కీర్తన 51

కీర్తన 51

కీర్తన 51

ఈ కీర్తన రచింపబడుటకు దారితీసిన కారణమును దానికి చేర్చబడిన శీర్షికనుండి మనము తెలిసికొనుచున్నాము; ఆ శీర్షికను మనము వెంటనే పరిశీలింపబోవుచున్నాము. తన దుఃఖకరమైన పతనము తరువాత చాలకాలము దావీదు ఆత్మీయమైన మందత్వములో మునిగియుండినట్లు కనబడుచున్నది; కాని నాతాను గద్దింపుచేత దానినుండి మేల్కొల్పబడినప్పుడు, అతడు దేవుని దృష్టియెదుట తన్ను తాను అసహ్యించుకొనుచు దీనుడాయెను; మరియు తన చుట్టునున్న వారందరికిని తన పశ్చాత్తాపమును గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుటకును, దానిని గూర్చిన శాశ్వతమైన ఒక నిదర్శనమును తరువాతి తరములకు విడిచిపెట్టుటకును ఆతురపడెను. కీర్తన ప్రారంభములో, తన అపరాధము యొక్క ఘోరత్వముమీద దృష్టి నిలిపినవాడై, అతడు దేవుని అనంతమైన కనికరమును ధ్యానించుట ద్వారా క్షమాపణను నిరీక్షించుటకు తన్ను తాను ధైర్యపరచుకొనుచున్నాడు. అనేక రెట్లు శిక్షకు తాను పాత్రుడనని గ్రహించినవానివలె, అతడు ఈ కనికరమును ఉన్నతమైన మాటలతోను వివిధమైన పదప్రయోగములతోను ఘనపరచుచున్నాడు. కీర్తన యొక్క తరువాతి భాగములో, తాను నిత్యము త్రోసివేయబడుటకును పరిశుద్ధాత్మ వరములన్నిటిని పోగొట్టుకొనుటకును పాత్రుడనని ఎరిగినవాడై, దేవుని దయలోనికి తిరిగి చేర్చబడవలెనని అతడు ప్రార్థించుచున్నాడు. క్షమాపణ తనకు అనుగ్రహింపబడినయెడల, దానిని గూర్చిన లోతైన కృతజ్ఞతాభావమును నిలుపుకొందునని అతడు వాగ్దానము చేయుచున్నాడు. ముగింపు సమీపమున, దేవుడు తన మనవిని అనుగ్రహించుట సంఘము యొక్క మేలునకేనని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు; నిజముగా, దేవుడు తన కృపానిబంధనను దావీదునొద్ద ప్రత్యేకమైన రీతిగా ఉంచిన విధమును తలంచినప్పుడు, అతడు తుదకు త్రోసివేయబడినయెడల అందరి రక్షణను గూర్చిన సామాన్య నిరీక్షణ కదిలింపబడియుండెడిదని గ్రహింపక తప్పదు.

ప్రధానగాయకునికి. దావీదు బత్షెబయొద్దకు వచ్చిన తరువాత ప్రవక్తయైన నాతాను అతనియొద్దకు వచ్చినప్పుడు రచించిన దావీదు కీర్తన.

ప్రవక్తయైన నాతాను అతనియొద్దకు వచ్చినప్పుడు. కీర్తన వ్రాయబడకముందు ప్రవక్త వచ్చెనని స్పష్టముగా పేర్కొనబడినది; ఇది దావీదు పడియుండిన గాఢమైన మందత్వమును రుజువుచేయుచున్నది. అంత గొప్పవాడును, ఆత్మవరములతో అంత విశేషముగా అలంకరింపబడినవాడునైన మనుష్యుడు ఒక సంవత్సరముకంటె ఎక్కువకాలము ఈ ప్రమాదకరమైన స్థితిలో కొనసాగుట ఆశ్చర్యకరమైన సంగతి. తాను గురియైన దైవ తీర్పును తృణీకరించుటకును లేక అలక్ష్యము చేయుటకును అతనిని నడిపించిన మనస్సాక్షి యొక్క ఆ మొద్దుబారుటకు సాతాను ప్రభావము తప్ప మరేదియు కారణము కాజాలదు. ప్రవక్త తనయొద్దకు వచ్చువరకు అతనికి తన పాపమును గూర్చి ఏ పశ్చాత్తాపవేదనయు ఉన్నట్లు కనబడకపోవుట, అతడు పడియుండిన అజాగ్రత్తను మరింత స్పష్టముగా గురుతుపరచుచున్నది. అదే సమయమున, అతడు త్రోవ తప్పిపోయినప్పుడు అతనిని మరల్చుటకు ప్రవక్తను పంపుటలో దేవుని కనికరమును గూర్చిన విశేషమైన ఉదాహరణను ఇక్కడ మనము చూచుచున్నాము. ఈ దృష్టితో చూచినప్పుడు, వచ్చెను అను పదము మరల ఉపయోగింపబడుటలో ఒక వైరుధ్యాలంకారము ఉన్నది. దావీదు బత్షెబయొద్దకు వచ్చినప్పుడే నాతాను అతనియొద్దకు వచ్చెను. ఆ పాపపు అడుగుచేత అతడు దేవునికి దూరముగా తన్ను తాను ఉంచుకొనెను; మరియు అతనిని తిరిగి చేర్చుకొనుటను గూర్చి ఆలోచించుటలో దైవ మంచితనము విశేషముగా ప్రదర్శింపబడెను. ఈ మధ్యకాలములో దావీదు దైవ సార్వభౌమత్వమును ఇక ఒప్పుకొననంతగా భక్తిభావమును పూర్తిగా కోల్పోయెనని మేము తలంచుటలేదు. బహుశా అతడు ప్రతిదినము ప్రార్థించుచు, దైవారాధన కార్యములలో పాల్గొనుచు, తన జీవితమును దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు అనుగుణముగా ఉంచుకొనుటకు ప్రయత్నించుచుండెను. అతని హృదయములో కృప పూర్తిగా ఆరిపోయెనని తలంచుటకు ఏ కారణమును లేదు; కేవలము ఒక ప్రత్యేకమైన విషయములో అతడు మోహపు ఆత్మకు లోనై, ప్రస్తుతము తాను దైవ ఉగ్రతకు గురియైయున్నాడను సంగతిని గూర్చి ప్రాణాంతకమైన స్పర్శహీనతతో బాధపడుచుండెను. కృప ఇతర దిశలలో ఎట్టి నిప్పురవ్వలను వెదజల్లినను, ఈ విషయములో అది, మాటవరుసకు చెప్పవలెనంటే, అణచివేయబడెను. అంత పరిశుద్ధుడైన ప్రవక్తయు అంత శ్రేష్ఠుడైన రాజును అట్టి స్థితిలో మునిగిపోయెనను సంగతిని ధ్యానించినప్పుడు మనము వణకుట ఎంతైనను తగును! అతని మనస్సులో భక్తిభావము పూర్తిగా ఆరిపోలేదని, ప్రవక్త గద్దింపును పొందిన వెంటనే అతడు ప్రభావితుడైన విధమే రుజువుచేయుచున్నది. ఒకవేళ అది ఆరిపోయియుండినయెడల, "నేను యెహోవాకు విరోధముగా పాపము చేసితిని" (2 సమూయేలు 12:13) అని అతడు కేకవేసినట్లు కేకవేసియుండలేడు; సాత్వికమైన ఆత్మతో బుద్ధిమాటలకును దిద్దుబాటుకును అంత శీఘ్రముగా లోబడియుండలేడు. ఈ విషయములో దేవునికి విరోధముగా పాపము చేసియుండు వారందరికిని అతడు ఒక మాదిరిని ఉంచియున్నాడు; పరలోకము యొక్క తుది ప్రతిదండన వారిని అకస్మాత్తుగా పట్టుకొనువరకు పాపములో నిలిచియుండక, ఆయన సేవకుల ద్వారా తమకు చేయబడు పశ్చాత్తాపపు పిలుపులకు దీనత్వముతో లోబడవలసిన విధిని అతడు వారికి బోధించుచున్నాడు.

కీర్తన 51:1-2

1. దేవా, నీ కృపచొప్పున నన్ను కరుణింపుము; నీ వాత్సల్యముల బాహుళ్యముచొప్పున నా అతిక్రమములను తుడిచివేయుము. 2. నా దోషము పోవునట్లు నన్ను కడుగుటను అధికము చేయుము, నా పాపమునుండి నన్ను పవిత్రపరచుము.

1. నన్ను కరుణింపుము. నేను ఇదివరకే సూచించినట్లు, దావీదు క్షమాపణకై ప్రార్థించుటతో ఆరంభించుచున్నాడు; అతని పాపము ఘోరమైనది గనుక అసాధారణమైన ఆసక్తితో అతడు ప్రార్థించుచున్నాడు. ఒక్క విన్నపముతో అతడు తృప్తిపడుటలేదు. ప్రభువు యొక్క కృపను పేర్కొనిన పిమ్మట, అంత గొప్ప పాపికి సామాన్యమైన కనికరము చాలదని సూచించుటకు, ఆయన వాత్సల్యముల బాహుళ్యమును అతడు చేర్చుచున్నాడు. కేవలము ఆయన దయచొప్పున లేక మంచితనముచొప్పున తనకు అనుకూలుడై యుండవలెనని అతడు దేవునికి ప్రార్థించియుండినను, అదియు తన స్థితి చెడ్డదని ఒప్పుకొనుటయే అగును; కాని దేవుని వాత్సల్యముల లెక్కలేని బాహుళ్యము ద్వారా మాత్రమే తన పాపము క్షమింపదగినదని అతడు చెప్పునప్పుడు, అది ప్రత్యేకముగా ఘోరమైనదని అతడు చూపుచున్నాడు. కోరబడిన కనికరముల గొప్పతనమునకును, వాటిని అవసరపరచిన అతిక్రమము యొక్క గొప్పతనమునకును మధ్య అంతర్గతమైన ఒక వైరుధ్యము ఉన్నది. తరువాత వచ్చు మాట, నన్ను కడుగుటను అధికము చేయుము అనునది, ఇంకను బలమైనది. కొందరు הרבה herebeh అను దానిని నామవాచకముగా తీసికొనుచున్నారు, కాని ఇది ఆ భాషా విధానమునుండి మరీ దూరముగా తొలగిపోవుటయే. ఆ ఊహప్రకారమైనను భావము ఒక్కటిగానే ఉండును, అనగా దేవుడు అతనిని సమృద్ధిగాను, అనేక రెట్లైన కడుగుటతోను కడుగును; కాని హెబ్రీ భాషా విధానమునకు బాగుగా సరిపడు పదప్రయోగ రూపమునే నేను కోరుకొనుచున్నాను. తన పాపపు మరక లోతైనదనియు, దానికి అనేక రెట్లు కడుగుట అవసరమనియు అతడు గ్రహించెనని, అతడు ఉపయోగించు మాటనుబట్టి కనీసము ఇది నిశ్చయము. అత్యంత ఘోరమైన పాపిని పవిత్రపరచుటలో దేవునికి ఏదైన కష్టము కలుగునని కాదు గాని, ఒక మనుష్యుని పాపము ఎంత ఘోరమైనదో, మనస్సాక్షి భయములనుండి విడిపింపబడవలెనను అతని కోరికలు సహజముగా అంత ఆతురముగా ఉండును.

అందరికిని తెలిసినట్లు, ఈ రూపకము లేఖనములో తరచుగా కనబడునది. పాపము మనలను అపవిత్రపరచి దేవుని దృష్టికి మనలను అసహ్యులనుగా చేయును గనుక అది మాలిన్యమును లేక అపవిత్రతను పోలియున్నది; కావున దాని క్షమాపణ తగినరీతిగా కడుగుటతో పోల్చబడుచున్నది. ఇది దేవుని కృపను మనకు ప్రియమైనదిగా చేయవలసినదియు, పాపమును గూర్చిన అసహ్యముతో మనలను నింపవలసినదియునైన సత్యము. దీనిచేత ప్రభావితము కాని హృదయము నిజముగా ఎంత స్పర్శహీనమైనదై యుండవలెను!

కీర్తన 51:3-6

3. నా అతిక్రమములను నేను ఎరిగియున్నాను, నా పాపము నిత్యము నా యెదుట నున్నది. 4. నీకు, కేవలము నీకే విరోధముగా నేను పాపము చేసితిని, నీ దృష్టియెదుట చెడుతనము చేసితిని; నీవు మాటలాడునప్పుడు నీతిమంతుడవుగా తీర్చబడునట్లును, తీర్పు తీర్చునప్పుడు నిర్మలుడవుగా నుండునట్లు. 5. ఇదిగో, నేను దోషములో పుట్టినవాడను, పాపములో నా తల్లి నన్ను గర్భమున ధరించెను. 6. ఇదిగో, అంతరంగమునందు సత్యమును నీవు కోరితివి, రహస్యమునందు నాకు జ్ఞానమును చూపితివి.

3. నా పాపములను నేను ఎరిగియున్నాను. క్షమాపణకై అంత తీవ్రతతో తాను వేడుకొనుటకు గల కారణమును అతడు ఇప్పుడు బయలుపరచుచున్నాడు; అది తన పాపములు తనకు కలిగించిన బాధాకరమైన కలవరమే, మరియు దేవునితో సమాధానము పొందుట ద్వారా మాత్రమే అది తొలగింపబడగలిగియుండెను. అతని ప్రార్థన కపటమునుండి పుట్టలేదని ఇది రుజువుచేయుచున్నది; ఏలయనగా అనేకులు దేవుని కృపను ఉన్నతమైన మాటలతో పొగడుచున్నను, ఆయన అప్రసన్నతకు గురియగుటలోని చేదును ఎన్నడును అనుభవింపనివారై, వాస్తవముగా దానిని గూర్చి వారు ఏమాత్రమును లక్ష్యపెట్టరు. (ఇక్కడ రెండు క్రియాపదములు ఉన్నవి, הרבה herebeh మరియు כבסני kabbeseni; మొదటిది అధికము చేయుట అనియు, రెండవది కడుగుట అనియు అర్థమిచ్చును. הרבה herebeh అను క్రియాపదము క్రియావిశేషణ భావములో ఉపయోగింపబడినదని అనేకమంది వ్యాఖ్యాతలు తలంచి, Multum lava me అని చదువుచున్నారు. "ఒకే కాలమునకు చెందిన రెండు క్రియాపదములు కలిసి వచ్చినప్పుడు, వాటి మధ్య సంయోజకము ఉన్నను లేకపోయినను, మొదటిది లాటినులో తరచుగా ఒక క్రియావిశేషణముచేత వ్యక్తపరచబడును." — Glass. Lib. 1, Tract. 3, De Verbo Can. 29, tom. 1, p. 272. ఆదికాండము 25:1; కీర్తన 6:10; 45:5; 78:41; మరియు 102:3 చూడుము.) దావీదు అందుకు భిన్నముగా, తన పాపముచేత తాను నిరంతరమైన మనోవేదనకు గురియైయున్నాడనియు, ఇదియే తన విన్నపములకు అంత ఆసక్తిని ఇచ్చుచున్నదనియు ప్రకటించుచున్నాడు. దేవునితో సమాధానమును సరియైన రీతిగా వెదకువారని చెప్పదగినవారు ఎవరో అతని మాదిరినుండి మనము నేర్చుకొనవచ్చును. పాపబోధచేత తమ మనస్సాక్షులు గాయపరచబడినవారును, ఆయన కనికరమును గూర్చిన నిశ్చయతను పొందువరకు విశ్రాంతి పొందలేనివారును వారే. మనలో భయమును పుట్టించునంతగా మన పాపములను మనము చూచువరకు, క్షమాపణకై మనము ఎన్నడును శ్రద్ధగా దేవుని ఆశ్రయింపము. మన పాపముల క్రింద మనము ఎంత సులభముగా తృప్తిపడుదుమో, వాటిని కఠినముగా శిక్షించునట్లు దేవుని అంతగా రేపుదుము; మరియు ఆయన చేతినుండి మనము నిజముగా పాపవిముక్తిని కోరినయెడల, మన అపరాధమును మాటలతో ఒప్పుకొనుటకంటె ఎక్కువ చేయవలెను; మన అతిక్రమముల స్వభావమును గూర్చి కఠినమైనదియు భయంకరమైనదియునైన పరిశోధనను మనము జరుపవలెను. తన పాపములను మనుష్యునియెదుట ఒప్పుకొందునని మాత్రమే దావీదు చెప్పుటలేదు గాని, వాటిని గూర్చిన లోతైన అంతరంగ భావము, అనగా తీవ్రమైన మనోవేదనతో తనను నింపిన భావము, తనకు కలదని ప్రకటించుచున్నాడు. ఈ విషయమును గూర్చి సంపూర్ణ ఉదాసీనతను కనుపరచు, లేక అది తన మనస్సులోనికి చొరబడినప్పుడు దాని జ్ఞాపకమును పాతిపెట్టుటకు ప్రయత్నించు, వేషధారి ఆత్మకు అతని ఆత్మ చాల భిన్నమైనది. అతడు తన పాపములను బహువచనములో పేర్కొనుచున్నాడు. అతని అతిక్రమము ఒక్క వేరునుండి పుట్టినను, అది వ్యభిచారముతో పాటు ద్రోహమును క్రూరత్వమును కలిగియుండి సంక్లిష్టమైనదిగా ఉండెను; మరియు అతడు ద్రోహము చేసినది ఒక్క మనుష్యునికి మాత్రమే కాదు, దేవుని సంఘమును కాపాడుటకై యుద్ధరంగమునకు పిలువబడిన సైన్యమంతటికిని. కావున దానిలో అనేక ప్రత్యేకమైన పాపములు ఇమిడియున్నవని అతడు గుర్తించుచున్నాడు.

