శిశు బాప్తిస్మము. క్రీస్తు నియమించిన విధానముతోను సూచన యొక్క స్వభావముతోను దాని సామరస్యము (భాగము 2 / 2)

21. వారు దీనిపై మోపజూచు అసంగతత్వపు నింద నిట్లు తోసివేయబడుచున్నది. ప్రభువు ఎవరిని ఏర్పరచుకొనెనో వారు పునర్జన్మ సూచనను పొందిన తరువాత యుక్త వయస్సునకు రాకమునుపే ఈ జీవితమును విడిచినయెడల, ఆయన తన ఆత్మ యొక్క అగాధమైన శక్తిచేత, తానొక్కడే తగినదని చూచు విధమున వారిని నూతనపరచును. బాప్తిస్మము యొక్క భావమును గూర్చి బోధింపబడగల వయస్సునకు వారు చేరినయెడల, దాని ద్వారా వారు నూతనీకరణ విషయమై మరింత ఆసక్తితో ప్రేరేపింపబడుదురు; తమ జీవితకాలమంతయు దానిని ఆశించునట్లు శైశవమందే దాని చిహ్నమును తాము పొందిరని వారు నేర్చుకొందురు. బాప్తిస్మము ద్వారా మనము క్రీస్తుతో కూడ పాతిపెట్టబడితిమని పౌలు బోధించు రెండు వాక్యభాగములును (రోమీయులకు 6:4; కొలొస్సయులకు 2:12) ఇదే భావమునిచ్చును. ఏలయనగా బాప్తిస్మము ద్వారా ప్రవేశింపబోవువాడు అంతకుముందే క్రీస్తుతో కూడ పాతిపెట్టబడియుండవలెనని అతడు ఉద్దేశించుట లేదు; బాప్తిస్మము బోధించు సిద్ధాంతమును, అదియును ఇదివరకే బాప్తిస్మము పొందినవారికి, అతడు కేవలము ప్రకటించుచున్నాడు; కావున అది బాప్తిస్మమునకు ముందుగా జరుగవలెనని ఈ వాక్యభాగము నుండి అత్యంత మందబుద్ధియైనవాడును వాదింపజాలడు. ఈ విధముగానే మోషేయును ప్రవక్తలును సున్నతి సూచించు సంగతిని ప్రజలకు జ్ఞాపకము చేసిరి; అయినను శిశువులే దానిని పొందుచుండిరి. అదే భావముతో పౌలు గలతీయులతో, “క్రీస్తులోనికి బాప్తిస్మము పొందిన మీరందరును క్రీస్తును ధరించుకొనియున్నారు” అనెను (గలతీయులకు 3:27). ఎందుకు? ఇదివరకు ఎవని కొరకు జీవింపనివారు ఇకమీదట క్రీస్తు కొరకు జీవించునట్లు. పెద్దవారిలో సూచన పొందుట దాని భావమును గ్రహించిన తరువాత జరుగవలెనను మాట నిజమే; అయినను పిల్లల విషయములో, వెంటనే వివరింపబడునట్లు, వేరొక నియమమును పాటింపవలెను. వారు గట్టిగా ఆధారము చేసికొను పేతురు వాక్యభాగము నుండియు వేరొక నిర్ణయమును తీయజాలము. బాప్తిస్మము “శరీరమాలిన్యమును తొలగించుకొనుట కాదు, గాని యేసుక్రీస్తు పునరుత్థానము ద్వారా దేవుని వైపు మంచి మనస్సాక్షి యిచ్చు ప్రత్యుత్తరమే” అని అతడు చెప్పుచున్నాడు (1 పేతురు 3:21). దీనినిబట్టి శిశు బాప్తిస్మమునకు ఏమియు మిగులదనియు, అది బాప్తిస్మము యొక్క భావమునకు పూర్తిగా విరుద్ధమైనందున కేవలము వ్యర్థమైన పొగయగుననియు వారు వాదింతురు. కాని వారిని త్రోవ తప్పించు భ్రమ ఏమనగా, కాలక్రమములో సూచనకు ముందుగా సత్యము ఉండవలెనని వారెల్లప్పుడును కోరుచున్నారు.⁶³² ఏలయనగా సున్నతి యొక్క సత్యము ఆ మంచి మనస్సాక్షి ప్రత్యుత్తరమందే ఉండెను; కాని సత్యము తప్పక ముందుగా ఉండవలసినదైనయెడల, దేవుని ఆజ్ఞచేత శిశువులు ఎన్నడును సున్నతి పొందియుండరు. అయితే మంచి మనస్సాక్షి ప్రత్యుత్తరమే సున్నతి యొక్క సత్యమని ఆయన తానే చూపుచు, అదే సమయమున శిశువులకు సున్నతి చేయవలెనని ఆజ్ఞాపించుచు, వారి విషయమున సున్నతి భవిష్యత్తును సూచించెనని స్పష్టముగా తెలుపుచున్నాడు. కావున శిశు బాప్తిస్మమునందు ప్రభువు వారితో చేసిన నిబంధనను దృఢపరచి ఆమోదించుట తప్ప, ప్రస్తుతమే ఫలించు మరేదియు కోరబడదు. సంస్కారము యొక్క భావములోని రెండవ భాగము దేవుడే నియమించిన కాలమున అనుసరించును.

632 సంస్కారములకు సంబంధించి, జాగ్రత్తగా వేరుపరచి చూడవలసిన మూడు అంశములు ఉన్నవి: 1. సూచింపబడుచున్న ఆత్మసంబంధమైన సత్యము (కాల్విన్ దీనిని “సంగతి” అని పిలుచును); 2. బాహ్యమైన సంస్కారమే (కాల్విన్ దీనిని “సూచన” అని పిలుచును); 3. సంస్కారము యొక్క ఆత్మసంబంధమైన భావమును గూర్చి మన గ్రహింపు (వాక్యము ద్వారాను ఆత్మ ద్వారాను మనకు అందింపబడునది). ఈ అంశముల యొక్క ఒక నిర్దిష్టమైన కాలక్రమము సంస్కారముల సరియైన ఉపయోగమునకు ముఖ్యము కాదను అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన సంగతి వైపు కాల్విన్ మన దృష్టిని మళ్ళించెను. ఆత్మసంబంధమైన సత్యము (ఉదా., పునర్జన్మ) బాహ్య సంస్కారమునకు ముందుగాని తరువాతగాని కలుగవచ్చునని ఆయన నొక్కి చెప్పుచున్నాడు (అనగా 1వది 2వదానికి ముందు రావచ్చును, లేక 2వది 1వదానికి ముందు రావచ్చును). అప్పుడు పైన లెక్కింపబడిన మూడు అంశముల క్రమము 1, 2, 3 లేక 1, 3, 2 లేక 2, 1, 3 అయి యుండవచ్చును. (క్రమము 2, 3, 1 లేక 3, 1, 2 లేక 3, 2, 1 కాజాలకపోవుటకు కారణమేమనగా, మన మనస్సులను అజ్ఞానముతోను ఆత్మసంబంధమైన అంధకారముతోను నింపు భ్రష్టత్వమువలన, సంస్కారము యొక్క ఆత్మసంబంధమైన భావమును గూర్చిన మన గ్రహింపు [3] ఎల్లప్పుడును సూచింపబడుచున్న ఆత్మసంబంధమైన సత్యమును [1] అనుసరించియే యుండవలెను.) ఈ విభాగములో కాల్విన్ యొక్క ప్రత్యేకమైన ఆసక్తి, వాస్తవముగా, మూడవ సాధ్యమైన క్రమము (2, 1, 3) కూడ సజీవమైన అవకాశమే అని చూపుటయే. అనగా కాలక్రమము (ఇతర సాధ్యక్రమములతో పాటు) ఇట్లుండవచ్చును: 2. బాహ్య సంస్కారమే (ఉదా., బాప్తిస్మము); 1. సూచింపబడుచున్న ఆత్మసంబంధమైన సత్యము (ఉదా., పునర్జన్మ); 3. సంస్కారము యొక్క ఆత్మసంబంధమైన భావమును గూర్చి మన గ్రహింపు. మరియు 2వ సంఖ్యకును 1, 3 సంఖ్యలకును మధ్య కాలవ్యవధి, పాత నిబంధన కాలములో సున్నతి పొందిన శిశువుల విషయమున సాధారణముగా జరిగినట్లే, నిర్దిష్టము కాని అనేక సంవత్సరములు కావచ్చును.

