కీర్తన 119

కీర్తన 119

కీర్తన 119

ఈ కీర్తన నానావిధమైన సంగతులను గూర్చి చర్చించుచున్నది గనుక, దాని విషయముల సంక్షేపమును ఇచ్చుట కష్టము. అయినను ప్రవక్త ముఖ్యముగా గురిపెట్టుచున్న సంగతులు రెండు కలవు: దైవభక్తిని పరిశుద్ధ జీవితమును అనుసరించవలెనని దేవుని పిల్లలను హెచ్చరించుట; మరియు విశ్వాసులు ధర్మశాస్త్ర అధ్యయనమునకు తమ్మును తాము పూర్తిగా సమర్పించుకొనునట్లు, నియమమును విధించి దేవుని యథార్థమైన ఆరాధన యొక్క స్వరూపమును చూపించుట. వీటితోపాటు దేవుని ఆరాధకులు మరింత న్యాయముగాను భక్తితోను జీవించునట్లు వారిని ప్రోత్సహించు నిమిత్తము అతడు తరచుగా వాగ్దానములను కలుపుచున్నాడు; అదే సమయమందు వారు చెడ్డ మాదిరులచేత కళంకితులు కాకుండునట్లు, ధర్మశాస్త్రమును భక్తిహీనముగా తృణీకరించుటను గూర్చిన ఫిర్యాదులను ప్రవేశపెట్టుచున్నాడు. సంక్షేపముగా, అతడు తరచుగా ఒక విషయమునుండి మరియొక విషయమునకు మారుచు, ఏ ఒక్క ప్రత్యేక విషయమును ఎడతెగకుండ కొనసాగింపడు; కావున ప్రతి విషయమును దాని దాని స్థానమందు చర్చించుటయే శ్రేష్ఠము.

కీర్తన 119:1-8

א1. తమ మార్గమందు యథార్థులై, యెహోవా ధర్మశాస్త్రమును అనుసరించి నడుచుకొనువారు ధన్యులు. א2. ఆయన శాసనములను గైకొనుచు, పూర్ణహృదయముతో ఆయనను వెదకువారు ధన్యులు. א3. నిశ్చయముగా ఆయన మార్గములలో నడుచుకొనువారు దుర్నీతి చేయరు. א4. నీ కట్టడలు జాగ్రత్తగా గైకొనబడవలెనని నీవు ఆజ్ఞాపించియున్నావు. א5. నా మార్గములు నీ కట్టడలను గైకొనుటకు నడిపింపబడిన ఎంత మేలు! א6. నీ ఉపదేశములన్నిటిని నేను లక్ష్యపెట్టునప్పుడు, అప్పుడు నేను సిగ్గుపడను. א7. నీ నీతి యొక్క న్యాయవిధులను నేను నేర్చుకొనినప్పుడు, యథార్థహృదయముతో నిన్ను స్తుతించెదను. א8. నీ కట్టడలను నేను గైకొందును: నన్ను మిక్కిలి దూరముగా విడనాడకుము.

కొందరు దీనిని అష్టక కీర్తన అని పిలుచుచున్నారు; ఏలయనగా వరుసగా వచ్చు ప్రతి ఎనిమిది వచనములలోను ప్రతి పంక్తి యొక్క మొదటి పదములు అక్షరక్రమమున ఒకే అక్షరముతో ఆరంభమగుచున్నవి. జ్ఞాపకమునకు సహాయముగా ఇది చేయబడెనని, ప్రతి భాగము దేవుని పిల్లలలో ఎడతెగని ధ్యానాంశముగా నుండవలసిన ఒక సిద్ధాంతమును కలిగియుండుటనుబట్టి గ్రహింపవచ్చును. కావున పాఠకునికి దీనిని తక్కువ విసుగుగలదిగా చేయు నిమిత్తము, ప్రవక్త వరుసగా వచ్చు ప్రతి ఎనిమిది వచనములను హెబ్రీ అక్షరమాలలోని తత్సంబంధమైన అక్షరముతో ఆరంభించుటచేత వేరుపరచియున్నాడు; ఈ విధముగా జడులును సోమరులును అయినవారికి సహితము అజ్ఞానము అను నెపముతో చెప్పు సాకులన్నియు తొలగింపబడుచున్నవి. ఇతర భాషలలో దీనిని చదువువారికి ఈ సహాయము అందదు; అయినను ఈ కీర్తనలో కనుపరచబడిన సిద్ధాంతము దేవుని పిల్లలందరిచేత జాగ్రత్తగా అధ్యయనము చేయబడి, వారు దానితో మరింత పరిచయము గలవారగునట్లు వారి హృదయములలో భద్రపరచబడవలెనను సూత్రమును విస్మరింపకూడదు. రచయితను గూర్చి నేనేమియు నిర్ధారింపను; ఏలయనగా అతడెవరో సంభావ్యమైన ఊహచేతనైనను నిశ్చయించుట సాధ్యము కాదు; ఈ విషయములో తృప్తికరమైన నిర్ణయమునకు రాలేమని వ్యాఖ్యాతలు ఏకీభవించుచున్నారు. కవిత్వమందును భక్తియందును దావీదు మిగిలిన అందరిని మించినవాడు గనుక, అప్పుడప్పుడు అతని పేరును చేర్చుటకు నేను సంకోచింపను.

అయినను, ఈ దీర్ఘమైన రచనయంతటిలో ఆలోచనల సంబంధమేదియు పాటింపబడలేదని తలంచుట పొరపాటు; ప్రసిద్ధులైన రచయితలు సహితము కొన్నిసార్లు అట్లు ప్రకటించియున్నారు. జెబ్ ఇట్లనుచున్నాడు: "119వ కీర్తన పరస్పర సంబంధములేని తలంపుల సంకలనమని మిక్కిలి సాధారణముగా ఊహింపబడుచున్నది. మిక్కిలి గంభీరమైన మత తత్త్వవేత్తయైన డా. బారో సహితము ఈ అభిప్రాయమువైపు మొగ్గుచున్నాడు (ప్రసంగము 48, కీర్తన 119:60 పై); ఈ విషయములో అతని వాగ్ధాటిగల మాటలను కొంచెము కాని జాగ్రత్తతో అంగీకరింపవలెను. అతడిట్లనుచున్నాడు: 'పరిమాణమందు ఎంత పెద్దదో సద్గుణమందు అంతకు తక్కువకాక శ్రేష్ఠమైన ఈ కీర్తన, దేవుని ధర్మశాస్త్రము యొక్క స్వభావమును, గుణములను, అనుబంధములను, ఫలితములను గూర్చిన నానావిధమైన తలంపులను; వేర్వేరు వాక్యరూపములలో కల్పింపబడిన, దానిని గూర్చిన అనేక చురుకైన ఆకస్మిక ప్రార్థనలను — కొన్ని విన్నపరూపముగాను, కొన్ని కృతజ్ఞతాస్తుతిరూపముగాను, కొన్ని తీర్మానరూపముగాను, కొన్ని నిశ్చయవాక్యరూపముగాను లేక సూత్రవాక్యరూపముగాను; దానిని గైకొనుటకై అనేక ప్రయోజనకరమైన సూచనలను, అనేక ఆసక్తిగల హెచ్చరికలను కలిగియున్నది; ఇవి ఏ కఠినమైన క్రమమందును అమర్చబడలేదు; కాని ఒక రమ్యమైన పొలములోని ఆరోగ్యకరమైన మూలికల వైవిధ్యమువలె, అవి హృదయమందు స్వేచ్ఛగా మొలిచినట్లుగా, లేక ఈ కీర్తనను రచించినవాని భక్తిగల ఆత్మచేత సూచింపబడినట్లుగా, మనోహరమైన గందరగోళముతో చెదరియున్నవి; వాక్యముల మధ్య ఏ సంబంధమును ఉద్దేశింపబడలేదు గనుక, వాటిలో దేనినైనను మనము స్వతంత్రముగా లేక విడిగా దానియంతట అదే పరిగణింపవచ్చును.' ఈ ప్రముఖ రచయిత యొక్క సూక్ష్మమైన కల్పనాశక్తి, ఈ కీర్తనలో కనుపరచబడిన సుందరమైన వైవిధ్యమును, తలంపుల రంగురంగుల వన్నెలను, πολυποίκιλος σοφία ను సరిగానే గుర్తించుచున్నది; కాని సంబంధలోపము అను ప్రబలమైన అభిప్రాయమునకు అతిగా ఒప్పుకొనబడినట్లు కనబడుచున్నది. ఈ భావములు ఏ ఖచ్చితమైన లేక ప్రొక్రస్టీయ నియమముచేతను పరిమితము చేయబడి బంధింపబడలేదనియు; ఈ దైవిక కావ్యమును ఒక కఠినమైన బోధనా పద్ధతిగా కుదించు బౌద్ధిక జ్యామితి కొలతలేవియు పాటింపబడలేదనియు; ప్రవక్త యొక్క మనస్సు స్వేచ్ఛగలదియు, ప్రవహించునదియు, విస్తరించునదియునై యున్నదనియు నేను సంతోషముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను. అయినను ఈ తలంపుల ప్రవాహమే సంబంధమును అనుబంధమును సూచించుచున్నది; లార్డ్ బేకన్ యొక్క సూత్రవాక్యముల సంకలనమువలెనో, ఐసోక్రటీస్ యొక్క నీతివాక్యములవలెనో, ఈ కీర్తన కేవలము తలంపుల సముదాయమను నిర్జీవమైన అభిప్రాయమును అది నిషేధించుచున్నది. రుజువు చేయజాలనిదానిని — అనగా దీనియంతటను వరుసగా సాగు క్రమమొకటి గుర్తింపవచ్చునని — నేను సమర్థింప ఉద్దేశింపను; కాని తమ వేర్వేరు భాగముల మధ్య సుందరమైన అనుక్రమమును సంబంధమును నిలుపుకొను వాక్యభాగముల ఉదాహరణలను నిస్సందేహముగా చూపవచ్చును." — జెబ్, కీర్తనల గ్రంథము యొక్క అక్షరానువాదము, వ్యాసములతో సహా, సంపుటి 2, పుటలు 274-276. "Vel, perfecti." — లాటిన్ అంచు. "లేక, పరిపూర్ణులు."

అతిశయార్థకముగా, — పూర్తిగా అంతమువరకు.

హమ్మండ్ "నన్ను ఏ గొప్ప మేరకును విడనాడకుము" అని చదువుచు ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు: "ఇక్కడను 43వ వచనమందును ఉన్న עד-,מאדad meod అను హెబ్రీ మాటకు అక్షరార్థముగా మిక్కిలి ఎక్కువ వరకు అని యర్థము. కావున సెప్టువజింట్ (LXX.) దానిని ἕως σφόδρα అని, అనగా ఏ గొప్ప మేరకైనను అని అనువదించుచున్నది; కల్దీయ అనువాదము 'అంతయు ఒక్కసారిగా' అనియు, సిరియా అనువాదము ఎన్నటికిని అనియు అనువదించుచున్నవి; ఈ రెండును దానిని కాలమునకు అన్వయించుచున్నవి; అయితే హెబ్రీ మాట సమూహము, సమృద్ధి, విస్తారము అని అర్థమిచ్చు నామవాచకమునుండి వచ్చుటచేత, మేరనే సూచించుచున్నట్లు కనబడుచున్నది."

ఈ కీర్తనలో తరచుగా కనబడు కొన్ని పదములను గమనించుట యుక్తము. ఉపదేశించుట అని అర్థమిచ్చు పదమునుండి వ్యుత్పన్నమైనను ఎల్లప్పుడును ధర్మశాస్త్రము అను అర్థములో తీసికొనబడు תורהtorah అను పదమును గూర్చి నేనేమియు చెప్పను. חוקיםchukim అనునది కట్టడలను, అనగా దైవికముగా నియమింపబడిన ఆచారములను సూచించునని కొందరు రబ్బీలు చెప్పుచున్నారు; దాని కారణము చాల స్పష్టముగా నున్నది. פקדיםphikudim అనునది స్వాభావిక న్యాయమునకు సంబంధించిన ఉపదేశములను సూచించునని వారు చెప్పుచున్నారు. משפטיםmishpatim అనునది ఆజ్ఞలను సూచించుననుట నిశ్చయము; ఏలయనగా ఇది ఆ పదము యొక్క వ్యుత్పత్తిచేతనే రుజువగుచున్నది. עדותedoth విషయమైతే, హెబ్రీయులు దానిని ధర్మశాస్త్ర సిద్ధాంతమునుగా గ్రహించుచున్నారు; కాని దేవుడు తన ప్రజలతో నిబంధన చేయు విధానమును అది ఇమిడ్చుకొనియున్నదని మనకు చూపించు నిశ్చయమైన సూచనతో కూడ. (కొందరు ఈ కీర్తనను, మిగిలిన అక్షరక్రమ కీర్తనలన్నిటివలెనే, దావీదు కాలముకంటె చాల తరువాతి రచనగా ఎంచి, బబులోను చెరకాలమునకు దీనిని ఆపాదించుచున్నారు. కాని వెనేమా, మైకేలిస్ మొదలైన అనేకులు దీనిని దావీదుకు ఆపాదించి, అతడు సింహాసనమునకు ఎక్కకముందు ఇది వ్రాయబడెనని తలంచుచున్నారు. దీని విషయములు నిశ్చయముగా ఈ తరువాతి అభిప్రాయమునకే అనుకూలముగా నున్నవి; సౌలు యొక్క ద్వేషముచేతను పగచేతను అతడు అనుభవించిన దీర్ఘమైనదియు బాధాకరమైనదియునైన హింసతో అవి ఎంతో చక్కగా సరిపోవుచున్నట్లు కనబడుచున్నవి. దావీదు దీని రచయిత అయినయెడల, అతని కీర్తనలన్నిటిలో ఇది రచనయందు మిక్కిలి కళాత్మకమైనదియు శ్రమసాధ్యమైనదియు; తన విషయమును — అనగా దేవుని ధర్మశాస్త్రము యొక్క సంపూర్ణతను, దానికి విధేయులగువారి ధన్యతను కొనియాడుటను — నిర్వహించుటయందు అతడు అసాధారణమైన భావవ్యక్తీకరణ సమృద్ధిని కనుపరచియున్నాడు; కొన్ని ఒకే విషయములను ఎన్ని వేర్వేరు రూపములలో, ఎంత పదసమృద్ధితో ప్రకటించి విశదపరచగలడో చూపుట అతని ఉద్దేశములలో ఒకటియైనట్టున్నది. ఈ కీర్తనలోని దాదాపు ప్రతి భాగమునందును కలిసియున్న ఉపదేశము, ఆదరణ, సంరక్షణల కొరకైన ఆశలు ఉపశమనకరమైనదియు ఆనందకరమైనదియునైన ప్రభావము కలిగియున్నవి; అదే సమయమందు దాని భాష ఆద్యంతము దాని విశిష్టమైన బలముచేతను సౌష్ఠవముచేతను హృదయమును తాకునదిగా నున్నది. అయినను, కొందరు చేసినట్లు దీనిని మిగిలిన కీర్తనలన్నిటికంటె పైగా హెచ్చించుట న్యాయమా అనునది సందేహాస్పదము. డా. ఆడమ్ క్లార్క్ న్యాయముగా ఇట్లు వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు: "దైవిక ప్రత్యక్షతలోని మిగిలిన భాగములన్నిటివలెనే ఇదియు సొగసైనదియు, ప్రాముఖ్యమైనదియు, ప్రయోజనకరమైనదియు; కీర్తనకారుని ప్రతిభ యొక్క ఫలవంతమును, అతని కవితాధార యొక్క తగ్గని ప్రవాహమును, అతని అనేక పర్యాయపదములను, అతని copia verborum ను — వీటిచేత అతడు ఒకే భావమును వివరించుటకును, వైవిధ్యపరచుటకును, విశదపరచుటకును, దానిని రమ్యమైనదిగాను బోధకమైనదిగాను హృదయమును తాకునదిగాను చేయునట్లు సాధ్యమైన ప్రతి దృక్కోణమునుండియు తన పాఠకునికి సమర్పించుటకును సమర్థుడగుచున్నాడు — నేను మెచ్చుకొనుచుండగా, అనేకులు చేసినట్లు దీనిని ఈ గ్రంథములోని అన్ని రచనలకంటె పైగా ఉంచి, గ్రంథములోని మిగిలిన భాగమునకు రావలసిన న్యాయమైన స్తుతిని నేను దోచుకొనలేను. ఇది అన్నిటికంటె మిక్కిలి దీర్ఘమైనదియు, మిక్కిలి కళాత్మకమైనదియు, మిక్కిలి వైవిధ్యముగలదియునై యున్నది; అయినను దాని పొడవునకు అనుపాతముగా, గ్రంథములోని దేనికంటెను తక్కువ భావములను కలిగియున్నది.") ధర్మశాస్త్ర ఉపదేశములు న్యాయవిధులనియు నీతియనియు పిలువబడుచున్నవి; దేవుడు సరియైనదియు న్యాయమైనదియు తప్ప మరేదియు ఆజ్ఞాపింపడనియు, ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయత చూపుటచేత తమ జీవితమును క్రమపరచుకొనుటయందు ఇమిడియున్నదానిని తప్ప పరిశుద్ధతను సంపూర్ణము చేయుటకు మనుష్యులు మరి యే నియమమును వెదకకూడదనియు మనకు తెలియజేయుటకే. అవి ప్రభువు మార్గములు అని పిలువబడినప్పుడు అర్థము దాదాపు సమానమే; ధర్మశాస్త్రము యొక్క నడిపింపునుండి తొలగనివారు తాము దారితప్పు అపాయములో లేరని నిశ్చయముగా నిర్ధారించుకొనవచ్చునని ఇది సూచించుచున్నది. దేవుని నియమములకును బలుల శాసనములకును חוקיםchukim అను పదము విచక్షణ లేకుండ అన్వయింపబడుచున్నది; మరియు פקודים phikudim అనునది వేర్వేరు విధములైన న్యాయమునకు సంబంధించుచున్నది; ఇది లేఖనములోని అనేక భాగములనుండి స్పష్టము; ఇంతకుముందు పేర్కొనిన సూక్ష్మమైన భేదమునకును వ్యత్యాసమునకును ఆధారమేమియు లేదని అవి నిరూపించుచున్నవి. మరియు ఈ కీర్తనలో ఈ పదములన్నియు దాదాపు పర్యాయపదములే; సందర్భము దీనిని చూపును. ధర్మశాస్త్రమునకు అధిక గౌరవము సంపాదించుటకై ప్రవక్త దానిని నానావిధమైన బిరుదులతో అలంకరించుచు, అదే సిద్ధాంతమును మనకు ఎడతెగక విధించుటకు జాగ్రత్తపడుచున్నాడు. ఇప్పుడు నేను కీర్తనలోని విషయముల పరిశీలనకు సాగుచున్నాను.

మరికొందరు ఈ కీర్తనలో తరచుగా కనబడు ఈ పదములును ఇతర సమానమైన పదములును కేవలము పర్యాయపదములు కావని నిరాకరించుచున్నారు; అవన్నియు ధర్మశాస్త్రమునే సూచించుచున్నను, అవి దానిని వేర్వేరు దృష్టికోణములలో సమర్పించుచున్నవని వ్యుత్పత్తి పరిశోధనచేత చూపుటకు వారు ప్రయత్నించిరి. ఈ పదముల మధ్యనున్న విశిష్ట భేదములను చూపుటకు జెబ్ కొంత విస్తారముగా ప్రయత్నించియున్నాడు. అతని వ్యాఖ్యల సంక్షేపము ఈ క్రిందిది: — "ఈ కీర్తనలో గమనింపవలసిన మరియొక విశేషత ఏదనగా, తొమ్మిది విశిష్ట పదముల క్రమమైన పునరావృత్తి; పండ్రెండవ విభాగములోని రెండవ ద్విపద అను ఒక్క మినహాయింపు తప్ప, ప్రతి ద్విపదలోను వాటిలో కనీసము ఏదో ఒకటి కనబడుచున్నది. ఆ పదములు ఏవనగా: ధర్మశాస్త్రము, శాసనములు, ఉపదేశములు, కట్టడలు, ఆజ్ఞలు, న్యాయవిధులు, వాక్యము, మాట; మరియు విశిష్ట పదముగా రెండుసార్లు మాత్రమే కనబడు ఒక పదము, — మార్గము.

"ఇవన్నియు నిస్సందేహముగా దైవిక ధర్మశాస్త్రమునకు పేర్లే; కాని అవి కేవలము పర్యాయపదములని, మరొక మాటలో చెప్పవలెనంటే, పరలోక జ్ఞానము యొక్క ఈ సంగ్రహములోని భావములు పునరుక్తుల వరుసకంటె కొంచెమైనను మేలైనవి కావని చెప్పుట, ప్రత్యక్షపరచబడిన సత్యము యొక్క పక్షమునకు గొప్ప హాని చేయుటయగును. యూదులును క్రైస్తవులునైన కొందరు విమర్శకులు గమనించినట్లు, వాస్తవమేదనగా, ఈ పదములలో ప్రతియొకటియు దేవుని అదే ధర్మశాస్త్రమును సూచించుచున్నది, కాని ప్రతియొకటి వేర్వేరు దృష్టికోణమునుండి, దాని ప్రకటన యొక్కయు దాని స్వీకారము యొక్కయు వేర్వేరు విధానములను సూచించుచున్నది. ఇప్పుడు ఈ పదములలో ప్రతియొకటి క్రమముగా పరిశీలింపబడును, వాటిని వేరుపరచుటకు ప్రయత్నము చేయబడును.

"1. ధర్మశాస్త్రము. ఈ పదము నడిపించుట, త్రోవచూపుట, గురిపెట్టుట, ముందుకు విసరుట అని అర్థమిచ్చు క్రియాపదమునుండి ఏర్పడినది. కావున దాని వ్యుత్పత్తి అర్థము ప్రవర్తనా నియమము, ఒక κανών σαφὴς. ఇది సాధారణముగా దేవుని ధర్మశాస్త్రమును సూచించును — అది స్వాభావిక ధర్మశాస్త్రము అని పిలువబడు సార్వత్రిక నియమమైనను, లేక మోషే ద్వారా ఆయన సంఘమునకు ప్రత్యక్షపరచబడి క్రీస్తుచేత సంపూర్ణము చేయబడినదైనను సరే. ఖచ్చితముగా చెప్పవలెనంటే, ధర్మశాస్త్రము అనగా ఏదైన ఆజ్ఞచేత బలవంతముగా విధింపబడుటకంటె మనుష్యుని దృష్టియెదుట స్పష్టముగా ఉంచబడిన సరళమైన ప్రవర్తనా నియమము; అనగా ఈ పదము దాని శిక్షావిధులను తప్పనిసరిగా కలిగియుండదు.

"2. శాసనములు సాక్ష్యమిచ్చుట, సాక్షీకరించుట అని అర్థమిచ్చు పదమునుండి వ్యుత్పన్నమైనవి. గుడారములోని మందసము ఈ పేరుతో పిలువబడుచున్నది; అట్లే రెండు రాతి పలకలును, గుడారమును పిలువబడుచున్నవి: ఇవి తన ప్రజల మధ్య దేవుడు నివసించుటకు సంచకరువులును సాక్షులునై యున్నవి. శాసనములు మరి విశేషముగా దేవుని ప్రత్యక్షపరచబడిన ధర్మశాస్త్రము: తన ప్రజలకు ఆయన చేసిన వాగ్దానముల సాక్షులును స్థిరీకరణయు, ఆయన భావి రక్షణకు సంచకరువులును.

"3. ఉపదేశములు, అప్పగించుట అని అర్థమిచ్చు పదమునుండి వచ్చినవి; ఇవి మనుష్యునికి అప్పగింపబడినదానిని, 'నీకు అప్పగింపబడినదానిని' సూచించుచున్నవి: దేవుని నియామకములు; తత్ఫలితముగా అవి మనస్సాక్షితో సంబంధము కలిగియున్నవి; బుద్ధిగల ప్రాణిగా మనుష్యుడు వాటికి ఉత్తరవాది.

1. తమ మార్గమందు యథార్థులైనవారు ధన్యులు. కీర్తనల గ్రంథము యొక్క ఆరంభమందు మనము చూచిన అదే విరోధాభాసమును ప్రవక్త ఈ మాటలలో ప్రతిపాదించుచున్నాడు. మనుష్యులందరును స్వభావసిద్ధముగా ధన్యతను ఆశించుచున్నారు; కాని సరియైన మార్గములో దానిని వెదకుటకు బదులుగా, వారు ఉద్దేశపూర్వకముగా అంతులేని అడ్డదారులగుండ ఇటు అటు తిరుగుటను కోరుకొని, తమ నాశనమునకును వినాశనమునకును పాల్పడుచున్నారు. ఈ ఉదాసీనతను అంధత్వమును పరిశుద్ధాత్మ న్యాయముగా ఖండించుచున్నాడు. పశుసమానమైన ఉద్రేకముతో మనుష్యుని వ్యతిరేక దిశకు త్వరపెట్టు అతని దురాశయే లేనియెడల, ఈ మాటల భావము అతనికి పూర్తిగా స్పష్టముగా కనబడును. మరియు మనుష్యుడు దేవునినుండి ఎంత దూరము తొలగిపోవునో అంత ఎక్కువగా తాను ధన్యుడనని ఊహించుకొనును; అందుచేత యథార్థమైన భక్తిని గూర్చియు దేవుని సేవను గూర్చియు పరిశుద్ధాత్మ ప్రకటించుదానిని అందరును కట్టుకథగా ఎంచుచున్నారు. ఇది నూరుమందిలో ఒక్కడైనను అంగీకరింపని సిద్ధాంతము.

మార్గము అను పదము ఇక్కడ విధానము, లేక జీవిత క్రమము, జీవిత విధానము అను అర్థములో ఉంచబడినది; అందుచేత నీతిని అభ్యసించుటయు తమ జీవితమును ఈ ఉద్దేశమునకు సమర్పించుటయు ఎవరి యథార్థమైన స్థిరమైన కోరికయో వారిని అతడు తమ మార్గమందు యథార్థులు అని పిలుచుచున్నాడు. వచనము యొక్క తరువాతి భాగములో, భక్తిగల నీతిగల జీవితము దేవుని ధర్మశాస్త్రమును అనుసరించి నడుచుకొనుటయందే ఇమిడియున్నదని అతడు మరింత స్పష్టముగా తెలియజేయుచున్నాడు. ఎవడైనను తన స్వంత స్వభావమును చాపల్యమును అనుసరించినయెడల, అతడు నిశ్చయముగా దారితప్పును; సర్వలోకము యొక్క మెప్పును అతడు పొందినను, మిక్కిలి వ్యర్థమైనదానితో తన్నుతాను అలసటపరచుకొనును గాని మరేమియు కాదు. అయితే, దేవుని సంపూర్ణముగా ఆరాధింపనివారినందరిని ప్రవక్త ధన్యత యొక్క నిరీక్షణనుండి మినహాయించుచున్నాడా అని ఎవరైనను అడుగవచ్చును. అతని భావము ఇదే అయినయెడల, ధర్మశాస్త్రము యొక్క సంపూర్ణమైన ఆచరణ భూమియందు ఎక్కడను కనబడదు గనుక, దేవదూతలు తప్ప మరెవరును ధన్యులు కారని దానినుండి సిద్ధించును. జవాబు సులభము: దేవుని పిల్లలనుండి యథార్థత కోరబడినప్పుడు, వారి పాపముల ఉచితమైన క్షమాపణను వారు పోగొట్టుకొనరు; వారి రక్షణ దానియందే ఇమిడియున్నది. కావున దేవుని సేవకులు ధన్యులైయున్నను, వారి యథార్థత సంపూర్ణము కాదు గనుక వారు ఇంకను ఆయన కనికరమును ఆశ్రయింపవలసియున్నది. ఈ విధముగా దేవుని ధర్మశాస్త్రమును నమ్మకముగా గైకొనువారు నిజముగా ధన్యులని చెప్పబడుచున్నది; ఈ విధముగా "దేవుడు ఎవరికి పాపములను ఆపాదింపడో వారు ధన్యులు" అని కీర్తన 32:2 లో ప్రకటింపబడినది నెరవేరుచున్నది. రెండవ వచనములో, తమ దృష్టికి తామే జ్ఞానులైనవారిని గాని, ఒకవిధమైన కల్పిత పరిశుద్ధతను ధరించువారిని గాని కాక, దేవుని నిబంధనకు తమ్మును తాము సమర్పించుకొని ఆయన ధర్మశాస్త్ర ఆదేశములకు విధేయులగువారినే ధన్యులని ప్రకటించుటచేత అదే సిద్ధాంతము మరింత పూర్తిగా స్థిరపరచబడుచున్నది. మరియు ఈ మాటలచేత, దేవుడు కేవలము బాహ్యమైన సేవచేత ఎంతమాత్రమును తృప్తిపడడని అతడు మనకు చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన హృదయము యొక్క యథార్థమైనదియు నిష్కపటమైనదియునైన అనురాగమును కోరుచున్నాడు. మరియు నిశ్చయముగా, దేవుడే మన జీవితమునకు ఏకైక న్యాయాధిపతియు నిర్వాహకుడునైయున్నయెడల, సత్యము మన హృదయములో ప్రధాన స్థానమును ఆక్రమింపవలెను; ఏలయనగా మన చేతులును పాదములును మాత్రమే ఆయన సేవలో నియమింపబడియుండుట చాలదు.

"4. కట్టడలు. ఈ పదము ఏర్పడిన క్రియాపదమునకు చెక్కుట లేక లిఖించుట అని అర్థము. ఈ పదము నిర్దిష్టమైన, విధింపబడిన, వ్రాయబడిన శాసనమును సూచించును. ఐగుప్తులో యాజకుల భాగమును గూర్చిన యోసేపు శాసనమునకును, పస్కాను గూర్చిన శాసనమునకును, మొదలైనవాటికిని ఈ పదము అన్వయింపబడుచున్నది. కాని ఈ కీర్తనలో దీనికి మరింత ఆంతరంగికమైన అర్థము కలదు; — హృదయమను మాంసపు పలకలమీద చెక్కబడిన దేవుని ఆ నైతిక ధర్మశాస్త్రము; ఆయన చిత్తమును గూర్చిన అత్యంత ఆంతరంగికమైనదియు ఆత్మీయమైనదియునైన గ్రహింపు: ధర్మశాస్త్రమును శాసనములును ఉన్నంత స్పష్టమైనది కాదు, మరియు ఆయన ఉపదేశములకంటె మరింత ప్రత్యక్షమైన ఆత్మీయ సంసర్గమునకు సంబంధించినది: ఏలయనగా ఆ ఉపదేశములు మనస్సు యొక్క స్వంత ప్రయత్నములచేత — దైవికముగా నడిపింపబడినదే గాని, బహుశా ఎక్కువగా సాధనరూపముగాను తక్కువగా నిష్క్రియముగాను ఉపయోగింపబడిన మనస్సుచేత — మరి ఎక్కువగా విశదీకరింపబడినవి. "5. ఆజ్ఞలు, ఆజ్ఞాపించుట లేక నియమించుట అని అర్థమిచ్చు క్రియాపదమునుండి వ్యుత్పన్నమైనవి. వృక్షమును గూర్చి ఆదాముకు ఇయ్యబడిన దేవుని ఆజ్ఞయు, ఓడను నిర్మించుటను గూర్చి నోవహుకు ఇయ్యబడిన ఆజ్ఞయు అట్టివే.

"6. న్యాయవిధులు, పరిపాలించుట, తీర్పుతీర్చుట లేక నిర్ణయించుట అని అర్థమిచ్చు పదమునుండి వ్యుత్పన్నమైనవి; ఇవి న్యాయసంబంధమైన శాసనములను నిర్ణయములను సూచించును: చట్టబద్ధమైన శిక్షావిధులు.

"7. వాక్యము. హెబ్రీలో పూర్తిగా వేర్వేరైన రెండు పదములు కలవు; కాని మన అధికృత అనువాదములు రెంటిలోను ఆ రెండును వాక్యము అనియే అనువదింపబడినవి. వీటిలో రెండవది ఈ గ్రంథము యొక్క పూర్వ సంపుటిలో మాట అని అనువదింపబడినది. ఇవి సన్నిహిత సంబంధముగలవి; ఏలయనగా వాక్యము కనబడు ఇరువది రెండు స్థలములలో, పదునాలుగింటిలో అది మాటకు సమాంతరముగా గాని దానితో సంబంధముగా గాని యున్నది. ఈ సంగతిచేతనే అవి పర్యాయపదములు కావని స్పష్టమగుచున్నది.

"ఇక్కడ వాక్యము అని అనువదింపబడిన పదము దాని అత్యంత దైవికమైన అర్థములో Λόγος, అనగా దేవుని వాక్యము అని అర్థమిచ్చును; దేవుని ప్రత్యక్షపరచబడిన చిత్తము యొక్క ప్రకటన; ఆయన ఆజ్ఞ; ఆయన దైవోక్తి; కొన్నిసార్లు ప్రవక్తలకు కలిగిన ప్రత్యేక సంసర్గము. నిర్గమకాండములో పది ఆజ్ఞలు ఈ పదముచేత పిలువబడుచున్నవి: మరియు דביר అనునది ఆలయములోని దైవోక్తిస్థానము. ఈ కీర్తనలో దానిని, — 1. సాధారణముగా దేవుని ప్రత్యక్షపరచబడిన ఆజ్ఞలుగా; 2. నీతిమంతులకు కొన్ని ఆశీర్వాదములను గూర్చిన ప్రత్యక్షపరచబడిన వాగ్దానముగా; 3. దేవుని పరిచారకునిగా అతనికి అప్పగింపబడిన సంగతిగా; 4. ప్రవర్తనా నియమముగా, వెలుగు ప్రసరించు సాధనముగా పరిగణింపవచ్చును. "8. మిగిలిన పదమైన మార్గము విషయమైతే, అది విశిష్ట పదముగా రెండుసార్లు మాత్రమే కనబడుచున్నది; అది కనబడు స్థలములను సాధారణ నియమమునకు మినహాయింపులుగానే ఎంచవలెను: కావున పైన చెప్పిన పదములతో సంబంధముగల పదముగా అది ఉద్దేశింపబడెనని ఎంచుటకు నేను మొగ్గను. ఏదిఏమైనను దాని అర్థము ఏ వివరణయు అవసరములేనంత ప్రత్యక్షమైనదియు సరళమైనదియు: సరళమైన ప్రవర్తనా నియమము; దాని ఉన్నతార్థములో, మార్గమును సత్యమును జీవమునైయున్న మన ప్రభువైన క్రీస్తు ద్వారా దేవుడిచ్చు సహాయకరమైన కృప." — జెబ్, కీర్తనల గ్రంథము యొక్క అక్షరానువాదము, వ్యాసములతో సహా, సంపుటి 2, పుటలు 279-293.

3. నిశ్చయముగా వారు దుర్నీతి చేయరు. దేవుని తమ నడిపింపుగా అనుసరించువారు దుర్నీతి చేయరను మాట, కేవలము సామాన్యమైనదియు అందరిచేత ఒప్పుకొనబడినదియునైన సత్యమువలె కనబడవచ్చును. ప్రవక్త దీనిని చెప్పుటకు రెండు కారణములు కలవు: మొదటిది, మన జీవితము పూర్తిగా దేవుని నడిపింపు క్రింద నుండవలెనని మనకు బోధించుటకు; రెండవది, మనము ఆయన సిద్ధాంతమును మరింత శ్రద్ధగాను జాగ్రత్తగాను లక్ష్యపెట్టుటకు. దేవునికి విధేయులగువారు దారితప్పు అపాయములో లేరని ప్రతివాడును ఒప్పుకొనుచున్నాడు; అయినను ప్రతివాడును తన స్వంత మార్గములకు తొలగిపోవుచున్నట్లు కనబడుచున్నాడు. అట్టి విశృంఖలత్వము లేక అహంకారము, వారు దేవుని తప్పిపోని ధర్మశాస్త్రముకంటె తమ స్వంత యుక్తులను ఎక్కువగా లక్ష్యపెట్టుచున్నారని ప్రత్యక్షముగా నిరూపించుట లేదా? మరియు తుదకు, ఒక మనుష్యుడు పడిపోయినప్పుడెల్లను, ఎవడును ఎన్నడును తెలిసి స్వేచ్ఛగా పాపము చేయనట్లును, లేక మన దుష్ట ప్రవృత్తులన్నిటిని అదుపులో ఉంచుచున్నందున సమస్త అపరాధములకు విరుగుడైయున్న దేవుని ధర్మశాస్త్రము మనలను జాగ్రత్తపరచుటకు చాలినంత జ్ఞానమును మనకు అందించనట్లును, అజాగ్రత్త అను సాకు వెంటనే చెప్పబడుట లేదా? కావున దేవుని ధర్మశాస్త్రమందు ఉపదేశింపబడినవారు పాపములో పడినప్పుడు అజ్ఞానము అను సాకును చూపజాలరని ప్రవక్త మిక్కిలి న్యాయముగా ప్రకటించుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు బుద్ధిపూర్వకముగా గ్రుడ్డివారైయున్నారు. వారు దేవుని స్వరమును జాగ్రత్తగా లక్ష్యపెట్టినయెడల, సాతాను యొక్క సమస్త ఉరులకు విరోధముగా వారు బాగుగా బలపరచబడియుందురు. వారిని భయముతో కొట్టుటకై, దేవుడు ధర్మశాస్త్రము యొక్క కఠినమైన ఆచరణను కోరుచున్నాడని నాలుగవ వచనములో అతడు వారికి తెలియజేయుచున్నాడు; దీనినుండి, దానిని తృణీకరించువారిని ఆయన శిక్షలేకుండ తప్పించుకొననియ్యడని గ్రహింపవచ్చును. అంతేకాక, దేవునితో మధ్యమ పురుషలో మాటలాడుటచేత, అతడు ఆయనను న్యాయాధిపతిగా మన కన్నులయెదుట నిలుపుచున్నాడు.

5. నా మార్గములు నీ కట్టడలను గైకొనుటకు నడిపింపబడిన ఎంత మేలు. כוןkun అను మూలపదము కొన్నిసార్లు స్థిరపరచుట అని అనువదింపబడుచున్నది; దాని ప్రకారము ప్రవక్త తనకొరకు స్థిరత్వము అను సద్గుణమును వేడుకొనుచున్నట్లు కనబడవచ్చును. నేను దీనిని నడిపించుట అను అర్థముగా గ్రహించుటకే ఎక్కువ మొగ్గుచున్నాను; ఏలయనగా దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రములో మనకు స్పష్టముగా ఉపదేశించుచున్నను, మన బుద్ధి యొక్క మందత్వమును మన హృదయముల వక్రతయు ఎడతెగక ఆయన ఆత్మ యొక్క నడిపింపును కోరుచున్నవి. కావున మన ముఖ్యమైన కోరిక, దేవుని ధర్మశాస్త్రముచేత జ్ఞానముగా క్రమపరచబడిన బుద్ధి కొరకును, అణకువగలదియు విధేయతగలదియునైన హృదయము కొరకును ఉండవలెను. తరువాత అతడు, ఒక మనుష్యుడు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును జాగ్రత్తగా గైకొనినయెడల, తాను చేసినదానిని గూర్చి గాని చేయుటకు పూనుకొనినదానిని గూర్చి గాని ఎన్నడైనను పశ్చాత్తాపపడవలసి వచ్చునని అతడు భయపడనక్కరలేదని చేర్చుచున్నాడు. లక్ష్యపెట్టుట అను పదము ఏమి సూచించుచున్నదనగా, మనము మన స్వంత యోచనలచేత ప్రేరేపింపబడకూడదు, శరీరసంబంధమైన తర్కము ప్రకారము మనమేమి చేయవలెనో నిర్ణయింపకూడదు; దేవుని ఆజ్ఞల ఆచరణనుండి కుడికైనను ఎడమకైనను తొలగనివారే నిజముగా సరియైన మార్గములో నున్నారని వెంటనే నిర్ధారణకు రావలెను. ఆయన ధర్మశాస్త్రమును భక్తితో లక్ష్యపెట్టువారు మానవజాతిలో అధికసంఖ్యాకుల నిందను తప్పించుకొనకపోవచ్చును; అయినను వారు సిగ్గుపడరు అని ప్రవక్త ప్రకటించుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుని యెదుటను దేవదూతల యెదుటను వారికి మంచి మనస్సాక్షి యున్నది; ఈ పరలోక సభ యొక్క ఆమోదముతో వారు బాగుగా తృప్తిపడి సంతుష్టులైయున్నారు; వారు లోకము యొక్క అభిప్రాయముపై ఆధారపడినయెడల, వారి ధైర్యము వెంటనే క్షీణించును. అతడు నీ ఉపదేశములన్నిటిని అని చెప్పుచున్నాడు; దీనిచేత, సాతాను ఉరుల మధ్యను, మనకున్నంత దట్టమైన చీకటి మధ్యను, అంత గొప్ప మందబుద్ధి మధ్యను, మనము పూర్తిగా నిందారహితులముగా నుండుటకు గురిపెట్టినయెడల, మిక్కిలి మెలకువయు జాగ్రత్తయు అవసరమని సూచించుచున్నాడు. కావున మనము చేయు సమస్తములోను, మనము పడిపోకుండ కాపాడునట్లు ధర్మశాస్త్రమును మన యెదుట ఉంచుకొనుటకు ప్రయత్నింపవలెను.

7. నిన్ను స్తుతించెదను. ఒకడు ఆయన ధర్మశాస్త్రమందు గణనీయమైన అభివృద్ధి పొందినయెడల, అది దేవుని కృపాకనికరముల యొక్క విశిష్టమైన నిదర్శనమని అతడు నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాడు. దీనికి గురుతుగాను సాక్ష్యముగాను అతడు ఇక్కడ దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుటను ఉంచుచున్నాడు; ప్రభువా, నీవు నీ ధర్మశాస్త్రమందు నాకు ఉపదేశించినయెడల, వెలకట్టలేని ఆశీర్వాదమును నాకు అనుగ్రహించెదవు అని అతడు చెప్పినట్లున్నది. కావున ఈ జీవితములో దీనికంటె ఎక్కువగా కోరదగినదేదియు లేదని సిద్ధించుచున్నది; మనము దీని సత్యమును గూర్చి సరిగాను సంపూర్ణముగాను ఒప్పింపబడవలెనని నా ఆసక్తిగల ప్రార్థన. ఏలయనగా మనకు ప్రయోజనకరమని మనము ఎంచు సంగతుల కొరకు జాగ్రత్తగా వెదకుచుండగా, ఏ భూసంబంధమైన సౌకర్యమును మనము విస్మరింపము; అయినను అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనదానిని నిర్లక్ష్యము చేయుచున్నాము. నీ నీతి యొక్క న్యాయవిధులు అను మాట, సంపూర్ణమైన నీతి ఇమిడియున్న ఆజ్ఞలతో సమానమే; ఈ విధముగా ప్రవక్త దేవుని ధర్మశాస్త్రములో ఇమిడియున్న సిద్ధాంతము యొక్క సమగ్ర సంపూర్ణతనుబట్టి దానిని శ్లాఘించుచున్నాడు. తన జీవితమును ఆయనకు లోబడునట్లు మలచుకొనునంతగా ఆయన పాఠశాలలో అభివృద్ధి పొందినవాడు తప్ప, మరెవడును దేవుని నిష్కపటముగాను హృదయపూర్వకముగాను స్తుతింపడని ఈ వచనమునుండి మనము నేర్చుకొనుచున్నాము. మన జీవితముచేత ఆయనను అవమానపరచుచు, నోటితోను నాలుకతోను దేవుని స్తుతించుచున్నట్లు నటించుట వ్యర్థము. అందుచేత యథార్థమైన భక్తి యొక్క ఫలము వేషధారణ లేకుండ దేవుని స్తోత్రములను కొనియాడుటయందే ఇమిడియున్నదని ప్రవక్త ఇక్కడ మిక్కిలి న్యాయముగా చెప్పుచున్నాడు.

8. నీ కట్టడలను నేను గైకొందును. ఈ మాటలలో దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుట తన ఉద్దేశమని అతడు నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాడు; కాని తన స్వంత బలహీనతను ఎరిగినవాడై, దేవుడు తన కృపను తననుండి తీసివేయకుండవలెనని ప్రార్థన చేయుచున్నాడు. విడనాడుట అను పదమునకు రెండు అర్థవివరణలు కలవు: దేవుడు తన ఆత్మను ఉపసంహరించుకొనుట, లేక ఆయన తన ప్రజలను విడనాడినట్లుగా వారు శ్రమలచేత క్రుంగిపోవుటకు అనుమతించుట. ఈ రెండవ అర్థవివరణ సందర్భముతో బాగుగా సరిపోవుచున్నది; వెంటనే చేర్చబడిన మిక్కిలి దూరముగా అను మాటతోను మిక్కిలి అనుగుణముగా నున్నది. ప్రవక్త తన విశ్వాసము యొక్క శోధనకు పూర్తిగా విముఖుడు కాడు; కాని శోధన అతి దీర్ఘకాలము కొనసాగినయెడల అది తప్పిపోవునేమో అని మాత్రమే భయపడుచున్నాడు; అందుచేత తన బలహీనతయందు మృదువుగా వ్యవహరింపబడవలెనని కోరుచున్నాడు: "ఓ దేవా! నా మనస్సు యొక్క స్థితిని నీవు చూచుచున్నావు; నేను కేవలము మనుష్యుడనే గనుక, నీ దయ యొక్క గురుతులను నానుండి మరి దీర్ఘకాలము దాచకుము, నాకు తగినదానికంటె ఎక్కువకాలము నాకు సహాయము చేయుటను ఆలస్యము చేయకుము; లేనియెడల నీచేత విడనాడబడితినని ఊహించుకొని, నేను భక్తి యొక్క సరియైన అనుసరణనుండి తొలగిపోవుదును."

కీర్తన 119:9-16

ב9. యౌవనుడు దేనిచేత తన మార్గమును శుద్ధిపరచుకొనును? నీ వాక్యము చొప్పున జాగ్రత్తగా నడుచుకొనుటచేతనే. ב10. నా పూర్ణహృదయముతో నిన్ను వెదకియున్నాను; నీ ఆజ్ఞలను విడిచి నన్ను తిరుగనియ్యకుము. ב11. నీకు విరోధముగా నేను పాపము చేయకుండునట్లు నీ వాక్యమును నా హృదయములో దాచుకొనియున్నాను. ב12. యెహోవా, నీవు స్తోత్రార్హుడవు! నీ కట్టడలను నాకు బోధింపుము. ב13. నీ నోటనుండి వచ్చిన న్యాయవిధులన్నిటిని నా పెదవులతో వివరించియున్నాను. ב14. సర్వైశ్వర్యమునందువలెనే నీ శాసనముల మార్గమునందు నేను ఆనందించియున్నాను. ב15. నీ ఉపదేశములను నేను ధ్యానించెదను, నీ త్రోవలను లక్ష్యపెట్టెదను. ב16. నీ కట్టడలయందు నేను హర్షించెదను; నీ మాటలను నేను మరువను.

9. యౌవనుడు దేనిచేత తన మార్గమును శుద్ధిపరచుకొనును? ఈ స్థలములో అతడు ఇంతకుముందు ప్రతిపాదించిన అదే సత్యమును వేర్వేరు మాటలలో మరల చెప్పుచున్నాడు; అదేమనగా, మనుష్యులు తమ స్వంత క్రియలనుబట్టి ఎంతగా గర్వించినను, వారు తమ్మును తాము ప్రభువు వాక్యమునకు పూర్తిగా అప్పగించుకొనువరకు వారి జీవితములో పవిత్రమైనదేదియు లేదు. దీనికి వారిని మరింత ప్రభావవంతముగా ప్రేరేపించుటకై అతడు విశేషముగా పిల్లల, లేక యౌవనుల మాదిరిని చూపుచున్నాడు. వీరిని పేర్కొనుటయందు, పరిపక్వ వయస్సుకు వచ్చినవారికి గాని వృద్ధులకు గాని, వారు తమ స్వంత జీవితమును క్రమపరచుకొనుటకు సమర్థులైనట్టును, వారి స్వంత వివేకమే వారికి ధర్మశాస్త్రముగా నున్నట్టును, అతడు ఏమాత్రమును కళ్లెములేని స్వాతంత్ర్యమును ఇచ్చుటలేదు; కాని యౌవనము మనుష్యులను రెండు మార్గములు కలియు చోట నిలిపి, తాము అనుసరింపదలచిన జీవిత క్రమమును ఎన్నుకొనుట వారికి అనివార్యము చేయును గనుక, ఒకడు తన జీవితమును క్రమపరచుకొనుటకు పూనుకొనినప్పుడు, అతడు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును తన నియమముగాను నడిపింపుగాను స్వీకరించితేనే తప్ప ఏ సలహాయు ప్రయోజనకరము కాదని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. ఈ విధముగా ప్రవక్త, మనుష్యులు తమ నడవడిని త్వరగాను సకాలములోను క్రమపరచుకొనవలెననియు, అట్లు చేయుటను ఇక ఆలస్యము చేయకూడదనియు వారిని పురికొల్పుచున్నాడు; ఇది సొలొమోను మాటలకు అనుగుణముగా నున్నది: "దుర్దినములు రాకముందే, నీకు దుఃఖకరములగు సంవత్సరములు రాకముందే, నీ యౌవనమందు నీ సృష్టికర్తను జ్ఞాపకము చేసికొనుము," ప్రసంగి 12:1. (నేను నీ వాక్యమును నా హృదయములో దాచుకొనియున్నాను, అనగా, మనుష్యులు తమ అత్యంత విలువైన సొత్తులను తమకు మాత్రమే తెలిసిన భద్రమైన స్థలములో దాచియుంచునట్లు, నేను దానిని అక్కడ భద్రపరచుకొనియున్నాను. సామెతలు 11:1 పోల్చుము; దీనికి విరుద్ధమైన ఆచారమునకు ఉదాహరణగా 2 రాజులు 20:13 మొదలైనవి చూడుము.) ఎప్పటికప్పుడు ఆలస్యము చేయువారు తమ దుష్ట అలవాట్లలో కఠినులై, సంస్కరణకు ప్రయత్నించుట మిక్కిలి ఆలస్యమైన పరిపక్వ వయస్సుకు చేరుదురు. మరియొక కారణము కలదు; యౌవనమందు శరీర ప్రవృత్తులు మిక్కిలి బలముగా నుండుటవలన రెట్టింపు అదుపు అవసరమగుచున్నది; అవి అతిక్రమమునకు ఎంత ఎక్కువగా మొగ్గునో, వాటి విశృంఖలత్వమును అణచుట అంత ఎక్కువ అవసరము. కావున ప్రవక్త కారణము లేకుండ కాదు, ధర్మశాస్త్ర ఆచరణను లక్ష్యపెట్టవలెనని వారిని విశేషముగా హెచ్చరించుచున్నాడు. మనము ఎక్కువదానినుండి తక్కువదానికి తర్కింపవచ్చును; ఏలయనగా దేవుని ధర్మశాస్త్రము యౌవనము యొక్క ఉద్రేకమును అదుపుచేసి, దానిని తమ నడిపింపుగా తీసికొను వారినందరిని పవిత్రులుగాను యథార్థులుగాను కాపాడు శక్తి కలిగియున్నయెడల, వారు పరిపక్వతకు వచ్చి వారి అక్రమమైన కోరికలు గణనీయముగా తగ్గినప్పుడు, వారి దుర్గుణములను సరిచేయుటకు అది నిశ్చయముగా శ్రేష్ఠమైన విరుగుడుగా నుండును. కావున లోకములో ఇంత దుష్టత్వము ప్రబలుటకు కారణము, మనుష్యులు తమ స్వంత అపవిత్రతలో పొర్లుచు, పరలోక ఉపదేశముకంటె తమ స్వంత ఇష్టమునకు ఎక్కువగా లొంగుటకు ఇష్టపడుటయే. దేవుని వాక్యము ప్రకారము మనలను మనము క్రమపరచుకొనుటయే ఏకైక నిశ్చయమైన సంరక్షణ. కొందరు తమ దృష్టికి తామే జ్ఞానులై సాతాను ఉరులలో తమ్మును తాము పడవేసికొందురు; మరికొందరు నిరుత్సాహముచేతను నీరసముచేతను నీచమైనదియు దుష్టమైనదియునైన జీవితమును జీవింతురు.

10. నా పూర్ణహృదయముతో. తన హృదయము యొక్క యథార్థతను ఎరిగియుండియు, ప్రవక్త తన బలహీనతచేత తాను తొట్రిల్లకుండునట్లు ఇంకను దేవుని సహాయమును వేడుకొనుచున్నాడు. తాను స్వయముగానే దేవుని వెదకుట ఆరంభించినట్లుగా, తన్ను తాను సిద్ధపరచుకొనుటను గూర్చి అతడు అతిశయపడుట లేదు; తాను అనుభవించిన కృపను స్తుతించుచునే, ఆయన మార్గములలో నడచుటయందు నిలుకడగా కొనసాగుటకు కావలసిన స్థిరత్వమును అతడు అదే సమయమందు ఆశించుచున్నాడు. పరిశుద్ధులు తమ స్వేచ్ఛాచిత్తముచేత పరిశుద్ధాత్మ కృపకు ముందుగానే వెళ్లి, తరువాత ఆయన సహాయమును పొందిరన్నట్లుగా, ఈ వాక్యమును ఇట్టి ఇతర వాక్యములను పట్టుకొనుట పోపు మతస్థుల మూర్ఖత్వము. ప్రవక్త దేవునికిని తనకును మధ్య విభజన చేయుట లేదు; దేవుడు తన కార్యమును సంపూర్ణము చేయువరకు దానిని కొనసాగింపవలెనని ఆయనను ప్రార్థించుచున్నాడు; దేవుడు తన ఉపకారములను నెరవేర్చువరకు వాటిని ఆయనకు జ్ఞాపకము చేయుచుండవలెనని మనకు సాధారణముగా బోధింపబడుచున్న దానికి ఇది అనుగుణముగా నున్నది.

అదే సమయమునందు, యథార్థముగా ప్రవర్తించుటకంటె మరి దేనిని గూర్చియు మనము చింతపడనంతగా మన మనస్సులు స్థిరపడియున్నవని దేవుడు చూచునప్పుడు, ఆయన మనవైపు తన హస్తమును చాపవలెనని ఆయనకు మన విన్నపమును సమర్పించుటకు తగిన కారణము కలదు. మరియు ఆయన మన హృదయములలో తనయెడల సరియైన అనురాగమును పుట్టించునప్పుడు, స్థిరత్వము అను వరమును అడుగుటకు ఆయన మనలను ధైర్యముతో లేవనెత్తునట్లే, ఇకమీదట సేవనుండి విడుదల పొందిన సైనికులవలె అజాగ్రత్తయైన మందస్థితిలోనికి దిగజారక, జ్ఞానాత్మచేత నిత్యము నడిపింపబడుటకును, ధైర్యము సద్గుణము అను సూత్రములచేత ఆదుకొనబడుటకును వెదకవలెనని ఆయన మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు. దావీదు ఇక్కడ తన స్వంత మాదిరిచేత మనకు ఒక నియమమును చూపుచున్నాడు: ఒక మనుష్యుడు దేవునిచేత ఎంత ఎక్కువగా సహాయము పొందుచున్నాడో, ఆయన సహాయము కొనసాగవలెనని అంత ఎక్కువ జాగ్రత్తతోను ఆసక్తితోను వేడుకొనుటకు అతడు ప్రేరేపింపబడవలెను; ఏలయనగా ఆయన మనలను అదుపులో ఉంచనియెడల, మనము వెంటనే తొలగి దారితప్పిపోవుదుము. (— "Et les ans qui se seront en fascherie." — ఫ్రెంచి. "మరియు వ్యాకులములో గడచు సంవత్సరములు.") ఈ భావము మూల పదమైన תשגני tashqeni యందు మరి స్పష్టముగా తెలుపబడుచున్నది; అది కర్మణి ప్రయోగములో నున్నది, దాని అర్థము దారితప్పింపబడుట. ఆ పదము యొక్క భావమునుబట్టి, దేవుడు మనలను పాపము చేయుటకు రహస్యముగా ప్రేరేపించునను సిద్ధాంతమును స్థాపింపవలెనని నా ఉద్దేశము కాదు; ఆయన మనలను మనకే విడిచిపెట్టిన క్షణమే మనము పాపములోనికి తిరిగి పడిపోవునంతగా మనము తప్పిపోవుటకు లోనైయున్నామని నా పాఠకులకు తెలియజేయుటయే నా ఉద్దేశము. దేవుని ఆజ్ఞలనుండి కొంచెము తొలగువాడైనను దారితప్పిపోయిన అపరాధియగుచున్నాడని కూడ ఈ వాక్యము మనలను హెచ్చరించుచున్నది.

11. నీ వాక్యమును నా హృదయములో దాచుకొనియున్నాను. ఈ కీర్తన దాని రచయిత యొక్క స్వంత ప్రత్యేక ఉపయోగము నిమిత్తము మాత్రమే రచింపబడలేదు గనుక, దావీదు తన స్వంత మాదిరిని మన యెదుట ఉంచునప్పుడెల్లను, ఆ మాదిరి క్రింద మనము అనుసరింపవలసిన మార్గమును అతడు చూపుచున్నాడని మనము గ్రహింపవచ్చును. దేవుని ధర్మశాస్త్రము మన హృదయములలో లోతుగా స్థిరపడియున్నప్పుడు సాతాను కుయుక్తులకు విరోధముగా మనము బాగుగా భద్రపరచబడియున్నామని ఇక్కడ మనకు తెలుపబడుచున్నది. ఏలయనగా అది అక్కడ గట్టిగాను స్థిరముగాను పట్టుకొనియుండనియెడల, మనము సులభముగా పాపములో పడుదుము. విద్యార్థులలో, కేవలము పుస్తకములకే పరిమితమైన జ్ఞానము గలవారు, పుస్తకము ఎల్లప్పుడు తమ యెదుట లేనియెడల, తమ అజ్ఞానమును త్వరగా బయలుపరచుకొందురు; అదే విధముగా, మనము దేవుని బోధను గ్రహించి దానితో బాగుగా పరిచయము కలిగియుండనియెడల, సాతాను మనలను సులభముగా ఆకస్మికముగా పట్టుకొని తన వలలలో చిక్కించును. కాబట్టి మన నిజమైన భద్రత ఆయన ధర్మశాస్త్రమును గూర్చిన అల్పమైన జ్ఞానములోగాని, దానిని అజాగ్రత్తగా చదువుటలోగాని లేదు; దానిని మన హృదయములలో లోతుగా దాచుకొనుటయందే యున్నది. మనుష్యులు తమ స్వంత జ్ఞానమును గూర్చి ఎంత నిశ్చయము కలిగియున్నను, దేవుని తమ బోధకునిగా కలిగియుండునంత మేరకు తప్ప, వారు సరియైన వివేచన అంతటిని కోల్పోయియున్నారని ఇక్కడ మనకు జ్ఞాపకము చేయబడుచున్నది.

12. యెహోవా, నీవు స్తుతింపబడుదువు! ప్రవక్త ఎంతగా అభివృద్ధి పొందియుండెననగా, అతడు దేవుని శిష్యులలో ఒకడు మాత్రమే కాక, సంఘమునకు బహిరంగ బోధకుడు కూడ ఆయెను. అయినను, తానును యథార్థవంతులందరును జీవితాంతము వచ్చువరకు తమ ప్రయాణములో మార్గమధ్యముననే యున్నారని ఒప్పుకొనుచు, అతడు వివేకము గల ఆత్మ కొరకు అడుగుట మానడు. దేవుడు వివేచన గల ఆత్మచేత మనలను వెలిగింపనియెడల, ఆయన ధర్మశాస్త్రమునుండి ప్రకాశించు వెలుగు నిత్యము మన యెదుట నున్నను, దానిని చూచుటకు మనము సమర్థులము కామని ఈ వాక్యము సాధారణముగా మనకు తెలియజేయుచున్నది. ఇందుచేతనే, ఈ బోధ యొక్క స్పష్టమైన ప్రత్యక్షతచేత చుట్టబడియున్నప్పుడు కూడ అనేకులు గ్రుడ్డివారుగా నుండుట సంభవించుచున్నది; ఏలయనగా తమ స్వంత సూక్ష్మబుద్ధిని నమ్ముకొని, వారు పరిశుద్ధాత్మ యొక్క అంతరంగ ప్రకాశమును తృణీకరించుచున్నారు. మరియు, నిత్యము వృద్ధిపొందవలసిన అవసరము లేనంత ఉన్నతమైన బుద్ధి ఎవరికిని లేదని ఈ వాక్యమునుండి నేర్చుకొందము. సంఘమునకు బోధకుడను అంత ఘనమైన పదవిని దేవుడు అనుగ్రహించిన ప్రవక్త, తాను కేవలము ఒక శిష్యుడను లేక విద్యార్థిని మాత్రమేనని ఒప్పుకొనినయెడల, ప్రాప్తియందు అతనికంటె బహుదూరము వెనుకబడియున్నవారు మరి ఉన్నతమైన శ్రేష్ఠతకు ఎదుగుటకై తమ సర్వశక్తిని వినియోగింపకపోవుట ఎంత వెఱ్ఱితనము? ("హెబ్రీ పదమైన תשגני ఇక్కడ హిఫిల్ ధాతురూపములో నున్నది; అది అజ్ఞానముగా నుండుట లేక తప్పిపోవుట అను అర్థముగల שגה అను ధాతువునుండి వచ్చినది. ఆ ధాతురూపమును గూర్చి హెబ్రీయులు గమనించునదేమనగా, అది కొన్నిసార్లు అనుమతించుట అను అర్థమును మాత్రమే సూచించునట్లు, కొన్నిసార్లు క్రియాపదము సూచించుదానిని కలుగజేయుట అనియు, కొన్నిసార్లు దానికి అవకాశమిచ్చుట అనియు సూచించును." — హమ్మండ్.) అతడు తన మనవులను పొందుటకు తన స్వంత యోగ్యతలమీద ఆధారపడుట లేదు; ఆయన తన స్వంత మహిమను లక్ష్యపెట్టి వాటిని అనుగ్రహింపవలెనని దేవుని బతిమాలుచున్నాడు. యెహోవా, నీవు స్తుతింపబడుదువు! అను తన మనవిని ఆరంభించు పదజాలమునుండి ఇది కనబడుచున్నది; దేవుడు తన అపరిమితమైన మంచితనము, న్యాయము, కనికరము నిమిత్తము సమస్త స్తుతికి సంపూర్ణముగా పాత్రుడైయుండుటనుండియే తన మనవి సఫలమగునను తన నమ్మకము పుట్టెనని అతడు సూచించుచున్నాడు.

13. నా పెదవులతో. దేవుని ధర్మశాస్త్రము తన హృదయముపై లోతుగా చెక్కబడియుండుట మాత్రమే కాక, తన తోటి శిష్యులలో అనేకులను దేవునికి లోబడునట్లు సంపాదించుట తన ఆసక్తియైన తీవ్రమైన ప్రయత్నమై యుండెనని ఈ వచనములో అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. వేషధారులు చేయుచుండుట మనము చూచునట్లు, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి కేవలము భావరూపముగా మాటలాడుట నిజముగా హృదయములేని విషయమే; వారు తమకు పూర్తిగా పరాయిదైన భక్తి బోధ అంతటిని గూర్చి ఎంతో ధారాళముగా మాటలాడుదురు. దేవుని ధర్మశాస్త్రమునెడల హృదయము యొక్క అనురాగమును గూర్చి ప్రవక్త పైన చెప్పినదానిని, ఇప్పుడు అతడు పెదవులకును అన్వయించుచున్నాడు. మరియు వెంటనే తరువాత, ఇతరులకు బోధించుటయందు తన హృదయపూర్వకమైన నిష్కపటమైన ప్రయత్నములను గూర్చి తాను చెప్పినదాని సత్యమును అతడు మరల స్థిరపరచుచున్నాడు; లోకములోని సమస్త ఐశ్వర్యముకంటె దేవుని బోధయందు తనకు తక్కువ ఆనందము కలుగలేదని అతడు చెప్పుచున్నాడు. తాను రగిలింపబడిన ధర్మశాస్త్రమునెడల తన పరిశుద్ధమైన ప్రేమను, దాదాపు లోకమంతటిని ఆక్రమించుకొనియున్న అపవిత్రమైన లోభముతో అతడు పరోక్షముగా పోల్చుచున్నాడు. "ఐశ్వర్యము మనుష్యుల హృదయములను తనవైపు ఆకర్షించునట్లు, నేను సమస్త విధములైన ఐశ్వర్యములతో సమృద్ధిగా నుండుటకంటె, భక్తి బోధయందు నేను పొందు అభివృద్ధియందు మరి శ్రేష్ఠమైన ఆనందమును పొందియున్నాను."

15. నీ ఉపదేశములను. నేను ఇంతకుముందు ప్రస్తావించినదానిని మరువకూడదు — ప్రవక్త తన స్వంత ప్రాప్తులను గూర్చి అతిశయపడక, ఇతరులు అనుసరించుటకై వారి యెదుట ఒక మాదిరిని ఉంచుచున్నాడు. మనుష్యులలో అధికులు లోక చింతలలో ఎంతగా చిక్కుకొనియున్నారనగా, దేవుని బోధను ధ్యానించుటకు వారికి సమయముగాని తీరికగాని మిగులుట లేదని మనకు తెలియును. ఈ కఠినమైన ఉదాసీనతను ఎదుర్కొనుటకై, అతడు ఎంతో సమయోచితముగా శ్రద్ధను జాగ్రత్తను మెచ్చుకొనుచున్నాడు. మరియు మనము లోకముచేత అంతగా చిక్కుకొనియుండకపోయినను, అనుదినము మనలను ఆకస్మికముగా పట్టుకొను శోధనలలో మనము ఎంత సులభముగా దేవుని ధర్మశాస్త్రమును మరచిపోవుదుమో మనకు తెలియును. కాబట్టి ప్రవక్త నిత్యమైన అభ్యాసమునకు మనలను హెచ్చరించుటయు, దేవుని ఉపదేశములను ధ్యానించు విషయమువైపు మన సర్వశక్తులను మళ్లింపవలెనని మనకు ఆజ్ఞాపించుటయు నిర్హేతుకము కాదు. మరియు మనుష్యుల జీవితము వారి మనస్సుల శరీరానుసారతచేత నిత్యము చెదరగొట్టబడుచు చంచలముగా నున్నది గనుక, దేవుని మార్గములను శ్రద్ధగా ఆలోచింతునని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. తరువాత, ఈ ప్రయత్నమునందు తాను పొందిన శ్రేష్ఠమైన ఆనందమును అతడు మరల చెప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా మనము సంతోషముగాను హృదయపూర్వకముగాను దేవుని ధర్మశాస్త్రముమీద మన మనస్సులను నిలుపువరకు, దానియందు మన అభివృద్ధి స్వల్పముగానే యుండును. నిజముగా, దేవుని ధర్మశాస్త్రము తన మాధుర్యముచేత మనలను ఆయనవైపు ఆకర్షించుటయందే మంచి జీవితము యొక్క ఆరంభము ఇమిడియున్నది. అదే సాధనముచేత శరీర దురాశలును అణచబడును లేక తగ్గింపబడును. మన స్వాభావిక స్థితియందు, పాపభరితమైనదానికంటె మనకు ఎక్కువ ఇష్టమైనదేది? ధర్మశాస్త్రమునందు మనము అనుభవించు ఆనందము మనలను వ్యతిరేక దిశకు మోసికొనిపోనియెడల, మన మనస్సుల నిత్యమైన మొగ్గు ఇదే యగును.

కీర్తన 119:17-24

ג 17. నీ సేవకునికి మేలు చేయుము, అప్పుడు నేను బ్రదికి నీ వాక్యమును గైకొందును. ג 18. నా కన్నులు తెరువుము, అప్పుడు నీ ధర్మశాస్త్రములోని ఆశ్చర్యమైన సంగతులను నేను చూచెదను. ג 19. నేను భూమిమీద పరదేశిని; నీ ఆజ్ఞలను నాకు మరుగుచేయకుము. ג 20. నీ న్యాయవిధులమీద నాకు ఎల్లప్పుడును కలిగియున్న ఆశచేత నా ప్రాణము చీలిపోవుచున్నది. ג 21. గర్విష్ఠులను నీవు నాశనము చేసితివి; నీ ఆజ్ఞలనుండి తొలగిపోవువారు శాపగ్రస్తులు. ג 22. నిందను తిరస్కారమును నామీదనుండి తొలగింపుము; ఏలయనగా నేను నీ శాసనములను గైకొనుచున్నాను. ג 23. అధికారులును కూర్చుండి నాకు విరోధముగా మాటలాడిరి; నీ సేవకుడు నీ కట్టడలను ధ్యానించెను. ג 24. నీ శాసనములును నాకు సంతోషకరములు, అవి నాకు ఆలోచనకర్తలు.

17. నీ సేవకునికి మేలు చేయుము. కొందరు ప్రతిఫలమిచ్చుట అని అనువదించు גמל gamal అను పదము, హెబ్రీయులలో పరస్పర ప్రతిఫలమును సూచింపదు; కీర్తన 116:7 నందును అనేక ఇతర స్థలములందును ఉన్నట్లు, తరచుగా అది ఉపకారము చేయుట అని అర్థమిచ్చును. ఇక్కడ అది ఉచితమైన కటాక్షమును వ్యక్తపరచునదిగా ఎంచబడవలెను. అయినను ఈ మాటలకు రెండు అర్థములు కుదురవచ్చును. వాటిని ఒక ప్రత్యేక వాక్యభాగముగా ఈ విధముగా చదువవచ్చును: ఓ దేవా! నీ సేవకునియెడల నీ మంచితనమును కనుపరచుము, అప్పుడు నేను బ్రదుకుదును, లేక అప్పుడు నన్ను నేను ధన్యునిగా ఎంచుకొందును. లేక ఈ వచనము ఒకే అనుసంధానమైన వాక్యముగా నుండవచ్చును: ఓ దేవా! నేను బ్రదుకునంతకాలము నీ ఆజ్ఞలను గైకొనునట్లు నీ సేవకునికి ఈ కటాక్షమును అనుగ్రహింపుము. మొదటి పాఠమును అంగీకరించినయెడల, దేవుని కటాక్షము లేకుండ తాను చచ్చినవానివలె నున్నాడనియు, మిగిలిన ప్రతిదానియందు తాను సమృద్ధిగా నున్నను, దేవుడు తనయెడల ప్రసన్నుడైయున్నాడని గ్రహింపకుండ తాను బ్రదుకలేడనియు ప్రవక్త ఈ మాటలచేత ప్రకటించుచున్నాడు. రెండవ అర్థమే శ్రేష్ఠమైనది, అనగా ప్రవక్త తాను బ్రదుకునంతకాలము తన్ను తాను పూర్తిగా దేవునికి సమర్పించుకొనవలెనని ఒక ముఖ్యమైన కటాక్షముగా అడుగుచున్నాడు; తన ఉనికి యొక్క మహోన్నతమైన ఉద్దేశము ఆయన సేవయందు తన్ను తాను అభ్యసించుకొనుటయందే యున్నదని అతడు పూర్తిగా నిశ్చయించుకొనియున్నాడు; ఆ ఉద్దేశమునే అనుసరింపవలెనని అతడు దృఢముగా తీర్మానించుకొనుచున్నాడు. ఈ హేతువుచేతనే నేను బ్రదికి నీ వాక్యమును గైకొందును అను ఈ రెండు భాగములు కలిపి చెప్పబడినవి. "దేవుని యథార్థమైన నమ్మకమైన సేవకునిగా నన్ను నేను రుజువుచేసికొనుట తప్ప మరి ఏ జీవన విధానమును నేను కోరను." తమ ఆయుష్షును పొడిగింపవలెనని అందరును దేవుని కోరుదురు; సర్వలోకము ఆతురముగా ఆశించు కోరిక అదే; అయినను తాను దేని నిమిత్తము బ్రదుకవలెనో ఆలోచించువాడు నూటికి ఒక్కడైనను అరుదు. ఇట్టి అవివేకమైన మొగ్గులను పెంచుకొనకుండ మనలను మళ్లించుటకై, ప్రవక్త ఇక్కడ మన ఉనికి యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశమును వర్ణించుచున్నాడు. ఎవడైనను దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుట పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ప్రత్యేక కృపవలననే అని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. ఆయన ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించుటకు తన్ను తాను సిద్ధపరచుకొనుట తన స్వేచ్ఛాచిత్తముమీద ఆధారపడియున్నదని అతడు తలంచియుండినయెడల, ఈ ప్రార్థన కేవలము వట్టి వేషధారణయే తప్ప మరేమియు కాకపోవును.

దీనికి మిక్కిలి సమానమైనదే తరువాతి వచనములోని బోధ. ధర్మశాస్త్రమును గైకొను శక్తి దేవునిచేత మనుష్యులకు అనుగ్రహింపబడుచున్నదని ఒప్పుకొనిన పిమ్మట, ఆయన తన మనోనేత్రములను కూడ వెలిగించువరకు ప్రతి మనుష్యుడును గ్రుడ్డివాడేనని అతడు అదే సమయమందు చేర్చుచున్నాడు. దేవుడు తన వాక్యముచేత మనకు వెలుగునిచ్చుచున్నాడని ఒప్పుకొనుచునే, ఆయన మన కన్నులమీదనుండి ముసుకును తీసివేయువరకు మిక్కిలి స్పష్టమైన వెలుగు మధ్యను మనము గ్రుడ్డివారమేనని ప్రవక్త ఇక్కడ భావించుచున్నాడు. దేవుడు తన ఆత్మ యొక్క అదృశ్యమైన కృపచేత తన కన్నులను తెరచువరకు, పరలోక బోధ యొక్క వెలుగును వివేచింపలేనట్లు అవి ముసుకువేయబడి మూయబడియున్నవని అతడు ఒప్పుకొనునప్పుడు, తన స్వంత అంధత్వమును గూర్చియు సమస్త మానవజాతి అంధత్వమును గూర్చియు విలపించుచున్నట్లు అతడు మాటలాడుచున్నాడు. అయితే దేవుడు ఈ శక్తిని తనకే ఆపాదించుకొనుచుండగా, మనము మన స్వంత జ్ఞానమును నమ్ముకొని మనకు అందింపబడు కృపగల ప్రకాశమును త్రోసివేయనియెడల, ఔషధము చేతికందుబాటులోనే యున్నదని ఆయన మనకు తెలియజేయుచున్నాడు. మరియు, తాము దేవుని వాక్యమును త్రోసివేసి దాని స్థానములో తమ స్వంత వెఱ్ఱి ఊహలను ఉంచితేనే తప్ప తమ్మును తాము ఆత్మసంబంధులుగా ఎంచుకొనని అనేకమంది మతోన్మాదులవలె, బాహ్యమైన వాక్యమును తృణీకరించి కేవలము రహస్యమైన ప్రేరణలయందే ఆనందించుటకై మనము దేవుని ఆత్మ యొక్క ప్రకాశమును పొందుటలేదని కూడ నేర్చుకొందము. ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశము దానికి బహు భిన్నమైనది; దేవుడు తన వాక్యముచేత ప్రత్యక్షపరచు జీవపు వెలుగును వివేచించుటకు మనలను సమర్థులనుగా చేయుటయే మన ప్రకాశము యొక్క ఉద్దేశమని మనకు తెలియజేయుటయే అతని లక్ష్యము. మనలను తగ్గించి దాని ఔన్నత్యమును ఆశ్చర్యముతో ధ్యానించునట్లు చేయుటకును, మన పరిమితమైన గ్రహణశక్తికి మించిన మర్మములను గ్రహించుటకు దేవుని కృప మనకు ఎంత అవసరమో మనలను మరి ఎక్కువగా ఒప్పించుటకును, అతడు ధర్మశాస్త్ర బోధను ఆశ్చర్యమైన సంగతులు అని పిలుచుచున్నాడు. దీనినుండి మనము గ్రహించునదేమనగా, ధర్మశాస్త్రము అను పదములో పది ఆజ్ఞలు మాత్రమే కాక, దేవుడు చేసిన నిత్య రక్షణ నిబంధనయు దాని సమస్త ఏర్పాటులతో కూడ ఇమిడియున్నది. మరియు "జ్ఞానవివేకముల సర్వసంపదలు మరుగైయున్న" క్రీస్తు "ధర్మశాస్త్రమునకు సమాప్తియై యున్నాడని" మనకు తెలియును గనుక, అది కలిగియున్న మహోన్నతమైన మర్మములను బట్టి ప్రవక్త దానిని ఘనపరచుటకు మనము ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు, కొలొస్సయులకు 2:3; రోమీయులకు 10:4.

19. నేను భూమిమీద పరదేశిని. అతడు తన్ను తాను లోకములో యాత్రికునిగాను పరదేశిగాను పిలుచుకొనుటకు గల హేతువును విచారించుట యుక్తము. అపవిత్రులును లౌకికులును చేయు గొప్ప చింత ఏదనగా, ఇక్కడ తమ జీవితమును సుఖముగాను నెమ్మదిగాను గడుపుటయే; అయితే తాము కొనసాగింపవలసిన ప్రయాణము కలదనియు, తమ స్వాస్థ్యము పరలోకములో తమ నిమిత్తము భద్రపరచబడియున్నదనియు ఎరిగినవారు ఈ నశించు వస్తువులలో మునిగిపోరు, చిక్కుకొనరు; తాము పిలువబడిన ఆ స్థలము కొరకే వారు ఆశపడుదురు. ఈ భావమును ఈ విధముగా సంక్షేపింపవచ్చును: "ప్రభువా, నేను భూమిని త్వరగా దాటిపోవలసియున్నాను గనుక, నీ ధర్మశాస్త్ర బోధను నేను కోల్పోయినయెడల నా గతి ఏమగును?" మనము దేవునియొద్దకు సంతోషముగా మన మార్గమున సాగిపోవలెనంటే, ఏ స్థానమునుండి మన ప్రయాణమును ఆరంభింపవలెనో ఈ మాటలనుండి నేర్చుకొనుచున్నాము.

మరియు, దేవుడు ఎవరి కన్నులను తెరువడో వారికి తన ఆజ్ఞలను మరుగుచేయునని చెప్పబడుచున్నది; ఏలయనగా వారు ఆత్మసంబంధమైన దృష్టి లేనివారై, చూచుచుండియు చూడరు, గనుక తమ కన్నుల యెదుట నున్నది వారికి మరుగైయుండును. మరియు తాను తన మనవిని అజాగ్రత్తగా సమర్పించుట లేదని చూపుటకై, ధర్మశాస్త్రమునెడల తన అనురాగము మిక్కిలి తీవ్రమైనదని ప్రవక్త చేర్చుచున్నాడు; ఏలయనగా నీ న్యాయవిధులమీద నాకు ఎల్లప్పుడును కలిగియున్న ఆశచేత నా ప్రాణము చీలిపోవుచున్నది అను ఈ మాటలలో అతడు వ్యక్తపరచునది సామాన్యమైన ఆసక్తి కాదు. (ఆశ్చర్యమైన సంగతులు "అనగా కష్టమైనవియు అద్భుతమైనవియునైన సంగతులు. ఇక్కడ సూచింపబడినవి ధర్మశాస్త్రము యొక్క సాదృశ్యములును ఛాయలును; అవి తాము సంబంధించిన సారవస్తువులను ఎంతగా ముసుకువేసి మరుగుచేసెననగా, అధిక సంఖ్యాకులైన చదువరులు వాటిని పూర్తిగా గుర్తింపలేకపోయిరి. కాబట్టి భవిష్యత్ సంగతులు చుట్టబడియున్న గూఢార్థములను కనీసము కొంతమేరకైనను విప్పుటకు తనను సమర్థునిగా చేయునట్లు కీర్తనకారుడు దైవిక ప్రకాశము కొరకు ప్రార్థించుచున్నాడు." — వాల్ఫోర్డ్.) తన తలంపులన్నిటిని ఒకే విషయముమీద, దాదాపు గ్రహణశక్తిని కోల్పోవునంత తీవ్రముగా కేంద్రీకరించు మనుష్యుడు తన మితిమీరిన ఆసక్తికి బలియైనవాడని చెప్పబడవచ్చునట్లు, ధర్మశాస్త్రమునెడల తనకున్న తీవ్రమైన ప్రేమచేత తన మనస్సు యొక్క శక్తి స్తంభించి క్షీణించిపోయినదని ప్రవక్త ప్రకటించుచున్నాడు.

