కీర్తన 121

కీర్తన 121

కీర్తన 121

నిజమైన విశ్వాసులు దేవుని సహాయమును ధైర్యముగా నమ్ముకొనునట్లు వారిని ప్రోత్సహించుటకును, ఆయన సంరక్షణను ఆశ్రయించుటను వారికి నేర్పుటకును, కీర్తనకారుడు మొదట మనము ఏ దిక్కునకు మన కన్నులు త్రిప్పినను మరి ఎక్కడను రక్షణను కనుగొనుట అసాధ్యమని దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు; రెండవదిగా, దేవుడు తన విశ్వాసులను కాపాడుటయందు చూపు తండ్రివంటి శ్రద్ధను ఉన్నతమైన మాటలతో ఘనపరచుచున్నాడు.

యాత్ర కీర్తన.

కీర్తన 121:1-2

1. కొండలతట్టు నా కన్నులెత్తెదను, నాకు సహాయము ఎక్కడనుండి వచ్చును. 2. భూమ్యాకాశములను సృజించిన యెహోవావలననే నాకు సహాయము కలుగును. 1. కొండలతట్టు నా కన్నులెత్తెదను. ఈ కీర్తనను వ్రాసిన ప్రేరేపిత రచయిత ఎవరైనను, అతడు కీర్తన ఆరంభమునందు అవిశ్వాసియైన మనుష్యుని పక్షముగా మాటలాడుచున్నట్లు కనబడుచున్నాడు. దేవుడు తన ఆశీర్వాదములతో తన విశ్వాసులైన ప్రజలకు ముందుగా ఎదురై, తనంతట తానే వారిని కలిసికొనునట్లు, వారును తమ పక్షమున వెంటనే తమ కన్నులను సూటిగా ఆయనవైపు త్రిప్పుదురు. అట్లయితే, విశ్వాసము తనను దేవునివైపు నడిపింపనట్లు, ఒకసారి ఈ ప్రక్కకు ఒకసారి ఆ ప్రక్కకు తన కన్నులు త్రిప్పుచున్న ప్రవక్త యొక్క ఈ నిలుకడలేని చూపునకు అర్థమేమి? నేను చెప్పు జవాబేమనగా, భక్తుల తలంపులు మొదటి ప్రేరణకే ఏవో ప్రలోభములవైపు కొట్టుకొనిపోనంతగా దేవుని వాక్యమునందు ఎన్నడును స్థిరముగా నిలిచియుండవు; విశేషముగా అపాయములు మనలను కలవరపెట్టునప్పుడు, లేక తీవ్రమైన శోధనలు మనపై దాడిచేయునప్పుడు, మనము భూమివైపు అంతగా వంగియుండుటచేత, మన మనస్సులు తమకు తామే కళ్లెము వేసికొని తమను దేవునివైపు మరలించుకొనువరకు, మన యెదుట ఉంచబడిన ఆకర్షణలచేత కదిలింపబడకుండుట మనకు దాదాపు అసాధ్యము. అయినను ఈ వాక్యమును షరతుతోకూడిన రూపములో చెప్పబడినట్లుగా కూడ వివరింపవచ్చును. మనము ఏమి తలంచినను, మనలను దేవునినుండి దూరముగా ఈడ్చుకొనిపోవు నిరీక్షణలన్నియు వ్యర్థమైనవియు మోసకరమైనవియునై యున్నవని ప్రవక్త చెప్పుచున్నట్టున్నది. మనము దీనిని ఈ అర్థమున గ్రహించినయెడల, అతడు తనలో తాను ఎట్లు తర్కించుకొనెనో, లేక తాను ఏమి చేయ నుద్దేశించెనో వివరించుచున్నట్లు గ్రహింపకూడదు; దేవుని లక్ష్యపెట్టక, తమ చుట్టునున్న దూరప్రదేశములన్నిటివైపు తేరిచూచుచు, తమ కష్టములకు ఉపాయములను వెదకుచు దీర్ఘమైన వక్రమైన చుట్లు తిరుగువారు తమ ప్రయాసను వ్యర్థపరచుకొనుచున్నారని మాత్రమే అతడు ప్రకటించుచున్నట్లు గ్రహింపవలెను. అతడు తన్ను గూర్చి ఈలాగు మాటలాడుటలో, మానవజాతి యంతయు బాధపడుచున్న ఒక రోగమును మనకు చూపించుచున్నాడనుట నిశ్చయమే; అయినను అతడు తన స్వంత అనుభవమునుబట్టి ఈ విధముగా మాటలాడుటకు ప్రేరేపింపబడెనని తలంచుట అనుచితము కాదు; ఏలయనగా మనకు స్వభావసిద్ధమైన చంచలత్వము ఎట్టిదనగా, మనము ఏదైన భయముచేత కొట్టబడిన వెంటనే, విశ్వాసము ఈ దారితప్పిన సంచారములన్నిటినుండి మనలను వెనుకకు లాగి కేవలము దేవునివైపే మనలను నడిపించువరకు, మన కన్నులను ప్రతి దిక్కునకు త్రిప్పుదుము. ఈ విషయమున విశ్వాసులకును అవిశ్వాసులకును మధ్యనున్న భేదమంతయు ఇదే: అందరును మోసపోవుటకు మొగ్గియుండి, వంచనలచేత సులభముగా మోసగింపబడుదురు; అయినను సాతాను తన మాయలచేత అవిశ్వాసులను భ్రమపెట్టును; విశ్వాసుల విషయములోనైతే, దేవుడు వారి స్వభావము యొక్క దుర్గుణమును సరిదిద్ది, వారు దారితప్పుటయందు కొనసాగుటకు వారిని అనుమతింపడు. ప్రవక్త యొక్క అభిప్రాయము మిక్కిలి స్పష్టముగా నున్నది; అదేమనగా, లోకములోని సహాయములన్నియు, వాటిలో అత్యంత బలమైనవి సహితము, మనకు తమ్మును తాము అర్పించుకొనినను, మనము దేవునియందు తప్ప మరి ఎక్కడను క్షేమమును వెదకకూడదు; అంతేకాదు, మనుష్యులు ఒకసారి ఒక దిక్కున ఒకసారి మరియొక దిక్కున ఉపాయములను వేటాడుటయందు దీర్ఘకాలము అలసిపోయిన తరువాత, కేవలము దేవునియందు తప్ప నిశ్చయమైన సహాయము లేదని వారు తుదకు అనుభవమువలన కనుగొందురు. కొండలు అనుమాటచేత ప్రవక్త లోకములో గొప్పదైనను శ్రేష్ఠమైనను ఏదైనను దానిని సూచించుచున్నాడు; అట్టి ఆదరమంతటిని మనము శూన్యముగా ఎంచవలెనని అతడు నేర్పుచున్నాడు.

