కీర్తన 104

కీర్తన 104

కీర్తన 104

ఈ కీర్తన ముందటి కీర్తనకు భిన్నమైనది; ఏలయనగా ఇది దేవుడు తన సంఘమునకు అనుగ్రహించు ప్రత్యేకమైన ఉపకారములను గూర్చి వివరించుటయు లేదు, పరలోక జీవము యొక్క నిరీక్షణకు మనలను పైకెత్తుటయు లేదు; అయితే లోకసృష్టియందును ప్రకృతి క్రమమునందును కనబడు ఆయన జ్ఞానము, శక్తి, మంచితనము యొక్క సజీవమైన ప్రతిరూపమును మన యెదుట ఉంచుటచేత, ఈ బలహీనమైన నశ్వరమైన జీవితమునందు ఆయన తన్నుతాను మనకు తండ్రిగా ప్రత్యక్షపరచుకొనినందుకై ఆయనను స్తుతించుటకు ఇది మనలను ప్రోత్సహించుచున్నది. ("రచనా క్రమబద్ధతయందును, అలంకారముల సమృద్ధియందును, భావముల ఔన్నత్యమునందును, పదప్రయోగము యొక్క సొగసునందును స్పష్టతయందును, ఈ దైవప్రేరిత గీతముల సంపూర్ణ సంకలనమంతటిలో ఈ కీర్తన బహుశః ప్రధానమైన కావ్యము. ఇందులో మోషే ఆరాధనా విధులను గూర్చిన సూచనయైనను, ఐగుప్తునుండి ఇశ్రాయేలీయుల విమోచనను గూర్చిన ప్రస్తావనయైనను లేదు గనుక, ఇది నిర్గమమునకంటె పూర్వకాలమునకు చెందినదని తోచుచున్నది. ఇది రెండు బృందములచేత మార్చిమార్చి పాడబడు భాగములతో కూడియున్నది. ఆ భాగములను సులభముగా గుర్తింపవచ్చును; ఏలయనగా ఒక అర్ధబృందము ఎల్లప్పుడు దేవుని గూర్చి ప్రథమపురుషలో మాటలాడును, మరియొకటి ఆయనను మధ్యమపురుషలో సంబోధించును." — హార్స్లీ.)

కీర్తన 104:1-4

1. నా ప్రాణమా, యెహోవాను సన్నుతించుము! యెహోవా నా దేవా! నీవు అత్యధికముగా గొప్పవాడవు; స్తుతిని మహిమను నీవు ధరించుకొనియున్నావు. 2. వస్త్రమువలె వెలుగును కప్పుకొనువాడై, తెరవలె ఆకాశమును పరచువాడై; 3. జలములలో తన మేడగదుల దూలములను వేయువాడై, మేఘములను తన రథముగా చేసికొనువాడై, గాలి రెక్కలమీద నడచువాడై; 4. వాయువులను తన దూతలుగాను, జ్వలించు అగ్నిని తన పరిచారకులుగాను చేసికొనువాడై యున్నాడు. ("ఈ కీర్తన రచనయందు ఒక విశేషమైన సంగతి కలదు," అని హార్స్లీ చెప్పుచున్నాడు, "మొదటి అర్ధబృందము యొక్క భాగములలో మొదటిదాని తరువాతి ప్రతి భాగము [అనగా 2, 3, 4, 5, 10, 13, 14, 19 వచనములు] ఒక కృదంత రూపముతో ఆరంభమగుచున్నది. ఈ కృదంతములు కర్మవిభక్తిలో నుండి, కీర్తన యంతటి ఆరంభమందున్న ברכי అను క్రియకు కర్మయైన יהוה అను పదముతో అన్వయించుచున్నవి. యెహోవాను సన్నుతించుము — ధరించువానిని — పరచువానిని — వేయువానిని — నియమించువానిని — సంచరించువానిని — చేయువానిని — ఉంచువానిని — పంపువానిని — తడుపువానిని — చేయువానిని — చేయువానిని. ఈ విధముగా, కీర్తన ఆరంభమందున్న ఈ సకర్మక క్రియ, చివరి భాగము తప్ప అదే అర్ధబృందము యొక్క వరుస భాగములన్నిటిమీద తన అధికారమును విస్తరింపజేయుచు, వాటినన్నిటిని ఒకే దీర్ఘ వాక్యముగా ఐక్యపరచుచున్నది. ఈ విశేషమైన రచనా చాతుర్యము ఒక ప్రత్యేక విధమైన గీతము యొక్క లక్షణముగా కనబడుచున్నది గనుక, ఈ కీర్తనయందు నా ఆంగ్ల శైలి యొక్క సొగసును విడిచియైనను, నా అనువాదములో దానిని నేను జాగ్రత్తగా అనుసరించితిని." కాల్విన్ ఈ మాటలను చాలవరకు కృదంతములుగానే అనువదించుచున్నాడు, అయితే ప్రథమావిభక్తిలో.) ("మూల పదము ascendit అను అర్థముగల עלה అను ధాతువునుండి వచ్చినది; అది మనుష్యులు ఎక్కిపోవు ఏ మేడగదినైనను సూచించును. ఆ ప్రకారమే 2 సమూయేలు 18:32 లో, 'అతడు השער עלית గుమ్మము పైనున్న గదికి ఎక్కిపోయెను.' కావున సెప్టువజింట్ ఇక్కడ దీనిని ὑπερῶον, 'ఒక మేడగది,' అనియు, లాటిను అనువాదము 'superiora ejus,' 'ఆయన పై అంతస్తులు,' అనియు అనువదించుచున్నవి. కాబట్టి עליותיו అనుదానిచేత సర్వోన్నతమైనది కాకపోయినను, వాయుమండలము యొక్క పై భాగము లేక మధ్య భాగము సూచింపబడవలెను; అది ఇక్కడ దూలములతో దృఢముగా వేయబడిన ఇంటి పై అంతస్తువలె వర్ణింపబడుచున్నది (భూమిని, దాని చుట్టునున్న వాయుమండలమును క్రింది గదిగా ఎంచి); మరియు ఈ అంతస్తు 'జలములలో వేయబడెను' అని ఇక్కడ కవితాత్మకముగా చెప్పబడుచున్నది; ఆ జలములు (ఆదికాండము 1) జలములనుండి జలములను వేరుపరచు విశాలమునకు, అనగా వాయుమండలము యొక్క క్రింది భాగమునకు, పైనున్నవి. 13వ వచనమునుబట్టి ఇది మిక్కిలి స్పష్టమగుచున్నది; అక్కడ దేవుడు 'מעליותיו తన ఈ మేడగదులనుండి, వర్షము దిగివచ్చు ఈ మేఘములనుండి, పర్వతములను తడుపునని' చెప్పబడుచున్నది. వాటియందు, కీర్తనకారుడు చెప్పునట్లు, 'ఈ మేడగదుల దూలములు వేయబడెను;' అనగా, పై అంతస్తును కట్టునప్పుడు దాని బరువును మోయుటకు కొన్ని గోడలైనను స్తంభములైనను ఉండవలెను, వాటిమీద దూలములు వేయబడును; అయితే దేవుడు ఇక్కడ తన స్వంత అద్భుతమైన ప్రత్యక్ష శక్తిచేత ఈ మేడగదులను వేసెను, అప్పటినుండి వాటిని ఆధారము చేయుచున్నాడు; వాటిని ఆధారము చేయుటకు అక్కడ జలములు తప్ప మరేమియు లేవు; అవి మిక్కిలి ద్రవమైన చంచలమైన పదార్థమనియు, తన్నుతాను నిలుపుకొనజాలనిదనియు మనకు తెలియును; కావున ఇంత ద్రవమైనవియు, తమ స్వంత సరిహద్దులలో తమ్మును తాము నిలుపుకొనజాలనివియునైన జలములు, అయినను వాయుమండలము మధ్యను వ్రేలాడుచు, తానే మరియొక ద్రవపదార్థమైన ఆ వాయుమండలమును ఆధారము చేయుటకు గోడలవలెను స్తంభములవలెను ఉండుట ఆయన దైవశక్తి యొక్క మరియొక కార్యము." — హమ్మండ్. ఫ్రై, డా. గెడ్డిస్ అనువాదమైన "జలములతో తన గదులకు నేలవేయుచు" అనుదానిని, బిషప్ హార్స్లీ అనువాదమైన "తన గదుల నేలలను జలములమీద వేయుచు" అనుదానిని ఉదహరించిన పిమ్మట, ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: — "అయితే ఈ పదము కనబడు వేర్వేరు స్థలములను పరిశీలించి, ప్రాచీన కట్టడముల నిర్మాణమును ఆలోచించిన పిమ్మట, ఇక్కడి సూచన ఇంటి పైకప్పునకు, లేక దూలములతో కూర్చబడిన దాని చట్రమునకు అని నేను తలంచుచున్నాను. ఆదికాండము 19:8 నిర్ణయాత్మకమైనదిగా కనబడుచున్నది. עליות అనుదానిని మరి అక్షరశః అనువదించుటచేత మూలము యొక్క సౌందర్యమును మనము కొంత పోగొట్టుకొనుచున్నట్టు కనబడుచున్నది. అది నిశ్చయముగా మేడగదులను, లేక అంతస్తులను సూచించును; అయితే ఇక్కడి సూచన వాటి స్థానమునుబట్టి కాదు, ఇంటి యజమానుడు ప్రధానముగా నివసించు భాగము అనుదానిబట్టియే; ఏలయనగా తూర్పుదేశపు ఇండ్ల క్రింది భాగములు పనిగదులుగా వాడబడుచుండెను. — పార్క్‌హర్స్ట్‌ను, అక్కడ ఉదహరింపబడిన రచయితలను చూడుము: కీర్తన 18 పోల్చి చూడుము, 'ఆయన చీకటిని తన చుట్టు తన ముసుగుగా ఉంచెను, — జలములను మేఘముల దట్టమైన మంచును తన వితానముగా ఉంచెను.'" ఫ్రై అనువాదము ఇది: "జలములతో తన నివాసమును నిర్మించుచు.")

1. నా ప్రాణమా, యెహోవాను సన్నుతించుము! దేవుని స్తుతించుటకు తన్నుతాను హెచ్చరించుకొనిన పిమ్మట, అట్టి అభ్యాసమునకు విస్తారమైన విషయము కలదని కీర్తనకారుడు చేర్చుచున్నాడు; దేనికంటెను మరి ఎక్కువగా తెలియబడవలసినవియు మరి ఎక్కువగా ఘనపరచబడవలసినవియునైన దేవుని స్తోత్రములు మౌనముచేత పాతిపెట్టబడినయెడల, ఈ విధముగా అతడు పరోక్షముగా తన్నును ఇతరులను కృతఘ్నతను గూర్చి ఖండించుచున్నాడు. దేవుడు ధరించుకొనియున్నట్టు అతడు వర్ణించు వెలుగును వస్త్రముతో పోల్చుటయందు, దేవుడు అదృశ్యుడైనను ఆయన మహిమ చాలినంత ప్రత్యక్షముగా నున్నదని అతడు సూచించుచున్నాడు. తన సారమునుబట్టి దేవుడు నిస్సందేహముగా సమీపింపరాని వెలుగులో నివసించుచున్నాడు; అయితే ఆయన తన ప్రకాశముచేత లోకమంతటిని వెలిగించుచున్నాడు గనుక, తనయందు తాను మరుగైయున్న ఆయన మనకు ఒక విధముగా దృశ్యుడుగా కనబడు వస్త్రము ఇదే. ఈ సత్యము యొక్క జ్ఞానము మిక్కిలి ప్రాముఖ్యమైనది. దేవుడు హెచ్చింపబడియున్న ఆ అపరిమితమైన ఔన్నత్యమును చేరుటకు మనుష్యులు ప్రయత్నించినయెడల, వారు మేఘములకు పైగా ఎగిరినను, తమ పయనము మధ్యలోనే విఫలులగుదురు. ఆయనను ఆయన నగ్నమైన ప్రభావమందు చూడగోరువారు నిశ్చయముగా మిక్కిలి బుద్ధిహీనులు. మనము ఆయన వెలుగును అనుభవించునట్లు, ఆయన తన వస్త్రముతో దర్శనమునకు బయలువెడలవలెను; అనగా, ఆయన మనకు కనబడగోరు లోకము యొక్క మిక్కిలి సుందరమైన నిర్మాణముమీద మన కన్నులను నిలుపవలెను, ఆయన రహస్య సారమును శోధించుటయందు మితిమీరిన కుతూహలమును దుడుకుతనమును చూపకూడదు. దేవుడు వెలుగును ధరించుకొని మనకు తన్నుతాను కనుపరచుకొనుచున్నాడు గనుక, ఆయనను ఎరుగకుండ జీవించుటకు సాకులు వెదకువారు, ఆయన గాఢాంధకారములో మరుగైయున్నాడని తమ సోమరితనమునకు సాకుగా చెప్పజాలరు. ఆకాశములు తెరయని చెప్పబడినప్పుడు, వాటి క్రింద దేవుడు తన్నుతాను దాచుకొనుచున్నాడని భావము కాదు; అవి ఒక విధముగా ఆయన రాజ డేరాయై యుండి, వాటిచేత ఆయన ప్రభావమును మహిమయు ప్రదర్శింపబడుచున్నవని భావము.

3. జలములలో తన గదుల దూలములను వేయువాడై. దేవుని వస్త్రము అను రూపకము క్రింద తాను సంక్షేపముగా చెప్పినదానిని దావీదు ఇప్పుడు మరి విస్తారముగా వివరింప మొదలుపెట్టుచున్నాడు. ఈ భాగము యొక్క ఉద్దేశము సంక్షేపముగా ఇదే: దేవుని కనుగొనుటకై మనము మేఘములకు పైగా త్రోవ చీల్చుకొని పోనక్కరలేదు; ఏలయనగా ఆయన లోకనిర్మాణమందు మనలను ఎదుర్కొనుచు, మిక్కిలి సజీవమైన దృశ్యములను ప్రతిచోట మన దృష్టికి కనుపరచుచున్నాడు. లోకసృష్టిచేత ఆయన తన సారభూతమైన సంపూర్ణతకును మహిమకును ఏదైనను వృద్ధిని పొందెనన్నట్లు, ఆయనయందు ఏదైనను ఇతరమునుండి పొందబడినది కలదని మనము ఊహింపకుండునట్లు, ఆయన మన నిమిత్తమే ఈ వస్త్రమును ధరించుకొనుచున్నాడని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. దేవుడు జలములలో తన గదుల దూలములను వేయుచున్నాడను రూపకాలంకార వర్ణన గ్రహించుటకు కొంత కష్టముగా కనబడుచున్నది; అయితే మనకు గ్రహింపశక్యముకాని యొక సంగతిచేత మనలను మరి గొప్ప ఆశ్చర్యముతో పరవశులను చేయవలెనన్నదే ప్రవక్త ఉద్దేశము. దూలములు గట్టివియు బలమైనవియు కానియెడల, అవి సామాన్యమైన ఇంటి బరువునైనను మోయజాలవు. కావున దేవుడు జలములను తన పరలోక ప్రాసాదమునకు పునాదిగా చేయునప్పుడు, అంత ఆశ్చర్యకరమైన అద్భుతమును చూచి విస్మయమొందనివాడెవడు? మన గ్రహణశక్తి యొక్క మాంద్యమును మనము లెక్కలోనికి తీసికొనునప్పుడు, ఇట్టి అతిశయోక్తులు ఏమాత్రమును నిరర్థకములు కావు; ఏలయనగా అవి మనలను మేల్కొలిపి, దేవుని గూర్చిన కొంచెము జ్ఞానమునైనను పొందుటకు మనలను సమర్థులనుగా చేయుట కష్టముతోనే జరుగుచున్నది.

