సీండ్‌లోని కొత్త మందిరం: మధ్యాహ్నం నేను బ్రిస్టల్‌కు వెళ్లాను;

సీండ్‌లోని కొత్త ఇంట్లో: మధ్యాహ్నం నేను బ్రిస్టల్‌కు వెళ్ళాను;

రెవ. జె. వెస్లీ

[మార్చి, 1775.

3. పచ్చని తేయాకు మొక్క సదా పచ్చగా ఉండేది; అది బహిరంగ ప్రదేశంలోనే కాక, మంచులో కూడా చక్కగా పెరుగుతుంది.

4. పరాగ్వే మూలిక కూడా మంచును తట్టుకుంటుంది, అది తేయాకు జాతికి చెందినదే.

అవన్నీ బే లేదా లారెల్ జాతులేనని నేను గమనించాను.

పచ్చ తేయాకు రంగులోను, ఆకారములోను, పరిమాణములోను బే ఆకును పోలి ఉంటుంది; బోహీ తేయాకు చిన్నది, మృదువైనది, ముదురు రంగుగలది.

పరాగ్వే మూలిక కూడా అంతే; అది మురికి పచ్చ రంగులో ఉండి, మన సాధారణ ఎర్ర సేజ్ కంటే పెద్దది కాదు.

మార్చి 1.—(అది బూడిద బుధవారము.) లండన్‌లోని మా స్నేహితులను గంభీరంగా వీడ్కోలు చెప్పి; గురువారం, 2న రీడింగ్‌లో మా సహోదరులను కలిసాను.

మిస్టర్ టాల్బట్ గారి పరిచర్య ద్వారా ఇక్కడ కొందరు మేల్కొన్నారు, బహుశా మారుమనస్సు కూడా పొందారు.

కానీ ఆయన వారి లెక్క ఉంచుకోలేదు, వారిని ఒకచోట చేర్చనూ లేదు; కాబట్టి వారి ఆనవాళ్ళేవీ మాకు కనబడలేదు.

ఒక పెద్ద గది, దాని చుట్టుపక్కల స్థలాలన్నీ వెంటనే నిండిపోయాయి.

వినడానికి ఇంత ఆతురతగా కనబడిన ప్రజలను నేను చాలా అరుదుగా చూశాను.

శుక్ర. 3.—మెత్తని వాతావరణం చలిగాలిగా మారి, భారీ వర్షపు జల్లులు కురిశాయి; అయినప్పటికీ రామ్స్‌బరీ పార్కులో మాకు చాలా పెద్ద సమూహము ఉండెను.

శనివారం, 4. మధ్యాహ్నం సీండ్‌లోని కొత్త ఇంట్లో ఇంకా పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను; మధ్యాహ్నం బ్రిస్టల్‌కు వెళ్ళాను; అక్కడినుండి సోమవారం, 13న ఐర్లాండ్‌కు బయలుదేరాను.

మంగళ. 14.—మధ్యాహ్నం టెక్స్‌బరీలో ప్రసంగించాను; అది ఇప్పుడు సర్క్యూట్‌లోకెల్లా అత్యంత సజీవమైన స్థలము.

ఇక్కడ చాలామంది ఇటీవల పాపమును గూర్చి ఒప్పింపబడ్డారు, చాలామంది దేవుని వైపు తిరిగారు.

కొందరు గొప్ప రక్షణలో భాగస్థులయ్యారు, వారి ప్రేమ, ఆసక్తి ఇతరులను రేపాయి.

కాబట్టి ఆ జ్వాల ఇప్పుడు మరింత విస్తారంగా వ్యాపిస్తోంది. ఓ, దానిని ఎవరూ ఆర్పలేకపోవుదురు గాక!

సాయంత్రం వూస్టర్‌లో ప్రసంగించాను. ఇక్కడ కూడా ఆ జ్వాల క్రమంగా పెరుగుతోంది.

నేను ఇక్కడ ఉండగా, అసైజుల్లో (న్యాయసభలో) ఒక అసాధారణమైన విచారణ జరిగింది.

ఒక బాలుని అతని యజమాని కొట్టగా, అతడు పారిపోయాడు; సగం ఆకలితో చచ్చేవరకు తిరిగి, అప్పుడు ఒక సత్రపు గడ్డి అటకపై పడుకోడానికి అనుమతింపబడ్డాడు. రాత్రి ఇద్దరు పెద్దమనుషులు పడుకొన్న గదిలోకి చొరబడి;

(బహుశా వారు అంత స్పృహలో లేరు;) వారిని లేపకుండా ఇద్దరి జేబులలోని డబ్బును తీసుకొన్నాడు; వారి పంట్లాములు వారి తలల కింద ఉన్నప్పటికీ. ఉదయం, ఆ నేరాన్ని ఒప్పుకొనగా, అతడు చెరసాలకు పంపబడ్డాడు. అతడు ఏ సమర్థనా చేసుకోలేదు: అప్పుడు న్యాయవాదులలో ఒకరు లేచి, "'మహాశయా, ఈ పేద బాలుని కొరకు వాదించేవారెవరూ లేనందున,

నేనే వాదిస్తాను."

ఆయన అలాగే చేసి, ఇంకా ఇలా అన్నాడు: "మహాశయా, ఈ చెడ్డ బాలుడు ఒక మంచి మనిషిగా మారవచ్చు. నేను వినయంగా

ఏప్రిల్, 1775.] దినచర్య పుస్తకము.

భావిస్తున్నాను, అతని యజమాని వద్దకే తిరిగి పంపడం ఉత్తమము; అతని ఖర్చుల కొరకు నేనొక గినీ ఇస్తాను."

"నేనూ అతనికి మరొకటి ఇస్తాను," అని న్యాయమూర్తి అన్నాడు.

ఆయన అలాగే చేసి, సౌమ్యంగా, గంభీరంగా ఒక మందలింపు కూడా ఇచ్చాడు.

అలా అతడు మంచి తీర్మానాలతో నిండినవాడై తిరిగి పంపబడ్డాడు.

శుక్ర. 17.—సాయంత్రం, చలిగా ఉన్నప్పటికీ, న్యూకాజిల్‌లో బయట ప్రసంగించవలసి వచ్చింది.

ఒక విదూషకుడు అడ్డుపడడానికి చాలా ప్రయత్నించాడు.

కానీ అతడు నోరు పెద్దగా తెరచి అరుస్తుండగా, కొందరు చిలిపి బాలురు అతని నోటిలో బురద కుక్కారు; అది అతనికి పూర్తిగా సరిపోయింది.

శనివారం, ఆదివారం కాంగ్లెటన్‌లోను మాక్లెస్‌ఫీల్డ్‌లోను ప్రసంగించాను; సోమవారం, 20న స్టాక్‌పోర్ట్‌లోను మాంచెస్టర్‌లోను.

మంగళవారం, 21. నట్స్‌ఫర్డ్‌లో ప్రసంగించాను; కానీ ఆ ఇల్లు ఆ సమూహాన్ని ఏమాత్రం ఇముడ్చుకోలేకపోయింది.

వీధి కూడా నిండిపోయింది; వినలేకపోయినవారు కూడా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నారు.

ఇది అసాధారణము; ముఖ్యంగా ఈ విచిత్రమైన ప్రసంగ పద్ధతికి అలవాటులేని పట్టణములో:

తాము వినలేనివారు సాధారణంగా ఇతరులను వినకుండా అడ్డుకొనడానికే చూస్తారు.

సాయంత్రం నార్త్‌విచ్‌లో కొత్త ఇంటిని ప్రారంభించాను; ఈ రాత్రి, మరుసటి రాత్రి కూడా అది చాలా కిక్కిరిసి ఉంది.

దారిలో అనేక స్థలములలో ప్రసంగించిన తరువాత, శనివారం, 25న లివర్‌పూల్ చేరుకున్నాను.

ఇక్కడి సమూహములు, ఉదయమూ సాయంత్రమూ, ఎంత పెద్దవిగాను ఎంత లోతైన శ్రద్ధగలవిగాను ఉండెనంటే, గురువారం, 30వ తేదీ వరకు మమ్మల్ని ఆపిన ప్రతికూల గాలుల గూర్చి నేను విచారించలేకపోయాను; ఆ రోజున మేము హాక్ అనే ఓడ ఎక్కాము.

మేము నది దాటి బయటికి వచ్చీ రాకముందే గాలి మాకు ఎదురు తిరిగి, అంతకంతకు గట్టిగా వీచింది. ఊగుతున్న సముద్రం నా సహచరులను బాగా అస్వస్థులను చేసింది.

కానీ ఇంత చక్కని ఓడలో నేను ఇంతకు ముందెన్నడూ ప్రయాణించలేదు.

అది ఒక్క అలనైనా తనలోకి ఎక్కించుకోలేదు, సాధ్యమని నేననుకున్న దానికంటే ఎక్కువ స్థిరంగా సాగింది.

శుక్రవారం ఉదయం గాలి గట్టిగా వీచింది; కానీ మరునాడు అనుకూలమైన మెల్లని గాలి వచ్చింది.

కాబట్టి ఆదివారం, ఏప్రిల్ 2న సుమారు ఆరు గంటలకు డన్లియరీలో దిగాము; తొమ్మిది, పది గంటల మధ్య వైట్‌ఫ్రయర్-స్ట్రీట్ చేరుకున్నాము.

సోమవారం, మంగళవారం నేను సంఘమును (సొసైటీ) పరిశీలించాను; రెండు సంవత్సరముల క్రితం దానిలో మూడు వందల డెబ్బై ఆరు మంది ఉండిరి.

ఇప్పటికీ మూడు వందల డెబ్బై ఆరు మందే ఉన్నారని కనుగొన్నాను, ఒకరు ఎక్కువా కాదు, తక్కువా కాదు.

కానీ అనేక సంవత్సరాలుగా నేను చూసిన దానికంటే ఎక్కువ సమాధానమూ ప్రేమా వారి మధ్య ఉన్నట్లు కనుగొన్నాను.

గురు. 6.—సమాధికి దగ్గరగా తూలుతున్న ఆ పూజ్యుడైన డాక్టర్ రట్టీని దర్శించాను; అయినా ఆయన బుద్ధి స్పష్టంగానే ఉంది, విశ్వాసముతోను ప్రేమతోను నిండియున్నాడు, తన మార్పు వచ్చేవరకు ఓర్పుతో కనిపెట్టుకొని ఉన్నాడు. తరువాత లేడీ మోయిరాను కలిశాను; మరియు ఆశ్చర్యపోయాను

రెవ. జె. వెస్లీ

[ఏప్రిల్, 1775. నేను ఇంగ్లాండ్‌లో చూసిన ఏ గది కంటెనూ, ఎక్కువ వైభవమైనది కాకపోయినా, చాలా ఎక్కువ సొగసైన గదిని చూసి.

అది ఎనిమిది కోణాల గది, సుమారు ఇరవై అడుగుల చదరము, పదిహేను లేదా పదహారు అడుగుల ఎత్తు కలది; ఒకే కిటికీ ఉంది (దాని ప్రక్కలు అంతటా ముత్యపు చిప్పతో పొదగబడి), అది గది పైభాగం నుండి అడుగు వరకు విస్తరించియుంది.