ఆ కీర్తన "ఇశ్రాయేలీయులు తమ స్వదేశమునకు తమ ప్రయాణమును ఆరంభింపబోవుచుండగా వ్రాయబడెనని తోచుచున్నది" అని తలంచు ఫిలిప్స్ ఈ వచనమునకు ఈ వివరణను ఇచ్చుచున్నాడు: "కొండలతట్టు, అనగా సీయోను, తాబోరు, కర్మెలు మొదలైనవాటితట్టు, నా కన్నులెత్తెదను; విశేషముగా మొదటిదానితట్టు, ఏలయనగా అది మందసము ఉన్న స్థలము, తత్ఫలితముగా సమస్త మేలునకు ఊటవంటిదానివైపు చూచినట్లు ఇశ్రాయేలీయులు తమ కన్నులను త్రిప్పిన స్థలము. కీర్తనలలోని అనేక వాక్యభాగములనుండి మనము గ్రహించునట్లు, పరిస్థితులు నిరీక్షింపబడిన సహాయమును అవసరపరచినప్పుడెల్లను వారు అక్కడనుండి సహాయముకొరకు ఎదురుచూచిరి. కీర్తన 14:7; కీర్తన 20:3 చూడుము." బబులోనునుండి తిరిగివచ్చుచుండగా యూదులు పాలస్తీనా కొండలవైపు ఎన్ని ఆశతోకూడిన ఆతురమైన చూపులు చూచియుందురు! వాటిని చూచుట వారి మనస్సులను ఎన్ని ఉద్రేకకరమైన పవిత్రమైన భావములతో నింపియుండును!