4. నీకు, కేవలము నీకే విరోధముగా నేను పాపము చేసితిని. అతని పాపము మనుష్యునికి విరోధముగా చేయబడినను, దేవుని కన్ను తప్ప మరి ఏ కంటికిని కనబడకుండ దాచబడెనను సంగతిని అతడు ఇక్కడ సూచించుచున్నాడని కొందరి అభిప్రాయము. అతడు ఊరియాకు చేసిన రెండంతల అన్యాయమును గూర్చియు, తన సైన్యమును అతడు బుద్ధిహీనముగా ప్రమాదమునకు గురిచేసిన విధమును గూర్చియు ఎవరికిని తెలియదు; ఈ విధముగా అతని నేరము మనుష్యులకు తెలియనిదై యుండుటచేత, అది కేవలము దేవునికి విరోధముగా చేయబడెనని చెప్పవచ్చును. మరికొందరి అభిప్రాయము ప్రకారము, తాను మనుష్యులకు అన్యాయము చేసితినని ఎంత లోతుగా ఎరిగియున్నను, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించినందుకే తాను ముఖ్యముగా వేదనపడుచున్నానని దావీదు ఇక్కడ సూచించుచున్నాడు. కాని అతని భావము ఇదియని నేను తలంచుచున్నాను: లోకమంతయు తనను క్షమించినను, తాను వ్యవహరింపవలసిన న్యాయాధిపతి దేవుడేయనియు, మనస్సాక్షి తనను ఆయన న్యాయపీఠము ఎదుటికి పిలిచెననియు, మనుష్యుడు క్షమించుటకైనను సాకు చెప్పుటకైనను ముఖస్తుతి చేయుటకైనను ఎంత సిద్ధముగా ఉన్నను మనుష్యుని స్వరము తనకు ఏ ఉపశమనమును కలిగింపజాలదనియు అతడు గ్రహించెను. మనుష్యుడు తన్ను గూర్చి ఏమి తలంచినను ఏమి చెప్పినను లక్ష్యపెట్టక, అతని కన్నులును అతని సంపూర్ణ ఆత్మయు దేవునివైపు త్రిప్పబడియుండెను. దేవుని తీర్పునకు గురియగుటలోని భయంకరత్వమును గూర్చిన భావముచేత ఈ విధముగా క్రుంగిపోయినవానికి వేరొక నేరారోపకుడు అవసరము లేదు. అతనికి దేవుడు వెయ్యిమందికి సమానుడు. తన ఆస్థానపు ముఖస్తుతులచేత తన మనస్సు అబద్ధపు సమాధానములోనికి లాలింపబడకుండునట్లు, దావీదు తన అపరాధముమీద దేవుని తీర్పును తన మనస్సులో వాస్తవముగా గ్రహించెననియు, తన తోటి సృష్టముల చేతులనుండి వచ్చు సమస్త శ్రమను తప్పించుకొనినను, ఇది తనంతట తానే సహింపరాని భారమని భావించెననియు నమ్ముటకు సంపూర్ణ కారణము కలదు. నిజముగా పశ్చాత్తాపపడు ప్రతివానికిని ఇదే అనుభవముగా ఉండును. నేరము మోపు మనస్సాక్షిచేతను, కోపపడిన దేవునిచేతను మనము బాధపడుచుండగా, మానవ తీర్పు యొక్క న్యాయపీఠము ఎదుట నిర్దోషులముగా విడుదల పొందుటయైనను, ఇతరుల చూచీచూడనట్లుండుటచేత శిక్షను తప్పించుకొనుటయైనను కొంచెమైనను ప్రయోజనకరము కాదు. మన పాపముల విషయములో మోసమునకు విరుగుడుగా, మన తలంపులను మనలోనికే త్రిప్పుకొని, వాటిని దేవునిమీద కేంద్రీకరించి, ఆయన అప్రసన్నతను గూర్చిన తీక్ష్ణమైన భావములో ఆత్మసంతృప్తికరమైన ప్రతి ఊహను కోల్పోవుటకంటె మేలైనది బహుశా మరేదియు లేదు. బలవంతపు అర్థవివరణ విధానముచేత, ఈ వచనము యొక్క రెండవ భాగమైన, నీవు మాటలాడునప్పుడు నీతిమంతుడవుగా తీర్చబడునట్లు అను దానిని కీర్తన యొక్క మొదటి వచనముతో కలిపి చదువవలెననియు, దానిని వెంటనే ముందున్న వాక్యమునకు అన్వయింపజాలమనియు ఎంచవలెననియు కొందరు మనకు చెప్పుదురు. కాని ఇది క్రమమును భంగపరచునని చెప్పకపోయినను, అప్పుడు ప్రార్థన, నన్ను కరుణింపుము, నీవు తీర్పు తీర్చునప్పుడు నిర్మలుడవుగా నుండునట్లు, మొదలైనవి అని సాగినయెడల, దానికి ఎవరైనను ఏ భావమును ఆపాదింపగలరు? ("నీకు, కేవలము నీకే విరోధముగా నేను పాపము చేసితిని" అని దావీదు ఈ వచనములో చేయు ఒప్పుకోలునుబట్టి, ఈ కీర్తన యొక్క శీర్షిక ప్రామాణికమైనది కాదనియు, శీర్షిక సూచించు సందర్భమున ఇది రచింపబడియుండదనియు హార్స్లీ అభిప్రాయపడుచున్నాడు. "ఊరియా పడకను అపవిత్రపరచిన తరువాత అతనికి విరోధముగా విజయవంతమైన కుట్ర పన్నిన దావీదు విషయమునకు ఇది సరిపడదు," అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. కాని ఈ ఆక్షేపణలో ఏ బలమును ఉన్నట్లు కనబడదు. విరోధముగా అని అనువదింపబడిన ל lamed అను ఉపసర్గ కొన్నిసార్లు ఎదుట, సన్నిధిలో అను అర్థమిచ్చును; ఆదికాండము 23:11, మరియు 45:1 లో అది అట్లే అనువదింపబడినది. కావున לברך לך lecha, lebaddecha అను హెబ్రీ పదములను "నీ యెదుట, కేవలము నీ యెదుటనే" అని అనువదింపవచ్చును. ఈ పాఠమును అంగీకరించినయెడల, దావీదు తాను పాపము చేసిన రహస్యమైన విధమును సూచించుచు, అది దేవుడు మాత్రమే చూచిన రహస్య పాపమనియు, మొదట ఆయనకు మాత్రమే తెలిసినదనియు సూచించుచున్నాడు; దానిని గూర్చి దేవుడు, "నీవు రహస్యముగా దానిని చేసితివి" (2 సమూయేలు 12:12) అని చెప్పుచున్నాడు. అయితే హార్స్లీ ఆక్షేపణను ఎదుర్కొనుటకు అనువాదమును మార్చవలసిన అవసరము లేదు. "నీకు, కేవలము నీకే విరోధముగా" అను ఈ మాటలచేత, తాను ఎవని భార్యను అవమానపరచెనో, ఎవనిని మత్తుడగునట్లు చేసి తరువాత చంపించెనో ఆ ఊరియాకు తాను అన్యాయము చేయలేదని దావీదు చెప్పుట లేదు; ఏలయనగా "రక్తాపరాధము" తనమీద బరువుగా ఉన్నదని అతడు 14వ వచనములో ఒప్పుకొని, దానినుండి విడుదలకై ప్రార్థించుచున్నాడు. అవి అతని అపరాధము యొక్క ఘోరత్వమును గూర్చిన బలమైన ప్రకటన — అనగా అతడు ముఖ్యముగా దేవునికి విరోధముగా పాపము చేసెను — మనుష్యునికంటె ఆయనకే ఎక్కువగా విరోధముగా. అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నట్టున్నది: "ఊరియాకును సమాజమంతటికిని విరోధముగా నేను చేసిన అపరాధము ఎంత గొప్పదైనను, నీకు విరోధముగా నేను చేసినదానితో పోల్చినప్పుడు అది ఏమియు కాదు.") (ఇది రబ్బీ అబ్రాహామునకును ఇతర యూదు వ్యాఖ్యాతలకును ఉన్న అభిప్రాయము. ఈ మాటలు ఈ వచనము యొక్క వెంటనే ముందున్న భాగముతో కలుపబడరాదనియు, మొదటి వచనములోని ప్రార్థనతోనైనను మూడవ వచనములో చెప్పబడినదానితోనైనను, అనగా "నా అతిక్రమములను నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను" అను దానితో, కలుపబడవలెననియు వారు చెప్పుదురు; మరియు నాలుగవ వచనము యొక్క ఆరంభమైన "నీకు, కేవలము నీకే విరోధముగా నేను పాపము చేసితిని, నీ దృష్టియెదుట చెడుతనము చేసితిని" అను దానిని వారు కుండలీకరణములో ఉంచుదురు. కాని అట్టి అర్థవివరణకు న్యాయమైన ఆధారము లేదు. గ్రీన్ ఈ వచనము యొక్క చివరి భాగమును, "కావున నాకు తీర్పు విధించుటలో నీవు న్యాయవంతుడవు, నన్ను శిక్షకు తీర్చుటలో నిర్మలుడవు" అని చదువుచున్నాడు. మరియు కీర్తన 30:12; యెషయా 28:13; యిర్మీయా 50:34 లలో వలె, למען le-maan అనునది కావున అను భావములో ఉపయోగింపబడుట అసాధారణము కాదు. ఈ పాఠము ప్రకారము, ఆ మాటలు దావీదు ఒప్పుకోలులో భాగమైయున్నవి; — వచనము యొక్క మొదటి భాగములో అతడు తన పాపమును ఒప్పుకొనుట మాత్రమే గాక, దేవుడు తనను శిక్షకు తీర్చినయెడల దైవ నీతిని కూడ ఇక్కడ ఒప్పుకొనుచున్నాడు. కాల్విన్ ఈ వాక్యభాగమును గ్రహించునది ఈ భావములోనే.) అయితే ఈ మాటల భావమును గూర్చిన ఏ సందేహమైనను, పౌలు రోమీయులకు వ్రాసిన పత్రికలో అవి ఉదహరింపబడిన సందర్భముచేత పూర్తిగా తొలగింపబడుచున్నది: "కొందరు విశ్వసింపకపోయిననేమి? దేవుడు అన్యాయస్థుడగునా? అట్లనరాదు; ప్రతి మనుష్యుడును అబద్ధికుడైనను దేవుడు సత్యవంతుడగును గాక; ఇందును గూర్చి, నీ మాటలలో నీవు నీతిమంతుడవుగా తీర్చబడునట్లును, నీకు తీర్పు జరుగునప్పుడు నీవు గెలుచునట్లును అని వ్రాయబడియున్నది." — రోమీయులకు 3:3, 4

అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నట్టున్నది: "నేను పాపము చేసితినని ఒప్పుకొనుచున్నాను, అంగీకరించుచున్నాను; 'నాకు తెలియదు' (ఆదికాండము 4:9) అని కయీను చెప్పినట్లు నేను చెప్పను. నేను మునుపు సిగ్గుమాలినట్లును బుద్ధిహీనముగాను సాకులు చెప్పి తగ్గించి చూపినదానిని, ఇప్పుడు ఈ పశ్చాత్తాప కీర్తనలో నీ యెదుటను నీ ప్రవక్త యెదుటను సంఘమంతటి యెదుటను ఒప్పుకొనుచున్నాను." క్రియాపదము భవిష్యత్కాలములో ఉన్నది, నేను ఎరిగియుందును లేక ఒప్పుకొందును అని; తన అపరాధమును గూర్చిన దీనమైన భావమును తాను నిలుపుకొనుచునే యుందునని సూచించుటకు అట్లున్నది.