ఎల్లప్పుడును అను మాట అతని పట్టుదలను వ్యక్తపరచుటకై ఉద్దేశింపబడినది; ఏలయనగా ఒక మనుష్యుడు అప్పుడప్పుడు పరలోక బోధను అభ్యసించుటకు గొప్ప ఆసక్తితో తన్ను తాను నియమించుకొనుట సంభవింపవచ్చును; కాని అది తాత్కాలికమే — అతని ఆసక్తి త్వరలోనే మాయమగును. కాబట్టి అలసటచేత మనము మన మనస్సులలో సొమ్మసిల్లిపోకుండునట్లు స్థిరత్వము అవసరము.

21. గర్విష్ఠులను నీవు నాశనము చేసితివి. మరికొందరు దీనిని గర్విష్ఠులను నీవు గద్దించితివి అని అనువదించుచున్నారు; גער gaar అను హెబ్రీ పదముతో ב beth అను అక్షరము వాక్యనిర్మాణములో కలుపబడినప్పుడు ఆ అనువాదము కుదురును; కాని ఇక్కడ అది లేదు గనుక, నాశనము చేయుట అని అనువదించుటయే మేలు. అయినను వాక్యభాగము యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశమునకు ఇది అంత భేదము కలిగించదు; ధర్మశాస్త్ర అధ్యయనమునకు తన మనస్సును నియమించుకొనుటకు దేవుని తీర్పులు తనకు ఉపదేశించెనని మనకు తెలియజేయుటయే ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశమనుటలో సందేహము లేదు; మరియు నిశ్చయముగా, దేవుడు మనలను శిక్షతో దర్శించువరకు ఏ విధముగాను మనము వాయిదా వేయకూడని అభ్యాసమిది. అయితే దుష్టులమీదను తన వాక్యమును తృణీకరించువారిమీదను ఆయన ప్రతీకారము చేయుట మనము చూచునప్పుడు, ఆయన దండము మనకు జ్ఞానమును బోధింపనియెడల మనము నిజముగా మందబుద్ధులమే; మరియు నిస్సందేహముగా, మనలను గాయపరచకుండను శిక్షింపకుండను మనలను తనయొద్దకు తెచ్చుకొనుటకై, మనలను కనికరించి దూరమునుండి మాత్రమే మనలను భయపెట్టుట దేవుని పక్షమున ఒక ప్రత్యేకమైన దయ.

అవిశ్వాసులందరిని అతడు గర్విష్ఠులని పిలుచుట నిర్హేతుకము కాదు; ఏలయనగా నిజమైన విశ్వాసము ఒక్కటే మనలను తగ్గించును, మరియు సమస్త తిరుగుబాటు గర్వము యొక్క సంతానమే. అట్టి అహంకారమును ఆయన పడద్రోయు దేవుని తీర్పులను జాగ్రత్తగాను శ్రద్ధగాను ఆలోచించుట ఎంత ప్రయోజనకరమో దీనినుండి మనము నేర్చుకొనుచున్నాము. విశ్వాసమునందు బలహీనులైనవారు, దుష్టులు దేవునికి విరోధముగా ఉగ్రముగా లేచి, అహంకారముతో సమస్త నిగ్రహమును త్రోసివేసి, శిక్షలేకుండ సమస్త మతమును అపహాస్యము చేయుట చూచునప్పుడు, పరలోకమందు న్యాయాధిపతిగా కూర్చుండియున్న దేవుడు ఉన్నాడా అని వారు సందేహించుట ఆరంభింతురు. దేవుడు కొంతకాలము దీనిని చూచిచూడనట్లుండవచ్చును; కాని కొంతకాలమునకు, తన ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించువారికి విరోధముగా తాను వ్యర్థముగా బెదరింపులు పలుకలేదని మనలను ఒప్పించుటకై ఆయన తన తీర్పు యొక్క ఏదో ఒక సూచనను కనుపరచుట మనము చూచెదము; మరియు ఆయనను విడిచిపోవువారందరును భ్రష్టులని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. ("మనస్సు యొక్క ప్రతి తీవ్రమైన ప్రయాసము, అది దీర్ఘకాలము కొనసాగినయెడల, శక్తులను కొంతమేరకు క్షీణింపజేసి బలహీనపరచును. అట్టి ఫలితమే ఇక్కడ సూచింపబడుచున్నది; కీర్తనకారుడు చూపిన సన్నిహితమైన అవిరామమైన శ్రద్ధయు, అతడు కనుపరచిన బలమైన ఆశ యొక్క ప్రయాసయు, అతడు ఇక్కడ చెప్పు అనుభూతిని కలుగజేసెను. గద్యవర్ణనకంటె గాఢమైన వర్ణనను అనుమతించు కవిత్వ భాషను అతడు వాడుచున్నాడని కూడ ఎంచవలెను." — వాల్ఫోర్డ్.)

"Maintenant veu qu'elle n'y est point adjoustee, le mot de Destruire y conviendra mieux." — ఫ్రెంచి. ("ఇప్పుడు అది అక్కడ చేర్చబడలేదు గనుక, నాశనము చేయుట అను పదము అక్కడ మరి బాగుగా సరిపోవును.")

ఆయన ఆజ్ఞలనుండి తొలగిపోవుట అనగా అన్ని విధములైన అతిక్రమములు విచక్షణ లేకుండ అని కాదు, దేవునియెడల భక్తిహీనమైన తిరస్కారమునుండి పుట్టు కళ్లెములేని దుర్మార్గతయే అని జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను. "వ్రాయబడిన వాటన్నిటియందు నిలుకడగా నుండి వాటిని చేయని ప్రతివాడు శాపగ్రస్తుడు" అని ఒక సాధారణ వాక్యముగా చెప్పబడియున్నది నిజమే, ద్వితీయోపదేశకాండము 27:26.

అయితే దేవుడు తన తండ్రివంటి దయచేత శరీర బలహీనతవలన తప్పిపోవువారిని సహించుచున్నాడు గనుక, ఈ తీర్పులు దుష్టులమీదను భ్రష్టులమీదను ప్రత్యేకముగా జరిగింపబడునవని ఇక్కడ మనము గ్రహింపవలెను; మరియు యెషయా ప్రకటించునట్లు, వాటి ఉద్దేశము "భూనివాసులు నీతిని నేర్చుకొనుటయే," (యెషయా 26:9).

22. నిందను నామీదనుండి తొలగింపుము. ఈ వచనమునకు రెండు అర్థములు కుదురవచ్చును: దేవుని పిల్లలు తమకు సాధ్యమైనంత జాగ్రత్తగా నడచినను, అనేక అపనిందలకు లోనగుటను వారు తప్పించుకొనలేరు; కాబట్టి తాము ఆచరించు నిష్కపటమైన భక్తిని విషపూరితమైన నాలుకలనుండి కాపాడవలెనని దేవునికి మనవి చేయుటకు వారికి తగిన కారణము కలదు. ఈ వాక్యభాగమునకు ఈ క్రింది అర్థమును ఇచ్చుటయు అనుచితము కాదు: ప్రభువా, నా నిష్కపటమైన యథార్థతను నేను ఎరిగియున్నాను, నీవును దానికి సాక్షివైయున్నావు గనుక, అన్యాయస్థులు నిరాధారమైన నేరారోపణలను నామీద మోపి నా పేరును మలినపరచనియ్యకుము. అయితే దీనిని ఒకే అనుసంధానమైన వాక్యముగా చదివినయెడల అర్థము మరి సంపూర్ణమగును: ఓ దేవా, నీ ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు నేను ప్రయత్నించుచున్నందుకు భక్తిహీనులు నన్ను అపహాస్యము చేయనియ్యకుము. ఏలయనగా దేవుని ఆరాధకుల నిష్కపటత నిందకును అపహాస్యమునకును విషయమగుట అను ఈ భక్తిహీనత ఆదినుండియు లోకములో విచ్చలవిడిగా ప్రబలియున్నది; ఈ దినమునందును, దేవుని పిల్లలు సామాన్యమైన జీవన విధానముతో తృప్తిపడక ఇతరులకంటె జ్ఞానులుగా నుండ ఆశించుచున్నట్లు, అవే నిందలు వారిమీద ఇంకను మోపబడుచున్నవి. "ఇదిగో నేనును, నీవు నాకిచ్చిన పిల్లలును సూచనలుగా నున్నాము" అని యెషయాచేత పలుకబడినది ఇప్పుడు నెరవేరవలెను; కాబట్టి దేవుని పిల్లలు, తమ శిరస్సైన క్రీస్తుతో కూడ, అపవిత్రుల మధ్య ఆశ్చర్యపడదగిన వ్యక్తులవలె నున్నారు. తదనుగుణముగా, మనము వారి మార్గములను అనుసరింపనందుకు వారు మనమీద వెఱ్ఱితనమును మోపుచున్నారని పేతురు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు, (1 పేతురు 4:4;) మరియు ఈ నిందయు — దేవుని ధర్మశాస్త్రమునెడల తమకున్న నిష్కపటమైన అనురాగము నిమిత్తము అపహాస్యమునకు గురియగుటయు — ఆయన నామమునకు అవమానకరమైనది గనుక, ఈ ఎగతాళులన్నియు అణచివేయబడవలెనని ప్రవక్త మిక్కిలి న్యాయముగా కోరుచున్నాడు; మరియు దుష్టులు భూమిమీద అహంకారముతో తమ దూషణలను కుమ్మరించినను, దేవుడు మన న్యాయాధిపతిగా పరలోకమందు కూర్చుండియున్నాడు గనుక, యెషయాయు తన స్వంత మాదిరిచేత ఈ ఆశ్రయమునకు పారిపోవలెనని మనలను నడిపించుచున్నాడు.

తరువాతి వచనములో, అట్టి అపనిందలనుండి తనను నిర్దోషిగా నిరూపింపవలెనని దేవుని బతిమాలుట వ్యర్థము కాదని అతడు మరి స్పష్టముగా తెలుపుచున్నాడు; ఏలయనగా సామాన్య జనులచేతను మనుష్యులలో మిక్కిలి దుర్మార్గులచేతను మాత్రమే కాక, న్యాయాధిపతులుగా కూర్చుండిన ప్రధానులచేత కూడ అతడు అపహాస్యము చేయబడెను. కూర్చుండుట అను పదము, వారు తమ ఇండ్లలోను తమ భోజనపు బల్లలయొద్దను మాత్రమే కాక, న్యాయము జరిగించి ప్రతివానికి వాని వంతు ఇయ్యవలసిన న్యాయపీఠముమీదనే బహిరంగముగా అతనిని గూర్చి హానికరముగాను అన్యాయముగాను మాటలాడిరని సూచించుచున్నది. అతడు వాడుచున్న גם gam అను అవ్యయము కూడ లేక సహితము అను అర్థమిచ్చును; అది సామాన్య జనుల రహస్యమైన గుసగుసలకును ఈ అహంకారులైన మనుష్యుల అధికారపూర్వకమైన తీర్మానములకును మధ్య ఒక అంతర్గతమైన వ్యత్యాసమును కలిగియుండి, వారి ప్రవర్తన యొక్క నీచత్వమును మరి అధికము చేయుచున్నది. అయినను, ఇదంతటి మధ్యను అతడు భక్తిని అనుసరించుటయందు స్థిరముగా పట్టుదలతో కొనసాగెను. సాతాను అతనిని నిరాశకు త్రోయవలెనని ఈ కుయుక్తితో అతనిమీద దాడి చేయుచుండెను; అయితే దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ధ్యానించుటయందు దానికి ఔషధమును వెదకితినని అతడు మనకు చెప్పుచున్నాడు. లోకసంబంధమైన న్యాయాధిపతులు దేవుని సేవకులను బాధించుటయు వారి భక్తిని ఎగతాళి చేయుటయు అసాధారణము కాదని ఇక్కడ మనకు బోధింపబడుచున్నది. దావీదు ఈ నిందను తప్పించుకొనలేకపోయినయెడల, ఈ కాలములలో మనము దానిని తప్పించుకొందుమని ఎందుకు ఎదురుచూడవలెను? మరియు, మనుష్యుల తీర్పులమీద ఆధారపడుటకంటె వక్రమైనది మరేదియు లేదని నేర్చుకొందము; ఏలయనగా అట్లు చేయుటవలన మనము తప్పనిసరిగా నిత్యము చంచలస్థితిలో నుండవలసివచ్చును. కాబట్టి మనుష్యులు — నీచస్థితిగల మనుష్యులు మాత్రమే కాక, సంపూర్ణ నిష్పక్షపాతము ఆశింపదగిన న్యాయాధిపతులే — నిర్హేతుకముగా మనలను దూషించినను, దేవుని అంగీకారముతో మనము తృప్తిపడియుందము.

24. నీ శాసనములును నాకు సంతోషకరములు. גם gam అను అవ్యయము దీనిని ముందటి వచనముతో జతపరచుచున్నది. లోకము మనలను గూర్చి అన్యాయమైన అభిప్రాయమును ఏర్పరచుకొనునప్పుడు మన ఉద్దేశమును చలింపకుండ అంటిపెట్టుకొనియుండుటయు, అదే సమయమందు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును నిత్యము ధ్యానించుటయు, అరుదుగా కనబడు క్రైస్తవ ధైర్యమునకు ఒక మాదిరి. ఈ శోధనను తాను ఎట్లు జయించెనో ప్రవక్త ఇప్పుడు మనకు తెలియజేయుచున్నాడు. నీ శాసనములు నాకు సంతోషకరములు అని అతడు చెప్పుచున్నాడు: "నామీద అబద్ధముగా నేరము మోపుటయందు మనుష్యుల క్రూరమైన అన్యాయము నన్ను దుఃఖపరచి వేధించినను, నీ ధర్మశాస్త్రమునందు నేను పొందు ఆహ్లాదకరమైన ఆనందము దానంతటికిని తగిన ప్రతిఫలము." దేవుని శాసనములు తన ఆలోచనకర్తలని అతడు చేర్చుచున్నాడు; దీనిచేత అతడు కేవలము తన స్వంత వివేచనమీద ఆధారపడక, దేవుని వాక్యమునుండి ఆలోచన పొందెనని మనము గ్రహింపవలెను. మనుష్యుల జీవితములను నడిపించుటయందు గ్రుడ్డి అనురాగము ఎంతగా ప్రబలియున్నదో మనము చూచుచున్నాము గనుక, ఈ సంగతిని జాగ్రత్తగా ఆలోచింపవలెను. ఐశ్వర్యము ప్రతిదానికంటె శ్రేష్ఠమైనదని తాను పట్టుకొనిన తప్పుడు సూత్రమునుండి తప్ప, లోభి మరి ఎక్కడనుండి ఆలోచన అడుగుచున్నాడు? లోకములో ఘనమైన పదవిని కలిగియుండుటకు సమానమైనదేదియు లేదని ఎంచుటవలన తప్ప, ఆశాపరుడు అధికారముకంటె మరిదేనిని అంతగా ఎందుకు ఆశింపడు? కాబట్టి మనుష్యులు అట్టి దుష్ట ఆలోచనకర్తల నడిపింపునకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొనుచున్నారు గనుక, వారు అంత ఘోరముగా దారితప్పుట ఆశ్చర్యము కాదు. దేవుని వాక్యముచేత నడిపింపబడి, వివేకముతో దాని ఆజ్ఞలకు లోబడినయెడల, అప్పుడు మన శరీరము యొక్క మోసములకును లోకము యొక్క భ్రమలకును ప్రవేశము ఉండదు; మరియు శోధన యొక్క సమస్త దాడులకు విరోధముగా మనము అజేయులముగా నిలిచెదము.

కీర్తన 119:25-32

ד 25. నా ప్రాణము మంటిని హత్తుకొనుచున్నది; నీ మాటచొప్పున నన్ను బ్రదికింపుము. ד 26. నా మార్గములను నేను వివరించగా నీవు నాకు ఉత్తరమిచ్చితివి; నీ కట్టడలను నాకు బోధింపుము. ד 27. నీ ఉపదేశముల మార్గమును నాకు గ్రహింపజేయుము; అప్పుడు నీ ఆశ్చర్యకార్యములను నేను ధ్యానించెదను. ד 28. దుఃఖముచేత నా ప్రాణము బొట్టుబొట్టుగా కారిపోవుచున్నది; నీ మాటచొప్పున నన్ను లేవనెత్తుము. ד 29. అబద్ధమార్గమును నాకు దూరముగా తొలగింపుము; నీ ధర్మశాస్త్రము యొక్క కటాక్షమును నాకు అనుగ్రహింపుము. ד 30. సత్యమార్గమును నేను కోరుకొనియున్నాను; నీ న్యాయవిధులను నా యెదుట ఉంచుకొనియున్నాను. ד 31. నీ శాసనములను నేను హత్తుకొనియున్నాను; యెహోవా! నన్ను సిగ్గుపడనియ్యకుము. ד 32. నీవు నా హృదయమును విశాలపరచినప్పుడు నేను నీ ఆజ్ఞల మార్గమున పరుగెత్తెదను.

25. నా ప్రాణము మంటిని హత్తుకొనుచున్నది. తాను సమాధిలో మూయబడియుండినయెడల ఎంత జీవ నిరీక్షణ ఉండునో, అంతకంటె ఎక్కువ నిరీక్షణ తనకు లేదని అతడు భావించుచున్నాడు; నానావిధములైన మరణములను సహించునట్లు దేవునికి ఇష్టమైనప్పుడెల్లను మనము అసహనపడి దుఃఖపడకుండునట్లు దీనిని జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను. మరియు మరణము మన ముఖమెదుట నిలిచి, తప్పించుకొను నిరీక్షణ అంతయు విఫలమైనప్పుడు, మనము ఇతర స్థలములలో చూచినట్లు మరణమునుండి తప్పించుట ఎవరి చేతిలో నున్నదో, మృతులకు జీవమును తిరిగి ఇచ్చుట ఎవరి ప్రత్యేక హక్కో ఆ దేవునికి మన మనవులను సమర్పింపవలెనని అతడు తన స్వంత మాదిరిచేత మనకు ఉపదేశించుచున్నాడు, (కీర్తన 68:21). పోరాటము కఠినమైనది గనుక, అతడు దేవుని వాగ్దానములను ఆశ్రయించి, ఇతరులను కూడ అట్లే చేయుమని ఆహ్వానించుచున్నాడు. నీ మాటచొప్పున అను మాట, తాను దేవుని వాక్యమును విడిచినయెడల తనకు ఏ నిరీక్షణయు మిగులదని ఒప్పుకొనుటయే; అయితే విశ్వాసుల జీవము తన చేతిలోను తన సంరక్షణ క్రిందను ఉన్నదని దేవుడు దృఢముగా చెప్పియున్నాడు గనుక, అతడు సమాధిలో మూయబడియున్నట్లుండినను, జీవ నిరీక్షణచేత తన్ను తాను ఆదరించుకొనెను.

నా ప్రాణము అనునది ఇక్కడ నేనే అను దానికి సమానార్థకముగా ఎంచబడవచ్చును. యిర్మీయా 51:14 నందు, నా ప్రాణముతోడు అనునది మన ఆంగ్ల అనువాదములో నాతోడు అని అనువదింపబడినది.

"Mon ame s'escoule goutte a goutte." — ఫ్రెంచి. "బొట్టుబొట్టుగా కారిపోవుచున్నది." "క్రుంగియున్నది" అని అనువదించు వాల్ఫోర్డ్, కాల్విన్ అనువాదము తరువాతి వాక్యములోని నీ మాటచొప్పున నన్ను లేవనెత్తుము అను ప్రార్థనతో సరిపోలదు గనుక అది అభ్యంతరకరమైనదని ఎంచుచున్నాడు. అతడు ఇట్లనుచున్నాడు: "ఈ వాక్యభాగము యొక్క వల్గేట్ అనువాదమైన 'నా ప్రాణము కరిగిపోవుచున్నది,' లేక ఇతర వ్యాఖ్యాతలు తలంచునట్లు 'నా ప్రాణము కన్నీళ్లుగా కరిగిపోవుచున్నది,' అనునది ముఖ్యముగా తరువాతి వాక్యభాగము నిమిత్తము అంగీకారయోగ్యము కానట్లు కనబడుచున్నది. డ్రీస్సేనియస్, క్నాప్, సైలర్ అనువారిని అనుసరించి డాతే, ఇక్కడ చేయబడినట్లు, దీనిని 'క్రుంగియున్నది' అని వివరించుచున్నాడు; דלף అను పదమునకు అరబీ వాడుకలో ఆ అర్థము కలదు, మరియు అది ఏడ్చుట లేక కరిగిపోవుట అను అర్థముకంటె సందర్భముతో నిశ్చయముగా మరి బాగుగా సరిపోవుచున్నది."

నా ప్రాణము అను మూల పదము ఇక్కడ, 28వ వచనములో వలెనే, నేనే అనిగాని నా జీవము అనిగాని అనువదింపబడవచ్చును; అప్పుడు మంటిని హత్తుకొనుట సమీపించుచున్న మరణమును గూర్చిన భయమును సూచింపవచ్చును; మరియు ఇది మనవితో అన్నిటికంటె బాగుగా సరిపోవుచున్నది. "ఇక్కడ మంటి అనగా బహుశా కీర్తన 22:15, 29 నందువలె సమాధి లేక గోరి అని అర్థము; కాబట్టి కీర్తనకారుడు, 'నన్ను చుట్టుకొనియున్న అపాయములు నా మరణమును బెదరించునట్టివి' అని చెప్పుచున్నట్లు గ్రహింపవలెను; మరియు అతడు వెంటనే, 'నీ మాటచొప్పున నన్ను బ్రదికింపుము,' అనగా నీవు నాకిచ్చిన వాగ్దానములకు అనుగుణముగా ఈ అపాయములనుండి నన్ను విడిపించి నన్ను సంతోషపరచుము, అని చేర్చుచున్నాడు." — వాల్ఫోర్డ్.

ఆర్నోబియస్ మరియు అగస్టీను ఈ స్థలములో నీ మాట అనుదానికి నీ వాగ్దానము అని అర్థము చెప్పుచున్నారు. 28వ వచనమును కీర్తన 44:25ను చూడుము.

26. నా మార్గములను నేను వివరించితిని. ఈ వచనము యొక్క మొదటి భాగములో తాను యథార్థముగా ప్రార్థించితిననియు, తమ స్వంత జ్ఞానమును బలమును ఐశ్వర్యమును నమ్ముకొని దేవుని తమకు ఆశ్రయముగా చేసికొనని గర్విష్ఠులను తాను అనుకరింపలేదనియు అతడు దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. ఆయన సహాయము లేకుండ దేనిని ప్రయత్నించుటకైనను చేపట్టుటకైనను సాహసింపక, పూర్తిగా ఆయన దైవపరిపాలనమీద ఆధారపడి, తన ఆలోచనలన్నిటిని ఆయన సర్వాధికారమైన చిత్తమునకు అప్పగించి, తన అనురాగములన్నిటిని ఆయనయందే నిలుపుకొనువాడు తన మార్గములను దేవునికి వివరించువాడని చెప్పబడుచున్నాడు; అయితే అతడు ఇదంతయు యథార్థముగా చేయవలెను, పెదవులతో ఒకటి ఒప్పుకొని హృదయములలో మరియొకటి దాచుకొను వేషధారులవలె కాదు. తన ప్రార్థన ఆలకింపబడెనని అతడు చేర్చుచున్నాడు; భవిష్యత్తును గూర్చి మంచి నిరీక్షణను పెంచుకొనుటకు ఇది అతనికి మిక్కిలి ప్రాముఖ్యమైనదై యుండెను.

వచనము యొక్క రెండవ భాగములో, ధర్మశాస్త్రమును గూర్చిన సత్యమైన గ్రహింపును సంపాదించుకొనుటకంటె తాను మరి దేనిని ఎక్కువ ప్రియమైనదిగా ఎంచనని అతడు గంభీరముగా ప్రకటించుచున్నాడు. తమ కోరికలను దేవునికి తెలియజేయువారు కొద్దిమంది కారు; కాని ఆయన తమ విపరీతమైన మోహములకు లొంగవలెనని వారు కోరుదురు. కావున దేవుని కట్టడలయందు బాగుగా ఉపదేశింపబడుటకంటె తాను మరి దేనిని ఆశింపనని ప్రవక్త దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. తరువాతి వచనము ఈ మాటను బలపరచుచున్నది; అందులో వాటి జ్ఞానము తనకు అనుగ్రహింపబడవలెనని అతడు మరల అడుగుచున్నాడు. ఈ రెండు స్థలములలోను జాగ్రత్తగా గమనింపవలసినదేమనగా, దేవుని ధర్మశాస్త్రము మన యెదుట ఉంచబడినను, ఆయన ఆత్మ మనకు అంతరంగ బోధకుడుగా లేనియెడల, దానిని కేవలము చదువుటవలన మనము పొందు ప్రయోజనము స్వల్పమే.

నేను ధ్యానించెదను అని నేను అనువదించిన పదము, నేను బ్రతిమాలెదను లేక వాదించెదను అని యుండవలెనని కొందరు వ్యాఖ్యాతలు అభిప్రాయపడుచున్నారు; ఈ విధముగా שוח shuach అను హెబ్రీ పదము మాటలకును తలంపులకును రెండింటికిని అన్వయింపబడుచున్నది. రెండవ అర్థము ఈ స్థలము యొక్క ఉద్దేశమునకు మిక్కిలి అనుగుణముగా నున్నది. ప్రవక్త మాటల భావము ఇదియని నేను గ్రహించుచున్నాను: — నీ ఆశ్చర్యకార్యములను నేను ధ్యానించునట్లు, నీ ఆజ్ఞలను నాకు గ్రహింపజేయుము. దేవుడు మన మనస్సులను పరిశుద్ధపరచి, పరలోక జ్ఞానమును రుచిచూచుటకు వాటిని యోగ్యముగా చేయువరకు, ఆయన ధర్మశాస్త్రమునందు మనకు ఎట్టి రుచియు ఉండదు. ఈ అరుచినుండియే నిర్లక్ష్యము పుట్టుచున్నది; అందువలన దేవుని ధర్మశాస్త్రములో ఇమిడియున్న ఆశ్చర్యకరమైన జ్ఞానమునందు లోకమునకు ఎట్టి రుచియు లేనందున, దానికి గౌరవపూర్వకమైన శ్రద్ధ చూపుట లోకమునకు భారమైన సంగతిగా నున్నది. కావున జ్ఞానవరముచేత ఈ మార్గము తనకు తెరువబడవలెనని ప్రవక్త మిక్కిలి సముచితముగా ప్రార్థించుచున్నాడు. మనకు అనుగ్రహింపబడు జ్ఞానాత్మ యొక్క పరిమాణము చొప్పున, దేవుని ధర్మశాస్త్రముయెడల మన గౌరవమును, దానిని ధ్యానించుటయందు మన ఆనందమును అధికము కావలెనని ఈ మాటలవలన మనము ఉపదేశింపబడుచున్నాము.

28. దుఃఖముచేత నా ప్రాణము కరగిపోవుచున్నది. తన ప్రాణము మంటిని హత్తుకొనుచున్నదని కొంచెము ముందు అతడు చెప్పినట్లే, ఇప్పుడు దాదాపు అదే విధముగా, అది దుఃఖముచేత కరగిపోయెనని అతడు మొరపెట్టుచున్నాడు. అతడు కన్నీళ్లను సూచించుచున్నాడని కొందరు అభిప్రాయపడుచున్నారు, అనగా తన ప్రాణము కన్నీళ్లుగా కరగిపోయెనని అతడు చెప్పినట్లు. అయితే మరి సరళమైన భావము ఏదనగా, అతని బలము నీళ్లవలె ఒలికిపోయెను. క్రియాపదము భవిష్యత్కాలములో నున్నది, అయినను అది నిరంతరముగా సాగుచున్న క్రియను సూచించుచున్నది. దేవుడు తనవైపు తన చేయి చాపినయెడల, తన ఈ అత్యధికమైన దుఃఖమునకు ఒక నివారణ కలుగునని ప్రవక్త నిశ్చయించుకొనుచున్నాడు. పూర్వము దాదాపు ప్రాణములేనివాడై యుండినప్పుడు, దేవుని కృపచేత మరల బ్రదుకుదునని అతడు ఎదురుచూచెను; ఇప్పుడును, తాను దాదాపు క్షీణించిపోయినను, అదే సాధనముచేత నూతనమైన సంపూర్ణమైన బలమునకు తిరిగి తేబడుదునను నిరీక్షణను అతడు పెంచుకొనుచున్నాడు. నీ వాక్యము చొప్పున అను మాటను అతడు మరల పలుకుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన వాక్యము లేకుండ దేవుని శక్తి మనకు అల్పమైన ఆదరణను మాత్రమే ఇచ్చును. అయితే ఆయన మనకు సహాయము చేయుటకు వచ్చినప్పుడు, మన ధైర్యమును బలమును క్షీణించినను, మనలను బలపరచుటకు ఆయన వాగ్దానము సమృద్ధిగా సమర్థమైయున్నది.

29. అబద్ధమార్గమును నాకు దూరము చేయుము. మనుష్యుని స్వభావము వ్యర్థతకును అబద్ధమునకును ఎంతగా మొగ్గుచూపునో ఎరిగినవాడై, సాతాను ఉరులలో చిక్కుకొని తాను దోషములో పడకుండునట్లు, తన తలంపులు పరిశుద్ధపరచబడవలెనని అతడు మొదట అడుగుచున్నాడు. తరువాత, తాను అబద్ధమునుండి కాపాడబడునట్లు, ధర్మశాస్త్ర బోధచేత తాను బలపరచబడవలెనని అతడు ప్రార్థించుచున్నాడు. వచనము యొక్క రెండవ భాగము వివిధ రీతులుగా అర్థము చెప్పబడుచున్నది. కొందరు దానిని, నీ ధర్మశాస్త్రమును నాకు ప్రీతికరముగా చేయుము అని అనువదించుచున్నారు. ధర్మశాస్త్రము శరీరమును అణచి లోపరచియుంచును గనుక అది శరీరమునకు అప్రియమైనదై యున్నది; కావున దానిని మనకు అంగీకారమైనదిగాను ప్రీతికరమైనదిగాను చేయవలెనని దేవుని అడుగుటకు తగిన కారణము కలదు. మరికొందరు దానిని, నీ ధర్మశాస్త్రము చొప్పున నన్ను కరుణింపుము అని వివరించుచున్నారు; దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రములో విశ్వాసులకు కనికరమును వాగ్దానము చేసెను గనుక, ప్రవక్త దానిని ఆ మూలమునుండియే పొందవలెనని కోరుచున్నట్లు. ఈ రెండు భావములును బలవంతముగా లాగబడినవిగా నాకు తోచుచున్నవి; కావున నీ ధర్మశాస్త్రమును నాకు ఉచితముగా దయచేయుము అను మరియొక భావమును అంగీకరించుటకే నేను ఎక్కువ మొగ్గుచూపుచున్నాను. חנני channeni అను మూలపదమును లాటిన్ భాషలో, నన్ను కటాక్షించుము (gratify thou me) అని తప్ప మరి ఏ విధముగాను అనువదింపలేము; ఇది మొరటైనదియు అనాగరికమైనదియునైన ప్రయోగమని నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను, అయినను నా పాఠకులు ప్రవక్త భావమును గ్రహించినయెడల దానిని గూర్చి నేను చింతింపను. దీని సారాంశమేమనగా, మనము అంధత్వముతో నిండియున్నందున, దోషముచేత మిక్కిలి మోసపోవుటకంటె మనకు సులభమైనది మరేదియు లేదు. కావున దేవుడు జ్ఞానాత్మచేత మనకు బోధింపనియెడల, మనము వెంటనే నానావిధములైన దోషములలోనికి కొట్టుకొనిపోవుదుము. ఆయన తన ధర్మశాస్త్రమునందు మనకు ఉపదేశించుటయందే మనము దోషమునుండి కాపాడబడు సాధనము ఇమిడియున్నదని చెప్పబడుచున్నది. కటాక్షించుట అను పదమును అతడు ఉపయోగించుచున్నాడు. "మనుష్యులు నీ ధర్మశాస్త్రముచేత నడిపింపబడుట నిజముగా సాటిలేని దయయే; అయితే నీ దయ అపాత్రులకు చూపబడునది గనుక, నీ యీ దయలో నన్ను పాలివానిగా చేర్చుకొనుమని నిన్ను అడుగుటకు నేను సంకోచింపను." కొంతకాలమునుండి దేవుని సేవించుచుండిన ప్రవక్త, ఇప్పుడు మరి ఎక్కువ అభివృద్ధిని ఆశించుచు, తనకు అధికమైన కృప తన యోగ్యతనుబట్టి అనుగ్రహింపబడవలెనని అడుగక, అది దేవుని ఉచితవరమని ఒప్పుకొనుచున్నయెడల, కృప యొక్క వృద్ధి యోగ్యతకు దాని అర్హతగా ప్రతిఫలముగా ఇయ్యబడునని పోపు మతములో ప్రబలియున్న ఆ భక్తిహీనమైన సిద్ధాంతము నేలకూలవలసినదే.

30. సత్యమార్గమును నేను కోరుకొనియున్నాను. ఈ వచనములోను తరువాతి వచనములోను, నీతిని సత్యమును అనుసరించుటకంటె మరి దేనిని కోరుకొనని మనస్సు తనకు కలదని అతడు దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. కావున కోరుకొనుట (ఏర్పరచుకొనుట) అను పదమును అతడు మిక్కిలి సముచితముగా ఉపయోగించుచున్నాడు. మనుష్యుని జీవితము రెండు మార్గములు కలియు చోట ఉన్నట్లున్నదను పాత సామెత, మానవ జీవితము యొక్క సాధారణ క్రమమునకు మాత్రమే కాదు, దానిలోని ప్రతి ప్రత్యేక క్రియకును అన్వయించును. ఏలయనగా మనము ఏదైనను, అది ఎంత అల్పమైనదైనను, చేపట్టినవెంటనే మనము తీవ్రముగా కలవరపడుదుము; తుపానుచేత కొట్టుకొనిపోబడినట్లు, పరస్పర విరుద్ధమైన ఆలోచనలచేత తికమకపడుదుము. ("On pourroit dire en francois, Donne moy gratuitement." — ఫ్రెంచి. "ఫ్రెంచి భాషలో, నాకు ఉచితముగా దయచేయుము అని చెప్పవచ్చును.") కావున సరియైన మార్గమును స్థిరముగా అనుసరించుటకై, సత్యమును విడువకూడదని తాను నిశ్చయించుకొని పూర్తిగా తీర్మానించుకొంటినని ప్రవక్త ప్రకటించుచున్నాడు. ఈ విధముగా తాను శోధనలనుండి పూర్తిగా విముక్తుడు కాలేదనియు, అయినను ధర్మశాస్త్రమును మనస్సాక్షిపూర్వకముగా గైకొనుటకు తన్నుతాను అప్పగించుకొనుటచేత వాటిని జయించెననియు అతడు సూచించుచున్నాడు.

నీ న్యాయవిధులను నా యెదుట ఉంచుకొనియున్నాను అను వచనము యొక్క చివరి భాగము అదే విషయమునకు సంబంధించినది. విశ్వాసులు ధర్మశాస్త్రమును స్థిరముగా తేరిచూడక, తమ కన్నులను ఇటు అటు తిరుగనిచ్చినయెడల, వారి పక్షమున స్థిరమైన కోరిక (ఏర్పాటు) ఏదియు ఉండదు. తరువాతి వచనములో ధర్మశాస్త్రముయెడల తనకు ఈ పరిశుద్ధమైన అనురాగము కలదని అతడు చెప్పుట మాత్రమే కాక, తాను దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు పూర్తిగా తన్నుతాను అప్పగించుకొనినప్పుడు, భక్తిహీనుల అపహాసముక్రింద తాను సిగ్గుపడి బలహీనుడు కాకుండునట్లు దానితో ప్రార్థనను కూడ జోడించుచున్నాడు. తన ప్రాణము మంటిని హత్తుకొనుచున్నదని పూర్వము చెప్పినప్పుడు ఉపయోగించిన పదమునే ఇక్కడ అతడు ఉపయోగించుచున్నాడు; అట్లు చేయుటచేత, తాను దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ఎంత దృఢముగా పట్టుకొంటినో, దానినుండి తాను వేరుపరచబడలేనని దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. తాను సిగ్గుపరచబడుదునేమో లేక నిందతో ముంచివేయబడుదునేమో అని అతడు భయమును వ్యక్తపరచుటవలన, ఒక మనుష్యుడు ఎంత యథార్థముగా దేవునికి తన్నుతాను అప్పగించుకొనునో, అంత ఎక్కువగా అతడు నీచుల యొక్కయు విషపూరితుల యొక్కయు నాలుకలచేత దాడిచేయబడునని మనము నేర్చుకొనుచున్నాము.

32. నీ ఆజ్ఞల మార్గమున నేను పరుగెత్తెదను. ప్రవక్త భావమేమనగా, దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రముయెడల తనకు ప్రేమను పుట్టించినప్పుడు, తాను ఉత్సాహముగాను సిద్ధముగాను ఉండుటయే కాదు, తన పరుగు మధ్యలో సొమ్మసిల్లకుండునట్లు స్థిరముగాను ఉండును. దేవుడు తమ హృదయములను విశాలపరచువరకు మనుష్యులు మంచి చేయుటయందు ఏ మాత్రమును అభివృద్ధి పొందలేని వారి మందత్వమును అశక్తతను గూర్చిన పరోక్షమైన ఒప్పుకోలు అతని మాటలలో ఇమిడియున్నది. దేవుడు వారి హృదయములను విశాలపరచిన వెంటనే, వారు ఆయన ఆజ్ఞల మార్గమున నడుచుటకు మాత్రమే కాదు, పరుగెత్తుటకును యోగ్యులగుదురు. ధర్మశాస్త్రమును సరిగా గైకొనుట కేవలము బాహ్య క్రియలయందు మాత్రమే ఇమిడిలేదనియు, — అది ఇష్టపూర్వకమైన విధేయతను కోరుచున్నదనియు, గనుక హృదయము కొంతమట్టుకును ఏదో ఒక విధముగాను తన్నుతాను విశాలపరచుకొనవలెననియు అతడు మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు. దీనిని చేయుటకు దానికి స్వయంనిర్ణయ శక్తి కలదని కాదు; దాని కాఠిన్యమును మొండితనమును ఒకసారి అణచివేయబడిన పిమ్మట, అది ఇక తన స్వంత సంకుచితత్వముచేత ఇరుకుపరచబడక స్వేచ్ఛగా కదలును. తుదకు, దేవుడు మన హృదయములను ఒకసారి విశాలపరచినప్పుడు శక్తికి కొదువ యుండదని ఈ స్థలము మనకు తెలియజేయుచున్నది; ఏలయనగా సరియైన అనురాగముతోపాటు ఆయన సామర్థ్యమును కూడ దయచేయును, గనుక మన పాదములు పరుగెత్తుటకు సిద్ధముగా నుండును.

కీర్తన 119:33-40

ה33. యెహోవా! నీ కట్టడల మార్గమును నాకు బోధింపుము; అప్పుడు నేను దానిని అంతమువరకు గైకొందును.ה34. నాకు గ్రహింపు కలుగజేయుము, అప్పుడు నేను నీ ధర్మశాస్త్రమును అనుసరించెదను; నా పూర్ణహృదయముతో దానిని గైకొందును.ה35. నీ కట్టడల మార్గమున నన్ను నడిపింపుము; దానియందే నా హృదయము ఆనందించుచున్నది.ה36. నీ శాసనములతట్టు నా హృదయమును త్రిప్పుము, లోభముతట్టు కాదు.ה37. వ్యర్థమైనవాటిని చూడకుండ నా కన్నులను త్రిప్పివేయుము; నీ మార్గమందు నన్ను బ్రదికింపుము.ה38. నీ భయమునకు అంకితుడైయున్న నీ సేవకునికి నీ వాక్యమును స్థిరపరచుము.ה39. నేను భయపడుచున్న నా నిందను తొలగింపుము: ఏలయనగా నీ న్యాయవిధులు మంచివి.ה40. ఇదిగో! నీ ఆజ్ఞలను నేను ఆశించియున్నాను: నీ నీతినిబట్టి నన్ను బ్రదికింపుము.

33. యెహోవా! నీ కట్టడల మార్గమును నాకు బోధింపుము. ఈ కీర్తనలో అతడు ఇదివరకే తరచుగా చేసిన ప్రార్థననే మరల సమర్పించుచున్నాడు; ఏలయనగా మన జీవితములో ముఖ్యమైన సంగతి దేవుని మనకు పరిపాలకునిగా కలిగియుండుటయందే ఇమిడియున్నదని తెలిసికొనుట మనకు అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది. మానవులలో అధికులు దేవునినుండి తాము అడుగవలసినదానిగా దీనిని తప్ప మరి దేనినైనను తలంచుదురు. కావున పరిశుద్ధాత్మ ఈ కోరికను తరచుగా మనస్సులో నాటుచున్నాడు; అనుభవములేనివారును విద్యలేనివారును మాత్రమే కాక, గొప్ప అభివృద్ధి పొందినవారును మరి ఎక్కువ అభివృద్ధిని ఆశించుట మానకుండునట్లు, మనము దీనిని ఎల్లప్పుడును జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. మరియు జ్ఞానాత్మ పైనుండి వచ్చును గనుక, ధర్మశాస్త్రమును గూర్చిన సరియైన జ్ఞానములోనికి ఆయన అదృశ్యమైన కార్యముచేత నడిపింపబడుటకు వారు వెదకవలెను.

వచనము యొక్క రెండవ భాగములో, తాను చర్చించుచున్న ప్రత్యేకమైన బోధ ఎట్టిదో ప్రవక్త సూచించుచున్నాడు, అనగా మనుష్యుని హృదయమును వాస్తవముగాను ఫలవంతముగాను నూతనపరచుటకు నడిపించు బోధ. עקב ekeb అను పదమును వ్యాఖ్యాతలు రెండు విధములుగా వివరించుచున్నారు. కొందరు అది జీతమును లేక ప్రతిఫలమును సూచించునని అభిప్రాయపడుచున్నారు; అప్పుడు కీర్తనకారుని భావము ఇట్లుండును: నేను బాగుగా ఉపదేశింపబడిన పిమ్మట, నీ ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొనువారు వ్యర్థముగా ప్రయాసపడరని అప్పుడు నేను తెలిసికొందును; కావున నీవు నీ సేవకులను ఎన్నడును నిరాశపరచవని నిశ్చయించుకొని, ప్రతిఫలము నిమిత్తము నేను నీ ఆజ్ఞలను గైకొందును. మరికొందరు దానిని, అంతమువరకు అని అనువదించుచున్నారు; ఏలయనగా దేవుడు ఎవరికి బోధించునో వారికి ఫలవంతముగా బోధించును, అదే సమయమున మార్గమధ్యమున అలసటయైనను నీరసమైనను లేకుండ తమ ప్రయాణమును కొనసాగించుటకు వారిని బలపరచి, తమ పరుగు యొక్క అంతమును చేరువరకు స్థిరముగా సహించి నిలుచుటకు వారిని సమర్థులనుగా చేయును. అతడు సహనశీలత కృపను సూచించుట లేదని నేను ఎంతమాత్రమును తలంచను. అయినను ఈ వచనము మూలభాషలో మాటలు ఉన్నట్లే కేవలము గ్రహింపబడవచ్చునేమో నా పాఠకులు ఆలోచింపవలెను. వరకు అను విభక్తి ప్రత్యయము ప్రవక్తచేత వ్యక్తపరచబడలేదు; అతడు కేవలము, నేను అంతమును గైకొందును అని చెప్పుచున్నాడు. "ప్రభువా, నేను నా గురికి తక్కువపడక, నా కన్ను నిరంతరము దానిమీదనే నిలుపుకొనునట్లు, నాకు నిరంతర బోధ అవసరమైయున్నది; ఏలయనగా మరణము ఒక్కటే గమ్యముగా నుండవలెనను షరతుమీద నీ పరుగులో పరుగెత్తుమని నీవు నాకు ఆజ్ఞాపించుచున్నావు. నీవు ప్రతిదినము నాకు బోధింపనియెడల, ఈ సహనశీలత నాయందు కనబడదు. అయితే నీవు నన్ను నడిపించినయెడల, నేను నిరంతరము మెలకువగా నుండి, నా అంతమునుండి, లేక గురినుండి, నా కన్నులను ఎన్నడును త్రిప్పుకొనను." నా అనువాదములో సాధారణముగా అంగీకరింపబడిన పాఠమునే నేను చేర్చియున్నాను.

34. నాకు గ్రహింపు కలుగజేయుము. దేవుని ధర్మశాస్త్రము చొప్పున జ్ఞానులమైయుండుటయందే సత్యమైన జ్ఞానము ఇమిడియున్నదనియు, అది మనలను ఆయనయెడల భయమునందును విధేయతయందును కాపాడునట్లు అట్టి జ్ఞానము కావలెననియు ఇక్కడ మనకు తెలియజేయబడుచున్నది. ఈ జ్ఞానమును తనకు అనుగ్రహింపవలెనని దేవుని అడుగుటయందు, మనుష్యులు తమ స్వాభావికమైన అంధత్వము వలన దీనిని తప్ప మరి దేనినైనను గురిగా పెట్టుకొందురని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. నిజముగా, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు సర్వశక్తిని వినియోగించుట మానవులలో సాధారణముగా ప్రబలియుండు అభిప్రాయములకు పూర్తిగా అన్యమైనది. తమ స్వంత ప్రయోజనములను బాగుగా చూచుకొనువారిని, లౌకిక విషయములలో చురుకైనవారిని యుక్తిపరులను, సామాన్యులను మోసగించు నేర్పులో సహితము ప్రావీణ్యము గలవారిని మాత్రమే లోకము జ్ఞానులుగా ఎంచుచున్నది. అట్టి అభిప్రాయమునకు విరోధముగా, దేవుని భయము మనుష్యుల మధ్య ప్రబలకున్నంతకాలము వారు సత్యమైన గ్రహింపు లేనివారని ప్రవక్త తీర్పుతీర్చుచున్నాడు. తనమట్టుకు తాను దేవుని నడిపింపునకు పూర్తిగా తన్నుతాను అప్పగించుకొనుట తప్ప మరి ఏ వివేకమును అతడు అడుగుట లేదు. అదే సమయమున, ఇది దేవుని ప్రత్యేకమైన వరమనియు, ఎవడును తన స్వంత శక్తిచేతనైనను యుక్తిచేతనైనను దీనిని సంపాదించుకొనలేడనియు అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు; ఏలయనగా ఈ విషయములో ప్రతివాడును తనకు తానే బోధకుడై యుండుటకు సమర్థుడైయున్నయెడల, ఈ విన్నపము నిరర్థకమగును.

మరియు, ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుట సామాన్యముగా జరుగు సంగతి కాదు గనుక, దానిని గూర్చి అతడు రెండు పదములను ఉపయోగించుచున్నాడు. "ప్రభువా, నీ ధర్మశాస్త్రమును గైకొనవలసినరీతిగా ఖచ్చితముగా గైకొనుట ఉన్నతమైనదియు కఠినమైనదియునైన సంగతి; అది మనము సంపాదింపగలిగినదానికి మించిన పవిత్రతను మననుండి కోరుచున్నది; అయినను నీ ఆత్మ యొక్క పరలోక వెలిగింపుమీద ఆధారపడి, దానిని గైకొనుటకు నేను నా ప్రయత్నములను మానను." అయితే ఈ క్రిందిది భావమును మరి స్పష్టపరచుచున్నది: "నా పూర్ణహృదయముతో నీ ధర్మశాస్త్రమును గైకొని అనుసరించుటకు నాకు గ్రహింపు దయచేయుము." మనుష్యుల దృష్టిలో నిందార్హమైనదేదియు చేయక, కేవలము అక్షరమునుబట్టి మాత్రమే దానికి విధేయులగువారు ధర్మశాస్త్ర నీతికి ఎంత దూరముగా నున్నారో మనకు తెలియజేయుటకై పూర్ణహృదయము ప్రస్తావింపబడుచున్నది. యథార్థమైన నిర్దోషత్వము అక్కడ వర్ధిల్లునట్లును, దాని ఫలములు తరువాత జీవితములో కనబడునట్లును, దేవుడు ముఖ్యముగా హృదయముమీదనే నిర్బంధము ఉంచుచున్నాడు. ధర్మశాస్త్రమును ఈ విధముగా ఆత్మీయముగా గైకొనుటకు దైవికముగా సిద్ధపరచబడి రూపింపబడవలసిన అవసరము కలదనుటకు ఇది మిక్కిలి నిశ్చయమైన రుజువై యున్నది.

35. నీ కట్టడల మార్గమున నన్ను నడిపింపుము. ప్రవక్త ఈ వాక్యప్రయోగమును తరచుగా మరల పలుకుట అనవసరమైన పునరుక్తిగా ఎంచకూడదు. మనుష్యుని జీవితము యొక్క అంతము దేవుని పాఠశాలలో అభివృద్ధి పొందుటయందే ఇమిడియుండవలెను గనుక, లోకము తన ప్రలోభములచేత అతనిని ఎట్లు చెదరగొట్టుచున్నదో, మరియు తన జీవితము యొక్క ముఖ్య కార్యమునుండి తన తలంపులను మళ్లించుటకు తగిన వేయి వ్యాపకములను అతడు తనకుతానే ఎట్లు కల్పించుకొనుచున్నాడో మనము గ్రహించుచున్నాము. దానియందే నేను ఆనందించుచున్నాను అను వచనము యొక్క తరువాతి భాగమును జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను. ఏలయనగా ఒకడు శరీరమునకు ప్రీతికరమైన ప్రలోభములన్నిటిని త్యజించి, దేవుని సేవయందు ఆనందించునంతగా మరి దేనియందును ఆనందింపకుండునట్లు తన అభిప్రాయములను అనురాగములను క్రమపరచుకొనుట అరుదైన శ్రేష్ఠతకు సూచనయై యున్నది. ప్రవక్త ఇదివరకే ఈ సద్గుణమును పొందియుండెను, అయినను తాను ఇంకను సంపూర్ణుడు కాలేదని అతడు గ్రహించుచున్నాడు. కావున తన కోరిక సంపూర్ణముగా నెరవేరునట్లు, "మీరు ఇచ్ఛయించుటకును కార్యసిద్ధి కలుగజేసికొనుటకును, తన దయాసంకల్పము నెరవేరుటకై మీలో కార్యసిద్ధి కలుగజేయువాడు దేవుడే" (ఫిలిప్పీయులకు 2:13) అను పౌలు మాట చొప్పున, అతడు దేవునినుండి క్రొత్త సహాయమును వేడుకొనుచున్నాడు.

అతడు తన స్వభావము యొక్క అంతర్గత కార్యమును గూర్చి అతిశయపడుట లేదనియు, దేవుడు తాను ఆరంభించిన కార్యమును సంపూర్తి చేయునట్లు, తాను పొందిన కృపను వివరించుచున్నాడనియు జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. "ప్రభువా, నీవు నాకు ధైర్యమిచ్చితివి, నాకు బలమును కూడ దయచేయుము." కావున ఆనందము అను పదములో, మానవుల హృదయములను తమ ప్రలోభములచేత సంకెళ్లలో బంధించియుంచు శరీరేచ్ఛలకు పరోక్షమైన వ్యతిరేకత ఇమిడియున్నది.

36. నా హృదయమును త్రిప్పుము. ఈ వచనములో మానవ హృదయము దేవుని న్యాయమునకు లోబడుటకు ఎంత దూరముగా నున్నదనగా, అది వ్యతిరేకమైన మార్గమును అనుసరించుటకే ఎక్కువ మొగ్గుచూపుచున్నదని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. మనము స్వభావసిద్ధముగాను స్వయంప్రేరణతోను ధర్మశాస్త్ర నీతివైపు మొగ్గుచూపువారమైయున్నయెడల, నా హృదయమును త్రిప్పుము అను కీర్తనకారుని విన్నపమునకు అవసరమే ఉండదు. కావున దేవుడు తన కృపచేత మన హృదయములను మార్చువరకు, అవి పాపపు తలంపులతో నిండినవియు పూర్తిగా తిరుగుబాటుచేయునవియునై యున్నవని తేలుచున్నది. ప్రవక్త పక్షమున చేయబడిన ఈ ఒప్పుకోలును విస్మరింపకూడదు, అనగా మనుష్యుని స్వాభావిక భ్రష్టత్వము ఎంత గొప్పదనగా, అతడు దేవుని శక్తిచేత నూతన విధేయతకు త్రిప్పబడి, ఈ విధముగా మంచిదానివైపు మొగ్గుచూపుట ఆరంభించువరకు, న్యాయమైనదానిని తప్ప మరి దేనినైనను వెదకును.

వచనము యొక్క రెండవ భాగములో, మానవులు నీతిని గూర్చిన కోరికను పొందకుండ అడ్డగించు ఆటంకములను ప్రవక్త సూచించుచున్నాడు; అనగా వారు లోభమువైపు మొగ్గుచూపుట. ఒక భాగము పూర్ణమునకు బదులుగా ఉంచబడు అలంకారముచేత, జాతికి బదులుగా ఉపజాతి ఉంచబడుచున్నది. בצע batsang అను హెబ్రీ పదము బలాత్కారము చేయుట, లేక ఆశించుట, లేక మోసపుచ్చుట అని అర్థమిచ్చును; అయితే "సమస్తమైన కీడులకు మూలమైన" ఈ ఉపజాతిని, దేవుని నీతికి దానికంటె ఎక్కువ విరోధమైనది మరేదియు లేదని నిరూపించుటకై ప్రవక్త ఎన్నుకొనెనని మనము అంగీకరించినయెడల, లోభము అను అర్థమే ఈ స్థలము యొక్క భావమునకు మిక్కిలి అనుగుణముగా నున్నది (1 తిమోతికి 6:10). దేవుడు మంచిదానిని గూర్చిన కోరికను మనలో పుట్టించువరకు, మనము వక్రమైనవియు దుర్గుణపూరితమైనవియునైన అనురాగముల ప్రభావమునకు ఎంతగా లోబడియున్నామనగా, మన హృదయములు దేవుని ధర్మశాస్త్ర అధ్యయనమును అసహ్యించుకొనునని ఇక్కడ సాధారణముగా మనకు ఉపదేశింపబడుచున్నది.

37. నా కన్నులను త్రిప్పివేయుము. మన ఇంద్రియములన్నియు వ్యర్థతతో ఎంతగా నిండియున్నవనగా, అవి శుద్ధిచేయబడి సరిచేయబడువరకు, నీతిని అనుసరించుటనుండి అవి దూరమైయుండుట ఆశ్చర్యపడదగిన సంగతి కాదని ఈ మాటలవలన మనకు బోధింపబడుచున్నది. పూర్వ వచనములో మనుష్యుల హృదయములలో ఆ భ్రష్టత్వము ఏలుచున్నదని అతడు మనకు తెలియజేసెను; అది బాహ్యేంద్రియముల వరకును వ్యాపించుచున్నదని ఇప్పుడు అతడు చెప్పుచున్నాడు. "లోభమను వ్యాధి మన హృదయములలో పొంచియుండుట మాత్రమే కాదు, ప్రతి అవయవమునకును వ్యాపించుచున్నది; గనుక కన్నులుగాని, చెవులుగాని, పాదములుగాని, చేతులుగాని దాని హానికరమైన ప్రభావమునుండి తప్పించుకొనలేదు; ఒక్క మాటలో, ఏదియు భ్రష్టత్వమునుండి మినహాయింపబడలేదు." మరియు జన్మపాపము యొక్క దోషము మనుష్యుని ఒక్క శక్తికి మాత్రమే పరిమితమైనది కాదనియు, అది అతని సమస్త స్వరూపమును వ్యాపించియున్నదనియు మనము నిశ్చయముగా ఎరుగుదుము. దేవుని ప్రత్యేకమైన కృపచేత మన కన్నులు వ్యర్థతనుండి త్రిప్పివేయబడవలసియున్నయెడల, అవి తెరువబడిన వెంటనే, అన్నివైపులనుండి వాటిని చుట్టుముట్టు సాతాను మోసములమీద అవి ఆతురతతో నిలుచునని దానినుండి తేలుచున్నది. సాతాను మనకొరకు కేవలము ఉరులు పన్నుచున్నయెడల, అతని మోసములనుండి కాపాడుకొనుటకు తగినంత వివేకము మనకు కలిగియున్నయెడల, దేవుడు మన కన్నులను వ్యర్థతనుండి త్రిప్పివేయుచున్నాడని చెప్పుట సముచితము కాదు; అయితే అవి స్వభావసిద్ధముగా పాపపు ప్రలోభములమీద నిలిచియున్నవి గనుక, వాటినుండి అవి మళ్లింపబడవలసిన అవసరము కలదు. కావున మనము మన కన్నులను తెరచునప్పుడెల్ల, దేవుడు తన పరిశుద్ధాత్మచేత మనలను కాపాడనియెడల, అపవాది మన హృదయములలోనికి ప్రవేశించుటకు రెండు ద్వారములు తెరువబడుచున్నవని మనము మరచిపోకూడదు. కన్నులను గూర్చి అతడు చేయు వ్యాఖ్యలు ఇతర ఇంద్రియములకును సమానముగా వర్తించును; ఏలయనగా ఒక భాగము పూర్ణమునకు బదులుగా తీసికొనబడు ఆ అలంకారమునే అతడు మరల ఉపయోగించుచున్నాడు.

ఇక్కడ చెప్పబడిన భావముతో వచనము యొక్క మరియొక భాగము చక్కగా సరిపోవుచున్నది. ఇతరులు వేరువేరు వివరణలను ప్రతిపాదింపవచ్చును; అయినను ఈ క్రిందిదే మిక్కిలి సహజమైనదని నేను తలంచుచున్నాను: ప్రభువా, మానవులు తమ శక్తులను పాపము చేయుటకు వినియోగించునంతకాలము వారి జీవితమంతయు శాపగ్రస్తమైయున్నది గనుక, నాకున్న శక్తి నీవు మాకు నియమించిన నీతిని తప్ప మరి దేనిని ఆశింపకుండునట్లు అనుగ్రహింపుము. (Per Synecdochen. ("ఉపలక్షణాలంకారముచేత.")) దీనిని మరి స్పష్టముగా కనుపరచుటకై, చూచుట, వినుట, నడచుట, స్పర్శించుట దేవుని అమూల్యమైన వరములనియు, మనకు అనుగ్రహింపబడిన మన బుద్ధియు చిత్తమును ఇంకను విలువైన వరమనియు, అయినను దుర్గుణముతోను భ్రష్టత్వముతోను కలిసిలేని కంటిచూపుగాని, ఇంద్రియముల కదలికగాని, మనస్సు యొక్క తలంపుగాని ఏదియు లేదనియు మనము మొదటి సూత్రముగా స్థిరపరచుకొనవలెను. పరిస్థితి ఇట్లుండగా, తాను నూతనముగా జీవించుట ఆరంభించునట్లు, శరీరమును చంపుకొనుటకై ప్రవక్త సరియైన కారణముతో తన్నుతాను పూర్తిగా దేవునికి అప్పగించుకొనుచున్నాడు.

38. నీ సేవకునికి నీ వాక్యమును స్థిరపరచుము. ప్రార్థన యొక్క ఏకైక అంతమును న్యాయమైన ఉపయోగమును ఇక్కడ సంక్షేపముగా వివరింపబడియున్నది; అది ఏదనగా, మనము దేవుని వాగ్దానముల ఫలములను పొందుటయే. కావున అస్పష్టమైనవియు అసంబద్ధమైనవియునైన కోరికలను పలుకువారు పాపము చేయుచున్నారని తేలుచున్నది. ఏలయనగా దేవుడు వాగ్దానము చేయుటకు దయతో సమ్మతించినదానిని తప్ప మరి దేనిని వేడుకొనుటకుగాని ఆశించుటకుగాని ప్రవక్త తనకుతాను అనుమతించుకొనలేదని మనము గ్రహించుచున్నాము. ఆయన వాక్యమునుండి ఎట్టి పిలుపును లేకుండ దేవుని సన్నిధిలోనికి చొరబడువారి అహంకారము నిశ్చయముగా గొప్పది; వారు ఆయనను తమ ఇష్టమునకును చపలబుద్ధికిని లోబడినవానిగా చేయగోరుచున్నట్లున్నది. నేను నీ భయమునకు అంకితుడనైయున్నాను గనుక అను, కీర్తనకారుడు తన విన్నపమును బలపరచు హేతువు గమనింపదగినది. אשר asher అను సంబంధవాచకము ఈ స్థలములో గనుక లేక ఏలయనగా అను కారణార్థక సముచ్చయముయొక్క అర్థమును కలిగియున్నది. లౌకికులవలె తాను కేవలము ఐహికమైన సుఖములతో తృప్తిపడనని, శరీర సుఖములను సంపాదించుకొనుటకు దేవుని వాగ్దానములను విపరీతముగా దుర్వినియోగము చేయలేదని, ఆయన భయమును భక్తిని తన గురిగా చేసికొంటినని ప్రవక్త సూచించుచున్నాడు. మన మనవులు దేవుని సేవతో ఏకీభవించి, ఆయన మనయందును మనమీదను ఏలవలెననుటయే మన ఏకైక కోరికయైనప్పుడు, మన మనవులను పొందుదుమని మనకు కలుగగల శ్రేష్ఠమైన నిశ్చయత అదియే.

39. నా నిందను తొలగింపుము. అతడు ఏ నిందను సూచించుచున్నాడో నిశ్చయము కాదు. తాను ఏదైన అపరాధములో పట్టుబడినయెడల తనను దూషించుటకు అవకాశము కనుగొనవలెనని అనేకులు నిందకులు కాచుకొనియున్నారని ఎరిగియుండి, తన స్వంత దోషముచేత అట్టి అవమానములో పడుదునేమో అని అతడు భయపడుట నిర్హేతుకము కాదు. దుష్టులు సాధారణముగా మంచివారిని సిగ్గుమాలినరీతిగాను అన్యాయముగాను దూషించుచు, తమ నిందలచేత వారి మంచి క్రియలను వక్రీకరించి పాడుచేయుదురని ఎరిగియుండి, అతడు మరి ఏదైన నిందను గూర్చి భయపడియుండవచ్చును. దేవుని న్యాయవిధులు మంచివి గనుక అను ముగింపు భాగము, ఆయన ధర్మశాస్త్రమును భక్తితో గైకొనుచున్న నిర్దోషులమీద సిగ్గులేకుండ తమ ద్వేషవిషమును కుమ్మరించు దుష్ట నాలుకలను దేవుడు ఎందుకు మౌనపరచవలెనో దానికి కారణమై యున్నది. ఎవరైనను నింద అను పదమును దేవునికే విరోధముగా ఉద్దేశింపబడినదిగా చూడగోరినయెడల, అట్టి వివరణ ఎంతమాత్రమును ఆక్షేపణీయము కాదు; అనగా దేవుని దృష్టిలో తన జీవితమునుబట్టి అంగీకారము పొందవలెనని గురిగా పెట్టుకొనిన ప్రవక్త, ఆయన న్యాయపీఠము ఎదుట తాను నిలిచినప్పుడు భ్రష్టుడైన మనుష్యునిగా తీర్పుతీర్చబడకుండవలెనని మాత్రమే కోరెను; అనగా తాను దేవుని దృష్టిలో యథార్థుడుగా నిలిచినయెడల, గొప్ప ఆసక్తితోను ఔదార్యముతోను లోకస్థుల వ్యర్థప్రసంగమునంతటిని అతడు తృణీకరించునట్లు. అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుట సిగ్గుతో కప్పబడు నిందను గూర్చి భయపడుట పరిశుద్ధులకు తగినది.

40. ఇదిగో! నీ ఆజ్ఞలను నేను ఆశించియున్నాను. తన భక్తిపూర్వకమైన అనురాగమును గూర్చియు, నీతియెడల తన ప్రేమను గూర్చియు అతడు కొంచెము ముందు ప్రకటించినదానిని ఇది మరల చెప్పుచున్నది; మరియు తాను ఆరంభించిన కార్యమును దేవుడు సంపూర్తిచేయుట తప్ప మరేదియు కొదువలేదని చెప్పుచున్నది. ఈ వివరణను అంగీకరించినయెడల, దేవుని నీతియందు బ్రదికింపబడుట మార్గమందు బ్రదికింపబడుటతో సమానమగును. ఈ కీర్తనలో నీతి అను పదము తరచుగా దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు, లేక నీతిగల జీవితము యొక్క నియమమునకు బదులుగా ఉంచబడుచున్నది. ఈ దృష్టి వచనము యొక్క రెండు భాగములను ఒకదానితో ఒకటి ఏకీభవించునట్లు చేయుచున్నది. "ప్రభువా, నీ ధర్మశాస్త్రమును గైకొనవలెనను పరిశుద్ధమైన కోరికను నాలో పుట్టించుటయందు నీవు ఇప్పుడు నాకు గొప్ప దయ చూపితివి; ఇంకను ఒక్కటి అవసరము, అదే సద్గుణము నా జీవితమంతటను వ్యాపించవలెను." అయితే నీతి అను పదము ద్వ్యర్థకమైనది గనుక, నా పాఠకులు కోరినయెడల దానిని ఈ విధముగా గ్రహింపవచ్చును: నీవు నీ ప్రజలందరియెడల చూపుచుండు నీ మంచితనము నిమిత్తము నన్ను పునరుద్ధరించుము, కాపాడుము, నిలుపుము. నేను ఇష్టపడు వివరణను ఇదివరకే సూచించియున్నాను.

కీర్తన 119:41-48

ו41. మరియు యెహోవా! నీ కృపలు నాకు కలుగనిమ్ము, నీ వాక్యము చొప్పున నీ రక్షణ కలుగనిమ్ము.ו42. మరియు నన్ను నిందించువానికి నేను ప్రత్యుత్తరమిచ్చెదను; ఏలయనగా నేను నీ వాక్యమును నమ్ముకొనియున్నాను.ו43. మరియు సత్యవాక్యమును నా నోటనుండి బొత్తిగా తీసివేయకుము; ఏలయనగా నీ న్యాయవిధుల కొరకు నేను కనిపెట్టుచున్నాను.ו44. మరియు నేను నీ ధర్మశాస్త్రమును నిత్యము, యుగయుగములు గైకొందును.ו45. మరియు నేను విశాలస్థలములో నడుచుకొందును; ఏలయనగా నీ కట్టడలను నేను వెదకియున్నాను.ו46. మరియు రాజుల యెదుట నీ శాసనములను గూర్చి మాటలాడెదను, సిగ్గుపడను.ו47. మరియు నేను ప్రేమించుచున్న నీ ఆజ్ఞలయందు ఆనందించెదను.ו48. మరియు నేను ప్రేమించుచున్న నీ ఆజ్ఞలతట్టు నా చేతులెత్తెదను; నీ కట్టడలను ధ్యానించెదను.

41. నీ కృపలు నాకు కలుగనిమ్ము. దేవుని కృపను మొదట, తరువాత ఆయన రక్షణను ప్రస్తావించుటయందు, కీర్తనకారుడు స్వాభావికమైన క్రమము చొప్పున కారణమును కార్యమునకు ముందుంచుచున్నాడనుటలో సందేహము లేదు. ఈ క్రమమును అనుసరించుటచేత, దేవుని కేవల కృపయందు తప్ప తనకు రక్షణ లేదని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. మరియు అతడు ఉచితమైన రక్షణను కోరుచుండగా, మనము ఇదివరకే మరియొకచోట చూచినట్లు, అదే సమయమున అతడు వాగ్దానముమీద ఆధారపడుచున్నాడు.

రెండవ వచనములో, దేవుని వాక్యమునందు తనకున్న నమ్మికనుండి పుట్టిన శ్రేష్ఠమైన రక్షణను, తన శత్రువుల నిందలకు విరోధముగా తాను ధరించియున్నానని అతడు అతిశయపడుచున్నాడు. అనేకులు చేయునట్లు, భవిష్యత్కాలమును ఆశీర్వాదార్థక రూపముగా మనము మార్చవచ్చును: "ఓ ప్రభువా, నేను నీ వాక్యమును నమ్ముకొనియున్నాను గనుక, వారు నాకు విరోధముగా పలుకు అపనిందలను నా నోరు సంపూర్ణ ధైర్యముతో త్రోసివేయునట్లు అనుగ్రహింపుము; వారు అపాత్రమైన నిందను నామీద మోపునప్పుడు నన్ను మౌనముగా నుండనియ్యకుము." ఈ భావములలో దేనిని మనము అంగీకరించినను, దేవుని పిల్లలు అట్టి వ్యవహారమునకు పూర్తిగా అపాత్రులైనను, వారిని అపకీర్తిపాలు చేయుట మానని దూషకులు ఎల్లప్పుడును ఉందురని మనకు బోధింపబడుచున్నది. ("Au large." — ఫ్రెంచి. ("విశాలస్థలములో.")) అతడు ప్రత్యేకముగా ఏ విధమైన నిందను సూచించుచున్నాడో కొంత సందిగ్ధముగా నున్నది; ఏలయనగా భక్తిహీనులు దేవుని పిల్లలను అవమానముతో కప్పుటయే కాక, వారి విశ్వాసమును సహితము అపహాస్యమునకు గురిచేయుదురు. ఈ క్రింది వివరణను నేను ఇష్టపడుచున్నాను, ఏలయనగా ఇది సందర్భముతో మిక్కిలి బాగుగా ఏకీభవించుచున్నది, మరియు దావీదు ఇక్కడ దేవునియందు తన నమ్మికను వారి అపహాసమునకు ఎదురుగా నిలుపుచున్నాడు. "నిర్హేతుకముగా నాకు హాని చేయు శత్రువుల నీచమైన ఎగతాళికి ప్రత్యుత్తరముగా చెప్పుటకు నాకు ఏదో ఒకటి యుండును; అదేమనగా దేవుడు తనయందు నమ్మిక యుంచువారిని ఎన్నడును నిరాశపరచడు." ఎవరైనను ఈ స్థలము రెండు భావములను ఇముడ్చుకొనియున్నదని ఎంచగోరినయెడల, దానికి నేను ఎట్టి ఆక్షేపణయు చేయను. అంతేకాక, తాను దేవునియందు నమ్మికయుంచితినని మాత్రమే అతడు చెప్పుట లేదు, తన నమ్మికకు ఆధారమైన ఆయన వాక్యమునందును నమ్మికయుంచితినని చెప్పుచున్నాడు. వచనము యొక్క మొదటి భాగములోని వాక్యము అను పదమునకును, మరియొక భాగములోని దానికిని మధ్యనున్న అనుగుణ్యతను పరస్పర సంబంధమును మనము జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను. దేవుడు తన వాక్యముచేత మన రక్షణ నిమిత్తము మనకు మరియొక మాటను అనుగ్రహింపనియెడల, మనము మన శత్రువుల గర్వముచేత వెంటనే ముంచివేయబడుదుము. కావున లోకము యొక్క దాడులను తట్టుకొనగలవారమై యుండవలెనని మనము కోరినయెడల, మన ధైర్యము యొక్క ఆరంభమును పునాదియు ఇక్కడ మనకు చూపబడుచున్నది, — దేవుని వాక్యమునందు మన నమ్మిక; దానిచేత కాపాడబడినవారమై భక్తిహీనుల విషపూరితమైన దూషణలను ధైర్యముగా తృణీకరించుమని దేవుని ఆత్మ మనలను పిలుచుచున్నాడు. మరియు అట్టి దూషణలను త్రోసివేయుటకు మనలను సమర్థులనుగా చేయుటకై, అతడు నిరీక్షణ వాక్యమును ఒప్పుకోలు వాక్యముతో జోడించుచున్నాడు.

43. సత్యవాక్యమును చిరకాలము నా నోటనుండి తీసివేయకుము. సత్యవాక్యముచేత తన హృదయము బలపరచబడవలెనని కోరుటకంటె తన నాలుక దానితో నింపబడవలెనని అతడు ఎందుకు అడుగుచున్నాడు అని ప్రశ్నింపబడవచ్చును; ఏలయనగా క్రమమునందును శ్రేష్ఠతయందును రెండవదే ప్రథమస్థానము వహించుచున్నది. మన హృదయములు విశ్వాసము లేనివైనయెడల, మాటలో ధారాళముగాను వాక్చాతుర్యముగాను ఉండుటవలన మనకేమి ప్రయోజనము? మరియొకవైపు, స్థిరమైన విశ్వాసము ఎక్కడ ఉండునో అక్కడ మాటయు తనంతట తానే ప్రవహించును. నా ప్రత్యుత్తరమేమనగా, హృదయవిశ్వాసమునకు ప్రాధాన్యమియ్యకుండునంతగా దావీదు బాహ్యమైన ఒప్పుకోలును గూర్చి చింతపడలేదు; అయితే అతడు దేవునితో మాటలాడుచున్నాడని ఆలోచించినయెడల, అతడు మొదటిదానిని మాత్రమే ప్రస్తావించుటలో వింతయేమియు లేదు; అయినను దానిక్రింద రెండవదానిని కూడ అతడు చేర్చుచున్నాడు. "ప్రభువా, నేను శోధనచేత ముంచివేయబడకుండునట్లు నా హృదయమును విశ్వాసముచేత ఆదుకొనుట మాత్రమే గాక, నేను మనుష్యుల మధ్య నీ స్తోత్రములను నిర్భయముగా ప్రకటించునట్లు నాకు వాక్స్వాతంత్ర్యమును కూడ దయచేయుము." మాటయందు ధైర్యముతో అలంకరింపబడవలెనని అతడు అడుగునప్పుడు, అతడు హృదయముతోనే ఆరంభించుచున్నాడని మనము గమనించుచున్నాము.

"సత్యవాక్యమును తీసివేయకుము మొదలైనవి. ఈ వచనము ఈ క్రింది రెండు అర్థములలో దేనినైనను అంగీకరించునట్లు కనబడుచున్నది: 'నిజమైన మతమును బహిరంగముగా ఒప్పుకొనుటను నేను బొత్తిగా మానివేయునట్లు నన్ను విడువకుము; ఏలయనగా నేను నీ వాగ్దానముల కొరకు కనిపెట్టుచున్నాను:' లేదా, 'నేను అబద్ధికుడనని నిందింపబడునట్లు నన్ను విడువకుము, (నీవు దుష్టులమీద ప్రతిదండన చేయుదువని నేను స్థిరముగా చెప్పినందున,) ఏలయనగా నేను నీ న్యాయవిధుల కొరకు,' అనగా నీ శిక్షావిధుల కొరకు, 'కనిపెట్టితిని.' కాల్విన్ మొదటి అర్థమును సమర్థించుచున్నాడు, రెండవది లె క్లర్క్ అర్థము." — క్రెస్‌వెల్. వాల్ఫోర్డ్ వాక్యము అను పదముచేత తన శత్రువుల నిందారోపణలకు కీర్తనకారుడు ఇయ్యవలసిన ప్రత్యుత్తరమును గ్రహించుచు ఇట్లు వ్రాయుచున్నాడు: "వారు తనమీద మోపిన నేరముల విషయములో తాను నిర్దోషినని స్థిరపరచిన ఈ ప్రత్యుత్తరము పూర్తిగా సత్యమైనదని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు; మరియు దేవుడు న్యాయాధిపతిగా ఆ ప్రత్యుత్తరము యొక్క ప్రయోజనమును తాను కోల్పోకుండ చేసి, వారికిని తనకును మధ్య నీతిగల తీర్పు తీర్చవలెనని అతడు వేడుకొనుచున్నాడు."

మరియు, కొంచెముకాలము సత్యవాక్యమును కోల్పోవుటకు అతడు భయపడనట్లుగా, చిరకాలము అని అతడు ఎందుకు చెప్పుచున్నాడని ఇక్కడ ఇంకను విచారింపబడవచ్చును. అట్టి ఊహ మిక్కిలి అసంగతమైనది; ఏలయనగా మనము నిరాయుధులమును నిస్సహాయులమునై యుండగా శత్రువు మనలను పట్టుకొనకుండునట్లు ప్రతి క్షణమును మనము మెలకువగా నుండవలెను. ఈ కష్టమునకు పరిష్కారము మన స్వంత అనుభవమునుండియే తీసికొనవలెను; ఏలయనగా మన శరీరము యొక్క ఈ బలహీనతలో, సాతాను యొక్క భీకరమైన దాడుల క్రింద అప్పుడప్పుడు మిక్కిలి ధైర్యముగల హృదయము సహితము కుంగిపోకుండుట దాదాపు అసాధ్యము. మరియు వారి విశ్వాసము తప్పిపోకపోయినను అది కదలుచున్నది; భక్తిహీనుల అపహాస్యములకు ఎల్లప్పుడు ఏకరీతిగా సాగు మాటయు సిద్ధమైన ప్రత్యుత్తరమును ఉండునంతటి సమయస్ఫూర్తి వారికి కనబడదు; దానికి భిన్నముగా, కొంతకాలము వారు తడబడుటకును వణకుటకును ఆరంభించుచున్నారు. మానవులందరిలో కనబడు ఈ బలహీనతను ఎరిగినవాడై, అతడు తన ప్రార్థనను ఈ విధముగా అనుకూలపరచుచున్నాడు: "కోరదగిన ఆ వాక్ధైర్యముతో నేను ఎల్లప్పుడు సిద్ధముగా లేకపోయినను, నన్ను చిరకాలము మౌనముగా నుండనియ్యకుము." ఈ మాటలచేత ప్రవక్త, తాను ఉండవలసినంత స్థిరముగాను ధైర్యముగాను ఉండలేదనియు, భయముచేత ఒక విధముగా మూగవాడాయెననియు మౌనముగా ఒప్పుకొనుచున్నాడు. దీనినుండి, హృదయము యొక్క భావములు మన వశములో లేనట్లే, స్వేచ్ఛగా మాటలాడు సామర్థ్యమును మన వశములో లేదని మనము నేర్చుకొనవచ్చును. కావున దేవుడు మన నాలుకలను నడిపించునంతవరకు అవి సిద్ధముగా పలుకుటకు సన్నద్ధమైయుండును; అయితే ఆయన ఉదారధైర్యముగల ఆత్మను ఉపసంహరించిన వెంటనే, మన హృదయములు సొమ్మసిల్లుట, లేక తప్పిపోవుట మాత్రమే గాక, మన నాలుకలును మూగవైపోవుచున్నవి. దీనికి కారణము, నేను నీ న్యాయవిధుల కొరకు కనిపెట్టితిని అను మాటలలో చేర్చబడుచున్నది; ఏలయనగా అతడు అక్షరార్థముగా ఇట్లే పలుకుచున్నాడు. దీనినుండి న్యాయవిధులు ధర్మశాస్త్రము యొక్క ఆజ్ఞలకు మాత్రమే గాక, మన నమ్మికకు నిజమైన పునాదియైయున్న వాగ్దానములకును సంబంధించినవని మనము నిర్ధారించుచున్నాము. కొందరు ఇక్కడ వాడబడిన పదమును חול chul అను ధాతువునుండి తీసి, నేను నీ న్యాయవిధులకు భయపడితిని అని అనువదించుచున్నారు; ఈ అనువాదము తగినదో కాదో నేను చెప్పలేను. అయితే న్యాయవిధులను శిక్షలకు సమానార్థకముగా గ్రహించుట ప్రవక్త ఉద్దేశమునకు బొత్తిగా అన్యమైనదని నేను నిశ్చయముగా ఎరుగుదును.

44. నేను నీ ధర్మశాస్త్రమును నిత్యము గైకొందును. కొంతకాలము మాత్రమే గాక తన జీవితాంతమువరకును ధర్మశాస్త్రమును అధ్యయనము చేయుటకు తన్నుతాను సమర్పించుకొనవలెనని అతడు నిశ్చయించుకొనుచున్నాడు. תמיד tamid, עולם olam, עד ed అను సమానార్థకములైన మూడు పదములను వాడుట నిరర్థకమైన పదముల కూర్పుగా ఎంచబడుటకు బదులుగా, విశ్వాసులు బలముగాను స్థిరముగాను ఎదిరింపనియెడల, నానావిధములైన శోధనలచేత దేవుని భయము వారి మనస్సులనుండి క్రమక్రమముగా తుడిచివేయబడుననియు, ధర్మశాస్త్రమునెడల వారు కలిగియున్న ప్రేమను వారు కోల్పోవుదురనియు ఒక గూఢమైన సూచనను కలిగియున్నది. కావున ఈ శోధనలను ఎదుర్కొనుటకు తాను మరి బాగుగా సిద్ధపడియుండునట్లు, వాటితో కూడిన కష్టమును అపాయమును అతడు సూచించుచున్నాడు.