మరియు ఈ రెండు వచనములను కలిపి చదువవలెను; అప్పుడు వాటి అర్థము ఇట్లుండును: నేను కొండలతట్టు నా కన్నులెత్తిన తరువాత, నేను వాటిని కేవలము దేవునివైపే త్రిప్పి ఆయనయందే స్థిరముగా నిలుపువరకు, నేను అవివేకమైనట్టియు నిష్ప్రయోజనమైనట్టియు పొరపాటులో పడితినని తుదకు అనుభవమువలన గ్రహించెదను. అదే సమయమందు, ఈ స్థలమున దేవుడు భూమ్యాకాశముల సృష్టికర్త అను బిరుదుచేత వ్యర్థముగా ఘనపరచబడలేదని గమనింపవలెను; ఏలయనగా మనుష్యులు ఆయన శక్తితో తృప్తిపడి విశ్రమింపలేనప్పుడు వారి కృతఘ్నతను మౌనముగా గద్దించుటయే దీని ఉద్దేశము. వారు నిజముగా ఆయనను సృష్టికర్తగా ఒప్పుకొనినయెడల, ఆయన లోకమంతటిని తన చేతిలో పట్టుకొని, తన దృష్టికి అనుకూలమైనట్లు దానిని పరిపాలించుచున్నాడు గనుక, ఆయన అపరిమితమైన శక్తిగలవాడని కూడ వారు నమ్ముదురు.

అయితే వారు తమ వికారముల గ్రుడ్డి ఉద్రేకముచేత కొట్టుకొనిపోయి, ఆయనను విడిచి ఇతర వస్తువులను ఆశ్రయించునప్పుడు, ఆయన హక్కును అధికారమును ఆయనకు దక్కకుండ అపహరించుచున్నారు. ఈ విధముగానే మనము దేవుని ఈ బిరుదును ప్రస్తుత విషయమునకు అన్వయింపవలెను. సారాంశమేమనగా, మన విపత్తులకు ఉపశమనమును పరిహారమును వెదకుటయందు, విశేషముగా ఏదైన ఆసన్నమైన అపాయము మనలను బెదరించునప్పుడు, మనము స్వభావసిద్ధముగా అవసరమైనదానికంటె ఎక్కువ ఆతురపడుచున్నను, వంకరటింకర చిక్కుదారులగుండా అటు ఇటు పరుగెత్తుటయందు మనము బుద్ధిహీనముగాను పొరపాటుగాను ప్రవర్తించుచున్నాము; కావున మన బుద్ధులు కేవలము దేవునికే తప్ప మరి ఎవనికిని తమ్మును తాము అప్పగించుకొనకుండునట్లు మనము వాటికి అడ్డుకట్ట వేయవలెను. మేము "తట్టు," అనగా కొండలతట్టు, అని అనువదించు אל el అను హెబ్రీ పదము, "పైగా" అని అర్థమిచ్చు על al అను పదమునకు బదులుగా ఉంచబడెనని తలంచువారి అభిప్రాయము కూడ అనుచితమైనది కాదు; అప్పుడు దాని అర్థము ఇట్లుండును: మనుష్యులు ఎంత ఎత్తునకు చూచినను, దేవునియందు తప్ప వారు నిజమైన రక్షణను కనుగొనలేరు.

కీర్తన 121:3-5

3. ఆయన నీ పాదము తొట్రిల్లనియ్యడు; నిన్ను కాపాడువాడు కునుకడు. 4. ఇదిగో! ఇశ్రాయేలును కాపాడువాడు కునుకడు నిద్రపోడు. 5. యెహోవాయే నిన్ను కాపాడువాడు; నీ కుడిప్రక్కను యెహోవాయే నీకు కాపుదల.