ఇక్కడ మనయెదుట ఉన్న మాటలు, మనుష్యుల పాపములలో సహితము దేవుని నీతియు, వారి అబద్ధములో ఆయన సత్యమును విశదమగునను సిద్ధాంతమునకు రుజువుగా ఉదహరింపబడుచున్నవి. వాటి భావమును స్పష్టముగా గ్రహించుటకు, దేవుడు దావీదుతో చేసిన నిబంధనను మనము ధ్యానించుట అవసరము. ఈ నిబంధనచేత లోకమంతటి రక్షణ ఒక విధముగా అతనియొద్ద ఉంచబడియుండుటచేత, భక్తి శత్రువులు అతని పతనమును చూచి ఇట్లు కేకలువేయుటకు అవకాశము తీసికొనవచ్చును: "ఇదిగో సంఘము యొక్క స్తంభము కూలిపోయెను; అతని పరిశుద్ధతమీద తమ నిరీక్షణను ఆనుకొనిన దౌర్భాగ్యపు శేషమునకు ఇప్పుడు ఏమి కాబోవుచున్నది? ఒకప్పుడు అతడు ప్రసిద్ధిపొందిన మహిమకంటె ప్రకాశమానమైనది మరేదియు ఉండలేదు; కాని అతడు దిగజారిన అవమానపు లోతును చూడుడి! ఇంత ఘోరమైన పతనము తరువాత అతని సంతానమునుండి రక్షణను ఎవడు ఎదురుచూచును?" దేవుని నీతిని ఆక్షేపించుటకు ఇట్టి ప్రయత్నములు జరుగవచ్చునని ఎరిగినవాడై, దావీదు దానిని సమర్థించుటకు ఈ అవకాశమును తీసికొని, ఆ కార్యము యొక్క సంపూర్ణ అపరాధమును తనమీదనే మోపుకొనుచున్నాడు. దేవుడు మాటలాడినప్పుడు ఆయన నీతిమంతుడుగా తీర్చబడెనని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు — కొందరు ఆ మాటలను అట్లు గ్రహించినను, ఆయన నిబంధన వాగ్దానములను పలికినప్పుడు కాదు, గాని తన ఉచితమైన కనికరము లేకపోయినయెడల ఆయన చేయగలిగినట్లుగా, అతని పాపము నిమిత్తము అతనికి విరోధముగా శిక్షావిధిని ఆయన పలికియుండినను ఆయన నీతిమంతుడుగానే తీర్చబడియుండును. ఒకే భావము గల రెండు పదప్రయోగ రూపములు ఇక్కడ ఉపయోగింపబడినవి, నీవు మాటలాడునప్పుడు నీతిమంతుడవుగా తీర్చబడునట్లును, తీర్పు తీర్చునప్పుడు నిర్మలుడవుగా నుండునట్లును. ఇదివరకే పేర్కొనబడిన ఉదాహరణలో పౌలు చివరి భాగమును మార్చి, ఈ వచనములోని భావమునకు క్రొత్త మలుపును ఇచ్చినట్లు సహితము కనబడవచ్చును గనుక, అతడు ఏ ఉద్దేశముకొరకు ఈ మాటలను ఉదహరించెనో దానికి అవి ఎట్లు సరిపడునో నేను క్లుప్తముగా చూపెదను. యూదులు ఆయన నిబంధనను భంగపరచి, ఆయన వాగ్దానము చేసిన కృపనుండి తొలగిపోయినను, దేవుని విశ్వాస్యత చెక్కుచెదరక నిలిచెనని రుజువుచేయుటకు అతడు వాటిని ఉదహరించుచున్నాడు. అయితే, మొదటి చూపులో అవి చెప్పబడిన రుజువును ఎట్లు కలిగియున్నవో కనబడకపోవచ్చును. కాని నేను ఇదివరకే సూచించిన సంగతిని మనము ధ్యానించినయెడల, అవి ఎంత తగినవో వెంటనే కనబడును. సంఘములో అంత గొప్ప స్తంభమైనవాడును, ప్రవక్తగాను రాజుగాను అంత ప్రసిద్ధుడైనవాడునైన దావీదువంటివాడు పడిపోయినప్పుడు, అనేకులు వాగ్దానములయందలి విశ్వాసములో కదిలింపబడి తడబడిరని మనము నమ్మక తప్పదు. దేవుడు దావీదును తనతో ఎంత సన్నిహిత సంబంధములోనికి దత్తత చేసికొనెనో తలంచి, ఆయన కూడ ఏదో ఒక విధముగా అతని పతనములో చిక్కుకొనెనని నిర్ణయించుటకు అనేకులు మొగ్గియుండవలెను. అయితే దావీదు దైవ ఘనతకు అంత హానికరమైన ఆ సూచనను త్రోసివేసి, దేవుడు తనను నిత్య నాశనములోనికి తలక్రిందుగా పడద్రోసినను, తన నోరు మూయబడియుండుననియు, లేక ఆయన నిందారహితమైన న్యాయమును ఒప్పుకొనుటకు మాత్రమే తెరువబడుననియు ప్రకటించుచున్నాడు. అపొస్తలుడు తన ఉదాహరణలో ఈ వాక్యభాగమునుండి చేసిన ఏకైక మార్పు ఏదనగా, తీర్పు తీర్చు అను క్రియాపదమును కర్మణి భావములో ఉపయోగించి, నీవు నిర్మలుడవుగా నుండునట్లు అనుటకు బదులుగా, నీవు గెలుచునట్లు అని చదువుటయే. ఇందులో అతడు సెప్టువజింట్‌ను అనుసరించుచున్నాడు; మరియు అపొస్తలులు పాతనిబంధననుండి ఉదహరించునప్పుడు మాటమాటకు ఖచ్చితత్వమును పాటింపరని అందరికిని బాగుగా తెలియును. అపొస్తలుడు ఏ ఉద్దేశముకొరకు ఈ వాక్యభాగమును ఉదహరించెనో దానికి అది సరిపడుచున్నదని మనము తృప్తిపడుట చాలును. ఈ వాక్యభాగమునుండి మనకు బోధింపబడు సాధారణ సిద్ధాంతము ఏదనగా, మనుష్యులు ఏ పాపములు చేసినను అవి పూర్తిగా వారిమీదనే మోపదగినవి, అవి దేవుని నీతిని ఎన్నడును చిక్కులో పెట్టజాలవు. ఆయన పరిపాలన ఇంద్రియముల తీర్పునకును మానవ హేతువునకును అనుగుణముగా లేనప్పుడు, మనుష్యులు దానిని ఆక్షేపించుటకు ఎల్లప్పుడును సిద్ధముగా ఉందురు. కాని దేవుడు ఏ సమయమందైనను వ్యక్తులను అజ్ఞాతపు లోతునుండి అత్యున్నతమైన ఘనతకు లేపినను, లేక దానికి భిన్నముగా, అత్యంత ప్రముఖమైన స్థానమును ఆక్రమించిన వ్యక్తులు దానినుండి అకస్మాత్తుగా పడద్రోయబడుటకు అనుమతించినను, ఇక్కడ మనయెదుట ఉంచబడిన మాదిరినుండి మనము దైవ కార్యవిధానమును గూర్చి నిగ్రహముతోను వినయముతోను భక్తిపూర్వకమైన భయముతోను తీర్పుచేయుటకును, అది పరిశుద్ధమైనదనియు, దేవుని మాటలవలెనే ఆయన కార్యములును తప్పిపోని యథార్థతచేత గుర్తింపబడుచున్నవనియు తృప్తిపడుటకును నేర్చుకొనవలెను. ఈ వచనములోని సంయోజకము, నీవు నీతిమంతుడవుగా తీర్చబడునట్లు అనునది, కారణమును కాదు గాని పర్యవసానమును సూచించుచున్నది. సరిగా చెప్పవలెనంటే, దేవుని నీతి యొక్క మహిమ కనబడుటకు కారణమైనది దావీదు పతనము కాదు. అయినను, మనుష్యులు పాపము చేయునప్పుడు ఆయన నీతిని మసకబారజేయుచున్నట్లు కనబడినను, అది ఆ హేయమైన ప్రయత్నమునుండి మునుపెన్నటికంటెను మరింత ప్రకాశవంతముగా బయలువెడలుచున్నది; ఏలయనగా చీకటిలోనుండి వెలుగును పుట్టించుట దేవుని ప్రత్యేక కార్యము. (సెప్టువజింట్ పాఠమునకును, అనగా అపొస్తలుడు అనుసరించుదానికిని, హెబ్రీ మూలపాఠమునకును మధ్య గణనీయమైన భేదమేదియు ఉన్నట్లు కనబడదు. పౌలు తీర్పు తీర్చు అను క్రియాపదమును కర్మణి భావములో ఉపయోగించుచున్నాడనియు, ఇక్కడనైతే అది కర్తరి భావములో ఉపయోగింపబడినదనియు కాల్విన్ చెప్పుచున్నాడు. కాని ఇది పొరపాటు. స్ట్రీట్, Νικησης ἐν τω κρινεσθαι σε అను సెప్టువజింట్ మాటలను ఇచ్చిన తరువాత ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "κρινεσθαι అను క్రియాపదము మధ్యమ వాచ్యములో ఉన్నది, కర్మణి వాచ్యములో కాదు; మరియు ἐν τω κρινεσθαι σε అను పదబంధము cum tu judicas అని అర్థమిచ్చును," [అనగా నీవు తీర్పు తీర్చునప్పుడు.] "ఈ వాక్యభాగము పౌలుచేత రోమీయులకు 3:4 లో ఉదహరింపబడియుండుటచేత, (అపొస్తలుడు ఉదహరించిన హెబ్రీకి బదులుగా దాని సెప్టువజింట్ అనువాదము చొప్పింపబడియుండుటచేత,) మన అనువాదకులు దాని భావమును పొరపాటుగా గ్రహించినట్లు కనబడుచున్నది గనుక, నేను దీనిని మరి విశేషముగా గమనించుచున్నాను; ఏలయనగా వారు దానిని, 'నీ మాటలలో నీవు నీతిమంతుడవుగా తీర్చబడునట్లును, నీకు తీర్పు జరుగునప్పుడు నీవు గెలుచునట్లును' అని అనువదించుచున్నారు. కాని సర్వశక్తునికి ఎవడు తీర్పు తీర్చును?" కాల్విన్ పేర్కొను మరియొక ఉదాహరణలో, అపొస్తలుని పాఠమునకును హెబ్రీ మూలపాఠమునకును మధ్యగల భేదము వాస్తవముకంటె పైకి కనబడుటలోనే ఎక్కువ. "זכה అను పదము," అని హమ్మండ్ చెప్పుచున్నాడు, "సాధారణముగా mundus fuit, శుద్ధమైనది, లేక నిర్మలమైనది, లేక పవిత్రమైనది అని అనువదింపబడును. కాని సందర్భము చూపుచున్నట్లు, ఇది న్యాయస్థాన సంబంధమైన భావములో గ్రహింపబడవలెను, ఏలయనగా పవిత్రుడు అనగా అపరాధరహితుడు అనుదానితో సమానము; కావున ఈ పదమునకు గెలుచుట అను రెండవ భావము కలదు, అనగా న్యాయస్థానములో వ్యాజ్యమును గెలుచువానికి చెందు విజయము." ఇది సెప్టువజింట్ అనువాదమని చెప్పిన తరువాత అతడు ఇట్లు గమనించుచున్నాడు: "ఇది mundus fuit అను భావముతో చక్కగా సమన్వయింపదగినది; ఏలయనగా వ్యాజ్యములో గెలుచువాడు ధర్మముచేత నిర్దోషిగా తీర్చబడెనని లేక విడుదలచేయబడెనని చెప్పుట తగును." ఈ విధముగా హమ్మండ్, క్రిసోస్టముతో కలిసి, దేవుడు దావీదుకు విరోధముగా చర్యతీసికొనినయెడల, అతని పాపముల నిమిత్తము అతనిమీద నేరము మోపి న్యాయపీఠము ఎదుట అతనిని విచారించి, అతనిమీద ప్రతిదండన విధింపబడవలెనని కోరినయెడల, దేవుడు నీతిమంతుడుగా తీర్చబడును, నిర్దోషిగా నిలుచును, వ్యాజ్యములో గెలుచును అని భావము కలదని తలంచుచున్నాడు.)

5. ఇదిగో, నేను దోషములో పుట్టినవాడను, మొదలైనవి. ఒక పాపమునైనను అనేక పాపములనైనను కేవలము ఒప్పుకొనుటకంటె అతడు ఇప్పుడు మరింత ముందుకు సాగి, తాను పాపము తప్ప మరేదియు తనతో లోకములోనికి తీసికొనిరాలేదనియు, తన స్వభావము పూర్తిగా భ్రష్టమైనదనియు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. ప్రత్యేకముగా ఘోరమైన ఒక అపరాధమును ధ్యానించుటచేత, తాను దోషములో పుట్టితిననియు, సమస్త ఆత్మీయమైన మేలు లేనివాడననియు అను నిర్ణయమునకు అతడు ఈ విధముగా నడిపింపబడుచున్నాడు. నిజముగా, ప్రతి పాపమును మన స్వభావము యొక్క భ్రష్టత్వమును గూర్చిన సాధారణ సత్యమును మనకు నిశ్చయపరచవలెను. יחמתני yechemathni అను హెబ్రీ పదమునకు అక్షరార్థముగా, నాచేత తన్ను తాను వెచ్చపరచుకొనెను అని అర్థము; ఇది వెచ్చపరచుట అను అర్థముగల יחם yacham, లేక חמם chamam అను దానినుండి వచ్చినది; కాని అనువాదకులు దానిని నన్ను గర్భమున ధరించెను అని చాల సరిగా అనువదించిరి. మనము గర్భములో ఉన్న మొదటి క్షణమునుండియే పాపములో పోషింపబడుచున్నామని ఈ మాట సూచించుచున్నది. కావున దావీదు ఇక్కడ ఒక ప్రత్యేకమైన అతిక్రమమును ధ్యానించుటచేత, తన గత జీవితమంతటిమీద వెనుకకు దృష్టిని సారించి, దానిలో పాపము తప్ప మరేమియు కనుగొనకుండునట్లు నడిపింపబడుచున్నాడు. వేషధారులు అప్పుడప్పుడు తమ తప్పులకు సాకుగా, "నేను పాపము చేసియుండవచ్చును, కాని నేనేమి చేయగలను? మేము మనుష్యులము, స్వభావముచేత ప్రతి చెడ్డదానివైపునకు మొగ్గువారము" అని చెప్పునట్లు, అతడు కేవలము అట్టి ఉద్దేశముతో తన స్వభావపు భ్రష్టత్వమును గూర్చి మాటలాడుచున్నాడని మనము తలంచకుందుము గాక. దేవుని తీర్పును తప్పించుకొనుటకు దావీదు అట్టి ఉపాయములను ఆశ్రయింపడు; తన అపరాధమును మరింత ఘోరమైనదిగా చూపు ఉద్దేశముతోనే అతడు జన్మపాపమును పేర్కొనుచు, ఈ పాపమునో ఆ పాపమునో తాను ఇటీవల మొదటిసారిగా సంపాదించుకొనలేదనియు, ప్రతి దోషము యొక్క బీజముతో లోకములో పుట్టితిననియు ఒప్పుకొనుచున్నాడు.

ఆదాము ద్వారా సమస్త మానవ కుటుంబముమీదికి సంక్రమించిన జన్మపాపమును రుజువు చేయుటకు ఈ వాక్యభాగము స్పష్టమైన సాక్ష్యమిచ్చుచున్నది. అది ఈ సిద్ధాంతమును బోధించుట మాత్రమే కాక, దానిని గూర్చి సరియైన అభిప్రాయమును ఏర్పరచుకొనుటకు మనకు సహాయపడవచ్చును. ఒక్క మనుష్యుని అతిక్రమము ద్వారా అందరును నశించిరని ఎంచుట అసంగతమని తాము తలంచినదానిని తప్పించుకొనుటకై, పెలాగియనులు పూర్వకాలమందు పాపము ఆదామునుండి కేవలము అనుకరణ బలముచేతనే దిగివచ్చెనని వాదించిరి. అయితే మనము పాపములో పుట్టుచున్నామనియు, అది మన స్వభావములో స్థిరపడిన రోగముగా మనలో నివసించుచున్నదనియు బైబిలు ఈ స్థలమునందును ఇతర స్థలములయందును స్పష్టముగా నొక్కి చెప్పుచున్నది. దావీదు దానిని తన తల్లిదండ్రులమీద మోపుటలేదు, తన నేరమును వారివరకు జాడ తీయుటలేదు; దైవ న్యాయపీఠము ఎదుట తన్నుతాను నిలువబెట్టుకొని, తాను పాపములో రూపింపబడితిననియు, ఈ లోకపు వెలుగును చూడకముందే తాను అతిక్రమకారుడనైతిననియు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. కావున పాపము వంశపారంపర్యమైనదనియు, అంటువ్యాధివలె మానవ కుటుంబములో దిగివచ్చుచున్నదనియు పెలాగియస్ నిరాకరించుట ఘోరమైన తప్పిదమై యుండెను. మన దినములలోని పోపు మతస్థులు మనుష్యుని స్వభావము చెడిపోయినదని ఒప్పుకొందురు గాని, జన్మపాపమును సాధ్యమైనంతమట్టుకు తగ్గించి, అది కేవలము చెడుతనమువైపు మొగ్గుటయందే ఇమిడియున్నదని చిత్రించుచున్నారు. అంతేకాక వారు దాని స్థానమును ఆత్మ యొక్క తక్కువ భాగమునకును స్థూలమైన ఆశలకును మాత్రమే పరిమితము చేయుదురు; మరియు భ్రష్టత మనుష్యులకు జీవితకాలమంతయు అంటియుండునని అనుభవమువలన ఏదియు ఇంతకంటె స్పష్టము కానప్పటికిని, బాప్తిస్మము తరువాత అది వారిలో నిలిచియుండునని వారు నిరాకరించుచున్నారు. పాపము ఆత్మ యొక్క ప్రతి భాగమునకు వ్యాపించియున్నదని గ్రహించి, మనుష్యుని మనస్సును హృదయమును రెండును బొత్తిగా చెడిపోయినవని ఒప్పుకొననియెడల, పాపము యొక్క ఏలుబడిని గూర్చి మనకు తగిన అభిప్రాయము ఉండదు. దావీదు మాటలు పోపు మతస్థుల మాటలకంటె ఎంతో భిన్నముగా ధ్వనించుచున్నవి: నేను దోషములో రూపింపబడితిని, పాపములో నా తల్లి నన్ను గర్భమున ధరించెను. అతడు తన స్థూలమైన ఆశలను గూర్చి ఏమియు చెప్పుటలేదు గాని, పాపము స్వభావసిద్ధముగా ఏ మినహాయింపు లేకుండ తన ప్రతి భాగమునకును అంటియుండెనని నొక్కి చెప్పుచున్నాడు.

పాపము తల్లిదండ్రులనుండి పిల్లలకు ఎట్లు సంక్రమించును? అను ప్రశ్న ఇక్కడ లేవదీయబడినది. ఈ ప్రశ్న ఆత్మ యొక్క సంక్రమణను గూర్చిన మరియొక ప్రశ్నకు దారితీసినది; ఏలయనగా ఒక ఆత్మ మరియొక ఆత్మ యొక్క సారమునుండి పుట్టించబడునని ఊహించితేనే తప్ప, భ్రష్టత తండ్రినుండి బిడ్డకు సంక్రమింపజాలదని అనేకులు నిరాకరించుచున్నారు. అటువంటి మర్మమైన చర్చలలోనికి ప్రవేశింపకుండ, ఆదాము తన పతనమునందు తన మూల నీతిని కోల్పోయెననియు, అతని వివేకము అంధకారమయ్యెననియు, అతని చిత్తము వక్రమయ్యెననియు, ఈ భ్రష్ట స్థితికి దిగజారినవాడై అతడు స్వభావమునందు తన్ను పోలిన పిల్లలను లోకములోనికి తెచ్చెననియు మనము పట్టుకొనియుండుట చాలును. జననము శరీరములకు మాత్రమే పరిమితమైనదనియు, ఆత్మలు ఒకదానినుండి ఒకటి సాధారణమైనదేదియు ఎన్నడును పొందజాలవనియు ఎవడైనను అభ్యంతరము చెప్పినయెడల, నేను ఇట్లు ప్రత్యుత్తరమిచ్చెదను: ఆదాము తన సృష్టియందు ఆత్మ వరములతో అలంకరింపబడినప్పుడు, అతడు ఒక వ్యక్తిగత పాత్రను వహించలేదు గాని మానవజాతి అంతటికిని ప్రతినిధిగా ఉండెను; వారు అతని వ్యక్తియందు ఈ వరములతో అలంకరింపబడినవారుగా ఎంచబడవచ్చును; మరియు ఈ దృష్టినుండి, అతడు పడిపోయినప్పుడు మనమందరము అతనితోకూడ మన మూల యథార్థతను పోగొట్టుకొంటిమని అవశ్యముగా అనుసరించుచున్నది.