తరువాతి వచనము, తాను నడువవలెనని అతడు కోరుకొనుచున్నట్లుగా చదువబడవచ్చును. అది ఎట్లున్నను, సాధారణముగా అంగీకరింపబడిన పాఠమునే మేము నిలుపుకొనుచున్నాము; అదేదనగా, తాను దేవుని ఉపదేశములను శ్రద్ధగా వెదకుచున్నందున తన మార్గము సమమును సులభమును అగునని, అనగా తాను నిర్భయముగా నడుచుకొనునని, తలంచి దావీదు ఉల్లసించుచున్నాడు. మనుష్యుల మార్గములు తరచుగా కరకుగాను ఆటంకములతో నిండినవిగాను ఉండును; ఏలయనగా వారే వాటిలో నానావిధములైన అడ్డురాళ్లను వేయుచున్నారు, లేదా తప్పించుకొనలేని అనేక వంకరదారులలో తమ్మును తాము చిక్కించుకొనుచున్నారు. కావున ఎవడును దేవుని వాక్యమునకు తన నియమముగా లోబడనందున, ప్రతి మనుష్యుడును అట్టి అహంకారమునకు న్యాయముగా రావలసిన శిక్షను అనుభవించుచున్నాడు. అన్నివైపుల దేవుడు మనకు ఉరులను పెట్టుచున్నాడు, మన మార్గములో గుంటలను ఉంచుచున్నాడు, విరిగిన కరకైన దారులలో మనము పడునట్లు చేయుచున్నాడు, చివరకు అడుగులేని అగాధములో మనలను మూసివేయుచున్నాడు; మరియు మనుష్యుడు ఎంత లౌకికచతురుడైయుండునో అంతగా అతడు తన మార్గములో ఆటంకములను ఎదుర్కొనును.

ఎవడైనను దేవునికి సంపూర్ణమైన విధేయత చూపినయెడల, అతడు నెమ్మదిగల ప్రశాంతమైన మనస్సుతో నడుచుకొనును అను దానిని బహుమానముగా పొందుననియు, కష్టములు ఎదురైనను వాటిని జయించు మార్గములను అతడు కనుగొనుననియు ఈ వచనము మనకు బోధించుచున్నది. విశ్వాసులు ఎంత సిద్ధముగాను వినయముగాను తమ్మును తాము దేవునికి అప్పగించుకొనినను, వారు కలవరములో చిక్కుకొనుట సంభవింపవచ్చును; అయినను పౌలు ఉద్దేశించిన అంతము నెరవేరుచున్నది, అదేదనగా, వారు శ్రమలోను ప్రయాసలోను ఉన్నను, నివారింపశక్యముకాని దుస్థితిలో నిలిచియుండరు; ఏలయనగా మార్గము లేనట్లు కనబడుచోట వారికి మార్గమును చూపుట (ఇట్లు చెప్పవచ్చునేని) దేవుని కర్తవ్యము (2 కొరింథీయులకు 4:8). మరియు వారు మిక్కిలి బాధింపబడినప్పుడు సహితము నిర్భయముగా నడుచుకొనుచున్నారు; ఏలయనగా సంఘటనల యొక్క సందిగ్ధమైన ఫలితమును వారు దేవునికి ఎట్లు అప్పగించుదురనగా, ఆయనను తమ మార్గదర్శిగా కలిగియుండి, దుస్థితి యొక్క అగాధములనుండి తాము ధైర్యముగా బయటికి వచ్చెదమని వారు ఏమాత్రమును సందేహింపరు.

46. మరియు నేను రాజుల యెదుట నీ శాసనములను గూర్చి మాటలాడుదును. ఈ మాటలలో, తాను పూర్వము ప్రార్థించినదానిని తాను పొందియున్నానని అతడు నమ్ముచున్నట్లు కనబడుచున్నది. "వాక్యమును నా నోటనుండి తీసివేయకుము" అని చెప్పిన పిమ్మట, ఇప్పుడు తాను అడిగినదానిని పొందినవానివలె అతడు లేచి, రాజుల సన్నిధిని మాటలాడుటకు పిలువబడినను తాను మూగవాడనై యుండనని స్థిరముగా చెప్పుచున్నాడు. సర్వలోకము ఎదుట దేవుని మహిమను సమర్థించుటకు తాను ఇష్టపూర్వకముగా ముందుకు నిలుచుదునని అతడు దృఢముగా చెప్పుచున్నాడనుటలో సందేహములేదు. సాధారణముగా ఇతర మనుష్యులకంటె ఎక్కువగా భయపడదగినవారును, దేవుని సాక్షుల నోళ్లను అహంకారముతో మూయువారునైన రాజులను అతడు ఎన్నుకొనుచున్నాడు. నిజముగా కొన్నిసార్లు అతి తక్కువ స్థితిగల మనుష్యుల సన్నిధిని సహితము మనము నిలువలేకపోవుట సంభవించుచున్నది. ఒక మనుష్యుడు దేవుని వాక్యమునకు విరోధముగా నిలిచిన క్షణమే మనము సహజముగా భయముచేత వెనుకకు తగ్గుచున్నాము; మొదట మనము అతిశయించిన ఆ వాక్ధైర్యము వెంటనే మాయమైపోవుచున్నది; అయితే రాజుల సింహాసనముల యెదుటికి పిలువబడినప్పుడు మన ధైర్యలోపము మిక్కిలి స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. కావుననే తాను అతి నీచులైన మనుష్యులలోని శత్రువులకు విరోధముగా నిలుచుట మాత్రమే గాక, రాజుల యెదుట సహితము స్థిరముగాను నిర్భయముగాను నిలుచుదునని దావీదు స్థిరముగా చెప్పుచున్నాడు. సర్వలోకము మనలను నిరుత్సాహముతోను భయముతోను నింపుటకు ప్రయత్నించినను, రాజుల సన్నిధికి మనము భయపడనంతగా మనుష్యుల భయమునకు విరోధముగా మన హృదయములు సంపూర్ణముగా బలపరచబడినప్పుడు, దేవుని వాక్యమువలన మనము బాగుగాను నిజముగాను ప్రయోజనము పొందియున్నామని ఈ మాటలు మనకు తెలియజేయుచున్నవి. ("గాతు రాజైన ఆకీషును గూర్చి ఇది చెప్పబడెనని డా. డెలానీ ఊహించుచున్నాడు; అతనికి దావీదు యూదుల మతమును బోధించెనని ఆయన తలంచుచున్నాడు: అయితే ఈ కీర్తన బబులోను చెరలో కూర్చబడెననుట మిక్కిలి సంభావ్యమని మనము ఇదివరకే చూచియున్నాము. కాని ఈ మాటలు నెబుకద్నెజరు, బెల్షస్సరు, దర్యావేషు అనువారి యెదుట ధైర్యముగా మాటలాడిన దానియేలు మొదలైన ధైర్యశాలులును నమ్మకమైనవారునైన ఇశ్రాయేలీయుల విషయమునకు మరింత సముచితముగా అన్వయింపవచ్చును. దానియేలు, ఎజ్రా, నెహెమ్యా గ్రంథములను చూడుము." — డా. ఆడమ్ క్లార్క్.) దేవుని మహిమ వారి వ్యర్థమైన వైభవముచేత మరుగుపరచబడుట మిక్కిలి అనుచితము.

47. మరియు నేను ఆనందించెదను. ఈ వచనములోని భావము అతడు పూర్వము ప్రస్తావించినదానిని పోలియున్నది. సారాంశమేమనగా, అతడు దేవుని ఆజ్ఞలను ఎంత గొప్పగా ఘనపరచెననగా, వాటిని తన ఎడతెగని ధ్యానాంశముగా చేసికొనుటకంటె తనకు మరింత మనోహరమైనదేదియు అతనికి అనుభవములో కలుగలేదు. ఆనందము అను పదముచేత అతడు తన ప్రేమ యొక్క తీవ్రతను వ్యక్తపరచుచున్నాడు. నేను నా చేతులెత్తెదను అను వాక్యభాగము అదే విషయమును సూచించుచున్నది. ఒక వస్తువును పట్టుకొని అనుభవించుటకు మనము చేతులు చాపునప్పుడు, దానిని మనము ఆతురతతో కోరుచున్నామనుటకు అది నిశ్చయమైన సూచన. కావున ఈ ఉపమానము అతని కోరిక యొక్క తీవ్రతను సూచించుచున్నది.

ఒక మనుష్యుడు తన వేషముచేతను నడకచేతను దేవుని ధర్మశాస్త్రమునెడల అట్టి ప్రేమను నటించి, జీవితవ్యవహారములలో దానిని ఏమాత్రము లక్ష్యపెట్టనియెడల, అతడు అతి నీచమైన వేషధారణ దోషము మోపబడుటకు న్యాయముగా పాత్రుడగును. మరియు, అంత ఆసక్తిగలదియు అంత తీవ్రమైనదియునైన ఆ ప్రేమ, దేవుని ధర్మశాస్త్రము యొక్క మాధుర్యము మన హృదయములను దానితో ముడివేయుటవలన పుట్టుచున్నదని అతడు స్థిరముగా చెప్పుచున్నాడు. చివరిగా, తాను దేవుని శాసనములను ధ్యానించెదనని అతడు చెప్పుచున్నాడు. వ్యాఖ్యానకర్తలలో అధికులతో కలిసి, שוח shuach అను పదము దేవుని పిల్లలు తమ్మును తాము అభ్యసించుకొను ఆ మౌనమైన రహస్యమైన ధ్యానమును సూచించుచున్నదని నేను సందేహింపను.

కీర్తన 119:49-56

ז49. నీ సేవకునికి ఇచ్చిన నీ మాటను జ్ఞాపకము చేసికొనుము; దానిచేత నీవు నాకు నిరీక్షణ పుట్టించితివి. ז50. నా శ్రమలో ఇదే నాకు నెమ్మది; ఏలయనగా నీ వాక్యము నన్ను బ్రదికించుచున్నది. ז51. గర్విష్ఠులు నన్ను మిక్కిలి అపహాస్యము చేసిరి; అయినను నేను నీ ధర్మశాస్త్రమునుండి తొలగలేదు. ז52. యెహోవా, పూర్వమునుండి యుండిన నీ న్యాయవిధులను నేను జ్ఞాపకము చేసికొని ఓదార్పు నొందితిని. ז53. నీ ధర్మశాస్త్రమును విడిచిన దుష్టులనుబట్టి భయము నన్ను పట్టెను. ז54. నా యాత్రికపు ఇంటిలో నీ కట్టడలు నాకు కీర్తనలాయెను. ז55. యెహోవా, రాత్రివేళ నేను నీ నామమును జ్ఞాపకము చేసికొంటిని, నీ ధర్మశాస్త్రమును గైకొంటిని. ז56. నేను నీ కట్టడలను గైకొనుచు వచ్చితిని గనుక ఇది నాకు కలిగెను.

49. నీ మాటను జ్ఞాపకము చేసికొనుము. దేవుడు తాను వాగ్దానము చేసినదానిని వాస్తవముగా నెరవేర్చవలెనని అతడు ప్రార్థించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన తన మాటను మరువడని దాని నెరవేర్పే రుజువుపరచుచున్నది. అతడు వాగ్దానములను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడని ఈ వచనము యొక్క అంతమునుండి మనము గ్రహించుచున్నాము; అందులో తనకు నిరీక్షణకు కారణము ఇయ్యబడెనని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు; కృప తనకు అందింపబడియుండనియెడల దానికి తావేయుండదు. ("చేతులెత్తుట లేఖనములో మొదటిగా ప్రార్థించుటను, (కీర్తన 28:2; విలాపవాక్యములు 2:19; 1 తిమోతికి 2:8;) రెండవదిగా ఆశీర్వదించుటను, (లేవీయకాండము 19:22; కీర్తన 22:4;) మూడవదిగా ప్రమాణము చేయుటను, (ఆదికాండము 14:22; ద్వితీయోపదేశకాండము 32:40; కీర్తన 106:26; యెహెజ్కేలు 36:7; ప్రకటన 10:5;) నాలుగవదిగా ఏదైన కార్యమును చేపట్టుటను, (ఆదికాండము 41:44; కీర్తన 10:13; హెబ్రీయులకు 12:12) సూచించుటకు వాడబడుచున్నది. అయితే ఇబ్న్ ఎజ్రా, ఈ స్థలములో ఈ రూపకము, తాము చూచుటకు సంతోషించిన లేక గర్వించిన ఎవరినైనను ఎత్తిన చేతులతో స్వీకరించువారి క్రియనుండి తీసికొనబడినదని (బహుశా సరిగానే) వివరించుచున్నాడు." — క్రెస్‌వెల్. మెరిక్ ఈ వాక్యభాగమును ఇట్లు వివరించుచున్నాడు: "నీ ఆజ్ఞలను అందుకొనుటకు నేను ఆతురతతో నా చేతులు చాపుదును.") రెండవ వచనములో, దేవుడు తన్ను ఇంకను సందిగ్ధములో ఉంచినను, తాను ఆయన వాక్యమునందు నమ్మికతో ఆనుకొంటినని అతడు స్థిరముగా చెప్పుచున్నాడు. అదే సమయమున, తన శ్రమలలోను చింతలలోను లోకము చేయుటకు అలవాటుపడినట్లు తాను వ్యర్థమైన ఆదరణను వెదకలేదని అతడు మనకు తెలియజేయుచున్నాడు; లోకస్థులు తమ దుస్థితులను తగ్గించుకొనుటకు ఏదైనను దొరకునేమో అని అన్ని దిక్కులకు చూచుచుందురు; ఏవైన ప్రలోభములు వారి మనస్సును ఆకర్షించినయెడల, తమ దుఃఖములను ఉపశమింపజేయుటకు వాటిని ఔషధముగా వాడుకొందురు. దానికి భిన్నముగా, తాను దేవుని వాక్యముతోనే తృప్తిపడితిననియు, ఇతర ఆశ్రయములన్నియు తనకు విఫలమైనప్పుడు అక్కడ తాను సంపూర్ణమైన పరిపూర్ణమైన జీవమును కనుగొంటిననియు ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు; అయినను దేవుని వాక్యమునుండి తాను ధైర్యము పొందనియెడల తాను మృతునివంటివాడనగుదునని అతడు గూఢముగా ఒప్పుకొనుచున్నాడు. భక్తిహీనులు కొన్నిసార్లు తమ దుస్థితులలో మనోధైర్యమును అనుభవింపవచ్చును, కాని ఈ ఆంతరంగిక మనోబలము వారికి బొత్తిగా లేదు. కావున శ్రమకాలమందు విశ్వాసులు తమకు జీవమును అనుగ్రహించు దేవుని వాక్యమువలననే ఉత్సాహమును బలమును అనుభవించుదురని ప్రవక్త చెప్పుటకు తగిన కారణము కలదు. కావున మనము ఆయన వాక్యమును జాగ్రత్తగా ధ్యానించినయెడల, మరణము మధ్యనే మనము బ్రదుకుదుము; అది మనకు ఔషధమును అందించలేనంత భారమైన దుఃఖమేదియు మనకు ఎదురుకాదు. మరియు మన ఆపదలలో మనము ఆదరణయు సహాయమును లేనివారమైనయెడల, ఆ నింద మనమీదనే యుండవలెను; ఏలయనగా దేవుని వాక్యమును తృణీకరించుచు లేక నిర్లక్ష్యము చేయుచు, మనము బుద్ధిపూర్వకముగా వ్యర్థమైన ఆదరణతో మనలను మనమే మోసపుచ్చుకొనుచున్నాము.

51. గర్విష్ఠులు నన్ను మిక్కిలి అపహాస్యము చేసిరి. ఈ మాదిరి మిక్కిలి ప్రయోజనకరమైనది; ఏలయనగా మన యథార్థత మనలను భక్తిహీనుల అవమానములకు గురిచేసినను, మనము దేవుని ధర్మశాస్త్రమునెడల అయిష్టము పెంచుకొనకుండునట్లు, మన చలింపని స్థిరత్వముచేత వారి గర్వమును త్రిప్పికొట్టవలెనని అది మనకు తెలియజేయుచున్నది. ఇతర విషయములలో దేవునికి భయపడుటకు మనస్సుగల అనేకులు ఈ శోధనకు లొంగిపోవుచున్నారు. భూమి ఎల్లప్పుడును దేవుని భక్తిహీనులైన తిరస్కారులతో నిండియుండెను, మరియు ఈ దినమున అది దాదాపు వారిచేత ఆక్రమింపబడియున్నది. కావున మనము వారి దూషణను లక్ష్యపెట్టకుండనియెడల, మన విశ్వాసములో స్థిరత్వము ఉండదు. అవిశ్వాసులను గర్విష్ఠులని పిలుచుటలో అతడు వారికి మిక్కిలి తగిన పేరు పెట్టుచున్నాడు: ఏలయనగా వారి జ్ఞానము దేవుని తృణీకరించుటయందును, ఆయన తీర్పులను అల్పముగా ఎంచుటయందును, సమస్త భక్తిని కాళ్లక్రింద త్రొక్కుటయందును, సంక్షేపముగా పరలోకరాజ్యమును తిరస్కారముతో చూచుటయందును ఉన్నది. వారు గర్వముచేత గ్రుడ్డివారు కానియెడల, అట్టి దుడుకైన మార్గమును అనుసరింపరు. మనము ఈ మాటలను ఈ విధముగా అర్థము చేసికొనవలెను: గర్విష్ఠులు నన్ను అపహాస్యముతో చూచినను, నేను నీ ధర్మశాస్త్రమునుండి తొలగలేదు. మిక్కిలి, లేదా అధికముగా అను పదమును మనము విస్మరింపకూడదు; భక్తిహీనులచేత అతడు అప్పుడప్పుడు గాని కొంతకాలము మాత్రమే గాని బాధింపబడలేదనియు, ఆ దాడి దినదినము కొనసాగెననియు అది సూచించుచున్నది. దుష్టులు మానవజాతిలో అధికసంఖ్యాకులై యుండుటవలన, తమకు తాము అధికమైన స్వేచ్ఛను ఆపాదించుకొనుచున్నారని ఈ మాటలనుండి మనము నేర్చుకొందము. దేవుని భయభక్తులతో ఆరాధించు భక్తుల సంఖ్య ఎల్లప్పుడును స్వల్పమే. కావున మనము మన యథార్థతను కాపాడుకొనగోరినయెడల, భక్తిహీనుల గొప్ప సమూహమునకును అల్లరిమూకకును విరోధముగా నిలువవలెను.

52. యెహోవా, పూర్వమునుండి యుండిన నీ న్యాయవిధులను నేను జ్ఞాపకము చేసికొంటిని. ఈ కీర్తనలో దేవుని న్యాయవిధులు సాధారణముగా ఆయన కట్టడలుగాను విధులుగాను, అనగా ఆయన నీతిగా, గ్రహింపబడుచున్నవి. ఈ స్థలములో, పూర్వమునుండి అను విశేషణవాక్యమునుబట్టి, దేవుడు లోకమునకు నీతిగల న్యాయాధిపతిగా తన్నుతాను తెలియపరచుకొనిన దృష్టాంతములను అవి సూచించుచున్నవనుట మరింత సంభావ్యము. దేవుని ధర్మశాస్త్రము అనాదినుండి యున్నదని అతడు ఎందుకు చెప్పుచున్నాడు? ఇక్కడ ప్రస్తావింపబడిన నీతి ఇటీవల పుట్టినది కాక నిజముగా నిత్యమైనదనుటచేత దీనిని కొంతవరకు వివరింపవచ్చును; ఏలయనగా వ్రాయబడిన ధర్మశాస్త్రము ప్రకృతిధర్మమునకు ఒక సాక్ష్యము మాత్రమే; దానిద్వారా దేవుడు తాను పూర్వమే మన హృదయములమీద చెక్కియుంచినదానిని మన జ్ఞాపకమునకు తెచ్చుచున్నాడు.

అయితే మరియొక అర్థమును అంగీకరించుటకే నేను ఎక్కువగా మొగ్గుచున్నాను; అదేదనగా, దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రమును లోకములో శాశ్వతముగా స్థాపించెనని సాక్ష్యమిచ్చిన ఆయన తీర్పులను దావీదు జ్ఞాపకము చేసికొనెను. అట్టి స్థిరపాటు మనకు మిక్కిలి అవసరము; ఏలయనగా దేవుడు తన బాహువును బయలుపరచనప్పుడు, ఆయన వాక్యము తరచుగా స్వల్పమైన ప్రభావమునే కలిగించును. అయితే ఆయన భక్తిహీనులమీద ప్రతిదండన చేయునప్పుడు, తాను పలికినదానిని ఆయన స్థిరపరచుచున్నాడు; కావుననే పౌరశాసనములో శిక్షలు స్థిరీకరణలు అని పిలువబడుచున్నవి. ఆ పదము, తన మాటలతో పాటు నిజమైన నిదర్శనము వెంబడించుచున్నట్లుగా, తన ధర్మశాస్త్రము యొక్క అధికారమును ఆయన స్థిరపరచు దేవుని తీర్పులకు మరింత బాగుగా సరిపోవుచున్నది. మరియు దేవుని తీర్పులలో అతి పురాతనమైనవాటిని తాను జ్ఞాపకము చేసికొంటినని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు గనుక, మన విశ్వాసమును బలపరచుటకై మనము కోరునంత తరచుగా ఆయన తీర్పులు ప్రదర్శింపబడనియెడల, అది మన కృతఘ్నతకును ఉదాసీనతకును కారణమని మనము నేర్చుకొనవలెను; ఏలయనగా ఈ ఉద్దేశము నిమిత్తమే స్పష్టమైన నిదర్శనములు లేని యుగమేదియు గతములో లేదు; కావున దేవుని తీర్పులు యుగయుగములుగా ఎడతెగక ప్రవహించుచున్నవనియు, మనము వాటిని గ్రహింపకపోవుటకు కారణము వాటిని చూచుటకు మన కన్నులు తెరచుటకు మనము ఇష్టపడకపోవుటయే అనియు సత్యముగా చెప్పవచ్చును. ఆయన తీర్పులు మనలను భయముతో కొట్టుటకే తగియున్నవి గనుక, ఆదరణను అందించుట వాటి స్వభావమునకు విరుద్ధమని ఎవరైనను అభ్యంతరము చెప్పినయెడల, ప్రత్యుత్తరము సిద్ధముగా నున్నది: విశ్వాసులు తమ శరీరమును చంపుకొనుటకు అవసరమైనంతవరకు దేవుని తీర్పుల భయముచేత వణకునట్లు చేయబడుచున్నారు. మరియొకవైపు, దేవుడు మానవజాతిమీద తన పర్యవేక్షించు దైవసంరక్షణను జరిగించుచున్నాడని వాటినుండి వారు నేర్చుకొనుటచేత, అవి వారికి విస్తారమైన ఆదరణకు మూలమును అందించుచున్నవి. మరియు, దుష్టులు కొంతకాలము విచ్చలవిడితనములో విహరించిన పిమ్మట, చివరకు వారు దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుట నిలువబెట్టబడుదురనియు, అయితే తాము తమ క్షేమమునకు అట్టి సంరక్షకుని క్రింద ఓర్పుతో పోరాడిన పిమ్మట, తమ రక్షణను గూర్చి ఏమాత్రమును సందేహింపనక్కరలేదనియు వారు నేర్చుకొనుచున్నారు.

53. భయము నన్ను పట్టెను. ఈ వచనమును రెండు అర్థములలో గ్రహింపవచ్చును; దుష్టులచేత దేవుని ధర్మశాస్త్రము ఉల్లంఘింపబడుట చూచినప్పుడు ప్రవక్త మిక్కిలి దుఃఖపడెనని గాని, లేక వారి నాశనమును గూర్చిన తలంపుచేత అతడు భీతిల్లెనని గాని గ్రహింపవచ్చును. కొందరు దీనిని మంట అని అనువదించుదురు; అది ఈ భాగము యొక్క స్వభావముతో అంత సముచితముగా పొసగదు; కావున నేను భయము అను పదమునే అంగీకరించుచున్నాను; దానిచేత అతని తీవ్రమైన ఆసక్తి సూచింపబడుచున్నదని నేను తలంచుచున్నాను; ఏలయనగా అతడు ధర్మశాస్త్ర ఉల్లంఘనలనుబట్టి లోతుగా దుఃఖపడుట మాత్రమే గాక, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును అల్పముగా ఎంచినవారి భక్తిహీనమైన తెగువను మిక్కిలి అసహ్యించుకొనెను. ("లేఖనములు నిజమైన అద్దమువలె, పాపులను శిక్షించుటలో దేవుని న్యాయమును, నీతికి ప్రతిఫలమిచ్చుటలో ఆయన మంచితనమును ప్రదర్శించుచున్నవి." — డిమక్.) అదే సమయమున, అనేకులు దేవుని కాడిని విసర్జించి ఆయనకు విరోధముగా తిరుగుబాటు ధ్వజమును ఎత్తినయెడల, అది విశ్వాసులకు క్రొత్తయైన అభ్యంతరకారణము కాదని గమనించుట యుక్తము. ఇది తప్పక గమనింపవలెనని నేను మరల చెప్పుచున్నాను; ఏలయనగా తోడేళ్ల మధ్య బ్రదుకుచుండగా తామును ఊళవేయక తప్పదన్నట్లుగా, అనేకులు యుగము యొక్క భ్రష్టత్వమునుండి దీనికొరకు బలహీనమైన వ్యర్థమైన సాకులను తెచ్చుకొనుచున్నారు. దావీదు దినములలో విశ్వాసమునుండి తొలగిపోయినవారు అనేకులుండిరని మనము చూచుచున్నాము; అయినను వీటిచేత అతడు నిరుత్సాహపడుటయు భయపడుటయు దూరముగా, దేవుని భయము అతని హృదయములో పరిశుద్ధమైన రోషమును రగిలించెను. కావున చెడ్డ మాదిరులు మనలను చుట్టుముట్టినప్పుడు, వాటిని అసహ్యమైనవిగా కనుపరచుటలో మనము ఒకరితో ఒకరు పోటీపడుటయే గాక మరేమి చేయవలెను? మరియు సాధారణమైనదంతయు ధర్మసమ్మతమని నమ్ముచు మనకు మనము పూసికొను ఇచ్చకపు లేపనమునకును, తాను పట్టబడితినని ప్రవక్త మనకు చెప్పుచున్న ఆ భయమునకును మధ్యగల వ్యత్యాసము ఇక్కడ నేరుగా చెప్పబడకపోయినను సూచింపబడుచున్నది. దుష్టులు అహంకారముతోను అడ్డులేకుండను దేవునికి విరోధముగా నిలిచినయెడల, మనము ఆయన తీర్పులను గ్రహింపనందున, దానిని మనము వక్రమైన నమ్మికకును మొద్దుబారుటకును సందర్భముగా మార్చుకొనుచున్నాము. దానికి భిన్నముగా, తాను ఒకవైపు దేవుని దీర్ఘశాంతమును ఆలోచించినను, మరియొకవైపు ఆయన త్వరగానో ఆలస్యముగానో తగిన శిక్షను విధించునని సంపూర్ణముగా నిశ్చయించుకొనినందున తాను భయముచేత పట్టబడితినని ప్రవక్త స్థిరముగా చెప్పుచున్నాడు.

54. నీ కట్టడలు నాకు కీర్తనలాయెను. దేవుని ధర్మశాస్త్రము తన జీవితమంతటిలో తనకు ఏకైకమైన, లేక ప్రత్యేకమైన ఆనందముగా నుండెనని తాను పూర్వము ప్రస్తావించినదానినే అతడు వేరు మాటలలో మరల చెప్పుచున్నాడు. పాడుట సంతోషమునకు సూచన. పరిశుద్ధులు ఈ లోకములో యాత్రికులు; వారు భూమిమీద పరదేశులై యుండుటచేతనే దేవుని పిల్లలుగాను పరలోకమునకు వారసులుగాను ఎంచబడవలెను. కావున వారి యాత్రికపు ఇల్లు అనుదానిచేత జీవితములో వారి ప్రయాణము గ్రహింపబడవచ్చును. ఒక సంగతి ప్రత్యేకముగా గమనింపదగినది; అదేదనగా, దావీదు తన స్వదేశమునుండి బహిష్కృతుడై యుండిన కాలములో, తన కష్టములన్నిటి మధ్య దేవుని ధర్మశాస్త్రమునుండి ఆదరణను, లేక తన బహిష్కారము తనకు కలిగించిన దుఃఖమంతటికంటె ఉన్నతమైన సంతోషమును, పొందుట మానలేదు. (ఇక్కడ భయము అని అనువదింపబడిన హెబ్రీ పదము זלעפה zalaphah; ఇది తూర్పు దేశములకు బాగుగా తెలిసిన, సిమూమ్ అని పిలువబడు దహించు లేక కాల్చు గాలిని సూచించునని తలంపబడుచున్నది. కావున మైకేలిస్ "ప్రాణాంతకమైన తూర్పుగాలి నన్ను పట్టుచున్నది" అని చదువుచున్నాడు. కొక్కేయస్ "తుపానువలె భయము నన్ను పట్టెను" అని చదువుచున్నాడు. "పరిశుద్ధ రచయిత," అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, "తన మనస్సు యొక్క తీవ్రమైన కలవరమును గాలిలోని భీకరమైన కల్లోలమునకు పోల్చి చూపుచున్నాడు." డిమక్ ప్రకారము, זלעפה ఈ స్థలములో తూర్పుదేశములలో విషపుగాలులు కలిగించిన మండుచున్న జ్వరమును సూచించుచున్నది. ఈ పదము లేఖనములో మూడుసార్లు మాత్రమే వచ్చుచున్నది; ఇక్కడను, కీర్తన 11:7 లోను, విలాపవాక్యములు 5:10 లోను. మన అనువాదకులు కీర్తన 11:7 లో దీనిని తుపాను అనియు, విలాపవాక్యములు 5:10 లో అంచున బహువచనముగా భయములు లేక తుపానులు అనియు అనువదించిరి. సంపుటి 1, పుట 168, గమనిక చూడుము.) దేవాలయమును చూచుటకు అతనికి అవకాశము నిరాకరింపబడి, బలుల దగ్గరకు రాలేక, మతసంబంధమైన విధులను కోల్పోయినప్పుడును, అతడు తన దేవునినుండి ఎన్నడును తొలగిపోలేదనుట అరుదైన సద్గుణమునకు ఒక శ్రేష్ఠమైన నిదర్శనము. కావున తన యాత్రికపు ఇల్లు అను వాక్యభాగము దావీదు ప్రవర్తనను ఘనపరచుటకై వాడబడుచున్నది; అతడు తన దేశమునుండి వెళ్లగొట్టబడినప్పుడును దేవుని ధర్మశాస్త్రమును తన హృదయముమీద లోతుగా చెక్కబడినదిగా నిలుపుకొనెను; తన మనస్సును కృంగదీయుటకు తగిన ఆ బహిష్కారము యొక్క కాఠిన్యము మధ్య, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ధ్యానించుటచేత తన్నుతాను ఉత్సాహపరచుకొనెను.

"ప్రాచీన కాలములలో, ప్రజలు ధర్మశాస్త్రములను కంఠస్థము చేసికొని పాడునట్లు వాటిని పద్యరూపములో కూర్చుట ఆచారమై యుండెను." — విలియమ్స్.

55. యెహోవా, రాత్రివేళ నేను నీ నామమును జ్ఞాపకము చేసికొంటిని. ఈ వచనము యొక్క రెండవ భాగము మొదటిదానిమీద ఆధారపడియున్నది గనుక, ఈ వచనమంతయు ఒకే సత్యమును ప్రకటించుచున్నదని నేను ఎంచుచున్నాను; కావున తనకు దేవునిగూర్చి కలిగిన జ్ఞాపకముచేత తాను ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు ప్రేరేపింపబడితినని ప్రవక్త భావము. ధర్మశాస్త్రమును తృణీకరించుట, కొద్దిమంది మాత్రమే దేవునిగూర్చి లక్ష్యము కలిగియుండుటవలన పుట్టుచున్నది; కావుననే లేఖనము మనుష్యుల భక్తిహీనతను ఖండించుచు, వారు దేవుని మరచిపోయిరని ప్రకటించుచున్నది (కీర్తన 50:22; 78:11; 106:21). దీనిని సరిదిద్దుటకై, దేవుని జ్ఞాపకము చేసికొనుటయే ఆయన భయమునందును ఆయన ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించుటయందును మనలను కాపాడుటకు ఏకైక ఔషధమని దావీదు హెచ్చరించుచున్నాడు; నిశ్చయముగా ఆయన మహాత్మ్యము మన మనస్సులకు తోచినప్పుడెల్ల అది మనలను తగ్గించును, దానిని గూర్చిన తలంపే భక్తిని అభ్యసించుటకు మనలను ప్రేరేపించును. రాత్రి అను పదముచేత, కొంచెముకాలము మాత్రమే దేవుని జ్ఞాపకము చేసికొనుటను గాక, ఆయనను ఎడతెగక జ్ఞాపకము చేసికొనుటను అతడు సూచించుచున్నాడు; అయినను ఆ సమయమును అతడు ప్రత్యేకముగా ప్రస్తావించుచున్నాడు, ఏలయనగా అప్పుడు మన ఇంద్రియములన్నియు దాదాపు నిద్రచేత జయింపబడియుండును. "ఇతర మనుష్యులు నిద్రించుచుండగా, నా నిద్రలో దేవుడు నా తలంపులకు తోచుచున్నాడు."

రాత్రివేళను ప్రస్తావించుటకు అతనికి మరియొక కారణము కలదు; అదేదనగా, తన్ను గమనించువారెవరును లేకపోయినను, దానిని తనకు జ్ఞాపకము చేయువారెవరును లేకపోయినను, — అవును, తాను చీకటితో కప్పబడియుండినను, — తాను మిక్కిలి బహిరంగమైన ప్రసిద్ధమైన స్థలములో ఉన్నట్లుగానే దేవుని జ్ఞాపకమును పెంపొందించుకొనుటకు శ్రద్ధగలవాడై యుంటినని మనము తెలిసికొనవలెను.

56. ఇది నాకు కలిగెను. ప్రవక్త זאת zoth అను పదముక్రింద దేవుని ఉపకారములన్నిటిని చేర్చుచున్నాడని నేను సందేహింపను; అయితే తాను అప్పుడు అనుభవించుచున్న ఆశీర్వాదములను బట్టి అతడు దేవుని సన్నిధికి వచ్చుచున్నాడు గనుక, వాటిని వ్రేలితో చూపుచున్నట్లుగా మాటలాడుచున్నాడు. కావున ఈ పదముక్రింద తనకు కిరీటముగా ఇయ్యబడిన ఉపకారములన్నిటిని ఒప్పుకొనుట చేర్చబడియున్నది; లేదా, ఏ విధముగానైనను, దేవుడు ఏదో ఒక ప్రత్యేకమైన విమోచనచేత తన ప్రవర్తన యొక్క యథార్థతకు సాక్ష్యమిచ్చెనని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. మన దినములలోని పరిసయ్యులవలె అతడు ఏదైనను యోగ్యతను సంపాదించుకొంటినని అతిశయించుట లేదు; వారు లేఖనములో అట్టి విషయమేదైనను కనుగొన్నప్పుడు, క్రియల యోగ్యతను రుజువుపరచుటకై దానిని వక్రీకరించుదురు. అయితే తమ వృద్ధినంతటిని తమ స్వంత పరిశ్రమకు ఆపాదించుకొను, లేక దైవఘటనకు ఆరోపించు, మరియు దేవుని పర్యవేక్షించు దైవసంరక్షణను ద్వేషముతో విస్మరించు లేక మరుగుపరచు దేవుని తిరస్కారులకు తన్నుతాను నేరుగా విరోధముగా నిలుపుకొనుట తప్ప ప్రవక్తకు వేరే ఉద్దేశము లేదు. కావున అతడు దేవునియొద్దకు తిరిగి రమ్మని తన్నుతాను పిలుచుకొనుచు, తన మాదిరిని అనుసరించుటకు ఇతరులను ఆహ్వానించుచు, దేవుడు నిష్పక్షపాతియైన న్యాయాధిపతి గనుక భక్తికి ఆయన ఎల్లప్పుడు ప్రతిఫలమును దాచియుంచునని వారిని హెచ్చరించుచున్నాడు. బహుశా ఈ పరిశుద్ధమైన అతిశయముచేత, తాను మిక్కిలి కఠినముగా దాడిచేయబడితినని మనము ఇటీవల చూచిన భక్తిహీనుల నీచమైన అపనిందలను కూడ అతడు త్రిప్పికొట్టుచున్నాడు.

కీర్తన 119:57-64

ח57. యెహోవా, నీవే నా భాగము; నేను నీ వాక్యములను గైకొందునని చెప్పితిని. ח58. నా పూర్ణహృదయముతో నేను నీ ముఖమును బతిమాలుకొంటిని; నీ మాట చొప్పున నన్ను కరుణింపుము. ח59. నేను నా మార్గములను ఆలోచించుకొని నీ శాసనముల తట్టు నా పాదములను త్రిప్పితిని. ח60. నీ ఆజ్ఞలను గైకొనుటకు నేను ఆలస్యము చేయక త్వరపడితిని. ח61. దుష్టుల పాశములు నన్ను పట్టుకొనెను; అయినను నేను నీ ధర్మశాస్త్రమును మరువలేదు. ח62. నీ నీతిగల న్యాయవిధులనుబట్టి నిన్ను స్తుతించుటకు నేను అర్ధరాత్రివేళ లేచెదను. ח63. నీయందు భయభక్తులు గలవారందరికిని నీ ఉపదేశములను గైకొనువారికిని నేను చెలికాడను. ח64. యెహోవా, భూమి నీ కృపతో నిండియున్నది; నీ కట్టడలను నాకు బోధింపుము.

57. యెహోవా, నీవే నా భాగము. ఈ వాక్యభాగము యొక్క అర్థము సందిగ్ధమైనది; ఏలయనగా యెహోవా అను పదమును ప్రథమావిభక్తిలో గాని సంబోధనావిభక్తిలో గాని అనువదింపవచ్చును, మరియు నేను చెప్పితిని అను వాక్యభాగము వచనము యొక్క మొదటి భాగమునకు గాని రెండవ భాగమునకు గాని సంబంధించియుండవచ్చును. కావున ఒక పాఠము ఇది: యెహోవా నా భాగము, కావున నీ ధర్మశాస్త్రమును గైకొనవలెనని నేను నిశ్చయించుకొంటిని. మరియొకటి: నా భాగమైన దేవా, నీ ధర్మశాస్త్రమును గైకొనవలెనని నేను నిశ్చయించుకొంటిని. మూడవది: ఆయన ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకై దేవుడే నా భాగమని నేను చెప్పితిని, లేదా నిశ్చయించుకొంటిని. నాలుగవది: ప్రభువా, నీ ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటయే నా భాగమని నేను చెప్పితిని, లేదా నిశ్చయించుకొంటిని; నేను అంగీకరించు పాఠము ఇదే. ఈ క్రింది వివరణ పూర్తిగా అన్వయించుచున్నది, అదేదనగా, దేవుడు మన భాగమై యుండుట ఆయన ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు మనలను ఉత్తేజపరచి ప్రోత్సహింపవలెను. దేవుడు ఒక్కడే విశ్వాసుల సంపూర్ణమైన పరిపూర్ణమైన ధన్యతకు చాలినవాడు గనుక ఆయన వారి స్వాస్థ్యమని పిలువబడుచున్నాడని మనము ఇదివరకే అనేక ఇతర స్థలములలో గమనించియున్నాము. మరియు ఆయన మనలను తన ప్రత్యేకమైన సొత్తుగా ఏర్పరచుకొనెను గనుక, మనము ఆయనయందు మాత్రమే తృప్తిపడియుండుట మన పక్షమున న్యాయమే; మనము ఇట్లు చేసినయెడల, మన హృదయములు ఆయన ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు కూడ సిద్ధపడును; మరియు శరీరము యొక్క సమస్త దురాశలను విసర్జించి, దానియందే నిలిచియుండుట మన అత్యున్నతమైన ఆనందమును స్థిరమైన తీర్మానమును అగును.

ఈ వివరణ వాక్యభాగము యొక్క ఉద్దేశమునకు విరుద్ధమైనది కాదనియు, అది మిక్కిలి ప్రయోజనకరమైన ఒక సిద్ధాంతమును అందించుచున్నదనియు నేను ఇంతకుముందే చెప్పియున్నాను. అయితే నేను అంగీకరించుచున్నానని చెప్పిన చివరిదైన నాలుగవ పఠనము మరింత సరళమైనది, — దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటయందే నా శ్రేష్ఠమైన భాగము ఇమిడియున్నదని నేను సంపూర్ణముగా నిశ్చయించుకొనియున్నాను; — మరియు ఇది "దైవభక్తి గొప్ప లాభసాధనమై యున్నది" (1 తిమోతికి 6:6) అను పౌలు మాటతో ఏకీభవించుచున్నది. ఇక్కడ దావీదు ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకును, మనుష్యుల ఆశను బంధించివేయు ఊహామాత్రమైన మేలునకును మధ్య పోలిక చూపుచున్నాడు. "ప్రతివాడును తనకు మేలని తోచినదానిని ఆశించుకొనుచు, తన సుఖభోగములలో ఓలలాడుచుండును గాక; నన్ను నేను సంపూర్ణముగా దేవుని వాక్యమునకు అప్పగించుకొనుటయే నా భాగముగా నిలుపుకొనినయెడల, వారిని చూచి అసూయపడుటకు నాకు ఏ కారణమును లేదు." ("Ou, les assemblees des meschans m'ont despouille', ou pille." — ఫ్రెంచి అంచు. "లేదా, దుష్టుల సమూహములు నన్ను దోచుకొనిరి.")

58. నీ ముఖమును నేను మనఃపూర్వకముగా వేడుకొంటిని. ఈ వచనములో దావీదు తాను ప్రార్థనాభ్యాసమునందు ఇంకను నిలుకడగా కొనసాగితినని స్థిరపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా ప్రార్థన లేనియెడల విశ్వాసము నీరసించి జీవములేనిదైపోవును. అతడు తన భావమును వ్యక్తపరచు రీతి ఇతర భాషలలో మొరటుగా ఉండవచ్చును గాని, హెబ్రీయులలో అది దేవుడు తన సేవకులు తన సన్నిధికి వచ్చునప్పుడు వారిని చేర్చుకొని, వారిని ఆహ్వానించుచుండు ఆ సన్నిహితమైన సహవాసమును సూచించుచున్నది. తన ప్రార్థనల సారమును తన కోరికల సారాంశమును అతడు ఒక్క వాక్యములోనే ఇమిడ్చుచున్నాడు; అదేదనగా, తాను దేవుని కనికరమును వేడుకొంటిననియు, దానిని గూర్చిన నిశ్చయమైన నిరీక్షణను ఆయన వాక్యమునుండి పొందియుంటిననియు చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి మొదటిగా, ప్రార్థనచేత మన విశ్వాసమును సాధకము చేయునట్లు మన ఉదాసీనతనుండి మనము మేల్కొలుపబడుచున్నామని గమనింతము. రెండవదిగా, మనము ప్రార్థింపవలసిన ముఖ్యమైన విషయమేదనగా, దేవుడు తన ఉచితమైన కృపచేత మనయెడల అనుకూలుడై, మన ఆశలను లక్ష్యపెట్టి, మనకు ఉపశమనము అనుగ్రహింపవలెననునదే. దేవుడు నిజముగా అనేక విధములుగా మనకు సహాయము చేయుచున్నాడు, మన అవసరములును లెక్కలేనన్ని; అయినను మనము ముఖ్యముగాను ప్రత్యేకముగాను అడుగవలసినదేదనగా, ఆయన మనయెడల కనికరము చూపవలెననునదే; అదియే ప్రతి ఇతర ఆశీర్వాదమునకును మూలము. చివరిగా, అర్థములేని ప్రార్థనలను మనము అర్పింపకుండునట్లు, దేవుడు తన వాగ్దానములన్నిటిలో ఇష్టపూర్వకముగా మనకు ఋణపడినవానివలె మన యెదుట ఉంచబడుచున్నాడని నేర్చుకొందము.

59. నా మార్గములను నేను తలపోసికొంటిని. దీని సారాంశమేదనగా, ప్రవక్త తన జీవనవిధానమును తగినరీతిగా పరిశీలించిన తరువాత, ధర్మశాస్త్ర బోధను అనుసరించుటయే అప్పటినుండి అతని ఏకైక లక్ష్యమాయెను. మనుష్యులు ఎందుకు త్రోవ తప్పుచున్నారు, పరస్పర విరుద్ధమైన ప్రేరణల మధ్య ఎందుకు దయనీయముగా చెదరిపోవుచున్నారు అని విచారించినయెడల, దానికి కారణము వారు ఆలోచనలేకుండ తమ వాంఛలను తృప్తిపరచుకొనుటలో మునిగియుండుటయే అని అతడు ఈ మాటలలో పరోక్షముగా సూచించుచున్నాడు. ప్రతి మనుష్యుడును తన ఇచ్ఛ తనను ఎటువైపు నడిపించునో దానియందు మిక్కిలి జాగ్రత్తగా కనిపెట్టి తన శక్తినంతటిని వినియోగించును, గాని తాము అనుసరింపవలసిన గురిని ఎన్నుకొనుటలో అందరును గ్రుడ్డివారే; లేదా వారి కన్నులు మూయబడినట్లుగా, వారు అవివేకముగా కొట్టుకొనిపోవుదురు, లేక అజాగ్రత్తచేత తెలియకుండనే ఒక విషయమునుండి మరియొక విషయమునకు తిరుగులాడుదురు. తన మార్గములను జాగ్రత్తగా ఆలోచించువాడు ఒక్కడును లేడను సంగతి నిశ్చయము; కాబట్టి మనుష్యులు తమ మందమతినుండి మేల్కొని, తమ మార్గములను పరీక్షించుకొని, చివరకు తమ ప్రవర్తనను సరిగా క్రమపరచుకొనుట అనగా ఏమిటో జ్ఞానముతో ఆలోచించుటయందే భక్తిగల జీవితము యొక్క ఆరంభము ఇమిడియున్నదని ప్రవక్త మనలను హెచ్చరించుట కారణములేనిది కాదు. తరువాత, ఒక వ్యక్తి నిజముగా తన జీవితక్రమమును చక్కగా ఏర్పరచుకొనవలెనని మనస్సు కలిగియున్నప్పుడు, ప్రభువు చూపించు మార్గదర్శకత్వమును అనుసరించుటకంటె అతనికి మేలైనది మరేదియు లేదని అతడు మనకు ఉపదేశించుచున్నాడు. ("నా మార్గములను నేను తలపోసికొంటిని, חשבתי chashabti, నేను వాటిని లోతుగా ఆలోచించితిని; వాటిని తలక్రిందులుగా త్రిప్పిచూచితిని: నా ప్రవర్తనను అన్నివైపులనుండి పరిశీలించితిని. ఇక్కడ వాడబడిన ఈ మాట బుట్టాపని (చిత్రకుట్టు) నుండి తీసికొనబడిన ఒక రూపకాలంకారము; అందులో బొమ్మ ఒకవైపున ఎట్లు కనబడునో మరియొకవైపునను అట్లే కనబడవలెను: కావున సూది గుచ్చిన ప్రతిసారియు, కుట్టు చక్కగా పడినదో లేదో చూచుటకై బట్టను ఇరువైపులకును త్రిప్పవలెను. ఇంత సూక్ష్మముగాను నిష్ఠగాను కీర్తనకారుడు తన ప్రవర్తనను పరీక్షించుకొనెను; దాని ఫలితము, తాను దేవుని యొక్కయు సత్యము యొక్కయు మార్గమునుండి తొలగిపోతినని లోతైన ఒప్పుదల కలుగుటయే." — డా. ఆడమ్ క్లార్క్.) వాస్తవముగా మనుష్యులు మతిభ్రమ చెందియుండనియెడల, వారందరును ఏకగ్రీవముగా దేవునినే తమ జీవితమునకు మార్గదర్శిగా ఎన్నుకొందురు.

60. నేను త్వరపడితిని. ఈ మాటలు భూతకాలములో ఉన్నను, అవి కొనసాగుచుండు క్రియను సూచించుచున్నవి. తాను ఎంత సంసిద్ధతతో దేవుని సేవకు తన్నుతాను సమర్పించుకొంటినో ప్రవక్త ప్రకటించుచున్నాడు. శ్రద్ధయు శీఘ్రతయు అతని ఆసక్తి యొక్క తీవ్రతను నిరూపించుచున్నవి. తరువాత, తాను తడవుచేయలేదని చెప్పుటచేత, హెబ్రీ భాషారీతి ప్రకారము, నేను త్వరపడితిని అను మాట తెలియజేయు భావమునకు ఇది తీవ్రతను చేర్చుచున్నది. హెబ్రీయులలో మాటలాడుట, మౌనముగా ఉండకపోవుట అనునది సందర్భము కోరినట్లు స్వేచ్ఛగాను, సంకోచములేకుండను, కపటములేకుండను మాటలాడుటతో సమానమైనట్లే, త్వరపడుట, తడవుచేయకపోవుట అనునది సందేహము గాని ఆలస్యము గాని లేకుండ వేగముగా పరుగెత్తుట అని అర్థము. మన స్వంత మందత్వమును గూర్చియు, సాతాను మన మార్గములో ఉంచుటకు ఎన్నడును మానని ఉరులను గూర్చియు మనము ఆలోచించినయెడల, ఈ మాటలు వ్యర్థముగా చేర్చబడలేదని వెంటనే గ్రహింతుము. ఏలయనగా ఒక మనుష్యుడు దేవుని నీతికి యథార్థముగాను మనఃపూర్వకముగాను తన్నుతాను అప్పగించుకొనవలెనని ఎంత ఆశించినను, పౌలు చెప్పిన ప్రకారము "తాను కోరుదానిని అతడు చేయడు" (రోమీయులకు 7:15, 18, 19) అని మనకు తెలియును. బాహ్యమైన ఆటంకమేదియు మన మార్గమునకు అడ్డుగా నిలువకపోయినను, అంతరంగమందలి ఆటంకములచేత మనము ఎంతగా వెనుకకు లాగబడుచున్నామనగా, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు త్వరపడుటకంటె కష్టమైనది మరేదియు లేదు. అదే సమయమందు, తమ జీవితములో అధికభాగము వాయిదావేయుచు గడుపు దోషము గలవారును, దేవుని సమీపించుటలో సంకోచముతోను మందముగాను ఉండుటయే గాక, తమ పయనములో ఉద్దేశపూర్వకముగా జాగుచేయువారును, లేక తమ వంకర మార్గములచేత రాకుండ తమ్మునుతామే ఆటంకపరచుకొనువారును అగువారితో పోల్చిచూచి ప్రవక్త ఇక్కడ మాటలాడుచున్నాడని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. దేవుని సేవించుటలో ప్రవక్త పౌలుకంటె అధికమైన ఉత్సాహమును కనుపరచలేదు; కాబట్టి అతని ఉద్దేశమంతయు, తన మార్గములో ఉన్న ఆటంకములన్నిటిని అధిగమించి తన ప్రయాణమును వేగముగా కొనసాగించితిననుటయే. మరియు లోకము కలుగజేయు ఆటంకములనుండి గాని మన స్వంత బలహీనతనుండి గాని పుట్టి, మన సోమరితనమును తగ్గించి చూపుటకై మనము చెప్పుకొను సాకులు వ్యర్థమైనవియు నిష్ప్రయోజనమైనవియునని అతడు తన మాదిరిచేత మనకు బోధించుచున్నాడు.

61. భక్తిహీనుల పాశములు నన్ను పట్టుకొనియున్నవి. חבלי cheblei అను మాటను వేదనలు అని అనువదించువారు సహజమైన ఏ అర్థమును బయటికి తీసికొనిరారు; వారు తమ్మునుతామే చిక్కులపాలు చేసికొనుచు వాక్యభాగమును వక్రీకరించుచున్నారు. కాబట్టి రెండు పఠనములు మిగిలియున్నవి, వాటిలో ఏదైనను అంగీకరింపవచ్చును: భక్తిహీనుల పాశములు నన్ను పట్టుకొనియున్నవి, లేదా భక్తిహీనుల సమూహములు నన్ను దోచుకొనినవి. మనము వీటిలో దేనిని స్వీకరించినను, ప్రవక్త ప్రకటింపదలచినదేదనగా, సాతాను కఠినమైన శోధనలచేత అతని ఆత్మయందలి భక్తి సూత్రములపై దాడిచేసినప్పుడు, అతడు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ప్రేమించుటయందును ఆచరించుటయందును చలించని స్థిరత్వముతో కొనసాగెను. ("మేము తడవుచేయలేదు అని అనువదించు మూలపదము అద్భుతమైన భావగాంభీర్యము గలది. ולא התמהמהתי velo hethmahmaheti, నేను ఏమి, ఏమి, ఏమి అనుచు నిలువబడలేదు; లేదా అదే భావమును మేము వ్యక్తపరచు రీతిగా, నాలో నేను ఊగిసలాడుచు జాగుచేయలేదు; నేను నిశ్చయించుకొని బయలుదేరితిని. ఈ హెబ్రీ పదము, ఇంగ్లీషు పదమువలెనే, మనస్సు యొక్క అనిశ్చితిని బలముగా సూచించుచున్నది; మనస్సు ఒక ఎంపిక చేయలేనంతగా స్థిరములేనిదైయుండుటచేత నిశ్చితమైన క్రియ నిలిచిపోవును." — డా. ఆడమ్ క్లార్క్.) అయినను పాశములు అను మాటను రెండు విధములుగా గ్రహింపవచ్చును; మొదటిది, దుష్టులు అతనిని తమ సహవాసములో చిక్కుకొనజేయుటకు ప్రయత్నించిన మోసకరమైన ప్రలోభములను సూచించునదిగా; లేదా రెండవది, అతని నాశనమును సాధించుటకై వారు ప్రయోగించిన కపటోపాయములను సూచించునదిగా. మొదటి అర్థమునకు ప్రాధాన్యమిచ్చినయెడల, దుష్టులు అతనిని తమ వలలలో చిక్కించుకొనినట్లు కనబడినప్పుడు సహితము దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటయందు కొనసాగుటచేత తాను అరుదైన సద్గుణమును కనుపరచితినని దావీదు సూచించుచున్నాడు; అయితే עוד ived అను క్రియాపదము దోచుకొనుట లేక కొల్లగొట్టుట అని అర్థమిచ్చునని సాధారణముగా అధికముగా అంగీకరింపబడుచున్నది గనుక, ఈ వివరణనే స్వీకరింతము — అనగా ప్రవక్త భక్తిహీనుల గుంపులచేత దాడిచేయబడి, తరువాత వారి ఇష్టానుసారముగా దోచుకొనబడి కొల్లగొట్టబడినను, తన స్థానమును ఎన్నడును విడువలేదు. ఇది అసాధారణమైన ధైర్యమునకు నిదర్శనము; ఏలయనగా సాధారణమునకు మించిన అపాయములకును అన్యాయములకును మనము గురియైనప్పుడు, దేవుడు మనకు సహాయము చేయనియెడల మనము వెంటనే ఆయన సంరక్షణను గూర్చి సందేహించుట మొదలుపెట్టుదుము: భక్తిగలవాడై యుండుటవలన మనుష్యునికి ఏ ప్రయోజనమును లేనట్లు కనబడును; మనము న్యాయముగా ప్రతీకారము చేయవచ్చునని కూడ ఊహించుకొందుము; మరియు ఈ అలల మధ్య దైవధర్మశాస్త్ర స్మరణ సులభముగా పోగొట్టుకొనబడి, మునిగిపోయినట్లగును. అయితే మనము భక్తిహీనులకు ఎరగా అప్పగింపబడి, దేవునినుండి ఏ సహాయమును కనుగొనలేనప్పుడు, ధర్మశాస్త్రమును ప్రేమించుటయందును నీతిని అభ్యసించుటయందును కొనసాగుటయే యథార్థమైన భక్తికి నిదర్శనమని ప్రవక్త మనకు నిశ్చయపరచుచున్నాడు.

62. నిన్ను స్తుతించుటకు మధ్యరాత్రివేళ నేను లేచెదను. దైవధర్మశాస్త్రములో ఉన్నదంతటిని తాను పూర్ణహృదయముతో అంగీకరించి హత్తుకొంటినని మాత్రమే గాక, ఇంత గొప్ప ఆశీర్వాదమునకు తన్ను పాలివానిగా చేసినందుకు దేవునియెడల తన కృతజ్ఞతకు నిదర్శనము కూడ ఇచ్చితినని అతడు ఈ వచనములో చూపుచున్నాడు. దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రముచేత మనకు బోధించునప్పుడు, పైకి ఆయనకు సమ్మతించుట చాల సాధారణమైన సంగతిగా కనబడును; ఏలయనగా ఆయనకు విరోధముగా తన స్వరమెత్తుటకు ఎవడు సాహసించును? అయినను ఆయన బయలుపరచిన సత్యము అన్ని విషయములలోను సహేతుకమైనదని ఒప్పుకొనుటకు లోకము చాల దూరముగా ఉన్నది. మొదటిగా, మన భ్రష్టస్వభావము యొక్క తిరుగుబాటు ఎట్టిదనగా, ప్రతి మనుష్యుడును దానిలో కొంత మార్చబడవలెననియో తీసివేయబడవలెననియో కోరును. మరియు మనుష్యులకు ఎంపిక ఉండినయెడల, వారు దేవుని వాక్యముచేతకంటె తమ స్వంత ఇచ్ఛచేతనే పరిపాలింపబడుటకు ఇష్టపడుదురు. సంక్షేపముగా, మానవ వివేచనయు మానవ వికారములును దైవధర్మశాస్త్రమునకు బహుదూరముగా విభేదించుచున్నవి. కాబట్టి బయలుపరచబడిన సత్యమును విధేయతతో హత్తుకొని, దానియందు మధురమైన ఆనందము పొందుచు, దానికొరకు దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించువాడు తక్కువ ప్రయోజనము పొందలేదు. అయినను ప్రవక్త తాను దేవుని నీతివిధులను ఘనపరచుచున్నానని మాత్రమే ప్రకటించుట లేదు; అట్లు చేయుటకు తాను మధ్యరాత్రివేళ లేచితినని కూడ స్థిరపరచుచున్నాడు; దీనిచేత అతడు తన కోరిక యొక్క తీవ్రతను వ్యక్తపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా మన నిద్రను భంగపరచు అభ్యాసములును చింతలును తప్పక ఆత్మ యొక్క గొప్ప ఆసక్తిని సూచించును. ("భక్తిహీనుల సమాజము నన్ను దోచుకొనెను. — సామాన్య ప్రార్థనా గ్రంథము. దానికంటె, దుష్టుల పాశములు నన్ను చుట్టుకొనెను; అనగా, వారి కుతంత్రములు నాకు విరోధముగా ప్రయోగింపబడెను, అవి ఫలితములేకుండ పోలేదు. అయితే పాశము అనేక పేటలు కలిసి పేనబడినదైయుండుటచేత, మనము బ్యాండ్ (band) అను మాటను వాడునట్లు, హెబ్రీయులు మనుష్యుల సమూహమును సూచించుటకు దానిని రూపకముగా వాడిరి: అందుచేత 1 సమూయేలు 10:5, 10లో మన ఇంగ్లీషు బైబిలులో అది గుంపు అని అనువదింపబడెను; కల్దీయ అనువాదమును అనుసరించి మన సామాన్య ప్రార్థనా గ్రంథ అనువాదములో ఇక్కడ ఆ అర్థముననే అది తీసికొనబడినది: సెప్టువజింట్ ఆ మాట యొక్క అక్షరార్థమైన అనువాదమును ఇచ్చుచున్నది." — క్రెస్వెల్.) అదే సమయమందు, దైవధర్మశాస్త్రమును బలపరచుచు తన సాక్ష్యమిచ్చుటలో తాను ఆడంబరముచేత ప్రేరేపింపబడుటకు బహుదూరముగా ఉంటినని కూడ అతడు సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా మానవ నేత్రమేదియు తనపై లేనప్పుడు, తన రహస్యమైన ఏకాంతములో అతడు దేవుని నీతివిధులను అత్యున్నతముగా కొనియాడెను.

63. నీయందు భయభక్తులు గలవారికందరికిని నేను తోటివాడను. నిజవిశ్వాసులు తమలోతాము పెంపొందించుకొను సహోదర ప్రేమను ఐక్యతను గూర్చి మాత్రమే అతడు మాటలాడుట లేదు; దేవునియందు భయభక్తులు గల ఏ వ్యక్తిని తాను కలిసికొనినను, సహవాసమునకు గుర్తుగా అతనికి తన చేయి అందించితిననియు, తాను దేవుని సేవకుల సంఖ్యలో ఒకడుగా ఉండుటయే గాక, వారికి సహాయకుడుగా కూడ ఉంటిననియు అతడు సూచించుచున్నాడు. దేవుని భయమునందు ఒకరి అభివృద్ధికి ఒకరు తోడ్పడునట్లు, అట్టి ఐక్యత భక్తులందరిలోను నిస్సందేహముగా అవసరమై యున్నది. విశ్వాసులు తమలోతాము దేవుని ఆరాధనను నిజమైన భక్తిని పరస్పరము నిలుపుకొనుచు పోషించుకొను ఈ పరిశుద్ధమైన ఐక్యకూటమికిని, లోకమందంతటను ప్రబలియున్న భక్తిహీనమైన కూటములకును మధ్య ఒక మౌనమైన పోలిక ఇక్కడ ఉన్నట్లు కనబడుచున్నది. లౌకికులు దేవునికి విరోధముగా తమ సైన్యములను ఏలాగు వ్యూహపరచుకొని, ఆయన ఆరాధనను కూలద్రోయుటకు తాము చేయు ప్రయత్నములలో ఒకరికొకరు ఏలాగు సహాయము చేసికొందురో మనము చూచుచున్నాము. కాబట్టి పరిశుద్ధమైన ఐక్యతను కాపాడుటకు దేవుని పిల్లలు మేల్కొలుపబడుట మరింత అవసరము. కీర్తనకారుడు విశ్వాసులను మొదట దేవునియందు భయభక్తులు కలిగియుండుటను బట్టియు, రెండవదిగా ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటను బట్టియు మెచ్చుకొనుచున్నాడు. దేవుని భయము సమస్త నీతికిని వేరు లేక మూలము; మన జీవితమును ఆయన సేవకు సమర్పించుటచేత, ఆయన భయము మన హృదయములలో నివసించుచున్నదని మనము కనుపరచుచున్నాము.

64. యెహోవా! భూమి నీ కృపతో నిండియున్నది. లోకములోని ప్రతి భాగమునందును ప్రతిబింబించుచున్న తన అనంతమైన మంచితనమును చూపి, పరలోక జ్ఞానమను నిధిలో తన్ను దయతో పాలివానిగా చేయవలెనని ప్రవక్త ఇక్కడ దేవుని బతిమాలుచున్నాడు — ఇది మిక్కిలి భావగాంభీర్యము గల ప్రార్థనా విధానము. కాబట్టి భూమి దేవుని కృపతో నిండియున్నదని అతడు చెప్పునప్పుడు, అది ఒక విధమైన ఆసక్తిగల విజ్ఞాపన. లోకములో ఏ భాగమును తన ఔదార్యపు నిదర్శనములు లేకుండ విడువకయు, దానిని మానవులయెడల మాత్రమే గాక మూగజంతువులయెడల కూడ చూపుచు ఉండుటలో కనబడు దేవుని మంచితనమును అతడు (ఇతర స్థలములలో చేయునట్లు) సాధారణముగా ఘనపరచుట మాత్రమే కాదు. మరి అతడు ఏమి చేయుచున్నాడు? సమస్త సృష్టములయెడల వ్యాపించియున్న దేవుని కనికరము ఒక్క విషయములో తనయెడల కనుపరచబడవలెనని అతడు కోరుచున్నాడు; అదేదనగా, దైవధర్మశాస్త్ర జ్ఞానములో అభివృద్ధి పొందుటకు తనను సమర్థునిగా చేయుటయే. దీనినిబట్టి అతడు వివేచన అను వరమును వెలలేని నిధిగా ఎంచెనని మనము గ్రహించుచున్నాము. వివేచన గల ఆత్మతో అలంకరింపబడుట దేవుని కటాక్షమునకు ముఖ్యమైన గుర్తుగా ఉన్నయెడల, మన స్వంత అవిశ్వాసమునుండి పుట్టు ఈ వరము లేకపోవుట ఆయననుండి మనము దూరస్థులమైయున్నామనుటకు సూచనయై యున్నది. మనము ఇతర స్థలములలో చెప్పినదానిని జ్ఞాపకముంచుకొనుట మనకు యుక్తము; అదేదనగా, సంఘమునకు ఇంత ప్రఖ్యాతిగాంచిన బోధకుడు దేవుని కట్టడలతో మరి మరి పరిచయము పొందుటకు అత్యంత ఆసక్తితో శ్రమించియుండగా, మనము దైవసత్యమును గూర్చిన పైపై జ్ఞానముతో తృప్తిపడి, ఇంకను అభివృద్ధి పొందుటను గూర్చి చాలవరకు ఉదాసీనులమై యున్నయెడల, మనము అత్యంత సిగ్గుకరమైన సోమరితనమునకు మనలను మనము అప్పగించుకొనియున్నామనుటకు అది నిదర్శనము. అంతేకాక, అతడు ఇక్కడ బాహ్యమైన బోధను గూర్చి కాదు, పరిశుద్ధాత్మ వరమైన మనస్సు యొక్క అంతరంగ ప్రకాశమును గూర్చియే మాటలాడుచున్నాడని నిశ్చయము. ధర్మశాస్త్రము భేదము లేకుండ అందరికిని అందింపబడెను; అయితే పరిశుద్ధాత్మచేత తాను వెలిగింపబడనియెడల అది తనకు కొంచెమైనను ప్రయోజనకరముగా ఉండదని బాగుగా ఎరిగిన ప్రవక్త, అతీంద్రియమైన ప్రభావముచేత తాను ఫలవంతముగా బోధింపబడవలెనని ప్రార్థించుచున్నాడు.

కీర్తన 119:65-72

ט65. యెహోవా! నీ వాక్యము చొప్పున నీ సేవకునికి మేలు చేసియున్నావు. ט66. మంచి రుచిని జ్ఞానమును నాకు బోధింపుము: ఏలయనగా నీ ఆజ్ఞలను నేను నమ్మియున్నాను. ט67. నేను దీనపరచబడక మునుపు త్రోవ తప్పితిని: ఇప్పుడైతే నీ వాక్యమును గైకొనుచున్నాను. ט68. నీవు మంచివాడవు, మేలు చేయువాడవు; నీ కట్టడలను నాకు బోధింపుము. ט69. గర్విష్ఠులు నామీద అబద్ధములు అల్లిరి: నేనైతే పూర్ణహృదయముతో నీ కట్టడలను గైకొందును. ט70. వారి హృదయము క్రొవ్వువలె మందముగా నున్నది: నేనైతే నీ ధర్మశాస్త్రమునందు ఆనందించుచున్నాను. ט71. నేను నీ కట్టడలను నేర్చుకొనునట్లు శ్రమపరచబడుట నాకు మేలాయెను. ט72. వేలకొలది బంగారు వెండి నాణెములకంటె నీ నోటి ధర్మశాస్త్రము నాకు మేలు.

65. యెహోవా! నీ సేవకునికి మేలు చేసియున్నావు. దేవుడు తనయెడల ఏ విధముగా వ్యవహరించినను, అది చివరకు తన మేలునకే పరిణమించునని నమ్మి తాను దానిని మంచిగానే స్వీకరించితినని ప్రవక్త ప్రకటించుచున్నట్లుగా, కొందరు దీనిని సాధారణముగా గ్రహించుచున్నారు; అయితే దైవవాక్యము లేక వాగ్దానము స్పష్టముగా ప్రస్తావింపబడుచున్నది గనుక, దేవుడు వాగ్దానము చేసిన కృపను నెరవేర్చుటలో ఆయన విశ్వాస్యతను ప్రవక్త కీర్తించుచున్నాడని నాకు ఏ సందేహమును లేదు. నీవు సత్యవంతుడవనియు, వట్టి మాటలతో నీ సేవకులను మోసపుచ్చవనియు నేను నిజముగా అనుభవపూర్వకముగా ఎరిగితిని (అని అతడు చెప్పినట్లున్నది). కాబట్టి ఇక్కడ దేవుని వాగ్దానములకు ప్రత్యేక సూచన చేయబడుచున్నది; ఏలయనగా ఆయన ఉపకారములన్నియు వాటినుండియే మనకు ప్రవహించుచున్నవి, నిజముగా మూలమైన ఊటనుండి వలె కాదు గాని, కాలువలగుండా వలెనే. మనయెడల ఔదార్యముతో వ్యవహరించుటకు ఆయనను ప్రేరేపించు ఏకైక కారణము ఆయన ఉచితమైన మంచితనమే అయినను, ఆయన మొదట తన వాక్యముచేత మనకు తన్నుతాను బద్ధునిగా చేసికొనువరకు ఆయన చేతినుండి మనము దేనిని నిరీక్షింపలేము.

66. మంచి రుచిని జ్ఞానమును నాకు బోధింపుము. దేవుడు తన వాగ్దానములయెడల విశ్వాస్యుడని తాను అనుభవపూర్వకముగా కనుగొంటినని ఒప్పుకొనిన పిమ్మట, దావీదు ఇక్కడ 64వ వచనములో ఉన్నదానిని పోలిన ఒక మనవిని చేర్చుచున్నాడు; అదేదనగా, సరియైన గ్రహింపులో తాను వృద్ధిపొందవలెననునదే; అయితే పదప్రయోగము కొంత భిన్నముగా ఉన్నది; ఏలయనగా ఆ వచనములో ఉన్నట్లు నీ కట్టడలు అని కాక, ఇక్కడ అతడు మంచి రుచి మరియు జ్ఞానము అని వాడుచున్నాడు. טעם taam అను క్రియాపదము రుచిచూచుట అని అర్థమిచ్చును గనుక, దానినుండి పుట్టిన నామవాచకము సరిగా రుచి అని సూచించును. అయినను అది మనస్సునకు అన్వయింపబడుచున్నది. సరియైన వివేకమును వివేచనయు కూడియున్న జ్ఞానము తనకు అనుగ్రహింపబడవలెనని దావీదు ప్రార్థించుచున్నాడనుటలో సందేహము లేదు. మంచితనము మరియు రుచి అని విడదీసి చదువువారు వాక్యమంతటిని పాడుచేయుచున్నారు. అయినను పూర్తి భావమును మనము గ్రహించుటకై, తరువాతి వాక్యభాగము చేర్చబడుట అవసరము. తాను దేవుని ఆజ్ఞలను నమ్మితినని, వేరు మాటలలో, ధర్మశాస్త్రములో విధింపబడినదంతటిని సంతోషముగా హత్తుకొంటినని అతడు స్థిరపరచుచున్నాడు; ఈలాగున అతడు తన్నుతాను బోధకు లోబడువానిగాను విధేయునిగాను వర్ణించుకొనుచున్నాడు. పరిశుద్ధాత్మ నడిపింపుచేతనే అతడు ఈలాగు విధేయతవైపు మొగ్గెను గనుక, మరియొక వరము — సరియైన రుచియు మంచి గ్రహింపును అను వరము — తనకు అనుగ్రహింపబడవలెనని అతడు విజ్ఞాపన చేయుచున్నాడు. దీనినిబట్టి సరియైన అనురాగమును మంచి గ్రహింపును అను ఈ రెండు సంగతులు జీవితమును తగినరీతిగా క్రమపరచుటకు అనివార్యముగా అవసరమని మనము నేర్చుకొనుచున్నాము. ప్రవక్త అప్పటికే దేవుని ఆజ్ఞలను నమ్మెను; అయితే పరిశుద్ధమైన ఆసక్తినుండి పుట్టిన ధర్మశాస్త్రమునెడల అతని భక్తిపూర్వకమైన గౌరవము, దానికి అనుగుణముగా నడుచుకొనవలెనని కోరునట్లు అతనిని నడిపించెను, మరియు అవివేకముగా త్రోవ తప్పుదునేమో అని అతడు భయపడునట్లు చేసెను, ఆ భయము కారణము లేనిది కాదు. కాబట్టి దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయులగునట్లు మన హృదయములను రూపించిన తరువాత, మన ఆసక్తిని క్రమపరచుకొనుటకు తగిన జ్ఞానమును కూడ మనము ఆయనను అడుగవలెనని నేర్చుకొందము.

67. నేను దీనపరచబడక మునుపు త్రోవ తప్పితిని. ענה anah అను క్రియాపదము కొన్నిసార్లు మాటలాడుట లేక సాక్ష్యమిచ్చుట అని అర్థమిచ్చును గనుక, కొందరు నేను నీ కట్టడలను ధ్యానింపక మునుపు త్రోవ తప్పితిని అను అనువాదమును స్వీకరించుచున్నారు; అయితే ఇది మిక్కిలి బలవంతముగా లాగబడినదిగా కనబడుచున్నది. మరికొందరు, ప్రవక్త త్రోవ తప్పినప్పుడు దేవునికి ప్రత్యుత్తరముగా చెప్పుటకు అతనికి ఏమియు లేకపోయెనని ఊహించుచు అర్థమునుండి ఇంకను దూరముగా పోవుచున్నారు. మాటలలో ఏ సందిగ్ధతయు లేదు గనుక ఈ కల్పనలను ఖండించుటకు నేను ఆగను. మనము దేవుని శిక్షలచేత బలవంతపెట్టబడువరకు ఎన్నడును ఆయనకు విధేయత చూపకుండుటలో కనబడు, మానవులందరికిని సామాన్యమైన ఆ పొగరుబోతుతనమునో తిరుగుబాటునో దావీదు తన స్వంత వ్యక్తిత్వములో వర్ణించుచున్నాడు. ఆయనకు మనలను మనము లోపరచుకొనుటకు మొండిగా నిరాకరించుట నిజముగా ఘోరమైన సంగతి; అయినను ఆయన మనయెడల మృదువుగా వ్యవహరించునంతకాలము మనము ఎల్లప్పుడును గర్వముతో విజృంభించుచుందుమని అనుభవము నిరూపించుచున్నది. దేవుని ప్రవక్తయే తన తిరుగుబాటును బలవంతపు సాధనములచేత సరిదిద్దించుకొనవలసియుండగా, ఈ విధమైన శిక్షణ నిశ్చయముగా మనకు అత్యంత అవసరము. విధేయతలో మొదటి మెట్టు శరీరమును మృతము చేయుట, దానియెడల మనుష్యులందరును స్వభావసిద్ధముగా అయిష్టము కలిగియున్నారు గనుక, దేవుడు నానావిధములైన శ్రమలచేత మన విధిని గూర్చిన గ్రహింపునకు మనలను తెచ్చినయెడల అది ఆశ్చర్యము కాదు. అంతేకాక, శరీరము మచ్చికైనట్లు కనబడునప్పుడు సహితము అప్పుడప్పుడు అల్లరిచేయుచుండును గనుక, ఆయన మనలను మరల మరల క్రొత్తగా దండమునకు లోపరచుచుండుట చూచి ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు. ఇది భిన్నమైన విధములుగా జరుగుచున్నది. ఆయన కొందరిని దారిద్ర్యముచేతను, కొందరిని అవమానముచేతను, కొందరిని రోగములచేతను, కొందరిని గృహసంబంధమైన దుఃఖములచేతను, కొందరిని కఠినమైనట్టియు బాధాకరమైనట్టియు ప్రయాసములచేతను దీనపరచుచున్నాడు; ఈలాగున మనము లోనగు దుర్గుణముల వైవిధ్యమును బట్టి, ఆయన ప్రతిదానికి తగిన ఔషధమును ప్రయోగించుచున్నాడు. ఈ ఒప్పుకోలు ఎంత ప్రయోజనకరమైన సత్యమును కలిగియున్నదో ఇప్పుడు స్పష్టముగా ఉన్నది. యిర్మీయా (యిర్మీయా 31:18) తాను "కాడికి అలవాటుపడని కోడెవలె" ఉంటినని తన్నుగూర్చి అదే విధముగా చెప్పుకొనునట్లే, ప్రవక్త తన్నుగూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; అయినను మనందరికిని స్వభావసిద్ధమైన తిరుగుబాటు యొక్క ప్రతిరూపమును అతడు మన యెదుట ఉంచుచున్నాడు. శిక్షలనుండి మనము పొందు ఈ ఫలము వాటి చేదును ఉపశమింపజేయక తగ్గింపకపోయినయెడల, మనము నిజముగా మిక్కిలి కృతఘ్నులము. మనము దేవునిమీద తిరుగుబాటు చేయుచున్నంతకాలము, అత్యంత దుర్భరమైన స్థితిలో ఉన్నాము: ఆయన మనలను విధేయతకు వంచి మచ్చిక చేయు ఏకైక సాధనము, తన శిక్షలచేత మనకు ఉపదేశించుటయే. అదే సమయమందు, మన కాఠిన్యమును లోపరచుటకు ఆయన తీసికొను ప్రయాసముచేత మనము తన శిష్యులము కావలెనని తన ఇష్టమును దేవుడు కనుపరచుచున్నాడు గనుక, మనము కనీసము సాధువులమగుటకు ప్రయత్నించి, సమస్త మొండితనమును విడిచిపెట్టి, ఆయన మనమీద ఉంచు కాడిని ఇష్టపూర్వకముగా భరింపవలెనని ప్రవక్త తన స్వంత మాదిరిచేత మనకు బోధించుచున్నాడు.

తరువాతి వచనమునకు వివరణ అక్కరలేదు, అది పూర్వపు ఎనిమిది వచనములలోని చివరి వచనముతో దాదాపు సమానార్థము గలది. తాను ఐశ్వర్యములలోను ఘనతలలోను వృద్ధిపొందునట్లు చేయుటచేత గాని, సుఖభోగములలో సమృద్ధిగా ఉండునట్లు చేయుటచేత గాని కాక, ధర్మశాస్త్ర జ్ఞానములో అభివృద్ధి పొందుటకు తనను సమర్థునిగా చేయుటచేత దేవుడు తనయెడల తన మంచితనమును చూపవలెనని అతడు వేడుకొనుచున్నాడు. దాదాపు మానవులందరును తమయెడల దేవుని మంచితనము చూపబడవలెనని వేడుకొనుచు, శరీరేచ్ఛలచేత తాము వేరువేరుగా కొట్టుకొనిపోవు నానావిధములైన కోరికలను తృప్తిపరచు విధముగా ఆయన తమయెడల ఔదార్యముతో వ్యవహరింపవలెనని కోరుట సాధారణము; అయితే దాదాపు మనుష్యులందరును తిరస్కారముతో విడిచిపెట్టు ఈ ఒక్క విషయములో దేవుడు తనయెడల ఔదార్యముగలవాడని తాను అనుభవించినయెడల తాను సంపూర్ణముగా తృప్తిపడుదునని దావీదు ప్రకటించుచున్నాడు.

