అయిదు సంస్కారములని అబద్ధముగా పిలువబడినవి. వాటి కల్పితత్వము రుజువు చేయబడుట, వాటి నిజమైన స్వభావము వివరింపబడుట (భాగము 2 / 2)

21. ప్రస్తుత యుగముతో ఏ సంబంధమును లేని ఈ తైలాభిషేక విధి ప్రస్తుత యుగమునకు సంపూర్ణముగా సరిపోవునదే అని ఒప్పుకొనినను, ఇంతవరకు వారు మనపై పూసిన తమ తైలాభిషేకమును సమర్థించుటలో వారు ఇంకను ఎక్కువ సాధించినవారు కారు. రోగులందరికిని తైలాభిషేకము చేయవలెనని యాకోబు కోరెను; ఈ మనుష్యులు రోగులకు కాక, ప్రాణము పెదవులపై కొట్టుమిట్టాడుచున్నప్పుడు, లేక వారు చెప్పునట్లు in extremis (అంత్యదశలో) ఉన్న అర్ధమృత శవములకు తమ తైలమును పూయుచున్నారు. తమ సంస్కారములో రోగము యొక్క తీవ్రతను తగ్గింపగల, లేదా కనీసము ఆత్మకు కొంత ఊరటనైనను కలిగింపగల తక్షణ స్వస్థత వారికి ఉన్నయెడల, సకాలములో ఎన్నడును స్వస్థపరచకుండుటలో వారు క్రూరులు. రోగి సంఘ పెద్దలచేత అభిషేకింపబడవలెనని యాకోబు కోరెను. వారు అల్పయాజకుడు తప్ప మరి ఏ అభిషేకకుని అంగీకరింపరు. యాకోబు చెప్పిన పెద్దలను యాజకులని వ్యాఖ్యానించి, బహువచనము గౌరవార్థముగా వాడబడినదని వాదించుట అసంబద్ధము; ఆ కాలమున సంఘము యాజక సమూహములతో నిండియుండి, పరిశుద్ధ తైలపు పాత్రను మోసికొని దీర్ఘ ఊరేగింపుగా బయలుదేరగలిగినట్లు ఉన్నదే! యాకోబు రోగులకు అభిషేకము చేయవలెనని సామాన్యముగా ఆజ్ఞాపించుటలో, సాధారణ తైలముతో చేయు అభిషేకము తప్ప మరొక అభిషేకమును ఉద్దేశించినట్లు నాకు తోచదు; మార్కు వృత్తాంతములోను మరి ఏ ఇతర తైలమును పేర్కొనబడలేదు. ఈ మనుష్యులు అధ్యక్షునిచే ప్రతిష్ఠింపబడి, అధిక శ్వాసముచే వెచ్చబరచబడి, అధిక గొణుగుడుచే మంత్రించబడి, మోకాళ్లపై వంగి తొమ్మిదిమారులు వందనము చేయబడిన తైలము తప్ప మరి ఏ తైలమును వాడుటకు ఇష్టపడరు—“ముమ్మారు నమస్కారము, పరిశుద్ధ తైలమా! ముమ్మారు నమస్కారము, పరిశుద్ధ క్రిస్మమా! ముమ్మారు నమస్కారము, పరిశుద్ధ బాల్సమా!” ఈ భూతవిసర్జన మంత్రములను వారు ఎవరి నుండి పొందిరి? రోగి తైలముతో అభిషేకింపబడి, అతనిపై ప్రార్థన చేయబడిన తరువాత, అతడు పాపములు చేసియున్న యెడల అవి అతనికి క్షమింపబడునని యాకోబు చెప్పుచున్నాడు—అనగా అతని అపరాధము క్షమింపబడి, అతడు శిక్షలో ఉపశమనము పొందునని; తైలము చేత పాపములు తుడిచివేయబడునని ఆయన ఉద్దేశము కాదు, గాని బాధపడు సహోదరుని విశ్వాసులు దేవునికి అప్పగించుచు చేయు ప్రార్థనలు వ్యర్థము కావని ఆయన భావము. తమ పరిశుద్ధమైన, అనగా హేయమైన, అభిషేకము చేత పాపములు క్షమింపబడునని చెప్పుటలో ఈ మనుష్యులు భక్తిహీనముగా అబద్ధము పలుకుచున్నారు. యాకోబు వాక్యమును వారు తమ ఇష్టము వచ్చినట్లు దుర్వినియోగపరచుటకు అనుమతింపబడినను వారు ఎంత తక్కువ లాభము పొందుచున్నారో చూడుడి. మరియు శ్రమతో కూడిన రుజువు మనకు అక్కరలేకుండునట్లు, వారి స్వంత చరిత్రలే మనలను ఆ కష్టమంతటి నుండి విడిపించుచున్నవి; ఏలయనగా అగస్టీను కాలమున రోమా సంఘమునకు అధిపతిగా ఉన్న పోపు ఇన్నోసెంటు, పెద్దలు మాత్రమే గాక క్రైస్తవులందరును తమ స్వంత అవసరములోగాని తమ స్నేహితుల అవసరములోగాని తైలముతో అభిషేకించుటకు దానిని వాడవచ్చునని నియమించెనని వారు వ్రాయుచున్నారు.⁶⁷⁵ దీనికి మనకు ఆధారము సిజెబర్టు తన వృత్తాంతములలో (Chronicles).

సంఘ శ్రేణులను గూర్చి.

22. వారి పట్టికలో నాల్గవ స్థానమును శ్రేణుల సంస్కారము ఆక్రమించియున్నది; అది ఎంత సంతానవతియైనదనగా తనంతట తానే ఏడు చిన్న సంస్కారములను పుట్టించును. సంస్కారములు ఏడని చెప్పిన తరువాత, లెక్కింప మొదలుపెట్టినప్పుడు వారు పదమూడు లెక్కతేల్చుట మిక్కిలి హాస్యాస్పదము. అవన్నియు ఒకే యాజకత్వమునకు దారితీయుచు, ఒకే వస్తువునకు సోపానములవంటివి గనుక అవి ఒకే సంస్కారమని వాదింపరాదు.

675 ఫ్రెంచి ప్రతి ఇట్లు చేర్చుచున్నది: “Comment accorderont ils cela avec ce qu’ils veulent faire accroire”?—వారు దీనిని తాము నమ్మింపగోరు దానితో ఎట్లు సమన్వయపరచెదరు?

