కీర్తన 107

కీర్తన 107

కీర్తన 107

మానవ వ్యవహారములు చంచలమైనదియు అనిశ్చితమైనదియునైన అదృష్టచక్రముచేత నడిపింపబడుట లేదనియు, లోకములో సంభవించుచు, మనుష్యులు యాదృచ్ఛికముగా జరుగుచున్నవని తలంచు నానావిధములైన మార్పులయందు మనము దేవుని తీర్పులను గమనింపవలెననియు కీర్తనకారుడు మొదట మనకు బోధించుచున్నాడు. కావున ఓడ బద్దలగుటలు, కరవులు, దేశబహిష్కారములు, వ్యాధులు, యుద్ధములోని అపజయములు మొదలైన విపత్తులును, మానవజాతి సహించు సమస్త కీడులును, దేవుని అసంతోషమునకు అన్ని గురుతులుగా ఎంచబడవలెను; వాటిద్వారా ఆయన మనుష్యులను వారి పాపముల నిమిత్తము తన న్యాయపీఠము ఎదుటికి పిలుచుచున్నాడు. అయితే వృద్ధియు, కార్యముల శుభఫలితమును కూడ ఆయన కృపకే ఆపాదింపబడవలెను; అట్లు కనికరముగల తండ్రియనియు, పక్షపాతములేని న్యాయాధిపతియనియు ఆయనకు తగిన స్తుతి ఆయనకు ఎల్లప్పుడును చెల్లును. కీర్తన ముగింపు సమీపమున, ఆయన దైవసంరక్షణ యొక్క అంత ప్రత్యక్షమైన నిదర్శనముల మధ్యను దేవుని హస్తమును ఒప్పుకొనని భక్తిహీనులను అతడు తీవ్రముగా గద్దించుచున్నాడు.

కీర్తన 107:1-9

1. యెహోవాను స్తుతించుడి, ఆయన దయాళుడు; ఆయన కృప నిరంతరముండును. 2. యెహోవా విమోచించినవారు ఈ మాట చెప్పుదురు గాక; బాధపెట్టువాని చేతిలోనుండి ఆయన వారిని విమోచించెను. 3. దేశములలోనుండి, తూర్పునుండియు పడమటినుండియు ఉత్తరమునుండియు దక్షిణమునుండియు ఆయన వారిని పోగుచేసెను. 4. వారు ఒంటరియైన అరణ్యములో త్రోవ తప్పి తిరుగులాడిరి; నివాసయోగ్యమైన పురమేదియు వారికి దొరకలేదు. 5. వారు ఆకలిగొని దప్పిగొనియుండిరి; వారి ప్రాణము వారిలో సొమ్మసిల్లెను. 6. తమ ఇక్కట్టులలో వారు యెహోవాకు మొఱ్ఱపెట్టిరి; ఆయన వారి సమస్త బాధలలోనుండి వారిని విడిపించెను. 7. వారు నివాసయోగ్యమైన పురమునకు చేరునట్లు ఆయన వారిని చక్కని త్రోవను నడిపించెను. 8. యెహోవా కృపనుబట్టి ఆయన సన్నిధిని, నరుల యెదుట ఆయన ఆశ్చర్యకార్యములనుబట్టియు వారు ఆయనను స్తుతించుదురు గాక. 9. ఏలయనగా ఆశగల ప్రాణమును ఆయన తృప్తిపరచియున్నాడు, ఆకలిగొనిన ప్రాణమును మేలుతో నింపియున్నాడు.

"ఈ కీర్తన రచయిత ఎవరో తెలియదు; అయినను బహుశా అది దావీదే అయియుండవచ్చును; అయితే బబులోను చెరనుండి తిరిగివచ్చిన తరువాత ఇది వ్రాయబడినదిగా ఎంచుటయే మేలని కొందరు తలంచుచున్నారు. ఈ కీర్తన మిక్కిలి విశిష్టమైన నిర్మాణముగలది; ప్రతిగానముగా పాడబడవలెనని ఇది స్పష్టముగా ఉద్దేశింపబడెను. దీనియందు తరచుగా మరల మరల వచ్చు ద్విగుణమైన పల్లవి, అనగా మధ్యలో చేర్చబడిన వచనము కలదు. మొదటి పల్లవి 6, 13, 19, 28 వచనములలో కనబడుచున్నది; రెండవది 8, 15, 21, 31 వచనములలో; అనగా, ఒక తరగతి విపత్తుల వర్ణన తరువాత విడుదలకొరకు ప్రభువునకు పెట్టిన మొఱ్ఱను వ్యక్తపరచు మొదటి గాయకబృందపు పల్లవి వచ్చును; అప్పుడు ఒక్క వచనము ఆ విడుదల అనుగ్రహింపబడినట్లు వర్ణించును; దాని తరువాత కృతజ్ఞతాస్తుతుల పల్లవి వచ్చును — ఈ విధముగా 35వ వచనమువరకు సాగును, అక్కడ ఈ క్రమము ముగియును. అయితే చివరి రెండు పల్లవులు, మునుపటివలె ఒక్క వచనముచేత గాక, రెండు వచనములచేత వేరుపరచబడియున్నవి. 9, 16 వచనములలోవలె, రెండవ పల్లవికి కొన్నిసార్లు ఆ భావమును విశదపరచు మరియొక చింతనాత్మకమైన ద్విపద జతచేయబడియుండుట కూడ గమనింపబడును. కీర్తనలలో ఇటువంటి అమరికకు ఇంకను అనేక ఉదాహరణలు కనబడును; కాని లౌత్ అభిప్రాయములో, వాటిలో కొన్ని మాత్రమే దీనికి సమానమైనవి, ఏదియు దీనికంటె శ్రేష్ఠమైనది కాదు." — Illustrated Commentary upon the Bible. మిక్కిలి ఆసక్తికరమును అత్యంత ఉపదేశకరమునైన ఈ రచన యొక్క సౌందర్యములు అనేకములును ప్రస్ఫుటమైనవియు; కొంచెమైనను శ్రద్ధతో దీనిని చదువు అల్పబుద్ధిగల పాఠకుడు సహితము వాటిని గూర్చి నిశ్చయత పొందును. కవిత్వ సౌందర్యము విషయములో, శ్రేష్ఠులైన విమర్శకుల అభిప్రాయము ప్రకారము, ఇది థియోక్రిటస్, బియోన్, మోస్కస్, లేక వర్జిల్ రచనలలో మిక్కిలి మెప్పుపొందిన వాటితో సమానముగా ఎంచబడవచ్చును. లౌత్ ఇట్లనుచున్నాడు: "ప్రాచీనకాలపు అత్యంత సొగసైన కట్టడములలో ఇది నిస్సందేహముగా లెక్కింపబడవచ్చును; దాని సొగసు ముఖ్యముగా ఆ కావ్యము యొక్క సమగ్ర ప్రణాళికకును నిర్వహణకును ఋణపడియున్నది. భక్తితో తన సహాయమును వేడుకొనువారికి గొప్ప విపత్తులయందు ఆయన అనుగ్రహించు తక్షణ సహాయమునందును ఆదరణయందును ప్రదర్శింపబడినట్లు, మానవజాతియెడల దేవుని మంచితనమును కనికరమును ఇది కీర్తించుచున్నది: మొదట, అరణ్యములో త్రోవతప్పి తిరుగుచు కరవు యొక్క భయంకరములను ఎదుర్కొనువారియెడల; తరువాత, బంధకములో నున్నవారియెడల; మరల, వ్యాధిచేత బాధింపబడువారియెడల; చివరిగా, సముద్రముమీద ఇటు అటు కొట్టుకొనిపోవువారియెడల. విషయము యొక్క దీర్ఘతకు అప్పుడప్పుడు కథనముచేత ఉపశమనము కలుగుచున్నది; మరియు భక్తులయెడలను సద్గుణులయెడలను ఆయన చూపు దయకు తోడుగా, దుష్టులను శిక్షించుటయందు దైవిక కాఠిన్యమునకు ఉదాహరణలు కూడ జతచేయబడియున్నవి." — Lectures on the Sacred Poetry of the Hebrews, సంపుటి 2, పుట 376. డా. ఆడమ్ క్లార్క్ ఇట్లనుచున్నాడు: "అటువంటి ఒక గ్రామీణ గీతము థియోక్రిటస్‌లోనో వర్జిల్‌లోనో కనబడియుండినయెడల, లేక గ్రీకు విషాద నాటకములలో దేనిలోనైనను, ఏస్కిలస్ రచనలోనే అయినను, ఒక దృశ్యముగా కనబడియుండినయెడల, అది ఆకాశమువరకు పొగడబడి, బహుశా వారి శ్రేష్ఠ రచనగా ప్రదర్శింపబడియుండును." "యెహోవా విమోచించినవారు చెప్పుదురు గాక, అనగా, ముందటి వచనము యొక్క చివరి భాగములో చెప్పబడినదానిని, ఆయన కృప నిరంతరముండునని. — కీర్తన 118:1, మరియు తరువాతి వచనములు చూడుము." — ఫిలిప్స్.

"מיד-,צר శత్రువు యొక్క చేతిలోనుండి లేక అధికారములోనుండి. లూథర్ దీనిని aus Noth, అనగా లేమిలోనుండి అని అనువదించెను; ఈ అనువాదములో హెంగ్‌స్టెన్‌బర్గ్ అతనిని అనుసరించుచున్నాడు; అతడిట్లు గమనించుచున్నాడు:,צר లేమి 'ఇక్కడ ఒక వ్యక్తిగా చిత్రింపబడి, ఇశ్రాయేలును తన చేతిలో పట్టుకొనియున్న అపాయకరమైన శత్రువుగా వర్ణింపబడుచున్నది. కీర్తన అంతటిలో మాటలు శత్రువులను గూర్చినవి కావు, లేమిని లేక దుర్దశను గూర్చినవి మాత్రమే.' — 6, 13 వచనములు చూడుము. బహుశా అతడు సరిగానే చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా బైబిలు యొక్క చివరి గ్రంథములలోని కొన్ని వాక్యభాగములలో తప్ప,צర ఎప్పుడైనను శత్రువు అను అర్థమిచ్చునా అనునది సందేహాస్పదమే." — ఫిలిప్స్.

1. యెహోవాను స్తుతించుడి. ఈ వచనము ముందటి కీర్తనకు ఆరంభముగా నుండెను గనుక, దీనిని మేము ఇదివరకే వివరించియున్నాము. ఇది యూదులలో తరచుగా వాడుకలో నుండుటయే గాక, ఇతర కీర్తనలతో ఎంతగా కలుపబడియుండెననగా, ఒక వైపున గాయకబృందములోని ఒక భాగము కీర్తనలోని ఒక భాగమును పాడుచుండగా, ఎదుటి వైపున నున్న గాయకబృందములోని మరియొక భాగము తన వంతున, ప్రతి వచనము తరువాత, యెహోవాను స్తుతించుడి, ఆయన దయాళుడు మొదలైనవి అని ప్రతిగానము చేయుచుండెనని కనబడుచున్నది. ఈ కీర్తనను రచించినవాడు ఎవడైనను, సాధారణమైన ఉపోద్ఘాతమునకు బదులుగా, ఇశ్రాయేలీయుల సంఘము దేవునికి స్తుతిని కృతజ్ఞతను అంత తరచుగా వ్యక్తపరచిన ఈ సుందరమైన భావమును చేర్చియున్నాడు. వెంటనే అతడు మరి విశేషముగా మాటలాడుటకు ఆరంభించుచున్నాడు. మొదట, దాస్యమునుండియు చెరనుండియు విడిపింపబడి, దీర్ఘమును కష్టతరమునైన ప్రయాణము పిమ్మట తమ నివాసస్థలమునకు క్షేమముగా చేరినవారిని దేవునికి కృతజ్ఞతార్పణము చెల్లించుమని అతడు హెచ్చరించుచున్నాడు. వీరిని అతడు దేవుడు విమోచించినవారని పిలుచుచున్నాడు; ఏలయనగా త్రోవలేని ఎడారిగుండను, ఊళలువేయు అరణ్యముగుండను సంచరించుచుండగా, దేవుడు ఒక విధముగా తన చాపిన హస్తముతో వారికి కాపరిగాను మార్గదర్శిగాను ప్రత్యక్షము కాకపోయినయెడల, అనేకసార్లు వారు ఇంటికి తిరిగి రాకుండ అడ్డగింపబడియుండెడివారు. ఇక్కడ అతడు ప్రయాణికులందరిని విచక్షణ లేకుండ సూచించుట లేదు; శత్రుబలముచేతనైనను, మరి యే విధమైన బలాత్కారముచేతనైనను, కఠినమైన అవసరముచేతనైనను దూరదేశములకు వెళ్లగొట్టబడి, తాము సమీపించిన అపాయముల మధ్య నున్నామని గ్రహించినవారినే అతడు సూచించుచున్నాడు; లేక శత్రువులచేతను సముద్రచోరులచేతను ఇతర దోపిడిగాండ్రచేతను చెరపట్టబడినవారిని అతడు సూచించుచుండవచ్చును. తాము ఆ విధముగా ఇటు అటు త్రోయబడుటయు, తమ స్వదేశమునకు తిరిగి రప్పింపబడుటయు యాదృచ్ఛికముగా జరిగినది కాదనియు, తమ సంచారములన్నియు దేవుని పర్యవేక్షించు దైవసంరక్షణ క్రిందనే జరిగెననియు అతడు వారికి జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు.

