ఈ తెలుగు ఎడిషన్ UECF.NET కొరకు AI-సహాయంతో చేసిన పూర్ణ అనువాదము మరియు సంపాదకీయ గుణ సమీక్ష ద్వారా సిద్ధం చేయబడింది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
కీర్తన 37
కీర్తన 37
ఈ కీర్తన దావీదుచేత రచింపబడినదని దాని శీర్షికయే చూపుచున్నది; ఇది మిక్కిలి ప్రయోజనకరమైన ఉపదేశమును కలిగియున్నది. విశ్వాసులు ఈ జీవితములో తమ భూలోక యాత్రను సాగించుచున్నంతకాలము లోకములో సంగతులన్నియు వింతగా తారుమారైయుండుట చూచుచున్నారు గనుక, ఒక మేలైన అంతమును గూర్చిన నిరీక్షణతో వారు తమ దుఃఖమును ఉపశమింపజేసికొననియెడల, వారి ధైర్యము శీఘ్రముగా క్షీణించిపోవును. ఎవడైనను దేవుని ఎంత ధైర్యముగా తృణీకరించి, దుష్టత్వములో ప్రతి అతిరేకమునకును ఎంతగా పరుగెత్తునో, అంతగా అతడు సుఖముగా జీవించుచున్నట్లు కనబడును. మరియు వర్ధిల్లుట భక్తిహీనులయెడల దేవుని దయకు గురుతుగా కనబడుచున్నది గనుక, లోకము దైవఘటనచేత పరిపాలింపబడుచున్నదనియు, అదృష్టమే సార్వభౌమత్వమును వహించుచున్నదనియు, లేక దేవుడు మంచివారికిని చెడ్డవారికిని ఏ భేదమును చూపడనియు తప్ప దీనినుండి మరి ఏ తీర్మానమునకు రాగలము అని ఎవరైనను అడుగవచ్చును. కావున దేవుని ఆత్మ ఈ కీర్తనలో అట్టి శోధన యొక్క దాడులకు విరోధముగా మనలను స్థిరపరచి బలపరచుచున్నాడు. దుష్టులు కొంతకాలము అనుభవించు వర్ధిల్లుట ఎంత గొప్పదైనను, వారి సౌభాగ్యము క్షణికమైనదియు అంతరించిపోవునదియునై యున్నదనియు, కావున వారు దౌర్భాగ్యులనియు, వారు అతిశయించు సుఖము శాపగ్రస్తమైనదనియు ఆయన ప్రకటించుచున్నాడు; అయితే దేవుని భక్తిగలవారును సమర్పితులునైన సేవకులు, దేవుడు వారిని గూర్చి శ్రద్ధ వహించి, తుదకు తగిన సమయమున వారికి సహాయము చేయును గనుక, తమ మహా విపత్తుల మధ్యలో సహితము ధన్యులుగా ఉండుట మానరు. ఇది నిజముగా విపరీతముగా కనబడు సత్యము, మానవ వివేచనకు పూర్తిగా విరుద్ధమైనది. ఏలయనగా మంచివారు తరచుగా మిక్కిలి దారిద్ర్యమును అనుభవించుచు, అనేక శ్రమల క్రింద దీర్ఘకాలము కృశించుచు, నిందలతోను అన్యాయములతోను నింపబడుచుండగా, దుష్టులును దుర్మార్గులును జయోత్సవము చేయుచు, భోగములతో తృప్తిపరచబడుచుండగా, భూమిమీద జరుగు సంగతులను దేవుడు లక్ష్యపెట్టడని మనము తలంచమా? ఈ కారణముచేతనే, నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు, ఈ కీర్తన యొక్క బోధ మరింత ప్రయోజనకరమైనది; ఏలయనగా అది సంగతుల ప్రస్తుత రూపమునుండి మన తలంపులను మరలించి, దేవుడు తన సేవకులకు సహాయము చేయుటకై తన హస్తమును చాపువరకును, తన ఔదార్యమును తన పితృ మంచితనమును ఘోరముగా దుర్వినియోగము చేసిన దొంగలవలెను దోపిడిగాండ్రవలెను భక్తిహీనులయొద్దనుండి వారి జీవితముల ఖచ్చితమైన లెక్కను కోరువరకును, దేవుని దైవసంరక్షణయందు నమ్మికయుంచవలెనని మనకు ఆజ్ఞాపించుచున్నది.
దావీదు కీర్తన.
కీర్తన 37:1-6
1. దుష్టులను చూచి నీవు వ్యసనపడకుము, దుష్కార్యములు చేయువారిని చూచి మత్సరపడకుము. 2. వారు గడ్డివలె త్వరగా కోయబడుదురు; పచ్చని లేత కూరవలె వాడిపోవుదురు. 3. యెహోవాయందు నమ్మికయుంచి మేలుచేయుము; దేశమందు నివసించి సత్యమునందు పోషింపబడుము, [లేక నమ్మకముగా.] 4. యెహోవాయందు ఆనందించుము, ఆయన నీ హృదయవాంఛలను నీకు అనుగ్రహించును. 5. నీ మార్గములను యెహోవామీద దొర్లించుము [లేక మోపుము], ఆయనయందు నమ్మికయుంచుము, ఆయన దానిని నెరవేర్చును. 6. ఆయన వెలుగువలె నీ నీతిని, మధ్యాహ్నమువలె నీ న్యాయములను బయలుపరచును.
1. దుష్టులను చూచి నీవు వ్యసనపడకుము. దుష్టుల వర్ధిల్లుట, దానియందు వారు మిక్కిలి సంతోషించుచున్నను, అది శీఘ్రముగా వాడిపోవును గనుక, అది ఏ విధముగాను దేవుని పిల్లలను బాధింపకూడదు, కలవరపరచకూడదు అను సాధారణ సూత్రమును దావీదు స్థాపించుచున్నాడు. మరొకవైపు, దేవుని ప్రజలు కొంతకాలము శ్రమపరచబడినను, వారి శ్రమల అంతము ఎట్టిదిగా ఉండునంటే, తమ భాగ్యమునుబట్టి తృప్తిపొందుటకు వారికి సమస్త కారణము కలదు. ఇదంతయు దేవుని దైవసంరక్షణమీద ఆధారపడియున్నది; ఏలయనగా లోకము నీతితోను సత్యముతోను ఆయనచేత పరిపాలింపబడుచున్నదని మనము రూఢిగా నమ్మనియెడల, మన మనస్సులు శీఘ్రముగా తడబడి, తుదకు పూర్తిగా మనలను విడిచిపెట్టును. కాబట్టి దావీదు మనస్సు యొక్క రెండు పాపపు వికారములను ఖండించుచున్నాడు; అవి నిజముగా దగ్గర సంబంధము గలవి, వాటిలో ఒకటి మరియొకదానినుండి పుట్టుచున్నది. మొదట దుష్టులను బట్టి వ్యసనపడవద్దనియు, రెండవదిగా వారియెడల మత్సరపు ఆత్మకు చోటియ్యవద్దనియు ఆయన విశ్వాసులకు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు. ఏలయనగా మొదటిగా, దుష్టులు వర్ధిల్లుచుండుట వారు చూచునప్పుడు, దానినిబట్టి దేవుడు మనుష్యుల వ్యవహారములను లక్ష్యపెట్టడని సహజముగా తలంచబడవచ్చును గనుక, వారు దేవుని భయమును విసర్జించి విశ్వాసమునుండి తొలగిపోవుదురేమో అను అపాయము కలదు. అటుతరువాత మరియొక శోధన వెంబడించుచున్నది, అదేదనగా, దుష్టుల మాదిరి యొక్క ప్రభావము వారితోకూడ అదే దుష్టత్వములో తమ్మును తాము చిక్కించుకొనవలెనను కోరికను వారిలో రేపును. ఇదియే సహజమైన భావము. ఈ హెబ్రీ పదములు,אל-,תתחרal-tithechar, వీటిని మేము నీవు వ్యసనపడకుము అని అనువదించితిమి, కొందరిచేత నీవు కలిసికొనకుము అని అనువదింపబడుచున్నవి. (అనగా, సహవాసములో ప్రవేశింపకుము.) కాని ఈ అర్థవివరణ మిక్కిలి బలవంతముగా లాగబడినది, సందర్భముచేత దానిని ఖండింపవచ్చును; ఏలయనగా ఎనిమిదవ వచనములో, కోపమును ఆగ్రహమును గూర్చి స్పష్టముగా ప్రస్తావింపబడిన చోట, ఈ రెండు పదముల తరువాత వెంటనే వచ్చునదియు, ఈ మొదటి వచనములోవలెనే అదే భావములోను అదే ఉద్దేశముకొరకును అక్కడ వాడబడినదియునైన అదే క్రియాపదమును మరియొక భావములో వివరించుట నిశ్చయముగా అసంబద్ధమగును. రెండవదిగా, దావీదు పాటించు క్రమము మిక్కిలి సహజమైనది; ఏలయనగా దుష్టుల వర్ధిల్లుట మన మనస్సులను రెచ్చగొట్టినప్పుడు, మనము శీఘ్రముగా వారి సుఖమును నెమ్మదిని చూచి మత్సరపడ మొదలుపెట్టుదుము. కాబట్టి మొదట, క్షణికమైనది, లేక అంతకంటె ఊహామాత్రమైనది అగు సుఖము మనలను బాధింపకుండునట్లును కలవరపరచకుండునట్లును జాగ్రత్తగా ఉండుమని ఆయన మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు; రెండవదిగా, మత్సరము మనలను పాపము చేయుటకు నడిపింపకుండునట్లు జాగ్రత్తగా ఉండుమని హెచ్చరించుచున్నాడు. ఈ హెచ్చరికను ఆయన బలపరచు కారణము తరువాతి వచనములో చేర్చబడినది: ఏలయనగా దుష్టులు నేడు పొలములోని గడ్డివలె వర్ధిల్లినను, రేపు వారు కోయబడి వాడిపోవుదురు. ఈ ఉపమానము ఎంతో తగినది గనుక, అది పరిశుద్ధ లేఖనములలో తరచుగా కనబడుచుండుటకు మనము ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు; ఏలయనగా గడ్డి యొక్క బలము ఎంత శీఘ్రముగా క్షీణించునో, మనుష్యుని చేతితో కోయబడకపోయినను గాలి విసురుచేత పడద్రోయబడినప్పుడు, లేక సూర్యుని వేడిమిచేత ఎండిపోయినప్పుడు అది ఎట్లు వాడిపోవునో మనము చూచుచున్నాము. అదే రీతిగా, మనుష్యుని చేతిలోని కొడవలివలె దేవుని తీర్పు దుష్టులను కోసివేయును గనుక వారు అకస్మాత్తుగా నశించుదురని దావీదు మనకు తెలియజేయుచున్నాడు.
"C'est, jouy des biens d'icelle en repos ferme et asseure." — ఫ్రెంచి అంచు. "అనగా, దాని మేళ్లను నెమ్మదితోను భద్రతతోను అనుభవించుము." "C'est, ton bon droict." — ఫ్రెంచి అంచు. "అనగా, నీ న్యాయమైన వ్యాజ్యము, లేక నీ యథార్థత.
3. యెహోవాయందు నమ్మికయుంచి మేలుచేయుము. నీతిమంతులు దేవుని సంరక్షణ క్రింద ఉన్నారు గనుక తుదకు వారికి సమస్తమును మేలుగానే జరుగునని ప్రేరేపిత రచయిత ఇప్పుడు రెండవదిగా చెప్పుటకు సాగిపోవుచున్నాడు. అయితే దేవుని పోషించు సంరక్షించు శ్రద్ధను అనుభవించుటకంటె మేలైనదియు మరింత కోరదగినదియు మరేదియు లేదు గనుక, ఆయనయందు నమ్మికయుంచవలెననియు, అదే సమయమున మంచితనమును సత్యమును వెంబడింపవలెననియు ఆయన వారిని హెచ్చరించుచున్నాడు. ఆయన విశ్వాసము, అనగా దేవునియందలి నమ్మిక, అను బోధతో ప్రారంభించుట సరియైన కారణము లేకుండ కాదు; ఏలయనగా ఇన్ని మార్పులకు లోనైన ఈ లోకములో ఉన్నంతకాలము, కలవరపరచు భయములచేత కదిలింపబడక, తమ మనస్సులను సమాధానమును నెమ్మదియు గల స్థితిలో కాపాడుకొనుటకంటె మనుష్యులకు కష్టమైనది మరేదియు లేదు. మరొకవైపు, దుష్టులు అన్యాయమైన మార్గములచేత ధనవంతులగుచు, తమ పలుకుబడిని విస్తరింపజేసికొనుచు, పాపములో అడ్డులేని విచ్చలవిడితనముచేత అధికారమును సంపాదించుకొనుట వారు చూచుచుండగా, భక్తియు సద్గుణమును గల జీవితములో స్థిరముగా నిలుకడగా సాగుట వారికి అంతకంటె తక్కువ కష్టమేమియు కాదు. సాధారణముగా మహా ఆతురతతో వెదకబడు సంగతులను లక్ష్యపెట్టకుండుట మాత్రమే చాలదు. ప్రాచీన తత్వవేత్తలలో కొందరు ఎంత ఉదాత్త మనస్కులనగా, వారు అన్యాయముగా సంపాదింపబడిన ధనమును తృణీకరించి, మోసమునుండియు దోపిడినుండియు దూరముగా ఉండిరి; అంతేగాక, సామాన్య జనులు అంత గొప్ప ఆశ్చర్యముతో చూచు దుష్టుల వ్యర్థమైన ఆడంబరమును వైభవమును వారు అపహాస్యము చేసిరి. అయితే వారు విశ్వాసము లేనివారు గనుక దేవునికి చెందవలసిన ఘనతను ఆయనకు ఎగవేసిరి, అందువలన నిజముగా ధన్యులగుట ఏమిటో వారు ఎన్నడును ఎరుగకపోయిరి. దేవుడు సమస్త మేలునకు కర్త అనియు, ఆయన ఆశీర్వాదముచేత మాత్రమే వర్ధిల్లుటను ఎదురుచూడవలెననియు చూపుటకై దావీదు విశ్వాసమును క్రమములో మొదట ఉంచుచున్నట్లే, దీనిని ఆయన పరిశుద్ధ జీవితముతో జతపరచుచున్నాడని గమనింపవలెను: ఏలయనగా దేవునియందు తన సంపూర్ణ నమ్మికను ఉంచి, ఆయనచేత పరిపాలింపబడుటకు తన్నుతాను అప్పగించుకొను మనుష్యుడు యథార్థముగాను నిర్దోషముగాను జీవించి, మేలుచేయుటకు తన్నుతాను సమర్పించుకొనును.
దుష్టుల వర్ధిల్లుట యొక్క క్షణికమైన అల్పకాలికమైన స్వభావమును వ్యక్తపరచుటకు ఈ అలంకారము ఎంత తగినదో, పాలస్తీనా దేశ వాతావరణము యొక్క తీవ్రమైన వేడిమిని మనము పరిగణించినప్పుడు మరింత స్పష్టముగా కనబడును.
దేశమందు నివసించుము. నీతిమంతులు దేశమందు సురక్షితముగా నివసించెదరని ఆయన వాగ్దానము చేసియుండినదానికంటె ఈ మాట ఎంతో ఎక్కువ భావగర్భితమైనది. (కొందరు "నీవు దేశమందు నివసించెదవు" అని చదువుచున్నారు. హెబ్రీ క్రియాపదము ఆజ్ఞార్థకములో ఉన్నది; అయితే హెబ్రీలో ఆజ్ఞార్థకము కొన్నిసార్లు నిశ్చయార్థక భవిష్యత్కాలమునకు బదులుగా వాడబడును. — Glass. tom. 1, can. 40, p. 285.) ఆయన వారిని ఆ స్థలమునకు నడిపించి, దానిని వారి స్వాధీనము చేసినట్లే యున్నది. మరియు ఈ మాటలచేత వారు దానిని దీర్ఘకాలము అనుభవించెదరని ఆయన ప్రకటించుచున్నాడు. నిజమే, వారు ఈ లోకములో పరదేశులును యాత్రికులును మాత్రమే, అయినను ప్రభువు హస్తము వారిని కాపాడుటకై చాపబడియున్నది గనుక వారు భద్రతతోను సమాధానముతోను జీవించుదురు. దీనిని దావీదు తరువాతి వాక్యభాగముచేత మరల స్థిరపరచుచున్నాడు, నీవు సత్యమునందు పోషింపబడుదువు. దేవుని సంరక్షణను గూర్చి నిశ్చయత కలిగినవారై, ఆయనయందు సంపూర్ణమైన, సందేహములేని నమ్మికను ఉంచవలెనని ఆయన వారిని హెచ్చరించుచున్నాడు. అర్థవివరణకర్తలు ఈ వాక్యభాగమునకు ఆరోపించిన వివిధ అర్థములచేత దానిని ఎట్లు వక్రీకరించి, ఒక విధముగా ఛిన్నాభిన్నము చేసిరో చూచుట ఆశ్చర్యకరముగా ఉన్నది. కొందరు పోషించు అను క్రియాపదమును కర్తరి అర్థములో తీసికొనుచున్నారు; మరికొందరు విశ్వాసముతో పోషించుట అను మాట దేవుని వాగ్దానములను హృదయములో పదిలపరచుకొనుటను సూచించుచున్నదని గ్రహించుచున్నారు. ఆత్మకు ఆత్మీయ ఆహారమైన దేవుని పవిత్ర వాక్యమును మన సహోదరులకు అందించుట ద్వారా వారిని విశ్వాసముతో పోషింపవలెనని దావీదు మనలను హెచ్చరించుచున్నాడని ఇంకొందరి అభిప్రాయము. మరికొందరు విశ్వాసము అను పదమును నిష్కపటత అను అర్థములో అనువదించుచున్నారు; అప్పుడు విశ్వాసమునందు పోషించుకొనుట అను మాటకు మనుష్యుల మధ్య యథార్థముగాను నిజాయితీగాను ప్రవర్తించుట అని అర్థమగును. అయితే వాక్యభాగము యొక్క ఉద్దేశమును సందర్భమును, క్రియాపదము,רעהreeh, కర్మణి అర్థములో, పోషింపబడుము అని తీసికొనబడవలెనని తప్పనిసరిగా కోరుచున్నవి; ఇది హెబ్రీ భాష యొక్క స్వభావమునకు పూర్తిగా అనుగుణమైనది. ఇదియే అధిక సంఖ్యాక వ్యాఖ్యాతల అభిప్రాయము కూడ; అయినను వారు తరువాత దాని భావమును వివరించుటలో భేదించుచున్నారు. వారిలో కొందరు, దేవుని వాగ్దానములు మనకు చాలినప్పుడు, మనము వాటితో తృప్తిపొందినప్పుడు, మనము విశ్వాసముతో పోషింపబడుచున్నామను అర్థవివరణను స్వీకరించుచున్నారు. మరికొందరు ఈ వివరణ ఇచ్చుచున్నారు, విశ్వాస ఫలముతో నిన్ను నీవు పోషించుకొనుము, ఏలయనగా మనము ఆయన వాక్యమును వ్యర్థముగా నమ్మలేదని దేవుడు నిజముగా చూపును. ఇంకొందరు దీనిని ఈ విధముగా వివరించుచున్నారు, సత్యము నీకు ఆహారముగా ఉండునుగాక, నీ పొరుగువారితో నిష్కపటముగాను బాహాటముగాను వ్యవహరించుటకంటె నీకు ఎక్కువ సంతోషము కలిగించునది మరేదియు లేకుండునుగాక. ఇంకను మరియొక అర్థవివరణ కలదు, అది కొన్ని విషయములలో భిన్నమైనను, పూర్వోక్తమైనదానిని పోలియున్నది, అదేదనగా, దోపుడుసొమ్ముతో జీవింపకుము, న్యాయమైన జీవనాధారముతో తృప్తిపొందుము; అనగా న్యాయముగా సంపాదింపబడినదానితో తృప్తిపొందుము. ("C'est dire, qui te vient loyaument." — ఫ్రెంచి. ("అనగా, నీకు న్యాయముగా వచ్చునది.")) ఇంత స్పష్టమైనదియు విశదమైనదియునైన విషయములో ఇంతమంది పండితులు పొరపడుట నిశ్చయముగా సిగ్గుకరమైనదియు అవమానకరమైనదియునైన సంగతి. (ఆధునిక విమర్శకులు ఈ వచనములోని ఈ వాక్యభాగమును గూర్చిన తమ అర్థవివరణలలో, కాల్విను ఫిర్యాదు చేయుచున్న తనకు ముందున్నవారంతగానే భేదించియున్నారు. ఉదాహరణకు, ఐన్స్వర్త్ "నీవు విశ్వాసముచేత పోషింపబడుదువు" అని చదువుచున్నాడు; ఆర్చిబిషప్ సెక్కర్, "నీవు సమృద్ధిలో పోషింపబడుదువు;" పార్క్హర్స్ట్, "నీవు భద్రతలో పోషింపబడుదువు;" డాతే, "Tunc terram inhabitabis et secure vivas," అని చదువుచు, ఈ అనువాదమునకు కారణము "pascere securitatem, sive si malis, in securitate, nihil aliud est quam secure vivere" అని చూపుచున్నాడు; మరియు గెసేనియస్ "సత్యమును వెంబడించుము," లేక "నమ్మకముగా ఉండుటకు ప్రయత్నించుము," అని చదువుచు, ఆ క్రియాపదమును ఆనందించుట లేక వెంబడించుట అని అర్థమిచ్చు ఒక ధాతువునుండి వ్యుత్పత్తి చేయుచున్నాడు.) ప్రతివాడును క్రొత్తదేదైనను వెదకుటకై తన స్వంత ఆశచేత నడిపింపబడకుండినయెడల, ప్రవక్త యొక్క నిజమైనదియు సహజమైనదియునైన భావము వెంటనే తట్టియుండును, అది ఇదే, నీవు దేశమును స్థిరమైనదియు శాశ్వతమైనదియునైన విశ్రాంతితో అనుభవించునట్లు దానియందు నివసించుము. హెబ్రీ పదము,אמונהemunah, సత్యము లేక విశ్వాసము అని మాత్రమే గాక, దీర్ఘకాలము నిలుచు భద్రమైన కొనసాగింపు అని కూడ అర్థమిచ్చును. దేశము యొక్క స్వాస్థ్యము నీతిమంతులకు ఇయ్యబడినది గనుక, ఈ తరువాతి వాక్యభాగము వివరణ రూపముగా చేర్చబడినదని ఎవడు చూడకుండును?
