కీర్తన 147

కీర్తన 147

కీర్తన 147

ఈ కీర్తన కూడ దేవుని ప్రజలను రెండు కారణములనుబట్టి ఆయనను స్తుతించుటకు పురికొల్పుచున్నది; మొదటిది, లోకము యొక్కయు దాని వివిధ భాగములైన ఆకాశము భూమి యొక్కయు సామాన్య పరిపాలనయందు కనబడు ఆయన శక్తి, మంచితనము, జ్ఞానము మొదలైన ఆయన పరిపూర్ణతల ప్రదర్శననుబట్టి; అయితే మరి విశేషముగా, తన ఉచితమైన కృపచేత తాను ఏర్పరచుకొనిన సంఘమును పోషించుటయందును కాపాడుటయందును, అది పడిపోయినప్పుడు దానిని పునరుద్ధరించుటయందును, అది చెదరిపోయినప్పుడు దానిని సమకూర్చుటయందును కనబడు ఆయన ప్రత్యేకమైన మంచితనమునుబట్టి.

కీర్తన 147:1-6

1. దేవుని స్తుతించుడి; మన దేవుని కీర్తించుట మంచిది, అది మనోహరము, స్తోత్రము ఒప్పిదమైనది. 2. యెహోవా యెరూషలేమును కట్టుచు, చెదరిపోయిన ఇశ్రాయేలీయులను సమకూర్చును: 3. నలిగిన హృదయముగలవారిని స్వస్థపరచుచు, వారి దుఃఖములను కట్టుచు: 4. నక్షత్రముల సంఖ్యను లెక్కించుచు, వాటిలో ప్రతిదానికిని పేరుపెట్టుచు నున్నాడు. 5. మన ప్రభువు గొప్పవాడు, అధిక శక్తిగలవాడు; ఆయన జ్ఞానమునకు సంఖ్యలేదు. 6. యెహోవా దీనులను లేవనెత్తువాడు, దుష్టులను నేలమట్టుకు అణగద్రొక్కువాడు.

హెబ్రీ మూలపాఠములోను, కల్దీయ అనువాదములోను, వల్గేట్ అనువాదములోను ఈ కీర్తనకు శీర్షిక లేదు; అయితే సెప్టువజింట్‌లో ఇది హగ్గయి జెకర్యాల దినములకు ఆపాదింపబడుచున్నది; దాని శీర్షిక — Αλλελουια Αγγαιου και Ζαχαριου; మరియు ఇది సంభావ్యమైన సూచనగా ఎంచబడవచ్చును. కీర్తన 147:2 లోను కీర్తన 147:13 లోను యెరూషలేము తిరిగి కట్టబడుటను గూర్చిన సూచన ఉన్నట్టు కనబడుచున్నది. బిషప్ హార్స్లీ దీనికి ఈ శీర్షికను ఇచ్చుచున్నాడు — "చెరనుండి తిరిగివచ్చినవారి కృతజ్ఞతాస్తుతి. పునరుద్ధరణ తరువాత ఒక పెంతెకొస్తు పండుగ కొరకైనను బూరల పండుగ కొరకైనను బహుశః రచింపబడినది." "ఇబ్న్ ఎజ్రాయు ఇతర యూదా రచయితలును, ఇది యెరూషలేము భవిష్యత్తులో తిరిగి కట్టబడుటను, యూదులు తమ ప్రస్తుత చెరనుండి పునరుద్ధరింపబడుటను ముందుగా తెలియజేయుచున్నదని తలంచి, దీనిని మెస్సీయ కాలమునకు అన్వయించుచున్నారు." — డా. గిల్.

దేవుని స్తుతించుడి మొదలైనవి. అతడు చెప్పుచున్న ఉపకారములు దేవుడు మనుష్యులందరికిని భేదము లేకుండ అనుగ్రహించునట్టివే అయినను, అతడు విశేషముగా దేవుని ప్రజలనే సంబోధించుచున్నాడని స్పష్టముగా తెలియుచున్నది; ఏలయనగా వారు మాత్రమే ఆయన కార్యములను వెలిగింపబడిన మనస్సుతో చూచుదురు, ఇతరులకైతే మనస్సు యొక్క మందత్వమును అంధత్వమును వారి వివేచనను పోగొట్టుచున్నవి. మరియు అతని విషయము దేవుని సామాన్య ఉపకారములకే పరిమితము కాలేదు; అతడు ఘనపరచుచున్న ముఖ్యాంశము తాను ఏర్పరచుకొనిన ప్రజలయెడల కనుపరచబడిన ఆయన కనికరమే. సంఘము మరి ఎక్కువ ఉత్సాహముతో దేవుని స్తుతులకు పూనుకొనునట్లు, ఈ విధమైన అభ్యాసము మంచిదియు, ఆహ్లాదకరమైనదియు, మనోహరమైనదియునని అతడు చెప్పుచున్నాడు; దీనిద్వారా దాదాపు సర్వసామాన్యమైయున్న ఒక పాపమును అతడు పరోక్షముగా గద్దించుచున్నాడు, అదేమనగా దేవుని పేరు ఎత్తినంత మాత్రముననే విసుగుచెందుటయు, అదుపులేని భోగాసక్తికి లోబడుటకై దేవుని మరచుటయు మనలను మనము మరచుటయు మనకు అత్యధికమైన సుఖముగా ఎంచుటయు. ఈ భక్తియుక్తమైన అభ్యాసమునందు ఆనందించుటను మనుష్యులకు నేర్పుటకై, స్తోత్రము ఒప్పిదమైనది, లేక కోరదగినది అని కీర్తనకారుడు వారికి జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు. ఏలయనగా נאוה navah అను పదమును ఈ రెండు విధములలో దేనిగానైనను అనువదింపవచ్చును.