ఆ గది పైకప్పు, ప్రక్కలు, సామగ్రి అన్నీ సమానంగా సొగసుగా ఉన్నాయి.

ఇది కూడా కలలా గతించిపోవలసిందేనా!

ఆది. 9.—సెయింట్ పాట్రిక్స్ దేవాలయపు మంచి వృద్ధ డీన్ గారు, ఆరాధన కటకటాల లోపలికి వచ్చి ప్రభువు రాత్రి భోజనములో ఆయనకు సహాయపడమని నన్ను కోరారు.

ఇది కూడా సంఘము విషయమై ఆసక్తి గలవారిలోని అనేక పక్షపాతాలను తొలగించుటకు ఒక సాధనమైంది.

సోమవారం, 10. సంఘములో (సొసైటీలో) సరిగ్గా నాలుగు వందల మంది సభ్యులను విడిచిపెట్టి, రాజ్యమంతటా నా పర్యటనను ప్రారంభించాను.

సాయంత్రం ఎడిండెరీలో ప్రసంగించాను; మంగళవారం, బుధవారం టైరెల్స్ పాస్‌లో.

గురువారం, 18.

నా బండిని నేరుగా అథ్లోన్‌కు పంపి, నేను గుర్రంపై ములింగార్‌కు వెళ్ళాను; అక్కడినుండి అధ్వాన్నమైన దారుల గుండా లాంగ్‌ఫోర్డ్‌కు.

సాయంత్రమూ, గుడ్‌ఫ్రైడే అయిన ఉదయం ఎనిమిది గంటలకూ, ప్రసంగమునకు పెద్ద సంఖ్యలో ప్రజలు హాజరయ్యారు.

కానీ రెండు సంవత్సరముల క్రితం ఇక్కడ ఉన్న ఆత్మ చాలా కొద్దిగా మాత్రమే కనబడింది.

సుమారు పదకొండు గంటలకు లౌఘన్‌లోను, సాయంత్రం అథ్లోన్‌లోను ప్రసంగించాను.

ఈస్టర్ దినమున బయట ప్రసంగించాలని నేను ఇష్టపడ్డాను; కానీ వాతావరణం అనుమతించలేదు.

సోమవారం, 17. అగ్రిమ్‌లో ప్రసంగించాను; మంగళవారం మధ్యాహ్నం ఐర్-కోర్ట్‌లో.

తరువాత లార్డ్ ఐర్ గారి ఇంటికి నడిచి రమ్మని నన్ను కోరారు.

ద్వారముపై ఉన్న శాసనము, "స్వేచ్ఛా గృహమునకు స్వాగతము" అనేది చూసి కొంచెం ఆశ్చర్యపడ్డాను.

దాని భావము పాపము నుండి స్వేచ్ఛయా?

అది ఒక గొప్ప పాత భవనము.

మెట్ల వరుస వైభవంగా ఉంది; రెండు మూడు గదులు కూడా అలాగే ఉన్నాయి.

మిగిలిన ఇంటిలోనూ, శిథిలమైన బయటి కట్టడాలు, తోటలు, చేపల కొలనులలోనూ, యజమాని ప్రతి చూచువానితో, "ఇదంతా నాకు ఏమాత్రం ప్రయోజనకరము కాదు!" అని చెప్పుచున్నట్లు కనబడింది.

దేవుడు చివరకు తన కార్యమును పునరుజ్జీవింపజేయునను మంచి ఆశతో సాయంత్రం బిర్‌లో ప్రసంగించాను.

బుధ. 19.—మధ్యాహ్నం సుమారు క్లారాలో సంతబజారులో ప్రసంగించాను.

అది సంత దినము; అయినా అది సమూహాన్ని తగ్గించలేదు.

పేదలు సంత నుండి ఆతురతగా గుంపులుగా వచ్చారు; నేను ముగించే వరకు కొనుట అమ్ముట జరగలేదు.

కూలీలాఫ్, టల్లమోర్, పోర్టార్లింగ్టన్‌లలో (ఇంకా "నీళ్ళవలె అస్థిరముగా") ప్రసంగించిన తరువాత, శనివారం, 22న మౌంట్-మెలిక్‌లో మరింత స్థిరపడినట్లు కనబడిన ఒక చిన్న సమూహాన్ని కనుగొన్నాను.

శనివారం, ఆదివారం వారి మధ్య సంతోషంగా గడిపి, మన అతి పరిశుద్ధమైన విశ్వాసములో వారిని వృద్ధిపరచాను.

మే, 1775.] దినచర్య పుస్తకము.

సోమ. 24.—మేరీబరో పాస్టరు తన దేవాలయములో ప్రసంగించమని నన్ను ఆహ్వానించగా, సుమారు తొమ్మిది గంటలకు ప్రార్థనలు చదవడం ప్రారంభించి; తరువాత అనేకమంది సమూహానికి ప్రసంగించాను.

ప్రస్తుతానికి ప్రతి ఒక్కరూ చలించినట్లు కనబడ్డారు.

కొందరు ఓర్పుతో ఫలము ఫలింపరా? fy సాయంత్రం కిల్కెన్నీలోని సమూహపు కొద్దితనానికీ, నిర్జీవతకూ నేను విస్తుపోయాను.

మరుసటి సాయంత్రం కొంచెం మెరుగుపడింది, కానీ ఎక్కువ కాదు.

నేను చూసిన నీరసమైన సమూహములన్నిటిలో ఇదే అతి నీరసమైనది.

బుధ. 26.—వాటర్‌ఫర్డ్‌కు వెళ్ళాను; అక్కడ వర్షం మమ్మల్ని ప్రసంగశాలలోకి తరిమింది,—నేను ఇంగ్లాండ్ విడిచిన తరువాత చూసిన అత్యంత మురికి, భయంకర, దయనీయమైన గుహ అది.

మరునాడు బయట ప్రసంగించాను, పెద్ద సమూహము హాజరైంది. ఉదయమే బయలుదేరాలని నేను ఉద్దేశించాను; కానీ ఇలాంటి అవకాశం మళ్ళీ ఎప్పుడైనా దొరుకునా అని సందేహించి, (హైలాండ్ రెజిమెంట్ మేజర్ తన అనేకమంది అధికారులతో నా వెనుక నిలుచొని, అనేకమంది సైనికులు నా ఎదుట ఉండి, ప్రాంగణ ద్వారము వద్ద కావలివాడు ఉండగా,) మరునాడు ఉదయం పది గంటలకు, మధ్యాహ్నం నాలుగు గంటలకు ప్రసంగముంటుందని తెలియజేశాను. అలాగే చేశాను; ఆ సమూహము చక్కగా ప్రవర్తించింది, సాయంత్రం కారిక్‌కు వెళ్ళాను.

శని. 29.—సాయంత్రం ముందే రాత్‌కార్మక్ చేరుకున్నాము, కానీ ఆ సత్రము అధికారులతో నిండియుండెను. వారు ఐదుగురే, మంచాలు ఏడు; కానీ వారు అన్నిటినీ ముందే చెప్పిపెట్టుకొని, మాకు ఒక్కటైనా వదలలేదు! కాబట్టి మేము ఇంకా కొన్ని మైళ్ళు ప్రయాణించవలసి వచ్చింది.

ఈ రోజు మేము సరిగ్గా అరవై (ఇంగ్లీషు) మైళ్ళు ప్రయాణించాము.

ఆది. 30.—ప్రసంగించడానికి సరిపడా సమయానికి కార్క్ చేరుకున్నాను.

సమూహము చిన్నదీ కాదు, పెద్దదీ కాదు: కానీ మధ్యాహ్నం నాలుగు గంటలకు జార్జ్-స్ట్రీట్‌లో అది చాలా పెద్దదిగా ఉండి, లోతైన శ్రద్ధ కూడా చూపింది.

ఆరు గంటలకు ఆ గదిలో ప్రసంగించాను, ఇంగ్లాండ్‌లో నేను అరుదుగా విన్న విధంగా పాడడాన్ని గమనించకుండా ఉండలేకపోయాను.

ముఖ్యంగా స్త్రీలు ఎంత ఖచ్చితంగా పాడారంటే అది ఒకే స్వరంలా అనిపించింది.

సోమవారం, మే 1. సంఘమును (సొసైటీని) పరిశీలించాను; విలియం పెన్నింగ్టన్ కాలం నుండి ఇంతకు ముందెన్నడూ లేనంత క్రమములోను, కృపలోనూ సంఖ్యలోనూ ఇంత వృద్ధి చెందినదిగా కనుగొన్నాను.

బుధ. 3.—బాండన్‌కు గుర్రంపై వెళ్ళి, ప్రధాన వీధిలో అతి విస్తారమైన సమూహానికి ప్రసంగించాను.

విషయమేమీ తెలియనట్లు కనబడిన ముగ్గురు నలుగురు సొగసు పెద్దమనుషులు తప్ప అందరూ చక్కగా ప్రవర్తించారు.

ఈ సంఘము (సొసైటీ) కూడా కృపలో బాగా స్థిరపడినట్లు కనుగొన్నాను, మరియు

hyd [అస్పష్ట మూలపాఠం]

రెవ. జె. వెస్లీ

[మే, 1775. సంఖ్యలో గొప్పగా వృద్ధి చెందినది.

తమ శక్తి అంతటినీ ఆయన కార్యములో వినియోగించిన ఇద్దరు సామాన్యులైన మనుష్యుల ప్రయాసను దేవుడు ఇలా ఆశీర్వదించాడు.

శని. 6.—కార్క్‌కు తిరిగివచ్చి, సాయంత్రం బ్లాక్‌పూల్‌లో ప్రసంగించాను.

నేను ప్రసంగించిన సమయమంతా కొద్దిగా వర్షం కురిసింది, కానీ ప్రజలు దానిని లెక్కచేయలేదు.

ఆది. 7.—1 యోహాను 5:7 గూర్చి ప్రసంగించమని కోరబడ్డాను: "పరలోకమందు సాక్ష్యమిచ్చువారు ముగ్గురు ఉన్నారు."

సమూహము అత్యంత పెద్దది; కానీ సాయంత్రం ఇంకా చాలా పెద్దది.

ఆ ఇల్లు ఇంత కిక్కిరిసిపోవడం నేను ఇంతకు ముందెన్నడూ చూడలేదు.

మరుసటి సాయంత్రం కూడా దాదాపు అలాగే ఉంది.

మంగళవారం, 9. మధ్యాహ్నం నా వీడ్కోలు ప్రసంగం చేశాను; సాయంత్రం మాలోకు వెళ్ళి, మరుసటి రోజు లిమెరిక్‌కు వెళ్ళాను.

శని. 18.—కస్టమ్-హౌస్ ప్రాంగణములో రోమన్ కాథలిక్కులు, ప్రొటెస్టెంట్లు ఉన్న పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను; అక్కడ లోపలా బయటా అనేకమంది వినగలిగారు.

సోమ. 15.—బాలిగారేన్‌కు వెళ్ళడానికి బండి కోసం నాకు సాధ్యమైనంత సేపు వేచియుండి, చివరకు గుర్రంపై బయలుదేరాను.