69. గర్విష్ఠులు నామీద అబద్ధములు అల్లిరి. దుష్టులు తాను చేసినదంతటికిని దుర్బుద్ధితో కూడిన అర్థము కల్పించినను, యథార్థతను వెంబడించుటనుండియు ప్రేమించుటనుండియు ఈ తంత్రముచేత తనను మళ్లించుటకు వారు ప్రయత్నించినను, తన మనస్సు యొక్క స్థితి మార్పులేకుండ నిలిచెనని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. మనము నిర్దోషులమైయుండియు, నిందతోను అపకీర్తితోను నింపబడి, హానికరమైన మాటలచేత దాడిచేయబడుటయే గాక, దుష్టులచేత ఏదో ఒక మెరుగైన సాకుతో లోకము యొక్క ద్వేషమునకు గురిచేయబడుట కఠినమైన శోధన. ఇతర విషయములలో మంచివారై యథార్థముగా జీవింప మనస్సుగలవారైన అనేకులు, తమకు ఇంత అయోగ్యమైన ప్రతిఫలము లభించుట చూచి, నిరుత్సాహపడుటయో గొప్పగా కదలింపబడుటయో మనము చూచుచున్నాము. ఈ కారణముచేత ప్రవక్త మాదిరిని మనము మరింత లక్ష్యపెట్టవలెను; అనగా మనుష్యుల దుర్బుద్ధిచేత మనము భయభ్రాంతులము కాకుండునట్లును, మన తోటి మనుష్యుల దృష్టిలో మన ఘనతను నాశనము చేయుటలో వారు సఫలులైనప్పుడు సహితము మనలో దేవుని భయమును పోషించుకొనుట మానకుండునట్లును, మనుష్యుల అపనిందలచేత మన భక్తి మలినపరచబడినను, అది దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుట ప్రకాశించుచుండుటతో మనము తృప్తిపడునట్లును లక్ష్యపెట్టవలెను. ఇంతకుముందే గమనించినట్లు, మనము మనుష్యుల తీర్పుపై ఆధారపడియున్నంతకాలము, ఎల్లప్పుడును చంచలస్థితిలో ఉందుము. మరియు మన క్రియలు ఎంత ప్రకాశమానమైనవైనను, వాటిని చేయుటలో లోకము యొక్క మెప్పును పొందుటయే మన ఉద్దేశమైనయెడల, అవి దేవుని దృష్టిలో లెక్కకు రావని మనకు తెలియును. కాబట్టి ఆ పరలోక రంగస్థలమువైపు మన కన్నులు త్రిప్పుటకును, మనుష్యులు మనకు విరోధముగా వ్యాపింపజేయు దురుద్దేశపూరితమైన వదంతులన్నిటిని తృణీకరించుటకును నేర్చుకొందము. ఈ లోకపు పిల్లలను తమ ప్రతిఫలమును అనుభవింపనిత్తుము, ఏలయనగా మన కిరీటము భూమిమీద కాదు, పరలోకమందు మనకొరకు ఉంచబడియున్నది. కొంతకాలము అపకీర్తిని ఓర్పుతో భరించుటచేత, సాతాను మనలను అడ్డగించుటకు ప్రయత్నించు ఉరులనుండి మనలను మనము విడిపించుకొందము. טפל taphal అను క్రియాపదము, సాధారణముగా ఒకటిగా కలుపుట అని అర్థమిచ్చునది, ఇక్కడ సొగసైన రూపకాలంకారముచేత అల్లుట లేక సవరించుట అను అర్థములో తీసికొనబడినది; ప్రవక్త శత్రువులు అతనిని మొరటైన నిందలతో నింపుటయే గాక, అతడు అత్యంత దుష్టుడుగా కనబడునట్లు, మిక్కిలి కుయుక్తితోను సత్యపు వన్నెతోను అతనికి విరోధముగా నేరములను కల్పించిరని ఇది సూచించుచున్నది. అయితే వారు అతనికొరకు ఈ వలను అల్లుట మానకపోయినను, అతడు తన అజేయమైన స్థిరత్వముచేత దానిని త్రెంచుకొని బయటపడుటకు శక్తిపొందెను; మరియు తన హృదయముపై కఠినమైన అదుపును ఉంచుకొనుచు, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును నమ్మకముగా గైకొనుచు కొనసాగెను. (ఆర్చ్‌బిషప్ సెకర్ "కూర్చిరి" అని చదువుచున్నాడు. "అది వస్తువులను ఒకదానితో ఒకటి బిగించుట అని అర్థమిచ్చును" అని అతడు చెప్పుచున్నాడు.) అతడు వారికి గర్విష్ఠులు అను పేరు పెట్టుచున్నాడు; దీనికి కారణము, అతడు మాటలాడుచున్న వ్యక్తులు సామాన్య ప్రజలు కాక, తమ ఘనతలయందును ఐశ్వర్యములయందును గల ధైర్యముచేత ఉబ్బిపోయి, అంత ఎక్కువ తెగువతో అతనికి విరోధముగా లేచిన గొప్పవారై యుండుటయే అని ఊహింపవచ్చును. అతడు చచ్చిన కుక్కయైనట్లుగా, వారు తమ గర్వపూరితమైన తిరస్కారముచేత అతనిని తమ కాళ్లక్రింద త్రొక్కిరని అతడు స్పష్టముగా సూచించుచున్నాడు.

దీనికి అనుగుణముగా తరువాతి (70వ) వచనములో వారి హృదయము క్రొవ్వువలె మందముగా నున్నది అను మాట ఉన్నది, — ఇది దేవుని తిరస్కరించువారిలో మిక్కిలి సాధారణమైన దుర్గుణము. తమ స్వంత మనస్సాక్షి లోలోపల కొరుకుచుండగా, దుష్టులు దేవుని శ్రేష్ఠులైన సేవకులకు విరోధముగా అంత గర్వముతో ఎందుకు అతిశయించుచున్నారు? ఒక విధమైన స్థూలత వారి హృదయములపై పెరిగి, వారు మొద్దుబారి, తమ స్వంత మొండితనముచేత ఉన్మత్తులగుటయే దానికి కారణము కాదా? అయితే దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందే తన ఆనందమంతటిని కనుగొనిన ప్రవక్త యొక్క ఉదారచిత్తము ఆశ్చర్యకరమైనదియు అత్యున్నత స్తుతికి పాత్రమైనదియునై యున్నది: ఇదియే తాను భుజించిన ఆహారమనియు, దీనిచేతనే తాను అత్యధికముగా సేదదీర్చబడితిననియు అతడు ప్రకటించినట్లున్నది; అతని హృదయము సమస్త అపవిత్రమైన సుఖభోగములనుండి విడిపింపబడి సంపూర్ణముగా శుద్ధిచేయబడియుండనియెడల ఇది సాధ్యమైయుండెడిది కాదు.

71. నేను శ్రమపరచబడుట నాకు మేలాయెను. మనము ఇంతకుముందు పరిశీలించిన భావమును అతడు ఇక్కడ స్థిరపరచుచున్నాడు — అనగా తాను మరి మరి విధేయతకు మరల తేబడి మృదువుగా చేయబడునట్లు, దేవుని శిక్షలచేత లోపరచబడుట తనకు ప్రయోజనకరమాయెను. ఈ మాటలచేత, మానవులందరును సోకియున్న వక్రమైన మొండితనమునుండి తాను మినహాయింపబడలేదని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు; ఏలయనగా తన విషయములో అది వేరుగా ఉండినయెడల, తాను దీనపరచబడుటవలననే తనకు బోధకు లోబడు స్వభావము కలిగెనని అతడు చెప్పునప్పుడు, అతడు మాటలాడు ఆ ప్రయోజనము కేవలము నటనయైయుండును; ఆయన సుత్తిదెబ్బలచేత మన స్వభావసిద్ధమైన కాఠిన్యమును మృదువుగా చేయువరకు, మనలో ఎవడును ఇష్టపూర్వకముగా దేవునికి తన మెడను వంచడు. దేవుని దిద్దుబాటులనుండి మనకు కలుగు ఫలమును మనము నిరంతరము రుచిచూచుట మనకు మేలు, అప్పుడు అవి మనకు మధురమగును; మరియు ఈ విధముగా ఇంత తిరుగుబాటుదారులమును మొండివారమునైన మనము లోబడుటకు మనలను మనము అప్పగించుకొందుము.

చివరి వచనమునకు కూడ వ్యాఖ్యానము అక్కరలేదు, ఏలయనగా అది ఈ కీర్తనలో మిక్కిలి తరచుగా వచ్చు భావమును కలిగియున్నది, మరియు అది తనంతటతానే తగినంత స్పష్టముగా ఉన్నది, — అదేదనగా, మానవులలో అధికసంఖ్యాకులను అమితమైన ఆశచేత దయనీయముగా మతిభ్రమ చెందించు లోకపు ఐశ్వర్యములన్నిటికంటె అతడు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును శ్రేష్ఠముగా ఎంచెను. అతడు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును తనకు కలిగియున్న ఐశ్వర్యముతో పోల్చుట లేదు; అది తన దృష్టిలో విస్తారమైన స్వాస్థ్యముకంటె విలువైనదని అతడు స్థిరపరచుచున్నాడు.

శరీరశాస్త్రజ్ఞులు మనకు తెలియజేయుచున్నట్లు, మానవ శరీరములోని క్రొవ్వు పూర్తిగా స్పర్శజ్ఞానము లేనిది; సన్నని పొరలుగల భాగములు మాత్రమే స్పర్శను గ్రహించునవి. కాబట్టి హృదయము నివాసస్థానముగా ఎంచబడు భావముల యొక్క లేక అనురాగముల యొక్క స్పర్శజ్ఞానరాహిత్యమును, మందబుద్ధిని, లేక ఇంద్రియలోలత్వమును వ్యక్తపరచుటకు హృదయము యొక్క క్రొవ్వు అను మాట మిక్కిలి యుక్తముగా వాడబడుచున్నది.

కీర్తన 119:73-80

י73. నీ చేతులు నన్ను చేసి నిర్మించెను: నేను నీ ఆజ్ఞలను నేర్చుకొనునట్లు నాకు గ్రహింపు కలుగజేయుము. י74. నీయందు భయభక్తులు గలవారు నన్ను చూచి సంతోషించెదరు; ఏలయనగా నీ వాక్యమును నేను నమ్ముకొనియున్నాను. י75. యెహోవా! నీ న్యాయవిధులు నీతియుక్తమైనవనియు, సత్యముతోనే నీవు నన్ను దీనపరచితివనియు నేనెరిగియున్నాను. י76. నీ సేవకునికి నీవిచ్చిన మాట చొప్పున, నీ కృప నాకు ఆదరణగా ఉండునట్లు చేయుమని నిన్ను బతిమాలుచున్నాను. י77. నేను బ్రదుకునట్లు నీ కనికరములు నాకు కలుగనిమ్ము: ఏలయనగా నీ ధర్మశాస్త్రము నాకు ఆనందము. י78. గర్విష్ఠులు సిగ్గుపడుదురు గాక; ఏలయనగా వారు అబద్ధముగా నన్ను వక్రమార్గమునకు త్రిప్పుటకు ప్రయత్నించిరి: నేనైతే నీ ఉపదేశములను ధ్యానించెదను. י79. నీయందు భయభక్తులు గలవారును, నీ శాసనములను ఎరిగినవారును నాతట్టు తిరుగుదురు గాక. י80. నేను సిగ్గుపడకుండునట్లు నా హృదయము నీ కట్టడలయందు నిర్దోషమైనదై యుండును గాక.

73. నీ చేతులు నన్ను నిర్మించి రూపించెను. తాను దేవుని హస్తముచేత సృజింపబడితినని ప్రవక్త చేయు ఈ ఒప్పుకోలు, తాను వేడుకొనుచున్న అనుగ్రహమును పొందుదునను నిరీక్షణను అతనిలో పుట్టించుటకు మిక్కిలి తోడ్పడెను. మనము దేవుని సృష్టములమును ఆయన చేతిపనియునై యున్నాము గనుకను, ఆయన మనకు తక్కువ జంతువులతో సమానముగా జీవచలనమును అనుగ్రహించుట మాత్రమే గాక, దానికి అదనముగా గ్రహింపు అను వెలుగును వివేచనను కూడ దయచేసెను గనుకను — తన ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయులగునట్లు మనలను నడిపింపవలెనని ఆయనను ప్రార్థించుటకు ఇది మనకు ధైర్యము కలిగించుచున్నది. అయినను దేవుడు తనకు ఏదో ఋణపడియున్నట్లు ప్రవక్త ఆయనను వేడుకొనుట లేదు; దేవుడు తాను ఆరంభించిన కార్యమును ఎన్నడును విడిచిపెట్టడని ఎరిగినవాడై, తాను ఆరంభించిన దానిని దేవుడు సంపూర్ణము చేయుటకు సాధనమగు క్రొత్త కృపను మాత్రమే అతడు అడుగుచున్నాడు. మన గ్రహింపులో ఆరోగ్యముగా నున్నదంతయు చెడిపోయెను గనుక మనకు ధర్మశాస్త్రము యొక్క సహాయము అవసరము; కావున వేరొక మూలమునుండి బోధింపబడితేనే తప్ప, సరియైనదేదో మనము గ్రహింపలేము. అయితే మన ఆత్మలు దైవకృపచేత నూతనపరచబడువరకు బోధ మనకు ఏమియు ప్రయోజనకరము కాదు అను సంగతిని బట్టి, మన అంధత్వమును మూఢత్వమును ఇంకను స్పష్టముగా బయలుపడుచున్నవి. నేను ఇంతకుముందు చెప్పినదానిని జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను: దైవాజ్ఞలను నేర్చుకొనుటకై తనకు గ్రహింపు అనుగ్రహింపబడవలెనని ప్రవక్త ప్రార్థించునప్పుడెల్లను, అతడు తన్నును సమస్త మానవజాతిని అంధత్వపు స్థితియందున్నవారినిగా తీర్పుతీర్చుచున్నాడు; దానికి పరిశుద్ధాత్మ యొక్క వెలిగింపు ఒక్కటే విరుగుడు.

74. నీయందు భయభక్తులు గలవారు నన్ను చూచి సంతోషించెదరు. ఈ వచనము ముందటి వచనముతో కలుపబడియున్నది, లేక ఆ వచనములో ప్రస్తావింపబడిన ఆశీర్వాదముతో పాటు దేవుని ఇతర ఉపకారములను కూడ ఇది కలిగియున్నది. కీర్తనకారుడు ఒక ప్రత్యేకమైన ఆశీర్వాదమును మాత్రమే సూచించినను, లేక సాధారణముగా మాటలాడినను, యథార్థమైన పరిశుద్ధులందరును సమానముగా దానినిబట్టి సంతోషమును అనుభవించునట్లు, దేవుడు తన్ను ఘనపరచిన ఉపకారములను అతడు ఈ మాటలచేత మిక్కిలి కొనియాడుచున్నాడు. ఈ సంతోషము తాను దేవునియందు ఉంచిన నమ్మికనుండి మాత్రమే కలుగునని అతని భావము కాదు; ఆయనచేత ఆశ్చర్యకరమైన రీతిగా కాపాడబడి, అనేక ఉపకారములతో నింపబడినందున, అతని నిరీక్షణకు సమృద్ధియైన ఫలము లభించెను అను సంగతినుండియు అది కలుగునని అతని భావము. దేవుడు తన సేవకులందరిని సమానముగా తనయందు నమ్మికయుంచుటకు ఆహ్వానించుచున్నాడు గనుక, వారిలో ఎవని యెడలనైనను తన కృప యొక్క గురుతును ఆయన కనుపరచినప్పుడెల్లను, తాను తన వాగ్దానములకు నమ్మకమైనవాడనియు, తనయందు నమ్మికయుంచువారిని ఆయన నిరాశపరచునని భయపడుటకు వారికి ఏ కారణమును లేదనియు ఆయన అందరికిని సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడని దీనినుండి తేలుచున్నది.

75. యెహోవా, నీ న్యాయవిధులు నీతియేయని నేనెరిగియున్నాను. ఈ కీర్తనలో న్యాయవిధులు అనగా ధర్మశాస్త్రము యొక్క ఆజ్ఞలని మనము గ్రహింపవలెను; అయితే తాను న్యాయముగా శిక్షింపబడితినని ప్రవక్త వెంటనే చేర్చుచున్నాడు గనుక, ఈ వచనములో దేవుడు మనుష్యులను పశ్చాత్తాపమునకు ప్రేరేపించు శిక్షలను సూచించుటకు అతడు ఈ మాటను వాడుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. మొదటి భాగములోని צדק tsedek, నీతి, అనియు, చివరి భాగములోని אמונה emunah, సత్యము, అనియు ఉన్న ఈ రెండు మాటలకు ఇక్కడ దాదాపు ఒకే అర్థము కలదు. మొదటి భాగములో, భక్తిహీనులలో ఎవరైనను దేవుని క్రూరత్వమును గూర్చియైనను కాఠిన్యమును గూర్చియైనను ఫిర్యాదు చేసినయెడల, వారి నోళ్లు మూయబడునట్లు ఆయన తన తీర్పులను క్రమపరచుచున్నాడనియు, ఈ విధముగా తమ్మును గూర్చి తాము ఆలోచించుకొనునట్లు తిరిగి పిలువబడుటకంటె మనుష్యులకు మేలైనదేదియు లేదని మనచేత ఒప్పించునంతటి న్యాయము వాటియందు ప్రకాశించుచున్నదనియు ప్రవక్త సాధారణముగా ఒప్పుకొనుచున్నాడు. తరువాత అతడు తన స్వంత వ్యక్తియందు దీనికి ఒక ఉదాహరణను చూపుచున్నాడు. వేషధారులు సహితము దేవుడు ఇతరులను శిక్షించునప్పుడు కొన్నిసార్లు ఆయనకు నీతి అను స్తుతిని ఆరోపించుదురు; తాము తప్పించుకొనినంతకాలము వారు ఆయన కాఠిన్యమును ఎన్నడును నిందింపరు. అయితే మన స్వంత దోషములను విమర్శించుటకంటె ఇతరుల దోషములను విమర్శించుటయందు తక్కువ కఠినులుగాను కర్కశులుగాను ఉండుట నిజమైన భక్తి యొక్క లక్షణము. ప్రవక్త చెప్పుచున్న ఈ జ్ఞానము, అతడు తన్ను తాను కఠినముగాను శ్రద్ధగాను పరీక్షించుకొనెను అనుటకు నిశ్చయమైన రుజువు; ఏలయనగా అతడు తన స్వంత అపరాధమును బాగుగా తూచియుండనియెడల, తన శ్రమలయందు దేవుని నీతిని నిశ్చయమైన అనుభవముచేత నేర్చుకొనియుండలేడు. న్యాయవిధులు అను మాటను దాని సాధారణ అర్థములో తీసికొనుటయే మేలని ఎంచినయెడల, ఈ వచనము యొక్క భావము ఇట్లుండును: ప్రభువా, నీ ధర్మశాస్త్రము పరిశుద్ధమైనదియు న్యాయమైనదియునని నేనెరుగుదును; నీవు నన్ను ఎంత కఠినముగా శ్రమపరచినను, ఈ సత్యమును గూర్చిన నిశ్చయతను నేను ఇంకను నిలుపుకొనియున్నాను; ఏలయనగా నా శ్రమలయందు సహితము నీ వాక్యము యొక్క స్వభావమునకు తగిన నీతిని నేను గ్రహించుచున్నాను.

76. నీ మంచితనము నాకు ఆదరణగా నుండునట్లు నిన్ను వేడుకొనుచున్నాను. తాను న్యాయముగా తగ్గింపబడితినని అతడు ఒప్పుకొనినను, తన దుఃఖము ఏదో ఒక ఆదరణచేత ఉపశమింపవలెనని అతడు కోరుచున్నాడు. తన దుర్దశలను ఉపశమింపజేసి స్వస్థపరచుటకు అత్యవసరమైనదిగా అతడు దేవుని కనికరమును వేడుకొనుచున్నాడు. దేవుడు తమతో సమాధానపడెనని విశ్వాసులు గ్రహించువరకు ఏదియు వారి దుఃఖమును తొలగింపజాలదని అతడు ఈ విధముగా చూపుచున్నాడు. దేవుడు తన కనికరమును అర్పించు వాక్యమునందు, మనుష్యులకు కలుగగల సమస్త దుఃఖమును స్వస్థపరచుటకు కొద్దిగాని ఆదరణ దొరకును. అయితే కీర్తనకారుడు ఇప్పుడు క్రియారూపమైన కనికరమును గూర్చి — ఆ మాటను నేను వాడవచ్చునయెడల — మాటలాడుచున్నాడు; అనగా దేవుడు తాను వాగ్దానము చేసిన అనుగ్రహమును క్రియచేతనే ప్రకటించునప్పటి కనికరము. దైవ వాగ్దానమును నమ్ముకొనినవాడై, దైవకృప యొక్క దానములను పొందుదునను నిరీక్షణనుండి కలుగు సంతోషమును అతడు అప్పటికే తన హృదయములో పెంచుకొనుచుండెను. అయితే దేవుడు చివరకు మన విమోచకుడుగా ప్రత్యక్షము కానియెడల మన నిరీక్షణ అంతయు కేవలము నిరాశతోనే ముగియును గనుక, దేవుడు తనకు వాగ్దానము చేసినదానిని నెరవేర్చవలెనని అతడు అడుగుచున్నాడు. ప్రభువా, నాకు సహాయము చేయుటకు సిద్ధముగా నుందునని నీవు దయతో వాగ్దానము చేసితివి గనుక, నీ మాటను క్రియయందు నెరవేర్చుటకు దయచూపుము అని అతడు చెప్పినట్లున్నది. నేను ఇంతకుముందు చేసిన వ్యాఖ్యను జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను: దేవునికి ఆయన వాగ్దానమును జ్ఞాపకము చేయుట వ్యర్థము కాదు. దేవుడు తన స్వంత కేవల సంకల్పానుగ్రహముచేత మనుష్యులకు మార్గము తెరువనియెడల, వారు ఆయన సన్నిధికి వచ్చుట అహంకారమే అగును. నీ సేవకునికి అని కీర్తనకారుడు చెప్పునప్పుడు, ఏదో ప్రత్యేకమైన దైవోక్తిచేత దేవుని కనికరము తనకు మాత్రమే వాగ్దానము చేయబడినట్లు దానిని ప్రత్యేకముగా తనకే అతడు హక్కుగా కోరుకొనుట లేదు; దేవుడు సంఘమంతటికిని వాగ్దానము చేసినదానిని అతడు తనకు అన్వయించుకొనుచున్నాడు; అట్లు చేయుట విశ్వాసమునకు ప్రత్యేకమైన పని; ఏలయనగా దేవుడు తన వాక్యములో సంబోధించువారిలో నేనును ఒకడనని, ఆయన వాగ్దానములు ఇతరులతో పాటు నాకును చెందినవని నేను నమ్మనియెడల, ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టుటకు నాకు ఎన్నడును ధైర్యము కలుగదు.

77. నీ కనికరములు నాకు కలుగనిమ్ము. ఈ వచనములో కీర్తనకారుడు ముందటి వచనములోని విన్నపమునే దాదాపుగా, కొంత భిన్నమైన మాటలతో, మరల చెప్పి స్థిరపరచుచున్నాడు. దేవుని కనికరము తనయెడల చూపబడుట ద్వారా తప్ప మరి ఏ విధముగాను తన దుఃఖము తొలగింపబడదనియు తన సంతోషము మరల కలుగదనియు అతడు ఇప్పుడే చెప్పినట్లు, దేవునితో సమాధానపడకుండ తాను జీవింపలేనని అతడు ఇప్పుడు నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాడు. దేవుడు తమతో సమాధానపడవలెనను చింతచేత ఏ మాత్రమును కదిలింపబడని లౌకికులనుండి, లేక దేవుడు తమమీద కోపపడుచున్నను నిర్భయముగా సుఖించుట మానని వారినుండి అతడు ఈ విధముగా తన్ను వేరుపరచుకొనుచున్నాడు. దేవుడు తనతో సమాధానపడెనని తాను ఎరుగువరకు తాను బ్రదికియుండియు మృతుడనే అనియు, అయితే దానికి భిన్నముగా, దేవుడు తన కనికరమును తనమీద ప్రకాశింపజేయునప్పుడెల్లను తాను మరణమునుండి జీవమునకు తిరిగి తేబడుదుననియు అతడు స్పష్టముగా చెప్పుచున్నాడు. ప్రసంగవశాత్తు, దేవుని తండ్రివంటి అనుగ్రహము యొక్క గురుతులు కొంతకాలము తనకు లేకుండ పోయెనని అతడు సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా అది తననుండి తొలగింపబడియుండనియెడల, అది తనయొద్దకు రావలెనని కోరుట అతనికి అనవసరమై యుండును. తాను వేడుకొనుచున్నదానిని పొందుటకు ఒక హేతువుగా, దేవుని ధర్మశాస్త్రము తనకు ఆనందమని అతడు నొక్కి చెప్పుచున్నాడు; లేనియెడల దేవుడు తనయెడల కనికరము చూపునని అతడు నిరీక్షింపజాలడు. అంతేకాక, దేవుని అనుగ్రహమునందు ఎంత శక్తి కలదో, తన ముఖ్యమైన ధన్యతను దానియందు మాత్రమే ఉంచుకొని, దేవునినుండి తమ్మును తాము వేరుపరచుకొను వారందరును దౌర్భాగ్యులును శాపగ్రస్తులునై యున్నారని దృఢముగా నమ్మువాడు తప్ప మరి ఏ మనుష్యుడును నిజముగా గ్రహింపడు; ఈ సత్యమును ప్రవక్త ధర్మశాస్త్రమునుండి నేర్చుకొనెను.

78. గర్విష్ఠులు సిగ్గుపడుదురు గాక. హెబ్రీ భాషలో భవిష్యత్కాలము తరచుగా ఆశీరర్థకముగా వాడబడునని మేము ఇదివరకే అనేకసార్లు గమనించవలసివచ్చెను; ఇక్కడ వలెనే — వారు సిగ్గుపడుదురు అనునది, వారు సిగ్గుపడుదురు గాక అను అర్థమునకు వాడబడినది. అయినను భావమును ఈ విధముగా వివరించుట అనుచితము కాదు: గర్విష్ఠులు నాయెడల దుర్మార్గముగా ప్రవర్తించి, నిర్హేతుకముగా నన్ను బాధించిరి గనుక, ప్రభువు వారికి తగిన ప్రతిఫలమిచ్చును. అయితే ఇది ఒక ప్రార్థన అని దాదాపు వ్యాఖ్యాతలందరును ఏకీభవించుచున్నారు గనుక, ఈ వచనము యొక్క అనువాదములో సాధారణముగా అంగీకరింపబడిన వివరణనుండి తొలగిపోవుటకు నాకు ఇష్టము లేదు; విశేషముగా ఈ మాటలు స్పష్టముగా దేవునికే సంబోధింపబడియున్నవి గనుక. దేవుడు తన శత్రువులకు శత్రువుగా నుండునని కీర్తనకారుడు నిరీక్షించుటకు గల హేతువును గమనించుట ముఖ్యము; అదేదనగా, వారు దుష్టత్వముతోను ద్వేషముతోను అతనిమీద పడిరి. నేను అబద్ధముగా అని అనువదించిన שקר sheker అను మాటను కొందరు నిర్హేతుకముగా అని అనువదించుచున్నారు; అయితే వారు ప్రవక్త భావములో సగము మాత్రమే పట్టుకొనినట్లు కనబడుచున్నది; ఏలయనగా నా అభిప్రాయములో ఈ మాట, దుష్టులు దావీదును నశింపజేయుటకు ప్రయత్నించిన యుక్తులకును కపటోపాయములకును అన్వయింపవలసియున్నది. దీనినుండి మనము గ్రహించునదేమనగా, దుష్టులచేత మనము అన్యాయముగా హింసింపబడునప్పుడెల్లను, సంరక్షణ నిమిత్తము నేరుగా దేవుని ఆశ్రయించుటకు మనము ఆహ్వానింపబడుచున్నాము. అదే సమయములో, వారి అహంకారమునుబట్టి కలవరపడుటకు మనకు ఏ కారణమును లేదని మనము బోధింపబడుచున్నాము; ఏలయనగా వారు తమకు ఎంత శక్తిని ఆరోపించుకొనినను, ఆయన వారి గర్వమును పడగొట్టి, వారికి అవమానము కలుగునట్లు దానిని నేలకు అణచివేయును; కాబట్టి వారు కలవరపడినవారై, విజయము పొందకముందే జయగీతము పాడుటకంటె హాస్యాస్పదమైనదేదియు లేదని ఇతరులకు బోధించుటకు ఒక దృష్టాంతముగా నుందురు. ఈ వచనము యొక్క రెండవ భాగములోని אשיח asiach అను క్రియాపదమును, నేను ధ్యానించెదను అని అనువదించినట్లే, నేను వివరించెదను అనియు అనువదింపవచ్చును; దాని భావమేమనగా, తాను విజయము పొందినప్పుడు, తాను అనుభవించిన దేవుని మంచితనమును అతడు ప్రకటించును. దేవుని కట్టడలను గూర్చి మాటలాడుట అనగా, ఆయన తన పరిశుద్ధులను ఎంత నమ్మకముగా కాపాడునో, ఎంత నిర్భయముగా వారిని విడిపించునో, వారికి జరిగిన అన్యాయములకు ఎంత న్యాయముగా ప్రతిదండన చేయునో ధర్మశాస్త్రమునుండి ప్రకటించుటయే.

79. నీయందు భయభక్తులు గలవారు నాతట్టు తిరుగుదురు గాక. ముందటి వచనముతో కలుపబడియున్న ఈ వచనములో, తాను పొందిన విమోచన భక్తులందరికిని సామాన్యమైన బోధను కలుగజేయునని కీర్తనకారుడు నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాడు. నా స్థితి కొంతకాలము నీతిమంతులను నిరుత్సాహపరచి, నా శత్రువుల అహంకారమును హెచ్చించియుండవచ్చును; అయితే ఇప్పుడు వారు ధైర్యము తెచ్చుకొని, ఈ సంతోషకరమైన దృశ్యమువైపు తమ కన్నులు త్రిప్పుదురు అని అతడు చెప్పినట్లున్నది. మరియు, నిజమైన విశ్వాసులను అతడు ప్రత్యేకపరచు రెండు గురుతులనుండి, యథార్థమైన భక్తి యొక్క స్వభావము ఎట్టిదో మనము నేర్చుకొందము. అతడు దేవుని యెడల భయమును, లేక భక్తిపూర్వకమైన గౌరవమును, మొదటి స్థానములో ఉంచుచున్నాడు; అయితే ఈ రెండు సంగతులు విడదీయరానంతగా కలిసియున్నవని మనకు బోధించుటకు అతడు వెంటనే దానితో దైవ సత్యము యొక్క జ్ఞానమును జతపరచుచున్నాడు. మూఢనమ్మకము గలవారు ఒక విధమైన దేవుని భయమును కనుపరచుదురు గాని, అది కేవలము ఒక వేషము మాత్రమే, అది త్వరగా అదృశ్యమైపోవును. అంతేకాక, వారు తమ స్వంత కల్పనలయందు వ్యర్థముగా ప్రయాసపడుదురు; ఏలయనగా తన ఆజ్ఞలకు విధేయతగా చేయబడు సేవలను తప్ప మరి ఏ సేవలను దేవుడు లెక్కింపడు. కావున నిజమైన భక్తియు దేవుని ఆరాధనయు విశ్వాసమునందే — ఆయన ఆజ్ఞాపించినదానిని నమ్ముటయందే — మూలము కలిగియున్నవి; కాబట్టి ఆయన బడిలో బోధింపబడినవాడు తప్ప మరి ఎవడును దేవుని సరిగా సేవింపలేడు.

80. నా హృదయము నీ కట్టడలయందు నిర్దోషమైనదై యుండును గాక. కొంతసేపటి క్రితము ఆరోగ్యకరమైన గ్రహింపుతో నింపబడవలెనని కోరిన అతడు, ఇప్పుడు అదే విధముగా హృదయము యొక్క యథార్థమైన అనురాగము కొరకు ప్రార్థించుచున్నాడు. అందరికిని తెలిసినట్లు, గ్రహింపును అనురాగములును మానవాత్మ యొక్క రెండు ముఖ్యమైన శక్తులు; తన గ్రహింపు వెలిగింపబడవలెననియు, అదే సమయములో తన హృదయము ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయత చూపునట్లు రూపింపబడవలెననియు అతడు విన్నవించునప్పుడు, ఆ రెండును చెడిపోయినవియు వక్రమైనవియునని అతడు స్పష్టముగా చూపుచున్నాడు. స్వేచ్ఛాచిత్తమును గూర్చి పోపు మతస్థులు వదరునదంతయు ఇది స్పష్టముగా ఖండించుచున్నది. తన చిత్తము బలహీనమైనది గనుక దేవుడు తనకు సహాయము చేయవలెనని ప్రవక్త ఇక్కడ ప్రార్థించుట మాత్రమే గాక, హృదయము యొక్క యథార్థత పరిశుద్ధాత్మ యొక్క వరమని అతడు ఏ షరతును లేకుండ సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. మరియు ధర్మశాస్త్రమును నిజముగా గైకొనుట దేనియందున్నదో ఈ మాటలచేత మనము బోధింపబడుచున్నాము. మనుష్యులలో అధికభాగము, బాహ్యమైన విధేయతచేత అజాగ్రత్తగా తమ జీవితమును దైవ ధర్మశాస్త్రము ప్రకారము రూపించుకొనిన తరువాత, తమకు ఏ కొదువయు లేదని తలంచుదురు. అయితే హృదయ యథార్థతనుండి పుట్టు సేవ తప్ప మరి ఏ సేవయు దేవునికి అంగీకారము కాదని పరిశుద్ధాత్మ ఇక్కడ ప్రకటించుచున్నాడు. నిర్దోషమైన అని అనువదింపబడిన תמים thamim అను మాటను గూర్చి, నిర్దోషమైన హృదయము ద్విమనస్కమైన లేక కపటమైన హృదయమునకు విరుద్ధముగా ఉంచబడినదని మేము ఇతర చోట్ల చెప్పియున్నాము. వేషము లేనివారును దేవునికి నిర్మలమైన హృదయమును అర్పించువారును ఆయనకు తమ్మును తాము నిజముగా సమర్పించుకొనుచున్నారని ప్రవక్త చెప్పినట్లున్నది. నేను సిగ్గుపడకుండునట్లు అని చేర్చబడినప్పుడు, దేవుని కృపను తిరస్కరించి తమ స్వంత బలముమీద ఆనుకొను గర్విష్ఠులందరికిని, కొంతకాలము రంగురంగుల వేషములతో తమ్మును తాము ప్రదర్శించుకొను వేషధారులందరికిని ఇదే నిస్సందేహమైన అంతము అని సూచింపబడుచున్నది. కావున సారాంశమేమనగా, దేవుడు తన ఆత్మచేత మనలను పరిపాలించి, మన హృదయములు ఆయన కట్టడలయందు నిర్దోషముగా నుండునట్లు మన విధిని నెరవేర్చుటయందు మనలను నిలుపనియెడల, మన అవమానము కొంతకాలము దాగియున్నను, అవును, మనుష్యులందరు మనలను పొగడి మనలను బహుగా ఘనపరచినను, చివరకు మనము అపకీర్తిలోను అవమానములోను పడకుండ తప్పించుకొనలేము.

కీర్తన 119:81-88

כ81. నీ రక్షణ కొరకు నా ప్రాణము సొమ్మసిల్లుచున్నది; నీ వాక్యము కొరకు నేను కనిపెట్టుచున్నాను. כ82. నీ వాగ్దానము కొరకు కనిపెట్టుటచేత నా కన్నులు క్షీణించెను; నీవు నన్నెప్పుడు ఆదరించెదవు? అని నేను అనుచున్నాను. כ83. నేను పొగలో పెట్టిన సిద్దెవలె అయితిని; అయినను నీ కట్టడలను నేను మరువలేదు. כ84. నీ సేవకుని దినములు ఎన్ని? నన్ను హింసించువారికి నీవు ఎప్పుడు తీర్పు తీర్చెదవు? כ85. గర్విష్ఠులు నాకొరకు గుంటలు త్రవ్విరి; అది నీ ధర్మశాస్త్రము ప్రకారమైనది కాదు. כ86. నీ ఆజ్ఞలన్నియు సత్యములు; వారు కపటముగా నన్ను హింసించుచున్నారు; కాబట్టి నీవు నాకు సహాయము చేయుము. כ87. వారు నన్ను భూమిమీద దాదాపు నిర్మూలము చేసిరి; అయినను నీ కట్టడలను నేను విడువలేదు. כ88. నీ మంచితనము చొప్పున నన్ను బ్రదికింపుము; అప్పుడు నీ నోటి శాసనమును నేను గైకొందును.

81. నీ రక్షణ కొరకు నా ప్రాణము సొమ్మసిల్లుచున్నది. తాను ఎడతెగని దుఃఖముచేత అలసిపోయినను, తన ఆపదలకు ఏ ముగింపును కనబడకపోయినను, శ్రమయు అలసటయు తన మనస్సుమీద ఎంత నిరుత్సాహకరమైన ప్రభావమును కలిగింపలేదనగా, తాను ఎల్లప్పుడును దేవునియందు నమ్మికతో ఆనుకొనకుండ అవి అడ్డగింపలేదని కీర్తనకారుడు సూచించుచున్నాడు. భావమును మరి స్పష్టముగా బయలుపరచుటకు, మనము రెండవ భాగముతో ఆరంభింపవలెను; అది స్పష్టముగా వివరణ రూపముగా చేర్చబడినది. అక్కడ అతడు తాను దేవునియందు నమ్మికయుంచుచున్నానని నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాడు; ఇదే అన్నిటికిని పునాది. అయితే తన నమ్మిక యొక్క జయింపశక్యముకాని స్థిరత్వమును వ్యక్తపరచ నుద్దేశించి, ఇతరులు దేని క్రింద కూలిపోవుదురో ఆ కష్టములన్నిటిని తాను ఓర్పుతో సహించితినని అతడు మనకు చెప్పుచున్నాడు. కొందరు దేవుని వాగ్దానములను మిక్కిలి ఆసక్తితో హత్తుకొనుట మనము చూచుచున్నాము; అయితే వారి ఉత్సాహము కొద్దికాలములోనే అదృశ్యమైపోవును, లేక కనీసము ప్రతికూలతచేత ఆరిపోవును. దావీదు విషయము దానికి చాలా భిన్నముగా నుండెను. సొమ్మసిల్లుట, లేక క్షీణించుట అని అర్థమిచ్చు כלה kalah అను క్రియాపదము మొదటి చూపులో వేరొక భావమును తెలుపునట్లు కనబడుచున్నది. అయితే ప్రవక్త ఇతర స్థలములలో వలెనే ఈ వాక్యభాగములో కూడ, సొమ్మసిల్లుట అనుమాటచేత ఆ ఓర్పును సూచించుచున్నాడు; సమస్త బలమును కోల్పోయి అప్పటికే మృతులైనట్లు కనబడువారు ఆ ఓర్పును ఇంకను పెంచుకొనుచుందురు; అది వారి హృదయములలో రహస్యమైన, వచింపశక్యముకాని మూలుగులను పుట్టించును. కావున ఈ సొమ్మసిల్లుట, దీర్ఘమైన ఆలస్యమును సహింపలేనివారి సుకుమారత్వమునకు విరుద్ధముగా ఉంచబడినది.

82. నీ వాక్యము కొరకు కనిపెట్టుటచేత నా కన్నులు క్షీణించెను. ఈ వచనము ముందటి వచనమునకు చాలా సమానముగా నున్నది — ఇంతకుముందు ప్రాణమును గూర్చి చెప్పబడినదానిని ఇది కన్నులకు అన్వయించుచున్నది. ఒకే భేదమేమనగా, రక్షణ కొరకు లేక సహాయము కొరకు ఆశపడుటకు బదులుగా, దేవుని వాక్యము కొరకు లేక వాగ్దానము కొరకు ఆశపడుట అను మాట ఇక్కడ వాడబడినది; ఏలయనగా రక్షణ ఒక క్రియ, అని దానిని అందురు; అనగా అది వాస్తవ ఫలితమునందున్నది; అయితే వాగ్దానము మనలను నిరీక్షణలో వ్రేలాడునట్లు చేయును. దేవుడు తాను వాగ్దానము చేసినదానిని ఒక్కసారిగా బహిరంగముగా నెరవేర్చకపోవచ్చును; అట్టి స్థితిలో, ఆయన తన వాక్యమునందు మాత్రమే మనకు సహాయమును వాగ్దానము చేయుచున్నాడు గనుక, ఆయన వాక్యముమీద మనము ఆనుకొనుట ద్వారా తప్ప సహాయము కొరకు నిరీక్షించుటకు మరి ఏ మార్గమును లేదు. కావున దేవుడు అనుగ్రహించు సహాయమునకు వాక్యము క్రమములో ముందుగా వచ్చును గనుక, లేక మరి సరిగా చెప్పవలెనంటే, ఆ సహాయము మన దృష్టికి కనుపరచబడు విధానము అదే గనుక, రక్షణ కొరకు నిట్టూర్చుచున్న ప్రవక్త, తన దృష్టి తప్పిపోవువరకు తన కన్నులను దైవ వాక్యముమీద నిలిపియుంచితినని చాలా సమంజసముగా ప్రకటించుచున్నాడు. శరీర బలహీనతలో, మనము సొమ్మసిల్లి సమస్త శక్తిని కోల్పోయినప్పుడు, దేవుని సహాయము మనకు మరుగైయున్నప్పుడు సహితము సహాయము కొరకు ఆయనను ఆశ్రయించుటయందు కనబడు ఓర్పు యొక్క ఆశ్చర్యకరమైన, నమ్మశక్యముకాని శక్తి ఇక్కడ మనకు కనుపరచబడుచున్నది. సంక్షేపముగా, తాను మిక్కిలి సుకుమారుడనియు పిరికి హృదయము గలవాడనియు ఎవరును తలంపకుండునట్లు, తన సొమ్మసిల్లుట నిర్హేతుకమైనది కాదని ప్రవక్త సూచించుచున్నాడు. నీవు నన్నెప్పుడు ఆదరించెదవు? అని దేవుని అడుగుటయందు, తాను దీర్ఘకాలము విసర్జింపబడినవానివలెను విడువబడినవానివలెను ఉంటినని అతడు తగినంత స్పష్టముగా చూపుచున్నాడు.

83. నేను పొగలో పెట్టిన సిద్దెవలె అయితిని. కొరకు అని అనువదింపబడిన כי ki అను అవ్యయమును, అనుచితము కాకుండ, ఎప్పుడు అను కాలవాచక క్రియావిశేషణముగా కూడ గ్రహింపవచ్చును; అప్పుడు ఈ వచనమును ఒకే సంబంధిత వాక్యముగా ఇట్లు చదువవచ్చును: ఎండిపోయిన సిద్దెవలె నేనున్నప్పుడు సహితము, నీ ధర్మశాస్త్రమును నేను మరువలేదు. తాను కఠినమైన శోధనలచేత పరీక్షింపబడి, మర్మస్థానమువరకు గాయపరచబడినను, దేవుని భయమునుండి తొలగింపబడలేదని మనకు బోధించుటయే కీర్తనకారుని స్పష్టమైన ఉద్దేశము. తన్ను తాను సిద్దెతో లేక తిత్తితో పోల్చుకొనుటయందు, ప్రతికూలతల ఎడతెగని వేడిమిచేత తాను ఎండిపోయినవానివలె ఉంటినని అతడు సూచించుచున్నాడు. ముడుతలు పడిన సిద్దెవలె దాదాపు ఎండిపోవునంతటి దౌర్భాగ్యమునకును కృశత్వమునకును అతనిని తెచ్చిన దుఃఖము మిక్కిలి తీవ్రమైనదై యుండవలెనని దీనినుండి మనము నేర్చుకొనుచున్నాము. అయితే అతడు తన శ్రమ యొక్క తీవ్రతను మాత్రమే గాక, దాని దీర్ఘకాల స్వభావమును కూడ — తాను మెల్లని అగ్నియందువలె యాతనపెట్టబడితినని — సూచింప నుద్దేశించుచున్నట్లు కనబడుచున్నది ("Comme a petit feu." — ఫ్రెంచి. ("మెల్లని అగ్నియందువలె.")); వేడిమినుండి పుట్టు పొగ తిత్తులను మెల్లమెల్లగా ఎండబెట్టునట్లే. దేవుని వాక్యముచేత ఆదుకొనబడియుండనియెడల, వాటి దీర్ఘమైన, సాగుచుండు స్వభావముచేతనే అతనిని నూరుసార్లు క్షీణింపజేయగల దుఃఖముల దీర్ఘమైన పరంపరను ప్రవక్త అనుభవించెను. సంక్షేపముగా, మనము అతి లోతైన శ్రమలలో ముంచబడినను, దేవునికి మనలను మనము లోపరచుకొనుట మానకుండుట నిజమైన భక్తికి యథార్థమైన రుజువు. (యూదులలోను తూర్పు దేశములలోని ఇతర జనములలోను సిద్దెలు మేకల చర్మములతో గాని మేకపిల్లల చర్మములతో గాని చేయబడుచుండెను; నేటికిని తూర్పు జనములలో ఆ ఆచారము కలదు. జంతువును చంపినప్పుడు, వారు దాని కాళ్లను తలను కోసివేసి, కడుపును తెరువకుండ ఆ విధముగానే దానిని చర్మములోనుండి బయటికి లాగుదురు. తరువాత కాళ్లు కోయబడిన స్థలములను తోకను కుట్టివేసి, దానిని నింపినప్పుడు మెడచుట్టు కట్టుదురు. ఈ సిద్దెలలో నీళ్లు, పాలు, ఇతర ద్రవపదార్థములు మాత్రమే గాక, దూరమునకు తీసికొనిపోవలసిన ప్రతి వస్తువును — ఎండినదైనను ద్రవమైనను — ఉంచుచుండిరి. నిస్సందేహముగా ఇక్కడ ఈ మేకచర్మపు పాత్రలే సూచింపబడుచున్నవి. ఆసియా గ్రామీణులు వాటిని పైకప్పునుండి వ్రేలాడదీయుటకును, తమ గుడారముల లేక దీనమైన నివాసముల గోడలకు తగిలించుటకును అలవాటుపడియున్నారు; అక్కడ అవి త్వరలోనే పొగచేత పూర్తిగా నల్లబడును; ఏలయనగా వారి నివాసములలో పొగగొట్టములు అరుదుగా ఉండును, పొగ పైకప్పులోని ఒక రంధ్రముగుండా గాని ద్వారముగుండా గాని మాత్రమే బయటికి పోగలదు గనుక, అగ్ని రాజబెట్టినప్పుడెల్లను ఆ గది వెంటనే దట్టమైన పొగతో నిండిపోవును. కావున ఇక్కడి సూచన ముఖ్యముగా పొగలో వ్రేలాడుటచేత సిద్దెకు కలుగు నలుపును గూర్చినదని కొందరు తలంచుచున్నారు; మన ఆంగ్ల బైబిలు అనువాదకులు దీనికి సమాంతరముగా అంచులో యోబు 30:30ను సూచించుటచేత, దుఃఖముచేత తన ముఖమునకు కలిగిన నలుపును కీర్తనకారుడు సూచించుచున్నాడని తలంచినట్లు కనబడుచున్నది. "అయితే," అని హార్మర్ అనుచున్నాడు, "ఇదే అతని తలంపు అంతయు అని తలంచుట కష్టము. అట్టి సందర్భములో, తోలు సిద్దె యొక్క నలుపును గూర్చి గాక, యోవేలు ప్రవక్త (యోవేలు 2:6) చెప్పుచున్నాడని తలంపబడుచున్నట్లు, కుండ యొక్క నలుపును గూర్చి అతడు మాటలాడియుండడా?" — హార్మర్ యొక్క పరిశీలనలు, సంపుటి 1, పుట 218. అట్టి సిద్దెలు ఒక అరబీయుని పొగనిండిన గుడారములో వ్రేలాడదీయబడినప్పుడు, వాటిలో ద్రవపదార్థములు లేనియెడల, లేక వాటిలో ఉంచబడిన ఘనపదార్థములచేత అవి పూర్తిగా నిండియుండనియెడల, అవి ఎండిపోయి, కుంచించుకొని, ముడుతలు పడును; వాటి నలుపునకే గాక దీనికి కూడ కీర్తనకారుడు సూచించుచుండవచ్చును. దీర్ఘకాలము సాగు శారీరక వ్యాధియు మానసిక వేదనయు మానవ దేహములో ఇటువంటి మార్పునే కలిగించి, దాని సహజమైన తేమను ఎండింపజేయుటచేత దాని సౌందర్యమును బలమును నాశనము చేయును. ఇట్టి అల్పమైన సిద్దెలకును రాజుల నగరులలో వాడబడుచుండిన బంగారు వెండి విలువైన పాత్రలకును మధ్య ఒక వ్యత్యాసము ఇక్కడ కలదని కూడ తలంపబడినది. "నేను రాజాస్థానములో నివసించినప్పుడు నేనున్న స్థితికిని, నా ప్రవాస స్థితిలోని నా రూపమునకును ఉన్న భేదము, ఒక నగరులోని బంగారు వెండి పాత్రలకును, నేను ఇప్పుడు నివసింపవలసివచ్చిన ఒక పేద అరబీయుని గుడారములోని పొగబారిన చర్మపు సిద్దెలకును ఉన్న భేదమువంటిది." — అదే గ్రంథము, మరియు ప్యాక్స్టన్ యొక్క వివరణలు, సంపుటి 2, పుటలు 409, 410.)

84. నీ సేవకుని దినములు ఎన్ని? మొదలైనవి. కొందరు ఈ రెండు భాగములను వేరువేరుగా చదువుచున్నారు; మొదటిది ఇతర కీర్తనలలోను, మరి తరచుగా యోబు గ్రంథములోను కనబడునట్టి, మానవ జీవితము యొక్క అల్పకాలమును గూర్చిన సాధారణమైన విలాపమైనట్లును, తరువాత, వారి అభిప్రాయములో, దేవుడు తన శత్రువులమీద ప్రతిదండన చేయవలెనని కీర్తనకారుడు చేయు ప్రత్యేకమైన ప్రార్థన వచ్చుచున్నట్లును వారు చదువుచున్నారు. అయితే ఈ రెండు భాగములను కలిపి, రెండిటిని దావీదు శ్రమలకే పరిమితము చేయుటను నేను మేలుగా ఎంచుచున్నాను; ప్రభువా, నీ సేవకుని భక్తిహీనుల ఇష్టమునకు అప్పగించుటకు నీవు ఎంతకాలము నిర్ణయించితివి? వారి క్రూరత్వమునకును దౌర్జన్యమునకును విరోధముగా నిలిచి, వారిమీద ప్రతిదండన చేయుటకు నీవు ఎప్పుడు లేచెదవు? అని చెప్పబడినట్లు. లేఖనములు తరచుగా దినములు అను మాటను ఈ అర్థములో వాడుచున్నవి; ఉదాహరణకు, "ఐగుప్తు దినము," యెహెజ్కేలు 30:9; "బబులోను దినములు," మరియు "యెరూషలేము దినము," కీర్తనలు 137:7; ఇతర స్థలములలో ఈ మాట "దర్శన దినము" అని పిలువబడుచున్నది, యెషయా 10:3. బహువచనమును వాడుటచేత ఒక నిర్ణీతమైన కాలభాగము సూచింపబడుచున్నది; అది ఇతర స్థలములలో "కూలివాని దినములతో" పోల్చబడుచున్నది, యోబు 14:6; యెషయా 16:14. కావున కీర్తనకారుడు మనుష్యుని క్షణికమైన జీవితమును గూర్చి సాధారణముగా విలపించుట లేదు; ఈ లోకములో తన పోరాట స్థితి యొక్క కాలము మిక్కిలి దీర్ఘముగా సాగదీయబడెనని అతడు ఫిర్యాదు చేయుచున్నాడు; కావున అది ముగింపునకు తేబడవలెనని అతడు సహజముగానే కోరుచున్నాడు. తన శ్రమను గూర్చి దేవునితో వాదించుటయందు అతడు మొండితనముతో గాని సణుగు స్వభావముతో గాని అట్లు చేయుట లేదు; అయినను తాను ఎంతకాలము శ్రమపడవలసియుండునో అడుగుటయందు, తనకు సహాయము చేయుటకు ఆలస్యము చేయవద్దని అతడు దీనముగా దేవుని ప్రార్థించుచున్నాడు. ప్రతిదండన చేయుటకు ప్రార్థనచేత ఆయనను ప్రేరేపించుటను గూర్చి, ఏ అర్థములో అట్టి మనవి చేయుట అతనికి న్యాయమైనదో మనము ఇతర చోట్ల చూచియున్నాము; అదేదనగా, తాను చూడగోరిన ప్రతిదండన దేవునికి సరిగా తగినదై యుండెను. తాను నిర్మలమైన, కలవరములేని ఆసక్తితో దేవుని తీర్పును కోరునట్లు, అతడు శరీరము యొక్క సమస్త భ్రష్ట అనురాగములను విసర్జించెనని నిశ్చయము. అయినను ఈ వాక్యభాగములో, తన విరోధులను నాశనమునకు తీర్పుతీర్చకుండ, తనకు చేయబడిన అన్యాయములనుండి దేవుని హస్తముచేత విడిపింపబడవలెనని మాత్రమే అతడు సాధారణముగా కోరుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు తన్ను కాపాడుటకు ప్రత్యక్షమైనయెడల అతడు పూర్తిగా తృప్తిపడెను.

85. గర్విష్ఠులు నాకొరకు గుంటలు త్రవ్విరి. తన శత్రువుల మోసములచేతను కపటోపాయములచేతను తాను చుట్టుముట్టబడితినని అతడు ఫిర్యాదు చేయుచున్నాడు; వారు బహిరంగమైన బలముచేతను ఖడ్గము యొక్క హింసచేతను నాకు హాని చేయ ప్రయత్నించుట మాత్రమే గాక, ఉరులచేతను రహస్యమైన యుక్తులచేతను ద్వేషముతో నన్ను నశింపజేయుటకు కూడ వెదకిరి అని అతడు చెప్పినట్లున్నది. ("זדים గర్విష్ఠులు. లేఖనములోని అనేక ఇతర భాగములలో వలెనే, ఇక్కడ కూడ గర్విష్ఠులు అనగా ధర్మవిరోధులైన దుష్టులు. కావున సెప్టువజింట్ అనువాదము παράνομοι అని ఉన్నది; వల్గేట్, Iniqui. అనేకులు, ఉదాహరణకు అమిరాల్డస్, אשר అను సంబంధవాచక సర్వనామమును שיחות గుంటలు అను మాటకు అన్వయించుచున్నారు; అతడు ఈ వచనము యొక్క చివరి భాగమును ఇట్లు వివరించుచున్నాడు: 'At retia illa, cum lege tua directe pugnant.' ('అయితే ఆ వలలు నీ ధర్మశాస్త్రముతో నేరుగా పోరాడుచున్నవి.') మరికొందరు זדיש ను పూర్వపదముగా చేసి, రెండవ అర్ధభాగమును దానిని వర్ణించునదిగా ఎంచుచున్నారు. నీ ధర్మశాస్త్రము ప్రకారము ప్రవర్తింపని గర్విష్ఠులు నాకొరకు గుంటలు త్రవ్విరి. ఈ రెండవ వివరణ ప్రకారము భావము మరి స్పష్టముగా నున్నది; ఏలయనగా దేవుని ధర్మశాస్త్రము ప్రకారమైన గుంటలు త్రవ్వబడవచ్చునన్నట్లు, దేవుని ధర్మశాస్త్రము ప్రకారము కాని 'గుంటలు త్రవ్వుట' అను వాక్యాంశము యొక్క బలమేదో ఎవరికిని కనబడదు." — ఫిలిప్స్.) అది నీ ధర్మశాస్త్రము ప్రకారమైనది కాదు అను అదనపు భాగము, దేవుని తన కనికరమును చూపుటకు ప్రేరేపించుటకై ఒక హేతువుగా చేర్చబడినది; ఏలయనగా తన సేవకుల క్షేమముమీద చేయబడు ప్రయత్నములు తన స్వంత ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించుటతో కూడియున్నవని ఆయన చూచునప్పుడు, వారికి సహాయము చేయుటకు ఆయన మరి ఎక్కువగా మొగ్గుచూపును. అదే సమయములో కీర్తనకారుడు తన స్వంత నిర్దోషత్వమునకు ఒక రుజువును అందించుచున్నాడు; వారి చేతులనుండి అట్టి వ్యవహారమును పొందుటకు తాను అర్హుడను కానని, వారు ఏమి చేసినను, తాను మాత్రము ఓర్పుతో తన్ను తాను అదుపులో ఉంచుకొని, దైవ ధర్మశాస్త్రమునకు విరుద్ధమని తాను ఎరిగిన దేనిని చేయ ప్రయత్నింపలేదని అతడు సూచించుచున్నాడు.

86. నీ ఆజ్ఞలన్నియు సత్యములు. తాను ఏయే విధములుగా శ్రమపరచబడినను, తన మనస్సు నానావిధమైన ఉపాయములచేత చెదిరిపోలేదనియు, ఏలయనగా దేవుని వాక్యమును నమ్ముకొనినవాడై తాను ఆయన సహాయమును గూర్చి ఎన్నడును సందేహింపలేదనియు ఈ వచనములో అతడు మరల స్థిరపరచుచున్నాడు. మొదటిగా, సమస్త దాడులను త్రిప్పికొట్టుటకు తన్ను ఆయుధధారిగా చేసిన తలంపు ఇదే అని అతడు మనకు చెప్పుచున్నాడు: విశ్వాసులు దేవుని నాయకత్వము క్రింద జయప్రదమైన యుద్ధము చేయుచున్నారు; ఏలయనగా వారు ఆయన వాక్యమునుండి నిరీక్షించు రక్షణ సంపూర్ణముగా నిశ్చయమైనది. ఈ కారణముచేత అతడు దేవుని ఆజ్ఞలు సత్యములని ప్రకటించుచున్నాడు; ఈ స్తుతివాక్యముచేత, దేవుని వాక్యముమీద ఆనుకొనువారు సమస్త అపాయమునకు అతీతులై యున్నారని అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు; మరియు అట్టి ఆధారము మన ధైర్యమును ఎల్లప్పుడును నిలువబెట్టగలదను సత్యమును అతడు స్థాపించుచున్నాడు. రెండవదిగా, అతడు ఇంతకుముందు ప్రకటించినట్లే, తన శత్రువుల ద్రోహమును గూర్చి ఫిర్యాదు చేయుచున్నాడు. ఇక్కడ שקר sheker అను మాట మరల చెప్పబడినది; దానిచేత వారు న్యాయమును ఏ మాత్రమును లక్ష్యపెట్టలేదని అతడు భావించుచున్నాడు. ఈ తలంపునుండి కూడ అతడు విమోచన నిరీక్షణను పెంచుకొనుటకు నడిపింపబడెను; ఏలయనగా అన్యాయముగా అణచివేయబడిన దీనులకును శ్రమనొందువారికిని సహాయము చేయుట దేవుని ప్రత్యేకమైన కార్యము.

87. భూమిమీద వారు నన్ను దాదాపు నిర్మూలము చేసిరి. తాను కొంచెముసేపటి క్రిందట చెప్పినదానినే అతడు కొంత భిన్నమైన మాటలతో మరల చెప్పుచున్నాడు; అదేదనగా, తాను తీవ్రముగా శోధింపబడినను, నిజమైన భక్తిని విడిచిపెట్టలేదు గనుక తన స్థానమును విడువక నిలిచియుంటినని చెప్పుచున్నాడు. సంపూర్ణులైనవారికి ఈ సంగతిని ఒక్కసారి ప్రకటించుట చాలును; అయితే మన స్వంత బలహీనతను మనము జ్ఞాపకము చేసికొనినయెడల, ఇది మాటిమాటికి చెప్పబడుటకు అయోగ్యమైనది కాదని మనము వెంటనే ఒప్పుకొందుము. మనము మిక్కిలి తీవ్రమైన పోరాటములచేత కుదిలింపబడునప్పుడు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును మరచిపోవుట మాత్రమే కాదు, అధికసంఖ్యాకులు పోరాటములో ప్రవేశింపకముందే ధైర్యము కోల్పోవుదురు. ఈ హేతువుచేత ప్రవక్త యొక్క ఈ ఆశ్చర్యకరమైన బలము మరి విశేషముగా గమనింపదగినది; అతడు దాదాపు మరణస్థితికి తేబడినను, ధర్మశాస్త్రమును ఎడతెగక ధ్యానించుటచేత తన ధైర్యమును తిరిగి ఉజ్జీవింపజేసికొనుట ఎన్నడును మానలేదు. మరియు భూమిమీదనే తన శత్రువులు తనను దాదాపు నిర్మూలము చేసిరని అతడు చేర్చుట వ్యర్థము కాదు; దీనిచేత, ఈ లోకములో మరణభయములు అన్నివైపులనుండి తనకు ఎదురైనప్పుడు, తాను తన మనస్సును లోకమునకు పైగా లేవనెత్తితినను భావమును అతడు తెలియజేయుచున్నాడు. విశ్వాసము పరలోకమువరకు అందినయెడల, నిరాశలోనుండి పైకి లేచుట సులభమైన సంగతియగును.

88. నీ కృపచొప్పున నన్ను బ్రదికింపుము. ఈ వచనములో క్రొత్తదేమియు లేదు. దాని ఆరంభములో దావీదు తన జీవము దేవుని కనికరముమీద ఆధారపడియున్నట్టు వర్ణించుచున్నాడు; తాను మానవ దుర్బలతను ఎరిగియుండుట మాత్రమే గాక, తాను అనుదినము నానావిధములుగా మరణమునకు గురియైయుండుట చూచెను గనుక, లేక మరి సరిగా చెప్పవలెనంటే, దేవుని శక్తి తననుండి తీసివేయబడినయెడల తాను చచ్చినవానివలె నేలకూలుదునని అతడు నిశ్చయముగా ఎరిగియుండెను గనుక అట్లు వర్ణించుచున్నాడు. తరువాత, తాను మరల జీవమునకు పునరుద్ధరింపబడినప్పుడు కృతఘ్నుడుగా ఉండక, దీనిని దేవుని యొద్దనుండి వచ్చిన ఆశీర్వాదముగా తగిన రీతిగా ఒప్పుకొందుననియు, అదియు నాలుకతో మాత్రమే గాక తన జీవితమంతటియందును ఒప్పుకొందుననియు అతడు ప్రమాణము చేయుచున్నాడు. దేవుడు మనకు సహాయము చేసి అపాయములనుండి మనలను విడిపించు వివిధ సందర్భములు అన్నియు అన్ని క్రొత్త జీవితములవంటివి గనుక, ఈ లోకములో మనకు అదనముగా అనుగ్రహింపబడు కాలమంతటిని ఆయన సేవకు సమర్పించుట న్యాయమే. ధర్మశాస్త్రము దేవుని నోటి శాసనము అని పిలువబడినప్పుడు, ఈ ప్రశంసచేత దాని అధికారము అతి స్పష్టముగా స్థాపింపబడుచున్నది.

కీర్తన 119:89-96

ל89. యెహోవా! నీ వాక్యము పరలోకమందు నిత్యము నిలిచియుండును.ל90. నీ సత్యము తరతరములుండును: నీవు భూమిని స్థాపించితివి, అది నిలిచియున్నది.ל91. నీ న్యాయవిధులచేత అవి నేటివరకు నిలుచుచున్నవి; ఏలయనగా అన్నియు నీ సేవకులే.ל92. నీ ధర్మశాస్త్రము నాకు సంతోషముగా ఉండనియెడల, నా శ్రమలో నేను అప్పుడే నశించియుందును.ל93. నీ కట్టడలను నేనెన్నడును మరువను, ఏలయనగా వాటిద్వారా నీవు నన్ను బ్రదికించితివి.ל94. నేను నీవాడను, నన్ను రక్షింపుము; ఏలయనగా నేను నీ కట్టడలను వెదకియున్నాను.ל95. నన్ను నశింపజేయవలెనని దుష్టులు నాకొరకు పొంచియున్నారు: అయితే నేను నీ శాసనములను తలపోయుచున్నాను.ל96. సమస్త సంపూర్ణతయందును నేను అంతమును చూచియున్నాను: నీ ఆజ్ఞ మిక్కిలి విశాలమైనది.

89. యెహోవా! నీ వాక్యము నిత్యము నిలిచియుండును. దావీదు దేవుని సత్యమునకు రుజువుగా ఆకాశముల స్థిరత్వమును చూపించుచున్నాడో అన్నట్టు అనేకులు ఈ వచనమును వివరించుచున్నారు. వారి అభిప్రాయము చొప్పున, ఆకాశములు ఎడతెగక ఒకే స్థితిలో నిలిచియుండుటచేత దేవుడు సత్యవంతుడని రుజువగుచున్నాడని దీని భావము. మరికొందరు, దేవుని సత్యము ఆకాశముల స్థితికంటె మరి నిశ్చయమైనదని, ఇంకను బలవంతముగా లాగిన వ్యాఖ్యానమును ఇచ్చుచున్నారు. అయితే ప్రవక్త చాలా భిన్నమైన భావమును తెలియజేయ నుద్దేశించెనని నాకు తోచుచున్నది. భూమిమీద స్థిరమైనదేదియు దీర్ఘకాలము నిలుచునదేదియు మనకు కనబడదు గనుక, మన మనస్సులు తమ లంగరును పరలోకమందు నిలుపుకొనునట్లు అతడు వాటిని పరలోకమునకు లేవనెత్తుచున్నాడు. లోకము యొక్క క్రమమంతయు దేవుని వాక్యము యొక్క — అతి సత్యమైన ఆ వాక్యము యొక్క — స్థిరత్వమునకు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నదని, అనేక ఇతర స్థలములలో చెప్పినట్లు దావీదు ఇక్కడను నిస్సందేహముగా చెప్పియుండవచ్చును. అయితే నానావిధములైన అక్రమములు ప్రబలుచున్న లోకము యొక్క స్థితిమీద భక్తులు దేవుని సత్యము యొక్క రుజువును ఆధారము చేసికొనినయెడల వారి మనస్సులు సందేహములో వ్రేలాడునేమో అని భయపడుటకు హేతువున్నది గనుక, దేవుని సత్యమును పరలోకమందు ఉంచుటచేత, ఏ మార్పులకును లోబడని నివాసమును అతడు దానికి నియమించుచున్నాడు. కావున ఈ లోకములో తన కంటికి కనబడు నానావిధములైన మార్పులనుబట్టి ఎవడును దేవుని వాక్యమును అంచనావేయకుండునట్లు, పరలోకము మౌనముగా భూమికి ఎదురుగా ఉంచబడుచున్నది. దేవుని వాక్యములో భద్రపరచబడియున్న మన రక్షణ, భూసంబంధమైనవన్నియు మార్పునకు లోబడియున్నట్లు మార్పునకు లోబడియుండక, సురక్షితమైన ప్రశాంతమైన రేవులో లంగరు వేయబడియున్నదని చెప్పినట్టున్నది. ఇదే సత్యమును యెషయా ప్రవక్త కొంత భిన్నమైన మాటలతో బోధించుచున్నాడు: "సర్వశరీరులు గడ్డివంటివారు, వారి అందమంతయు పొలములోని పువ్వువలె నున్నది," (యెషయా 40:6.)

ఇది వాల్ఫోర్డ్ ఇచ్చిన వివరణ. అతని అనువాదము ఇది — "యెహోవా! నీ వాక్యము పరలోకమందు నిత్యము స్థిరపరచబడియున్నది." దీనిమీద అతడు ఇట్లు వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు: "ఈ మాటల ఉద్దేశము ఏమాత్రమును స్పష్టమైనది కాదు, మరియు వ్యాఖ్యాతలు తమ వివరణలలో చాలా భేదించుచున్నారు. పూర్తిగా తృప్తికరమైన ఏ వివరణయు నాకు కనబడలేదు; కావున నిజమైన భావముగా నాకు తోచుదానిని ఇచ్చెదను. సాధారణముగా కీర్తనకారుని ఉద్దేశము దేవుని వాక్యము యొక్క మార్పులేనితనమును కొనియాడుటయే: ఆయన పలుకునదంతయు నిశ్చయమైనది. ఈ సిద్ధాంతమును విశదపరచుటకు అతడు ఆకాశముల యొక్కయు భూమి యొక్కయు సృష్టిని సూచించుచున్నాడు; అవి రెండును దేవుని వాక్యముచేతనే నిర్మింపబడినవి, — 'ఆయన సెలవియ్యగా అది కలిగెను.' ఆ వాక్యము యొక్క శక్తిచేత ఈ మహా సృష్టములు సమస్త యుగములందును నిలిచియున్నవి; కాబట్టి దేవుని వాక్యము పరలోకమందును భూమిమీదను స్థిరపరచబడి ప్రదర్శింపబడుచున్నది. ధర్మశాస్త్రము యొక్క సమస్త విధులను కట్టడలను, కనికరపు నిబంధన యొక్క సమస్త వాగ్దానములను పలికినది ఆ వాక్యమే గనుక, ఈ విధుల యొక్కయు వాగ్దానముల యొక్కయు మార్పులేనితనము, భౌతిక శక్తి సామర్థ్యముల యొక్క ఈ దృష్టాంతములన్నియు నిత్యము కాపాడబడుటచేత ధ్రువపరచబడి ప్రత్యక్షపరచబడుచున్నది."

అపొస్తలుడైన పేతురు చేసిన వివరణచొప్పున (1 పేతురు 1:24), రక్షణ యొక్క నిశ్చయతను వాక్యములోనే వెదకవలెననియు, కావున తమ మనస్సులను లోకముమీద నిలుపుకొనువారు తప్పు చేయుచున్నారనియు అతని భావము; ఏలయనగా దేవుని వాక్యము యొక్క స్థిరత్వము లోకము యొక్క స్థిరత్వమును బహుగా మించియున్నది.

90. నీ సత్యము తరతరములుండును. ఈ వచనములో కీర్తనకారుడు అదే భావమును మరల చెప్పి దృఢపరచుచున్నాడు. విశ్వాసులు భూమిమీద కొంతకాలము మాత్రమే పరదేశులుగా జీవించి త్వరలో గతించిపోయినను, వారు అక్షయమైన బీజమునుండి మరల జన్మించినవారు గనుక వారి జీవము నశించునది కాదని అతడు స్పష్టముగా బోధించుచున్నాడు. అయినను అతడు ఇంకను ముందుకు సాగుచున్నాడు. లోకములో మనము నిశ్చయముగా ఆనుకొనదగినదేదియు మనకు కనబడదు గనుక విశ్వాసముచేత పరలోకములోనికి చొచ్చుకొని పోవలెనని అతడు ఇంతకుముందు మనకు ఆజ్ఞాపించెను; ఇప్పుడు లోకము మార్పులకు లోబడియున్నను, దానియందు దేవుని సత్యమునకు ప్రకాశమానమైన విశేషమైన సాక్ష్యములు వెలుగుచున్నవని, కాబట్టి ఆయన వాక్యము యొక్క స్థిరత్వము పరలోకమునకు మాత్రమే పరిమితము కాక భూమిమీద నివసించు మనయొద్దకు కూడ దిగివచ్చుచున్నదని అనుభవముచేత అతడు మనకు మరల బోధించుచున్నాడు. ఈ హేతువుచేత, ఆదియందు దేవునిచేత స్థాపింపబడినట్లే భూమి స్థిరముగా నిలిచియున్నదని చేర్చబడుచున్నది. ప్రభువా, భూమియందు సహితము నీ సత్యము అద్దములోవలె ప్రతిబింబించుచుండుట మేము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా అది సముద్రము మధ్యను వ్రేలాడుచున్నను ఒకే స్థితిలో నిలిచియుండుచున్నదని చెప్పినట్టున్నది. కావున ఈ రెండు సంగతులు సంపూర్ణముగా పొసగుచున్నవి; మొదటిది, ఎల్లప్పుడును చలించుచు నీడవలె మాసిపోవు లోకము యొక్క స్థితినిబట్టి దేవుని వాక్యము యొక్క స్థిరత్వమును తీర్పు తీర్చరాదు; రెండవది, అయినను లోకనిర్మాణమును అనేక విషయములలో సూచించుచున్న స్థిరత్వమును మనుష్యులు ఒప్పుకొననియెడల వారు కృతఘ్నులే; ఏలయనగా లేనియెడల ఒక్క క్షణమైనను తానున్న స్థానమును ఆక్రమించియుండజాలని భూమి, దేవుని వాక్యము తాను ఆనుకొనియున్న పునాది గనుక, స్థిరముగా నిలిచియున్నది. మరియు, దేవుని సత్యము యొక్క రుజువులను వెదకుచు ఈ లోకమును దాటిపోవుట కష్టమైన సంగతి, ఆలాగైతే అది మనుష్యుల గ్రహణశక్తికి బహు దూరముగా ఉండును అని ఆక్షేపించుటకు ఎవనికిని ఆధారము లేదు. అది పరలోకమందు నివసించుచున్నను, దానికి స్పష్టమైన రుజువులను మన పాదములయొద్దనే మనము చూడవచ్చుననియు, అవి మన పరిమితమైన సామర్థ్యము అనుమతించునంత సంపూర్ణమైన జ్ఞానమునకు మనలను క్రమక్రమముగా అభివృద్ధిపరచవచ్చుననియు నొక్కిచెప్పుటచేత ప్రవక్త ఆ ఆక్షేపణకు జవాబిచ్చుచున్నాడు. ఈ విధముగా ప్రవక్త, ఒకవైపున, దేవుని వాక్యము మన విశ్వాసమును నిలుపుటకు నిజముగా సమర్థమైనట్లే సమర్థమైనదిగా అనుభవముచేత కనుగొనబడునట్లు విశ్వాసముచేత లోకమంతటికిని పైగా లేవవలెనని మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు; మరొకవైపున, దాని స్పష్టమైన జాడలు మన పాదములయొద్దనే కనబడుచున్నవి గనుక, భూమిని చూచుటచేతనే మనము దేవుని సత్యమును కనుగొననియెడల మనకు ఏ సాకును లేదని మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు. మొదటి భాగములో మనుష్యులు తమ స్వంత బుద్ధి యొక్క వ్యర్థతనుండి వెనుకకు పిలువబడుచున్నారు; రెండవ భాగములో, పరలోకమందు మరి సంపూర్ణముగా కనబడుదానిని భూమిమీద ముందుగానే రుచిచూచునట్లు వారి బలహీనతకు ఉపశమనము కలుగజేయబడుచున్నది.

91. నీ న్యాయవిధులచేత అవి నేటివరకు నిలుచుచున్నవి. ఇతర వ్యాఖ్యాతలను అనుసరించి నేను నేటివరకు అని అనువదించిన היום hayom అను పదమును అనుదినము, లేక ప్రతిదినము అని అనువదించుట అనుచితము కాదు. అయితే ఆలాగైనను భావము సారాంశములో ఒక్కటే; ఏలయనగా ప్రకృతి యొక్క సమస్త క్రమము దేవుని ఆజ్ఞమీదను నిర్ణయముమీదను మాత్రమే ఆధారపడియున్నదని ప్రవక్త భావము. న్యాయవిధులు అను పదమును వాడుటలో అతడు ధర్మశాస్త్రమును సూచించుచు, ధర్మశాస్త్రములో కనుపరచబడిన అదే యథార్థతాపేక్ష దేవుని కార్యవిధానము యొక్క ప్రతి భాగములోను ప్రకాశమానముగా కనబడుచున్నదని సూచించుచున్నాడు. దీనినుండి, సమస్త సృష్టములు ఆనుకొనియున్న దేవుని విశ్వాస్యతను మనుష్యులు తమ అవిశ్వాసముచేత కుదిలించి బలహీనపరచుటకు తమకు చేతనైనదంతయు చేయునప్పుడును, మరియు తమ తిరుగుబాటుచేత ఆయన నీతిని నిందించి, లోకమంతటి స్థిరత్వము ఆధారపడియున్న ఆయన ఆజ్ఞల అధికారమును నిరాకరించునప్పుడును వారు మిక్కిలి వక్రబుద్ధిగలవారని తేలుచున్నది. సమస్త మూలకములు దేవుని సేవకులని చెప్పుట కఠినమైన భాషావిధానమే; అయితే సమస్తమును ఆయనకు విధేయత చూపుటకు సిద్ధముగా ఉన్నవని చెప్పినదానికంటె ఇది ఎక్కువను తెలియజేయుచున్నది. అంత పలుచనైన వాయువు ఎడతెగక వీచుటచేత తన్నుతాను క్షయపరచుకొనకుండుటకు కారణమేమి? నీళ్లు ప్రవహించుటచేత క్షీణించిపోకుండుటకు కారణమేమి? ఈ మూలకములు దేవుని రహస్య ఆజ్ఞకు లోబడుచున్నవను సూత్రము తప్ప మరి ఏ కారణము చెప్పగలము? లోకము నిలిచియుండుట దేవుని ఆజ్ఞవలననే అని విశ్వాసముచేత మనము గ్రహించుచున్నాము నిజమే; అయితే కొంచెమైనను వివేకము కలదని చెప్పుకొను వారందరును, ఎక్కడ చూచినను తమ కంటికి కనబడు ఈ సత్యము యొక్క ప్రత్యక్షమైన నిస్సందేహమైన రుజువులనుబట్టి అదే నిర్ణయమునకు నడిపింపబడుచున్నారు. కావున సమస్తమును దేవుని రహస్య కార్యముచేత ఏలబడి పోషింపబడుచున్నవనియు, అవి ఒకే స్థితిలో నిలిచియుండుట ఆయన ఆజ్ఞకు లేక వాక్యమునకు అవి లోబడుటవలననే అనియు మన మనస్సులలో సంపూర్ణముగా ముద్రింపబడియుండునుగాక. ప్రవక్త గురిపెట్టుచున్న అంశమును మనము ఎల్లప్పుడును జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; అదేదనగా, దేవుని బాహ్య కార్యములలో ప్రకాశించుచున్న ఆయన విశ్వాస్యత, పరలోక సిద్ధాంతము యొక్క సత్యమును గూర్చి సందేహము ఏమాత్రమును లేని నిశ్చయతను మనము పొందువరకు మనలను క్రమక్రమముగా పైకి నడిపింపవలెను.

92. నీ ధర్మశాస్త్రము నాకు సంతోషముగా ఉండనియెడల. ప్రవక్త దాదాపు అదే విషయమును కొనసాగించుచు, తన ఆపదలలో దేవుని ధర్మశాస్త్రమునుండి ఆదరణను వెదకకపోయినయెడల తాను నశించియుందునని నొక్కిచెప్పుచున్నాడు. אז az అను క్రియావిశేషణమునకు అప్పుడు అని అర్థము; అయితే అది కొన్నిసార్లు దీర్ఘకాలము అను అర్థములో వాడబడును గనుక, ఇక్కడ అది బహుకాలము క్రిందట అను దానికి సమానము; లేదా, అతడు తాను వర్ణించు స్థితిలో ఇంకను ఉన్నట్టు, అది ఆ సంగతిని అర్థవంతముగాను నొక్కిచెప్పుచు చూపించుచున్నదని ఎంచుట కొందరికి మేలుగా తోచవచ్చును. తనకు తెలియని సంగతులను గూర్చి తాను మాటలాడుటలేదనియు, తాను నిజముగా అనుభవించినదానినే నొక్కిచెప్పుచున్నాననియు స్పష్టపరచుటకై, తాను ఇంతకుముందు చెప్పినదానిని తన స్వంత అనుభవమునుండి అతడు దృఢపరచుచున్నాడు; అదేదనగా, దేవుని వాక్యముమీద ఆనుకొనుటయు, దానియందు అర్పింపబడు కృపను మన రక్షణ యొక్క నిశ్చయతను హత్తుకొనుటయు తప్ప, శ్రమలో మరి ఏ ఆదరణయు మరి ఏ ఔషధమును లేదు. పరలోకమందు నివసించుచున్నదని తాను ఇప్పుడే చెప్పిన అదే వాక్యమును అతడు ఇక్కడ నిస్సందేహముగా శ్లాఘించుచున్నాడు. అది భూమిమీద ధ్వనించి, మన చెవులలో ప్రవేశించి, మన హృదయములలో నిలిచినను, అది తన పరలోక స్వభావమును ఇంకను నిలుపుకొనుచున్నది; ఏలయనగా లోకము యొక్క మార్పులకు లోబడని రీతిగా అది మనయొద్దకు దిగివచ్చుచున్నది. తనను ముంచివేయుటకు చాలినంత శ్రమల భారముచేత తాను ఘోరముగా అణచబడితిననియు, అయితే అట్టి నిరాశాజనకమైన స్థితిలో దైవధర్మశాస్త్రమునుండి తాను పొందిన ఆదరణ తనకు జీవమువలె నుండెననియు ప్రవక్త ప్రకటించుచున్నాడు.

93. నీ కట్టడలను నేనెన్నడును మరువను. ఈ వచనము కృతజ్ఞతాస్తుతిని కలిగియున్నది. ప్రభువు యొక్క ధర్మశాస్త్రము తనను కాపాడెను గనుక, తాను దానిని ఎన్నడును మరువనని అతడు ప్రమాణము చేయుచున్నాడు. అయినను అదే సమయములో, దైవధర్మశాస్త్రము యొక్క జ్ఞాపకమును హృదయములో పోషించుకొనుట ఎంత అవసరమో అతడు తన్నుతానును ఇతరులను హెచ్చరించుచున్నాడు; ఏలయనగా దాని జీవమిచ్చు శక్తిని మనము అనుభవముచేత కనుగొనినను, దానిని మన జ్ఞాపకమునుండి జారిపోనిచ్చుట మనకు సులభము; ఈ హేతువుచేత దేవుడు తరువాత మనలను మన దుఃఖములో దీర్ఘకాలము క్షీణించుచుండునట్లు విడిచిపెట్టుటచేత న్యాయముగా శిక్షించుచున్నాడు.