2. యెహోవా కట్టుచు మొదలైనవి. అతడు తన సంఘము యెడలను ప్రజల యెడలను దేవుడు కనుపరచిన ప్రత్యేక కనికరముతో ఆరంభించుచున్నాడు; అదేమనగా ఆయన సమస్త జనములలోనుండి ఒక జనమును దత్తత చేసికొనుటకు ఏర్పరచుకొని, తన నామము ప్రార్థింపబడుటకు ఒక నియమిత స్థలమును ఎన్నుకొనెను. ఇక్కడ ఆయన యెరూషలేమును కట్టువాడని పిలువబడినప్పుడు, ఆ సూచన బాహ్య ఆకారమునకును నిర్మాణమునకును కాదు గాని ముఖ్యముగా దేవుని ఆత్మీయ ఆరాధనకే సంబంధించినది. సంఘమును గూర్చి మాటలాడునప్పుడు దానిని ఒక కట్టడముగాను ఆలయముగాను వర్ణించుట సామాన్యమైన అలంకారము. దాని భావమేదనగా, సంఘము మానవ నిర్మాణము కాదు, దేవుని అతీతమైన శక్తిచేత రూపింపబడినది; ఏలయనగా యెరూషలేము మన లోకములో దేవుని ఏకైక నివాసస్థలమగుట ఆ స్థలము యొక్క ఏ ఘనతవలనను కలుగలేదు, మనుష్యుని ఆలోచనచేతనైనను, శ్రమచేతనైనను, ప్రయత్నముచేతనైనను, శక్తిచేతనైనను అది ఈ ఘనతకు రాలేదు; దేవుడు దానిని తనకు ప్రతిష్ఠించుకొన ఇష్టపడెను గనుకనే అది ఆ ఘనతను పొందెను. అక్కడ తన పరిశుద్ధస్థలమును నిర్మించుటయందు ఆయన మనుష్యుల శ్రమను సాధనమును వాడుకొనెను నిజమే, అయినను ఇది పరిశుద్ధ పట్టణమును మిగిలిన పట్టణములన్నిటినుండి వేరుపరచిన ఆయన కృపనుండి ఎన్నడును ఏమియు తీసివేయకూడదు. దేవుని సంఘమునకు రూపకర్తగాను శిల్పిగాను పిలుచుటలో, ఆయన శక్తిచేతనే అది స్థిరమైన స్థితిలో నిలిచియుండుననియు, శిథిలమైనప్పుడు పునరుద్ధరింపబడుననియు మనము గ్రహించునట్లు చేయుటయే అతని ఉద్దేశము. కాబట్టి చెదరిపోయినవారిని సమకూర్చుట ఆయన శక్తికిని చిత్తమునకును లోబడియున్నదని అతడు దీనినుండి నిర్ధారించుచున్నాడు. ఇక్కడ కీర్తనకారుడు వివిధ ప్రాంతములకు చెదరగొట్టబడిన ఆ దీనులైన ప్రవాసులను, వారు తమ చెదరిన స్థితినుండి తిరిగి సమకూర్చబడుదురను నిరీక్షణతో ఆదరింపగోరుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు నిశ్చితమైన ఉద్దేశము లేకుండ వారిని ఒక్క శరీరముగా దత్తత చేసికొనలేదు. ఆయన యెరూషలేములో తన ఆలయమును బలిపీఠమును నిర్మింపవలెనని ఆజ్ఞాపించి, అక్కడ తన సింహాసనమును స్థాపించెను గనుక, స్వదేశమునుండి ప్రవాసులైయున్న యూదులు తిరిగివచ్చుటను గూర్చి మంచి నిరీక్షణ కలిగియుండవలెనని కీర్తనకారుడు వారిని ప్రోత్సహింపగోరుచున్నాడు; తన సంఘమును మొదట స్థాపించుట ఎంత యథార్థముగా దేవుని కార్యమో, అది శిథిలమై పడిపోయినప్పుడు దానిని లేవనెత్తుటయు అంతే యథార్థముగా ఆయన కార్యమని అతడు సూచించుచున్నాడు. కాబట్టి సంఘము యొక్క మొదటి స్థాపనయందు దేవుని ఉచితమైన కనికరమును నేరుగా ఘనపరచుట కీర్తనకారుని ఉద్దేశము కాదు; దాని మూలమునుండి వాదించుచు, దేవుడు తన సంఘమును నిత్యము కాపాడవలెనను ఉద్దేశముతో దానిని ఒకసారి స్థాపించెను గనుక, అది పూర్తిగా పడిపోవుటకు ఆయన సహింపడని చూపుటయే అతని ఉద్దేశము; ఏలయనగా ఆయన తన చేతిపనిని విడిచిపెట్టడు. సంఘము అన్నివైపుల ఇంత దయనీయముగా చీలిపోయియుండుట మనము చూచుచున్న ఈ ప్రస్తుత కాలమందు మనము ఈ ఆదరణను ఉపయోగించుకొనవలెను; క్రీస్తు శరీరమునకు చేర్చబడిన ఏర్పరచబడినవారందరును, ఇప్పుడు ఒకదానినుండి ఒకటి చీల్చివేయబడిన అవయవములవలె చెదరియున్నను, విశ్వాసము యొక్క ఐక్యతలోనికి సమకూర్చబడుదురనియు, ప్రతిదినము చీల్చబడుచున్న సంఘము యొక్క ఛిన్నాభిన్నమైన శరీరము తన సంపూర్ణతకు పునరుద్ధరింపబడుననియు నిరీక్షించుటకు అది మనలను నడిపింపవలెను; ఏలయనగా దేవుడు తన కార్యము విఫలమగుటకు సహింపడు.

తరువాతి వచనములో అతడు అదే సత్యమును నొక్కి చెప్పుచున్నాడు; సంఘము అనేక వ్యాధులక్రింద శ్రమపడుచు, వాటిచేత అణచివేయబడినను, దేవుడు దాని గాయములన్నిటినుండి దానిని శీఘ్రముగాను సులభముగాను స్వస్థపరచునని ఆ అలంకారము సూచించుచున్నది. కాబట్టి వేరొక విధమైన మాటలక్రింద అదే సత్యము స్పష్టముగా తెలియజేయబడుచున్నది — అదేమనగా, సంఘము ఎల్లప్పుడు వర్ధిల్లుచున్న స్థితిలో ఉండకపోయినను, అది ఎల్లప్పుడు సురక్షితముగాను భద్రముగాను ఉండును; అది వ్యాధిగ్రస్తమైన శరీరమైనట్టుగా దేవుడు దానిని ఆశ్చర్యకరముగా స్వస్థపరచును.

4. నక్షత్రముల సంఖ్యను లెక్కించుచు మొదలైనవి. కీర్తనకారుడు చెప్పిన ప్రజలను సమకూర్చుట అసాధ్యమైనదిగా కనబడవచ్చును గనుక, అతడు ఈ వచనములో దానిని స్థిరపరచుచున్నాడని తలంచువారి అభిప్రాయమునకు కొంత ఆధారమున్నట్టు కనబడుచున్నది. వారు కీర్తనకారుని మాటలకు ఇచ్చు సంబంధము ఇది — వెలివేయబడి చెదరిపోయిన మనుష్యులను సమకూర్చుట నక్షత్రములను లెక్కించుటకంటె కనీసము కష్టతరమైనది కాదు గనుక, సంచరించుచున్న ప్రవాసులైన ఇశ్రాయేలీయులు ఏకమనస్సుతో దేవుని తమ ఏకైక శిరస్సుగా ఆశ్రయించినయెడల, తాము తిరిగివచ్చుటను గూర్చి నిరాశచెందుటకు ఏ కారణమును లేదు. కీర్తనకారుడు ఈ వాగ్దానమును సూచించుచుండవచ్చునను ఊహలో కూడ కొంత సంభావ్యత ఉన్నది — "నీవు ఆకాశమువైపు నిదానించి చూచి, నక్షత్రములను లెక్కింప గలిగినయెడల వాటిని లెక్కించుము; నీ సంతానము ఆలాగవును." (ఆదికాండము 15:5.)