ఏలయనగా ప్రతిదానిలోని ఆచారములు వేరు వేరని నిశ్చయము, వారే కృపావరములు వేరు వేరని చెప్పుచున్నారు గనుక, వారి సిద్ధాంతములు అంగీకరింపబడిన యెడల వాటిని ఏడు సంస్కారములని పిలువవలసినదేనని ఎవరును సందేహింపజాలరు. వారే అవి ఏడని స్పష్టముగా విస్పష్టముగా ప్రకటించుచుండగా దానిని సందేహాస్పద విషయముగా ఎందుకు వాదించవలెను? కాబట్టి మొదట, తమ శ్రేణులను సంస్కారములుగా మనకు సిఫారసు చేయగోరినప్పుడు ఎన్ని అసంబద్ధములలోనికి వారు మనలను నడిపించుచున్నారో దానిని సంక్షేపముగా పరిశీలించెదము; రెండవదిగా, సంఘములు పరిచారకులను నియమించుటలో వాడు ఆచారమును అసలు సంస్కారమని పిలువదగునో లేదో చూచెదము. వారు ఏడు సంఘ శ్రేణులను లేక సోపానములను చేయుదురు; వాటిని సంస్కారమను పేరుతో వేరుపరచుదురు. అవి: ద్వారపాలకులు, పాఠకులు, భూతనివారకులు, దీపవాహకులు (అకోలైట్లు), ఉప-డీకనులు, డీకనులు, యాజకులు. వాటిని పొందుటలో ఉన్నతి పొందువారు పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ఏడు విధములైన కృపావరములతో నింపబడవలెను గనుక అవి ఏడని వారు చెప్పుదురు. ఈ కృప ఉన్నతి పొందినప్పుడు అధికమై మరింత ఉదారముగా పోగుపడును. లేఖనమును వక్రీకరించుటచే ఆ సంఖ్య మాత్రము ప్రతిష్ఠింపబడినది; ఏలయనగా పరిశుద్ధాత్మ వరములు ఏడని యెషయాలో చదివినట్లు వారు తలంచుచున్నారు, కాని వాస్తవమునకు యెషయా ఆరింటికంటె ఎక్కువ పేర్కొనలేదు; అయినను ఆ భాగములో అన్నిటిని చేర్చుట ఆయన ఉద్దేశము కాదు. ఏలయనగా ఇతర భాగములలో జీవాత్మయు, పరిశుద్ధతయు, దత్తపుత్రత్వమునకు సంబంధించిన ఆత్మయు పేర్కొనబడినవి; అక్కడ వలెనే జ్ఞానము వివేకము అను ఆత్మయు, ఆలోచన పరాక్రమము అను ఆత్మయు, తెలివియు యెహోవాయందలి భయభక్తులు అను ఆత్మయు పేర్కొనబడినవి.⁶⁷⁶ అయినను మరికొందరు, అధిక సూక్ష్మబుద్ధి గలవారు, జయించిన సంఘమును అనుకరించుటకై అని వారు చెప్పుచు, ఏడు శ్రేణులు కాక తొమ్మిది శ్రేణులను నిర్ణయించుదురు. కాని వీటిలో కూడ వివాదము ఉన్నది; ఏలయనగా కొందరు మతగురుల శిరోముండనమే అన్నిటిలో మొదటి శ్రేణి అనియు, అధ్యక్ష పదవి చివరిదనియు పట్టుపట్టుదురు; మరికొందరు శిరోముండనమును వదిలి, ప్రధాన అధ్యక్షుని పదవిని శ్రేణులలో చేర్చుదురు. ఇసిడోరు వేరువిధముగా భేదపరచును, ఏలయనగా ఆయన కీర్తనగాయకులను పాఠకులను వేరు వేరుగా చేయును.⁶⁷⁷ మొదటివారికి గానము చేయు బాధ్యతను, రెండవవారికి సామాన్య ప్రజల బోధకై లేఖనములను చదువు బాధ్యతను ఆయన ఇచ్చును. ఈ భేదమును కానన్ నియమములు పాటించుచున్నవి. ఇంత గొప్ప వైవిధ్యములో దేనిని అనుసరింపవలెనని, దేనిని విడిచిపెట్టవలెనని వారు మనకు కోరుచున్నారు? ఏడు శ్రేణులని చెప్పవలెనా? బడిపంతులు ఆ ప్రకారమే బోధించును, కాని మిక్కిలి ప్రకాశితులైన శాస్త్రులు వేరుగా నిర్ణయించుదురు. మరియొకవైపున వారు తమలో తాము విభేదించుచున్నారు. అదియునుగాక, అతి పరిశుద్ధమైన కానన్ నియమములు మనలను వేరొక దిక్కునకు పిలుచుచున్నవి. దేవుని వాక్యమునుండి వేరుపడి మనుష్యులు దైవ విషయములను చర్చించునప్పుడు వారి ఐకమత్యము ఇట్టిదే.

23. కాని వీటన్నిటిలో శిఖరమువంటి మూర్ఖత్వమేమనగా, వీటిలో ప్రతిదానిలో వారు క్రీస్తును తమ సహోద్యోగిగా చేయుదురు. మొదట, ఆయన చిన్న త్రాళ్ల కొరడాతో కొనువారిని అమ్మువారిని దేవాలయము నుండి తరిమినప్పుడు ద్వారపాలకుని పని చేసెనని వారు చెప్పుదురు⁶⁷⁸. “నేనే ద్వారమును” అని చెప్పినప్పుడు తాను ద్వారపాలకుడనని సూచించెను. సమాజమందిరములో యెషయా గ్రంథమును చదివినప్పుడు పాఠకుని పనిని చేపట్టెను. చెవిటి మూగవాని నాలుకను చెవులను ఉమ్మితో తాకి అతనికి వినికిడిని పునరుద్ధరించినప్పుడు భూతనివారకుని పని చేసెను. “నన్ను వెంబడించువాడు చీకటిలో నడువడు” అను మాటలచేత తాను దీపవాహకుడనని ప్రకటించెను. తువాలు కట్టుకొని తన శిష్యుల పాదములను కడిగినప్పుడు ఉప-డీకను పనిని చేసెను. తన శరీరమును రక్తమును ప్రభు రాత్రి భోజనములో పంచిపెట్టినప్పుడు డీకను పాత్రను నిర్వహించెను. సిలువపై తనను తాను తండ్రికి బలిగా అర్పించుకొనినప్పుడు యాజకుని పాత్రను నిర్వర్తించెను. ఈ సంగతులు నవ్వకుండ వినుటకు సాధ్యము కానందున, నిజముగా మనుష్యులే వీటిని వ్రాసియుండిన యెడల, నవ్వకుండ వీటిని ఎట్లు వ్రాయగలిగిరో నాకు ఆశ్చర్యముగా ఉన్నది. కాని వారి అత్యంత ప్రసిద్ధమైన సూక్ష్మబుద్ధి దీపవాహకుడు (అకోలైట్) అను పేరుపై వారు చేయు ఊహాగానములోనే ఉన్నది; ఆయనను Ceroferarius అని పిలుచుదురు—ఇది ఇంద్రజాలపు పదమని నేను భావించెదను, సకల జనములకును భాషలకును నిశ్చయముగా తెలియనిది; గ్రీకులో ఈ పదమునకు కేవలము పరిచారకుడు అని అర్థము. నేను ఆగి ఈ సంగతులను గంభీరముగా ఖండించుటకు పూనుకొనిన యెడల, అవి అంత తుచ్ఛములును నవ్వు పుట్టించునవియునై యున్నందున నేనే న్యాయముగా నవ్వులపాలగుదును.

676 యెషయా 11:2; యెహెజ్కేలు 1:20; రోమీయులకు 1:4, 8:15. 677 Isidor. Lib. 7, Etymolog, allegatim, cap. Cleros. Dist. 21, 33, cap. Lector, et cap. Ostier. 678 యోహాను 2:15; 10:7; లూకా 4:17; మత్తయి 7:33; యోహాను 8:12; 13:5; మత్తయి 26:26; 27:50.

24. అయినను వారు బుద్ధిహీనులైన స్త్రీలను మోసగింపజాలకుండునట్లు, వారి వ్యర్థతను ప్రస్తావనవశమున బయలుపరచవలెను. అధిక ఆడంబరముతోను గంభీరతతోను వారు తమ పాఠకులను, కీర్తనగాయకులను, ద్వారపాలకులను, దీపవాహకులను ఎన్నుకొనుదురు; ఆ సేవలను వారు బాలురకు, లేదా కనీసము వారు సామాన్యులని (laics) పిలుచువారికి అప్పగించుదురు. చాలావరకు దీపములను వెలిగించువాడు, కుండనుండి ద్రాక్షారసమును నీళ్లను పోయువాడు ఒక బాలుడు, లేదా ఆ పనిచేత తన భోజనము సంపాదించు సామాన్యులలోని ఒక అల్పుడు కాక మరెవరు? గానము చేయువారు కూడ వారే కాదా? సంఘ ద్వారములను తెరచువారును మూయువారును వారే కాదా? తమ సంఘములలో దీపవాహకుడుగాని ద్వారపాలకుడుగాని తన పనిని నిర్వర్తించుటను ఎవడైనను ఎప్పుడైనను చూచెనా? అంతేకాదు, బాలునిగా దీపవాహకుని పని చేసినవాడు దీపవాహక శ్రేణిలో చేర్చబడినప్పుడు, తనకు పిలువబడ నారంభించిన పేరునకు తగిన వాడుగా ఉండుట మానివేయును; కనుక వారు బిరుదును చేపట్టునప్పుడు పనిని వదిలివేయ గోరుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. సంస్కారములచేత ప్రతిష్ఠింపబడుట, పరిశుద్ధాత్మను పొందుట అవసరమని వారు ఎందుకు ఎంచుచున్నారో చూడుడి! ఏమియు చేయకుండుటకే అది. ఇది కాలము యొక్క లోపమని, వారు తమ పనులను నిర్లక్ష్యము చేసి విడిచిపెట్టుచున్నారని వారు నటించినయెడల, ఆ పరిశుద్ధ శ్రేణులను వారు ఆశ్చర్యకరముగా పొగడుచున్నను, ప్రస్తుత దినమున సంఘములో వాటి వలన ఏ ఉపయోగమును ఏ ప్రయోజనమును లేదనియు, వారి సంఘమంతయు శాపముతో నిండియున్నదనియు వారు ఒప్పుకొనవలెను; ఏలయనగా ప్రతిష్ఠింపబడిన దీపవాహకులు తప్ప మరెవరును తాకుటకు యోగ్యులు కాని దీపములను కుండలను బాలురు, అపవిత్రులు ముట్టుకొనుటకు సంఘము అనుమతించుచున్నది; ప్రతిష్ఠింపబడిన పెదవుల నుండి మాత్రమే వినబడవలసిన తన గానములను పిల్లలకు అప్పగించుచున్నది. మరియు భూతనివారకులను ప్రతిష్ఠించుట ఏ ప్రయోజనము కొరకు? యూదులకును భూతనివారకులు ఉండిరని నేను వినుచున్నాను, కాని వారు చేసిన భూతవిసర్జనముల వలననే వారికి ఆ పేరు వచ్చినదని చూచుచున్నాను (అపొస్తలుల కార్యములు 19:13). ఆ కల్పిత భూతనివారకులు తమ వృత్తికి ఒక్క నమూనానైనను చూపినట్లు ఎవరు ఎప్పుడు విన్నారు? ఆవేశితులపైన, ప్రాథమిక శిక్షణార్థులపైన (catechumens), దయ్యము పట్టినవారిపైన చేతులుంచుటకు వారికి అధికారము ఇవ్వబడినదని నటింపబడుచున్నది, కాని అట్టి అధికారము తమకు ఉన్నదని దయ్యములను వారు నమ్మింపజాలరు; దయ్యములు వారి ఆజ్ఞలకు లోబడకపోవుటయే కాదు, వారినే ఆజ్ఞాపించుచున్నవి. పదిమందిలో ఒకడైనను దుష్టాత్మచేత పట్టబడనివాడు మీకు అరుదుగా కనబడును. కాబట్టి తమ అల్పమైన శ్రేణులను గూర్చి వారు వాగునదంతయు అజ్ఞానమైన మూర్ఖమైన అబద్ధముల మిశ్రమము. ప్రాచీన దీపవాహకులను, ద్వారపాలకులను, పాఠకులను గూర్చి సంఘ పరిపాలనను వివరించునప్పుడు మాట్లాడియున్నాము. ఇక్కడ మనము చేయదలచినదంతయు, సంఘ శ్రేణులలో ఏడంతల సంస్కారము అను ఆ నూతన కల్పనను ఖండించుటయే; దానిని గూర్చి బుద్ధిహీనులైన ప్రేలాపకులగు సోర్బోన్ పండితులలోను కానన్ న్యాయవేత్తలలోను తప్ప మరెక్కడను మనము చదువము.