మూలపదము ",ומים మరియు సముద్రమునుండి;" ప్రాచీన అనువాదములన్నియు దీనితో ఏకీభవించుచున్నవి; కల్దీయ అనువాదము దీనిని దక్షిణ సముద్రమునకు అన్వయించుచున్నది. ים తరచుగా మధ్యధరా సముద్రమునకు వాడబడును; అది యూదయకు పడమటిగా నున్నది గనుక, ప్రధాన దిక్కులలో ఒకదానిని తెలుపుటకు వాడబడినప్పుడు ఈ పదము సాధారణముగా పడమటి దిక్కును సూచించుటకు వచ్చెను, ఆదికాండము 12:8; నిర్గమకాండము 10:19. అయితే ఇది ఎఱ్ఱసముద్రమునకు కూడ వాడబడుచున్నది; కీర్తన 114:3లో వలె, అక్కడ ים అను పదము,סוף కు బదులుగా ప్రత్యేక విశేషణము లేకుండ వాడబడెను; అది యూదయకు దక్షిణముగా నుండెను గనుక, ఈ పదము దక్షిణ దిక్కును సూచింపవచ్చును. హేర్, సెకర్, కెన్నికాట్, హార్స్లీ ",מימין దక్షిణమునుండి" అని చదువుదురు. గెసేనియస్ మరియు హెంగ్‌స్టెన్‌బర్గ్, తగినంత కారణము లేకుండనే అని తోచుచున్నది,,ים అను పదము ఈ వాక్యభాగమునందును, అది ,צפון ఉత్తరము అను పదముతో కలుపబడియున్న యెషయా 49:12 నందును, పడమర అను అర్థమును కలిగియున్నదని అభిప్రాయపడుచున్నారు.

"Ou, Ils se sont fourvoyez au desert tous seulets." — ఫ్రెంచి అంచు. "లేక, వారు అరణ్యములో ఒంటరిగా త్రోవ తప్పి తిరిగిరి."

అయితే రెండవ వచనము మొదటిదానితో కలుపబడవచ్చును; అప్పుడు ప్రవక్త తాను సంబోధించుచున్నవారిని ఈ సుప్రసిద్ధమైన గీతమును పాడుమని ఆజ్ఞాపించుచున్నట్లుండును. అంతే సమంజసముగా దీనిని విడిగా ఈ విధముగా చదువవచ్చును: చెరనుండి తమ స్వదేశమునకు తిరిగివచ్చిన యెహోవా విమోచించినవారు ఇప్పుడు ముందుకు వచ్చి దేవుని స్తోత్రముల ఉత్సవములో పాలుపొందుదురు గాక; తమ విడుదలయందు తాము అనుభవించిన ఆయన కృపను వారు ప్రకటింతురు గాక. దీర్ఘప్రయాణములు చేయవలసివచ్చిన యూదులలో ఇటువంటి సంఘటనలు మిక్కిలి సాధారణమై యుండెను; ఏలయనగా అన్ని వైపులను కరకైనవియు కష్టమైనవియు అపాయకరమైనవియునైన మార్గములను ఎదుర్కొనకుండ వారు తమ దేశమును విడిచి వెళ్లుట దుర్లభము; మరియు ఇదే మాట సాధారణముగా మానవజాతి అంతటికిని సమానముగా వర్తించును. వారు ఎంత తరచుగా సరియైన మార్గమునుండి తప్పి తొలగిపోయిరో, తలదాచుకొనుటకు ఏ స్థలమును కనుగొనలేకపోయిరో అతడు వారికి జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు; ఈ నిర్జనమైన ఎడారులలో అది ఏమాత్రమును అరుదైన సంగతి కాదు. సరియైన దిక్కును గూర్చి ఏమియు తెలియకుండ ఒకడు అడవిలో ప్రవేశించినయెడల, తన సంచారములో అతడు సింహములకును తోడేళ్లకును ఎరయగు అపాయములో ఉండును. అయితే అనుకోకుండ ఎడారి స్థలములలో చిక్కుకొని, ఆకలిదప్పులచేత నశించు అపాయములో నుండువారినే అతడు విశేషముగా దృష్టియందుంచుకొనియున్నాడు. ఏలయనగా ప్రభువు వారిని రక్షింప రానియెడల, అట్టివారు ప్రతి గడియయు మరణాపాయములో నున్నారనుట నిశ్చయము.

6. తమ ఇక్కట్టులలో వారు యెహోవాకు మొఱ్ఱపెట్టిరి. ఇక్కడ క్రియలు భూతకాలములో నున్నవి; వ్యాకరణవేత్తల అభిప్రాయము ప్రకారము అవి ఎడతెగక సాగు క్రియను సూచించుచున్నవి. కావున దీని భావమేదనగా, ఎడారి స్థలములలో సంచరించువారు బసచేయుటకు ఏ స్థలమును కనుగొనలేనందున తరచుగా ఆకలిదప్పులచేత బాధింపబడుదురు; విడుదలయొక్క నిరీక్షణ అంతయు తమకు తప్పిపోయినప్పుడు వారు దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టుదురు. ఇక్కట్టులలో నున్న అనేకులు సహాయముకొరకు ఆయనకు తమ విన్నపములను సమర్పింపకపోయినను దేవుడు వారికి విడుదల అనుగ్రహించుననుటలో సందేహము లేదు; కావున ఈ వాక్యభాగములో పూర్ణహృదయముతో దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టు భక్తుల విశ్వాసమును ఘనపరచుటకంటె, మానవుల సాధారణమైన భావములను వర్ణించుటయే ప్రవక్త ఉద్దేశము. తమ నిరీక్షణను దేవునియందు నిలుపని వారు అనేకులు ఉండవచ్చును; అయినను భయంకరమైన అవసరము యొక్క ఒత్తిడి క్రింద నున్నప్పుడు, మనస్సు యొక్క ఏదో అదృశ్యమైన ప్రేరణచేత వారు ఆయనయొద్దకు రాక తప్పదు. విడుదల తననుండి మాత్రమే గాక మరి యే దిక్కునుండియు వెదకబడకూడదని అట్టివారిచేత బలవంతముగా ఒప్పింపజేయుటకు దేవుడు కొన్నిసార్లు అనుసరించు విధానము ఇదే; మరియు సుఖభోగములతో జీవించుచు ఆయనను అపహసించు భక్తిహీనులను సహితము, వారికి ఇష్టము లేకపోయినను, తన నామమును ప్రార్థించునట్లు ఆయన బలవంతపెట్టుచున్నాడు. మతమును ఒక కట్టుకథగా ఎంచు అన్యజనులు, కఠినమైన అవసరముచేత బలవంతపెట్టబడినప్పుడు, సహాయముకొరకు దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టుట అన్ని యుగములయందును ఆచారమై యుండెను. వారు అట్లు పరిహాసముగా చేసిరా? ఎంతమాత్రమును కాదు; పూర్వము తాము అపహసించిన దేవుని నామమును గౌరవించునట్లు రహస్యమైన స్వాభావిక ప్రేరణచేతనే వారు నడిపింపబడిరి. కావున నా అభిప్రాయములో, దేవుని ఆత్మ ఇక్కడ తరచుగా జరుగుచుండు సంగతిని వివరించుచున్నాడు; అదేదనగా, భక్తియు విశ్వాసమును లేనివారును, దేవునితో ఎట్టి సంబంధమును కలిగియుండ కోరనివారును, అపాయకరమైన పరిస్థితులలో ఉంచబడినప్పుడు, స్వాభావిక ప్రేరణచేత, తాము చేయుచున్నదేమిటో సరియైన గ్రహింపు లేకుండనే, దేవుని నామమునుబట్టి మొఱ్ఱపెట్టక తప్పదు. సందేహాస్పదమైనవియు నిరాశాజనకమైనవియునైన పరిస్థితులలో మాత్రమే వారు దేవుని ఆశ్రయించుచున్నారు గనుక, తమ నిస్సహాయతను గూర్చి వారు చేయు ఈ ఒప్పుకోలు వారి మూఢత్వమునకు స్పష్టమైన రుజువై యున్నది; ఏలయనగా సమాధానమును నెమ్మదియు గల కాలములో వారు ఆయనను నిర్లక్ష్యము చేయుదురు, అప్పుడు తమ స్వంత వృద్ధి యొక్క మత్తు ప్రభావమునకు వారు అంతగా లోనైయుందురు; మరియు భక్తి యొక్క బీజము వారి హృదయములలో నాటబడియున్నను, శ్రమ యొక్క దెబ్బచేత తరుమబడితేనే గాని జ్ఞానము నేర్చుకొనవలెనని వారు ఎన్నడును తలంచరు; అనగా, ప్రతి సంఘటనను నడిపించు ఒక దేవుడు పరలోకమందున్నాడని ఒప్పుకొను జ్ఞానమును నేర్చుకొనుటను నేను సూచించుచున్నాను. ప్రాచీనకాలపు ఒక విదూషకుని వ్యంగ్యపు ప్రత్యుత్తరమును ఇక్కడ ప్రస్తావించుట అనవసరము; అతడు ఒక దేవాలయములో ప్రవేశించి, దేవతల దయగల జోక్యముచేత ఓడ బద్దలగుటనుండి తాము తప్పించుకొనినందుకు జ్ఞాపకార్థముగా అనేకమంది వర్తకులు అక్కడ వ్రేలాడదీసిన అనేక ఫలకములను చూచి, "అయితే మునిగిపోయినవారి మరణములు లెక్కింపబడలేదు, వాటి సంఖ్య అసంఖ్యాకము" అని చమత్కారముగా పరిహాసముగా వ్యాఖ్యానించెను. అట్టి విగ్రహములను ఆ విధముగా అపహసించుటకు బహుశా అతనికి న్యాయమైన కారణము ఉండియుండవచ్చును. అయితే రేవును క్షేమముగా చేరువారికంటె నూరంతలు ఎక్కువమంది సముద్రములో మునిగిపోయినను, అది దేవుని మంచితనము యొక్క మహిమను ఏమాత్రమును తగ్గింపదు; ఆయన కనికరముగలవాడై యుండగా, అదే సమయమందు న్యాయవంతుడై యున్నాడు; గనుక ఒకదానిని ఆయన అనుగ్రహించుట మరియొకదానిని ఆయన అమలుపరచుటకు అడ్డు రాదు. మార్గమునుండి తప్పి ఎడారిలో ఇటు అటు సంచరించు ప్రయాణికులకును ఇదే మాట వర్తించును. వారిలో అనేకులు ఆకలిదప్పులచేత నశించినయెడల, అనేకులు అడవిమృగములచేత మ్రింగివేయబడినయెడల, అనేకులు చలిచేత చనిపోయినయెడల, ఇవన్నియు మనము తలంచవలెనని ఆయన ఉద్దేశించిన దేవుని తీర్పుల గురుతులే గాని మరేమియు కావు. దీనినిబట్టి మనము గ్రహించునదేమనగా, వారిలో ఒక భాగమును రక్షించుట దేవుని చిత్తము కానియెడల, మనుష్యులందరికిని ఇదే సంభవించును; ఈ విధముగా ఆయన వారి మధ్య న్యాయాధిపతిగా జోక్యము చేసికొని, తన కనికరమును కనుపరచుటకై కొందరిని కాపాడి, తన న్యాయమును ప్రకటించుటకై ఇతరులమీద తన తీర్పులను కుమ్మరించుచున్నాడు. కావున దేవుని హస్తముచేత వారు బసచేయుటకు తగిన స్థలమును కనుగొనగల సరియైన మార్గములోనికి నడిపింపబడిరని ప్రవక్త మిక్కిలి సముచితముగా చేర్చుచున్నాడు; తత్ఫలితముగా ఆయన మంచితనము యొక్క ఈ ప్రత్యక్షత నిమిత్తము దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుమని అతడు వారిని హెచ్చరించుచున్నాడు. మరియు దేవుని కృపను ఘనపరచు ఉద్దేశముతో, అతడు ఆయన ఆశ్చర్యకార్యములను ఆయన కృపతో జతపరచుచున్నాడు; అతడిట్లు చెప్పుచున్నట్లున్నది: ఈ దయగల జోక్యమునందు దేవుని కృప అందరిచేత గుర్తింపబడకుండగాని ఒప్పుకొనబడకుండగాని ఉండలేనంత ప్రత్యక్షముగా నున్నది; మరియు అంత విశేషమైన విడుదలను పొందినవారు దానిని గూర్చి మౌనముగా నుండుట, దేవుని ఆశ్చర్యకార్యములను అణచివేయుటకు చేయు భక్తిహీనమైన ప్రయత్నమే గాని మరేమియు కాదు; అది సూర్యుని వెలుగును తమ కాళ్లక్రింద త్రొక్కివేయుటకు ప్రయత్నించుటవలెనే వ్యర్థమైన ప్రయత్నము. ఏలయనగా మనము కలవరములోను అపాయములోను నున్నప్పుడు మన స్వాభావిక ప్రేరణ సహాయముకొరకు మనలను దేవునియొద్దకు తరుముచుండగా, విడిపింపబడిన తరువాత మనము వెంటనే ఆయనను మరచిపోయినయెడల, మనలను గూర్చి మరేమి చెప్పగలము? మన దుష్టత్వముచేతను కృతఘ్నతచేతను ఆయన మహిమ ఒక విధముగా మరుగుపరచబడుచున్నదని ఎవడు కాదనగలడు?