అయితే కీర్తనకారుడు వెంటనే తరువాత ప్రకృతియందలి సంగతుల క్రమమును సామాన్యముగా వివరించుచున్నాడు గనుక, ఈ వచనమును ఆకాశములో కనబడు దేవుని ఆశ్చర్యకరమైన కార్యమునకు సంబంధించినదిగా గ్రహించుటయే అతి సరళమైన అర్థమని నేను తలంచుచున్నాను; అక్కడ నక్షత్రముల యొక్క అనేకమైనవియు, సంక్లిష్టమైనవియు, వంకరటింకరయైనవియునైన గమనములను ఒక్క అంశమైనను తప్పిపోకుండ క్రమపరచుటలో ఆయన సాటిలేని జ్ఞానమును మనము చూచుచున్నాము. వాటిలో ప్రతిదానికిని ఆయన దాని నియమితమైన ప్రత్యేకమైన పనిని నియమించును, ఆ సమూహమంతటిలోను ఏ గందరగోళమును లేదు. కాబట్టి అతడు వెంటనే — దేవుడు గొప్పవాడు, శక్తియందును జ్ఞానమందును అపరిమితుడు అని ఎలుగెత్తి చెప్పుచున్నాడు. దేవుడు తరచుగా తన అగమ్యమైన శక్తిని జ్ఞానమును ప్రదర్శించు ఆయన కార్యములకు మన తీర్పును కొలమానముగా చేయుటకంటె గొప్ప బుద్ధిహీనత మరియొకటి ఉండజాలదని దీనినుండి మనము నేర్చుకొనుచున్నాము.

6. లేవనెత్తువాడు మొదలైనవి. ఇది దేవునికి ఆపాదింపబడుట శ్రమలో మన నిరీక్షణను స్థిరపరచుటకును, సిలువక్రింద మన ఆత్మలు సొమ్మసిల్లకుండ కాపాడుటకును తగినరీతిగా తోడ్పడుచున్నది. ధర్మశాస్త్రము క్రింద జీవించిన మన పితరులు మరి మృదువుగా నడిపింపబడినను, మనము మన నిజమైన విశ్రాంతిని ఈ లోకములో కాక వేరొకచోట వెదకునట్లు దేవుడు ప్రతిదినము మనలను సాధకపరచు ఆ పోరాటమును గూర్చి వారు కనీసము కొంతైనను ఎరిగియుండిరని దీనినుండి మనము గ్రహింపవచ్చును. భారమైన శ్రమలలోనికి తేబడినవారి మనస్సులలో, దేవుడు అందించెదనని వాగ్దానము చేసిన సహాయము వచ్చునా అను సందేహము ప్రవేశించినయెడల, దేవుడు మనలను మరల లేవనెత్తుటకే మనము క్రుంగద్రొక్కబడుచున్నామను సత్యము మన జ్ఞాపకమునకు రావలెను. మరియు దుష్టుల వర్ధిల్లుటను చూచి మనము అసూయచేత కొట్టబడి మండిపడినయెడల, వారు నాశనములోనికి పడద్రోయబడుటకే హెచ్చింపబడుచున్నారను కీర్తనకారుని మాటలు మన మనస్సునకు రావలెను. వారు నేలమట్టుకు పడద్రోయబడుదురని అతడు చెప్పునప్పుడు, తాము ఏదో ఉన్నతమైన జీవవర్గమునకు చెందినవారైనట్టు తమ్మును తాము ఉన్నతస్థలమునకు హెచ్చించుకొనునట్లు వారిని నడిపించు వారి గర్వమును అతడు పరోక్షముగా గద్దించుచున్నాడనుటలో సందేహము లేదు.

కీర్తన 147:7-11

7. కృతజ్ఞతాస్తుతులతో యెహోవాను కీర్తించుడి, సితారతో మన దేవునికి కీర్తనలు పాడుడి. 8. ఆయన ఆకాశమును మేఘములతో కప్పువాడు, భూమికొరకు వర్షమును సిద్ధపరచువాడు, పర్వతములమీద గడ్డి మొలిపించువాడు. 9. పశువులకును తనకు మొఱ్ఱపెట్టు కాకిపిల్లలకును ఆయన ఆహారము దయచేయువాడు. 10. గుఱ్ఱముల బలమునందు ఆయన సంతోషింపడు, నరుని కాళ్లయందు ఆయన ఆనందింపడు. 11. యెహోవా తనయందు భయభక్తులుగలవారియందును, తన కృపకొరకు కనిపెట్టువారియందును ఆనందించును.