22. ఈ తరహా వాదములన్నియు లేఖనమును వక్రీకరించుటయే అని ప్రతివాడును స్పష్టముగా గ్రహింపవలెనని నేను తలంచుచున్నాను. వీటితో సంబంధమున్న మిగిలిన వాదములను క్లుప్తముగా పరిశీలింతము. బాప్తిస్మము పాప క్షమాపణ కొరకు ఇయ్యబడునని వారు అభ్యంతరపెట్టుదురు. ఇది అంగీకరింపబడినయెడల అది మన అభిప్రాయమునకు గొప్ప బలమిచ్చును; ఏలయనగా మనము పాపులుగా పుట్టుచున్నందున గర్భమునుండియే క్షమాపణయు విమోచనయు మనకు అవసరము. ఇంతేకాక, దేవుడు ఈ వయస్సును కనికరపు నిరీక్షణనుండి నిరోధింపక, దానిని గూర్చిన నిశ్చయతను ఇచ్చుచుండగా, సత్యముకంటె ఎంతో తక్కువైన సూచనను దానికి మనమెందుకు నిరాకరింపవలెను? కావున వారు మనపై ప్రయోగించు బాణమును వారిపైకే మనము తిరిగి విసరుచున్నాము: శిశువులు పాపక్షమాపణను పొందుదురు; కావున వారు సూచనను పొందకుండ నిరోధింపబడరాదు. క్రీస్తు సంఘము కొరకు తనను తాను అప్పగించుకొనెను, “వాక్యముతో కూడిన జలస్నానముచేత దానిని పరిశుద్ధపరచి శుద్ధిచేయుటకై” అను ఎఫెసీయుల వాక్యభాగమును వారు ఉదహరించుదురు (ఎఫెసీయులకు 5:26). వారి దోషమును కూలద్రోయుటకు దీనికంటె తగినది మరేదియు ఉదహరింపబడజాలదు: ఇది మనకు సులభమైన రుజువునిచ్చుచున్నది. క్రీస్తు తన సంఘమును శుద్ధిచేయు కడుగుటను బాప్తిస్మము ద్వారా సాక్ష్యమిచ్చుటకు ఉద్దేశించినయెడల, పరలోక రాజ్యమునకు వారసులని పిలువబడుటవలన న్యాయముగా సంఘములో భాగముగా ఎంచబడు శిశువులకు ఈ సాక్ష్యమును నిరాకరించుట న్యాయము కాదని తోచును. ఏలయనగా సంఘము జలస్నానముచేత శుద్ధిచేయబడెనని పౌలు చెప్పునప్పుడు సంఘమంతటిని ఆయన చేర్చుకొనుచున్నాడు. అదే విధముగా, బాప్తిస్మము ద్వారా మనము క్రీస్తు శరీరములోనికి అంటుకట్టబడుచున్నామని మరియొక చోట ఆయన చెప్పిన మాటనుబట్టి (1 కొరింథీయులకు 7:13), ఆయన అవయవములలో ఒకరిగా ఆయన లెక్కించు శిశువులు ఆయన శరీరమునుండి వేరుపరపబడకుండునట్లు బాప్తిస్మము పొందవలెనని మనము నిర్ణయించుచున్నాము. మన విశ్వాసము యొక్క బురుజులపై వారు తమ సమస్త యంత్రములతో చేయు ఈ తీవ్రమైన దాడిని చూడుడి.

23. ఇప్పుడు వారు అపొస్తలుల కాలపు ఆచారమును అభ్యాసమును ఆశ్రయించి, ముందుగా విశ్వాసమును పశ్చాత్తాపమును ప్రకటింపకుండ ఎవడును బాప్తిస్మమునకు చేర్చబడిన దృష్టాంతమే లేదని వాదించుచున్నారు. ఏలయనగా హృదయములో గుచ్చబడిన శ్రోతలు పేతురును, “మేమేమి చేయవలెను?” అని అడిగినప్పుడు, అతడు ఇచ్చిన సలహా, “మీరు మారుమనస్సు పొందుడి, పాపక్షమాపణ కొరకు మీలో ప్రతివాడును యేసుక్రీస్తు నామమున బాప్తిస్మము పొందవలెను” (అపొస్తలుల కార్యములు 2:37, 38). అదే విధముగా నపుంసకుడు తనకు బాప్తిస్మమిమ్మని ఫిలిప్పును అడిగినప్పుడు, “నీవు పూర్ణహృదయముతో విశ్వసించినయెడల పొందవచ్చును” అని అతడు ఉత్తరమిచ్చెను. కావున ముందుగా విశ్వాసమును పశ్చాత్తాపమును లేకుండ ఎవనికిని బాప్తిస్మము న్యాయముగా ఇయ్యబడజాలదని తాము నిరూపింపగలమని వారు తలంచుచున్నారు. ఈ వాదమునకు మనము లొంగినయెడల, విశ్వాసము ప్రస్తావింపబడని పూర్వ వాక్యభాగము పశ్చాత్తాపమొక్కటే చాలునని రుజువుచేయును; పశ్చాత్తాపము అవసరమని చెప్పని తరువాతి వాక్యభాగము విశ్వాసమొక్కటే చాలునని రుజువుచేయును. ఒక వాక్యభాగము మరియొకదానికి సహాయపడుననియు, కావున రెండింటిని జోడింపవలెననియు వారు అభ్యంతరపెట్టుదురని నేను తలంచుచున్నాను. నేనును ప్రత్యుత్తరముగా, ఈ రెండింటిని ఈ కష్టము యొక్క పరిష్కారమునకు కొంత తోడ్పడు ఇతర వాక్యభాగములతో పోల్చి చూడవలెనని చెప్పుచున్నాను. లేఖనములో అనేక వాక్యభాగముల భావము వాటి ప్రత్యేకమైన సందర్భముపై ఆధారపడియున్నది. ప్రస్తుత సందర్భమున దీనికి ఒక ఉదాహరణ మనకున్నది. పేతురును ఫిలిప్పును ఎవరితో ఈ మాటలు చెప్పిరో వారు పశ్చాత్తాపమును ఆశించుటకును విశ్వాసమును పొందుటకును తగిన వయస్సు గలవారు. అట్టి మనుష్యుల మారుమనస్సు విశ్వాసములు, కనీసము మానవ విచక్షణ గ్రహింపగలంతమేరకు, కనబడనంతవరకు వారికి బాప్తిస్మము ఇయ్యరాదని మేము గట్టిగా పట్టుపట్టుచున్నాము. కాని శిశువులు వేరొక తరగతికి చెందినవారని సంపూర్ణముగా స్పష్టము. ఏలయనగా పూర్వకాలమున ఎవడైనను ఇశ్రాయేలు మతసహవాసములో చేరినప్పుడు, అతడు వేరొక జాతికి చెందినవాడు, అనగా సున్నతి ఆమోదించిన నిబంధన ఎవరితో చేయబడెనో ఆ ఇశ్రాయేలు ప్రజలకు అన్యుడు కావున, సున్నతి పొందకమునుపు అతడు నిబంధనను గూర్చి బోధింపబడి ప్రభువు ధర్మశాస్త్రమందు ఉపదేశింపబడవలసియుండెను.