25. ఇప్పుడు వారు వాడు ఆచారములను గమనించెదము. మొదట, తమ సైన్యములో చేర్చుకొను వారందరిని ఒక సామాన్య చిహ్నముచేత మతగురు స్థితిలో ప్రవేశపెట్టుదురు. వారి తల నడినెత్తిపై క్షౌరము చేయుదురు, ఏలయనగా మతగురువులు తమను తాము ఇతరులను పరిపాలించుటలో రాజులై యుండవలెను గనుక ఆ కిరీటము రాజగౌరవమును సూచించునని. పేతురు వారిని గూర్చి ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: “మీరైతే ఏర్పరచబడిన వంశమును, రాజులైన యాజకసమూహమును, పరిశుద్ధమైన జనమును, దేవుని సొత్తగు ప్రజయునై యున్నారు” (1 పేతురు 2:9). కాని సమస్త సంఘమునకు ఇవ్వబడినదానిని తమకు మాత్రమే ఆపాదించుకొనుట, విశ్వాసులనుండి తాము అపహరించిన బిరుదును గూర్చి గర్వముగా అతిశయించుట వారికి దైవదూషణమే. పేతురు సమస్త సంఘమునుద్దేశించి మాట్లాడుచున్నాడు; ఈ మనుష్యులు దానిని కొద్దిమంది క్షౌరము చేసిన తలలకు వక్రీకరించుచున్నారు; ఇదే వారితో మాత్రమే చెప్పబడినట్లు, పరిశుద్ధులుగా ఉండుడని వారికే చెప్పబడినట్లు, వారు మాత్రమే క్రీస్తు రక్తముచేత కొనబడినట్లు, వారు మాత్రమే క్రీస్తుచేత దేవునికి రాజులుగాను యాజకులుగాను చేయబడినట్లు. తరువాత వారు ఇతర కారణములను చెప్పుదురు (Sent. Lib. 4 Dist. 24). వారి మనస్సు స్వతంత్రమైనదని, ముసుగు లేని ముఖముతో దేవుని మహిమను చూచుటకు సిద్ధముగా ఉన్నదని చూపుటకై తల నడిభాగము బోడిచేయబడునట్లు; లేదా కన్ను పెదవి దోషములను ఖండించుకొనుటకు వారు బోధింపబడునట్లు. లేదా తల క్షౌరము లౌకిక వస్తువులను విడిచిపెట్టుటయే, కిరీటపు చుట్టుకొలత పోషణ కొరకు నిలుపుకొను మంచి శేషములు. ఏలయనగా ఆలయపు తెర ఇంకను చినిగిపోలేదు గనుక సమస్తము సూచనరూపముగానే ఉన్నది. కాబట్టి ఆ సంగతులను తమ కిరీటముచేత సూచించుటచేత తమ పాత్రను చక్కగా నిర్వర్తించితిమని ఒప్పించుకొని, వాటిలో ఏదియు వాస్తవముగా నిర్వర్తింపరు. ఇట్టి ముసుగులతోను మోసములతోను ఎంతకాలము వారు మనలను మోసపుచ్చెదరు? మతగురువులు కొంత వెంట్రుకలను గొరిగించుకొనుటచేత (Sent. loco cit.) తాము లౌకిక సంపదలను విస్తారముగా విడిచిపెట్టితిమని—దేవుని మహిమను ధ్యానించుచున్నామని—చెవి కన్నుల దురాశను చంపివేసితిమని సూచించుదురు: కాని వారి కంటె అధిక దోపిడిగాండ్రును, అధిక మూఢులును, అధిక కాముకులును అగు వర్గము మరొకటి లేదు. తప్పుడు అబద్ధపు సూచనలలో కపట సాదృశ్యమును చూపుటకంటె నిజమైన పరిశుద్ధతను వారు ఎందుకు కనపరచరు?

26. అదియునుగాక, మతగురువుల కిరీటము నాజీరుల నుండి పుట్టి వారి స్వభావమును పొందినదని వారు చెప్పునప్పుడు, తమ మర్మములు యూదుల ఆచారముల నుండి వచ్చినవని, లేక కేవలము యూదామతమేనని వారు చెప్పుటకంటె మరేమి చెప్పుచున్నారు? ప్రిస్కిల్లయు, అకులయు, పౌలు స్వయముగాను, మ్రొక్కుబడి చేసికొనిన తరువాత తాము శుద్ధి పొందుటకై తమ తలలను క్షౌరము చేసికొనిరని వారు చేర్చునప్పుడు, వారు తమ ఘోర అజ్ఞానమును బయలుపరచుకొనుచున్నారు. ఏలయనగా ప్రిస్కిల్ల విషయములో ఇది ఎక్కడను మనము చదువము; అకుల విషయములో అది నిశ్చయము కాదు, ఏలయనగా ఆ క్షౌరము అకులకును పౌలునకును సమానముగా చెందవచ్చును (అపొస్తలుల కార్యములు 18:18). కాని వారు కోరుదానిని, అనగా పౌలులో తమకు ఒక ఉదాహరణ ఉన్నదని, వారికి విడిచిపెట్టకుండ, సామాన్యులైన వారికి గమనింపవలసినదేమనగా, పౌలు ఏ పరిశుద్ధీకరణ కొరకును తన తలను ఎన్నడును క్షౌరము చేసికొనలేదు, సహోదరుల బలహీనతకు లోబడి మాత్రమే చేసెను. ఇట్టి మ్రొక్కుబడులను నేను ప్రేమ యొక్క మ్రొక్కుబడులని పిలుచుట అలవాటు, భక్తి యొక్క మ్రొక్కుబడులని కాదు; అనగా దైవారాధన కొరకు చేపట్టని మ్రొక్కుబడులు, బలహీనుల దుర్బలతను గౌరవించి మాత్రమే చేయునవి; ఆయనే చెప్పినట్లు, యూదులకు యూదునివలె ఉంటిని (1 కొరింథీయులకు 9:20). కాబట్టి ఆయన ఇది చేసెను, అదియును ఒక్కసారి, కొద్దికాలము కొరకు, కొంచెము సేపు యూదులకు అనుగుణముగా ఉండుటకై. ఈ మనుష్యులు ఏ ప్రయోజనము లేకుండ నాజీరుల శుద్ధి కర్మలను అనుకరింప గోరునప్పుడు (సంఖ్యాకాండము 6:18), ప్రాచీన యూదామతముతో తప్పుగా పోటీపడ నటించుచు ఒక క్రొత్తదానిని నెలకొల్పుటకంటె మరేమి చేయుచున్నారు? ఇదే ఆత్మతో, అపొస్తలుని అనుసరించి మతగురువులు తమ వెంట్రుకలను పెంచుకొనక చుట్టును గొరిగించుకొనవలెనని ఆజ్ఞాపించు డిక్రెటల్ పత్రిక రచింపబడెను (Cap. Prohibitur, Dist. 24); అపొస్తలుడు అందరికి తగినదానిని చూపుటలో మతగురువుల గోళాకార శిరోముండనమును గూర్చి శ్రద్ధ కలిగియున్నట్లు! కాబట్టి దీనిని ఆరంభముగా కలిగిన తరువాతి మర్మములలో ఎట్టి బలము ఎట్టి గౌరవము ఉండగలదో నా పాఠకులు ఆలోచింతురుగాక.

