కీర్తన 124

కీర్తన 124

కీర్తన 124

సంఘము దైవ సంకల్పముచేత అత్యంత అపాయమునుండి విడిపింపబడిన పిమ్మట, దావీదు నిజమైన విశ్వాసులను కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుటకు ప్రేరేపించుచు, వారి క్షేమము కేవలము దేవుని కృపమీదను శక్తిమీదను ఆధారపడియున్నదని ఈ స్మరణీయమైన ఉదాహరణచేత వారికి బోధించుచున్నాడు.

దావీదు రచించిన యాత్రకీర్తన.

కీర్తన 124:1-5

1. మన పక్షమున ఉండిన యెహోవాయే లేనియెడల, అని ఇశ్రాయేలు ఇప్పుడు అనును గాక; 2. మనుష్యులు మనమీదికి లేచినప్పుడు, మన పక్షమున ఉండిన యెహోవాయే లేనియెడల; 3. వారి కోపము మనమీద రగులుకొనినప్పుడు, వారు అప్పుడే మనలను సజీవులుగా మింగివేసియుందురు; 4. జలములు అప్పుడే మనలను ముంచివేసియుండును, ప్రవాహము మన ప్రాణముమీదుగా పొర్లి పారియుండును: 5. ఉప్పొంగు జలములు అప్పుడే మన ప్రాణముమీదుగా పొర్లి పారియుండును.

1. మన పక్షమున ఉండిన యెహోవాయే లేనియెడల. శేషించిన ప్రజలు బబులోనునకు చెరగా కొనిపోబడినప్పుడు సంఘము అనుభవించిన మిక్కిలి దుఃఖకరమైన విపత్కర స్థితిని ఈ కీర్తన వర్ణించుచున్నదని కొందరు వ్యాఖ్యాతలు తలంచుచున్నారు. అయితే ఈ అభిప్రాయమునకు సరియైన ఆధారమేమియు లేదు; ఏలయనగా ఇందులో చేయబడిన మొరలు, అంతియొకస్ ఎపిఫానీస్ నిరంకుశ పాలనలో సంఘము అనుభవించిన హింసలకును సమానమైన యుక్తతతో వర్తించును. ఈ కీర్తన తన శీర్షికయందు దావీదు పేరును కలిగియుండి, దేవుని శక్తిచేత ప్రజలు అత్యంత అపాయమునుండి పొందిన విమోచనను చరిత్రరూపముగా వివరించుచున్నది అనునది ఈ వ్యాఖ్యానమునకు మరియొక అభ్యంతరము. ("Alors les eaux enfiees et impetueuses fussent," etc. — ఫ్రెంచి. "ఉబ్బిన, వేగముగల జలములు అప్పుడే," మొదలైనవి. ఉప్పొంగు అను విశేషణము యోబు 38:11లో సముద్ర తరంగములకు అన్వయింపబడియున్నది.) ఈ కష్టమునుండి తప్పించుకొనుటకై, ఇంకను సంభవింపనిది ప్రవచనరూపముగా వర్ణింపబడుచున్నదని వారు చెప్పుచున్నారు; కాని ఇది బలవంతముగా చేసిన ఊహ, ఏలయనగా ప్రవక్తలు సాధారణముగా రాబోవు సంగతులను గూర్చి వేరొక విధముగా మాటలాడుదురు. దావీదు ఇక్కడ అందరికిని తెలిసిన ఒక చరిత్రను వివరించి, విశ్వాసులు ఇదివరకే వాస్తవముగా అనుభవించిన దైవ సహాయమును గూర్చి ధ్యానించుమని వారిని హెచ్చరించుచున్నాడనుట మరి ఎక్కువ సంభావ్యము. అయినను ఇక్కడ చెప్పబడినదానిని దావీదు కాలమునకే పరిమితము చేయుటకు నేను సాహసింపను. అన్యజనములు తరచుగా దేవుని ప్రజలమీద యుద్ధము చేసి, జలప్రళయము యొక్క ఉధృతితో వారిమీదికి విరుచుకుపడునంత బలముతో ఆయుధధారులైయుండిరనుట నిజమే; కాని దావీదు ఏ ప్రత్యేకమైన సందర్భమును నిర్దేశింపలేదు గనుక, అతడు ఏదో ఒక్క విమోచనను మాత్రమే కాక, దేవుడు తన సంఘమునకు సహాయము చేసిన సందర్భములన్నిటిని సాధారణముగా కొనియాడుచున్నాడని గ్రహింపవలెనని నా తలంపు. అందరికిని తెలిసినట్లు, అన్యజనులు అనేక వేరువేరు సమయములలో అంత గొప్ప సైన్యములతో సంఘముమీదికి లేచిరి గనుక అది దాదాపు నాశనము అంచువరకు తేబడెను. కాబట్టి దావీదు, ఆరంభమునుండి ఉండినట్టి సంఘము యొక్క అస్థిరమైన, మార్పుచెందు స్థితిని అద్దములోవలె చూపించుచున్నాడు; దాని స్థిరత్వము దాని స్వంత అంతర్గత బలమువలన కలిగినది కాదనియు, దేవుని ఆశ్చర్యకరమైన కృపచేతనే అది కాపాడబడెననియు విశ్వాసులకు బోధించుటకును, అపాయముల మధ్య దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టుటకు వారిని అలవాటుపరచుటకును అతడు ఈలాగు చేయుచున్నాడు.