కీర్తన 107:10-16

10. అంధకారములోను మరణాంధకారములోను నివసించుచు, బాధచేతను ఇనుముచేతను బంధింపబడియున్నవారు; 11. ఏలయనగా వారు దేవుని మాటలమీద తిరుగబడిరి, మహోన్నతుని ఆలోచనను తృణీకరించిరి: 12. ఆయన శ్రమచేత వారి హృదయమును అణచినప్పుడు, వారు క్రుంగిపోయిరి, వారికి సహాయము చేయువాడెవడును లేకపోయెను. 13. తమ శ్రమలో వారు యెహోవాకు మొఱ్ఱపెట్టిరి, ఆయన వారి బాధలలోనుండి వారిని విడిపించెను. 14. అంధకారములోనుండియు మరణాంధకారములోనుండియు ఆయన వారిని తప్పించెను, వారి సంకెళ్లను తెంపివేసెను. 15. యెహోవా కృపనుబట్టి ఆయన సన్నిధిని, నరుల యెదుట ఆయన ఆశ్చర్యకార్యములనుబట్టియు వారు ఆయనను స్తుతించుదురు గాక. 16. ఏలయనగా ఆయన ఇత్తడి తలుపులను పగులగొట్టియున్నాడు, ఇనుపగడియలను ముక్కలుగా విరుగగొట్టియున్నాడు.

10. అంధకారములోను నివసించువారు. దేవుడు మనుష్యులను కాపాడుటయందును విడిపించుటయందును తన శక్తిని కృపను ప్రత్యక్షముగా కనుపరచు మరియొక విధమైన అపాయమును దేవుని ఆత్మ ఇక్కడ ప్రస్తావించుచున్నాడు. నేను చెప్పినట్లు, లోకము ఈ మార్పులను అదృష్టము యొక్క ఆటగా పిలుచుచున్నది; వాటిని దేవుని పర్యవేక్షించు దైవసంరక్షణకు ఆపాదించువాడు నూటికి ఒక్కడైనను దొరకుట దుర్లభము. దేవుడు మననుండి అపేక్షించు ఆచరణాత్మకమైన జ్ఞానము మిక్కిలి భిన్నమైనది; అదేదనగా, శ్రమకాలములో ఆయన తీర్పులను, దానినుండి మనలను విడిపించుటయందు ఆయన మంచితనమును మనము ధ్యానింపవలెను. ఒకడు శత్రువుల చేతిలోనో దోపిడిగాండ్ర చేతిలోనో పడుట కేవలము యాదృచ్ఛికముగా జరుగునది కాదనుట నిశ్చయము; వారినుండి అతడు తప్పింపబడుటయు యాదృచ్ఛికముగా జరుగునది కాదు. అయితే సమస్త శ్రమలును దేవుని దండమనియు, కావున ఆయన కృపయందు తప్ప మరెక్కడను వాటికి పరిహారము లేదనియు మనము ఎల్లప్పుడును దృష్టియందుంచుకొనవలెను. ఒకడు దోపిడిగాండ్ర చేతిలోనో సముద్రచోరుల చేతిలోనో పడి, వెంటనే చంపబడక, జీవితముమీది నిరీక్షణ అంతయు విడిచిపెట్టి ప్రతి క్షణము మరణమును ఎదురుచూచుచుండినయెడల, అట్టివాని విడుదల నిశ్చయముగా దేవుని కృపకు ఒక ప్రస్ఫుటమైన రుజువై యున్నది; తప్పించుకొనువారి సంఖ్య ఎంత తక్కువగా నుండునో అంత ఎక్కువ ప్రకాశముగా ఆ కృప వెలుగుచున్నది. కావున అనేకమంది నశించినను, ఈ సంగతి దేవుని స్తోత్రములను ఏమాత్రమును తగ్గింపకూడదు. ఈ హేతువుచేత, ఆశ్చర్యకరముగా కాపాడబడిన తరువాత తమకు ఆ విధముగా అనుగ్రహింపబడిన విడుదలను అతి శీఘ్రముగా మరచిపోవువారందరిమీద ప్రవక్త కృతఘ్నతా నేరము మోపుచున్నాడు. మరియు ఆ నేరమును బలపరచుటకు, వారి నిట్టూర్పులను మొఱ్ఱలను అతడు వారికి విరోధముగా సాక్ష్యముగా ముందుకు తెచ్చుచున్నాడు. ఏలయనగా వారు ఇక్కట్టులలో నున్నప్పుడు, దేవుడే తమ విమోచకుడని నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నారు; అట్లయితే, వారు సమాధానమును నెమ్మదియు అనుభవించుచున్నప్పుడు ఈ ఒప్పుకోలు ఎట్లు మాయమగుచున్నది?

పట్టణముల తలుపులను భద్రపరచుటకు, నేటికిని తూర్పుదేశములలో వాటిని ఇత్తడి ఇనుముల దట్టమైన రేకులతో కప్పుట ఆచారమై యున్నది. పూర్వము బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను సంఘమందిరమైయుండిన దమస్కులోని ప్రధాన మసీదు యొక్క బ్రహ్మాండమైన తలుపులు ఇత్తడి రేకులతో కప్పబడియున్నవని మాండ్రెల్ చెప్పుచున్నాడు. అల్జీర్స్ పట్టణమునకు అయిదు ద్వారములు కలవనియు, వాటిలో కొన్నిటికి లోపల రెండు, కొన్నిటికి మూడు ఇతర తలుపులు కలవనియు, వాటిలో కొన్ని పూర్తిగా దట్టమైన ఇనుపరేకులతో కప్పబడి, అది ఉన్న స్వభావమునకు — అనగా సముద్రచోరుల గూటికి — తగినట్లు బలముగాను అనుకూలముగాను చేయబడియున్నవనియు పిట్స్ మనకు తెలియజేయుచున్నాడు. — హార్మర్ రచించిన Observations, సంపుటి 1, పుట 329. ప్రాచీనకాలములో కూడ బహుశా ప్రబలియుండిన అటువంటి ఆచారమును ఇక్కడ సూచించుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. ఈ వచనమునుబట్టి, యూదులు బబులోను చెరనుండి తిరిగివచ్చిన తరువాత ఈ కీర్తన వ్రాయబడెనని తలంచుటకు కొందరు మొగ్గుచూపిరి. దేవుడు తన అభిషిక్తుడైన కోరెషునకు ముందుగా నడచి, "ఇత్తడి తలుపులను పగులగొట్టి, ఇనుపగడియలను విరుగగొట్టెదను" అని వాగ్దానము చేయు ఆ విశేషమైన వాక్యభాగములో (యెషయా 45:2) సరిగా ఇవే మాటలతో ఈ విడుదల ముందుగా ప్రవచింపబడెను. ఈ పదజాలము బబులోను యొక్క అధికమైనదియు దాదాపు జయింపశక్యముకానిదియునైన బలమును సముచితముగా వ్యక్తపరచుచున్నది. "యూసేబియస్ తన Praeparatio Evangelica గ్రంథములో ఉదహరించిన అబిడేనస్, బబులోను ప్రాకారమునకు ఇత్తడి తలుపులు కలవని చెప్పుచున్నాడు. మరియు హెరొడోటస్ మరి విశేషముగా ఇట్లనుచున్నాడు, — 'ప్రాకారములో చుట్టునున్న నూరు ద్వారములును పూర్తిగా ఇత్తడివే; అదే విధముగా వాటి ప్రక్కలును పైకమ్ములును కూడ.' పట్టణములోపల వేర్వేరు వీధులనుండి నదివైపునకు తెరచుకొను తలుపులును ఇత్తడివే: బేలు దేవాలయము యొక్క తలుపులును అట్టివే." — (యెషయా 45:2 పై లౌత్) అయినను ఈ ఇత్తడి తలుపులు, దేవుడు తన ప్రజల విడుదల నిమిత్తము ఏర్పరచుకొనిన సాధనము యొక్క చేతిలో పడకుండ ఆ పట్టణమును ఆ సామ్రాజ్యమును కాపాడలేకపోయెను.

11. ఏలయనగా వారు తిరుగబడిరి. వారి శ్రమలకు కారణమును తెలుపుటయందు, అవి యాదృచ్ఛికముగా జరుగునని తలంచువారి అపోహలను అతడు సరిదిద్దుచున్నాడు. వారు దేవుని తీర్పులను గూర్చి ఆలోచించినయెడల, లోకపరిపాలనయందు యాదృచ్ఛికమువంటిదిగాని అదృష్టమువంటిదిగాని ఏదియు లేదని వారు వెంటనే గ్రహింతురు. మరియు తమ కష్టములన్నియు దేవుని నియామకముచేతనే తమమీదికి వచ్చుచున్నవని మనుష్యులు నిశ్చయముగా నమ్మువరకు, విడుదలకొరకు ఆయనను వేడుకొనవలెనను తలంపు వారి మనస్సులలోనికి ఎన్నడును రాదు. మరియు ప్రవక్త వారి శ్రమలకు కారణమును తెలుపునప్పుడు, అతడు ఆ వ్యక్తులను పేరుపొందిన దుష్టులుగా మాటలాడుచున్నాడని ఎంచకూడదు; శ్రమపడువారు తమ జీవితములోని కొన్ని ప్రత్యేక భాగములను జాగ్రత్తగా పరిశీలించుకొనవలెననియు, ఎవడును తమమీద నేరము మోపకపోయినను, తమ హృదయములను పరిశోధించుకొనవలెననియు అతడు వారిని పిలుచుచున్నాడని ఎంచవలెను; అక్కడ తమమీదికి వచ్చు సమస్త దుర్దశల యొక్క నిజమైన మూలమును వారు ఎల్లప్పుడును కనుగొందురు. మరియు వారు కేవలము పాపము చేసిరని మాత్రమే అతడు వారిమీద నేరము మోపుట లేదు; దేవుని వాక్యముమీద వారు తిరుగబడిరని నేరము మోపుచున్నాడు; ఆయన ఆజ్ఞలకు తక్షణ విధేయత చూపుటయే మన జీవితములకు శ్రేష్ఠమైనదియు ఏకైకమైనదియునైన నియమమని ఈ విధముగా సూచించుచున్నాడు. కావున ఈ విధముగా దోషులుగా నిర్ధారింపబడినవారు కేవలమైన అవసరముచేత దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టునట్లు బలవంతపెట్టబడినప్పుడు, తాము నిరీక్షింపని రీతిగా పొందు విడుదల నేరుగా దేవునినుండియే వచ్చుచున్నదని వారు ఒప్పుకొనకపోయినయెడల వారు నిజముగా బుద్ధిహీనులే. ఏలయనగా ఆ ఉపకారమును ఘనపరచుటకే ఇత్తడి తలుపులును ఇనుపగడియలును ప్రస్తావింపబడుచున్నవి; అతడిట్లు చెప్పుచున్నట్లున్నది: నిత్యదాస్యము యొక్క సంకెళ్లు తెంపివేయబడినవి.