ఇక్కడ హెబ్రీ పదము כנור kinnor. కాల్విన్ దీనిని ఎల్లప్పుడు "సితార" అని అనువదించుచున్నాడు, మన ఇంగ్లీషు బైబిలు అనువాదకులును అట్లే అనువదించిరి. కాని కాల్మె మొదలైనవారు తలంచుచున్నట్లు, ఇది మరి సంభావ్యముగా ఐగుప్తు, గ్రీసు, రోమాదేశముల లైర్ అను తంత్రీవాద్యమునకు సరిపోలియుండెను. సెప్టువజింట్‌లో ఇది సాధారణముగా గ్రీకు రూపములో κινυρα, cinyra అని వ్రాయబడుచున్నది, లేక κιθαρα, cithara అని అనువదింపబడుచున్నది; ప్రాచీన లైర్ వాద్యముల ముఖ్యమైన రకములు గుర్తింపబడిన వివిధ పేర్లలో ఇది ఒకటి. ఆ అనువాదములో ఇది ఈ పదములచేత అనువదింపబడని చోట్ల, గ్రీకులు లైర్ యొక్క వివిధ రూపములకు ఇచ్చిన ఇతర పేర్లచేత అనువదింపబడుచున్నది. దీనినుండి, గ్రీకు అనువాదకులు כנור kinnor లైర్‌ను సూచించుచున్నదని నమ్మిరని స్పష్టమగుచున్నది; అయితే ఆ వాద్యము యొక్క ఒక్కొక్క ప్రత్యేక రకమును సూచించు వేర్వేరు పదములచేత వారు దానిని అనువదించుటనుబట్టి, అది ఏ ప్రత్యేకమైన లైర్ రకమో వారికి నిశ్చయము లేకుండెను. "లేఖనములోని సంక్షిప్తమైన సూచనలు ఈ వివరణతో పూర్తిగా ఏకీభవించుచున్నవి; ఏలయనగా 'సితార' అను పదము మన మనస్సులకు సూచించునట్టి — పెద్దదియు, బరువైనదియు, వాయించునప్పుడు నేలమీద ఆనియుండునదియునైన — వాద్యముగా అది వర్ణింపబడలేదు; వాయించువాడు తన చేతిలోగాని భుజముమీదగాని మోసికొనిపోగలిగినదియు, ఆ సమయములో అతడు నడువగలిగినదియు నాట్యమాడగలిగినదియునైన తేలికైన వాద్యముగా వర్ణింపబడుచున్నది. వాస్తవముగా, ప్రాచీనులు లైర్‌ను ఏ రీతిగాను ఏ సందర్భములలోను వాడిరని మనకు తెలియునో, అదే రీతిగాను అట్టి సందర్భములలోను kinnor వాడబడినట్టు లేఖనము వర్ణించుచున్నది; మనకు తెలిసినంతవరకు ఆ ప్రాచీనులకు మనవాటివలె పెద్దవై నేలమీద ఆనియుండు సితారలు లేవు. అయితే మనము గ్రీకులను రోమీయులను గూర్చి మాత్రమే చెప్పుచున్నాము, ఏలయనగా ఐగుప్తీయులకు నిలువుగా నిలుచు పెద్ద సితారలు ఉండెను; వాటినుండి, హెబ్రీయులకును అట్టివి తెలిసియుండెనని మనము రాబోవు ఒక గమనికలో నిర్ధారించుటకు అవకాశము తీసికొందుము, అయినను kinnor లైర్‌నే సూచించుచున్నదను మా అభిప్రాయమును మనము నిలుపుకొందుము." — బైబిలుపై సచిత్ర వ్యాఖ్యానము. kinnor అత్యంత ప్రాచీనమైన వాద్యము; జలప్రళయమునకు ముందు యూబాలు కనిపెట్టిన రెండు వాద్యములలో ఇది ఒకటి. ఆదికాండము 4:21. లేఖనములో ఇది ప్రస్తావింపబడిన తరువాతి సందర్భమునుండి, అనగా జలప్రళయము జరిగిన ఆరువందల సంవత్సరముల తరువాత, ఆదికాండము 31:27 లో వ్రాయబడినట్లు లాబాను యాకోబుతో పలికిన మాటలనుండి, ఇది పూర్వకాలమందే పండుగ సందర్భములలో వాడబడెనని కనబడుచున్నది. ఇది ప్రస్తావింపబడిన తరువాతి సందర్భమునుండి — సమూయేలు కాలములో, 1 సమూయేలు 10:5 — మనము నేర్చుకొనునట్లు, ప్రవక్తలు తమ పరిశుద్ధ సంగీతములో కూడ దీనిని వాడిరి. kinnor యొక్క స్వరములు దుఃఖకరమైనవిగా ఉండవచ్చును, (యెషయా 16:11;) అయితే అవి ఆనందకరమైనవిగాను ఉండెను, (యోబు 21:12; యోబు 30:31; 1 సమూయేలు 16:23; కీర్తన 137:2.) ఈ సంగీత వాద్యము కఱ్ఱతో నిర్మింపబడెను, 1 రాజులు 10:12; మరియు హెబ్రీయులలో ఇది వేర్వేరు రూపములలోను శక్తులలోను, తంతుల సంఖ్యలో భేదములతోను ఉండెననుటలో సందేహము లేదు. ప్రాచీన లైర్ వాద్యములు వ్రేళ్లతో వాయింపబడెను, లేక ప్లెక్ట్రమ్ అను సాధనముతో మీటబడెను; ఈ సాధనము సాధారణముగా ఈక ఆకారములో ఉన్న దంతపు ముక్కగాని, మెరుగుపెట్టిన కఱ్ఱ ముక్కగాని, లోహపు ముక్కగాని అయియుండినట్టు కనబడుచున్నది. "ఈ వాక్యభాగము తరువాత వల్గేట్, సెప్టువజింట్, ఇతియోపియా అనువాదము, అరబీ అనువాదము, ఆంగ్లో-సాక్సన్ అనువాదము 'మరియు మనుష్యుల ఉపయోగము నిమిత్తము కూరమొక్కలను' అని చేర్చుచున్నవి. హెబ్రీ మూలపాఠమునుండి ఒక అర్ధపంక్తి పోయినట్టు కనబడుచున్నది; పై అనువాదముల ప్రకారము అది కీర్తన 104:14 లో ఉన్నట్లే ఉండియుండవలెను." — డా. ఆడమ్ క్లార్క్.

7. కృతజ్ఞతాస్తుతులతో యెహోవాను కీర్తించుడి. ఆయన శక్తి, మంచితనము, జ్ఞానము అను వాటి క్రొత్త నిదర్శనములు ఇంకను మన కన్నులకు కనబడుచున్నవి గనుక, విస్తారమైన విషయమునకు కొదువలేదని సూచించుచు, అతడు మరల దేవుని స్తుతులు పాడుటకు ప్రోత్సహించుచున్నాడు. మొదట ఆయన ఆకాశమును మేఘములతో కప్పునని అతడు మనకు చెప్పుచున్నాడు; మనము ఇంత అజాగ్రత్తకు దోషులము కాకపోయినయెడల ఈ మార్పు మన గమనమును మేల్కొలుపును. మనపైనున్న ఆకాశములో కనబడు ఆశ్చర్యకార్యములు అనేకవిధములైనవి అయినను, అదే నిర్మలత్వము ఎల్లప్పుడు కొనసాగినయెడల, ఆయన అకస్మాత్తుగా వాటిని మేఘములతో కప్పి, సూర్యుని వెలుగును మరుగుచేసి, లోకమునకు ఒక విధముగా క్రొత్త ముఖమును ఉంచునప్పుడు కనబడునంత ఆశ్చర్యకరమైన ఆయన శక్తి ప్రదర్శన మనకు ఉండదు. తరువాత ఈ విధముగా సమస్త జీవరాసులకు సదుపాయము కలుగుచున్నదని అతడు సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఈలాగుననే మొక్కలు మొలుచుచున్నవి, భూమికి దానిని ఫలవంతము చేయు తేమ అందింపబడుచున్నది. ఈ విధముగా దేవుడు తన శక్తి నిదర్శనములతో కూడ మానవ కుటుంబము యెడల తన కనికరము యొక్కయు తండ్రివంటి శ్రద్ధ యొక్కయు నిదర్శనములను మన కన్నులయెదుట ఉంచుచున్నాడు; అంతేకాదు, ఆయన అడవి మృగములను పశువులను సహితము అలక్ష్యము చేయడని చూపుచున్నాడు. తత్వవేత్తలు వర్షము యొక్క మూలమును మూలకములలో కనుగొనుచున్నారు; భూమినుండియు సముద్రమునుండియు పైకి లేచు స్థూలమైన ఆవిరులనుండి మేఘములు ఏర్పడుచున్నవని కాదనబడుట లేదు; అయితే ఫలించుటకు అవసరమైన తేమను భూమికి అందించుటలో దేవుని సంరక్షణను గుర్తించకుండ ద్వితీయ కారణములు మనలను అడ్డగింపకూడదు. వేడిమిచేత బీటలువారిన భూమి తన నోరు తెరచుటచేత తన దప్పికను కనుపరచునట్లు, దేవుడును తనవంతుగా వర్షమును పంపుటలో దానికొరకు పానమును స్రవింపజేయుచున్నాడు. మరి మర్మమైన ఇతర విధములలో అది క్షీణింపకుండ కాపాడుటకై ఆయన దానికి బలము అనుగ్రహింపగలడు; అయితే ఈ నీరుపెట్టుట ఆయన మనపై కలిగియున్న నిరంతర శ్రద్ధను చిత్రించుటకై మన కన్నులయెదుట జరుగుచున్న సంగతి.