ఆయన గాలి రెక్కలమీద నడచుచున్నాడనుదాని భావము, వాయువులు ఆయన దూతలని చెప్పబడిన తరువాతి వచనమునుండి మరి స్పష్టమగుచున్నది. దేవుడు తన ఇష్టానుసారముగా వాయువులను మేఘములను నడిపించుచు, తనకిష్టమైనంత శీఘ్రముగా వాటిని ఇటు అటు పంపుటచేత తన సన్నిధి యొక్క సూచనలను కనుపరచుచున్నాడు గనుక, ఆయన మేఘములమీద ఎక్కి స్వారిచేయుచున్నాడనియు, గాలి రెక్కలమీద మోయబడుచున్నాడనియు చెప్పబడుచున్నది. వాయువులు యాదృచ్ఛికముగా వీచుటలేదనియు, మెరుపులు ఆకస్మికమైన ప్రేరణచేత మెరయుటలేదనియు, దేవుడే తన సార్వభౌమ శక్తిని ప్రయోగించుచు వాయుమండలము యొక్క సమస్త కలవరములను సంక్షోభములను పాలించి అదుపులో ఉంచుచున్నాడనియు ఈ మాటలచేత మనము బోధింపబడుచున్నాము. ఈ బోధనుండి రెండు విధములైన ప్రయోజనము పొందవచ్చును. మొదటిది, ఎప్పుడైనను హానికరమైన గాలులు లేచినయెడల, దక్షిణపు గాలి వాయువును చెరిపినయెడల, లేక ఉత్తరపు గాలి పైరును మాడ్చి చెట్లను వేళ్లతో పెరికివేయుటయే గాక ఇండ్లను కూలద్రోసినయెడల, ఇతర గాలులు భూఫలములను నాశనము చేసినయెడల, దైవసంరక్షణ యొక్క ఈ కొరడాల క్రింద మనము వణకవలెను. రెండవది, మరియొక వైపున దేవుడు మృదువైన చల్లని తెమ్మెరచేత అధికమైన వేడిని తగ్గించినయెడల, ఉత్తరపు గాలిచేత కలుషితమైన వాయుమండలమును శుద్ధిచేసినయెడల, లేక దక్షిణపు గాలులచేత ఎండిన నేలను తడిపినయెడల, ఇందులో మనము ఆయన మంచితనమును ధ్యానింపవలెను.

హెబ్రీయులకు వ్రాయుచున్న అపొస్తలుడు (హెబ్రీయులకు 1:7) ఈ భాగమును ఉదహరించి దూతలకు అన్వయించుచున్నాడు గనుక, గ్రీకు లాటిను వ్యాఖ్యాతలు ఇద్దరును ఇక్కడ దావీదు రూపకార్థముగా మాటలాడుచున్నాడని దాదాపు ఏకగ్రీవముగా ఎంచియున్నారు. అదే విధముగా, పౌలు రోమీయులకు వ్రాసిన తన పత్రికలో (రోమీయులకు 10:18) కీర్తన 19:4 ను ఉదహరించుచు, అక్కడ ఆకాశములను గూర్చి చెప్పబడినదానిని అపొస్తలులకు అన్వయించుచున్నట్లు కనబడుచున్నాడు గనుక, ఆ కీర్తన యంతయు అది ఒక రూపకకథ అన్నట్లు వివేకములేకుండ వ్యాఖ్యానింపబడినది. హెబ్రీయులకు వ్రాయబడిన పత్రికలో సూచింపబడిన ఆ భాగమునందు అపొస్తలుని ఉద్దేశము ఈ స్థలమందు ప్రవక్త భావమును కేవలము వివరించుట కాదు; దేవుడు ఒక విధముగా అద్దములోవలె దృశ్యముగా మనకు కనుపరచబడుచున్నాడు గనుక, వాయువులు దేవునికి స్పష్టముగాను ప్రత్యక్షముగాను చూపు విధేయతకును, ఆయన దూతలనుండి పొందు విధేయతకును మధ్యనున్న సామ్యమును అపొస్తలుడు మిక్కిలి సముచితముగా నిర్దేశించుచున్నాడు. సంక్షేపముగా భావమేదనగా, దేవుడు వాయువులను తన దూతలుగా వినియోగించుకొని, వాటి పరిచర్యచేత తన శక్తిని ప్రకటించునట్లు తనకిష్టమైనప్పుడెల్ల వాటిని ఇటు అటు త్రిప్పుచు, శాంతపరచుచు, లేపుచున్నట్లే, దూతలును ఆయన ఆజ్ఞలను నెరవేర్చుటకై సృజింపబడిరి. మరియు లోకమునందు మనకు ఏ ఆత్మీయ మహిమ యొక్క ప్రతిరూపము కనుపరచబడుచున్నదో ఆ మహిమను విశ్వాస నేత్రములతో మనము చూడనియెడల, సమస్త ప్రకృతిని ధ్యానించుటయందు మనము నిశ్చయముగా కొంచెమే లాభము పొందుదుము.

కీర్తన 104:5-9

5. భూమి ఎన్నటెన్నటికిని కదలకుండునట్లు ఆయన దాని పునాదులమీద దానిని స్థాపించెను. 6. వస్త్రముచేత కప్పినట్లు ఆయన దానిని అగాధజలముచేత కప్పెను; జలములు పర్వతములకు పైగా నిలుచును. 7. నీ గద్దింపునకు అవి పారిపోవును; నీ ఉరుము శబ్దమునకు అవి త్వరపడి తొలగిపోవును. 8. నీవు వాటికొరకు స్థాపించిన స్థలమునకు పర్వతములు ఎక్కును, లోయలు దిగును. 9. అవి దాటకుండునట్లు నీవు ఒక సరిహద్దును నియమించితివి; అవి భూమిని కప్పుటకు తిరిగి రావు. ("జలములు, ఒక సుందరమైన మానవీకరణాలంకారముచేత, యెహోవా శబ్దమునకు భయభ్రాంతులైనట్లు ఊహింపబడుచున్నవి. కీర్తన 77:16 చూడుము." — డిమాక్.) (సంపుటి 1, పుట 314 చూడుము.)

5. ఆయన భూమిని దాని పునాదులమీద స్థాపించెను. భూమి యొక్క స్థిరత్వమందు ప్రత్యక్షమగు దేవుని మహిమను ఇక్కడ ప్రవక్త ఘనపరచుచున్నాడు. అది వాయుమండలము మధ్యను వ్రేలాడుచు, జలస్తంభములచేత మాత్రమే ఆధారము చేయబడుచుండగా, అది కదలింపబడజాలనంత స్థిరముగా తన స్థానమును ఏలాగు నిలుపుకొనుచున్నది? ఇది ప్రకృతి సూత్రములనుబట్టి వివరింపబడవచ్చునని నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; ఏలయనగా భూమి అత్యంత క్రిందిస్థానమును ఆక్రమించి లోకమునకు కేంద్రముగా నున్నది గనుక, స్వభావముచేతనే అక్కడ నిలిచియున్నది. అయినను ఈ ఏర్పాటునందు సహితము దేవుని ఆశ్చర్యకరమైన శక్తి ప్రకాశించుచున్నది. మరియు, జలములు భూమికంటె తేలికైనవి గనుక దానికంటె ఎత్తుగా నున్నయెడల, అవి భూమి యంతటిని చుట్టును ఎందుకు కప్పివేయుటలేదు? మనుష్యునికి ఒక నివాసస్థలము సమకూర్చబడునట్లు, జలములు అట్లు చేయు స్వభావము దేవుని సంరక్షణచేత అడ్డగింపబడుచున్నదన్నదే తత్త్వవేత్తలు దీనికి ఇయ్యగల ఏకైక ఉత్తరము. జలములు దేవుని నిర్ణీతమైన నియామకముచేత అదుపులో ఉంచబడుచున్నవని వారు ఒప్పుకొననియెడల, వారు తమ దుష్టత్వమును కృతఘ్నతను మాత్రమే గాక తమ అజ్ఞానమును కూడ బయలుపరచుకొని, పూర్తిగా అనాగరికులగుదురు. కావున, అనుభవము దాని సత్యమును చూపనియెడల మనకు పూర్తిగా నమ్మశక్యముకానిదిగా నుండు సంగతిని ప్రవక్త దేవుని అద్భుతకార్యములలో లెక్కించుట నిర్హేతుకము కాదు. ఇంత నిస్సందేహమైన రుజువుచేత బోధింపబడియు, దేవుని హస్తముచేత ఆధారము చేయబడినంతవరకే గాని లోకములో ఏదియు స్థిరమైనది కాదని మనము నేర్చుకొననియెడల మనము నిజముగా మిక్కిలి నీచులము. లోకము తనంతట తానే ఉద్భవింపలేదు; తత్ఫలితముగా ప్రకృతి క్రమమంతయు ఆయన నియామకముమీద తప్ప మరిదేనిమీదను ఆధారపడియుండలేదు; ఆ నియామకముచేతనే ప్రతి మూలకమునకు దాని దాని ప్రత్యేక గుణము కలదు. మరియు ప్రవక్త మాటలను దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుటకైన హెచ్చరికగా మాత్రమే ఎంచకూడదు; భవిష్యత్తును గూర్చి మన నమ్మికను బలపరచుటకును అవి ఉద్దేశింపబడినవి; దేవుడు భూమిని మనుష్యులకు నివాసస్థలముగా ఇచ్చెనని సాక్ష్యమియ్యనియెడల మనము ఎడతెగని భయముతోను ఆందోళనతోను లోకములో జీవింపవలసివచ్చును; అట్లు జీవింపకుండునట్లే అవి ఉద్దేశింపబడినవి. ఆయన భూమిని నిత్యమైన స్తంభములమీద స్థాపించెనని మనకు నిశ్చయతనిచ్చుటచేత, కలవరములేని మనస్సులతో మనము భూమిమీద నివసించునట్లు చేయుట, ఆయన మనకు అనుగ్రహించు విశేషమైన ఆశీర్వాదము. పట్టణములు భూకంపములచేత తరచుగా నశించినను, భూమి యొక్క దేహము మాత్రము నిలిచియుండును. అవును, దానికి సంభవించు సమస్త కంపనములు, దేవుని రహస్య శక్తిచేత కాపాడబడనియెడల భూమి ప్రతి క్షణము మ్రింగివేయబడునను సత్యమును మనకు మరి సంపూర్ణముగా స్థిరపరచుచున్నవి.

కాల్విన్ ఇక్కడ పర్వతములను లోయలను ప్రథమావిభక్తిలో అనువదించుచున్నాడు. మన ఆంగ్ల అనువాదములో అవి ద్వితీయావిభక్తిలో అనువదింపబడినవి: "అవి పర్వతములమీదికి ఎక్కిపోవును, లోయలగుండ దిగిపోవును." "ఇక్కడ הרים పర్వతములు, בקעות లోయలు లేక మైదానములు అనువాటిని ప్రథమావిభక్తిలో చదువవలెనో ద్వితీయావిభక్తిలో చదువవలెనో నిశ్చయము కాదు," అని హమ్మండ్ చెప్పుచున్నాడు. "అవి ప్రథమావిభక్తిలో నున్నయెడల, ('పర్వతములు ఎక్కును, మైదానములు లేక లోయలు క్రిందికి దిగును,') అనుదానిని కుండలీకరణములోవలె చదివి, వచనము యొక్క చివరి భాగమైన 'స్థలమునకు,' మొదలైనవి అనుదానిని 7వ వచనములోని 'త్వరపడి తొలగిపోవును' అనుదానితో ఈ విధముగా కలుపవలెను: జలములు ఒకప్పుడు పర్వతములకు, — అనగా ఇప్పుడు పర్వతములైయున్న ఆ స్థలములకు, — పైగా నిలిచెను; అయితే దేవుడు తన శబ్దమును పలికినప్పుడు అవి పారిపోయి (పర్వతములు ఎక్కుచు లోయలు దిగుచుండగా) నీవు వాటికొరకు సిద్ధపరచిన స్థలమునకు త్వరపడి తొలగిపోయెను.' సెప్టువజింట్‌యు లాటిను అనువాదమును దీనిని ఈ విధముగానే గ్రహించుచున్నవి, ἀναβαίνουσιν ὄρη καταβαίνουσι πεδία, 'ascendunt montes, et descendunt campi,' 'పర్వతములు ఎక్కును, మైదానములు దిగును;' భూమి పరిపూర్ణముగా గుండ్రముగా నుండి జలములచేత చుట్టబడియున్న స్థితినుండి, కొన్ని భాగములలో గొప్ప పర్వతములును ఇతర భాగములలో గొప్ప గుంటలును గల ఇప్పటి అసమాన స్థితిలోనికి దానియందు కలిగిన మార్పును ఇది సూచించుచున్నది; ఆ గుంటలలోనే, అంతకుముందు భూముఖమును కప్పియుండిన జలములు ఉంచబడెను. అయితే అవి ద్వితీయావిభక్తిలో నుండుట మరి సంభావ్యము కావచ్చును; అప్పుడు 6వ వచనములోని מים 'జలములు,' ప్రస్తావింపబడకపోయినను 7వ వచనములో గ్రహింపబడినవి (ఏలయనగా అక్కడ పారిపోయి త్వరపడి తొలగిపోయినవి జలములే గదా), ఇక్కడ కూడ కొనసాగింపబడవలెను; అనగా 'జలములు יעלו ఎక్కును,' లేక 'పర్వతములను ఎక్కును,' మరియు ירדו 'దిగును,' లేక 'లోయలమీదికి,' లేక 'బీటలమీదికి,' లేక 'పల్లపు స్థలములమీదికి,' గుంటలమీదికి, జలములను చేర్చుకొను ఇట్టి ఇతర స్థలములమీదికి 'పడును' (ఏలయనగా రబ్బీల మధ్య בקוע ఇప్పుడు ఈ అర్థమునే ఇచ్చును). కల్దీయ అనువాదము ఈ భావమునే అనుసరించుచున్నది, 'అవి అగాధమునుండి పర్వతములకు ఎక్కును, లోయలలోనికి, స్థలమునకు దిగును,' మొదలైనవి. మరియు ఇదే మిక్కిలి స్పష్టమైన వ్యాఖ్యానము; సముద్రములో జలములు కూర్చబడినప్పటినుండి వాటి గమనమును గూర్చిన వివరణను ఇది ఇచ్చుచున్నది; అక్కడనుండి అవి దేవుని శక్తిచేత భూగర్భ మార్గముల గుండ భూమి యొక్క అత్యున్నత భాగములకు, కొండలకును పర్వతములకును, పోవునట్లు నడిపింపబడి, అక్కడ ఊటలుగా ఉబికి, తరువాత తమ సహజమైన బరువుచేత దిగి, కాలువలను కనుగొని గాని చేసికొని గాని, వాటిగుండ మరల సముద్రములోనికి, అనగా దేవుడు వాటికి ఆశ్రయముగా తొలిచిన ఆ מקום స్థలములోనికి ప్రవహించును; మరియు ఈ విధముగా అవి ప్రవహించుటచేత, పశువులకు నీరు పెట్టుటయందును భూమిలో పెరుగు ఫలములను తడుపుటయందును మనుష్యుల ఉపయోగమునకు ప్రయోజనకరములగుచున్నవి, 10వ వచనము మొదలైనవి."