27. మతగురువుల శిరోముండనము ఎక్కడనుండి పుట్టెనో అగస్టీను ఒక్కని (De Opera. Monach. et Retract) వలననే సంపూర్ణముగా స్పష్టమగుచున్నది. ఆ కాలమున స్త్రీప్రాయులును, పురుషునికి తగని సౌందర్యమును సొగసును ఆశించువారును తప్ప ఎవరును పొడవైన వెంట్రుకలు ధరించనందున, మతగురువులను అలాగు చేయనిచ్చుట చెడు మాదిరి అని భావింపబడెను. కాబట్టి వారు స్త్రీప్రాయమైన విలాసపు రూపమును కలిగియుండకుండునట్లు తమ వెంట్రుకలను కత్తిరించుకొనవలెనని లేక క్షౌరము చేసికొనవలెనని ఆజ్ఞాపింపబడిరి. మరియు ఆ ఆచారము ఎంత సామాన్యమైనదనగా, కొందరు సన్యాసులు వస్త్రధారణలో గొప్ప భేదము చేత ఇతరులకంటె అధిక భక్తిపరులుగా కనబడుటకై తమ జుట్టును వదులుగా వ్రేలాడనిచ్చిరి.⁶⁷⁹ కాని వెంట్రుకలు తిరిగి వాడుకలోనికి వచ్చినప్పుడు, ఎల్లప్పుడును పొడవైన వెంట్రుకలు ధరించుచు వచ్చిన ఫ్రాన్సు, జర్మనీ, ఇంగ్లాండు వంటి కొన్ని జనములు క్రైస్తవమును స్వీకరించినప్పుడు, అలంకారమును ఆశించుచున్నట్లు కనబడకుండునట్లు మతగురువులు ప్రతిచోట తలను క్షౌరము చేసికొనిరని ఊహింపదగును. చివరకు, మరింత భ్రష్టమైన యుగములో, ప్రాచీన ఆచారములన్నియు మారిపోయినప్పుడు లేదా మూఢనమ్మకముగా దిగజారినప్పుడు, మతగురువుల శిరోముండనమునకు ఏ కారణమును కానరాక (మూర్ఖమైన అనుకరణ తప్ప వారు మరేమియు నిలుపుకొనలేదు), వారు మర్మమును ఆశ్రయించి, ఇప్పుడు తమ సంస్కారమునకు మద్దతుగా మూఢనమ్మకముతో దానిని మనపై రుద్దుచున్నారు. ద్వారపాలకులు ప్రతిష్ఠ సమయమున సంఘపు తాళపుచెవులను పొందుదురు; దాని సంరక్షణ వారికి అప్పగింపబడెనని దాని భావము; పాఠకులు పరిశుద్ధ బైబిలును; భూతనివారకులు ఆవేశితులపైన ప్రాథమిక శిక్షణార్థులపైన తాము వాడు భూతవిసర్జన విధానములను; దీపవాహకులు దీపములను కుండను పొందుదురు. ఇట్టి ఆచారములకు ఎంత రహస్య శక్తి ఉన్నదనగా అవి సూచనలుగాను గుర్తులుగాను మాత్రమే కాక అదృశ్య కృపకు కారణములు కూడ కాగలవని తోచుచున్నది. తమ నిర్వచనమును బట్టి, వాటిని సంస్కారములలో చేర్చగోరునప్పుడు వారు దీనినే కోరుచున్నారు. కాని విషయమును కొద్ది మాటలలో ముగించుటకు, పాఠశాలలును కానన్ నియమములును ఆ చిన్న శ్రేణులను సంస్కారములుగా చేయుట అసంబద్ధమని నేను చెప్పుచున్నాను; ఏలయనగా అట్లు చేయువారి ఒప్పుదలను బట్టియే అవి ఆదిమ సంఘమునకు తెలియనివి, అనేక యుగముల తరువాత కల్పింపబడినవి. కాని సంస్కారములు దైవిక వాగ్దానమును కలిగియున్నవి గనుక, వాటిని దేవదూతలుగాని మనుష్యులుగాని కాక, వాగ్దానమిచ్చుట ఎవనికి మాత్రమే చెందునో ఆ దేవుడు మాత్రమే నియమింపవలెను.

28. వారు పెద్ద శ్రేణులని పిలుచు మూడు శ్రేణులు మిగిలియున్నవి. వీటిలో వారు ఉప-డీకన పదవి అని పిలుచునది, చిన్న శ్రేణుల సమూహము సంతానవృద్ధి చెందనారంభించిన తరువాత ఈ వర్గములోనికి మార్చబడినది. కాని వీటికి దేవుని వాక్యమునుండి అధికారము ఉన్నదని వారు తలంచుచున్నందున, వాటిని ప్రత్యేకముగా పరిశుద్ధ శ్రేణులను పేరుతో గౌరవించుదురు. దేవుని విధులను తమ స్వంత ప్రయోజనములకు వారు ఎట్లు వక్రీకరించుచున్నారో చూతము. పెద్ద లేక యాజకుని శ్రేణితో ఆరంభించెదము. ఈ రెండు పేర్లకు వారు ఒకే అర్థము ఇచ్చెదరు; వాటి చేత, వారు చెప్పునట్లు, బలిపీఠముపై క్రీస్తు శరీర రక్తముల బలిని అర్పించుట, ప్రార్థనలను రూపొందించుట, దేవుని వరములను ఆశీర్వదించుట ఎవరికి చెందునో వారిని ఉద్దేశించెదరు. కాబట్టి ప్రతిష్ఠ సమయమున వారు హోస్టియాతో కూడ పాటెనాను (పళ్లెమును) పొందుదురు; దేవుని శాంతిపరచు బలులను అర్పించుటకు తమకు ఇవ్వబడిన అధికారమునకు చిహ్నములుగా; మరియు వారి చేతులు అభిషేకింపబడును; ప్రతిష్ఠించు అధికారమును పొందినట్లు బోధించుటకై ఈ చిహ్నము ఉద్దేశింపబడినది. కాని ఆచారములను గూర్చి తరువాత. విషయమును గూర్చియైతే, వారు నటించునట్లు దేవుని వాక్యమునుండి ఒక్క రేణువంతైనను మద్దతు దానికి లేదనియు, ఆయన నియమించిన క్రమమును వారు దానికంటె ఎక్కువ దుష్టముగా భ్రష్టపరచలేరనియు నేను చెప్పుచున్నాను. మొదట, పాపపు మాస్ను గూర్చి చర్చించినప్పుడు మనము వాదించినట్లు, ప్రాయశ్చిత్త బలులను అర్పించు భావములో తమను యాజకులని పిలుచుకొను వారందరును క్రీస్తునకు అపకారము చేయువారేనని ఒప్పుకొనబడినదిగా పట్టుకొనవలెను. ఆయన తండ్రిచేత ప్రమాణముతో, మెల్కీసెదెకు క్రమము చొప్పున, అంతములేని, వారసుడు లేని యాజకునిగా నియమింపబడి ప్రతిష్ఠింపబడెను (కీర్తనలు 110:4; హెబ్రీయులకు 5:6; 7:3). ఆయన శాశ్వత ప్రాయశ్చిత్తము సమాధానపరచుటల బలిని ఒక్కసారి అర్పించెను, ఇప్పుడు పరలోక పరిశుద్ధ స్థలములో ప్రవేశించినవాడై మన కొరకు విజ్ఞాపన చేయుచున్నాడు. ఆయనలో మనమందరము యాజకులము, కాని స్తుతిని కృతజ్ఞతను, చివరకు మనలను మనము మనకున్నదంతయు దేవునికి అర్పించుటకే. బలి అర్పణ చేత దేవుని శాంతిపరచుట, పాపములను ప్రాయశ్చిత్తము చేయుట ఆయనకు మాత్రమే ప్రత్యేకము. ఈ మనుష్యులు దానిని తమకు అపహరించుకొనునప్పుడు, వారికి భక్తిహీనమును దైవదూషణమునైన యాజకత్వము ఉన్నదని తప్ప మరేమి సిద్ధించును? దానిని సంస్కారమను బిరుదుతో వేరుపరచుటకు సాహసించుట నిశ్చయముగా మితిమీరిన దుష్టత్వము. క్రీస్తు పెదవులచేత మనకు సిఫారసు చేయబడిన పెద్ద యొక్క నిజమైన పరిచర్యను గూర్చియైతే, దానికి ఆ స్థానమును నేను సంతోషముగా ఇచ్చుచున్నాను. ఏలయనగా దానిలో ఒక ఆచారము ఉన్నది; అది మొదట, లేఖనముల నుండి తీసికొనబడినది; రెండవదిగా, వ్యర్థమైనది లేక అనవసరమైనది కాక ఆత్మీయ కృపకు నమ్మకమైన చిహ్నమని పౌలుచే ప్రకటింపబడినది (1 తిమోతికి 4:14). మూడవదానికి నేను స్థానమును ఇయ్యకపోవుటకు కారణము, అది విశ్వాసులందరికి సామాన్యమైనది లేక సర్వసాధారణమైనది కాక, ఒక ప్రత్యేక పని కొరకైన విశేష ఆచారమైనందున. కాని ఈ గౌరవము క్రైస్తవ పరిచర్యకు ఆపాదింపబడుచుండగా, పోపు మతపు యాజకులు దానిపై గర్వపడరాదు. తన సువార్తను తన పరిశుద్ధ మర్మములను పంచిపెట్టువారు నియమింపబడవలెనని క్రీస్తు ఆజ్ఞాపించెను, బలులు అర్పించువారు ప్రతిష్ఠింపబడవలెనని కాదు; సువార్తను ప్రకటించుడి, మందను మేపుడి అని ఆయన ఆజ్ఞ, బలులను అర్పింపుడి అని కాదు. పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయుటకు కాక, సంఘ పరిపాలనను యథావిధిగా చేపట్టి నిర్వహించుటకు ఆయన పరిశుద్ధాత్మ వరమును వాగ్దానము చేసెను (మత్తయి 28:19; మార్కు 16:15; యోహాను 21:15).