2. మన పక్షమున ఉండిన యెహోవాయే లేనియెడల. అతడు ఒకే వాక్యమును రెండుసార్లు మరల చెప్పుట నిర్హేతుకము కాదు. మనము అపాయములో ఉన్నంతకాలము మన భయము మితిమీరియుండును; కాని విడిపింపబడిన వెంటనే మన విపత్తు యొక్క గొప్పతనమును తగ్గించుకొందుము; సాతాను ఈ కుయుక్తిచేత మనలను మోసపరచి, దేవుని కృపను మరుగుపరచునట్లు మనలను నడిపించును. కాబట్టి ప్రభువుచేత ఆశ్చర్యకరముగా కాపాడబడిన పిమ్మట, ఆయన కృప యొక్క జ్ఞాపకమును మన మనస్సులనుండి తుడిచివేయుటకై మనము చాలమట్టుకు సకల విధములైన కల్పిత పరిస్థితులను ఊహించుకొందుము గనుక, దావీదు ప్రజలను విస్మయముతో నిండినవారినిగా ప్రవేశపెట్టి, ఉద్దేశపూర్వకముగా ఆ అపాయమును విస్తరించి వర్ణించుటయందు నిలిచియున్నాడు. దేవుని కృపా భావము మన మనస్సులనుండి మాయమైపోకుండునట్లు, మనము మన అపాయములను గూర్చి ధ్యానించుచుండుటకై ఈ మాటలచేత మనకు కళ్లెము వేయబడుచున్నది. ప్రభువు మన పక్షమున ఉండకపోయినయెడల అను సాధారణ అనువాదము దావీదు భావమును చాలినంతగా వ్యక్తపరచదు; ఏలయనగా ప్రజల విమోచనయు రక్షణయు దేవుని సహాయమువలననే గాని మరి దేనివలనను కలుగలేదని అతడు దృఢముగా చెప్పుచు, అదే సమయమందు ఆ సహాయము నిశ్చయమైనదియు స్పష్టమైనదియునై యుండెనని చూపించుచున్నాడు. కాబట్టి ఇక్కడ రెండు సంగతులను ప్రత్యేకముగా గమనింపవలెను; మొదటిది, ప్రభువు తన సేవకులకు సహాయము చేయుటకు సమీపముగా ఉండి వారి పక్షము వహించెను; రెండవది, వారు అప్పటికే నిరాశాజనకమైన స్థితిలో ఉండిరి గనుక, మరి ఏ దిక్కునుండియైనను సహాయము పొంది గాని, మరియొక విధముగా గాని వారు అపాయమునుండి తప్పించుకొనియుండలేరు. దీనిని బట్టి, దేవుడు తమ్మును కాపాడి సురక్షితముగా నిలుపునంతగా తమయెడల అనుకూలుడైయున్నాడని మనుష్యులు నమ్మినప్పుడే వారు తమ సంరక్షణ యొక్క మహిమను దేవునికి ఆపాదించుదురని మనకు బోధింపబడుచున్నది. రెండవ వాక్యభాగములో దేవుని అనంతమైన శక్తి ఉన్నతమైన మాటలతో కొనియాడబడుచున్నది; ప్రజలను విడిపించుటయందు ఆయన దానికి సమృద్ధియైన రుజువు చూపించెను; అట్టి కాపాడు విధానము మనుష్యునికి చెందినది కాదని మనకు బోధించుటకే ఇది చెప్పబడుచున్నది. సమిష్టి అర్థములో వాడబడినప్పుడు సాధారణముగా మనుష్యులను సూచించు אדם adam అను నామవాచకముచేత దావీదు శత్రువుల విస్తారమైన సమూహమును సూచించుచున్నట్టు కనబడుచున్నది. దేవుని ప్రజలు కేవలము కొద్దిమంది మనుష్యులతోనో, ఒక్క జనముతోనో పోరాడవలసివచ్చినది కాదు, దాదాపు సర్వలోకముచేతను వారు ఎదిరింపబడిరి అని అతడు చెప్పినట్టున్నది; ఏలయనగా మానవజాతి యంతయు యూదులకు శత్రువులైయుండెనని మిక్కిలి స్పష్టముగా తెలియుచున్నది.