24. ఈ ప్రకారము ప్రభువు అబ్రాహామును తనకొరకు ఏర్పరచుకొనినప్పుడు, ఆ సూచన యొక్క భావమును ఈ లోపల దాచిపెట్టి సున్నతితో ఆరంభింపలేదు; గాని మొదట అతనితో నిబంధన చేయనుద్దేశించుచున్నట్లు ప్రకటించి, వాగ్దానమందు అతని విశ్వాసము కలిగిన తరువాత అతనిని సంస్కారమునకు పాత్రునిగా చేసెను. అబ్రాహాముకు సంస్కారము విశ్వాసము తరువాత వచ్చి, అతని కుమారుడైన ఇస్సాకునకు సమస్త గ్రహింపునకును ముందుగా ఎందుకు వచ్చెను? ఇంతవరకు పరాయివాడైయున్న వానిని ఒక నిబంధన సహవాసములోనికి ప్రౌఢ వయస్సులో చేర్చుకొనునప్పుడు, అతడు దాని షరతులను ముందుగా నేర్చుకొనుట సముచితము; కాని అతనికి పుట్టిన శిశువు విషయము అట్లు కాదు. వాగ్దాన నిబంధనల ప్రకారము అతడు తల్లి గర్భమునుండియే వారసత్వ హక్కుతో ఆ వాగ్దానములో చేరియున్నాడు. లేక ఈ సంగతిని మరింత క్లుప్తముగాను స్పష్టముగాను చెప్పవలెనన్నయెడల: విశ్వాసుల పిల్లలు గ్రహింపు సహాయము లేకయే నిబంధనలో పాలివారైనయెడల, దాని షరతులకు ప్రమాణము చేయలేరను కారణముచేత వారికి సూచనను నిరాకరించుటకు ఏ హేతువును లేదు. ఇశ్రాయేలీయులకు పుట్టిన పిల్లలు తనకొరకే కనబడి తనకొరకే పుట్టిరని ప్రభువు కొన్నిసార్లు ప్రకటించుటకు నిస్సందేహముగా ఇదే కారణము (యెహెజ్కేలు 16:20; 23:37). ఏలయనగా ఎవరి సంతానమునకు తాను తండ్రిగా ఉందునని ఆయన వాగ్దానము చేసెనో వారి పిల్లలకు ఆయన నిస్సందేహముగా కుమారుల స్థానమునిచ్చును. కాని అవిశ్వాసులైన తల్లిదండ్రులనుండి వచ్చిన బిడ్డ విశ్వాసము ద్వారా దేవునితో ఐక్యమగువరకు నిబంధనకు పరాయివాడుగా ఎంచబడును. కావున సూచింపబడు సంగతి వ్యర్థముగాను మోసకరముగాను ఉండునప్పుడు సూచన నిలిపివేయబడుట ఆశ్చర్యము కాదు. ఈ దృష్టితోనే అన్యజనులు విగ్రహారాధనలో మునిగియున్నంతకాలము నిబంధనకు పరాయివారని పౌలు చెప్పుచున్నాడు (ఎఫెసీయులకు 2:11). నేను పొరబడనియెడల, ఈ సంగతి అంతటిని ఇట్లు క్లుప్తముగాను స్పష్టముగాను వివరింపవచ్చును: ఇంతవరకు నిబంధనకు పరాయివారై, ప్రౌఢ వయస్సులో క్రీస్తు విశ్వాసమును అంగీకరించువారు ముందుగా విశ్వాసమును పశ్చాత్తాపమును లేకుండ బాప్తిస్మపు సూచనను పొందరాదు; నిబంధన సహవాసములోనికి వారికి ప్రవేశము కలిగించునవి ఇవి మాత్రమే; క్రైస్తవులనుండి పుట్టిన పిల్లలు, పుట్టిన వెంటనే నిబంధన వారసులుగా దేవునిచే చేర్చుకొనబడుచున్నందున, వారు బాప్తిస్మమునకును చేర్చబడవలెను. యోహాను చేత బాప్తిస్మము పొందినవారు తమ పాపములను ఒప్పుకొనిరను సువార్తికుని వృత్తాంతమును దీనికే అన్వయింపవలెను (మత్తయి 3:6). ఈ ఉదాహరణను నేటికిని పాటింపవలెనని మేము ఎంచుచున్నాము. ఒక తురకవాడు బాప్తిస్మము కొరకు తనను సమర్పించుకొనినయెడల, సంఘమునకు సంతృప్తికరమైన ఒప్పుకోలును పొందకుండ మేము వెంటనే ఆ విధిని నెరవేర్చము.

25. వారు ఉదహరించు మరియొక వాక్యభాగము యోహాను మూడవ అధ్యాయమునుండి వచ్చినది; అందులో మన రక్షకుని మాటలు బాప్తిస్మమునందు ప్రస్తుత పునర్జన్మ అవసరమని సూచించుచున్నట్లు వారికి తోచును: “ఒకడు నీటి వలనను ఆత్మ వలనను పుట్టితేనే గాని దేవుని రాజ్యములో ప్రవేశింపలేడు” (యోహాను 3:5). చూడుడి, ప్రభువు స్వంత నోటనే బాప్తిస్మము పునర్జన్మ అని పిలువబడుచున్నది; అట్లయినచో పునర్జన్మకు ఏమాత్రమును సామర్థ్యము లేనివారని స్పష్టముగా కనబడువారికి బాప్తిస్మము ఏ సాకుతో, ఏ సమంజసత్వముతో ఇయ్యబడుచున్నది అని వారందురు. మొదటిది, “నీరు” అను మాట వాడబడినందుచేతనే ఈ వాక్యభాగములో బాప్తిస్మమును గూర్చిన ప్రస్తావన ఉన్నదని తలంచుటలో వారు పొరబడుచున్నారు. మన రక్షకుడు స్వభావ భ్రష్టత్వమును మరల పుట్టవలసిన అవసరమును నీకొదేముకు వివరించిన తరువాత కూడ అతడు శారీరక జన్మను గూర్చియే కలలు కనుచుండెను; కావున దేవుడు మనలను పునర్జన్మింపజేయు విధానమును, అనగా నీటి చేతను ఆత్మ చేతను, మన రక్షకుడు సూచించుచున్నాడు; మరియొక విధముగా చెప్పవలెనన్నయెడల, విశ్వాసుల ఆత్మలను తడిపి శుద్ధిచేయుచు నీరువలె పని చేయు ఆత్మ చేతనే. కావున “నీరును ఆత్మయును” అనుదానిచేత నేను కేవలము నీరైయున్న ఆత్మనే గ్రహించుచున్నాను. ఈ మాట క్రొత్తదేమియు కాదు. మత్తయి మూడవ అధ్యాయములో వాడబడిన మాటతో ఇది సంపూర్ణముగా సరిపోవుచున్నది: “నా వెనుక వచ్చుచున్నవాడు నాకంటె శక్తిమంతుడు;” “ఆయన పరిశుద్ధాత్మతోను అగ్నితోను మీకు బాప్తిస్మమిచ్చును” (మత్తయి 3:11). కావున పరిశుద్ధాత్మతోను అగ్నితోను బాప్తిస్మమిచ్చుట అనగా పునర్జన్మలో అగ్ని యొక్క పనిని స్వభావమును కలిగిన పరిశుద్ధాత్మను అనుగ్రహించుటయైనట్లే, నీటి వలనను ఆత్మ వలనను మరల పుట్టుట అనగా శరీరముపై నీరు చేయు ఫలితమునే ఆత్మపై చేయు ఆత్మ శక్తిని పొందుట తప్ప మరేమియు కాదు. వేరొక వివరణ ఇయ్యబడుచున్నదని నేనెరుగుదును, కాని ఇదియే నిజమైన భావమని నాకు సందేహము లేదు; ఏలయనగా పరలోక రాజ్యమును ఆశించు వారందరును తమ స్వంత స్వభావమును విడిచిపెట్టవలెనని బోధించుటయే మన రక్షకుని ఏకైక ఉద్దేశ్యము. అయినను ఈ మనుష్యుల వితండవాద పద్ధతిని మనము అనుకరింపగోరినయెడల, వారు కోరినదానిని అంగీకరించిన తరువాత, ఈ వాక్యభాగములో మన రక్షకుడు బాప్తిస్మమును ఆత్మకంటె ముందుగా పేర్కొనినందున బాప్తిస్మము విశ్వాసమునకును పశ్చాత్తాపమునకును ముందుగా వచ్చునని వారికి సులభముగా ప్రత్యుత్తరము ఇయ్యగలము. ఇది నిశ్చయముగా ఆత్మసంబంధమైన వరములను గూర్చియే అని గ్రహింపవలెను; అవి బాప్తిస్మమును అనుసరించినయెడల, నేను వాదించునదంతయు నాకు సిద్ధించినది. అయితే వితండవాదము విడిచిపెట్టినయెడల, నేను ఇచ్చిన సరళమైన వివరణయే అంగీకరింపదగినది: జీవజలముచేత, అనగా ఆత్మచేత, నూతనపరచబడునంతవరకు ఏ మనుష్యుడును దేవుని రాజ్యములో ప్రవేశింపలేడు.

26. అంతేకాక, బాప్తిస్మము పొందని వారందరిని నిత్య మరణమునకు అప్పగించువారి కల్పనను ఇది స్పష్టముగా ఛిన్నాభిన్నము చేయుచున్నది.⁶³³ వారు నొక్కి చెప్పినట్లు బాప్తిస్మము పెద్దలకు మాత్రమే ఇయ్యబడుచున్నదని అనుకొందము. భక్తి యొక్క ప్రాథమిక సూత్రములలో సక్రమముగాను సరియైన రీతిగాను తర్ఫీదు పొంది, బాప్తిస్మపు దినము కొరకు వేచియుండగా అకస్మాత్తుగా ఆకస్మిక మరణముచే కొనిపోబడిన యువకుని విషయమై వారేమందురు? మన ప్రభువు వాగ్దానము స్పష్టము: “నా మాట విని నన్ను పంపినవానియందు విశ్వాసముంచువాడు నిత్యజీవము గలవాడు; వాడు నేరస్థాపనకు రాక మరణమునుండి జీవములోనికి దాటి యున్నాడు” (యోహాను 5:24). ఇంకను బాప్తిస్మము పొందనివానిని ఆయన శిక్షించెనని మనము ఎక్కడను చదువము. బాప్తిస్మమును శిక్షార్హత లేకుండ తృణీకరింపవచ్చునని నేను సూచించుచున్నానని అనుకొనవలదు. ఈ తిరస్కారమును క్షమింపకపోవుటయే కాదు, అది ప్రభువు నిబంధనను భంగపరచునని నేను ఎంచుచున్నాను. బాప్తిస్మము పొందు అవకాశమును పోగొట్టుకొనిన ప్రతివాడును వెంటనే నశించెనని తలంచునంతగా బాప్తిస్మము అవసరమని మనము ఎంచరాదని మాత్రమే ఈ వాక్యభాగము చూపుచున్నది; దానిని పొందకుండ ఎట్టి ప్రమాదవశమైనను ఆటంకపరచినవారిలో, క్రీస్తు స్వయముగా ఎవని వశమైయున్నాడో ఆ విశ్వాసము ఎంత గొప్పగా వారికి ఉండినను, మినహాయింపు లేకుండ అందరిని మనము శిక్షావిధికి గురిచేసినవారమగుదుము. పైగా, బాప్తిస్మము రక్షణకు అవసరమని వారు ఎంచుచుండగా, దానిని శిశువులకు నిరాకరించుటలో వారు ఆ శిశువులందరిని నిత్య మరణమునకు అప్పగించుచున్నారు. “పరలోక రాజ్యము అట్టివారిదే” అని చెప్పిన క్రీస్తు మాటలతో వారి ఒప్పందము ఎట్టిదో ఇప్పుడు వారు ఆలోచింపవలెను (మత్తయి 19:14). ఈ వాక్యభాగము యొక్క భావమును గూర్చి వారికి సమస్తమును అంగీకరించినను, శిశువుల పునర్జన్మను గూర్చి మనము ఇదివరకే స్థాపించిన సిద్ధాంతమును వారు ముందుగా కూలద్రోయువరకు దాని నుండి వారు ఏమియు రాబట్టజాలరు.