కానీ టి.

వ్రైడ్ వెనుక ఆలస్యం చేస్తూ ఉండగా, నా శ్రమ వ్యర్థమైంది; నేను నిర్ణీత సమయానికి ఆ పట్టణం చేరినా, ప్రసంగశాలకు నాకు దారి చూపడానికి ఒక్క పురుషుడు, స్త్రీ, బిడ్డ కూడా కనబడలేదు.

కొంతసేపు నోరు తెరచి చూస్తూ నిలుచున్న తరువాత, సాయంత్రం ప్రసంగించవలసిన న్యూమార్కెట్‌కు వెళ్ళడమే మంచిదని తలచాను.

సుమారు ఆరు గంటలకు ప్రారంభించాను.

సమూహము లోతైన గంభీరతతో ఉంది; వారిలో అధికశాతం ఉదయం ఐదు గంటలకు మళ్ళీ వచ్చారు.

ఈ అవకాశం కొరకైనా నా శ్రమకు నేను విచారించలేదు.

బుధ. 17.—లిమెరిక్‌లోని సంఘమును (సొసైటీని) పరిశీలించాను; ఇప్పుడు అందులో నూట ఒక్కరు ఉన్నారు, రెండు సంవత్సరముల క్రితం కంటె ఏడుగురు తక్కువ.

మన సహోదరుల వివేకమైన, స్థిరమైన ప్రవర్తన ద్వారా సిలువ అవమానం ఇక్కడ దాదాపు ఆగిపోయిందని పరిగణిస్తే, ఇది నాకు కొంత ఆశ్చర్యము.

కానీ వారికి ఆసక్తి లేదు; వారు ఆత్మలో తీవ్రత గలవారు కారు: కాబట్టి వారు వృద్ధి చెందలేరు.

గురు. 18.—సాయంత్రం గాల్వేలో, కౌంటీ కోర్టు హౌస్‌లో, నేను అక్కడ ఇంతకు ముందెన్నడూ చూడనంత సభ్యతగల, శ్రద్ధగల సమూహానికి ప్రసంగించాను.

శుక్ర. 19.—సుమారు ఒంటి గంటకు బాలిన్‌రోబ్‌లో సభా మందిరంలో ప్రసంగించాను; వినేవారి అసాధారణ సంఖ్యకూ గంభీరతకూ సంతోషకరంగా ఆశ్చర్యపడ్డాను.

క్యాజిల్‌బార్‌కు కొనసాగి వెళ్ళాలని ఉద్దేశించాను, కానీ ఇంకొంచెం సేపు ఉండడం మంచిదని ఇప్పుడు తలచాను.

మధ్యాహ్నం కోటను చూశాను. కర్నల్ కఫ్ గారి తండ్రి ఈ స్థలంలో అమితంగా ఆనందించి,

అందమైన తోటలను నిర్మించి, అన్ని రకముల చెట్లను తెప్పించాడు,

మే, 1775.] దినచర్య పుస్తకము.

రాజ్యంలోని అన్ని ప్రాంతాల నుండి.

వీటిలో కొన్ని కొండ వాలుపై (దాని ప్రక్కనే నది ప్రవహిస్తుంది) నాటబడి, ఒక సుందరమైన అరణ్యాన్ని ఏర్పరుస్తాయి; దాని చివర ఎల్మ్ చెట్ల క్రమబద్ధమైన వరుసలున్నాయి.

కానీ కర్నల్ గారికి వాటిలో ఏ ఆనందమూ లేదు.

కాబట్టి ఇప్పుడు అంతా వేగంగా పాడైపోతోంది.

"a ఆరు గంటలకు మళ్ళీ పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను, మరుసటి సాయంత్రం క్యాజిల్‌బార్‌లో.

సోమవారం, 22. రాజ్యంలోని అతి సుందరమైన స్థలములలో ఒకదానిలో, అతి సుందరమైన కుటుంబములలో ఒకదానితో రెండు మూడు గంటలు గడిపాను.

నేను విన్నదంతా దాదాపు ప్రయర్ రాసిన ఆ అందమైన పంక్తులను నాకు గుర్తు చేసింది,— | ఆ వనదేవత ఆ దృశ్యమువలె కనబడెను, ప్రశాంతముగా రమ్యముగా, నెమ్మదిగా సుందరముగా; ఆమె మాటలు గాలి ఎగిరినంత మృదువుగా పడెను.

ఇక్కడ కొన్ని రోజులు గడపమను ఆహ్వానాన్ని ఎంత సంతోషంగా అంగీకరించి ఉండేవాడిని!

కాదు, ప్రస్తుతం నేను నా తండ్రి పనిలో ఉండవలసినవాడను: కానీ ఇంకా సుందరమైన స్థలములో వారిని కలుసుకొందునని నమ్ముచున్నాను.

లిమెరిక్, క్యాజిల్‌బార్ మధ్య, డాక్టర్ క్లార్క్, లైబ్నిజ్ మధ్య జరిగిన ప్రసిద్ధ వాదమును చదివాను.

ప్రష్యా రాజు మానవాతీతునిగా పొగిడిన వ్యక్తి ఇతడేనా?

భావాల విషయములోనైనా స్వభావము విషయములోనైనా ఇంత నిరుపయోగమైన రచయితను నేను అరుదుగా చదివాను.

భావములో, అతడు పూర్తి విధివాది; కాలములో జరిగేది ఏదైనా దేవుడు నిత్యత్వము నుండి సంపూర్ణంగా నిర్ణయించెనని, ఏ సృష్టి కూడా దేవుడు నిశ్చయంగా నిర్ణయించిన దానికంటే ఎక్కువ మేలు గానీ తక్కువ కీడు గానీ చేయలేదని ఎటువంటి సంకోచమూ లేకుండా దృఢంగా వాదిస్తాడు.

అతని స్వభావము కూడా అతని భావములకు సరిగ్గా సరిపోతుంది.

అతడు గర్వి, స్వాభిమానపరుడు, చేదు స్వభావుడు, ఎదురు మాటను సహించలేనివాడు, తన ప్రత్యర్థిని పూర్తిగా తృణీకరిస్తాడు; అయినా నిజానికి అతడు అతని చేతిలో కేవలం ఒక బాలుడే.

బుధ. 24.—స్లైగో చేరుకున్నాను. నా పాత స్నేహితుడు ఆండ్రూ మేబెన్ నన్ను ఒప్పుకోలేదు.

అయినా కొందరు ఒప్పుకొన్నారు; వారికి, ఒక మోస్తరు సమూహముతో కలిపి, ఆరు గంటలకు సైనిక శిబిరములో ప్రసంగించాను.

మరుసటి సాయంత్రం సంతగృహంలో చాలా పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను.

ఇటీవలి గందరగోళం, సంక్షోభమంతటి వలన మనం ఏమీ కోల్పోలేదని అనిపిస్తోంది.

ఇక్కడ దేవుని పట్ల సజీవంగా ఉన్న, ఎన్నడూ లేనంతగా ఐక్యమైన ఒక చిన్న సమూహం ఉంది.

శుక్ర. 26.—మానర్‌హామిల్టన్‌లో ప్రసంగించాను, మరుసటి సాయంత్రం స్వాడ్లింగ్‌బార్ వద్ద వంతెన సమీపంలో.

సమూహములో అధిక భాగము "రాబోవు లోకశక్తులను రుచిచూచినవారు" అని తెలిసి, బయలుపరచబడబోవు మహిమను గూర్చి మాట్లాడాను; "పెద్దలు" అనబడే కొద్దిమంది తప్ప, విషయము ఏమీ గ్రహించనట్లు కనబడినవారు, అందరూ లోతుగా చలించినట్లు కనబడ్డారు.

రెవ. జె. వెస్లీ

'జూన్, 1775.

ఆది. 28.—పది గంటలకు చాలా పెద్ద సమూహానికి, "ఇప్పుడు అంతటను అందరు మారుమనస్సు పొందవలెనని దేవుడు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు" అనే దాని గూర్చి ప్రసంగించాను; దేవాలయ ఆరాధన తరువాత, ఇంకా పెద్ద జనసమూహానికి, "మనుష్యులొక్కసారే చనిపోవుట నియమింపబడియున్నది" అనే దాని గూర్చి.

సోమ. 29.—బెల్టర్‌బెట్‌లో వారికి ఒక ప్రసంగం ఇవ్వమని కోరబడగా, సుమారు ఎనిమిది గంటలకు టౌన్-హాలులో ప్రసంగించాను.

అది వ్యర్థం కాలేదు.

దేవుడు ఆకాశపు కిటికీలను తెరచినట్లుగా తన ఆశీర్వాదమును కుమ్మరించాడు.

తరువాత బాలీహేస్ వద్ద ఆగి, ఆ పూజ్యుడైన వృద్ధుడు కర్నల్ న్యూబర్గ్‌తో ఒక గంట గడిపాను.

తమ పరుగును ఇప్పుడే ముగించి, గొప్ప అగాధముపై వణుకుతున్న వారితో సంభాషించుట నాకు మేలు చేస్తుంది. అక్కడినుండి క్లోన్స్‌కు వెళ్ళాను,

—అదే దాని సరైన పేరు; సామాన్యంగా పిలిచేటట్లు క్లౌనిష్ కాదు.

అది ఒక ఆహ్లాదకరమైన పట్టణము, సారవంతమైన కొండల మధ్య ఎత్తైన నేలపై చక్కగా ఉంది; నార్విచ్, యార్మౌత్ తప్ప ఇంగ్లాండ్‌లో నేను చూసిన ఏ సంతకంటే పెద్ద సంతస్థలం దానికి ఉంది.

ఆరు గంటలకు పాత డేనిష్ కోటలో, నేను ఈ రాజ్యంలో కలిగియున్న అతి పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను.

'మరుసటి ఉదయం వారిలో అధిక భాగానికి మళ్ళీ ప్రసంగించాను; మళ్ళీ ఆ వాక్యము "లేత మొక్కలపై వర్షమువలె" దిగింది.

మధ్యాహ్నం రోస్కీలోను, సాయంత్రం సిడేరులోను ప్రసంగించాను; బుధవారం, 31. చక్రాలు వెళ్ళగలిగినంత వరకు అధ్వాన్నమైన దారిలో కుంటుతూ సాగి, తరువాత గుర్రంపై లిస్లీన్‌కు వెళ్ళాను.

భోజనం తరువాత, త్వరగా డార్గ్‌బ్రిడ్జికి వెళ్ళాము, అక్కడ పెద్ద సమూహము వేచియుండెను.

వారు అందరూ ఒక్కరిని విడువక లోతైన గంభీరతతో కనబడ్డారు.

నిజంగా ఈ దేశమంతటా, చుట్టూ అనేక మైళ్ళ వరకు, ఒక అద్భుతమైన సంస్కరణ వ్యాపిస్తోంది.

బాహ్యమైన దుష్టత్వము పోయింది; యవ్వనులూ వృద్ధులూ అనేకులు దేవుని రాజ్యము తమలో ఉన్నదని సాక్ష్యమిస్తున్నారు.

గురు.

