను వారి దోషమునకు శిక్షించుటకు యెహోవా తన స్థలమునుండి బయలుదేరి వచ్చుచున్నాడు: భూమియు తన రక్తమును బయలుపరచును, ఇకమీదట తన హతులను కప్పదు,” (యెషయా 26:19–21).
22. అయినను అన్ని భాగములను ఇట్టి సూత్రముపై వివరించుట అసంబద్ధము; ఏలయనగా పరలోక రాజ్యమున విశ్వాసులకు వేచియున్న భవిష్యత్ అమరత్వమును ఏ ముసుగును లేకుండ సూచించు అనేక భాగములు ఉన్నవి. వాటిలో కొన్నిటిని మనము ఇదివరకే ఉదహరించితిమి, మరెన్నో ఉన్నవి, కాని ముఖ్యముగా ఈ రెండు. ఒకటి యెషయాలో ఉన్నది: “నేను చేయబోవు క్రొత్త ఆకాశములును క్రొత్త భూమియును నా యెదుట నిలిచియుండునట్లు, మీ సంతానమును మీ పేరును నిలిచియుండును అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు. మరియు ప్రతి అమావాస్య నుండి మరియొక అమావాస్య వరకును, ప్రతి విశ్రాంతిదినమునుండి మరియొక విశ్రాంతిదినము వరకును సమస్త శరీరులు నా యెదుట ఆరాధించుటకు వచ్చెదరని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు. వారు బయటికి వెళ్లి, నాకు విరోధముగా తిరుగుబాటు చేసినవారి శవములను చూచెదరు: ఏలయనగా వారి పురుగు చావదు, వారి అగ్ని ఆరదు; వారు సమస్త శరీరులకు హేయులగుదురు,” (యెషయా 66:22–24). రెండవ భాగము దానియేలులో ఉన్నది: “ఆ కాలమున నీ ప్రజల పిల్లలకొరకు నిలుచు గొప్ప అధిపతియైన మిఖాయేలు లేచును: మరియు జనము ఏర్పడినప్పటినుండి ఆ కాలము వరకు ఎన్నడును లేని శ్రమకాలము కలుగును: ఆ కాలమున నీ ప్రజలు విడిపింపబడుదురు, గ్రంథమున వ్రాయబడియుండు ప్రతివాడును కనబడును. భూమి ధూళియందు నిద్రించుచున్న వారిలో అనేకులు మేల్కొందురు, కొందరు నిత్యజీవమునకును కొందరు అవమానమునకును నిత్య హేయతకును,” (దానియేలు 12:1, 2).
23. మిగిలిన రెండు అంశములను రుజువు చేయుటలో—అనగా గోత్రపితరులకు వారి నిబంధనకు హామీగా క్రీస్తు ఉండెననియు, ఆశీర్వాదము యొక్క సమస్త నిరీక్షణను వారు ఆయనయందే ఉంచిరనియు—ఇవి స్పష్టమైనవియు, అంతగా వివాదాస్పదము కానివియు అగుటచేత, నేను తక్కువ వివరముగా చెప్పెదను. కావున, ప్రభువు ఇశ్రాయేలు ప్రజలతో చేసిన పాత నిబంధన లేక ఒడంబడిక భూసంబంధమైన వస్తువులకు పరిమితము కాలేదనియు, ఆత్మసంబంధమైన నిత్యజీవము యొక్క వాగ్దానమును కలిగియుండెననియు, నిబంధనకు నిజముగా సమ్మతించిన వారందరి మనస్సులపై దాని నిరీక్షణ ముద్రింపబడవలెననియు, అపవాది యొక్క ఏ యంత్రములును నాశనము చేయజాలని సత్యముగా దృఢముగా నిర్ణయించుదము. ప్రభువు యూదులకు ఏమియు ప్రతిపాదింపలేదనియు, లేదా వారు ఆహారము యొక్క సంపూర్ణ సరఫరా, శారీరక సుఖములు, ఐశ్వర్య సమృద్ధి, బాహ్య ప్రభావము, అనేక సంతానము, మన జంతు స్వభావము విలువైనవిగా ఎంచు ఆ సమస్తమును తప్ప మరేమియు