633 చూడుడి: Calv. Cont. Articulos Theologorum Paris. Art 4. Item, Ad. Concil. Trident. Item, Vera Eccles. Reformand. Ratio, et in Append. Nævus in August. Lib. 1 ad Bonifac. et Epist. 28. Ambros. de Vocat. Gentium, Lib. 2 cap. 8, de Abraham. Lib. 2 cap. 11.

27. కాని తమ అత్యంత బలమైన కోట బాప్తిస్మము యొక్క నియమములోనే ఉన్నదని వారు ప్రగల్భములాడుచున్నారు; దానిని వారు మత్తయి చివరి అధ్యాయములో కనుగొందురు; అక్కడ క్రీస్తు తన శిష్యులను సమస్త లోకమునకు పంపుచు, బోధించి అటుతరువాత బాప్తిస్మమియ్యవలెనని వారికి ఆజ్ఞాపించెను. అంతేకాక, మార్కు చివరి అధ్యాయములో, “నమ్మి బాప్తిస్మము పొందినవాడు రక్షింపబడును” అని చేర్చబడియున్నది (మార్కు 16:16). బోధ బాప్తిస్మమునకు ముందుగా జరుగవలెనని క్రీస్తు మాటలు స్పష్టముగా ప్రకటించుచు, బాప్తిస్మమునకు విశ్వాసము తరువాతి స్థానమునిచ్చుచుండగా, మనమింకను ఏమి కోరెదము అని వారందురు. ఈ క్రమమునకు మన ప్రభువు స్వయముగా తన ముప్పదియవ యేట వరకు బాప్తిస్మము పొందకుండుటను ఎంచుకొని ఒక ఉదాహరణ ఇచ్చెననియు అందురు. ఇందులో వారు ఎన్ని విధములుగా తమను తామే చిక్కుపరచుకొని తమ అజ్ఞానమును బయలుపరచుకొనుచున్నారు! బాప్తిస్మము యొక్క మొదటి నియమము ఈ వాక్యభాగమునుండి వచ్చినదని వారు చెప్పుటలో పసిపిల్లల కంటె అధికముగా పొరబడుచున్నారు; ఏలయనగా క్రీస్తు తన పరిచర్య ఆరంభమునుండియే దానిని అపొస్తలులు ఇయ్యవలెనని ఆజ్ఞాపించియుండెను. కావున మొదటి నియమమును కలిగియున్నవని చెప్పబడు ఈ రెండు వాక్యభాగములనుండియే బాప్తిస్మము యొక్క విధిని నియమమును వెదకవలెనని వాదించుటకు ఏ ఆధారమును లేదు. అయితే వారి దోషమును అనుమతించినను, ఈ వాదము పద్ధతి ఎంత బలహీనమైనది! నేను తప్పించుకొనగోరినయెడల, నాకు తప్పించుకొను చోటు మాత్రమే కాదు, విహరించుటకు విశాలమైన క్షేత్రమే ఉన్నది. ఏలయనగా, “వెళ్లి ప్రకటించి బాప్తిస్మమియ్యుడి” అని చెప్పబడినందున, మరల “నమ్మి బాప్తిస్మము పొందినవాడెవడో” అని చెప్పబడినందున, బాప్తిస్మమిచ్చుటకు ముందు ప్రకటింపవలెననియు బాప్తిస్మము పొందుటకు ముందు నమ్మవలెననియు వారు వాక్యముల క్రమమును అంత తీవ్రముగా పట్టుకొని పట్టుపట్టినయెడల, “నేను మీకాజ్ఞాపించిన సమస్తమును గైకొనవలెనని వారికి బోధించుచు బాప్తిస్మమియ్యుడి” అని చెప్పబడినందున, క్రీస్తు ఆజ్ఞాపించిన సంగతులను అనుసరింపవలెనని బోధించుటకు ముందే వారు బాప్తిస్మమియ్యవలెనని మనమును ప్రతిగా అభ్యంతరపెట్టవచ్చును కదా? నీటి యొక్కయు ఆత్మ యొక్కయు పునర్జన్మను గూర్చి క్రీస్తు మాట్లాడిన మరియొక వాక్యభాగములోను మనము ఇదే గమనించితిమి. ఏలయనగా వారు పట్టుపట్టినట్లు మనము వ్యాఖ్యానించినయెడల, బాప్తిస్మము మొదట పేర్కొనబడినందున అది ఆత్మసంబంధమైన పునర్జన్మకు ముందుగా రావలెను. మనము ఆత్మ వలనను నీటి వలనను కాదు, గాని నీటి వలనను ఆత్మ వలనను మరల పుట్టవలెనని క్రీస్తు బోధించుచున్నాడు.

28. వారు ఎంతగానో నమ్ముకొను ఈ తిరుగులేని వాదము ఇప్పటికే చాలా వరకు కదిలింపబడినట్లు కనబడుచున్నది; అయినను సత్యము యొక్క సరళతలో మనకు చాలినంత రక్షణ ఉన్నందున, అల్పమైన సూక్ష్మతర్కములచేత ఈ అంశమును తప్పించుకొనగోరను. కావున వారికి దృఢమైన సమాధానము ఇయ్యబడునుగాక. ఇక్కడ క్రీస్తు ఇచ్చిన ఆజ్ఞ ప్రధానముగా సువార్త ప్రకటనకు సంబంధించినది; దానికి బాప్తిస్మము ఒక అనుబంధముగా చేర్చబడినది. అంతేకాక, బాప్తిస్మము ఇచ్చుట బోధించు పనికి లోబడియున్నంతవరకు మాత్రమే ఆయన దానిని గూర్చి చెప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా రక్షణ సిద్ధాంతము ద్వారా, ఇదివరకు నశించియున్న మనుష్యులను తన రాజ్యములోనికి చేర్చుటకై క్రీస్తు తన శిష్యులను లోకములోని సమస్త జనములకు సువార్తను ప్రకటించుటకు పంపుచున్నాడు. కాని ఆ మనుష్యులు ఎవరు, ఎట్టివారు? ఆయన సిద్ధాంతమును స్వీకరించుటకు తగినవారినే గూర్చి మాత్రమే ఇక్కడ ప్రస్తావన ఉన్నదని నిశ్చయము. అట్టివారు బోధింపబడిన తరువాత బాప్తిస్మము పొందవలెనని ఆయన చేర్చి, వాగ్దానమును జోడించెను, నమ్మి బాప్తిస్మము పొందినవాడు రక్షింపబడును. ఈ ప్రసంగమంతటిలో శిశువులను గూర్చి ఒక్క అక్షరమైనను ఉన్నదా? అట్లయినచో వారు మనపై ప్రయోగించు వాదరూపము ఏది? యుక్త వయస్సు గలవారు బాప్తిస్మము పొందుటకు ముందు ఉపదేశింపబడి విశ్వాసమునకు తేబడవలెను, కావున శిశువులకు బాప్తిస్మమును సామాన్యము చేయుట న్యాయము కాదు. ఈ వాక్యభాగమునుండి వారు అత్యధికముగా నిరూపింపగలిగినది, సువార్తను వినుటకు సామర్థ్యము గలవారికి వారు బాప్తిస్మము పొందకమునుపు అది ప్రకటింపబడవలెనన్నదే తప్ప మరొకటి కాదు; ఏలయనగా అట్టివారిని గూర్చి మాత్రమే ఆ వాక్యభాగము మాట్లాడుచున్నది. దీనినుండి, వారికి సాధ్యమైనయెడల, శిశువులకు బాప్తిస్మమిచ్చుటకు అడ్డుకట్ట వేయుదురు గాక.