94. నేను నీవాడను, నన్ను రక్షింపుము. మొదటిగా, మనము చెప్పుకొను రీతిగా, తాను దేవుని స్వంత ముద్రను నాణెమును కలిగినవాడనను తలంపునుండి అతడు ప్రార్థించుటకు ధైర్యము తెచ్చుకొనుచున్నాడు. రెండవదిగా, తాను ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనుచున్నాడను సంగతిచేత తాను దేవునివాడనని అతడు రుజువుపరచుచున్నాడు. అయితే తనకున్న ఏదో పుణ్యమునుగూర్చి అతడు అతిశయించుచున్నట్టు దీనిని గ్రహింపరాదు; మనుష్యులతో వ్యవహరించునప్పుడు మనము కోరుదానిని పొందుటకు వాదముగా మనము చేసిన ఏదో యోగ్యమైన కార్యమును చూపించుట వాడుక: — నేను నిన్ను ఎల్లప్పుడును ప్రేమించి గౌరవించితిని, నీ ఘనతను లాభమును వృద్ధిచేయుటకు ఎల్లప్పుడును ప్రయత్నించితిని; నా సేవ ఎల్లప్పుడును నీ ఆజ్ఞకు సిద్ధముగా నుండెను. అయితే దావీదు దేవుని అయోగ్యమైన కృపను మాత్రమే ముందుకు తెచ్చుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుని సంరక్షణ క్రిందనుండు ఉన్నతమైన ఘనతను ఏ మనుష్యుడును తన స్వంత ప్రయత్నములచేత సంపాదింపడు — అది ఆయన ఉచితమైన దత్తస్వీకారమునుండి మాత్రమే వచ్చు ఘనత. కావున దేవుడు తాను ఆరంభించిన కార్యమును విడిచిపెట్టకుండుటకు వాదముగా, ఆయన తనకు అనుగ్రహించిన ఆశీర్వాదము ఇక్కడ చూపింపబడుచున్నది. తాను దైవాజ్ఞలయందు ఆసక్తితో మనస్సు నిలిపితినని అతడు నొక్కిచెప్పునప్పుడు, అదియు దైవపిలుపుమీదనే ఆధారపడియుండెను; ఏలయనగా అతడు పిలువబడి ఆయన ఇంటివారిలోనికి చేర్చుకొనబడకముందు దేవుని ఆజ్ఞలకు తన మనస్సును అన్వయింప నారంభింపలేదు. ఈ వచనములో ప్రభువు తన్ను రక్షింపవలెనని అతడు కోరుచున్నట్లే, తరువాతి వచనములో తనకు రక్షణ ఎంత అవసరమో వ్యక్తపరచుచు, దుష్టులు తనను నశింపజేయుటకు వెదకుచున్నారని చెప్పుచున్నాడు; దీనిచేత అతడు అదే సమయములో తన భక్తి యొక్క స్థిరత్వమును ప్రకటించుచున్నాడు, ఏలయనగా అప్పుడు అతడు తన మనస్సును దేవుని ధర్మశాస్త్రముమీద నిలిపెను — ఇది విశేషముగా గమనింపదగిన అంశము. ఇతర సమయములలో దేవుని వెంబడించుటకు ఆసక్తితోను సమ్మతితోను ముందుండువారు, దుష్టులచేత ఎదిరింపబడునప్పుడు ఏ వైపుకు తిరుగవలెనో ఎరుగక, ఆ స్థితిలో అపవిత్రమైన ఆలోచనను అనుసరించుటకు మిక్కిలి సిద్ధముగా నుందురు. కావున దుష్టులు మన నాశనమునకై కుట్ర చేయునప్పుడును, మానవ దృష్టికి మన ప్రాణము అపాయములో ఉన్నట్టు కనబడునప్పుడును, ఆయన వాగ్దానములతో మాత్రమే తృప్తిపొంది నెమ్మదిగా నుండుటచేత దేవునికి ఘనత చెల్లించుట గొప్ప సద్గుణము. దేవుని శాసనములను తలపోయుట అనునది ఈ స్థలములో, సమస్త దాడులకు వ్యతిరేకముగా మనలను నిలుపుచు, సమస్త భయములను ప్రభావవంతముగా శమింపజేయుచు, ఏ వక్రమైన ఆలోచనలను అనుసరింపకుండ మనలను అడ్డగించు దేవుని వాక్యమునకు మన మనస్సులను అన్వయించుటతో సమానము.

96. సమస్త సంపూర్ణతయందును నేను అంతమును చూచియున్నాను. ఈ భాగము యొక్క మొదటి వచనములో తాను బోధించిన అదే సత్యమును — దేవుని వాక్యము ఈ లోకము యొక్క నశించు మూలకములకు బహు పైగా హెచ్చింపబడియున్నది గనుక మార్పునకు లోబడదను సత్యమును — ప్రవక్త మరల వేరే మాటలతో శ్లాఘించుచున్నాడు. ఆకాశము క్రింద అంతము లేనంత సంపూర్ణమైనదిగాని, స్థిరమైనదిగాని, అన్ని విషయములలో పరిపూర్ణమైనదిగాని ఏదియు లేదనియు, దైవవాక్యము మాత్రమే సమస్త హద్దులను పరిమితులను అతిక్రమించునంత విశాలత్వము కలిగియున్నదనియు అతడు ఇక్కడ నొక్కిచెప్పుచున్నాడు. כלה kalah అను క్రియాపదమునకు సంపూర్ణము చేయుట అను అర్థముతోపాటు క్షయపరచుట, ముగించుట అను అర్థములు కూడ ఉన్నందున, కొందరు תכלה tichelah అను నామవాచకమును కొలత లేక అంతము అను అర్థములో తీసికొనుచున్నారు. అయితే పోలిక మరి స్పష్టముగా కనబడునట్లును, దైవవాక్యము యొక్క విశ్వాస్యతను మరి అధికముగా ఘనపరచునట్లును దానిని సంపూర్ణత అని అనువదించుట అవసరము; ప్రవక్త తెలియజేయ నుద్దేశించిన భావము ఏదనగా, అతడు సమస్త సంగతులను, విశేషముగా అత్యధిక సంపూర్ణతచేత ప్రత్యేకింపబడినవాటిని పరిశీలించిన తరువాత, దేవుని వాక్యముతో పోల్చినప్పుడు అవి ఏమియు కావని కనుగొనెను; ఏలయనగా ఇతర సంగతులన్నియు త్వరలో అంతమునకు వచ్చును, అయితే దేవుని వాక్యము తన నిత్యత్వమునందు ఎల్లప్పుడును స్థిరముగా నిలుచును. దీనినుండి, అది మన పరుగు మధ్యలో మనలను విడిచిపెట్టునని భయపడుటకు మనకు ఏ ఆధారమును లేదని తేలుచున్నది. ఒక మనుష్యుడు ఆకాశములకు పైగా ఎక్కినను, అగాధములలోనికి దిగినను, కుడిచేతినుండి ఎడమచేతివరకు ఉన్న స్థలమంతటిని దాటినను, దేవుని సత్యము మనలను నడిపించుదానికంటె అతడు దూరము చేరడని సూచించుటకు అది విశాలమైనదని పిలువబడుచున్నది. మన మనస్సులు ఈ విస్తారమైన వైశాల్యమును హత్తుకొనవలసియున్నది; అవి ఈ లోకము యొక్క ఇరుకైన హద్దులలో తమ్మును తాము మూసివేసికొని బంధించుకొనుట మానినప్పుడు అట్లు జరుగును.

కీర్తన 119:97-104

מ97. ఆహా, నీ ధర్మశాస్త్రమును నేనెంతో ప్రేమించితిని! దినమెల్ల అది నా ధ్యానము.מ98. నీ ఆజ్ఞలచేత నీవు నా విరోధులకంటె నన్ను జ్ఞానవంతునిగా చేసితివి: ఏలయనగా అవి నిత్యము నాయొద్దనే యున్నవి.מ99. నా బోధకులందరికంటె ఎక్కువగా తెలిసికొనువానిగా నీవు నన్ను చేసితివి; ఏలయనగా నీ శాసనములు నా ధ్యానము.מ100. వివేకమందు నేను వృద్ధులను మించితిని; ఏలయనగా నేను నీ కట్టడలను గైకొనియున్నాను.מ101. నేను నీ వాక్యమును గైకొనునట్లు ప్రతి దుష్టమార్గమునుండి నా పాదములను అడ్డగించుకొంటిని.מ102. నీ న్యాయవిధులనుండి నేను తొలగిపోలేదు; ఏలయనగా నీవే నాకు బోధించితివి.מ103. నీ మాటలు నా జిహ్వకు ఎంత మధురముగా ఉన్నవి! నా నోటికి తేనెకంటె తీపిగా ఉన్నవి!מ 104. నీ కట్టడలవలన నేను వివేకము సంపాదించితిని; కావున ప్రతి అబద్ధమార్గమును నేను ద్వేషించితిని.

"అక్షరార్థమైన అనువాదము, సంపూర్ణత అంతటికిని ఒక హద్దును నేను గ్రహించుచున్నాను అని. అయితే సంపూర్ణత అని అనువదింపబడిన హెబ్రీ పదము ఈ స్థలములో మాత్రమే కనబడుచున్నది. దానికి సంపూర్ణము చేయుట, ముగించుట అను అర్థముగల క్రియాపదము మూలముగా ఉన్నట్టు స్పష్టముగా కనబడుచున్నది: దాని భావము, 'సృష్టింపబడిన ప్రతి వస్తువునకు, అది ఎంత సంపూర్ణమైనదైనను, ఒక హద్దును నేను చూచుచున్నాను;' అనగా, అది తన కాలపరిమితి విషయములోనే గాక తన సామర్థ్యము విషయములో కూడ పరిమితమైనది." — క్రెస్‌వెల్. "మానవ సంబంధమైనవన్నియు, ఎంత నిండుగాను సంపూర్ణముగాను ఆశ్చర్యకరముగాను ఉన్నను, తప్పక లోపముగలవియు మార్పుచెందునవియునై యున్నవి; అయితే దేవుని ధర్మశాస్త్రము, అది ఎవరియొద్దనుండి వచ్చుచున్నదో ఆయన స్వభావమువలెనే, నిత్యము నిలుచును, మరియు అన్ని విషయములలో పరిపూర్ణమైనదియు మార్పులేనిదియునై యున్నది. ఇక్కడ ధర్మశాస్త్రము అనగా, ఆజ్ఞలతోపాటు వాగ్దానములను కూడ ఇముడ్చుకొను దేవుని బయలుపరచబడిన చిత్తమంతయు అని మనము గ్రహింపవలెను." — వాల్ఫోర్డ్.

97. ఆహా, నీ ధర్మశాస్త్రమును నేనెంతో ప్రేమించితిని! కేవలము ఒక సామాన్యమైన వాక్యముతో తృప్తిపొందక, తాను దేవుని ధర్మశాస్త్రముపట్ల నమ్మశక్యముకాని ప్రేమతో మండుచుంటినని ప్రవక్త ప్రశ్నారూపముగా ఆశ్చర్యముతో పలుకుచున్నాడు; దీనికి రుజువుగా, తాను దానిని ఎడతెగక ధ్యానించుటయందు నిమగ్నుడనై యుంటినని అతడు చేర్చుచున్నాడు. ఎవడైనను తాను దైవధర్మశాస్త్రమును ప్రేమించుచున్నానని అతిశయించుచు, దాని అధ్యయనమును నిర్లక్ష్యపెట్టి ఇతర సంగతులకు తన మనస్సును అన్వయించినయెడల, అతడు ఘోరమైన వేషధారణను బయలుపరచుకొనుచున్నాడు; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రముపట్ల ప్రేమ, విశేషముగా ప్రవక్త ఇక్కడ వ్యక్తపరచునంత తీవ్రమైన ప్రేమ, ఎల్లప్పుడును దానిమీద ఎడతెగని ధ్యానమును పుట్టించును. మరియు నిశ్చయముగా, దేవుని ధర్మశాస్త్రము తనపట్ల ప్రేమచేత మన హృదయములను మండించి ఆకర్షింపనియెడల, అనేక ప్రలోభములు త్వరలో మనలోనికి చొరబడి మనలను వ్యర్థతకు నడిపించును. కావున మన సమస్త ఇంద్రియములను స్వాధీనపరచుకొని, లేనియెడల మనము మిక్కిలి మొగ్గుచూపు సమస్త మోసములను భ్రష్టత్వమును ప్రభావవంతముగా బయట నుంచునట్టి ధర్మశాస్త్ర ప్రేమను ప్రవక్త ఇక్కడ శ్లాఘించుచున్నాడు.

98. నీవు నా విరోధులకంటె నన్ను జ్ఞానవంతునిగా చేసితివి. తాను దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు విద్యార్థియైయుండెను గనుక, తన విరోధులకంటెను తన బోధకులకంటెను వృద్ధులకంటెను తాను ఎక్కువ విద్యావంతుడనని అతడు ఇక్కడ ప్రకటించుచున్నాడు. తాను తన బోధకులకంటె జ్ఞానవంతుడనని తన్నుతాను వర్ణించుకొను భావముకంటె వేరైన భావములోనే, తాను తన విరోధులకంటె వివేకము కలవాడనని అతడు తన్నుతాను వర్ణించుకొనుచున్నాడు. తన శత్రువులు తనను నాశనము చేయుటకై తమ కపటమును కుతంత్రములను పూర్ణశక్తితో ప్రయోగించినప్పుడు అవి వారికి ఏమియు ప్రయోజనపడలేదు గనుక అతడు వారిని మించెను. దుష్టుల దుర్బుద్ధి ఎల్లప్పుడును కీడుచేయుటకు వారిని పురికొల్పుచుండును; మరియు వారు తరచుగా యుక్తిపరులును మోసగాండ్రునైయుందురు గనుక, వారు ఆచరించు అవే కపటములను చాటు వ్యవహారములను మనమును వాడనియెడల, మన నిష్కపటత్వము వారి మోసములచేత వంచింపబడునేమో అని మనము భయపడుదుము. ఆ ప్రకారము, వారి సమస్త ఉరులనుండి తప్పించుకొనుటకు తనను సమర్థునిగా చేయుటకు చాలినంత దేవుని ధర్మశాస్త్రములో తాను కనుగొంటినని ప్రవక్త అతిశయించుచున్నాడు. జ్ఞానములో తన బోధకులకంటె శ్రేష్ఠుడనను ఘనతను అతడు తనకు ఆపాదించుకొనునప్పుడు, వారును తెలిసికొనుటకు ప్రయోజనకరమైనదానిని దేవుని వాక్యమునుండి నేర్చుకొనిరనుదానిని అతడు నిరాకరింప నుద్దేశింపలేదు. అయితే తాను జ్ఞానము యొక్క మొదటి మూలపాఠములను ఎవరియొద్ద నేర్చుకొనెనో వారిని అభివృద్ధిలో మించుటకు తనను సమర్థునిగా చేసినందుకు అతడు దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుచున్నాడు. దేవుడు ప్రతి మనుష్యునికి వివేకము యొక్క కొలతను పంచియిచ్చుచున్న ప్రకారము, శిష్యుడు తన గురువును మించుట క్రొత్త సంగతి కాదు. ("అతడు దేవుని ధర్మశాస్త్రము యొక్క ఆత్మీయ స్వభావములోనికి ప్రవేశించి, ఆజ్ఞ యొక్క అత్యధిక విశాలతను గ్రహించెను గనుక, తనకు ఉపదేశించిన యాజకులందరికంటెను, ప్రవక్తలకంటెను సహితము అతడు త్వరలోనే జ్ఞానవంతుడాయెను." — డా. ఆడమ్ క్లార్క్.) విశ్వాసులు మనుష్యుల ప్రయాసముచేతను కష్టముచేతను బోధింపబడుదురు నిజమే, అయితే దేవుడే వారిని వెలిగించువాడని ఇంకను ఎంచబడునట్టి విధముగానే అట్లు బోధింపబడుదురు. శిష్యుడు గురువును మించుటకు కారణము ఇదే; ఏలయనగా తానే ముఖ్య బోధకుడుగా ఇంకను నిలిచియుండునట్టి విధముగా తాను మనుష్యుల సేవను వాడుకొనుచున్నాడని దేవుడు వేలితో చూపినట్టు చూపింప నుద్దేశించుచున్నాడు. కావున మనుష్యుల ఉపదేశము మనలను నడిపింపగలదానికంటె ఆయన నడిపింపుచేత మనము మరి ముందుకు సాగితిమని దావీదుతోకూడ మనము అతిశయించునట్లు, ఆయన శిక్షణకు మనలను మనము అప్పగించుకొనుట నేర్చుకొందము. తన మాటను మరి సమృద్ధిగా దృఢపరచుటకై వృద్ధులను గూర్చియు అతడు అదే సంగతిని చేర్చుచున్నాడు. స్వభావముచేత మందబుద్ధిగలవారును మొరటువారునైన మనుష్యులను దీర్ఘకాల అనుభవముచేతను అభ్యాసముచేతను మెరుగుపరచుటకు వయస్సు బహుగా ఉపయోగపడును. అయితే వృద్ధులకుండు వివేకముకంటె ఎక్కువ వివేకమును తాను దైవధర్మశాస్త్రముచేత సంపాదించితినని ప్రవక్త ఇప్పుడు నొక్కిచెప్పుచున్నాడు. సంక్షేపముగా, ఎవడు దేవునికి తన్నుతాను వినయముతో అప్పగించుకొని, తన తలంపులను ఆయన వాక్యమునకు లోబరచి, ధర్మశాస్త్రమును ధ్యానించుటయందు శ్రద్ధగా అభ్యాసము చేయునో, వాడు తన శత్రువుల తంత్రములకు ఎదురుగా తన స్వంత క్షేమమును చూచుకొనుటకును, వారి మోసములనుండి తప్పించుకొనుటకు అవసరమైన జాగ్రత్తను వహించుటకును, చివరకు తన జీవితకాలమంతయు అత్యంత ప్రసిద్ధులైన గురువులతో సమానుడగుటకును సమర్థునిగా చేయుటకు చాలినంత జ్ఞానమును దానినుండి పొందునని అతడు నొక్కిచెప్ప నుద్దేశించుచున్నాడు. అయితే దావీదు లోకము ఎదుట అతిశయించుటకై తన జ్ఞానమును చూపించుటలేదు; దేవుని నోటనుండి నేర్చుకొనుటకంటె మనకు మేలైనదేదియు లేదని, ఏలయనగా ఆయన పాఠశాలలో బోధింపబడినవారు మాత్రమే సంపూర్ణముగా జ్ఞానులని, తన స్వంత మాదిరిచేత అతడు మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు. అదే సమయములో, విశ్వాసులు దేవుని వాక్యమునందు తప్ప మరెక్కడను జ్ఞానమును వెదకకుండునట్లును, ఆశగాని కుతూహలముగాని వ్యర్థమైన అతిశయమునకు వారిని పురికొల్పకుండునట్లును, మితత్వము ఇక్కడ వారికి ఆజ్ఞాపింపబడుచున్నది. సంక్షేపముగా, దైవధర్మశాస్త్రమునకు పైగా తన్ను హెచ్చించునట్టి జ్ఞానమును ఏ మనుష్యుడును తనకు ఆపాదించుకొనకుండునట్లును, మనుష్యులందరును ఎంత వివేకులైనను దైవవాక్యములో బయలుపరచబడిన పరలోక జ్ఞానము యొక్క పాఠములకు ఇష్టపూర్వకముగా లోబడునట్లును, అందరును అణకువతోను దీనత్వముతోను ప్రవర్తింపవలెనని ఇక్కడ హెచ్చరింపబడుచున్నారు. తాను దేవుని కట్టడలను గైకొంటినని అతడు చెప్పునప్పుడు, మనము చెప్పిన ధ్యానము ఎట్టిదో అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు; తాను దేవుని ఆజ్ఞలను గూర్చి నిరాసక్తముగా తత్వవిచారము చేయలేదనియు, ఆసక్తిగల అనురాగముతో వాటికి తన్నుతాను సమర్పించుకొంటిననియు మనకు తెలియజేయుచున్నాడు.

101. ప్రతి దుష్టమార్గమునుండి నేను నా పాదములను అడ్డగించుకొంటిని. తాను దేవుని సేవకు సంపూర్ణముగా తన్నుతాను సమర్పించుకొనునట్లు ప్రతి దుర్గుణమునకు విరోధముగా యుద్ధము ప్రకటించితినని అతడు సూచించుచున్నాడు. దీనినుండి మనము ఈ ప్రయోజనకరమైన పాఠమును నేర్చుకొనుచున్నాము: మనము దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గైకొనవలెనంటే, మన పాదములు వంకర అడ్డదారులలోనికి తొలగకుండునట్లు ఆరంభమునుండియే మనము జాగ్రత్తపడవలెను; ఏలయనగా మనదివంటి అంత భ్రష్టమైన స్వభావముతోను, అన్ని ప్రలోభముల మధ్యను, అంత చంచలమైన మనస్సులతోను మనము దారితప్పింపబడు గొప్ప అపాయములో ఉన్నాము; ఒక మనుష్యుడు ఏదో ఒక వైపునకు తొలగిపోకుండ తన జీవితములో సరియైన మార్గమున కొనసాగుట అరుదైన అద్భుతమే. ("నేను పూర్వికులకంటె ఎక్కువ గ్రహించుచున్నాను. తన ధర్మశాస్త్రములో ఉన్న ఆ మరుగైన జ్ఞానమును దేవుడు అతనికి ముందున్నవారిలో ఎవరికిని బయలుపరచినదానికంటె ఎక్కువగా అతనికి బయలుపరచెను. మరియు ఇది దావీదు విషయములో అక్షరాల సత్యము; అతడు తనకు ముందు వెళ్లినవారెవరికంటెను, నిజముగా తనకు తరువాత వచ్చినవారెవరికంటెను, క్రీస్తును గూర్చి మరి సంపూర్ణముగా మాటలాడెను. అతని రచనలు, దాదాపు నేను చెప్పబోయితిని, ఒక ఉన్నతమైన సువార్త." — Ibid.) కావున తమ పాదములు దారితప్పకుండ కాపాడుకొనుటకు విశ్వాసులు అత్యధిక జాగ్రత్తను వహించుట అవసరము.

తరువాతి వచనములో, దావీదు ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటయందు తన స్థిరత్వమును శ్లాఘించుచున్నాడు. జీవించవలసిన సరియైన విధానమును తాను దేవునియొద్ద నేర్చుకొనినప్పటినుండి తాను సరియైన మార్గమును అనుసరించితినని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. మార్గము అంత జారుడుగాను, మన పాదములు అంత బలహీనముగాను, మన స్వభావమంతయు లెక్కలేని తప్పిదముల వెంబడి దారితప్పుటకు అంత మొగ్గుగాను ఉన్నందున, దేవుని న్యాయవిధులనుండి తొలగిపోకుండుటకు మనవైపున స్వల్పముకాని ప్రయాసలు అవసరము. అయితే కీర్తనకారుడు సూచించు బోధావిధానమును మనము గమనింపవలెను; ఏలయనగా దేవుని వాక్యము ఎవరికి ప్రకటింపబడునో వారందరును మినహాయింపులేకుండ బోధింపబడుచున్నను, పదిమందిలో ఒక్కడైనను దానిని రుచిచూచుట అరుదు; అవును, దానిచేత అంతమువరకు సరియైన మార్గమున సాగిపోగలిగినంతగా ప్రయోజనము పొందువాడు వందమందిలో ఒక్కడైనను అరుదు. కావున ఒక ప్రత్యేకమైన బోధావిధానము ఇక్కడ సూచింపబడుచున్నది — దేవుడు తాను ఏర్పరచుకొనిన ప్రజలను తనయొద్దకు ఆకర్షించుటయందు ఇమిడియున్నదే అది. పరిశుద్ధాత్మ యొక్క రహస్య ప్రభావముచేత నేను రక్షణమార్గములోనికి తేబడి, దానియందు కాపాడబడితినని కీర్తనకారుడు చెప్పినట్టున్నది.

103. నీ మాటలు నా జిహ్వకు ఎంత మధురముగా ఉన్నవి! తాను ఇంతకుముందు వేరే మాటలతో చెప్పినదానినే అతడు మరల చెప్పుచున్నాడు; అదేదనగా, తాను దైవధర్మశాస్త్రము యొక్క మాధుర్యముచేత ఎంత బలముగా ఆకర్షింపబడెననగా, మరి ఏ ఆనందమును కోరలేదు. ఒక మనుష్యుడు దేవుని ధర్మశాస్త్రముపట్ల భయభక్తులతో ప్రభావితుడు కావచ్చును; అయితే ఈ మాధుర్యమును రుచిచూచినవాడు తప్ప మరి ఎవడును దానిని సంతోషముగా అనుసరింపడు. దేవుడు మనయొద్దనుండి దాస్యపు సేవను కోరడు: మనము సంతోషముగా తనయొద్దకు రావలెనని ఆయన కోరుచున్నాడు; ప్రవక్త ఈ కీర్తనలో దేవుని వాక్యము యొక్క మాధుర్యమును అంత తరచుగా శ్లాఘించుటకు కారణము ఇదే. పౌలు సాక్ష్యముచొప్పున (1 కొరింథీయులకు 3:9) మనుష్యులలో భయము పుట్టించుట తప్ప మరేమియు చేయని దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందు తాను అంత మధురమైన ఆనందమును పొందితినని అతడు ఏ భావములో ప్రకటించుచున్నాడని అడుగబడినయెడల, దాని సమాధానము సులభము: ప్రవక్త దానిని చదువువారిని చంపు మృతమైన అక్షరమును గూర్చి మాటలాడుటలేదు, అయితే ధర్మశాస్త్రము యొక్క సిద్ధాంతమంతటిని ఇముడ్చుకొనుచున్నాడు; దానిలో ముఖ్యభాగము రక్షణ యొక్క ఉచితమైన నిబంధనయే. పౌలు ధర్మశాస్త్రమును సువార్తతో పోల్చి వ్యత్యాసము చూపునప్పుడు, అతడు ఆజ్ఞలను బెదిరింపులను గూర్చి మాత్రమే మాటలాడుచున్నాడు. దేవుడు కేవలము ఆజ్ఞాపించి శాపమును ప్రకటించుట మాత్రమే చేసినయెడల, ఆయన తెలియజేయునదంతయు నిస్సందేహముగా మరణకరమైనదగును. అయితే ప్రవక్త ఇక్కడ ధర్మశాస్త్రమును సువార్తకు విరోధముగా ఉంచుటలేదు; కావున ధర్మశాస్త్రములో అర్పింపబడు దత్తపుత్రత్వము యొక్క కృప తనకు తేనెకంటె మధురముగా నుండెనని, అనగా ఏ ఆనందమును తనకు దీనితో సమానము కాదని అతడు నొక్కిచెప్పగలిగెను. నేను ఇంతకుముందు చెప్పినదానిని జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; అదేదనగా, మనలో ప్రబలుచున్న శరీరసంబంధమైన వాంఛలను అణచివేయుటకై మనము మన స్వంత స్వభావమునకు విరోధముగా ధైర్యముగా పోరాడువరకు, దేవుని ధర్మశాస్త్రము మనకు రుచిలేనిదిగా ఉండును, లేక కనీసము శరీర సుఖములనుండి మనలను మరల్చునంత మధురముగా అది మనకు ఎన్నడును ఉండదు.

104. నీ కట్టడలవలన నేను వివేకము సంపాదించితిని. తాను ఇప్పుడే నిర్ణయించిన క్రమమును ప్రవక్త ఇక్కడ తలక్రిందులు చేయుచున్నట్టు కనబడుచున్నది. దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గైకొనునట్లు తాను తన పాదములను దారితప్పకుండ కాపాడుకొంటినని అతడు చెప్పెను; ఇప్పుడు ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటతో ఆరంభించి, దానికి విరుద్ధమైన క్రమమును స్థాపించుచున్నాడు; ఏలయనగా తాను తన తప్పిదములను సరిదిద్దుకొనకముందే దేవుని వాక్యముచేత బోధింపబడితినని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. అయినను ఈ రెండు సంగతులు పరస్పర విరుద్ధములు కావు, — విశ్వాసులు దేవుని వాక్యము యొక్క నియమముచొప్పున తమ జీవితమును రూపించుకొనుటకై తమ దారితప్పుటలనుండి తమ్మును తాము మరల్చుకొనవలెను, మరియు వారు పరిశుద్ధ జీవితములో ఇదివరకే గణనీయముగా అభివృద్ధిచెందినప్పుడు, దేవుని భయము అప్పుడు వారిలో మరి బలముగా ఉండుటచేత, సమస్త దుర్గుణములను మరి తీవ్రమైన ద్వేషముతో చూడవలెను. ఒక మనుష్యుడు దుర్గుణములనుండి తన్నుతాను శుద్ధిచేసికొనుటకు ప్రయత్నించుటయే నిస్సందేహముగా మంచి జీవితము యొక్క ఆరంభము; మరియు ఒక మనుష్యుడు మంచి జీవితములో ఎంత అభివృద్ధిచెందునో, దుర్గుణములను అసహ్యించుకొనుటయందును వాటిని విసర్జించుటయందును అంతకు తగిన ఆసక్తితో అతడు మండును. మరియు, మనుష్యులు అబద్ధములలో అంతగా చిక్కుకొని, వక్రమైన తప్పిదములలో అంతగా తగులుకొనియుండుటకు కారణము, వారు దేవుని వాక్యమునుండి జ్ఞానమును నేర్చుకొనకపోవుటయే అని ప్రవక్త మాటలచేత మనము బోధింపబడుచున్నాము. లోకమంతయు బుద్ధిహీనతకు లోనైయున్నందున, దారితప్పువారు దుర్గుణము యొక్క ప్రలోభములనుండి కాపాడుకొనుట తమకు కష్టమని సాకు చెప్పుకొనుచున్నారు. అయితే మనము ప్రవక్త ఆలోచనను అనుసరించినయెడల, అనగా మన స్వంత జ్ఞానముమీద ఆనుకొనుటకు బదులుగా దేవుని వాక్యమునుండి వివేకమును వెదకినయెడల, ఔషధము సమీపముగానే యుండును; ఆ వాక్యములో ఆయన సరియైనదేదో చూపించుట మాత్రమే గాక, మన మనస్సులను బలపరచి, సాతాను యొక్క సమస్త మోసములకును లోకము యొక్క సమస్త వంచనలకును విరోధముగా మనలను జాగ్రత్తగా నుంచుచున్నాడు. ఈ దినమున క్రైస్తవులమని అతిశయించువారందరి మనస్సులలో ఇది సంపూర్ణముగా ముద్రింపబడియుండిన ఎంత మేలు; అప్పుడు వారిలో అధికసంఖ్యాకులవలె, ప్రబలుచున్న అభిప్రాయముల పరస్పర విరుద్ధమైన ప్రేరణలచొప్పున, అంత చంచలత్వముతో వారు ఎడతెగక ఇటు అటు కొట్టుకొనిపోరు. తప్పిదము యొక్క పొగమంచులను వ్యాపింపజేయుటకు సాతాను అంత శ్రద్ధగా ప్రయాసపడుచున్నందున, ఈ జ్ఞానమును సంపాదించుటకు మనము మరి అధికమైన ఆసక్తితో మనలను మనము అన్వయించుకొందము.

కీర్తన 119:105-112

נ105. నీ వాక్యము నా పాదములకు దీపమును, నా త్రోవకు వెలుగునై యున్నది. נ106. నీ నీతివిధులను గైకొనెదనని నేను ప్రమాణము చేసితిని, దానిని నెరవేర్చెదను. נ107. యెహోవా! నేను మిక్కిలి శ్రమపడుచున్నాను: నీ వాక్యము చొప్పున నన్ను బ్రదికింపుము. נ108. యెహోవా! నా నోటి స్వేచ్ఛార్పణలు నీకు ప్రీతికరములగును గాక అని నిన్ను బతిమాలుచున్నాను; నీ న్యాయవిధులను నాకు బోధింపుము. נ109. నా ప్రాణము ఎల్లప్పుడును నా చేతిలో నున్నది; అయినను నీ ధర్మశాస్త్రమును నేను మరువలేదు. נ110. భక్తిహీనులు నాకొరకు ఉరి యొడ్డిరి; అయినను నీ కట్టడలనుండి నేను తప్పిపోలేదు. נ111. నీ శాసనములను నిత్యము నా స్వాస్థ్యముగా కలిగియున్నాను; ఏలయనగా అవి నా హృదయమునకు ఆనందకరములు. נ112. నీ కట్టడలను నిత్యము, అంతమువరకును నెరవేర్చుటకు నా హృదయమును నేను త్రిప్పుకొనియున్నాను.

105. నీ వాక్యము నా పాదములకు దీపము. ఈ వచనములో దైవ ధర్మశాస్త్రమే పరిశుద్ధ జీవితము జీవించుటయందు తనకు బాలశిక్షకుడును మార్గదర్శియునై యుండెనని కీర్తనకారుడు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. ఈ విధముగా అతడు తన స్వంత మాదిరిచేత మనకందరికిని అదే నియమమును నిర్ణయించుచున్నాడు; ఈ నియమమును పాటించుట అత్యావశ్యకము; ఏలయనగా మనలో ప్రతివాడును తన స్వంత అభిప్రాయములో మంచిదిగా కనబడుదానిని అనుసరించుచుండగా, మనము విడిపించుకొనజాలని భయంకరమైన చిక్కుదారులలో చిక్కుకొనిపోవుదుము. అతని ఉద్దేశమును మరింత స్పష్టముగా గ్రహించుటకై, దేవుని వాక్యము మానవ ఆలోచనలన్నిటికిని ఎదురుగా నిలుపబడుచున్నదని గమనింపవలెను. లోకము సరియైనదని తీర్పు తీర్చునది దేవుని తీర్పులో తరచుగా వంకరైనదియు కుటిలమైనదియునై యుండును; ఆయన తన ధర్మశాస్త్ర నియమము చొప్పున ఏర్పరచబడిన జీవన విధానమును తప్ప మరి దేనిని అంగీకరింపడు. మరియు దావీదు మొదట శరీర జ్ఞానమును విసర్జించియుండనియెడల దేవుని వాక్యముచేత నడిపింపబడియుండజాలడని కూడ గమనింపవలెను; ఏలయనగా దీనిని చేయుటకు మనము తేబడినప్పుడే మనము బోధకు లోబడు స్వభావము గలవారమగుటకు ఆరంభించుదుము. అయితే అతడు వాడుచున్న రూపకాలంకారము ఇంకను ఎక్కువ భావమును సూచించుచున్నది; అదేదనగా, దేవుని వాక్యము మనుష్యుల త్రోవను వెలిగింపనియెడల, వారి జీవితమంతయు అంధకారములోను అస్పష్టతలోను చుట్టబడియుండును, గనుక వారు సరియైన మార్గమునుండి దీనముగా తప్పి తిరుగుట తప్ప మరేమియు చేయజాలరు; మరియు మనము దేవుని ధర్మశాస్త్ర బోధకు వినయముతో లోబడినప్పుడు, మనము త్రోవ తప్పిపోవు అపాయమేమియు లేదు. పోపు మతస్థులు బుద్ధిహీనముగా వదరుచున్నట్లు దేవుని వాక్యములో అంత అస్పష్టత యుండినయెడల, ప్రవక్త ఇక్కడ ధర్మశాస్త్రమును ఘనపరచుచున్న ఈ ప్రశంస పూర్తిగా అనర్హమైనదగును. కావున మనము దానిని చూచుటకు మన కన్నులు తెరచినయెడల, అక్కడ తప్పిపోని వెలుగు దొరకునని మనము నిశ్చయముగా నమ్ముదము. అపొస్తలుడైన పేతురు (2 పేతురు 1:19) విశ్వాసులు ప్రవచన వాక్యమును "చీకటిగల చోటున వెలుగిచ్చు దీపమునట్లు" లక్ష్యపెట్టుచున్నందుకు వారిని మెచ్చుకొనుచు, ఇదే భావమును మరింత స్పష్టముగా వ్యక్తపరచెను.

106. నేను ప్రమాణము చేసితిని, దానిని నెరవేర్చెదను. ఇక్కడ కీర్తనకారుడు తన స్వంత స్థిరత్వమును గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. తన జీవితకాలమంతయు తాను దేవుని ధర్మశాస్త్రమునుండి తొలగిపోలేదని అతడు కొంచెము ముందే ప్రకటించెను; ఇప్పుడు తన మనస్సు యొక్క ఉద్దేశమును గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. ప్రమాణము చేయుట అను మాటచేత, తన తీర్మానమును మార్చుకొనకుండునట్లు తాను దేవునికి గంభీరముగా ప్రతిజ్ఞ చేసికొంటినని అతడు సూచించుచున్నాడు. దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గైకొను సరియైన విధానమేదనగా, ఆయన ఆజ్ఞాపించుదానిని హృదయపూర్వకముగాను, అదే సమయమందు ఏకరీతిగాను అంగీకరించి హత్తుకొనుట; తరచుగా జరుగునట్లు మన ఆసక్తి వెంటనే చల్లారిపోకుండునట్లే. మనలను మనము దేవునికి అర్పించుకొని, మన జీవితమును ఆయనకు ప్రతిష్ఠించుకొనుటయే మ్రొక్కుబడి చేయుటకును సరియైన నియమము. అయితే మనుష్యుని శక్తికి మించినదానిని చేయుదునని ప్రవక్త ఒప్పుకొనుటకు సాహసించెను గనుక, అతని ప్రమాణము అవివేకమైనదని ఖండింపబడదా అని ఎవరైన అడుగవచ్చును; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రమును గైకొనగలవాడెవడు? కావున తాను నెరవేర్చ శక్తిలేని దానిని దేవునికి వాగ్దానము చేయువాడు అవివేకముగా మ్రొక్కుకొనుచున్నాడని వాదింపవచ్చును. దీనికి జవాబు స్పష్టము: విశ్వాసులు ఆయనకు మ్రొక్కుకొనునప్పుడెల్లను, తాము స్వయముగా ఏమి చేయగలరో దానివైపు చూడరు గాని, దేవుని కృపమీద ఆధారపడుదురు; ఆయన తన పరిశుద్ధాత్మచేత వారికి బలము దయచేయుట ద్వారా, తాను వారియొద్దనుండి కోరుదానిని నెరవేర్చుట ఆయనకే చెందియున్నది. దేవునికి చేయవలసిన సేవను గూర్చిన ప్రశ్న వచ్చినప్పుడు, వారు పరిశుద్ధాత్మ లేకుండ దేనిని మ్రొక్కుకొనజాలరు; ఏలయనగా పౌలు 2 కొరింథీయులకు 3:5లో చెప్పుచున్నట్లు, "మా వలన ఏదైనను జరిగినట్టుగా ఆలోచించుటకు మా అంతట మేము సమర్థులమని కాదు."

అయితే దేవుడు మనవైపు తన చేయి చాపినప్పుడు, ధైర్యముగా నుండుడని ఆయన మనకు ఆజ్ఞాపించి, తాను మనలను ఎన్నడును విడువనని వాగ్దానము చేయుచున్నాడు; ఇక్కడ చెప్పబడిన ప్రమాణము చేయు ధైర్యము ఈ మూలమునుండియే పుట్టుచున్నది. ఆయన మనకంటె ముందుగా ఇచ్చు ఆయన వాగ్దానములను నమ్ముకొని, మనము మన వంతుగా మనలను ఆయన సేవకు అర్పించుకొనునప్పుడు అది ఎంత మాత్రమును అవివేకము కాదు. అయినను ప్రశ్న ఇంకను పరిష్కరింపబడక నిలిచియున్నది; ఏలయనగా దేవుని పిల్లలు పరిశుద్ధాత్మ కృపచేత చివరకు సమస్త శోధనలమీద విజయము పొందినను, వారిలో ఎల్లప్పుడును కొంత బలహీనత యుండును. అయితే విశ్వాసులు మ్రొక్కుబడులును వాగ్దానములును చేయునప్పుడు, మనలను తన ఆజ్ఞలయందు నడుచునట్లు చేసెదనని దేవుడు వాగ్దానము చేసిన నిబంధన యొక్క ఆ ఒక్క అంశమును మాత్రమే గాక, అదే సమయమందు దానికి చేర్చబడిన తమ పాపముల ఉచితమైన క్షమాపణను గూర్చిన ఆ మరియొక అంశమును కూడ లక్ష్యపెట్టుచున్నారని గమనింపవలెను, యెహెజ్కేలు 11:20; 36:27; కీర్తన 103:13. కావున దావీదు తనకు ఇయ్యబడిన కృప కొలది దేవుని ధర్మ… గైకొనుటకు ప్రమాణముచేత తన్ను తాను బద్ధుని చేసికొనెను, "ఒకడు తనకు సేవ చేయు తన కుమారుని కనికరించునట్లు నేను వారిని కనికరించెదను" అను ప్రవక్త యొక్క ఈ మాటలచేత ధైర్యము పొంది, మలాకీ 3:17.

107. యెహోవా! నేను మిక్కిలి శ్రమపడుచున్నాను. ధర్మశాస్త్రము క్రింద నుండిన పితరులను దేవుడు ఘోరమైన శోధనలచేత అభ్యాసపరచకుండునంత సుకుమారముగా తన రొమ్మున పెంచలేదని ఈ వచనము బోధించుచున్నది; ఏలయనగా తాను స్వల్పముగా గాని సామాన్యమైన మేరకు గాని కాక, మితిమీరి శ్రమపరచబడితినని కీర్తనకారుడు ప్రకటించుచున్నాడు. బ్రదికింపబడవలెనని అతడు చేయు ప్రార్థన, అతడు మరణపు అంచున నుండెనని సూచించుచున్నది. అయినను అదే సమయమందు, మరణము తన్ను ముట్టడించినను తాను దేవునిమీద ఆనుకొనియుండెను గనుక సొమ్మసిల్లలేదని అతడు చూపుచున్నాడు — ఇది విశేషముగా గమనింపదగిన అంశము; ఏలయనగా ఆరంభములో మనము ఎంతో ఉత్సాహముతో దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టినను, శోధన తీవ్రమగుచుండగా మన హృదయములు కృంగిపోవును, భయము యొక్క తీవ్రతలో మన నమ్మకము ఆరిపోవును. అయినను ప్రవక్త తన ప్రాణము సురక్షితముగా కాపాడబడుటకై కాక, తాను పోగొట్టుకొనిన జీవమును తిరిగి పొందుటకై దేవుని కృపను వేడుకొనుచున్నాడు; ఇది అతడు తేబడిన దీనస్థితిని, దేవునియందు అతనికి నిలిచియున్న నమ్మకమును రెండిటిని సూచించుచున్నది. ఈ వాక్యభాగము యొక్క చివరి భాగమును, అనగా నీ వాక్యము చొప్పున అనుదానిని కూడ మనము శ్రద్ధగా గమనింపవలెను. దేవుని వాగ్దానము మన దుఃఖములోను శ్రమలోను మనకు ధైర్యము పుట్టింపనియెడల, మనము చల్లగా ప్రార్థించుదుము, లేదా అసలు ప్రార్థించనే ప్రార్థించము. సంక్షేపముగా, మేము వేరొకచోట చెప్పినట్లు, కృపాసనమునొద్దకు మనకు స్వేచ్ఛగా ప్రవేశము కలుగుటకై ఈ తాళపుచెవి మన చేతికి అందుబాటులో నుండుట అత్యావశ్యకము.

108. యెహోవా! నా నోటి స్వేచ్ఛార్పణలు నీకు ప్రీతికరములగును గాక అని నిన్ను బతిమాలుచున్నాను. ఈ వచనమును ఒకే అనుసంధానమైన వాక్యముగా చదువవచ్చును, రెండు భాగములుగా విభజింపనూవచ్చును. మొదటి అభిప్రాయము ప్రకారము భావమేదనగా, ప్రభువా, నీవు నీ ఆజ్ఞలను నాకు బోధించునట్లు, ఈ ఉద్దేశముతో నా బలులను అంగీకరింపుము. వచనమును రెండు భాగములుగా విభజించుటకే మనము ఇష్టపడినయెడల, అది రెండు వేర్వేరు ప్రార్థనలుగా నుండును; మొదటిది, దేవుడు ప్రవక్త బలులను అంగీకరింపవలెనను ప్రార్థన; రెండవది, ఆయన అతనికి ధర్మశాస్త్ర బోధను ఉపదేశింపవలెనను ప్రార్థన. నేను మొదటి అభిప్రాయమునే అనుసరించుటకు ఎక్కువగా మొగ్గుచున్నాను. మనము వేరొకచోట చూచినట్లు, ధర్మశాస్త్ర బోధను గ్రహించుటకంటె తనకు ప్రశస్తమైనదేదియు లేదని ప్రవక్త దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. అతడు ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది: ప్రభువా, నేను నీకు అర్పించు బలులను నీ దయాసంకల్పము చొప్పున అంగీకరింపుము; నీ ధర్మశాస్త్రమునందు సరిగా ఉపదేశింపబడుటయే నా ముఖ్యమైన కోరిక గనుక, నేను పొందవలెనని అంత ఆతురపడుచున్న ఈ ఆశీర్వాదములో నేను పాలుపొందునట్లు అనుగ్రహింపుము. మానవజాతికి దయచేయబడిన ఇతర ఉపకారములన్నిటికంటె దైవ సత్యజ్ఞానము శ్రేష్ఠమైనదిగా ఎంచబడిన స్థలములన్నిటిని మనము గుర్తించవలెను; నిస్సందేహముగా, అది నిత్య రక్షణ యొక్క సంచకరువును తనలో కలిగియున్నది గనుక, దానిని వెలకట్టలేని నిధిగా ఎంచుటకు తగిన కారణము కలదు. అయినను ప్రవక్త దీనికి దూరమైన ఒక అంశమునుండి ఆరంభించి, దేవుడు తన సేవలను మెచ్చుకొని అంగీకరింప కటాక్షింపవలెనని ప్రార్థించుచున్నాడు. נדבות nidboth అను మాటచేత అతడు స్వేచ్ఛార్పణలని పిలువబడిన బలులను సూచించుచున్నాడని నాకు సందేహము లేదు. అతడు సరిగా మ్రొక్కుబడులను ప్రార్థనలను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడని నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయితే ఏర్పరచబడిన ప్రజలు దేవుని శాంతిపరచుటకై ప్రతివాడును తన శక్తి కొలది బలులను అర్పించుట వాడుకగా నుండెను గనుక, ధర్మశాస్త్రము క్రింద ప్రబలియుండిన ఆ ఆచారమును అతడు సూచించుచున్నాడు; హోషేయ (హోషేయ 14:2) దేవుని స్తుతులను "పెదవుల కోడెలు" అని పిలుచుచున్నట్లే. బలితో జతపరచబడిన ప్రార్థనలు తప్ప మరి ఏ ప్రార్థనలును తనకు అంగీకారములు కావని, ఆ ఆచారముచేత పితరులకు సాక్ష్యమిచ్చుట దేవుని ఉద్దేశమై యుండెను; వారు తమ మనస్సులను ఎల్లప్పుడును మధ్యవర్తివైపు త్రిప్పుకొనునట్లే. మొదటిగా, తన ప్రార్థనలచేత దేనినైనను పొందుటకు తాను అయోగ్యుడనని, దేవుడు తన మొఱ్ఱ వినినయెడల అది ఆయన ఉచితమైన, అర్హతలేని కృపవలననే కలిగెనని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. రెండవదిగా, ధర్మశాస్త్ర బోధయందు తాను సరిగా అభివృద్ధిపొందునట్లు చేయుట ద్వారా దేవుడు తనయెడల దయ చూపవలెనని అతడు కోరుచున్నాడు. అతడు వాడుచున్న רצה ratsah అను క్రియాపదము, కేవలము సదిచ్ఛచేత దయచూపుట అని అర్థమిచ్చును. దీనినిబట్టి, మన ప్రార్థనలలో యోగ్యత కలిగించునదేదియు లేదనియు, దేవుడు వాటిని వినునప్పుడెల్ల అది ఆయన ఉచితమైన మంచితనము యొక్క కార్యమేయనియు తేలుచున్నది.

109. నా ప్రాణము ఎల్లప్పుడును నా చేతిలో నున్నది. తాను అనుభవించిన ఏ ఆపదలును, శ్రమలును, అపాయములును తన్ను దేవుని సేవనుండియు ఆయన ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటనుండియు తొలగింపలేదని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. తన ప్రాణమును తన చేతిలో పట్టుకొనుట అనగా, ప్రాణము గాలికి విడిచిపెట్టబడినట్లుగా, తన ప్రాణము అపాయములో నుండుట అని అర్థము. ఈ విధముగానే యోబు (యోబు 13:14) తన దుర్దశలలో క్షీణించుచు, ప్రతి క్షణము మరణమును ఎదురుచూచుచు దానికి భయపడుచుండగా, తన ప్రాణము తన చేతిలో నున్నదని మొఱ్ఱపెట్టుచున్నాడు; అది తన స్వంత నివాసస్థలమునుండి పెరికివేయబడి, మరణము యొక్క అధికారము క్రింద నున్నదని అతడు చెప్పినట్లున్నది. కావున తన ప్రాణమును తన ఇష్టము చొప్పున పరిపాలించుకొనుట తన స్వంత అధికారములో నుండెనని ప్రవక్త సూచించుచున్నాడని గ్రహించు అజ్ఞానులు, ఈ వాక్యరీతిని దురదృష్టవశముగా ఒక అసంబద్ధమైన అర్థమునకు వక్రీకరించుచున్నారు. అట్టి భావమును తెలుపవలెనని ఉద్దేశించుటకు బదులుగా, అతడు ఈ సంగతిచేత తన స్వంత భక్తిని శ్లాఘించుచు, తాను ఓడ బద్దలగుటల మధ్య కొట్టుకొనిపోవుచు, నూరు రూపములలో మరణము తన కన్నుల యెదుట తారాడుచుండగా ఒక్క క్షణమైనను నిర్భయముగా విశ్రమింపజాలకపోయినను, దైవ ధర్మశాస్త్రముయెడల ప్రేమను దాని అధ్యయనమును తానొకప్పుడును విసర్జింపలేదని ప్రకటించుచున్నాడు. అపాయములును భయములును మనలను బెదరింపకుండునట్లును, అవి కలిగించు అలసటచేత మన ధైర్యమును హరించి, ఈ విధముగా దైవ ధర్మశాస్త్ర స్మరణ మన హృదయములమీద ముద్రింపబడి నిలువకుండ ఆటంకపరచకుండునట్లును, ధర్మశాస్త్రము క్రింద నుండిన పితరులు శోధింపబడిన కఠినమైన, ప్రయాసకరమైన పోరాటములను ఇక్కడ మరల గమనించుట మంచిది.

110. భక్తిహీనులు నాకొరకు ఉరి యొడ్డిరి. ఈ వచనము యొక్క భావము మునుపటి వచనము యొక్క భావమువంటిదే. తాను ఏ విషయములో తన ప్రాణమును తన చేతిలో పట్టుకొనియుండెనో ప్రవక్త మరింత నిర్దిష్టముగా చూపుచున్నాడు; అదేదనగా, భక్తిహీనుల ఉరులచేత అన్నివైపుల చుట్టుకొనబడియుండెను గనుక, అతనికి బ్రదుకుదునను నిరీక్షణ దాదాపు కనబడలేదు. మన శత్రువులు తమ కుయుక్తులచేత మన నాశనమును సాధింప ప్రయత్నించునప్పుడు, ప్రభువు మార్గములనుండి తప్పిపోకుండుట ఎంత కష్టమో మనము ఇదివరకు గమనించితిమి. పతనమైన మన స్వభావము యొక్క దుష్టమైన కోరిక ప్రతీకారము చేయుటకు మనలను పురికొల్పును; వారు మనలను ఎదిరించు అవే కుయుక్తులను మనము ప్రయోగించితేనే తప్ప మన ప్రాణమును కాపాడుకొను మార్గమేదియు మనకు కనబడదు; తోడేళ్ల మధ్య ఊళవేయుట మనకు న్యాయమేనని మనము ఒప్పించుకొందుము. సంగతి ఇట్లుండగా, భక్తిహీనులు తమ కపటోపాయములచేత మనలను చుట్టుకొని ముట్టడించునప్పుడు, దేవుడు మనలను ఎక్కడికి పిలుచునో అక్కడికి వెంబడించుటయు, ఆయన చిత్తమునకు అనుకూలమైనది తప్ప మరేదియు ప్రయత్నింపకుండుటయు మనము చేయగల శ్రేష్ఠమైన పని అను ఈ బోధను మనము మరింత శ్రద్ధతో ధ్యానింపవలెను.

111. నీ శాసనములను నిత్యము నా స్వాస్థ్యముగా కలిగియున్నాను. దేవుని ధర్మశాస్త్రము లోకము యొక్క సమస్త సుఖములకంటెను, ఐశ్వర్యములకంటెను, ఆస్తులకంటెను తనకు ప్రశస్తమైనదై యుండెనను భావమును, ఎంత తరచుగా పునరుచ్చరించినను అధికము కాని ఆ భావమును, అతడు మరల స్థిరపరచుచున్నాడు. ఈ సంగతులు ఇంత తరచుగా పునరుచ్చరింపబడుట వ్యర్థము కాదని నేను చెప్పితిని; ఏలయనగా లోకస్థులు తమ అదుపులేని దురాశలను తీర్చుకొనుటకు ఎంత ఉగ్రముగా పొంగిపోవుచున్నారో, లెక్కలేని వస్తువులను ఎడతెగక ఆశించుచుండగా వారు ఎన్నెన్ని చింతలచేత కలవరపడుచున్నారో మనము చూచుచున్నాము; ఇంతలో, దైవ ధర్మశాస్త్ర అధ్యయనమునకు తన మనస్సును మితమైన మేరకైనను అన్వయింప గురిపెట్టువాడు నూటికి ఒక్కడైనను కనబడడు. కావున ప్రవక్త తన స్వంత మాదిరిచేత మనలను పురికొల్పుటకై, తాను దేవుని శాసనములయందు ఎంత ఆనందించితినంటే వాటికంటె ప్రశస్తమైనదేదియు లేదని ఎంచితినని దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. ప్రేమ ఒక్కటే మనము ఏ వస్తువునకైనను విలువ కట్టునట్లు నడిపించును; కావున దైవ ధర్మశాస్త్రమును దానికి తగిన భయభక్తులతో గైకొనుటకై, మనము దానియందు ఈ ఆనందముతో ఆరంభించుట ఆవశ్యకము. దేవుని శాసనములు మన మనస్సులకు ఒక ఆనందమును కలిగించి, అది ఇతర సంగతులన్నిటిని త్రోసివేసి తృణీకరించునట్లు చేయుచు, మన అనురాగములను వాటికి గట్టిగా బంధించియుంచినయెడల అది ఆశ్చర్యము కాదు. దేవుడు మనలను తన పిల్లలుగా దత్తత చేసికొని మన పాపములను క్షమించునప్పుడు, మనము స్వేచ్ఛగా ఆయన సన్నిధికి వచ్చునట్లు పరలోకము మనకు తెరువబడుటకంటె మధురమైనదేమి యుండగలదు? ఆయన మనయెడల ఎంతగా శాంతించెనంటే మన ప్రాణముల సంరక్షణను తానే వహించుకొనుచున్నాడని వినుటకంటె కోరదగినదేమి యుండగలదు? దావీదు దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందు అంత అధికముగా ఆనందించుట చూచి మనము వింతగా ఎంచకుండునట్లు, దీనిని సంక్షేపముగా గమనించుట మంచిదని నేను తలంచితిని. స్వాస్థ్యము అను ఉపమానము లేఖనములలో తరచుగా వచ్చును; మనము అత్యధికముగా ఘనపరచుదానికి స్వాస్థ్యము అను పేరు పెట్టుదుము; ఆ ఒక్కదానిని సురక్షితముగాను సంపూర్ణముగాను స్వాధీనములో నిలుపుకొనినయెడల, మిగిలిన సంగతులన్నిటిని కోల్పోవుటకు మనము సంతృప్తిపడుదుము. దీని ప్రకారము, తాను పొందిన మేళ్లన్నిటిని యాదృచ్ఛికమైనవిగా ఎంచితిననియు, దేవుని వాక్యములో బయలుపరచబడిన సత్యములు మాత్రమే తనకు స్వాస్థ్యముగా నుండెననియు ప్రవక్త సూచించుచున్నాడు. దైవ వాక్యము లేకుండ ఇతర సంగతులన్నియు అతని దృష్టిలో శూన్యముగా నుండెను; కావున ఈ సాటిలేని నిధిని తాను కలిగియున్నయెడల, ఐశ్వర్యములను, ఘనతలను, సుఖసౌకర్యములను, భోగములను ఇతరులకు ఇష్టపూర్వకముగా విడిచిపెట్టగలడు. దేవుడు దయచేయు ఐహిక ఉపకారములను అతడు పూర్తిగా తృణీకరించెనని దీని భావము కాదు; అయితే అతని మనస్సు వాటికి గట్టిగా బంధింపబడియుండలేదు.

ఈ సామెత వంటి వాక్యరీతి లేఖనములోని అనేక ఇతర స్థలములలో వచ్చుచున్నది; వాటన్నిటిలోను అది నిస్సందేహముగా దానిని వాడు వ్యక్తి ప్రాణము అపాయములో నున్నదని సూచించుచున్నది; ఉదాహరణకు న్యాయాధిపతులు 12:3, "మీరు నన్ను రక్షింపకపోవుట చూచి నేను నా ప్రాణమును నా చేతిలో పెట్టుకొని అమ్మోనీయులతో యుద్ధము చేయుటకు దాటిపోతిని;" 1 సమూయేలు 19:5, "అతడు తన ప్రాణమును తన చేతిలో పెట్టుకొని ఫిలిష్తీయుని చంపెను;" మరియు 1 సమూయేలు 28:21, "ఆ స్త్రీ సౌలునొద్దకు వచ్చి, నేను నా ప్రాణమును నా చేతిలో పెట్టుకొంటిని అనెను." ఫిలిప్స్ ఈ అలంకారమును ఇట్లు వివరించుచున్నాడు: "ఒక కార్యము యొక్క నిర్వహణయు ఫలితమును పూర్తిగా ఒక వ్యక్తిమీదనే ఆధారపడియున్నప్పుడు, ఆ కార్యము అతని చేతులలో నున్నదని మనము చెప్పుట వాడుక; ఆ కార్యము ఒక వ్యక్తి యొక్క జీవన్మరణములైనప్పుడును మనము అట్లే చెప్పుదుము. కావున అదే విధముగా, హెబ్రీయులు ఒక వ్యక్తి ప్రాణము అతని స్వంత చేతులలో నున్నదని చెప్పినప్పుడు, అతని ప్రాణరక్షణ పూర్తిగా అతనిమీదనే ఆధారపడియున్నదనియు, అతనికి బయటినుండి ఏ సహాయమును లేదనియు, తత్ఫలితముగా అతని ప్రాణము అపాయములో నున్నదనియు వారి భావమై యుండవచ్చును. యుద్ధవీరుల విషయములో ఇది విశేషముగా వర్తించును; వారు శూరులుగా పోరాడుదురో లేదో దానినిబట్టి తమ ప్రాణములను కాపాడుకొందురు లేక కోల్పోవుదురు: పైన ఉదహరించిన వాక్యభాగములనుండి కనబడుచున్నట్లు యెఫ్తా విషయమును అట్లే." అయితే ఒకడు తన చేతిలో బహిరంగముగా మోయుచున్నది తీసికొనబడు, లేదా బలాత్కారముగా లాగుకొనబడు అపాయములో నుండును అను సంగతినుండి ఈ అలంకారము తీసికొనబడియుండవచ్చును. "సెప్టువజింట్ సర్వనామము యొక్క పురుషను మార్చి, ἐν ταῖς χερσι σου, నీ చేతులలో, అని వ్రాసెను; సిరియా అనువాదమును అట్లే. ఈ ప్రాచీన అనువాదకులు ఈ వాక్యరీతిని గ్రహింపక, మూలపాఠము ఇట్లుండవచ్చునని తాము తలంచినదాని ప్రకారము దానిని వ్యక్తపరచి, ఈ విధముగా చాలా సులభమైన భావమును ఇచ్చిరని తోచుచున్నది. తన కాలములో అనేక వ్రాతప్రతులలో మధ్యమ పురుష యుండెనని అగస్టీను చెప్పుచున్నాడు. అయితే అట్టి వ్రాతప్రతులేవియు ఇప్పుడు తెలియవు; ప్రస్తుత పాఠము సరియైనదనుటలో ఎంత మాత్రమును సందేహము లేదు. తన ప్రాణము అపాయములో నుండినను తాను దేవుని ధర్మశాస్త్రమును మరువలేదని కీర్తనకారుడు చెప్పుచున్నాడు." — Ibid.

112. నీ కట్టడలను నెరవేర్చుటకు నా హృదయమును నేను త్రిప్పుకొనియున్నాను. ఈ వచనములో అతడు ధర్మశాస్త్రమును సరిగా గైకొనుట అనగా ఏమో వర్ణించుచున్నాడు; అది ధర్మశాస్త్రము ఆజ్ఞాపించుదానిని చేయుటకు మనలను మనము సంతోషముగాను హృదయపూర్వకముగాను సిద్ధపరచుకొనుటయందే యున్నది. దాస్యభావముతోను బలవంతముతోను చేయబడు విధేయత తిరుగుబాటుకంటె అంత భిన్నమైనది కాదు. కావున దేవుని సేవించుట అనగా ఏమో సంక్షేపముగా నిర్వచించుటకై, ప్రవక్త ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు తన చేతులను, కన్నులను, పాదములను మాత్రమే అన్వయించుట కాక, హృదయ అనురాగముతో ఆరంభించితినని దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. త్రిప్పుకొనుట అను క్రియాపదమునకు బదులుగా చాపుట అను క్రియాపదమును తగినరీతిగా వాడవచ్చును; అయితే అతడు హృదయము యొక్క నిష్కపటమైన అనురాగముతో ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు తన్ను తాను ప్రతిష్ఠించుకొనెను అను సాధారణముగా అంగీకరింపబడిన వివరణయందే నిలుచుటకు నేను మొగ్గుచున్నాను. హృదయము యొక్క ఈ త్రిప్పుకొనుట, దేవునికి విరోధముగా లేచి మనలను సద్గుణ జీవితమువైపు త్రిప్పుటకు బదులు ఎక్కడికైనను ఈడ్చుకొనిపోవు తిరుగులాడు దురాశలకు ఎదురుగా ఉంచబడుచున్నది. ఈ వాక్యభాగమునుండి తమ స్వేచ్ఛాచిత్త సిద్ధాంతమును సమర్థించుకొనుటకు పోపు మతస్థులు చేయు ప్రయత్నము కేవలము వ్యర్థమైన ఆట. మనుష్యుడు తన స్వంత హృదయమును తనకిష్టమైన ఏ విధముగానైనను వంచుకొనుట అతని అధికారములో నున్నదని వారు ప్రవక్త మాటలనుండి అనుమానించుచున్నారు. అయితే జవాబు సులభము. ప్రవక్త ఇక్కడ తాను తన స్వంత బలముచేత చేసినదానిని గూర్చి అతిశయపడుట లేదు; ఏలయనగా ఈ శాసనములవైపు నా హృదయమును త్రిప్పుము అని అతడు చెప్పినప్పుడు మునుపు వాడిన అదే మాటను ఇప్పుడు మరల వాడుచున్నాడు. ఆ ప్రార్థన కపటమైనది కానియెడల, మన హృదయములను దేవునివైపు త్రిప్పి రూపించుట పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ప్రత్యేక కార్యమని అతడు దానిచేత నిస్సందేహముగా ఒప్పుకొనెను. అయితే దేవుడు మనలో జరిగించుదానిని మనకు ఆరోపించుట క్రొత్త సంగతి కాదు: ఈ భావమును గూర్చి పౌలు చెప్పిన మాట చాలా స్పష్టముగా నున్నది, "ఎందుకనగా మీరు ఇచ్ఛయించుటకును కార్యసిద్ధి కలుగజేసికొనుటకును, తన దయాసంకల్పము నెరవేరుటకై మీలో కార్యసిద్ధి కలుగజేయువాడు దేవుడే" (ఫిలిప్పీయులకు 2:13.)

తాను తన హృదయమును త్రిప్పుకొంటినని ప్రవక్త తన్ను గూర్చి చెప్పినప్పుడు, ఆయన ప్రేరణచేతనే సమస్తమును జరిగెనని అతడు ఇదివరకే ప్రకటించిన పరిశుద్ధాత్మ కృపనుండి తన స్వంత ప్రయత్నమును వేరుపరచుట లేదు. అదే సమయమందు, అతడు తన భక్తిగల అనురాగము యొక్క స్థిరత్వమును ఇతరుల క్షణికమైన ఆసక్తినుండి వేరుపరచుచున్నాడు. ఈ విధముగా, తాను తన పరుగు మధ్యలో తప్పిపోకుండునట్లు, లేదా వెనుకకు తిరుగకుండునట్లు, తన జీవితకాలమంతయు అదే మార్గములో కొనసాగవలెనని తాను తీర్మానించుకొంటినని అతడు దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. עקב ekeb, అంతమువరకు, అను మాట, నా అభిప్రాయములో, לעולם leolam, నిత్యము, అను మాటకు వివరణగా చేర్చబడియున్నది; మరియు సమస్త ఆటంకములును కష్టములును తన స్థిరత్వమును భంగపరచకుండునట్లు అతడు వాటికి విరోధముగా పౌరుషముతో పోరాడెనని మనకు చూపుటకై చేర్చబడియున్నది; ఏలయనగా కఠినమైన ప్రయాసలు లేకుండ ఏ మనుష్యుడును దేవుని సేవయందు సహించి నిలువడు. కొందరు ఈ మాట ఒక ప్రతిఫలమును సూచించుచున్నదని గ్రహించుచున్నారు; అయితే ఇది ఈ వాక్యభాగము యొక్క ఉద్దేశమునకు మిక్కిలి దూరముగా కనబడుచున్నది.

కీర్తన 119:113-120

ס113. వక్రమైన తలంపులను నేను ద్వేషించుచున్నాను; నీ ధర్మశాస్త్రమునైతే ప్రేమించుచున్నాను. ס114. నా దాగుచోటును నా కేడెమును నీవే: నీ వాక్యమునందు నేను నమ్మికయుంచియున్నాను. ס115. దుర్మార్గులారా, నాయొద్దనుండి తొలగిపోవుడి! నేను నా దేవుని ఆజ్ఞలను గైకొందును. ס116. నీ వాక్యము చొప్పున నన్ను ఆదుకొనుము, అప్పుడు నేను బ్రదుకుదును: నా నిరీక్షణ విషయమై నన్ను సిగ్గుపడనియ్యకుము. ס117. నన్ను స్థిరపరచుము, అప్పుడు నేను సురక్షితముగా నుందును; నీ కట్టడలను నిత్యము లక్ష్యపెట్టెదను. ס118. నీ కట్టడలను విడిచి తప్పిపోవువారినందరిని నీవు త్రొక్కివేసియున్నావు; ఏలయనగా వారి మోసము అబద్ధమే. ס119. భూమిమీదనున్న భక్తిహీనులందరిని మష్టువలె నీవు లేకుండ చేసియున్నావు; కాబట్టి నీ శాసనములను నేను ప్రేమించుచున్నాను. ס120. నీ భయముచేత నా శరీరము వణకెను, నీ న్యాయవిధులకు నేను భయపడితిని.

113. వక్రమైన తలంపులను నేను ద్వేషించుచున్నాను. వచనములో మొదటిదైన, వక్రమైన తలంపులు అని అనువదింపబడిన סעפום seaphim అను మాట వ్యక్తులను సూచించు నామవాచకమని అభిప్రాయపడువారు, దానిని కీడు తలంచువారు అని అనువదించుచున్నారు; అయితే దానిని తలంపులను గూర్చియే గ్రహించుట మరింత సరియైనది, ఈ వివరణయే చాలా సాధారణముగా అంగీకరింపబడుచున్నది. סעף saeph అను నామవాచకము సరిగా ఒక కొమ్మ అని అర్థమిచ్చును, అయితే అది రూపకముగా తలంపులకు అన్వయింపబడుచున్నది; అవి చెట్టు మొద్దునుండి కొమ్మలవలె హృదయమునుండి పెరిగి, ప్రతి దిక్కునకు వ్యాపించును. (ఈ విధముగా అరబీ అనువాదములో అది "నిత్యమైన ప్రతిఫలము నిమిత్తము" అని యున్నది; అనగా విశ్వాసులందరికి వాగ్దానము చేయబడిన కృపా ప్రతిఫలము. ఈ అభిప్రాయము ప్రకారము, కీర్తనకారుడు విశ్వాసము యొక్కయు పరిశుద్ధ విధేయత యొక్కయు అంతమును ప్రతిఫలమును లక్ష్యపెట్టుచుండును. హెబ్రీయులకు 11:26; 1 పేతురు 1:8, 9 చూడుడి. అయితే కీర్తనకారుడు నిజమైన విశ్వాసులందరివలెనే దేవుని ధర్మశాస్త్రమును కేవలము గాని ముఖ్యముగా గాని ప్రతిఫల నిరీక్షణచేత హత్తుకొని గైకొనలేదు, ముఖ్యముగా దేవునియెడల ప్రేమచేతను ధర్మశాస్త్రము యొక్క అంతర్గత శ్రేష్ఠతచేతను విధేయతవైపు ఆకర్షింపబడెను గనుక, ఇతరులు "ప్రతిఫలము నిత్యమైనది" అని చదువుటకు ఇష్టపడుచున్నారు.) ఈ వాక్యభాగములో ఈ పదము చెడు అర్థములో తీసికొనబడెనని సందేహము లేదు గనుక, ఆ మాట యొక్క వ్యుత్పత్తి కోరుచున్న వక్రమైన అను విశేషణమును నేను చేర్చితిని. చెట్టు కొమ్మలు అడ్డముగా, చిక్కుపడి, ఒకదానితో ఒకటి పెనవేసికొని పెరుగునట్లే, మానవ మనస్సు యొక్క తలంపులును అదే విధముగా గందరగోళముగా కలిసిపోయి, అన్ని దిక్కులకు తిరుగుచు మెలికలు తిరుగుచుండును. కొందరు యూదా వ్యాఖ్యాతలు దీనిని అన్యజనుల చట్టములను గూర్చినదిగా గ్రహించుచున్నారు; అవి చెట్టునుండి కొమ్మలవలె దేవుని ధర్మశాస్త్రమునుండి నరికివేయబడినవని వారు చెప్పుదురు; అయితే ఇది చమత్కారముగా నున్నను, దానిలో దృఢత్వము లేదు. కావున మానవ హృదయము యొక్క వక్రమైన కల్పనలును, దుష్టులు తమ స్వంత కుటిలమైన బుద్ధి చొప్పున కల్పించునదంతయు, ఏకైక సరియైనదైన దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు ఎదురుగా ఉంచబడుచున్నవి అను సరళమైన వివరణనే నేను పట్టుకొనుచున్నాను. మరియు నిశ్చయముగా, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును నిజముగా హత్తుకొనగోరువాడెవడైనను, తన మొదటి పనిగా, అపవిత్రమైన పాపపు తలంపులన్నిటిని విసర్జించుకొనవలెను, లేదా తన స్వంత స్వభావములోనుండి బయటికి వెళ్లవలెను. ఒకవేళ మనము మరియొక రూపకాలంకారమును ఇష్టపడి, סעף saaph అను క్రియాపదము పైకెత్తుట అను అర్థములో తీసికొనబడుచున్నది గనుక סעפום seaphim అనునది గర్వపు తలంపులను సూచించునని గ్రహించితేనే తప్ప, భావము ఇదే. మనలను గూర్చి మనము దీనమైన తలంపులు కలిగియుండి విధేయత చూపుటకంటె దేవునికి అంగీకారమైన బలి మరేదియు లేదని మనకు తెలియును; ఈ విధముగా మన బోధకు లోబడు స్వభావము దీనత్వముతో ఆరంభమగును. అయితే ఈ వివరణయు దూరముగా లాగబడినదిగా కనబడవచ్చును గనుక, నేను దానిని విడిచిపెట్టుచున్నాను. మన బుద్ధిని చెరుపు ప్రతికూలమైన కల్పనలన్నిటినుండి బాగుగా శుద్ధిచేయబడినవారినే దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రమునకు శిష్యులుగా అంగీకరించును గనుక, మనుష్యులను ఇటు అటు ఈడ్చుకొనిపోవు వక్రమైన తలంపులన్నిటికిని తాను విరోధినని ప్రవక్త ఇక్కడ ప్రకటించుచున్నాడు అని నేను చెప్పినది మనకు చాలును.

కల్దీయ అనువాదములో అది "వ్యర్థముగా తలంచువారు" అని యున్నది; ఈ విధముగా భావమేదనగా, "కీడు తలంచువారిని, దుష్ట యోచనలు యోచించువారిని, లేదా దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు విరుద్ధమైన, లేక మనుష్యులను దానినుండి తొలగించుటకు నడిపించు తప్పుడు దుష్ట అభిప్రాయములు గలవారిని నేను ద్వేషించుచున్నాను."

యోబు 4:14 మరియు 20:2లో అది తలంపులు అని అర్థమిచ్చును; 1 రాజులు 18:21లో అభిప్రాయములు అని అర్థమిచ్చును: ఇవి మంచివి గాని చెడ్డవి గాని కావచ్చును; ఆ మాట వచ్చు వాక్యభాగము యొక్క సందర్భమునుబట్టి వాటి స్వభావము నిర్ణయింపబడును.

114. నా దాగుచోటును నా కేడెమును నీవే. భావమేదనగా, దేవుని రెక్కల క్రింద దాగియుండుట ఒక్కటే తాను సురక్షితముగా నుండగల ఏకైక మార్గమని ఒప్పించబడినవాడై, ప్రవక్త ఆయన వాగ్దానములను నమ్ముకొనెను, కావున దేనికిని భయపడలేదు. మరియు నిశ్చయముగా, మొదటి అంశమేదనగా, తాము లోనగు అనేక అపాయముల మధ్య తమ ప్రాణ సంరక్షణ పూర్తిగా దేవుని కాపుదలవలననే కలుగుచున్నదని విశ్వాసులు స్థిరమైన సూత్రముగా పట్టుకొనవలెను; తద్వారా వారు ఆయనయొద్దకు పారిపోవుటకు ప్రేరేపింపబడి, ఆయన వాక్యముమీద ఆనుకొని, ఆయన వాగ్దానము చేసిన విమోచన కొరకు నమ్మకముతో కనిపెట్టుదురు.

ఆలోచనలు అను పదము ఇక్కడ చెడ్డ అర్థములో తీసికొనబడవలెనని వచనభావము కూడ కోరుచున్నది; ఏలయనగా కీర్తనకారుడు తాను వాటిని ద్వేషించుచున్నానని చెప్పుచు, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును వాటికి ఎదురుగా నిలుపుచున్నాడు. ఈ ఆలోచనల స్వభావమును వర్ణించుటకు వేర్వేరు విశేషణములు చేర్చబడినవి; కాల్విన్ "వక్రమైన" అనియు, మన ఆంగ్ల అనువాదము "వ్యర్థమైన" అనియు, లూథర్ "గర్వముగల" అనియు చేర్చిరి. ఐన్స్‌వర్త్ చంచలమైన అను పదమును చేర్చుచు, మూలపదము వృక్షముల పై కొమ్మలను సూచించుచున్నదనియు, అది అలంకారరూపముగా మనస్సు యొక్క ఆలోచనలకును అభిప్రాయములకును అన్వయింపబడి, అవి చంచలమైనవియు అనిశ్చితమైనవియునై యున్నవని సూచించుచున్నదనియు (1 రాజులు 18:21 లో వలె), లేక తమ స్వంత తలంపులచేత కలవరపడిన వ్యక్తులకు అన్వయింపబడుచున్నదనియు గమనించుచున్నాడు. కాల్విన్ వ్యాఖ్యానమునకు అనుగుణముగా పూల్ ఇట్లు వ్రాయుచున్నాడు: దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు భిన్నమైన, లేక విరుద్ధమైన మనుష్యుల ఆలోచనలు, అభిప్రాయములు, లేక యుక్తులు ఇక్కడ ఉద్దేశింపబడియుండవచ్చును; ఏలయనగా తరువాతి వాక్యభాగములో దేవుని ధర్మశాస్త్రము వాటికి ఎదురుగా నిలుపబడుచున్నది; మరియు యూదులును క్రైస్తవులునైన కొందరు వ్యాఖ్యాతలు ఆ హెబ్రీ పదమును అట్లే గ్రహించుచున్నారు.

దేవుడు మనకు ఆశ్రయమును మన కేడెమునై యున్నాడను ఈ నమ్మిక నిస్సందేహముగా వాక్యమునుండియే పుట్టుచున్నది; అయితే ఇక్కడ పరస్పర సంబంధమొకటి యున్నదని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; అదేదనగా, ఆయనయందు మనకు సురక్షితమైన దాగుచోటు కలదని దేవుని వాక్యమునుండి మనము నేర్చుకొనినప్పుడు, దైవసంరక్షణ మనకు ఎంతో అవశ్యమని గుర్తెరిగి, ఈ సత్యమును మన హృదయములలో పోషించుకొని స్థిరపరచుకొనవలెను. మరియు రక్షణ నిరీక్షణను మనలో పుట్టించుటకు ఆయన శక్తి సమృద్ధిగా చాలియుండవలసినదే అయినను, ఆయన సహాయము వచ్చుటకు ఆలస్యమైనప్పుడు మన విశ్వాసము తప్పిపోకుండునట్లు మనము ఎల్లప్పుడు వాక్యమును మన యెదుట ఉంచుకొనవలెను.

115. దుష్టులారా, నాయొద్దనుండి తొలగిపోవుడి. దుష్టులు తనపై దాడిచేయుట మానినప్పుడు తాను మరి ఎక్కువ ఉత్సాహముతోను మరి ఎక్కువ ఆసక్తితోను ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు తన్ను సమర్పించుకొందునని దావీదు ఇక్కడ ప్రకటించుచున్నట్లు కొందరు ఈ వచనమును వివరించుచున్నారు. నిస్సందేహముగా, దేవుడు మనలను విడిపించెనని మనము గ్రహించినప్పుడు, ఆ అనుభవము ఆయనను సేవించవలెనను ఆసక్తిగల కోరికను మనలో రేపనియెడల మనము మందబుద్ధులకంటె హీనులము. దేవుని కృపను గూర్చి మనకు కలిగిన గ్రహింపుకును అనుభవమునకును తగినట్లు మనలో భక్తి వృద్ధిపొందనియెడల మనము నీచమైన కృతఘ్నతను కనుపరచుచున్నాము. కావున ఇది సత్యమైనదియు ప్రయోజనకరమైనదియునైన సిద్ధాంతమే; అయితే ప్రవక్త ఈ స్థలమందు వేరొక భావమును తెలియజేయ నుద్దేశించెను. భక్తిహీనులు మనకు ఎంత గొప్ప ఆటంకమై యున్నారో అతడు చూచెను గనుక, వారిని తనయొద్దనుండి దూరముగా వెళ్లగొట్టుచున్నాడు; లేక, తాను వారి సహవాసములో చిక్కుకొనకుండ జాగ్రత్తపడుదునని సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. ఇది అతడు తన నిమిత్తము పలికినదానికంటె, ప్రభువు మార్గములో తొట్రిల్లకుండ సాగిపోవలెనని మనము కోరినయెడల, సమస్తమునకంటె ముఖ్యముగా లౌకికులును దుష్టులునైన మనుష్యులకు సాధ్యమైనంత దూరముగా ఉండుటకు ప్రయత్నింపవలెనని తన మాదిరిచేత మనకు బోధించుటకే పలికెను; అది స్థలదూరమును బట్టి కాదు, సంబంధమును సంభాషణను బట్టియే. మనము వారితో సన్నిహిత పరిచయము చేసికొనినయెడల, వారి మాదిరి యొక్క అంటువ్యాధిచేత శీఘ్రముగా చెడిపోకుండ తప్పించుకొనుట మనకు దాదాపు అసాధ్యము. దుష్టులతో సహవాసము ఎంత అపాయకరమైన ప్రభావము చూపునో అనుభవమువలన మిక్కిలి స్పష్టముగా తెలియుచున్నది; లోకము భ్రష్టత్వముతో నిండియుండుటచేత, తమ జీవితాంతము వరకు తమ యథార్థతయందు నిలుచువారు కొద్దిమందే యుండుటకు ఇదే కారణము. మన స్వభావము మిక్కిలి బలహీనమైనది గనుక, అంటువ్యాధిని తగిలించుకొనుటయు, అతి స్వల్పమైన స్పర్శచేతనైనను మాలిన్యము పొందుటయు లోకములో అన్నిటికంటె సులభమైన పని. కావున ప్రవక్త ఆటంకము లేకుండ దేవుని భయమందు అభివృద్ధిపొందునట్లు దుష్టులను తనయొద్దనుండి తొలగిపొమ్మని తగిన కారణముతోనే ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు. వారి సహవాసములో తన్ను చిక్కుకొనజేసికొనువాడెవడైనను కాలక్రమమున దేవుని తిరస్కరించుటకును దుర్వ్యాపారముతో కూడిన జీవితము గడుపుటకును తన్ను తాను అప్పగించుకొను స్థితికి చేరును. ఈ మాటతో పౌలు చేసిన హెచ్చరిక ఏకీభవించుచున్నది; 2 కొరింథీయులకు 6:14 లో "మీరు అవిశ్వాసులతో జోడుగా ఉండకుడి" అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. దుష్టులను తనయొద్దనుండి దూరముగా తరిమివేయుట నిజముగా ప్రవక్త శక్తికి మించినదే; కాని ఇకమీదట తాను వారితో ఏ సంబంధమును కలిగియుండనని ఈ మాటలచేత అతడు సూచించుచున్నాడు. సమస్త మానవజాతికంటె ఆయన ఒక్కనినే తాను ఎక్కువగా ఎంచుచున్నానని సాక్ష్యమిచ్చుటకు అతడు దేవుని నొక్కిచెప్పుచు తన దేవుడని పేర్కొనుచున్నాడు. భూమిమీద ఘోరమైన దుష్టత్వము అంతటను ప్రబలియుండుట చూచి, తాను సంపూర్ణముగా దేవునితో ఏకమగునట్లు అతడు మనుష్యులనుండి తన్ను వేరుపరచుకొనెను. ఈ కాలమందు చెడ్డ మాదిరులు మనలను కీడులోనికి ఈడ్చుకొనిపోకుండునట్లు, దేవుని మన పక్షమున ఉంచుకొనుటయు, ఆయన మనవాడై యున్నాడు గనుక ఎడతెగక ఆయనయందు నిలిచియుండుటయు మనకు మిక్కిలి ముఖ్యము.