కీర్తన 107:17-22

17. బుద్ధిహీనులు తమ అతిక్రమ మార్గమునుబట్టియు తమ దోషములనుబట్టియు బాధింపబడుదురు. 18. వారి ప్రాణము సర్వాహారమును అసహ్యించుకొనును; వారు మరణద్వారములను సమీపించుదురు. ("కీర్తనకారుడు రోగులను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; వారికి అత్యంత రుచికరమైన ఆహారము సహితము తరచుగా అసహ్యముగా నుండును." — ఫిలిప్స్.) 19. అప్పుడు తమ శ్రమలో వారు యెహోవాకు మొఱ్ఱపెట్టుదురు; ఆయన వారి ఇక్కట్టులలోనుండి వారిని రక్షించును. 20. ఆయన తన వాక్యమును పంపి వారిని స్వస్థపరచును, వారి సమస్త వినాశములలోనుండి వారిని తప్పించును. ("Ou, fosses, ou pieges." — ఫ్రెంచి అంచు. "గుంటలు, లేక ఉచ్చులు.") 21. యెహోవా కృపనుబట్టి ఆయన సన్నిధిని, నరుల యెదుట ఆయన ఆశ్చర్యకార్యములనుబట్టియు వారు ఆయనను స్తుతించుదురు గాక. 22. మరియు వారు స్తుతియాగములను అర్పించుదురు గాక, ఉత్సాహధ్వనులతో ఆయన కార్యములను వివరించుదురు గాక.

17. బుద్ధిహీనులు తమ అతిక్రమ మార్గమునుబట్టి బాధింపబడుదురు. అతడు మరియొక విధమైన శిక్షకు వచ్చుచున్నాడు. దేవునికి విధేయత చూపుటకు నిరాకరించినవారు చెరకు అప్పగింపబడిరని పైన అతడు గమనించినట్లే, ఇప్పుడు ఇతరులు తమ అతిక్రమముల ఫలముగా దేవునిచేత వ్యాధితో దర్శింపబడిరని అతడు బోధించుచున్నాడు. మరియు తనను శిక్షించుచున్నది దేవుడేనని అతిక్రమము చేసినవాడు గ్రహించినప్పుడు, అది అతడు ఆయన కృపను గూర్చిన జ్ఞానమును పొందుటకు మార్గము సిద్ధపరచును.

ఆలోచన లేకుండ తమ్మును తాము శరీరేచ్ఛలకు అప్పగించుకొని, తమమీదికి తామే నాశనమును తెచ్చుకొనువారిని అతడు బుద్ధిహీనులని పిలుచుచున్నాడు. వారు చేయు పాపము అజ్ఞానము భ్రమ మాత్రమే వలన కలుగునది కాదు; వారి శరీర సంబంధమైన వాంఛలవలన కలుగునది; అవి వారికి సరియైన వివేకము లేకుండ చేసి, తమకే హానికరమైనవాటిని యోచించునట్లు వారిని ప్రేరేపించును. దేవుని భయమే జ్ఞానము అను సూక్తిని ఎన్నడును మరువకూడదు. కావున దేవుని కాడిని విదలించుకొని, సాతానుకును పాపమునకును తమ్మును తాము అప్పగించుకొనువారు తమ స్వంత బుద్ధిహీనతకును ఉన్మాదమునకును బలియగుదురని స్పష్టముగా తేలుచున్నది. మరియు ఈ ఉన్మాదము యొక్క ప్రధానమైన అంశముగా, ప్రవక్త తొలగిపోవుట లేక అతిక్రమము అను పదమును వాడుచున్నాడు; తరువాత దోషములు అని చేర్చుచున్నాడు; ఏలయనగా ఒకడు ఒకసారి దేవునినుండి తొలగిపోయినప్పుడు, ఆ క్షణమునుండి అతడు తన్నుతాను అదుపుచేసికొను శక్తినంతయు పోగొట్టుకొని, ఒక పాపమునుండి మరియొక పాపములో పడుచుండును. అయితే ఈ వాక్యభాగములో లోకములో సాధారణముగా ప్రబలుచుండు వ్యాధులు సూచింపబడుట లేదు; ప్రాణాంతకమైనవిగా ఎంచబడి, జీవితముమీది నిరీక్షణ అంతయు విడిచిపెట్టబడు వ్యాధులే సూచింపబడుచున్నవి; గనుక వాటినుండి విడుదల పొందినప్పుడు దేవుని కృప మరి ఎక్కువ ప్రస్ఫుటమగును. ఒకడు స్వల్పమైన అస్వస్థతనుండి కోలుకొనినప్పుడు, కొందరిని మరణద్వారములనుండి వెనుకకు రప్పించి వారి మునుపటి ఆరోగ్యమునకును బలమునకును వారిని పునరుద్ధరించుటకై దేవుని శక్తి ఆశ్చర్యకరమైన గమనార్హమైన రీతిగా ప్రయోగింపబడినప్పుడు కనబడునంత స్పష్టముగా అతడు దాని ఫలితములను గ్రహింపడు. కావున వారు అనేక వినాశములనుండి కాపాడబడుదురని అతడు చెప్పుచున్నాడు; అది వారు అన్ని మరణములనుండి విడిపింపబడుదురని చెప్పుటతో సమానము. వారు మరణద్వారములను సమీపించుదురనియు, వారు సర్వాహారమును అసహ్యించుకొందురనియు ప్రవక్త చెప్పు ఈ క్రింది మాటల భావము ఇదే. వారు దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టుటను గూర్చి మేము ఇదివరకే ప్రస్తావించియున్నాము; అదేదనగా, మనుష్యులు మిక్కిలి గొప్ప ఇక్కట్టులలోనికి త్రోయబడినప్పుడు, ఈ విధముగా సహాయముకొరకు దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టుటచేత, ఆయన తమ విడుదల నిమిత్తము ఆశ్చర్యకరముగా జోక్యము చేసికొనకపోయినయెడల తాము నశించిపోయెదమని వారు ఒప్పుకొనుచున్నారు.

20. ఆయన తన వాక్యమును పంపును. మరల, వారు నాశనమునుండి విడిపింపబడుదురని చెప్పుటయందు, మనుష్యుల అభిప్రాయములో నయముకానివియు, కొద్దిమంది మాత్రమే విడుదల పొందునవియునైన వ్యాధులను అతడు ఇక్కడ సూచించుచున్నాడని ప్రవక్త చూపుచున్నాడు. అంతేకాక, మనుష్యుడు ప్రయోగింపగల సమస్త ఔషధములతో అతడు దేవుని సహాయమును పోల్చి చూపుచున్నాడు; అతడిట్లు చెప్పుచున్నట్లున్నది: వారి వ్యాధి భూలోక వైద్యుల నైపుణ్యమును ఓడించగా, వారు కోలుకొనుట పూర్తిగా దేవుని శక్తి యొక్క ప్రయోగమువలననే కలిగెను. వారి స్వస్థత ఏ విధముగా జరుగునో దానిని కూడ గమనించుట యుక్తము; దేవుడు దానిని చిత్తగించుటయో, మాట పలుకుటయో మాత్రమే అవసరము, అప్పుడు వెంటనే సమస్త వ్యాధులును, మరణము సహితము, తొలగిపోవును. అనేకమంది వ్యాఖ్యాతలు చేయునట్లు దీనిని నేను కేవలము విశ్వాసులకు మాత్రమే అన్వయించుట లేదు. మన ఆత్మలు ఇంకను దేవుని వాక్యముచేత పరిశుద్ధపరచబడకుండ నిలిచియుండినయెడల, శరీర సంబంధమైన సంరక్షణను పొందుట మనకు సాపేక్షముగా కొంచెము ప్రాముఖ్యముగల సంగతియే అని నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; కావున దేవుని కనికరము దుష్టులకును కృతజ్ఞతలేనివారికిని వ్యాపించియున్నదని మనము తలంచవలెనని ప్రవక్త ఉద్దేశము. కావున ఈ వాక్యభాగము యొక్క భావమేదనగా, వ్యాధులు యాదృచ్ఛికముగా మనమీదికి రావు, కేవలము ప్రకృతి కారణములకు మాత్రమే ఆపాదింపబడవలసినవియు కావు; అవి ఆయన ఆజ్ఞలను నెరవేర్చు దేవుని దూతలుగా ఎంచబడవలెను; గనుక వాటిని పంపినవాడే వాటిని సులభముగా తొలగింపగలడనియు, అందుకొరకు ఆయన మాట పలుకుట మాత్రమే అవసరమనియు మనము నమ్మవలెను. మరియు ఈ వాక్యభాగము యొక్క ఉద్దేశమును మనము ఇప్పుడు గ్రహించుచున్నాము గనుక, దానియందు ఇమిడియున్న మిక్కిలి సముచితమైన సామ్యమును మనము గమనింపవలెను. శరీర వ్యాధులు దేవుని వాక్యముచేతనైనను ఆజ్ఞచేతనైనను తప్ప తొలగింపబడవు; అట్లయితే ఈ వాక్యము విశ్వాసముచేత గ్రహింపబడితేనే గాని మనుష్యుల ఆత్మలు ఆత్మసంబంధమైన జీవమును అనుభవించుటకు పునరుద్ధరింపబడవనుట మరి ఎంత నిశ్చయము.

మరియు వారు అర్పించుదురు గాక. బలి విషయములో ఆయన దైవసంరక్షణ గుర్తింపబడనియెడల, దేవునికి చెందవలసినది ఆయనకు ఎంతగా అపహరింపబడుచున్నదో మరి బలముగా వ్యక్తపరచుటకై ఈ వాక్యాంశము వివరణగా చేర్చబడెను. దేవునికి ఒక విధమైన నమస్కారమును గౌరవమును చెందవలసియున్నదని ప్రకృతియే బోధించుచున్నది; ప్రకృతి తప్ప మరి యే బోధకుడును లేని అన్యజనులే దీనిని ఒప్పుకొనుచున్నారు. మరియు బలులు అర్పించు ఆచారము సమస్త జనములలోను ప్రబలియుండెనని కూడ మనకు తెలియును; ఈ ఆచారమును పాటించుటచేత మానవకుటుంబములో భక్తియు మతమును గూర్చిన కొంత భావమును కాపాడవలెనని దేవుడు ఉద్దేశించెననుటలో సందేహము లేదు. దేవుని ఔదార్యమును ఉపకారమును ఒప్పుకొనుటయే ఆయనకు సమర్పింపగల మిక్కిలి ప్రీతికరమైన బలి; కావున మనుష్యులలో బుద్ధిహీనులును ఉదాసీనులునైన భాగము యొక్క శ్రద్ధను ఈ విషయమువైపునకు తిరిగి మళ్లించవలెనని ప్రవక్త ఉద్దేశించుచున్నాడు. ఆచార సంబంధమైన ధర్మశాస్త్రమును కూడ ఇక్కడ సూచించుట ఉండవచ్చునని నేను కాదనను; అయితే లోకమంతటను బలులు మతాచారములలో ఒక భాగముగా నుండెను గనుక, ఏదో సమీపించిన అపాయమునుండి తప్పించుకొనిన తరువాత తమ గొప్ప విమోచకుని స్తోత్రములను కీర్తించుటను మరచిపోవువారిమీద అతడు కృతఘ్నతా నేరము మోపుచున్నాడు.