679 ఫ్రెంచి ప్రతి ఇట్లు చేర్చుచున్నది: “Voila comment la tonsure n’estoit point une chose speciale aux clercs, mais estoit en usance quasi à tous.”—శిరోముండనము మతగురువులకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైనది కాక, దాదాపు అందరిచేత వాడబడినదని చూడుడి.

29. ఆచారములు వాస్తవముతో పరిపూర్ణముగా సరిపోవును. సువార్తను ప్రకటించుటకు మన ప్రభువు అపొస్తలులను నియమించినప్పుడు ఆయన వారిపై ఊదెను (యోహాను 20:22). ఈ చిహ్నముచేత ఆయన వారికి అనుగ్రహించిన పరిశుద్ధాత్మ వరమును సూచించెను. ఈ యోగ్యులు ఈ ఊదుటను నిలుపుకొనిరి; మరియు పరిశుద్ధాత్మను తమ గొంతునుండి తెచ్చుచున్నట్లు, తమ అల్పయాజకులపై “పరిశుద్ధాత్మను పొందుడి” అని గొణుగుదురు. కాబట్టి వారు విపరీతముగా అనుకరింపనిది ఏదియు వదలరు. నేను చెప్పునది నటకుల రీతిలో కాదు (వారి హావభావములలో నైపుణ్యమును అర్థమును ఉన్నవి), ఎంపిక లేకుండ ఇష్టమువచ్చినట్లు అనుకరించు కోతులవలె. మేము ప్రభువు మాదిరిని పాటించుచున్నామని వారు చెప్పుదురు. కాని ప్రభువు చేసిన అనేక కార్యములను ఆయన మనకు మాదిరులుగా ఉద్దేశింపలేదు. మన ప్రభువు తన శిష్యులతో “పరిశుద్ధాత్మను పొందుడి” అనెను (యోహాను 20:22). ఆయన లాజరుతో “లాజరూ, బయటికి రమ్ము” అనియు చెప్పెను (యోహాను 11:43). పక్షవాయువుగలవానితో “నీవు లేచి నీ పరుపెత్తికొని నడువుము” అనెను (యోహాను 5:8). మృతులందరితోను పక్షవాయువు గలవారందరితోను వారు ఇదే ఎందుకు చెప్పరు? అపొస్తలులపై ఊది వారిని పరిశుద్ధాత్మ వరముతో నింపినప్పుడు ఆయన తన దైవశక్తికి ఒక నమూనాను చూపెను. వారు అదే చేయ ప్రయత్నించిన యెడల, వారు దేవునితో పోటీపడుచున్నారు, ఆయనను ఆ పోటీకి సవాలు చేయుటకు దాదాపు చేరువగా ఉన్నారు. కాని ఫలితమును కలిగించుటకు వారు ఎంతో దూరములో ఉన్నారు, ఆ అసంబద్ధ హావభావముచేత క్రీస్తును వేళాకోళము మాత్రమే చేయుచున్నారు. నిజముగా కొందరి నిర్లజ్జ ఎంతటిదనగా, పరిశుద్ధాత్మ తమ ద్వారా అనుగ్రహింపబడునని ప్రకటించుటకు సాహసించుదురు; కాని దీనిలో ఎంత సత్యమున్నదో మనము అనుభవమువలన నేర్చుకొనుచున్నాము; యాజకులుగా ప్రతిష్ఠింపబడిన వారందరును గుఱ్ఱములనుండి గాడిదలు అగుదురనియు, మూర్ఖులనుండి వెఱ్ఱివారు అగుదురనియు అనుభవము బిగ్గరగా కేకలు వేయుచున్నది. అయినను ఇక్కడ వారికి విరోధముగా నేను వాదించుటలేదు; ఆ ఆచారమునే నేను ఖండించుచున్నాను; అది ఒక అద్భుతమునకు ప్రత్యేక చిహ్నముగా వాడబడినది గనుక దానిని పూర్వాదర్శముగా తీసికొనరాదు; అనుకరించుటకు వారికి మాదిరిని ఇచ్చుటకు అది ఎంతో దూరము.

30. కాని వారు తమ అభిషేకమును ఎవరినుండి పొందిరో చెప్పుడి. అహరోను కుమారులనుండి పొందిరని, వారినుండే తమ శ్రేణి పుట్టెనని వారు జవాబిచ్చుదురు (Sent. Lib. 4 Dist. 14, cap. 8, et in Canon. Dist. 21, cap. 1). ఇట్లు తమ దుడుకు పద్ధతులలో ఏదైనను తమ స్వంత కల్పనయని ఒప్పుకొనుటకంటె వక్రమైన మాదిరులచేత తమను సమర్థించుకొనుటకే వారు నిరంతరము ఎన్నుకొనుదురు. ఈలోపున, తాము అహరోను కుమారుల వారసులమని చెప్పుకొనుటలో, ప్రాచీన యాజకత్వములన్నిటిచేత మాత్రమే ఛాయారూపముగాను సూచనగాను చూపబడిన క్రీస్తు యాజకత్వమునకు వారు అపకారము చేయుచున్నారని వారు గమనింపరు. ఆయనలో అవన్నియు ముగిసి సంపూర్ణమైనవి, ఆయనలో అవి నిలిచిపోయెను, మనము పలుమారు చెప్పినట్లు, హెబ్రీయులకు వ్రాసిన పత్రిక ఎట్టి వ్యాఖ్యానము సహాయము లేకుండ ప్రకటించుచున్నట్లు. కాని మోషే ఆచారములలో వారికి అంతటి ఆనందమైనయెడల, ఎద్దులను దూడలను గొఱ్ఱపిల్లలను తమ బలులకు ఎందుకు తీసికొనిరారు? వారికి ప్రాచీన గుడారములోను యూదుల ఆరాధన అంతటిలోను గొప్ప భాగము నిజముగా ఉన్నది. వారి మతమునకు లేనిది ఎద్దులను దూడలను బలి ఇయ్యకపోవుట మాత్రమే. దీనికి మూఢనమ్మకమును క్రియ యొక్క యోగ్యతను గూర్చిన పరిసయ్యుల అభిప్రాయమును చేర్చినప్పుడు, ఈ అభిషేక ఆచారము సున్నతికంటె ఎంత అధిక హానికరమో ఎవరు చూడరు? యూదులు తమ నీతిమంతులుగా తీర్చబడు నమ్మకమును సున్నతిలో ఉంచిరి, వీరు ఆత్మీయ వరములను అభిషేకములో ఎదురుచూచుదురు. కాబట్టి లేవీయులతో పోటీపడ గోరుటలో వారు క్రీస్తును విడిచిన భ్రష్టులగుదురు, కాపరి పరిచర్యనుండి తమను తాము వెలివేసికొందురు.