జూన్ 1.—లండన్‌డెర్రీ చేరుకున్నాను:

కానీ నాకు ఎంత గాఢమైన గొంతు బొంగురుతనం కలిగిందంటే నా స్వరము దాదాపు పోయింది.

అయినా నా అరికాళ్ళకు దంచిన వెల్లుల్లి పూయగా ఉదయానికి అది తొలగిపోయింది. జూన్ 4, (పెంతెకోస్తు ఆదివారము.) బిషప్ గారు పరిశుద్ధాత్మకు విరోధమైన దూషణను గూర్చి వివేకవంతమైన, ఉపయోగకరమైన ప్రసంగం చేశారు.

ఆయన మంచి రచయిత, మంచి వక్త కూడా; ప్రభువు రాత్రి భోజనమును ప్రశంసనీయమైన గంభీరతతో జరిపించారు.

అక్కడినుండి నేను న్యూ-బిల్డింగ్స్‌కు త్వరపడి వెళ్ళాను.

సోమవారం, మంగళవారం వలె సూర్యుడు తీవ్రంగా వేడిగా ఉన్నాడు.

ఇలాంటి ఆరు రోజులు వరుసగా ఐర్లాండ్‌లో అనేక సంవత్సరములుగా లేవని నాకు తెలిపారు.

సోమ. 5.—కృపలో ఎదుగుతున్న సంఘమును (సొసైటీని) పరిశీలించాను,

జూన్, 1775.] దినచర్య పుస్తకము.

అది యాభై రెండు నుండి దాదాపు డెబ్బై వరకు సంఖ్యలో పెరిగింది.

మంగళవారం, 6. బిషప్ గారు నన్ను భోజనానికి ఆహ్వానించి, "మన వేళలు మీకు ఇష్టం లేవని నాకు తెలుసు, కాబట్టి రెండు మూడు గంటల మధ్య భోజనం బల్లపై ఉంచమని ఆదేశిస్తాను" అని చెప్పారు.

మాకు ఉడికించిన మాంసం ముక్క, 'ఒక ఇంగ్లీషు పుడ్డింగ్ ఉన్నాయి.

ఇదే నిజమైన మంచి మర్యాద.

బిషప్ గారు తన ప్రవర్తనంతటిలో పూర్తిగా సులభంగా, కృత్రిమత్వం లేకుండా ఉన్నారు, బహిరంగ ఆరాధనలోని అన్ని భాగాలలో ఆదర్శప్రాయులు, సత్కార్యములలో సమృద్ధిగలవారు.

బుధ. 7.—మధ్యాహ్నం సుమారు స్ట్రాబేన్ నుండి కొన్ని మైళ్ళ దూరంలో ప్రసంగించాను; సాయంత్రం లిస్లీన్‌లో; మరుసటి రోజు క్యాజిల్‌కాల్ఫీల్డ్‌లో.

రాత్రి వర్షం గడ్డి కప్పు గుండా సమృద్ధిగా నా విడిది గదిలోకి కురిసింది.

కానీ నాకు ప్రస్తుతం ఏ అసౌకర్యమూ కలుగలేదు, రేపటిని గూర్చి చింతపడలేదు.

శుక్ర. 9.—ఎనిమిది గంటలకు డన్‌గానన్ సంతబజారులో అనేకమంది సమూహానికి ప్రసంగించాను; పదకొండు గంటలకు, మధ్యాహ్నం ఐదు గంటలకు చార్లెమౌంట్ ప్రధాన వీధిలో. ఒక పెద్దమనిషి ఇంట బసచేశాను; ఆయన "గమ్మీ సిస్టస్" అని పిలిచే ఒక పువ్వును నాకు చూపించాడు.

అది ఉదయం పెద్దదైన, అందమైన, మంచువంటి తెల్లని పువ్వుతో పూస్తుంది; కానీ ప్రతి పువ్వూ సాయంత్రం వాడిపోతుంది.

కొత్త పువ్వులు ప్రతిరోజూ వికసించి రాలిపోతాయి.

ఈ స్వల్పకాలిక పువ్వు, ఎఫెమెరాన్-ఈగ అనే స్వల్పకాలిక జీవికి సరిపోలదా?

శని. 10.—తొమ్మిది గంటలకు కిల్లేమన్ వద్ద పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను.

నేను ముగించగానే వర్షం మొదలైంది; కానీ ఆర్మాలో మిస్టర్ మెక్‌గఫ్ గారి దారిలో ప్రసంగించడానికి సరిపడా సమయానికి ఆగిపోయింది.

జూన్ 11.—(త్రిత్వ ఆదివారము.) తొమ్మిది గంటలకు, "దేవుడు మనుష్యుని తన స్వరూపమందు సృజించెను" అనే దాని గూర్చి ప్రసంగించాను; సాయంత్రం ఒక భారీ సమూహానికి.

కానీ వారి హృదయాలకు చేరే మార్గాన్ని నేను కనుగొనలేకపోయాను.

సోమ. 12.—ఆర్మాకు గంభీరంగా వీడ్కోలు చెప్పి, సుమారు పదకొండు గంటలకు బ్లాక్‌వాటర్‌లో; సాయంత్రం క్లాన్‌మైన్‌లో ప్రసంగించాను; అక్కడ అనేకులు హృదయములో గాయపడినట్లు కనబడ్డారు.

ఓ, వారు గాయమును ఎందుకు తేలికగా మాన్పుకొనవలెను!

మంగళ. 13.—ఉదయం నాకు అంత బాగా లేదు, కానీ అది త్వరలో తగ్గిపోతుందని అనుకున్నాను. మధ్యాహ్నం, వాతావరణం అత్యంత వేడిగా ఉండగా, కాక్-హిల్‌లోని మిస్టర్ లార్క్ తోటలో గడ్డిపై పడుకొన్నాను.

నలభై సంవత్సరములుగా నేను దీనికి అలవాటుపడి ఉన్నాను, దీని వలన హాని కలిగిన సందర్భం గుర్తులేదు: అయితే ఇంతకు ముందెన్నడూ ముఖం క్రిందకు పెట్టి పడుకోలేదు; ఆ భంగిమలో నిద్రపోయాను. కొద్దిగా, ఎంతో కొద్దిగా, అస్వస్థతతో లేచి, ప్రసంగించాను

రెవ. జె. వెస్లీ

[జూన్, 1775. అనేకమంది ప్రజలకు సులభంగా.

తరువాత నా పరిస్థితి చాలా అధ్వాన్నమైంది.

అయినా మరుసటి రోజు కొన్ని మైళ్ళు గ్రేంజ్ వరకు వెళ్ళాను.

అక్కడ బల్లను ఎలా ఉంచారంటే, నేను ప్రసంగించిన సమయమంతా బలమైన, తీక్షణమైన గాలి నా తలకు ఎడమ వైపున నేరుగా వీచింది; చాలా కష్టముతోనే నా ప్రసంగాన్ని ముగించాను. ఇప్పుడు నా ఛాతీలో గాఢమైన అడ్డంకి కనుగొన్నాను: నా నాడి అత్యంత బలహీనంగా, నెమ్మదిగా ఉంది; గాలి ఉక్కగా వేడిగా ఉన్నా నేను చలితో వణికాను; అప్పుడప్పుడు కొన్ని నిమిషాలు మాత్రమే మండిపోయాను. త్వరగా పడుకొని, ఒక గ్లాసు మొలాసిస్-నీళ్ళు తాగి, నా అరికాళ్ళకు మొలాసిస్ పూశాను. గురువారం, 15న ఏడు గంటల వరకు పడుకొని ఉండి, అప్పుడు గణనీయంగా మెరుగ్గా అనిపించింది.

కానీ ఛాతీలో దాదాపు అదే అడ్డంకి కనుగొన్నాను: నాడి నెమ్మదిగా, బలహీనంగా ఉంది; వంతులవారీగా మండిపోతూ వణికాను; దగ్గే సాహసం చేస్తే, అది నా తలను విపరీతంగా కుదిపింది.

డెర్రీ-అన్విల్‌కు వెళ్తూ, నేను చదువుతున్నదానిపై మనసు నిలపలేకపోవడం, మూడు నిమిషాలైనా కుదరకపోవడం ఏమిటని ఆశ్చర్యపడ్డాను; నా తలంపులు ఎప్పటికప్పుడు మారుతూనే ఉన్నాయి.

అయినా సాయంత్రం నేను ప్రసంగించిన సమయమంతా, (నేను బయట గాలిలో నిలుచుని, గాలి నా తల చుట్టూ ఈలలు వేస్తున్నప్పటికీ,) నా మనస్సు ఎప్పటిలాగే ప్రశాంతంగా ఉంది.

శుక్రవారం, 16. లర్గన్‌కు వెళ్తూ, నేను చదివినదానిపై నా దృష్టిని నిలపలేకపోవడం మళ్ళీ ఆశ్చర్యపరిచింది:

అయినా సాయంత్రం పరేడ్ వద్ద ప్రసంగిస్తున్నప్పుడు నా మనస్సు పూర్తిగా ప్రశాంతంగా ఉన్నట్లు కనుగొన్నాను; ఆ సమయములో చాలా భాగం వర్షం కురిసినప్పటికీ, అది నా తలకు సరిపడలేదు.

శనివారం, 17. వివేకవంతుడు, నేర్పరియైన వైద్యుడు డాక్టర్ లాస్‌ను పిలిపించమని నన్ను ఒప్పించారు.

నాకు తీవ్రమైన జ్వరం ఉందని ఆయన చెప్పి, విశ్రాంతి తీసుకోమని సలహా ఇచ్చాడు. కానీ అది సాధ్యం కాదని చెప్పాను; అనేక స్థలములలో ప్రసంగించుటకు నియమించుకొని ఉన్నాను, మాట్లాడగలిగినంతకాలం ప్రసంగించవలెను.

అప్పుడు నా నరములన్నీ కలతపడినందున, ఒకటి రెండు గింజల కర్పూరంతో కలిపి చల్లబరచు మందు ఇచ్చాడు.

దీనిని తీసుకొని టాండరాజీకి వెళ్ళాను: కానీ అక్కడికి చేరినప్పుడు ప్రసంగించలేకపోయాను; నా బుద్ధి పూర్తిగా కలతపడి, నా బలం పూర్తిగా పోయింది.

అయినా స్వేచ్ఛగా ఊపిరి పీల్చుకొన్నాను, ఏ మాత్రమూ దాహం లేదు, తల నుండి పాదాల వరకు ఏ నొప్పీ లేదు.

లిస్‌బర్న్‌కు వెళ్ళాలా, డబ్లిన్ వైపు ముందుకు సాగాలా అని ఇప్పుడు పూర్తిగా సందిగ్ధంలో ఉన్నాను.

కానీ అంత సుదీర్ఘ ప్రయాణాన్ని నేను తట్టుకోగలనా అని నా స్నేహితులు సందేహించగా, నేరుగా డెర్రీ-అఘీకి వెళ్ళాను; అది ఒక కొండ ప్రక్కన ఉన్న పెద్దమనిషి నివాసము, లిస్‌బర్న్‌కు మూడు మైళ్ళ అవతల

ఉంది.