కీర్తన 107:23-32

23. ఓడలెక్కి సముద్రమునకు దిగి, మహాజలములమీద వ్యాపారము చేయువారు, 24. యెహోవా కార్యములను, అగాధములో ఆయన ఆశ్చర్యకార్యములను చూచెదరు. 25. ఆయన సెలవియ్యగా తుపానుగాలి లేచును, అది దాని అలలను పైకెత్తును. ("ఈ కీర్తన సుందరమైన, అనుకరింపశక్యముకాని వర్ణనకు ప్రసిద్ధమైనది. దీని మునుపటి భాగములో, అలసి దిక్కుతోచని ప్రయాణికుడు, — చెరసాలలో మూయబడి సంకెళ్లతో బంధింపబడిన దిక్కులేని దీనుడైన బందీ, — వ్యాధిగ్రస్తుడై మరణించుచున్న మనుష్యుడు, — అత్యంత ప్రస్ఫుటముగాను హృదయమును కదిలించు రీతిగాను చిత్రింపబడిరి. ఈ వచనములో ఓడలకును, తుపానులో మునిగిపోవుచున్న నావికుల అపాయములకును మార్పు కలుగుచున్నది; అది 30వ వచనము ముగింపువరకు కొనసాగుచున్నది. పరిశుద్ధ లేఖనములలోనైనను లౌకిక రచయితలలోనైనను ఎక్కడను కనబడు సముద్రపు తుపాను వర్ణనలన్నిటిలో అత్యున్నతమైనదానిగా ఇది తరచుగా మెప్పు పొందినది.") 26. వారు ఆకాశమునకు ఎక్కుదురు, అగాధములకు దిగుదురు; ఆపదచేత వారి ప్రాణము కరగిపోవును. 27. మత్తుడు తూలునట్లు వారు ఇటు అటు కొట్టుకొనుచు తూలుదురు, వారి జ్ఞానమంతయు మునిగిపోవును. 28. మరియు తమ ఇక్కట్టులలో వారు యెహోవాకు మొఱ్ఱపెట్టుదురు, ఆయన వారి బాధలలోనుండి వారిని తప్పించును. 29. ఆయన తుపానును నిమ్మళింపజేయును, గనుక దాని అలలు అణగును. 30. అవి నిమ్మళమైనందున వారు సంతోషించుదురు; వారు కోరిన తీరమునకు ఆయన వారిని చేర్చును. 31. యెహోవా కృపను ఆయన సన్నిధిని, నరుల మధ్య ఆయన ఆశ్చర్యకార్యములను వారు కీర్తించుదురు గాక; 32. జనుల సమాజములో వారు ఆయనను ఘనపరచుదురు గాక, పెద్దల సభలో ఆయనను స్తుతించుదురు గాక.

23. ఓడలెక్కి సముద్రమునకు దిగువారు. ఓడ బద్దలైనవారిని రేవునకు చేర్చుటయందు కనుపరచబడిన, మానవజాతియెడల దేవుని పర్యవేక్షించు సంరక్షణకు మరియొక ఉదాహరణను ప్రవక్త ఇక్కడ మనకు చూపుచున్నాడు; అదియు ఆయన వారిని సమాధి యొక్క లోతునుండియు అంధకారమునుండియు లేపి, పగటి వెలుగులో జీవించుటకు తెచ్చినట్లే. సముద్రముమీద ప్రయాణము చేయుట అలవాటైనవారు దేవుని ఆశ్చర్యకార్యములను చూచుటను గూర్చి ఇక్కడ చెప్పబడినదానిని, సముద్రము నిండియున్న అనేక ఆశ్చర్యకరమైన వస్తువులకు సాధారణముగా అన్వయించునదిగా నేను గ్రహించుట లేదు. అట్టివారు దేవుని కార్యములను గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుటకు మిక్కిలి యోగ్యులే; ఏలయనగా భూమిమీద చూడబడువాటికంటె విస్తారమైనవియు నానావిధములైనవియునైన ఆశ్చర్యములను వారు అక్కడ చూచుచున్నారు. అయితే దీనిని తరువాతి సందర్భముతో జతపరచుటయే మేలని నాకు తోచుచున్నది; అక్కడ ప్రవక్త తనకు తానే వ్యాఖ్యాతయై, దేవుడు తుపానును ఎంత అకస్మాత్తుగా లేపి నిమ్మళింపజేయునో చూపుచున్నాడు.

దీని సారాంశమేమనగా, సముద్రములమీద ప్రయాణము చేయువారి ప్రాణములు తాము ఎదుర్కొను తుఫానులచేత తరచుగా గొప్ప అపాయములో నుండునని తెలియజేయుటయే ఈ వాక్యభాగము యొక్క ఉద్దేశము; ఏలయనగా సముద్రము ఉప్పొంగి కలతపడి, అలలు లేచి రేగినప్పుడెల్ల మరణము వారి ముఖమెదుటనే నిలుచును. అయితే అతడు దేవుని సంరక్షణను గూర్చి మరి స్పష్టమైన చిత్రమును మనకు అందించుచున్నాడు; ఏలయనగా సముద్రము తనంతట తానే తుఫానుగా లేవదని మనకు చెప్పుటయందు, ఆయన సెలవిచ్చును అను క్రియాపదమును అతడు వాడుచున్నాడు; దేవుని వాక్యమును సంరక్షణయును సముద్రమును కలతపరచుటకు గాలులను వీచునట్లు చేయునని దానిచేత సూచించుచున్నాడు. కొన్ని సూచనలనుబట్టి తుఫాను సమీపించుచున్నదని నావికులు ఊహించుట నిజమే; అయినను ఆకస్మికమైన మార్పులు దేవుని రహస్యమైన నియామకమునుండి మాత్రమే కలుగును. కావున గాలివానలును తుఫానులును ఏ విధముగా లేచునో దానిని అతడు కేవలము చారిత్రక వృత్తాంతముగా చెప్పుటలేదు; బోధకుని పాత్రను వహించి, కారణమునుండియే ఆరంభించి, తరువాత తుఫానుతో నిండియున్న సమీపమైన అపాయమువైపు మన దృష్టిని త్రిప్పుచున్నాడు; లేక, ప్రాణనష్టము ఏదియు లేకుండ తుఫాను క్షేమముగా శమించినప్పుడు దేవుని మంచితనము మరి ప్రకాశముగా కనబడునట్లు, ఒక చిత్రములోవలె మరణ స్వరూపమును చిత్రించుచున్నాడు. వారు ఆకాశమునకు ఎక్కుదురు, అగాధములకు దిగుదురు అని అతడు చెప్పుచున్నాడు; అనగా, తమ ప్రాణము నశించునట్లు వారు గాలిలోనికి ఎక్కుదురు, తరువాత తాము మునిగిపోవునట్లు సముద్రపు గుహలవైపు దొర్లిపడుదురు అని అతడు చెప్పినట్టున్నది. తరువాత వారిని వేధించు భయములను, లేక వారి బుద్ధిని హరించునట్టి భయములను అతడు పేర్కొనుచున్నాడు; నావికులు తమ ఓడలను ఎంత నేర్పుతో నడిపించినను, వారు తమ స్మృతిని కోల్పోవుట సంభవింపవచ్చుననియు, ఈ విధముగా నిశ్చేష్టులైనప్పుడు సహాయము చేతికందుబాటులో ఉన్నను దానిని వారు వినియోగించుకొనలేరనియు ఈ మాటలచేత సూచించుచున్నాడు. ఏలయనగా వారు తమ సమస్త సామగ్రిని సమకూర్చుకొని, లోతు కొలుచు త్రాడును అగాధములోనికి విసిరి, తమ తెరచాపలను అన్నివైపులకు విప్పినను, సమస్త ప్రయత్నములు చేసిన పిమ్మట మానవ నైపుణ్యమంతయు విఫలమైనప్పుడు, వారు తమ్మును గాలికిని అలలకును అప్పగించుకొందురు. రక్షణ నిరీక్షణ అంతయు తెగిపోయినందున, వారు ఇక ఏ సాధనములను ప్రయోగింపరు. మానవ సహాయమంతయు విఫలమైన ఈ సమయమందు వారు విడుదలకొరకు దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టుదురు; వారు ఒక విధముగా చనిపోయినవారైయుండిరనుటకు ఇది నిశ్చయమైన రుజువు.

హార్స్లీ "వారి నైపుణ్యమంతయు మునిగిపోయెను" అని చదివి, "అనగా, నావికా విద్యయందు వారికున్న నైపుణ్యము మునిగిపోయెను; ఇది వారిని బెదిరించు ప్రత్యేకమైన అపాయమునుండి తీసికొనబడిన రూపకాలంకారము" అని చెప్పుచున్నాడు. ఫిలిప్స్ వారి జ్ఞానమంతయు మ్రింగివేయబడెను, లేక గ్రసింపబడెను అని చదివి, దానిని అదే విధముగా వివరించుచు, "వారి భయము ఎంత గొప్పదనగా వారి జ్ఞానము వారిని విడిచిపోవును; వారు తమ స్వాధీనతను పూర్తిగా కోల్పోయి, ఓడను నడిపించుటకు ఏమాత్రమును అయోగ్యులగుదురు" అని దాని భావమని చెప్పుచున్నాడు.

వారి ఇరుకులలోనుండి అనుదానికి బదులుగా ఫిలిప్స్ వారి చెరసాలలలోనుండి, అనగా బంధింపబడిన స్థలములలోనుండి అని చదువుచున్నాడు. "వారి చెరసాలలు అనుమాటచేత," అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, "వారు బంధింపబడియున్న ఓడను మేము గ్రహించుచున్నాము; దానినుండియు, తత్ఫలితముగా జలసమాధి అపాయమునుండియు విడిపింపబడుటకై వారు ప్రభువునకు మొఱ్ఱపెట్టిరి."

ప్రజలు అనునది ఇక్కడ זקנים పెద్దలు అనుదానికి స్పష్టముగా వ్యతిరేకముగా ఉంచబడినది; ఈ రెండును కలిసి సమస్త సభను లేక సమాజమును సూచించుచున్నవి. ఏలయనగా యూదులలో బోధకులకును, సమాజమందిరపు అధికారులకును, పెద్దలకును ప్రజలకంటె వేరైన ఒక ప్రత్యేక స్థానముండెను; మరియు ఆరాధన చాలవరకు antiphona, అనగా ప్రత్యుత్తర రూపములో జరిగెను గనుక, ఒక భాగము పెద్దల ఆసనములో ఆరాధన నడిపించువారిచేత పలుకబడెను, మిగిలినది సామాన్య జనసమూహముచేత పలుకబడెను; ఆ ἰδιῶται కనీసము వారు కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించునప్పుడు ఆమేన్ అని ప్రత్యుత్తరమిచ్చిరి." — హమ్మండ్.