31. అది, దయచేసి చూడుడి, చెరగని ముద్రను వేయు పరిశుద్ధ తైలమట. తైలమును ఇసుక ఉప్పులతో కడిగివేయలేనట్లు, లేక సబ్బుతో ఇంకను గట్టిగా అంటుకొనునట్లు! కాని ఆ ముద్ర ఆత్మీయమైనదట. తైలమునకు ఆత్మతో ఏమి సంబంధము? నీటినుండి వాక్యము తీసివేయబడిన యెడల అది నీరు మాత్రమే అగుననియు, వాక్యము వలననే అది సంస్కారమగుననియు వారు అగస్టీనునుండి ఉల్లేఖించినదానిని మరచిపోయిరా? తమ తైలములో ఏ వాక్యమును వారు చూపగలరు? అహరోను కుమారులను అభిషేకించుటకు మోషేకు ఆజ్ఞ ఇవ్వబడినందువలనా? (నిర్గమకాండము 30:30). కాని అక్కడ ఆయన అహరోనును అలంకరింపవలసిన అంగీ, ఏఫోదు, వక్షస్థలపతకము, పాగా, పరిశుద్ధతా కిరీటమును గూర్చియు; అతని కుమారులు ధరింపవలసిన అంగీలు, నడికట్లు, పాగాలను గూర్చియు ఆజ్ఞ పొందుచున్నాడు. దూడను బలి ఇచ్చుట, దాని క్రొవ్వును కాల్చుట, పొట్టేళ్లను కోసి కాల్చుట, పొట్టేళ్లలో ఒకదాని రక్తముతో చెవి కమ్మలను వస్త్రములను పరిశుద్ధపరచుట, ఇంకను లెక్కలేని ఇతర ఆచారములను గూర్చియు ఆజ్ఞ పొందుచున్నాడు. వీటన్నిటిని విడిచిపెట్టి, తైలాభిషేకము ఒక్కటే వారికి ఎందుకు ఇష్టమో నాకు ఆశ్చర్యముగా ఉన్నది. చిలకరింపబడుటలో వారికి ఆనందమైనయెడల, రక్తముతో కాక తైలముతో ఎందుకు చిలకరింపబడుదురు? వారు, నిజముగా, ఒక చాతుర్యమైన ఉపాయమును ప్రయత్నించుచున్నారు; క్రైస్తవము, యూదామతము, అన్యమతము అను వాటినుండి ఒక విధమైన అతుకుపని చేత ఒకే మతమును చేయ ప్రయత్నించుచున్నారు. కాబట్టి వారి అభిషేకము రుచిలేనిది; దానికి ఉప్పు, అనగా దేవుని వాక్యము లేదు. చేతులు ఉంచుట మిగిలియున్నది; నిజమైన న్యాయమైన ప్రతిష్ఠలో అది సంస్కారమని నేను ఒప్పుకొనినను, క్రీస్తు ఆజ్ఞను వారు పాటింపక, వాగ్దానము మనలను నడిపింపవలసిన ఉద్దేశమును వారు లక్ష్యపెట్టక ఉన్న ఈ కట్టుకథలో దానికి అట్టి స్థానము లేదని నేను నిరాకరించుచున్నాను. చిహ్నము తమకు నిరాకరింపబడకూడదని వారు కోరిన యెడల, అది ఏ వాస్తవమునకు అంకితము చేయబడినదో దానికి దానిని అనుగుణపరచవలెను.

32. డీకను శ్రేణిని గూర్చి, అపొస్తలుల కాలమున, స్వచ్ఛమైన సంఘములో ఉన్న పరిచర్య దాని సంపూర్ణతకు పునరుద్ధరింపబడిన యెడల, నేను ఏ వివాదమును లేవనెత్తను. కాని వారి కల్పిత డీకనులలో దానితో ఏ పోలికను మనము చూచుచున్నాము? నేను వ్యక్తులను గూర్చి మాట్లాడుటలేదు, వారు తమ సిద్ధాంతమును దానిని ప్రకటించువారి దోషములను బట్టి అన్యాయముగా తీర్పు తీర్చుచున్నానని ఫిర్యాదు చేయకుండునట్లు; కాని వారి సిద్ధాంతము మనకు ప్రకటించు వారికి, అపొస్తలిక సంఘము నియమించిన డీకనులనుండి ఏ ఆదరణయు లభింపదని నేను వాదించుచున్నాను. తమ డీకనులకు యాజకులకు సహాయపడుట, బాప్తిస్మములోను క్రిస్మములోను పాటెనాలోను పాత్రలోను సంస్కారములలో చేయబడు సమస్తమునందును పరిచర్య చేయుట, అర్పణలను తెచ్చి బలిపీఠముపై ఉంచుట, ప్రభువు బల్లను సిద్ధపరచి అలంకరించుట, సిలువను మోయుట, సువార్తను పత్రికను ప్రజలకు ప్రకటించి చదివి వినిపించుట తమ డీకనులకు చెందునని వారు చెప్పుదురు (Sent. Lib. 4 Dist. 24, cap. 8; Item, Cap. Perlectis, Dist. 25). ఇందులో డీకను యొక్క నిజమైన పరిచర్యను గూర్చి ఒక్క మాటయైనను ఉన్నదా? ఇప్పుడు నియామకమును గమనించెదము. ప్రతిష్ఠింపబడు డీకనుపై అధ్యక్షుడు మాత్రమే చేతులు ఉంచును; అతడు ప్రార్థన గ్రంథమును ఉత్తరీయమును అతని ఎడమ భుజముపై ఉంచును, ప్రభువు యొక్క సులభమైన కాడిని తాను పొందెనని అతడు గ్రహింపవలెనని, ఎడమ వైపునకు సంబంధించినదంతయు ప్రభువు యొక్క భయమునకు లోబరచుటకై: ఆయన దాని ప్రచారకుడని అతనికి జ్ఞాపకము చేయుటకు సువార్త పాఠమును అతనికి ఇచ్చును. ఈ సంగతులకు డీకనులతో ఏమి సంబంధము? కాని ఒకడు తాను అపొస్తలులను నియమించుచున్నానని చెప్పుచు, వాస్తవమున ధూపము వేయువారిని, ప్రతిమలను శుభ్రపరచువారిని, సంఘములను ఊడ్చువారిని, ఎలుకలకు ఉచ్చులు పెట్టువారిని, కుక్కలను తరిమివేయువారిని మాత్రమే నియమించినట్లు వారు వ్యవహరించుచున్నారు. ఈ వర్గపు మనుష్యులు అపొస్తలులని పిలువబడుటకును, క్రీస్తు యొక్క నిజమైన అపొస్తలులతో పోల్చబడుటకును ఎవరు అనుమతింపగలరు? దీని తరువాత, కేవలము రంగస్థల నాటకమునకు వారు నియమించువారు డీకనులని వారు నటింపకుందురుగాక. అంతేకాదు, ఆ పనియొక్క స్వభావమేమో ఆ పేరే ప్రకటించుచున్నది. ఏలయనగా వారు వారిని లేవీయులని పిలిచి, వారి స్వభావమును మూలమును లేవి కుమారులకు ఆపాదింప గోరుదురు. నా విషయమైతే, వారు తరువాత అరువు ఈకలతో తమను అలంకరించుకొననంత వరకు, వారికి స్వాగతము.