3. ఆయన నీ పాదము తొట్రిల్లనియ్యడు. ఇక్కడ ప్రవక్త విశ్వాసులను సరియైన మార్గమునకు మరల రప్పించుటకును, వారి మనస్సులను చెదరగొట్టుటకు అలవాటుపడిన సమస్త ప్రలోభముల ప్రభావమును వ్యర్థపరచుటకును, లౌకికులు లోకమునుండి కోరుటకును నిరీక్షించుటకును అలవాటుపడిన ప్రయోజనములన్నిటిని నిజమైన విశ్వాసులు కేవలము దేవునియందే సమృద్ధిగాను సమీపముగాను కనుగొందురని దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు. అతడు దేవునికి శక్తిని ఆపాదించుట మాత్రమే గాక, ఆయన మనయెడల ఎంత అనురాగముగలవాడనగా, అన్ని విషయములలో మనలను సంపూర్ణ క్షేమముగా కాపాడునని కూడ బోధించుచున్నాడు. దేవుని శక్తి ఘనపరచబడినప్పుడెల్లను, అనేకులు వెంటనే ఇట్లు జవాబిచ్చుచున్నారు: ఆయనకు మనస్సుండినయెడల ఆయన ఇట్టి అట్టి కార్యములను చేయగలడనుట మిక్కిలి సత్యమే, కాని ఆయన ఉద్దేశమేమో మనకు నిశ్చయముగా తెలియదు. కావున ఈ వాక్యభాగమందు దేవుడు విశ్వాసులకు వారి సంరక్షకునిగా చూపబడుచున్నాడు; ఆయన దైవసంరక్షణయందు వారు నిశ్చయమైన నమ్మికతో విశ్రమించునట్లు ఇది చెప్పబడెను. దేవునికి లోకమును గూర్చి ఏమాత్రమును శ్రద్ధ లేదని ఊహించుటచేత ఎపికూరీయులు సమస్త భక్తిని ఆర్పివేయునట్లే, దేవుడు లోకమును కేవలము సామాన్యముగాను అస్పష్టముగాను పరిపాలించుచున్నాడని తలంచుచు, తన విశ్వాసులైన ప్రజలలో ప్రతివానిని ఆయన ప్రత్యేకమైన శ్రద్ధతో పోషించుచున్నాడని నమ్మనివారు మనుష్యుల మనస్సులను సందేహములో విడిచిపెట్టుచున్నారు, మరియు తాము కూడ నిరంతరమైన చంచలత్వములోను ఆతురతలోను ఉంచబడుచున్నారు. సంక్షేపముగా, ఈ సంరక్షణ యొక్క సత్యమును గూర్చిన నమ్మకము మనుష్యుల మనస్సులలో లోతుగా స్థిరపరచబడువరకు, వారి హృదయములు నిజముగా దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టుటకు ఎన్నడును నడిపింపబడవు. దేవుడు మనలను కాపాడువాడై యుండుటకు ఉద్దేశము మనలను నిలువబెట్టుటయే అని కీర్తనకారుడు ప్రకటించుచున్నాడు. ఇక్కడ ఉపయోగింపబడిన מוט mot అను హెబ్రీ పదము జారుట లేక పడుట అనియు, వణకుట లేక తొట్రిల్లుట అనియు అర్థమిచ్చును. విశ్వాసులు తొట్రిల్లుటయు, అంతేకాదు పూర్తిగా పడిపోవుటకు సిద్ధముగా నుండుటయు తరచుగా సంభవించుచున్నను, దేవుడు తన శక్తిచేత వారిని ఆదుకొనుచున్నాడు గనుక, వారు నిటారుగా నిలుచుచున్నారని చెప్పబడుచున్నది. మరియు ప్రతి క్షణము మనలను బెదరించు అనేక అపాయముల మధ్య సమస్త ఆతురతను భయమును తొలగించుకొనుట మనకు కష్టము గనుక, దేవుడు మన క్షేమమును ఎడతెగక కాచుచున్నాడని ప్రవక్త అదే సమయమందు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు.

హెబ్రీ పదము צל tsel, "నీడ;" కావున "నీ కుడిప్రక్కను నీ నీడ" అను మాటలు అలంకారరూపమైన ప్రయోగమనియు, సూర్యుని తీక్షణమైన కిరణములనుండి చెట్టు నీడ ఇచ్చు రక్షణను గాని, విశేషముగా ఉష్ణమండల దేశములలో గొడుగువంటి చేతితో పట్టుకొనిపోగల తెరచేత సూర్యుని తీవ్రమైన వేడిమిని ఆపుకొను ఆచారమును గాని అవి సూచించుచున్నవనియు తలంచబడెను. ఈ పదము తరచుగా సాధారణముగా కాపుదలకు బదులుగా ఉపయోగింపబడుచున్నది. సంఖ్యాకాండము 14:9; యెషయా 30:2; యిర్మీయా 48:45 పోల్చి చూడుము.