వెదకలేదనియు అను అర్థరహితమైన హానికరమైన భావనను మననుండి దూరముగా ఉంచుదము. ఏలయనగా ఇప్పుడు కూడ, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు తన అనుచరులకు వాగ్దానము చేయు పరలోక రాజ్యము ఒక్కటే, అందులో వారు అబ్రాహాముతోను ఇస్సాకుతోను యాకోబుతోను కూర్చుందురు (మత్తయి 8:11); మరియు పేతురు తన దినములలోని యూదులను గూర్చి, వారు ప్రవక్తల కుమారులైనందున, పూర్వము ప్రభువు తన ప్రజలతో చేసిన నిబంధనలో ఇమిడియున్నందున, వారు సువార్త కృపకు వారసులని ప్రకటించెను (అపొస్తలుల కార్యములు 3:25). ఇది కేవలము మాటలచేత మాత్రమే సాక్ష్యమియ్యబడకుండునట్లు, మన ప్రభువు కూడ క్రియచేత దీనిని ఆమోదించెను (మత్తయి 27:52). ఆయన మరల లేచిన క్షణమున, పరిశుద్ధులలో అనేకులను తన పునరుత్థానములో భాగస్థులనుగా చేయుటకు ఆయన దయచూపి, వారు పట్టణములో కనబడుటకు అనుమతించెను; ఇట్లు నిత్య రక్షణను సంపాదించుటలో ఆయన చేసినదంతయు, అనుభవించినదంతయు మనకు వలెనే పాత నిబంధన క్రింద ఉన్న విశ్వాసులకును చెందునని ఒక నిశ్చయమైన సంచకరువును ఇచ్చెను. నిజముగా, పేతురు సాక్ష్యమిచ్చినట్లు, మనము జీవమునకు పునర్జన్మ పొందు అదే విశ్వాసపు ఆత్మను వారును పొందియుండిరి (అపొస్తలుల కార్యములు 15:8). మనలో అమరత్వము యొక్క ఒక విధమైన నిప్పురవ్వవలె ఉన్న ఆ ఆత్మ (అందువలననే అది మన స్వాస్థ్యమునకు “సంచకరువు” అని పిలువబడుచున్నది, ఎఫెసీయులకు 1:14) అదే విధముగా వారిలో నివసించెనని మనము వినునప్పుడు, వారికి స్వాస్థ్యమును నిరాకరించుటకు మనము ఎట్లు తెగింపగలము? అందువలన పూర్వకాలపు సద్దూకయ్యులు పునరుత్థానమును, ఆత్మల యొక్క వాస్తవమైన ఉనికిని234 సహితము నిరాకరించునంత మందబుద్ధిలో ఎట్లు పడిరో అది మరింత ఆశ్చర్యకరము; ఈ రెండును అనేక ప్రసిద్ధ లేఖన భాగములచేత వారికి సాక్ష్యమియ్యబడినవి. మెస్సీయ యొక్క భూలోక రాజ్యమును ఎదురుచూచుటలో నేటి జాతి అంతటి మందబుద్ధి కూడ తక్కువ ఆశ్చర్యకరము కాదు, సువార్తను తిరస్కరించినందుకు వారు అనుభవింపవలసిన శిక్షగా లేఖనములు దీనిని చాలా ముందే ప్రవచించియుండకపోయినయెడల; స్వచ్ఛందముగా చీకటిని ఆహ్వానించు మనస్సులను, పరలోకము యొక్క అర్పింపబడిన వెలుగును తిరస్కరించుట ద్వారా, దేవుడు న్యాయమైన తీర్పుచేత అంధులనుగా చేయును. వారు మోషే గ్రంథ పుటలను చదువుదురు, ఎల్లప్పుడును తిప్పుచుందురు, కాని అతని ముఖమునందు ప్రకాశించు వెలుగును చూడకుండ ఒక ముసుగు వారిని అడ్డగించుచున్నది (2 కొరింథీయులకు 3:14); ఇట్లు వారు క్రీస్తు వద్దకు తిరుగువరకు అతడు వారికి కప్పబడి మూయబడియే ఉండును; క్రీస్తునకును మోషేకును మధ్య ఇప్పుడు తమ శక్తి కొలది వారు వేర్పాటును నిలుపుటకు ప్రయత్నించుచున్నారు.