116. నీ వాక్యముచేత నన్ను ఆదుకొనుము, అప్పుడు నేను బ్రదుకుదును. అనేకులు నీ వాక్యము చొప్పున అని చదువుచున్నారు; ఆ విధముగా లోపల అని అర్థమిచ్చు ב బేత్ అను అక్షరము, వలె అని అర్థమిచ్చు כ కాఫ్ అను అక్షరముగా తీసికొనబడుచున్నది; అప్పుడు భావము, నీవు నాకు చేసిన వాగ్దానము చొప్పున నన్ను ఆదుకొనుము, లేక నీవు నాకు వాగ్దానము చేసినట్లు నన్ను ఆదుకొనుము అని యుండును. నిస్సందేహముగా, మనము పడిపోయినప్పుడు మనలను లేవనెత్తుటకు దేవుడు మనవైపు తన చేయి చాపినప్పుడెల్లను, లేక తన చేతితో మనలను ఆదుకొనినప్పుడెల్లను, ఆయన తన వాగ్దానములను నెరవేర్చుచున్నాడు. అయినను దైవవాక్యమందు స్థిరముగా నిలుచుటకు సమర్థుడగునట్లు విశ్వాసస్థిరత తనకు అనుగ్రహింపబడవలెనని ప్రవక్త ప్రార్థించుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. దేవుని వాక్యముయొక్క విశ్వాసమునుండి మనము తొలగిపోయినప్పుడు ఆ వాక్యమునుండి పడిపోయితిమని చెప్పబడుచున్నది; అదే విధముగా, దాని సత్యమందును నిశ్చయతయందును మనము ఆనుకొనియున్నంతకాలము ఆయన మనలను ఆదుకొనువాడై యున్నాడు. అయితే దీనికి తగిన బలము మనుష్యునియందు లేదని ప్రవక్తకు బాగుగా తెలిసియుండెను గనుక, పట్టువిడువక నిలుచు సామర్థ్యమును పరిశుద్ధాత్మయొక్క విశిష్ట వరముగా దేవునియొద్ద అడుగుచున్నాడు. కావున నిజమైన స్థిరత దేవుని వాక్యమందే గాని మరి ఎక్కడను దొరకదనియు, పరిశుద్ధాత్మ శక్తిచేత బలపరచబడినవాడే గాని మరి యెవడును దానిమీద స్థిరముగా ఆనుకొనజాలడనియు ఇందువలన తేలుచున్నది. కాబట్టి విశ్వాసమునకు కర్తయు దానిని కొనసాగించువాడునైన దేవుడు ఒక్కడే గనుక, ఈ కృపను మనయందు నిలుపుమని మనము ఎల్లప్పుడు ఆయనను బతిమాలుకొనవలెను. మరియు కీర్తనకారుడు జీవమును విశ్వాసమందు ఉంచుచు, వాక్యము లేకుండ మనుష్యులు తమకు తాము వాగ్దానము చేసికొనునదంతయు కేవలము అబద్ధమని బోధించుచున్నాడు. కావున తన వాక్యముచేత మనలను బ్రదికించువాడు ప్రభువు ఒక్కడే; హబక్కూకులో (హబక్కూకు 2:4) "నీతిమంతుడు విశ్వాసమువలన బ్రదుకును" అని చెప్పబడినట్లే. ఈ రెండు స్థలములకును ఒకటే అర్థము. మనుష్యులు సాధారణముగా ఉబ్బిపోవునట్టి, మరి ఎక్కువ బలముతో పడిపోవుటకై తమ్మును తాము ఉన్నతముగా హెచ్చించుకొనుటయందు కనబడునట్టి శరీరముయొక్క బుద్ధిహీనమైన నమ్మికను హబక్కూకు ఎగతాళిచేసిన తరువాత, దేవుని వాక్యము ఆదుకొను విశ్వాసులు మాత్రమే సురక్షితమైన స్థిరమైన నేలమీద నిలుచుచున్నారని చూపుచున్నాడు.

మొదటి వ్యాఖ్యానము అంగీకరింపబడినయెడల, నా నిరీక్షణవిషయమై నన్ను సిగ్గుపరచకుము అను రెండవ వాక్యభాగము వివరణరూపముగా చేర్చబడినదగును; ఏలయనగా తన వాక్యము చొప్పున దేవుని కృపచేత ప్రవక్త కాపాడబడవలెనను ప్రార్థనయు, తన నిరీక్షణ ఫలమును అతడు అనుభవించవలెనను ప్రార్థనయు అను ఈ రెండును దాదాపు ఒకటే యగును. అయినను పట్టువిడువక నిలుచుటకు తనకు స్థిరత్వము దయచేయుమని దేవుని బతిమాలుకొనిన తరువాత, దేవుడు తాను వాగ్దానము చేసినదానిని క్రియాపూర్వకముగా కనుపరచవలెనని ప్రార్థించుచు, అతడు ఇప్పుడు మరి ముందుకు సాగుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. దీర్ఘకాలము సహించిన తరువాత ఫలితము మన నిరీక్షణకు తగినట్లు లేనప్పుడు మన మనస్సులలోనికి ఎన్ని సందేహములు చొరబడునో ప్రతి మనుష్యుని స్వంత బలహీనతయే సాక్ష్యమిచ్చుచున్నది; ఏలయనగా అట్టి స్థితిలో దేవుడు మనలను నిరాశపరచుచున్నట్లు కనబడును.

తరువాతి వచనము కూడ ఇదే భావముగలది; అయితే అందులో వాక్యము స్పష్టముగా ప్రస్తావింపబడలేదు; మరియు జీవమునకు బదులుగా రక్షణ ఉంచబడినది. దేవుడు తన వాక్యమును ఉపసంహరించుకొనినప్పుడెల్ల తన రక్షణ ముగిసిపోవును గాని, దైవశక్తిచేత తాను స్థిరపరచబడినయెడల తాను భయపడవలసిన కారణమేదియు ఉండదని ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు. నేను ధ్యానించెదను అని మేము అనువదించిన שעה షాఆ అను క్రియాపదమును అనేకులు నేను ఆనందించెదను అని అనువదించుచున్నారు; ఈ భావము అనుచితమైనది కాదు; ఏలయనగా దేవుడు తన కేవల వాక్యమందే తన మంచితనముయొక్క మిక్కిలి కోరదగిన రుచిని మనకు చూపవచ్చును గాని, దేవుని ఉపకారములను ఆయన వాగ్దానములనుండి మనము వక్రముగా వేరుపరచనియెడల, వాక్యమునకు దాని ఫలసిద్ధి చేర్చబడినప్పుడు దాని రుచి కొంచెము కాదు ఎంతో వృద్ధిపొందును. ఆయన ఉపకారములన్నిటిని ఆయన వాగ్దానముల ఫలితముగా, లేక ఫలముగా ఎంచుటయే విశ్వాసముయొక్క నిజమైన జ్ఞానము; ఆ వాగ్దానములను మనము లెక్కచేయనియెడల, ఆయన మేళ్లన్నిటిని అనుభవించుట మనకు కొంచెమైనను ప్రయోజనకరముగా నుండదు, సరిగా చెప్పవలెనంటే తరచుగా హానికరముగాను ప్రాణాంతకముగాను పరిణమించును. అయినను ఆ క్రియాపదమును ధ్యానించు అని అనువదించుట నాకు శ్రేష్ఠముగా కనబడుచున్నది; ఏలయనగా ఏ మనుష్యుడైనను దేవుని సహాయమును ఎంత ఎక్కువగా అనుభవించునో అంత ఎక్కువగా పరలోక సిద్ధాంతమును ధ్యానించుటకు తన్ను తాను మేల్కొలుపుకొనవలెను. తన జీవితకాలమంతయు ఈ ధ్యానమందు తాను పట్టువిడువక కొనసాగుదునని కీర్తనకారుడు చేర్చుచున్నాడు.

118. నీ కట్టడలను విడిచి తిరుగులాడువారినందరిని నీవు కాళ్లక్రింద త్రొక్కివేసియున్నావు. కాళ్లక్రింద త్రొక్కుట అనుటచేత, దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రమును తిరస్కరించువారినందరిని పడద్రోయుచున్నాడనియు, వారు తమకు తాము ఆపాదించుకొను ఆ ఔన్నత్యమునుండి వారిని క్రిందికి పడవేయుచున్నాడనియు అతని భావము. దుష్టులు దేవుని తీర్పులను నిర్లక్ష్యముగా ఎగతాళిచేయునప్పుడును, అంతేకాక తాము ఆయన అధికారమునకు లోబడనివారైనట్లు ఆయనకు విరోధముగా తమ్మును తాము హెచ్చించుకొనుటకు సంకోచింపనప్పుడును, వారు ఉబ్బిపోవునట్టి బుద్ధిహీనమైన, సరిగా చెప్పవలెనంటే వెఱ్ఱియైన నమ్మికకు విరోధముగా ఈ మాట చెప్పబడుచున్నది. చివరి వాక్యభాగమును విశేషముగా గమనింపవలెను: ఏలయనగా వారి కపటము అబద్ధమే. దుష్టులు తమ కుయుక్తులచేత ఏమియు సంపాదింపరనియు, వాటిలో వారే చిక్కుకొందురనియు, లేక చివరకు అవి కేవలము హస్తలాఘవమని వారు కనుగొందురనియు ఈ మాటలచేత ప్రవక్త బోధించుచున్నాడు. కపటమును అబద్ధమును వారియందున్నవని చెప్పబడినట్లు మధ్యను మరియు అను సంయోజకమును చొప్పించువారు అజ్ఞానముచేత భావమును చెడగొట్టుచున్నారు. רמיה రెమియా అను పదము సూక్ష్మమైన కుయుక్తిగల పన్నాగమును సూచించుచున్నది. వ్యాఖ్యాతలు దానిని తరచుగా ఆలోచన అని అనువదించుచున్నారు గాని, ఈ పదము ఆ హెబ్రీ పదముయొక్క సరియైన అర్థమును బలమును చాలినంతగా వ్యక్తపరచదు. దుష్టులు తమ స్వంత కుయుక్తినిబట్టి ఎంత సంతోషించినను, వారు అబద్ధముచేత తమ్మును తామే మోసపుచ్చుకొనుట తప్ప మరేమియు చేయరని ప్రవక్త భావము. ఈ వాక్యభాగమును చేర్చుట అవసరమైయుండెను; ఏలయనగా మానవజాతిలో అధికభాగము తమ స్వంత వ్యర్థ ఊహలచేత ఎంత ప్రాణాంతకముగా మత్తిల్లియున్నారో, తమ దృష్టికి తాము ఎంత చురుకైనవారో అంత ఎక్కువగా తమ్మును తాము మోసపుచ్చుకొందురని ఇక్కడ చెప్పబడినదానిని నమ్ముట ఎంత కష్టమో మనము చూచుచున్నాము.

119. భూమిమీదనున్న దుష్టులనందరిని నీవు మష్టువలె నిలిచిపోజేసియున్నావు. ఈ వచనముయొక్క భావము మునుపటి వచనముయొక్క భావమువంటిదే. ఇక్కడ వాడబడిన ఉపమానముచేత, వారి ఊహాజనితమైన మహిమయు సంతోషమును పొగవలె చెదరిపోవునప్పుడు కలుగు ఆకస్మికమైన అనూహ్యమైన మార్పు వర్ణింపబడుచున్నది. దుష్టులకు విరోధముగా దేవుని ప్రతిదండన ఒక్కసారిగా ప్రత్యక్షపరచబడి వారు సంపూర్ణముగా నశించుటయు, లేక భూమిమీదనుండి నిర్మూలము చేయబడుటయు జరుగదని గమనింపవలెను; అయితే దేవుడు వారిని ఒకరి తరువాత ఒకరిని పెల్లగించుచు, తాను లోకమునకు న్యాయాధిపతి యనియు, భూమిని వారినుండి శుద్ధిచేయుచున్నాననియు కనుపరచుచున్నాడు గనుక, ప్రవక్త వారి నాశనమును గూర్చి ఈ విధముగా మాటలాడుట ఆశ్చర్యము కాదు; ఏలయనగా హెబ్రీ క్రియాపదములు తరచుగా కొనసాగుచుండు క్రియను సూచించును. కావున దేవుడు తన తీర్పులను కొంచెము కొంచెముగా అమలుపరచుచు, దుష్టులు తన దీర్ఘశాంతమును దుర్వినియోగము చేయుచున్నారని చూచువరకు తరచుగా శిక్షను నిలిపియుంచుచున్నాడు గనుక, ఒక అన్యజన రచయిత చెప్పినట్లు, ఆయన శిక్షను విధించునప్పుడు దాని తీవ్రతచేత దాని ఆలస్యమును పూరించువరకు, మనము మనవంతుగా ఓర్పుతో కనిపెట్టుచు నిలుచుట మనకు తగును. మష్టు అను పదమునకు ముందు వలె అను ఉపమానార్థక అవ్యయము చేర్చుకొనవలెనని మిక్కిలి స్పష్టముగా తెలియుచున్నది. దుష్టులు విశ్వాసుల మధ్య మడ్డివలె కలిసియున్నంతకాలము వారికి అంటువ్యాధి తగిలించి వారిని అపవిత్రపరచుదురు గాని, వారు నురుగువలె తీసివేయబడినప్పుడు భక్తుల పవిత్రత మరి ఎక్కువ కాంతితో ప్రకాశించును గనుక, దుష్టులు మష్టుతో పోల్చబడుచున్నారని చెప్పువారి అభిప్రాయమును కూడ నేను త్రోసివేయను. రెండవదిగా, దేవుని తీర్పులు తనయందు ఫలము లేకుండ పోలేదని, అవి ధర్మశాస్త్ర సిద్ధాంతమును మరి ఎక్కువగా ప్రేమించునట్లు తన్ను నడిపించెనని ప్రవక్త చేర్చుచున్నాడు. దేవుడు తన చేయి ఎత్తి లోకము తన శక్తిచేత పరిపాలింపబడుచున్నదని కనుపరచునప్పుడెల్ల, ఆయన సంరక్షణకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొనుటకు ప్రేరేపింపబడనివారు నిశ్చయముగా మిక్కిలి వక్రబుద్ధిగలవారై యుండవలెను; అయితే ఆయన తన స్వంత దయాసంకల్పముచేత తన వాక్యముద్వారా తన్ను తాను మనకు అర్పించుకొనునప్పుడు, అంత గొప్ప వరమును అందుకొనుటకు త్వరపడనివారు నిజముగా మందబుద్ధులే. మరొకవైపు, ఆయన మనుష్యుల దుష్టత్వమును చాలకాలము చూచిచూడనట్లు ఊరకుండునప్పుడు, దేవుని వాక్యముయొక్క ప్రేమతో మనలను పరవశింపజేయవలసిన భక్తిగల అనురాగము సన్నగిల్లిపోవును.

యూదులలోని Lex Talionis ను కీర్తనకారుడు ఈ మాటచేత బహుశ సూచించుచున్నాడనియు, "వారు అబద్ధమును నమ్మునట్లు దేవుడు బలమైన భ్రమను వారికి పంపును" అని చెప్పుచున్న 2 థెస్సలొనీకయులకు 2:11 లో అపొస్తలుడు ఈ స్థలమును ఉద్దేశించియుండవచ్చుననియు డిమక్ తలంచుచున్నాడు.

120. నీ భయమువలన నా శరీరము వణకుచున్నది. మొదటి చూపునకు ప్రవక్త తనకు తానే విరుద్ధముగా మాటలాడుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. దేవుని కాఠిన్యముచేత తాను ఆయన శాసనములను ప్రేమించుటకు మృదువుగా ఆకర్షింపబడితినని అతడు ఇప్పుడే చెప్పెను; ఇప్పుడు తాను భీతిచేత పట్టబడితినని ప్రకటించుచున్నాడు. ఈ రెండు ఫలితములు ఒకదానికొకటి మిక్కిలి భిన్నమైనవే అయినను, దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రమును భయభక్తులతో గౌరవించునట్లు ఎట్టి శిక్షణచేత మనలను రూపించుచున్నాడో మనము ఆలోచించినయెడల, అవి సంపూర్ణముగా ఏకీభవించుచున్నవని గ్రహింతుము. దేవుని అనుగ్రహమును కోరి వెదకునట్లు మనము భయముచేత అణచబడవలసియున్నది. కావున భయము ప్రేమకు ఆరంభమై యున్నది గనుక, తన్ను తాను జాగ్రత్తగా కాచుకొనుటకు హృదయపూర్వకమైన దేవుని భయముచేత తాను మేల్కొలుపబడితినని ప్రవక్త సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. మరియు బలవంతపు సాధనముల ఒత్తిడి లేకుండ ప్రతివాడును దానిని చేపట్టుటకు సమ్మతించునంత సులభమైన కార్యము శరీరమును చంపుట కాదు; కావున దేవుడు తన సేవకుడు ఈ విధముగా తన్ను గూర్చిన పరిశుద్ధమైన భయమునకు తన మనస్సును వంచునట్లు అతనిని భీతితో కొట్టినయెడల అది ఆశ్చర్యము కాదు. ("మష్టు అని అనువదింపబడిన סגים అను నామవాచకమునకు ముందు ఉపమానార్థకమైన כ అను అవ్యయము గ్రహింపబడవలెను; కావున కీర్తనకారుడు, 'లోహములనుండి కరగించుటచేతను, లేక ధాన్యమునుండి తూర్పారబట్టుటచేతను తీసివేయబడు మష్టువలె భూమిమీదనున్న దుష్టులనందరిని నీవు సంపూర్ణముగా తీసివేసియున్నావు (నిలిచిపోజేసియున్నావు)' అని చెప్పుచున్నాడు. మనుష్యుల సమాజము ఒక లోహపు ముద్దవంటిది; అందులో దుష్టులు తుప్పువలెను మష్టువలెను ఉన్నారు. శోధించునవైన దేవుని తీర్పులు లోహమునుండి మష్టును వేరుపరచును; ఈ విధముగా ఆయన ఒకదానిని నాశనముచేసి మరియొకదానిని కాపాడును." — ఫిలిప్స్. סמר సామర్ అను క్రియాపదము వణకుచున్నది అని అనువదింపబడినది; అది వెండ్రుకలు నిక్కబొడుచుకొనునంతగా భీతిచేత పట్టబడుటను సూచించుచున్నది. యోబు 4:15 లో అది పియేల్ రూపములో కనబడుచున్నది. మష్టువలె త్రోసివేయబడిన దుష్టులమీద అమలుపరచబడిన దైవతీర్పులను ధ్యానించుటచేత కీర్తనకారుని మనస్సులో ఈ భీతి పుట్టెను; ఈ విధముగా అతడు దేవునికి భయపడునట్లు నడిపింపబడెను.) మానవజాతిలో అధికులు లక్ష్యపెట్టని దేవుని తీర్పులను ఆయన అమలుపరచునప్పుడు ఆయన యెదుట వణకుట సామాన్యముకాని జ్ఞానమునకు గుర్తు. కావున దేవుని తీర్పులు మనకు మృదువుగా బోధించుట మాత్రమే గాక, నిజమైన పశ్చాత్తాపమునకు మనలను నడిపించునంత భీతితో మనలను కొట్టునట్లు, మనము వాటిని శ్రద్ధగా ధ్యానింపవలెనని ప్రవక్తయొక్క ఈ మాటలచేత మనకు బోధింపబడుచున్నది.

కీర్తన 119:121-176

కీర్తన 119:121-128

121. ע నేను న్యాయమును నీతిని జరిగించియున్నాను; నన్ను బాధపెట్టువారికి నన్ను అప్పగింపకుము. 122. ע మేలుకొరకు నీ సేవకునికి పూటబడుము; గర్విష్ఠులు నన్ను బాధపరచకుందురు గాక. 123. ע నీ రక్షణకొరకును నీ నీతివాక్యముకొరకును నా కన్నులు క్షీణించుచున్నవి. 124. ע నీ మంచితనము చొప్పున నీ సేవకునియెడల జరిగించుము, నీ కట్టడలను నాకు బోధింపుము. 125. ע నేను నీ సేవకుడను; నేను నీ శాసనములను నేర్చుకొనునట్లు నాకు బుద్ధి దయచేయుము. 126. ע యెహోవా, నీవు పని జరిగించుటకు ఇదే సమయము; వారు నీ ధర్మశాస్త్రమును నిరర్థకము చేసియున్నారు. 127. ע కావున బంగారుకంటెను, అవును అపరంజికంటెను నేను నీ కట్టడలను ప్రేమించుచున్నాను. 128. ע కావున నీ ఆజ్ఞలన్నియు సంపూర్ణముగా యథార్థములని నేను ఎంచుకొనుచున్నాను; అబద్ధమార్గములన్నిటిని నేను ద్వేషించుచున్నాను.

121. నేను న్యాయమును నీతిని జరిగించియున్నాను. తనను బాధపరచుచున్న దుష్టులకు విరోధముగా ప్రవక్త దేవుని సహాయమును వేడుకొనుచున్నాడు; అదియు వారిచేత తాను పొందుచున్న వేధింపు తన పక్షమున ఏ మాత్రమును తగనిదని అదే సమయమున సాక్ష్యమిచ్చునట్లుగా వేడుకొనుచున్నాడు. ("అక్షరశః, 'నీ నీతియొక్క వాక్యముకొరకు.' కాల్విన్ దీనిని దైవ వాగ్దానములని గ్రహించుచున్నాడు. ఫిలిప్స్ 'నీ న్యాయముయొక్క వాక్యముకొరకు' అని అనువదించి ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: 'అనగా, వచనముయొక్క మొదటి భాగము బోధించుచున్నట్లు, నన్ను బాధపెట్టువారిమీద న్యాయమైన తీర్పు తీర్చబడుటకొరకు; ఏలయనగా ఈ తీర్పు తీర్చబడుట కీర్తనకారుడు అంత ఆతురతతో కోరిన రక్షణను అనుగ్రహించుటతో సమానమగును.'" "బంగారుకంటెను. מזהב మిజ్జాహాబ్, మిరుమిట్లు గొలుపు బంగారముకంటె ఎక్కువగా; ఏ మచ్చయు తుప్పును లేని బంగారము." — డా. ఆడమ్ క్లార్క్. "Ou, marguerites." — ఫ్రెంచి అంచు. "లేక, ముత్యములు." "ומפז ఉమిప్పాజ్, ఘనమైన బంగారముకంటె ఎక్కువగా; మష్టునుండి వేరుపరచబడి సంపూర్ణముగా పుటము వేయబడిన బంగారము." — డా. ఆడమ్ క్లార్క్.) దేవుడు మనకు సహాయము చేయుటకు దిగివచ్చునట్లు మనము కోరినయెడల, మంచి మనస్సాక్షి యొక్క సాక్ష్యముతో ఆయనను ఎదుర్కొనునట్లు మనము జాగ్రత్తపడవలెను. అన్యాయముగా బాధింపబడు శ్రమనొందువారికి ఆయన అంతటను తన సహాయమును వాగ్దానము చేయుచున్నాడు గనుక, తాను తన శత్రువులను రెచ్చగొట్టలేదనియు, సమస్త హానినుండియు అన్యాయమునుండియు తన్ను తాను అడ్డగించుకొంటిననియు, కీడుకు ప్రతికీడు చేయుటకైనను ప్రయత్నింపలేదనియు ప్రవక్త చేయుచున్న ఈ ప్రకటన వ్యర్థమైనది కాదు. తాను అన్ని సమయములలోను న్యాయము జరిగించితినని చెప్పుటచేత, దుష్టులు ఏమి చేసినను తాను యథార్థతను అనుసరించుటయందు స్థిరముగా కొనసాగితిననియు, తన బహిరంగ వ్యవహారములలో గాని స్వంత వ్యవహారములలో గాని న్యాయమైనదానినుండియు సరియైనదానినుండియు ఎన్నడును తొలగిపోలేదనియు అతని భావము.

122. మేలుకొరకు నీ సేవకునికి పూటబడుము. ఈ ప్రార్థన మునుపటి వచనములోని ప్రార్థనవంటిదే; ఏలయనగా ఇతరులు చేయుచున్నట్లు మేలునందు నీ సేవకుని ఆనందింపజేయుము, లేక నీ సేవకుడు మేలునందు ఆనందించునట్లు చేయుము అని అనువదించుటకంటె, ערוב అరోబ్ అను హెబ్రీ క్రియాపదమును పూటబడుము అని అనువదించుటకే నేను ఇష్టపడుచున్నాను. ఈ రెండవ అనువాదము ప్రకారము, దేవుడు తన ఉపకారములచేత తన సేవకుని సంతోషపరచవలెనను ప్రార్థన ఈ మాటలలో ఉన్నది. మూడవ అనువాదమొకటి కలదు; దాని ప్రకారము, దేవుడు యథార్థతయెడల ప్రేమను ఆశను అతని హృదయములో పుట్టించవలెనను ప్రార్థనగా ఈ మాటలు అగుచున్నవి; ఏలయనగా న్యాయమందును యథార్థతయందును మనము ఆనందించుటయందే నిజమైన పరిపూర్ణత యున్నది. అయితే దావీదు ఇక్కడ తన శత్రువులకు విరోధముగా సహాయమును కోరుచున్నాడని వచనముయొక్క చివరి వాక్యభాగమునుండి స్పష్టమగుచున్నది గనుక, పూటబడుము అను క్రియాపదమే మరి తగిన అనువాదము. ప్రభువా, గర్విష్ఠులు నన్ను నశింపజేయుటకు క్రూరముగా నామీదికి దూకుచున్నారు గనుక, నీవు నాకు పూటబడువాడవైనట్లు మాకు మధ్య నిలువుము అని అతడు చెప్పుచున్నట్లున్నది. కొరకు అని అర్థమిచ్చు ל లామెద్ అను అక్షరము ఆ నామవాచకమునకు ముందు నిజముగా ఉంచబడలేదు; అయితే ఆ అక్షరము తరచుగా గ్రహింపబడును గనుక ఇది మా అనువాదమునకు సరియైన అభ్యంతరము కాదు. మనలను విడిపించుటకై దేవుడు పూటబడువాని పనిని నెరవేర్చువానిగా చిత్రించుట పూర్తిగా ఆదరణతో నిండిన మాటల రీతి. పెద్ద మొత్తము సొమ్ము మనము అప్పుపడియుండుట ఆయన చూచి, మన అప్పులవానికి ఆ సొమ్ము చెల్లించి ఆ ఋణమునుండి మనలను విడుదల చేసినట్లే, ఆయన మనకొరకు పూటబడుచున్నాడని అలంకారరూపముగా చెప్పబడుచున్నది. దుష్టులు తమ ఇష్టము చొప్పున మనమీద తమ క్రూరత్వమును చూపుటకు దేవుడు సహింపక, మనలను రక్షించుటకు సంరక్షకునిగా మధ్యను నిలువవలెనని ఈ ప్రార్థన భావము. తాను మిక్కిలి అపాయములో నుంటిననియు, దేవుని సహాయము తప్ప నిరీక్షించుటకు తనకు మరేదియు మిగిలియుండలేదనియు ఈ మాటలచేత ప్రవక్త సూచించుచున్నాడు.

123. నీ రక్షణకొరకు నా కన్నులు క్షీణించుచున్నవి. మొదటిగా, తాను తీవ్రమైన శ్రమలచేత బాధింపబడితిననియు, అదియు కొద్దికాలము మాత్రమే కాక, తన ఓర్పును సమాప్తిచేసి నిరుత్సాహమును కలిగింపగలంత దీర్ఘకాలము బాధింపబడితిననియు అతడు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. ("ערב ఈ క్రియాపదము ఇంపుగా నుండుట, అంగీకారముగా నుండుట అని అర్థమిచ్చును. ఆ విధముగా బూసర్ వచనముయొక్క మొదటి భాగమును oblecta servum tuum bono అని అనువదించెను; నిజముగా కల్దీయ అనువాదము కూడ ఈ క్రియాపదమునకు అదే అర్థమిచ్చినది; ఏలయనగా అది בסים, సంతోషింపజేయుము అను పదముచేత అనువదింపబడినది. అయితే దానికున్న వేరొక అర్థము, అనగా పూటబడుట అనునది, స్పష్టముగా మరి తగినది; ఏలయనగా మేలుకొరకు నీ సేవకునికి పూటబడుము అను మాట, శత్రువుల చేతులనుండి విడుదలకొరకైన ముందటి తరువాతి విన్నపములతో చక్కగా సరిపోవుచున్నది." — ఫిలిప్స్.) అయితే అవి అట్టి ఫలితమును కలిగించుటకు బదులుగా, దీర్ఘమైన ఆయాసకరమైన ఈ పోరాటములన్నిటిలోను తన హృదయము ఎన్నడును నిరాశలో మునిగిపోలేదని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. రక్షణకొరకు క్షీణించుట అనగా, తన ఆపదలకు అంతము కనుచూపులో లేకపోయినను, నిరాశ అన్నివైపుల తన్ను ఎదుర్కొనినను, అతడు తన ప్రాణము సొమ్మసిల్లువరకు శోధనతో పోరాడెనని సూచించుచున్నదని మేము ఇంతకుముందే వివరించితిమి. క్రియాపదముయొక్క భూతకాలము వర్తమానకాలమునకు బదులుగా ఉంచబడినదని మనము గ్రహించినయెడల (అది ఆ అర్థములోనే వాడబడినట్లు కనబడుచున్నది), తన కన్నులు అలసిపోవుటవలన కాక, ఆతురతతో చూచుటవలన వాటికి ఒక విధమైన మసక కలుగుటవలన అవి క్షీణించుచున్నవనియు, అయినను తాను దేవుని రక్షణకొరకు ఎడతెగక కనిపెట్టుట మానలేదనియు ప్రవక్త ఆ సందర్భములో సూచించుచున్నాడు. సంక్షేపముగా, కన్నులు క్షీణించుట తీవ్రమైన కష్టతరమైన ప్రయాసతో కూడిన పట్టుదలను సూచించుచున్నది; దేవుడు తమ విన్నపములను దయచేయనియెడల వెంటనే సొమ్మసిల్లువారి క్షణికమైన ఉత్సాహమునకు అది విరుద్ధముగా నిలుపబడుచున్నది. ఈ మాట ఇంద్రియములన్నిటిని దాదాపు క్షయింపజేయు వేదనతో కూడిన ఆసక్తిని కూడ సూచించుచున్నది. రక్షణ అను పదమువిషయమై, అతడు దానిని ఒకే విధమైన సహాయమునకు పరిమితము చేయక, దేవుడు తనను నమ్ము తన ప్రజలను సంపూర్ణ రక్షణను స్వాధీనపరచుకొను స్థితిలో ఉంచువరకు ఆయన కృపయొక్క ఎడతెగని ప్రవాహమునంతటిని దానిలో ఇముడ్చుచున్నాడు. తాను రక్షణకొరకు కనిపెట్టిన విధానమును అతడు వ్యక్తపరచుచున్నాడు; అది దేవుని వాక్యమును ఆనుకొనియుండుటయే. ఇందులో రెండు సంగతులను గమనింపవలెను; మొదటిది, ఆయన వాగ్దానములయందు నమ్మికయుంచి, సంరక్షణకొరకు మనము నిజముగా ఆయనను ఆశ్రయించినప్పుడే మనము దేవునినుండి రక్షణకొరకు కనిపెట్టుచున్నామని చెప్పబడగలము; రెండవది, మన నిరీక్షణను ఆయన వాక్యమందు స్థిరముగా నిలిపియుంచుటయందు కొనసాగినప్పుడే మనము రక్షణవిషయమైన స్తుతిని దేవునికి చెల్లించుచున్నాము. ఆయనను వెదకవలసిన మార్గము ఇదే; ఆయన తన హస్తకార్యమును మన దృష్టికి మరుగుచేసినను, మనము ఆయన కేవల వాగ్దానములయందు విశ్రమింపవలెను. దావీదు దేవుని వాక్యమును నీతిగలదని పిలుచుటకు కారణమిదే. ఇందుచేత అతడు దైవవాగ్దానముల సత్యమందు తన విశ్వాసమును స్థిరపరచుకొనగోరుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు ఉదారముగా వాగ్దానము చేయుచు తన ప్రజలలో మోసకరమైన నిరీక్షణలను పెంచడు.

124. నీ మంచితనము చొప్పున నీ సేవకునియెడల జరిగించుము. ఈ వచనములోని రెండు వాక్యభాగములను సరిగా చదువవలెను; ఏలయనగా దేవుడు తనయెడల మేలుగా జరిగించవలెనని అతడు మొదట వేరుగా కోరి, తరువాత ఆయన తనకు యజమానుడును బోధకుడునై యుండవలెనని కోరుటలేదు. సరిగా చెప్పవలెనంటే, ఆయన తన ప్రజలందరియెడల చూపుచుండు ఆ మంచితనమును కనికరమును చూపుచు, తన ధర్మశాస్త్రమును తనకు బోధింపుమని అతడు ఆయనను బతిమాలుకొనుచున్నాడు. కావున ప్రవక్త విన్నపముయొక్క ఉద్దేశమేదనగా, దేవుడు తన కట్టడలలో తనకు బోధింపవలెనని. అయితే అతడు దైవకనికరముతో ఆరంభించి, తాను కోరుదానిని తనకు అనుగ్రహించునట్లు దేవుని ఒప్పించుటకు దానిని ఒక వాదముగా ఉపయోగించుచున్నాడు. కావున ఈ ప్రార్థనను ఇట్లు విడదీసి చెప్పవలెను: ప్రభువా, నాయెడల మృదువుగా వ్యవహరించుము, నీ ఆజ్ఞలలో నాకు బోధించుటచేత నాయెడల నీ మంచితనమును కనుపరచుము. ("గొప్ప దుఃఖకాలములలో, హృదయము చింతచేత అణగద్రొక్కబడినప్పుడును, అపాయము అన్నివైపుల బెదరించుచుండునప్పుడును, మానవనేత్రము ప్రాణముయొక్క బాధాకరమైన వేదనాభరితమైన భావములను ఆశ్చర్యకరమైన ఖచ్చితత్వముతో వ్యక్తపరచును. ఇక్కడ వర్ణింపబడిన భంగిమ, మిక్కిలి భయంకరమైన స్వభావముగల శత్రువులచేత తాను చుట్టబడియున్నానని గ్రహించి, వారితో పోరాటములోనికి దిగుటకు తన బలహీనతను అసమర్థతను గుర్తెరిగి, తన ఆపత్కాలములో తనకు సహాయము చేయుదునని వాగ్దానము చేసిన ఒక అంకితభావముగల బలవంతుడైన స్నేహితుని రాకకొరకు ఆతురతతో ఎదురుచూచుచున్న వ్యక్తియొక్క భంగిమయే." — డా. మోరిసన్.) దేవుని వాక్యమునుండి పొందవలసిన ఆ నిజమైన జ్ఞానమును మనము కలిగియుండుటయందే మన సంపూర్ణ సౌభాగ్యము నిస్సందేహముగా ఇమిడియున్నది; మరియు దేవుడు మనయెడల తన కనికరమును మంచితనమును కనుపరచుటకు ఇష్టపడుటయందే ఈ జ్ఞానమును పొందుటకైన మన ఏకైక నిరీక్షణ యున్నది. కావున ప్రవక్త దైవధర్మశాస్త్రమందు ఉపదేశము పొందుట అను ఉపకారము ఉచితవరముగా తనకు అనుగ్రహింపబడవలెనని అడుగుటచేత, దాని గొప్పతనమును శ్రేష్ఠతను ఘనపరచుచున్నాడు.

125. నేను నీ సేవకుడను, నాకు బుద్ధి దయచేయుము. ఇక్కడ మునుపటి వచనములోని ప్రార్థన మరల చెప్పబడుచున్నది. తాను ప్రార్థించిన ఆశీర్వాదమును అతడు ఎంత ఆతురతతో కోరెనో, దానికొరకు దేవునితో వేడుకొనుటలో అతడు ఎంత ఆసక్తితోను పట్టుదలతోను ఉండెనో ఈ పునరుక్తి చూపుచున్నది. దేవుడు తన స్వంత ప్రజలకు ఏ విధముగా బోధించునో ఈ మాటలచేత అతడు మరి స్పష్టముగా వ్యక్తపరచుచున్నాడు; అదేదనగా, లేనియెడల గ్రుడ్డివైయుండు వారి బుద్ధులను సరియైన జ్ఞానముతో ప్రకాశింపజేయుటచేతనే ఆయన బోధించుచున్నాడు. దేవుడు తన ఆత్మయొక్క రహస్య ప్రభావముచేత మన గ్రహింపుయొక్క మందత్వమును సరిదిద్ది మనలను బోధకు లోబడువారిగా చేయనియెడల, దైవధర్మశాస్త్రము మన చెవులలో ధ్వనించుచుండుటయు, లేక వ్రాతరూపములో మన కన్నులయెదుట ఉంచబడియుండుటయు, మనుష్యుని స్వరముచేత వివరింపబడుటయు మనకు కొంచెమే ప్రయోజనకరముగా నుండును. తాను ఆయన సేవకుడనని దావీదు అతిశయించునప్పుడు, అతడు దేవుని యెదుట ఏవైనా యోగ్యతాపూర్వకమైన హక్కులను ముందుపెట్టుచున్నాడని మనము తలంచకూడదు. మనము ముందుగానే బాగుగా సిద్ధపడియుండినప్పుడు దేవుడు క్రొత్త కృపను చేర్చుచున్నాడని మనుష్యులు సాధారణముగా ఊహించుకొందురు; దానిని వారు తదుపరి కృప అని పిలుచుచున్నారు. అయితే ప్రవక్త తన స్వంత యోగ్యతనుబట్టి అతిశయించుటకు బదులుగా, తాను దేవునికి ఎంత గొప్ప ఋణములలో ఉండెనో ప్రకటించుచున్నాడు. సర్వోన్నతునికి తన్ను తాను సేవకునిగా చేసికొనుట ఏ మనుష్యుని శక్తిలోను లేదు; అంత గొప్ప ఘనతను కొనుక్కొనుటకు వెలగా తనదైన దేనినైనను ఏ మనుష్యుడును తేజాలడు. ఇది ప్రవక్తకు బాగుగా తెలిసియుండెను. ఆ వర్గములో చేర్చబడుటకు యోగ్యుడైనవాడు సమస్త మానవకుటుంబములో ఒక్కడైనను లేడని అతడు ఎరిగియుండెను; కావున దేవుడు తన సాధారణ విధానము చొప్పున తాను ఆరంభించినదానిని సంపూర్ణము చేయునని వాదించుటకై, తాను పొందిన కృపను ఉదహరించుట తప్ప అతడు మరేమియు చేయుటలేదు. కీర్తన 116:16 లోను అతడు ఇదే విధముగా "నేను నీ సేవకుడను, నీ సేవకురాలి కుమారుడను" అని చెప్పుచున్నాడు; ఆ స్థలమందు అతడు తన సేవలనుబట్టి అతిశయింపక, తాను సంఘములోని సభ్యులలో ఒకడనని మాత్రమే ప్రకటించుచున్నాడని మిక్కిలి స్పష్టముగా తెలియుచున్నది.

126. యెహోవా, నీవు పని జరిగించుటకు ఇదే సమయము. భక్తిహీనులమీదను దుష్టులమీదను వారికి తగిన ప్రతిదండన రావలెనని కోరుటయే ప్రవక్త ఉద్దేశము గనుక, వారు దేవునికి విరోధముగా తమ విచ్చలవిడి తెంపరితనమును గొప్ప మేరకు సాగించిరి గనుక, దానిని అమలుపరచుటకు తగిన సమయము ఇప్పుడు వచ్చెనని అతడు చెప్పుచున్నాడు. పని జరిగించుట అను సామాన్య క్రియాపదము మరి నిర్దిష్టమైన పదము వాడబడినదానికంటె ఎక్కువ బలముగలది. దేవుడు ఇప్పుడు న్యాయాధిపతియొక్క పనిని నెరవేర్చనియెడల ఆయన మరి ఎక్కువ ఆలస్యము చేయుచున్నట్లు కనబడునని అతడు చెప్పుచున్నట్లున్నది. దుష్టులను అడ్డగించుటయు, వారి పశ్చాత్తాపము పూర్తిగా నిరీక్షణలేనిదని ఆయన కనుగొనినప్పుడు వారిని కఠినముగా శిక్షించుటయు దేవునికి ప్రత్యేకమైన పని. ఈ ప్రార్థన ప్రేమ నియమమునకు విరుద్ధమని ఎవరైనను అనినయెడల, దిద్దుబాటు నిరీక్షణలేనిదైన భ్రష్టులను గూర్చియే దావీదు ఇక్కడ మాటలాడుచున్నాడని ప్రత్యుత్తరమియ్యవచ్చును. అతని హృదయము జ్ఞానాత్మచేత నడిపింపబడెననుటకు సందేహము లేదు. మరియు అతడు తనకు జరిగిన స్వంత అన్యాయములను గూర్చి ఫిర్యాదు చేయుటలేదని జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. దేవుని తిరస్కరించు దుష్టుల నాశనమును కోరుటకు అతనిని ప్రేరేపించునది పవిత్రమైన యథార్థమైన ఆసక్తియే; ఏలయనగా దుష్టులు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును నిరర్థకము చేసిరి అను కారణము తప్ప ఈ ప్రార్థనకు అతడు మరి ఏ కారణమును చూపుటలేదు. దేవుని సేవకంటె తనకు ప్రియమైనదేదియు లేదనియు, ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకంటె తాను ఎక్కువగా ఘనపరచినదేదియు లేదనియు అతడు ఇందుచేత రుజువుపరచుచున్నాడు. మన స్వంత వ్యక్తిగత అన్యాయముల గ్రహింపే మన ఆసక్తిని నడిపించునప్పుడెల్ల అది తెంపరితనముగలదియు క్రమము తప్పినదియునై యుండునని నేను ఇతర స్థలములలో ఇదివరకే మీకు పలుమారు హెచ్చరిక చేసియున్నాను. కావున దైవధర్మశాస్త్రము ఉల్లంఘింపబడుట చూచి సహింపలేకపోవుట తప్ప ప్రవక్త దుఃఖమునకు మరి ఏ కారణమును లేదని జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను. సంక్షేపముగా, లోకములోని గందరగోళమైన శిథిలమైన స్థితిని దేవుడు మరల క్రమములోనికి తేవలెనని ఇది చేయబడిన ప్రార్థన. భూమి ఆయన భయము దాదాపు ఆరిపోయినంతగా దుష్టత్వముతో నిండి అపవిత్రమైనప్పుడెల్ల, తన స్వంత మహిమను కాపాడువానిగా తన్ను తాను కనుపరచుకొనుమని ఆయనకు మొరపెట్టుటను దావీదు మాదిరినుండి మనము నేర్చుకొనవలసియున్నది. మనము కోరుదానికంటె ఎక్కువకాలము దేవుడు తన తీర్పుల అమలును నిలిపియుంచునప్పుడెల్ల మన నిరీక్షణను ఓర్పును నిలుపుటకు ఈ సిద్ధాంతము ఉపయోగకరము. ప్రవక్త దేవునితో మాటలాడుటకు ముందు, దేవుడు తన సృష్టములు చేయుదానిని కొంతకాలము లక్ష్యపెట్టనట్లు కనబడినను, ఆయన తన పనిని ఎన్నడును మరువక, తగిన సమయము వచ్చినప్పుడు చివరకు తన తీర్పులను అమలుపరచునట్లు జ్ఞానయుక్తమైన కారణములచేత వాటి అమలును ఆలస్యము చేయుచున్నాడని ఒక సూత్రముగా అంగీకరించుచున్నాడు.

127. కాబట్టి బంగారముకంటె నీ కట్టడలను నేను ప్రేమించితిని. ఈ వచనము దీనికి ముందున్న వచనముతో జతపరచబడియున్నదని నాకు ఏ సందేహమును లేదు; లేనియెడల కాబట్టి అను నిర్ణయార్థక అవ్యయమునకు అర్థమే లేకపోవును. ఈ సంబంధములో దీనిని చూచి, కీర్తనకారుడు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును బంగారముకంటెను ప్రశస్తమైన రత్నములకంటెను విలువైనదిగా ఎంచుటకు కారణము, దేవుడు కొంతకాలము దుష్టత్వమును చూచీచూడనట్లుండినను, సమస్త యథార్థతను న్యాయమును ధ్వంసము చేయుట ఎల్లప్పుడును శిక్షింపబడకుండ నిలువదను సత్యమును గూర్చిన సంపూర్ణ నిశ్చయతను అతడు తన మనస్సులో స్థిరపరచుకొనియుండుటయే అని అతడు సూచించుచున్నాడని నేను గ్రహించుచున్నాను. అంతేకాదు, దుష్టులు దుష్టత్వములోనికి ఎంత విచ్చలవిడిగా విజృంభించుట అతడు చూచెనో, అంతగా అతని హృదయములో రగులుచున్న పరిశుద్ధమైన రోషముచేత ధర్మశాస్త్రమును ప్రేమించుటకు అతడు ప్రేరేపింపబడెను. ఇది విశేషముగా గమనింపదగిన వాక్యభాగము; ఏలయనగా చెడ్డ మాదిరి యొక్క హానికరమైన ప్రభావము అందరికిని తెలిసినదే, ఏలయనగా తన చుట్టు సాధారణముగా జరుగుచున్న దేనినైనను తాను న్యాయముగా చేయవచ్చునని ప్రతి మనుష్యుడును తలంచుచున్నాడు. అందువలన చెడు సహవాసము మనలను తుపానువలె కొట్టుకొనిపోవుచున్నది. కావున దుష్టులు తమకు కళ్లెములేని స్వేచ్ఛను ఆపాదించుకొనునప్పుడు, మనము దేవుని తీర్పులను విశ్వాస నేత్రములతో ధ్యానించి, తద్వారా దైవ ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు ఉత్తేజితులము కావలెను అను ఈ సిద్ధాంతమును మనము మరి శ్రద్ధగా ధ్యానింపవలెను. ఈ సిద్ధాంతమును లక్ష్యపెట్టుట ఆదినుండియు అవసరమైయుండినయెడల, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును మీరుటకు దాదాపు లోకమంతయు చేసికొనిన దుష్ట కుట్రలో దుష్టులతో కలిసి మనము దానిని మీరుటలో చిక్కుకొనకుండునట్లు, నేటి దినమున మనము ప్రయాసపడుట ఆవశ్యకము. దుష్టులు ఎంత విచ్చలవిడిగా అతిశయించుదురో, అంతగా దైవ ధర్మశాస్త్రము ఎడల మన భక్తిపూర్వకమైన గౌరవమును మన ప్రేమయు వృద్ధిపొందును గాక.

128. కాబట్టి నీ ఆజ్ఞలన్నియు బొత్తిగా యథార్థములని నేను ఎంచితిని. ఈ వచనము, దీనికి ముందున్న వచనమువలెనే, 126వ వచనముతో జతపరచబడియున్నది; ప్రవక్త దేవుని తీర్పుల కొరకు ఓపికతో కనిపెట్టుచు, అవి విధింపబడవలెనని ఆసక్తితో మొఱ్ఱపెట్టుచు, దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు ప్రతి విషయములోను సమ్మతించి, ఒక్కదానినైనను మినహాయింపక దానిని హత్తుకొనెననియు, మరియు అతడు ప్రతి అబద్ధమార్గమును ద్వేషించెననియు గమనించుటచేత ఆ సంబంధమును బయలుపరచవచ్చును. అక్షరార్థముగా ఇది సమస్తము యొక్క ఆజ్ఞలన్నియు అని యున్నది; అయితే సమస్తము యొక్క అను మాటలు వ్యక్తులకు కాక విషయములకు అన్వయింపవలసియున్నవి; దేవుడు నియమించిన శాసనములు ఏమి ఆజ్ఞాపించినను, వాటన్నిటిని తాను అంగీకరించితినని అతడు చెప్పినట్లున్నది. ఇటువంటి వాక్యరూపమే యెహెజ్కేలు 44:30లో "సమస్తమైన వాటి అర్పణలన్నియు" అని కనబడుచున్నది — అనగా, మనుష్యులు అర్పించు ఏ విధమైన అర్పణలైనను. ప్రవక్త తగిన కారణము లేకుండ ఈ భావమును ఇంత స్పష్టమైన మాటలలో ప్రకటింపలేదు; ఏలయనగా దేవుని ధర్మశాస్త్రములో మనకు రుచింపని దేనినైనను తృణీకరించుటకును త్రోసివేయుటకును మించి మనము స్వభావసిద్ధముగా మొగ్గుచూపునది మరి ఏదియు లేదు. ప్రతి మనుష్యుడును, తాను ఈ దుర్గుణముచేతనో ఆ దుర్గుణముచేతనో కలుషితుడైయున్న కొలది, దానిని నిషేధించు ఆజ్ఞ ధర్మశాస్త్రములోనుండి తుడిచివేయబడవలెనని కోరుకొనును. అయితే దానికి మనము న్యాయముగా దేనినైనను కలుపలేము, దానినుండి దేనినైనను తీసివేయలేము; మరియు దేవుడు తన ఆజ్ఞలను పరిశుద్ధమైనదియు ఉల్లంఘింపరానిదియునైన బంధముచేత ఏకముగా జతపరచియున్నాడు గనుక, వాటిలో ఏ ఒక్కదానినైనను మిగిలినవాటినుండి వేరుపరచుట ఎంతమాత్రమును సమర్థనీయము కాదు. కావున ధర్మశాస్త్రము ఎడల పరిశుద్ధమైన రోషముతో ప్రేరేపింపబడిన ప్రవక్త, దానిని తృణీకరించినవారి దుష్ట తిరుగుబాటుకు విరోధముగా ఏలాగు పోరాడెనో మనము గ్రహించుచున్నాము. నిశ్చయముగా, భక్తిహీనులు ఒకసారి ఆయనకు విరోధముగా తెగువతో లేచుచు, మరియొకసారి ధర్మశాస్త్రము యొక్క ప్రతి భాగమును వక్రపరచుచు, అంతటి సిగ్గుమాలినతనముతో దేవుని అపహసించుట మనము చూచునప్పుడు, మనము మరి అధికముగా ఆసక్తితో రగులుకొని, దేవుని సత్యమును కాపాడుటలో మరి అధికముగా ధైర్యము వహించుట మనకు తగియున్నది. మన కాలము యొక్క మితిమీరిన భక్తిహీనత విశేషముగా విశ్వాసులందరు ఈ పరిశుద్ధమైన ఆసక్తియందు తమ్మును తాము అభ్యసింపజేసికొనవలెనని కోరుచున్నది. అపవిత్రులు రక్షణ సిద్ధాంతమును తిరస్కారముతో దూషించుటలో ఒకరినొకరు మించుటకు పోటీపడుచు, తమ ఎగతాళి పరిహాసములచేత దేవుని పరిశుద్ధ వాక్యమును తృణీకారమునకు గురిచేయ ప్రయత్నించుచున్నారు. మరికొందరు విరామము లేకుండ తమ దూషణలను కుమ్మరించుచున్నారు. కావున మన హృదయములు ఆసక్తితో వేడెక్కనియెడల, మనము పరిశుద్ధమైన రోషముతో రగులనియెడల, విశ్వాసఘాతుకమైన ఉదాసీనత అను నేరము మనమీద మోపబడకుండ తప్పించుకొనలేము. దేవుని ధర్మశాస్త్రమును పూర్తిగాను మినహాయింపు లేకుండను తాను అంగీకరించితినని ప్రవక్త చెప్పుట మాత్రమే కాదు, తాను ప్రతి అబద్ధపు మార్గమును, లేక ప్రతి తప్పుమార్గమును ద్వేషించితినని కూడ అతడు చెప్పుచున్నాడు. నిస్సందేహముగా, దుష్టులు స్వచ్ఛమైన సిద్ధాంతము యొక్క పవిత్రతను కలుషితము చేయుటకును మరుగుపరచుటకును ఉపయోగించు నిందలన్నిటిని త్రోసివేయువాడు తప్ప మరి ఎవడును దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు యథార్థముగా సమ్మతించడు. అబద్ధపు మార్గము అనుటచేత ప్రవక్త నిస్సందేహముగా ధర్మశాస్త్రము యొక్క పవిత్రతకు విరుద్ధమైన ప్రతిదానిని ఉద్దేశించుచు, దేవుని వాక్యమునకు విరుద్ధమైన సమస్త భ్రష్టత్వములను తాను అసహ్యించుకొంటినని సూచించుచున్నాడు.

డ్యూరెల్ ఈ వచనమును ఇట్లు అనువదించుచున్నాడు — "నీ ఉపదేశములన్నిటిని నేను ఎంతగా ఘనముగా ఎంచుచున్నానో, మొదలైనవి, అంతగా నేను ద్వేషించుచున్నాను," మొదలైనవి.

"సమస్తము యొక్క ఉపదేశములన్నియు, అనగా సమస్త విషయములను గూర్చిన ఉపదేశములన్నియు. బయలుపరచబడిన నీ వాక్యమును నేను ఏ మినహాయింపులు లేకుండ హత్తుకొనుచున్నాను. దేవుని ఆజ్ఞలన్నిటిని, అవి ఇయ్యబడిన పరిస్థితులను సందర్భములను ధ్యానించుటకు తాను అత్యంత శ్రద్ధతో తన మనస్సును నిలిపితిననియు, అవి న్యాయముతోను పరిశుద్ధతతోను నిండియున్నవని తాను గమనించితిననియు కీర్తనకారుడు చెప్పుచున్నాడు. కావున అవన్నియు సమానముగా న్యాయమైనవియు పరిశుద్ధమైనవియునైయున్నవి గనుక, వాటికి విరుద్ధమైన దేనినైనను అతడు అన్యాయమైనదిగాను, అపవిత్రమైనదిగాను, అబద్ధమైనదిగాను, అసహ్యమైనదిగాను ఎంచెను. 'సార్వత్రిక అవ్యయమైనכלయొక్క ద్విరుక్తి నొక్కిచెప్పుటకైయున్నది, సమస్తము, సమస్తమును' అని హమ్మండ్ వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు; కావున నీ ఆజ్ఞలన్నిటిని, అన్నిటిని, నేను అంగీకరించితిని అను సరళమైన అనువాదమే అత్యంత ప్రచారములో ఉన్నది." — ఫిలిప్స్.

కీర్తన 119:129-136

శాసనములు ఆశ్చర్యకరములు; కాబట్టి నా ప్రాణము వాటిని గైకొనెను. 130.פనీ మాటల ప్రవేశము వెలుగునిచ్చును; అది అల్పులకు జ్ఞానము కలుగజేయును. 131.פనేను నోరు తెరచి ఆశతో ఎగరోజుచుంటిని, ఏలయనగా నీ ఆజ్ఞలను నేను ప్రేమించితిని. 132.פనాతట్టు చూచి నన్ను కనికరింపుము, నీ నామమును ప్రేమించువారియెడల నీవు చూపు న్యాయవిధి చొప్పున. 133.פనీ వాక్యము చొప్పున నా అడుగులను స్థిరపరచుము, ఏ దుర్నీతియు నాలో ప్రభుత్వము చేయనియ్యకుము. 134.פమనుష్యుల బలాత్కారమునుండి నన్ను విడిపింపుము, అప్పుడు నీ ఉపదేశములను నేను గైకొందును. 135.פనీ సేవకునిమీద నీ ముఖమును ప్రకాశింపజేయుము, నీ కట్టడలను నాకు బోధింపుము. 136.פ నీళ్లు నా కన్నులనుండి నదులై పారుచున్నవి, ఏలయనగా వారు నీ ధర్మశాస్త్రమును గైకొనలేదు.

129. నీ శాసనములు ఆశ్చర్యకరములు. సందిగ్ధమైన వాక్యరూపమును తప్పించుటకై నేను ఈ అనువాదమును ఇచ్చితిని. ధర్మశాస్త్ర సిద్ధాంతము ఆశ్చర్యకరమైనదని మాత్రమే ప్రవక్త భావము కాదు, అది ఉన్నతమైనవియు మరుగైనవియునైన మర్మములను కలిగియున్నదని అతని భావము. తదనుగుణముగా, దైవ ధర్మశాస్త్రములో ఇమిడియున్నట్లు తాను కనుగొనిన ఉన్నతమైనదియు ఆశ్చర్యకరమైనదియునైన జ్ఞానము దానిని భక్తిపూర్వకమైన గౌరవముతో చూచుటకు తన్ను నడిపించెనని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. ఇది జాగ్రత్తగా గమనింపదగినది; ఏలయనగా మానవులలో అత్యధికులు దేవుని ధర్మశాస్త్ర సిద్ధాంతమును సరిగా రుచిచూడక, శరీరము యొక్క గర్వమును అణచివేసి విశ్వాసముచేత గ్రహించుట ద్వారా మనలను పైకి లేవనెత్తుటకై దేవుడు పరలోకమందున్న తన సింహాసనమునుండి మాటలాడుచున్నాడని ఒప్పుకొనకయుండునప్పుడు, వారు దానిని గర్వముతో తృణీకరించుచున్నారు. మరియు ఎవడైనను భక్తిపూర్వకమైన గౌరవ భావములతో దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ధ్యానించితేనే గాని హృదయపూర్వకముగా దానిని గైకొనుట అసాధ్యమని కూడ ఈ వాక్యభాగమునుండి మనము గ్రహించుచున్నాము: ఏలయనగా భక్తిపూర్వకమైన గౌరవమే పవిత్రమైనదియు సరియైనదియునైన విధేయతకు ఆరంభము. తదనుగుణముగానే, అనేకులు దేవుని వాక్యము తమ స్వంత బుద్ధి యొక్క సూక్ష్మతకంటె తక్కువదని తలంచుచున్నందున దానిని తృణీకరించుచున్నారని నేను చెప్పియున్నాను. అంతేకాదు, అనేకులు తమ స్వంత చాతుర్యమును ప్రదర్శించవలెనను వ్యర్థత్వముచేత, పరలోకమును ధిక్కరించు ఈ తృణీకారములోనికి మరి తెగువతో విజృంభించుటకు నడిపింపబడుచున్నారు. అయితే లౌకికులు దైవ ధర్మశాస్త్రము ఎడల తాము చూపు ఆ గర్వపూరితమైన తిరస్కారములో తమ్మును తాము పొగడుకొనినను, ప్రవక్త దానిమీద పలుకు ప్రశంస సత్యముగానే నిలుచుచున్నది, అనగా అది మానవ మనస్సు యొక్క సమస్త ఊహలను మిక్కిలి అతిక్రమించు మర్మములను కలిగియున్నది. (ఫ్రెంచిలో, "ఏ దుర్నీతియు ప్రభుత్వము చేయకుండునట్లు," మొదలైనవి అని యున్నది.)

130. నీ మాటల ప్రవేశము వెలుగునిచ్చును. దీని సారాంశమేమనగా, దేవుని వాక్యములో బయలుపరచబడిన సత్యము యొక్క వెలుగు ఎంత స్పష్టమైనదనగా, దానిని మొట్టమొదట చూచుటయే మనస్సును ప్రకాశింపజేయును. פתחpethach అను పదము సరిగా తెరచుట అని అర్థమిచ్చును, అయితే అలంకారికముగా అది ద్వారము అను అర్థములో తీసికొనబడును. తదనుగుణముగా పూర్వ అనువాదకుడు దానిని ఆరంభము అని అనువదించెను; దైవ ధర్మశాస్త్రము యొక్క ప్రాథమిక పాఠములకు లేక మొదటి మూలసూత్రములకు అది అన్వయించునని గ్రహించినయెడల అది అనుచితము కాదు. ప్రవక్త ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది — "ధర్మశాస్త్రమంతటిని గూర్చిన ఖచ్చితమైన పరిచయమును సంపాదించి, దాని అధ్యయనమును తమ జీవితకార్యముగా చేసికొనినవారు మాత్రమే అక్కడ స్పష్టమైన వెలుగును గుర్తించుట కాదు, దానిని మిక్కిలి అసంపూర్ణముగా అధ్యయనము చేసినవారును, అనగా వసారాలోనికి మాత్రమే ప్రవేశించినవారును దానిని గుర్తించుచున్నారు." ఇప్పుడు మనము అల్పమైనదానినుండి అధికమైనదానికి తర్కించవలెను. నేర్చుకొనువారును క్రొత్తవారును తమ మొదటి ప్రవేశముననే ప్రకాశింపజేయబడుట ఆరంభించినయెడల, ఒక మనుష్యుడు సంపూర్ణమైనదియు పరిపూర్ణమైనదియునైన జ్ఞానములోనికి చేర్చుకొనబడినప్పుడు ఏమగును?

రెండవ భాగములో ప్రవక్త తన భావమును మరి సంపూర్ణముగా విశదపరచుచున్నాడు. అల్పులు అనుటచేత అతడు బుద్ధిచాతుర్యములో శ్రేష్ఠులు కానివారును జ్ఞానముతో అలంకరింపబడనివారును, పైగా విద్యలో నేర్పులేనివారును శిక్షణచేత సంస్కరింపబడనివారును అయినవారిని సూచించుచున్నాడు. అట్టివారు దేవుని ధర్మశాస్త్రము యొక్క మొదటి మూలసూత్రములను నేర్చుకొనిన వెంటనే గ్రహింపుతో అలంకరింపబడుదురని అతడు నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాడు. లోకము యొక్క అంచనాలో బుద్ధిహీనులును తృణీకరింపదగిన అమాయకులునైనవారు సహితము ఈ విషయమునకు తమ మనస్సులను నిలిపినయెడల, నిత్య రక్షణకు తమ్మును నడిపించుటకు చాలినంత జ్ఞానమును దానినుండి సంపాదించుదురని మనకు చెప్పబడునప్పుడు, అది దేవుని ధర్మశాస్త్రముతో పరిచయము కలిగియుండవలెనను ఆసక్తిగల కోరికను మనలో రేపుటలో అత్యంత బలమైన ప్రభావము కలిగియుండవలెను. ఈ జ్ఞానములో అత్యున్నత స్థాయిని అందుకొనుట మనుష్యులందరికిని అనుగ్రహింపబడనప్పటికిని, తమ జీవితమును క్రమపరచుకొనుటకు నిశ్చయమైనదియు తప్పిపోనిదియునైన నియమమును తెలిసికొనునంతవరకు అభివృద్ధిపొందుట భక్తులందరికిని సామాన్యమే. ఈ విధముగా దేవుని బోధకు తన్ను తాను అప్పగించుకొను ఏ మనుష్యుడును ఆయన పాఠశాలలో తన ప్రయాసను పోగొట్టుకొనడు, ఏలయనగా తన మొదటి ప్రవేశమునుండియే అతడు అమూల్యమైన ఫలమును కోయును. అదే సమయములో, తమ స్వంత బుద్ధిని అనుసరించువారందరును చీకటిలో తిరుగులాడుచున్నారని మనము హెచ్చరింపబడుచున్నాము. అల్పులు ప్రకాశింపజేయబడుదురని నిశ్చయముగా చెప్పుటచేత, మనుష్యులు సమస్త ఆత్మవిశ్వాసమును విడిచిపెట్టి, దీనమైనవియు నేర్చుకొను స్వభావము గలవియునైన మనస్సులతో దేవునికి తమ్మును తాము లోపరచుకొనినప్పుడు మాత్రమే, వారు దైవ ధర్మశాస్త్ర అధ్యయనములో నిపుణులైన విద్యార్థులగుటకు తగిన స్థితిలో ఉందురని దావీదు సూచించుచున్నాడు. లేఖనములు మినహాయింపు లేకుండ మనుష్యులందరిచేత చదువబడవలెనని మేము కోరుచున్నందున పోపు మతస్థులు తమ అలవాటుచొప్పున అపహసించిన అపహసింతురు గాక; అయినను తన సత్యము యొక్క వెలుగు బుద్ధిహీనులకు ప్రదర్శింపబడుచున్నదని దేవుడు దావీదు నోట నిశ్చయముగా పలుకునప్పుడు, ఆయన పలుకునది అబద్ధము కాదు. కావున తమ స్వంత అజ్ఞానమును ఒప్పుకొని, దీనత్వముతో ఆయన బోధకు తమ్మును తాము లోపరచుకొనువారి కోరికను దేవుడు నిరర్థకము చేయడు. ("פתהpethach, 'నీ మాటల తెరచుట వెలుగునిచ్చును:' నా బైబిలును చదువుటకు నేను దానిని తెరచినప్పుడు నా మనస్సులో వెలుగు ఉదయించును." — డా. ఆడమ్ క్లార్క్. సిరియా భాషలో దీనికి సంబంధించిన పదమునకు ప్రకాశింపజేయుట అనియు, అరబీ భాషలో విశదపరచుట అనియు అర్థము. అందుచేత కొందరి అభిప్రాయములో,,פתח pethach, అనగా నీ వాక్యమును విశదపరచుట.)

131. నేను నోరు తెరచి ఆశతో ఎగరోజుచుంటిని. ఈ మాటలచేత కీర్తనకారుడు తాను దైవ ధర్మశాస్త్రము ఎడల ఎంతటి ప్రేమతోను వాంఛతోను రగులుకొంటిననగా, దాని కొరకు నిరంతరము నిట్టూర్చుచుంటినని మనము గ్రహింపవలెనని కోరుచున్నాడు. ఆకలిగొనినవారితో గాని, తీవ్రమైన దప్పికతో మండుచున్నవారితో గాని తన్ను తాను పోల్చుకొనుటలో అతడు మిక్కిలి తగిన రూపకాలంకారమును ఉపయోగించెను. అట్టివారు గాలినంతటిని పీల్చివేయుదురో అన్నట్లు నోరు తెరచుటచేతను బాధతో ఎగరోజుటచేతను తమ కోరిక యొక్క తీవ్రతను కనుపరచునట్లే, తానును ఎడతెగని అశాంతిచేత అణగద్రొక్కబడియుంటినని ప్రవక్త నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాడు. కావున నోరు తెరచుటయు శ్వాస పీల్చుటయు దేవుని వాక్యమునకు చూపు చల్లని సమ్మతికి విరుద్ధముగా ఉంచబడియున్నవి. దైవ సత్యము యొక్క జ్ఞానమును ఎంతటి ఆత్మ ఆసక్తితో వెదకవలెనో ఇక్కడ పరిశుద్ధాత్మ బోధించుచున్నాడు. అందువలన దేవుని ధర్మశాస్త్రములో కొంచెముగా గాని ఏమియు గాని అభివృద్ధిపొందనివారు తమ స్వంత సోమరితనముచేతనో అజాగ్రత్తచేతనో శిక్షింపబడుచున్నారని తేలుచున్నది. తాను నిరంతరము ఎగరోజుచుంటినని దావీదు నిశ్చయముగా చెప్పునప్పుడు, అతడు తన ఆసక్తిని మాత్రమే కాక తన స్థిరత్వమును కూడ సూచించుచున్నాడు.

132. నాతట్టు చూచి నన్ను కనికరింపుము. ఈ వచనములో దేవుడు తన్ను లక్ష్యపెట్టవలెనని అతడు ఆయనను బతిమాలుచున్నాడు: ఏలయనగా ఆయన తన ప్రజలైనవారివైపు ఎల్లప్పుడును చూచుట ఆయనకు అలవాటు. న్యాయవిధి అని అనువదింపబడిన משפטmishpat అను హెబ్రీ పదము, అనేక ఇతర స్థలములలోవలెనే ఈ వాక్యభాగములో కూడ, ఒక సామాన్య నియమమును, లేక సాధారణమైన పద్ధతిని సూచించుచున్నది. దేవుడు తనవైపు చూడవలెనని తాను కోరుటకు గల ఉద్దేశమును అతడు తరువాత చేర్చుచున్నాడు, అనగా తాను తన దుర్దశలనుండి విడుదల పొందవలెనని. కావున ఇది శ్రమనొందిన ఒక మనుష్యుని ప్రార్థన; అతడు సమస్త సహాయమును కోల్పోయినట్లు కనబడుచు, తాను దేవునిచేత నిర్లక్ష్యము చేయబడి విడువబడితినను నిర్ణయమునకు తప్ప మరి దేనికిని రాలేకయున్నను, తన్ను విడిచిపెట్టుట దేవుని స్వభావమునకును ఆయన సాధారణ కార్యవిధానమునకును పరాయిదని తనలో తాను ఆలోచించుకొనుచున్నాడు. అతడు ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది — నీ కటాక్షము యొక్క ఏ గురుతును నేను గ్రహింపలేకపోయినను, అంతేకాదు, నా స్థితి ఎంత దుర్భరమును నిరాశాజనకమునైయున్నదనగా, ఇంద్రియములను హేతువును బట్టి తీర్పుతీర్చినయెడల నీవు నాకు వీపు త్రిప్పితివని నేను ఎంచుచున్నను; లోకారంభమునుండి నేటి దినమువరకు నీవు నీ సేవకులయెడల కనికరముగలవాడవని లెక్కలేని రుజువులచేత సాక్ష్యమిచ్చియున్నావు గనుక, ఈ నియమమునకు అనుగుణముగా ప్రవర్తించుచు, ఇప్పుడు నాయెడల కూడ అట్టి కృపను చూపవలెనని నేను నిన్ను బతిమాలుచున్నాను. ("ఆచారము చొప్పున, లేక సాధారణ కార్యవిధానము చొప్పున. ఆలాగే లూథర్ — నీవు చేయుటకు అలవాటుపడినట్లు, మొదలైనవి. ఆదికాండము 40:13లో — 'నీవు గిన్నెను అందిచ్చెదవు,,כמשפטఆచారము చొప్పున.'" — ఫిలిప్స్.) దేవుడు వెంటనే జవాబియ్యనివారు నిరుత్సాహపడకుండునట్లు, ప్రవక్త విడుదల కలుగును అను ఏ నిరీక్షణయు లేకుండ దీర్ఘకాలము దుర్దశలచేత అణగద్రొక్కబడియుండెనని విశేషముగా గమనింపవలెను. అయినను దేవునినుండి దీనిని అడుగుటలో ప్రవక్తకున్న ఏకైక నమ్మికకు ఆధారము ఆయన ఉచితమైన మంచితనమే అని అదే సమయములో గమనింపవలెను. అందువలన, అతడు విశిష్టమైన పరిశుద్ధతగల మనుష్యుడైనను, దేవుని అపాత్ర కృపయే అతని ఏకైక ఆశ్రయమని మనము గ్రహించుచున్నాము. న్యాయవిధి అను పదమును గూర్చి, దేవుడు మనయెడల కనికరముగలవాడని నిశ్చయమైన రుజువు మనకు కలుగునట్లు, ఆయన స్వభావమును గూర్చి మనకు కలిగిన వివిధ అనుభవములనుండి దానితో పరిచయము కలిగించుకొనుటను ప్రవక్త మాదిరినుండి నేర్చుకొందము. నిజముగా, ఆయన కృపను గూర్చి మనకు కలుగు అనుదిన అనుభవమునుండి అది మనకు తెలియబడనియెడల, మనలో ఎవడు ఆయనను సమీపించుటకు సాహసించును? అయితే మన కన్నులు గ్రుడ్డివి కానియెడల, ఆయన మన విశ్వాసమును బలపరచు మిక్కిలి స్పష్టమైన సాక్ష్యములను మనము గ్రహింపక తప్పదు; కావున భక్తులందరును ఆయన లక్ష్యమునకు పాత్రులని మనము సందేహింపనక్కరలేదు; ఆయన నామమును ప్రేమించువారి సంఖ్యలో ఉండుటకు మాత్రమే మనము ప్రయాసపడవలెను. ఈ బిరుదుచేత నిజమైన విశ్వాసులు సూచింపబడుచున్నారు; ఏలయనగా దాసభావముతో మాత్రమే దేవునికి భయపడువారు ఆయన సేవకులలో లెక్కింపబడుటకు యోగ్యులు కారు. ఆయన మనలను ఎక్కడికి పిలిచినను అక్కడికి ఆయనను వెంబడించుటకంటె మనకు ఆనందకరమైనది మరి ఏదియు లేకుండునట్లు, ఆయన మననుండి ఇష్టపూర్వకమైన విధేయతను కోరుచున్నాడు. అయితే ఈ ప్రేమ విశ్వాసమునుండి పుట్టుచున్నదని అదే సమయములో గమనింపవలెను; అంతేకాదు, దేవుని కృపను ఆనుకొను భక్తులను, తమ హృదయములను లోకము యొక్క ప్రలోభములకు అప్పగించి తమ మనస్సులను పరలోకమువైపు ఎన్నడును ఎత్తని లౌకికులనుండి వేరుపరచుటచేత, ప్రవక్త ఇక్కడ విశ్వాసము యొక్క గొప్ప ఫలితమును ప్రశంసించుచున్నాడు.

కొందరి అభిప్రాయము ప్రకారము, ఇది ఉష్ణదేశములలో అలసిపోయిన లేక దప్పిగొనిన ఒక ప్రయాణికుని సూచించుచున్నది; అతడు చల్లని గాలి కొరకు గాని, సేదదీర్చు ఊట కొరకు గాని ఆయాసపడుచు ఎగరోజును. మరికొందరి అభిప్రాయము ప్రకారము ఇది వేటలో అలసిపోయిన ఒక జంతువునుండి తీసికొనబడిన రూపకాలంకారము; అది చల్లని గాలిని పీల్చుటకై నోరు తెరచుకొని పరుగెత్తును, దాని గుండె వేగముగా కొట్టుకొనుచుండును, అలసటచేత దాని కండరముల బలము దాదాపు క్షీణించిపోయియుండును. ఏ విధముగా చూచినను ఈ భాష మిక్కిలి భావవ్యక్తీకరణ గలదై, దేవుని వాక్యముతో పరిచయము అనుగ్రహించు సేదదీర్పును ఆనందమును కీర్తనకారుడు ఎంత తీవ్రముగా వాంఛించెనో కనుపరచుచున్నది. మరియు ముందటి వచనములో పేర్కొనబడిన "దేవుని మాటల తెరచుట" వాటిని విశదపరచుటను సూచించినయెడల, దేవుని వాక్యము విశదపరచబడుట వినవలెనను తన ఆసక్తిగల కోరికను దావీదు ఇక్కడ సూచించుచున్నాడు.

133. నీ వాక్యము చొప్పున నా అడుగులను స్థిరపరచుము. ఈ మాటలచేత, అతడు ఇంతకుముందు ఇతర స్థలములలో తరచుగా చేసినట్లే, మనుష్యులు తమ్మును తాము పూర్తిగా దేవుని ధర్మశాస్త్రముచొప్పున క్రమపరచుకొనుటయే చక్కగా జీవించుటకు ఏకైక నియమమని కనుపరచుచున్నాడు. మనుష్యులు తమ స్వంత కల్పనల వెంట తిరుగులాడుటకు తమ్మును తాము అనుమతించుకొనునంతకాలము, వారు ఎంత ప్రయాసతో కూడిన ప్రయత్నములు చేసినను, వారు చేయునదంతయు దేవుడు త్రోసివేయునని ఈ కీర్తనలో మనము ఇదివరకే పలుమారులు చూచియున్నాము. అయితే మనుష్యులు దేవునికి విధేయులగుటకు తమ్మును తాము పూర్తిగా అప్పగించుకొనినప్పుడు మాత్రమే వారి జీవితములు సరిగా రూపింపబడునని ప్రవక్త ప్రకటించుచున్నట్లే, మరొకవైపు దీనిని చేయుట వారి స్వంత చిత్తములోను శక్తిలోను లేదని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. దేవుని ధర్మశాస్త్రము సరియైనదానిని మనకు విధించుట మాత్రముచేత మనలను మంచివారినిగా చేయదని స్పష్టము. అందుచేత దాని బాహ్య ప్రకటన మృతమైన అక్షరముతో పోల్చబడియున్నది. కావున ధర్మశాస్త్రములో చక్కగా ఉపదేశింపబడిన దావీదు, తన యెదుట ఉంచబడిన మార్గములో తాను నడచునట్లు, విధేయతగల హృదయము తనకు అనుగ్రహింపబడవలెనని ప్రార్థించుచున్నాడు. ఇక్కడ రెండు సంగతులు విశేషముగా మన గమనమునకు యోగ్యమైనవి — మొదటిది, దేవుడు తన వాక్యముచేతను సిద్ధాంతముచేతను మనుష్యులను తనయొద్దకు ఆహ్వానించునప్పుడు, ఆయన వారియెడల ఔదార్యముతో వ్యవహరించుచున్నాడు; రెండవది, అయినను తన వాక్యముచేత తాను ఇదివరకే బోధించినవారిని ఆయన తన ఆత్మచేత పరిపాలించువరకు ఇదంతయు నిర్జీవమైనదియు నిష్ప్రయోజనమైనదియునైయున్నది. కీర్తనకారుడు కేవలము తన అడుగులు స్థిరపరచబడవలెనని కాక, అవి దేవుని వాక్యమునకు అనుగుణముగా స్థిరపరచబడవలెనని కోరుచున్నాడు గనుక, అనేకమంది మతోన్మాదులు చేయునట్లు అతడు మరుగైన ప్రత్యక్షతల వెంటపడి వాక్యమును తృణీకరింపలేదనియు, బాహ్యమైన సిద్ధాంతమును పరిశుద్ధాత్మ యొక్క అంతరంగ కృపతో జతపరచెననియు మనము నేర్చుకొనవచ్చును; దేవుడు తన వాక్యముచేత సరియైనదని తాను కనుపరచుదానిని విశ్వాసుల హృదయములమీద చెక్కుచున్నాడు అను దానియందే వారి సంపూర్ణత ఇమిడియున్నది. కావున మనుష్యులు ఏమి చేయవలెనని తాను కోరుచున్నాడో దానిని వారికి ఆజ్ఞాపించుటలో, దానిని నెరవేర్చుటకు వారికున్న బలమును దేవుడు అంచనా వేయుచున్నాడని చెప్పువారి ఊహకంటె బుద్ధిహీనమైనది మరి ఏదియు లేదు. దేవుని ఆత్మ మన హృదయములలోనికి సమర్థవంతముగా చొచ్చుకొనిపోనియెడల, దైవ సత్యము మన చెవులలో వ్యర్థముగా ధ్వనించును. తాను దేవుని ధర్మశాస్త్రమును చదువుటయు వినుటయు నిష్ప్రయోజనమని, తన జీవితము పరిశుద్ధాత్మ యొక్క మరుగైన ప్రభావముచేత క్రమపరచబడితేనే గాని, తద్వారా ధర్మశాస్త్రము ఆజ్ఞాపించు ఆ నీతిలో తాను నడచుటకు సమర్థుడగుడని ప్రవక్త ఒప్పుకొనుచున్నాడు. రెండవ భాగములో, దేవుడు తన్ను విడిపించుటకు తన చేయి చాపువరకు తాను పాపమునకు బానిసనని ఒప్పుకొనుచు, ఈ ప్రార్థనను కృపాసనము ఎదుట నిరంతరము సమర్పించుచుండుట మనకు ఎంత అవసరమో అతడు మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు. దుర్నీతి నాలో ప్రభుత్వము చేయకుండునట్లు నన్ను స్థిరపరచుము, అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. కావున మనము మనకే విడువబడియున్నంతకాలము, సాతాను మనమీద తన నిరంకుశమైన అధికారమును ఎవరి అడ్డును లేకుండ చెలాయించుచున్నాడు; కావున దుర్నీతినుండి మనలను మనము విడిపించుకొనుటకు మనకు శక్తి లేదు. భక్తుల స్వాతంత్ర్యము దీనియందే మాత్రమే ఇమిడియున్నది — వారు దేవుని ఆత్మచేత పరిపాలింపబడుచు, తద్వారా కఠినమైనవియు బాధాకరమైనవియునైన పోరాటములచేత వేధింపబడుచున్నను, దుర్నీతికి లొంగిపోకుండ కాపాడబడుచున్నారు.