29. ఆయన తుఫానును నిమ్మళముగా చేయును. ఇట్టి సంఘటన యొక్క చరిత్రను వర్ణించు లౌకిక రచయిత గాలులు అణగిపోయెననియు, ఉప్పొంగుచుండిన అలలు శమించెననియు చెప్పియుండును; అయితే దేవుని ఆత్మ, తుఫాను నిమ్మళముగా మారిన ఈ మార్పుచేత, దేవుని సంరక్షణ సమస్తమును పరిపాలించుచున్నదని స్థాపించుచున్నాడు; లోకము యొక్క నిర్మాణమునే కూలద్రోయునట్లు బెదిరించిన సముద్రము యొక్కయు గాలి యొక్కయు ఈ భయంకరమైన కల్లోలము అంత ఆకస్మికముగా శాంతింపజేయబడుట మానవ కర్తృత్వముచేత జరిగినది కాదని దానిచేత భావించుచున్నాడు. కావున సముద్రము కలతపడి, అల అలతో పోరాడుచున్నట్టు భయంకరమైన రౌద్రముతో పొంగుచుండగా, అది క్షణములో నిమ్మళముగాను ప్రశాంతముగాను మారుట ఎట్లు? అంత భయంకరముగా పోరాడుచుండిన అలల రౌద్రమును దేవుడు అణచి, అగాధము యొక్క ఉపరితలమును అద్దమువలె నునుపుగా చేయుటవలననే గదా? వారి గొప్ప భయమును గూర్చి మాటలాడిన పిమ్మట, అతడు వారి సంతోషమును పేర్కొనుటకు ముందుకు సాగుచున్నాడు; వారు తమ ఆశ్చర్యకరమైన విమోచనను మరచిపోయినయెడల వారి కృతఘ్నత మరి స్పష్టముగా కనబడునట్లు అట్లు చేయుచున్నాడు. ఏలయనగా తమ ప్రాణములు దేవుని చేతిలోను ఆయన సంరక్షణ క్రిందను ఉన్నవని తుఫానుచేతను దాని తరువాత కలిగిన నిమ్మళముచేతను వారు సమృద్ధిగా బోధింపబడిరి గనుక, వారికి హెచ్చరించువాని కొరత లేదు. అంతేగాక ఈ విధమైన కృతజ్ఞత కేవలము ఏకాంతముగా ఒప్పుకొనబడుటకును, లేక కుటుంబములో ప్రస్తావింపబడుటకును మాత్రమే గాక, అన్ని స్థలములయందును, మహాసభలయందు సహితము స్తుతింపబడుటకును ఘనపరచబడుటకును యోగ్యమైనదని అతడు వారికి తెలియజేయుచున్నాడు. అతడు పెద్దలను ప్రత్యేకముగా పేర్కొనుచున్నాడు; ఒకనికి ఎంత ఎక్కువ జ్ఞానమును అనుభవమును కలదో, అంత ఎక్కువగా అతడు ఈ స్తుతులను ఆలకించుటకును వాటికి సాక్షిగా నుండుటకును సమర్థుడని దానిచేత సూచించుచున్నాడు.

"ఓడవారు ఆకాశమునకు ఎక్కుదురు, అనగా అల ఓడను పైకెత్తినప్పుడు గాలిలో ఎత్తుగా లేచుదురు; తరువాత అలనుబట్టి వారు అగాధమునకు దిగుదురు; ఈ విధముగా ఎక్కుటచేతను దిగుటచేతను, తాము ఉంచబడియున్న అపాయమునుబట్టి ఓడవారి ప్రాణము వారిలో కరగిపోవును." — కిమ్హీ. అపాయకరమైన తుఫానులో సముద్రముమీద ఉన్నవారు పడు దిగ్భ్రాంతియు, ప్రార్థనకు ఉత్తరముగా దేవుడు వారికి కలుగజేయు విమోచనయు అడిసన్ రచించిన సుప్రసిద్ధమైనదియు శ్రేష్ఠమైనదియునైన కీర్తనలో ఎంతో సుందరముగా వర్ణింపబడియున్నవి గనుక, దానిలో ఒక భాగమును ఉదహరించుటకు మేము స్వాతంత్ర్యము తీసికొనుచున్నాము: "ఓ నా ప్రాణమా! భక్తితో తలంచుము, భయపడిన కన్నులతో, విశాలముగా వ్యాపించిన అగాధము తన సమస్త భయంకరత్వముతో లేచుట నీవెట్లు చూచితివో. "ప్రతి ముఖమునందు గందరగోళము నివసించెను, ప్రతి హృదయమునందు భయము నివసించెను; అలలమీద అలలు, అగాధములమీద అగాధములు, ఓడ నడుపువాని నైపుణ్యమును జయించినప్పుడు. "అయినను, ఓ ప్రభువా, అప్పుడు నా దుఃఖములన్నిటినుండి నీ కనికరము నన్ను విడిపించెను; ప్రార్థనయందలి నమ్మికతో నా ప్రాణము నిన్ను పట్టుకొనెను. "భయంకరమైన సుడులలో, విరిగిన అలపైన ఎత్తుగా మేము వ్రేలాడుచుండినను, నీవు వినుటకు ఆలస్యము చేయువాడవు కావనియు, రక్షించుటకు అశక్తుడవు కావనియు నేనెరిగియుంటిని. "తుఫాను శమించెను, నీ చిత్తమునకు లోబడి గాలులు వెనుకకు తగ్గెను; నీ ఆజ్ఞచేత గర్జించిన సముద్రము నీ ఆజ్ఞచేతనే నిమ్మళమాయెను!" సముద్రముమీది తుఫానును గూర్చిన ఈ ఆశ్చర్యకరమైన వర్ణనలో ప్రవక్త ఎన్నుకొనిన సంగతులలో, దానిని లేపుటయందును శమింపజేయుటయందును దేవుని కర్తృత్వము ఉపేక్షింపదగినది కాదు. ఆయన మొదట తన సర్వశక్తిగల ఆజ్ఞచేత తుఫానును సముద్రముమీదుగా వీచునట్లు చేయువానిగా చూపబడుచున్నాడు; తత్ఫలితముగా దాని అలలు భయంకరమైన కలవరముతో పర్వతములంత ఎత్తుగా లేచును; మరల గాలులను అణచి నిమ్మళము చేయువానిగాను, అలల కలవరమును శమింపజేయువానిగాను చూపబడుచున్నాడు. ఇట్టి దృగ్విషయములయందు దైవశక్తిని గూర్చిన ప్రత్యేక ప్రస్తావనను విడిచిపెట్టినయెడల ఈ వర్ణన పూర్తిగా ఛిన్నాభిన్నమగును. "ఒక దేవత తుఫానును లేపుచున్నట్టును, మరియొక దేవత దానిని అణచుచున్నట్టును చూపబడు వర్జిల్ మరియు ఇతర కవుల అన్యమత విధానముకంటె కీర్తనకారుని విధానము ఎంత ఎక్కువ ఆదరణకరమైనదో, ఎంత ఎక్కువ హేతుబద్ధమైనదో! ఈ కవితాభాగములోని ఉదాత్తతను మాత్రమే మనము పరిశీలించినను, ఈ విధముగా పంచభూతముల మధ్య కల్లోలమును లేపి వాటిని వాటి గందరగోళమునుండి మరల క్రమములోనికి తెచ్చుచు, ఈ విధముగా ప్రకృతిని కలవరపరచుచు నిమ్మళపరచుచునుండు సర్వోన్నతుని గూర్చి ఇది మనకిచ్చు భావనకంటె శ్రేష్ఠమైనది ఏది కాగలదు?" — స్పెక్టేటర్, సంచిక 485.

కీర్తన 107:33-41

33. ఆయన నదులను అరణ్యముగాను, నీటి ఊటలను ఎండిన నేలగాను మార్చును; 34. ఫలవంతమైన భూమిని, దాని నివాసుల దుష్టత్వమునుబట్టి, ఉప్పునేలగా మార్చును. 35. ఆయన అరణ్యమును నీటి మడుగుగాను, నిస్సారమైన భూమిని నీటి ఊటలుగాను మార్చును. 36. ఆకలిగొనినవారు నివాసపురమును కట్టుకొనునట్లు ఆయన వారిని అక్కడ నివసింపజేయును; 37. వారు పొలములు విత్తి, ద్రాక్షతోటలు నాటి, వాటి వృద్ధి యొక్క ఫలమును తిందురు. 38. ఆయన వారిని ఆశీర్వదించును, వారు బహుగా విస్తరించిరి; ఆయన వారి పశువులను తగ్గిపోనియ్యడు. 39. తరువాత వారు వేదనచేతను దుర్దశచేతను దుఃఖముచేతను తగ్గిపోయి క్రుంగిపోవుదురు. 40. ఆయన అధిపతులమీద తిరస్కారము కుమ్మరించి, త్రోవలేని అరణ్యములో వారిని తిరుగులాడజేయును; 41. మరియు శ్రమపడువానిని దుర్దశలోనుండి లేవనెత్తి, మందవలె అతనికి కుటుంబములను కలుగజేయును.

33. ఆయన నదులను అరణ్యముగా మార్చును. ఇక్కడ ఉన్నది, దైవయోగమునకు ఆపాదించుట మూర్ఖత్వము యొక్క పరాకాష్ఠయగు మార్పులను గూర్చిన వృత్తాంతము. ఫలవంతమైన భూములు నిష్ఫలమగుచున్నవి, బంజరు భూములు పచ్చదనమును ఫలవంతమును గల క్రొత్త రూపమును ధరించుచున్నవి. ఒక ప్రాంతము తాము పూర్వము ఉండిన స్థితికి విరుద్ధముగా నిస్సారమగుటయు, మరియొకటి సారవంతమై ఫలభరితమగుటయు ఎట్లు సంభవించుచున్నది? దేవుడు ఒక ప్రాంతపు నివాసులనుండి తన ఆశీర్వాదమును తీసివేయుటచేత వారిమీద తన ఉగ్రతను కుమ్మరించుటవలనను, ఆకలిగొనినవారిని పోషించుటకై మరియొక దానిని ఫలవంతము చేయుటవలనను గదా? ఒకప్పుడు మిక్కిలి ఫలవంతముగా నుండిన ఆసియా గ్రీసు దేశముల అనేక భాగములు ఇప్పుడు సాగుచేయబడకయు నిష్ఫలముగాను పడియుండుట జనసంఖ్య తక్కువగుటకు ఆపాదింపబడవచ్చును; అయితే కొన్ని స్థలములలో ఫలవంతముగా నుండిన భూమి ఇప్పుడు బంజరుగాను ఎండిపోయినదిగాను మారుట, మరికొన్ని ఫలించుట ఆరంభించుట అను సుస్థిరముగా ధ్రువపరచబడిన సంగతిని, ప్రవక్త స్తుతించుచున్న దేవుని సంరక్షణకే మనము ఆపాదింపవలెను.

అయితే భూమి ఉపరితలమునందు కలుగు ఈ ఆశ్చర్యకరమైన పరివర్తనలు దేవుని పరిపాలించు సంకల్పము యొక్క ఫలితమని గమనించుట మాత్రమే చాలదు; ప్రవక్త విడిచిపెట్టని రెండవ సంగతిని కూడ మనము గమనింపవలెను, అదేమనగా, భూమి దాని నివాసుల దోషమునుబట్టి ఆయనచేత శపింపబడుచున్నది; ఏలయనగా వారు ఆయన ఔదార్యముగల హస్తముచేత అంత సమృద్ధిగా పోషింపబడుటకు తాము అయోగ్యులమని కనుపరచుకొనుచున్నారు. నీరు సమృద్ధిగా ఉన్న పొలములను లేక దేశములను సూచించుటకై అతడు మడుగులు, నీటి ఊటలు అను మాటలను వాడియున్నాడు; ఏలయనగా ఫలమును ఉత్పత్తిచేయు మొక్కలను పోషించుటకు తేమ అవసరము. (గమనిక: "למלחה ఉప్పునేలగా, లేక బంజరుగా. ఈ పదమునకు ఇక్కడ నిస్సారత అను భావము కలదు. ప్లినీ ఇట్లనుచున్నాడు: 'Omnis locus in quo reperitur sal, sterilis est, nihilque gignit.' ('ఉప్పు కనబడు ప్రతి స్థలము నిస్సారమైనది, అది దేనిని పుట్టింపదు.') — Hist. Nat. Lib. 31, cap. 7. ఇక్కడ సొదొమ గొమొఱ్ఱాల నాశనమును గూర్చిన సూచన కలదు: 'ఆ దేశమంతయు గంధకముగాను ఉప్పుగాను మంటగాను ఉండును; అది విత్తబడదు, ఫలింపదు, దానిలో ఏ గడ్డియు మొలువదు; యెహోవా తన కోపముచేతను ఉగ్రతచేతను నాశనముచేసిన సొదొమ గొమొఱ్ఱాల నాశనమువలె నుండును' (ద్వితీయోపదేశకాండము 29:23). కల్దీయ అనువాదము ఈ వచనమును ఈ విధముగా భావానువాదము చేసినది: 'ఫలించుచుండిన ఇశ్రాయేలు దేశమును, దాని నివాసుల దుష్టత్వమునుబట్టి నాశనము చేయబడిన సొదొమవలె ఆయన పాడుచేసెను.'" — ఫిలిప్స్. ఈ వచనము యొక్క మాటలు యోబు 12:21, 24లో కనబడుచున్నవి; వాటినుండియే ఇవి తీసికొనబడినవని మిక్కిలి సంభావ్యముగా తలంచబడుచున్నది.) ఉప్పునేల అను పదము రూపకముగా వాడబడినది; ఏలయనగా ఉప్పుకంటె నిస్సారమైనది మరేదియు లేదు; అందుచేతనే క్రీస్తు చెప్పిన ఆ మాట: "ఉప్పు తన ఉప్పదనమును కోల్పోయినయెడల, అది ఇక దేనికి ఉపయోగపడును?" (మార్కు 9:50) బంజరు చేయుటకు సహితము పనికిరాదు. కావున మనుష్యులు ఏదైనా స్థలమును ఫలింపకుండ ఉండునట్లు శపింపనుద్దేశించినప్పుడు, సాధారణముగా దానిలో ఉప్పు చల్లుచుండిరి. ఈ ప్రాచీన ఆచారమును సూచించుచునే ప్రవక్త ఆ భూమి ఉప్పుతో కప్పబడెనని చెప్పుచున్నాడని తోచుచున్నది.