9. పశువులకు వాటి ఆహారమిచ్చువాడు. ప్రతి ప్రాణికి దేవుడు ఆహారము సమకూర్చుచున్నాడని తాను చెప్పినదానిని అతడు ఒక దృష్టాంతము చూపి మరింత స్పష్టముగా వివరించుచున్నాడు. అతడు మనుష్యులను గూర్చి గాక పశువులును కాకులును పోషింపబడుటను గూర్చి మాటలాడుట తన వాదమునకు మరింత బలము కలిగించుటకే. లోకము అసలు సృష్టింపబడినదియు, ఫలవంతముతోను సమృద్ధితోను అలంకరింపబడినదియు మనుష్యుని నిమిత్తమే అని మనకు తెలియును; మరియు సృష్టి క్రమమునందు మనము దేవునికి ఎంత సమీపముగా నున్నామో అంత ఎక్కువగా ఆయన తన మంచితనమును మనకు చూపుచున్నాడు. అయితే ఆయన మూగ జంతువులను సహితము లక్ష్యపెట్టుటకు దిగివచ్చినయెడల, మనకు ఆయన దాదివలెను తండ్రివలెను ఉండునని స్పష్టము. అదే కారణముచేత అతడు పక్షులన్నిటిలో మిక్కిలి అల్పమైన కాకులను పేర్కొనుచున్నాడు; దేవుని మంచితనము లోకములోని ప్రతి భాగమునకును వ్యాపించుచున్నదని మనకు బోధించుటకే. వాటి పిల్లలు దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టుచున్నవని అతడు చెప్పునప్పుడు, అతడు నిస్సందేహముగా వాటి స్వాభావికమైన అరుపును సూచించుచున్నాడు; అయినను దేవుడు ఆకాశమునుండి వాటికి ఆహారమియ్యనియెడల అవి లేమిలో పడవలసినదేనని అవి ఒప్పుకొనుచున్నవని కూడ అతడు సూచించుచున్నాడు. కాకులు తమ పిల్లలు గుడ్లనుండి బయటికి వచ్చిన వెంటనే వాటిని విడిచిపెట్టుననియు, వాటిని పోషించుటకై చెట్ల బెరడులలో పురుగులు పుట్టుననియు యూదులు చెప్పు కల్పిత కథ విషయమైతే, అది వారికి అలవాటైన కథలలో ఒకటి; ఏలయనగా ఏదైన కష్టము అడ్డువచ్చినప్పుడు, ఎంత నిరాధారమైనదైనను ఏదైన కల్పించుటకు వారు సంకోచింపరు, సిగ్గుపడరు. ప్రకృతి వ్యవస్థ యంతయు దేవునిచేత ఎట్లు క్రమపరచబడియున్నదనగా, కాకి పిల్లలు సహితము తమకు లేమి కలదనియు, అది దేవునిచేత తప్ప మరి ఎవనిచేతను తీర్చబడదనియు బొంగురు అరుపుతో ఒప్పుకొనునప్పుడు, వాటికి ఆహారము కొదువ కాదు అని మనము తెలిసికొనుట చాలును.

10. గుఱ్ఱపు బలమునందు కాదు మొదలైనవి. లోకములోని ప్రతి భాగమునందును దైవిక మంచితనమునకు నిదర్శనము కలదని కీర్తనకారుడు చూపిన తరువాత, పైనుండి అనుగ్రహింపబడినది తప్ప మనుష్యులకు వేరే బలము లేదని అతడు ప్రత్యేకముగా గమనించుచున్నాడు; దాదాపు మనుష్యులందరిని మండించుచు, వారు తమ స్వంత బలమునందు నమ్మికయుంచునట్లు చేయు గర్వమును అణచివేయు స్పష్టమైన ఉద్దేశముతోనే అతడు దీనిని చేర్చుచున్నాడు. ఈ వాక్యభాగము యొక్క భావమేదనగా, మనుష్యుడు తన స్వంత బలమును సిద్ధపరచుకొని, తనకు మిక్కిలి ప్రబలమైనవిగా కనబడు సహాయములన్నిటితో వచ్చినను, అది పొగగాను వ్యర్థముగాను మాత్రమే ముగియును; అంతేగాక, అతడు అతి స్వల్పమైనదానిని తనకు ఆపాదించుకొనుటయే, మనము దేనిచేత మాత్రమే నిలుచుచున్నామో ఆ దేవుని కృపకు అడ్డుగా మాత్రమే యుండును. గుఱ్ఱపు బలము ఉపలక్షణముగా (synecdoche) ఏ విధమైన సంరక్షణనైనను సూచించుటకు పేర్కొనబడుచున్నది. ఆయన మనకు సహాయములుగా ఇచ్చిన వస్తువులను వాటియంతట అవి చూచినయెడల వాటియందు దేవుడు అసంతోషించుచున్నాడని కాదు; అయినను వాటియందలి తప్పుడు నమ్మికనుండి మనము ఉపసంహరింపబడుట అవసరము; ఏలయనగా ఏదైన ఆధారము చేతికందినప్పుడు, మనము సాధారణముగా బుద్ధిహీనముగా మత్తెక్కి గర్వముతో ఉప్పొంగుదుము. కావున అతడు మనుష్యుల బలమునకును గుఱ్ఱముల బలమునకును దేవుని భయమును ఎదురుగా నిలిపి, తన నిరీక్షణను ఆయన కృపయందు ఉంచుచున్నాడు; భయభక్తులతోను పరిశుద్ధతతోను దేవుని ఆరాధించుటయందును, ఆయన కృపమీద ఆధారపడుటయందును మన నమ్రతను కనుపరచుట మనకు మిక్కిలి ఆవశ్యకమని సూచించుచున్నాడు. దీనినిబట్టి, దేవునికి చెందవలసిన ఘనతను ఆయననుండి తీసివేయు బలమును మాత్రమే అతడు ఖండించుచున్నాడని మనము నేర్చుకొనుచున్నాము.

కీర్తన 147:12-14

12. యెరూషలేమా, యెహోవాను కొనియాడుము! సీయోనూ, నీ దేవుని స్తుతించుము! 13. ఏలయనగా ఆయన నీ గుమ్మముల గడెలను బలపరచుచున్నాడు, నీ మధ్యను నీ పిల్లలను ఆశీర్వదించుచున్నాడు. 14. నీ సరిహద్దులను సమాధానముగా చేయువాడు ఆయనే; గోధుమల క్రొవ్వుతో ఆయన నిన్ను తృప్తిపరచుచున్నాడు.