4. ఇదిగో! ఇశ్రాయేలును కాపాడువాడు కునుకడు నిద్రపోడు. ప్రతి వ్యక్తిని సామాన్య నిబంధనను గూర్చిన ధ్యానమునకు మరల రప్పించుటకై, అతడు దైవసంరక్షణను సంఘము యొక్క శరీరమంతటికిని వ్యాపించునదిగా చూపించుచున్నాడు. మనలో ప్రతివాడును దేవుడు తనయెడల కృపగలవాడై యుండునని తనకొరకు తాను నిశ్చయత పొందవలెనంటే, మనము ఎల్లప్పుడును దేవుని ప్రజలందరికి చేయబడిన సామాన్య వాగ్దానముతో ఆరంభింపవలెను. ఆయన కునుకడు నిద్రపోడు అను ఈ వాక్యరీతి ఇతర భాషలలో అనుచితమగును; వాటి నుడికారము ప్రకారము అది, ఆయన నిద్రపోడు, అంతేకాదు ఆయన కునుకడు, అని యుండవలెను; కాని హెబ్రీయులు ఈ క్రమమును తారుమారు చేయునప్పుడు, వారు గొప్పదానినుండి తక్కువదానికి తర్కించుచున్నారు. కావున దాని అర్థమేమనగా, దేవుడు ఎన్నడును లేశమాత్రమైనను కునుకడు గనుక, ఆయన నిద్రించుచుండగా మనకు ఏ హానియైనను సంభవించునేమో అని మనము భయపడనక్కరలేదు. ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశము ఇప్పుడు స్పష్టముగా నున్నది. దేవుడు తమలో ప్రతివానిని గూర్చి ప్రత్యేకముగా శ్రద్ధ వహించుచున్నాడని నిజమైన విశ్వాసులను ఒప్పించుటకై, దేవుడు ప్రజలందరికిని చేసిన వాగ్దానమును అతడు ముందుకు తెచ్చి, దేవుని తన సంఘమునకు సంరక్షకునిగా ప్రకటించుచున్నాడు; ఈ సామాన్య సూత్రమునుండి, ఊటనుండివలె, ప్రతివాడును తనకొరకు ప్రవాహములను మళ్లించుకొనునట్లు అతడీలాగు చేయుచున్నాడు. కావున వెంటనే తరువాత (కీర్తన 121:5) అతడు ప్రతివానిని వేరువేరుగా సంబోధించుచు, యెహోవాయే నిన్ను కాపాడువాడు అని మరల చెప్పుచున్నాడు; ఇశ్రాయేలు సమాజమంతటికిని చెందినదానిని తనకు అన్వయించుకొనుటకు ఏ వ్యక్తియు సందేహింపకుండునట్లు అతడీలాగు చెప్పుచున్నాడు. మరియు, మనము ఆయనను వెదకుటకు దూరముగా పోనక్కరలేదనియు, ఆయన సమీపముగా నున్నాడనియు, అంతేకాదు మనలను కాపాడుటకు మన ప్రక్కనే నిలుచుచున్నాడనియు మనకు బోధించుటకై దేవుడు కుడిప్రక్కను కాపుదల అని పిలువబడుచున్నాడు.

కీర్తన 121:6-8

అన్యజనులలో ఒక అభిప్రాయము వ్యాపించియుండెను; అదేమనగా, వారి దేవతలు కొన్నిసార్లు నిద్రపోవుదురనియు, ఆ సమయమందు తమ్మును ఆరాధించువారి అవసరములను వారెరుగరనియు వారు తలంచిరి. ఏలీయా 1 రాజులు 18:27లో బయలును అనుసరించువారిని వ్యంగ్యముగా ఇట్లు సంబోధించెను: "పెద్దగా కేకలువేయుడి; అతడు దేవుడు గదా; అతడు మాటలాడుచున్నాడేమో, వెంటాడుచున్నాడేమో, ప్రయాణమై యున్నాడేమో, లేక ఒకవేళ నిద్రపోవుచున్నాడేమో, అతనిని లేపవలెను."

ఇశ్రాయేలును కాపాడువాని స్వభావము మిక్కిలి భిన్నమైనది. ఆయన పగటివేళ తేలికైన కునుకులకు లోనగుటచేత గాని, మనుష్యుని అలసిన శరీరము విశ్రాంతిని వెదకి కోరు రాత్రివేళ నిద్రపోవుటచేత గాని, తన ప్రజలమీద తాను చూపు జాగరూకతగల శ్రద్ధను సడలింపలేదు.

6. పగలు సూర్యుడు నిన్ను దెబ్బకొట్టడు, రాత్రి చంద్రుడును దెబ్బకొట్టడు.