29. అయితే వారి మోసపు వాదనలను గ్రుడ్డివారికి కూడ స్పష్టమగునట్లు ఒక అతి సులభమైన ఉపమానముతో చూపెదను. పనిచేయువారిని తప్ప మరెవరిని తినుటకు అపొస్తలుడు అనుమతింపడని చెప్పి (2 థెస్సలొనీకయులకు 3:10) శిశువులకు ఆహారము నిరాకరింపబడవలెనని ఎవడైనను పట్టుపట్టినయెడల, అతడు అందరిచేత తిరస్కరింపబడుటకు తగడా? ఎందుకు? ఒక నిర్దిష్ట తరగతి మనుష్యులను గూర్చియు ఒక నిర్దిష్ట వయస్సును గూర్చియు చెప్పబడినదానిని అతడు వక్రీకరించి అందరికిని విచక్షణ లేకుండ అన్వయించుచున్నాడు గనుక. ప్రస్తుత విషయములో ఈ మనుష్యుల నేర్పు దీనికంటె గొప్పది కాదు. యుక్త వయస్సు వారికొరకు మాత్రమే ఉద్దేశింపబడినదని ప్రతివాడును చూచునదానిని, వారు శిశువులకు అన్వయించి, పెద్ద వయస్సు వారికొరకు మాత్రమే నియమింపబడిన నియమమునకు వారిని లోబరచుచున్నారు. మన రక్షకుని ఉదాహరణ విషయములో, అది వారి వాదమునకు ఏ మాత్రమును మద్దతివ్వదు. ఆయన తన ముప్పదియవ యేటకు ముందు బాప్తిస్మము పొందలేదు. ఇది నిజమే, కాని కారణము స్పష్టము; ఏలయనగా అప్పుడు ఆయన తన బోధ ద్వారా బాప్తిస్మమునకు దృఢమైన పునాది వేయవలెనని, లేక యోహాను ఇదివరకు వేసిన పునాదిని దృఢపరచవలెనని నిర్ణయించెను. కావున తన సిద్ధాంతముతో బాప్తిస్మమును స్థాపింపనుద్దేశించినప్పుడు, ఆ స్థాపనకు మరింత అధికారము కలుగుటకై, ఆయన దానిని తన స్వంత వ్యక్తిలో పరిశుద్ధపరచెను; అదియును అత్యంత తగిన సమయమున, అనగా తన పరిచర్య ఆరంభమున. మొత్తముమీద, బాప్తిస్మము సువార్త ప్రకటనతోనే ఆరంభమును మూలమును పొందెనని మాత్రమే వారు నిరూపింపగలరు. కాని ముప్పదియవ సంవత్సరమునే నిర్ణయింపగోరినయెడల, దానిని వారెందుకు పాటింపరు; తమ స్వంత అభిప్రాయముప్రకారము ఒకని ప్రగతిని బట్టి ఎవనినైనను బాప్తిస్మమునకు ఎందుకు చేర్చుచున్నారు? అంతేకాదు, వారి గురువులలో ఒకడైన సర్వేటస్ కూడ ఈ కాలమును మొండిగా పట్టుపట్టినను, తన ఇరువది ఒకటవ యేటనే ప్రవక్తగా వ్యవహరింపనారంభించెను; సంఘ సభ్యుడగుటకు ముందే సంఘములో బోధకుని పనిని తనకు తాను పొందుట ఎవనికైనను సహింపబడునట్లు!

30. చివరకు, ప్రభువు రాత్రి భోజనమునకంటె బాప్తిస్మమునకు శిశువులను చేర్చుకొనుటకు అధిక హేతువు లేదని వారు అభ్యంతరపెట్టుదురు; అయినను వారు దానికి ఎన్నడును చేర్చబడరు: లేఖనము ఈ రెంటి మధ్య అన్ని విధములుగా గొప్ప భేదము చూపుచుండలేదన్నట్లు. ప్రాచీన సంఘములో నిజముగా ప్రభువు రాత్రి భోజనము శిశువులకు తరచుగా ఇయ్యబడుచుండెను, ఇది సిప్రియనునుండియు అగస్టీనునుండియు తెలియుచున్నది (August. ad Bonif. Lib. 1); కాని ఆ ఆచారము న్యాయముగానే వాడుకలో లేకుండపోయెను. ఏలయనగా బాప్తిస్మము యొక్క ప్రత్యేక స్వభావమును మనము గమనించినయెడల, అది సంఘములోనికి ఒక ప్రవేశమును, ఒక విధమైన దీక్షయునై యున్నది; దానిద్వారా మనము దేవుని ప్రజలలో లెక్కింపబడుదుము; అది మన ఆత్మసంబంధమైన పునర్జన్మకు సూచనయైయున్నది, దానిద్వారా మనము దేవుని పిల్లలగుటకు మరల పుట్టుదుము; అయితే దీనికి భిన్నముగా, ప్రభువు రాత్రి భోజనము శైశవపు సున్నితమైన దశను దాటి ఘనాహారమును భరింపతగిన పెద్ద వయస్సు వారికొరకు ఉద్దేశింపబడినది. ఈ భేదము లేఖనములో అతి స్పష్టముగా చూపబడినది. ఏలయనగా అక్కడ, బాప్తిస్మము విషయమై ప్రభువు వయస్సును గూర్చి ఏ ఎంపికయు చేయలేదు; అయితే రాత్రి భోజనములో పాలుపొందుటకు ఆయన అందరిని చేర్చుకొనడు; ప్రభువు శరీరమును రక్తమును వివేచించుటకును, తమ స్వంత మనస్సాక్షిని పరీక్షించుకొనుటకును, ప్రభువు మరణమును ప్రకటించుటకును, దాని శక్తిని గ్రహించుటకును తగినవారికి మాత్రమే దానిని పరిమితము చేయుచున్నాడు. అపొస్తలుడు, “ప్రతి మనుష్యుడు తనను తాను పరీక్షించుకొని, ఆ రొట్టెలో నుండి తిని, ఆ పాత్రలో నుండి త్రాగవలెను” అని హెచ్చరించునప్పుడు చెప్పినదానికంటె స్పష్టమైనది మనము కోరగలమా? (1 కొరింథీయులకు 11:28.) కావున పరీక్ష ముందుగా జరుగవలెను, దీనిని శిశువులనుండి ఆశించుట వ్యర్థము. మరల, “అపాత్రముగా తిని త్రాగువాడు ప్రభువు శరీరమును వివేచింపక తనకు తీర్పు కలుగునట్లు తిని త్రాగుచున్నాడు.” ప్రభువు శరీరము యొక్క పరిశుద్ధతను యథావిధిగా వివేచింపగల సామర్థ్యము లేకుండ యోగ్యముగా పాలుపొందలేనియెడల, మన చిన్న పిల్లలకు జీవమిచ్చు ఆహారమునకు బదులుగా విషమును ఎందుకు చాపవలెను? అంతేకాక, మన ప్రభువు ఆజ్ఞ ఏమి? “నా జ్ఞాపకార్థముగా దీనిని చేయుడి.” దీనినుండి అపొస్తలుడు తీయు నిర్ణయమేమి? “మీరు ఈ రొట్టెను తిని ఈ పాత్రలోనిది త్రాగినప్పుడెల్ల ప్రభువు వచ్చువరకు ఆయన మరణమును ప్రచురించుచున్నారు.” తమకు ఏ గ్రహింపును లేని ఏదైనా సంఘటనను జ్ఞాపకము చేసికొనుటకు శిశువులను మనమెట్లు కోరగలము? దాని స్వభావమును ప్రయోజనమును గూర్చి వారికి ఏ భావమును లేనప్పుడు “ప్రభువు మరణమును ప్రకటించుటకు” వారినెట్లు కోరగలము? బాప్తిస్మము ద్వారా అట్టిదేదియు నియమింపబడలేదు. కావున ఈ రెండు సూచనల మధ్య మహా భేదము ఉన్నది. పాత ఏర్పాటులోని ఇట్టి సూచనలలోను మనము దీనినే గమనించుచున్నాము. మన బాప్తిస్మమునకు సరిపోవునదని అందరికి తెలిసిన సున్నతి శిశువులకొరకు ఉద్దేశింపబడినది; కాని రాత్రి భోజనము ఎవరిస్థానమున వచ్చెనో ఆ పస్కా అన్ని విధములైన అతిథులను విచక్షణ లేకుండ చేర్చుకొనలేదు; దాని భావమును అడుగుటకు తగిన వయస్సు గలవారు మాత్రమే దానిని యథావిధిగా భుజించిరి (నిర్గమకాండము 12:26). ఈ మనుష్యులకు మెదడులో ఏ కొంచెమైనను స్వస్థత ఉండినయెడల, ఇంత స్పష్టమైన స్ఫుటమైన విషయమున ఇంత గ్రుడ్డివారుగా ఉందురా?