35. ఆయన అరణ్యమును నీటి మడుగుగా మార్చును. పూర్వపు మార్పునకు భిన్నముగా ఉన్న ఈ మార్పు దేవుని అద్భుతశక్తిని మరి ప్రకాశమానమైన స్థానములో ఉంచుచున్నది. ఏలయనగా పొలములు పూర్వకాలమందువలె ఫలింపకుండ మానినయెడల, ప్రాచీనకాలమందు సాధారణముగా జరిగినట్లు, లౌకికులు దీనిని వాటి ఉత్పాదకశక్తిని క్షీణింపజేసిన తరచైన పంటలకు ఆపాదింతురు. అయితే ఎండిన నేలలు ఎంత ఫలవంతమగుననగా, వాతావరణమును నేల స్వభావమును మార్పుచెందెనని దాదాపు చెప్పవలసివచ్చునంతగా అగుట ఎట్లు? దేవుడు అక్కడ తన శక్తిని మంచితనమును ఆశ్చర్యకరముగా కనుపరచుటవలననే గదా? కావున ఒకప్పుడు ఒక్క గుడిసెయైనను లేని పాడైన సాగుచేయబడని స్థలములలో జనభరితమైన పట్టణములు లేచునట్లు అరణ్యములు నీటి మడుగులుగా మార్చబడెనని ప్రవక్త మిక్కిలి న్యాయముగా చెప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా సూర్యనక్షత్రముల గమనము మారుట ఎంత అసంభవమో, నేల స్వభావము మారుటయు అంతే అసంభవము. ఆకలిగొనినవారు తృప్తిపరచబడుదురు అను వాక్యమునకు, వారే గొప్ప కొరతలు అనుభవించిన పిమ్మట తమ అవసరమును తీర్చుకొనగలిగినదానిని పొందిరని గాని, లేక ఇక దినాహారము దొరకని దేశములో నివసించుచుండిన ఆ బీదలు దానిని విడిచి క్రొత్త నివాసస్థలమును వెదకుకొనుటకు బలవంతము చేయబడి, అక్కడ దేవునిచేత సమృద్ధిగా పోషింపబడుచున్నారని గాని అర్థము కావచ్చును. ఈ వాక్యము తరచుగా జరుగుదానిని సూచించుచున్నదని తలంచుటకే నేను మొగ్గుచూపుచున్నాను; అదేమనగా, లోకము తీర్చుటకు నిరాకరించు అవసరములుగల ఆకలిగొనినవారును, దేశమునుండి వెళ్లగొట్టబడినవారును ఈ అరణ్యస్థలములలో సుఖముగా నివాసము పొందుదురు; అక్కడ దేవుడు వారిని సమృద్ధితో ఆశీర్వదించును. వృద్ధి యొక్క ఫలము అని నేను అనువదించిన భాగమును హెబ్రీ వ్యాఖ్యాతలలో అనేకులు సమానార్థకములైన రెండు పదముల పునరుక్తిగా ఎంచి, సంయోజక అవ్యయమును చేర్చి, ఫలమును వృద్ధియు అని చేయుదురు. అయితే ప్రతి సంవత్సరము ఇయ్యబడు ఫలమును సూచించుటయే ప్రవక్త ఉద్దేశము; అనగా ఈ ప్రాంతముల ఫలవంతము తాత్కాలికమైనది కాదు, కొద్ది సంవత్సరములకు మాత్రమే పరిమితమైనదియు కాదు, అది నిరంతరమైనది అని అతడు చెప్పినట్టున్నది. ఏలయనగా תבואות tebuaoth అనునది హెబ్రీభాషలో భూమి ప్రతి సంవత్సరము ఉత్పత్తిచేయు పూర్తిగా పండిన ఫలమును సూచించు పదము. మరియు క్రొత్తగా వచ్చి స్థిరపడినవారు విత్తి నాటుదురని అతడు చెప్పునప్పుడు, వారు రాకముందు ఈ స్థలములలో వ్యవసాయము తెలియదనియు, తత్ఫలితముగా అసాధారణముగా ఫలవంతమగుటయందు అవి పూర్తిగా భిన్నమైన రూపమును ధరించెననియు మనకు గ్రహింపజేయుచున్నాడు. చివరిగా, ఒకప్పుడు దారిద్ర్యముచేతను కొరతచేతను అణగద్రొక్కబడినవారు ఇప్పుడు ఈ జీవితపు మేళ్లయందు దినదినము వృద్ధిపొందుచుండుట పూర్తిగా దైవాశీర్వాదమువలననే అని అతడు చేర్చుచున్నాడు.

39. తరువాత వారు తగ్గిపోవుదురు. ఈ వచనములో ఉన్న సత్యములను పరిశీలించుటకు ముందు, మాటలను గూర్చి కొన్ని సంక్షిప్తమైన వ్యాఖ్యలు చేయవలసియున్నది. కొందరు עוצר otser అను పదమునకు నిరంకుశత్వము అని అర్థము చెప్పుదురు; నిశ్చయముగా עצר atsar అనునది అధికారము చేయుట అను అర్థమిచ్చును. అయితే అది రూపకముగా వేదన అను అర్థములో వాడబడుచున్నది గనుక, వాక్యభాగము యొక్క ధోరణికి మిక్కిలి సరిపడు అర్థము ఇదేనని నాకు తోచుచున్నది. ఈ వచనములోని చివరి రెండు మాటలను, నేను అనువదించినట్లు ప్రథమా విభక్తిలోనైనను, లేక షష్ఠీ విభక్తిలో, దుర్దశ యొక్కయు దుఃఖము యొక్కయు వేదన అనియైనను చదువవచ్చును. దుర్దశ యొక్క వేదనచేతను, దుఃఖముచేతను అను ఈ పాఠము నాకు శ్రేష్ఠమైనదిగా కనబడుచున్నది. ఇప్పుడు ఈ వాక్యభాగములోని ముఖ్యమైన సంగతులను సంక్షేపముగా గమనింతము. నేల స్వభావము విషయములో ఈ ప్రాంతములు పొందిన మార్పుల వర్ణన పూర్వము మనకు ఇయ్యబడినట్లే, మనుష్యులును ఎల్లప్పుడు ఒకే స్థితిలో నిలువరని ఇప్పుడు మనకు తెలియజేయబడుచున్నది; ఏలయనగా వారు యుద్ధములచేతనైనను, అంతఃకలహములచేతనైనను, ఇతర విపత్తులచేతనైనను క్షీణింపజేయబడి, సంఖ్యలో తగ్గిపోవుటయే గాక తమ స్థానమును ఆస్తిని కోల్పోవుదురు. కావున వారు తెగులుచేత నశించినను, యుద్ధములో ఓడిపోయినను, అంతర్గత కలహములచేత నిర్మూలము చేయబడినను, వారి హోదాయు స్థితియు మార్పుచెందునని స్పష్టము. ఇంతవరకు వారి సమస్త వర్ధిల్లుటకును రహస్యమైన ఊటగా నుండిన తన కృపను దేవుడు ఉపసంహరించుకొనుటయే గాక ఈ మార్పునకు కారణము మరేమి? మరియు పట్టణములు నాశనము చేయబడుటకు వేయి విపత్తులు ఉన్నవి గనుక, అన్నిటిలో మిక్కిలి ప్రత్యక్షమైనదియు గమనార్హమైనదియునైన ఒక విధమైన మార్పును ప్రవక్త ముందుకు తెచ్చుచున్నాడు. సాపేక్షముగా అప్రసిద్ధముగా జీవించు వ్యక్తులకు సంబంధించిన విషయములో దేవుని హస్తము గమనింపబడదు గనుక, అతడు అధిపతులనే ముందుకు తెచ్చుచున్నాడు; వారి పేరును కీర్తియు వారికి సంభవించు జ్ఞాపకార్థమైన ఏ సంఘటనయైనను మరుగైయుండనియ్యవు. ఏలయనగా లోకము వారి నిమిత్తమే సృజింపబడినట్టు కనబడుచున్నది. కావున దేవుడు వారిని వారి ఉన్నత స్థితినుండి పడద్రోయునప్పుడు, మనుష్యులు నిద్రనుండి మేల్కొల్పబడినట్టు ఆయన తీర్పులను గమనించుటకు సిద్ధపడుదురు. ఇక్కడ వాడబడిన మాటల తీరును కూడ గమనింపవలెను; దేవుడు అధిపతులమీద తిరస్కారము కుమ్మరించునని చెప్పుటయందు, వారు తమ ఘనతను నిలుపుకొనినంతకాలము వారికి గౌరవమును మర్యాదయు చెల్లింపబడవలెనని ఆయన చిత్తమైయుండెనని చెప్పినట్టున్నది. "రాజా, ఆకాశపక్షులును భూజంతువులును సహితము నీకు భయపడునట్లు దేవుడు చేసెను" (దానియేలు 2:8) అను దానియేలు మాటలు అందరికి తెలిసినవే.

నిశ్చయముగా అధిపతులు తమ్మును తాము శక్తితో ధరించుకొనినను, దేవుడు వారికి అనుగ్రహించిన ఆ అంతరంగ ఘనతయు మహిమయు ఏ మానవ బాహువుకంటెను గొప్ప రక్షణ. దేవుడు తన అదృశ్యమైనదియు అజేయమైనదియునైన కర్తృత్వముచేత మనుష్యుల హృదయములను అదుపులో ఉంచనియెడల, ఒక్క గ్రామమైనను మూడు దినములపాటు నిలువదు. కావున దేవుడు అధిపతులను తిరస్కారపాత్రులుగా చేయునప్పుడెల్ల, వారి వైభవమైన అధికారము తప్పక కూలిపోవును. సర్వలోకమునకు భయమును దిగులును కలిగించిన మహా శక్తిమంతులు, ఒకసారి తమ ఘనతను అధికారమును కోల్పోయినప్పుడు, తమ స్వంత ఆశ్రితులకు సహితము ఎగతాళి వస్తువులైరను సంగతిని చరిత్ర ధ్రువపరచుచున్నది. (గమనిక: "Par angoisse de mal et par douleur." — ఫ్రెంచి. ("దుర్దశ యొక్క వేదనచేతను దుఃఖముచేతను.")) ఇంతటి గమనార్హమైన పరివర్తన దేవుని శక్తి యొక్క ఆశ్చర్యకరమైన ప్రదర్శనగా ఎంచబడవలసియున్నను, మన మనస్సుల మందబుద్ధి ఎట్టిదనగా, ఆయన పరిపాలించు సంరక్షణను మనము ఒప్పుకొనము. ఈ తలక్రిందులకు భిన్నముగా, బీదలును నీచులును హెచ్చింపబడుదురనియు, వారి గృహములు వృద్ధిపొందుననియు, ఏమాత్రమును ఎన్నికలేనివారు ఆకస్మికముగా ఐశ్వర్యమునందును అధికారమునందును వృద్ధిపొందుదురనియు ప్రవక్త తరువాత చూపుచున్నాడు. మనుష్యుల మనస్సుల వక్రత వారిని స్పృహలేనివారినిగా చేయనియెడల, ఈ సంగతులయందు వారు నిశ్చయముగా దేవుని సంరక్షణను గుర్తించియుందురు.