4. యెహోవాయందు ఆనందించుము. ఈ ఆనందము లోకము యొక్క వ్యర్థమైనవియు మోసకరమైనవియునైన ప్రలోభములకు ఎదురుగా ఉంచబడినది; అవి భక్తిహీనులను ఎంతగా మత్తెక్కించుననగా, వారు దేవుని ఆశీర్వాదమును తృణీకరించి, ఆ సమయమునకు తమ కన్నులయెదుట కనబడుదానికంటె వేరొక సుఖమును గూర్చి కలలోనైనను తలంచరు. లోకము మోసపోవుచున్న వ్యర్థమైనవియు చంచలమైనవియునైన ఆనందములకును, భక్తులు అనుభవించు నిజమైన విశ్రాంతికిని మధ్యనున్న ఈ వ్యత్యాసమును జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను; ఏలయనగా సమస్తమును మనలను చూచి నవ్వుచున్నను, లేక ప్రభువు మనలను శ్రమలతో అభ్యసింపజేయుచున్నను, మనము కీర్తన 16:5, 6లో చూచినట్లు, ప్రభువు మన స్వాస్థ్యభాగమైయున్నాడు గనుక మనకు రమ్యమైన స్థలములలో పాలు కలిగెను అను ఈ సూత్రమును మనము ఎల్లప్పుడు గట్టిగా పట్టుకొనవలెను. కాబట్టి దేవుడు మనయెడల కృపగలవాడైయున్నంతవరకే తప్ప మనకు ఎన్నడును మేలు కలుగదను ఈ సత్యమును మనము ఎడతెగక మన మనస్సులకు జ్ఞాపకము చేసికొనవలెను; అప్పుడు మనయెడల ఆయనకున్న పితృ దయనుండి మనము పొందు ఆనందము లోకములోని సమస్త సుఖములను మించిపోవును. ఈ ఆజ్ఞకు ఒక వాగ్దానము చేర్చబడినది, అదేదనగా, మనము దేవుని మాత్రమే అనుభవించుటయందు తృప్తిపొందినయెడల, మనము కోరునదంతయు ఆయన ధారాళముగా మనకు అనుగ్రహించును: ఆయన నీ హృదయవాంఛలను నీకు అనుగ్రహించును. భక్తులు తమ ఊహకు తోచినదంతయు వెంటనే పొందుదురని దీని భావము కాదు; దేవుడు వారి వ్యర్థమైన కోరికలన్నిటిని వారికి అనుగ్రహించుట వారికి ప్రయోజనకరమును కాదు. ఇతరులవలె మన ఊహలను పనికిమాలిన అల్పమైన కల్పనల వెంబడి తిరుగనియ్యక, మన మనస్సులను పూర్తిగా దేవునిమీద ఆనుకొనజేసినయెడల, తక్కిన సమస్తమును తగిన సమయమున మనకు అనుగ్రహింపబడును అనుటయే దీని సరళమైన భావము.
5. నీ మార్గములను యెహోవామీద దొర్లించుము. (కాల్విను ఇక్కడ హెబ్రీ క్రియాపదము,גללgalal, యొక్క ఖచ్చితమైన భావమును ఇచ్చుచున్నాడు. దానికి అక్షరార్థముగా దొర్లించుట, లేక మోపుట అని అర్థము; ఈ వాక్యభాగములో దాని భావము స్పష్టముగా, నీ వ్యవహారములన్నిటిని దేవునిమీద దొర్లించుము లేక మోపుము; కీర్తన 55:22లో ఉన్నట్లు "నీ భారమును ఆయనమీద మోపుము;" క్రెస్వెల్ ఇట్లనుచున్నాడు, "ఈ రూపకాలంకారము, దానిని మోయలేనివాడు బలవంతుడైన మనుష్యునిమీద ఉంచు భారమునుండి తీసికొనబడినది." అయితే తనమీద బరువు దొర్లింపబడువరకు క్రిందికి పండుకొను ఒంటెనుండి ఈ తలంపు తీసికొనబడియుండవచ్చునని డా. ఆడమ్ క్లార్క్ తలంచుచున్నాడు.) ఇక్కడ దావీదు పూర్వ వచనములోని బోధను విశదపరచి స్థిరపరచుచున్నాడు. దేవుడు మన కోరికలను నెరవేర్చవలెనంటే, నిరీక్షణను ఓర్పును అభ్యసించుచు మన చింతలన్నిటిని ఆయనమీద వేయుట మనకు విధియైయున్నది. కాబట్టి చింతల మధ్యను, అపాయముల మధ్యను, శ్రమల ప్రవాహముల మధ్యను మన మనస్సులను నెమ్మదిగా ఎట్లు కాపాడుకొనవలెనో ఈ వాక్యభాగమునుండి మనకు బోధింపబడుచున్నది. మార్గములు అను పదముచేత ఇక్కడ సమస్త వ్యవహారములను లేక కార్యములను మనము గ్రహింపవలెనని సందేహము లేదు. కాబట్టి తన వ్యవహారములన్నిటి ఫలితమును దేవుని చిత్తమునకు విడిచిపెట్టి, వర్ధిల్లుటయైనను విపత్తయినను ఆయన పంపుటకు ఇష్టపడు దేనినైనను ఆయన చేతినుండి పొందుటకు ఓర్పుతో కనిపెట్టుచు, తన చింతలన్నిటిని తాను మోయు ప్రతి ఇతర భారమును ఆయన ఒడిలో వేయువాడు, లేక వేరు మాటలలో చెప్పవలెనంటే, తన వ్యవహారములన్నిటిని ఆయనకు అప్పగించువాడు, — అట్టివాడు తన మార్గములను యెహోవామీద దొర్లించుచున్నాడు. అందువలన దావీదు దేవునియందు నిరీక్షణ నమ్మికలను గూర్చిన విధిని మరల నొక్కి చెప్పుచున్నాడు: ఆయనయందు నమ్మికయుంచుము. మన జీవితముల పరిపాలనను నడిపింపును ఆయనకు అప్పగించునప్పుడే ఆయనకు చెందవలసిన ఘనతను మనము ఆయనకు చెల్లించుచున్నామని ఆయన దీనిచేత సూచించుచున్నాడు; ఈ విధముగా దాదాపు మనుష్యులందరికిని సోకిన ఒక రోగమునకు ఆయన ఔషధమును సమకూర్చుచున్నాడు. దేవుని పిల్లలు దుష్టులను చూచి మత్సరపడుటకును, తరచుగా శ్రమలోను కలవరములోను ఉండుటకును, అతిశయమైన దుఃఖమునకు లోనగుటకును, కొన్నిసార్లు సణుగుకొని గొణుగుటకును కారణమేమి? మితిమీరి అంతులేని చింతలలో తమ్మును తాము చిక్కించుకొనుచు, దేవునితో నిమిత్తము లేకుండ తమకు తామే ఏర్పాటు చేసికొనవలెనను కోరికను మిక్కిలి ఆతురతతో పెంచుకొనుచు, వారు అగాధములోనికి దూకినట్లు దూకుదురు, లేక కనీసము తుదకు వాటి క్రింద మునిగిపోవలసినంత గొప్ప చింతల భారమును తమమీద పోగుచేసికొందురు గనుకనే గదా? ఈ కీడునకు ఔషధమును సమకూర్చగోరి, మనము ఇంత గొప్ప భారమును మోయగలిగినట్లు మన స్వంత జీవితము యొక్క పరిపాలనను మనమీద వేసికొని మన వ్యవహారములన్నిటికి ఏర్పాటు చేయుటకు సాహసించుటలో మనము గొప్పగా మోసపోవుచున్నామనియు, కావున దేవుని దైవసంరక్షణమీద మన కన్నులను నిలిపి, మన దుఃఖములన్నిటిలో దానినుండి ఆదరణను పొందుటయే మనకు ఏకైక ఔషధమనియు దావీదు మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు. ఈ ఆలోచనకు లోబడువారు మనుష్యులందరును వ్యర్థముగా ప్రయాసపడుచుండు ఆ భయంకరమైన చిక్కుదారినుండి తప్పించుకొందురు; ఏలయనగా దేవుడు ఒక్కసారి మన వ్యవహారముల నిర్వహణను తన స్వంత చేతిలోనికి తీసికొనిన తరువాత, వర్ధిల్లుట మనకు ఎన్నడైనను కొదువగునని భయపడుటకు కారణము లేదు. మనకున్నదానికంటె గొప్ప జ్ఞానమును వివేకమును ఉన్నట్లు నటించుటచేత మనము ఆయనకు కోపము పుట్టించుచున్నాము గనుక కాక, మరి ఏ కారణముచేత ఆయన మనలను విడిచిపెట్టి మన నిరీక్షణలను భంగపరచుచున్నాడు? కాబట్టి మనము ఆయనకు అనుమతించినయెడల, ఆయన తన పాలును నెరవేర్చును, మన నిరీక్షణలను భంగపరచడు; ఆయన కొన్నిసార్లు అట్లు చేయుట మన అవిశ్వాసమునకు న్యాయమైన శిక్షగానే.
"D'autant que Dieu est la part de nostre heritage, que nostre lot est escheu en lieux plaisan,." — ఫ్రెంచి. ("దేవుడు మన స్వాస్థ్యభాగమైయున్నాడు గనుక, మన పాలు రమ్యమైన స్థలములలో పడెను.")
6. ఆయన వెలుగువలె నీ నీతిని బయలుపరచును. దేవుని నమ్మకముగా సేవించుటలోను, మన పొరుగువారితో యథార్థముగా వ్యవహరించుటలోను మన ప్రయాసను పోగొట్టుకొనుచున్నట్లు కనబడునప్పుడు, అంతేగాక, మన యథార్థత దుష్టుల అపనిందలకు గురియైనప్పుడు, లేక మనుష్యులనుండి మనకు హాని కలుగుటకు కారణమైనప్పుడు, మనలను తరచుగా బాధించు సందేహములను ముందుగానే నివారించుటకై దావీదు దీనిని చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా అప్పుడు అది దేవుని దృష్టిలో లెక్కలేనిదిగా ఎంచబడును. కాబట్టి దేవుడు మన నీతిని ఎల్లప్పుడు చీకటిలో మరుగైయుండనియ్యక, దానిని కాపాడి వెలుగులోనికి తెచ్చునని దావీదు ప్రకటించుచున్నాడు; అనగా, మనము కోరునట్టి ప్రతిఫలమును ఆయన మనకు అనుగ్రహించునప్పుడు. తెల్లవారుచున్న పగటిచేత శీఘ్రముగా పారద్రోలబడు రాత్రి చీకటిని ఆయన సూచించుచున్నాడు; ఆయన ఈలాగు చెప్పినట్లున్నది, మనము తరచుగా తీవ్రముగా అణచివేయబడవచ్చును, దేవుడు మన నిర్దోషత్వమును అంగీకరించుచున్నట్లు కనబడకపోవచ్చును, అయినను భూమిని కప్పు రాత్రి చీకటి మన మనస్సులను కలవరపరచనట్లే ఈ మార్పు కూడ మన మనస్సులను కలవరపరచకూడదు; ఏలయనగా అప్పుడు పగటి వెలుగును గూర్చిన ఎదురుచూపు మన నిరీక్షణను నిలువబెట్టును.
కీర్తన 37:7-11
7. యెహోవా యెదుట మౌనముగానుండి ఆయనకొరకు కనిపెట్టుకొనుము; తన మార్గమున వర్ధిల్లువానిని చూచి, దుష్టత్వము చేయువానికి విరోధముగా వ్యసనపడకుము. 8. కోపము మానుము, ఆగ్రహము విడిచిపెట్టుము; కీడుచేయునంతగా వ్యసనపడకుము. 9. దుష్టులు నిర్మూలమగుదురు; యెహోవాకొరకు కనిపెట్టుకొనువారు భూమిని స్వతంత్రించుకొందురు. 10. ఇక కొంతసేపటికి దుష్టుడు లేకపోవును; నీవు వాని స్థలమును చూచెదవు, వాడు కనబడడు. 11. అయితే దీనులు భూమిని స్వతంత్రించుకొందురు, బహు సమాధానము కలిగి సుఖించెదరు.
7. యెహోవా యెదుట మౌనముగానుండుము. కీర్తనకారుడు అదే బోధను విశదపరచుట కొనసాగించుచున్నాడు, అదేదనగా, సాధారణముగా మన మనస్సులను కలవరపరచు సంగతులను మనము ఓర్పుతోను సాత్వికముతోను సహింపవలెను; ఏలయనగా లెక్కలేనన్ని కలవరపు కారణముల మధ్యను పోరాటముల మధ్యను స్వల్పము కాని ఓర్పు అవసరమైయున్నది. పరిశుద్ధ లేఖనములలో తరచుగా కనబడు మౌనము అను ఉపమానముచేత ఆయన విశ్వాసము యొక్క స్వభావమును మిక్కిలి తగినట్లుగా వివరించుచున్నాడు; ఏలయనగా మన వికారములు దేవుని చిత్తమునకు విరోధముగా తిరుగుబాటు చేయుచుండగా, విశ్వాసము మనలను దీనమైనదియు సమాధానకరమైనదియునైన విధేయత గల స్థితికి మరల తెచ్చి, మన హృదయముల కల్లోలములన్నిటిని శాంతపరచును. కాబట్టి ఈ మాటచేత దావీదు, అవిశ్వాసులు చేయునట్లు ఆత్మ యొక్క కల్లోలకరమైన ఉద్రేకములకు లోనుకాకుండునట్లును, చిరచిరలాడుచు దేవుని అధికారమునకు ఎదురుగా మనలను మనము నిలుపుకొనకుండునట్లును, ఆయన మౌనముగా తన కార్యమును జరిగించునట్లు సమాధానముగా ఆయనకు లోబడవలెనని మనకు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు. మరియు మేము కనిపెట్టుకొనుట అని అనువదించిన హెబ్రీ పదము,חולchul, కొన్నిసార్లు దుఃఖించుట అనియు, కొన్నిసార్లు కనిపెట్టుకొనుట అనియు అర్థమిచ్చును గనుక, ఈ స్థలములో ఆ పదము,התחוללhithcholel, మితముగా దుఃఖించుట, లేక దుఃఖమును ఓర్పుతో సహించుట అను అర్థముగలదిగా కొందరిచేత గ్రహింపబడుచున్నది. దానిని మరింత సరళముగా దేవుని యెదుట దుఃఖించుట అని కూడ అనువదింపవచ్చును, అనగా ఆయన మన దుఃఖములన్నిటికి సాక్షియైయుండునట్లు; ఏలయనగా అవిశ్వాసులు సందేహమునకును సంశయమునకును లోనైనప్పుడు, తమ మొరలను ఆయన యెదుట కుమ్మరించుటకంటె ఆయనకు విరోధముగా సణుగుదురు. అయితే మరియొక అర్థవివరణ, అనగా దావీదు మనలను నిరీక్షణకును ఓర్పునకును హెచ్చరించుచున్నాడను అర్థవివరణ, మరింత సాధారణముగా అంగీకరింపబడినది గనుక, నేను దానినే అనుసరించుచున్నాను. ప్రవక్తయైన యెషయా కూడ అదే భావములో నిరీక్షణను మౌనముతో జతపరచుచున్నాడు, (యెషయా 30:15.) దావీదు తరువాత తాను మొదటి వచనములో చెప్పినదానిని మరల చెప్పుచున్నాడు, తన మార్గమున వర్ధిల్లువానిని చూచి వ్యసనపడకుము, లేక తన మార్గములను సఫలమైన అంతమునకు తెచ్చువానిని చూచి వ్యసనపడకుము; దుష్టముగా ప్రవర్తించువానికి విరోధముగానైనను, లేక తన యుక్తులను నెరవేర్చువానికి విరోధముగానైనను వ్యసనపడకుము. ("Ou, qui vient a bont de ses entreprises." — ఫ్రెంచి అంచు. "లేక, తన యుక్తులను నెరవేర్చువాడు.") ఈ చివరి వాక్యభాగమునకున్న ఈ రెండు అర్థవివరణలలో, రెండవది కీర్తన యొక్క ఉద్దేశముతో ఎక్కువగా ఏకీభవించుచున్నది. מזמותmezimmoth, అను పదము సాధారణముగా మోసము, కుయుక్తి అను చెడు అర్థములో తీసికొనబడుచున్నదని నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను. అయితేזמםzamam, అను పదము కొన్నిసార్లు సాధారణముగా ధ్యానించుట అని అర్థమిచ్చును గనుక, తన యుక్తులను నెరవేర్చుట అనునది తాను ఉద్దేశించినదానిని జరిగించుట అను దానితో సమానార్థకమైనదను భావమును హెబ్రీ భాష యొక్క స్వభావము భరించును. తన కోరికల ప్రకారము తన మార్గములను నడిపించుకొనుట, లేక తన మార్గమున వర్ధిల్లుట, మరియు తన యుక్తులను నెరవేర్చుట అను ఈ రెండు సంగతులు జతపరచబడియున్నవని ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము. దేవుడు భక్తిహీనుల దుష్టత్వమును అంగీకరించుచున్నట్లుగా అదృష్టము వారిని చూచి నవ్వుచుండుట మనము చూచునప్పుడు, అది మనకు మిక్కిలి గొప్ప శోధనయు సహించుటకు కష్టమైనదియునై యున్నది; అంతేగాక, అది మన కోపమును రోషమును రేపును. కాబట్టి దావీదు సంక్షిప్తమైన హెచ్చరికతో తృప్తిపడక, ఈ అంశముపై కొంత విస్తారముగా నొక్కి చెప్పుచున్నాడు.
"C'est, y auront leurs plaisirs avec grande prosperite." — ఫ్రెంచి అంచు. "అనగా, దానియందు గొప్ప వర్ధిల్లుటతో తమ సుఖమును అనుభవించుదురు."