7. ఏ అపాయమును రాకుండ యెహోవా నిన్ను కాపాడును; ఆయన నీ ప్రాణమును కాపాడును. 8. ఇది మొదలుకొని నిత్యము నీ రాకపోకలయందు యెహోవా నిన్ను కాపాడును.

6. పగలు సూర్యుడు నిన్ను దెబ్బకొట్టడు. ఈ వాక్యరీతులచేత కీర్తనకారుడు దేవుడు మనతో సన్నిధిగా నుండుటవలన మనకు కలుగు ప్రయోజనములను ఘనపరచుచున్నాడు; మరియు ఉపలక్షణము అను అలంకారముచేత, ఒక్క ప్రత్యేక విషయము క్రింద, విశ్వాసులు దైవశక్తిచేత కాపాడబడుచున్నవారై సమస్త ఆపదలనుండి సురక్షితముగా నుందురని సాధారణముగా ప్రకటించుచున్నాడు. ఈ భాష రూపకాలంకారమైనది; రాత్రి చలియు పగటి వేడిమియు అన్ని విధములైన కష్టములను సూచించుచున్నవి. కావున దాని అర్థమేమనగా, దేవుని ప్రజలు ఇతరులతో కలిసి మానవ జీవితము యొక్క దుర్దశలకు లోనైయుండినను, వాటివలన వారికి ఏ హానియు కలుగకుండ వారిని కాపాడుటకై ఆయన నీడ ఎల్లప్పుడును వారి ప్రక్కనే యున్నది. అయినను ప్రవక్త విశ్వాసులకు సమస్త కష్టమునుండి విముక్తిని సూచించునంతటి సుఖసంతోషముల స్థితిని వాగ్దానము చేయుటలేదు; వారి దుఃఖములను ఉపశమింపజేయు నిమిత్తము మాత్రమే అతడు ఈ ఆదరణను వారి యెదుట ఉంచుచున్నాడు, అదేమనగా, వారు దైవ సంరక్షణయందు భాగము పొందినవారై యుండుటచేత సమస్త ప్రాణాంతకమైన హానినుండి సురక్షితముగా నుందురు; ఈ విషయమును అతడు తరువాతి వచనములలో మరి స్పష్టముగా విశదపరచుచున్నాడు; అక్కడ దేవుడు తన స్వంత ప్రజల ప్రాణమును క్షేమముగా నిలుపునంతగా వారిని సమస్త కీడులనుండి కాపాడునని అతడు మనకు చెప్పుచున్నాడు. మన యెదుటనున్న ఈ వచనములోని మాట సాధారణమైనదే, కాని తరువాత అతడు మానవ జీవితము యొక్క ముఖ్య భాగములను వివరముగా పేర్కొనుచున్నాడు.