33. ఉప-డీకనులను గూర్చి మాట్లాడుటవలన ఏ ప్రయోజనము? ఏలయనగా వాస్తవమునకు ప్రాచీనకాలమున వారికి దరిద్రుల సంరక్షణ బాధ్యత ఉండగా, పాత్రను పాటెనాను, నీళ్ల కుండను, తువాలును బలిపీఠమునకు మోసికొనిపోవుట, చేతులకు నీళ్లు పోయుట మొదలైన వ్యర్థమైన పనిని వారికి ఆపాదించుదురు. తరువాత, వారు స్వీకరించి తెచ్చుదురని చెప్పబడు అర్పణల చేత, శాపమునకు నియమింపబడినట్లు వారు మింగివేయునవాటిని ఉద్దేశించుదురు. పనికిని దానిలో ప్రవేశపెట్టు విధానమునకును అద్భుతమైన సరిపోలిక ఉన్నది—అనగా అధ్యక్షునినుండి పాటెనాను పాత్రను, ప్రధాన డీకనునినుండి నీళ్ల కుండను, చేతిగుడ్డను, ఇట్టి చెత్త సామగ్రిని పొందుట. ఈ వ్యర్థములలో పరిశుద్ధాత్మ చేర్చబడియున్నాడని మనము అంగీకరింపవలెనని వారు మనలను పిలుచుచున్నారు. ఏ భక్తిపరుని దీనిని ఒప్పుకొనునట్లు ప్రేరేపింపవచ్చును? కాని ఒక్కసారిగా ముగించుటకు, ఇతరముల వలెనే దీనిని గూర్చియు ముగించవచ్చును, పైన వివరింపబడినదానిని విపులముగా పునరావృతము చేయనవసరము లేదు. వినయముగల వారికి బోధను అంగీకరించువారికి (అట్టివారికే నేను బోధింప చేపట్టితిని), ఒక వాగ్దానమునకు జతచేయబడిన ఆచారము చూపబడిన చోట తప్ప, లేదా ఆచారములో వాగ్దానము కనబడిన చోట తప్ప, దేవుని సంస్కారము లేదనుట చాలును. ఇక్కడ ఖచ్చితమైన వాగ్దానములోని ఒక్క అక్షరమైనను లేదు, కాబట్టి ఆ వాగ్దానమును దృఢపరచుటకు ఆచారమును వెదకుట వ్యర్థము. మరొకవైపున, వారు వాడు అభ్యాసములకు సంబంధించి దేవుడు నియమించిన ఏ ఆచారమును గూర్చియు మనము చదువము, కాబట్టి సంస్కారము ఉండజాలదు.

వివాహమును గూర్చి.

34. అన్నిటిలో చివరిది వివాహము; అది దేవుని నియమమని అందరు అంగీకరించుచున్నను, గ్రెగొరీ కాలమువరకు ఎవరును దానిని సంస్కారముగా చూడలేదు. మరియు ఏ నెమ్మదిగల మనుష్యుని మనస్సునకైనను ఇది ఎప్పుడైనను తట్టునా? అది దేవుని మంచి పరిశుద్ధ నియమము. వ్యవసాయము, భవన నిర్మాణము, చెప్పులు కుట్టుట, క్షౌరము చేయుట కూడ దేవుని న్యాయమైన నియమములే; కాని అవి సంస్కారములు కావు. ఏలయనగా సంస్కారములో అవసరమైనది అది దేవుని కార్యమై యుండుట మాత్రమే కాదు, వాగ్దానమును దృఢపరచుటకు దేవుడు నియమించిన బాహ్య ఆచారమై యుండుట. వివాహములో అట్టిదేదియు లేదని పిల్లలు కూడ తీర్పు చెప్పగలరు. కాని అది ఒక పరిశుద్ధ వస్తువునకు, అనగా క్రీస్తునకు సంఘమునకు గల ఆత్మీయ ఐక్యతకు చిహ్నమని వారు చెప్పుదురు. చిహ్నము అను పదముచేత మన విశ్వాసమును నిశ్చయపరచుటకు దేవుడు మన ముందుంచిన సూచనను వారు ఉద్దేశించిన యెడల, వారు గురినుండి చాలా దూరము తప్పిపోవుచున్నారు. అది సాదృశ్యముగా వాడబడినందున మాత్రమే చిహ్నమని వారు ఉద్దేశించిన యెడల, వారు ఎంత చాతుర్యముగా తర్కించుదురో నేను చూపెదను. పౌలు చెప్పుచున్నాడు: “నక్షత్రమునకును నక్షత్రమునకును తేజస్సులో భేదము గలదు. మృతుల పునరుత్థానము కూడ ఈలాగే ఉన్నది” (1 కొరింథీయులకు 15:41, 42). ఇదిగో ఒక సంస్కారము. క్రీస్తు చెప్పుచున్నాడు: “పరలోకరాజ్యము ఆవగింజను పోలియున్నది” (మత్తయి 13:31). ఇదిగో మరొక సంస్కారము. మరల, “పరలోకరాజ్యము పులిసిన పిండిని పోలియున్నది” (మత్తయి 13:33). ఇదిగో మూడవ సంస్కారము. యెషయా చెప్పుచున్నాడు: “గొఱ్ఱెలకాపరివలె తన మందను మేపును” (యెషయా 40:11). ఇదిగో నాల్గవ సంస్కారము. మరొక భాగములో ఆయన చెప్పుచున్నాడు: “యెహోవా పరాక్రమశాలివలె బయలుదేరును” (యెషయా 42:13). ఇదిగో అయిదవ సంస్కారము. ఇక అంతమెక్కడ, హద్దెక్కడ? ఈ విధముగా ప్రతిదియు సంస్కారమగును. లేఖనములోని ఉపమానములన్నియు సాదృశ్యములన్నియు అన్ని సంస్కారములగును. అంతేకాదు, “రాత్రివేళ దొంగ ఏలాగు వచ్చునో ప్రభువుదినమును ఆలాగే వచ్చును” అని వ్రాయబడియున్నందున దొంగతనము కూడ ఒక సంస్కారమగును (1 థెస్సలొనీకయులకు 5:2). ఈ తర్కవాదుల అజ్ఞానపు వాగుడును ఎవరు సహింపగలరు? ద్రాక్షావల్లిని చూచిన ప్రతిసారి “నేను నిజమైన ద్రాక్షావల్లిని, నా తండ్రి వ్యవసాయకుడు”, “నేను ద్రాక్షావల్లిని, మీరు తీగెలు” అని మన రక్షకుడు చెప్పినదానిని జ్ఞాపకము చేసికొనుటయే ఉత్తమమని నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను (యోహాను 15:1, 5). మరియు తన మందతో ఉన్న కాపరిని ఎదుర్కొన్న ప్రతిసారి, “నేను గొఱ్ఱెలకు మంచి కాపరిని, నా గొఱ్ఱెలను ఎరుగుదును, నావి నన్ను ఎరుగును” అని జ్ఞాపకము చేసికొనుట మంచిది (యోహాను 10:14). కాని అట్టి సాదృశ్యములను సంస్కారములతో చేర్చగోరు ఏ మనుష్యుడైనను వెఱ్ఱివారి ఆసుపత్రికి పంపబడవలెను.

35. వివాహమునకు సంస్కారమను పేరు ఇవ్వబడినదని వారు చెప్పుటకు పౌలు మాటలను ఉదహరించుదురు: “తన భార్యను ప్రేమించువాడు తన్నుతానే ప్రేమించుకొనును. తన శరీరమును ద్వేషించినవాడెవడును ఎన్నడును లేడు; క్రీస్తు సంఘమునకు చేయుచున్నట్టు ప్రతివాడును దానిని పోషించి సంరక్షించును; ఏలయనగా మనము ఆయన శరీరమునకు అవయవములమై యున్నాము, ఆయన మాంసములోను ఆయన ఎముకలలోను ఉన్నాము. ఈ హేతువు చేత పురుషుడు తన తండ్రిని తల్లిని విడిచి తన భార్యను హత్తుకొనును, వారిద్దరును ఏకశరీరమై యుందురు. ఈ మర్మము గొప్పది; అయితే నేను క్రీస్తును గూర్చియు సంఘమును గూర్చియు చెప్పుచున్నాను” (ఎఫెసీయులకు 5:28, 32). లేఖనమును ఇట్లు వ్యవహరించుట ఆకాశమును భూమిని కలగలుపుట. భర్తలు తమ భార్యలను ఎట్లు ప్రేమింపవలెనో చూపుటకు పౌలు క్రీస్తును మాదిరిగా వారి ఎదుట ఉంచుచున్నాడు. తనకు వధువుగా చేసికొనిన సంఘము కొరకు ఆయన తన అంతరంగ ప్రేమను కుమ్మరించినట్లు, ప్రతివాడును తన భార్య యెడల అట్లే అనుభూతి చెందవలెనని ఆయన కోరుచున్నాడు. తరువాత ఆయన చేర్చుచున్నాడు: “తన భార్యను ప్రేమించువాడు తన్నుతానే ప్రేమించుకొనును,” “క్రీస్తు సంఘమునకు చేయుచున్నట్టు.” అంతేకాదు, క్రీస్తు సంఘమును తనవలె ఎట్లు ప్రేమించెనో, తన వధువగు సంఘముతో తాను ఎట్లు ఏకమాయెనో చూపుటకు, ఆదాము తన విషయమై చెప్పెనని మోషే వ్రాసినదానిని ఆమెకు ఆపాదించుచున్నాడు. ఏలయనగా హవ్వ తన ఎదుటికి తేబడిన తరువాత, ఆమె తన ప్రక్కనుండి నిర్మింపబడెనని ఎరిగినవాడై, “ఇప్పుడు ఇది నా యెముకలలో ఎముక, నా మాంసములో మాంసము” అని ఉద్ఘాటించెను (ఆదికాండము 2:23). ఇదంతయు క్రీస్తులోను మనయందును ఆత్మీయముగా నెరవేరెనని పౌలు ప్రకటించుచున్నాడు; మనము ఆయన శరీరమునకు, ఆయన మాంసమునకు, ఆయన ఎముకలకు అవయవములమనియు, ఆయనతో ఏకశరీరులమనియు చెప్పుచున్నాడు. చివరకు “ఈ మర్మము గొప్పది” అని ఉద్ఘాటించుచున్నాడు; మరియు ఎవడును ద్వంద్వార్థముచేత తప్పుదారి పట్టకుండునట్లు, భర్తకును భార్యకును గల బంధమును గూర్చి కాక, క్రీస్తునకును సంఘమునకును గల ఆత్మీయ వివాహమును గూర్చి తాను మాట్లాడుచున్నానని చెప్పుచున్నాడు. మరియు క్రీస్తు తన నుండి ఒక పక్కటెముకను తీసికొననిచ్చుట, దానినుండి మనము నిర్మింపబడునట్లు, అనగా ఆయన బలవంతుడై యుండగా బలహీనుడగుటకు సంతోషించెను, మనము ఆయన బలముచేత బలపరచబడునట్లును, ఇక మనము స్వయముగా జీవింపక ఆయనే మనలో జీవించునట్లును (గలతీయులకు 2:20), అది నిజముగా గొప్ప మర్మము.