మౌనముగా అని అనువదింపబడిన హెబ్రీ క్రియాపదము,דוםdom; దీనినుండి మూగ అని అర్థమిచ్చు dumb అను ఆంగ్ల పదము వ్యుత్పన్నమైనట్లు కనబడుచున్నది. ఇక్కడ ఆజ్ఞాపింపబడిన మౌనము సణుగుటకును ఫిర్యాదు చేయుటకును విరుద్ధమైనది. సెప్టువజింట్ ఈ పదమును ὑποταγνθι, లోబడియుండుము, అని అనువదించుచున్నది; ఇది మూల పదము యొక్క ఖచ్చితమైన అనువాదము కాదు: అయినను అది భావమును చక్కగా వ్యక్తపరచుచున్నది; ఏలయనగా ఈ మౌనము దేవుని చిత్తమునకు మనలను మనము పూర్తిగా లోపరచుకొనుటను సూచించుచున్నది.
తరువాతి వచనములో కనబడు పదముల సమూహము నిరర్థకమైనది కాదు; అందులో అతడు కోపమును కళ్లెముతో అదుపుచేసినట్లు అడ్డగించి, ఉగ్రతను శాంతపరచి, ఆవేశమును ఉపశమింపజేయుచున్నాడు; స్వస్థపరచుటకు కష్టమైన వ్యాధికి అవసరమైనట్లుగా అతడు అనేకమైన ఔషధములను నిర్దేశించుచున్నాడు. ఈ విధముగా, మన కల్లోలమైన ఆవేశములమీద బలమైన అడ్డును ఉంచి వాటిని అదుపులో ఉంచుకొననియెడల, మనము ఎంత సులభముగా రెచ్చగొట్టబడుదుమో, అభ్యంతరపడుటకు ఎంత సిద్ధముగా ఉందుమో అతడు మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు. దుష్టుల వర్ధిల్లుట వారి అసహనమును రేపుచుండగా, విశ్వాసులు గొప్ప కష్టమును ప్రయాసమును లేకుండ శరీరేచ్ఛలను అణచివేయలేకపోయినను, మనము వాటితో ఎడతెగక పోరాడవలెనని ఈ పునరుక్తి మనకు బోధించుచున్నది; ఏలయనగా మనము స్థిరముగా సహించి నిలిచినయెడల, మన ప్రయత్నములు అంతమందు వ్యర్థముకావని మనము ఎరుగుదుము. చివరి వాక్యభాగము యొక్క వివరణలో నేను ఇతర వ్యాఖ్యానకర్తలతో విభేదించుచున్నాను. వారు దానిని, కనీసము కీడుచేయుటకు అని అనువదించుచున్నారు; మన కోపము మనలను హాని చేయుటకు నడిపింపకుండునట్లు మనము దానిని శాంతపరచుకొనవలెనని దావీదు భావించినట్లు. అయితే వారు కనీసము అని అనువదించు אך ach అను అవ్యయము హెబ్రీలో తరచుగా నిశ్చయార్థముగా వాడబడును గనుక, దుష్టుల వర్ధిల్లుటను చూచి మనము పొందు అభ్యంతరమును శీఘ్రముగా అడ్డగింపనియెడల అది మనలను పాపమునకు నడిపింపక మానదని దావీదు ఇక్కడ బోధించుచున్నాడనుటకు నాకు సందేహము లేదు; మరియొక కీర్తనలో, "నీతిమంతులు దుష్కార్యమునకు తమ చేతులు చాపకుండునట్లు దేవుడు భక్తిహీనుల త్రాళ్లను తెంపివేయును," అని చెప్పబడినట్లు (కీర్తనలు 125:3.)
9. దుష్టులు నిర్మూలమగుదురు. భక్తిహీనులు అనుభవించు సుఖమును వర్ధిల్లుటయు కేవలము ఒక ముసుగు లేక భ్రమ మాత్రమే అను ఒకే సంగతిని అతడు మరల మరల నొక్కి చెప్పుట నిర్హేతుకము కాదు; ఏలయనగా దాని మొదటి దృశ్యము మన ఇంద్రియములను ఎంతగా మిరుమిట్లుగొలుపునంటే, దాని అంతము ఏమగునో మనము సరిగా అంచనా వేయలేకపోవుచున్నాము; అయితే దానికి ముందు జరిగినదంతటి విలువను ఆ అంతము యొక్క వెలుగులోనే మనము నిర్ణయింపవలెను. అయితే ఈ వచనములోని రెండు వాక్యభాగముల మధ్యనున్న వ్యత్యాసమును గమనింపవలెను. మొదట, దుష్టులు నిర్మూలమగుదురు అని చెప్పుటలో, వారి నాశనకాలము వచ్చువరకు వారు పచ్చగాను నవనవలాడుచును వర్ధిల్లుదురని అతడు సూచించుచున్నాడు; రెండవదిగా, వారు దేశమును స్వతంత్రించుకొందురు అని చెప్పుచు భక్తులకు భూమిని నియమించుటలో, దేవుని ఆశీర్వాదము సమాధివరకును వారిని వెంబడించునట్లు వారు జీవింతురని అతడు భావించుచున్నాడు. నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు, మనుష్యుల ప్రస్తుత స్థితి అది ముగియబోవు స్థితినిబట్టియే అంచనా వేయబడవలెను. దేవుని పిల్లలను అతడు వేరుపరచి చూపు విశేషణమునుబట్టి, వారి విశ్వాసము యొక్క పరీక్ష నిమిత్తము వారు కఠినమైన పోరాటముచేత సాధకము చేయబడుచున్నారని మనము నేర్చుకొనుచున్నాము; ఏలయనగా అతడు వారిని నీతిమంతులని గాని భక్తులని గాని కాక, యెహోవాకొరకు కనిపెట్టుకొనువారని పేర్కొనుచున్నాడు. వారు సిలువ భారము క్రింద మూలుగకపోయినయెడల ఈ కనిపెట్టుట దేనికి ఉపయోగపడును? మరియు అతడు దేవుని పిల్లలకు వాగ్దానము చేయు భూమి యొక్క స్వాస్థ్యము వారికి ఎల్లప్పుడును ప్రత్యక్షముగా నెరవేరదు; ఏలయనగా వారు దానిలో అన్యులుగాను యాత్రికులుగాను జీవింపవలెనని ప్రభువు చిత్తము; దానిలో వారికి స్థిరనివాసము ఉండనియ్యక, వారు పరలోకపు నిత్య నివాసస్థలమును మరి ఎక్కువ ఆసక్తితో కోరునట్లు ఆయన తరచైన శ్రమలచేత వారిని పరీక్షించుచున్నాడు. శరీరము ఇక్కడనే నిత్యము తన గూడు కట్టుకొనవలెనని ఎల్లప్పుడును వెదకుచుండును; మనము ఇటు అటు కొట్టుకొనిపోక, విశ్రమించుటకు అనుమతింపబడినయెడల, మనము త్వరలోనే పరలోకమును నిత్యస్వాస్థ్యమును మరచిపోదుము. అయినను, ఈ అశాంతి మధ్యనే, దావీదు ఇక్కడ చెప్పు భూమి యొక్క స్వాస్థ్యము దేవుని పిల్లలనుండి తీసివేయబడదు; ఏలయనగా తామే లోకమునకు న్యాయమైన వారసులమని వారు మిక్కిలి నిశ్చయముగా ఎరుగుదురు. అందుచేతనే వారు నెమ్మదిగల మనస్సాక్షితో తమ ఆహారమును తినుచున్నారు; వారు లేమిని అనుభవించినను, దేవుడు తగిన సమయమందు వారి అవసరములను తీర్చుచున్నాడు. చివరిగా, భక్తిహీనులు వారి నాశనమును కలిగించుటకు ప్రయాసపడి, వారు భూమిమీద జీవించుటకు అయోగ్యులని ఎంచినను, దేవుడు తన చేయి చాపి వారిని కాపాడుచున్నాడు; అంతేకాదు, దుష్టులు తాము హత్తుకొనియున్న తమ గూళ్లలో జీవించుటకంటె వారు ప్రవాసస్థితిలో మరి ఎక్కువ భద్రముగా జీవించునట్లు ఆయన తన శక్తిచేత వారిని ఆదుకొనుచున్నాడు. కావున దావీదు చెప్పు ఆశీర్వాదము కొంతవరకు రహస్యమైనదియు మరుగైనదియునై యున్నది; ఏలయనగా భూమిని స్వతంత్రించుకొనుట అనగా ఏమో గ్రహింపలేనంతగా మన బుద్ధి మందమైయున్నది; అయినను ఈ వాగ్దానము తమకు వ్యర్థముగా చేయబడలేదని విశ్వాసులు నిజముగా అనుభవించి గ్రహించుచున్నారు; ఏలయనగా తమ విశ్వాసము యొక్క లంగరును దేవునియందు స్థిరపరచుకొనినవారై, వారు ప్రతిదినము సమాధానముతో తమ జీవితమును గడుపుచున్నారు; అదే సమయమున తన హస్తము యొక్క నీడ వారిని కాపాడుటకు చాలునని దేవుడు వారి అనుభవములో ప్రత్యక్షపరచుచున్నాడు.
10 ఇంక కొంతకాలమునకు దుష్టులు లేకపోవుదురు. ఇది ముందటి వచనమును స్థిరపరచుచున్నది. భక్తిహీనులు తమ సుఖభోగములలో విచ్చలవిడిగా ప్రవర్తించుచుండగా, దేవుని ప్రజలు వ్యాధిచేతను దారిద్ర్యముచేతను క్షీణించిపోవుచుండుట చూడగా, లోకములోని వాస్తవ స్థితి దావీదు ఇక్కడ వర్ణించుదానికి చాలా భిన్నముగా ఉన్నదని ఎవరైనను అభ్యంతరము చెప్పవచ్చును. కావున దావీదు అనాలోచితమైనదియు త్వరపడినదియునైన తీర్పునుండి మనలను కాపాడగోరి, ప్రభువు దుష్టులను పూర్తిగా నిర్మూలము చేసి, తన స్వంత ప్రజలయెడల తన కృప యొక్క ప్రభావమును చూపువరకు కొంతకాలము నెమ్మదిగా ఉండుమని మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు. కాబట్టి నిజమైన విశ్వాసులనుండి అతడు కోరునదేమనగా, వారు తమ జ్ఞానమును వినియోగించుచు కొంతకాలము తమ తీర్పును నిలిపి ఉంచవలెను, ప్రతి అల్పవిషయము దగ్గర ఆగిపోక, సంపూర్ణకాలము వచ్చెనని దేవుడు పరలోకమునుండి చూపువరకు తమ తలంపులను దైవసంరక్షణను గూర్చిన ధ్యానమందు సాధకము చేయవలెను. అయితే వారిని యెహోవాకొరకు కనిపెట్టుకొనువారని వర్ణించుటకు బదులుగా, అతడు ఇప్పుడు వారిని దీనులని పేర్కొనుచున్నాడు; దీనిని అతడు తగిన కారణము లేకుండ చేయుటలేదు: ఏలయనగా తోడేళ్ల మధ్య గొఱ్ఱెలవలెనున్న తన స్వంత ప్రజలను దేవుడు ఆశ్చర్యకరమైన రీతిగా కాపాడుచున్నాడని ఒక మనుష్యుడు నమ్మనియెడల, అతడు బలమును బలముచేతనే త్రిప్పికొట్టుటకు ఎల్లప్పుడును ప్రయత్నించుచుండును. ("De se venger, et de rendre mal pour mal." — ఫ్రెంచి. "పగతీర్చుకొనుటకును, కీడుకు ప్రతిగా కీడు చేయుటకును.") కావున నిరీక్షణ మాత్రమే స్వతహాగా సాత్వికమును పుట్టించుచున్నది; ఏలయనగా అది శరీరము యొక్క దూకుడును అడ్డగించి, దాని ఉద్రేకమును శాంతపరచుటచేత, దేవునికి తమ్మును తాము లోపరచుకొనువారిని సమచిత్తమునందును ఓర్పునందును శిక్షించి నడిపించుచున్నది. మత్తయి 5:5లో వ్రాయబడినదానిని క్రీస్తు ఈ వాక్యభాగమునుండియే తీసికొనెనని కనబడుచున్నది. సమాధానము అను పదము హెబ్రీలో సాధారణముగా కార్యముల వర్ధిల్లునట్టియు సుఖకరమైనట్టియు ఫలితమును సూచించుటకు వాడబడును; అయినను మరియొక భావము ఈ స్థలమునకు మరి బాగుగా సరిపోవును, అదేదనగా, భక్తిహీనులు అంతరంగ కలవరముచేత కలవరపడుచుండగా, దేవుడు వారిని నలుదిక్కుల భయముచేత చుట్టుముట్టుచుండగా, విశ్వాసులు సమాధాన సమృద్ధియందు ఆనందింతురు. వారు శ్రమనుండి మినహాయింపబడుదురని దీని భావము కాదు, గాని వారు తమ మనస్సుల ప్రశాంతతచేత ఆదుకొనబడుచున్నారు; కావున తాము సహించు శ్రమలన్నియు తాత్కాలికమైనవేయని ఎంచుకొనుచు, వాగ్దానము చేయబడిన విశ్రాంతిని గూర్చిన నిరీక్షణయందు వారు ఇప్పుడే ఆనందించుచున్నారు.
కీర్తన 37:12-15
12. దుష్టుడు నీతిమంతునిమీద కుట్రచేయును, వానిని చూచి పండ్లు కొరుకును. 13. అయితే ప్రభువు వానిని చూచి నవ్వును; వాని దినము వచ్చుచుండుట ఆయన చూచుచున్నాడు. (Dominus. హెబ్రీ., אתי Adonai) 14. దీనులను దరిద్రులను పడద్రోయుటకును, యథార్థమైన మార్గములుగలవారిని చంపుటకును దుష్టులు కత్తి దూసియున్నారు, విల్లు ఎక్కుపెట్టియున్నారు. 15. అయితే వారి కత్తి వారి హృదయములోనికే దూసిపోవును, వారి విల్లు విరువబడును.
12. దుష్టుడు నీతిమంతునిమీద కుట్రచేయును. ముందటి వచనమునకు ఎదురుకాగల ఒక అభ్యంతరమును దావీదు ఇక్కడ ముందుగానే నివారించుచున్నాడు. దుష్టులు ఉగ్రతతో పిచ్చివారై దేవుని పిల్లలకు విరోధముగా సమస్తవిధమైన కీడును పన్నుచుండగా, ప్రశాంతతయు ఆనందమును ఎక్కడ దొరుకును? అని ఎవరైనను అనవచ్చును. మరియు భవిష్యత్తును గూర్చి మంచి నిరీక్షణను వారు ఎట్లు పెంపొందించుకొందురు, తాము అసంఖ్యాకములైన మరణకారణములచేత చుట్టుముట్టబడియున్నట్లు చూచుకొనువారు? కావున దావీదు ఇట్లు ప్రత్యుత్తరమిచ్చుచున్నాడు: భక్తుల ప్రాణము అనేక అపాయములచేత దాడిచేయబడినను, వారు దేవుని సహాయమునందును సంరక్షణయందును భద్రముగా ఉన్నారు; దుష్టులు వారికి విరోధముగా ఎంతగా కుట్రపన్నినను, వారు ఎడతెగక కాపాడబడుదురు. ఈ విధముగా, భక్తిహీనులు తమ ఇష్టానుసారముగా మనకు చేయుటకు వారికి శక్తి కలిగియున్నట్లు, వారి దుర్బుద్ధి మనలను మితిమీరి భయపెట్టకుండునట్లు మన భయములను తొలగించుటయే దావీదు ఉద్దేశము. ("Comme s'ils avoyent puissance de faire de nous a leur plaisir." — ఫ్రెంచి. ("తమ ఇష్టానుసారముగా మనకు చేయుటకు వారికి శక్తి కలిగియున్నట్లు.")) వారు నీతిమంతులకు విరోధముగా కపటముతో కీడు పన్నుచున్నారనియు, వారిని చూచి పండ్లు కొరుకుచున్నారనియు అతడు చెప్పినప్పుడు, వారు మోసముతో నిండినవారును మోసపుచ్చుటలో నేర్పరులును మాత్రమే గాక, కోపముచేతను కీడుచేయవలెనను ఉగ్రమైన కోరికచేతను మండుచున్నారని అతడు నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాడు. అయితే ఈ మాట చెప్పిన పిమ్మట, వారి ప్రయత్నములు వ్యర్థమగునని అతడు వెంటనే చేర్చుచున్నాడు. అయినను దుఃఖములో మన ఆదరణ నిమిత్తము అతడు చాలా చల్లగా ఏర్పాటు చేయుచున్నట్లు కనబడుచున్నది, ఏలయనగా దేవుడు కేవలము నవ్వుచున్నట్లు అతడు వర్ణించుచున్నాడు. అయితే దేవుడు మన రక్షణను అమూల్యముగా ఎంచినయెడల, ఆయన మన శత్రువుల ఉగ్రతను ఎదిరించుటకు పూనుకొని, వారిని బలముగా ఎందుకు ప్రతిఘటింపడు? కీర్తన 2:4లో చెప్పబడినట్లు, దేవుడు భక్తిహీనులను ఓడించుటకు ఆయుధధారియై వెంటనే బయలుదేరక, కొంతకాలము చూచిచూడనట్లుండి తన చేతిని వెనుకకు తీసికొనుట మన ఓర్పునకు తగిన పరీక్ష అని మనము ఎరుగుదుము. అయితే అట్టి పరిస్థితులలో ఇంద్రియనేత్రము ఆయన రాక మరి ఎక్కువగా ఆలస్యమగుచున్నదని ఎంచి, ఆ ఆలస్యమునుబట్టి ఆయన విశ్రాంతిలో సుఖించుచున్నాడనియు మనుష్యుల వ్యవహారములయందు ఆయనకు ఆసక్తి లేదనియు నిర్ధారించుకొనును గనుక, విశ్వాసనేత్రముచేత ఆయన నవ్వుచుండుటను చూడగలుగుట చిన్న ఆదరణ కాదు; ఏలయనగా అప్పుడు ఆయన పరలోకమందు నిష్క్రియుడై కూర్చుండలేదనియు, లోకపరిపాలనను దైవయోగమునకు అప్పగించి కన్నులు మూసికొనుటలేదనియు, వారి వ్యర్థతను బుద్ధిహీనతను తృణీకరించుచున్నందుననే ఆయన ఉద్దేశపూర్వకముగా ఆలస్యముచేసి మౌనముగా ఉన్నాడనియు మనకు నిశ్చయము కలుగుచున్నది.