6. వస్త్రముచేత కప్పినట్లు ఆయన దానిని అగాధజలముచేత కప్పెను. ఇది రెండు విధములుగా గ్రహింపబడవచ్చును: ఇప్పుడు సముద్రము భూమిని వస్త్రమువలె కప్పుచున్నదనియైనను, లేక ఆదియందు దేవుడు తన సర్వశక్తిగల వాక్కుచేత జలములను ఒక్క చోటికి కూర్చకముందు భూమి అగాధజలముచేత కప్పబడియుండెననియైనను భావింపవచ్చును. అయితే సముద్రము ఇప్పుడు భూమికి కప్పుగా నున్నదనుటయే మరి తగిన భావముగా కనబడుచున్నది. మొదటి సృష్టియందు అగాధము వస్త్రముకంటె సమాధివంటిదిగానే యుండెను; ఏలయనగా అప్పుడు భూమి యున్న గందరగోళమైన శూన్యస్థితికిని ఆకారములేని అవ్యవస్థకును ఉన్నంత తక్కువ పోలిక వస్త్రాలంకారమునకు మరిదేనికిని లేదు. కావున, నా తీర్పులో, అగాధము ఆకారములేనిదైనను భూమికి వస్త్రముగా నుండు ఆ ఆశ్చర్యకరమైన ఏర్పాటు ఇక్కడ ఘనపరచబడుచున్నది. అయితే సందర్భము వేరొక అభిప్రాయమునకు నడిపించునట్లు కనబడుచున్నది గనుక, జలములు ప్రత్యేక స్థలమునకు కూర్చబడకముందు భూమి అగాధముచేత కప్పబడియుండెనని ఈ మాటలను వివరించుటకే వ్యాఖ్యాతలు మొగ్గుచూపుచున్నారు. అయినను జలములు పర్వతములకు పైగా నిలుచును అను ప్రవక్త మాటలను, జలములు పర్వతములకు పైగా నిలుచునవే అని సంభావ్యార్థకములోనికి మార్చినయెడల, ఈ కష్టము సులభముగా తీరిపోవును; హెబ్రీ భాషా వాడుకనుబట్టి ఇది చాలినంతగా సమర్థింపబడుచున్నది. దేవుడు భూమిని జలములతో కప్పెనని చెప్పిన పిమ్మట, దేవుని గద్దింపునకు అవి పారిపోనియెడల జలములు పర్వతములకు పైగా నిలుచునవే అని ప్రవక్త వివరణరూపముగా చేర్చుచున్నాడని నేను నిజముగా సందేహింపను. భూమిని ముంచివేయుటకు జలములు తిరిగి రాకుండునట్లు వాటికి సరిహద్దులు నియమింపబడినందుననే గాక, పర్వతములు ఎత్తబడుటయు లోయలు క్రుంగుటయు మరి దేనివలన కలుగుచున్నది? కావున ఈ భాగమును ఈ విధముగా మిక్కిలి సముచితముగా గ్రహింపవచ్చునని స్పష్టము, — సముద్రము తన విస్తారముచేత భయము పుట్టించు మహా అగాధమైనను, భూమికి సుందరమైన వస్త్రమువలె నున్నది. ఈ రూపకమునకు కారణమేదనగా, భూమి యొక్క ఉపరితలము కప్పబడక నిలుచుచున్నది. ఇది యాదృచ్ఛికముగా జరుగుటలేదని ప్రవక్త దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుని సంరక్షణ జలములను అదుపులో ఉంచనియెడల, అవి భూమి యంతటిని ముంచివేయుటకు వెంటనే ఉరకవా? కావున భూమి యొక్క ఉపరితలములో ఏ భాగమైనను కనబడుట ప్రకృతి యొక్క ఫలము కాదనియు, అది స్పష్టమైన అద్భుతమనియు అతడు వాదించునప్పుడు ఆలోచించియే మాటలాడుచున్నాడు. దేవుడు సముద్రమునకు పగ్గములు వదలినయెడల, జలములు ఆకస్మికముగా పర్వతములను కప్పివేయును. అయితే ఇప్పుడు దేవుని గద్దింపునకు పారిపోయి, అవి వేరొక ప్రదేశమునకు తొలగిపోవుచున్నవి. దేవుని గద్దింపు, ఆయన ఉరుము శబ్దము అనువాటిచేత, సముద్రము యొక్క ఉగ్రమైన పొంగును అణచు దేవుని భయంకరమైన ఆజ్ఞ సూచింపబడుచున్నది. ఆదియందు ఆయన తన వాక్కుచేత మాత్రమే సముద్రమును నిర్ణీతమైన సరిహద్దులలో బంధించి, నేటివరకును దానిని వాటిలోనే ఉంచుచున్నను, అది కలవరపడినప్పుడు దాని తరంగములు ఎంత కల్లోలముగా నురుగును చిమ్ముచున్నవో మనము ఆలోచించినయెడల, అది దేవుని శక్తిగల ఆజ్ఞచేత అదుపులో ఉంచబడుచున్నదని ప్రవక్త చెప్పుట నిర్హేతుకము కాదు; యిర్మీయాలోను (యిర్మీయా 5:22), యోబులోను (యోబు 28:25) దేవుడు సముద్రమందు ప్రదర్శింపబడు తన శక్తిని మిక్కిలి ఔన్నత్యముతో ఘనపరచుకొనుచున్నట్లే. పర్వతములు ఎక్కుట, లోయలు దిగుట అనునవి కవితాత్మక రూపకములు; దేవుడు అగాధమును సరిహద్దులలో బంధింపనియెడల, భూమి సౌందర్యమునకు తోడ్పడు పర్వతములకును లోయలకును మధ్యనున్న భేదము లేకుండపోవును, ఏలయనగా అది భూమి యంతటిని మ్రింగివేయును అని అవి సూచించుచున్నవి. దేవుడు లోయలకు ఒక స్థలమును స్థాపించెనని చెప్పబడుచున్నది; ఏలయనగా ఆ స్థలము ఒక విధముగా ప్రకృతికి విరుద్ధముగా సముద్రముచేత ఆక్రమింపబడక యుండవలెనని దేవుడు ఆజ్ఞాపింపనియెడల, పర్వతముల అడుగున ఆరిన నేల ఉండదు, అగాధమే ఏలుబడి చేయును.

9. అవి దాటకుండునట్లు నీవు ఒక సరిహద్దును నియమించితివి. ఇక్కడ చెప్పబడిన అద్భుతము దాని నిత్యత్వమునుబట్టి ఈ వచనమందు విస్తరింపబడుచున్నది. జలము గుండ్రముగా నుండి భూమికిని వాయువునకును మధ్యనున్న ప్రదేశమును ఆక్రమించుచున్నదని ప్రకృతి తత్త్వవేత్తలు ఒప్పుకొనక తప్పదు; ఇది వారి మూలసూత్రములలో ఒకటి కూడ. భూమిలో ఒక భాగము ఆరినదిగాను మనుష్యుల నివాసమునకు తగినదిగాను నిలిచియుండుట పూర్తిగా దేవుని సంరక్షణవలననే. ఇది నావికులకు మిక్కిలి సంతృప్తికరమైన రుజువుగల సంగతి. అవును, మన జాతిలో మిక్కిలి మోటువారును మందబుద్ధులును తమ కన్నులు తెరచినమాత్రమున, సముద్రములో భూమి మట్టమునకు చాల ఎత్తుగా లేచిన జలపర్వతములను చూతురు. స్వభావముచేత ద్రవమైనవియు అస్థిరమైనవియునైన జలములు, మనము చూచుచున్నట్లు, ఏకముగాను ఒకే స్థలములోను నిలుచునట్లు ఏ గట్లయినను, ఇనుప ద్వారములైనను నిశ్చయముగా చేయజాలవు. కొన్ని స్థలములకు నాశనము తెచ్చు భూకంపములు, మొత్తముమీద భూగోళమును మునుపటివలెనే విడిచిపెట్టునని నేను ఇప్పుడే చెప్పితిని; అదే విధముగా, సముద్రము లోకములోని కొన్ని భాగములలో తన సరిహద్దులను దాటినను, భూమి మనుష్యులకు తగిన నివాసస్థలముగా నుండునట్లు, దానిని నిర్ణీతమైన మితులలో బంధించు నియమము స్థిరముగా నిలుచుచున్నది. మన స్వంత కాలములో బాల్టిక్ సముద్రము విస్తారమైన భూభాగములను ముంచివేసి, ఫ్లెమిష్ ప్రజలకును ఇతర పొరుగు జనములకును గొప్ప నష్టము కలుగజేసెను. దేవుని హస్తముచేత సముద్రముమీద ఉంచబడిన అడ్డు తొలగింపబడినయెడల ఏమి సంభవించునో ఇట్టి దృష్టాంతముచేత మనము హెచ్చరింపబడుచున్నాము. దేవుడు ఆ ఉగ్రమైన మూలకమును తన వాక్కుచేత అదుపులో ఉంచినందుననే గాక, మనము దానిచేత అందరము కలిసి మ్రింగివేయబడకపోవుటకు కారణమేమి? సంక్షేపముగా, జలముల సహజ ప్రవృత్తి భూమిని కప్పుటయే అయినను, దేవుడు తన వాక్కుచేత దానికి ప్రతికూలమైన ఒక నియమమును స్థాపించెను గనుక ఇది జరుగదు; మరియు ఆయన సత్యము నిత్యమైనది గనుక ఈ నియమము స్థిరముగా నిలువవలెను.

కీర్తన 104:10-15

10. లోయలగుండ ఊటలను పంపువాడై; అవి కొండల మధ్యను ప్రవహించును. 11. పొలములోని జంతువులన్నియు వాటి నీళ్లు త్రాగును; అడవి గాడిదలు తమ దప్పిక తీర్చుకొనును. 12. వాటియొద్ద ఆకాశపక్షులు నివసించును; కొమ్మల మధ్యనుండి అవి తమ స్వరము వినిపించును. 13. తన మేడగదులనుండి పర్వతములను తడుపువాడై; నీ క్రియల ఫలముచేత భూమి తృప్తిపొందును. 14. పశువులకొరకు గడ్డిని, మనుష్యుని సేవకొరకు కూరమొక్కలను మొలిపించువాడై; భూమిలోనుండి అతడు ఆహారమును పుట్టించునట్లు. 15. ద్రాక్షారసము నరుని హృదయమును సంతోషపెట్టును, తైలముచేత అతని ముఖము ప్రకాశించునట్లు; ఆహారము నరుని హృదయమును బలపరచును.

మన ఆంగ్ల అనువాదములో ఇది "నడుమ" అని యున్నది; అయితే "మధ్యను" అనుటయే మరి సరియైన అనువాదము. "בין," అని హమ్మండ్ చెప్పుచున్నాడు, "'నడుమ' అని కాదు, 'మధ్యను' అని అనువదింపబడవలెను; సెప్టువజింట్ ἀναμέσον అని చెప్పుచున్నది; ఇది ఇరువైపుల నున్న కొండల, లేక నేల ఎత్తుల, మధ్యనున్న జలముల పల్లపు ఆశ్రయస్థలములను సూచించును."

అడవి గాడిద సాధు గాడిదకంటె ఎక్కువ బలమును చురుకుదనమును, ఎక్కువ ధైర్యమును ఉత్సాహమును కలిగియుండుటచేత మాత్రమే దానికి భిన్నమైయున్నది. అడవి గాడిదలు ఇప్పటికిని మహా టార్టరీ ఎడారులలోను, పారసీకములోను, సిరియాలోను, ద్వీపసమూహ దీవులలోను, మౌరితానియా యంతటను గణనీయమైన సంఖ్యలో కనబడుచున్నవి. అవి గుంపులుగా నివసించును; అవి వందలుగాను వేలుగాను కూడుకొనుట కనబడినది. ఈ జంతువులు మందమైనవియు బుద్ధిహీనమైనవియు అయినను, ఎండిన ఎడారిలో నదులకును వాగులకును నీటి ఊటలకును త్రోవను కనుగొనుటయందు తమ సహజజ్ఞానముచేత ప్రసిద్ధములైయున్నవని గమనింపబడినది; కావున దప్పిగొనిన ప్రయాణికుడు చల్లని ప్రవాహమునొద్దకు నడిపింపబడుటకై వాటి అడుగుజాడలను గమనించి వెంబడించిన చాలును.

ישברו yeshberu అను హెబ్రీ పదము యొక్క అక్షరార్థము విరుగగొట్టును అని; అది విరుగగొట్టుట అను అర్థముగల שבר shabar అను ధాతువునుండి పుట్టినది. ఆకలికి అన్వయింపబడినప్పుడు అది తీర్చుట అని, లేక ఇక్కడ వలె దప్పికకు అన్వయింపబడినప్పుడు అది చల్లార్చుట అని అర్థమిచ్చును. ఈ వాడుక ఇతర భాషలలోనికిని ప్రవేశించినది; ఉపవాసమును విరుగగొట్టుట అను మాటచేత భుజించుటను గ్రహించు మనలోను ఇది సామాన్యముగా వాడుకలో నున్నది.

"'ఈ కొమ్మల మధ్యనుండి, లేక ఆకుల మధ్యనుండి, ఆకాశపక్షులు తమ స్వరమును వినిపించును'; కేవలము పాడుటచేత మాత్రమే కాదు, (ఏలయనగా అది కొన్నిటికే ప్రత్యేకమైనది,) తమకు సహజమైన ఏదో ఒక ధ్వని చేయుటచేత" — హమ్మండ్. 10, 11, 12 వచనములను గూర్చి డిమక్ ఇట్లు వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు: — "కలకలలాడు సెలయేళ్లును, విస్తారమైన మృగములును పశువులును, మధురముగా పాడు పక్షులును కలిసి గ్రామీణ ఆనందమును గూర్చిన మిక్కిలి మనోహరమైన దృశ్యమును కనుపరచుచున్నవి."

ముందటి వాక్యభాగములో దేవుడు ప్రథమపురుషములో పేర్కొనబడెను, ఇక్కడ మధ్యమపురుషములో పేర్కొనబడుచున్నాడు. మధ్యమపురుషమునుండి ప్రథమపురుషమునకును, ప్రథమపురుషమునుండి మధ్యమపురుషమునకును పురుషమార్పు ఈ కీర్తన అంతటను స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. — 143వ పుట, అధోజ్ఞాపిక చూడుము.

ఫ్రెంచి అనువాదములో, "Et le vin qui resjouit le coeur de l'homme, et l'huile pour faire reluire sa face, et le pain qui soustient le coeur de l'homme." — "నరుని హృదయమును సంతోషపెట్టు ద్రాక్షారసమును, అతని ముఖమును ప్రకాశింపజేయుటకు తైలమును, నరుని హృదయమును బలపరచు ఆహారమును" అని ఉన్నది.

10. లోయలలో ఊటలను పంపుచు. కీర్తనకారుడు ఇక్కడ దేవుని శక్తికిని మంచితనమునకును మరియొక నిదర్శనమును వర్ణించుచున్నాడు; అదేదనగా, ఆయన పర్వతములలో ఊటలు ఉబికి లోయల మధ్యగా ప్రవహించునట్లు చేయుచున్నాడు. భూమి మనకు తగిన నివాసస్థలముగా నుండుటకై అది ఆరిన నేలగా నుండుట ఆవశ్యకమే అయినను, త్రాగుటకు మనకు నీళ్లు లేనియెడలను, భూమి తన నరములను తెరువనియెడలను, సమస్త జాతుల ప్రాణులును నశించిపోవును. కావున భూమి ఆరినదైనను తన తేమచేత మనకు నీళ్లను అందించునట్లు చేసిన ఆ ఏర్పాటును ప్రవక్త ప్రశంసించుచున్నాడు. నేను ఊటలు అని అనువదించిన נחלים nechalim అను పదమును కొందరు ప్రవాహములు లేక నదులు అని అనువదించుచున్నారు; కాని ఊటలు అనుటయే మరింత సరియైనది. ఇదే భావముతో అవి కొండల మధ్యగా ప్రవహించునని వెంటనే చేర్చబడుచున్నది; అయినను బండలనుండియు రాతినేలలనుండియు ఊటలు ఉబుకగలవని నమ్ముట దాదాపు అసాధ్యము. అయితే ఎవరికొరకు లోకము సృజింపబడెనో ఆ మనుష్యులకంటె అడవి మృగములే తమ దప్పిక తీర్చుకొనునని ప్రవక్త ఎందుకు చెప్పుచున్నాడని ఇక్కడ అడుగవచ్చును.

దానికి ప్రత్యుత్తరముగా నేను చెప్పునదేమనగా, పశుసృష్టికి, అవును, అడవి గాడిదలకు సహితము తన సంరక్షణను విస్తరింపజేయ నిష్టపడు దేవుని మంచితనమును ఘనపరచు నిమిత్తమే అతడు స్పష్టముగా ఈ విధముగా మాటలాడెను; ఈ జాతి క్రింద మిగిలిన సమస్త విధముల అడవి మృగములును చేర్చబడియున్నవి. మరియు తరువాత పేర్కొనబడిన భూమి యొక్క మరింత రమ్యమైనవియు సాగుచేయబడినవియునైన భాగములను మనలో ప్రతివాడును వాటితో పోల్చిచూచుకొనునట్లు అతడు ఉద్దేశపూర్వకముగా అరణ్యప్రదేశములను సూచించుచున్నాడు. గొప్పవియు నిర్జనమైనవియునైన అరణ్యముల గుండ సహితము నదులు ప్రవహించుచున్నవి; అక్కడ అడవి మృగములు దేవుని ఆశీర్వాదమును కొంత అనుభవించుచున్నవి; మరియు అక్కడక్కడ వృక్షములు పెరుగనంత నిస్సారమైన దేశమేదియు లేదు; వాటిమీద పక్షులు తమ గానమాధుర్యముచేత ఆకాశమును మారుమ్రోగించుచున్నవి. సమస్తమును పాడుగాను సాగుచేయబడకయు ఉన్న ప్రదేశములు సహితము దైవ మంచితనమునకును శక్తికిని స్పష్టమైన గురుతులను అందించుచుండగా, సాగుచేయబడినవియు అనుకూలమైనవియునైన ప్రదేశములలో కనబడు సమస్తమైన మంచి వస్తువుల సమృద్ధియైన సరఫరాను మనము ఎంతటి ఆశ్చర్యముతో చూడవలెను? ఒక్క నది మాత్రమే ప్రవహించుట కాక, అడవి మృగముల మేతకొరకు గడ్డి మాత్రమే మొలచుట కాక, కొన్ని వృక్షములనుండి మాత్రమే పక్షుల గానము వినబడుట కాక, నానావిధములైన విస్తారమైన మేలులు అంతటను మన కన్నులయెదుట కనబడుచుండు దేశములలో, దేవుని మంచితనము యొక్క అట్టి ప్రత్యక్షతలచేత మన మనస్సులు ఆయన మహిమను గూర్చిన భక్తిపూర్వకమైన ధ్యానమునందు నిలుపబడనియెడల, నిశ్చయముగా మన మూఢత్వము పశుత్వముకంటె హీనమైనది.