ఇక్కడ నా శరీరం కుప్పకూలింది, నేను పడకపై పడ్డాను. కానీ నేను

జూలై, 1775.) దినచర్య పుస్తకము, —

అందులో ఒక నవజాత శిశువు కంటే ఎక్కువగా కూడా నన్ను నేను తిప్పుకోలేకపోయాను.

నా బలంతో పాటు నా జ్ఞాపకశక్తి కూడా, దాదాపు నా బుద్ధి కూడా విఫలమయ్యాయి.

మిస్ గేయర్ మంచానికి ఒక ప్రక్కన, ఆమె తల్లి మరొక ప్రక్కన ఒకరినొకరు చూస్తుండగా చూచినప్పుడు, ఈ మాటలు మాత్రమే నా మనస్సులో ఆడాయి:— e ఆమె సమాధి స్మారకంపై సహనమువలె కూర్చుండెను, దుఃఖమును చూచి చిరునవ్వు నవ్వుచు.

కానీ ఇప్పటికీ నాకు దాహం లేదు, ఊపిరి పీల్చుకొనుటలో కష్టం లేదు, తల నుండి పాదాల వరకు నొప్పి లేదు.

తరువాత రెండు మూడు రోజులు ఏమి జరిగిందో నేను చెప్పలేను, బ్రతికి ఉన్నదానికంటే చచ్చినట్లు ఉన్నాను. నా గొంతు అత్యంత పొడిగా ఉన్నందున మాట్లాడడం నాకు కష్టంగా ఉండినదని మాత్రమే గుర్తుంది.

కానీ జోసెఫ్ బ్రాడ్‌ఫర్డ్ నాతో చెప్పినదేమిటంటే, బుధవారం నేను, "ఇది రేపు ఈ సమయానికి ముందే నిర్ణయించబడుతుంది" అన్నానట; నా నాలుక బాగా వాచి, బొగ్గువలె నల్లగా ఉండెనట; నేను ఒళ్ళంతా వణికిపోయానట; కొంతసేపు నా గుండె గుర్తించగల రీతిలో కొట్టుకోలేదట, నాడి కూడా తెలియలేదట.

గురువారం, 22 రాత్రి జోసెఫ్ బ్రాడ్‌ఫర్డ్ ఒక గిన్నెతో నా వద్దకు వచ్చి, "అయ్యా, మీరు దీనిని తీసుకోవాలి" అన్నాడు.

"మింగగలిగితే, అతనిని సంతోషపెట్టడానికి తీసుకుంటాను; ఎందుకంటే అది నాకు మేలూ చేయదు, కీడూ చేయదు" అని అనుకున్నాను. "వెంటనే అది నాకు వాంతి కలిగించింది; నా గుండె కొట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది, నాడి మళ్ళీ ఆడసాగింది; ఆ గంట నుండి లక్షణాల తీవ్రత తగ్గింది.

మరుసటి రోజు కొన్ని గంటలు లేచి కూర్చున్నాను, గదిలో అటూ ఇటూ నాలుగైదు సార్లు నడిచాను.

శనివారం, రోజంతా లేచి కూర్చున్నాను, ఏ అలసటా లేకుండా గదిలో అనేక సార్లు నడిచాను; ఆదివారం, మెట్లు దిగి వచ్చి కొన్ని గంటలు హాలులో కూర్చున్నాను; సోమవారం, ఇంటి ముందు నడిచాను; మంగళవారం, బండిలో షికారు చేశాను; బుధవారం, నా స్నేహితులు ఆశ్చర్యపడేలా, దేవునియందు నమ్మిక ఉంచి, డబ్లిన్‌కు బయలుదేరాను.

నా బలం ఎంతవరకు నిలుస్తుందో తెలియనందున ఆ రోజు ఎంతదూరం వెళ్ళాలో నిర్ణయించుకోలేదు.

కానీ బాన్‌బ్రిడ్జ్ వద్ద నేను ఇంకా అధ్వాన్నంగా లేనని కనుగొని, న్యూరీకి సాహసించాను; ముప్పై (ఇంగ్లీషు) మైళ్ళు ప్రయాణించిన తరువాత, ఉదయం కంటే బలంగా ఉన్నాను.

గురు. 29.—న్యూరీలోని గ్లోబ్ నుండి నలభై (ఐరిష్) మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న మ్యాన్-ఆఫ్-వార్ వరకు వెళ్ళాను.

శుక్రవారం, 30. మేము మిస్టర్

సింప్సన్‌ను (అనేకమంది ఇతర స్నేహితులతో) డ్రోగెడా వద్ద మమ్మల్ని కలవడానికి వస్తూ ఉండగా కలిశాము; ఆయన మమ్మల్ని డబ్లిన్‌కు సుమారు రెండు మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న తన పల్లె నివాసమైన జేమ్స్-టౌన్‌కు తీసుకొని వెళ్ళాడు.

మంగళ.

జూలై 4.—కొంచెం బలంగా ఉన్నానని కనుగొని, మొదటిసారి ప్రసంగించాను; చాలామందికి వినబడిందని నమ్ముతున్నాను. ప్రసంగించాను

సంపుటి IV.

రెవ. జె. వెస్లీ

[ఆగ. 1775. గురువారం మళ్ళీ; నా స్వరం బలహీనంగా ఉన్నా స్పష్టంగా ఉంది.

కాబట్టి ఆదివారం రెండుసార్లు ప్రసంగించుటకు సాహసించాను, ఏ మాత్రమూ అలసట కనబడలేదు.

సోమవారం, 10. ఉదయమూ సాయంత్రమూ నా క్రమమైన ప్రసంగ క్రమాన్ని ప్రారంభించాను.

నేను డబ్లిన్‌లో ఉన్నప్పుడు, ఎంతో విభిన్న రకాలైన రెండు అసాధారణ పుస్తకాలు చదివాను;—మిస్టర్ షెరిడన్ రాసిన "వక్తృత్వంపై ఉపన్యాసాలు", "కౌంట్ మార్సే జీవితచరిత్ర"; రెండింటిలోనూ నిరాశ చెందాను.

"క్రియ, ఉచ్చారణ విషయమై" అనే పైసా పుస్తకంలో మిస్టర్ ఎస్. పుస్తకమంతటి కంటే చాలా ఎక్కువ విషయం ఉంది; అయినా ఆయన తనను తాను ఒక ఫీనిక్స్ అని భావిస్తున్నట్లు కనబడుతుంది.

కౌంట్ మార్సే నిస్సందేహంగా భక్తిపరుడైన మనిషి, కానీ పూర్తిగా అతి ఉద్రేకి; అతడు తన ప్రతి అడుగులోనూ వ్రాయబడిన వాక్యము చేత కాక, తన స్వంత ఊహ చేత నడిపింపబడ్డాడు; దానిని అతడు ఆత్మ అని పిలుస్తాడు.

ఆది. 23.—సెయింట్ పాట్రిక్స్‌లో ప్రభువు రాత్రి భోజన పదార్థములను అందించుటలో మళ్ళీ సహాయపడ్డాను. సాయంత్రం నాన్‌పరెయిల్ అనే ఓడ ఎక్కాను; మంగళవారం ఉదయం సుమారు పది గంటలకు పార్క్-గేట్ వద్ద దిగాను.

బుధవారం, 26. నా అస్వస్థతకు ఒక అవశేషం కనుగొన్నాను,—నా చేయి వణికింది, నా పేరు కూడా రాయలేనంతగా. కానీ నాలుగైదు గంటలు చాలా గరుకైన, పగిలిన రాళ్ళబాటపై బండి నడపడం ద్వారా బాగా విద్యుదీకరించబడిన తరువాత, నా బాధ తొలగిపోయింది, నా చేయి పదేళ్ళ వయస్సులో ఉన్నంత స్థిరంగా ఉంది.

సుమారు మధ్యాహ్నం విగన్‌లోని ఇంటి గోడల చట్రంలో ప్రసంగించాను.

ప్రసంగం మధ్యలో ఉరుములు, మెరుపులు, వర్షముతో కూడిన ఉధృతమైన తుఫాను వచ్చి, ఆ సందర్భపు గంభీరతను ఎంతో పెంచింది.

గురువారం, 27. మిస్ బోసాంకెట్ గారి ఇంటికి వెళ్ళి, మహాసభ కొరకు సిద్ధపడ్డాను.

నా బిజీ జీవితపు మిగిలిన భాగాన్ని ఈ ఆహ్లాదకరమైన ఏకాంతంలో ఎంత సంతోషంగా గడపగలను!

కానీ, మనిషి నీడలలో పడియుండుటకు పుట్టలేదు!

లేచి పనిచేయుము!

మరణము వీడ్కోలు చెప్పు ఆత్మకు శాంతి గీతము పాడువరకు శ్రమించుము.

ఆది. 30.—బర్స్టల్-హిల్ క్రింద ప్రసంగించాను; "మనుష్యుని ప్రాణము పోవును, వాడు మరల మంటిలో కలియును, ఆ దినముననే వాని తలంపులు నశించును" అని నేను నొక్కిచెప్పినప్పుడు, భారీ శ్రోతలలో అధిక భాగానికి వినబడింది.

సాయంత్రం లీడ్స్‌లో ప్రసంగించాను, నా పనికి తగిన బలం కనుగొన్నాను.

మంగళ. ఆగస్టు 1.—మా మహాసభ ప్రారంభమైంది. ప్రసంగీకులలో అనేకులు ఆ పనికి పూర్తిగా అర్హత లేనివారని, దానికి తగినంత కృపగానీ వరములుగానీ లేవని సూచించే అనేక ఉత్తరాలు అందుకొని, ఈ బరువైన ఆరోపణను

ఆగస్టు 1775.] దినచర్య పుస్తకము.

సాధ్యమైనంత ఖచ్చితత్వముతో పరిశీలించాలని నిర్ణయించాను.

దీనికొరకు ఆ ఉత్తరాలను మహాసభ సభ్యులందరికీ చదివి వినిపించి; ఎవరిపైనైనా తనకు ఉన్న అభ్యంతరమేదైనా ప్రతి ఒక్కరూ స్వేచ్ఛగా ప్రతిపాదించి నొక్కిచెప్పాలని వేడుకున్నాను.

ప్రతిపాదించబడిన అభ్యంతరాలు సమగ్రంగా పరిగణించబడ్డాయి:

రెండు మూడు కఠినమైన సందర్భాలలో, అందుకొరకు కమిటీలు నియమించబడ్డాయి.

దీని ఫలితంగా, ముందుకు తెచ్చిన ఆరోపణ ఆధారరహితమైనదని, దేవుడు నిజంగా ఆ పనివారిని తన ద్రాక్షతోటలోకి పంపి వారిని ఆ పనికి అర్హులను చేశాడని మేమందరం పూర్తిగా ఒప్పుకొన్నాము: మరియు అనేక సంవత్సరములుగా కంటే ఎక్కువ దగ్గరగా మేమందరం ఐక్యమయ్యాము.

శుక్ర. 4.—బ్రాడ్‌ఫర్డ్‌లో ప్రసంగించాను; అక్కడ ప్రజలందరూ సజీవంగా ఉన్నారు.