6. ఇదిగో, అంతరంగమునందు సత్యమును నీవు కోరితివి, మొదలైనవి. దావీదు తన పాపమును తన గర్భధారణ కాలమువరకు జాడ తీసినప్పుడు దానికి సాకు కల్పించుటకు ప్రయత్నించుటకు బహుదూరముగా ఉండెననియు, దీనిచేత తాను తన శైశవమునుండియే నిత్య మరణమునకు వారసుడనని ఒప్పుకొనవలెననియే ఉద్దేశించెననియు మనము ఇదివరకే చేసిన వ్యాఖ్యను ఈ వచనము స్థిరపరచుచున్నది. ఈ విధముగా అతడు తన జీవితమంతయు శిక్షావిధికి పాత్రమైనదిగా చిత్రించుచున్నాడు. దేవుని పాపమునకు కర్తగా నిందించుచు, ఆయన మనుష్యునికి ఇంతకంటె మంచి స్వభావమును ఇయ్యగలిగియుండెనని భక్తిహీనముగా సూచించువారిని అనుకరించుటకు అతడు ఎంత దూరముగా ఉన్నాడనగా, ఇప్పుడు మన యెదుటనున్న వచనములో అతడు మన భ్రష్టతకు ఎదురుగా దేవుని తీర్పును నిలుపుచున్నాడు; మనము పాపములో పుట్టినవారము గనుకను, ఆయన పరిశుద్ధతయందును యథార్థతయందును ఆనందించువాడు గనుకను, మనము ఆయన యెదుట కనబడు ప్రతిసారియు శిక్షావిధి పొందుట నిశ్చయమని అతడు సూచించుచున్నాడు. అతడు ఇంకను ముందుకు వెళ్లి, దేవుని ఆమోదమును పొందుటకు మన జీవితములు ఆయన ధర్మశాస్త్రపు అక్షరమునకు అనుగుణముగా ఉండుట చాలదనియు, మన హృదయము సమస్త కపటమునుండి శుద్ధమైనదియు పవిత్రపరచబడినదియునై యుండవలెననియు నొక్కి చెప్పుచున్నాడు. దేవుడు అంతరంగమునందు సత్యమును కోరుచున్నాడని అతడు మనకు చెప్పుచు, బాహ్యమైనవియు స్థూలమైనవియునైన పాపములవలెనే రహస్య పాపములును ఆయన అసంతోషమును రేపునని మనకు సూచించుచున్నాడు. వచనము యొక్క రెండవ భాగములో, తాను అజ్ఞానమను సాకును చెప్పజాలనని ఒప్పుకొనుటచేత అతడు తన అపరాధమును మరింత తీవ్రపరచుచున్నాడు. తన కర్తవ్యమును గూర్చి అతడు దేవునిచేత తగినంతగా ఉపదేశింపబడియుండెను. కొందరు בסתום besathum అను పదమును, దేవుడు తనకు రహస్య మర్మములను, లేక మానవ గ్రహింపునకు మరుగైయున్న సంగతులను బయలుపరచెనని అతడు ఇక్కడ ప్రకటించుచున్నట్లుగా వ్యాఖ్యానించుచున్నారు. జ్ఞానము రహస్యమైనట్టియు సన్నిహితమైనట్టియు విధముగా తన మనస్సునకు బయలుపరచబడెనని అతని భావమైయున్నట్లు కనబడుచున్నది.

జన్మపాపమను సిద్ధాంతమును గూర్చి మన గ్రంథకర్త అభిప్రాయములు ఆయన ఇన్‌స్టిట్యూట్స్, గ్రంథము II, అధ్యాయము 1 లో మరింత విపులముగా చెప్పబడినవి.

వచనము యొక్క ఒక భాగము మరియొక భాగమునకు ప్రతిస్పందించుచున్నది. తాను అనుభవించినది దైవ సత్యముతో కేవలము పైపైని పరిచయము కాదనియు, అది తన హృదయమునకు సన్నిహితముగా అన్వయింపబడెననియు అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. ఇది అతని అపరాధమును మరింత క్షమింపరానిదిగా చేసెను. సత్యమును గూర్చిన రక్షణకరమైన జ్ఞానముతో అంత ఉన్నతముగా ఆధిక్యత పొందినను, అతడు పశుప్రాయమైన పాపము చేయుటలో మునిగిపోయి, నానావిధములైన దుష్క్రియలచేత తన ఆత్మను దాదాపు నాశనము చేసికొనెను.

ఈ సమయమందు కీర్తనకారుని అభ్యాసము ఈ విధముగా మన యెదుట ఉంచబడినది. మొదట, అతడు తన అపరాధము యొక్క గొప్పతనమును ఒప్పుకొనుటకు నడిపింపబడుటను మనము చూచితిమి: ఇది అతనిని తన స్వభావము యొక్క సంపూర్ణ భ్రష్టతను గ్రహించుటకు నడిపించుచున్నది: తన పాపస్పృహను మరింత లోతుచేయుటకై, అతడు బాహ్య రూపమును కాక హృదయమును చూచు దేవుని కఠినమైన తీర్పువైపు తన తలంపులను మళ్లించుచున్నాడు; చివరిగా, ఆత్మ వరములను సామాన్యము కాని పరిమాణములో అనుభవించి, ఆ కారణమునుబట్టి మరింత కఠినమైన శిక్షకు పాత్రుడైనవానిగా, తన స్థితి యొక్క ప్రత్యేకతను అతడు ప్రస్తావించుచున్నాడు. ఈ అభ్యాసము మనమందరము అనుకరించుటకు ప్రయాసపడవలసినట్టిది. మనము ఏదైన ఒక పాపము చేసితిమని మనకు తెలిసినయెడల, మనము దేవుని యెదుట గాఢమైన దీనత్వముతో సాగిలపడువరకు, అది ఇతర పాపములను మన జ్ఞాపకమునకు తెచ్చు సాధనముగా ఉండునుగాక. మరియు దేవుని ఆత్మ యొక్క ప్రత్యేక బోధను అనుభవించు ఆధిక్యత మనకు కలిగియుండినయెడల, ఈ విషయములో మనము వెలుగునకు విరోధముగా పాపము చేసి, మనకు అప్పగింపబడిన అమూల్యమైన వరములను కాళ్లక్రింద త్రొక్కినవారము గనుక, మన అపరాధము మరింత బరువైనదని మనము గ్రహించవలెను.

కీర్తన 51:7-9

7. హిస్సోపుతో నీవు నా పాపము పరిహరించెదవు, అప్పుడు నేను పవిత్రుడనగుదును; నీవు నన్ను కడుగుదువు, అప్పుడు నేను హిమముకంటెను తెల్లగా నుందును. 8. ఉత్సాహసంతోషములు నాకు వినిపింపుము; అప్పుడు నీవు విరిచిన యెముకలు ఉల్లసించును. 9. నా పాపములకు నీ ముఖమును మరుగుచేసికొనుము, నా దోషములన్నిటిని తుడిచివేయుము.

అంతరంగము అని అనువదింపబడినదియు, పైన పరచుట అను అర్థముగల טוח tuach అను క్రియాపదమునుండి వచ్చినదియునైన טחות tuchoth అను పదము మూత్రపిండములను సూచించుచున్నది; అవి క్రొవ్వుచేత కప్పబడియుండుటవలన ఆ పేరున పిలువబడుచున్నవి. "లేఖనములో ఇది మరియొకసారి యోబు 38:36 లో వాడబడినది; అక్కడను ఇక్కడవలెనే మన ఆంగ్ల బైబిలు దానిని అంతరంగము అని కొంత అతి సామాన్యముగా అనువదించుచున్నది. కల్దీయ అనువాదము దానిని మూత్రపిండములు అని మరింత ప్రత్యేకముగా వ్యక్తపరచుచున్నది; మరియు ఇవి లేఖన శైలిలో తరచుగా మనోభావముల స్థానముగా ఎంచబడుచున్నవి; వాటి పవిత్రత, మునుపటి వచనములో చెప్పబడిన స్వాభావిక భ్రష్టతకు, అనగా పుట్టుకతో వచ్చిన అపవిత్రతకు, మిక్కిలి విరుద్ధమైనది. אמת emeth, సత్యము అను పదము సాధారణముగా నిష్కపటతను, యథార్థతను, నిర్దోషత్వమును సూచించును; కావున మూత్రపిండములలో సత్యము అనగా దేవునికి క్రియలయందు మాత్రమే కాక తలంపులయందును మనోభావములయందును హృదయపూర్వకమైన నిష్కపటమైన విధేయత; మరియు ఈ కీర్తన ముఖ్యముగా సంబంధించిన ఇటువంటి విషయములలో, అది హృదయ పవిత్రతను, అనగా అపవిత్రమైన ఏ కోరికనైనను తలంపునైనను, ఏ దురాశకైనను లోబడుటయొక్క మొట్టమొదటి స్థాయినైనను చేర్చుకొనకుండుటను సూచించుచున్నది. మరియు దీనినే దేవుడు ఇష్టపడుచున్నాడనియు, కోరుచున్నాడనియు, దీనియందు ఆనందించుచున్నాడనియు, ఈ విధముగా దీనిని మనకు ఆజ్ఞాపించి మనయొద్ద కోరుచున్నాడనియు చెప్పబడుచున్నది." — హమ్మండ్

సెప్టువజింట్‌లో ఈ పదము ఈ భావములలో మొదటిదానిని బట్టి వివరింపబడినది: "Τὰἄδηλα καὶ τα κρύφια τὢς σοφίας εδήλοσίς μοι;" — "నీ జ్ఞానము యొక్క మర్మమైనవియు మరుగైనవియునైన సంగతులను నీవు నాకు ప్రత్యక్షపరచితివి." ఈ దృష్టితో చూచినను మరియొక దృష్టితో చూచినను, ఈ మాటలు దావీదు పాపము యొక్క తీవ్రమైన స్వభావమును వ్యక్తపరచుచున్నవి. దేవుడు తనకు ఉన్నతమైనవియు రహస్యమైనవియునైన మర్మములను బయలుపరచియుండినను అతడు పాపము చేసెను.

7. హిస్సోపుతో నీవు నా పాపము పరిహరించెదవు. అతడు ఇంకను అదే విధమైన విజ్ఞాపన ధోరణిని కొనసాగించుచున్నాడు; క్షమాపణకై అతడు తన మనవులను మరల మరల చేయుట, అతడు దానిని ఎంత ఆతురముగా కోరెనో రుజువు చేయుచున్నది. ధర్మశాస్త్రపు ఆచారములను సూచించుచు అతడు హిస్సోపును గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; శుద్ధీకరణ యొక్క కేవలము బాహ్యమైన సాదృశ్యమునందు తన నమ్మికను ఉంచుటకు అతడు బహుదూరముగా ఉన్నను, ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన ప్రతి ఇతర ఆచారమువలెనే అదియు ఒక ముఖ్యమైన ఉద్దేశము నిమిత్తము నియమింపబడెనని అతడు ఎరిగియుండెను. బలులు దేవుని కృపకు ముద్రలై యుండెను. కావున వాటియందు తన సమాధానమును గూర్చిన నిశ్చయతను కనుగొనవలెనని అతడు ఆతురపడెను; మరియు మన విశ్వాసము ఏ సమయమందైనను తడబడుటకు సిద్ధమైనప్పుడు, దైవ సహాయము యొక్క అటువంటి సాధనములను సద్వినియోగము చేసికొనుటచేత మనము దానిని స్థిరపరచుకొనుట మిక్కిలి యుక్తము. దేవుడు ఈ బాహ్య ఆచారముల ద్వారా తన సంఘమునకును ప్రజలకును సూచించినదానిని తన అనుభవములో ఆయన ఫలవంతముగా నెరవేర్చవలెనని మాత్రమే దావీదు ఇక్కడ ప్రార్థించుచున్నాడు; మరియు ఇందులో అతడు మనము అనుకరించుటకు మంచి మాదిరిని ఉంచియున్నాడు. మన పాపముల ప్రాయశ్చిత్తము నిమిత్తము మనము క్రీస్తు రక్తమువైపే చూడవలెనను మాట నిస్సందేహము; అయితే మనము ఇంద్రియములకు లోబడిన ప్రాణులము, మన కన్నులతో చూడవలసినవారము, మన చేతులతో తడవవలసినవారము; మరియు శాంతికరము యొక్క బాహ్య సాదృశ్యములను సద్వినియోగము చేసికొనుటచేత మాత్రమే మనము దానిని గూర్చిన సంపూర్ణమైనదియు నిశ్చయమైనదియునైన రూఢిని పొందగలము. హిస్సోపును గూర్చి మనము చెప్పినది ఈ వచనములో సూచింపబడినవియు, ధర్మశాస్త్రము క్రింద సాధారణముగా ఆచరింపబడినవియునైన ప్రక్షాళనములకును వర్తించును. మనము దైవ అనుగ్రహములోనికి చేర్చుకొనబడుటకై సమస్త దోషమునుండి శుద్ధిచేయబడుటను అవి సాదృశ్యరూపముగా సూచించెను. మన మనస్సాక్షులమీద అంతరంగముగా క్రీస్తు రక్తమును ప్రోక్షించి, అపరాధ భావమును తొలగించుటచేత దేవుని సన్నిధిలోనికి మన ప్రవేశమును భద్రపరచుట పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ప్రత్యేకమైన కార్యమని నేను చెప్పనక్కరలేదు.