కీర్తన 107:42-43

42. నీతిమంతులు దానిని చూచి సంతోషించుదురు; దుష్టత్వమంతయు తన నోరు మూసికొనును. 43. జ్ఞానియైనవాడెవడో వాడు ఈ సంగతులను గమనించును; వారే యెహోవా కృపను గ్రహించుదురు.

42. నీతిమంతులు దానిని చూచి సంతోషించుదురు. దేవుని పర్యవేక్షణకును పరిపాలించు సంరక్షణకును సంబంధించిన ఇన్ని స్పష్టమైన గురుతులు నీతిమంతుల యెదుట జరుగుచుండగా అవి వారి దృష్టిని ఆకర్షింపకుండ ఉండజాలవనియు, విశ్వాసముచేత వారి దృష్టి వెలిగింపబడుటచేత వారు ఈ దృశ్యములను నిష్కపటమైన ఆనందముతో తిలకించుదురనియు, దుష్టులైతే కలవరపడి మౌనముగా నుందురనియు ప్రవక్త ఇప్పుడు ముగింపు చెప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా ఈ రెండు తరగతుల మనుష్యుల మధ్య అతడు మిక్కిలి వివేకముతో భేదము చూపుచున్నాడు. దుష్టులు దేవుని విశ్వమునకు సర్వోన్నత పరిపాలకునిగా గుర్తించుటకు ఏ విధముగా బలవంతము చేయబడినను, వారు చూచుచుండియు చూడరు; తమ ప్రవర్తన మరి ఎక్కువగా నిరుత్తరమైనదగుట తప్ప ఆ దృశ్యమునుండి వారు ఏమియు పొందరు. అయితే నీతిమంతులు ఈ సంఘటనలను గూర్చి మంచి సరియైన తీర్పు చేయగలుగుటయే గాక, దేవుని న్యాయమును మంచితనమును జ్ఞానమును తిలకించుటకు స్వేచ్ఛగా తమ కన్నులు తెరచుదురు; వాటిని చూచుటయు ఎరుగుటయు వారికి సేదదీర్పుగా నుండును. ఏలయనగా ఈ అభ్యాసములో వారు అనుభవించు సంతోషము, వారు ఈ విధముగా ఈ సంగతులను గమనించుట వారి హృదయముల స్వచ్ఛంద ప్రవాహమని చెప్పుటకు ఒక హామీ. దేవుని తిరస్కరించువారి విషయములో, లోకము ఆయన పర్యవేక్షణ క్రింద ఉన్నదని నిజముగా ఒప్పుకొనునంత లోతుగా వారు ప్రభావితులగుదురని భావము కాదు; తమ స్వభావసిద్ధమైన మొగ్గు వారిని నడిపించునట్లు ఆ సంరక్షణ యొక్క ఉనికిని నిరాకరించుటకు తెగింపకుండునంతవరకు మాత్రమే వారు అదుపులో ఉంచబడుదురని గాని, లేక కనీసము దానికి విరోధముగా మాటలాడ ప్రయత్నించునప్పుడెల్ల వారు బలముగా త్రిప్పికొట్టబడుదురని గాని భావము. దేవుని తీర్పులు వారి కన్నుల యెదుట ఉన్నను, వారి బుద్ధి ఎంతగా అంధకారమయమైనదనగా, వారు స్పష్టమైన వెలుగును గ్రహింపలేరు. మరియు దుష్టులే మూగవారైరని చెప్పబడినదానికంటె ఈ విధమైన మాటల తీరు మరి బలమైనది. వాస్తవముగా, దేవుని సంరక్షణ ఏర్పాటులకు విరోధముగా వారు సణుగుట మానరు; ఏలయనగా వారు ఎంత గర్వముతోను తిరస్కారముతోను మన విశ్వాసమునకు విరోధముగా నిలుచుచున్నారో, దేవునికి విరోధముగా భయంకరమైన దూషణలను కుమ్మరించుటకు ఎంత తెగించుచున్నారో మనము చూచుచున్నాము. దుష్టత్వము యొక్క నోరు మూయబడునను ప్రవక్త మాట యొక్క సత్యమునకు ఇది భంగము కలిగింపదు; ఏలయనగా వాస్తవముగా వారు దేవునిమీద ఎంత గర్వముగాను బలాత్కారముగాను దాడిచేయుదురో, వారి భక్తిహీనత అంత ఎక్కువగా బట్టబయలగును. అంతేగాక ఇక్కడ పేర్కొనబడిన సంతోషము దీనినుండి కలుగుచున్నది, అదేమనగా, దేవుని సంరక్షణను గూర్చిన జ్ఞానముకంటె మన విశ్వాసమును వృద్ధిపరచుటకు మరి తగినది మరేదియు లేదు; ఏలయనగా అది లేనియెడల, లోకము దైవయోగముచేత పరిపాలింపబడుచున్నదో లేదో నిశ్చయము లేక, మనము సందేహములచేతను భయములచేతను వేధింపబడుదుము. ఈ కారణముచేత, ఈ సిద్ధాంతమును కూలద్రోయ ప్రయత్నించువారు, దేవుని పిల్లలకు నిజమైన ఆదరణను లేకుండ చేసి, వారి విశ్వాసమును కదలించుటచేత వారి మనస్సులను కలవరపరచుచు, తమకొరకు భూమిమీదనే ఒక నరకమును కల్పించుకొనుచున్నారని స్పష్టమగుచున్నది. ఎడతెగక సందేహముచేతను ఆందోళనచేతను వేధింపబడుటకంటె భయంకరమైన యాతన మరేమి కాగలదు? మరియు దేవుని సంరక్షణయందు సంపూర్ణ నమ్మకముతో విశ్రమించుటకు మనము బోధింపబడువరకు మనము ఎన్నడును ప్రశాంతమైన మనస్థితికి చేరలేము. అంతేగాక దేవుడు తన మంచితనమును మినహాయింపు లేకుండ మనుష్యులందరియెడల కనుపరచుచున్నాడనియు, అయినను దానివలన ప్రయోజనము పొందువారు వారిలో సాపేక్షముగా కొద్దిమందే అనియు ఈ వచనములో ప్రకటింపబడుచున్నది. కావున అతడు పూర్వము దేవుని మంచితనమును కొనియాడుటకు అందరిని పిలిచినది, వారిలో అధికసంఖ్యాకుల కృతఘ్నత మరి స్పష్టముగా కనబడవలెనను ఉద్దేశముతోనే.

"దుష్టత్వము ఇక్కడ వ్యక్తిరూపమున చెప్పబడినది, అది దుష్టులను సూచించుచున్నది; అయితే భావవాచకము మరి కవితాత్మకమైనది." — డా. గెడ్డెస్. అదే విమర్శకుడు "దుష్టత్వమంతయు నాలుక కట్టబడియుండగా" అని చదువుచున్నాడు. "నాలుక కట్టబడుట," అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, "అక్షరార్థముగా నోరు మూయబడుట: దీనిని బహుశా అనుచితము కాకుండ దేశభాషలోనికి మార్చవచ్చును."

43. జ్ఞానియైనవాడెవడో వాడు ఈ సంగతులను గమనించును. మనుష్యులు దేవుని కార్యములను తిలకించుటకు తమ సంపూర్ణ దృష్టిని త్రిప్పినప్పుడే జ్ఞానులగుట ఆరంభింతురనియు, మిగిలినవారందరును బుద్ధిహీనులనియు ఇప్పుడు మనకు తెలియజేయబడుచున్నది. ఏలయనగా వారు తమ అధికమైన సూక్ష్మబుద్ధినిబట్టియు నేర్పునుబట్టియు ఎంత అతిశయించుకొనినను, తమకు చూపబడిన వెలుగునకు తమ కన్నులు మూసికొనునంతకాలము అదంతయు నిష్ప్రయోజనమే. ఈ ప్రశ్నార్థక రూపమైన సంబోధనను వాడుటయందు, లోకములో ప్రబలియున్న ఆ తప్పుడు అభిప్రాయమును అతడు పరోక్షముగా సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా పరలోకమును తిరస్కరించువారిలో మిక్కిలి తెగువగలవాడు సహితము తాను మనుష్యులందరిలో జ్ఞానియని ఎంచుకొనుచున్నాడు; దేవుని సంరక్షణను సరిగా గమనించనివారందరు బుద్ధిహీనులు తప్ప మరేమియు కారని కనుగొనబడుదురని అతడు చెప్పినట్టున్నది. తత్త్వవేత్తలలో గొప్పవారైన కొందరు దేవుని సంరక్షణను మరుగుపరచుటకును దాచుటకును తమ ప్రతిభను వినియోగించునంత కీడుచేయువారై, ఆయన కర్తృత్వమును పూర్తిగా విస్మరించి, సమస్తమును ద్వితీయ కారణములకు ఆపాదించిరని మనము కనుగొనుచున్నాము గనుక, ఈ హెచ్చరిక మరి అవసరము. వీరిలో అగ్రగణ్యుడు అరిస్టాటిల్; అతడు ప్రతిభయు పాండిత్యమును గలవాడు; అయితే వక్రమైనదియు చెడిపోయినదియునైన హృదయముగల అన్యుడైయుండి, అనేకమైన విపరీత ఊహాగానములచేత దేవుని పరిపాలించు సంరక్షణను చిక్కుపరచుటయు గందరగోళపరచుటయు అతని నిరంతర లక్ష్యమైయుండెను; ఎంతగా అనగా, సమస్త వెలుగును ఆర్పివేయుటకే అతడు తన స్వభావసిద్ధమైన సూక్ష్మబుద్ధిని వినియోగించెనని మిక్కిలి సత్యముగా చెప్పవచ్చును. అంతేగాక, ప్రవక్త అతినీచమైన స్పృహలేనితనముగల మందబుద్ధులైన ఎపికూరీయులను ఖండించుటయే గాక, మరి గొప్పదియు మరి అసహ్యమైనదియునైన అంధత్వము ఈ గొప్ప తత్త్వవేత్తలయందే కనబడవలసియుండెనని మనకు తెలియజేయుచున్నాడు. గమనించు అను పదముచేత, దేవుని కార్యములను కేవలము గ్రహించుట చాలదనియు, — వాటిని గూర్చిన జ్ఞానము నిదానముగాను పరిపక్వముగాను జీర్ణించుకొనబడునట్లు అవి జాగ్రత్తగా పరిశీలింపబడవలెననియు అతడు మనకు తెలియజేయుచున్నాడు. కావున అది మన హృదయములమీద చెక్కబడునట్లు, ఈ కార్యములను మన శ్రద్ధగల నిరంతర ధ్యానమునకు విషయముగా చేసికొనవలెను. జ్ఞానియైనవాడెవడో, వారే గ్రహించుదురు అని ప్రవక్త చెప్పునప్పుడు, ఏకవచనము బహువచనముగా మారుట మిక్కిలి సుందరముగా సరిపడుచున్నది. మొదటిదానిచేత దేవుని తీర్పులను గమనించువారు కొద్దిమందియే అని అతడు మౌనముగా ఫిర్యాదు చేయుచున్నాడు; దేవుని కార్యములను నిజముగాను శ్రద్ధగాను పరిశీలించు వ్యక్తిని మనము ఎంత అరుదుగా కలిసికొనుచున్నాము! అని చెప్పినట్టున్నది. తరువాత అవి అందరి యెదుట ఎంత ప్రత్యక్షముగా నున్నవనగా, మనుష్యుల మనస్సులు వారి స్వంత దుష్టత్వముచేత వక్రమైయుండనియెడల వారు వాటిని ఉపేక్షించుట అసాధ్యమను సంగతిని అతడు సూచించుచున్నాడు. దేవుని తీర్పులను కాఠిన్యమును గూర్చి వివరించిన పిమ్మట ప్రవక్త ఇప్పుడు ఆయన కృపను ఎందుకు ప్రస్తావించుచున్నాడని ఎవరైనను అడుగగోరినయెడల, నేను ఇచ్చు ఉత్తరమేమనగా, ఆయన చేయు సమస్తమునందు ఆయన కృప మిక్కిలి ప్రకాశముగా వెలుగుచు మిక్కిలి ప్రముఖమైన స్థానమును ఆక్రమించుచున్నది; ఏలయనగా ఆయన స్వభావసిద్ధముగా కృపకు మొగ్గుగలవాడు, దానిచేతనే ఆయన మనలను తనయొద్దకు ఆకర్షించుచున్నాడు.