31. అనాబాప్తిస్టులలో అత్యల్పుడు కాక, ఈ గుంపుకు గొప్ప ఘనతయైన సర్వేటస్ యుద్ధమునకు నడుము కట్టుకొనినప్పుడు ఆకర్షణీయమైన వాదములని తలంచి ఉదహరించిన భావనల వరుసతో పాఠకుని విసిగింపనని ఇష్టపడకపోయినను, వాటిని క్లుప్తముగా తోసివేయుట యోగ్యము.⁶³⁴ క్రీస్తు చిహ్నములు పరిపూర్ణమైనవి గనుక అవి పరిపూర్ణులను, లేక కనీసము పరిపూర్ణతకు సమర్థులైనవారిని కోరునని అతడు నటించుచున్నాడు. కాని సమాధానము స్పష్టము. మరణము వరకు విస్తరించు బాప్తిస్మము యొక్క పరిపూర్ణత ఒక్క క్షణమునకు తప్పుగా పరిమితము చేయబడుచున్నది; అంతేకాక, జీవితకాలమంతయు నిరంతరము ప్రగతి సాధింపుమని బాప్తిస్మము మనలను ఆహ్వానించు పరిపూర్ణతను అతడు మూర్ఖముగా ఒక్కసారిగా కోరుచున్నాడు. క్రీస్తు చిహ్నములు జ్ఞాపకార్థము నియమింపబడినవి, తద్వారా తాను క్రీస్తుతో కూడ పాతిపెట్టబడితినని ప్రతివాడును జ్ఞాపకము చేసికొనవలెనని అతడు అభ్యంతరపెట్టుచున్నాడు. నేను చెప్పునదేమనగా, అతడు తన స్వంత మెదడునుండి కల్పించినదానికి ఖండన అవసరము లేదు; అంతేకాదు, అతడు బాప్తిస్మమునకు ఆపాదించునది వాస్తవముగా రాత్రి భోజనమునకే చెందును, ఇది పౌలు మాటలనుండి కనబడుచున్నది: “ప్రతి మనుష్యుడు తనను తాను పరీక్షించుకొనవలెను;” వీటికి సమానమైన మాటలు బాప్తిస్మమును గూర్చి ఎక్కడను వాడబడలేదు. దీనినుండి, వయస్సు చాలనందున పరీక్షకు అసమర్థులైనవారు యథావిధిగా బాప్తిస్మము పొందుదురని మనము నిర్ణయించుచున్నాము. అతని మూడవ అంశము: కుమారునియందు విశ్వాసముంచనివారందరును మరణములోనే నిలిచియుందురు, దేవుని ఉగ్రత వారిపై నిలిచియున్నది (యోహాను 3:36); కావున విశ్వసింపలేని శిశువులు శిక్షావిధి క్రింద ఉన్నారు. నేను చెప్పునదేమనగా, ఆదాము సంతానమంతయు చిక్కుకొనియున్న సాధారణ అపరాధమును గూర్చి క్రీస్తు అక్కడ మాట్లాడుట లేదు; తమకు అర్పింపబడిన కృపను గర్వముతోను మొండితనముతోను త్రోసివేయు సువార్త తృణీకారులను మాత్రమే ఆయన బెదిరించుచున్నాడు. కాని దీనికిని శిశువులకును ఏ సంబంధమును లేదు. అదే సమయమున నేను అతనికి వ్యతిరేక వాదము చూపుచున్నాను: క్రీస్తు ఆశీర్వదించు ప్రతివాడును ఆదాము శాపమునుండియు దేవుని ఉగ్రతనుండియు విముక్తుడు. కావున శిశువులు ఆయనచే ఆశీర్వదింపబడినారని నిశ్చయమగుటచేత, వారు మరణమునుండి విడుదల పొందినారని అనుసరించును. తరువాత, లేఖనములో ఎక్కడను కనబడని వాక్యభాగమును అతడు అబద్ధముగా ఉదహరించుచున్నాడు: ఆత్మవలన పుట్టిన ప్రతివాడును ఆత్మ స్వరమును వినును. అట్టి వాక్యభాగము లేఖనములో ఉన్నదని మనము అంగీకరించినను, దాని నుండి అతడు రాబట్టగలదల్లా, విశ్వాసులు తమలో ఆత్మ పనిచేయుచున్న ప్రకారము విధేయతకు సిద్ధపరచబడుదురన్నదే. కాని కొందరిని గూర్చి చెప్పబడినదానిని అందరికి సమానముగా అన్వయించుట తర్కవిరుద్ధము. అతని నాల్గవ అభ్యంతరము: ముందుగా వచ్చునది ప్రాణ సంబంధమైనది గనుక (1 కొరింథీయులకు 15:46), ఆత్మసంబంధమైన బాప్తిస్మము కొరకు పూర్తి కాలము వేచియుండవలెను. కాని శరీరమునుండి పుట్టిన ఆదాము సంతానమంతయు గర్భమునుండియే తమ శిక్షావిధిని తమతో కూడ కొనిపోవుదురని నేను అంగీకరించుచుండగా, ఇది దైవిక ఔషధము యొక్క తక్షణ వినియోగమునకు ఆటంకము కాదని నేను ఎంచుచున్నాను. నూతన ఆత్మసంబంధమైన జీవము ఆరంభమగుటకు ముందు అనేక సంవత్సరములు గడువవలెనని దైవిక నియామకమువలన సర్వేటస్ చూపజాలడు. పౌలు సాక్ష్యమేమనగా, విశ్వాసుల పిల్లలు స్వభావరీత్యా నశించినవారైనను అతీంద్రియ కృపచేత పరిశుద్ధులు. అటుతరువాత అతడు ఒక రూపకమును ముందుకు తెచ్చుచున్నాడు: దావీదు సీయోను కొండ ఎక్కుచుండగా గ్రుడ్డివారిని కుంటివారిని కాక బలమైన సైనికులనే తనతో తీసికొనిపోయెను (2 సమూయేలు 5:8). కాని దేవుడు పరలోక విందుకు కుంటివారిని గ్రుడ్డివారిని ఆహ్వానించు ఉపమానముతో దీనిని నేను ఎదుర్కొనినయెడల ఏమగును? ఈ ముడిని సర్వేటస్ ఎట్లు విప్పును? అంతేకాక, కుంటివారును అంగవికలురును ఇదివరకు దావీదు వద్ద సేవచేయలేదా అని అడుగుచున్నాను. కాని పరిశుద్ధ చరిత్రనుండి పాఠకుడు తెలిసికొనునట్లు కేవలము తప్పు ఉదాహరణపైననే ఆధారపడిన ఈ వాదమున ఇంకను నిలిచియుండుట నిరర్థకము. అతడు మరియొక రూపకమును చేర్చుచున్నాడు, అనగా అపొస్తలులు మనుష్యులను పట్టువారేగాని పిల్లలను పట్టువారు కారు. అట్లయినచో వలలో అన్ని విధములైన చేపలు చిక్కునని మన రక్షకుడు చెప్పినప్పుడు ఆయన ఉద్దేశ్యమేమి అని నేను అడుగుచున్నాను (మత్తయి 9:19; 13:47). అయితే రూపకములతో ఆడుటయందు నాకు ఆసక్తి లేనందున, బోధించు పని అపొస్తలులకు అప్పగింపబడినప్పుడు వారు శిశువులకు బాప్తిస్మమిచ్చుట నిషేధింపబడలేదని నేను ప్రత్యుత్తరమిచ్చుచున్నాను. అంతేకాక, సువార్తికుడు మానవ జాతి అంతటిని మినహాయింపు లేకుండ కలుపుకొను పదమును వాడినప్పుడు, శిశువులు అందులో చేరలేదని అతడు ఎందుకు చెప్పుచున్నాడో నేనెరుగగోరుచున్నాను. అతని ఏడవ వాదము: ఆత్మసంబంధమైనవి ఆత్మసంబంధమైనవాటితో సరిపోవును గనుక (1 కొరింథీయులకు 2:13), ఆత్మసంబంధులు కాని శిశువులు బాప్తిస్మమునకు తగరు. పౌలు యొక్క ఈ వాక్యభాగమును అతడు ఎంత వక్రముగా మెలితిప్పుచున్నాడో స్పష్టము. అది సిద్ధాంతమును గూర్చినది. వ్యర్థమైన తెలివితేటలను గూర్చి అతిగా గర్వపడుచున్న కొరింథీయుల మూర్ఖత్వమును పౌలు గద్దించుచున్నాడు, ఏలయనగా వారు ఇంకను పరలోక సిద్ధాంతము యొక్క ప్రాథమిక సూత్రములలో తర్ఫీదు పొందవలసియున్నారు. శరీరమునుండి పుట్టినప్పుడు ప్రభువు ఉచితమైన దత్తత ద్వారా తనకొరకు ప్రతిష్ఠించుకొను శిశువులకు బాప్తిస్మము నిరాకరింపబడవలెనని దీనినుండి ఎవడు నిర్ణయింపగలడు?