తరువాతి రెండు వచనములలో, దేవుడు తనయెడల శాంతించవలెనని కీర్తనకారుడు ప్రార్థించుచున్నాడు. ఉత్సాహసంతోషముల స్వరమును వినవలెనని ప్రార్థించుటలో, తనకు క్షమాపణను గూర్చి నిశ్చయపరచు ఒక ప్రవక్తను పంపవలెనని అతడు మనవి చేయుచున్నాడని సూచించినవారు ఈ మాటలకు అతి సంకుచితమైన అర్థమును ఆపాదించుచున్నారు. అతడు సామాన్యముగా దైవ అనుగ్రహము యొక్క సాక్ష్యముల నిమిత్తము ప్రార్థించుచున్నాడు. తన యెముకలు విరువబడినవని అతడు చెప్పునప్పుడు, తాను దిగజారిన మిక్కిలి తీవ్రమైన దుఃఖమును ముంచివేయు బాధను అతడు సూచించుచున్నాడు. ప్రభువు యొక్క ఆనందము అతని ఆత్మను తిరిగి బ్రదికించును; మరియు ఈ ఆనందము వినుటచేత పొందవలసినదిగా అతడు వర్ణించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఏ పాపి హృదయమునైనను మొదట ఫలవంతముగా ఉల్లసింపజేయగలిగినది దేవుని వాక్యము మాత్రమే. (హెబ్రీయులు తమ పవిత్రమైన శుద్ధీకరణములలోను ప్రోక్షణములలోను హిస్సోపును విస్తారముగా ఉపయోగించిరి. ఇక్కడి సూచన బహుశ కుష్ఠరోగముచేత సోకబడినవారిని ప్రోక్షించు ఆచారమునకు సంబంధించినదై యుండవచ్చును. రెండు పక్షులను, దేవదారు కఱ్ఱను, రక్తవర్ణపు నూలును, హిస్సోపును తీసికొనవలెను; పక్షులలో ఒకటి చంపబడవలెను; మరియు యాజకుడు బ్రదికియున్న పక్షిని, దేవదారు కఱ్ఱను, రక్తవర్ణపు నూలును, హిస్సోపును చంపబడిన పక్షి రక్తములో ముంచి, కుష్ఠరోగిమీద ప్రోక్షించెను (లేవీయకాండము 14). ఈ ఆచారము ఆ వ్యక్తి స్వస్థపడువరకు జరుపబడరాదని గమనింపవలెను; మరియు ఏ మానవ సాధనములును తొలగింపలేని రోగమునుండి దేవుడు అతనిని స్వస్థపరచెను గనుక అతడు భద్రముగా సమాజములోనికిని, తాను కోల్పోయిన ఆధిక్యతలలోనికిని మరల చేర్చుకొనబడవచ్చునని ప్రజలకు ప్రకటించుటకు అది ఉద్దేశింపబడెను. వ్యభిచారము నరహత్య అను నేరములచేత అపవిత్రుడైన దావీదు, కుష్ఠరోగము అను భయంకరమైన రోగముచేత పీడింపబడిన మనుష్యునిగా తన్నుతాను ఎంచుకొని, కుష్ఠరోగి ప్రోక్షింపబడినట్లు దేవుడు తనను హిస్సోపుతో ప్రోక్షించవలెనని ప్రార్థించుచున్నాడు; క్రీస్తు రక్తము అన్వయింపబడుటచేత క్షమాపణను శుద్ధీకరణను పొందవలెనను తన తీవ్రమైన కోరికలను, మరియు దేవుడు తన పాపమును క్షమించి, తనను అనుగ్రహములోనికి మరల చేర్చుకొని, తన ఆత్మను శుద్ధిచేసెనని ఆయన ప్రజలకు కనుపరచవలెనను తన కోరికను వ్యక్తపరచుటకు ఈ అలంకార భాషను ఉపయోగించుచున్నాడు.) దేవుని వాగ్దానములమీద ఆనుకొను మార్గములో తప్ప లోకములో అనుభవింపదగిన నిజమైన లేక స్థిరమైన సమాధానము ఏదియు లేదు. వాటిని ఆశ్రయించనివారు మనస్సాక్షి భయములను కొంతకాలము అణచివేయుటలోనో తప్పించుకొనుటలోనో సఫలులు కావచ్చును గాని, వారు నిజమైన అంతరంగ ఆదరణకు ఎల్లప్పుడును పరాయివారుగానే ఉండవలెను. మరియు వారు స్పర్శలేనితనము యొక్క సమాధానమును పొందవచ్చునని ఒప్పుకొనినను, ప్రభువు యొక్క భయమును గంభీరముగా అనుభవించిన ఏ మనుష్యునికైనను తృప్తి కలిగింపగల స్థితి ఇది కాదు. అతడు కోరుచున్న ఆనందము దేవుని వాక్యమును వినుటనుండి ప్రవహించునట్టిది; ఆ వాక్యములో ఆయన మన అపరాధమును క్షమించి మనలను తన అనుగ్రహములోనికి మరల చేర్చుకొందునని వాగ్దానము చేయుచున్నాడు. విశ్వాసి తన భూలోక యాత్రలోని సమస్త భయములు, అపాయములు, బాధల మధ్యను అతనిని ఆదుకొనునది ఇది మాత్రమే; ఏలయనగా ఆత్మ యొక్క ఆనందము విశ్వాసమునుండి వేరుపరచరానిది. 9వ వచనములో దేవుడు మన పాపములకు తన ముఖమును మరుగుచేసికొనునని చెప్పబడినప్పుడు, ఇది ఆయన వాటిని క్షమించుటను సూచించుచున్నది; వెంటనే జతచేయబడిన వాక్యభాగములో ఇది వివరింపబడినట్లు — నా పాపములన్నిటిని తుడిచివేయుము. ఇది మన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట దేవుని స్వచ్ఛందమైన క్రియయందు ఇమిడియున్నదని చిత్రించుచున్నది; ఆ క్రియచేత ఆయన మన దోషములన్నిటిని మరచిపోవుటకు దయతో సమ్మతించుచున్నాడు; మరియు మన శుద్ధీకరణ ఉచితమైన క్షమాపణను పొందుటయందు ఇమిడియున్నదని అది చిత్రించుచున్నది. ఇదివరకే చేయబడిన వ్యాఖ్యను మేము మరల చెప్పుచున్నాము: దేవుని కనికరము నిమిత్తమైన తన ఒక్క మనవిని దావీదు ఈ విధముగా మరల మరల చేయుటచేత, తన ప్రవర్తన పొందుటకు కష్టతరముగా చేసిన అనుగ్రహము నిమిత్తము తాను అనుభవించిన ఆందోళన యొక్క లోతును కనుపరచుచున్నాడు. కేవలము ఆచారరీతిగా క్షమాపణ నిమిత్తము ప్రార్థించు మనుష్యుడు పాపమునకు తగిన భయంకరమైన ఫలమునకు పరాయివాడని రుజువగుచున్నది. "ఎల్లప్పుడును భయముగలిగి ప్రవర్తించువాడు ధన్యుడు" అని సొలొమోను చెప్పెను (సామెతలు 28:14).

అయితే తన పాపము క్షమింపబడెనని దావీదు నాతాను నోటనుండి ఇదివరకే నిశ్చయతను పొందియుండగా (2 సమూయేలు 12:13), పాప విమోచన యొక్క ఆనందము నిమిత్తము అతడు ఇంత ఆతురముగా ప్రార్థింపవలసిన అవసరమేమి? అని ఇక్కడ అడుగబడవచ్చును. అతడు ఈ పాప విముక్తి ప్రకటనను ఎందుకు హత్తుకొనలేదు? మరియు దేవుని ప్రవక్త మాటను నమ్మకపోవుటచేత దేవుని అవమానపరచినవాడని అతనిమీద నేరము మోపబడదా? మనకు అవసరమైన క్షమాపణను ప్రకటించుటకై దేవుడు మనయొద్దకు దూతలను పంపునని మనము ఎదురుచూడజాలము. క్రీస్తు తన శిష్యులు భూమిమీద ఎవరి పాపములను క్షమించుదురో వారికి పరలోకమందు క్షమింపబడునని చెప్పలేదా? (యోహాను 20:23.) (దావీదు తాను ఊరియా రక్తముచేత మరకపడినట్లు గ్రహించెను, అందువలన అతడు "నన్ను కడుగుము" అని ప్రార్థించుచున్నాడు. కడుగుము అను అర్థముగల כבסנ cabbeseni అను పదము, త్రొక్కుట, పాదములతో మర్దించుట అను అర్థముగల כבס cabas అను దానినుండి వచ్చినది; అందువలన అది ఉదాహరణకు వస్త్రములను తొట్టిలో వేసి త్రొక్కుటచేత కడుగుట, శుద్ధిచేయుట మొదలైనవాటిని సూచించును. మురికిపట్టిన వస్త్రములను శుద్ధిచేయుట అను అర్థముగల πλύνειν అను గ్రీకు పదము శరీరమును కడుగుట అను అర్థముగల λούειν అను పదమునుండి భిన్నమైనట్లే, ఇది శరీరమును స్నానము చేయించుట లేక కడుగుట అను అర్థముగల רחף rachats అను పదమునుండి భిన్నమైనది. గెసేనియస్ నిఘంటువు చూడుము. ఈ విధముగా వేరువేరు విధములైన కడుగుటను వ్యక్తపరచు כבס cabas, רחף rachats అను ఈ రెండు పదములును, బిషప్ మాంట్ గమనించినట్లు, "హెబ్రీ భాషలో ఎల్లప్పుడును అత్యంత ఖచ్చితమైన ఔచిత్యముతో వాడబడును: ఒకటి, కడుగబడు వస్తువు యొక్క సారములోనికి వ్యాపించి దానిని పూర్తిగా శుద్ధిచేయు విధమైన కడుగుటను సూచించుటకు; మరియొకటి, నీరు చొచ్చుకొనిపోజాలని వస్తువు యొక్క పైభాగమును మాత్రమే శుద్ధిచేయు విధమైన కడుగుటను వ్యక్తపరచుటకు. మొదటిది వస్త్రములను కడుగుటకు అన్వయింపబడును; రెండవది శరీరములోని ఏదో ఒక భాగమును కడుగుటకు వాడబడును. సుందరమైనదియు బలమైనదియునైన రూపకాలంకారముచేత, దావీదు ఈ వచనములోను రెండవ వచనములోను మొదటి పదమును వాడుచున్నాడు: 'నా దోషము పోవునట్లు నన్ను బాగుగా కడుగుము, నా పాపము పోవునట్లు నన్ను పవిత్రపరచుము.' 'నన్ను కడుగుము, అప్పుడు నేను హిమముకంటెను తెల్లగా నుందును.' అట్లే యిర్మీయా 4:14 లో అదే పదము హృదయమునకు అన్వయింపబడినది. గ్రీకు భాషలోను ఇటువంటి భేదమే కలదు; పైన ప్రస్తావించిన హెబ్రీ పదములను అనువదించుటలో LXX. అనువాదకులు దానిని నిలకడగా పాటించుచున్నారు.") మరియు సువార్త పరిచారకులు మనుష్యులను దేవునితో సమాధానపరచుటకు రాయబారులని అపొస్తలుడు ప్రకటించుటలేదా? (2 కొరింథీయులకు 5:20.) దీనినిబట్టి, నాతాను ప్రకటన చేసినప్పటికిని దావీదు తన క్షమాపణను గూర్చి ఇంకను కలవరమును సందేహమును కనుపరచుట అతనిలో అవిశ్వాసమును సూచించినట్లు కనబడవచ్చును. ఈ చిక్కునకు రెండు విధములైన వివరణ ఇయ్యవచ్చును. నాతాను దేవుడు అతనితో సమాధానపడుటకు ఇష్టపడుచున్నాడను సంగతిని అతనికి వెంటనే తెలియజేయలేదని మనము ఎంచవచ్చును. లేఖనములో సంగతులు అవి సంభవించిన కాలము యొక్క ఖచ్చితమైన క్రమము ప్రకారము ఎల్లప్పుడును చెప్పబడవని అందరికిని తెలిసినదే. అతనిని ఈ బాధాకరమైన స్థితిలోనికి త్రోసిన పిమ్మట, అతనిని మరింత లోతుగా తగ్గించుటకై దేవుడు అతనిని గణనీయమైన కాలము దానిలో ఉంచియుండవచ్చుననియు, తన నేరమును గూర్చి నిలదీయబడినప్పుడు, దానిని క్షమించుటకు దేవుడు చేసిన నిర్ణయము ఇంకను తెలియజేయబడకముందు తాను సహించిన భయంకరమైన వేదనను దావీదు ఈ వచనములలో వ్యక్తపరచుచున్నాడనియు ఊహించుట పూర్తిగా సాధ్యమే. అయితే రెండవ ఊహను తీసికొనుదము; ఒక వ్యక్తి దేవుని అనుగ్రహమును గూర్చి నిశ్చయత కలిగియుండియు, క్షమాపణ నిమిత్తము ప్రార్థించుటలో గొప్ప ఆతురతను పట్టుదలను కనుపరచకూడదని అది ఏ మాత్రమును అనుసరించదు. ప్రవక్త ప్రకటనచేత దావీదు ఎంతో ఉపశమనము పొందియుండియు, అప్పుడప్పుడు క్రొత్త పాపస్పృహలచేత దర్శింపబడి, కృపాసనమును ఆశ్రయించుటకు ప్రేరేపింపబడియుండవచ్చును. దేవుడు మనకు చాచు కనికరపు ఆహ్వానములు ఎంత సమృద్ధియైనవియు ఉదారమైనవియునై యున్నను, మనము ఆయన నామమునకు చేసిన ఘోరమైన అవమానమును గూర్చి ఆలోచించి, దానినిబట్టి తగిన దుఃఖముతో నిండియుండుట మన పక్షమున మిక్కిలి యుక్తము. మరియు మన విశ్వాసము బలహీనమైనది, దైవ కనికరము యొక్క సంపూర్ణ విస్తారమును మనము ఒక్కసారిగా గ్రహింపజాలము; కావున దావీదు క్షమాపణను గూర్చిన తన నమ్మికను మరింత స్థిరపరచుకొనుటకై దాని నిమిత్తము తన ప్రార్థనలను మరల మరల క్రొత్తగా చేసినందుకు ఆశ్చర్యపడుటకు ఏ కారణమును లేదు. సత్యమేమనగా, దేవుడు మనతో సమాధానపడునని రూఢి కలుగువరకు మనము పాపక్షమాపణ నిమిత్తము సరిగా ప్రార్థింపజాలము. దేవుని పితృ అనుగ్రహమును గూర్చి నిశ్చయత లేనియెడల ఆయన సన్నిధిలో తన నోరు తెరచుటకు ఎవడు సాహసించగలడు? మరియు మనము ప్రార్థింపవలసిన మొదటి సంగతి క్షమాపణయే గనుక, దేవుని కృపను గూర్చిన రూఢి కలిగియుండి, అయినను ఆయన క్షమాపణ నిమిత్తము విజ్ఞాపన చేయుటలో ఏ అసంగతియు లేదని స్పష్టమగుచున్నది. దీనికి రుజువుగా నేను ప్రభువు ప్రార్థనను ప్రస్తావింపవచ్చును; దానిలో దేవుని మన తండ్రిగా సంబోధించుటతో ఆరంభించి, తరువాత మన పాపముల క్షమాపణ నిమిత్తము ప్రార్థించవలెనని మనకు బోధింపబడుచున్నది. దేవుని క్షమాపణ పూర్ణమైనదియు సంపూర్ణమైనదియునై యున్నది; కాని మన విశ్వాసము ఆయన పొంగిపొర్లు మంచితనమును ఇముడ్చుకొనజాలదు, కావున అది మనకు బొట్టుబొట్టుగా స్రవింపవలసియున్నది. మన విశ్వాసము యొక్క ఈ బలహీనతవలననే మనము తరచుగా ఒకే మనవిని మరల మరల చేయుచుండుట కనబడుచున్నది; నిశ్చయముగా దేవుని హృదయమును క్రమక్రమముగా కనికరమునకు మెత్తబరచవలెనను ఉద్దేశముతో కాదు, మనము అవసరమైన సంపూర్ణ నిశ్చయతకు నెమ్మదియైనవియు కష్టతరమైనవియునైన అడుగులతో ముందుకు సాగుచున్నాము గనుకనే. హిస్సోపుతో పాపపరిహారము చేయుటను గూర్చియు, కడుగుట లేక ప్రోక్షించుటను గూర్చియు ఇక్కడ చేయబడిన ప్రస్తావన, పాపక్షమాపణ నిమిత్తము మనము చేయు మన ప్రార్థనలన్నిటిలో, క్రీస్తు మనలను దేవునితో సమాధానపరచిన మహా బలివైపు మన తలంపులను మళ్లించవలెనని మనకు బోధించుచున్నది. "రక్తము చిందింపకుండ పాపక్షమాపణ కలుగదు" అని పౌలు చెప్పుచున్నాడు (హెబ్రీయులకు 9:22); మరియు దేవుడు పూర్వ సంఘమునకు సాదృశ్యముల క్రింద సూచించిన ఈ సంగతి క్రీస్తు రాకడచేత సంపూర్ణముగా బయలుపరచబడినది. పాపి కనికరమును పొందగోరినయెడల, లోకపాపములకు ప్రాయశ్చిత్తము చేసిన క్రీస్తు బలివైపు చూడవలెను, అదే సమయములో తన విశ్వాసమును స్థిరపరచుకొనుటకై బాప్తిస్మమువైపును ప్రభు రాత్రి భోజనమువైపును దృష్టి సారింపవలెను; ఏలయనగా లోకమునకు న్యాయాధిపతియైన దేవుడు తన న్యాయమునకు చేయబడిన తృప్తి ద్వారా తప్ప మరి ఏ విధముగానైనను మనలను తన అనుగ్రహములోనికి మరల చేర్చుకొనునని ఊహించుట వ్యర్థము.

కీర్తన 51:10-12

10. దేవా, నాయందు శుద్ధహృదయము సృజింపుము! నా అంతరంగమునందు యథార్థమైన ఆత్మను నూతనపరచుము. 11. నీ సన్నిధిలోనుండి నన్ను త్రోసివేయకుము, నీ పరిశుద్ధత గల ఆత్మను నాయొద్దనుండి తీసివేయకుము. 12. నీ రక్షణానందమును నాకు మరల దయచేయుము, స్వేచ్ఛగల ఆత్మచేత నన్ను ఆదుకొనుము.