దేవుడు దుష్టులను చూచి కేవలము ఎందుకు నవ్వవలెను, వారిమీద ప్రతీకారము ఎందుకు చేయకూడదు అని అడుగుచు శరీరము ఇంకను సణుగుచు ఫిర్యాదు చేయకుండునట్లు, వారి నాశనదినము సమీపించియుండుట ఆయన చూచుచున్నాడను కారణము చేర్చబడుచున్నది: వాని దినము వచ్చుచుండుట ఆయన చూచుచున్నాడు. మనుష్యుల దుష్టత్వమువలన మనము పొందు అపకారములు మనలను ఇంతగా కలవరపెట్టుటకు కారణమేమి? శీఘ్రమైన పరిహారము దొరకనప్పుడు, ఇంతకంటె మంచి స్థితిని ఎన్నడైనను చూచెదమను ఆశను మనము విడిచిపెట్టుటయే గదా? అయితే దాడిచేయువాని వెనుక దూసిన కత్తితో నిలిచియున్న తలారిని చూచువాడు ఇక ప్రతీకారమును కోరడు, గాని శీఘ్రముగా రాబోవు ప్రతిఫలమును తలంచి ఉల్లసించును. కావున దుష్టుల నాశనము సమీపించియుండుట చూచుచున్న దేవుడు మనుష్యుల రీతిగా రేగి చిరాకుపడుట తగదని దావీదు మనకు బోధించుచున్నాడు. కాబట్టి ఇక్కడ దేవునికిని మనుష్యులకును మధ్య ఒక మౌనమైన భేదము చూపబడుచున్నది; మనుష్యులు లోకపు కలవరములలోను గందరగోళములలోను దుష్టుని దినము వచ్చుచుండుటను చూడరు, చింతలచేతను భయములచేతను అణగద్రొక్కబడినవారై నవ్వలేరు, ప్రతీకారము ఆలస్యమగుచున్నందున సణుగుచు చిరాకుపడునంతగా అసహనపరులగుదురు. అయితే దేవుడు మనకు పూర్తిగా భిన్నమైన రీతిగా వ్యవహరించుచున్నాడని ఎరుగుట మనకు చాలదు; ఆయన నవ్వుచుండగా మనము ఓర్పుతో ఏడ్చుటను నేర్చుకొనవలెను, అప్పుడు మన కన్నీళ్లు విధేయత యొక్క బలిగా ఉండును. ఇంతలో, ఆయన తన వెలుగుచేత మనలను వెలిగింపవలెనని మనము ప్రార్థించుదము; ఏలయనగా ఈ మార్గముచేత మాత్రమే మనము విశ్వాసనేత్రముతో ఆయన నవ్వును చూచి, దుఃఖము మధ్యనైనను దానిలో పాలివారమగుదుము. కొందరు ఈ రెండు వచనములను మరియొక భావములో వివరించుచున్నారు; విశ్వాసులు ఎంత సుఖముగా జీవించుచున్నారంటే దుష్టులు వారిని చూచి అసూయపడుదురని దావీదు చెప్పదలచినట్లు. అయితే ఇది ప్రవక్త ఉద్దేశమునకు చాలా దూరమని పాఠకుడు ఇప్పుడు గ్రహించును.
"దినము అను పదము శిక్షాకాలమును సూచించుటకు తరచుగా వాడబడును," అని ఐన్స్వర్త్ చెప్పుచున్నాడు; "ఉదాహరణకు, 'అతని దినమును చూచి తరువాతి తరమువారు విస్మయమొందుదురు,' యోబు 18:20; 'వారికి శ్రమ, వారి దినము వచ్చియున్నది!' యిర్మీయా 50:27. అట్లే 'మిద్యాను దినము,' యెషయా 9:4; 'యెజ్రెయేలు దినము,' హోషేయ 1:11; 'యెరూషలేము దినము,' కీర్తనలు 137: 7."
14. దుష్టులు కత్తి దూసియున్నారు, విల్లు ఎక్కుపెట్టియున్నారు. భక్తిహీనులు కత్తియు విల్లును ధరించినవారై దేవుని పిల్లలను మరణముతో బెదరించుచున్నారని దావీదు ఇప్పుడు చెప్పుచున్నాడు; లేనియెడల వారిని ముంచివేయు శోధనను ఎదుర్కొనుటకే అతడు దీనిని చేయుచున్నాడు. దేవుని వాగ్దానములు నెమ్మదియు సమాధానమును ఉన్న కాలమునందు కాదు, కఠినమైనవియు భయంకరమైనవియునైన పోరాటముల మధ్యనే స్థానము కలిగియున్నవి. కావున దుష్టులు నీతిమంతులను తక్షణ మరణముతో బెదరించినను, అతడు కొంచెము ముందు చెప్పిన ఆ సమాధానమును వారు కోల్పోరని దావీదు ఇప్పుడు మనకు బోధించుచున్నాడు. ఈ వాక్యమును ఈ విధముగా వివరింపవలెను: దుష్టులు నీతిమంతులను నాశనము చేయుటకు తమ కత్తులు దూసి తమ విల్లులు ఎక్కుపెట్టినను, వారి ప్రయత్నములన్నియు వారి స్వంత తలలమీదికే తిరిగివచ్చి, వారి స్వంత నాశనమునకే దారితీయును. అయితే దేవుడు ఎట్టకేలకు వారికి సహాయము చేయ దయచూపువరకు నీతిమంతుల దుర్భరస్థితి ఇక్కడ వర్ణింపబడిన ప్రత్యేక పదములను గమనించుట అవసరము. మొదట, వారు దీనులు దరిద్రులు అని పిలువబడుచున్నారు; రెండవదిగా, వారు తమ శత్రువుల బలాత్కారమును ఎదిరించు శక్తి లేనివారై, వారి పాదముల క్రింద అణగద్రొక్కబడి పడియుండుటచేత, నాశనమునకు ప్రతిష్ఠింపబడిన గొఱ్ఱెలతో పోల్చబడుచున్నారు. దీనినిబట్టి, ఈ కీర్తనలో ఇక్కడ వారికి ఏకరీతియైన సుఖానుభవము వాగ్దానము చేయబడలేదు, గాని వారి దుర్దశలలోను బాధలలోను వారిని ఆదరించుటకై, వాటికి ధన్యమైన ముగింపు కలుగునను నిరీక్షణ మాత్రమే వారి యెదుట ఉంచబడుచున్నది. అయితే దుష్టులు తమ దుర్నీతినిబట్టి ద్వేషింపబడి కఠినముగా చూడబడుట తరచుగా జరుగును గనుక, ఈ విధముగా శ్రమపడినవారు యథార్థమైన మార్గములుగలవారని కీర్తనకారుడు చేర్చుచున్నాడు; దీనిచేత, వారు నిర్హేతుకముగా బాధింపబడిరని అతడు భావించుచున్నాడు. పూర్వము అతడు వారిని యథార్థహృదయులని వర్ణించెను, దానిచేత హృదయము యొక్క అంతరంగ పవిత్రతను అతడు మెచ్చుకొనెను; అయితే ఇప్పుడు ప్రవర్తనయందును, మన పొరుగువానియెడల ప్రతి కర్తవ్యమును నెరవేర్చుటయందును ఉన్న యథార్థతను అతడు మెచ్చుకొనుచున్నాడు; ఈ విధముగా, వారు తమ శత్రువులకు ఏ కీడును చేయక, వారికి ఏ అభ్యంతరకారణమును ఇయ్యనందున అన్యాయముగా హింసింపబడుచున్నారని మాత్రమే గాక, అపకారములచేత రెచ్చగొట్టబడినను వారు కర్తవ్యమార్గమునుండి తొలగిపోరని కూడ అతడు చూపుచున్నాడు.
"De brebis destinees au sacrifice." — ఫ్రెంచి. ("బలికి నియమింపబడిన గొఱ్ఱెల వలె.")
15వ వచనములో దావీదు దేవుని నవ్వును గూర్చి మాట్లాడుటలేదు, గాని భక్తిహీనులకు విరోధముగా ప్రతీకారమును ప్రకటించుచున్నాడు; రెండవ కీర్తనలో, నాలుగవ వచనము దగ్గర మనము ఇదివరకే చూచినట్లుగా, దేవుడు దుష్టులను చూచిచూడనట్లుండి, ఉల్లాసములోను అల్లరిలోను సమస్త మితిమీరుటకు కొంతకాలము వారిని తరచుగా అనుమతించినను, ఎట్టకేలకు వారిని పడద్రోయుటకు ఆయన తన కోపముతో వారితో మాట్లాడును. చెప్పబడినదాని సారాంశమేమనగా, భక్తిహీనులు ఎంత తక్కువగా గెలుతురంటే, వారు దూసిన కత్తి వారి స్వంత ఆంత్రములలోనికే తిరిగి దూసిపోవును, వారి విల్లు ముక్కలుగా విరువబడును.
కీర్తన 37:16-19
16. అనేకులైన దుష్టుల సమృద్ధికంటె నీతిమంతుని కొంచెము శ్రేష్ఠము. 17. ఏలయనగా దుష్టుల భుజములు విరువబడును; అయితే యెహోవా నీతిమంతులను ఆదుకొనును. 18. యథార్థవంతుల దినములు యెహోవాకు తెలిసియున్నవి, వారి స్వాస్థ్యము నిత్యము నిలుచును. 19. ఆపత్కాలమందు వారు సిగ్గుపడరు; కరవు దినములలో వారు తృప్తిపొందుదురు.
16. నీతిమంతుని కొంచెము శ్రేష్ఠము మొదలైనవి. ఈ వచనము తగిన కారణమేదియు లేకుండ వివిధ రీతులుగా అనువదింపబడినది. సమృద్ధి అని అనువదింపబడిన המון hamon అను పదము నిజముగా కొన్నిసార్లు మనుష్యుల గొప్ప సమూహమును, కొన్నిసార్లు వస్తువుల సమృద్ధిని సూచించును; మరియు కొన్నిసార్లు బహువచనములోని విశేషణము ఏకవచనములోని నామవాచకముతో కలుపబడును. అయితే భక్తిహీనుల గొప్ప సమూహముకంటె కొద్దిమంది నీతిమంతులు శ్రేష్ఠులు అను భావమునకు దావీదు మాటలను బలవంతముగా త్రిప్పువారు స్పష్టముగా వాటి అర్థమును నాశనము చేసి, వాక్యమంతటి భావమును వక్రీకరించుచున్నారు. దుష్టుని గొప్ప సమృద్ధికంటె నీతిమంతుడు కలిగియున్న కొంచెము శ్రేష్ఠము అని ఇతరులు ఇచ్చిన వివరణను కూడ నేను అంగీకరింపలేను; ఏలయనగా సమృద్ధిని సూచించు המון hamon అను పదమును, దుష్టులు అని అర్థమిచ్చు רשעים reshaim అను పదముతో గాక, అనేకులు లేక గొప్పవారు అని అర్థమిచ్చు רבים rabbim అను పదముతో వ్యాకరణ నియమములకు విరుద్ధముగా జతపరచవలసిన అవసరమేదియు నాకు కనబడుటలేదు. కావున ఒక్క నీతిమంతుని పరిమితమైన ఆస్తిని అనేకులైన దుష్టుల ఐశ్వర్యముతోను సంపదతోను దావీదు ఇక్కడ పోల్చుచున్నాడనుటకు నాకు సందేహము లేదు. అయితే నేను అనేకులు అని అనువదించిన רבים rabbim అను హెబ్రీ పదము గొప్ప అధికారమును శక్తియు గల వ్యక్తులను సూచించునదిగా కూడ సరిగా గ్రహింపవచ్చును. ("Ou, aux grans qui sont meschans." — ఫ్రెంచి అంచు. "లేక, దుష్టులైన గొప్పవారికంటె.") దుష్టులు ఈ లోకములో ఉన్నతస్థితిలో ఉండి, దాని సంపదలచేత మిక్కిలి సమృద్ధిగా ధనవంతులై తమ ఐశ్వర్యమును నమ్ముకొనినను, నీతిమంతుడు కలిగియున్న కొంచెము వారి సమస్త ధనరాశులకంటె బహు శ్రేష్ఠమని దావీదు చెప్పదలచుచున్నాడని గ్రహించుట నిశ్చయముగా కష్టము కాదు. దీనినిబట్టి, దావీదు ఇక్కడ బాహ్యమైన వైభవమును ఐశ్వర్యమును గూర్చి కాక, నీతిమంతులను నిజముగా ధనవంతులనుగా చేయు దేవుని రహస్య ఆశీర్వాదమును గూర్చియే మాట్లాడుచున్నాడని మనము నేర్చుకొనుచున్నాము; ఏలయనగా వారు చేతినుండి నోటికి జీవించినను, మన్నాచేత పోషింపబడినట్లు వారు పరలోకమునుండి పోషింపబడుచున్నారు; భక్తిహీనులైతే ఎల్లప్పుడును ఆకలిగొనియుందురు, లేదా తమ సమృద్ధి మధ్యనే క్షీణించిపోవుదురు.
ఐన్స్వర్త్ ఈ పదమును "విస్తారమైన మామోను" అని అనువదించుచు, అది "సమూహమును, విస్తారమును, లేక ఐశ్వర్యము యొక్క గాని మరి ఏ ఇతర వస్తువు యొక్క గాని నిల్వను సూచించును" అని వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు. సెప్టువజింట్ దానిని ఐశ్వర్యము అని అనువదించుచున్నది. మామోను (mammon) అను ఆంగ్ల పదము ఈ హెబ్రీ పదమునుండి వచ్చినది.
ఈ అభిప్రాయమును ఫ్రై స్వీకరించుచున్నాడు; అతడు ఈ మాటలను, "దుష్టుల గొప్ప సమూహముకంటె నీతిమంతుని యొక్క కొద్దిమంది శ్రేష్ఠులు" అని అనువదించుచున్నాడు.
నీతిమంతుడు అను మాటచేత అతడు క్రీస్తును గ్రహించుచున్నాడు.
తరువాతి వచనములో చేర్చబడిన కారణము కూడ దీనికే సంబంధించినది, అదేదనగా, దేవుని శక్తిచేత ఆదుకొనబడితేనే తప్ప లోకములో స్థిరమైనదేదియు లేదు; అయితే నీతిమంతులు మాత్రమే ఆయనచేత ఆదుకొనబడుదురనియు, భక్తిహీనుల శక్తి విరువబడుననియు మనకు స్పష్టముగా చెప్పబడుచున్నది. నిజమైన ధన్యతను గూర్చి సరియైనదియు తగినదియునైన అంచనా వేయుటకు, మనము భవిష్యత్తువైపు చూడవలెను, లేదా విశ్వాసనేత్రముచేత దేవుని రహస్య కృపను ఆయన మరుగైన తీర్పులను ధ్యానింపవలెనని ఇక్కడ మరల మనము చూచుచున్నాము. తండ్రి తన పిల్లలను వలె దేవుడు మనలను తన రొమ్మున ఆదరించుచున్నాడని విశ్వాసముచేత మనము నమ్మకముగా ఒప్పింపబడనియెడల, మన దారిద్ర్యము మనకు ఎల్లప్పుడును కలవరకారణముగా ఉండును; మరియొక ప్రక్క, దుష్టులను గూర్చి ఇక్కడ చెప్పబడినదానిని, అనగా వారి భుజములు విరువబడునని మనము జ్ఞాపకముంచుకొననియెడల, వారి ప్రస్తుత స్థితిని మనము మితిమీరి గొప్పగా ఎంచుదుము.
అయితే ఈ సిద్ధాంతము విశ్వాసుల హృదయములలో లోతుగా స్థిరపడినయెడల, వారు దైవాశీర్వాదముమీద ఆనుకొనుటను నేర్చుకొనిన వెంటనే, తమ కొద్దిపాటి నిల్వనుండి వారు అనుభవించు సంతోషమును ఆనందమును, భక్తిహీనులు అతిశయించు అపారమైన ధనరాశులవైపు ఉన్నతస్థలమునుండి చూచినట్లు వారు చూచు ఔదార్యముతో సమానముగా ఉండును. అదే సమయమున, భక్తిహీనులు తమ స్వంత బలమును ఆనుకొని దానిని గూర్చి గర్వముతో అతిశయించుచుండగా, దేవుడు లేచి వారి భుజములను ముక్కలుగా విరుచువరకు మనము ఓర్పుతో కనిపెట్టవలెనని ఇక్కడ మనకు హెచ్చరిక ఇయ్యబడుచున్నది. మన విషయమైతే, మన బలహీనతలో మనకు కలుగగల శ్రేష్ఠమైన ఆదరణ ఏదనగా, దేవుడే మనలను ఆదుకొని బలపరచుచున్నాడు.
18 యథార్థవంతుల దినములు యెహోవాకు తెలిసియున్నవి. దేవుడు వారి అవసరములను తీర్చుచున్నాడు గనుక నీతిమంతులు ధన్యులు అను ఈ సిద్ధాంతమును దావీదు ఇంత తరచుగా నొక్కి చెప్పుట తగిన కారణము లేకుండ కాదు. మనుష్యుల మనస్సులు అవిశ్వాసమునకు ఎంత మొగ్గుగా ఉన్నవో, తాము విడిపించుకొనలేని మితిమీరిన చింతలచేతను ఆందోళనలచేతను అవి ఎంతగా వేధింపబడుచున్నవో మనము చూచుచున్నాము; మరియొక ప్రక్క, భవిష్యత్తును గూర్చి ఏ కారణమున్నదో దానికంటె ఎక్కువగా చింతించుటలో వారు మరియొక తప్పిదములో పడుచున్నారు; అయినను తమ ప్రణాళికలను రూపించుటలో వారు ఎంత చురుకైనవారును శ్రమించువారునైనను, తరచుగా తమ నిరీక్షణలలో నిరాశపడుచున్నారు, తరచుగా పూర్తిగా విఫలులగుచున్నారు. కావున మనకు కావలసిన ప్రతిదానిని శ్రేష్ఠముగా సమకూర్చగల దేవుని సంరక్షణమీదనే మన కన్నులను ఎడతెగక నిలుపుటకంటె మనకు ప్రయోజనకరమైనదేదియు లేదు. ("'యథార్థవంతుల దినములను భద్రపరచుచున్నాడు,' — వారికొరకు వాటిని భద్రముగా దాచియుంచుచున్నాడు: ఏలయనగా ירע అను పదము యొక్క మూలభావము ఇదే." — ఫ్రై.) ఈ హేతువుచేత, దేవుడు నీతిమంతుల దినములను ఎరుగునని దావీదు ఇప్పుడు చెప్పుచున్నాడు; అనగా, వారికి ఎదురగు అపాయములును వారికి అవసరమైన సహాయమును ఆయనకు తెలియనివి కావు. మనలను నాశనముతో బెదరించునట్లు కనబడు ప్రతి మార్పులోను ఈ సిద్ధాంతమును ఆదరణకు మూలముగా మనము వినియోగించుకొనవలెను. మనము వివిధ విధములుగా వేధింపబడవచ్చును, ప్రతి క్షణము మరణముతో మనలను బెదరించు అనేక అపాయములచేత కలవరపడవచ్చును; అయితే మన దినములు దేవునిచేత లెక్కింపబడియున్నవి మాత్రమే గాక, భూమిమీద మన భాగ్యమందలి సమస్త మార్పులను ఆయన ఎరుగును అను ఈ తలంపు మనకు చాలినంత ఆదరణ ఆధారముగా ఉండవలెను. కాబట్టి దేవుడు మన క్షేమమును కాపాడుటకు ఇంత జాగ్రత్తగా మనలను కనిపెట్టుచున్నాడు గనుక, మన పితృస్వాస్థ్యమును గృహమును పూర్తిగా స్వాధీనపరచుకొనినట్లుగా, భూమిమీద మన ఈ యాత్రలో మనము అంత సమాధానమును సంతృప్తిని అనుభవింపవలెను. మనము దేవునిచేత లక్ష్యపెట్టబడుచున్నాము గనుక, మన స్వాస్థ్యము నిత్యమైనదని దావీదు దీనినిబట్టి నిర్ధారించుచున్నాడు. మరియు యథార్థవంతులు ఈ విధముగా దేవునిచేత జాగ్రత్తగా కాపాడబడుదురని ప్రకటించుటలో, సత్యమును యథార్థతను నిష్కపటముగా అనుసరించుమని అతడు మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు; మనము దేవుని సంరక్షణ క్రింద భద్రముగా ఉంచబడగోరినయెడల, మనము సాత్వికమును అభ్యసించి, "తోడేళ్ల మధ్య మనము ఊళవేయవలెను" అను ఈ నారకీయమైన సామెతను అసహ్యముతో విసర్జించుదము.