634 ఫ్రెంచి భాషలో: “Combien qu’il me fasche d’amasser tant de reveries frivoles que pourront ennuyer les lecteurs, toutesfeis pource que Servet, se meslant aussi de mesdire du baptesme des petis enfans, a cuide amener de fort belles raisons, il sera raison de les rabattre brievement.”—పాఠకునికి విసుగు కలిగించగల ఇన్ని వ్యర్థమైన భ్రమలను పోగుచేయుటకు నాకు విచారముగా ఉన్నను, సర్వేటస్ కూడ శిశువుల బాప్తిస్మమును దూషించుటకు పూనుకొని, ఎంతో చక్కని వాదములను ముందుకు తెచ్చినట్లు తోచినందున, వాటిని క్లుప్తముగా తోసివేయుట యుక్తము.

వారు నూతన మనుష్యులైనయెడల వారికి ఆత్మసంబంధమైన ఆహారము పెట్టవలెనను అతని అభ్యంతరము సులభముగా తొలగింపబడును. బాప్తిస్మము ద్వారా వారు క్రీస్తు మందలోనికి చేర్చబడుదురు; వారు ఎదిగి ఘనాహారమును భరింపతగినవారగువరకు దత్తత చిహ్నము వారికి చాలును. కావున పరిశుద్ధ రాత్రి భోజనములో దేవుడు స్పష్టముగా కోరు పరీక్షా కాలమునకు మనము వేచియుండవలెను. అతని తరువాతి అభ్యంతరము, క్రీస్తు తన ప్రజలందరిని పరిశుద్ధ రాత్రి భోజనమునకు ఆహ్వానించుచున్నాడన్నది. కాని తన మరణ స్మరణను ఆచరించుటకు సిద్ధపడినవారిని మాత్రమే ఆయన చేర్చుకొనునని స్పష్టమగుటచేత, తన కౌగిలితో ఆయన ఘనపరచిన శిశువులు ఎదుగువరకు ఒక ప్రత్యేకమైన విశిష్ట స్థితిలో ఉందురనియు, అయినను పరాయివారు కారనియు అనుసరించును. శిశువు రాత్రి భోజనములో ఎందుకు పాలుపొందడో అది ఆశ్చర్యమని అతడు అభ్యంతరపెట్టినప్పుడు, ఆత్మలు రాత్రి భోజనపు బాహ్య భుజించుట కంటె వేరొక ఆహారముచేత పోషింపబడునని, కావున శిశువులు ఆ చిహ్నములో పాలుపొందకపోయినను క్రీస్తే వారి ఆహారమని నేను ప్రత్యుత్తరమిచ్చుచున్నాను. బాప్తిస్మము విషయము వేరు, దానిద్వారా సంఘ ద్వారము వారికి తెరువబడుచున్నది. మంచి గృహయజమానుడు తన ఇంటివారికి తగిన కాలమున ఆహారము పంచిపెట్టునని అతడు మరల అభ్యంతరపెట్టుచున్నాడు (మత్తయి 24:45). దీనిని నేను సంతోషముగా అంగీకరించుచున్నాను; కాని శిశువులకు అది తగిన కాలమున ఇయ్యబడలేదని రుజువు చేయునట్లు బాప్తిస్మపు కాలమును అతడు ఎట్లు నిర్వచించును? అంతేకాక, పొలములు ఇప్పటికే కోతకు తెల్లబారియున్నవి గనుక త్వరపడవలెనని క్రీస్తు అపొస్తలులకిచ్చిన ఆజ్ఞను అతడు ఉదహరించుచున్నాడు (యోహాను 4:35). అపొస్తలులు తమ శ్రమ యొక్క ప్రస్తుత ఫలమును చూచి, బోధించుటలో మరింత ఉత్సాహముతో పూనుకొనవలెనని మాత్రమే మన రక్షకుడు ఉద్దేశించుచున్నాడు. కోతకాలమే బాప్తిస్మమునకు తగిన సమయమని దీనినుండి ఎవడు నిర్ణయించును? అతని పదకొండవ వాదము: ఆదిమ సంఘములో క్రైస్తవులును శిష్యులును ఒక్కటే; కాని అతడు భాగమునుండి మొత్తమునకు నైపుణ్యములేని రీతిగా వాదించుచున్నాడని మనము ఇదివరకే చూచితిమి. శిష్యులు అను పేరు, ఇదివరకే ఉపదేశింపబడి క్రీస్తు నామమును ధరించిన పెద్ద వయస్సు వారికి ఇయ్యబడినది, యూదులు మోషే ధర్మశాస్త్రము క్రింద శిష్యులై యుండవలసి యున్నట్లే. అయినను తన ఇంటివారని ప్రభువు ప్రకటించిన శిశువులు పరాయివారని దీనినుండి ఎవడును సరిగా నిర్ణయింపజాలడు. అంతేకాక, క్రైస్తవులందరును సహోదరులనియు, మనము శిశువులను రాత్రి భోజనమునుండి వెలివేయుచున్నంతకాలము వారు ఈ తరగతిలో చేరజాలరనియు అతడు వాదించుచున్నాడు. కాని నేను నా వైఖరికి తిరిగి వచ్చుచున్నాను: మొదటిది, క్రీస్తు అవయవములైనవారు తప్ప మరెవరును పరలోక రాజ్యమునకు వారసులు కారు; రెండవది, క్రీస్తు కౌగిలించుట దత్తతకు నిజమైన చిహ్నము, దానిలో శిశువులు పెద్దలతో సమానముగా చేరియున్నారు, రాత్రి భోజనమునుండి తాత్కాలికముగా దూరముగా ఉండుట వారు సంఘ శరీరమునకు చెందియుండుటకు ఆటంకము కాదు. సిలువపై ఉన్న దొంగ మారుమనస్సు పొందినప్పుడు, ప్రభువు రాత్రి భోజనములో ఎన్నడును పాలుపొందకపోయినను విశ్వాసులకు సహోదరుడాయెను. అటుతరువాత సర్వేటస్, దత్తత ఆత్మ ద్వారా తప్ప ఎవడును మనకు సహోదరుడు కాడనియు, ఆ ఆత్మ విశ్వాస శ్రవణము వలననే అనుగ్రహింపబడుననియు చేర్చుచున్నాడు. నేను ప్రత్యుత్తరమిచ్చునదేమనగా, పెద్దలను గూర్చి మాత్రమే చెప్పబడినదానిని అతడు శిశువులకు విపరీతముగా అన్వయించుటచేత అతడు ఎల్లప్పుడును అదే తర్కదోషములోనికి తిరిగి పడుచున్నాడు. దేవుడు తన ఏర్పరచబడినవారిని పిలిచి విశ్వాసమునకు తెచ్చు సాధారణ విధానము, నమ్మకమైన బోధకులను లేపి, ఆ విధముగా వారి పరిచర్య ద్వారాను శ్రమ ద్వారాను వారికి తన హస్తమును చాపుటయేనని పౌలు అక్కడ బోధించుచున్నాడు. దేవునికి ధర్మము విధింపనెంచి, శిశువులను ఆయన మరియొక రహస్య విధానముచేత క్రీస్తులోనికి అంటుకట్టకూడదని చెప్పుటకు దీనినుండి ఎవడు సాహసించును? కొర్నేలి పరిశుద్ధాత్మను పొందిన తరువాత బాప్తిస్మము పొందెనని అతడు అభ్యంతరపెట్టుచున్నాడు; కాని ఒకే ఉదాహరణను సాధారణ నియమముగా మార్చుటకు అతడు ఎంత అసంగతముగా ప్రయత్నించుచున్నాడో, నపుంసకుని విషయమును సమరయుల విషయమును చూచినయెడల స్పష్టమగును; వారి విషయములో ప్రభువు వేరొక క్రమమును పాటించెను, బాప్తిస్మము పరిశుద్ధాత్మ వరములకు ముందు వచ్చెను. పదునైదవ వాదము అసంగతము కంటె ఎక్కువైనది. పునర్జన్మ ద్వారా మనము దేవుళ్లమగుదుమనియు, కాని దేవుని వాక్యము ఎవరికి వచ్చునో వారే దేవుళ్లనియు (యోహాను 10:35; 2 పేతురు 1:4), ఇది శిశువులకు సాధ్యము కాదనియు అతడు చెప్పుచున్నాడు. విశ్వాసులకు దైవత్వము ఆపాదించుట అతని ప్రలాపములలో ఒకటి, దానిని చర్చించుటకు ఇది తగిన స్థలము కాదు; కాని కీర్తనలోని వాక్యభాగమును (కీర్తనలు 82:6) దానికి ఇంతగా పరాయియైన భావమునకు మెలితిప్పుట అత్యంత నిర్లజ్జ. రాజులును అధికారులును ప్రవక్త చేత దేవుళ్లని పిలువబడుదురని క్రీస్తు చెప్పుచున్నాడు, ఏలయనగా దేవుడు వారికి నియమించిన పనిని వారు నిర్వహించుచున్నారు. ఈ నేర్పరియైన వ్యాఖ్యాత కొందరు వ్యక్తులకు ప్రత్యేక ఆజ్ఞతో చెప్పబడినదానిని సువార్త సిద్ధాంతమునకు మార్చి, శిశువులను సంఘమునుండి నిర్మూలింపజూచుచున్నాడు. మరల, శిశువులు వాక్యము చేత పుట్టింపబడలేదు గనుక వారిని నూతన మనుష్యులుగా ఎంచజాలమని అతడు అభ్యంతరపెట్టుచున్నాడు. కాని నేను మాటిమాటికి చెప్పినదానిని ఇప్పుడు మరల చెప్పుచున్నాను: మనలను పునర్జన్మింపజేయుటకు సిద్ధాంతము అక్షయమైన బీజము, మనము దానిని గ్రహించుటకు తగినవారమైనయెడల; కాని వయస్సు చాలనందున మనము బోధింపబడజాలనప్పుడు, పునర్జన్మింపజేయుటకు దేవుడు తన స్వంత విధానములను అవలంబించును. అటుతరువాత అతడు తన రూపకములకు తిరిగి వచ్చి, ధర్మశాస్త్రము క్రింద గొఱ్ఱెయు మేకయు పుట్టిన వెంటనే బలిగా అర్పింపబడలేదని చెప్పుచున్నాడు (నిర్గమకాండము 12:5). నేను అలంకారములలో వ్యవహరింపగోరినయెడల, మొదటిది, గర్భము తెరచిన ప్రథమ సంతానమంతయు ప్రభువునకు ప్రతిష్ఠితమై యుండెనని (నిర్గమకాండము 13:12), రెండవది, ఏడాది వయస్సు గల గొఱ్ఱెపిల్లను బలి ఇయ్యవలెనని స్పష్టముగా ప్రత్యుత్తరమీయగలను: దీనినుండి, బలికి దేవుడు లేత సున్నితమైన సంతానమునే ఎంచుకొనినందున పరిపక్వ వయస్సు కొరకు వేచియుండుట అవసరము కాదని అనుసరించును. అంతేకాక, యోహాను ద్వారా ముందుగా సిద్ధపరచబడినవారు తప్ప ఎవరును క్రీస్తునొద్దకు రాజాలరని అతడు వాదించుచున్నాడు; యోహాను పరిచర్య తాత్కాలికమైనది కానట్లు. కాని దీనిని విడిచిపెట్టినను, క్రీస్తు తన చేతులలోనికి ఎత్తుకొని ఆశీర్వదించిన పిల్లలలో అట్టి సిద్ధపాటు నిశ్చయముగా లేదు. కావున అతని తప్పుడు సూత్రమును విడిచిపెట్టుదము. చివరకు, పరిశుద్ధమైన కడుగుళ్లు పెద్దలకు మాత్రమే తగునని రుజువు చేయుటకు అతడు ట్రిస్మెజిస్టసును సిబిల్లైను ప్రవచనములను సహాయముగా పిలుచుచున్నాడు. అన్యజనుల అపవిత్రమైన ఆచారములతో క్రైస్తవ బాప్తిస్మమును పరీక్షించుచు, ట్రిస్మెజిస్టసునకు ఇష్టమైన విధముగా తప్ప అది ఇయ్యబడరాదని కోరుచు, అతడు క్రైస్తవ బాప్తిస్మమును గూర్చి ఎంత గౌరవముగా తలంచుచున్నాడో చూడుడి. శిశువులను తనకొరకు ప్రతిష్ఠించుకొని, తమ వయస్సు చాలనందున గ్రహింపజాలని భావముగల పరిశుద్ధ చిహ్నముచేత వారిని ప్రవేశపెట్టుట యుక్తమని ఎంచిన దేవుని అధికారమునకు మనము ఎక్కువ లోబడుచున్నాము. సున్నతిలో దేవుడు విధించిన ఆ నిత్యమైన భంగపరచరాని ధర్మమును మన బాప్తిస్మములో మార్చుటకు అన్యజనుల ప్రాయశ్చిత్త ఆచారములనుండి అరువు తెచ్చుకొనుట న్యాయమని మనము తలంచము. అతని చివరి వాదము: గ్రహింపు లేకుండ శిశువులు బాప్తిస్మము పొందగలిగినయెడల, బాలురు ఆటగా బాప్తిస్మమును అనుకరించి పరిహాసముగా ఇయ్యవచ్చును. ఇక్కడ అతడు ఈ విషయమును దేవునితో వాదించుకొనునుగాక; ఆయన ఆజ్ఞచేతనే శిశువులు గ్రహింపు పొందకమునుపే సున్నతికి సాధారణముగా పాత్రులైరి. అట్లయినచో దేవుని పరిశుద్ధ నియమమును కూలద్రోయుట పరిహాసమునకును బాలుర ఆటకును తగిన సంగతియా? కాని ఈ తిరస్కృత ఆత్మలు, ఉన్మాదమునకు లోనైనట్లు, తమ దోషముల సమర్థనలో అత్యంత స్థూలమైన అసంగతములను ప్రవేశపెట్టుట ఆశ్చర్యము కాదు, ఏలయనగా ఈ తల తిరుగుడు ఆత్మచేత దేవుడు వారి గర్వమునకును మొండితనమునకును న్యాయముగా ప్రతీకారము తీర్చుచున్నాడు. సర్వేటస్ తన స్నేహితులైన అనాబాప్టిస్టులకు ఎంత బలహీనముగా మద్దతిచ్చెనో నేను స్పష్టము చేసితినని నమ్ముచున్నాను.