ఇదే విషయము 13వ వచనములో కొనసాగింపబడుచున్నది; అక్కడ దేవుడు తన మేడగదులలోనుండి పర్వతములకు జలము పోయుచున్నాడని చెప్పబడుచున్నది. నిత్యమైన అనావృష్టికి విధింపబడినట్లు కనబడునవియు, ఒక విధముగా ఆకాశములో వ్రేలాడుచున్నవియునైన పర్వతములు అయినను పచ్చికబయళ్లతో సమృద్ధిగా నుండుట సామాన్యమైన అద్భుతము కాదు. కావున ఈ ఫలవంతత్వము వాటికి రహస్యమైన వ్యవసాయకుడైన దేవుని కార్యమునుండి తప్ప మరిదేనినుండియు కలుగదని ప్రవక్త న్యాయముగా నిర్ణయించుచున్నాడు. ప్రయాసను సరియైన అర్థములో దేవునికి ఆపాదింపలేము గాని, అది ఆయనకు అన్వయింపబడుట నిరాధారము కాదు; ఏలయనగా తన విశ్రాంతిస్థలమునుండి భూమిని కేవలము ఆశీర్వదించుటచేతనే, లోకములోని మనుష్యులందరును ఎడతెగని ప్రయాసచేత తమ్మును తాము క్షీణింపజేసికొనినను చేయగలిగినదానికంటె ఆయన మరింత ప్రభావవంతముగా కార్యము జరిగించుచున్నాడు.

14. పశువులకొరకు గడ్డిని మొలిపించుచు. కీర్తనకారుడు ఇప్పుడు మనుష్యుల వద్దకు వచ్చుచున్నాడు; దేవుడు వారిని తన పిల్లలనుగా ఎంచి వారియెడల ప్రత్యేకమైన శ్రద్ధ వహించ నిష్టపడుచున్నాడు. పశుసృష్టిని గూర్చి మాటలాడిన పిమ్మట, మానవజాతి పోషణ నిమిత్తము ధాన్యము పండింపబడుచున్నదనియు దానినుండి ఆహారము చేయబడుచున్నదనియు అతడు ప్రకటించుచున్నాడు; మరియు దీనికి అదనముగా ద్రాక్షారసమును తైలమును అతడు పేర్కొనుచున్నాడు; ఈ రెండును మనుష్యుల అవసరమును తీర్చుట మాత్రమే కాక, వారు జీవితమును ఉల్లాసముగా అనుభవించుటకును తోడ్పడుచున్నవి. నేను సేవ నిమిత్తము అని అనువదించిన לעבדת laäbodath అను హెబ్రీ పదము మనుష్యులు వ్యవసాయమందు చేయు ప్రయాసను సూచించుచున్నదని కొందరు గ్రహించుచున్నారు; ఏలయనగా పర్వతములమీద గడ్డి మానవ ప్రయాస లేకుండ తనంతట తానే మొలచుచుండగా, విత్తబడు ధాన్యమును కూరమొక్కలును మనుష్యుల ప్రయాసచేతను చెమటచేతను మాత్రమే పండునని అందరికిని తెలిసినదే. వారి అభిప్రాయము చొప్పున, పొలములను సాగుచేయుటయందు మనుష్యులు పడు కష్టమును దేవుడు ఆశీర్వదించుచున్నాడని దీని భావము. అయితే ఇది మిక్కిలి బలవంతముగా లాగబడిన వివరణ గనుక, సేవ అను పదమును దాని సామాన్యమైన అర్థములో గ్రహించుటయే మేలు. ఆహారము అను పదమును గూర్చి, అది బహుశః సమస్త విధముల ఆహారమును చేర్చుకొనుచున్నను, దానిని పరిమితమైన అర్థములో గ్రహించువారి అభిప్రాయమునకు నేను అభ్యంతరము చెప్పను; అందులోనుండి రొట్టెను మినహాయించువారి అభిప్రాయము మాత్రమే నాకు నచ్చదు. ఈ అభిప్రాయమును స్వీకరించుటకు వారు చూపు కారణములో బలమేమియు లేదు; అదేదనగా, తరువాతి వచనములో ఆహారము నరుని హృదయమును బలపరచునని చెప్పబడినప్పుడు, దానికి మరియొక ఉపయోగము చేర్చబడుచున్నది అని; ఏలయనగా అక్కడ అదే సంగతి వేరు మాటలలో వ్యక్తపరచబడుచున్నది. దేవుడు మనుష్యుల పోషణ నిమిత్తము భూమి కూరమొక్కలను ఫలింపజేయుచున్నాడని ప్రవక్త చెప్పుటయందు, భూమి వారికి ధాన్యమునందు ఆహారమును మాత్రమే కాక, ఇతర కూరమొక్కలను ఫలములను సహితము అందించుచున్నదని చెప్ప నుద్దేశించుచున్నాడు; ఏలయనగా మన పోషణ సాధనము ఒక్క విధమైన ఆహారమునకే ప్రత్యేకముగా పరిమితము చేయబడలేదు.

15. నరుని హృదయమును సంతోషపెట్టు ద్రాక్షారసమును. దేవుడు మనుష్యుల అవసరమును తీర్చుచు, జీవితము యొక్క సామాన్యమైన ప్రయోజనములకు సరిపడునంత వారికి అనుగ్రహించుట మాత్రమే కాక, తన మంచితనమును బట్టి ద్రాక్షారసముచేతను తైలముచేతను వారి హృదయములను సంతోషపరచుచు వారియెడల మరింత ధారాళముగా వ్యవహరించుచున్నాడని ఈ మాటలలో మనకు బోధింపబడుచున్నది. త్రాగుటకు నీళ్లతో ప్రకృతి నిశ్చయముగా తృప్తిపొందును; కావున ద్రాక్షారసము చేర్చబడుట దేవుని అత్యధికమైన ఔదార్యమునుండియే కలుగుచున్నది. అతని ముఖమును ప్రకాశింపజేయుటకు తైలమును అను మాట వేర్వేరు విధములుగా వివరింపబడినది. దుఃఖము ముఖముమీద చీకటిని వ్యాపింపజేయును గనుక, మనుష్యులు ద్రాక్షారసము తైలము అను సౌకర్యములను అనుభవించునప్పుడు వారి ముఖములు ఆనందముతో ప్రకాశించునని కొందరు ఈ వివరణ ఇచ్చుచున్నారు. మరికొందరు మరింత సూక్ష్మమైన వివరణతో, అయినను ఆధారము లేకుండ, దీనిని దీపములకు అన్వయించుచున్నారు. ఇంకను కొందరు מ మెమ్ అను అక్షరమును తారతమ్యభావము యొక్క గురుతుగా ఎంచి, తైలముతో అభిషేకింపబడినయెడల కంటె ద్రాక్షారసము మనుష్యుల ముఖములను మరింత ప్రకాశింపజేయునని దీని భావమును గ్రహించుచున్నారు. అయితే ప్రవక్త సుగంధతైలములను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడని నేను సందేహింపను; దేవుడు మనుష్యులకు వారి మితమైన ఉపయోగమునకు సరిపడునంత అనుగ్రహించుట మాత్రమే కాక, దానిని మించి వారికి సుఖభోగ్యములను సహితము ఇచ్చుచున్నాడని అతడు సూచించుచున్నాడు.

చివరి వాక్యభాగములోని నరుని హృదయమును బలపరచు ఆహారమును అను మాటలను నేను ఈలాగు వివరించుచున్నాను: నరుని జీవమును నిలుపుటకు ఆహారము చాలును, అయినను సామాన్యముగా చెప్పుకొను మాట చొప్పున, దేవుడు దానికి మించి వారికి ద్రాక్షారసమును తైలమును అనుగ్రహించుచున్నాడు. కావున ఆహారము నెరవేర్చు ప్రయోజనము మరల చెప్పబడుట నిరర్థకము కాదు: దయగల తండ్రి తన పిల్లలను పోషించునట్లు దేవుడు మనుష్యులను ప్రేమతోను సమృద్ధిగాను పోషించుటయందు కనబడు ఆయన మంచితనమును మనకు ప్రశంసించుటకే అది ఉపయోగింపబడుచున్నది. ఈ కారణముచేత, దేవుడు ఆహారమును అందించుటయందు చాలినంత ఔదార్యముగల పోషకతండ్రిగా తన్ను కనుపరచుకొనుచుండగా, మనకు సుఖభోజ్యములను ఇచ్చుటయందు ఆయన ఔదార్యము మరింత ప్రస్ఫుటముగా కనబడుచున్నదని ఇక్కడ మరల చెప్పబడుచున్నది.

అయితే మితిమీరుటకు లోబడి దేవుని ఉపకారములను దుర్వినియోగపరచుటకంటె మనము ఎక్కువగా మొగ్గుచూపునది మరేదియు లేదు గనుక, ఆయన మనుష్యులయెడల ఎంత ఔదార్యముగా నుండునో, తమ యెదుట ఉంచబడిన సమృద్ధిని తమ అమితత్వముచేత అపవిత్రపరచకుండునట్లు వారు అంత ఎక్కువగా జాగ్రత్తపడవలెను. కావున (రోమీయులకు 13:14) "శరీరేచ్ఛలను నెరవేర్చుకొనుటకు శరీరము నిమిత్తము ఆలోచన చేసికొనకుడి" అను నిషేధమును ఇచ్చుటకు పౌలుకు తగిన కారణము కలదు; ఏలయనగా మనము శరీర వాంఛలకు పూర్తి స్వేచ్ఛనిచ్చినయెడల, వాటికి హద్దులే యుండవు. దేవుడు మనకొరకు ధారాళముగా సమకూర్చుచున్నట్లే, ప్రతివాడును తన సమృద్ధియందు స్వచ్ఛందముగా తన్ను తాను అదుపులో ఉంచుకొనునట్లు ఆయన మితత్వము అను నియమమును సహితము నియమించియున్నాడు. ఆయన ఎద్దులను గాడిదలను పచ్చికబయళ్లలోనికి పంపుచున్నాడు, అవి సరిపడినంతతో తృప్తిపొందుచున్నవి; అయితే మనకు అవసరమైనదానికంటె ఎక్కువ అందించుచుండగా, మనము ఆయన ఉపకారములను ఆబగా మ్రింగివేయకుండునట్లు మితము యొక్క నియమములను పాటింపవలెనని ఆయన మనకు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు; మరియు మన అవసరములు కోరుదానికంటె మరింత సమృద్ధిగా మంచి వస్తువులను మనమీద కుమ్మరించుటయందు ఆయన మన మితత్వమును పరీక్షించుచున్నాడు. శరీర పోషణను ఉపయోగించుట విషయములో సరియైన నియమమేదనగా, అది మనలను బలపరచునట్లే గాని భారపరచునట్లు కాక దానిని పుచ్చుకొనుట. శరీరమును నిలుపుటకు అవసరమైన వస్తువులను పరస్పరము పంచుకొనవలెనని దేవుడు మనకు ఆజ్ఞాపించుట అమితత్వమునకు మిక్కిలి మంచి కళ్లెము; ఏలయనగా ధనవంతులు తమ సమృద్ధిచేత అనుగ్రహింపబడిన షరతు ఏదనగా, వారు తమ సహోదరుల కొరతలను తీర్చవలెనను షరతే. దైవపరిపాలనయందలి దైవ మంచితనమును గూర్చిన ఈ వర్ణనలో ప్రవక్త మనుష్యుల మితిమీరుటలను గూర్చి ఏమియు ప్రస్తావింపడు గనుక, ద్రాక్షారసమును అవసరమైన సందర్భములలో మాత్రమే కాక, దానిచేత మనము సంతోషించుటకును ఉపయోగించుట న్యాయమేనని అతని మాటలనుండి మనము గ్రహించుచున్నాము. అయినను ఈ ఉల్లాసము నిగ్రహముతో కూడియుండవలెను: మొదటిది, మనుష్యులు తమ్మును తాము మరచి, తమ ఇంద్రియములను ముంచివేసి, తమ బలమును నాశనము చేసికొనక, మోషే ఆజ్ఞ చొప్పున (లేవీయకాండము 23:40) తమ దేవుని యెదుట సంతోషింపవలెను; రెండవది, దేవుని సేవయందు మరింత చురుకుగా నుండునట్లు వారు కృతజ్ఞతాభావముతో తమ మనస్సులను ఉల్లాసపరచుకొనవలెను. ఈ విధముగా సంతోషించువాడు దేవుడు దుఃఖమును పంప నిష్టపడినప్పుడెల్లను దానిని సహించుటకు సహితము ఎల్లప్పుడును సిద్ధముగా నుండును. (ఫిలిప్పీయులకు 4:12) "సమృద్ధిగా కలిగియుండుటకును నేర్చుకొనియున్నాను, — లేమిని అనుభవించుటకును నేర్చుకొనియున్నాను" అను పౌలు నియమమును జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. దైవ ఉగ్రత యొక్క గురుతు ఏదైనను ప్రత్యక్షమైనయెడల, సమస్త విధముల రుచికరమైన ఆహారము పొర్లిపారునంత సమృద్ధిగా కలిగియున్నవాడు సహితము, గోనెపట్ట కట్టుకొని బూడిదలో కూర్చుండుటకు తాను పిలువబడెనని ఎరిగి, తన ఆహారమును మితపరచుకొనును. దారిద్ర్యము చేత మితముగాను నిగ్రహముగాను ఉండవలసివచ్చినవాడు అట్టి సుఖభోజ్యములకు దూరముగా నుండుట మరి ఎంతో అవసరము. సంక్షేపముగా, ఒకడు రోగముచేత ద్రాక్షారసమును మానవలసివచ్చినయెడలను, మరియొకనికి రుచిలేని ద్రాక్షారసము మాత్రమే యున్నయెడలను, మూడవవానికి నీళ్లు తప్ప మరేమియు లేనియెడలను, ప్రతివాడును తన భాగముతో తృప్తిపొంది, దేవుడు తనకు నిరాకరించు సుఖములనుండి ఇష్టపూర్వకముగాను విధేయతతోను తన్ను తాను మాన్పుకొనవలెను.

తైలమునకును ఇవే మాటలు వర్తించును. యూదులలోను ఇతర తూర్పుదేశ జనములలోను సుగంధతైలములు విస్తారముగా వాడుకలో నుండెనని ఈ వాక్యభాగమునుండి మనము చూచుచున్నాము. ఈ కాలమందు మనలో అది భిన్నముగా నున్నది; మనము సుగంధతైలములను సుఖభోగ వస్తువులుగా వాడుటకంటె వైద్య ప్రయోజనముల నిమిత్తమే ఎక్కువగా ఉంచుకొనుచున్నాము. అయినను మనుష్యులు తమ్మును తాము అభిషేకించుకొనుటకై తైలము సహితము వారికి ఇయ్యబడుచున్నదని ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు. అయితే మనుష్యులు సుఖభోగమునకు మిక్కిలి మొగ్గుచూపువారు గనుక, వారు విలాసవంతమైన మితిమీరుటకు లోనై తమ స్వాతంత్ర్యమును దుర్వినియోగపరచకుండునట్లు, మితత్వము అను నియమము దేవుని ఉపకారమునుండి వేరుపరచబడకూడదని గమనింపవలెను. ఎవడును ఈ బోధనుండి దుర్నీతికి ప్రోత్సాహము పొందకుండునట్లు ఈ మినహాయింపు ఎల్లప్పుడును చేర్చబడవలెను.