19 ఆపత్కాలమందు వారు సిగ్గుపడరు. శరీరము కోరునట్టి శ్రమనుండియు పరీక్షనుండియు మినహాయింపును ఆశించుటకు విశ్వాసులకు హక్కు లేదనియు, గాని అంతమందు విడుదల కలుగునని వారికి నిశ్చయత ఇయ్యబడుచున్నదనియు ఈ వచనము కూడ మనకు చూపుచున్నది; ఆ విడుదల నిజముగా పొందబడినను, అది విశ్వాసముచేత మాత్రమే గ్రహింపగల స్వభావము గలది. ఈ రెండు సంగతులను విడదీయరాని విధముగా జతపరచబడినవిగా మనము ఎంచవలెను, అదేదనగా, విశ్వాసులు ఈ లోకములో దుష్టుల మధ్య కలిసియున్నట్లే, ఆకలియు ఆపదయు ఇరువురికిని సాధారణమైనవి. వారి మధ్యనున్న భేదము ఇది మాత్రమే: దేవుడు తన స్వంత ప్రజల అవసరకాలమందు వారివైపు తన చేయి చాపుచున్నాడు, భక్తిహీనులనైతే విడిచిపెట్టి వారిని గూర్చి ఏ జాగ్రత్తయు తీసికొనడు. కరవుకాలమందు దుష్టులు తరచుగా విలాసముగా భుజించి తమ కోరికలన్నిటిని తీర్చుకొనుచుండగా, విశ్వాసులు దారిద్ర్యముచేతను లేమిచేతను అణగద్రొక్కబడుచున్నారని ఎవరైనను అభ్యంతరము చెప్పినయెడల, నేను ఇట్లు ప్రత్యుత్తరమిచ్చుచున్నాను: ఇక్కడ ప్రస్తావింపబడిన తృప్తి ముఖ్యముగా దీనియందే ఇమిడియున్నది, అదేదనగా, విశ్వాసులు మితముగా జీవించుచు, జీవనాధారమును సంపాదించుటకు తరచుగా కష్టపడి శ్రమించినను, ఈ జీవితపు మంచి వస్తువులను వాటి సమస్త వైవిధ్యముతోను సమృద్ధితోను ఆశతో మ్రింగివేయుచు ఎన్నడును తృప్తిపొందని భక్తిహీనులకంటె ఈ లోకపు వస్తువులు తమకు అధిక సమృద్ధిగా ఉన్నట్లే, వారు దేవునిచేత నిజముగా పోషింపబడుచున్నారు. అంతేకాక, నేను మరియొక చోట చెప్పినట్లు, ఈ తాత్కాలిక ఆశీర్వాదములు ఎల్లప్పుడును ఒకే ఏకరీతి ప్రవాహముగా ప్రవహించుచు కనబడవు. దేవుని హస్తము నిజముగా ఎల్లప్పుడును తెరువబడియున్నది, అయితే మనము మన కోరికలలో సంకుచితులమును పరిమితులమునై యున్నాము; కావున మన స్వంత అవిశ్వాసము ఆయన ఔదార్యమునకు చిన్న ఆటంకము కాదు. మరియు మన చెడిపోయిన స్వభావము త్వరలోనే మితిమీరుటలోనికి విరుచుకొనిపడును గనుక, దేవుడు మనతో మరి పొదుపుగా వ్యవహరించుచున్నాడు; మితిమీరిన అనుగ్రహముచేత మనలను చెరుపకుండునట్లు, లేనియెడల సంపూర్ణ సమృద్ధిగా మనమీద కుమ్మరించుటకు సిద్ధముగా ఉన్నదానిని పొదుపైన చేతితో అనుగ్రహించుటచేత ఆయన మనలను మితవ్యయమునందు శిక్షించి నడిపించుచున్నాడు. నిజముగా, మనము ఇంద్రియసుఖమునకును భోగమునకును ఎంతగా లోబడియున్నామో తలంచువాడెవడైనను, దేవుడు తన స్వంత ప్రజలను దారిద్ర్యముచేతను లేమిచేతను సాధకము చేయుచున్నందుకు ఆశ్చర్యపడడు. అయితే మన తృప్తికి అవసరమైనదానిని దేవుడు మనకు అనుగ్రహింపకపోయినను, మన స్వంత కృతఘ్నత అడ్డురానియెడల, కరవులోను లేమిలోను సహితము ఆయన మనలను దయతోను ఔదార్యముతోను పోషించుచున్నాడని మనము అనుభవించెదము.
కీర్తన 37:20-22
20. దుష్టులు నశించిపోవుదురు, యెహోవా విరోధులు గొఱ్ఱెపిల్లల శ్రేష్ఠభాగమువలె దహింపబడుదురు; వారు పొగయై దహించుకొనిపోవుదురు. 21. దుష్టుడు అప్పుచేసి తిరిగి చెల్లింపడు; నీతిమంతుడు దాక్షిణ్యము గలవాడై ఇచ్చుచుండును. 22. ఏలయనగా ఆయనచేత ఆశీర్వదింపబడినవారు భూమిని స్వతంత్రించుకొందురు; ఆయనచేత శపింపబడినవారు నిర్మూలమగుదురు.
20. దుష్టులు నశించిపోవుదురు. ఇక్కడ ఏలయనగా అని అనువదింపబడిన כי కీ అను హేతువాచక అవ్యయమును వ్యతిరేకార్థకముగా వాడబడినట్లు అయితే అనియైనను అయినను అనియైనను అనువదింపవచ్చును; అయితే ఈ వాక్యమును ఇంతకంటె మిక్కిలి గొప్ప భావము గలదానిగా వివరించుటకు కొందరు ఇష్టపడుదురేమో. కాని ఇక్కడ చెప్పబడుచున్నవారి మధ్య ఒక వ్యత్యాసము చూపబడుచున్నదనుటయే మేలైన వివరణ; అదేదనగా, నీతిమంతులు కరవు కాలమునందు తృప్తిపొందుదురు, భక్తిహీనులైతే తమ సమృద్ధి మధ్యనే నశించిపోవుదురు; ఏలయనగా వారు తమ సమృద్ధియందు నమ్మికయుంచుచుండగా, దేవుడు రహస్యమైనవియు మరుగైనవియునైన సాధనములచేత వారిని నిర్మూలము చేయుచున్నాడు. వారిని యెహోవా విరోధులని పిలుచుటచేత, తమ స్వంత దుష్టత్వముచేత తమమీదికి తామే తెచ్చుకొను ఆయన ప్రతిదండనచేత వారు న్యాయముగానే ముంచివేయబడుదురని అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు. వారు గొఱ్ఱెపిల్లల శ్రేష్ఠభాగమువలె దహింపబడుదురని అతడు చెప్పునప్పుడు, ఇది వాటి క్రొవ్వును సూచించుచున్నదని కొందరు గ్రహించుచున్నారు. అయితే నేను మరియొకచోట చెప్పినట్లు, יקר యాకార్ అను పదమునకు శ్రేష్ఠత అని అర్థము గనుక, ఈ మాట గొఱ్ఱెపిల్లలలో అత్యుత్తమమైనవాటిని, అనగా విశేషమైన క్రొవ్వు గలవాటిని సూచించుచున్నదని నాకు ఏ సందేహమును లేదు: మరియు ఇది ఇక్కడ చూపబడిన వ్యత్యాసమునకు మిక్కిలి తగియున్నది. భక్తిహీనులు వధదినమునకై క్రొవ్వింపబడుచున్నారని మరియొక ప్రవక్తయు బోధించుచున్న సంగతిని దీనినుండి మనము నేర్చుకొనుచున్నాము; కావున వారు ఎంత విలాసముగా జీవించియుందురో, అంత హఠాత్తుగా వారి నాశనము వారిమీదికి వచ్చును. పొగయై దహించుకొనిపోవుట అనగా త్వరగా అదృశ్యమైపోవుట అను భావమే; వారియందు ఏ స్థిరతయు ఏ సారమును లేదని చెప్పినట్లున్నది. יקר యాకార్ అను పదమునకు క్రొవ్వు అని అర్థము చెప్పువారు ఈ తరువాతి వాక్యభాగమును ఈ భావముతో వివరించుచున్నారు: క్రొవ్వు కరిగి క్షీణించిపోవునట్లు దుష్టులు పొగయై దహించుకొనిపోవుదురు. (ఇక్కడ పూర్వపు ఏర్పాటు యొక్క బలి ఆరాధనలను సూచించుచున్నాడని సాధారణముగా తలంచబడుచున్నది. అప్పుడు గొఱ్ఱెపిల్లలు దహనబలులుగా విస్తారముగా అర్పింపబడుచుండెను; ఈ సూచన ఈ బలులనుగూర్చినదైనయెడల, ఇది మిక్కిలి సంభవనీయమే గనుక, ఇక్కడ బోధింపబడుచున్న సిద్ధాంతమేమనగా, వాటి క్రొవ్వు దహనబలిపీఠము యొక్క అగ్నిచేత కరిగి సంపూర్ణముగాను శీఘ్రముగాను దహింపబడినట్లు, దుష్టులును యెహోవా ఉగ్రతాగ్నిలో కరిగి త్వరగా దహింపబడుదురు. కల్దీయ అనువాదము ఈ తరువాతి వాక్యభాగమును ఇట్లు విశదపరచుచున్నది: — "వారు గెహెన్నా యొక్క పొగలో," అనగా నరకము యొక్క పొగలో, "దహింపబడుదురు.") అయితే మొదటి వివరణయే మేలైనదని చదువరి గ్రహించును.
"Ou, l'excellence, c'est, les agneaux plus beaux et plus gras." — ఫ్రెంచి అంచు. "లేక, శ్రేష్ఠత, అనగా మిక్కిలి అందమైనవియు మిక్కిలి క్రొవ్వినవియునైన గొఱ్ఱెపిల్లలు."
"C'est, s'esvanouiront en brief." — ఫ్రెంచి అంచు. "అనగా, త్వరలో అదృశ్యమైపోవుదురు."
21. దుష్టుడు అప్పుచేసి తిరిగి చెల్లింపడు. ఇతరుల సొమ్మును మోసముచేతను వంచనచేతను అపహరించు ద్రోహమునుబట్టి దుష్టులు ఇక్కడ నిందింపబడుచున్నారనియు, దానికి భిన్నముగా తమ బీద సహోదరుల అక్కరలను తీర్చుటకు ఎల్లప్పుడును సిద్ధముగా నుండు దయనుబట్టి దేవుని పిల్లలు మెచ్చుకొనబడుచున్నారనియు తలంచువారు పొరబడుచున్నారు. ప్రవక్త అయితే ఒకవైపు భక్తులయెడల దేవుని ఆశీర్వాదమును ఘనపరచుచు, మరొకవైపు భక్తిహీనులకు ఎన్నటికిని తృప్తి కలుగదని ప్రకటించుచున్నాడు. కావున దీని భావమేమనగా, దేవుడు తన ప్రజలు ఇతరులకు సహాయము చేయగలుగునట్లు వారియెడల ఉదారముగా వ్యవహరించుచున్నాడు; భక్తిహీనులైతే ఎల్లప్పుడును లేమిలో నుండుదురు, కావున వారి దారిద్ర్యము వారిని మోసమునకును దోపిడికిని పాల్పడునట్లు చేయుచున్నది. మనము మందబుద్ధిచేతను ఉదాసీనతచేతను గ్రుడ్డివారము కాకుండినయెడల, అనుదినము మన కన్నులయెదుట కనబడుచున్న దీని నిదర్శనములనేకములను గ్రహింపక మానము. భక్తిహీనుల సమృద్ధి ఎంత గొప్పదైనను, వారి లోభము ఎంత తీరనిదనగా, వారు దోపిడిగాండ్రవలె అటు ఇటు కొల్లగొట్టుచున్నను ఎన్నటికిని చెల్లింపలేకున్నారు; దేవుడైతే తన ప్రజలకు వారి సామాన్యమైన అక్కరలను తీర్చుకొనుటకు మాత్రమే గాక ఇతరులకు సహాయము చేయుటకును చాలినంత అనుగ్రహించుచున్నాడు. దుష్టులు తమ అప్పులవారికి న్యాయముగా చెందవలసిన దానిని ఎగగొట్టునట్టి దుబారా వ్యయమునుబట్టి గద్దింపబడుచున్నారనియు, నీతిమంతులు దేవుని ఔదార్యమును సరియైన ఉపయోగమునకు వినియోగించుటనుబట్టి మెచ్చుకొనబడుచున్నారనియు నేను నిజముగా కాదనను; అయితే దైవ ఆశీర్వాదము ఎంత విలువైనదో చూపుటయే ప్రవక్త ఉద్దేశము. దేవుని ఆశీర్వాదమువలనను శాపమువలనను కలుగు భేదమును అతడు విశదపరచుచున్న తరువాతి వచనము దీనిని స్థిరపరచుచున్నది. దేవుని పిల్లలు దరిద్రుల అక్కరలను తీర్చుటకును వారియెడల ఔదార్యము చూపుటకును ఎక్కడనుండి శక్తిగలవారగుచున్నారు? భక్తిహీనులు తాము ఎన్నటికిని విడిపించుకొనలేని అప్పులను ఎడతెగక ఎందుకు చేయుచున్నారు? అని అడుగబడినయెడల, మొదటివారు ప్రభువుచేత ఆశీర్వదింపబడినవారనియు, రెండవవారు ఆయన శాపముచేత బొత్తిగా నాశనమునకు తేబడుచున్నారనియు దావీదు ఉత్తరమిచ్చుచున్నాడు. కొందరు מברכיו మెబొరకాయ్వ్ అను పదమును కర్తరి అర్థములో వివరించుచు, నీతిమంతుని ఆశీర్వదించువారు స్వతంత్రించుకొందురు మొదలైనవి అని చెప్పినట్లు తీసికొనుచున్నారు; కాని ఇది బలవంతముగా లాగబడినదియు అసంబద్ధమైనదియునై యున్నది. దీని భావము కేవలము ఇదే: జీవమును కాపాడుకొనుటకును పోషించుకొనుటకును, ఇతరులయెడల మానవత్వము చూపుటకును మనకు అవసరమైనదంతయు ఆకాశమునుండి గాని భూమినుండి గాని మనకు రాదు, కేవలము దేవుని దయవలనను ఆశీర్వాదమువలనను మాత్రమే వచ్చును; మరియు ఆయన ఒకసారి తన కృపను ఉపసంహరించుకొనినయెడల, సర్వలోకము యొక్క సమృద్ధియైనను మనకు తృప్తి కలిగింపదు.
"Comme escumeurs de mer sans jamais avoir de quoy satisfaire." — ఫ్రెంచి. "చెల్లించుటకు ఎన్నడును ఏమియు లేని సముద్రపు దొంగలవలె."
"Comme s'il y avoit, Ceux qui beniront les justes, possederont," etc. — ఫ్రెంచి. ("నీతిమంతులను ఆశీర్వదించువారు స్వతంత్రించుకొందురు, మొదలైనవి అని ఉన్నట్లు.")
కీర్తన 37:23-26
23. మనుష్యుని అడుగులు యెహోవాచేత స్థిరపరచబడును, ఆయన అతని మార్గమునందు ఆనందించును [లేక, సంతోషించును]. 24. అతడు పడినను బొత్తిగా పడద్రోయబడడు; ఏలయనగా యెహోవా తన చేతితో అతనిని ఆదుకొనుచున్నాడు. 25. నేను చిన్నవాడనై యుంటిని, ఇప్పుడు ముసలివాడనైతిని; అయినను నీతిమంతుడు విడువబడుట గాని అతని సంతానము రొట్టెకై భిక్షమెత్తుట గాని నేను చూడలేదు. 26. అతడు దినమెల్ల దయ చూపుచు అప్పిచ్చుచుండును; అతని సంతానము ఆశీర్వాదకరముగా నుండును.
23. మనుష్యుని అడుగులు యెహోవాచేత స్థిరపరచబడును. కొందరు ఈ రెండు సంగతులను జతపరచుచున్నారు: మొదటిది, మనుష్యులు తమ స్వంత బలముచేత న్యాయమైనదానిని సరియైనదానిని అనుసరింపక, దేవుని ఆత్మ తమ్మును నడిపించునంతమట్టుకే అనుసరించుదురు గనుక, భక్తుల అడుగులు దేవుని కృపచేత క్రమపరచబడుచున్నవి; అందునుండి రెండవది పుట్టుచున్నది, అదేదనగా, దేవుడు తన స్వంతమైనదానిని కటాక్షించి అంగీకరించుచున్నాడు. అయితే దావీదు విశ్వాసులయెడల దైవ ఆశీర్వాదమును గూర్చిన తన ప్రశంసనే కేవలము కొనసాగించుచున్నాడు; వారు ఏ పని పూనుకొనినను అది ఎల్లప్పుడును అనుకూలమైనదియు సంతోషకరమైనదియునైన ఫలితమును పొందునను సంగతి వారినిగూర్చి విశేషముగా జ్ఞాపకముంచుకొనదగినది. అదే సమయమున, మన జీవితకాలమంతయు మన ప్రయత్నములన్నిటిని దేవుడు వర్ధిల్లుటతోను సఫలతతోను కిరీటము పెట్టుటకు గల కారణమును గమనింపవలెను, అదేదనగా, ఆయనకు ఇష్టముకానిదేదియు మనము పూనుకొనము. ఏలయనగా ఈ వచనము యొక్క రెండవ వాక్యభాగములోని మరియు అను సంయోజకము ఏలయనగా అను హేతువాచక అవ్యయమునకు బదులుగా వాడబడినదని నేను ఎంచుచు, ఈ వచనమంతటిని ఈ విధముగా విశదపరచుచున్నాను: భక్తుల మార్గము దేవునికి అంగీకారమైనది గనుక, ఆయన వారి అడుగులను సంతోషకరమైన ముగింపునకు నడిపించుచున్నాడు; కావున దీని భావమేమనగా, విశ్వాసులు మనస్సాక్షిపూర్వకముగా ప్రవర్తించుచు, ఆయన నియమించిన మార్గమునుండి తొలగకుండుట దేవుడు చూచుచున్నాడు గనుక, ఆయన వారి ప్రయత్నములను ఆశీర్వదించుచున్నాడు. మరియు నిశ్చయముగా, ప్రవక్త సాధారణముగా మాటలాడుచున్నాడు గనుక — అయినను ఇక్కడ విశ్వాసులను గూర్చి మాత్రమే చెప్పబడుచున్నదనుట నిశ్చయము — రెండవ వాక్యభాగము వివరణరూపముగా చెప్పబడినదని తప్పక ఎంచవలెను. తదనుగుణముగా, మార్గము అను పదము వారి జీవన విధానమును జీవన క్రమమును సూచించుచున్నది; దేవుని చిత్తమునకు అనుగుణముగా తమ జీవితములను మలచుకొనుటయు, ఆయన ఆజ్ఞాపించినదానికి లోబడుటయు తప్ప భక్తులకు వేరొక లక్ష్యము లేదని అతడు చెప్పినట్లున్నది. అడుగులు అను పదము బాహ్యమైన సఫలతను సూచించుచున్నదని నేను ఎంచుచున్నాను.
24. అతడు పడినను బొత్తిగా పడద్రోయబడడు. ఈ వచనము సాధారణముగా సామెతరూపముగా వివరింపబడినది; నీతిమంతుడు పాపములో పడినను అతని పతనము ప్రాణాంతకము కాదని దాని భావమని చెప్పబడినది; కాని ఇది భక్తుల ధన్యతను గూర్చి ప్రసంగించుచున్న ప్రవక్త ఉద్దేశమునకు ఏ మాత్రమును అనుగుణముగా లేదు. ("మూలపాఠము గాని," అని డా. ఆడమ్ క్లార్క్ అనుచున్నాడు, "అనువాదములలో ఏదియు గాని పాపములో పడుట సూచింపబడుచున్నదని తెలుపుట లేదు; శ్రమలో, కష్టములో పడుటయే సూచింపబడుచున్నది," మొదలైనవి.) దాని సామాన్య భావమేమనగా, దేవుడు తన సేవకులను కఠినమైన శ్రమలతో దర్శించునప్పుడు, వారు వాటిక్రింద సొమ్మసిల్లకుండునట్లు అదే సమయమున ఆయన వాటిని తగ్గించుచున్నాడు; పౌలు ప్రకటించుచున్నట్లు, "తరుమబడుచున్నను దిక్కులేనివారము కాము; పడద్రోయబడినను నశించువారము కాము." — (2 కొరింథీయులకు 4:9).