36. వారిని తప్పుదారి పట్టించినది సంస్కారము అను పదము.⁶⁸⁰ అయినను ఈ మనుష్యుల అజ్ఞానము కొరకు సమస్త సంఘము శిక్షింపబడుట న్యాయమా? పౌలు దానిని మర్మము అని పిలిచెను. లాటిన్ వ్యాఖ్యాత ఈ వ్యక్తీకరణ లాటిన్ చెవులకు అపరిచితమైనదని దానిని విడిచిపెట్టవచ్చును, లేదా “రహస్యము” అని మార్చవచ్చును; కాని ఆయన దానిని sacramentum అని పిలుచుటకే ఇష్టపడెను, అయినను పౌలు వాడిన గ్రీకు పదము వలెనే తప్ప మరే భావములోను కాదు. భాషా నైపుణ్యమునకు వ్యతిరేకముగా ఇప్పుడు వారు కేకలు వేయుదురుగాక; వాటిని ఎరుగకపోవుటయే ప్రతివానికి సులభమును స్పష్టమునైన విషయములో వారిని అతి సిగ్గుమాలినట్లు తప్పుదారి పట్టించుచున్నది. కాని ఈ ఒక్క భాగములో మాత్రము వారు సంస్కారము అను పదమును అంత బలముగా ఎందుకు నొక్కి చెప్పుచున్నారు, ఇతర భాగములలో దానిని ఉపేక్షతో వదలివేయుచున్నారు? ఏలయనగా తిమోతికి వ్రాసిన మొదటి పత్రికలోను (1 తిమోతికి 3:9, 16), ఎఫెసీయులకు వ్రాసిన పత్రికలోను కూడ, వల్గేటు వ్యాఖ్యాత దానిని వాడెను, ప్రతి సందర్భములోను మర్మము అను అర్థముతోనే. అయినను ఈ తడబాటును వారికి క్షమింతము, అబద్ధికులకు మంచి జ్ఞాపకశక్తి ఉండవలెను గాని. ఈ విధముగా వివాహము సంస్కారమను బిరుదుచేత సిఫారసు చేయబడిన తరువాత,⁶⁸¹ దానిని అపవిత్రత, కల్మషము, శారీరక మాలిన్యము అని తరువాత పిలుచుట తలతిరిగిన తేలికతనము తప్ప మరేమైనా కాగలదా? యాజకులను సంస్కారమునుండి నిషేధించుట ఎంత అసంబద్ధము! వారు సంస్కారమునుండి కాక శారీరక సంయోగమునుండి నిషేధించుచున్నామని చెప్పిన యెడల, అట్లును వారు నానుండి తప్పించుకొనరు. ఈ సంయోగము సంస్కారములో భాగమనియు, అందుచేత భర్తయు భార్యయు ఏకశరీరులగుటవలన మన స్వభావ సామ్యములో క్రీస్తుతో మనకు గల ఐక్యతను అది సూచించుననియు వారు చెప్పుదురు; కొందరు ఇక్కడ రెండు సంస్కారములను కనుగొనిరి, వరునిలోను వధువులోను దేవునికి ఆత్మకు సంబంధించినది ఒకటి, భర్తలోను భార్యలోను క్రీస్తునకు సంఘమునకు సంబంధించినది మరొకటి. అది ఏమైనను, ఈ సంయోగము ఏ క్రైస్తవుడును న్యాయముగా నిషేధింపబడజాలని సంస్కారము; క్రైస్తవుల సంస్కారములు ఎంత అసంగతముగా ఉన్నవనగా అవి కలిసి నిలువజాలవని అనుకొనిన తప్ప. ఈ సిద్ధాంతములలో మరొక అసంబద్ధత కూడ ఉన్నది. సంస్కారములో పరిశుద్ధాత్మ వరము అనుగ్రహింపబడునని వారు ధృవీకరించుదురు; ఈ సంయోగమును సంస్కారమని వారు పట్టుకొనుదురు, అయినను దానిలో పరిశుద్ధాత్మ ఎన్నడును ఉండడని నిరాకరించుదురు.

37. మరియు ఈ విషయములో మాత్రమే సంఘమును మోసగించకుండునట్లు, ఒక్క తప్పునకు తప్పుల, అబద్ధముల, మోసముల, అన్యాయముల ఎంత దీర్ఘ పరంపరను వారు జతచేసిరి? కాబట్టి వివాహమును సంస్కారముగా మార్చినప్పుడు హేయకార్యములకు దాగుడు స్థలమును తప్ప వారు మరేమియు వెదకలేదని మీరు చెప్పవచ్చును. దీనిని ఒకసారి పొందిన తరువాత, దాంపత్య వ్యాజ్యములను విచారించు అధికారమును తమకు స్వాధీనము చేసికొనిరి: అది ఆత్మీయ విషయము గనుక అపవిత్ర న్యాయాధిపతులు దానిలో జోక్యము చేసికొనరాదని. తరువాత తమ నిరంకుశత్వమును దృఢపరచు చట్టములను వారు చేసిరి,—కొంత దేవునికి భక్తిహీనమైనవి, కొంత మనుష్యులపట్ల అన్యాయముతో నిండినవి; అవేమనగా, తల్లిదండ్రుల సమ్మతి లేకుండ మైనర్ల మధ్య కుదుర్చుకొనిన వివాహములు చెల్లుననియు; ఏడవ తరము లోపల బంధువుల మధ్య న్యాయమైన వివాహములు కుదుర్చుకొనరాదనియు, అట్టి వివాహములు కుదుర్చుకొనబడిన యెడల అవి రద్దు చేయబడవలెననియు. అదియునుగాక, వారు బంధుత్వపు తరములను సమస్త జనముల చట్టములకును, మోషే యొక్క రాజ్యాంగమునకును కూడ విరుద్ధముగా నిర్ణయించుదురు; వ్యభిచారిణిని వదిలివేసిన భర్త మరల వివాహము చేసికొనరాదనియు—ఆత్మీయ బంధువులు వివాహములో జోడింపబడరాదనియు—సెప్టువాజెసిమా నుండి ఈస్టరు అష్టమము వరకు, యోహాను జన్మదినమునకు మూడు వారముల ముందు, అడ్వెంటు నుండి ఎపిఫనీ వరకు వివాహము జరుపరాదనియు, మరియు చెప్పుటకు విసుగు కలిగించు లెక్కలేని ఇతరములను శాసింతురు. ఇప్పుడు మనము వారి బురదనుండి బయటపడవలెను; అందులో మన ప్రసంగము మన ఇష్టముకంటె ఎక్కువ కాలము చిక్కుకొనియుండెను. అయినను ఈ గాడిదలనుండి వారి సింహపు చర్మమును కొంతవరకైనను తొలగించి ఉన్నయెడల చాలా సాధించబడినదని నాకు తోచుచున్నది.

680 ఫ్రెంచి: “Ills ont eto trompé du mot de Sacrement qui est en la translation commune.”—సాధారణ అనువాదములో ఉన్న సంస్కారము అను పదముచేత వారు తప్పుదారి పట్టింపబడిరి.

681 Lat. Lib. 4 Dist. 26, cap. 6, et in Decret 27, Quæst. 2, cap. Quæ Societas, etc. Gloss. eod. c. Lex Divina. Ibid. Lib. 4 Dist. 33, cap. 2. et in Decret. 33, Quæst. 2. cap. Quicquid, &c.