ఇక్కడ అనేకులు ఇటీవల గొప్ప రక్షణను అనుభవించారు, వారి ఆసక్తి సాధారణమైన ఆశీర్వాదంగా ఉంది.

నిజంగా, దీనిని నేను ఎల్లప్పుడూ గమనిస్తాను,—పరిశుద్ధీకరణ కార్యము ఎక్కడ మొదలవుతుందో అక్కడ దేవుని కార్యమంతా వర్ధిల్లుతుంది.

కొందరు పాపమును గూర్చి ఒప్పింపబడతారు, మరికొందరు నీతిమంతులుగా తీర్చబడతారు, అందరూ రక్షణ కొరకు ఎక్కువ శ్రద్ధకు రేపబడతారు.

గ్రేట్-హోర్టన్‌లో అల్పాహారం చేశాను.

అప్పుడు ఇద్దరు ముగ్గురు పొరుగువారు ప్రార్థనకు వచ్చారు.

వెంటనే ఇల్లు నిండిపోయింది; కొన్ని నిమిషాల తరువాత, ద్వారము ఎదుట ఉన్న స్థలమంతా నిండింది.

నేను ఆ అవకాశాన్ని చూసి, ఆలస్యం లేకుండా ప్రాంగణంలోని గుర్రం ఎక్కే రాతిపై నిలుచున్నాను. పిల్లలు అపారంగా నా చుట్టూ గుంపుగా చేరారు, వారి చుట్టూ అనేకమంది సమూహం.

కాబట్టి వారికి ఒక ఆసక్తికరమైన హెచ్చరిక ఇచ్చి, తరువాత వారిని దేవుని కృపకు అప్పగించాను.

ఆది. 6.—ఒంటి గంటకు బర్స్టల్‌లో మామూలు సమూహానికి మహిమగల సువార్తను ప్రకటించాను, సాయంత్రం లీడ్స్‌లో.

తరువాత లండన్‌లోని మా సహోదరులను క్లుప్తంగా దర్శించడం అవసరమని భావించి, సుమారు ఎనిమిది గంటలకు నా అయిదుగురు స్నేహితులతో కలిసి స్టేజ్-కోచ్ ఎక్కాను.

తొమ్మిది గంటలకు ముందే ఒంటి గుర్రపు బండిలో ఉన్న ఒక పెద్దమనిషి తన చక్రాన్ని మా బండి చక్రానికి ఢీకొట్టాడు.

వెంటనే పైన ఉన్న మనుష్యుల బరువు వల్ల కోచ్ బోల్తాపడింది; లేకుంటే పదిరెట్ల దెబ్బ కూడా దానిని కదిలించలేకపోయేది; కానీ కోచ్‌మన్‌కు గాని, పైన ఉన్న మనుష్యులకు గాని, లోపల ఉన్న వారిలో ఎవరికీ గాని ఏ హానీ కలుగలేదు. మంగళవారం మధ్యాహ్నం హాట్‌ఫీల్డ్ వద్ద మా స్నేహితులు అనేకమంది మమ్మల్ని కలిసి, క్షేమంగా లండన్‌కు తీసుకొని వెళ్ళారు.

పట్టణంలో కొన్ని రోజులు గడిపిన తరువాత, 14వ తేదీ సోమవారం నేను వేల్స్‌కు బయలుదేరి, 16వ తేదీ బుధవారం హే చేరుకున్నాను.

ట్రెవెక్కాలో వారికి ఒక ప్రసంగం ఇవ్వమని కోరబడినందున, అటువైపు మళ్ళి, 17వ తేదీ గురువారం పదకొండు గంటలకు గొప్ప జనసమూహానికి ప్రసంగించాను.

ఎంత సుందరమైన స్థలము!

ఎంత సుందరమైన కుటుంబము! ఇంకా సుమారు నూట ఇరవై మంది ఉన్నారు.

రెవ. జె. వెస్లీ

[ఆగస్టు, 1775. ఆ మంచి "మనిషి తిరిగి తన మట్టిలోకి చేరుచున్నాడు!"

కాని అతని ఆలోచనలు నశించవు.

మరునాడు బ్రెకాన్‌లో ప్రసంగించి, 19వ తేదీ శనివారం కార్మార్థెన్‌కు వెళ్ళాను.

ఈ అరణ్యము ఎంత ఫలభరితమైన పొలముగా మారిపోయింది!

ఒక సంవత్సరం క్రితం, రాబోయే ఉగ్రత నుండి తప్పించుకోవాలనే కోరిక ఉన్న ఒక్కరినీ నేను ఈ పట్టణంలో ఎరుగను; ఇప్పుడైతే సొసైటీలో మాకు ఎనభై మంది ఉన్నారు.

వారిలో చాలామంది మేల్కొనలేదన్నది నిజమే; అయినా వారు తమ బాహ్య పాపములను విడిచిపెట్టారు.

ఇప్పుడు వీరిలో ఎక్కువమంది వెనుకకు తగ్గిపోకుండా నివారించడం సాధ్యమవుతుందా లేదా అని ప్రయత్నిద్దాము.

ఈ సమయంలోనే వెడ్నెస్‌బరీ దగ్గర వెస్ట్-బ్రామ్‌విచ్‌లో ఉన్న మా బోధకులలో ఒకరి నుండి ఒక విశేషమైన లేఖ నాకు అందింది.

దాని సారాంశం ఇది:— "ఆగస్టు 16, 1775.

"సుమారు మూడు వారాల క్రితం, డార్లాస్టన్‌కు చెందిన మార్తా వుడ్ చనిపోతున్నదనీ, నన్ను చూడాలని ఎంతో కోరికతో ఉన్నదనీ ఒక వ్యక్తి వచ్చి నాకు చెప్పాడు.

అందులో ఉన్నదంతా కలిపి ఐదు పౌండ్లకు కూడా విలువ చేయని ఆ ఇంటిలోనికి నేను వచ్చినప్పుడు, ఆ దీనమైన కుటీరంలో నా కన్నులు ఇంతకు ముందెన్నడూ చూడని అటువంటి రత్నాన్ని కనుగొన్నాను.

ఆమె కన్నులు ఆనందంతో మెరుస్తూ ఉన్నాయి, ఆమె హృదయము మందసము ముందు దావీదు వలె నాట్యమాడుతూ ఉంది: నిజముగా ఆమె పరలోక పొలిమేరలలో, మహిమ సరిహద్దులలో ఉన్నట్లు కనిపించింది.

"ఆమె నా చేయి పట్టుకొని, 'మిమ్మల్ని చూడడం నాకు సంతోషంగా ఉంది; క్రీస్తులో మీరు నా తండ్రి:

నేను మిమ్మల్ని మొదటిసారి విని ఇరవై సంవత్సరాలైంది.

అది, "ఇప్పుడు మీరు దుఃఖపడుచున్నారు" అనే వాక్యభాగముపై జరిగింది.

"అయితే నేను మిమ్మును మరల చూచెదను, మీ హృదయము సంతోషించును, మీ సంతోషమును ఎవడును మీ నుండి తీసివేయడు."

ఆ గడియలో దేవుడు నా ఆత్మలోనికి ప్రవేశించి, సమస్త దుఃఖము నుండి నన్ను విడిపించి, నా హృదయాన్ని ఆనందంతో నింపాడు; ఆయన నామమునకు స్తోత్రము, ఆ గడియ నుండి ఈ రోజు వరకు నేను దానిని కోల్పోలేదు' అన్నది.

"మొదటి పది సంవత్సరాలు ఆమె కొన్నిసార్లు ఆనంద పారవశ్యంలో, దాదాపు తనను తాను మరచిపోయేంతగా ఉండేది; కాని ఈ చివరి పది సంవత్సరాలుగా దేవుడు తన హృదయమంతటినీ స్వాధీనం చేసుకున్నాడనే నిరంతర సాక్ష్యం ఆమెకు ఉంది.

'ఆయన నన్ను పరిపూర్ణ ప్రేమతో నింపాడు; పరిపూర్ణ ప్రేమ భయమును వెళ్ళగొట్టును' అన్నది ఆమె.

యేసు నా సొత్తు; దేవుడు, పరలోకము, నిత్య మహిమ నా సొత్తు.

నా హృదయము, నా ఆత్మయే దేవునిలో లీనమైపోయింది, అవును, మింగివేయబడింది.'

"ఆమె మంచం పక్కన మా స్నేహితులు అనేకులు నిలబడి ఉన్నారు.

సంపూర్ణ ఆరోగ్యంతో ఉన్నవారి వలె ఆమె వారందరినీ దేవునికి సన్నిహితంగా ఉండమని హెచ్చరించింది.

'మీరు దేవుని కొరకు ఎన్నడూ ఎక్కువగా చేయలేరు:

మీరు చేయగలిగినదంతా చేసిన తరువాత కూడా, మీరు చేసినది చాలా తక్కువే.

ఆగస్టు 1775,] జర్నల్,

ఆహా, ఆయనను ఎరిగినవాడు ఆయన కొరకు ఎక్కువగా ప్రేమించడం, చేయడం, లేదా బాధపడడం ఎలా సాధ్యం!' అన్నది.

"కొందరు లౌకికులు లోపలికి వచ్చారు. ఆమె వారిని పేరుపేరునా పిలిచి, పశ్చాత్తాపపడి యేసు వైపు తిరగమని హెచ్చరించింది.

ఆమె నా వైపు చూచి, 'నేను మంచి పోరాటము పోరాడితిని; నా పరుగు కడముట్టించితిని; విశ్వాసము కాపాడుకొంటిని.

ఇకమీదట నాకొరకు నీతి కిరీటము ఉంచబడియున్నది; ఆ దినమున నీతిగల న్యాయాధిపతియగు ప్రభువు దానిని నాకు అనుగ్రహించును' అనే మాటలపై తన అంత్యక్రియల ప్రసంగం చేయమని కోరింది.

ఆమె ముఖంలో పరలోక చిరునవ్వులన్నీ నిండి ఉండగా, (అప్పుడప్పుడు కొంచెం ఊపిరి కోసం ఆగుతూ) సంపూర్ణ బలంతో ఉన్నట్లుగా లేఖనానుసారంగా, వివేకంగా తన చుట్టూ ఉన్న వారందరితో మాట్లాడింది.

నిజముగా అనేక సార్లు ఆమె పూర్తిగా వెళ్ళిపోయినట్లు అనిపించింది; కాని కొద్ది సేపటికి దీపము మరల వెలిగింది, ఆమె తన దగ్గర నిలబడిన వారందరికీ దైవిక శక్తితో బోధించడం ప్రారంభించింది.

ఆమె ప్రతి వ్యక్తినీ ఎరిగింది; మతం విషయంలో నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నవారెవరైనా గదిలోకి వచ్చినట్లయితే, ఆమె వెంటనే వారిని పేరుపేరునా పిలిచి, ప్రభువు దొరికే సమయములోనే ఆయనను వెదకమని వారికి ఆజ్ఞాపించింది.