12. యెరూషలేమా, యెహోవాను కొనియాడుము! దేవుని కృపలను గూర్చి సాధారణముగా మాటలాడిన తరువాత, అతడు మరల తన మాటలను ప్రభువు ప్రజలవైపు త్రిప్పుచున్నాడు; మనము ఇదివరకే గమనించినట్లు, వాటిని గ్రహించగలవారు వారు మాత్రమే; ఇతరులు గుర్తింపకుండ విచ్చలవిడిగా అనుభవించు ఆశీర్వాదములను కృతజ్ఞతాస్తుతులతో గుర్తించవలెనని అతడు వారిని పిలుచుచున్నాడు. యెరూషలేము అను పేరుక్రింద అతడు సంఘమంతటిని చేర్చుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆ కాలమున విశ్వాసులు ఆ స్థలమునందే తమ మతసంబంధమైన సమాజములను కూడుకొనుచు, ఒక విధముగా ప్రభువు ధ్వజము నొద్దకు ప్రవాహమువలె కూడివచ్చుచుండిరి. తరువాత లోకమంతటి పరిపాలనను గూర్చి మరల మాటలాడుటకు అతడు అవకాశము తీసికొనబోవుచున్నను, ఇక్కడ దేవుడు తన స్వంత ప్రజలయెడల కనుపరచిన మంచితనమును జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు; అనగా ఆయన తన సంఘమును కాపాడుటయందును, దానిని ఉదారముగా పోషించుటయందును, సకల ఆశీర్వాదములతో దానిని సమృద్ధిగా ఐశ్వర్యవంతము చేయుటయందును, సకల హానినుండి దానిని సమాధానముతోను క్షేమముతోను కాపాడుటయందును కనుపరచిన మంచితనమును. ("Car quant a la fable que les Juifs racontent, que les corbeaux laissent leur petits si tost qu'ils sont esclos," etc. — ఫ్రెంచి. — "యూదులు చెప్పు కల్పిత కథ విషయమైతే, కాకులు తమ పిల్లలు గుడ్లనుండి బయటికి వచ్చిన వెంటనే వాటిని విడిచిపెట్టును," మొదలైనవి.) గుమ్మముల గడెలు దేవునిచేత బలపరచబడుచున్నవని అతడు చెప్పునప్పుడు, ఆ పరిశుద్ధ పట్టణము శత్రువుల దాడిని గూర్చిన సకల భయమునుండి ఆయనచేత సంపూర్ణముగా కాపాడబడెనని అతని భావము. తరువాత వచ్చు మరియొక మాటయు, అనగా దాని సరిహద్దులన్నియు సమాధానముగా చేయబడెను అను మాటయు, అదే భావము గలది. శత్రువులు ఏ కలవరమును గాని గందరగోళమును గాని కలిగింపకుండునట్లు దైవిక నిర్బంధముక్రింద ఉంచబడిరి. సంఘము ఎల్లప్పుడును తన విస్తీర్ణమంతటను సమాధానస్థితియందుండి దాడినుండి తప్పించబడియున్నదని కాదు; కాని ఈ దాడులను త్రిప్పికొట్టుటకు దేవుడు ప్రత్యక్షముగా తన హస్తమును చాపుచున్నాడు, గనుక అది తన శత్రువుల సైన్యమంతటిని నిర్భయముగా చూడగలదు. సమాధానము అను పదమునకు మరింత విస్తారమైన భావము ఇయ్యవచ్చునన్నది నిజమే; అది తరచుగా సంతోషకరమైన, వర్ధిల్లు స్థితిని సూచించుటకు తీసికొనబడుచున్నది. అయితే ఇక్కడ సరిహద్దుల ప్రస్తావన యున్నది గనుక, మొదటి భావమే మిక్కిలి తగినదిగా కనబడుచున్నది. తరువాత లోపల అనుభవింపబడు దేవుని ఆశీర్వాదమును గూర్చి చెప్పబడుచున్నది; అది ఏదనగా, పౌరులు అందులో వర్ధిల్లుచు సంతోషముగా నివసించుచు, తృప్తిపొందువరకు ఉదారముగా పోషింపబడుచున్నారు; దీని భావము దేవుని పిల్లలు ఎల్లప్పుడును సమృద్ధియందు దొర్లుచుందురని కాదు. మన స్వభావము విచ్చలవిడితనమునకు ఎంతో మొగ్గుచూపునది గనుక, అది వారిని చెడగొట్టుటకు సాధనమగును; కాని విశ్వాసము లేని ఇతరులకంటె, అనగా సమృద్ధి గ్రుడ్డివారినిగా చేయు వారికంటెను, దారిద్ర్యము దుఃఖకరమైన చింతతో వేధించు వారికంటెను, లోభము ఎన్నటికిని తృప్తిపొందని ఆశతో మండించు వారికంటెను, వారు తమ అనుదిన ఆహారమునందు దేవుని ఉదారతను మరింత స్పష్టముగా గుర్తించుదురని ఇది సూచించుచున్నది. ధర్మశాస్త్రము క్రింద నుండిన మన పితరులకు దేవుని తండ్రివంటి దయ ఐహిక సదుపాయముల సమృద్ధియందు మరి విశేషముగా కనుపరచబడెను; ఏలయనగా ప్రాథమికమైనవాటి ద్వారా వారిని మరింత ఉన్నతమైనదానియొద్దకు నడిపించుట అవసరమైయుండెను.

కీర్తన 147:15-20

15. ఆయన తన వాక్యమును భూమిమీదికి పంపునప్పుడు, ఆయన వాక్యము అతివేగముగా పరుగెత్తుచున్నది. 16. గొఱ్ఱెబొచ్చువలె మంచును ఇచ్చువాడు, బూడిదవలె హిమమును చల్లువాడు ఆయనే. 17. ఆయన తన మంచుగడ్డలను ముక్కలవలె విసరుచున్నాడు; ఆయన చలికి ఎవడు నిలువగలడు? 18. ఆయన తన వాక్యమును పంపి వాటిని కరగించును; ఆయన తన శ్వాసను విసరజేయగా నీళ్లు ప్రవహించును. 19. ఆయన యాకోబునకు తన మాటలను, ఇశ్రాయేలునకు తన కట్టడలను తన న్యాయవిధులను తెలియజేయుచున్నాడు. 20. ఏ జనమునకును ఆయన ఈలాగు చేసియుండలేదు; తన న్యాయవిధులను ఆయన వారికి తెలియజేయలేదు. హల్లెలూయా.