మరియు మనుష్యులు తమ దురాశకు కళ్లెము వేయుటకు జాగ్రత్తగా బోధింపబడిన పిమ్మట, వాటిని సమకూర్చుకొను శక్తి యున్నచోట దేవుడు మితముగా సుఖములను అనుభవించుటకు వారికి అనుమతించుచున్నాడని వారు ఎరుగుట ప్రాముఖ్యము; లేనియెడల వారు నిర్మలమైన మనస్సాక్షితో ఆహారమును ద్రాక్షారసమును సహితము ఎన్నడును పుచ్చుకొనరు; అవును, నీళ్లు రుచిచూచుట విషయములో సహితము వారు సందేహింప మొదలుపెట్టుదురు; కనీసము భయముతో తప్ప వారు భోజనపు బల్లయొద్దకు ఎన్నడును రారు. ఇంతలో లోకములోని అధికభాగము ఎట్టి వివేచనయు లేకుండ సుఖములలో పొర్లుచుండును; ఏలయనగా దేవుడు తమకు ఏమి అనుమతించుచున్నాడో వారు ఆలోచింపరు; ఏలయనగా ఆయన తండ్రివంటి దయయే మనకు మితత్వమును బోధించు శ్రేష్ఠమైన ఉపదేశకురాలుగా నుండవలెను.

కీర్తన 104:16-18

16. యెహోవా వృక్షములు, ఆయన నాటిన లెబానోను దేవదారు వృక్షములు, తృప్తిపొందును; 17. ఏలయనగా అక్కడ పక్షులు తమ గూళ్లు కట్టుకొనును: సరళవృక్షములు సంకుబుడికొంగకు నివాసము. 18. ఉన్నతపర్వతములు జింకలకును, బండలు పందికొక్కులకును ఆశ్రయస్థానములై యున్నవి. ("సెప్టువజింట్‌లో ξύλα του πεδίου, 'పొలము యొక్క వృక్షములు' అని యున్నది; కావున వారు עצי שדי అని చదివిరి; మరియు שדי వేరు విధముగా స్వరచిహ్నములు చేర్చబడినప్పుడు, అనగా שדי అని, సర్వశక్తుని పేరై యున్నందున, అది తరువాత ఇప్పటి మూలపాఠములో ఉన్నట్లు 'יהוה, యెహోవా' అని మార్చబడెను. హెబ్రీ పాఠమును, దాని ఇతర గ్రీకు అనువాదకులును ξύλα του κυρίου, 'ప్రభువు వృక్షములు' అని కలిగియుండిరని థియొడొరెట్ తన కాలమందు గమనించుచున్నాడు. జెరోము కాలమందును హెబ్రీ పాఠము అట్లే యుండెను; అతడు ligna Domini అని వ్రాయుచున్నాడు." — రీవ్స్ యొక్క పాఠ పరిశీలన, మొదలైనవి.)

16. యెహోవా వృక్షములు తృప్తిపొందును. లోకములోని సమస్త భాగములను పోషించుటయందు కనబడు దేవుని సాధారణ పరిపాలనను గూర్చి కీర్తనకారుడు మరల చెప్పుచున్నాడు. మొదటిది, తాను చెప్పిన ఆ జలసేచనముచేత వృక్షములు తృప్తిపొందుచున్నవనియు, అనగా రసముతో నింపబడుచున్నవనియు, ఈ విధముగా అవి వర్ధిల్లుచు పక్షులకు నివాసస్థలముగా నుండునట్లు అట్లు జరుగుచున్నదనియు అతడు స్థిరపరచుచున్నాడు. (חסידה chasidah అను మూలపదము, సంకుబుడికొంగను సూచించు పదము, భక్తి, ఉపకారము అను అర్థముగల חסד అను పదమునుండి వచ్చినది; ఏలయనగా బిత్నర్ చెప్పుచున్నట్లు, "సంకుబుడికొంగ తన వృద్ధులైన తల్లిదండ్రులను పోషించును, ఆదుకొనును, వారు అలసినప్పుడు తన వీపుమీద మోయును." సంకుబుడికొంగలు పాలస్తీనాలోను ఇతర తూర్పుదేశములలోను మిక్కిలి విస్తారముగా నుండు పక్షిజాతి. గలిలయలోని కానానుండి నజరేతుకు చేసిన ప్రయాణమును గూర్చిన తన వృత్తాంతములో (513వ పుట) డూబ్దాన్ వాటిని గూర్చి ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "ఈ పొలములన్నియు సంకుబుడికొంగల గుంపులతో ఎంతగా నిండియుండెననగా, అవి వాటిచేత పూర్తిగా తెల్లగా కనబడెను; ప్రతి గుంపులోను వెయ్యికంటె ఎక్కువ ఉండెను; అవి లేచి ఆకాశములో ఎగురుచుండినప్పుడు మేఘములవలె కనబడెను. సాయంకాలమున అవి వృక్షములమీద విశ్రమించును." ఈ వృత్తాంతము డా. షా చేత స్థిరపరచబడుచున్నది; తాను కర్మెలు పర్వతము దగ్గర లంగరు వేసియుండినప్పుడు, "వాటి మూడు గుంపులు ఎగురుచుండుట చూచితిని; వాటిలో కొన్ని మరింత విస్తరించి చెదరియుండి, వాటి మధ్య ఎక్కువ ఎడములు కలిగియుండెను; మరికొన్ని రెన్ పక్షులవంటి ఇతర పక్షుల ఎగురుటలో వలె మరింత దగ్గరగాను దట్టముగాను ఉండెను; వాటిలో ప్రతియొక్కటియు మమ్మును దాటిపోవుటకు మూడు గంటలకంటె ఎక్కువ సమయము తీసికొనెను; అదే సమయమందు అర మైలుకంటె ఎక్కువ వెడల్పున విస్తరించియుండెను" అని అతడు మనకు తెలియజేయుచున్నాడు. — అతని ప్రయాణములు, 2వ సంపుటి, 269వ పుట చూడుము. సంకుబుడికొంగ వృక్షముల ఎండు కొమ్మలతోను చిత్తడినేలలోని ముతక గడ్డితోను మిక్కిలి నేర్పుతో తన గూడు కట్టుకొనును. అయితే అది ఒక్క స్థలమునకే పరిమితము కాక, కొన్నిసార్లు పాత శిథిలముల యొక్కయు ఇండ్ల యొక్కయు అత్యున్నత భాగములమీదను, — కొన్నిసార్లు పురాతన జలప్రణాళికల కాలువలలోను, కొన్నిసార్లు తూర్పుదేశపు మసీదుల యొక్కయు నివాసగృహముల యొక్కయు శిఖరములమీదను దానిని కట్టును; అది ఎన్నడును బాధింపబడనందున మనుష్యులతో అంతగా మచ్చికయై యుండును; ఏలయనగా ఈ పక్షులు ఆహారముగా తిను సర్పములను ఇతర విషజంతువులను దేశమునుండి తొలగించుటయందు అవి చేయు ముఖ్యమైన సేవలను బట్టి, ఈ జాతి పక్షిని చంపుటయైనను, గాయపరచుటయైనను, బాధించుటయైనను అపవిత్రమైన కార్యమని మహమ్మదీయులు ఎంచుదురు. అది తరచుగా పట్టణము యొక్క సందడినుండియు గందరగోళమునుండియు సమీపమందున్న పొలమునకు తొలగిపోయి, అడవిలోని అత్యున్నతమైన వృక్షమును తన గూడు కట్టుకొనుటకు ఏర్పరచుకొనును; తన ఉద్దేశమునకు సమానముగా అనుకూలమైనప్పుడు ఎల్లప్పుడును సరళవృక్షమునే ఇష్టపడును. — అదే గ్రంథము, 2వ సంపుటి, 272వ పుట. חסידה chasidah అను పదము సంకుబుడికొంగను మాత్రమే కాక కొంగను సహితము సూచించుచున్నట్లు కనబడుచున్నదని హార్మర్ వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు; మరియు ఇక్కడ కొంగయే ఉద్దేశింపబడినదని డా. ఆడమ్ క్లార్క్ అభిప్రాయపడుచున్నాడు; ఇతర పక్షులు లెబానోను దేవదారు వృక్షములలో తమ గూళ్లు కట్టుకొనునట్లు అది సరళవృక్షమును తన ఇల్లుగా చేసికొనునను వర్ణన, సరిగా చెప్పవలెనంటే సంకుబుడికొంగ యొక్క ప్రకృతి చరిత్రకంటె దాని ప్రకృతి చరిత్రకే మరింత అనుగుణముగా నున్నదని అతడు తలంచుచున్నాడు. పాత నిబంధనకు ప్రాచీన గ్రీకు అనువాదమును మనకు అందించినవాడును, మూలభాషయందు మిక్కిలి ప్రావీణ్యముగలవాడని చెప్పబడినవాడునైన అక్విలా chasidah అను పదమును సంకుబుడికొంగ అని కాక ఎల్లప్పుడును కొంగ అనియే గ్రహించెనని అతడు ఇంకను గమనించుచున్నాడు. "అయితే," అని అతడు చేర్చుచున్నాడు, "ఈ రెండు జాతులు ఒకదానిని ఒకటి ఎంతగా పోలియున్నవనగా, ఒకే హెబ్రీ పదము రెండిటిని సూచించుట అసంభవము కాదు"; మరియు పాలస్తీనాలోని సంకుబుడికొంగలు వృక్షములమీద విశ్రమించునని తలంచు డూబ్దాన్‌ను అతడు ఉదహరించుచున్నాడు. — హార్మర్ యొక్క పరిశీలనలు, 2వ సంపుటి, 465వ పుట, మరియు 3వ సంపుటి, 338వ పుట.) తరువాత, అడవి జింకలకును పందికొక్కులకును తమ ఆశ్రయస్థానములు కలవని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు; తండ్రులందరిలో శ్రేష్ఠుడైన ఆయనచేత లోకములోని ఏ భాగమును మరువబడలేదనియు, ఏ ప్రాణియు ఆయన సంరక్షణనుండి మినహాయింపబడలేదనియు చూపుటకే అతడు ఈలాగు చెప్పుచున్నాడు. ప్రవక్త మనుష్యులనుండి వృక్షములకు మరలుట, అతడు ఈలాగు చెప్పినట్టున్నది: దేవుడు తన స్వరూపమందు సృజింపబడిన మనుష్యులను అంత ధారాళముగా పోషించుటలో ఆశ్చర్యమేమియు లేదు, ఏలయనగా ఆయన వృక్షములకు సహితము తన సంరక్షణను విస్తరింపజేయుటకు వెనుకతీయడు. ప్రభువు వృక్షములు అనుటచేత ఉన్నతమైనవియు అధికమైన సౌందర్యముగలవియునైన వృక్షములు సూచింపబడుచున్నవి; ఏలయనగా వాటియందు దేవుని ఆశీర్వాదము మరింత ప్రస్ఫుటముగా కనబడుచున్నది. భూమి యొక్క ఏ రసమైనను అంత గొప్ప ఎత్తునకు చేరుట దాదాపు అసాధ్యముగా కనబడుచున్నది; అయినను అవి ప్రతి సంవత్సరము తమ ఆకులను నూతనపరచుకొనుచున్నవి.

"On, chevreux." — ఫ్రెంచి అంచు. "లేక, మేకపిల్లలు." మూలపదమునకు రెండు వేర్వేరు అనువాదములను ఇచ్చుటచేత, ఏ జంతువు ఉద్దేశింపబడినదో కాల్విన్ నిశ్చయించలేకపోయినట్లు కనబడుచున్నది. "ఇక్కడ ఉద్దేశింపబడిన జంతువు," అని మాంట్ చెప్పుచున్నాడు, "ఐబెక్స్ లేక కొండమేక; ఇది ఒక జాతి అడవిమేక; అత్యున్నతమైన బండల శిఖరమునకు అది ఎక్కు ఆశ్చర్యకరమైన విధమునుండి దానికి ఈ హెబ్రీ పేరు వచ్చినది; ఈ పదము కనబడు ఇతర రెండు వాక్యభాగములలోను, ఇక్కడ వలెనే, పరిశుద్ధ రచయితలు ఈ గుణమునే సూచించుచున్నారు. — 1 సమూయేలు 24:3; యోబు 39:1 చూడుము. ఈ గుణమునకు ప్రకృతి చరిత్రకారులు విస్తారముగా సాక్ష్యమిచ్చుచున్నారు. స్విట్జర్లాండు పర్వతములను ఎక్కుటయందు ఐబెక్స్ చేయు క్రియను శ్రీ కాక్స్ ఈలాగు వర్ణించుచున్నాడు: — 'అది పదునైదు అడుగుల నిట్టనిలువు బండను మూడు దుముకులలో, లేక సరిగా చెప్పవలెనంటే, ఒక్కొక్కటి ఐదు అడుగులగల వరుసగా మూడు గంతులలో ఎక్కును. అది బండమీద ఏ ఆధారమును కనుగొనినట్లు కనబడదు; కఠినమైన వస్తువును తాకు స్థితిస్థాపక పదార్థమువలె, వెనుకకు త్రోయబడుటకే దానిని తాకుచున్నట్లు కనబడును. ఈ విధముగా వరుసగా మూడు దుముకులకంటె ఎక్కువ అది దుమకదని తలంచబడుచున్నది. ఒకదానికొకటి సమీపముగా నున్న రెండు బండల మధ్య అది యుండి, శిఖరమును చేరగోరినయెడల, శిఖరమును చేరువరకు అది ఒక బండ ప్రక్కనుండి మరియొక బండకు మార్చి మార్చి దుముకును.'"