8. నీ రాకపోకలయందు యెహోవా నిన్ను కాపాడును. దాని అర్థమేమనగా, నీ జీవితకాలమందు నీవు దేనిని ఆరంభించినను దేనియందు నిమగ్నుడవైనను, అది సంతోషకరమైన సఫలమైన ముగింపునకు వచ్చును. దేవుడు తన సేవకుల ఆలోచనలను తన పరిశుద్ధాత్మచేత నడిపించుననుటకు సందేహము లేదు; కాని ఈ వాక్యభాగమును వర్ధిల్లు ఫలితములకు అన్వయించుటయే మేలని నాకు తోచుచున్నది. అయినను ఎవరైనను దీనికి మరి విస్తారమైన అర్థమును ఇయ్యగోరినయెడల నాకు అభ్యంతరము లేదు. దేవుడు తన ప్రజలకు నిరంతర మార్గదర్శిగా నుండి, వారికి తన చేయి చాచి, ఆరంభమునుండి అంతమువరకు వారి హృదయవాంఛ చొప్పున వారిని నడిపించును అను నిస్సందేహముగా నిశ్చయమైనట్టియు స్థిరమైనట్టియు అర్థమును హత్తుకొనుట నాకు చాలును. మరియు, ప్రవక్త తాను క్లుప్తముగా ఒక్క మాటలో తగినంత స్పష్టముగా చెప్పినదానిని ఇన్నిసార్లు ఎందుకు మరల మరల చెప్పుచున్నాడో దాని కారణమును గుర్తించుట ప్రాముఖ్యము. (మొదటి భాగములో వడదెబ్బలను గూర్చిన సూచన యున్నట్లు కనబడుచున్నది; ఉష్ణదేశములలో అవి మిక్కిలి ప్రాణాంతకమైనవి; అవి కొన్నిసార్లు తక్షణ మరణమును కలుగజేయును, లేక వాటి వెంటనే త్వరలో మరణము వచ్చును; మరికొన్నిసార్లు ఆ వ్యక్తి బ్రదికినను, తన శేషదినములన్నియు బుద్ధిమాంద్య స్థితిలో గడుపును. అట్టి దెబ్బను తప్పించుకొని దాని ఫలితములనుండి పూర్తిగా స్వస్థత పొందువారు సాపేక్షముగా కొద్దిమందియే. చంద్రుడు దెబ్బకొట్టుట అనుమాటచేత కీర్తనకారుని భావమేమో మొదటి చూపునకు అంత స్పష్టముగా లేదు. అతని కాలమందు తూర్పుదేశములలో వ్యాపించియుండెనని తలంచబడు ఒక జనసామాన్య నమ్మకమునకు అనుగుణముగా, అనగా నేటి దినములలో వ్యాపించియున్నట్లే, మానవ శరీరముమీద వెన్నెల కిరణముల హానికరమైన ప్రభావమును గూర్చిన నమ్మకమునకు అనుగుణముగా, అతడు మాటలాడుచున్నాడని కొందరు తలంచుచున్నారు; అయితే అట్టి నమ్మకమునకు ఆధారమేమియు లేదు; రాత్రి యొక్క చలిచేతను తేమచేతను కలుగు హానికి నిస్సందేహముగా చంద్రుడు నిందపాలగుచున్నాడు. అయితే చంద్రుడు కొట్టుట అనుమాటచేత అతడు కేవలము రాత్రి చలిని సూచించుచున్నాడనుటయే సంభవనీయము; అది మానవ శరీరముమీద మిక్కిలి హానికరమైన ఫలితములను కలుగజేయును; విశేషముగా పాలస్తీనావంటి తూర్పుదేశములలో, అక్కడ పగటి అత్యధిక వేడిమినుండి రాత్రి అత్యధిక చలికి హఠాత్తుగా మార్పు కలుగును.) అట్టి పునరుక్తి మొదటి చూపునకు అనవసరమైనదిగా కనబడును; కాని మన అపనమ్మకమును సరిదిద్దుట ఎంత కష్టమో మనము ఆలోచించినప్పుడు, అతడు దైవసంరక్షణను ఘనపరచుటయందు అనుచితముగా నిలిచియుండలేదని సులభముగా గ్రహింపబడును. దేవుడు కాపాడువాడని ఆయనకు ఆ ఘనతను ఇచ్చి, తద్వారా తమ క్షేమమును గూర్చి నిశ్చయత పొంది, తమ అపాయముల మధ్య ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టుటకు నడిపింపబడువారు ఎంత కొద్దిమంది కనబడుచున్నారు! దానికి భిన్నముగా, దేవుని ఈ సంరక్షణ దేనిని సూచించునో దానిని మనము విస్తారముగా అనుభవించినట్లు కనబడునప్పుడు సహితము, దేవుడు మనలను పూర్తిగా మరచిపోయినట్లు, చెట్టునుండి రాలు ఆకు శబ్దమునకే మనము వెంటనే వణకుచున్నాము. కావున మనము అన్ని అపవిత్రమైన సందేహములలో చిక్కుకొని, అపనమ్మకమునకు అంతగా మొగ్గియున్నాము గనుక, కొన్ని మాటలలో చెప్పబడిన ఒక వాక్యము మనకు చాలకపోయినయెడల, "దేవుడు ఎల్లప్పుడును మనకొరకు కాచుచున్నాడు" అను ఈ సిద్ధాంతము మన హృదయములలో లోతుగా వేరుపారువరకు, దైవసంరక్షణను గూర్చి లేఖనములన్నిటియందు కనబడు సమస్తమును మనము పోగుచేసికొనవలెనని ఈ వాక్యభాగమునుండి మనకు బోధింపబడుచున్నది; అప్పుడు మనము కేవలము ఆయన సంరక్షణమీదనే ఆధారపడి, లోకము యొక్క వ్యర్థమైన ఆశ్రయములన్నిటికి వీడ్కోలు చెప్పగలము.