134. మనుష్యుల బలాత్కారమునుండి నన్ను విడిపింపుము. తనకు సంభవించినదానిని వివరించునప్పుడు, భక్తులందరును దోపిడికిని బలాత్కారమునకును గురియైయున్నారనియు, తోడేళ్ల నోళ్లలోనున్న గొఱ్ఱెలవలె దేవుడు వారిని కాపాడనియెడల వారు తప్పక నశించిపోవుదురనియు ప్రవక్త తన స్వంత మాదిరిచేత కనుపరచుచున్నాడు. దేవుని ఆత్మచేత పరిపాలింపబడువారు మిక్కిలి కొద్దిమందియే గనుక, లోకమునుండి న్యాయము ఎడల ప్రేమ యావత్తు వెళ్లగొట్టబడినను, మనుష్యులందరును ప్రతిచోట సమస్త విధములైన దుష్టత్వములోనికి పరుగెత్తుచున్నట్లు కనబడినను — కొందరు క్రూరత్వముచేత ప్రేరేపింపబడి, మరికొందరు మోసమునకును కపటమునకును అంకితమై — ఆశ్చర్యము లేదు. (ఫ్రెంచి అనువాదములో "avarice" ("లోభము") అని యున్నది.) కావున తాను అన్నివైపులనుండి అన్యాయములచేత ముంచివేయబడితినని ప్రవక్త చూచినప్పుడు, అతడు తన విమోచకునిగా దేవుని ఆశ్రయించెను. విడిపింపుము అను పదముచేత, తాను ఆశ్చర్యకరమైన రీతిలో కాపాడబడనియెడల తన పని ముగిసిపోయినట్లేనని అతడు సూచించుచున్నాడు. రెండవ భాగములో, తన విడుదల విషయమై తాను కృతఘ్నుడనుగా కనబడనని అతడు మాట ఇచ్చుచున్నాడు: అప్పుడు నీ ఉపదేశములను నేను గైకొందును. లౌకికులు సాధారణముగా ఆశ్రయించు అన్యాయమైన సహాయములన్నిటికంటె దేవుని సంరక్షణ మనకు అధిక విలువగలదని అనుభవముచేత మనము కనుగొనునప్పుడు కలుగునంతగా, యథార్థతను నీతిని అనుసరించవలెనను ఆసక్తిగల కోరికలోను ప్రయత్నములోను మరి ఏదియు మనలను సమర్థవంతముగా బలపరచదు. దుష్టులతో పోరాటములో నిమగ్నమైయున్నప్పుడు, మన మనస్సులను పగచేత ప్రేరేపింపబడనియ్యకూడదనియు, వారు మనమీద ఎంత బలాత్కారముగాను అన్యాయముగాను దాడిచేసినను, దేవుడు అనుగ్రహించు విడుదలతో, దానితో మాత్రమే, తృప్తిపొంది మనము విశ్రమింపవలెననియు; మరియు దేవుని కృప మనలను విడిపించుటను మనము అనుభవించు ప్రతి సందర్భము యథార్థతను అనుసరించుటకు మనలను ప్రేరేపించు ముల్లుగా ఉండవలెననియు ఈ వాక్యభాగమునుండి మనకు బోధింపబడుచున్నది. (ביbi, నాలో. దేవుడు తప్ప మరి ఏ పరిపాలకుడును నాకు లేకుండును గాక; నా హృదయ సింహాసనము ఆయనచేతనే నింపబడును గాక, మరి ఎవనిచేతను కాదు. — డా. ఆడమ్ క్లార్క్.) మన విడుదల యొక్క ఫలములు మన జీవితములో కనబడవలెననియే తప్ప మరి ఏ ఉద్దేశముతోను ఆయన మనలను విడిపించడు; మరియు దేవుని యథార్థమైన భయములో పట్టుదలతో నిలుచువారందరును, లోకమంతయు తమకు విరోధముగా ఉన్నను, ఆయన సహాయముచేత ఎల్లప్పుడును సురక్షితముగా నిలిచియుందురని మనకు రూఢిపరచుటకు ఆ అనుభవము చాలనియెడల మనము మిక్కిలి మూర్ఖులము.

135. నీ సేవకునిమీద నీ ముఖమును ప్రకాశింపజేయుము. ఈ కీర్తనలో ఇంతకుముందు మనము పలుమారులు చూచిన ప్రార్థన ఇక్కడ మరల చెప్పబడుచున్నది. దైవ ధర్మశాస్త్రమును సరిగా గ్రహించుటకంటె అధిక ప్రాముఖ్యముగలదిగా తాను దేనినియు ఎంచలేదని ప్రవక్త సూచించుచున్నాడు. తన సేవకునిమీద తన ముఖమును ప్రకాశింపజేయవలెనని అతడు దేవుని బతిమాలునప్పుడు, మొదటిగా అతడు దేవుని తండ్రివంటి కటాక్షమును సంపాదింప కోరుచున్నాడు — ఏలయనగా మనము ఆయన కటాక్షములో పాలుపొందితేనే గాని ఆయననుండి దేనినియు నిరీక్షింపలేము — అయితే అదే సమయములో అతడు ఆ ఆశీర్వాదము యొక్క గొప్పతనమును కనుపరచుచున్నాడు. ఆయన ధర్మశాస్త్రములో అభివృద్ధిపొందుటకు సమర్థుడనగుటకంటె దేవుని ప్రేమ యొక్క మరి ఏ సాక్ష్యమును పొందుటకును నేను అంతగా ఆశపడను, అని అతడు చెప్పినట్లున్నది. అందువలన, నేను ఇటీవల గమనించినట్లు, అతడు లోకము యొక్క సమస్త సంపదలకంటె దైవ సత్యమునకు ప్రాధాన్యమిచ్చెనని మనము గ్రహించుచున్నాము. ఈ అనురాగము మన హృదయములలో బలముగా ఉండిన ఎంత మేలు! అయితే ప్రవక్త అంత అధికముగా కొనియాడుదానిని మానవులలో అత్యధికులు నిర్లక్ష్యము చేయుచున్నారు. ఈ కోరికచేత ప్రేరేపింపబడినవారు కొందరు కనబడినను, వారు వెంటనే లోకము యొక్క కొలమానములకు తిరిగి జారిపోవుట మనము చూచుచున్నాము; కావున ఇతర కోరికలన్నిటిని విడిచిపెట్టి, ధర్మశాస్త్ర సిద్ధాంతముతో పరిచయము కలిగియుండుటకు దావీదువలె ఆసక్తితో వెదకువారు నిజముగా మిక్కిలి కొద్దిమందియే. అంతేకాక, దేవుడు తన తండ్రివంటి ప్రేమతో తాను హత్తుకొనినవారికి మాత్రమే ఈ విశేషాధికారమును అనుగ్రహించుచున్నాడు గనుక, ఆయన తన ముఖమును మనమీద ప్రకాశింపజేయవలెనను ఈ ప్రార్థనతో మనము ఆరంభించుట తగియున్నది. అయితే ఈ వాక్యరూపము మరి కొంత అధికమైనదానిని తెలియజేయుచున్నది — దేవుడు ధర్మశాస్త్రము యొక్క నిజమైన జ్ఞానముతో తన విశ్వాసుల మనస్సులను వెలిగించునప్పుడు మాత్రమే ఆయన తన కటాక్ష కిరణములతో వారిని ఆనందింపజేయుచున్నాడని అది సూచించుచున్నది. వారి విషయములో కూడ, ఈ విషయమై దేవుని ముఖము మేఘములచేత కప్పబడుట తరచుగా జరుగుచున్నది, అనగా ఆయన తన వాక్యము యొక్క మాధుర్యమును రుచిచూచుటను వారికి లేకుండ చేయునప్పుడు.

136. నీళ్లు నా కన్నులనుండి నదులై పారుచున్నవి. దైవ ధర్మశాస్త్రమునకు కలిగిన తృణీకారము నిమిత్తము తాను పూర్తిగా కన్నీళ్లుగా కరగిపోయెను గనుక, దేవుని మహిమ ఎడల సామాన్యము కాని ఆసక్తితో తాను రగులుకొంటినని దావీదు ఇక్కడ నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాడు. అతడు అతిశయోక్తిగా మాటలాడుచున్నాడు; అయినను తనకు అనుగ్రహింపబడిన మనోభావమును అతడు సత్యముగాను స్పష్టముగాను వ్యక్తపరచుచున్నాడు; మరియు ఇది అతడు మరియొక స్థలములో చెప్పుదానికి సరిపోవుచున్నది, "నీ మందిరమును గూర్చిన ఆసక్తి నన్ను భక్షించియున్నది." (కీర్తనలు 69:9.) దేవుని ఆత్మ ఎక్కడ ఏలుచున్నాడో అక్కడ ఆయన ఈ తీవ్రమైన ఆసక్తిని రేపును; సర్వోన్నతుడైన దేవుని ఆజ్ఞ వ్యర్థమైనదిగా ఎంచబడుట భక్తులు చూచునప్పుడు అది వారి హృదయములను దహించును. మనలో ప్రతివాడును దేవుని సంతోషపెట్టుటకు ప్రయత్నించుట చాలదు; ఆయన ధర్మశాస్త్రము మనుష్యులందరిచేత గౌరవింపబడవలెనని కూడ మనము కోరవలెను. ఈ విధముగానే, అపొస్తలుడైన పేతురు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నట్లు, పరిశుద్ధుడైన లోతు సొదొమ సమస్త విధములైన దుష్టత్వమునకు గుంటగా ఉండుట చూచినప్పుడు తన ఆత్మను నొప్పించుకొనెను. (2 పేతురు 2:8.) పూర్వకాలమందు లోకము యొక్క భక్తిహీనత దేవుని పిల్లలనుండి అంతటి తీవ్రమైన దుఃఖమును బలవంతముగా రాబట్టినయెడల, నేటి దినమున మనము పడిపోయిన భ్రష్టత్వము ఎంత గొప్పదనగా, ప్రస్తుత పరిస్థితిని నిర్లక్ష్యముగాను కన్నీళ్లు లేకుండను చూడగలవారు మూడంతలు, అవును నాలుగంతలు, మొద్దుబారినవారు. మన దినములలో దేవుని తృణీకరించుటలోను ఆయన సిద్ధాంతమును నిర్లక్ష్యము చేయుటలోను లోకము యొక్క వెఱ్ఱి ఎంత గొప్పది? దానిని అంగీకరించుటకు తమ సుముఖతను నోటితో ఒప్పుకొనువారు కొద్దిమంది నిస్సందేహముగా కనబడుదురు, అయితే పదిమందిలో ఒక్కడైనను తన జీవితముచేత తన ఒప్పుకోలు యొక్క యథార్థతను రుజువుచేయుట అరుదు. అదే సమయములో లెక్కలేని సమూహములు సాతాను మోసములవైపునకును పోపువైపునకును కొట్టుకొనిపోవుచున్నారు; మరికొందరు తమ రక్షణను గూర్చి మృగములవలె ఆలోచనలేనివారును ఉదాసీనులునైయున్నారు; మరియు అనేక ఎపిక్యూరీయులు బహిరంగముగా సమస్త మతమును అపహసించుచున్నారు. కావున మనలో భక్తి యొక్క అత్యల్పమైన భాగమైనను మిగిలియుండినయెడల, కేవలము చిన్న బిందువులు కాదు, నిండు నదులవంటి కన్నీళ్లు మన కన్నులనుండి ప్రవహించును. అయితే మనము పవిత్రమైనదియు భ్రష్టముకానిదియునైన ఆసక్తికి రుజువు చూపగోరినయెడల, మన దుఃఖము మనయొద్దనే ఆరంభమగును గాక — ధర్మశాస్త్రమును పరిపూర్ణముగా గైకొనుటకు మనము ఇంకను దూరముగా ఉన్నామనియు, అంతేకాదు, మన శరీర స్వభావము యొక్క భ్రష్టమైన దురాశలు దేవుని నీతికి విరోధముగా తరచుగా లేచుచున్నవనియు మనము చూచుటయందే.

నీళ్ల నదులు — అనగా, విస్తారమైన కన్నీళ్లు. "తూర్పుదేశస్థులు సాధారణముగా మిక్కిలి విస్తారముగా ఏడ్చువారు; మరియు ఈ బలమైన అతిశయోక్తి విలాపముతో కూడిన దుఃఖము యొక్క అత్యున్నత స్థాయిని వ్యక్తపరచుటకు ఇప్పటికిని వారిలో విస్తారముగా ఉపయోగింపబడుచున్నది." — బైబిలుపై సచిత్ర వ్యాఖ్యానము (Illustrated Commentary upon the Bible).

కీర్తన 119:137-144

137. ץ యెహోవా! నీవు నీతిమంతుడవు, నీ న్యాయవిధులు యథార్థములు. 138. ץ నీ శాసనములలో నీతిని మిక్కుటమైన సత్యమును నీవు ఆజ్ఞాపించియున్నావు. 139. ץ నా విరోధులు నీ వాక్యములను మరచియున్నందున నా ఆసక్తి నన్ను దహించివేసెను. 140. ץ నీ వాక్యము మిక్కిలి పుటము వేయబడినది, నీ సేవకుడు దానిని ప్రేమించియున్నాడు. 141. ץ నేను అల్పుడను తృణీకరింపబడినవాడను; నీ ఆజ్ఞలను నేను మరువలేదు. 142. ץ నీ నీతి నిత్యమైన నీతి; ధర్మశాస్త్రము సత్యము. 143. ץ శ్రమయు వేదనయు నా మీదికి వచ్చియున్నవి; అయినను నీ ఆజ్ఞలు నాకు ఆనందము. 144. ץ నీ శాసనముల నీతి నిత్యము నిలుచును; నాకు వివేకము దయచేయుము, అప్పుడు నేను బ్రదుకుదును.

137. యెహోవా! నీవు నీతిమంతుడవు. ప్రవక్త నీతి యొక్క స్తుతిని దేవునికి సమర్పించుచున్నాడు; మరియు అది ఆయన ధర్మశాస్త్రములో కనబడునని కూడ ఒప్పుకొనుచున్నాడు. కొందరు న్యాయవిధులు అను మాటను దేవుడు మనుష్యుల పాపములను శిక్షించు దండనలను సూచించునదిగా గ్రహించుచున్నారు; కాని ఇది ఈ భాగము యొక్క ఉద్దేశముతో అంత సముచితముగా పొసగునట్లు కనబడదు. అంతేకాక, యథార్థము అని అనువదింపబడిన ישר yashar అను విశేషణము న్యాయవిధులు అను మాటతో ఏకవచనములో ఉంచబడియున్నది గనుక, దేవుని న్యాయవిధులలో యథార్థము కానిది ఒక్కటియు లేదని ఈ వాక్యమునకు అర్థము చెప్పవలెను. ישר అను దానిని నామవాచకముగా గ్రహింప నిష్టపడినను భావము దాదాపు అదియే యగును. దేవుడు నీతిమంతుడని మనుష్యులందరును నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నారు; అయినను ఈ విషయమును గూర్చి సామాన్య జనులు, అవును సర్వలోకము గ్రహించుదానికంటె ఎక్కువను ప్రవక్త వ్యక్తపరచియున్నాడు; ఏలయనగా దేవుని నీతిమంతుడని పేర్కొనుటలో, మనము ఆయనను విడిచిన వెంటనే మరి ఎక్కడను నీతి యొక్క అణుమాత్రమైనను కనుగొనలేమని అతని భావము. ("Les autres s'endorment sans grand soin de leur salut comme bestes brutes." — ఫ్రెంచి. ("ఇతరులు తమ రక్షణను గూర్చి ఏమాత్రము శ్రద్ధ లేక బుద్ధిలేని పశువులవలె నిద్రించుచున్నారు.")) ఈ నీతి యొక్క ఋజువును సాక్ష్యమును ధర్మశాస్త్రములో చూడవచ్చునని అతడు చేర్చునప్పుడు, మనము ఆయన ఆజ్ఞలన్నిటికిని సమ్మతింపనియెడల దేవుని స్తుతిని ఆయనకు దక్కకుండ అపహరించుచున్నామని అతడు బోధించుచున్నాడు. దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రములో పూర్ణమును పరిపూర్ణమునైన నీతిని సత్యమును బోధించియున్నాడని ప్రకటించు తరువాతి వచనమును ఇదే ఉద్దేశము కలదు. మిక్కుటముగా అని అర్థమిచ్చు מאד meod అను క్రియావిశేషణము ఆజ్ఞాపించియున్నావు అను క్రియతో కంటె నామవాచకములతో కలుపబడుట మరింత సముచితము; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రములో నీతి యొక్క పరిపూర్ణమైన నియమమును కనుపరచుటయే దేవుని సంకల్పము. మనమందరము దానినుండి జ్ఞానమును పొందుటకు నేర్చుకొనునట్లును, ధర్మశాస్త్రములో కనుపరచబడినది తప్ప యథార్థతకైనను నీతికైనను మరి ఏ ప్రమాణమును ఎవడును తనకుతాను కల్పించుకొనకుండునట్లును, ధర్మశాస్త్ర బోధ ఈ ప్రశంసలతో ఘనపరచబడుచున్నది; ప్రతి మనుష్యుడును నీతి యొక్క క్రొత్త మాదిరిని లేక ప్రమాణమును తనకుతాను ఇష్టపూర్వకముగా కల్పించుకొనును గనుక ఇది మిక్కిలి అవసరమైన పాఠము.

139. నా ఆసక్తి నన్ను దహించివేసెను. కీర్తనకారుడు తనను హింసించువారిని గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; వారిచేత అతడు బహు శ్రమకు గురియైయుండెననుట నిశ్చయము. వారు అతనియెడల ద్వేషపూరితులును క్రూరులునై యుండినను, తనకు కలిగిన స్వంత అన్యాయములు కాదుగాని దేవుని ధర్మశాస్త్రము ఉల్లంఘింపబడుటయే తనను ఎక్కువగా నొప్పించెనని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు; అవును, ఆ కారణముచేత తన స్వంత వ్యక్తిగతమైన కష్టములచేత ఏమాత్రమును చలింపనంతగా అతడు దుఃఖముచేత క్షీణించిపోయెను. ఇది మనము మిక్కిలి ప్రయోజనమును పొందదగిన మాదిరి. అన్యాయములను సహించుటలో మనము మిక్కిలి సుకుమారులమును మృదువైనవారమునై యున్నాము; అందుచేతనే ఒక వ్రేలితో తాకబడినను వెంటనే కోపముతో మండిపడుదుము, అదే సమయములో దేవునికి విరోధముగా జరుగు అతి ఘోరమైన అపరాధములను చూచియు చల్లగానే యుందుము. అయితే ప్రవక్తను ప్రేరేపించిన ఆసక్తిచేత మనము ఉత్తేజితులమైనయెడల, అది మనలను మరియొక విధమైన దుఃఖములోనికి కొనిపోవును; ఆ దుఃఖము మన ఆత్మలను పూర్తిగా స్వాధీనపరచుకొనును.

140. నీ వాక్యము మిక్కిలి పుటము వేయబడినది. తన ఆసక్తికి కారణము పరలోక బోధయెడల తనకున్న ప్రేమయేనని ఈ వచనములో అతడు సూచించుచున్నాడు. ఏలయనగా ప్రేమ బంధములచేత మనము దైవ సత్యమునకు కట్టబడియుండనియెడల, దాని తిరస్కారమును చూచి అసహ్యపడుటయు దానిని కఠినముగా ఖండించుటయు కేవలము వేషధారణయే. మరియు దేవుని వాక్యమునెడల తనకున్న ప్రేమ తొందరపాటుదైనను గ్రుడ్డిదైనను ఆలోచనలేనిదైనను అగు అనురాగము కాదనియు, పుటము వేయబడిన బంగారమువలెను వెండివలెను అది మడ్డియు కల్మషమును లేక పవిత్రమైనది గనుకనే తాను దానిని ప్రేమించెననియు అతడు దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. పుటము వేయబడినది అని అనువదింపబడిన צרופה tseruphah అను రూపకపదములో ఇమిడియున్న భావము ఇదే; ఇది సామాన్యమైన మాటవలె కనబడినను, దేవుని వాక్యమును సమస్తమైన వక్రమైన దుర్బుద్ధిగల తీర్పులనుండి సమర్థించుచు, విశ్వాసము యొక్క నిజమైన విధేయతను అది స్పష్టముగా చిత్రించుచున్నది. ("నన్ను దహించివేసెను. ఇక్కడ వాడబడిన బలమైన పదము ముందటి వచనము యొక్క బలమైన భాషకు చక్కగా సరిపోవుచున్నది. నీ వాక్యమునెడల నా ఆసక్తి ఎంత గొప్పదనగా, నా శత్రువులు దానిని ఎట్లు లక్ష్యపెట్టకున్నారో చూచినప్పుడు, వారి నిర్లక్ష్యమును బట్టి కలుగు సిగ్గు భావములచేత నేను ముంచివేయబడుచున్నాను." — ఫిలిప్స్.) తమ అవిశ్వాసముచేతనైనను, మొండితనముచేతనైనను, గర్వముచేతనైనను, భోగాసక్తిచేతనైనను దేవుని వాక్యముమీద ఏదో ఒక మచ్చను కళంకమును మోపు అపరాధము లేనివారు ఎంత కొద్దిమంది! కాబట్టి శరీరము ఇంత తిరుగుబాటుగలదై యుండగా, బయలుపరచబడిన సత్యము సమస్త మాలిన్యమునుండి పవిత్రమై ప్రకాశించునట్లు బాగుగా పుటము వేయబడిన బంగారముతో పోల్చబడుట దానికి అల్పమైన ప్రశంస కాదు. మరియు ప్రవక్త తన స్వంత అనుభవముచేత దీనిని స్థిరపరచుట ఈ సాక్ష్యము యొక్క సత్యమును చూపుటకు ఎంతో తోడ్పడుచున్నది. దేవుని వాక్యములో ఏదో దోషమున్నదని మనము ఊహించునప్పుడెల్ల మనము చేయు బుద్ధిహీనమైన తొందరపాటును మరింత ప్రభావవంతముగా అణచివేయుటకై, దానిని ప్రశంసించుటలో తాను తన హృదయము యొక్క నిష్కపటమైన భావమునే వెల్లడిచేయుచున్నాననియు, తాను చెప్పుచున్న ఆ పవిత్రతలో తాను ధన్యకరమైన ఆనందమును అనుభవించియున్నాననియు అతడు ప్రకటించుచున్నాడు.

141. నేను అల్పుడను తృణీకరింపబడినవాడను. దీని భావమేమనగా, దారిద్ర్యముచేతను అనేకమైన ఇతర ఆపదలచేతను తాను శోధింపబడినను, నిజమైన దైవభక్తి యొక్క అభ్యాసములోను ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటలోను తాను స్థిరముగా నిలిచియుంటిని. ఆ కారణముచేత, అతడు చెప్పుచున్నట్లు, దుష్టులచేత అతడు తృణీకరింపబడెను. ప్రతి మనుష్యుడును దేవుని ఉపకారములతో ఎంతగా తృప్తిపరచబడునో అంతమేరకే ఆయనను స్తుతించును; మరియు తమ కోరికలన్నియు నెరవేరితేనే గాని దేవుని సేవకు తమ మనస్సులను అప్పగించువారు బహు కొద్దిమందియే కనబడుదురు. అందుచేతనే వేషధారులు సమృద్ధిగా పోషింపబడి, ఐశ్వర్యమును కూర్చుకొని, అధికారములో వృద్ధిపొందుచున్నంతకాలము దేవుని స్తుతించుటలో మిక్కిలి ధారాళముగా నుందురు. కాని వారు కొంతమట్టుకు కఠినముగా వ్యవహరింపబడినయెడల, వెంటనే దేవుని ధన్యమైన నామము ఇక వినబడదు. కాబట్టి మనుష్యులు సాధారణముగా జీతగాండ్రవలె దేవుని సేవించుచున్నారు గనుక, నిజమైన దైవభక్తి స్వార్థరహితమైనదని ప్రవక్త మాదిరినుండి మనము నేర్చుకొందము; తత్ఫలితముగా దాని ప్రభావములో నున్నప్పుడు, దేవుడు మనలను ప్రతికూలతలచేత బాధించి లోకము దృష్టిలో మనలను తృణీకరింపబడినవారినిగా చేసినను, మనము దేవుని స్తుతించుట మానము. యోహాను 6:26లో క్రీస్తు పలికిన ఈ నిందావాక్యములను నిస్సందేహముగా జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను: "మీరు సూచకక్రియలను చూచినందుకు కాదు గాని రొట్టెలు తిని తృప్తిపొందినందుకే నన్ను వెదకుచున్నారు." (యోహాను 6:26)

కాబట్టి ఈ లోకములో తమ స్థితి నీచమైనదిగాను తృణీకరింపబడినదిగాను ఉన్నను ఆయన భయములో స్థిరముగా నిలుచువారే దేవుని నిష్కపటముగాను యథార్థముగాను సేవించువారు; సంక్షేపముగా, భూమిమీద తమ ప్రతిఫలమును వెదకక, ఎండలోను చలిలోను, దారిద్ర్యములోను అపాయములోను, నిందలలోను పరిహాసములలోను అలసటలేని అడుగులతో తమ యుద్ధ పరుగును కొనసాగించువారే వారు.

డా. ఆడమ్ క్లార్క్ צרופה tseruphah అను దానిని శుద్ధీకరణ అని అనువదించుచున్నాడు. ఈ అనువాదము ఒక సుందరమైన భావమును వ్యక్తపరచుచున్నది. దేవుని వాక్యము శుద్ధిచేయబడినది మాత్రమే కాదు, శుద్ధిచేయునది కూడ. అది తనతో సంబంధములోనికి వచ్చు ప్రతి హృదయమును పాపమునుండి కడుగుచున్నది.

"నేను మీతో చెప్పిన మాటవలన మీరిప్పుడు పవిత్రులై యున్నారు" అని క్రీస్తు సెలవిచ్చెను. (యోహాను 15:3.)

తన ప్రభావమునకు లోబడువారికి తన స్వంత పవిత్రతలో కొంతభాగమును అనుగ్రహించు వాక్యము యొక్క ఈ స్వభావము దానిని దేవుని ప్రజలందరికిని ప్రియమైనదిగా చేయుచున్నది; ఈ కారణముచేత వారు దానిని తమ నిరంతర ధ్యానవిషయముగా చేసికొనుచున్నారు.

142. నీ నీతి నిత్యమైన నీతి. ఇక్కడ దేవుని ధర్మశాస్త్రము అది నిత్యమైన నీతియు సత్యమునై యున్నదను అదనపు ప్రశంసచేత ఘనపరచబడుచున్నది; ఇతర జీవన నియమములన్నియు, అవి ఎంత ఆకర్షణలతో సిఫారసు చేయబడినట్లు కనబడినను, త్వరగా అదృశ్యమైపోవు నీడయేనని చెప్పినట్లున్నది. కీర్తనకారుడు నిస్సందేహముగా ధర్మశాస్త్ర బోధను ఎప్పుడైనను ఇయ్యబడిన మానవ ఉపదేశములన్నిటితో పరోక్షముగా పోల్చుచున్నాడు; అది పరిపూర్ణ జ్ఞానము యొక్క పాఠశాల గనుక విశ్వాసులనందరిని దానికి లోబరచవలెనని అతని ఉద్దేశము. మనుష్యుల సూక్ష్మమైన నిశితమైన చర్చలలో మరి ఎక్కువ ఆకర్షణ యుండవచ్చును; కాని దేవుని ధర్మశాస్త్రములో ఉన్నట్లు వాటి అడుగున స్థిరమైనదిగాని దృఢమైనదిగాని ఏదియు లేదు. దైవ ధర్మశాస్త్రము యొక్క ఈ స్థిరత్వమును అతడు తరువాతి వచనములో ఒక దృష్టాంతముచేత ఋజువుపరచుచున్నాడు — శోధనలచేత తీవ్రముగా వేధింపబడినప్పుడు దానిలో తాను పొందిన నిరంతర ఆదరణయే అది. మనలను ఇరుకుపెట్టు ఏ విధమైన శ్రమలన్నిటికిని ఎదురుగా దేవుని వాక్యమునుండి పొందిన ఆదరణను నిలిపి, తద్వారా సమస్త విచారము మన మనస్సులనుండి తుడిచివేయబడునట్లు చేసికొనినప్పుడే, దానినుండి మనము పొందిన ప్రయోజనమునకు నిజమైన పరీక్ష. దావీదు ఇక్కడ ముందటి వచనములో చెప్పినదానికంటె మరి కొంత ఎక్కువను వ్యక్తపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా అక్కడ, తనయెడల జరిగిన కఠినమైన కర్కశమైన వ్యవహారమును బట్టి తన ప్రయాసము వ్యర్థమైనట్లు కనబడినను తాను భక్తిపూర్వకముగా దేవుని సేవించితినని మాత్రమే చెప్పెను; కాని ఇప్పుడు బాధింపబడి వేదనపడుచుండగా, దేవుని ధర్మశాస్త్రములో తాను అత్యంత ఉపశమనకరమైన ఆనందమును కనుగొనుచున్నానని అతడు దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు; అది సమస్త దుఃఖములను శమింపజేయుటయే గాక, వాటి చేదును తగ్గించి, వాటికి ఒక విధమైన మాధుర్యమును కూడ కలిగించును. మరియు నిశ్చయముగా మనకు ఆనందము కలిగించుటకు ఈ రుచి లేనప్పుడు, మనము దుఃఖముచేత మ్రింగివేయబడుటకంటె సహజమైనది మరేదియు లేదు. ప్రవక్త ఉపయోగించు వ్యక్తీకరణ విధానమును గమనింపకుండ విడిచిపెట్టకూడదు; దానిచేత అతడు, తాను నలుదిక్కుల ముట్టడింపబడి బంధింపబడియున్నను, దేవుని వాక్యముచేత తనకు అందింపబడిన ఆదరణను సద్వినియోగపరచుకొనుటలో తగినంత శక్తిగల ఔషధమును కనుగొంటినని బోధించుచున్నాడు. మన శ్రమలను నివారించుట దూరము, మనలను మరింత ఆందోళనతో నింపు కేవలమైన ఆజ్ఞలను గూర్చి ఇది సత్యము కాజాలదు గనుక, ఆజ్ఞలు అను మాట క్రింద ఉపలక్షణాలంకారము (synecdoche) చేత ధర్మశాస్త్రము యొక్క సమస్త బోధయు ఇమిడియున్నదనుటలో సందేహము లేదు; దానిలో దేవుడు యథార్థమైనదానిని కోరుటయే గాక, తాను ఏర్పరచుకొనినవారిని నిత్య రక్షణ నిరీక్షణకు పిలుచుచు, పరిపూర్ణ ధన్యత యొక్క ద్వారమును తెరచుచున్నాడు. అవును, ధర్మశాస్త్రము అను పదము క్రింద ఉచితమైన దత్తతయు, దానినుండి ప్రవహించు వాగ్దానములును ఇమిడియున్నవి.

144. నీ శాసనముల నీతి నిత్యము నిలుచును. దేవుని శాసనముల నీతికిని మనుష్యుల కల్పనలకును గొప్ప వ్యత్యాసమున్నదని తాను ఇంతకుముందే చెప్పినదానిని కీర్తనకారుడు మరల చెప్పుచున్నాడు; తరువాతి వాటి ప్రకాశము త్వరగా అదృశ్యమైపోవును, అయితే మొదటిది నిత్యము స్థిరముగా నిలుచును. అతడు దీనిని రెండుసార్లు చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా లోకము దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు నీతి యొక్క స్తుతిని ఆరోపింపవలసి వచ్చినను, మనుష్యులలో అధికులు తమ స్వంత ఊహాగానముల వెంట కొట్టుకొనిపోవుచున్నారు; తత్ఫలితముగా దేవునియెడల విధేయతలో మనలను గట్టిగా నిలిపియుంచుటకంటె కష్టమైనది మరేదియు లేదు. నిత్యమైన నీతి దేవుని ధర్మశాస్త్రములో తప్ప మరెక్కడను ఇమిడియుండదనియు, దానిని మరెక్కడనైనను వెదకుట వ్యర్థమనియు చూపుటయే దావీదు ఉద్దేశము; కావున ఇక్కడ నీతికి మరింత స్పష్టమైన నిర్వచనము ఇయ్యబడుచున్నది, అదేమనగా, మనము ధర్మశాస్త్రము యొక్క హద్దులలో మనలను నిలుపుకొనుటయే నీతి. ఈ వచనము యొక్క చివరి భాగమైన నాకు వివేకము దయచేయుము, అప్పుడు నేను బ్రదుకుదును అను దానిని నేను ముందటి భాగముతో కలిపి చదువుచున్నాను; ఏలయనగా దావీదు తన మనస్సు దేవునిచేత వెలిగింపబడవలెనని కోరుచున్నను, ధర్మశాస్త్ర అధ్యయనములో సరిగా అభివృద్ధిపొందుట ద్వారా తప్ప వెలిగింపబడిన వివేకమును పొందుటకు మరి ఏ మార్గమును అతడు ఊహింపలేదు. మరియు పరలోక జ్ఞానము యొక్క వెలుగు లేనప్పుడు మనుష్యులు యథార్థముగా బ్రదుకుచున్నారని చెప్పజాలమని అతడు ఇక్కడ బోధించుచున్నాడు; మనుష్యులు సృజింపబడిన ఉద్దేశము పందులవలెను గాడిదలవలెను తమ కడుపులను నింపుకొనుట కాదు గాని దేవుని జ్ఞానములోను సేవలోను తమ్మును అభ్యాసపరచుకొనుటయే గనుక, వారు అట్టి వ్యాపారమునుండి తొలగిపోయినప్పుడు వారి జీవితము వేయి మరణములకంటె హీనమైనది. కాబట్టి తనకు బ్రదుకుట అనగా కేవలము అన్నపానములచేత పోషింపబడుటయు భూసంబంధమైన సుఖములను అనుభవించుటయు కాదు గాని ఒక శ్రేష్ఠమైన జీవితమును ఆశించుటయేనని దావీదు నొక్కిచెప్పుచున్నాడు; విశ్వాసము యొక్క నడిపింపు క్రిందనే తప్ప అతడు దానిని చేయజాలడు. ఇది మిక్కిలి అవసరమైన హెచ్చరిక; ఏలయనగా మనుష్యుడు తెలివిలో క్రింది జంతువులకంటె శ్రేష్ఠుడను ఈ ప్రత్యేకతతో పుట్టుచున్నాడని అందరును ఒప్పుకొనుచున్నను, మనుష్యులలో అధిక సంఖ్యాకులు బుద్ధిపూర్వకముగా ఉద్దేశించినట్లే దేవుడు వారి మనస్సులలో ఏ వెలుగును కుమ్మరించినను దానిని అణచివేయుచున్నారు. మనుష్యులందరును చురుకైన బుద్ధిగలవారై యుండవలెనని కోరుచున్నారని నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; కాని పరలోకమును ఆశించి, దేవుని భయము జ్ఞానమునకు మూలమని తలంచువారు ఎంత కొద్దిమంది! కాబట్టి పరలోక జీవితమును గూర్చిన ధ్యానము భూసంబంధమైన చింతలచేత పాతిపెట్టబడుచున్నది గనుక, మనుష్యులు సమాధిలోనికి దూకుట తప్ప మరేమియు చేయుటలేదు; తత్ఫలితముగా లోకమునకు బ్రదుకుచుండగా వారు దేవునికి మృతులగుచున్నారు. అయితే నేను ఇతర స్థలములలో చెప్పినట్లు, జీవము అను పదము క్రింద ప్రవక్త తాను కోరగలిగిన సర్వోన్నతమైనదానిని సూచించుచున్నాడు. ప్రభువా, నేను ఇదివరకే మృతుడనై యున్నను, పరలోక సత్యము యొక్క జ్ఞానముచేత నా మనస్సును వెలిగించుటకు నీకు ఇష్టమైనయెడల, ఈ కృప ఒక్కటే నన్ను మరల బ్రదికించుటకు చాలును అని అతడు చెప్పినట్లున్నది.

కీర్తన 119:145-152

145. ק నా పూర్ణహృదయముతో నేను మొఱ్ఱపెట్టియున్నాను; యెహోవా! నాకు ఉత్తరమిమ్ము, నేను నీ కట్టడలను గైకొందును. 146. ק నేను నీకు మొఱ్ఱపెట్టితిని; నన్ను రక్షింపుము, నేను నీ శాసనములను గైకొందును. 147. ק సంధ్యవెలుగుకంటె ముందుగా నేను లేచి మొఱ్ఱపెట్టితిని; నీ వాక్యమువైపు నేను కనిపెట్టియుంటిని. 148. ק నీ వాక్యమును ధ్యానించుటకై నా కన్నులు రాత్రిజాములకంటె ముందుగా మేల్కొనియున్నవి. 149. ק యెహోవా! నీ కృపనుబట్టి నా స్వరమును ఆలకింపుము; నీ న్యాయవిధినిబట్టి నన్ను బ్రదికింపుము. 150. ק దుర్మార్గమును వెంటాడువారు సమీపించియున్నారు; వారు నీ ధర్మశాస్త్రమునకు దూరమైయున్నారు. 151. ק యెహోవా! నీవు సమీపముగా ఉన్నావు; నీ ఆజ్ఞలన్నియు సత్యము. 152. ק నీవు వాటిని నిత్యము స్థిరపరచియున్నావని నీ శాసనములవలన నేను మొదటినుండి ఎరిగియున్నాను.

"సంధ్యవెలుగు" అను దానికి కాల్విన్ వాడు పదము "crepusculum."

145. నా పూర్ణహృదయముతో నేను మొఱ్ఱపెట్టియున్నాను. ఈ వచనమును, దాని చివరిలో కీర్తనకారుడు తన మొఱ్ఱలో దేనిని కోరెనో చూపునట్లు చదివి కలుపవచ్చును; అప్పుడు దాని భావము, ధర్మశాస్త్రమును గైకొనవలెనను తీవ్రమైన కోరికచేత అతడు మండుచుండెను గనుక, ఆ విషయమును గూర్చి అతడు దేవునికి ఎడతెగక విజ్ఞాపన చేసెను అని యుండును. కాని తరువాతి వచనము మనలను వేరొక అభిప్రాయమును గ్రహింపవలసినదిగా బలవంతపెట్టుచున్నది; ఏలయనగా అక్కడ నిస్సందేహముగా అదే సంగతి మరల చెప్పబడుచున్నది. కాబట్టి దేవుడు తన మొఱ్ఱ ఆలకింపవలెనని ప్రవక్త వేడుకొనుచున్నాడు; మరియు తన కృతజ్ఞతకు సూచనగా దేవుని ఆజ్ఞలను గైకొందునని వాగ్దానము చేయుచున్నాడు. అతడు మొఱ్ఱపెట్టుట అను అనిర్దిష్టమైన పదమును మాత్రమే వాడుచున్నాడు; ఆ విధముగా తాను దేవునికి సమర్పించిన ప్రార్థనలు ఏవో అతడు వ్యక్తపరచక, ఈ లోకపు పిల్లలు అనేక విషయములచేత చెదరగొట్టబడుచుండగా, తాను దేవునిమీదనే పూర్తిగా ఆధారపడియుంటిని గనుక తన హృదయము యొక్క సమస్త అనురాగములను ఆయనవైపు మాత్రమే మళ్లించితినని మాత్రమే చూపుచున్నాడు. సమస్త మేళ్లకు దేవుడే కర్తయని లోకము ఒప్పుకొనవలసి వచ్చుచున్నది గనుక, ఆ సూత్రమునుండి అనేకమైన లాంఛనప్రాయమైన ప్రార్థనలు బయలుదేరుచున్నవి. దీనిని తలంచుకొనుటయే తాను పూర్ణహృదయముతో ప్రార్థించితినని దావీదు దృఢముగా చెప్పుటకు అతనిని నడిపించెను. తన విన్నపములను పొందినప్పుడు, అతడు దేవుని మహిమను తన గమ్యముగా ఎదుట ఉంచుకొని, మరింత తీవ్రమైన అనురాగముతో ఆయనను సేవించు పనికి తన్నుతాను సమర్పించుకొనవలెనని నిశ్చయించుకొనుచున్నాడు. స్తుతి బలిచేత తాను సరిగా సేవింపబడుచున్నానని దేవుడు ప్రకటించుచున్నను, తమ చల్లని కపటమైన స్తుతులచేత దేవుని నామమును అపవిత్రపరచు వేషధారులనుండి తన్నుతాను వేరుపరచుకొనుటకై, తాను తన జీవితముచేతను క్రియలచేతను కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లింతునని దావీదు సరియైన కారణముతో ప్రకటించుచున్నాడు.

తరువాతి వచనములో అతడు క్రొత్త సంగతి ఏదియు చెప్పుటలేదు; కాని మరింత స్పష్టముగా మాటలాడుచున్నాడు. మొదట, తాను దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టితినని చెప్పుచున్నాడు; తరువాత, ప్రార్థనచేత తన క్షేమమును ఆయనకు అప్పగించితినని చేర్చుచున్నాడు; తద్వారా, తాను సురక్షితముగా నున్నను, లేక ఆసన్నమైన అపాయము తనను మరణముతో బెదరించుచున్నను, తన క్షేమమునకు ఆయనను సంరక్షకునిగాను కాపాడువానిగాను కలిగియుండుట ద్వారానే తాను సురక్షితముగా నిలువగలనని పూర్తిగా నిశ్చయించుకొనినవాడై, ఎల్లప్పుడును దేవునిమీదనే ఆనుకొనియుంటినని సూచించుచున్నాడు.

147. సంధ్యవెలుగుకంటె ముందుగా నేను లేచితిని. נשף nesheph అను హెబ్రీ నామవాచకము ఈ స్థలములో crepusculum, అనగా సంధ్యవెలుగు అని సరిగా అనువదింపబడలేదు; ఏలయనగా అది ఉదయపు అరుణోదయమును సూచించును. అయితే లాటినువారు crepusculum అను పదమును సందిగ్ధమైనది లేక అనిశ్చితమైనది అని అర్థమిచ్చు creperus అను దానినుండి గ్రహించుచున్నారు గనుక, అది వెలుగునకును చీకటికిని మధ్యనున్న సందిగ్ధమైన కాలమును సూచింపవచ్చును; కాబట్టి ఈ పదమును ఎంచుకొనుటలో నేను అంత సూక్ష్మముగా వ్యవహరింపలేదు; సూర్యాస్తమయముతో ఆరంభమగు సాయంకాలపు సంధ్యవెలుగు ఇక్కడ సూచింపబడలేదనియు, సూర్యోదయమునకు ముందుగా వచ్చు అసంపూర్ణమైన వెలుగే సూచింపబడెననియు మాత్రము నా పాఠకులు గ్రహింతురు గాక. కాబట్టి తన ప్రార్థనలచేత ఉదయపు అరుణోదయమునకంటె ముందుగా లేచితినని చెప్పునప్పుడు, దావీదు మిక్కిలి ఆతురతగల త్వరను వ్యక్తపరచుచున్నాడు. మొఱ్ఱపెట్టుట అను క్రియ ఎల్లప్పుడును ఆసక్తి అను భావమును సూచించును; అది స్వరము యొక్క బిగ్గరతను కాదు గాని మనస్సు యొక్క తీవ్రతను ఉద్రేకమును సూచించును. తన త్వరను పేర్కొనుటలో అతని ఉద్దేశము తన పట్టుదలను మరింత బాగుగా కనుపరచుటయే; ఏలయనగా తాను అంత శీఘ్రముగా ప్రార్థనకు పూనుకొనినను, దేవుడు తమ విన్నపములను తక్షణమే అనుగ్రహింపనియెడల ఆయనకు విరోధముగా సణుగుచు ఫిర్యాదు చేయు అవిశ్వాసులవలె ఆ అభ్యాసమునుండి వెంటనే విసుగుచెందలేదని అతడు మనకు చెప్పుచున్నాడు. (ఈ అభిప్రాయము ప్రకారము, 145వ వచనము యొక్క చివరి భాగము "నేను నీ కట్టడలను గైకొనునట్లు" అని చదువబడును.) ఈ విధముగా నిరీక్షణ యొక్క ఓర్పును కోరిక యొక్క ఆసక్తితో జోడించుటచేత, ప్రార్థించుటకు నిజమైన విధానమేదో అతడు చూపుచున్నాడు; అట్లే పౌలు ఫిలిప్పీయులకు 4:6లో "కృతజ్ఞతాపూర్వకమైన ... మీ విన్నపములు దేవునికి తెలియజేయుడి" (ఫిలిప్పీయులకు 4:6) అని మనలను హెచ్చరించునప్పుడు, ప్రార్థనా అభ్యాసములో నిమగ్నులమై యుండగా మన కల్లోలమైన అనురాగములకు కళ్లెము వేయవలెనని బుద్ధిచెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా మన నిరీక్షణను పోషించుట ప్రార్థన యొక్క ఉద్దేశములలో ఒకటి. వచనము చివరిలో వాక్యమును గూర్చి చేయబడిన ప్రస్తావనయు అనవసరమైనది కాదు; ఏలయనగా దేవుని వాక్యమును ఎడతెగక మన కన్నుల యెదుట ఉంచుకొనుట ద్వారా మాత్రమే మన చెడిపోయిన స్వభావము యొక్క విచ్చలవిడియైన ఉద్రేకమునకు మనము కళ్లెము వేయగలము.

148. నా కన్నులు రాత్రిజాములకంటె ముందుగా మేల్కొనియున్నవి. రాత్రి కావలివారు కావలికాయుటకు ఎంత శ్రద్ధగా నుందురో అంతకంటె ఎక్కువ శ్రద్ధతో తాను దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ధ్యానించుటయందు నిమగ్నుడనై యుంటినని కీర్తనకారుడు ఇక్కడ సూచించుచున్నాడు. שוח suach అను క్రియ ప్రసంగించుట అను అర్థములో ఉంచబడెనని ఇతరుల అభిప్రాయము. ఈ అభిప్రాయమును అంగీకరించినయెడల, ప్రవక్త డాంబికముచేత కాదు గాని తన సహోదరుల క్షేమము నిమిత్తము ఉపదేశమును అందించుటకు ఎంత ఆశగలవాడై యుండెననగా తనకుతాను విశ్రాంతి ఇచ్చుకొనలేదని భావము. అయితే ధ్యానించుట అను మాట ఈ స్థలములో మరింత సముచితమైనది; ఏలయనగా దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి ప్రసంగించుటకు రాత్రి అనుచితమైన సమయము; కాని ఆ సమయమున ఒంటరిగా నున్నప్పుడు, తాను ఇంతకుముందు నేర్చుకొనినదానిని అతడు మౌనముగా జ్ఞాపకమునకు తెచ్చుకొనెను; తత్ఫలితముగా ధర్మశాస్త్రమును ధ్యానింపకుండ రాత్రిలో ఏ భాగమును అతడు గడుపలేదు.

హెబ్రీయులు సహజమైన దినమును మూడు భాగములుగా విభజించిరి — ఉదయము, మధ్యాహ్నము, సాయంకాలము — ఇవి తాను ప్రార్థనలో నిమగ్నుడైన సమయములుగా దావీదు పేర్కొనుచున్నాడు. (కీర్తన 55:17.) వారు రాత్రిని కూడ "జాములు" అని పిలువబడిన మూడు భాగములుగా విభజించిరి; ప్రతిదానిలో నాలుగు గంటలుండెను, అవి మన సాయంకాలము ఆరు గంటలకు ఆరంభమగుచుండెను. విలాపవాక్యములు 2:19లో మొదటి జామును గూర్చి, లేక అక్కడ పేర్కొనబడినట్లు "జాముల ఆరంభము"ను గూర్చి చదువుచున్నాము; న్యాయాధిపతులు 7:19లో "నడిజాము"ను గూర్చియు, నిర్గమకాండము 14:24లో "తెల్లవారు జాము"ను గూర్చియు చదువుచున్నాము. హోమరు మరియు తొలి గ్రీకు రచయితలు దానిని గూర్చి చేసిన ప్రస్తావనలనుబట్టి కనబడుచున్నట్లు, ఇతర ప్రాచీన జనములును రాత్రిని ఇట్టి విధముగానే విభజించినట్లు కనబడుచున్నది. అయితే గ్రీకులును రోమీయులును తమ సైనిక క్రమశిక్షణను మెరుగుపరచుకొనుటలో, తరువాత రాత్రిని ఒక్కొక్కటి మూడు గంటలుగల నాలుగు జాములుగా విభజించిరి; యూదులు ఆ తరువాతి ప్రజల ఆధిపత్యము క్రిందికి వచ్చినప్పుడు, వారినుండి రాత్రి యొక్క ఈ విభజనను స్వీకరించిరి. అందుచేతనే మత్తయి 14:25లో "రాత్రి నాలుగవ జాము"ను గూర్చి చదువుచున్నాము. మరియు ఈ నాలుగు జాములు మార్కు 13:35లో కలిసి పేర్కొనబడినవి: "ఇంటి యజమానుడు సాయంకాలమందో, అర్ధరాత్రియందో, కోడికూయు వేళనో, ఉదయమందో, యెప్పుడు వచ్చునో మీరెరుగరు గనుక మెలకువగా నుండుడి."

ఈ నాలుగు జాములలో ప్రతిదానిని ఆరంభించిన ముగించిన సమయమును ఈ విషయమును గూర్చి విపులముగా వ్రాసిన డా. హేల్స్ ఈ విధముగా నిర్ణయించుచున్నాడు: "1. Οψε, ఆలస్యపు జాము, సూర్యాస్తమయమున ఆరంభమై, రాత్రి మూడవ గంటతో ముగిసెను; సాయంకాలపు సంధ్యవెలుగు దానిలో ఇమిడియుండెను. అది οψια ὡρα, సాయంకాల సమయము, మార్కు 11:11 అనియు, లేక కేవలము οψια, సాయంకాలము, యోహాను 20:19 మొదలైనవి అనియు పిలువబడెను. 2. Μεσονυκτιον, అర్ధరాత్రి జాము, మూడవ గంటనుండి అర్ధరాత్రివరకు ఉండెను. 3. Αλεκτοροφωνια, కోడికూయు జాము, అర్ధరాత్రినుండి ఆ తరువాతి మూడవ గంటవరకు, అనగా రాత్రి తొమ్మిదవ గంటవరకు. రెండు కోడికూతలు దానిలో ఇమిడియుండెను; వాటిలో రెండవదియు ముఖ్యమైనదియునగు దానితో అది ముగిసెను. 4. Πρωι, వేకువ జాము, రాత్రి తొమ్మిదవ గంటనుండి పండ్రెండవ గంటవరకు, అనగా సూర్యోదయమువరకు ఉండెను; ఉదయపు అరుణోదయము లేక సంధ్యవెలుగు దానిలో ఇమిడియుండెను. అది πρωια, ఉదయము, లేక ఉదయ సమయము (ὡρα అనునది అధ్యాహారముగా గ్రహింపబడును) అనియు పిలువబడెను, యోహాను 18:28 మొదలైనవి. "ఇక్కడ కీర్తనకారుడు తన కన్నులు రాత్రిజాములకంటె ముందుగా మేల్కొనెనని ప్రకటించునప్పుడు, అతడు ముఖ్యముగా నడిజామును తెల్లవారు జామును సూచించుచున్నాడని మనము గ్రహింపవలెను; అవి సాధారణముగా మనుష్యులు విశ్రాంతికి అప్పగించుకొను రాత్రి కాలములో వచ్చుచుండెను గనుక, అతని భక్తి యొక్క బలమును, ఉత్సాహమును, ఆత్మత్యాగ స్వభావమును కనుపరచెను." — డా. మోరిసన్.

149. యెహోవా! నీ కృపనుబట్టి నా స్వరమును ఆలకింపుము. మొదట, తన మొఱ్ఱ దేవునిచేత ఆలకింపబడునను తన నిరీక్షణకు దేవుని మంచితనమే ఏకైక ఆధారమని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. పరిశుద్ధులు ప్రార్థనలో ఏ ఆశీర్వాదములను కోరినను, వారి మొదటి వాదము దేవుని ఉచితమైన అయోగ్యులకు చూపబడు కృపయే యై యుండవలెను. రెండవ భాగములోని న్యాయవిధులు అను పదమును కూడ వేరొక అర్థములో గ్రహింపకూడదు. దేవుడు తన మంచితనమును తన వాక్యములో బయలుపరచియున్నాడు గనుక, ఆయన మంచితనమును గూర్చిన నిశ్చయతను మనము పొందవలసిన మూలము ఆయన వాక్యమే. కాబట్టి తనకు దైవ కనికరము అవసరమని గ్రహించిన ప్రవక్త, తిన్నగా వాక్యమును ఆశ్రయించెను; దానిలో దేవుడు మనుష్యులను మధురముగా తనయొద్దకు ఆకర్షించుచు, తన కృప అందరికిని సిద్ధముగాను తెరువబడియు ఉండునని వాగ్దానము చేయుచున్నాడు. కాబట్టి దేవుడు ప్రత్యేకముగా తనయెడల కనికరము చూపునని ప్రతివాడును ధైర్యముగా నిశ్చయించుకొనునట్లు, దేవుడు తాను వాగ్దానము చేసినట్లే తన్నుతాను కనుపరచుకొనవలెనని వేడుకొనుటకు ప్రవక్త మాదిరినుండి నేర్చుకొనును గాక. దేవుడు తన ప్రజలందరితో కృపతో వ్యవహరించుట ఆయన సాధారణ విధానము గనుక, కొందరు న్యాయవిధులు అను పదమును రీతి లేక ఆచారము అని వివరించుచున్నారు. ఈ వ్యాఖ్యానమును నేను పూర్తిగా త్రోసివేయను; కాని అది కఠినమైనదియు వచనము యొక్క ఉద్దేశమునకు అన్యమైనదియు అని నేను తలంచుచున్నాను; నేను చూపిన అర్థమైతే మిక్కిలి సహజముగా బయలుపడుచున్నది. మరియు జీవము మధ్యలో సహితము దేవుని శక్తిచేత తాను నిలుపబడినంతమట్టుకు తప్ప తాను మృతుడనని సాక్ష్యమిచ్చుటకై, అతడు బ్రదికింపబడవలెనని కోరుచున్నాడు. మరియు నిశ్చయముగా తమ స్వంత బలహీనతను సరిగా ఎరిగినవారందరును, తమ జీవమును శూన్యముగా ఎంచుకొని, ప్రతి క్షణమును తాము బ్రదికింపబడవలెనని మనవి చేయుదురు. మరియు దేవుడు తరచుగా తన సేవకుని ఎట్లు అభ్యసింపజేసెననగా, మరణమునుండి జీవమునకు పునరుద్ధరింపబడుటకై అతడు సమాధిలోనుండియే యన్నట్లు తన ప్రార్థనలను పంపుటకు సరియైన కారణముండెను అని కూడ చేర్చవలసియున్నది.

150. దుర్మార్గమును వెంటాడువారు సమీపించియున్నారు. వెంటాడువారు అని అనువదింపబడిన רודפי rodphee అను హెబ్రీ పదము సంబంధ రూపములో (construct state) ఉంచబడియున్నది గనుక, అనగా దుష్టత్వము అని అనువదింపబడిన זמה zimmah అను పదముతో అది ఎట్టి సంబంధము కలిగియున్నదనగా లాటినులో ఆ తరువాతి పదము షష్ఠీవిభక్తిలో ఉంచబడును గనుక, వారు కీడుచేయుటకై సమీపించుచున్నారని ఈ భాగమునకు నేను అర్థము చెప్పుచున్నాను. వెంటాడువారు దుష్టత్వమునకు సమీపించియున్నారు, లేక దగ్గరకు వచ్చియున్నారు అని అనువదించుటకు వ్యాఖ్యాతలను ఏది ప్రేరేపించెనో నాకు ఆశ్చర్యముగా నున్నది; భాష యొక్క జాతీయము దానిని అంగీకరింపదు, זמה zimmah అనునది దుష్టత్వము కంటె వక్రతను లేక దుర్మార్గమును సూచించునను సంగతిని గూర్చి చెప్పనక్కరలేదు. కాబట్టి దుర్మార్గమునందు తీవ్రముగా నిమగ్నులైనవారు తనను దగ్గరగా వెంటాడుచున్నారనియు, తనకు కీడుచేయుటకై వారు ఎంత ఉగ్రతతో తనమీదికి దూకుచున్నారనగా, యథార్థత యెడలను న్యాయము యెడలను గల సమస్త లక్ష్యమును తమనుండి దూరముగా పారవేయుచున్నారు గనుక వారు దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు దూరమైయున్నారని స్పష్టముగా సూచించుచున్నారనియు దావీదు చెప్పుచున్నాడు. దేవుని భయమును ఆయన ధర్మశాస్త్రము యెడల భక్తిని విదిలించుకొనిన తన శత్రువులు, ఎత్తిన చేతితో తనను మరణమునకు కొట్టుటకు సిద్ధముగా నుండుట చూచుట అతనికి మిక్కిలి దుర్భరమైన స్థితి; తరువాతి వచనములో అతడు చేర్చుచున్నట్లు, తనను కాపాడుటకు దేవుడు సమీపముగా లేనియెడల అట్లే జరిగియుండును —

"న్యాయవిధులు" అను మాటచేత కాల్విన్ "దేవుని వాక్యము" అని భావించుచున్నాడు; తరువాత వచ్చుదానినుండి పాఠకుడు దీనిని గమనించును.

వాల్ఫోర్డ్ ఇట్లు అనువదించుచున్నాడు: "ఓ యెహోవా! నీ వాడుక చొప్పున నన్ను బ్రదికింపుము."

151. యెహోవా! నీవు సమీపముగా ఉన్నావు. దేవుడు తన స్వంత ప్రజలు తీవ్రముగా ఒత్తిడిచేయబడుట చూచినప్పుడు, వారికి సకాలములో సహాయము అందించుటకు ముందుకు వచ్చునను ఆదరణకరమైన తలంపుచేత అతడు తన్నుతాను ధైర్యపరచుకొనుచున్నాడు; ఈ విషయమును గూర్చి పౌలు సహితము ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "మితిమీరి చింతపడకుడి, ప్రభువు సమీపముగా ఉన్నాడు, మీ సహనమును సకల జనులకు తెలియబడనియ్యుడి." (ఫిలిప్పీయులకు 4:5)

ఈ వచనము యొక్క ముగింపు వాక్యము యొక్క భావమేమనగా, దేవుడు తన వాగ్దానములకు నమ్మకమైనవాడు గనుక తన ప్రజలను వారి అవసరములో ఎన్నడును విడిచిపెట్టడు, నిరాశపరచడు; మరియు వాటిలో తన ప్రజల క్షేమము ఎల్లప్పుడును తన శ్రద్ధకు విషయమై యుండునని ఆయన మనకు నిశ్చయముగా తెలియజేయుచున్నాడు. కాబట్టి మన శత్రువుల దాడులను త్రిప్పికొట్టుటకు దేవుని హస్తము ఎల్లప్పుడును సిద్ధముగా నున్నదని మనము పూర్తిగా నిశ్చయించుకొనునట్లు, మన క్షేమమునకు సంరక్షకుడై యుందునని ఆయన తన వాక్యములో వ్యర్థముగా వాగ్దానము చేయడను సత్యమును గూర్చిన స్థిరమైన నమ్మకమును మనము నిలుపుకొందము.

152. నీ శాసనములవలన నేను మొదటినుండి ఎరిగియున్నాను. ఇతరులు ఇక్కడ, నీ శాసనములను గూర్చి నేను బహుకాలము క్రిందటనే ఎరిగియున్నాను అని అనువదించుచున్నారు.

ఈ అనువాదమును నేను సూటిగా త్రోసివేయను; కాని నేను ఇచ్చిన భావమును నిలుపుకొనుటకే నేను ఎక్కువగా మొగ్గుచున్నాను, అదేమనగా, దేవుని శాసనముల లక్షణమైన నిత్యమైన స్థిరత్వమును ప్రవక్త ఎరిగియుండుటయే గాక, ఈ జ్ఞానమును ఆ శాసనములనుండియే పొందియుండెను. లాటిను de అను ఉపసర్గ ద్వారా వ్యక్తపరచబడు భావమును హెబ్రీయులు వ్యక్తపరచ నిచ్ఛయించినప్పుడు, వారు తరచుగా מן అను అవ్యయమును లేక ב beth అను అక్షరమును వాడుదురు. కాబట్టి దేవుని శాసనములు నిత్యము స్థిరపరచబడియున్నవని తాను వాటినుండి నేర్చుకొంటిననియు, లేక వాటిచేత బోధింపబడితిననియు అతడు చెప్పుచున్నాడు. దేవుని వాక్యము కొంతకాలము మాత్రమే నమ్మకత్వముచేతను స్థిరత్వముచేతను ప్రసిద్ధికెక్కుట కాదు గాని నిత్యము మార్పులేనిదై నిలుచునను సంగతియే నిజముగా విశ్వాసము యొక్క ముఖ్యాంశము. అది అట్లు కానియెడల, దానిలో నిత్య రక్షణ యొక్క నిరీక్షణ ఇమిడియుండజాలదు. దేవుని వాక్యము యొక్క ఈ మార్పులేనితనమును గూర్చిన నిశ్చయత మన మనస్సులలో వేరుపారునట్లు పరిశుద్ధాత్మ యొక్క అంతరంగ ప్రత్యక్షత నిజముగా అవసరము; ఏలయనగా దేవుడు తన వాక్యము యొక్క నిశ్చయతను మనలో ముద్రించువరకు, దాని నిశ్చయతను గూర్చిన మన నమ్మకము ఎడతెగక తడబడుచునే యుండును. అయినను ప్రవక్త ఈ సత్యమును వాక్యమునుండి నేర్చుకొంటినని నిష్కారణముగా చెప్పుటలేదు; ఏలయనగా దేవుడు తన ఆత్మచేత మనలో ప్రకాశించునప్పుడు, అదే సమయములో నిత్యము నిలుచు ఆ పరిశుద్ధ సత్యమును తన వాక్యమను అద్దములో ప్రకాశింపజేయుచున్నాడు.

"De testimoniis tuis." — లాటిను. ("నీ శాసనములనుండి.")

వాల్ఫోర్డ్ అనువాదము: "నీ శాసనములను నేను బహుకాలము క్రిందటనే ఎరిగియున్నాను." ఫిలిప్స్ "పూర్వమునుండి" అని అనువదించి ఈ వివరణ ఇచ్చుచున్నాడు: "నాకు ఏదైన జ్ఞానము కలిగినప్పటినుండియు, అనగా నేను ఆలోచింపగల వయస్సునకు వచ్చిన వెంటనే, నీ శాసనములతో నేను పరిచయము కలిగియున్నాను. 'బాల్యమునుండి పరిశుద్ధ లేఖనములను నీవెరుగుదువు.' 2 తిమోతికి 3:15."

నీవు వాటిని నిత్యము స్థిరపరచియున్నావు. అనగా, నీ ప్రత్యక్షతలు వాటి మహా కర్త యొక్క గుణములవలె మార్పులేనివియు నిత్యమైనవియునై యున్నవి; కాలములోనైనను నిత్యత్వములోనైనను వాటిమీద ఆధారపడువారికి అవి ఎన్నడును తప్పిపోవు." — వార్నర్, కీర్తనల గ్రంథముపై.

కీర్తన 119:153-160

…నా శ్రమను, నన్ను విడిపింపుము; ఏలయనగా నేను నీ ధర్మశాస్త్రమును మరువలేదు. 154. ר నా వ్యాజ్యెమును వాదించి నన్ను విమోచింపుము; నీ వాక్యము చొప్పున నన్ను బ్రదికింపుము. 155. ר రక్షణ భక్తిహీనులకు దూరముగా నున్నది; ఏలయనగా వారు నీ కట్టడలను వెదకలేదు. 156. ר యెహోవా! నీ కనికరములు విస్తారములు; నీ న్యాయవిధుల చొప్పున నన్ను బ్రదికింపుము. 157. ר నన్ను హింసించువారును నన్ను బాధించువారును అనేకులు; నీ శాసనములనుండి నేను తొలగలేదు. 158. ר విశ్వాసఘాతకులను చూచి నేను వారిని గద్దించితిని; ఏలయనగా వారు నీ వాక్యమును గైకొనలేదు. 159. ר యెహోవా! నీ ఆజ్ఞలను నేనెంతగా ప్రేమించుచున్నానో చూడుము; నీ కృప చొప్పున నన్ను బ్రదికింపుము. 160. ר నీ వాక్యము యొక్క మొదలు [అక్షరార్థముగా, శిరస్సు] సత్యము; నీ నీతిగల న్యాయవిధియంతయు నిత్యము నిలుచును.

153. నా శ్రమను చూచి నన్ను విడిపింపుము. దేవుని సేవకును భయమునకును తమ్మును తాము సమర్పించుకొనినవారు ఈ లోకములో దానికై ప్రతిఫలము పొందకపోయినను అధైర్యపడకూడదని కీర్తనకారుడు తన స్వంత మాదిరిచేత బోధించుచున్నాడు. భూమిమీద వారి స్థితి యుద్ధస్థితియే; కావున వారు శ్రమలచేత కలవరపడక, ప్రార్థన యొక్క ద్వారము తమకు తెరువబడియున్నదను ఆదరణకరమైన తలంపుతో తృప్తిపడవలెను. అయినను ప్రవక్త, దేవుడు తన సేవకై తనకు జీతము చెల్లింపవలెనని కోరునట్లుగా, ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకై తాను చేసిన ప్రయత్నములను గూర్చి అతిశయపడుట లేదు; ఇతర స్థలములలో తాను దేవుని సేవకులలో ఒకడనని తన నిరీక్షణను గూర్చి మాటలాడినట్లే, ఇక్కడను ఆ సంగతిని చూపుటకు మాత్రమే అతడు ఈలాగు చెప్పుచున్నాడు. దేవుడు తన శ్రమను లక్ష్యపెట్టి తన్ను విడిపింపవలెనని అతడు వేడుకొనుటకు హేతువైన నేను నీ ధర్మశాస్త్రమును మరువలేదు అను ఈ కారణము ప్రస్తుత సందర్భమునందు విశేషమైన బలము గలది; ఏలయనగా శ్రమలచేత దేవుని భయమునుండి తొలగింపబడుటకు బదులుగా, మనము శోధనలతో పోరాడుచు, ఆయన మనలను ఉద్దేశపూర్వకముగా తననుండి త్రోలివేయుచున్నట్టు కనబడునప్పుడు సహితము ఆయనను వెదకుట సామాన్యముకాని ధైర్యమునకు నిదర్శనము.

"Ou, forts robustes" — ఫ్రెంచి. "లేక, మిక్కిలి బలవంతులు." హెబ్రీ మూలపాఠములోని పదము ראש rash. డా. ఆడమ్ క్లార్క్ ఒక వివరణను సూచించుచున్నాడు; అది కనీసము చమత్కారమైనదే. ఆదికాండము గ్రంథములోని మొదటి పదము בראשית bereshith, "ఆదియందు;" అది ראש rash, లేక raash అను పదమునుండి వచ్చినది. కావున దావీదు ఇక్కడ దేవుని వాక్యము యొక్క ראש ను సత్యమని పిలుచుటయందు, ఆదికాండములోని మొదటి పదమైన בראשית ను సూచించుచుండవచ్చునేమో అని అతడు ప్రశ్నించుచున్నాడు. అట్లయినయెడల దాని భావమిది: ఆదికాండములోని మొదటి పదమైన בראשית మొదలుకొని ధర్మశాస్త్రము యొక్కయు ప్రవక్తల యొక్కయు అంతమువరకు నీవు పలికిన ప్రతి మాటయు, ఇకమీదట నీవు పలుకబోవునదంతయు సత్యమైనవి, తగిన కాలమందు అవి నెరవేరును.

154. నా వ్యాజ్యెమును వాదించి నన్ను విమోచింపుము. ఈ వచనములో దావీదు తన శ్రమ ఏ విధమైనదో వివరించుచున్నాడు; అది దుష్టులును నీతినియమములు లేనివారునైన మనుష్యుల చేతులలో అతడు అనుభవించిన అన్యాయమైన బాధాకరమైన వ్యవహారమే. అక్షరార్థముగా ఇది, నా వ్యాజ్యెమును వాదించుము అని యున్నది; అనగా ఒక వ్యాజ్యెమును చేపట్టుట, లేక న్యాయవిచారణలో ఒకని పక్షమున వాదించు బాధ్యతను వహించుట, లేక బాధింపబడువాని హక్కును కాపాడుట అనుదానితో ఇది సమానము. మొదట, ప్రవక్త తన వ్యాజ్యెమును కాపాడుమని దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టుటయందు, తాను బలాత్కారముచేతనైనను, అపనిందలచేతనైనను, కపటోపాయములచేతనైనను అన్యాయముగా బాధింపబడుచున్నాడని చూపుచున్నాడు; మరియు విమోచింపబడవలెనని కోరుటయందు, తాను ఏమాత్రమును ఎదిరింపలేకపోయెననియు, లేక దేవుని విడుదలయందు తప్ప మరి ఏ నిరీక్షణయు మిగులనంతగా వారి ఉరులలో చిక్కుకొనియుంటిననియు అతడు సూచించుచున్నాడు. రెండవ భాగములో ל lamed అను అక్షరము, సామ్యమును సూచించు చిహ్నమైన כ caph అను అక్షరమునకు బదులుగా వాడబడినట్టు కనబడుచున్నది; అతడు కొంచెము ముందు (కీర్తన 119:149) ఇట్టి ప్రార్థనా రీతినే వాడియుండుటచేత ఇది స్పష్టమగుచున్నది. మరియు, తన విమోచకుని హస్తముచేత విడిపింపబడనియెడల తాను ఒక విధముగా తన శత్రువులచేత సంకెళ్లలో బంధింపబడియున్నానని దావీదు ఇక్కడ మొఱ్ఱపెట్టుచున్నాడు గనుక, తనను తిరిగి బ్రదికింపుమని అతడు దేవుని వేడుకొనుట సహేతుకమే; ఏలయనగా ఈలాగు తగ్గింపబడినవాడు మృతునివంటివాడు. నీ వాక్యము చొప్పున అని చేర్చబడుటయు సముచితమే; ఏలయనగా దేవుడు మనకు విమోచకుడగుదునని తన వాక్యమందు చేయు వాగ్దానములనుండియే జీవము యొక్క నిరీక్షణ మనమీద ప్రకాశించుచున్నది. కావున ప్రవక్త చీకటిలోనుండి వెలుగులోనికి తేబడవలెనని ఆసక్తితో కోరుచు, వాక్యముచేత తన్ను తాను నిలువబెట్టుకొని ధైర్యపరచుకొనుచున్నాడు. వేరొక భావము కోరబడినయెడల, దావీదు కేవలము తనకు జీవము ఇయ్యబడవలెనని అడుగుచున్నాడని కాదు, తాను విశ్వాసమును అభ్యసించుటకును, దేవుని భయమును పెంపొందించుకొనుటకును, పరిశుద్ధ జీవితము జీవింపవలెనను ఆశను పోషించుకొనుటకును ప్రోత్సహింపబడునట్లు ఆత్మీయ జీవము కొరకు ప్రార్థించుచున్నాడని గ్రహింపవలెను.

155. రక్షణ భక్తిహీనులకు దూరముగా నున్నది. న్యాయమైన న్యాయాధిపతియైన దేవుని రహస్యమైన దైవపరిపాలనచేత లోకము పరిపాలింపబడుచున్నదని పూర్తిగా నిశ్చయించుకొనినవాడై, ప్రవక్త ఆ మూలమునుండి, భక్తిహీనులు రక్షణకు దూరముగా నున్నారు, రక్షణయు వారికి దూరముగా నున్నది అను సిద్ధాంతమును తీయుచున్నాడు. ఇందునుండియే ప్రార్థనయందలి ధైర్యము పుట్టుచున్నది; ఏలయనగా దేవుడు తన వాక్యమును తృణీకరించువారినుండి విముఖుడైనట్లే, తన సేవకులకు సహాయము చేయుటకు ఆయన సిద్ధముగా నున్నాడు. తన శత్రువులు తమ వృద్ధిచేత ఉప్పొంగిపోవుట ప్రవక్త చూచినప్పుడు, అతడు దానికి విరుద్ధముగా విశ్వాసముచేత తన హృదయమును పైకెత్తుకొనెను; ఈలాగున వారి సుఖములన్నియు శపింపబడినవై నాశనమునకే నడిపించుచున్నవను స్థిరమైన నిశ్చయమునకు అతడు రాగలిగెను అని గమనింపవలెను. కావున భక్తిహీనులు తమ కోరికల చొప్పున లోకములో వర్ధిల్లుచు, పూర్తిగా పోషింపబడినవారై తమ క్రొవ్వునుబట్టి ఉల్లసించునప్పుడెల్లను, మనలను మనము కాపాడుకొనుటకై, పరిశుద్ధాత్మ మనకు అందించుచున్న ఈ కేడెమును పట్టుకొనుట నేర్చుకొందము; అదేదనగా, వారు దేవుని ఆజ్ఞలను వెదకరు గనుక తుదకు దుర్దశతో నశించిపోవుదురు. ఇందునుండి మనము వ్యతిరేకమైన ఒక సిద్ధాంతమును తీయుచున్నాము: నిజమైన విశ్వాసులు దేవుని భయమందు యథార్థముగా నడచుచుండగా వధకు ఏర్పరచబడిన గొఱ్ఱెలవలె నుండినను, దేవుని రహస్యమైన దైవపరిపాలన యొక్క ప్రత్యేకమైన సంరక్షణ క్రిందను కాపుదల క్రిందను ఉన్న వారి రక్షణ సమీపముగానే యున్నది. ("La letre, כ qui signifie Sclon." — ఫ్రెంచి. "'ప్రకారము' అని అర్థమిచ్చు כ అను అక్షరము.") ఈ భావముతోనే ప్రవక్త తరువాతి వచనములో ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు,

156. యెహోవా! నీ కనికరములు విస్తారములు; దైవ కనికరమును ఆశ్రయించువారు తప్ప అపరాధులలో ఎవడును సురక్షితముగా నుండడని అతడు చెప్పినట్టున్నది. మరియు మరి ఎక్కువ ధైర్యముతో దేవుని సమీపించుటకై తన్ను తాను ప్రోత్సహించుకొనుటకు, దేవుడు కనికరము గలవాడని మాత్రమే అతడు చెప్పక, ఆయన వాత్సల్యమును మిక్కిలి ఘనపరచి కొనియాడుచున్నాడు. ఇందునుండి, అతడు తన స్వంత యోగ్యతలనుండి ఏ సహాయమును వెదకనంతగా వాటితో తృప్తిపడెనని మనము గ్రహించుచున్నాము. అయినను అదే సమయమందు, కనికరము యొక్క ఈ విస్తారమైన సమృద్ధిని వాటికి ఎదురుగా నిలుపవలసివచ్చెను గనుక, ప్రవక్త అనేక శోధనలచేత స్వల్పముగా కలవరపడినవాడు కాడని గమనింపవలెను. గొప్పవి అని చదివినను విస్తారములు అని చదివినను భేదము స్వల్పమే. తరువాత వచ్చు ప్రార్థనను, అనగా నీ న్యాయవిధుల చొప్పున నన్ను బ్రదికింపుము అను దానిని, నేను వాగ్దానములను సూచించునదిగా వివరించుచున్నాను. న్యాయవిధి అను మూలపదమును కొందరు రీతి లేక ఆచారము అని అనువదించుచున్నారు; కాని అట్టి అనువాదము రెండవదానికంటె తక్కువ సముచితమైనదని నేను పైన ఇదివరకే చూపియున్నాను. కావున దేవుని వాక్యముచేత నిరీక్షణ పుట్టింపబడితేనే తప్ప ఆయనయొద్దనుండి జీవమును నిరీక్షింపను అడుగను వీలులేదను సత్యమును ప్రవక్త మరల స్థిరపరచుచున్నాడు; మరియు మనము ఆశ్చర్యకరముగా మరచిపోవు సత్యములలో ఇది యొకటి గనుక అతడు దీనిని తరచుగా మరల చెప్పుచున్నాడు. అయితే దేవుడు తన సేవకులకు వాగ్దానము చేయు కృపనంతటిని మనము ధైర్యముగా మనకు అన్వయించుకొనునట్లు, దేవుని గొప్పవియు నానావిధములైనవియునైన కనికరములను గూర్చిన సిద్ధాంతము ఎల్లప్పుడు మన తలంపులయెదుట నుండవలెను. దేవుడు తాను బద్ధుడైయున్నాడు గనుకనో, మనము యోగ్యులమైతిమి గనుకనో తన వాగ్దానములను చేయుచున్నాడని మనము తలంచినయెడల, సందేహమో అపనమ్మికయో మన మనస్సులలో ప్రవేశించి, మన ప్రార్థనలకు ద్వారమును మూసివేయును. అయితే దేవుడు మనకు రక్షణను వాగ్దానము చేయుటకు ఆయనను ప్రేరేపించు ఏకైక కారణము ఆయన స్వభావమందే స్వాభావికముగా నున్న కనికరమే అని మనము పూర్తిగా నిశ్చయించుకొనినయెడల, సంకోచమును సందేహమును లేకుండ మనము ఆయనను సమీపించెదము; ఏలయనగా ఆయన తన స్వంత ఇష్టముచేతనే మనకు తన్ను తాను బద్ధుని చేసికొనెను.

157. నన్ను హింసించువారును నన్ను బాధించువారును అనేకులు. కీర్తనకారుడు ఇతర స్థలములలోవలెనే ఇక్కడను, తాను అనేక అన్యాయములచేత రేపబడినను సరియైన మార్గమునుండి తొలగిపోలేదని సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు; నేను మరియొక చోట గమనించినట్లు, ఇది గొప్పదియు అసాధారణమైనదియునైన స్థిరత్వమునకు నిదర్శనము. మనము మంచివారి మధ్య నున్నప్పుడు మంచిగా ప్రవర్తించుట సులభమైన సంగతి; కాని దుష్టులు మనలను బాధించినయెడల, ఒకడు బహిరంగముగా బలాత్కారముతో మనమీద పడినయెడల, మరియొకడు మన ఆస్తిని దోచుకొనినయెడల, మూడవవాడు కపటోపాయములచేత మనలను మోసపుచ్చినయెడల, నాలుగవవాడు అపనిందలచేత మనమీద దాడిచేసినయెడల, మన యథార్థతయందు స్థిరముగా నిలుచుట మనకు కష్టము; మనము తోడేళ్ల మధ్య తోడేళ్లవలె ఊళ వేయుటకు ఆరంభించుదుము. అంతేకాక, శిక్షింపబడుదుమను భయము లేకుండ తమకు ఇష్టమైనది చేయుటకు వారికి ఇయ్యబడిన స్వేచ్ఛ మన విశ్వాసమును కదలించుటకు బలమైన సాధనము; ఏలయనగా దేవుడు ఈలాగు దుష్టులను చూచియు చూడనట్టుండునప్పుడు, ఆయన మనలను వారికి ఎరగా విడిచిపెట్టుచున్నట్టు కనబడును. కావున ప్రవక్త దేవుని శాసనములు అనుటచేత పరిశుద్ధమైన నీతిగల జీవనము యొక్క నియమమును మాత్రమే కాక, వాగ్దానములను కూడ సూచించుచున్నాడు. ప్రభువా, దుష్టుల ప్రవర్తన నాకు అట్లు చేయుటకు శోధనను కలిగించినను, నేను యథార్థత మార్గమునుండి తొలగిపోలేదు; నీ కృపయందు నాకున్న నమ్మికను విడిచిపెట్టలేదు; నీ సహాయము కొరకు ఓపికతో కనిపెట్టుచుంటిని అని అతడు చెప్పినట్టున్నది. ఈ రెండును అవసరమైనవే. ఏలయనగా అన్యాయములను అనుభవించినవాడు తన సత్ప్రవర్తనచేత తన శత్రువుల దుష్టత్వముతో పోరాడినను, ప్రతీకారము చేయు ప్రతి క్రియనుండి తన్ను తాను అడ్డగించుకొనినను, అతడు పూర్తిగా దేవునిమీద ఆధారపడనియెడల, ఈ యథార్థత అతనిని రక్షించుటకు చాలదు. దేవునిమీద ఆనుకొని ఆయనను తన విమోచకునిగా కనిపెట్టువాడు తప్ప ఎవడైనను అంత మితముగా ప్రవర్తించునని కాదు; అయినను అట్టిది జరుగగలదని ఒప్పుకొనినను, ఈ అర్ధ సద్గుణమునందు అతనిని రక్షింపగల శక్తి చాలినంత యుండదు. దేవుని రక్షణ సజీవ విశ్వాసముతో దానిని అడుగు విశ్వాసుల కొరకు భద్రపరచబడియున్నది. మరియు దేవుడు తనకు విమోచకుడగునని నిశ్చయించుకొని, దైవ వాగ్దానములమీద తన మనస్సును స్తంభములవలె నిలిపి ఆధారపరచుకొనువాడెవడో, అతడు మంచిచేత చెడును జయించుటకును ప్రయత్నించును.