10. దేవా, నాయందు శుద్ధహృదయము సృజింపుము! కీర్తన యొక్క మునుపటి భాగములో దావీదు క్షమాపణ నిమిత్తము ప్రార్థించుచుండెను. తాను పోగొట్టుకొనిన, లేక పోగొట్టుకొనుటకు పాత్రుడైన, ఆత్మ యొక్క కృప తనకు మరల అనుగ్రహింపబడవలెనని అతడు ఇప్పుడు మనవి చేయుచున్నాడు. పండితులైన మనుష్యులచేతనైనను ఈ రెండు మనవులు కొన్నిసార్లు కలిపివేయబడుచున్నను, అవి పూర్తిగా వేరువేరైనవి. అతడు పాపముల ఉచితమైన క్షమాపణ అను విషయమునుండి పరిశుద్ధీకరణ అను విషయమునకు దాటుచున్నాడు. ఆత్మ వరములన్నిటిని పోగొట్టుకొనుటకు తాను పాత్రుడనైతిననియు, వాస్తవముగా వాటిని చాలవరకు పోగొట్టుకొంటిననియు అతనికి కలిగిన స్పృహచేత, అతడు సహజముగానే ఆతురమైన ఆందోళనతో దీనివైపు నడిపింపబడెను. సృజించుట అను పదమును ఉపయోగించుటచేత, ఒక అద్భుతకార్యము తప్ప మరేదియు తన సంస్కరణను నెరవేర్చజాలదను తన రూఢిని అతడు వ్యక్తపరచుచు, పశ్చాత్తాపము దేవుని వరమని నొక్కి ప్రకటించుచున్నాడు. సోఫిస్టులు ఆత్మ సహాయముల అవసరతను ఒప్పుకొందురు, సహాయకృప ముందుగా వెళ్లవలెననియు తరువాత వెంబడింపవలెననియు అంగీకరింతురు; కాని మనుష్యుని స్వేచ్ఛాచిత్తమునకు మధ్య స్థానమును ఆపాదించుటచేత వారు దేవుని మహిమలో గొప్ప భాగమును దోచుకొనుచున్నారు. దావీదు ఇక్కడ ఉపయోగించు పదముచేత, హృదయమును నూతనపరచుటయందు దేవుని కార్యమును దాని అసాధారణ స్వభావమునకు తగిన విధముగా వర్ణించుచు, దానిని ఒక నూతన సృష్టి యొక్క నిర్మాణముగా చిత్రించుచున్నాడు.

అతడు ఇదివరకే ఆత్మతో అలంకరింపబడియుండెను గనుక, వచనము యొక్క చివరి భాగములో దేవుడు తనయందు యథార్థమైన ఆత్మను నూతనపరచవలెనని ప్రార్థించుచున్నాడు. అయితే తాను ముందుగా ఉపయోగించిన సృజించుట అను పదముచేత, మన మొదటి పునర్జన్మ నిమిత్తమును, మనము పడిపోయినయెడల తదనంతర పునరుద్ధరణ నిమిత్తమును, మనము పూర్తిగా దేవుని కృపకే ఋణపడియున్నామని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. తన హృదయమును ఆత్మయును దైవ సహాయము అవసరమైనంత బలహీనముగా ఉన్నవని మాత్రమే అతడు నొక్కి చెప్పుటలేదు, పవిత్రతయు యథార్థతయు పైనుండి అనుగ్రహింపబడువరకు అవి వాటన్నిటిని కోల్పోయినవిగానే నిలిచియుండవలెనని చెప్పుచున్నాడు. దీనినిబట్టి మన స్వభావము పూర్తిగా భ్రష్టమైనదని కనబడుచున్నది: ఏలయనగా అది ఏదైన యథార్థతను పవిత్రతను కలిగియుండినయెడల, దావీదు ఈ వచనములో చేసినట్లు, ఒకదానిని ఆత్మ వరమనియు మరియొకదానిని సృష్టి అనియు పిలిచియుండడు. (ఫ్రెంచ్, స్కిన్నర్ "స్థిరమైన ఆత్మను; అనగా కర్తవ్య మార్గమును వెంబడించుటలో స్థిరముగానున్న మనస్సును" అని చదువుచున్నారు.)

తరువాతి వచనములో అతడు అదే మనవిని, క్షమాపణకును పరిశుద్ధాత్మ నడిపింపును అనుభవించుటకును గల సంబంధమును సూచించు భాషలో సమర్పించుచున్నాడు. దేవుడు మనలను ఉచితముగా తనతో సమాధానపరచుకొనినయెడల, ఆయన దత్తపుత్రత్వపు ఆత్మచేత మనలను నడిపించునని అనుసరించుచున్నది. తాను ప్రేమించి తన స్వంత పిల్లలలో లెక్కించినవారిని మాత్రమే ఆయన తన ఆత్మలో పాలుతో ఆశీర్వదించును; మరియు ఆత్మను నిరంతరము కలిగియుండుటకు దత్తపుత్రత్వపు కృప కొనసాగుట అనివార్యమని ఎంచి దాని కొనసాగింపు నిమిత్తము ప్రార్థించునప్పుడు, దావీదు దీనిని గ్రహించెనని కనుపరచుచున్నాడు. అతని వరములు తాత్కాలికముగా ఎంతగా మసకబారియుండినను, ఆత్మ అతనినుండి పూర్తిగా తీసివేయబడలేదని ఈ వచనము యొక్క మాటలు సూచించుచున్నవి. నిజముగా, అతడు తన పూర్వ శ్రేష్ఠతలను పూర్తిగా కోల్పోయియుండలేడని స్పష్టమగుచున్నది; ఏలయనగా అతడు రాజుగా తన విధులను గౌరవప్రదముగా నెరవేర్చినట్లును, మతసంబంధమైన విధులను మనస్సాక్షిపూర్వకముగా ఆచరించినట్లును, దైవ ధర్మశాస్త్రముచేత తన ప్రవర్తనను క్రమపరచుకొనినట్లును కనబడుచున్నది. ఒక విషయములో అతడు ప్రాణాంతకమైన మైకములో పడిపోయెను గాని, భ్రష్ట మనస్సునకు అప్పగింపబడలేదు; మరియు అతని ఆత్మలో భక్తి యొక్క దాగియున్న నిప్పురవ్వ ఏదియు ఇంకను మిగిలియుండనియెడల, నాతాను ప్రవక్త గద్దింపు అతనిని మేల్కొలుపుటలో అంత సులభముగాను అంత అకస్మాత్తుగాను పనిచేసియుండునని ఊహించుటయే కష్టము. తన ఆత్మ నూతనపరచబడవలెనని అతడు ప్రార్థించుచున్నాడనుట నిజమే, కాని ఇది ఒక పరిమితితో గ్రహింపబడవలెను. ఏర్పరచబడినవారు మరణకరమైన పాపములో పడుటచేత ఆత్మను పూర్తిగా పోగొట్టుకొని దేవునినుండి దూరమైపోవచ్చునను అభిప్రాయములోనికి అనేక పండితులు ఆలోచనలేకుండ ఈడ్వబడిరి గనుక, మనము ఇప్పుడు నొక్కి చెప్పుచున్న సత్యము ముఖ్యమైనది. దీనికి విరుద్ధమైనది పేతురుచేత స్పష్టముగా ప్రకటింపబడినది; మనము మరల జన్మించుటకు కారణమైన వాక్యము క్షయమైన బీజము కాదని అతడు మనకు చెప్పుచున్నాడు (1 పేతురు 1:23); మరియు ఏర్పరచబడినవారు పూర్తిగా తొలగిపోకుండ కాపాడబడుదురని యోహాను అంతే స్పష్టముగా మనకు తెలియజేయుచున్నాడు (1 యోహాను 3:9). వారు కొంతకాలము దేవునిచేత త్రోసివేయబడినట్లు ఎంతగా కనబడినను, కృప ఆరిపోయినట్లు కనబడిన ఆ మధ్యకాలములో సహితము అది వారి హృదయములో సజీవముగా ఉండియుండెనని తరువాత కనబడును. ఆత్మను పోగొట్టుకొందునేమో అని దావీదు భయపడినట్లు మాటలాడుచున్నాడను అభ్యంతరములో ఏ బలమును లేదు. పరిశుద్ధులు పాపములో పడి, ఈ విధముగా దేవుని కృపను వెళ్లగొట్టుటకు తాము చేయగలిగినది చేసినప్పుడు, ఈ విషయమును గూర్చి ఆందోళన పడుట సహజమే; అయితే కృప దేవుని అక్షయమైన బీజమనియు, అది ఉంచబడిన ఏ హృదయములోను అది ఎన్నడును నశింపదనియు ఉన్న సత్యమును గట్టిగా పట్టుకొనియుండుట వారి కర్తవ్యము. దావీదు కనుపరచిన ఆత్మ ఇదే. తన అపరాధమును గూర్చి ఆలోచించుచు అతడు భయములచేత కలవరపడుచున్నాడు, అయినను తాను దేవుని బిడ్డ గనుక, తాను న్యాయముగా పోగొట్టుకొనుటకు పాత్రుడైనదానిని కోల్పోడను రూఢియందు విశ్రమించుచున్నాడు.

12. నీ రక్షణానందమును నాకు మరల దయచేయుము. దేవునితో సమాధానము పొందువరకు అతడు తన మనోవేదనను విడిచిపెట్టజాలడు. దీనిని అతడు మరల మరల ప్రకటించుచున్నాడు; ఏలయనగా దైవ అసంతోషము క్రింద పడియున్నప్పుడు సుఖములో మునిగియుండగలవారితో దావీదుకు ఏ సానుభూతియు లేదు. వచనము యొక్క చివరి భాగములో, మునుపటి వచనములలోవలెనే, పరిశుద్ధాత్మ తననుండి తీసివేయబడకూడదని అతడు ప్రార్థించుచున్నాడు. ఈ మాటలలో కొంచెము సందిగ్ధత కలదు. רוח ruach అను పదము స్త్రీలింగము గనుక కొందరు תסמכני thismecheni అను పదమును క్రియాపదము యొక్క ప్రథమ పురుషగా ఎంచి, ఆత్మ నన్ను ఆదుకొనునుగాక అని అనువదించుచున్నారు. ఈ భేదము ప్రాముఖ్యము లేనిది, వాక్యభాగము యొక్క అర్థమును అది ప్రభావితము చేయదు. నేను స్వేచ్ఛగల అని అనువదించిన נדיבה nedibah అను విశేషణము యొక్క భావమును నిర్ణయించుటలో ఎక్కువ కష్టము కలదు. נדב nadab అను క్రియాపదము ఉదారముగా వ్యవహరించుట అని సూచించును గనుక, హెబ్రీలో అధిపతులు విశిష్టముగా נדיבים nedibim అని పిలువబడుదురు; ఇది అనేక పండితులు దావీదు ఇక్కడ అధిపతికి తగిన లేక రాజోచితమైన ఆత్మను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడని తలంచుటకు దారితీసినది; మరియు సెప్టువజింట్ అనువాదకులు దానిని తదనుగుణముగా ἡγεμονικον అని అనువదించిరి. ఈ భావములో ఈ ప్రార్థన రాజైయుండి, తన పదవిని నిర్వహించుటకు వీరోచితమైన ధైర్యము అవసరమైన దావీదుకు నిస్సందేహముగా తగినదై యుండును. అయితే మరింత విస్తృతమైన అర్థమును స్వీకరించి, అపరాధ భావముచేత తాను దిగజారిన దాస్యమును గూర్చిన బాధాకరమైన స్పృహక్రింద దావీదు స్వేచ్ఛగల సంతోషకరమైన ఆత్మ నిమిత్తము ప్రార్థించుచున్నాడని ఎంచుటయే మేలుగా కనబడుచున్నది. ఈ అమూల్యమైన సంపాదనను దైవ కృప ద్వారా మాత్రమే తిరిగి పొందగలనని అతడు గ్రహించెను.

కీర్తన 51:13-15

13. అతిక్రమము చేయువారికి నీ త్రోవలను బోధించెదను, పాపులును నీ తట్టు తిరిగెదరు. 14. దేవా, నా రక్షణకర్తవగు దేవా, రక్తములనుండి నన్ను విడిపింపుము, అప్పుడు నా నాలుక నీ నీతిని గూర్చి ఉత్సాహగానము చేయును. 15. ప్రభువా, నా పెదవులను తెరువుము, అప్పుడు నా నోరు నీ స్తోత్రమును ప్రచురపరచును.

13. అతిక్రమము చేయువారికి నీ త్రోవలను బోధించెదను. దేవుడు తన ప్రార్థనను ఆలకించినయెడల తాను కనుపరచబోవు కృతజ్ఞతను గూర్చి ఇక్కడ అతడు మాటలాడుచున్నాడు; తన మాదిరిచేత ఇతరుల మారుమనస్సును సాధించుటకు తాను ప్రయాసపడుట ద్వారా దానిని కనుపరచెదనని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. తమ పతనములనుండి కనికరముతో తిరిగి లేవనెత్తబడినవారు, ప్రేమ యొక్క సామాన్య నియమమును బట్టి తమ సహోదరులకు సహాయహస్తము చాచవలెనని ఉద్రేకింపబడుదురు; మరియు సాధారణముగా, దేవుని కృపలో పాలుపొందినవారు భక్తి సూత్రముచేతను దైవ మహిమ యెడల తమకున్న లక్ష్యముచేతను ప్రేరేపింపబడి, ఇతరులు కూడ దానిలో పాలుపొందునట్లు తేబడవలెనని కోరుదురు. ఇతరులను మార్చుట విషయములో అతడు తన నిరీక్షణను వ్యక్తపరచు ధైర్యముగల విధానము మన గమనమునకు అయోగ్యమైనది కాదు. భక్తిహీనులను తిరిగి రప్పించుటకు మనము చేయు ప్రయత్నములు వ్యర్థములును నిష్ఫలములును అని తీర్మానించుటకు మనము మిక్కిలి త్వరపడుచు, వాటికి విజయముతో కిరీటము పెట్టుటకు దేవుడు సమర్థుడని మరచిపోవుచున్నాము.

కాల్విన్ ఇక్కడ వ్యాఖ్యానించుచున్న వాక్యభాగమును కొందరు వ్యాఖ్యాతలు పరిశుద్ధాత్మకు అన్వయించుచున్నారు, మరికొందరు దావీదు తనకు అనుగ్రహింపబడవలెనని కోరిన మనస్సు యొక్క లక్షణములకు అన్వయించుచున్నారు. మన ఆంగ్ల బైబిలు అనువాదకులు ఆ మాటను మొదటి భావములో గ్రహించి, "నీ స్వేచ్ఛగల ఆత్మ" అని చదువుచున్నారు. నీ అను పదము చేర్పుగా ఉంచబడినది, అయినను దానికి ఏ గంభీరమైన ఆక్షేపణయు వర్తించునట్లు కనబడదు. అదే అభిప్రాయమును అంగీకరించిన ఫ్రై, "ఔదార్యముగల, లేక స్వయముగా ప్రవహించు ఆత్మ" అని చదివి, נדיבה నెదీబా అను పదము "స్వయముగా ప్రవహించుట కంటె ఇంకను అధికమైనది: అది స్వయముగాను సమృద్ధిగాను ప్రవహించుటను సూచించును: 'prae uberitate succi sponte fluens.' అంతర్నివాసియైన ఆత్మకు ఇయ్యబడిన ఈ విశేషణము మన ప్రభువు స్వంత మాటలచేత, యోహాను 4:14, 7:38, చక్కగా వివరింపబడును" అని వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు. మరికొందరు ఆ మాటను కీర్తనకారుని మనస్సునకు అన్వయించుచున్నారు. మడ్జ్, "ఆత్మ యొక్క సమృద్ధియైన ప్రవాహము నన్ను ఆదుకొనునుగాక" అని చదువుచున్నాడు. డిమక్, "స్వేచ్ఛగల ఆత్మ నన్ను నిలువబెట్టునుగాక;" "అనగా," అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, "నేను ఇంతవరకు దాసుడనైయున్నట్లు నా పాపపు వికారములకు దాసుడను కాకుందునుగాక." గ్రీన్, "సంతోషముగల ఆత్మతో నన్ను ఆదుకొనుము." ఫ్రెంచ్ మరియు స్కిన్నర్, "ఇష్టపూర్వకమైన ఆత్మ నన్ను నిలువబెట్టునుగాక;" దీనిచేత వారు "దేవుని సేవకు సమర్పింపబడిన ఆత్మ" అని గ్రహించుచున్నారు. వాల్ఫోర్డ్ సెప్టువజింట్‌ను అనుసరించి, "రాజోచితమైన ఆత్మతో నన్ను నిలువబెట్టుము" అని చదువుచున్నాడు. "దావీదు," అని ఈ విమర్శకుడు చెప్పుచున్నాడు, "తన అత్యధికమైన దోషము యొక్క స్పృహచేత ఎంతగా ముంచివేయబడెననగా, ఆత్మయందును ధైర్యమునందును స్థైర్యమునందును ఎంతగా విరిగిపోయెననగా, ఇశ్రాయేలు రాజుగా తన పదవిని నిర్వహించుటకు తాను బొత్తిగా అసమర్థుడనని అతడు భావించెను. కావున తన దీనమైన వంశమునకును గొఱ్ఱెల కాపరిగా తన వృత్తికిని అన్నివిధముల తగని ఒక పదవికి మొదట తనను యోగ్యునిగా చేసిన ఆ బలమైన శక్తిని దేవుడు తనకు తిరిగి నూతనపరచునను నిరీక్షణతో అతడు ఈ విన్నపమును దేవునికి సమర్పించుచున్నాడు."