వారు మనలను సజీవులుగా మింగివేసియుందురు (కీర్తన 124:3) అని అతడు చెప్పినప్పుడు, అతడు క్రూరమైన దౌర్జన్యమును మాత్రమే కాక, బలములోని అసమానతను కూడ వ్యక్తపరచుచున్నాడు. కాబట్టి అతడు మొదట శత్రువుల దాడి ఎంత భీకరమైనదో వర్ణించుచున్నాడు; రెండవదిగా, వారిని ఎదిరించుటకు యూదులు ఎంత బలహీనులును అసమర్థులునై యుండిరో వర్ణించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆ క్రూర మృగములకు సంహారము చేయుటకు ఖడ్గములు అవసరము లేకపోయెను; యుద్ధము లేకుండను బలప్రయోగము లేకుండను, యుద్ధమెరుగని నిరాయుధమైన ఆ మందను అవి సులభముగా మ్రింగివేయగలవు.

4. జలములు అప్పుడే మనలను ముంచివేసియుండును. యూదుల శత్రువుల భయంకరమైన ఉధృతిని, తన పొంగిపొర్లు ప్రవాహమార్గములో ఎదురైనదంతటిని మింగివేయు జలప్రళయముతో పోల్చుచు, అతడు ఒక సొగసైన రూపకాలంకారముచేత పూర్వ భావమును అలంకరించుచున్నాడు. మరియు భయపడిన మనుష్యుని స్వభావమును అతడు కొనసాగించుచునే యున్నాడు. అతడు జలములను, తరువాత ప్రవాహమును, మూడవదిగా ఉప్పొంగు లేక ఉధృతమైన జలములను పేర్కొనుచున్నాడు. సంగతిని కన్నులయెదుట ఉంచుటచేత ప్రజలలో భయము పుట్టింపవలెనని ఉద్దేశించినట్టు, అతడు మనమీదుగా, మన ప్రాణముమీదుగా అని చెప్పుచున్నాడు. దేవుని హస్తముచేత తాము ఎంత లోతైన అగాధమునుండి రక్షింపబడిరో విశ్వాసులు మరి బాగుగా గ్రహించునట్లు, ఈ ఉద్రేకపూరితమైన భాష నిశ్చయముగా ప్రత్యక్ష చిత్రణ యొక్క పూర్ణ ప్రభావమును కలిగియుండవలెను. తాను విడిపింపబడకముందు నశించినవాడనైయుంటినని ఒప్పుకొనువాడు మాత్రమే తన విమోచనను నిజముగా దేవునికి ఆపాదించును. ఇక్కడ అప్పుడే అను క్రియావిశేషణము, కీర్తనకారుడు ఆ సంగతిని వ్రేలితో చూపించినట్టు నిర్దేశాత్మకమైనదైనను కావచ్చును, లేక చాలకాలము క్రిందట అను అర్థములో తీసికొనబడినదైనను కావచ్చును. అయితే మొదటి అర్థమే ప్రస్తుత భాగమునకు మరి ఎక్కువ తగియున్నది.