నీతిమంతులు ధైర్యము కోల్పోక, తమమీద మోపబడిన భారము ఏదైనను జయింపశక్యముకాని ధైర్యముతో సహించుదురు గనుక వారు బొత్తిగా పడద్రోయబడరని కొందరు చెప్పుచున్నారు. వారు ఆ భారముక్రింద కృంగిపోవునంత సుకుమారులును కోమలులును కారు గనుకనే వారు ముంచివేయబడుట లేదని నేను సంతోషముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను. అయినను నేను ఈ మాటలను ఇంకను విస్తారమైన భావములో గ్రహించి, వాటిని ఇట్లు వివరించుచున్నాను: భక్తుల దుఃఖములు దేవుని తండ్రివంటి కనికరముతో ఎంతగా మితపరచబడుచున్నవనగా, వారు తమ భారముక్రింద సొమ్మసిల్లరు, పడినప్పుడు సహితము నాశనములో మునిగిపోరు. భక్తులు దేవుని యథార్థముగా సేవించుచు, నిందారహితమైన జీవితము జీవింపవలెనని ప్రయాసపడుచున్నను, వారు కదలింపబడకుండ ఎల్లప్పుడును ఒకే స్థితిలో కొనసాగుటకు అనుమతింపబడక, నానావిధములైన శోధనలచేత తరచుగా బాధింపబడుచు పడద్రోయబడుచున్నారనియు, వారికిని అవిశ్వాసులకును ఉన్న ఏకైక భేదము వారి పతనములు ప్రాణాంతకములు కాకపోవుటయే అనియు ఈ మాటలనుండి మనము నేర్చుకొనుచున్నాము. దేవుడు భ్రష్టులను మిక్కిలి స్వల్పముగా కొట్టినను, అది వారి అంత్య నాశనమునకు కారణమగునని మనకు తెలియును. సొలొమోను "నీతిమంతుడు ఏడుమారులు పడినను తిరిగి లేచును," (సామెతలు 24:16,) అని చెప్పునప్పుడు ఇంకను స్పష్టముగా మాటలాడుచున్నాడు; భక్తులు ఈ జీవితములో తరచుగా శ్రమలకు లోనగుట మాత్రమే గాక, అనుదిన శోధనలతో దర్శింపబడుచున్నారనియు, అయినను ప్రభువుచేత ఎన్నడును విడువబడరనియు ఈ మాటలచేత అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు. దేవుడు తన చేతితో మనలను ఆదుకొనకపోయినయెడల, అతి స్వల్పమైన పతనమైనను మనలను బొత్తిగా నాశనము చేయుటకు చాలునని కూడ మనము క్లుప్తముగా గమనింపవలెను.
25. నేను చిన్నవాడనై యుంటిని, ఇప్పుడు ముసలివాడనైతిని. ఈ మాటల భావము ఏ మాత్రమును సందేహాస్పదము కాదు, అదేదనగా, దావీదు ముసలివాడైన పిమ్మట సహితము నీతిమంతులలో ఎవనినైనను వారి పిల్లలలో ఎవనినైనను రొట్టెకై భిక్షమెత్తుట చూడలేదు. అయితే ఇక్కడ చెప్పబడిన సంగతినిగూర్చి కొంత కష్టమైన ప్రశ్న పుట్టుచున్నది; ఏలయనగా అనేకులైన నీతిమంతులు భిక్షమెత్తు స్థితికి తేబడిరనుట నిశ్చయము. మరియు దావీదు ఇక్కడ తన స్వంత అనుభవఫలముగా ప్రకటించుచున్నది అన్ని యుగములకును చెందినది. అంతేకాక, అతడు ఈ వచనములో మోషే గ్రంథములను సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా ద్వితీయోపదేశకాండము 15:4లో భిక్షమెత్తుట దేవుని శాపములలో ఒకటిగా ఎంచబడినది; మరియు ఆ స్థలములో ధర్మశాస్త్రము దేవునికి భయపడి ఆయనను సేవించువారిని దానినుండి స్పష్టముగా మినహాయించుచున్నది. అట్లయితే క్రీస్తు లాజరును వారిలో అత్యంత దీనులలో ఒకనిగా ఉంచియుండగా, (లూకా 16:20,) నీతిమంతులలో ఎవడును ఎన్నడును రొట్టెకై భిక్షమెత్తలేదనుట ఎట్లు పొసగును? నేను ఇచ్చు ఉత్తరమేమనగా, దేవుడు తన ప్రజలకు అనుగ్రహించు ఐహిక ఆశీర్వాదముల విషయములో ఏ నిశ్చితమైన లేక ఏకరీతియైన నియమమును స్థాపింపజాలమని ఈ విషయమునుగూర్చి నేను ముందు చెప్పినదానిని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. దేవుడు ఈ లోకములో భక్తులందరియెడల తన కటాక్షమును సమానముగా ప్రత్యక్షపరచకుండుటకు నానావిధములైన కారణములు కలవు. ఆయన కొందరిని శిక్షించుచు, మరికొందరిని విడిచిపెట్టుచున్నాడు: కొందరి రహస్య వ్యాధులను స్వస్థపరచుచు, మరికొందరికి అట్టి ఔషధము అవసరము లేదు గనుక వారిని దాటిపోవుచున్నాడు: ఆయన కొందరికి ధైర్యము గల ఆత్మను అనుగ్రహించిన కొలది వారి ఓర్పును సాధకము చేయుచున్నాడు; మరియు తుదకు మరికొందరిని మాదిరిగా కనుపరచుచున్నాడు. అయితే సాధారణముగా, రహస్యమైన హెచ్చరికలచేత వారు మారుమనస్సునకు తేబడునట్లు, ఆయన తన కోపము యొక్క గురుతులచేత వారందరిని తగ్గించుచున్నాడు. అంతేకాక, ఆయన నానావిధములైన శ్రమలచేత వారి తలంపులను పరలోక జీవితమును గూర్చిన ధ్యానమునందు నిలుపునట్లు వారిని నడిపించుచున్నాడు; అయినను ధర్మశాస్త్రములో వివరింపబడినట్లు, దేవుడు తన సేవకులయెడల తనకున్న కటాక్షమునకు నిదర్శనములుగా వారికి భూసంబంధమైన ఆశీర్వాదములను అనుగ్రహించుట వ్యర్థమైనదియు కల్పితమైనదియు కాదు. భక్తులకు వారి అక్కరలన్నిటిని తీర్చుటకు చాలినంత భూసంబంధమైన ఆశీర్వాదముల సమృద్ధి వాగ్దానము చేయబడుట వ్యర్థము కాదని, నిరర్థకము కాదని నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను. అయినను దేవుడు తనకు ప్రయోజనకరమని తోచినంతమట్టుకే ఈ ఆశీర్వాదములను అనుగ్రహించును అను పరిమితితో దీనిని ఎల్లప్పుడును గ్రహింపవలెను: తదనుగుణముగా, దేవుని ఆశీర్వాదము సాధారణముగా మనుష్యుల జీవితములో ప్రత్యక్షపరచబడుచుండగానే, భక్తులలో కొందరు దారిద్ర్యముచేత ఇబ్బందిపడుట వారి మేలునకే గనుక అట్లు జరుగవచ్చును. అయితే విశ్వాసులలో ఎవరైనను భిక్షమెత్తు స్థితికి తేబడుట సంభవించినయెడల, ఈ నశ్వరమైన జీవితపు ఆశీర్వాదములలో ఇప్పుడు కొదువగా నున్నదానికంతటికిని దేవుడు వారికి విస్తారముగా ప్రతిఫలమిచ్చు ఆ ధన్యస్థితివైపు వారు తమ మనస్సులను పైకెత్తవలెను. దేవుడు భక్తిహీనులమీద ప్రతిదండన చేయు శిక్షలలోనే కొన్నిసార్లు విశ్వాసులను సహితము చిక్కించినయెడల — ఉదాహరణకు వారును అవే వ్యాధులచేత బాధింపబడుట ఆయన చూచినయెడల — అట్లు చేయుటలో ఏ అసంగతియు లేదని కూడ మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; ఏలయనగా వారు దేవుని తిరస్కరించునంత దూరము పోకపోయినను, దుష్టత్వమునకు అంకితులు కాకపోయినను, తమ స్వంత ఇచ్ఛ చొప్పున ప్రవర్తింపకపోయినను, దుష్టులవలె పాపము యొక్క ప్రభావమునకు తమ్మును తాము పూర్తిగా అప్పగించుకొనకపోయినను, వారు సమస్త నిందనుండి విముక్తులు కారు; కావున వారు కొన్నిసార్లు ఐహిక శిక్షలకు లోనైనను మనము ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు. అయినను దేవుడు తన ప్రజలకొరకు ఎట్టి ఏర్పాటు చేయుచున్నాడనగా, వారు తమ స్థితితో తృప్తిపొందినవారై ఎన్నడును కొదువపడరు అని మనము నిశ్చయముగా ఎరుగుదుము; ఏలయనగా పౌలు ఫిలిప్పీయులకు 4:12లో "సమృద్ధిగా కలిగియుండుటకును లేమిలో నుండుటకును ఉపదేశము పొందియున్నాను" అని చెప్పుచున్నట్లు, వారు పొదుపుగా జీవించుటచేత వారికి ఎల్లప్పుడును చాలినంత యుండును. 26. అతడు దినమెల్ల దయ చూపుచు. దేవుని కృప ఎన్నటికిని ఇంకిపోని సమస్త ఆశీర్వాదముల ఊటయైయున్నదని తాను ముందు చెప్పినదానినే కీర్తనకారుడు ఇక్కడ మరల చెప్పుచున్నాడు; కావున అది విశ్వాసులయెడల కనుపరచబడుచుండగా, వారు తమ స్వంత అక్కరలను తీర్చుకొనుటకు చాలినంత కలిగియుండుట మాత్రమే గాక ఇతరులకును ఔదార్యముతో సహాయము చేయగలుగుదురు. వారి సంతానమును గూర్చి అతడు చేర్చుచున్నది నానావిధములుగా వివరింపబడుచున్నది. అతడు భక్తుల పిల్లలను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడనుటలో ఏ సందేహమును లేదు; మరియు ఇది ముందటి వచనమునుండి స్పష్టమగుచున్నది. అయితే వారు ఆశీర్వాదకరముగా నుండుదురని అతడు చెప్పునప్పుడు, వారు దేవుని ఔదార్యమునకు పరిచారకులై యుందురని అతడు చెప్పినట్లు కొందరు గ్రహించుచున్నారు: కావున వారి అభిప్రాయము చొప్పున దీని భావమేమనగా, వారు బీదలకు సహాయము చేయుటలోను, మనుష్యులందరియెడల ఔదార్యము చూపుటలోను తమ తండ్రుల మంచి మాదిరిని అనుసరించుదురు. (సెప్టువజింట్ పాఠము కూడ ఇదే, Τὸσπέζμα αὐτου εἰς εὐλογίαν ἕσται.) కాని ఈ వివరణ మిక్కిలి సూక్ష్మమైనదని నేను భయపడుచున్నాను. దేవుని కృప భక్తుల పిల్లలయెడల ఎంత విశేషముగా ప్రత్యక్షపరచబడుననగా, వర్ధిల్లుటయు సఫలతయు కోరబడునప్పుడు వారి పేర్లు ఒక ప్రార్థనా రూపములో వాడబడును అని దీని భావమని ఇతరులు ఇచ్చిన వివరణను సహితము నేను అంగీకరింపను. ఈ పదబంధమును నానాస్థలములలో ఆ విధముగా గ్రహింపవలెనని నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయితే ఇక్కడ, నా అభిప్రాయములో, తండ్రులనుండి వారి పిల్లలకు దేవుని కటాక్షము కొనసాగుటను ఘనపరచుటకంటె దావీదు మరేదియు ఉద్దేశింపలేదు: దేవుని ఆశీర్వాదము నీతిమంతుని మరణముతో అంతము కాక, అతని పిల్లలవరకును వ్యాపించునని అతడు చెప్పినట్లున్నది. (ఐన్స్వర్త్ "మరియు అతని సంతానము ఆశీర్వాదములో నున్నది," అని చదివి, నీతిమంతుని పిల్లలు "ఆశీర్వాదములో నున్నారు, లేక దానికి వారసులుగా ఆశీర్వాదమునకు నియమింపబడియున్నారు," ఆదికాండము 28:3; 1 పేతురు 3:9, అనియు, వారి తల్లిదండ్రుల ఔదార్యము ఉన్నను వారికి ఇంకను సమృద్ధి కలదనియు ఈ మాటల భావముగా గ్రహించుచున్నాడు; ఏలయనగా "యెహోవా ఆశీర్వాదము ఐశ్వర్యమిచ్చును," సామెతలు 10:22.) మరియు దేవుడు మన పిల్లలను సహితము అదే విధముగా తన తండ్రివంటి కటాక్షములోనికి చేర్చుకొని వారిని తన ఆశీర్వాదములో పాలివారినిగా చేయుటకంటె, మన పిల్లలు మనకు వారసులుగా పొందదగిన మరి ఏ స్వాస్థ్యమును ఇంతకంటె నిశ్చయమైనది లేదు.
కీర్తన 37:27-29
27. కీడునుండి తొలగి మేలు చేయుము, నిత్యము నివసించుము. 28. ఏలయనగా యెహోవా న్యాయమును ప్రేమించుచున్నాడు, తన దీనులను విడువడు: వారు నిత్యము కాపాడబడుదురు: దుష్టుల సంతానమైతే నిర్మూలమగును. 29. నీతిమంతులు భూమిని స్వతంత్రించుకొందురు, దానిమీద నిత్యము నివసించెదరు.
27. కీడునుండి తొలగి మేలు చేయుము. తాను చెప్పిన ధన్యతను మనము అనుభవించవలెనంటే మనము సమస్త కీడునుండి దూరముగా నుండి, మానవత్వపు విధులను నెరవేర్చి, మన పొరుగువారికి మేలు చేయుటయందు ప్రయాసపడవలెనని దావీదు ఈ వచనములో వాదించుచున్నాడు. ఈ సిద్ధాంతము భ్రష్టమైన మానవ స్వభావము యొక్క ప్రేరేపణలకు విరుద్ధముగా నున్నది; అయినను సమస్త మానవజాతి చిక్కుకొనియున్న అనేకమైన కష్టములును బాధలును, ప్రతి మనుష్యుడును తన తన స్థానములో అన్యాయమునకును మోసమునకును బలాత్కారమునకును దుర్వ్యవహారమునకును అప్పగించుకొనినవాడై దేవుని ఆశీర్వాదమును తిరస్కారముతో త్రోసివేయుటయను ఈ ఒక్క కారణమునుండియే పుట్టుచున్నవనుట నిశ్చయము. ఈ విధముగా మనుష్యులు తమ స్వంత మార్గమునకు అడ్డముగా వేసికొను ఆటంకములవలననే వారు ఈ లోకములో ధన్యతను పొందలేకున్నారు, మరియు ప్రతి మనుష్యుడును తన స్థానములో తనకు చెందవలసిన సమాధానమును నెమ్మదిని అనుభవింపలేకున్నాడు. కావున దావీదు ముందటి సందర్భములోని సిద్ధాంతమునుండి ఈ హెచ్చరికకు దాటుట మిక్కిలి తగియున్నది: ఏలయనగా దీనులు భూమిని స్వతంత్రించుకొనినయెడల, ప్రతివాడును తన స్వంత ధన్యతను సమాధానమును లక్ష్యపెట్టునంతమట్టుకు యథార్థముగా నడుచుకొనుటకును, ఉపకార క్రియలయందు తన్నుతాను నియమించుకొనుటకును ప్రయత్నింపవలెను. అతడు ఈ రెండు సంగతులను జతపరచుచున్నాడని కూడ గమనింపవలెను: మొదటిది, విశ్వాసులు ఖచ్చితముగా మేలు చేయవలెను; రెండవది, వారు కీడు చేయకుండ తమ్మును తాము అదుపులో ఉంచుకొనవలెను: మరియు అతడు దీనిని తగిన కారణము లేకుండ చేయుట లేదు: ఏలయనగా ముప్పది నాలుగవ కీర్తనలో మనము చూచినట్లు, కొందరియెడల దయగా ప్రవర్తించుట మాత్రమే గాక ఉదారమైన చేతితో తన స్వంతమైనదానిని విస్తారముగా పంచిపెట్టు అదే మనుష్యుడు, ఆ సమయమంతయు ఇతరులను కొల్లగొట్టుచు, తాను తన ఔదార్యమును ప్రదర్శించుటకు సాధనములైన వనరులను బలాత్కారముచేత కూడబెట్టుచుండుట తరచుగా జరుగుచున్నది. కావున తన ఉపకారములు దేవునిచేత అంగీకరింపబడవలెనని కోరువాడెవడైనను, తన సహాయము అవసరమైన తన సహోదరుల అక్కరలను తీర్చుటకు ప్రయత్నించునుగాక; అయితే ఒకనికి సహాయము చేయుటకై మరియొకనికి హాని చేయకుండునుగాక, ఒకనిని సంతోషపరచుటకై మరియొకనిని బాధింపకయు దుఃఖపరచకయు ఉండునుగాక. దావీదు ఈ రెండు మాటలక్రింద ధర్మశాస్త్రము యొక్క రెండవ పలక విధులను క్లుప్తముగా ఇమిడ్చియున్నాడు: మొదటిది, భక్తులు సమస్త కీడునుండి తమ చేతులను పవిత్రముగా ఉంచుకొని, ఏ మనుష్యునికిని ఫిర్యాదు చేయుటకు అవకాశమియ్యకుండవలెను; రెండవది, వారు తమకొరకే, తమ స్వంత సొంత ప్రయోజనములను వృద్ధిచేసికొనుటకే జీవింపక, తమకు దొరకు అవకాశముల చొప్పునను తమ శక్తికొలదియు అందరి సామాన్య మేలును వృద్ధిచేయుటకు ప్రయత్నింపవలెను. అయితే నీతిమంతులకు వాగ్దానము చేయబడిన ఆశీర్వాదము, అనగా "వారు భూమిని స్వతంత్రించుకొందురు" అనునది, దేవుని ప్రజలందరి విషయములో ఎల్లప్పుడును సమాన పరిమాణములో నెరవేరదని మేము ఇదివరకే చెప్పితిమి; దీనికి మేము చూపిన కారణమేమనగా, అంత గొప్ప యథార్థతకు మాదిరిని దేవుడు మనుష్యులలో కనుగొనజాలడు; అత్యంత పరిపూర్ణులైనవారు సహితము తమ స్వంత తప్పిదముచేత తమకు తామే చాల దుఃఖమును తెచ్చుకొనుచున్నారు: కావున దేవుడు తన స్వంతవారినుండి సహితము తన ఆశీర్వాదమును కొంతమట్టుకైనను ఉపసంహరించుకొనినను మనము ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు. మరియు ప్రభువు శరీరేచ్ఛలకు కళ్లెము వేయనియెడల అవి ఎంత అతిగా విచ్చలవిడిగా ప్రవర్తించునో కూడ మనకు తెలియును. అంతేకాక, నానావిధములైన ప్రేరణలచేత పురికొల్పబడి ప్రోత్సహింపబడకుండ దైవిక జీవితమును గూర్చిన ధ్యానములో సంతోషముగా నిమగ్నమగుటకు సిద్ధముగా నుండువాడెవడును లేడు. అందువలననే దావీదు ఇక్కడ దేవుని పిల్లలకు అప్పగించుచున్న భూమి యొక్క స్వాధీనము, (న్యాయవాదులు ఆ పదమును నిర్వచించునట్లు,) దానిలో పాదములు నాటియుండుటయందును, దానిలో భద్రముగా స్థిరపరచబడియుండుటయందును ఎల్లప్పుడును ఇమిడియుండదు; ఏలయనగా ఇక్కడ వారిని కలవరపెట్టుటకు అశాంతికిని శ్రమకును అనేక మూలములు కలవు. అయినను అతడు వాగ్దానము చేయుచున్నది కేవలము కల్పనయో ఊహామాత్రమైనదో అని దీనినుండి నిర్ధారింపరాదు. ఏలయనగా దేవుని పిల్లలు ఇంకను భూమిని స్వతంత్రించుకొనలేదని అనుదిన అనుభవము మనకు చూపుచున్నను, మన విశ్వాసము యొక్క కొలత చొప్పున, ఇంకిపోని ఊటవలె ఎడతెగక ప్రవహించుచున్న దేవుని ఆశీర్వాదము ఎంత ప్రభావవంతమైనదో మనము అనుభవించుచున్నాము. దేవుడు తన శక్తిచేత నీతిమంతులను కాపాడి ఆదుకొనుచున్నాడను ఈ ప్రతిఫలము వారికి ఇప్పుడే కలదని గ్రహింపనివారు నిజముగా గ్రుడ్డివారికంటె అధికముగా గ్రుడ్డివారు.