ఈ వాక్యభాగముపై వ్రాసిన ఒక చేతివ్రాత గమనికలో షార్డెన్ చెప్పినదానినిబట్టి, హార్మర్ తన Observations అను గ్రంథములో ఉదహరించినట్లు, నల్ల సముద్రము వైపున, ఐబీరియాలోను ఆర్మీనియాలోను, కావున ఇతర దేశములలోను అని అతడు ఊహించుచున్నాడు, "మంచు అక్రోటుకాయలంత పెద్ద పెద్ద పొరలుగా పడును; అయితే అది గట్టిగా గాని మిక్కిలి దట్టముగా గాని లేనందున, ప్రయాణికుని వెంటనే కప్పివేసి ముంచివేయుట తప్ప మరి ఏ హానియు చేయదు" అని మనము తెలిసికొనుచున్నాము. ప్రేరేపింపబడిన ఈ రచయిత యూదయ పర్వతములమీద అంతే పెద్ద పొరలను బహుశా చూచియుండును; ఇది "ఆయన తన మంచును గొఱ్ఱెబొచ్చువలె ఇచ్చుచున్నాడు" అను మిక్కిలి తగిన ఉపమానమును అతని మనస్సునకు సూచించియుండును. వాల్ఫోర్డ్ "ఆయన తన మంచుగడ్డలను వడగండ్లుగా క్రిందికి విసరుచున్నాడు" అని అనువదించుచున్నాడు. "'ముక్కలవలె' అను మాట హెబ్రీ పదమునకు అక్షరశః అనువాదము," అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, "కాని అది భావమును ఎంత అసంపూర్ణముగాను అస్పష్టముగాను చూపుచున్నదనగా, ఇక్కడ కనబడు ప్రత్యామ్నాయమును ఉంచుటకు అది ప్రేరేపించుచున్నది. ఉద్దేశింపబడినది వడగండ్లే అనుటలో సందేహము లేదు; ఈ విషయములో విమర్శకులందరు ఏకీభవించుచున్నారు. 'ముక్కలు' అని అనువదింపబడిన హెబ్రీ పదము, మనము ఇప్పుడు నిర్ణయింపలేని ఏదో ఒక పదార్థము యొక్క చిన్న ముక్కలను సూచించుచున్నదని మిక్కిలి సంభవము."

15. ఆయన పంపునప్పుడు మొదలైనవి. ప్రకృతి వ్యవస్థయందు అంతటను కనబడు దేవుని కార్యముల యొక్క కొన్ని దృష్టాంతములను అతడు మరల ప్రస్తావించుచున్నాడు. ఆకాశమండలమునందును భూమిమీదను జరుగు మార్పులు ఆయన శక్తికి నిదర్శనములుగా ఎంచబడవలసియుండగా, లోకము వాటిని యాదృచ్ఛిక ఫలితముగా ఎంచవచ్చును గనుక, కీర్తనకారుడు మంచును హిమమును మంచుగడ్డలను గూర్చి మాటలాడుటకు ముందు, భూమి ఆయన శక్తిచేతను అధికారముచేతను పరిపాలింపబడుచున్నదని స్పష్టముగా ప్రకటించుచున్నాడు. ఆయన తన వాక్యమును పంపుట అనగా, ఆయన సమస్తమును క్రమపరచి పరిపాలించు రహస్యమైన ప్రభావమే తప్ప మరేమియు కాదు; ఏలయనగా ఆయన ఆజ్ఞయు నియామకమును లేకుండ పంచభూతములలో ఏ చలనమును జరుగజాలదు; ఆయన ముందుగా చేసిన రహస్య నిర్ణయము లేకుండ అవి తమ స్వంత ప్రేరణచేత ఒకసారి ఒక వైపునకును మరియొకసారి మరియొక వైపునకును కొనిపోబడజాలవు. ఆయన వాక్యము వేగముగా పరుగెత్తుచున్నదని అతడు చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు ఒకసారి తన చిత్తమును తెలియజేసినప్పుడు, దానిని నెరవేర్చుటకు సమస్తమును ఏకమగుచున్నవి. మనము ఈ సూత్రమును గట్టిగా పట్టుకొననియెడల, ద్వితీయ కారణములను మనము ఎంత సూక్ష్మముగా పరిశోధించినను, మన సూక్ష్మబుద్ధి యంతయు నిష్ఫలమగును. ఉదాహరణకు అరిస్టాటిల్ ఆకాశ విపరీతముల విషయములో ఎంత నేర్పు కనుపరచెననగా, వాటి స్వాభావిక కారణములను అతడు మిక్కిలి ఖచ్చితముగా చర్చించుచున్నాడు; అయినను అన్నిటిలో ముఖ్యమైన అంశమును అతడు విడిచిపెట్టుచున్నాడు; ఆ విషయములో కొంచెమైనను భక్తిగల అతి చిన్న బాలుడు సహితము అతనికంటె శ్రేష్ఠుడై యున్నాడు. అకస్మాత్తుగా కురియు మంచులయందును హిమములయందును దేవుని వాక్యము ఎంత వేగముగా పరుగెత్తుచున్నదో గ్రహింపనివానికి వివేచన మిక్కిలి కొంచెమే. కావున బుద్ధిహీనమైన ప్రకృతి తత్త్వశాస్త్రమును మనము తప్పించుకొనగోరినయెడల, ప్రకృతియందలి ప్రతిదియు దేవుని చిత్తముమీద ఆధారపడియున్నదనియు, ప్రకృతి గమనమంతయు ఆయన ఆజ్ఞల యొక్క సత్వరమైన నెరవేర్పు మాత్రమే అనియు ఈ సూత్రముతో మనము ఎల్లప్పుడును ఆరంభింపవలెను. నీళ్లు గడ్డకట్టునప్పుడును, వడగండ్లు ఆకాశమండలమంతట వ్యాపించునప్పుడును, హిమము ఆకాశమును చీకటి చేయునప్పుడును, ఆయన వాక్యము ఎంత ప్రభావవంతమైనదో నిశ్చయముగా మనకు నిదర్శనము కలదు. అయితే ఈ అద్భుతములన్నియు అనేకమంది మనుష్యులమీద ఏ ప్రభావమును చూపకపోయినను, కనీసము మన శరీరములను మొద్దుబారజేయు తీక్ష్ణమైన చలియైనను దేవుని శక్తిని గుర్తించునట్లు మనలను బలవంతపెట్టవలెను. వేసవికాలమున సూర్యుని వేడిమి మనలను కాల్చునప్పుడును, మరల శీతకాలము వచ్చినప్పుడు సమస్తమును బిగిసికొనిపోవునప్పుడును, మనకు అలవాటు కాకపోయినయెడల నమ్మశక్యము కానిదిగా కనబడు ఇట్టి మార్పు, పైన పరిపాలించువాడు ఒకడున్నాడని బిగ్గరగా ఎలుగెత్తి చెప్పుచున్నది.