చివరకు ఆమె, 'ఆకాశములు తెరవబడినట్లు నేను చూస్తున్నాను; అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబులు మహిమ పొందిన అనేకుల సమూహముతో కలిసి దగ్గర దగ్గరగా వస్తున్నారు. వారు ఇప్పుడే వచ్చేశారు!' అని కేకవేసింది. ఆ మాటతో, పరలోక సైన్యంతో కలిసిపోవడానికి ఆమె ఆత్మ ఎగిరిపోయింది.

ఏలీయా వెనుక ఎలీషా వలె మేము ఆమె వైపు చూచాము; మాలో కొందరు ఆమె దుప్పటిని అందుకున్నారని నేను నమ్ముతున్నాను."

కార్మార్థెన్‌షైర్, పెంబ్రోక్‌షైర్, గ్లామోర్గన్‌షైర్‌లలో కొద్దిపాటి పర్యటన చేసిన తరువాత, 28వ తేదీ సోమవారం కార్డిఫ్ నుండి ఉదయాన్నే బయలుదేరి, సుమారు ఎనిమిది గంటలకు న్యూపోర్ట్ చేరుకున్నాను; వెంటనే పెద్దదీ, గంభీరమైనదీ అయిన సమూహానికి ప్రసంగించాను.

నేను ఇంతకు ముందు ఇక్కడ ప్రసంగించి ముప్పై అయిదు సంవత్సరాలైందని నేను నమ్ముతున్నాను; అప్పుడు ఇక్కడి ప్రజలు ఎలుగుబంట్ల వలె క్రూరులుగా ఉండేవారు.

ఆ దృశ్యం ఎంత ఆశ్చర్యకరంగా మారిపోయింది!

ఆహా, దేవునికి అసాధ్యమైనది ఏది!

పడవ బయలుదేరబోతున్న సమయానికే మేము న్యూ-పాసేజ్ చేరుకున్నాము; కాబట్టి వెంటనే ఎక్కాను. అవతలి వైపు కొందరు స్నేహితులు నా కొరకు వేచి ఉన్నారు; వారు నన్ను మృతులలో నుండి లేచినవానిగా స్వీకరించారు.

సాయంత్రం బ్రిస్టల్‌లోని గది పూర్తిగా నిండిపోయింది; ప్రార్థనను ఆలకించువాడైన ఆయనయందు మేము ఆనందించాము. ఇక్కడ నా ప్రస్తుత పని ముగించుకొని, 30వ తేదీ బుధవారం మూడు గంటలకు బయలుదేరి, పన్నెండు గంటలకు టాంటన్‌లోని గొప్ప ప్రెస్బిటేరియన్ సమావేశ మందిరంలో ప్రసంగించాను; అంత ప్రకాశవంతమైన సమూహంలో నేను ఆశించనంతటి స్వేచ్ఛతోను ఆత్మ నిష్కపటతతోను ప్రసంగించాను.

సాయంత్రం నేను నిస్తేజంగా ఉన్న ప్రసంగ-

రెవ. జె. వెస్లీ

[సెప్టెంబరు 27: మందిరమైన టివర్టన్‌లో ప్రసంగించాను.

ప్రజలు ఆ స్థలమంత నిస్తేజంగా కనిపించారు.

అయినా మృతులను లేపు స్వరాన్ని వారిలో అనేకులు మరల వినవచ్చని ఎవరికి తెలుసు?

గురువారం, శుక్రవారం లాన్సెస్టన్, బాడ్మిన్, ట్రూరోలలో ప్రసంగించాను; శనివారం రెడ్‌రూత్‌లోని ప్రధాన వీధిలో, మామూలు సమూహానికి, "ప్రభువును తమ దేవునిగా కలిగియున్న జనులు ధన్యులు" అనే వాక్యంపై ప్రసంగించాను.

ఆది. సెప్టెంబరు 8.—ఎనిమిది గంటలకు సెయింట్ ఆగ్నెస్ చర్చి-టౌన్‌లో, "ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు విశ్వాసముంచుము, అప్పుడు నీవు రక్షింపబడుదువు" అనే వాక్యంపై ప్రసంగించాను. ఒక యువతి ఇంటిలోకి నన్ను వెంబడించి, తీవ్రంగా ఏడుస్తూ, "నాకు క్రీస్తు కావాలి; నాకు క్రీస్తు కావాలి" అని కేకలు వేసింది.

"నాకు క్రీస్తును ఇవ్వండి, లేకుంటే నేను చనిపోతాను!" మాలో ఇద్దరు ముగ్గురం ఆమె తరఫున వాగ్దానాన్ని స్వీకరించాము. వెంటనే ఆమె వర్ణింపశక్యము కాని ఆనందంతో నిండి, "ఆహా, నన్ను చనిపోనివ్వండి! ఇప్పుడే ఆయన దగ్గరకు వెళ్ళనివ్వండి!

ఇంకా ఇక్కడ ఉండడం నేను ఎలా సహించగలను?" అని ఆక్రందించింది.

సకల వివేకమునకు మించిన ఆ సమాధానముతో నిండినదై ఆమెను విడిచి వచ్చాము.

సుమారు పదకొండు గంటలకు రెడ్‌రూత్‌లో ప్రసంగించాను; సాయంత్రం అయిదు గంటలకు గ్వెన్నాప్‌లోని రంగస్థలంలో ప్రసంగించాను. పరలోకానికి ఈ వైపున చూడగలిగే అత్యంత భవ్యమైన దృశ్యం ఇదేనని నేను అనుకుంటున్నాను. వేలాది స్వరాలు సమ్మేళనంగా కలిసి దేవునికీ గొఱ్ఱెపిల్లకూ స్తుతులు పాడుతున్నప్పుడు వినిపించే ధ్వనితో పోల్చదగిన సంగీతం భూమిపై వినబడదు.

సోమ. 4.—సెయింట్ ఐవ్స్‌లోని మా స్నేహితుల దగ్గరకు వెళ్ళాను; వారిలో అనేకులు నాలాగే ఇప్పుడు తెల్లని వెంట్రుకలు కలిగినవారు.

సాయంత్రం కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం నేను ప్రసంగించిన పట్టణం పైనున్న చిన్న పచ్చిక మైదానంలో ప్రసంగించాను.

ఇక్కడి ప్రజలు సాధారణంగా (ధనవంతులు తప్ప) క్రైస్తవులగుటకు దాదాపు ఒప్పింపబడినవారుగా కనిపిస్తున్నారు.

బహుశా వారి పాత కాపరి శ్రీ ట్రెగోస్ ప్రార్థన నాలుగవ తరము వరకు కూడా ఫలించి ఉండవచ్చు.

బుధ. 6.—సుమారు తొమ్మిది గంటలకు కారారాక్‌లో ప్రసంగించి, క్యూబర్ట్‌కు దాటి వెళ్ళాను; అక్కడ నా మంచి పాత స్నేహితుడు శ్రీ హాస్కిన్స్ సమాధి అంచున వణుకుతూ ఉండగా కనుగొన్నాను.

అయినా ఆయన చర్చి-టౌన్ వరకు సాహసించి వచ్చాడు; ప్రసంగం క్రింద ఆయన ఆశీర్వాదం పొందాడని నేను నమ్ముతున్నాను.

గురు. 7.—సుమారు పదకొండు గంటలకు లిస్కర్డ్‌లోని టౌన్-హాల్‌లో పెద్దదీ గంభీరమైనదీ అయిన సమూహానికి ప్రసంగించాను.

సాల్టాష్ వద్ద మా సహోదరులలో కొందరు నన్ను పడవతో కలుసుకొని, క్షేమంగా ప్లైమౌత్-డాక్‌కు చేర్చారు.

ఇక్కడి మా స్నేహితులలో కొందరు రాజుపైనా ఆయన మంత్రులందరిపైనా తీవ్రమైన దురభిప్రాయం కలిగి ఉన్నారని తెలిసికొని, సొసైటీ సమావేశంలో ఆ విషయంపై స్వేచ్ఛగా, విపులంగా మాట్లాడాను. దేవుడు

అక్టోబరు 1775.] జర్నల్.

దానిని వారి హృదయాలకు అన్వయించాడు; ఇప్పుడు వారిలో ఒక్కడైనా విషయాలను వేరొక దృష్టితో చూడనివాడు లేడని నేను అనుకుంటున్నాను.

శుక్ర. 8.—మధ్యాహ్నం ప్లైమౌత్‌లోని రేవు వద్ద ప్రసంగించాను; సాయంత్రం డాక్‌లోని కొత్త చతురస్రంలో ప్రసంగించాను.

"అల్పవిశ్వాసీ, నీవెందుకు సందేహించితివి?" అనే మాటల అన్వయాన్ని ఇక్కడ అనేకులు అనుభవించినట్లు కనిపించింది.

శని. 9.—మధ్యాహ్నం నాలుగు గంటలకు ఎక్సెటర్‌లో, సుమారు ఏడు గంటలకు కొల్లంప్టన్‌లో ప్రసంగించాను.

ఆదివారం, 10. తగిన సమయంలో వెల్లింగ్టన్ చేరుకున్నాను; ఎందుకంటే శ్రీ జెస్సీ మంచం పట్టి అనారోగ్యంగా ఉన్నారు; నేను రాకపోయి ఉంటే, ఉదయం గాని సాయంత్రం గాని ఆరాధన జరిగి ఉండేది కాదు.

ఉదయం చర్చి మధ్యస్థంగా నిండింది: మధ్యాహ్నం ప్రతి మూలా కిక్కిరిసిపోయింది; నేను

"ఒక మనుష్యుడు లోకమంతయు సంపాదించుకొని తన ప్రాణమును పోగొట్టుకొనిన యెడల అతనికి ప్రయోజనమేమి?" అనే ముఖ్యమైన ప్రశ్నను ఒత్తిచెప్పినప్పుడు మొత్తం సమూహంపై గంభీరమైన భయభక్తులు కమ్ముకున్నాయి.

సోమ. 11.—టాంటన్‌లోని కొత్త సమావేశ మందిరంలో మరల ప్రసంగించాను; అక్కడ ఇంతకు ముందెన్నడూ లేనంత పెద్ద సమూహం ఉందని నేను భావిస్తున్నాను.

వెల్లింగ్టన్‌లో వాడిన వాక్యాన్నే ప్రసంగించమని నన్ను కోరారు; దానికీ అదే ఆశీర్వాదం తోడైంది.

మంగళవారం బ్రిస్టల్‌కు వెళ్ళాను.

గురువారం, శుక్రవారం కీన్‌షామ్, బ్రాడ్‌ఫర్డ్, బాత్‌లలో ప్రసంగించాను; 19వ తేదీ మంగళవారం ఫ్రోమ్‌లో; బుధవారం పెన్స్‌ఫర్డ్‌లో.

అక్కడి నుండి ఇంగ్లాండ్‌లోని అన్ని బోర్డింగ్ పాఠశాలలకు ఆదర్శమైన పబ్లో వద్దనున్న సుందరమైన కుటుంబం దగ్గరకు వెళ్ళాను.

క్రైస్తవుడు నేర్చుకోవడానికి తగినదంతా ఇక్కడ బోధింపబడుతుంది; కాని క్రైస్తవ స్వభావ గౌరవానికి తగనిది ఏదీ లేదు.