28. ఏలయనగా యెహోవా న్యాయమును ప్రేమించుచున్నాడు. ఇది ముందటి వాక్యములో ఇమిడియున్న సిద్ధాంతమునకు స్థిరపరచుట అని గమనింపవలెను; మరియు ఇది ఇక్కడ ఒక ఉన్నతమైన సూత్రముమీద ఆధారపరచబడుచున్నది, అదేదనగా, దేవుడు నీతియందును సత్యమునందును ఆనందించుచున్నాడు. ఈ వాదము అసంపూర్ణమైనదిగా కనబడుచున్నది నిజమే; అయితే లోకము దేవుని సంరక్షణచేత నడిపింపబడుచున్నదని — ఇది విశ్వాసులందరి హృదయములలో లోతుగా నాటబడవలసినది — దావీదు నిశ్చయమైనదిగా తీసికొనుచున్నాడు గనుక అతని ముగింపు అద్భుతమైనది. కావున మొదటిగా, మానవజాతి యొక్క స్థితి యాదృచ్ఛికముగా గాక దేవుని దైవసంరక్షణచేత నడిపింపబడుచున్నదనియు, లోకము ఆయన ఆలోచనచేత నడిపింపబడి పరిపాలింపబడుచున్నదనియు ఒప్పుకొనవలెను: కావున ఆయన తన చిత్తప్రకారము సమస్తము యొక్క ఫలితమును క్రమపరచుచు, తన శక్తిచేత వాటిని అదుపులో ఉంచుచున్నాడు; రెండవదిగా, నీతియు సత్యమును దేవునికి ఇష్టమైనవని దావీదు ఇక్కడ చెప్పుచున్నదానిని దీనికి చేర్చవలెను. దీనినుండి, మనుష్యుల మధ్య యథార్థమైనదియు నిందారహితమైనదియునైన జీవితము జీవించువారందరును ధన్యులగుదురని తేలుచున్నది; ఏలయనగా వారు దేవుని కటాక్షమును అనుభవించుచున్నారు గనుక, వారి విషయములో ప్రతి సంగతియు తుదకు సంతోషకరమైనదియు సఫలమైనదియునైన ఫలితమును తప్పక పొందును. అయితే ఈ వచనములో చెప్పబడిన వాగ్దానమును ఈ భావములో గ్రహింపవలెనని మనము జ్ఞాపకముంచుకొందము: దేవుడు భక్తులను కాపాడుటకు పూనుకొనినను, అది వారిని ఏకాంతములోను సుఖములోను ఎడతెగక పోషించుటకు కాదు, కొంతకాలము వారిని సిలువక్రింద సాధకము చేసిన పిమ్మట తుదకు వారి సహాయమునకు వచ్చుటకే: ఏలయనగా ఇక్కడ వాడబడిన యెహోవా తన దీనులను విడువడు అను మాట మౌనముగా మిక్కిలి బలమైనది. కావున దేవుడు ఈ జీవితములో భక్తులకు అనుగ్రహించు కటాక్షమునుండి ఓర్పు యొక్క సాధకమును వేరుపరచువారు ఈ కీర్తనను తప్పుగా అర్థము చెప్పుచున్నారు. దానికి భిన్నముగా, ఎవడును తొందరపడి అవివేకముగా తీర్పు తీర్చకుండునట్లు, దుష్టుల మరణము తరువాత వారి సంతానముమీద శిక్ష విధించుటలో దేవుడు తన అసంతోషమును ప్రత్యక్షపరచువరకు తమ తీర్పును నిలిపియుంచవలెనని ప్రవక్త విశ్వాసులను బతిమాలుచున్నాడు: దుష్టుల సంతానమైతే నిర్మూలమగును. ఇది అతడు మరల ఇట్లు నొక్కిచెప్పినట్లే యున్నది: దేవుని తీర్పులు దుష్టులమీదను భక్తిహీనులమీదను వెంటనే అమలుపరచబడకపోయినను, వారికి న్యాయముగా రావలసిన శిక్ష వారి పిల్లలవరకును వ్యాపించును గనుక, ఆ కారణముచేత వారికి ఏ మేలును కలుగదు. కావున దేవుని శాపము వారిమీద వెంటనే విధింపబడనియెడల, ఆయన విశ్వాసులయెడల తనకున్న కటాక్షమును ప్రత్యక్షపరచుటకు కొంతకాలము ఆలస్యము చేసినను మనము ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు.
29. నీతిమంతులు భూమిని స్వతంత్రించుకొందురు. ఈ సిద్ధాంతమును మన మనస్సులలో లోతుగా ముద్రించుట మిక్కిలి కష్టము గనుక, ఇక్కడ దానినే మరల చెప్పుట అనవసరము కాదు. ఏలయనగా మనుష్యులందరును ధన్యతను వెదకుచుండగా, నూటికి ఒక్కడైనను దానిని దేవునియొద్దనుండి ఎదురుచూచుట లేదు; దానికి భిన్నముగా అందరును తమకొరకు ఏర్పాటు చేసికొనుటలో, బుద్ధిపూర్వకముగా చేసినట్లే దేవుని ప్రతిదండనను రేపుచు, అట్లు చేయుటలో ఒకరినొకరు మించుటకు పోటీపడుచున్నారు; కావున వారిలో కొందరు మోసముచేతను అబద్ధ ప్రమాణముచేతను తమ్మును తాము మలినపరచుకొనుచున్నారు, కొందరు దోపిడికిని బలాత్కారమునకును లోనగుచున్నారు, కొందరు సకల విధములైన క్రూరత్వమును జరిగించుచున్నారు, మరికొందరు ఖడ్గముతోను విషముతోను సహితము హింసను దౌర్జన్యమును చేయుచున్నారు. అంతేకాక, నీతిమంతులకు ఇక్కడ వాగ్దానము చేయబడిన భూమిమీది ఈ నిత్య నివాసమును ఏ భావములో గ్రహింపవలెనో నేను ఇప్పుడే, మరియు అనేక ఇతర సందర్భములలోను తెలియజేసితిని, అదేదనగా, ఈ లోకములో సంభవించు కష్టములచేతను మార్పులచేతను వారు చుట్టుకొనబడియున్నను, దేవుడు తన రెక్కలక్రింద వారిని కాపాడుచున్నాడు; మరియు ఆకాశముక్రింద శాశ్వతమైనదిగాని స్థిరమైనదిగాని ఏదియు లేకపోయినను, వారు భద్రమైన రేవులో ఆశ్రయము పొందినట్లు ఆయన వారిని క్షేమముగా కాపాడుచున్నాడు. తుదకు, వారు దీనికి తోడుగా నూరు జీవితములకంటె శ్రేష్ఠమైన ఆ అంతరంగ మనస్సమాధానమును అనుభవించుచున్నారు; కావున అది విలువలోను ప్రాముఖ్యతలోను మిగిలిన వాటన్నిటిని మించిన ఆధిక్యతగా న్యాయముగా ఎంచబడుచున్నది.
కీర్తన 37:30-33
30. నీతిమంతుని నోరు జ్ఞానమును పలుకును, అతని నాలుక న్యాయమును ఉచ్చరించును. 31. అతని దేవుని ధర్మశాస్త్రము అతని హృదయములో నున్నది; అతని అడుగులు జారవు. 32. భక్తిహీనుడు నీతిమంతుని కనిపెట్టుచు, అతని చంపవెదకును. 33. యెహోవా అతని వాని చేతికి విడువడు, అతడు విమర్శింపబడునప్పుడు అతనిని దోషిగా తీర్చడు.
30. నీతిమంతుని నోరు జ్ఞానమును పలుకును. నీతిమంతులను యథార్థవంతులను గూర్చి దేవుని ఆత్మ ప్రకటించునదంతయు ధైర్యముగా తమకు అనుకూలముగా లాగుకొనుట వేషధారులకు అలవాటైయున్నందున, దేవుడు తన పిల్లలయొద్ద కోరు నీతి యెట్టిదో దావీదు ఇక్కడ నిర్వచించి, దానిని మూడు ముఖ్య భాగములుగా విభజించుచున్నాడు — వారి మాటలు నిష్కపటముతోను సత్యముతోను ఉండవలెను; దేవుని ధర్మశాస్త్రము వారి హృదయములో ఏలవలెను; వారు తమ ప్రవర్తనను సరిగా నడిపించుకొనవలెను. కొందరు మొదటి భాగమునకు మేము ఇచ్చిన భావమునకు భిన్నమైన వివరణ ఇచ్చుచున్నారు: నీతిమంతులు బాగుగా జీవించుటకు ఇతరులకు ఉపదేశించుచు, వారిని మార్గములో నడిపించుచు బోధకులుగాను మార్గదర్శులుగాను ఉందురని వారు చెప్పుచున్నారు; కావున వారి అభిప్రాయములో జ్ఞానమును పలుకుట, న్యాయమును ఉచ్చరించుట అనునది ఇతరులకు పరిశుద్ధ సిద్ధాంతమును ఉపదేశించుట, వారిని దేవుని భయమునందు తర్ఫీదు చేయుట అను దానితో సమానార్థము గలదైయున్నది. ఈ వివరణను నేను పూర్తిగా నిరాకరింపను, కాని అది మరీ సంకుచితమైనదని నేను భయపడుచున్నాను. ఇక్కడ జ్ఞానమును యథార్థతయు, దుష్టులు దేవుని నామమును తుడిచివేయుటకు ప్రయత్నించు అపవిత్రమైనదియు మలినమైనదియునైన మాటలకు ఎంతగా విరుద్ధముగా ఉంచబడినవో, కుయుక్తికిని మోసమునకును సకలవిధమైన తంత్రములకును వంచనలకును అంతగా విరుద్ధముగా ఉంచబడినవి; మరియు సామాన్యులను భయపెట్టుటకు వారు ప్రయత్నించు బెదరింపులకును భయములకును కూడ విరుద్ధముగా ఉంచబడినవి. ("Par lesquelles ils taschent d'espouvanter les simples." — ఫ్రెంచి. ("దానిచేత వారు సామాన్యులను భయపెట్టుటకు ప్రయత్నించుచున్నారు.")) కావున భావమేదనగా, మొదట, నీతిమంతులు తమలోను ఇతరులలోను దేవుని గూర్చిన జ్ఞానమును భయమును విస్తారముగా పెంపొందించునట్లు, దేవుని నీతిని గూర్చి ఘనముగాను భక్తిపూర్వకముగాను మాటలాడుదురు; రెండవది, తమ స్వంత వ్యవహారములలోను ఇతరుల వ్యవహారములలోను వారు కపటము గాని మోసము గాని లేకుండ న్యాయమైనదియు యుక్తమైనదియునైన దానిని అంగీకరించుదురు, మరియు కుతర్కము యొక్క రంగుతోను మెరుగుతోను తప్పైనదానిని సమర్థించుటకు అలవాటుపడరు; చివరిగా, వారు ఎన్నడును సత్యమునుండి తొలగిపోరు. ("En toutes les parties de la cognoissance et crainte de Dieu." — ఫ్రెంచి. ("దేవుని గూర్చిన జ్ఞానము యొక్కయు భయము యొక్కయు సమస్త భాగములయందు."))
దీనికి హృదయ యథార్థత చేర్చబడుచున్నది: ప్రభువు యొక్క ధర్మశాస్త్రము అతని హృదయములో నున్నది. క్రమము ప్రకారము ఇది ముందు రావలసినదైనను, ఇక్కడ రెండవ స్థానములో ఉంచబడుట అయుక్తము కాదు. ఏలయనగా సద్గుణములను దుర్గుణములను లెక్కించునప్పుడు లేఖనములు ఖచ్చితమైన క్రమమును పాటించుటయందు పట్టుదల చూపవు. అంతేగాక, ఈ హృదయ యథార్థత ఏ మూలమునుండి పుట్టుచున్నదనగా, దేవుని ధర్మశాస్త్రము హృదయములో నివాసముండుటయే; అదియొక్కటే జీవితమునకు శ్రేష్ఠమైన నియమమును నిర్ణయించి, చెడిపోయిన సకల ఆశలను దురాశలను అణచివేసి, మనుష్యుల మనస్సులను నీతియందలి ప్రేమతో నింపుచున్నది. దేవుని భయముతో అలంకరింపబడితేనే గాని, ఏ మనుష్యుడును స్థిరముగాను నిలకడగాను యథార్థమైన జీవితమునకు తన్ను తాను సమర్పించుకొనడు, తన స్వంత లాభముకంటె ఇతరుల నిమిత్తము ప్రయాసపడడు, లోభమును విసర్జింపడు, గర్వమును అణచడు, తన స్వభావముతో నిత్యము యుద్ధము చేయడు. తరువాత బాహ్య ప్రవర్తనకు సంబంధించిన మూడవ విభాగము వచ్చుచున్నది: అతని అడుగులు జారవు. కొందరు నిజముగా ఇది ఒక వాగ్దానమని తలంచుచున్నారు; కాని ఈ ఖండములో దావీదు ఇంకను నీతి యొక్క నిర్వచనమునే కొనసాగించుచున్నాడని నాకు సందేహము లేదు. కావున భావమేదనగా, దేవుని పిల్లలు పాపము చేయుటకు నానావిధములుగా శోధింపబడినను, దానికి వారిని పురికొల్పు అనేక సంగతులు సంభవించినను, — మనుష్యులు కూడ చాలమట్టుకు తమ శక్తికొలది తమ దుష్టత్వముచేత వారిని దేవుని భయమునుండి తొలగించుటకు ప్రయత్నించినను, — దేవుని ధర్మశాస్త్రము వారి హృదయములలో ఏలుచు రాజ్యము చేయుచున్నందున, వారు జారిపోక, స్థిరమైనదియు దృఢమైనదియునైన నిశ్చయముతో తమ ఉద్దేశమునందు నిలిచియుందురు, లేదా కనీసము సరియైన మార్గమును హత్తుకొనియుందురు.
32. మరియు 33. భక్తిహీనుడు నీతిమంతుని కనిపెట్టుచు మొదలైనవి. తాను చెప్పిన భూమిని స్వతంత్రించుకొనుట యొక్క స్వభావము ఏమిటో దావీదు ఇక్కడ మరింత స్పష్టముగా విశదపరచుచున్నాడు, అదేమనగా, తన ప్రజలు చుట్టును శత్రువులచేత ముట్టడివేయబడియున్నను దేవుడు వారిని కాపాడును. కావున, ముందున్న సందర్భములో విశ్వాసులకు నెమ్మదియైనదియు, సమస్త కష్టమునుండియు శ్రమనుండియు విముక్తమైనదియునైన జీవిత స్థితి వాగ్దానము చేయబడలేదని మనము మరల నేర్చుకొనుచున్నాము. అట్లయిన యెడల ఈ రెండు మాటలు పరస్పర విరుద్ధములగును: మొదటిది, విశ్వాసులు స్వాస్థ్యమును స్వతంత్రించుకొని విశ్రాంతిని ఆనందమును అనుభవించుదురు; రెండవది, అయినను వారు గొఱ్ఱెలవలె తోడేళ్ల నోటినుండి ప్రతిదినము విడిపింపబడుదురు. అయితే ఈ రెండు వచనములలో ఈ ప్రత్యేకమైన ఆదరణ కారణము ఇమిడియున్నది, అదేమనగా, విశ్వాసులు ఇన్ని విధముల అపాయములచేత చుట్టుకొనబడియున్నను, వారు తప్పించుకొని దేవుని సహాయముచేత క్షేమముగా కాపాడబడుదురు. కావున తమ శత్రువులు తమకొరకు పొంచియుండుటయు, తమ శక్తికొలది సమస్త విధములచేత తమ్మును బాధించుటకు వెదకుటయు వారు చూచునప్పుడు, దానికి భిన్నముగా, దేవుడు తన స్వంత ప్రజల క్షేమమునందు ఎంత గాఢమైన ఆసక్తి కలిగియున్నాడో, వారిని క్షేమముగా కాపాడుటకు ఆయన వారిని ఎంత జాగ్రత్తగా కనిపెట్టుచున్నాడో వారు తలంచుకొనవలెనని దావీదు ఇక్కడ వారికి బోధించుచున్నాడు. మంచి మనుష్యుల ఆస్తిని హరించుటకు మాత్రమే గాక వారి ప్రాణములను సహితము తీసివేయుటకు వెదకుటలో దుష్టులు ఉపయోగించు తంత్రములు, వారు క్రూరముగా వారి నాశనమునకు కుట్రచేయుదురు గనుక, తమంతట తామే భయంకరమైనవని దావీదు నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాడు; అయినను దేవుడు మనకు కాపరియు సంరక్షకుడునై యుండునని వాగ్దానము చేసియున్నాడు గనుక, మనము స్థిరమైనదియు నిర్భయమైనదియునైన ధైర్యమును కాపాడుకొనుచు కొనసాగవలెనని ఆయన అదే సమయములో మనకు బోధించుచున్నాడు: యెహోవా అతని వాని చేతికి విడువడు. అయితే ఈ సంగతిని తలంచవలెను, దేవుడు మొదటనే ఎల్లప్పుడును మనకు విడుదల దయచేయడు, మనము మరణము యొక్క అంచున ఉన్నట్లు కనబడువరకు తరచుగా దానిని ఆలస్యము చేయును. ఈ వచనము యొక్క చివరి ఖండములో మనము ఇట్లు కూడ హెచ్చరింపబడుచున్నాము, మంచి మనుష్యులు ఎవనికిని అభ్యంతరము కలుగజేయకుండ ఎంత జాగ్రత్తగా కాచుకొనినను, అందరి సద్భావమును సంపాదించుటకు ప్రయత్నించినను, వివాదమును కలహమును విసర్జించినను, వారు అబద్ధపు నిందలనుండి తప్పింపబడరు: వారు విమర్శింపబడునప్పుడు యెహోవా వారిని దోషులుగా తీర్చడు. వారు లోకము యొక్క మెప్పు పొందుదురనియు, వారి సద్గుణములు వాటికి తగిన స్తుతులతో కొనియాడబడుననియు దావీదు చెప్పుటలేదు; కాని వారు తీర్పునకు ఈడ్చబడి, నిందచేత ముంచివేయబడినట్లు, ఇదివరకే దోషులుగా తీర్చబడినవారివలె కనబడునప్పుడు, ఎట్టకేలకు వారి నిర్దోషత్వమును బయలుపరచి, మనుష్యుల అన్యాయపు తీర్పులకు విరోధముగా దానిని నిలబెట్టు దేవుని సంరక్షణతో తృప్తిపడియుండవలెనని ఆయన వారిని హెచ్చరించుచున్నాడు. దీనికి భిన్నముగా, దేవుని పిల్లలలో అనేకులు దోషులుగా తీర్చబడిన పిమ్మట క్రూరమైనదియు కఠినమైనదియునైన మరణమును అనుభవించిరని ఎవడైనను ఆక్షేపించిన యెడల, అయినను వారి ప్రతిదండన చేయువాడు పరలోకములో ఉన్నాడని నేను ప్రత్యుత్తరమిచ్చుచున్నాను. క్రీస్తు అత్యంత క్రూరమైన రీతిగాను, అత్యంత అవమానకరమైన పరిస్థితులలోను మరణమునకు అప్పగింపబడెను; అయినను ప్రవక్తయైన యెషయా, యెషయా 53:8 లో చెప్పుచున్నట్లు, "ఆయన ఆ శ్రమలోనుండియు తీర్పులోనుండియు కొనిపోబడెను"; అదే రీతిగా దేవుడు తన అవయవములైనవారి యెడల ఇప్పటికిని ప్రతిదినము ప్రవర్తించుచున్నాడు. దావీదు ఇక్కడ రాబోవు జీవమును గూర్చి కాదు, ఈ జీవితములో భక్తిపరుల స్థితిని గూర్చియే ప్రసంగించుచున్నాడని ఇంకను ఆక్షేపింపబడిన యెడల, దీనికి ప్రత్యుత్తరముగా నేను ఇంతకుముందు ఇచ్చిన వివరణనే మరల చెప్పవలసియున్నది, అదేమనగా, భూసంబంధమైన ఆశీర్వాదములు దేవుని స్వాధీనములో ఉన్నవి, అవి పూర్తిగా ఆయన చిత్తము ప్రకారమే నియమింపబడుచున్నవి; కావుననే ఆయన వాటిని అందరికిని సమాన పరిమాణములో ఎన్నడును అనుగ్రహింపక, తన జ్ఞానము ప్రకారము తనకు అనుకూలమని తోచినట్లు, కొన్నిసార్లు వాటిని పూర్తిగా గాని పాక్షికముగా గాని ఉపసంహరించుచు, మరికొన్నిసార్లు అందరి దృష్టికి వాటిని కనుపరచుచున్నాడు. కావున పరిశుద్ధ హతసాక్షులు దోషులుగా తీర్చబడిన పిమ్మట, దేవుడు వారిని విడిచిపెట్టినట్లుగా, మరణమునకు కూడ అప్పగింపబడుట సంభవింపవచ్చును; కాని అది వారికే మేలు గనుకను, తమ మరణముచేత దేవుని మహిమపరచుటకంటె వారు మరేదియు కోరరు గనుకను మాత్రమే అట్లు జరుగును. అయినను భక్తిహీనులు తమ క్రూరత్వమును చూపుటకు అనుమతించువాడు తన సేవకుల నీతిని స్థాపించువాడుగా ఉండుట మానడు: ఏలయనగా తన దూతల యెదుటను తన సంఘమంతటి యెదుటను ఆయన దానిని అంగీకరించుచున్నాడని బహిరంగముగా చూపి, దాని నిమిత్తము విచారణ చేయుదునని ప్రకటించుచున్నాడు; అంతేగాక, వారు దాగియుండిన చీకటిలోనుండి వారిని లేవనెత్తి, వారి బూడిద మధురమైనదియు ఇంపైనదియునైన సువాసన ఇచ్చునట్లు చేయుచున్నాడు. చివరిగా, ప్రభువు వారిని నిందచేతను బలాత్కారముచేతను ముంచివేయబడనిచ్చిన పిమ్మట, దుష్టమైన అపనిందలనుండియు అబద్ధపు నేరారోపణలనుండియు వారి న్యాయమైన వ్యాజ్యమును నిర్దోషమని నిరూపించు తీర్పును ఆయన ప్రకటించును.