కీర్తన 124:6-8

6. యెహోవా స్తుతింపబడును గాక! ఆయన మనలను వారి పండ్లకు వేటగా అప్పగింపలేదు. 7. వేటకాండ్ర ఉరిలోనుండి పక్షివలె మన ప్రాణము విడిపింపబడెను; ఉరి తెంపబడెను, మనము విడిపింపబడితిమి. 8. భూమ్యాకాశములను సృజించిన యెహోవా నామమునందే మనకు సహాయము కలదు. ("ఈ రూపకము ఆకలిగొనిన అడవి మృగములు మనుష్యులమీద పడి వారిని మ్రింగివేయుటనుండి తీసికొనబడియుండవచ్చును, (5:5 పోల్చి చూడుము,) లేక సజీవుడుగా సమాధిలో బంధింపబడి (సామెతలు 1:12) అక్కడ నశించుటకు విడువబడిన మనుష్యుని సంగతిని గాని, భూకంపముచేత మింగివేయబడిన (సంఖ్యాకాండము 16:30) మనుష్యుని సంగతిని గాని అది సూచించుచుండవచ్చును." — క్రెస్‌వెల్. "విరోధుల క్రూరత్వమును సూచించుటకై వాడబడిన అలంకారిక వాక్యము; తమ ఎరలను సజీవముగానే మింగివేయు అనేక వేటాడు జంతువుల అలవాటును ఇది సూచించుచున్నది. వేటాడు జాతులకు చెందిన అనేక చేపల అలవాటు ఇట్టిదని అందరికిని తెలిసినదే." — ఫిలిప్స్.) (మూడవ వచనమునుండి కనబడుచున్నట్లు, సంఘము తప్పించుకొనుట, తన ఎరను జీవముతోనే, అనగా సజీవముగానే మింగివేయు క్రూర మృగము యొక్క దవడలనుండి రక్షింపబడుటతో పోల్చబడుచున్నదని గమనింపవలెను.)

6. యెహోవా స్తుతింపబడును గాక! కీర్తనకారుడు ఇప్పుడు దైవ మంచితనమును కృతజ్ఞతతో ఒప్పుకొనుమని భక్తులను హెచ్చరించుచు, ఒక విధముగా వారి నోటిలో మాటలు ఉంచుచున్నాడు. దేవుడు వారికి సహాయము చేయకపోయినయెడల వారి పని ముగిసిపోయియుండునని ఇక్కడ కూడ అతడు మరియొక ఉపమానముచేత చూపించుచున్నాడు; అడవి క్రూర మృగము యొక్క పండ్లనుండి ఎవడైనను ఎరను లాగివేసినట్లే గాని మరి ఏ విధముగాను వారు విడిపింపబడలేదని అతడు దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. మూడవ ఉపమానమును అదే భావము గలది; అదేమనగా, వేటకాని చేతిక్రింద పరచబడిన వలలో చిక్కుకొనిన చిన్న పక్షులవలె, వారు అన్నివైపుల తమ శత్రువుల ఉరులలో పట్టబడి చిక్కుకొనియుండిరి; వారు విడిపింపబడినప్పుడు, పట్టబడిన పక్షులను ఎవడైనను విడుదల చేసినట్లే యుండెను. సారాంశమేమనగా, బలహీనులును, ఆలోచనలేనివారును, సహాయహీనులునైన దేవుని ప్రజలు రక్తపిపాసులైన ఉగ్ర మృగములతో వ్యవహరింపవలసివచ్చుట మాత్రమే కాక, పక్షి వలలచేతను కుతంత్రములచేతను కూడ చిక్కుపరచబడిరి; కాబట్టి యుక్తియందును బహిరంగ బలమునందును తమ శత్రువులకంటె చాల తక్కువవారైయుండి, వారు అనేక మరణములచేత ముట్టడివేయబడిరి. దీనిని బట్టి వారు అద్భుతముగా కాపాడబడిరని సులభముగా గ్రహింపవచ్చును.