కీర్తన 104:19-23

19. ఋతువులను గుర్తించుటకై ఆయన చంద్రుని నియమించెను: సూర్యుడు తన అస్తమయమును ఎరుగును. 20. నీవు చీకటి కలుగజేయుచున్నావు, రాత్రి అగుచున్నది; అప్పుడు అడవి మృగములన్నియు బయలుదేరి తిరుగును. ("Ou, connils." — ఫ్రెంచి అంచు. "లేక, కుందేళ్లు, లేక చెవులపిల్లులు." ఈ జంతువు యొక్క హెబ్రీ పేరైన שפן shaphan, దాచుట అను అర్థముగల שפן shaphan, లేక ספן saphan అను క్రియలనుండి వచ్చినదై, భయస్థమైనదియు నిరపాయమైనదియునైన స్వభావముగల ప్రాణిని సూచించుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. బలహీనమైనదై, అపాయమునకు భయపడుచు, అది తన శత్రువులనుండి దాగియుండునట్లు బండల సందులలో ఆశ్రయమును వెదకును. ఈ సంగతియే ఇక్కడ సూచింపబడుచున్నది; సొలొమోను సహితము దీనిని సూచించుచున్నాడు, (సామెతలు 30:26) "షాఫానులు బలములేని జీవులు, అయినను అవి బండలలో తమ ఇండ్లను కట్టుకొనును." ఈ మాటలనుండి షాఫాను గుంపులుగా జీవించునదని స్పష్టమగుచున్నది. అట్లయితే ఈ పేరుచేత ఏ ప్రత్యేకమైన జంతువు సూచింపబడుచున్నది? మూలపదమునకు మూలపాఠములో ఒక అనువాదమును, అంచున మరియొక అనువాదమును ఇచ్చుటనుబట్టి, ఉద్దేశింపబడిన జంతువు జాతి విషయమై కాల్విన్ నిశ్చయములేనివాడై యుండినట్లు కనబడుచున్నది; ఈ విషయమై అభిప్రాయములలో గణనీయమైన భేదము కలదు. సెప్టువజింట్ యొక్క కొన్ని ప్రతులలో ముళ్లపందులు అనియు, మరికొన్నిటిలో కుందేళ్లు అనియు ఉన్నది; వల్గేట్ మొదటిదానితో ఏకీభవించుచున్నందున, అదే బహుశః సరియైన పాఠము. జెర్బోవా, అనగా దుముకు ఎలుక ఉద్దేశింపబడినదని బొకార్ట్ తలంచెను. అయితే దీనికి న్యాయముగా ఈ అభ్యంతరము చెప్పబడినది: జెర్బోవా ఎల్లప్పుడును అరణ్యములోని మరింత నునుపైన స్థలములలో, విశేషముగా నేల గట్టి కంకరగా నుండుచోట, తన నివాసమును త్రవ్వుకొనును; అది గుంపులుగా జీవించునది కాదు, బలహీనతచేత ప్రసిద్ధమైనదియు కాదు, ఏలయనగా ఆ లోపమును అది తన జ్ఞానముచేత పూరించుకొనును. ఇక్కడ సూచింపబడినది కుందేలు లేక చెవులపిల్లియు కాజాలదు; ఏలయనగా అది బండల మధ్య నివాసమును వెదకుటకు బదులుగా ఇసుక దిబ్బలలో బొరియలు త్రవ్వుటయందు ఆనందించును; అది కొన్నిసార్లు బండల మధ్య ఆశ్రయస్థానమును త్రవ్వినను, సందులు మట్టితో నిండియుండుచోట మాత్రమే అట్లు చేయును. డా. షా సూచించినట్లు షాఫాను దామాన్ ఇశ్రాయేలు అని ఇప్పుడు దాదాపు అందరును ఏకీభవించుచున్నారు. "దామాన్ ఇశ్రాయేలు," అని ఈ యాత్రికుడు చెప్పుచున్నాడు, "ఈ దేశములోని ఇతర స్థలములలో సామాన్యముగా నున్నను, లెబానోను పర్వతమునకు సహితము చెందిన జంతువు. అది నిరపాయమైన ప్రాణి, కుందేలు అంత పరిమాణమును అదే స్వభావమును కలిగియుండి, అదే విధముగా వంగిన భంగిమయు ముందటి పండ్ల అమరికయు కలిగియుండును. అయితే అది మరింత గోధుమరంగుగలదై, చిన్న కన్నులును, మార్మోట్ల వలె మరింత మొనదేలిన తలయు కలిగియుండును. ముందటి పాదములు కూడ పొట్టివి, వెనుకటి పాదములు జెర్బోవా పాదములంత పొడవుగా దాదాపు అదే నిష్పత్తిలో నుండును. ఈ జంతువు కొన్నిసార్లు నేలలో బొరియలు త్రవ్వునని తెలిసినను, దాని సాధారణ నివాసమును ఆశ్రయమును బండల రంధ్రములలోను సందులలోను ఉండుటచేత, ఈ ప్రాణి జెర్బోవాకంటె లేఖనముల యొక్క షాఫాను అగుటకు మనకు ఇంతవరకు మరింత బలమైన సంభావ్య నిదర్శనము కలదు. దానిని దామాన్ ఇశ్రాయేలు, అనగా ఆ మాటలు అర్థము చెప్పబడుచున్నట్లు ఇశ్రాయేలు గొఱ్ఱెపిల్ల, అని ఎందుకు పిలిచిరో నేను తెలిసికొనలేకపోతిని." ప్రయాణములు, 2వ సంపుటి, 160, 161 పుటలు. అమ్హారాలో దానిని "అష్కోకో" అని పిలుచుదురు. బ్రూస్ డా. షా అభిప్రాయమును స్థిరపరచుచున్నాడు. లేఖనములో పేర్కొనబడిన ఇతర అనేక వివరములచేతను, ఈ కీర్తనలో గమనింపబడినట్లు బండలయెడల వాటికిగల అనుబంధముచేతను, రంధ్రములలోను గుహలలోను వాటి నిరంతర నివాసముచేతను అతడు ఆ జంతువులను గుర్తించుచున్నాడు. ప్యాక్స్టన్ యొక్క లేఖన దృష్టాంతములు, 2వ సంపుటి, 204-209 పుటలు కూడ చూడుము.) 21. సింహములు తమ వేటకొరకు గర్జించుచు, దేవునియొద్ద తమ ఆహారమును వెదకుచుండును. 22. సూర్యుడు ఉదయించును, అవి గుంపుకూడి తమ గుహలలో పండుకొనును. 23. సాయంకాలమువరకు నరుడు తన పనికిని తన కష్టమునకును బయలువెళ్లును.

19. ఋతువులను గుర్తించుటకై ఆయన చంద్రుని నియమించెను. సూర్యచంద్రుల గమనము ఒకదానివెంట ఒకటి మార్చి మార్చి వచ్చు అందమైన ఏర్పాటునందు ప్రత్యక్షపరచబడిన దేవుని పరిపాలన యొక్క మరియొక ప్రశంసకు కీర్తనకారుడు ఇప్పుడు వచ్చుచున్నాడు; ఏలయనగా వాటి పరస్పర మార్పులలోని వైవిధ్యము గందరగోళమును కలుగజేయుటకు బదులుగా, కాలమును గుర్తించుటకు ఇంతకంటె శ్రేష్ఠమైన విధానమును కనుగొనుట అసాధ్యమని అందరును సులభముగా గ్రహింపగలరు. ఋతువులను గుర్తించుటకై చంద్రుడు నియమింపబడెనని చెప్పబడినప్పుడు, ఇది సాధారణమైనవియు నియమింపబడినవియునైన పండుగలను గూర్చి గ్రహింపవలెనని వ్యాఖ్యాతలు ఏకీభవించుచున్నారు. హెబ్రీయులు తమ నెలలను చంద్రునిబట్టి లెక్కించు అలవాటుగలవారై యుండిరి గనుక, పరిశుద్ధమైనవియు పౌరసంబంధమైనవియునైన తమ పండుగ దినములను సమాజకూటములను క్రమపరచుటకు ఇది ఉపయోగపడెను. ప్రవక్త భాగము చేత సమస్తమును సూచించు సినెక్డకీ అను అలంకారముచేత, చంద్రుడు దినములను రాత్రులనుండి వేరుపరచుట మాత్రమే కాక, పండుగ దినములను సహితము నిర్ణయించుచు, సంవత్సరములను నెలలను కొలుచుచు, తుదకు కాలముల విభజన దాని గమనమునుండి తీసికొనబడుచున్నందున అనేక ప్రయోజనకరమైన ఉద్దేశములను నెరవేర్చుచున్నదని సూచించుచున్నాడని నేను సందేహింపను. సూర్యుడు తన అస్తమయమును ఎరుగును అను వాక్యమును గూర్చి, నేను దానిని అతని దైనందిన పరిభ్రమణమును గూర్చి మాత్రమే కాక, అతడు ఒక సమయమందు క్రమక్రమముగా మనకు సమీపించుచు, మరియొక సమయమందు మనకు దూరముగా తొలగిపోవుచు, వేసవికాలమును చలికాలమును వసంతకాలమును శరత్కాలమును కలుగజేయునట్లు తన గమనములను క్రమపరచుకొనుటకు ఎరుగునని సూచించుచున్నదిగా సహితము గ్రహించుచున్నాను. అడవి మృగములు భయముతో తమ గుహలనుండి బయటికి వచ్చును గనుక, అవి రాత్రివేళ బయలుదేరి తిరుగునని ఇంకను చెప్పబడుచున్నది. ("సింహములను గూర్చి ప్రత్యేకముగా ఇక్కడ చెప్పబడినది, అనగా అవి 'తమ వేటకొరకు గర్జించుచు, దేవునియొద్ద తమ ఆహారమును వెదకుచుండును' అనునది, ఆ ప్రాణులను గూర్చి గమనింపబడిన దానిచేత విశదపరచబడవచ్చును; అదేదనగా, వాటి గొప్ప బలమునకును ఆబకును దోపిడి స్వభావమునకును తగినట్లు, అవి వేటాడు మృగములను అరణ్యములో తరుముటకు తగిన శరీర వేగము వాటికి అనుగ్రహింపబడలేదు; వాటిని వెంబడించి అవి విశ్రమించు స్థలములవరకు జాడ తీయగలిగినంత తీక్షణమైన వాసనశక్తియు వాటికి లేదు. కావున ఈ జంతువుల పోషణ నిమిత్తము ఈ లోపములకు మరియొక విధముగా ఏదైన పూరణ చేయబడుట అవసరమైయుండెను. మరియు వాటి గర్జనయే ఈ ఉద్దేశమునకు వాటికి ఉపయోగకరమనియు, అవి తమ వేటను పట్టుకొనలేనప్పుడు ఆ భీకరమైన ధ్వనిచేత అవి పేద మృగములను ఎంతగా విస్మయపరచి దిగ్భ్రాంతిపరచుననగా, అవి వాటి యెదుట పడిపోవుననియు కొందరు స్థిరముగా చెప్పిరి. ఇది తాను కలిగియున్నట్లు చెప్పుకొను సత్యమును కలిగియున్నయెడల, తమ వేటకొరకు గర్జించుట అను మాటకును దేవునియొద్ద దానిని వెదకుట అను మాటకును ఇది స్పష్టమైన వివరణ ఇచ్చుచున్నది — గర్జించుట అనగా, దానిని సంపాదించుటకు వినువారిని ఈలాగు భయపెట్టుటయు తన స్వంత ఆకలిని కొరతను వ్యక్తపరచుటయు తప్ప మరేమియు చేయలేనిదై యుండుట." — హమ్మండ్.) కొందరు רמש ramas అను క్రియను నడచుట అని అనువదించుచున్నారు; కాని నేను ఇచ్చిన దాని సరియైన అర్థము అనుచితము కాదు; ఏలయనగా ఆకలి తరచుగా వన్యమృగములను రోషమునకు రేపినను, అవి తమ దాగుస్థలములనుండి బయలుదేరి సంచరించుటకై రాత్రి చీకటికొరకు కనిపెట్టుచుండును; ఈ భయస్వభావమునుబట్టియే అవి ప్రాకుచు బయలువెడలునని చెప్పబడుచున్నది.

ఫ్రెంచి అనువాదములో ఈ వచనములోని క్రియలన్నియు వర్తమానకాలములో అనువదింపబడినవి.

"యూదుల పండుగలలో అధిక భాగము, అనగా అమావాస్య, పస్కా, పెంతెకొస్తు మొదలైనవి, చంద్రునిబట్టి నిర్ణయింపబడుచుండెను." — డిమాక్.

21. సింహములు తమ వేటకొరకు గర్జించుచున్నవి. సింహములు ఆకలిచేత బలవంతపెట్టబడినయెడల మధ్యాహ్నమందు సహితము తమ గుహలనుండి బయలువెడలి గర్జించుచున్నను, ప్రవక్త సాధారణముగా జరుగుదానినే వర్ణించుచున్నాడు. కావున సింహములు పగటివేళ బయట తిరుగుటకు సాహసింపవనియు, రాత్రి చీకటిని నమ్ముకొని అప్పుడు తమ వేటను వెదకుచు బయలుదేరుననియు అతడు చెప్పుచున్నాడు. మనుష్యులు మరి ఎక్కువ స్వేచ్ఛతో బయట నడువగలుగునట్లు, అంత భయంకరమైన మృగము తన గుహలోనే తన్ను తాను నిర్బంధించుకొనుటయందు దేవుని ఆశ్చర్యకరమైన దైవసంరక్షణ ప్రత్యక్షపరచబడుచున్నది. సింహములు కొన్నిసార్లు మరి ఎక్కువ స్వేచ్ఛతో సంచరించినయెడల, అది ఆదాము పతనమునకు ఆపాదింపవలెను; ఆ పతనము వన్యమృగములమీద మనుష్యులకున్న ఆధిపత్యమును వారినుండి తొలగించెను. అయినను దేవుడు మనుష్యులకు అనుగ్రహించిన ఆదిమ ఆశీర్వాదము యొక్క శేషములు కొన్ని ఇంకను మిగిలియున్నవి; ఏలయనగా ఇనుప బోనులచేతనో గొలుసులచేతనో బంధించినట్టు, ఆయన పగటి వెలుగుచేత అనేక వన్యమృగములను అదుపులో ఉంచుచున్నాడు. అవి దేవునియొద్ద తమ ఆహారమును వెదకుచున్నవి అను మాట, అవి ఆయనను తమ పోషకతండ్రిగా ఒప్పుకొనునట్లు దేవుని సంరక్షణమీద తమ్మును తాము వేసికొనుచున్నవని అర్థము చేసికొనవలసినది కాదు; అంత క్రూరమైన మృగములకు దేవుడు ఆశ్చర్యకరమైన రీతిగా ఆహారము సమకూర్చుచున్నాడను వాస్తవమునే అది సూచించుచున్నది.

22. సూర్యుడు ఉదయించును. కీర్తనకారుడు అదే విషయమును కొనసాగించుచు, పగలు సరిగా మనుష్యునికే చెందునట్లు దేవుడు కాలముల వరుసలను పంచియిచ్చుచున్నాడని చూపుచున్నాడు. మనకు విరోధములైన అనేక వన్యమృగములను దేవుడు అదుపులో ఉంచనియెడల, మానవజాతి త్వరలోనే నశించిపోవును. మనుష్యుని పతనము మొదలుకొని వన్యమృగములు మనకు హాని చేయుటకును, తమకు ఎదురుపడువారినందరిని చీల్చి ముక్కలుముక్కలుగా చేయుటకును పుట్టినట్లు కనబడుచున్నవి గనుక, ఈ క్రూరమైన కఠినత్వము దేవుని దైవసంరక్షణచేత అణచియుంచబడవలెను. వాటిని తమ గుహలలో మూసియుంచుటకై ఆయన ఉపయోగించు ఏకైక సాధనము, కేవలము సూర్యుని వెలుగుచేత వాటికి భయము పుట్టించుటయే. దేవుని మంచితనము యొక్క ఈ నిదర్శనమును ప్రవక్త దాని ఆవశ్యకతనుబట్టి మరి ఎక్కువగా ఘనపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా అట్లు కానియెడల, మనుష్యులు జీవితపు కష్టములలోను వ్యవహారములలోను నిమగ్నులగుటకు బయలువెడలు స్వేచ్ఛ వారికి ఉండదు. ఈ విధముగా మనుష్యుడు వన్యమృగముల బలాత్కారమునుండియు హానులనుండియు వెలుగుచేత కాపాడబడుచున్నాడు గనుక, అతని సౌకర్యమును క్షేమమును ఇంత తండ్రివంటి రీతిగా సమకూర్చిన దేవుని సాటిలేని మంచితనము ఇందులో కనబడుచున్నది.

కీర్తన 104:24-26

24. యెహోవా! నీ కార్యములు ఎంత ఘనమైనవి! జ్ఞానముచేత సమస్తమును నీవు చేసియున్నావు; భూమి నీ ఐశ్వర్యముతో నిండియున్నది. 25. ఈ సముద్రము గొప్పది, విశాలమైనది; అందులో లెక్కలేని ప్రాకు జీవులు, చిన్నవియు పెద్దవియునైన జంతువులు ఉన్నవి. 26. అక్కడ ఓడలు నడచుచున్నవి; దానిలో ఆడుకొనుటకు నీవు నిర్మించిన మకరము అక్కడ ఉన్నది.