158. విశ్వాసఘాతకులను చూచి నేను వారిని గద్దించితిని. ఈ వచనములో కీర్తనకారుడు ఇంకను ముందుకు సాగి, దేవుని ధర్మశాస్త్రము దుష్టులచేత తృణీకరింపబడుట చూచినప్పుడు తాను పరిశుద్ధమైన ఆసక్తిచేత మండిపోయితినని ప్రకటించుచున్నాడు. అయితే మూలపాఠములోని ఒక పదమును గూర్చి, అనగా గద్దించితిని అని మేము అనువదించిన אתקוטטה ethkotatah అను క్రియాపదమును గూర్చి వ్యాఖ్యాతలు ఏకీభవించుట లేదు; కొందరు దానిని హిత్పాయేల్ ధాతురూపములో నున్నదిగా ఎంచి, తరచుగా వాదించుట లేక పోరాడుట అని అర్థమిచ్చు קוט kut నుండి వచ్చినదని చెప్పుచున్నారు; మరికొందరు దానిని చంపుట లేక నాశనము చేయుట అని అర్థమిచ్చు קטט karat నుండి వచ్చినదని చెప్పుచున్నారు. పండితులలో అది మరి సాధారణముగా అంగీకరింపబడినది గనుకను, మిక్కిలి సముచితమైనది గనుకను, నేను మొదటి వివరణను స్వీకరించుచున్నాను. కావున దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు విరోధముగా చూపబడిన భక్తిహీనమైన అపహాస్యమును తాను ఇక సహింపలేనంతగా దానియెడల అట్టి ఆసక్తిచేత మండిపోయితినని ప్రవక్త బోధించుచున్నాడు. అయినను వాదించుట అను క్రియాపదము, అతడు దేవుని తృణీకరించువారిని బహిరంగముగా గద్దించుటను గూర్చియే కాక, అతడు తనలోతాను అనుభవించిన వ్యాకులమును లేక కోపమును గూర్చియు గ్రహింపబడవచ్చును; కావున కొందరు దానిని, నేను వణకితిని, లేక నేను దుఃఖపడితిని అని అనువదించుచున్నారు. మొదట తనలోతాను మండిపడి హృదయమందు దుఃఖపడినవాడు తప్ప, దేవుని మహిమను కాపాడుటకై ఎవడును నిశ్చయముగా ఇతరులతో వివాదమునకు దిగడు; అట్లే మరియొకవైపున, ఈ పరిశుద్ధమైన ఆగ్రహము తరువాత దాదాపు ఎల్లప్పుడును బాహ్యక్రియ వెంబడించును; అనగా అది తలంపునుండి క్రియకు సాగిపోవును.

సంక్షేపముగా, మన హృదయము గద్దించువరకు మండునంతగా దేవుని వాక్యము తృణీకరింపబడుటయెడల మనము అట్టి అసంతృప్తిని పొందవలెనని ప్రవక్త యొక్క మాదిరిచేత మనము హెచ్చరింపబడుచున్నాము. కావున మొదట దుఃఖము మనలను అంతరంగమందు కదలింపవలెను; తరువాత, అవకాశము కలిగినప్పుడెల్లను, దుష్టుల మూర్ఖత్వమును గర్వమును అణచుటకు మనము శ్రద్ధతో ప్రయత్నింపవలెను; వారి పగను మనమీదికి రేపుదుమేమో అను భయముచేత అట్లు చేయుటకు సంకోచింపకూడదు.

159. యెహోవా! నీ ఆజ్ఞలను నేనెంతగా ప్రేమించుచున్నానో చూడుము. నేను ఇంతకుముందు చెప్పినది జ్ఞాపకము చేసికొనవలెను — పరిశుద్ధులు దేవుని యెదుట తమ స్వంత భక్తిని గూర్చి మాటలాడునప్పుడు, వారు తమ స్వంత యోగ్యతలను తమ నమ్మికకు ఆధారముగా ముందుకు తెచ్చుచున్నారని వారిమీద నేరము మోపకూడదు; తన సేవకులను అపవిత్రులనుండియు దుష్టులనుండియు వేరుపరచు దేవుడు, వారు తమ పూర్ణహృదయముతో ఆయనను వెదకుచున్నారు గనుక వారియెడల కనికరము చూపునని వారు దీనిని ఒక స్థిరమైన సూత్రముగా ఎంచుచున్నారు. ("Invasit me horror." — పిస్కేటర్. ("భయము నన్ను ఆవరించెను."); "C'est a dire, on vient de la pensee a l'effect." — ఫ్రెంచి. ("అనగా, తలంపునుండి క్రియకు వచ్చుట.")) అంతేకాక, దేవుని ధర్మశాస్త్రముయెడల నిష్కపటమైన ప్రేమ దత్తతకు నిస్సందేహమైన నిదర్శనము; ఏలయనగా ఈ ప్రేమ పరిశుద్ధాత్మ యొక్క కార్యము. కావున ప్రవక్త తనకుతానే ఏమియు ఆపాదించుకొనకపోయినను, తాను అనుభవించిన దేవుని కృప ద్వారా తన మనవిని పొందుదునను మరి నిశ్చయమైన నిరీక్షణను కలిగియుండునట్లు తన్ను తాను ప్రోత్సహించుకొను నిమిత్తము, తన స్వంత భక్తిని సముచితముగానే ఉదహరించుచున్నాడు. అదే సమయమందు, స్వేచ్ఛాయుతమైన స్వయంప్రేరితమైన ప్రేమనుండి పుట్టునదే తప్ప ధర్మశాస్త్రమును నిజముగా గైకొనుట వేరొకటి లేదని మనకు బోధింపబడుచున్నది. దేవుడు స్వేచ్ఛార్పణలను కోరుచున్నాడు; మరియు మోషే ప్రకటించుచున్నట్లు, మంచి జీవితము యొక్క ఆరంభము ఆయనను ప్రేమించుటయే: (ద్వితీయోపదేశకాండము 10:12) "కాబట్టి ఇశ్రాయేలూ, నీ దేవుడైన యెహోవా నిన్ను అడుగుచున్నదేమి? ఆయనను ప్రేమించుటయే గదా."

ధర్మశాస్త్ర సారాంశమునందును ఇదే సంగతి మరల చెప్పబడుచున్నది: (ద్వితీయోపదేశకాండము 6:5) "నీ దేవుడైన యెహోవాను ప్రేమింపవలెను." ఈ హేతువుచేతనే దేవుని ధర్మశాస్త్రము తనకు ప్రశస్తమైనది మాత్రమే కాక ఆనందకరమైనదియు నని దావీదు ఇంతకుముందు చెప్పియున్నాడు. ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటయందు, దేవుని నీతికంటె మరి ఏదియు మనకు ఎక్కువ ఆనందము కలిగింపనంతగా, మనము స్వేచ్ఛాయుతమైన విధేయతతో ఆరంభించుట మనకు తగినట్లే, మరియొకవైపున మన హృదయములు ఈ అనురాగమునకు ఆకర్షింపబడుటకై దేవుని ఉచితమైన మంచితనమును ఆయన పితృప్రేమను గూర్చిన గ్రహింపు అత్యవసరమని మరువకూడదు. కేవలము ఆజ్ఞలు మాత్రమే మనుష్యులను తమకు లోబడునట్లు ఆకర్షించుట దూరము, అవి వారిని భయపెట్టి దూరముగా త్రోలివేయును. కావున ఒక మనుష్యుడు ధర్మశాస్త్ర బోధనుండి దేవుని మంచితనమును రుచిచూచినప్పుడే, దానిని ప్రతిగా ప్రేమించుటకు తన హృదయమును నిలుపునని స్పష్టమగుచున్నది. దేవుడు తన్ను బ్రదికింపవలెనను ప్రార్థనను ప్రవక్త తరచుగా మరల చెప్పుట, అతడు తన స్వంత జీవితము యొక్క బలహీనతను బాగుగా ఎరిగియుండెనని మనకు బోధించుచున్నది; అతని అంచనా ప్రకారము, దేవుడు ప్రతి క్షణమును వారిలో జీవమును ఊదినంతమట్టుకే మనుష్యులు జీవించుచున్నారు. అంతేకాక, అతడు మరి ఆసక్తితో జీవపు ఊటను ఆశ్రయించునట్లు, అనేక మరణములచేత అతడు ఎడతెగక ముట్టడింపబడియుండెనని తలంచుట సంభావ్యము. అతడు మరల తన విశ్వాసమును దేవుని మంచితనమను పునాదిమీద నిలుపుచున్నాడు — నీ కృప చొప్పున నన్ను బ్రదికింపుము — ఇందునుండి, తాను దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ప్రేమించితినని పూర్వవాక్యములో దృఢముగా చెప్పినప్పుడు, అతడు తన స్వంత యోగ్యతలను గూర్చి అతిశయపడుటకు ఎంత దూరముగా నుండెనో మనము గ్రహించుచున్నాము.

160. నీ వాక్యము యొక్క మొదలు సత్యము. ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశమును గ్రహించుట కష్టము కాదు; అయితే ఈ మాటలు రెండు విధములుగా గ్రహింపబడవచ్చును. కొందరు మొదలు అను నామవాచకము, మనము దేవుని వాక్యమును అధ్యయనము చేయుటకు మొదటిసారి ప్రవేశించినవెంటనే, ఆయన సత్యము దానియందు ప్రత్యక్షముగా ప్రకాశించుచున్నదని సూచించుచున్నదని వివరించుచున్నారు; కావున ఈ ప్రవేశమును వాక్యము యొక్క మొదలు అని పిలుచుట న్యాయమే. మనకు వివేక నేత్రములు అనుగ్రహింపబడినయెడల, మనము పరలోక సంబంధమైన బోధమీద మన కన్నులు నిలుపగానే దాని సత్యము మన దృష్టికి ఎదురుపడును అను ప్రయోజనకరమైన సిద్ధాంతము ఈ వాక్యమునందు ఇమిడియున్నది. అయితే మరికొందరు వేరొక వివరణను ఇచ్చుచున్నారు, బహుశః అది తక్కువ సముచితమైనది కాదు; దేవుని వాక్యము ఆదినుండి నిశ్చయమైనదియు తప్పిపోనిదియునైన సత్యముగా నుండెను, అంతమువరకును అట్లే నిలిచియుండును అను భావమును వారు తీయుచున్నారు. దేవుడు ఆదినుండి తన వాక్యమునకు సత్యవంతుడుగా నుండెను, నిత్యముగాను మార్పులేకుండను అట్లే నిలిచియుండును అను ఈ రెండు భాగములు చక్కగా జతపడుచున్నవి. న్యాయవిధి అను పదమును దేవుని బోధకు కాక ఆయన కార్యములకు అన్వయించు వివరణను నేను పూర్తిగా ఖండింపను; అయినను అది సందర్భముతో పొసగదు. కావున దేవుడు మాటలాడ ఆరంభించిన కాలమునుండి ఆయన తన వాగ్దానములకు ఎల్లప్పుడు నమ్మకముగా నుండెను, తన ప్రజల నిరీక్షణను ఎన్నడును భంగపరచలేదు; మరియు ఆయన ఈ నమ్మకత్వము యొక్క గమనము ఆదినుండి అంతమువరకును ఆయన వాక్యము సత్యమైనదియు నమ్మదగినదియునై యుండునంత ఏకరీతిగా నుండెను అను భావమును మనము నిలుపుకొందము.

కీర్తన 119:161-168

…నిర్నిమిత్తముగా నన్ను హింసించిరి; అయినను నీ వాక్యమునకు నా హృదయము భయపడుచున్నది. 162. ש విస్తారమైన కొల్లసొమ్ము కనుగొనినవానివలె నేను నీ వాక్యమునుబట్టి సంతోషించితిని. 163. ש కపటమును నేను ద్వేషించి అసహ్యించుకొనుచున్నాను; నీ ధర్మశాస్త్రమును నేను ప్రేమించుచున్నాను. 164. ש నీ నీతివిధులనుబట్టి దినమునకు ఏడుమారులు నిన్ను స్తుతించుచున్నాను. 165. ש నీ ధర్మశాస్త్రమును ప్రేమించువారికి బహు సమాధానము కలదు; వారికి అభ్యంతరకారణమేదియు నుండదు. 166. ש యెహోవా! నీ రక్షణ కొరకు నేను కనిపెట్టుచున్నాను, నీ ఆజ్ఞలను నేను నెరవేర్చియున్నాను. 167. ש నా ప్రాణము నీ శాసనములను గైకొనియున్నది; నేను వాటిని అత్యధికముగా ప్రేమించుచున్నాను. 168. ש నీ ఆజ్ఞలను నీ శాసనములను నేను గైకొనియున్నాను; ఏలయనగా నా మార్గములన్నియు నీ యెదుట నున్నవి.

161. అధికారులు నిర్నిమిత్తముగా నన్ను హింసించిరి. తన శోధన ఎంత తీవ్రమైనదియు బాధాకరమైనదియు అయినను, దైవభక్తుని గుణమునకు తగని దేనినైనను చేయుటకు ప్రయత్నింపకుండ దేవుని భయము తనను అడ్డగించెనని కీర్తనకారుడు ఇక్కడ మనకు తెలియజేయుచున్నాడు. మనలను అణగద్రొక్కుటకు అధికారముతో ఆయుధధారులైన అధికారులు మనకు విరోధులై మనలను బాధించునప్పుడు మనము నిరాశలో పడుటకు సిద్ధముగా నుందుము. మనలను కాపాడుటకు కేడెములవలె నుండవలసినవారే మనకు హాని చేయుటకు తమ బలమును వినియోగించుచున్నారను తలంపుచేత ఆ కీడు మరి తీవ్రమగుచున్నది. ఔను, ఉన్నత స్థానములలో నున్నవారిచేత శ్రమపడువారు కొట్టబడునప్పుడు, దేవుని హస్తమే తమకు విరోధముగా నున్నదని వారు ఒక విధముగా తలంచుదురు. ప్రవక్త విషయములో ఈ ప్రత్యేకతయు ఉండెను: ఏర్పరచబడిన ప్రజలలోని ప్రముఖులను, అనగా సంఘమునకు స్తంభములుగా నుండునట్లు దేవుడు అట్టి ఘనమైన స్థానములలో ఉంచిన మనుష్యులను, అతడు ఎదుర్కొనవలసివచ్చెను. కొందరు మరి సంకుచితమైన వివరణను ఇచ్చుచున్నారు; అదేదనగా, మత్తయి 10:28 లో "మరియు దేహమును చంపి ఆత్మను చంపనేరనివారికి భయపడకుడి గాని, ఆత్మను దేహమును కూడ నరకములో నశింపజేయగలవానికి మిక్కిలి భయపడుడి" అను క్రీస్తు హెచ్చరికను దావీదు అనుసరించెను; ఈ మాట అప్పటికి క్రీస్తు నోటనుండి ఇంకను పలుకబడకపోయినను, భక్తులందరి హృదయములలో అది నాటబడియుండవలసినదే. కావున వారి అభిప్రాయములో దీని భావమేదనగా, ప్రవక్త తన శత్రువుల బెదిరింపులలో దేనిచేతనైనను భయములలో దేనిచేతనైనను దేవుని భయమునుండి తొలగింపబడలేదు. కాని తన స్థిరత్వమును గూర్చి అతడు చెప్పుకొను ప్రశంస దీనికంటె మరి విస్తృతమైన భావములో గ్రహింపబడవలెను. యెషయా యొక్క హెచ్చరిక సుప్రసిద్ధమే: "వారు భయపడుదానికి మీరు భయపడకుడి, దిగులుపడకుడి; సైన్యములకధిపతియగు యెహోవాయే పరిశుద్ధుడని మీరు ఎంచవలెను; మీరు భయపడవలసినవాడు ఆయనే, మీరు దిగులుపడవలసినవాడు ఆయనే." (యెషయా 8:12,13)

అక్షరార్థముగా, "నీ నీతియొక్క న్యాయవిధులనుబట్టి." "వారికి ఏ అభ్యంతరమును లేదు, అనగా వారిని పాపములోనికి నడిపించు ఏ సందర్భమును లేదు; దేవుని ఆత్మ తమకు సహాయము చేయుచుండగా వారు జయింపగలిగినవి తప్ప. ధర్మశాస్త్రమును గూర్చిన ప్రేమ, ఇతరులను నీతిమార్గమునుండి తొలగించి నాశనమునకు తెచ్చు దుష్టత్వపు ప్రలోభములనుండి వారికి భద్రతగా నున్నది." — ఫిలిప్స్. "దావీదు సౌలుచేతను అతని సహచరులచేతను 'నిర్నిమిత్తముగా' హింసింపబడెను." — వార్నర్, కీర్తనలపై.

విశ్వాసులు ఏ ఆయుధములను ధరించుకొని లోకము యొక్క దాడులన్నిటిని జయించుటయందు సఫలులగుదురో ప్రవక్త ఆ స్థలమందు సాధారణముగా చూపుచున్నాడు — వారు దేవునియెడల భయభక్తులు కలిగియుండుట మాత్రమే కాక, తమ చింతలన్నిటిని ఆయనమీద వేయునట్లు ఆయన ఎల్లప్పుడు తమ క్షేమమునకు సంరక్షకుడై యుండునని నిశ్చయముగా నమ్మి విశ్రమించినయెడల, వారు అట్లు జయింతురని అతడు చూపుచున్నాడు. ఈలాగు జరుగునదేమనగా, ఆయన సంరక్షణతో తృప్తిపడి విశ్రమించుచు, తమ భద్రతను సంపాదించుకొనుటకై పాపమైన దేనినైనను చేయుటకు వారు తొలగిపోరు. అదే విధముగా, ప్రస్తుత వాక్యభాగములో ప్రవక్త, అధికారుల అన్యాయమైన బలాత్కారముచేత అణగద్రొక్కబడి తాను దుఃఖకరమైన దృశ్యముగా నుండినను, తాను లొంగిపోలేదనియు, తాను చేయుటకు ఏది ధర్మసమ్మతమో దానిని ఆలోచించితిననియు, కపటమును కపటముతోను బలాత్కారమును బలాత్కారముతోను ఎదిరించుటచేత వారి దుష్ట క్రియలతో పోటీపడుటకు ప్రయత్నింపలేదనియు దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. ఈ వాక్యమునందు, సందర్భమునుబట్టి స్పష్టమగుచున్నట్లు, దేవుని వాక్యమునకు భయపడుట అనగా తన్ను తాను అడ్డగించుకొని ధర్మవిరుద్ధమైన దేనినైనను చేయ ప్రయత్నింపకుండుటయే. నిర్నిమిత్తముగా అను חנם hinnam అను క్రియావిశేషణము అతిశయింపజేయుటకై చేర్చబడినదని నేను ఇదివరకే చెప్పియున్నాను; ఏలయనగా నిరంకుశులు ఏ కారణము లేకుండ కేవలము తమ దుష్ట ఇచ్ఛను తీర్చుకొనుటకై ఒక నిర్దోషియైన వ్యక్తిమీద దాడి చేసిరను సంగతిచేత ఆ శోధన మరి కఠినమైనదాయెను. దాడికి గురియగువాడు ఎవనికిని కీడు చేయనివాడైనప్పుడు, మంచి స్వభావమును ఉదాత్తమైన మనస్సును గలవారు మరి సులభముగా కోపమునకు రేపబడుదురని అందరికిని తెలిసినదే. కావున తాను దుష్క్రియయందు ఇతరులతో పోటీపడకుండునట్లును, లేక శోధనచేత జయింపబడి సమాజ దేహమందు తనకు నియమింపబడిన స్థానమునుండి బయటికి వెళ్లకుండునట్లును, ప్రవక్త దేవుని వాక్యముచేత తన్ను తాను కళ్లెముతో అదుపుచేసికొనుట ఆత్మనిగ్రహమునకు విశేషమైన నిదర్శనము. కావున దేవుడు తమకు అప్పగించిన అధికారమును అధికారులు నిరంకుశముగా దుర్వినియోగము చేసినను, తిరుగుబాటును రేపుటచేత మనము సమాజము యొక్క సమాధానమును క్రమమును భంగపరచకుండునట్లు, శాంతముగా నిలిచియుండుటను నేర్చుకొందము.

162. విస్తారమైన కొల్లసొమ్ము కనుగొనినవానివలె నేను నీ వాక్యమునుబట్టి సంతోషించితిని. జయించినవారు తమ శత్రువుల కొల్లసొమ్మునుండి సంపాదించుకొను లాభముకంటె మరి ఏ లాభమును గొప్ప ఆనందమును కలిగింపదని అందరికిని తెలిసినదే; ఏలయనగా ఆ లాభమునకు జయోత్సవపు మహిమయు చేర్చబడును; మరియు లాభము అకస్మాత్తుగా వచ్చినప్పుడు, ఆ సంగతినిబట్టి అనుభవించు ఆనందము మరి గొప్పదగును. ఇందువలననే దావీదు పరలోక సంబంధమైన బోధను గూర్చి తాను పొందిన జ్ఞానమును ఇతర ధనములతో కాక కొల్లసొమ్ముతో పోల్చుచున్నాడు; ఏలయనగా ఈ మాటలచేత, తన గొప్ప ఆనందము దేవుని వాక్యమునుండియే కలిగెననియు, ఎంత ఆశింపదగిన లాభమైనను దానికి ఏమాత్రమును సాటిరాదనియు అతడు సూచించుచున్నాడు. ఇందునుండి, అతడు దేవుని వాక్యమును తన ఆనందమంతయు ఇమిడియున్నదిగాను, తాను స్థిరమైన భాగ్యమును కనుగొనినదిగాను ఎంచి దానితో తృప్తిపడెనని మనము నేర్చుకొనుచున్నాము; అతడు మొదట దుష్టమైన కోరికలన్నిటినుండి తన హృదయమును మరల్చుకొనిననే తప్ప ఇది జరుగనేరదు. ఉచితమైన దత్తత ద్వారా నిత్యజీవపు ధననిధి ఇమిడియుండి తనకు అర్పింపబడుచున్నదని తాను బాగుగా ఎరిగిన దేవుని వాక్యమునందు దావీదు భాగ్యకరమైన జీవితము యొక్క సారాంశమంతటిని ఉంచుట ఆశ్చర్యము కాదు.

163. కపటమును నేను ద్వేషించి అసహ్యించుకొనుచున్నాను. దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు తగిన ఘనతను గౌరవమును దానికి ఇచ్చునట్లు తాను దుష్టమైన అనురాగములనుండి శుద్ధిచేయబడెనని, నేను కొంచెము ముందు సూచించినదానిని ఈ వచనములో అతడు మరి స్పష్టముగా ప్రకటించుచున్నాడు. ఇంచుమించు ఇదే వాక్యమును మరియొక చోట ఎదుర్కొనియుంటిని గనుక, ధర్మశాస్త్రముయెడల తన ప్రేమను భక్తిని గూర్చి మాటలాడకముందే తాను కపటమును ద్వేషించితినని ప్రవక్త దృఢముగా చెప్పుటకు గల కారణమును మాత్రమే నేను సంక్షేపముగా స్పృశించెదను. స్వభావసిద్ధముగా మనుష్యులందరి హృదయములలో వేషధారణ యున్నది గనుకను, మనము స్వభావముచేతనే వ్యర్థతకును మోసమునకును మొగ్గుచూపువారము గనుకను, ధర్మశాస్త్రముయెడల ప్రేమ మన హృదయములలో ఏలునట్లు వాటిని శుద్ధిచేసికొనుటకు మనము శ్రద్ధతో ప్రయాసపడవలెను. మంచి జీవితము యొక్క ఆరంభమును నీతి యొక్క మొదటి అంశమును కపటమును ద్వేషించి అసహ్యించుకొనుటయే అయినయెడల, యథార్థతకంటె శ్రేష్ఠమైనది ఏదియు లేదని దీనినుండి తేలుచున్నది; ఏలయనగా ఆ సద్గుణము ప్రధాన స్థానమును ఆక్రమింపనియెడల, మిగిలిన సద్గుణములన్నియు శీఘ్రముగా అదృశ్యమగును. ద్వేషించుటకు అసహ్యించుకొనుట అనవసరముగా చేర్చబడలేదు; అసత్యమును సాధారణమైన ద్వేషముతో ద్వేషించుట చాలదు, దేవుని పిల్లలు దానిని ప్రాణాంతకమైన ద్వేషముతో ద్వేషింపవలెనని మనకు బోధించుటయే దాని ఉద్దేశము. ధర్మశాస్త్రముయెడల ప్రేమయు అసత్యముయెడల ద్వేషమును విడదీయరానంతగా జతపరచబడియున్నయెడల, దేవుని పాఠశాలలో బోధింపబడనివారందరును కపటముచేతను వేషధారణచేతను సోకబడియున్నారని స్పష్టముగా తేలుచున్నది.

164. దినమునకు ఏడుమారులు నిన్ను స్తుతించుచున్నాను. ఏడుమారులు అను క్రియావిశేషణముచేత, ప్రవక్త తాను ఎడతెగకనో మిక్కిలి తరచుగానో దేవుని స్తోత్రములను కొనియాడుటయందు నిమగ్నుడై యుంటినని భావించుచున్నాడు; సామెతలు 24:16 లో నీతిమంతుడు నానావిధములైన శోధనలలో తరచుగా పడునప్పుడు, "నీతిమంతుడు ఏడుమారులు పడును" అని చెప్పబడినట్లే. దేవుని న్యాయవిధులు అను పదజాలము అనేక స్థలములలో దేవుడు పాపులమీదికి రప్పించు శిక్షలను సూచించునదిగా గ్రహింపబడుచు, కొన్నిసార్లు సాధారణముగా ఆయన లోకమును పరిపాలించు దైవపరిపాలనకును అన్వయింపబడుచున్నది గనుక, దుష్టులను శిక్షించుటయందును లోకము యొక్క సమస్త పరిపాలనయందును దేవుడు తన న్యాయమును గూర్చి అంత స్పష్టమైన నిదర్శనములను అనుగ్రహించుచున్నాడు గనుక ప్రవక్త ఆయనను స్తుతించుచున్నాడని కొందరు గ్రహించుచున్నారు. (ఏడు అను సంఖ్య తరచుగా అనేకము అను భావమునకుగాని నిర్దిష్టముకాని సంఖ్యకుగాని వాడబడునని చూపుటకు ఉదహరింపదగిన లేఖనములోని అనేక ఇతర వాక్యములలో, మనము ఆదికాండము 4:15 ను లేవీయకాండము 24:18 ను మాత్రమే సూచింపవచ్చును. అయితే యూదుల రబ్బీలలో కొందరు, దావీదు ఇక్కడ అక్షరార్థముగా గ్రహింపబడవలెనని దృఢముగా చెప్పుచున్నారు; భక్తిగల హెబ్రీయులు ఉదయమున పది ఆజ్ఞలను చదువుటకు ముందు రెండుసార్లును, తరువాత ఒకసారియు, సాయంకాలమున అదే దైవావేశిత భాగమును చదువుటకు ముందు రెండుసార్లును, తరువాత రెండుసార్లును దేవుని స్తుతించుట వారి ఆచారమని, అది దినమునకు ఏడుమారులు అను సంఖ్యను పూర్తిచేయునని వారు గమనించుచున్నారు.) అయితే నేను ఆ పదజాలమును దైవ ధర్మశాస్త్రమునకు అన్వయించు ఇతరులతో ఏకీభవించుచున్నాను; మొదటి వివరణను నేను అయిష్టపడుచున్నానని కాదు, గాని ఈ కీర్తనలో కీర్తనకారుడు ప్రధానముగా నొక్కిచెప్పు గొప్ప విషయము దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ప్రశంసించుటయే. కావున సారాంశమిది: దావీదు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ధ్యానించుటయందు శ్రద్ధతో నిమగ్నుడై యుండగా, అది నీతి జ్ఞానముల అంత గొప్ప సంపూర్ణతచేత ప్రత్యేకపరచబడియున్నదని అతడు కనుగొనెను గనుక, మాటిమాటికి స్తుతి కృతజ్ఞతాస్తుతుల అభ్యాసములోనికి అతడు ఉప్పొంగి వెలువడెను. దేవుని స్తుతించుటయందలి ఈ శ్రద్ధ, దావీదు దైవ ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి భక్తితోను ఘనముగాను మాటలాడుట మాత్రమే కాక, దానిని మానవజాతికి అనుగ్రహింపబడిన వెలలేని వరముగా ఎంచెనని చూపుచున్నది. కేవలము ఆశ్చర్యము మాత్రమే అతనిని ఈ ప్రశంసకు బలవంతపెట్టలేదు, కృతజ్ఞతా సూత్రమే బలవంతపెట్టెను; ఏలయనగా పరలోక సత్యమను అక్షయమైన బీజముచేత భాగ్యకరమైనదియు అంతములేనిదియునైన జీవమునకు నూతనపరచబడుటకంటె మరి శ్రేష్ఠమైనదేదియు మనుష్యులకు అనుగ్రహింపబడనేరదని అతడు చూచెను. అయినను దేవుడు ఈ ధననిధిని అర్పించువారిలో నూటికి ఒక్కడైనను సామాన్యమైన రీతిలోనైనను దానికై దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుటకు ప్రయాసపడడు. దానికి విరుద్ధముగా, లోకమందంతటను ఎంత నీచమైన కృతఘ్నత ఏలుచున్నదనగా, కొందరు దైవ సత్యమును అపహాస్యముతో త్రోసివేయుచున్నారు, మరికొందరు దానిని తృణీకరించుచున్నారు లేక అలక్ష్యము చేయుచున్నారు, ఇంకను కొందరు తమకు నచ్చనిదేదైనను దానియందు కనుగొనినయెడల దానికి విరోధముగా దూషించుచు పండ్లు కొరుకుచున్నారు.

165. నీ ధర్మశాస్త్రమును ప్రేమించువారికి బహు సమాధానము కలదు. సమాధానము అను పదమును వర్ధిల్లుచున్న లేక భాగ్యకరమైన జీవిత స్థితి అను అర్థములో మనము తీసికొనినయెడల — హెబ్రీయులు దానిని తరచుగా ఆ భావములో వాడుదురు — దానికి అనుగుణముగా అభ్యంతరము అని అనువదింపబడిన పదము ప్రతికూలతను సూచించును; లోకమంతయు నాశనములో కూలిపోయినను, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ప్రేమించువారు ఎడతెగక వర్ధిల్లుచు తమ స్థానమును నిలుపుకొందురని చెప్పబడినట్టుండును. అయితే వేరొక వివరణయు సమానముగా సముచితమైనదే; అదేదనగా, తమ వ్యక్తులును తమ జీవితమును దేవునికి అంగీకారమైనవని నిశ్చయించుకొని, వారు మంచి మనస్సాక్షిమీద ప్రశాంతముగా విశ్రమించుదురు గనుక వారికి బహు సమాధానము కలదు. మనస్సాక్షి యొక్క ఈ ప్రశాంత స్థితి, మనస్సు యొక్క ఈ నిర్మలత్వము భాగ్యకరమైన జీవితము యొక్క ప్రధానాంశముగా న్యాయముగానే ఎంచబడుచున్నది; అనగా దేవుడు మనతో సమాధానపరచబడుటనుండియు, ఆయన పితృకటాక్షము మన హృదయములలో ప్రకాశించుటనుండియు అది పుట్టునప్పుడు అది అట్టిదే. ఈ సమాధానమును మనము ధర్మశాస్త్రముయెడల ప్రేమనుండి పొందుదుమని ప్రవక్త న్యాయముగానే బోధించుచున్నాడు; ఏలయనగా దానిని మరి దేనిమీదనైనను ఆధారపరచువాడెవడైనను, ప్రతి చిన్న గాలి విసురునకును మాటిమాటికి వణకుచుండును. ఈ భావము స్వీకరింపబడినయెడల, రెండవ భాగములోని అభ్యంతరము అను పదము, దేవుని వాక్యముమీద ఆనుకొననివారందరు దుర్దశతో బాధింపబడి వేదనపడుచు, తమ స్వంత దుష్ట వికారములచేతనైనను ఇతర మనుష్యుల చపలబుద్ధిచేతనైనను ఇటు అటు త్రోయబడు మనస్సు యొక్క కలవరములన్నిటిని ఆందోళనలన్నిటిని సూచించును. అయితే సమాధానము, అభ్యంతరము అను ఈ రెండు పదములను మనము ఏ విధముగా గ్రహించినను, ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశము ఒక్కటిగానే నిలుచును; అదేదనగా, దేవునికి సమర్పించుకొననివారు దుర్దశగలవారని చూపుటయే; ఏలయనగా వారు కొంతకాలము తమ్మును తాము పొగడుకొనినను, తమ గమనమునుండి అకస్మాత్తుగా తమను త్రోలివేయు అనేక అభ్యంతరములను వారు ఎదుర్కొందురు. ప్రేమ అను పదమునుండి, ఈ సమాధానము ధర్మశాస్త్రమును దాస్యభావముతో పాటించుటచేత సంపాదింపబడదు గాని విశ్వాసమునుండి పుట్టునని మనము గ్రహించుచున్నాము; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము దేవుని తండ్రి స్వరూపములో మనకు కనుపరచి, నిత్యరక్షణ యొక్క నిశ్చయతచేత మన మనస్సులను ప్రశాంతపరచితేనే తప్ప, మనలను దానియొద్దకు ఆకర్షించు మాధుర్యము దానికి లేదు. సమాధానమును అనుభవించుట దూరము, లోకసంబంధులును దేవుని తృణీకరించువారును అందరును తమ స్వంత దుష్టత్వముచేతను మొండి తిరుగుబాటుచేతను న్యాయముగానే శిక్షింపబడుచున్నారు; ఏలయనగా వారిలో ప్రతివాడును తనకుతానే తలారి; మరియు వారు దేవుని వాక్యమునకు విరోధముగా ఎంత క్రూరముగా రేగుదురో అంత తీవ్రముగా వారు వేదనపడుదురు, తుదకు తమమీదికి సంపూర్ణ నాశనమును తెచ్చుకొనువరకు. భక్తులును వేదనపడుదురు లేక బాధపడుదురు, ఇది నిజమే; కాని ఈ అంతరంగ ఆదరణ వారి దుఃఖమంతటిని తుడిచివేయును, లేక వారిని లేవనెత్తి అభ్యంతరములన్నిటిని అధిగమించునట్లు శక్తినిచ్చును, లేక వారు సొమ్మసిల్లకుండునట్లు వారికి ఉపశమనము కలుగజేయును.

166. యెహోవా! నీ రక్షణ కొరకు నేను కనిపెట్టుచున్నాను. అందరి నోళ్లలో నుండు ఈ వాక్యమును ప్రవక్త తరచుగా మరల చెప్పుట నిర్హేతుకము కాదు; ఏలయనగా రక్షించు ఘనతను కార్యమును దేవునికి ఆపాదించుటకంటె సులభమైనదేదియు లేదు; అయినను మనుష్యులు కొంతకాలము శోధనలతో పోరాడవలసివచ్చినప్పుడు, స్థిరమైన నిరీక్షణకు ఒక్క మాదిరియైనను లోకములో కనబడుట అరుదు. ఒక మనుష్యుడు దేవుని భయమందును ధర్మశాస్త్రముయెడల ప్రేమయందును తన్ను తాను నిలుపుకొనగోరినయెడల, అన్నిటికంటె ముందుగా అతడు దేవునియందు రక్షణను వెదకుట అవసరమని ఈ మాటల క్రమమునుండి మనము నేర్చుకొనుచున్నాము. దేవుని కృపయందలి విశ్వాసము మన మనస్సులనుండి తీసివేయబడినయెడల, లేక ఓర్పు విడిచిపెట్టబడినయెడల, మనము ఇటు అటు కొట్టుకొనిపోయి, ఇక భక్తిని అభ్యసించుట మానివేయుదుము. కావున విశ్వాసుల ప్రధాన సద్గుణము సిలువను మరణానుభవమును ఓపికతో సహించుటయే; దానిచేత వారు ప్రశాంతముగా దేవునికి తమ్మును తాము లోపరచుకొందురు; ఏలయనగా వేషధారులకు ఏ ప్రతికూలతయు సంభవింపనంతకాలము, వారును ఆయనను సేవించు కార్యమునకు మంచి మనస్సు గలవారుగా కనబడుదురు. మన జీవితమును సరిగా క్రమపరచుకొనగోరినయెడల, మనము దేవుని రక్షణయందు మన మనస్సులను నిలుపుకొనుట మనకు తగుటకు ఇతర కారణములును కలవు; ఏలయనగా లోకము యొక్క ప్రలోభములు మనలను తమ ఉరులలో చిక్కించుకొనినయెడల, మనము వెంటనే అధైర్యపడుదుము. అధిక సంఖ్యాకుల హృదయములు ఎందుకు సొమ్మసిల్లునో దాని కారణము, రక్షణ దేవుని కృపనుండి మాత్రమే నిరీక్షింపదగినదని నిశ్చయముగా నమ్ముట కష్టమగుటయే అని మనము స్పష్టముగా చూచుచున్నాము. కావున మనము దేవుని సేవించుటయందు స్థిరముగా కొనసాగునట్లు, విశ్వాసము మన ముందున్న భవిష్యత్తుమీద ప్రకాశించుటయు, తరువాత నీతియెడల ప్రేమను మనలో పోషించుటకై ఓర్పు మనకు తోడుగా నుండుటయు అత్యవసరము. ఏలయనగా మనము చెప్పినట్లు, స్థిరముగా కొనసాగుటయందు మన ఉత్సాహము దీనినుండి పుట్టుచున్నది: మన రక్షణ దేవుని ఒడిలో దాగియుండుటకు మనము ఓపిక గల ఆత్మతో సహించుదుము; మరియు ఆయన తన కటాక్షమును శరీర నేత్రమునుండి మరుగుచేసినను, తుదకు తన్ను వెదకువారందరికి నమ్మకమైన ప్రతిఫలదాయకుడుగా ఆయన నిరూపించుకొనునని మనము సందేహింపము. తరువాతి వచనములో కీర్తనకారుడు ఈ సిద్ధాంతమును ఇతర మాటలచేత స్థిరపరచుచు, తాను తన ప్రాణముతో దేవుని శాసనములను గైకొనితినని చెప్పుచున్నాడు. ప్రాణము అను పదముచేత, తాను ధర్మశాస్త్ర బోధను తన హృదయము యొక్క అతి లోతైన అంతరంగములలో భద్రపరచుకొనియుంటినని అతడు మునుపటికంటె మరి బలముగా వ్యక్తపరచుచున్నాడు. ("Primum," — లాటిన్. "Devant toutes choses," — ఫ్రెంచి. ("అన్నిటికంటె ముందుగా.")) ధర్మశాస్త్రమును ఈలాగు విశేష శ్రద్ధతో గైకొనుటకు కారణము, ఆ వచనము యొక్క చివరి భాగములో అతడు చెప్పుచున్నట్లు, దానియెడల అతనికున్న అసాధారణమైన ప్రేమయే. బలవంతముచేతను దాస్యభావముతోను ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడువాడు, దానిని తన హృదయము యొక్క రహస్య నివాసమందు చేర్చుకొని అక్కడ భద్రపరచుకొనుట దూరము, అది తననుండి దూరముగా తొలగింపబడవలెనని కోరును.

168. నీ ఆజ్ఞలను నీ శాసనములను నేను గైకొనియున్నాను. కీర్తనకారుడు ముందు మరింత బలముగా వ్యక్తపరచిన దానిని ఇప్పుడు మరింత సరళముగా మరల చెప్పుచు, దానికి ఒక కారణమును చేర్చుచున్నాడు. పూర్వ వచనములో వాడిన ప్రాణము అను పదమును ఇక్కడ విడిచిపెట్టుటచేత మాత్రమే అతడు ఆ వచనములోని మాటను సంక్షేపించుచున్నాడు; మరియు తాను నిష్కళంకమైన పరిశుద్ధ జీవితము యొక్క నియమమును గూర్చి మాత్రమే మాటలాడుట లేదనియు, రక్షణ నిబంధనను సమస్తమును అందులో చేర్చుచున్నాడనియు మరింత స్పష్టముగా చూపుటకై అతడు ఆజ్ఞలతో శాసనములను జతపరచుచున్నాడు. నిశ్చయముగా ధర్మశాస్త్ర బోధ న్యాయమైనదానిని ఆజ్ఞాపించుటచేత మాత్రమే అంత మధురముగాను ఆకర్షణీయముగాను ఉండజాలదు; అదే సమయమున అది దేవుని ఉచితమైన కటాక్షమును కనుపరచనియెడల అట్లుండదు. దేవుని ఆజ్ఞలను శాసనములను తాను గైకొనుటకు ప్రవక్త చూపు కారణము — నా మార్గములన్నియు నీ యెదుట నున్నవి — దీని భావమేమనగా: దేవునికి ఏదియు మరుగై యుండదని తాను బాగుగా ఎరిగిన సత్యమే, తనను భక్తి సాధనయందు నిలిపియుంచు కళ్లెముగా నుండెను; ఏలయనగా సర్వజ్ఞుడైన దేవుని దృష్టిక్రింద ఉన్నట్లు మనము జీవింపనియెడల, శరీరము యొక్క చంచలమైన దురాశ మనలను ఒకసారి ఒక వైపునకు, మరియొకసారి మరియొక వైపునకు శీఘ్రముగా ఈడ్చుకొనిపోవును. (“నా మార్గములన్నియు నీ యెదుట నున్నవి.” ఈ మాట యొక్క భావమును ‘దేవుని యెదుట నడచుట’, లేక ‘ఆయన దృష్టియందు’ నడచుట వంటి ఇతర లేఖన వాక్యములనుండి గ్రహింపవచ్చును; అవి కేవలము ఆయన దృష్టికి అంగీకారముగా నుండునట్లు పరిశుద్ధముగాను నీతిగాను జీవించుట అని మాత్రమే సూచించుచున్నవి. దేవుడు సర్వజ్ఞుడు; కావున మనుష్యుల ‘మార్గములన్నియు’ లేక క్రియలన్నియు ‘ఆయన యెదుట’ నున్నవి, అనగా ఆయన జ్ఞానమునకును దృష్టికిని తెరువబడియున్నవి. — వార్నర్.) దీని భావము ఇదియు కావచ్చును — అతడు దేవుని తన జీవితమునకు తీర్పరిగాను న్యాయాధిపతిగాను చేసికొనెను; ఏలయనగా లేఖన భాషలో తమ క్రియలన్నిటిని ఆయనకు అప్పగించి, ఒక విధముగా మనుష్యుల దృష్టినుండి తమ్మును తాము ఉపసంహరించుకొని, ఆయన న్యాయపీఠము ఎదుట తమ్మును తాము నిలుపుకొనువారు దేవుని యెదుట నడచువారని చెప్పబడుచున్నారు. ఈ విధముగా తాను మనుష్యుల యెదుట సమస్త దోషమునుండియు నిందనుండియు విముక్తుడై యుండుటకు మాత్రమే గాక, దేవునికి నిర్దోషమును యథార్థమునైన హృదయమును అర్పించుటకును ప్రయత్నించితినని అతడు మనకు తెలియజేయుచున్నాడు. ఈ భావములలో ఏది అంగీకరింపబడినను, హృదయములను పరిశోధించువాడును, ఎవని కన్నులకు ఏదియు మరుగై యుండదో ఆ దేవునితో మనకు వ్యవహారము కలదని మనము తలంచినప్పుడు మాత్రమే మనము ఆయన ధర్మశాస్త్రమును సరిగా గైకొందుమని అతడు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. ఈ ముగింపు వాక్యభాగము ఒక విధమైన ప్రమాణపూర్వక ప్రకటనయు కావచ్చును; ప్రవక్త ఇట్లు చెప్పినట్లు: ప్రభువా, నేను నీ ధర్మశాస్త్రమును ఎంత నమ్మకముగా గైకొంటినో దానికి నీవే శ్రేష్ఠమైన సాక్షివి, ఏలయనగా నీకు ఏదియు మరుగై యుండదు. అయితే తాను తన జీవితమును దేవునికి ప్రతిష్ఠించుకొని, తన తలంపులను దైవ సన్నిధియందు స్థిరముగా నిలుపుకొనుటయే తన పరిశుద్ధ జీవనమునకు మూలసూత్రమై యుండెనని సూచించుటయే అతని ఉద్దేశమైనట్లు కనబడుచున్నది.

కీర్తన 119:169-176

169. ת యెహోవా! నా మొఱ్ఱ నీ సన్నిధికి సమీపించును గాక! నీ వాక్యము చొప్పున నాకు వివేకము కలుగజేయుము. 170. ת నా విన్నపము నీ సన్నిధికి వచ్చును గాక; నీ వాక్యము చొప్పున నన్ను విడిపింపుము. 171. ת నీవు నీ కట్టడలను నాకు నేర్పినప్పుడు నా పెదవులు స్తుతిని పలుకును. 172. ת నా నాలుక నీ వాక్యమును గూర్చి మాటలాడును; నీ ఆజ్ఞలన్నియు నీతియై యున్నవి. 173. ת నాకు సహాయము చేయుటకు నీ చెయ్యి సిద్ధముగా నుండును గాక; నీ ఆజ్ఞలను నేను కోరుకొనియున్నాను. 174. ת యెహోవా, నీ రక్షణకొరకు నేను ఆశపడియున్నాను; నీ ధర్మశాస్త్రము నాకు ఆనందకరముగా నున్నది. 175. ת నా ప్రాణము బ్రదుకును గాక, అది నిన్ను స్తుతించును గాక; నీ న్యాయవిధులు నాకు సహాయము చేయును గాక. 176. ת తప్పిపోయిన గొఱ్ఱెవలె నేను త్రోవ తప్పితిని; నీ సేవకుని వెదకుము, ఏలయనగా నీ కట్టడలను నేను మరువలేదు.

169. నా మొఱ్ఱ నీ సన్నిధికి సమీపించును గాక. మనము ఇదివరకే గమనించిన భావమునే కీర్తనకారుడు మరల చెప్పుచున్నాడు — దేవుని ధర్మశాస్త్ర అధ్యయనమునందు అభివృద్ధి పొందుటయే తన ముఖ్యమైన కోరికయు, తాను అన్నిటికంటె ఎక్కువగా వెంటాడినదియునై యుండెను, మిగిలిన సమస్తమును అతడు ద్వితీయ ప్రాముఖ్యము గలవిగా ఎంచెను. మొఱ్ఱ అను పదముచేత అతడు ఆతురతను సూచించుచున్నాడు. అతడు ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది: మనము పశువులకంటె శ్రేష్ఠులమై దేవునికి మిక్కిలి సమీపముగా వచ్చుటకు కారణమైన వివేకము యొక్క వెలుగును నేను భూసంబంధమైన సమస్త లాభములకంటె ఎక్కువగా ఎంచుకొనవలెనని (అది న్యాయమును యుక్తమునై యున్నట్లే) నేను అన్నిటికంటె మిక్కిలి ఆశపడుచున్నాను, ఈ కోరికచేతనే ముఖ్యముగా రగులుకొనుచున్నాను. నీ వాక్యము చొప్పున అను మాటను రెండు విధములుగా గ్రహింపవచ్చును. దేవుడు తన వాగ్దానము చొప్పున తనకు వివేకమును అనుగ్రహింపవలెనని దావీదు ఆయనను బతిమాలెనని దాని భావము కావచ్చును; లేక కొందరు వివరించునట్లు, తాను ధర్మశాస్త్ర బోధ చొప్పున తప్ప మరి ఏ విధముగాను జ్ఞానిగా నుండకుండునట్లు, తన మనస్సు దేవుని వాక్యము యొక్క నియమము చొప్పున రూపింపబడవలెనని అతడు కోరెనని అది సూచించవచ్చును. తరువాతి వచనములోని నీ వాక్యము చొప్పున నన్ను విడిపింపుము అను మాటలు అట్టి వివరణకు అభ్యంతరముగా నుండనియెడల, ఈ చివరి భావము అసందర్భము కాకపోవును. ఈ రెండు వాక్యములకు ఒకదానికొకటి సరిపోలు భావము కలదని నాకు సందేహము లేదు గనుక — ధర్మశాస్త్ర నియమము చొప్పున జ్ఞానిగా చేయబడవలెనని దావీదు ప్రార్థించుచున్నాడని గ్రహించుట మొదటి చూపునకు మరింత యుక్తముగా కనబడినను — నేను మరియొక భావమువైపే మొగ్గుచున్నాను, అనగా దేవుడు తన వాగ్దానమును నెరవేర్చుచు తనకు వివేకమును అనుగ్రహింపవలెనని అతడు ఆయనను బతిమాలుచున్నాడు. మరియు దేవుడు తన ప్రజలకు సమస్త ఆశీర్వాదములను ధారాళముగా వాగ్దానము చేయుచుండగా, వారు సత్యమైనదియు నిర్దోషమైనదియునైన జ్ఞానమునందు శ్రేష్ఠులగునట్లు తన ఆత్మచేత వారిని వెలిగించుట ఆయన వాగ్దానములలో ముఖ్యమైనవాటిలో ఒకటిగా ఎంచబడుటకు న్యాయముగా యోగ్యమైనది. ఈ బోధ మనకు అనేక విధములుగా ప్రయోజనకరమైనది. మొదటిగా, మనము పశుప్రాయులవలె నుండకుండునట్లు దేవుడు తన వెలుగుచేత మనలను నడిపించుటకంటె కోరదగినది మరేదియు లేదని మనకు బోధింపబడుచున్నది. రెండవదిగా, ఇది పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ప్రత్యేకమైన వరమని మనకు బోధింపబడుచున్నది; ఏలయనగా తనలో స్వభావసిద్ధముగా ఉన్నదానిని, లేక తన స్వంత ప్రయాసచేత తాను సంపాదింపగలిగినదానిని తనకు అనుగ్రహింపవలెనని దావీదు దేవుని బతిమాలుట వ్యర్థమై యుండును. (కొందరు విమర్శకులు గమనించినట్లు, విమోచనకొరకైన కీర్తనకారుని మొఱ్ఱ ఇక్కడ ఒక వ్యక్తిగా చిత్రింపబడుచున్నది. అది ఒక బుద్ధిగల ప్రాణియైనట్లును, దేవుని సన్నిధియందు తన పక్షమున వాదించుటకై తనచేత పరలోకమునకు పంపబడినట్లును అతడు దానిని వర్ణించుచున్నాడు. ఇదే సొగసైన కవితాలంకారము తరువాతి వచనములోను వాడబడుచున్నది, మరియు కీర్తనల గ్రంథములో అది తరచుగా కనబడుచున్నది.) మూడవదిగా, వాగ్దానమును గూర్చి నేను చెప్పినదానిని గమనింపవలెను; అంధులకు మార్గదర్శిగా నుందునని ప్రకటించువాడును, చిన్నవారికిని దీనులకును యజమానుడుగాను బోధకుడుగాను ఉండుటకు నిరాకరింపనివాడునైన ఆయనచేత వెలిగింపబడుటకై విశ్వాసులు తమ్మును తాము దేవునికి అర్పించుకొనుటకు సందేహింపకుండునట్లు అది గమనింపదగినది.

170. నా విన్నపము నీ సన్నిధికి వచ్చును గాక. సరియైన వివేకము అను వరము తనకు అనుగ్రహింపబడవలెనని విజ్ఞాపన చేసిన పిమ్మట, కీర్తనకారుడు ఇప్పుడు విమోచనకొరకు దేవుని బతిమాలుచున్నాడు; దీనిచేత, దేవుడు పరలోకమునుండి తన చేయి చాపి తనకు సహాయము చేయనియెడల తాను తప్పించుకొనుట అసాధ్యమైన అనేక అపాయములలో తాను నిరంతరము చిక్కుకొనియుంటినని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. ఏదైన శ్రమ తనను వెనుకనుండి గట్టిగా వెంటాడినప్పుడెల్ల అతడు సహాయముకొరకు దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టెనని నిశ్చయముగా మనకు తెలియును; అయితే అతడు ఇక్కడ ఏ ప్రత్యేకమైన శ్రమను పేర్కొనుట లేదు గనుక, తన జీవితమును సామాన్యమైన మాటలలో దేవుని సంరక్షణకు అప్పగించుటయందు, దేవుడు తనకు నిరంతర విమోచకుడుగా నిరూపించుకొననియెడల తాను తప్పించుకొనలేని లెక్కలేనన్ని మరణములచేత తాను నలుదిక్కుల ఎట్లు చుట్టుముట్టబడియుంటినో దానిని గూర్చి అతడు మరల మరల తలంచెనని నాకు సందేహము లేదు. అయితే సమస్త అపాయములయందును తాను మనకు సహాయము చేయుటకు సిద్ధముగాను సన్నద్ధముగాను ఉందునని దేవుడు మనకు నిశ్చయపరచుట మనకు వెలకట్టలేని ఆదరణ.

171. నా పెదవులు స్తుతిని పలుకును. దేవునిచేత ఆయన శిష్యుల సంఖ్యలో చేర్చబడుటయు, ఆయన పాఠశాలలో సరిగా అభివృద్ధి పొందుటయు ఎంత గొప్ప ఆధిక్యతగా తాను ఎంచెనో దావీదు ఇప్పుడు పూర్వ వచనములో కంటె మరియొక విధముగా చూపుచున్నాడు; అట్టి ఆధిక్యత తనకు అనుగ్రహింపబడినయెడల, తాను ధారాళమైన నాలుకతో ఆయనకు కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుటకు త్వరపడుదునని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. అతడు వాడిన נבע naba అను పదము ఊటలు ఉబికి పొంగుటనుండి తీసికొనబడిన ఉపమానము; కావున దాని అర్థము కేవలము మాటలాడుట కాదు, విస్తారముగా మాటలను కుమ్మరించుట. కాబట్టి కొంచెము ముందు అతడు ప్రార్థించుటచేత తన కోరిక యొక్క ఆతురతను చూపినట్లే, ఇప్పుడు పరలోక సత్యముచేత సంపూర్ణముగా నింపబడుటకంటె మరి దేనిని తాను కోరుట లేదని తన ఆనందమే సాక్ష్యమిచ్చునని అతడు దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. మనము నిజముగా జ్ఞానులమగు మార్గము ఏదనగా, మొదటిగా మన స్వంత ఊహలను అనుసరింపక దేవుని వాక్యమునకు మనలను మనము లోపరచుకొనుట, రెండవదిగా దేవుడు మన మనస్సును తెరచి దానిని తన చిత్తమునకు విధేయమగునట్లు లోపరచుట అను బోధను అతడు మరల స్థిరపరచుచున్నాడు. ఈ రెండు సత్యములను అతడు ఇక్కడ జతపరచుచున్నాడు — అనగా మన క్షేమమునకు ప్రయోజనకరమైనదంతయు మనము నేర్చుకొనవలసిన తన ధర్మశాస్త్రమును దేవుడు మన యెదుట ఉంచినప్పుడు, అదే సమయమున ఆయన మనకు అంతరంగమందు బోధించుచున్నాడు. దేవుడు వివేకము గల ఆత్మచేత మన మనస్సులను వెలిగించి, విధేయత గల ఆత్మచేత మన మొండితనమును సరిదిద్దనియెడల, బాహ్యమైన శబ్దముచేత మన చెవులు తాకబడుట చాలదు. బోధకుల ప్రయాసకు శక్తియు ప్రభావమును అనుగ్రహింపబడువరకు అది వ్యర్థమైనట్లే, దేవునిచేత నిజముగా బోధింపబడినవారు కొందరు మతోన్మాదులవలె రహస్య ప్రత్యక్షతలచేత ధర్మశాస్త్రమునుండియు లేఖనములనుండియు తొలగింపబడరని కూడ గమనింపవలెను; ఆ మతోన్మాదులు దేవుని వాక్యమును తిరస్కారముతో కాళ్లక్రింద త్రొక్కి తమ స్వంత మూర్ఖమైన కల్పనల వెంట ఎగిరిపోనియెడల, తాము ఇంకను అ ఆ లు దగ్గరనే నిలిచిపోయియున్నామని తలంచుచున్నారు.

172. నా నాలుక నీ వాక్యమును గూర్చి మాటలాడును. తాను దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందు అభివృద్ధి పొందిన పిమ్మట, దానిని ఇతరులకు బోధించుటయందును తాను నిమగ్నుడనగుదునని కీర్తనకారుడు ఇక్కడ చెప్పుచున్నాడు. దైవ సత్యమును ఇతరులకు బోధించు పనిలో మనము ప్రవేశించుటకు ముందే అది మన హృదయములలో వేరుపారవలెను అను ఈ క్రమము నిస్సందేహముగా పాటింపదగినది. అయినను సంఘము యొక్క సామాన్య క్షేమాభివృద్ధికొరకు దేవుడు ఏ బోధ యొక్క ఉపయోగమును ఫలమును ప్రదర్శింపబడవలెనని కోరుచున్నాడో ఆ బోధ పాతిపెట్టబడకుండునట్లు, ప్రతి మనుష్యుడును తన విశ్వాస పరిమాణము చొప్పున తాను పొందినదానిని తన సహోదరులకు అందింపవలెను. దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ప్రకటించుటకు భక్తులందరిని ప్రేరేపింపవలసిన కారణము ఇక్కడ చేర్చబడుచున్నది — అనగా, ఈ సాధనముచేత నీతి లోకమంతటను వ్యాపించును. ప్రవక్త దేవుని ఆజ్ఞలను నీతి అను బిరుదుతో ఘనపరచునప్పుడు, అతడు వాటియెడల తన ఆమోదమును మాత్రమే వ్యక్తపరచుట లేదు; ఈ నియమము మానవజాతిని పరిపాలించుటయందు ప్రబలమగువరకు లోకమంతయు దుఃఖకరమైనదియు భయంకరమైనదియునైన గందరగోళ రంగముగానే యుండునని అతడు పరోక్షముగా చూపుచున్నాడు. అయినను హెబ్రీ క్రియాపదమైన ענה anah సరిగా సూచించు ప్రత్యుత్తరమిచ్చుట లేక సాక్ష్యమిచ్చుట అను పదము ఈ స్థలములో మాటలాడుట అను పదముకంటె మరింత తగినది కాదేమో నా పాఠకులు తీర్మానింతురు గాక; అప్పుడు ఈ భావము వచ్చును — “నా నాలుక నీ వాక్యమునకు సాక్ష్యమిచ్చును లేక ప్రత్యుత్తరమిచ్చును; ఏలయనగా నీతి యొక్క నిజమైన జ్ఞానమును వాక్యమునందు మాత్రమే వెదకవలెను;” కాని ఆ పక్షమున, నీ వాక్యమునకు అని చదువబడునట్లు, אמרתך imrathecha అను పదమునకు ל lamed అను అక్షరమును చేర్చవలసియుండును.

173. నాకు సహాయము చేయుటకు నీ చెయ్యి సిద్ధముగా నుండును గాక. తాను ధర్మశాస్త్ర బోధకు తన్ను తాను సమర్పించుకొనెను గనుక, దేవుని హస్తము తనకు సహాయముగా చాపబడవలెనని దావీదు మనవి చేయుచున్నాడు. మరియు ఈ మాటలచేత, ఆయన వాక్యముచేత పరిపాలింపబడుటకై తమ్మును తాము దేవునికి అప్పగించుకొనువారికి ఆయన సహాయము నిరంతరము అవసరమని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. ఏ వ్యక్తియైనను మంచివాడుగా నుండుటకు ఎంత యథార్థముగా ప్రయత్నించునో, అంత ఎక్కువ విధములుగా సాతాను అతనిని బాధించును, అంత ఎక్కువగా నలుదిక్కుల అతనిని వేధించు శత్రువులు విస్తరింతురు. అయితే ఒకసారి తన వాక్య సత్యమును హత్తుకొనినవారు తమ తీర్మానమునందు స్థిరముగా నిలుచుట దేవుడు చూచినప్పుడు, ఆయన వారికి సహాయము చేయుటకు మరి ఎక్కువగా మొగ్గుచూపును. రెండవ వాక్యభాగములోని కోరుకొనుట అను పదముచేత, దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు తన్ను తాను సమర్పించుకొనకుండ తనను ఏదియు ఆటంకపరచలేదని కీర్తనకారుడు వ్యక్తపరచుచున్నాడు. ప్రతి మనుష్యుని తలంపులు శరీరము యొక్క భ్రష్టమైన ఆశలచేత నానావిధములైన విషయములవైపునకు ఈడ్వబడుచుండును గనుక, గొప్ప పోరాటము లేకుండ ఏ మనుష్యుడును తన మనస్సును ధర్మశాస్త్ర ప్రేమవైపునకు త్రిప్పడు. కావున ఇక్కడ చెప్పబడిన ఈ కోరుకొనుట, దేవుని పిల్లలు అజ్ఞానముచేతనైనను అవివేకమైన ఆసక్తిచేతనైనను పరలోక బోధను అన్నిటికంటె ఎక్కువగా కోరుట లేదని చూపుచున్నది; మనుష్యులకు సామాన్యమైన మనస్సు యొక్క చంచలత్వములోను వంగుబాటులోను వారును పాలుపొందుచు, శరీరము యొక్క నానావిధములైన ప్రేరణలను అనుభవించుచున్నను, వారు ఉద్దేశపూర్వకముగా తమ మనస్సులను దేవునికి విధేయతలోనికి లోపరచుకొనుచున్నారు.

174. యెహోవా, నీ రక్షణకొరకు నేను ఆశపడియున్నాను. మనుష్యులందరును సుఖకరమైన స్థితిలో నుండవలెనని కోరుచున్నను, ఏ మనుష్యుడును బహిరంగముగా దేవుని కటాక్షమును నిరాకరింపకపోయినను, సుఖకరమైన లేక యుక్తమైన జీవితము దేనియందు ఇమిడియున్నదో దానిని గూర్చి వారు కలిగియుండు తలంపులు ఎంత గందరగోళముగాను అనిశ్చితముగాను ఉన్నవనగా, తమ ఆశలను దేవునివైపు నడిపించువారు అతి కొద్దిమంది మాత్రమే కనబడుదురు. కొందరు తమ స్వంత ఆశాపాశముచేత కొనిపోబడుదురు, కొందరు పూర్తిగా లోభముచేత ఆవరింపబడుదురు, మరికొందరు దురాశచేత రగులుకొందురు; వీరందరును దేవునికి ఎంత దూరముగా తొలగిపోవుదురో అంత మేలుగా తమకు సమస్తమును వర్ధిల్లునని ఊహించుకొనుచున్నారు. సంక్షేపముగా, ప్రతి మనుష్యుడు క్షేమముగా నుండవలెనని ఎంత ఆశించునో, అంతగా తన క్షేమమునకు సాధనములను అన్ని దిక్కులను వెదకుటచేత దేవుని కోపమును రేపుచున్నాడు. హెబ్రీ పాఠములోని వాక్యనిర్మాణము కోరిక యొక్క స్థిరత్వమును లేక నిలుకడను సూచించుచున్నది; ఏలయనగా అక్షరార్థముగా అది, అతడు దేవుని రక్షణకొరకు ఆశపడియుండెను అని చెప్పుచున్నదే గాని, అతడు కేవలము ఇప్పుడే దానికొరకు ఆశపడ నారంభించెనని కాదు. మనము ఓర్పుతో రక్షణకొరకు ఏ విధముగా ఆశపడవలెనో అతడు తరువాత వ్యక్తపరచుచున్నాడు; అది మన సమస్త విపత్తులయందును దేవుని వాక్యమునుండి ఆదరణను ఉపశమనమును వెదకుటయే; ఏలయనగా వాక్యమునందు వాగ్దానము చేయబడిన కృపను ఆధారము చేసికొని తన్ను తాను ఆదరించుకొననివాడు తనమీద జరుగు అతి స్వల్పమైన దాడికే భయపడి వెనుకంజవేయును. కావున దేవుని రక్షణను నిరీక్షించుటనుండి తాను తొలగిపోకుండునట్లు, ప్రవక్త జ్ఞానముతో తన తలంపులను దైవ వాక్యమునకు హత్తుకొనియుంచెను.

175. నా ప్రాణము బ్రదుకును గాక, అది నిన్ను స్తుతించును గాక. క్రియాపదములు భవిష్యత్కాలములో — బ్రదుకును, స్తుతించును — ఉన్నవి గనుక, ఈ వాక్యమును ఇట్లు వివరింపవచ్చును: ప్రభువా, నీవు నాకు జీవమును అనుగ్రహించినప్పుడు, నీ స్తుతులను కీర్తించుటచేత నేను కృతఘ్నుడను కానని చూపుటకు ప్రయత్నించెదను. ఈ భావము అంగీకరింపబడినయెడల, ఈ వాక్యము ఒక విధమైన ఆనందోత్సాహముగా నుండును; అందులో ప్రవక్త దైవ వాగ్దానములను ఆధారము చేసికొని, తన జీవము క్షేమముగా కొనసాగునని ధైర్యముగా ప్రకటించుచున్నాడు. మరియు నిశ్చయముగా, మన జీవము మరణఛాయక్రింద మరుగై యున్నను, దేవుడు దానికి నమ్మకమైన సంరక్షకుడై యున్నాడు గనుక అది క్షేమముగా నున్నదని మనము అతిశయింపవచ్చును; మరియు ఈ నిశ్చయమైన ధైర్యము ఆయన వాక్యమునందు మనకు అందింపబడు ఆయన జీవింపజేయు కృపనుండి కలుగుచున్నది. అయినను వ్యాఖ్యాతలలో అధికులు ఈ మాటలను ఆశీర్వచన రూపములో అనువదించుచున్నారు గనుక, మరింత సాధారణముగా అంగీకరింపబడిన వివరణనే మనము అనుసరింతము; అది ఏదనగా, దావీదు తన జీవము పొడిగింపబడవలెనని అడుగుటయందు, తాను జీవింపగోరిన ఉద్దేశము దేవుని స్తుతులను పాడుటయందు తన్ను తాను నిమగ్నుని చేసికొనుటయే అని అదే సమయమున చూపుచున్నాడు; కీర్తన 115:18లో, “జీవించియుండు మేము యెహోవాను స్తుతించెదము” అని చెప్పబడినట్లే. రెండవ వాక్యభాగములో న్యాయవిధులు అను పదమును ఆజ్ఞలని గ్రహించుట కఠినముగా నుండును; ఏలయనగా సహాయము చేయుట సరిగా వాటికి చెందిన పని కాదు. కాబట్టి ప్రవక్త, తాను లెక్కలేనన్ని విపత్తులకు గురియగుదునని గ్రహించినవాడై — దుష్టుల అదుపులేని విచ్చలవిడితనము నిమిత్తము విశ్వాసులు ఈ లోకములో తోడేళ్ల మధ్య గొఱ్ఱెలవలె నివసించుచున్నట్లే — దేవుడు తన రహస్య సంరక్షణచేత దుష్టులు తనకు హాని చేయకుండ వారిని అడ్డగించుట ద్వారా తనను కాపాడవలెనని ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. లోకములోని విషయములు గొప్ప గందరగోళ స్థితిలో నున్నప్పుడును, నానావిధములైన అనేక తుఫానుల మధ్య మన క్షేమము అపాయములో నున్నప్పుడును, మన కన్నులను దేవుని న్యాయవిధులవైపు ఎత్తి, వాటియందు నివారణను వెదకుట మిక్కిలి ప్రయోజనకరమైన బోధ. అయితే ఈ కీర్తనలో న్యాయవిధులు అను పదము సాధారణముగా దేవుని ఆజ్ఞలకు అన్వయింపబడుచున్నది గనుక, ఈ స్థలములోను దానిని వాటికే తగినట్లుగా అన్వయింపవచ్చును; అప్పుడు ప్రవక్త దేవుని వాక్యమునకు సహాయము చేయు పనిని బాధ్యతను ఆపాదించుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు మోసకరమైన వాగ్దానములతో మనలను పోషించడు, అవసరము కలిగినప్పుడెల్ల తన హస్త కార్యము యొక్క ప్రత్యక్షమైన ప్రదర్శనను ఇచ్చుటచేత తన వాక్యమును స్థిరపరచి ధ్రువపరచును. కావున ప్రవక్త దైవ ధర్మశాస్త్రమును తన సహాయమునకు పిలుచునప్పుడు, అతడు దైవ వాక్యము యొక్క ప్రభావమును అసాధారణముగా కొనియాడుచున్నాడు. ఎవరైనను ఈ వాక్యమును ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటను గూర్చినదిగా వివరింప కోరినయెడల, నేను ఏ అభ్యంతరమును చెప్పను. ఈ భావములో ప్రవక్త ఇట్లు చెప్పినట్లుండును: ఓ ప్రభువా, నేను అభ్యసించిన యథార్థతయు, నీ ఆజ్ఞలను గైకొనుటయందు నన్ను నేను నిమగ్నుని చేసికొనిన ఆసక్తియు నాకు కాపుదలగా నుండును గాక.

176. తప్పిపోయిన గొఱ్ఱెవలె నేను త్రోవ తప్పితిని. అనేకులు పొరపాటుగా అభిప్రాయపడుచున్నట్లు, అతడు సాతాను ఉచ్చులలోనికి ఈడ్వబడినట్లు ఇక్కడ తన పాపములను ఒప్పుకొనుచున్నాడని గ్రహింపకూడదు; ఏలయనగా తాను దేవుని ధర్మశాస్త్రమును మరువలేదని అతడు నిరాకరించు రెండవ వాక్యభాగముతో ఇది పొసగదు. తన పిలుపు కాలమునకు ముందు అతడు త్రోవ తప్పిన గొఱ్ఱెగా నుండెననియు, తన పిలుపు కాలమునుండి భక్తికి సమర్పించుకొనెననియు — లేక త్రోవ తప్పుచుండగా దేవుని భయమును పూర్తిగా విసర్జింపకుండునట్లు ఏదో ఒక భక్తిగల ఆసక్తిచేత అడ్డగింపబడెననియు చెప్పుట ఈ కష్టమునకు బలహీనమైన పరిష్కారము; ఏలయనగా రెండు వాక్యభాగములలోను ఒకే కాలము నిస్సందేహముగా సూచింపబడుచున్నది. మరల, ఈ వచనము యొక్క రెండు వాక్యభాగములను అయినను, లేక అయినప్పటికిని, లేక లాటినువారు విరోధార్థకము అని పిలుచు అట్టి మరియొక అవ్యయముచేత కలుపవలెనని గ్రహించుట సులభము; ప్రవక్త ఇట్లు చెప్పినట్లు: తప్పిపోయిన గొఱ్ఱెవలె నేను తిరుగులాడినను, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును నేను మరువలేదు. అతని భావము ఇదని నేను తలంచుచున్నాను: తన శత్రువుల బలాత్కారముచేతను హింసచేతను తరుమబడినవాడై, తాను దాగుకొనగల ఆశ్రయస్థలములను వెదకుచు గొప్ప భయముతో స్థలమునుండి స్థలమునకు పోవుచుండెను గనుక అతడు త్రోవ తప్పి తిరిగెను. దావీదు తన ప్రవాసములో ఎక్కడను క్షేమకరమైన స్థలమును కనుగొనలేనంతగా వేటాడబడెనని మనకు నిశ్చయముగా తెలియును. కావున ఈ పోలిక అతనికి మిక్కిలి యుక్తముగా అన్వయించును; ఏలయనగా తనను హింసించువారిచేత తరుమబడి వేటాడబడినను, అతడు దేవుని ధర్మశాస్త్రమునుండి ఎన్నడును తొలగిపోలేదు. మరియు తోడేళ్లు ప్రతిచోటను అతనిని వెంటాడుచుండెను గనుక, తాను ఇకమీదట ఇటు అటు తిరుగులాడుచు దేశదిమ్మరివలె నుండుట ఎట్టకేలకు మానునట్లు, దేవుడు తనను మరల తీసికొనివచ్చి తనకు క్షేమమును నెమ్మదియు గల స్థలమును ఇయ్యవలెనని అతడు ఆయనను ప్రార్థించుచున్నాడు. అనేకమైన అన్యాయములచేత రేపబడినను తాను దేవుని భయమునుండి ఎన్నడును తొలగిపోలేదను వాస్తవమునందు, తన ప్రార్థన ఆలకింపబడునని నమ్ముటకు అతనికి మిక్కిలి మంచి ఆధారము కలదు — అయితే ఈ మాటను ప్రత్యేక క్రియలకంటె అతని జీవితము యొక్క సాధారణ క్రమమునకే అన్వయింపవలెను. అతడు వ్యభిచారములో పడినప్పుడు కొంతకాలము స్పర్శలేని స్థితిలో నిలిచియుండినను, తన శ్రమలయందు అతడు నీతిని వెంబడించుటయందు స్థిరముగా నిలుచునట్లు పరిశుద్ధమైన ఓర్పుచేత అడ్డగింపబడెనని ఎవరును కాదనలేరు.

"En apres, il est facile de recueillir, que les deux membres de ce propos se doyvent lier ensemble par Combien, ou Ja soit, ou quelque autre telle partieule que les Latins appellent adversative." — ఫ్రెంచి. ("ఇంతేకాక, ఈ మాట యొక్క రెండు భాగములను 'అయినను', లేక 'అయినప్పటికిని', లేక లాటినువారు విరోధార్థకము అని పిలుచు అట్టి మరియొక అవ్యయముచేత కలుపవలెనని గ్రహించుట సులభము.") "A ce qu'a la fin il cesse de plus tracasser ca et la et estre comme vagabond." — ఫ్రెంచి. ("తాను ఎట్టకేలకు ఇటు అటు తిరుగులాడుట మాని, దేశదిమ్మరివలె నుండకుండునట్లు.")

మనము ముగింపునకు చేరిన ఈ దైవ కావ్యమును విడిచిపెట్టుటకు ముందు, దానినంతటిని సమీక్షించినప్పుడు సూచింపదగిన కొన్ని సంగతులు కలవు. మొదటిగా, దాని పొడవును గొప్ప ప్రాచీనతను లెక్కింపక — అది గ్రీసు రోమా దేశముల ప్రసిద్ధ రచనలన్నిటికంటె అనేక యుగములు పురాతనమైనది — దాని అకారాది క్రమ నిర్మాణము ఎంత సంపూర్ణముగా భద్రపరచబడెననగా, దానిలోని మొదటి అక్షరములలో ఒక్కటియు పోగొట్టబడలేదు అనునది గమనింపదగినది. రెండవదిగా, దాని వివిధ భాగముల ఆశ్చర్యకరమైన సంపూర్ణతయు అయినను వాటి మధ్యనున్న సంబంధమును కూడ గమనింపదగినవి. మనము ఎక్కడ ఆరంభించినను ఆరంభములోనే యున్నట్లు కనబడును, మరియు ఎక్కడ ఆగినను భావము సంపూర్ణముగా నుండును; అయినను ఈ కావ్యము విడివిడి వాక్యములతో కూడినది కాదు, అనేక భాగములతో కూడిన ఒక సంపూర్ణమైనది; ఆ భాగములన్నియు దాని సంపూర్ణతకు అవసరమైనవిగా కనబడుచున్నవి. మూడవదిగా, దానిలో కనబడు అనేకమైన పునరుక్తులు చదువరిలో పక్షపాత దురభిప్రాయమును పుట్టింపకూడదు. ఒకే మాటలు తరచుగా మరల మరల వచ్చుట సూక్ష్మరుచిగల చెవులకు పూర్తిగా ఇంపైన ప్రభావమును కలిగింపకపోయినను, ఈ మాటలు ఇతర మాటలతో ఎట్లు జతపరచబడియున్నవనగా, అవి క్రొత్త అర్థములను బయలుపరచి క్రొత్త తలంపుల పరంపరలను సూచించుచున్నవి. కావున వివేకియు భక్తిపరుడునైన విద్యార్థి వాక్యములను పునరుక్తి దోషముగలవిగా కనుగొనుటకు బదులుగా, తన శ్రద్ధను నిలిపియుంచుటకును భక్తి జ్వాలను సజీవముగా ఉంచుటకును ఉబికివచ్చు క్రొత్త భావములను కనుగొనును. ఈ కావ్యము తరచైన పునరుక్తులచేత విశేషముగా గుర్తింపబడినదని కొందరు చదువరులు తలంచవచ్చునని గమనించిన పిమ్మట, వాల్ఫోర్డ్ ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు — “ఈ విషయముపై ఒక వ్యాసము వ్రాయుట నా ఉద్దేశము కాదు; కావున ప్రాచీన రచనల సరళతయే వాటి గొప్ప సౌందర్యములలో ఒకటి అని సంక్షేపముగా చెప్పెదను. 119వ కీర్తనలోని పునరుక్తులు దానియందు ఒక దోషమును కలిగించుచున్నయెడల, అది దాని రచయితయైన రాజు అన్యమత ప్రాచీనకాలపు అత్యంత ప్రసిద్ధ కవితో సమానముగా పంచుకొను దోషమే; మరియు దావీదు గీతమునకు విరోధముగా సరళతయు పునరుక్తియు ఆక్షేపింపబడవలసినయెడల, ఇలియడ్ ఒడిస్సీల రచయిత ఖండనను తప్పించుకొనుట దుర్లభము.” తుదకు, పునర్జన్మ పొందిన ఆత్మలో యథార్థమైన భక్తి యొక్క కార్యములను ఈ కావ్యము ప్రదర్శించు విశిష్టమైన రీతిని శ్రద్ధగల చదువరి గమనించియే యుండును. ఆ ప్రఖ్యాత పురుషుడైన జోనతన్ ఎడ్వర్డ్స్ ఇట్లు వ్రాయుచున్నాడు: “నిజమైనదియు యథార్థమైనదియునైన భక్తి యొక్క స్వభావమును నిదర్శనములును 119వ కీర్తనలో వలె అంత సంపూర్ణముగాను విస్తారముగాను నొక్కిచెప్పబడి చిత్రింపబడిన భాగము పరిశుద్ధ లేఖనములలో మరి ఏదియు నాకు తెలియదు. కీర్తనకారుడు కీర్తన యొక్క మొదటి వచనములలో తన ఉద్దేశమును ప్రకటించి, ఆద్యంతము దానిమీదనే తన దృష్టిని నిలిపి, అంతమువరకు దానిని అనుసరించుచున్నాడు. పరిశుద్ధత యొక్క శ్రేష్ఠత ఆత్మసంబంధమైన రుచికిని ఆనందమునకును ప్రత్యక్ష విషయముగా చిత్రింపబడుచున్నది. దేవుని ధర్మశాస్త్రము — దేవుని స్వభావము యొక్క పరిశుద్ధతకు ఆ గొప్ప వ్యక్తీకరణయు ప్రవాహమును, సృష్టికి పరిశుద్ధతను విధించు నియమమునైనది — కృపాస్వభావము యొక్క ప్రేమకును సంతుష్టికిని ఆనందమునకును గొప్ప విషయముగా ఆద్యంతము చిత్రింపబడుచున్నది; ఆ స్వభావము దేవుని ఆజ్ఞలను ‘బంగారముకంటెను, మేలిమి బంగారముకంటెను’ ఎక్కువగా ఎంచుచున్నది, మరియు అవి దానికి ‘తేనెకంటెను జుంటితేనెకంటెను మధురముగా’ నున్నవి.” — ఎడ్వర్డ్స్, మతసంబంధమైన మనోభావములపై, భాగము 3, అనుభాగము 3.