8. యెహోవా నామమునందే మనకు సహాయము కలదు. విశ్వాసులు ఇదివరకే అనుభవించినదానిని దావీదు ఇక్కడ సకల యుగములలోని సంఘ స్థితికి విస్తరింపజేయుచున్నాడు. నేను ఈ వచనమును అర్థము చేసికొనునట్లు, అతడు ఒక్క ఉపకారము నిమిత్తము మాత్రమే దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుట కాదు, దేవుని హస్తముచేత కాపాడబడినంతమట్టుకే తప్ప సంఘము సురక్షితముగా నిలువజాలదని దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. దైవ సంరక్షణక్రింద తమ జీవము సంపూర్ణ క్షేమములో ఉన్నదను నిశ్చయమైన నిరీక్షణతో దేవుని పిల్లలను ఉత్సాహపరచుటయే అతని ఉద్దేశము. 20:7వ కీర్తనలో, "కొందరు రథములను బట్టియు కొందరు గుఱ్ఱములను బట్టియు అతిశయపడుదురు మనమైతే మన దేవుడైన యెహోవా నామమును బట్టి అతిశయపడుదుము" అని మనము చూచినట్లు, దేవుని సహాయమునకును లోకము వ్యర్థముగా నమ్ముకొను ఇతర ఆధారములకును మధ్యనున్న వ్యత్యాసమును గమనింపవలెను; విశ్వాసులు సకల తప్పుడు నమ్మికనుండి శుద్ధిచేయబడి, ఆయన సహాయమునే ప్రత్యేకముగా ఆశ్రయించి, దానిమీద ఆధారపడి, సాతానును లోకమును తమకు విరోధముగా పన్నునదంతటిని నిర్భయముగా తృణీకరించునట్లు ఇది గమనింపదగినది. దేవుని నామము దేవుడే గాని మరేమియు కాదు; అయినను అది మౌనముగా ఒక అర్థవంతమైన భావమును తెలియజేయుచున్నది; అదేమనగా, ఆయన తన వాక్యముచేత తన కృపను మనకు బయలుపరచెను గనుక మనకు ఆయనయొద్దకు సిద్ధమైన ప్రవేశము కలదు; కాబట్టి ఆయనను వెదకుటలో మనము దూరమునకు వెళ్లనక్కరలేదు, దీర్ఘమైన చుట్టుమార్గములను అనుసరింపనక్కరలేదు. కీర్తనకారుడు దేవుని మరల సృష్టికర్త అను బిరుదుతో ఘనపరచుటయు నిర్హేతుకము కాదు. సర్వలోకమును క్రిందికి లోపరచబడగా ఆ శక్తి ఒక్కటియే సర్వోన్నతమైయుండునట్లు, మన మనస్సులు దేవుని శక్తిని దానికి తగిన ఔన్నత్యమునకు హెచ్చించువరకు అవి ఎంత కలవరముతో కలతపడుచుండునో మనకు తెలియును; సమస్తమును ఆయన చిత్తమునకు లోబడియున్నవని మనము నమ్మితేనే తప్ప ఇది సాధ్యము కాదు. (ఆ చిత్రణ కొనసాగుచుండగా అది మరి ఎక్కువ సుందరమగుచున్నదని పాఠకుడు గ్రహించును. ఒక నిర్దోషమైన పక్షి దాని ప్రాణమును తీయుటకో దాని స్వేచ్ఛను హరించుటకో మనుష్యుని నైపుణ్యమును క్రూరత్వమును పన్నిన ఉరులనుండి తప్పించుకొనుటతో ఆహ్లాదకరమైన కోమలమైన భావములు ముడిపడియున్నవి.) ఆయన లోక సృష్టియందు ఒక్కసారి క్షణమాత్రము తన శక్తిని కనుపరచి, తరువాత దానిని ఉపసంహరించుకొనలేదు; లోక పరిపాలనయందు ఆయన దానిని నిరంతరము ప్రదర్శించుచున్నాడు. మరియు దేవుడు ఆకాశమునకును భూమికిని సృష్టికర్త అని మనుష్యులందరు స్వేచ్ఛగాను బిగ్గరగాను ఒప్పుకొనుచున్నను, మహా దుష్టులు సహితము ఈ బిరుదు యొక్క ఘనతను ఆయనకు ఇయ్యకుండుటకు సిగ్గుపడుచున్నను, ఏదైన భయము మనకు ఎదురైన వెంటనే, ఆయన అనుగ్రహింపవలసిన సహాయమునకు మనము ఏ విలువయు ఇయ్యకపోవుటచేత మనము అవిశ్వాసులమని రుజువగుచున్నాము.