24. యెహోవా! నీ కార్యములు ఎంత ఘనమైనవి. ప్రవక్త దేవుని కార్యములను సంపూర్ణముగా లెక్కించుట లేదు — అది అంతులేని పని యగును — కాని కొన్ని విశేషములను మాత్రమే స్పృశించుచున్నాడు; ప్రతివాడును వాటిని ధ్యానించుటనుండి, దేవుడు సర్వలోకమును దాని ప్రతి భాగమును పరిపాలించు ఆ జ్ఞానమును గూర్చి మరి శ్రద్ధగా తలంచునట్లు నడిపింపబడవలెనని అతని ఉద్దేశము. కావున తన వర్ణనను ఆపివేసి, అతడు ఆశ్చర్యముతో — నీ కార్యములు ఎంతగా స్తుతింపదగినవి! అని ఎలుగెత్తుచున్నాడు; అట్లే మనము విస్మయముచేత ఆవరింపబడి, ఇంత గొప్ప విషయమునకు న్యాయము చేయుటయందు మన నాలుకలును మన ఇంద్రియములన్నియు విఫలమగుచున్నవని ఒప్పుకొనునప్పుడే దేవునికి తగిన ఘనతను ఆరోపించుచున్నాము. దేవుని కార్యములలో చిన్న భాగమే మనలను విస్మయపరచినయెడల, వాటి సంపూర్ణ విస్తారమును గ్రహించుటకు మన బలహీనమైన మనస్సులు ఎంత అసమర్థములు! మొదట దేవుడు సమస్తమును జ్ఞానముచేత చేసెనని చెప్పబడుచున్నది; తరువాత భూమి ఆయన ఐశ్వర్యముతో నిండియున్నదని చేర్చబడుచున్నది. జ్ఞానమును మాత్రమే పేర్కొనుట దైవశక్తిని మినహాయించుటకు ఉద్దేశింపబడలేదు; దాని భావమేదనగా, లోకములో అస్తవ్యస్తమైనదేదియు లేదు — అట్లుండుటకు బదులుగా, దానియందు కలిసియున్న అపారమైన వివిధ వస్తువులు మహా జ్ఞానముతో క్రమపరచబడియున్నవి; గనుక దేనినైనను చేర్చుటయు, తీసివేయుటయు, మెరుగుపరచుటయు అసాధ్యము. దేవుని కార్యములలో ఆయన సంకల్పములను మనము కనుగొనలేనప్పుడు తరచుగా మనలోనికి ప్రాకివచ్చు అపవిత్రమైన ఊహలకు — ఆయన మనవలెనే బుద్ధిహీనతకు లోనైనవాడైనట్టును, తన కార్యములను ధ్యానించుటయందు గ్రుడ్డివారైనవారి నిందను భరింపవలసివచ్చినట్టును తలంచు ఊహలకు — విరోధముగా ఈ ప్రశంస ఉంచబడియున్నది. ఎపికూరస్ మూలకములు అణువులతో కూర్చబడినవని ప్రేలాపించినట్లు, లోకము యాదృచ్ఛికముగా దాని ప్రస్తుత రూపమునకు తేబడెనని కలలుగను వారి వెఱ్ఱితనమును కూడ ప్రవక్త అదే ప్రశంసచేత గద్దించుచున్నాడు. అంత సొగసైనదియు, అంత అతిశయమైన అలంకారము గలదియునైన కట్టడము అణువుల యాదృచ్ఛిక సమ్మేళనముచేత కూర్చబడెనని తలంచుట అవివేకమునకు మించిన ఊహ గనుక, దేవుని జ్ఞానమును, లోకము యొక్క సమస్త పరిపాలనయందు ప్రకాశించు ఆ ఆశ్చర్యకరమైన నైపుణ్యమును మరి జాగ్రత్తగా గమనింపవలెనని ప్రవక్త ఇక్కడ మనకు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు. ఐశ్వర్యము అను మాటలో దేవుని మంచితనమును ఉపకారబుద్ధియు చేర్చబడియున్నవి; ఏలయనగా ఆయన భూమిని ఇంత సమృద్ధిగా నింపినది తన నిమిత్తము కాదు, మనకు ప్రయోజనకరమైనదేదియు కొదువగా నుండకుండునట్లు మన నిమిత్తమే. భూమి ఈ ఫలవంతమును ఐశ్వర్యమును తనంతట తాను కలిగియుండలేదు గాని, దానిని మనకు తన దాతృత్వమును అందించు సాధనముగా చేయు దేవుని ఆశీర్వాదముచేత మాత్రమే కలిగియున్నదని మనము తెలిసికొనవలెను. (ఫ్రై మూలపాఠములో, "అక్కడ ఓడలు దాటిపోవుచున్నవి" అనియు, పుట అడుగున "అక్కడ తిమింగలములు నడచుచున్నవి" అనియు చదువుచున్నాడు. "ఈ స్థలమందు ఒక ఊహను చేయకుండ ఉండలేను," అని అతడు అనుచున్నాడు, "అదేదనగా, మనము ఓడలు అని అనువదించు పదమునకు పూర్వకాలమందు మరియొక అర్థముండి, అది ఏదో జలచరమును సూచించియుండవచ్చును; లేక אניות కు బదులుగా תנינים లేక תנים అని మనము చదువవలెను: ఆదికాండము 1:21 పోల్చి చూడుము, 'దేవుడు గొప్ప తిమింగలములను, הגדלים חנינים, నీళ్లు వాటి వాటి జాతి ప్రకారము సమృద్ధిగా పుట్టించిన ప్రాకు ప్రతి జీవిని, הרמשת ,החיה, సృజించెను.' అయినను ఈ పదముచేత తిమింగలములు కాక, మధ్యధరా సముద్రతీరములయందు తెలిసిన కొన్ని పెద్ద సముద్రజంతువులు ఉద్దేశింపబడినవని కొందరు తలంచిరి." — "ఈ వచనము యొక్క మొదటి పంక్తి, అది ప్రక్షిప్తము కానియెడల, బహుశా కుండలీకరణములో చదువవలసియున్నది," అని డిమాక్ అనుచున్నాడు; "మరియు వ్యాకరణ నిర్మాణము הלכון అని మనము చదువవలెనని కోరుచున్నది. మనుష్యుని సముద్రమునకు అధిపతిగా చేయు ఆ ఆశ్చర్యకరమైన యంత్రనిర్మాణమైన ఓడ, మొదట దైవనిర్దేశము క్రింద నిర్మింపబడినట్లు కనబడుచున్నది. — ఆదికాండము 6:14 చూడుము.")

25. ఈ సముద్రము గొప్పది, విశాలమైనది. భూమి దేవుని మహిమను గూర్చి ఇచ్చు నిదర్శనములను వివరించిన పిమ్మట, ప్రవక్త సముద్రములోనికి దిగి, అది దైవశక్తియు జ్ఞానమును కనబడు మరియొక క్రొత్త అద్దమని మనకు బోధించుచున్నాడు. సముద్రములో చేపలు నివసింపకపోయినను, దాని విశాలతను చూచుట మాత్రమే మనకు ఆశ్చర్యము పుట్టించును; విశేషముగా అది ఒకప్పుడు గాలులచేతను తుపానులచేతను పొంగుచు, మరియొకప్పుడు ప్రశాంతముగా నిశ్చలముగా నుండునప్పుడు. మరియు నావికావిద్య మనుష్యుల నైపుణ్యముచేత సంపాదింపబడిన కళయైనను, అది మహాగాధజలముల గుండ మనుష్యులకు మార్గము అనుగ్రహించిన దేవుని దైవసంరక్షణమీద ఆధారపడియున్నది. అయితే చేపల సమృద్ధియు వైవిధ్యమును సముద్రమందు దేవుని మహిమను కొద్దిగా కాదు, అధికముగా హెచ్చించుచున్నవి. వీటిలో కీర్తనకారుడు విశేషముగా మకరమును లేక తిమింగలమును కీర్తించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఈ జంతువు, ఇంకేదియు లేకపోయినను, దేవుని భయంకరమైన శక్తికి సరిపడిన, అవును సరిపడినదానికంటె అధికమైన రుజువును మన కన్నులయెదుట ఉంచుచున్నది; అదే కారణముచేత యోబు గ్రంథములో దానిని గూర్చిన విస్తారమైన వర్ణన మనకు కలదు. దాని కదలికలు సముద్రమును గొప్ప అల్లకల్లోలమునకు గురిచేయుటయే గాక మనుష్యుల హృదయములను కూడ భయముతో కొట్టుచున్నవి గనుక, ఆడుకొను అను మాటచేత, దాని ఈ కదలికలు దేవుని దృష్టిలో కేవలము ఆటయేనని ప్రవక్త సూచించుచున్నాడు; సముద్రము మకరములు తమ్మును తాము అభ్యసించుకొను ఒక క్షేత్రముగా వాటికి ఇయ్యబడినది అని అతడు చెప్పినట్టున్నది.

కీర్తన 104:27-30

27. నీవు తగిన కాలమున వాటికి ఆహారము ఇచ్చునట్లు సమస్తమును నీకొరకు కనిపెట్టుచున్నవి. 28. నీవు దానిని వాటికి ఇచ్చెదవు, అవి దానిని కూర్చుకొనును; నీవు నీ చేయి విప్పెదవు, అవి మేలుతో తృప్తిపొందును [లేక సంతృప్తిపొందును]. 29. నీవు నీ ముఖమును దాచెదవు, అవి భయపడును; నీవు వాటి ఆత్మను తీసివేసెదవు, అవి చనిపోయి తమ మంటికి తిరిగి చేరును. 30. నీవు నీ ఆత్మను పంపెదవు, అవి సృజింపబడును; మరియు నీవు భూముఖమును నూతనపరచెదవు.

27. ఇవన్నియు నీకొరకు కనిపెట్టుచున్నవి. ప్రవక్త ఇక్కడ మరల దేవుని, సమస్త విధముల జీవరాసులకు ధారాళముగా సమకూర్చుటచేత వాటియెడల ఇంటి యజమానుని పాత్రను పోషకతండ్రి పాత్రను నిర్వహించువానిగా వర్ణించుచున్నాడు. పశువుల పోషణకై దేవుడు పర్వతములమీద ఆహారమును మొలిపించెననియు, సింహములు వేటమీద జీవించుచున్నను వాటికి సహితము అదే దేవుని హస్తముచేత ఆహారము అందింపబడుచున్నదనియు అతడు ఇంతకుముందు చెప్పియుండెను. (యోబు 40లో విస్తారముగా వర్ణింపబడిన మకరము, ఇప్పుడు వ్యాఖ్యాతలచేత సాధారణముగా తిమింగలము కాదనియు, నైలు నదిలో నివసించు మొసలి అనియు గ్రహింపబడుచున్నది. అది ఇక్కడ సముద్ర జంతువులలో లెక్కింపబడుట మనకు ఆశ్చర్యము కలిగింపనక్కరలేదు, ఏలయనగా దైవకవి యొక్క ఉద్దేశము జలలోకపు రాజ్యమును ప్రదర్శించుట మాత్రమే. ఈ విశాలమైన రాజ్యములలో నైలు సముద్రము అతని దృష్టిలో ఒక భాగముగా నున్నది. "יםtransfertur ad omnia flumina majora. Est igitur in specie Nilus. Jes. 19, 5; Nab. 3, 8." — Sire. Lex. Heb. ("ים అను పదము పెద్ద నదులన్నిటికిని అన్వయింపబడుచున్నది. కావున విశేషముగా అది నైలు నది. యెష. 19:5; నహూ. 3:8.") — సంపుటి 3, పుట 175, గమనిక 1 చూడుము.) ("ఇది ఆదికాండము 1:2ను సూచించుచున్నది, ఏలయనగా వస్తువుల ఎడతెగని వరుస ఒక విధమైన సృష్టియే." — డిమాక్.) ఇప్పుడు అతడు దైవ ఉపకారము యొక్క ఈ ఆశ్చర్యమును ఒక అదనపు పరిస్థితిచేత విస్తరించుచున్నాడు. జీవరాసుల వివిధ జాతులు దాదాపు లెక్కింపలేనన్ని యుండి, ప్రతి జాతిలోని సంఖ్య అంత గొప్పదైయుండగా, అనుదిన ఆహారము అవసరము లేనిది వాటిలో ఒక్కటియు లేదు. కావున సమస్తమును నీకొరకు కనిపెట్టుచున్నవి అను మాట యొక్క భావమేదనగా, దేవుడు వాటి అనుదిన అవసరమును తీర్చి వాటిలో ప్రతిదానిని ప్రత్యేకముగా పోషింపనియెడల, అవి కొన్ని దినములైనను జీవించియుండలేవు. ఫలముల యొక్క ఇంత గొప్ప వైవిధ్యము ఎందుకున్నదో దీనిచేత మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా దేవుడు జీవరాసుల ప్రతి జాతికిని తగినదియు యుక్తమైనదియునైన ఆహారమును నియమించి నిర్ణయించుచున్నాడు. మూగజంతువులు తమ అవసరముల సమకూర్పును దేవునియొద్ద వెదకుటకు వివేచనయు బుద్ధియు కలిగియుండలేదు గాని, భూమివైపు వంగి ఆహారముతో తమ్మును తాము నింపుకొన వెదకుచున్నవి; అయినను వాటిని దేవునికొరకు కనిపెట్టుచున్నవానిగా చిత్రించుటయందు ప్రవక్త యుక్తముగానే మాటలాడుచున్నాడు; ఏలయనగా వాటి ఆకలి ఆయన దాతృత్వముచేత తీర్చబడవలెను, లేనియెడల అవి త్వరలోనే చనిపోవును. దేవుడు వాటికి ఆహారము సమకూర్చు కాలమును నిర్దేశించుట కూడ నిరర్థకము కాదు; ఏలయనగా సంవత్సరమంతటను వాటికి జీవనాధారము ఉండునట్లు దేవుడు వాటికొరకు సమకూర్చి నిలువచేయుచున్నాడు. శీతకాలమందు భూమి తన గర్భమును మూసికొనుచున్నది గనుక, ఆయన దీర్ఘకాలమునకు వాటికి ఆహారము సమకూర్పనియెడల వాటి గతి ఏమగును? కావున దేవుడు నియమిత కాలములయందు భూమిని ఫలింపజేయుటచేత, ఆకలితోను కరవుతోను మనలను బెదరించు సంవత్సరపు మిగిలిన కాలమునకు ఈ విధముగా తన ఆశీర్వాదమును విస్తరింపజేయుచున్నాడను సంగతినిబట్టి ఆ అద్భుతము మరి గొప్పదగుచున్నది. శీతకాలమందు భూమి తన ఐశ్వర్యమును మూసివేయునప్పుడు, క్రొత్త ఫలసమృద్ధి నిరీక్షణచేత మన హృదయములు ఉత్సాహపరచబడనియెడల మనము ఎంత దౌర్భాగ్యులమై యుందుము? ఈ భావములోనే దేవుడు తన చేయి విప్పుచున్నాడని కీర్తనకారుడు యుక్తముగా స్థిరపరచుచున్నాడు. గోధుమలు అనుదినము మొలచుచుండినయెడల, దేవుని దైవసంరక్షణ ఇంత ప్రత్యక్షముగా నుండదు. కాని భూమి నిస్సారమగునప్పుడు, దేవుడు తన చేయి ముడుచుకొనినట్టే యుండును. కావున ఆయన దానిని ఫలింపజేయునప్పుడు, ఇట్లు చెప్పవచ్చునంటే, మనకు ఆహారమిచ్చుటకు ఆయన ఆకాశమునుండి తన చేయి చాపుచున్నాడని దీనినుండి తేలుచున్నది. ఇప్పుడు ఆయన అడవి మృగములకును మూగజంతువులకును తగిన కాలమున జీవనాధారమును సమకూర్చి, దానిచేత అవి కడుపునిండ పోషింపబడుచుండినయెడల, మనము మన అవిశ్వాసముచేత అది మనవైపు ప్రవహింపకుండ అడ్డగింపనియెడల, ఆయన ఆశీర్వాదము నిశ్చయముగా మనకు తరగని సమృద్ధికి ఊటగా నుండును.