14. రక్తములనుండి నన్ను విడిపింపుము. క్షమాపణ కొరకైన విన్నపములకు అతడు ఇంత తరచుగా మరల మరల వచ్చుట, నిరాధారమైన నిరీక్షణలతో తన్ను తాను ముఖస్తుతి చేసికొనుటకు దావీదు ఎంత దూరముగా ఉండెనో, అంతరంగ భయములతో అతడు ఎంత తీవ్రమైన పోరాటము సలిపెనో రుజువుపరచుచున్నది. కొందరి అభిప్రాయము ప్రకారము, ఈ వచనములో అతడు ఊరియా రక్తము యొక్క అపరాధమునుండియు, సాధారణముగా సైన్యమంతటి రక్తము యొక్క అపరాధమునుండియు విడిపింపబడవలెనని ప్రార్థించుచున్నాడు. (ఈ అభిప్రాయము మన గ్రంథకర్తచేత అంగీకరింపబడకపోయినను, వ్యాఖ్యాతలచేత మిక్కిలి సాధారణముగా ఆమోదింపబడుచున్నది. ఇక్కడ వలె రక్తము అను పదము బహువచనములో ఉపయోగింపబడినప్పుడు, అది సాధారణముగా నరహత్యను లేక మనుష్యవధను, దానివలన కలుగు అపరాధమును సూచించును: ఆదికాండము 4:11లో, "నీ తమ్ముని రక్తముల స్వరము నేలలోనుండి నాకు మొఱ్ఱపెట్టుచున్నది;" 1 దినవృత్తాంతములు 22:8లో, "నీవు విస్తారముగా రక్తములను ఒలికించితివి;" మరియు కీర్తన 9:13లో, "రక్తములను గూర్చి ఆయన విచారణ చేయునప్పుడు" అని ఉన్నట్లు. కీర్తన 106:38 కూడ చూడుడు. "రక్తముల మనుష్యుడు" అనగా రక్తపాతకుడు, రక్తము ఒలికించిన అపరాధముగలవాడు, కీర్తన 5:6; 26:9; 59:2; మరియు 55:23. ఊరియా యెడల దావీదు ప్రవర్తన, మానవజాతి చరిత్రలో అరుదుగా సాటి కనబడు నమ్మకద్రోహమును క్రూరత్వమునుగల చీకటియైన ఘోరకృత్యముగా ఉండినందున, దాని నిజస్వభావమును గూర్చిన గ్రహింపునకు అతడు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అది అతని ఆత్మకు చెప్పశక్యము కాని వేదనను కలిగించియుండవలెను. భూలోక న్యాయసభ ఎదుట విచారింపబడుటనుండి అతడు తప్పించుకొనెను; అయితే నరహత్య యొక్క అపరాధముచేత భారము మోయుచు తాను పరలోక న్యాయపీఠము ఎదుట నిలిచియున్నానని అతని మనస్సాక్షి అతనికి చెప్పెను; దేవుని కనికరము మాత్రమే తనను క్షమించి తన మనస్సాక్షిని పవిత్రపరచగలదని అతడు నిశ్చయముగా గ్రహించెను. కావున దేవా! నా రక్షణకర్తవగు దేవా! నన్ను విడిపింపుము! అని అతడు అంత నొక్కితోను ఆసక్తితోను మొఱ్ఱపెట్టుటలో ఆశ్చర్యమేమియు లేదు. కల్దీయ అనువాదము, "నరహత్య యొక్క తీర్పునుండి నన్ను విడిపింపుము" అని చదువుచున్నది.) అయితే హెబ్రీ భాషలో రక్తములు అను పదము మరణశిక్షకు తగిన ఏ నేరమునైనను సూచింపవచ్చును; నా అభిప్రాయములో, తాను పాత్రుడనని అతడు గ్రహించిన మరణదండన తీర్పును అతడు ఇక్కడ సూచించుచు, దానినుండి విడుదలను వేడుకొనుచున్నట్లు ఎంచవలెను. అతడు కీర్తించెదనని ఒప్పుకొనుచున్న దేవుని నీతి అనగా ఆయన మంచితనమని మనము గ్రహింపవలెను; ఏలయనగా లేఖనములలో సాధారణముగా దేవునికి ఆపాదింపబడు ఈ గుణము, ఆయన ప్రతిదండన చేయుటయందు చూపు కఠినత్వమును సూచించుట కంటె, ఆయన తన వాగ్దానములను నెరవేర్చుటయందును, అవసరకాలమున తన్ను వెదకువారందరికి సహాయము అందించుటయందును చూపు విశ్వాస్యతనే అధికముగా సూచించును. దేవా! నా రక్షణకర్తవగు దేవా! అని అతడు సంబోధించు విధానములో గొప్ప నొక్కియు తీవ్రతయు ఉన్నవి; దీనిచేత తన స్థితి యొక్క అపాయమును అతడు ఎంత వణకుచు గ్రహించెనో, అతని విశ్వాసము తన నిరీక్షణకు ఆధారముగా దేవునియందు ఎంత బలముగా నిలిచెనో ఒకేసారి సూచింపబడుచున్నది. తరువాతి వచనము యొక్క ధోరణియు అట్టిదే. తన పెదవులు తెరువబడవలెనని అతడు ప్రార్థించుచున్నాడు; వేరు మాటలలో, దేవుడు తనకు స్తుతించుటకు హేతువును దయచేయవలెనని ప్రార్థించుచున్నాడు. ఆ మాటకు సాధారణముగా ఇయ్యబడు అర్థమేమనగా, దేవుడు తన స్తోత్రములను పాడుటకు అతనిని యోగ్యునిగా చేయునట్లు తన ఆత్మచేత అతని నాలుకను నడిపింపవలెనని. అయితే దేవుడే మనకు మాటలు దయచేయవలెననియు, ఆయన దయచేయనియెడల ఆయన స్తుతి విషయములో మనము మౌనముగా ఉండక తప్పదనియు సత్యమే అయినను, దేవుడు క్షమాపణను అనుగ్రహించుట ద్వారా తనను కృతజ్ఞతాస్తుతి చేయుటకు పిలుచువరకు తన నోరు మూయబడియుండవలెనని దావీదు సూచించుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. మరియొక చోట తన నోటిలో క్రొత్త కీర్తన ఉంచబడెనని అతడు ప్రకటించుట మనము చూచుచున్నాము, (కీర్తన 40:3,) మరియు ఈ భావములోనే అతడు ఇక్కడ తన పెదవులు తెరువబడవలెనని కోరుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. తాను అనుభవించబోవు కృతజ్ఞతను, తాను వ్యక్తపరచబోవు కృతజ్ఞతను అతడు మరల సూచించుచు, దేవుని కనికరమును ఇతరులకు ప్రకటించువాడగుట అను ఉద్దేశముతో తప్ప మరి ఏ ఉద్దేశముతోను తాను దానిని వెదకలేదని తెలియజేయుచున్నాడు. నా నోరు నీ స్తోత్రమును ప్రచురపరచును అని అతడు నొక్కి చెప్పుచున్నాడు.

కీర్తన 51:16-19

16. నీవు బలిని అంగీకరింపవు; నేను దహనబలిని అర్పించినను అది నీకు ఇష్టమైయుండదు. 17. విరిగిన మనస్సే దేవుని బలులు; దేవా! విరిగి నలిగిన హృదయమును నీవు అలక్ష్యము చేయవు. 18. నీ దయచొప్పున సీయోనుకు మేలుచేయుము; యెరూషలేము యొక్క ప్రాకారములను కట్టుము. 19. అప్పుడు నీతియుక్తమైన బలులను, దహనబలిని సర్వాంగహోమమును నీవు అంగీకరించెదవు; అప్పుడు కోడెలు నీ బలిపీఠముమీదికి వచ్చును.

16. నీవు బలిని అంగీకరింపవు. పరిహారరూపముగా దేవుని యొద్దకు తాను ఏమియు తీసికొని రాకపోయినను, దైవ కనికరము యొక్క ఐశ్వర్యముపైననే సంపూర్ణముగా ఆధారపడినవాడై, క్షమాపణ పొందుదునను తన నిశ్చయతను అతడు ఈ మాటలచేత వ్యక్తపరచుచున్నాడు. తాను దరిద్రుడును దీనుడునై దేవుని యొద్దకు వచ్చుచున్నానని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు; అయినను దేవుడు బలులకు ఏ ప్రాముఖ్యతయు ఇయ్యడు గనుక, ఇది తన విన్నపము సఫలమగుటకు అడ్డు కాదని అతడు నిశ్చయించుకొనియున్నాడు. దీనిలో అన్ని యుగములలోను యూదులలో ప్రబలియుండిన ఒక దోషము నిమిత్తము అతడు వారిని పరోక్షముగా గద్దించుచున్నాడు. బలులు పాపమునకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయునని ప్రకటించుటలో, ధర్మశాస్త్రము వారిని తమ స్వంత క్రియలయందలి సమస్త నమ్మికనుండి క్రీస్తు యొక్క ఏకైక పాప పరిహారము వైపునకు మళ్లించుటకు ఉద్దేశించెను; అయితే వారు తమ స్వంత విమోచనను సంపాదించుకొనగలమని నిరీక్షించిన వెలగా తమ బలులను బలిపీఠము యొద్దకు తెచ్చుటకు తెగించిరి. ఈ గర్వముగల అసంబద్ధమైన తలంపునకు విరోధముగా, దేవుడు బలులయందు ఆనందింపడనియు, ఆయన దయను కొనగల దేనిని తాను సమర్పించుటకు తనయొద్ద లేదనియు దావీదు ప్రకటించుచున్నాడు. దేవుడు బలి ఆచరణను విధించియుండెను, దావీదు దానిని నిర్లక్ష్యము చేయుటకు బహు దూరముగా ఉండెను. ఆ ఆచారమును న్యాయముగా విడిచిపెట్టవచ్చుననియు, లేక దేవుడు తాను స్వయముగా నియమించిన బలులను బొత్తిగా త్రోసివేయుననియు అతడు నొక్కి చెప్పుచున్నట్లు గ్రహింపకూడదు; ఆ బలులు ధర్మశాస్త్రము యొక్క ఇతర ఆచారములతో కలిసి, మనము ఇదివరకే గమనించినట్లు, దావీదుకును దేవుని సంఘమంతటికిని ముఖ్యమైన సహాయములుగా రుజువాయెను. గర్విష్ఠులును అజ్ఞానులును దైవ దయను సంపాదించుకొనుచున్నామను అభిప్రాయముతో ఆచరించిన బలులను గూర్చియే అతడు మాటలాడుచున్నాడు. కావున బలి ఆచరణయందు అతడు ఎంత శ్రద్ధగలవాడైనను, లోకపాపముల నిమిత్తము ప్రాయశ్చిత్తము చేసిన క్రీస్తు యొక్క పాప పరిహారముపై తన సంపూర్ణ ఆధారమును ఉంచినవాడై, పరిహారరూపముగా తాను దేవుని యొద్దకు ఏమియు తీసికొని రాలేదనియు, ఉచితమైన సమాధానపరచుటపైననే తాను సంపూర్ణముగా నమ్మికయుంచితిననియు అతడు యథార్థముగా ప్రకటింపగలిగెను. యూదులు తమ బలులను అర్పించినప్పుడు, తమ స్వంతమైన దేనినైనను ప్రభువు యొద్దకు తెచ్చిరని చెప్పుటకు వీలులేదు; విమోచనకు అవసరమైన క్రయధనమును క్రీస్తునుండి ఎరువు తీసికొనినవారిగానే వారిని ఎంచవలెను. ఈ దైవ సేవలో వారు క్రియాశీలురు కారు, నిష్క్రియులే. (కాల్విన్ నేను అర్పించినను అని అనువదించిన ואחנה వె-ఎతేనా అను మూలపదమును కొందరు నామవాచకముగా ఎంచుచున్నారు. "లేనియెడల నేను దానిని నీకు అర్పించుదును అను సాధారణ అర్థవివరణ," అని రోజర్స్ చెప్పుచున్నాడు, "కఠినమైనది. గెసేనియస్ אחנה అను పదమునకు, చుక్కల గుర్తులలో కొంచెము భేదముతో, కానుక, బహుమానము అను భావమును ఆపాదించుచున్నాడు. అది హోషేయ 2:14లో మాత్రమే ఉపయోగింపబడినది. ఈ వాక్యభాగములో ఈ భావమును ఆ పదమునకు ఇయ్యగలిగినయెడల, ఆ వచనమును, 'నీవు బలినైనను కానుకనైనను కోరవు, దహనబలియందు నీకు ఆనందము లేదు' అని అనువదింపవచ్చును.")

హెబ్రీ భాషలో కీర్తనల గ్రంథము, సంపుటి 2, పు. 208.

17. విరిగిన మనస్సే దేవుని బలులు. యూదులు ఊహించినట్లు దైవ దయను సంపాదించుటలో బలులకు అట్టి సామర్థ్యమేమియు లేదని అతడు చూపియుండెను; ఇప్పుడు నలిగినదియు దీనపరచబడినదియునైన హృదయము తప్ప మరి దేనినైనను దేవుని యొద్దకు తాను తీసికొనిరావలసిన అవసరము లేదని అతడు ప్రకటించుచున్నాడు. దైవ కనికరము కొరకు విన్నపముతో తన్ను తాను సాగిలపడవేసికొనుట కంటె పాపి పక్షమున మరి ఏదియు అవసరము లేదు. మారుమనస్సు అను బలి ఏ ఇతర బలియు లేకుండ తనంతట తానే చాలునను సత్యమును మరింత బలముగా వ్యక్తపరచుటకై ఈ వచనములో బహువచనము ఉపయోగింపబడినది. ఈ విధమైన బలి దేవునికి విశేషముగా అంగీకారమైనదని మాత్రమే అతడు చెప్పియుండినయెడల, అది సత్యమే కావచ్చును, అయినను ఇతర బలులును ఆయన దృష్టికి సమానముగా ఇష్టమైనవి కావచ్చునని పలికి యూదులు అతని వాదమును సులభముగా తప్పించుకొనియుండెడివారు; మన దినములలో పోపు మతస్థులు తమ పాపములకు ఉచితమైన క్షమాపణను పొందుటకు లోబడుట కంటె దేవుని కృపను తమ స్వంత క్రియలతో కలగలుపుచున్నట్లే. కల్పితమైన పాప పరిహారమును గూర్చిన ప్రతి తలంపును త్రోసివేయుటకై, హృదయ పశ్చాత్తాపము అంగీకారయోగ్యమైన బలుల సమస్త సారాంశమును తనలో ఇముడ్చుకొనియున్నదని దావీదు వర్ణించుచున్నాడు. మరియు దేవుని బలులు అను పదమును ఉపయోగించుటలో, తన స్వంత అనధికారమైన కల్పనచేత పుట్టిన బలులద్వారా దేవుని శాంతిపరచగలనని ఊహించుకొని వాటికి గొప్ప విలువ నిచ్చు గర్విష్ఠుడైన వేషధారిని అతడు మౌనముగా గద్దించుచున్నాడు. అయితే ఇక్కడ ఒక చిక్కు లేవనెత్తబడవచ్చును. "నలిగిన హృదయము సమస్త బలులకంటె దేవుని దృష్టిలో ఉన్నతమైన స్థానము కలిగియుండినయెడల, మన పశ్చాత్తాపముచేత మనము క్షమాపణను సంపాదించుకొనుచున్నామనియు, ఈ విధముగా అది ఉచితమైనది కాకుండపోవుచున్నదనియు దీనినుండి సిద్ధించదా?" అని అనవచ్చును. దీనికి ప్రత్యుత్తరముగా నేను గమనింపజేయునదేమనగా, క్షమాపణ సంపాదింపబడు యోగ్యతగల షరతును గూర్చి దావీదు ఈ సమయమున మాటలాడుట లేదు; దానికి భిన్నముగా, దేవునికి ప్రతిఫలము చెల్లించుటకు చేయు ప్రతి ప్రయత్నమునకు విరోధముగా దీనత్వమును ఆత్మ నలుగుటను విధించుట ద్వారా, మనకు యోగ్యత బొత్తిగా లేదని అతడు నొక్కి చెప్పుచున్నాడు. విరిగిన ఆత్మగల మనుష్యుడు సమస్త వ్యర్థ డంబపు నమ్మికనుండి ఖాళీచేయబడి, తాను ఏమియు కాడని ఒప్పుకొనుటకు తేబడినవాడు. నలిగిన హృదయము యోగ్యతను గూర్చిన తలంపును విసర్జించి, మార్పిడి సూత్రముపై దేవునితో ఏ వ్యవహారమును జరుపదు. ఇక్కడ కీర్తనకారుడు మెచ్చుకొను బలి కంటె విశ్వాసము శ్రేష్ఠమైన బలి అనియు, ఏకైక సత్యమైన శాంతికరమైయున్న ఆ రక్షకుని అది దేవుని దృష్టి ఎదుట ఉంచుచున్నందున దైవ దయను సంపాదించుటలో అది అధిక సామర్థ్యముగలదనియు ఆక్షేపణ చేయబడునా? దావీదు మాటలాడుచున్న దీనత్వమునుండి విశ్వాసమును వేరుపరచలేమని నేను గమనింపజేయుదును. ఇది దుష్టులకు బొత్తిగా తెలియని దీనత్వము. వారు దేవుని సన్నిధిలో వణకవచ్చును, వారి హృదయముల మొండితనమును తిరుగుబాటును కొంతవరకు అణచబడవచ్చును, అయినను వారు అంతరంగ గర్వము యొక్క కొన్ని శేషములను ఇంకను నిలుపుకొనుచునే యుందురు. మరొక వైపున, ప్రభువు కోపమును అనుభవపూర్వకముగా గ్రహించుటచేత ఆత్మ విరిగి హృదయము నలిగినచోట, మనుష్యుడు నిజమైన భయమునకును తనయెడల తనకే అసహ్యము కలుగుటకును తేబడి, తనంతట తాను ఏమియు చేయలేడనియు దేనికిని పాత్రుడు కాడనియు, తన రక్షణ నిమిత్తము షరతులేకుండ దైవ కనికరమునకే ఋణపడియుండవలెననియు గాఢముగా నిశ్చయించుకొనును. బలి రూపములో దేవుడు కోరునదంతయు ఇదేనని దావీదు వర్ణించుట మనకు ఆశ్చర్యము కలిగింపనక్కరలేదు. అతడు విశ్వాసమును మినహాయించుట లేదు, నిజమైన పశ్చాత్తాపమును దాని వేర్వేరు భాగములుగా సూక్ష్మముగా విభజించుటకు అతడు దిగుట లేదు; గాయపడిన హృదయముతో దేవుని దైవ కనికరము యొక్క పాదముల యొద్ద సాగిలపడి, మన స్వంత నిస్సహాయతను నిష్కపటముగా ఒప్పుకొనుచు ఆయన కృపను వేడుకొనుటయే దేవుని దయను పొందుటకు ఏకైక మార్గమని సాధారణముగా నొక్కి చెప్పుచున్నాడు. (దేవుడు బలిని అంగీకరింపడనియు, దహనబలియందు ఆనందింపడనియు దావీదు ఇక్కడ నొక్కి చెప్పుటకు మరియొక కారణము ఉండవచ్చును. నరహత్య వ్యభిచారముల అపరాధమునకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయుటకై మోషే ధర్మశాస్త్రములో ప్రత్యేకమైన బలులేవియు నియమింపబడలేదు. ఈ నేరములను చేసినవాడు దైవ ధర్మశాస్త్రము ప్రకారము మరణశిక్ష పొందవలసియుండెను. కావున తన అపరాధమునకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయు ఉద్దేశముతో బలులను దహనబలులను ఆశ్రయింపవలెనని తలంచుట తనకు బొత్తిగా వ్యర్థమనియు, తన నేరము ఎట్టిదనగా తన భయంకర కృత్యములకు తగిన దండననుండి తన విడుదల నిమిత్తము ఆచార ధర్మశాస్త్రము ఏ ఏర్పాటును చేయలేదనియు, తరువాతి వచనములో ప్రస్తావింపబడిన బలులు, అనగా "విరిగిన హృదయము యొక్క బలులు," మాత్రమే ప్రయోజనకరమగుననియు దావీదు ప్రకటించుచున్నట్లు గ్రహింపవచ్చును.)