కీర్తన 37:34-36
34. యెహోవాకొరకు కనిపెట్టుకొనుము, ఆయన మార్గమును గైకొనుము, అప్పుడు నీవు భూమిని స్వతంత్రించుకొనునట్లు ఆయన నిన్ను హెచ్చించును: భక్తిహీనులు నిర్మూలము చేయబడుట నీవు చూచెదవు. 35. భక్తిహీనుడు భయంకరుడై (చుట్టునున్నవారందరిలో భీతి పుట్టించువాడై), పచ్చని బే వృక్షమువలె తన్ను తాను విస్తరింపజేసికొనుట నేను చూచితిని: 36. అతడు గతించిపోయెను, ఇదిగో, అతడు లేకపోయెను: నేను అతని స్థలమును వెదకితిని, అతడు కనబడలేదు.
34. యెహోవాకొరకు కనిపెట్టుకొనుము, ఆయన మార్గమును గైకొనుము. విశ్వాసులు దేవుని వాగ్దానములను నమ్ముకొని వాటిచేత ఆదుకొనబడి, ఏ శోధనలచేతను వంకర మార్గములలోను పాపపు మార్గములలోను ఇటు అటు ఈడ్వబడక, దేవుని సేవయందు స్థిరముగా నిలుకడగా ఉండునట్లు, దావీదు మరల హెచ్చరిక చేయు శైలికి తిరిగివచ్చుచున్నాడు. మొదట, జీవితపు కల్లోలములలోను శ్రమలలోను వారు దేవుని నమ్ముకొని, ఆయన కొంతకాలము తమకు మరుగుచేసిన తన ముఖమును మరల తమకు చూపువరకు ఊరకుండవలెనని కోరుచున్నట్లుగా, ఆయన వారిని నిరీక్షణకును సహనమునకును హెచ్చరించుచున్నాడు. దీనినుండి రెండవదిగా మరియొక హెచ్చరిక పుట్టుచున్నది, అదేమనగా, వారు ప్రభువు మార్గమునుండి తొలగిపోకూడదు; ఏలయనగా నిరీక్షణయు సహనమును ఎక్కడ ప్రబలునో అక్కడ అవి మనుష్యుల మనస్సులను అధర్మమైనదియు దుష్టమైనదియునైన దేనిలోనికిని తెగబడకుండునట్లు అణచియుంచును. ప్రతి మనుష్యుడును దుష్ట క్రియలచేత తన స్వంత లాభమును వృద్ధిచేసికొనుటకు ప్రయత్నించుటకు కారణము, ఎవడును దేవునిపై ఆధారపడకపోవుటయే, లేదా అదృష్టము తనకు త్వరగా అనుకూలింపని యెడల న్యాయమును యథార్థతను అభ్యసించుటలో పట్టుదలతో కొనసాగుట వ్యర్థమని తలంచుటయే అని నిస్సందేహముగా కనుగొనబడును. మరియు, మంచివారిలోను యథార్థవంతులలోను సహితము అనేకులు దారిద్ర్యమునకు లోనై, దీర్ఘమైన శ్రమతోను శోధనతోను కూడిన జీవితమును గడుపుచున్న యెడల, వారు తమ శిక్షను న్యాయముగానే అనుభవించుచున్నారని ఈ స్థలమునుండి మనము నేర్చుకొనవచ్చును; ఏలయనగా తన సేవకులను పెంటకుప్పనుండి లేవనెత్తుట మాత్రమే గాక వారి సమాధులలోనుండి సహితము వారిని బయటికి తెచ్చుట తన యోగ్యమైన కార్యముగా దేవునికి చెందియున్నదని దృఢముగా నమ్ముటకు బదులుగా, వారిలో నూటికి ఒక్కడైనను సహనముతో దేవునికొరకు కనిపెట్టుకొని సరియైన మార్గములో పట్టుదలతో కొనసాగుటలేదు. విశ్వాసులు తమ విపత్తుల భారముచేత ముంచివేయబడినట్లు కనబడునప్పుడు దేవుడు తరచుగా వారికి తన చేయి చాపునని మనము తెలిసికొనునట్లు, దావీదు హెచ్చించు అను పదమును ఉపయోగించుట సకారణముగానే. తరువాత, భక్తిహీనులు భక్తిపరుల కన్నుల యెదుటనే నశించుదురని ఆయన చేర్చుచున్నాడు. వారి అంతము నీతిమంతుల అంతమునకు చాల భిన్నముగా ఉండని యెడల, భ్రష్టులు ఇప్పుడు కొంతకాలము ఆనందించుచున్న స్థితి మనుష్యులలో శ్రేష్ఠులను సహితము సులభముగా చెడుతనములోనికి ఆకర్షించును. నిజముగా, ఆయన తీర్పులను చూచుటకు మనకు కన్నులుండిన యెడల, దేవుడు అట్టి దృశ్యములను ప్రతిదినము మనము చూచునట్లు చేయును. అయినను, లోకమంతయు గ్రుడ్డిదైనను, దేవుడు మనుష్యుల దుష్టత్వమునకు న్యాయమైన ప్రతిఫలమిచ్చుట మానడు; కాని మరింత మరుగైన రీతిగా వారిని శిక్షించుటచేత, మన స్వంత మందబుద్ధి మనకు దూరము చేయు ఆ ఫలమును ఆయన మనయొద్దనుండి ఉపసంహరించుచున్నాడు.
ఆ పదము, אזרחazrach, యొక్క సరియైన అర్థమును గూర్చి వ్యాఖ్యాతల మధ్య వివాదము కలదు, మరియు అది నానావిధములుగా అనువదింపబడినది. రబ్బీలలో అధికులును, మడ్జ్, వాటర్లాండ్, గెసేనియస్ మొదలైన అనేకమంది ఆధునిక వ్యాఖ్యాతలును "స్వదేశీయమైన లేక స్వస్థలపు వృక్షమువలె" అను పాఠము శ్రేష్ఠమైనదని అభిప్రాయపడుచున్నారు; అనగా తన స్వంత నేలలో వర్ధిల్లుచు, అక్కడ మిక్కిలి బలముగా పెరిగి, అత్యధికమైనదియు అత్యంత సమృద్ధియైనదియునైన ఎదుగుదలను పొందు వృక్షము. సెప్టువజింట్ దీనిని ὼς τὰς χέδρους του Λιβάνου, "లెబానోను దేవదారు వృక్షములవలె" అని అనువదించుచున్నది; అవి తమంతట తామే పెరుగునవియు, విస్తరించునవియు, ఉన్నతమైనవియునైన వృక్షములు. ఈ అనువాదకుల హెబ్రీ బైబిళ్లలో మన ప్రస్తుత ప్రతులలో ఉన్నదానికంటె భిన్నమైన పాఠము ఉండియుండవలెనని కొందరు ఊహించుచున్నారు; మరికొందరు, వారికి సామాన్యమైనట్లుగా, తమ భావమును మరింత స్పష్టముగా వ్యక్తపరచుటకు వారు మూలపదములను వివరణాత్మకముగా అనువదించుచున్నారని తలంచుచున్నారు. సెప్టువజింట్ అనువాదమును వల్గేట్, అరబీ అనువాదము, ఇతియోపీయ అనువాదము, హూబిగాంట్, బూత్రాయిడ్, గెడ్డెస్ మరియు ఇతర మంచి ప్రమాణికులు అనుసరించుచున్నారు. ఐన్స్వర్త్ "పచ్చని స్వయంభువైన లారెల్ వృక్షమువలె" అని చదువుచున్నాడు. ఈ పదమును లారెల్ అని అనువదించుటకు కారణమేమో తనకు అంతుపట్టలేదని బిత్నర్ చెప్పుచున్నాడు. "బే వృక్షము అను పాఠమునకు," అని బైబిలుపై సచిత్ర వ్యాఖ్యానము చెప్పుచున్నది, "ఈ దేశములోను ఐరోపా ఖండములోను ఉన్న ఆధునిక అనువాదములలో పాతవైన కొన్ని ఇచ్చు మిక్కిలి బలహీనమైన ప్రమాణము తప్ప, మరి ఏ ప్రమాణమును మాకు తెలియదు."
సెప్టువజింట్, వల్గేట్, సిరియా అనువాదము, అరబీ అనువాదము, జెరోము, హూబిగాంట్, హార్స్లీ, వాల్ఫోర్డ్ ఈ క్రియాపదమును ఉత్తమ పురుషలో, "అయితే నేను దాటిపోతిని" అని చదువుచున్నారు. కల్దీయ అనువాదము హెబ్రీని అనుసరించుచు, "అతడు యుగమునుండి, లేక లోకమునుండి, గతించెను, లేక తప్పిపోయెను, ఇదిగో! అతడు లేకపోయెను" అని చదువుచున్నది.
35. మరియు 36. భక్తిహీనుడు భయంకరుడై యుండుట నేను చూచితిని మొదలైనవి. నేను ఇప్పుడే చెప్పినదానిని, అనగా దుష్టులు తమ వృద్ధిచేత మత్తులై, దాని నిమిత్తము అందరిచేత ఆశ్చర్యముతో చూడబడుచున్నను, వారి సంతోషము క్షణికమైనదియు అదృశ్యమగునదియునై యున్నదనియు, కావున అది కేవలము ఒక భ్రాంతియే తప్ప మరేమియు కాదనియు, దావీదు ఇక్కడ తన స్వంత అనుభవమునుండి స్థిరపరచుచున్నాడు. భక్తిహీనులు తమ వృద్ధిచేత ఉబ్బిపోయి, దూరముగాను విస్తారముగాను తమ్మును తాము విస్తరింపజేసికొనుటయు, నిర్దోషులకు భయకారణముగా ఉండుటయు వింతైనదియు అసాధారణమైనదియు కాదని 35వ వచనములో ఆయన మనకు చెప్పుచున్నాడు. తరువాత, అంత ఆశ్చర్యముతో చూడబడిన వారి గొప్పతనము ఒక్క క్షణములో అదృశ్యమగునని ఆయన చేర్చుచున్నాడు. మాటల అర్థమును గూర్చి చెప్పవలెనంటే, మేము భయంకరుడు అని అనువదించిన עריףarits అను పదమును బలవంతుడు అని కూడ అనువదింపవచ్చును, ఏలయనగా అది పుట్టిన మూలపదము కొన్నిసార్లు భయపెట్టుట అనియు, కొన్నిసార్లు బలపరచుట అనియు అర్థమిచ్చుచున్నది. מתערהmithareh అను పదమును కొందరు పచ్చని అని గ్రహించుచున్నారు, కాని ఎత్తైనవియు విశాలమైనవియునైన వృక్షములు తమ కొమ్మలను విస్తరింపజేయునట్లు, తన్ను తాను కనుపరచుకొనుట లేక విస్తరింపజేసికొనుట అనియే దాని అర్థము. మితిమీరి అతిశయించువారి గర్వమును దావీదు ఇక్కడ గద్దించుచున్నాడని నాకు సందేహము లేదు. 36వ వచనములో గతించిపోవుట అనునది అదృశ్యమైపోవుట అను అర్థమున వాడబడినది; ఈ విధముగా, భక్తిహీనుల వృద్ధియందు లోకము ఆశ్చర్యపడునదంతయు గతించిపోయిన పిమ్మట అది కేవలము ఒక పొగమంచు మాత్రమేనని కనబడునట్లు, కొంతకాలము ఊరకుండవలెనని ఆయన మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు.
కీర్తన 37:37-40
37. యథార్థవంతుని కనిపెట్టుము, నీతిమంతుని గమనించుము; ఆ మనుష్యుని అంతము సమాధానము. 38. అయితే అతిక్రమము చేయువారు బొత్తిగా నశించుదురు: భక్తిహీనుల అంతము నిర్మూలము చేయబడును. 39. నీతిమంతుల రక్షణ యెహోవావలన కలుగును: శ్రమకాలములో ఆయన వారికి బలము. 40. యెహోవా వారికి సహాయము చేసి వారిని విడిపించును: భక్తిహీనులచేతిలోనుండి ఆయన వారిని విడిపించును: వారు ఆయనను ఆశ్రయించియున్నారు గనుక ఆయన వారిని కాపాడును.
37. యథార్థవంతుని కనిపెట్టుము. తమకు ఎదురగు దేవుని కృప యొక్కయు ఆయన తీర్పు యొక్కయు ప్రతి దృష్టాంతమును జాగ్రత్తగా తలంచుకొనవలెనని దావీదు విశ్వాసులను హెచ్చరించుచున్నాడు; అయితే సంగతుల మొదటి రూపమును బట్టి తీర్పు తీర్చుటకు కూర్చుండుట ఎవనికైనను వ్యర్థమని ఆయన అదే సమయములో బోధించుచున్నాడు. దేవుడు తన దయాసంకల్పము చొప్పున నియమించిన కాలము కొరకు మనుష్యులు సహనముతోను నెమ్మదితోను కనిపెట్టని యెడల, విశ్వాసము ఆరిపోవుటయు, దానితోపాటు దేవుని వాగ్దానములయందలి నమ్మికయు అదే సమయములో నశించుటయు తరచుగా సంభవించును. ఇందుచేతనే కనిపెట్టుమనియు గమనించుమనియు దావీదు మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఒకసారి మన దృష్టికి కనబడిన శోధనచేత మన మనస్సులు ముందుగానే ఆక్రమింపబడినప్పుడు, త్వరపడి తీర్చు తీర్పు మనము మోసపోవుటకు కారణమగుచున్నది. కాని ఒక మనుష్యుడు కావలిగోపురమునుండి చూచునట్లుగా తన దృష్టిని దూరమువరకు సాగించిన యెడల, భ్రష్టుల అంతమును నీతిమంతుల అంతమును ఎట్టకేలకు బహు భిన్నముగా ఉండునని చెప్పబడినది సత్యమని అతడు కనుగొనును. ఈ రెండు తరగతుల మనుష్యుల అంతమును గూర్చిన ఈ ఖండము, దేవుడు తాను పలికినదానిని వెంటనే నెరవేర్చని యెడల మనము మన తీర్పును నిలిపియుంచుట నేర్చుకొనునట్లు, హెచ్చరికగా చేర్చబడినట్లు కనబడుచున్నది. మనము మన కోరికలలో అసహనులమైన యెడల, అంతము ఇంకను రాలేదనియు, చెదిరిన సంగతుల స్థితిని మరల క్రమములోనికి తెచ్చుటకు దేవునికి సమయమియ్యవలసియున్నదనియు తలంచుకొనుటచేత మన మనస్సులను అదుపులో ఉంచుకొందము. మేము భక్తిహీనుల అంతము అని అనువదించిన אחריתacharith అను పదమును కొందరు వారి సంతానమును గూర్చినదిగా వివరించుచున్నారు. అయితే ఇది సరికాదు. అంతమునందు వారికిని నీతిమంతులకును మధ్య ఉండు భేదమును మాత్రమే దావీదు సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు తన సేవకులను కఠినముగా శోధించి వారి సహనమును సాధకము చేసిన పిమ్మట, అంతమునందు వారి శ్రమను ఆశీర్వాదముగా మార్చును, భక్తిహీనుల ఉల్లాసమును మాత్రము దుఃఖముగా మార్చును.
39. నీతిమంతుల రక్షణ యెహోవావలన కలుగును. ఏమి సంభవించినను, నీతిమంతులు దేవుని చేతిలో ఉన్నందునను, ఆయనచేత ఎన్నడును మరువబడరు గనుకను, వారు రక్షింపబడుదురనునదే దీనంతటి సారాంశము. మిక్కిలి శ్రమపడువారు, దేవుడు నిత్యుడై తన శక్తిచేత లోకమును పరిపాలించుచున్నాడు గనుక తాము దేవునినుండి నిరీక్షించు రక్షణ తప్పక నిశ్చయమైనదను నిశ్చయతచేత ఆదుకొనబడునట్లు, దీనిని ప్రత్యేకముగా గమనింపవలెను; క్రీస్తు చెప్పినట్లు, "వాటిని నాకిచ్చిన నా తండ్రి అందరికంటె గొప్పవాడు," (యోహాను 10:29.)
నీతి దేవునిచేత అంగీకరింపబడుచున్నది గనుక, ఆయన తన నమ్మకమైన సేవకులను విడిచిపెట్టి తన సహాయమును వారికి దూరము చేయుట ఎన్నడును సంభవింపదను ఈ సూత్రమును దావీదు ఇంకను నొక్కి చెప్పుచున్నాడు. కావున సంగతులు తమ కోరికల ప్రకారము వర్ధిల్లునప్పుడు మాత్రమే గాక, తాము తీవ్రముగా శ్రమపడునప్పుడు సహితము దేవునిపై ఆధారపడవలెనని ఆయన నిజమైన విశ్వాసులను హెచ్చరించుచున్నాడు. దేవుడు తన సేవకులకు బలము మాత్రము అనుగ్రహించిన యెడల, వారు తీవ్రముగా శ్రమపడి వేదనచేత అణచబడియున్నప్పుడు దాని క్రింద సొమ్మసిల్లకుండునట్లు, లేక కఠినమైన శ్రమల భారము క్రింద మూలుగుచున్నప్పుడు ఆ భారము క్రింద కృంగిపోకుండునట్లు, అది చాలునని ఈ మాటలచేత ఆయన బోధించుచున్నాడు. చివరి వచనములో దావీదు రెండుసార్లు ఉపయోగించు, దేవుడు విడిపించును అను మాటయు ఇదే ఉద్దేశము కలదైయున్నది. దీనిచేత, శ్రమలను సహనముతో సహించుట నేర్చుకొనవలెననియు, దేవుడు వాటిని దీర్ఘకాలము కొనసాగించిన యెడల, ఆయన తమ సహనమును పరీక్షించిన పిమ్మట అంతమునందు తమ్మును విడిపించునని దీనిని తరచుగా జ్ఞాపకము చేసికొనవలెననియు ఆయన దేవుని పిల్లలను హెచ్చరించుచున్నాడు.