29. నీవు నీ ముఖమును దాచెదవు, అవి భయపడును. ఈ మాటలలో, మనము దేవుని చిత్తము ప్రకారము నిలుచుచున్నాము లేక పడిపోవుచున్నామని కీర్తనకారుడు ప్రకటించుచున్నాడు. ఆయన తన శక్తిచేత మనలను ఆదుకొనునంతకాలము మనము జీవించుచున్నాము; కాని ఆయన తన జీవదాయకమైన ఆత్మను ఉపసంహరించుకొనిన వెంటనే మనము చనిపోవుచున్నాము. ప్లేటో కూడ దీనిని ఎరిగియుండెను; సరిగా చెప్పవలెనంటే దేవుడు ఒక్కడే యున్నాడనియు, సమస్తమును ఆయనయందే నిలిచియున్నవి లేక తమ ఉనికిని కలిగియున్నవనియు అతడు తరచుగా బోధించుచున్నాడు. మనుష్యులందరు తమ జీవమును తమనుండి కాక మరియొక మూలమునుండి పొందుచున్నారని తెలిసికొనునట్లు, ఆ అన్యజన రచయిత ద్వారా వారిని మేల్కొలుపుట దేవుని చిత్తమైయుండెనని నేను సందేహింపను. మొదట, దేవుడు తన ముఖమును దాచినయెడల అవి భయపడుననియు, రెండవదిగా, ఆయన వాటి ఆత్మను తీసివేసినయెడల అవి చనిపోయి తమ మంటికి తిరిగి చేరుననియు కీర్తనకారుడు స్థిరపరచుచున్నాడు; ఈ మాటలచేత, దేవుడు మనవైపు చూచుటకు దయచేయునప్పుడు ఆ చూపే మనకు జీవమిచ్చుచున్నదనియు, ఆయన ప్రసన్నమైన ముఖము ప్రకాశించునంతకాలము అది సమస్త సృష్టములకు జీవమును ఊదుచున్నదనియు అతడు సూచించుచున్నాడు. కావున సర్వలోకమునకు జీవమిచ్చు ఆ మంచితనమువైపు మన వంతుగా మనము మన కన్నులను త్రిప్పనియెడల, మన అంధత్వము రెండింతలు క్షమింపరానిది. దేవుడు తన రహస్యమైన శక్తిని జీవరాసులనుండి ఉపసంహరించుకొనునప్పుడు వాటి నాశనమును ప్రవక్త అంచెలంచెలుగా వర్ణించుచున్నాడు; ఈ వ్యత్యాసమునుండి, సమస్తమును జీవమందును బలమందును నిలిపియుంచు ఆ ఎడతెగని జీవపు ఊదుదలను మరి చక్కగా ఘనపరచవలెనని అతని ఉద్దేశము. అతడు ఇంకను ముందుకు పోయి, దేవునిచేత ఉనికియందు ఆదుకొనబడనియెడల సమస్తమును శూన్యమునకు తిరిగిపోవునని స్థిరపరచియుండవచ్చును; కాని ఆయనచేత పోషింపబడనిదేదైనను క్షయమునకు లోనగునని సామాన్యమైన, జనసామాన్యమునకు అర్థమగు భాషలో స్థిరపరచుటతో అతడు తృప్తిపడెను. దేవుడు తన ఆత్మను పంపుచున్నాడు గనుక లోకము అనుదినము నూతనపరచబడుచున్నదని అతడు మరల ప్రకటించుచున్నాడు. జీవరాసుల సంతానవృద్ధియందు లోకము యొక్క క్రొత్త సృష్టిని మనము నిశ్చయముగా ఎడతెగక చూచుచున్నాము. ఇంతకుముందు జీవరాసుల ఆత్మగా చిత్రించినదానిని ఇప్పుడు దేవుని ఆత్మ అని పిలుచుటయందు ఏ విరోధమును లేదు. తనయొద్ద నిలిచియుండు ఆ ఆత్మను దేవుడు తనకిష్టమైన చోటికి పంపుచున్నాడు; ఆయన దానిని పంపిన వెంటనే సమస్తమును సృజింపబడుచున్నవి. ఈ విధముగా తనదైనదానిని ఆయన మనదిగా చేయుచున్నాడు. కాని ఇది మానికేయుల ప్రాచీన కల్పనకు ఏ ఆధారమును ఇయ్యదు; ఆ కల్పనను మన కాలములో ఆ మలినమైన కుక్కయైన సర్వేటస్ మరి హీనముగా చేసెను. మనుష్యుని ఆత్మ దైవాత్మ యొక్క ఒక అంశమనియు, చెట్టునుండి చిగురువలె దానినుండి ప్రసరించుచున్నదనియు మానికేయులు చెప్పిరి; కాని ఈ నీచుడు ఎద్దులు, గాడిదలు, కుక్కలు దైవసారము యొక్క భాగములని స్థిరపరచుటకు తెగించెను. ఆత్మ దేవుని స్వరూపమందు సృజింపబడెను అను సాకునైనను మానికేయులు తమ దోషమునకు కలిగియుండిరి; కాని పందులను పశువులను గూర్చి దీనిని స్థిరపరచుట అత్యంత విపరీతమును అసహ్యమునైనది. దేవుని ఆత్మను భాగములుగా విభజించి, దానిలో ఒక అంశము ప్రతి జీవరాశియందు సారరూపముగా నివసించునట్లు చేయుట ప్రవక్త ఉద్దేశమునకు అత్యంత దూరమైనది. ఆయనయొద్దనుండి బయలువెడలుదానినే అతడు దేవుని ఆత్మ అని పిలిచెను. ప్రసంగవశాత్తు, అది మనలను బ్రదికించునట్లు మనకు ఇయ్యబడినది గనుక అది మనదని అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు. చెప్పబడినదాని సారాంశమేదనగా, లోకము అనుదినము క్షీణించుచు అనుదినము నూతనపరచబడుచుండుట మనము చూచునప్పుడు, దేవుని జీవదాయకమైన శక్తి అద్దములోవలె ఇందులో మనకు ప్రతిఫలించుచున్నది. జీవరాసుల మధ్య జరుగు మరణములన్నియు, ఇట్లు చెప్పవచ్చునంటే, మన శూన్యత్వమునకు అన్ని ఉదాహరణలే; మరియు వాటి స్థానములో ఇతరములు పుట్టి పెరుగునప్పుడు, అందులో లోకము యొక్క నూతనీకరణము మనకు కనుపరచబడుచున్నది. కావున లోకము దాని వివిధ భాగములయందు అనుదినము చనిపోవుచు అనుదినము నూతనపరచబడుచున్నది గనుక, దేవునినుండి వచ్చు రహస్యమైన శక్తిచేత మాత్రమే అది నిలిచియున్నదని స్పష్టమైన తీర్మానము.

కీర్తన 104:31-35

31. యెహోవాకు నిత్యము మహిమ కలుగునుగాక; యెహోవా తన కార్యములయందు సంతోషించునుగాక. 32. ఆయన భూమిని చూచునప్పుడు అది వణకును; ఆయన పర్వతములను ముట్టినయెడల అవి పొగ రాజును. 33. నేను బ్రదుకునంతకాలము యెహోవాను గూర్చి పాడెదను; నేను ఉనికిలో నున్నంతకాలము నా దేవుని కీర్తించెదను. 34. నా సంభాషణ [లేక మాటలు] ఆయనకు ప్రీతికరమగునుగాక; నేను యెహోవాయందు సంతోషించెదను. 35. పాపులు భూమిమీదనుండి నశించుదురుగాక, దుష్టులు ఇక ఉండకుండ అంతరించువరకు నశించుదురుగాక. నా ప్రాణమా! యెహోవాను సన్నుతించుము. హల్లెలూయా.

31. యెహోవాకు నిత్యము మహిమ కలుగునుగాక. కీర్తన యొక్క పూర్వభాగములో దేవుని కార్యములయందు ఆయన శక్తిని జ్ఞానమును మంచితనమును తాను ఏ ఉద్దేశముతో కీర్తించెనో, అనగా ఆయనను స్తుతించుటకు మనుష్యులను ప్రేరేపించుటకే అని, ప్రేరేపితుడైన రచయిత చూపుచున్నాడు. మనము ఈ సుందరమైన నాటకరంగమునకు ప్రేక్షకులుగా మాత్రమే గాక, దానియందు మనకు అందింపబడు బహువిధములైన సమృద్ధిని వైవిధ్యమును గల మేళ్లను అనుభవించునట్లు కూడ, దేవుడు మన నిమిత్తము లోకమును ఇంత వైభవముగా అలంకరించుట స్వల్ప ఘనత కాదు. ఆయనకు తగిన స్తుతిని దేవునికి చెల్లించుటయందు మనము చూపు కృతజ్ఞత ఆయనచేత అసాధారణమైన ప్రతిఫలముగా ఎంచబడుచున్నది. యెహోవా తన కార్యములయందు సంతోషించునుగాక అని కీర్తనకారుడు చేర్చుచున్నది నిరర్థకము కాదు; ఏలయనగా దేవుడు ఆదినుండి స్థాపించిన క్రమము ఆయన వరముల న్యాయమైన ఉపయోగమునందు కొనసాగవలెనని అతడు కోరుచున్నాడు. "తాను భూమిమీద నరులను చేసినందుకు యెహోవా సంతాపపడెను" అని ఆదికాండము 6:6లో మనము చదువునట్లు, ఆయన అనుగ్రహించు మేళ్లు మన దుర్నీతులచేత అపవిత్రపరచబడుట చూచినప్పుడు, వాటిని అనుగ్రహించుటయందు ఆయన ఆనందించుట మానుచున్నాడు. మరియు మూలకములు తమ కర్తవ్యమును నిర్వర్తించుట మానినప్పుడు సంభవించు గందరగోళమును అక్రమమును, దేవుడు అసంతృప్తి చెంది విసిగిపోయి, తన ఉపకారము యొక్క క్రమమైన గమనమును నిలిపివేయుటకును ఆపివేయుటకును రెచ్చగొట్టబడుచున్నాడని నిశ్చయముగా సాక్ష్యమిచ్చుచున్నవి; సరిగా చెప్పవలెనంటే కోపమునకును అసహనమునకును ఆయన మనస్సులో స్థానము లేకపోయినను. ఇక్కడ బోధింపబడుచున్నదేదనగా, తన పిల్లలను మృదువుగా ఆదరించుటయందును వారిని ధారాళముగా పోషించుటయందును ఆనందించు తండ్రులలో శ్రేష్ఠుని స్వభావమును ఆయన ధరించియున్నాడు. లోకము యొక్క స్థిరత్వము దేవుడు తన కార్యములయందు పొందు ఈ సంతోషముమీద ఆధారపడియున్నదని తరువాతి వచనములో చూపబడుచున్నది; ఏలయనగా ఆయన తన కృపగల తండ్రివంటి దృష్టిచేత భూమికి బలమియ్యనియెడల, కఠినమైన ముఖముతో దానివైపు చూచిన వెంటనే ఆయన దానిని వణకజేసి పర్వతములనే కాల్చివేయును. ("అవి పొగ రాజును. గెయెరస్, ప్యాట్రిక్ మొదలైనవారు దీనిని నిర్గమకాండము 19:18కు అన్వయించుచున్నారు. కాని ఇది సాధారణముగా అగ్నిపర్వతములను కూడ సూచింపవచ్చును కదా?" — డిమాక్.)

"నా ఉనికి యావత్తును, בעודי, నా నిత్యతకొరకు. — అదే భావములో వాడబడిన ఈ పదమును కీర్తన 139:18లో చూడుము." — హార్స్లీ.

"Ou, meditation." — ఫ్రెంచి అంచు. "లేక, ధ్యానము."

మన ఇంగ్లీషు బైబిలులో, "ఆయననుగూర్చిన నా ధ్యానము మధురముగా నుండును" అని యున్నది. על al అను ఉపసర్గ పైన అను అర్థమునే గాక కు అను అర్థమును కూడ ఇచ్చును గనుక, עליו ను ఆయనకు అని అనువదింపవలెనో ఆయనమీద అని అనువదింపవలెనో సందేహాస్పదము కావచ్చును. రెండవ భావములోనైనయెడల, మన ఇంగ్లీషు అనువాదము సరియైనది, "ఆయననుగూర్చిన లేక ఆయనమీది నా ధ్యానము మధురముగా నుండును;" మరియు ఈ వచనము యొక్క చివరి భాగమైన "నేను ప్రభువునందు సంతోషించెదను" అనునది దీనితో చక్కగా సరిపడును; అది ఆయనను ధ్యానించుటయందు అనుభవించు మాధుర్యము యొక్క ఫలము. కాని ప్రాచీన అనువాదములన్నియు, కీర్తన 19:14లోని "నా హృదయ ధ్యానము నీ దృష్టికి అంగీకారమగును గాక" అను మాటల ప్రకారము, మొదటి అనువాదమునే ఇచ్చుచున్నవి. ఈ విధముగా సెప్టువజింట్‌లో ἡδυνθείη αὐτῷ, "అది ఆయనకు మధురమగునుగాక" అని యున్నది; ఇతర అనువాదములలోని అనువాదము కూడ అట్టిదే.

33. నేను బ్రదుకునంతకాలము యెహోవాను గూర్చి పాడెదను. ఇక్కడ కీర్తనకారుడు తన స్వంత మాదిరిచేత ఇతరులకు వారి కర్తవ్యమును చూపుచు, తన జీవితకాలమంతయు ఆ అభ్యాసమందు ఎన్నడును విసుగుచెందకుండ దేవుని స్తుతులను ప్రకటించెదనని ప్రకటించుచున్నాడు. దేవుని స్తుతుల కీర్తనకు అతడు నిర్ణయించు ఏకైక హద్దు మరణమే; పరిశుద్ధులు ఈ లోకమునుండి మరియొక ఉనికి స్థితిలోనికి దాటిపోవునప్పుడు ఈ భక్తికర్తవ్యమును మానుదురని కాదు, మనము సృజింపబడిన ఉద్దేశము భూమిమీద దైవనామము మనచేత కీర్తింపబడుటయే గనుక. ఇంత అమూల్యమైన బలిని దేవునికి అర్పించుటకు తాను అయోగ్యుడనని గ్రహించినవాడై, తాను దేవునికి పాడు స్తుతులు అపవిత్రమైన పెదవులనుండి బయలువెడలినను అవి ఆయనకు ప్రీతికరముగా నుండవలెనని అతడు (34వ వచనము) దీనముగా ప్రార్థించుచున్నాడు.

దేవునికి తన స్తుతుల ప్రకటనకంటె ఎక్కువ ప్రీతికరమైనదియు, ఆయన ఎక్కువగా అంగీకరించునదియు మరేదియు లేదనుట సత్యమే; ఆయన మనచేత చేయించుకొనుటకు విశేషముగా కోరు సేవ దానికంటె మరేదియు లేనట్లే. కాని మన అపవిత్రత తన స్వభావమందు అతి పరిశుద్ధమైనదానిని మలినపరచును గనుక, ప్రవక్త న్యాయముగానే దేవుని మంచితనమును ఆశ్రయించి, ఈ ఆధారముమీదనే ఆయన తన స్తుతిగీతమును అంగీకరింపవలెనని విజ్ఞాపన చేయుచున్నాడు. కావున అపొస్తలుడు హెబ్రీయులకు 13:15లో, మన కృతజ్ఞతార్పణ బలులు క్రీస్తుద్వారా దేవునికి అర్పింపబడినప్పుడు అవి ఆయనకు ప్రీతికరములని బోధించుచున్నాడు. అయినను మనుష్యులందరు భేదము లేకుండ దేవుని ఉపకారములను అనుభవించుచుండగా, వాటి కర్తవైపు చూచువారు అతి కొద్దిమందియే యుండుట వాస్తవము గనుక, ప్రవక్త నేను యెహోవాయందు సంతోషించెదను అను వాక్యమును చేర్చుచు, ఇది అరుదైన సద్గుణమని సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆకాశమందును భూమియందును చెదరిపోయి అందులో అంతరించిపోవు ఆ విచ్చలవిడియైన, దారితప్పిన ఆనందములనుండి మనస్సును వెనుకకు పిలిచి, అది దేవునియందు మాత్రమే స్థిరముగా నిలిచియుండునట్లు చేయుటకంటె కష్టమైనదేదియు లేదు.

35. పాపులు భూమిమీదనుండి నశించుదురుగాక. ఈ శాపవచనము 31వ వచనము యొక్క చివరి భాగముమీద, అనగా యెహోవా తన కార్యములయందు సంతోషించునుగాక అను దానిమీద ఆధారపడియున్నది. దుష్టులు తమ అపవిత్రతలచేత లోకమును కలుషితము చేయుదురు గనుక, దాని ఫలితముగా దేవుడు తన స్వంత పనితనమునందు తక్కువ ఆనందము పొందుచున్నాడు, దానితో దాదాపు అసంతృప్తి కూడ చెందుచున్నాడు. లోకము యొక్క ప్రతి భాగము గుండ విస్తరించి వ్యాపించి, ఆయన చేతుల యొక్క అంత శ్రేష్ఠమైన సృష్టిని చెరిపి భ్రష్టపరచు ఈ అపవిత్రత ఆయనకు అసహ్యముగా నుండకపోవుట అసాధ్యము. కావున దుష్టులు దేవుని వరములను వక్రముగా దుర్వినియోగము చేయుటచేత లోకము ఒక విధముగా క్షీణించి దాని ఆదిమ స్థితినుండి తొలగిపోవునట్లు చేయుచున్నారు గనుక, వారి జాతి పూర్తిగా అంతరించువరకు వారు నిర్మూలము చేయబడవలెనని ప్రవక్త న్యాయముగానే కోరుచున్నాడు. కావున మనము పూర్తిగా ఆయనకు లోబడుటకు సమర్పించుకొనినవారమై, మనము అనుభవించునట్లు ఆయన పరిశుద్ధపరచు ఉపకారములను సరిగాను పవిత్రముగాను ఉపయోగించునట్లు, దేవుని దైవసంరక్షణను తూచుటకు జాగ్రత్తపడుదము. మరియు ఇంత అమూల్యమైన నిధులు దుష్టత్వముతో వ్యర్థముగా దుబారా చేయబడుచున్నందుకు మనము దుఃఖపడుదము; మనుష్యులు తమ సృష్టికర్తను మరచిపోవుటయే గాక, ఆయన తమకు అనుగ్రహించిన మేళ్లన్నిటిని, ఉద్దేశపూర్వకముగానే అన్నట్టు, వక్రమైనదియు అయోగ్యమైనదియునైన అంతమునకు త్రిప్పుటను విపరీతమును అసహ్యమునైనదిగా ఎంచుదము.