32. శిశు బాప్తిస్మమును గూర్చి కలహములను అల్లరులను రేపువారిచేత సంఘము ఎంత దుందుడుకుగా కలవరపరపబడుచున్నదో ఇప్పుడు ఏ స్వస్థ బుద్ధిగల మనుష్యుడును సందేహింపజాలడని నేను తలంచుచున్నాను. ఏలయనగా ఈ కుయుక్తి అంతటిచేత సాతాను ఉద్దేశ్యమేమో గమనించుట ప్రాముఖ్యము: అనగా దీనినుండి కలుగు విశ్వాస నమ్మకము యొక్కయు ఆత్మసంబంధమైన ఆనందము యొక్కయు అద్వితీయ ఆశీర్వాదమును మననుండి దోచుకొనుట, ఆ మేరకు దైవిక మంచితనము యొక్క మహిమను తగ్గించుట. ఏలయనగా తమ పరలోక తండ్రి దృష్టిలో తాము ఎంతగా దయ పొందినవారమనియు, తమ క్షేమమునందు ఆయన ఆసక్తి చూపుచున్నాడనియు మాటచేత మాత్రమే కాక ప్రత్యక్ష ప్రదర్శనచేత కూడ నిశ్చయత పొందుట భక్తిగల మనస్సులకు ఎంత మధురము! ఇక్కడ ఆయన మనయెడల అత్యంత ముందుచూపుగల తండ్రివలె ఎట్లు ప్రవర్తించుచున్నాడో మనము చూడవచ్చును; మన మరణము తరువాత కూడ మనకొరకు శ్రద్ధ చూపుట మానక, మన పిల్లలను గూర్చి ఆలోచించి ఏర్పాటు చేయుచున్నాడు. దావీదు హృదయము వలె (కీర్తనలు 48:11), అట్టి మంచితనపు ప్రదర్శనకై ఆయన నామమును స్తుతించుటకు మన హృదయమంతయు మనలో ప్రేరేపింపబడవలెను కదా? నిస్సందేహముగా సాతాను తన సమస్త బలముతో శిశు బాప్తిస్మముపై దాడి చేయుటలో ఉద్దేశ్యము, వాగ్దానమే మన కన్నుల ముందుంచు దైవిక కృప యొక్క ఆ సాక్ష్యమును దృష్టికి కనబడకుండ చేసి క్రమముగా తుడిచివేయుటయే. ఈ విధముగా మనుష్యులు దేవుని కనికరమునకు భక్తిహీనముగా కృతఘ్నులగుటయే కాక, తమ పిల్లలను భక్తియందు పెంచుటలో తక్కువ శ్రద్ధ గలవారగుదురు. ఏలయనగా పుట్టినప్పటినుండి వారు ఆయనచేత తన పిల్లలుగా ఎంచబడి గుర్తింపబడినారని ఆలోచించునప్పుడు, వారిని దేవుని భయమందును ఆయన ధర్మశాస్త్ర ఆచరణయందును పెంచుటకు అది మనకు స్వల్ప ప్రేరణ కాదు. కావున దేవుని దయను మనము దుర్బుద్ధితో మరుగుపరచనియెడల, తన స్నేహితులలోను కుటుంబములోను, అనగా సంఘ సభ్యులలో, స్థానము నియమించిన మన శిశువులను ఆయనకు సమర్పింతము.