18. నీ దయచొప్పున సీయోనుకు మేలుచేయుము: యెరూషలేము యొక్క ప్రాకారములను కట్టుము. తన స్వంత పక్షమున చేసిన ప్రార్థననుండి అతడు ఇప్పుడు దేవుని సమస్త సంఘము కొరకు విజ్ఞాపనలు చేయుటకు సాగుచున్నాడు; తన పతనముచేత దానిని నాశనము చేయుటకు తాను చేయగలిగినదంతయు చేసియుండుట అను సంగతినిబట్టి ఈ కర్తవ్యము తనపై మరింత విధిగా ఉన్నదని అతడు భావించియుండవచ్చును. (ఈ కీర్తన యొక్క శీర్షిక యథార్థమైనదనుటకు విరోధముగా నాల్గవ వచనముపై ఆధారపడిన హార్స్లీ యొక్క మొదటి ఆక్షేపణను మనము ఇదివరకే పరిశీలించితిమి. అతని రెండవదియు ఏకైక ఇతర ఆక్షేపణయు 18వ వచనముపై ఆధారపడియున్నది. "యెరూషలేము యొక్క ప్రాకారములను కట్టుము" అను ప్రార్థన దావీదు కాలమునకంటె బబులోను చెరకాలమునకే అధికముగా వర్తించునని అతడు తలంచి, ఆ కీర్తనను ఆ కాలమునకే అన్వయించుచున్నాడు. కాల్మె మరియు మడ్జ్ అదే అభిప్రాయము గలవారు. కొందరు విద్వాంసులైన యూదు వ్యాఖ్యాతలు, శీర్షికలో పేర్కొనబడిన సందర్భమునకే ఈ కీర్తనను ఆపాదించుచు, 18వ 19వ వచనములు బబులోను చెరకాలములో ఎవరో యూదు కవిచేత చేర్చబడినవని ఊహించుచున్నారు. ఈ అభిప్రాయమును వెనేమా, గ్రీన్, స్ట్రీట్, ఫ్రెంచ్ మరియు స్కిన్నర్ కూడ కలిగియున్నారు. అయితే ఈ గీతమును పూర్తిగా గాని భాగముగా గాని ఆ కాలమునకు అన్వయించుటకు తగిన ఆధారమేదియు ఉన్నట్లు కనబడదు. యెరూషలేము ప్రాకారములు గాని, రాజభవనము, దేవుని ఆరాధన నిమిత్తము దావీదు ఇదివరకే సంకల్పించియుండెనని మనకు తెలిసిన ఆలయము యొక్క వైభవమైన కట్టడము మొదలగు సీయోను కట్టడములు గాని, (2 సమూయేలు 7:1, మొదలైనవి) అతని పరిపాలనలో పూర్తిచేయబడలేదు. ఇది అతని కుమారుడైన సొలొమోను పరిపాలనలో మాత్రమే నెరవేర్చబడెను, (1 రాజులు 3:1.) కావున 18వ వచనములోని ప్రార్థన ఈ కట్టడములను పూర్తిచేయుటను, విశేషముగా మునుపెన్నడును లేనంత గొప్ప బలులు అర్పింపబడవలసియున్న ఆలయమును కట్టుటను ప్రత్యేకముగా సూచించుచుండవచ్చును. కట్టబడునని దేవుడు వాగ్దానము చేసిన ఆలయమును కట్టుటకు తన నేరములు అడ్డగించునేమో అని దావీదు భయములు అతనికి సులభముగా సూచించియుండవచ్చును, (2 సమూయేలు 7:13.) "రాజు," అని బిషప్ హోర్న్ గమనించుచున్నాడు, "తన కొరకే గాక తన ప్రజల కొరకును కనికరము వేడుట మరచిపోడు; తన పాపములు గాని వారి పాపములు గాని భూలోక యెరూషలేము కట్టబడుటకును వర్ధిల్లుటకును, లేక అంతకంటె అనంతముగా అధిక ప్రాముఖ్యముగల, తననుండి వచ్చి క్రొత్త యెరూషలేము ప్రాకారములను కట్టవలసిన మెస్సీయ అను వాగ్దత్త ఆశీర్వాదమునకును అడ్డు కాకుండునట్లు.") దేవుని సంఘమును పోషించుట అను ఉద్దేశము నిమిత్తమే సింహాసనమునకు హెచ్చింపబడి, మొదట రాజుగా అభిషేకింపబడినవాడై, అతడు తన అవమానకరమైన ప్రవర్తనచేత దాని నాశనమును దాదాపు నెరవేర్చెను. ఈ అపరాధము తనమీద మోపబడదగినదైనను, దేవుడు తన ఉచితమైన కనికరమును చూపుచు దానిని పునరుద్ధరింపవలెనని అతడు ఇప్పుడు ప్రార్థించుచున్నాడు. ఇతరుల నీతిని గూర్చి అతడు ఏమియు ప్రస్తావించక, తన విన్నపమును సంపూర్ణముగా దేవుని దయాసంకల్పముపైననే ఆధారపరచుచున్నాడు; దీనిచేత సంఘము ఏ కాలమునందైనను దీనస్థితికి తేబడినప్పుడు, దాని పునరుద్ధరణ నిమిత్తము అది దైవ కృపకు మాత్రమే ఋణపడియుండవలెనని సూచించుచున్నాడు. యెరూషలేము ఇదివరకే కట్టబడియుండెను, అయినను దేవుడు దానిని ఇంకను కట్టవలెనని దావీదు ప్రార్థించుచున్నాడు; ఏలయనగా తన నిబంధన మందసమును స్థాపించెదనని ఆయన వాగ్దానము చేసిన ఆలయమును, రాజభవనమును అది లేనంతవరకు, అది సంపూర్ణమగుటకు బహు దూరముగా ఉన్నదని అతనికి తెలియును. సంఘమును కట్టుట దేవుని స్వంత కార్యమని ఈ వాక్యభాగమునుండి మనము నేర్చుకొనుచున్నాము. "ఆయన పునాది పరిశుద్ధ పర్వతములమీద ఉన్నది," అని కీర్తనకారుడు మరియొక చోట చెప్పుచున్నాడు, (కీర్తన 87:1.) దావీదు కేవలము భౌతిక కట్టడముగా సంఘమును సూచించుచున్నాడని మనము ఊహింపకూడదు; మానవ నైపుణ్యముచేత గాని పరిశ్రమచేత గాని లేవనెత్తబడజాలని ఆత్మీయ ఆలయముపై అతడు తన దృష్టిని నిలిపియున్నట్లు ఎంచవలెను. పైనుండి వారి ప్రయాసము ఆశీర్వదింపబడనియెడల, భౌతిక ప్రాకారములను కట్టుటయందు సహితము మనుష్యులు ముందుకు సాగరనుట నిజమే; అయితే సంఘము ప్రత్యేకమైన భావములో దేవుని నిర్మాణము; ఆయన తన మహాశక్తిని చూపుచు భూమిమీద దానిని స్థాపించెను, ఆకాశముల కంటె ఉన్నతముగా దానిని హెచ్చించును. ఈ ప్రార్థనలో దావీదు కొద్ది కాలము మాత్రమే సంఘ క్షేమమును దృష్టించుట లేదు; క్రీస్తు వచ్చువరకు దేవుడు దానిని కాపాడి వృద్ధిపరచవలెనని ప్రార్థించుచున్నాడు. మరియు ఇక్కడ, కీర్తన యొక్క పూర్వభాగములో వేదనతోను దాదాపు నిరాశతోను కూడిన భాషను ఉపయోగించినవాడు, ఇప్పుడు సమస్త సంఘమును దేవుని సంరక్షణకు అప్పగించుటకు అవసరమైన ధైర్యముతో ప్రేరేపింపబడియుండుట చూచుట న్యాయముగా మనకు ఆశ్చర్యము కలిగింపదా? నాశనమునుండి అంత కొద్దిలో తప్పించుకొనినవాడు ఇప్పుడు ఇతరులను రక్షణకు నడిపించు మార్గదర్శిగా కనబడుట ఎట్లు సంభవించెనని మనము అడుగవచ్చును గదా? దేవునితో సమాధానపరచబడుటను మనము పొందినయెడల, మన స్వంత రక్షణ కొరకు ప్రార్థించుటలో ధైర్యముతో ప్రేరేపింపబడుదుమని నిరీక్షించుట మాత్రమే గాక, ఇతరుల పక్షమున విజ్ఞాపకులుగా చేర్చుకొనబడుదుమనియు, విమోచకుని రాజ్య మహిమను దేవుని చేతులకు అప్పగించుట అను ఇంకను ఉన్నతమైన ఘనతకు సహితము హెచ్చింపబడుదుమనియు నిరీక్షింపవచ్చుననుటకు దీనిలో మనకు స్పష్టమైన రుజువు కలదు.

19. అప్పుడు నీతియుక్తమైన బలులను నీవు అంగీకరించెదవు. ఈ మాటలలో, అతడు పూర్వసందర్భములో ఉపయోగించిన ఇతర మాటలతో పైకి కనబడు అసంగతి ఉన్నది, అయితే అది పైకి కనబడునది మాత్రమే. బలులను వాటియంతట అవే ఎంచినప్పుడు అవి నిష్ప్రయోజనమైనవని అతడు ప్రకటించియుండెను, అయితే విశ్వాసము, పశ్చాత్తాపము, కృతజ్ఞతాస్తుతుల యొక్క వ్యక్తీకరణలుగా లేక గురుతులుగా వాటిని ఎంచినప్పుడు అవి దేవునికి అంగీకారమైనవని ఇప్పుడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. అతడు వాటిని స్పష్టముగా నీతియుక్తమైన బలులు, అనగా సరియైనవి, న్యాయమైనవి, దేవుని ఆజ్ఞకు ఖచ్చితముగా అనుగుణముగా అర్పింపబడునవి అని పిలుచుచున్నాడు. కేవలము బాహ్యమైన ఆచారముల రూపమునుబట్టి అతిశయించినవారిని మౌనముగా ఖండించుచు దావీదు కీర్తన 4:5లో ఉపయోగించిన మాట ఇదే. కృతజ్ఞతను కనుపరచుటకును, గంభీరమైన సమాజములో దానిని బహిరంగముగా వ్యక్తపరచుటకును అతడు తన్ను తాను, తన మాదిరిచేత ఇతరులను మరల ప్రేరేపించుట మనము చూచుచున్నాము. సాధారణముగా బలులే గాక, రెండు ప్రత్యేకమైన బలుల విధములు పేర్కొనబడినవి. כליל కాలీల్, עולה ఓలా అనువాటిని కొందరు ఒకే అర్థము గలవిగా ఎంచుచున్నను, మొదటిదానిలో అర్పణము అగ్నిచేత దహింపబడెను లేక కాల్చబడెను గనుక అది యాజకుని బలి అను అర్థములో గ్రహింపవలెనని మరికొందరు మరింత సరిగా నొక్కి చెప్పుచున్నారు. అతడు చేయు ఈ లెక్కింపులో, ధర్మశాస్త్ర ఆచారములన్నిటిలో ఏదియు, అది నియమింపబడిన సరియైన అంతమును లక్ష్యపెట్టి ఉపయోగింపబడితేనే గాని, దేవుని యెదుట అంగీకారము పొందదని దావీదు మనకు బోధింప నుద్దేశించుచున్నాడు. ఈ వచనమంతయు కొందరిచేత అలంకారార్థముగా క్రీస్తు రాజ్యమునకు అన్వయింపబడినది, అయితే ఆ అర్థవివరణ అస్వాభావికమైనదియు మితిమీరిన సూక్ష్మమైనదియునై యున్నది. కృతజ్ఞతాస్తుతులు హోషేయచేత నిజముగా "పెదవుల కోడెలు" అని పిలువబడుచున్నవి, (హోషేయ 14:2;) అయితే మన ముందున్న వాక్యభాగములో హృదయము యొక్క స్థితితో లేక మనోభావముతో కలిపి, ప్రాచీన ఆరాధనలో భాగముగా ఉండిన ఆ గంభీరమైన ఆచారములు జోడింపబడినవని స్పష్టముగా కనబడుచున్నది.

ఐన్స్‌వర్త్ "దహనబలియు సర్వాంగహోమమును" అని చదివి, ఇట్లు గమనించుచున్నాడు: "సర్వాంగహోమము, అనగా కాలీల్, దేవునికి అగ్నిలో పూర్తిగాను సంపూర్ణముగాను అర్పింపబడు ఒక విధమైన అర్పణము; అది పశువులు లేక పక్షులు మాత్రమైయుండిన ఘ్నోలా, అనగా దహనబలి నుండి భిన్నమైనది, లేవీయకాండము 1; కాలీల్ అయితే నైవేద్యము అనబడు పిండితో కూడ చేయబడెను, కాని సామాన్య నైవేద్యములు కాల్చబడనట్లు గాక పూర్తిగా కాల్చబడెను, లేవీయకాండము 6:20, 22, 23. అది పశువులతో కూడ చేయబడెను, 1 సమూయేలు 7:9."