"పాలస్తీనాలోను దాని పొరుగు దేశములలోను చలి కొన్నిసార్లు మిక్కిలి తీవ్రముగాను ప్రాణాంతకముగాను ఉండును. మిస్టర్ హార్మర్ ఉదహరించినట్లు, ఫుల్కిరియస్ కార్నోటెన్సిస్ 'చలి అనేకులకు ప్రాణాంతకమగుట చూచెను. తాను స్వయముగా పాల్గొనిన, తాబోరు పర్వతమునకు విరోధముగా జరిగిన ఒక దండయాత్రలో నిమగ్నులైన బీదప్రజలలో అనేకులకు అదే సంభవించెనని యాకోబస్ డి విట్రియాకో మనకు తెలియజేయుచున్నాడు: అంతకుముందటి దినములలో వారు చలిచేత తీవ్రముగా బాధపడియుండిరి; అయితే డిసెంబరు 24వ తేదీన అది ఎంత తీక్ష్ణముగా నుండెననగా, బీదప్రజలలోను బరువు మోయు పశువులలోను అనేకులు నిజముగా చనిపోయిరి. ఆల్బెర్టస్ అక్వెన్సిస్, మృత సముద్రము దగ్గర అరేబియా పర్వత ప్రాంతములలో రాజైన మొదటి బాల్డ్విన్‌ను వెంబడించిన ముప్పదిమంది ప్రజలకు అదే సంభవించెనని మనకు చెప్పుచున్నాడు; అక్కడ వారు భయంకరమైన వడగండ్లతోను, మంచుగడ్డలతోను, ఎన్నడును వినని మంచుతోను వర్షముతోను పోరాడవలసివచ్చెను.' హార్మర్ సముచితముగా వ్యాఖ్యానించినట్లు, ఆ ఉష్ణ దేశములలో రచింపబడిన ఒక కీర్తనయందు, ఇక్కడ వ్యాఖ్యానింపబడుచున్నట్టి వాక్యభాగములను గూర్చిన మన ఆశ్చర్యమును ఈ ఉదాహరణలు తొలగింపవచ్చును." — మాంట్.

19. ఆయన యాకోబునకు తన మాటలను తెలియజేయుచున్నాడు మొదలైనవి. ఇక్కడ చెప్పబడుచున్నది ఇంతకుముందు ప్రస్తావింపబడిన వాక్యము కాదు, మరియొక వాక్యము; ఏలయనగా తన చేతిపనులైన జ్ఞానములేని వాటిమీద ముద్రింపబడిన రహస్య నియమములచేత వాటిని మౌనముగా తన చిత్తమునకు లోబరచుచు ఆయన వాటితో ఒక విధముగా మాటలాడుచున్నాడు; బుద్ధి అనుగ్రహింపబడిన మనుష్యులతో మరియొక విధముగా మాటలాడుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు గ్రహింపుతోను సమ్మతితోను తనకు లోబడునట్లు ఆయన వారికి స్పష్టమైన భాషతో బోధించుచున్నాడు. ఇంతకుముందు ప్రస్తావింపబడిన ఆశీర్వాదములను తక్కువగా ఎంచకూడదు గాని, ఆయన తాను ఏర్పరచుకొనిన ప్రజలకు నిత్యరక్షణ యొక్క నిధియైన మతసంబంధమైన బోధను అందించి, వారికి బోధకుడగుటకు దిగివచ్చెను అను దానికి అవి ఎంతో తక్కువ. సంఘము యొక్క నిరీక్షణ ఈ లోకమును దాటి వ్యాపింపనియెడల, అది ఈ కాలపు నశించు సుఖములతో నింపబడి శత్రువుల బలాత్కారమునుండి కాపాడబడినను, దానికి ఎంత కొంచెము ప్రయోజనము కలుగును! కావున ఆయన తన వాక్యమునందు నిత్యజీవపు వెలుగును మనయెదుట ఉంచియుండుటయే ఆయన ప్రేమకు గొప్ప నిదర్శనము. ఈ హేతువుచేత నిజమైన స్థిరమైన భాగ్యమునకు శిఖరమువంటి భాగముగా ఇది ఇక్కడ సముచితముగా ప్రస్తావింపబడుచున్నది. మరియు దీనినుండి మనము నేర్చుకొనవలసినదేమనగా, మనము దేవుని బోధను భయభక్తులతోను పరిశుద్ధమైన విధేయతతోను అంగీకరించుట మాత్రమే గాక, దానిని ప్రేమతో హత్తుకొనవలెను; ఏలయనగా దేవుడు మన రక్షణను తన చేతికి తీసికొని, మనలను తనయొద్దకు చేర్చుకొనుటకు తన హస్తమును చాపుటచేత దానికి సాక్ష్యమిచ్చుటకంటె మరి ఆనందకరమైనదిగాని వాంఛనీయమైనదిగాని మనము ఊహింపలేము. ఏలయనగా ఈ లోకపు కారుచీకటి మధ్యను, సాతాను మనుష్య సంతానమును త్రోవ తప్పించు వంకర భ్రమల మధ్యను, మనందరికి గొప్ప తండ్రియైనవాడు మనలను పరలోక స్వాస్థ్యమునకు చేర్చుకొనుటకు ముందు దానిచేత మన మార్గముమీద ముందుగా వెలుగు ప్రసరింపజేయవలెనను ఉద్దేశముతోనే ఆ బోధ మనకు ఇయ్యబడెను. దైవిక నియామకము చొప్పున మోషేయు ప్రవక్తలును నిర్వహించిన పాత్ర ఇక్కడ దేవునికే ఆపాదింపబడుచున్నదని మనము గమనింపవలెను; ఏలయనగా మనుష్యులను సాధనములుగా వాడుకొనుచునే, మనకు ముఖ్యమైనవాడును ఏకైకుడునైన బోధకునిగా ఎంచబడవలెనని కోరుచున్న దేవుని తలంచుకొనునంతగా మనము పైకి లేచినప్పుడే, మనము మతసంబంధమైన బోధకు తగిన ఘనత నిచ్చి దానిని దాని యోగ్యమైన విలువచొప్పున ఎంచుదుము. ఈ విధముగా వాక్యమునకు దాని కర్త యొక్క వ్యక్తిత్వమునుబట్టి దానికి తగిన ఘనత ఆపాదింపబడుచున్నది. మరియు ఇది ఇతర జనములకు చేయబడలేదని సూచించుచు, ఒక పోలికను చెప్పుటచేత అతడు చూపబడిన కనికరమును ఘనపరచుచున్నాడు. ఏలయనగా దేవుడు ఇతరులకంటె ఒక జనమును ఎందుకు ఎక్కువగా ఎంచెనని అడిగినయెడల, ఈ ఆధిక్యము నిశ్చయముగా మనలను ఉచితమైన ఏర్పాటునొద్దకే దాని మూలముగా నడిపించును; ఏలయనగా ఇశ్రాయేలీయులు తమకు చెందిన ఏ శ్రేష్ఠతచేతను ఇతరులకంటె భిన్నముగా లేరు గాని, దేవుడు ఇతరులను దాటిపోయి వారిని తన దయలోనికి దత్తత చేసికొనుటకు దిగివచ్చెను అని మనము కనుగొందుము.