పిల్లలకు ఒక చిన్న హితవు చెప్పాను; వారు దానిని ఆసక్తితో స్వీకరించారు.

వారిలో అనేకులకు దేవుని భయం ఉంది; కొందరు ఆయన ప్రేమను అనుభవిస్తున్నారు.

గురు. 21.—మరునాడు చనిపోవలసిన ఖైదీ (అతడు అందుకు పూర్తిగా సిద్ధంగా ఉన్నాడు; ఎందుకంటే ఆత్మలో తీవ్ర వేదన పడిన తరువాత అతడు దేవునితో సమాధానము పొందాడు) యొక్క ఆసక్తితో కూడిన కోరిక మేరకు, న్యూగేట్‌లో అతనికీ, కిక్కిరిసిన శ్రోతలకూ ప్రసంగించాను; వారిలో అనేకులు దేవుడు అక్కడ ఉన్నాడని గ్రహించారు.

ఆదివారం, 24. మధ్యాహ్నం బయట ఒక సుందరమైన సమూహానికి ప్రసంగించాను.

శుక్రవారం, 29, ఉపవాస దినంగా పాటించాము; ఐదు, తొమ్మిది, ఒంటి గంటలకు, సాయంత్రం కూడా కలిశాము: అపరాధియైన దేశం కొరకు దేవుడు ఇంకా వేడుకోలుకు సమాధానమిస్తాడని అనేకులు దృఢమైన నిరీక్షణ పొందారు.

ఆది. అక్టోబరు 1.—వాతావరణం మరల మాకు అనుకూలించింది:

మరొకసారి బయట ప్రసంగించాను; నేను ప్రారంభించిన అదే వాక్యాన్ని విప్పి, బలంగా అన్వయించడంతో ముగించాను:

"ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు విశ్వాసముంచుము, అప్పుడు నీవు రక్షింపబడుదువు."

రెవ. జె. వెస్లీ

[అక్టోబరు, 1775.

సోమ. 2.—ముందుగానే బయలుదేరి, దారిలో డివైజెస్, సారమ్, వించెస్టర్, పోర్ట్స్‌మౌత్‌లలో ప్రసంగిస్తూ, శుక్రవారం

6వ తేదీ మధ్యాహ్నం లండన్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

ఆది. 8.—మూర్‌ఫీల్డ్స్‌లో మామూలుకంటే పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను.

నలభై సంవత్సరాలు దాదాపు అదే విషయం విన్న తరువాత కూడా వారి కుతూహలం ఇంకా తీరకపోవడం వింతే!

సోమ. 9.—చెషామ్‌లో ఇరుకు ద్వారము గురించి ప్రసంగించాను; విన్నవారంతా ప్రస్తుతానికి చలించినట్లు కనిపించారు.

మంగళవారం, 10, వైకాంబ్‌కు వెళ్ళాను; సమూహమంతా ఆసక్తితో వినడం వల్ల ఎంతో ఉత్తేజం పొందాను.

బుధవారం, 11. లార్డ్ షెల్బర్న్ ఇంటి వరకు నడిచి వెళ్ళాను.

ఇంత చిన్న పరిధిలో ఎంత వైవిధ్యం!

సర్పాకారపు నడకదారితో విభజింపబడిన ఒక అందమైన తోపు ఆ ఇంటిని పట్టణం నుండి కప్పి ఉంచుతుంది.

దీని ప్రక్కన ఒక పారదర్శకమైన నది ప్రవహిస్తుంది; దాని రెండు ఒడ్డులపైన నున్నని నడకదారి ఉంది.

దీనికి ఆవల సమతలమైన పచ్చిక ఉంది; తరువాత ఇల్లు, దాని వెనుక వాలుగా ఉన్న తోటలు. వాటి పైన ఎత్తైన కొండ ఉంది; దాని శిఖరం దగ్గర ఒక సుందరమైన అడవి ఉంది, దాని అంచులలోనే గడ్డితో కూడిన నడకదారి సాగుతుంది.

అయితే ఈ స్వర్గతుల్యమైన స్థలంలో యజమాని ఆనందించగలడా?

లేదు; ఎందుకంటే అతని భార్య యవ్వనపు వికాసంలోనే తీసికొనిపోబడింది!

గురు. 12.—మధ్యాహ్నం సమయంలో వాట్లింగ్టన్‌లో ప్రసంగించాను; సాయంత్రం ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లో, పూర్వం ప్రెస్బిటేరియన్లకు చెందిన ఒక పెద్ద భవనంలో ప్రసంగించాను.

అయినా అది తగినంత పెద్దది కాదు: అనేకులు లోపలికి రాలేకపోయారు.

గంభీరతలోగాని సంఖ్యలోగాని ఇటువంటి సమూహాన్ని నేను ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లో ఇరవై సంవత్సరాలకు పైగా చూడలేదు.

ఇక్కడ లార్డ్ చెస్టర్‌ఫీల్డ్ లేఖల ఒక సంపుటాన్ని అరువు తీసుకున్నాను; దానిని ఎంతో గట్టిగా పొగడడం నేను విన్నాను.

మరి నేను ఏమి నేర్చుకున్నాను?—అతడు చాలా చమత్కారం, మధ్యస్థమైన వివేకం, కొంత పాండిత్యం కలిగిన మనిషి; కాని ఇప్పటివరకు జీవించిన ఏ యూదునివలె, ఏ

తురకునివలె, ఏ అన్యునివలె అయినా సద్గుణం పూర్తిగా లేనివాడు.

నేను చెప్పేది, సమస్త మతం లేకపోవడం మాత్రమే కాదు, (అతడు దేవుడున్నాడని నమ్మాడా అని నాకు సందేహమే, అయినా మంచి శబ్దం కొరకు తన లేఖలలో చాలా వాటి చివర ఆ నామాన్ని తగిలిస్తాడు,) సద్గుణం, న్యాయం, కనికరం కూడా అతనిలో లేవు; వాటిలో ఒక్కదానిని కూడా అతడు తన కుమారునికి ఎన్నడూ సిఫారసు చేయలేదు.

సత్యాన్ని అతడు బహిరంగంగా ధిక్కరిస్తాడు:

దాని నుండి అతడు తన కుమారుని నిరంతరం కాపాడుతూ ఉంటాడు. అతని లేఖలలో సగం, అన్ని నైపుణ్యాలలో అత్యంత అవసరమైనదిగా లోతైన కపటాన్ని బోధిస్తాయి.

దీనికి తోడు, తానే డెబ్బై ఎనభై సంవత్సరాల మధ్య వయస్సులో ఉండగా, ఆ యువకునిలో దుర్మార్గపు సూత్రాలన్నిటినీ ఉద్దేశపూర్వకంగా నూరిపోయడం.

దీనికి తోడు, ఆ మనోహరుడైన కాంబ్రే ఆర్చ్‌బిషప్‌ను (quantum dispar illi,)* [వారిద్దరి మధ్య ఎంత వ్యత్యాసం!] కేవలం కాలానికి తగినట్లు నడచుకొనే కపటిగా అతడు క్రూరంగా నిందించడం! మరి ఇతడే

* వారిద్దరి మధ్య ఎంత గొప్ప వ్యత్యాసం JEDIT [అస్పష్ట మూలపాఠం]

అక్టోబరు 1775.] జర్నల్.

ఈ యుగపు ఆరాధ్యుడు!

కాని న్యాయమూ సత్యమూ నెరవేరితే, అతని యోగ్యతకు తగినట్లు అతనికి ప్రతిఫలం ఇవ్వబడితే, అతని పేరు తరతరాలకు కంపు కొడుతుంది.

శని. 14.—ఫిన్‌స్టాక్‌లో ప్రసంగించాను.

నా సొంత ఇష్టప్రకారం చేయగలిగితే ఇక్కడ ఎన్ని రోజులు గడిపేవాడినో!

అలా కాదు: నేను "నన్ను పంపినవాని చిత్తమును నెరవేర్చుటకును ఆయన పనిని ముగించుటకును" వచ్చినవాడను.

అందువలన ఇక్కడ నేను గడిపిన మొదటి రోజు ఇదే:

బహుశా ఇదే చివరిది కూడా కావచ్చు.

ఆది. 15.—సుమారు ఎనిమిది గంటలకు విట్నీలో ప్రసంగించాను.

చర్చిలో సమూహం యొక్క గంభీరతకు, మర్యాదకు ఆశ్చర్యపడ్డాను.

అయిదు గంటలకు, "నిన్ను వలె నీ పొరుగువానిని ప్రేమింపవలెను" అనే వాక్యంపై ప్రసంగించాను; ఈ మాట మానవజాతి అంతటినీ పాపమును గూర్చి ఒప్పించడానికి చాలినది.

ఎన్నుకోబడిన సొసైటీని కలిసినప్పుడు, వారిలో అతి కొద్దిమంది మాత్రమే వెనుకంజ వేయడం చూసి, ఇంకా చాలా ఎక్కువమంది "యేసుక్రీస్తు రక్తము సమస్త పాపములనుండి మనలను పవిత్రులనుగా చేయును" అని సాక్ష్యమిస్తుండడం చూసి ఎంతో ఓదార్పు పొందాను.

సోమ. 16.—అయిదు గంటలకు మాకు సుందరమైన సమూహం ఉంది.

సుమారు తొమ్మిది గంటలకు ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లో; ఒంటి గంటకు న్యూన్‌హామ్‌లో; సాయంత్రం వాలింగ్‌ఫర్డ్‌లో ప్రసంగించాను.

మంగళవారం, 17. డౌన్స్ మీదుగా కింగ్‌స్టన్-లాడ్జ్‌కు వెళ్ళాను; అది ఒంటరి ఇల్లు; అయినా అక్కడ గంభీరమైన, అలాగే అసంఖ్యాకమైన సమూహం ఉంది. సాయంత్రం రామ్స్‌బరీలోని పేదల గృహంలోని పెద్ద గదిలో ప్రసంగించాను. ప్రజలు నలువైపుల నుండి గుంపులుగా వచ్చారు; దేవుడు మాకు తన ఆశీర్వాదం అనుగ్రహించాడు.

బుధ. 18.—న్యూబరీకి తిరిగి వచ్చాను.

ఇక్కడ మండిపడే దేశభక్తులు అనేకులు ఉన్నారని మా స్నేహితులు కొందరు నాకు తెలియజేశారు; కాబట్టి "దేవునికి భయపడుడి, రాజును సన్మానించుడి" అని బలంగా హితవు చెప్పే అవకాశం తీసుకున్నాను.

గురు. 19.—రీడింగ్‌లో ప్రసంగించాను; శుక్రవారం లండన్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

సోమ. 23.—నార్తాంప్టన్‌షైర్‌కు బయలుదేరాను; సాయంత్రం టౌసెస్టర్‌లో ప్రసంగించాను.

మంగళవారం, 24. చక్కని రోజున సుమారు మధ్యాహ్నం మేము విటిల్‌బరీకి గుఱ్ఱాలెక్కాము: కాని అరగంట ప్రయాణించకముందే తీవ్రమైన తుఫాను వచ్చి, తలనుండి పాదాల వరకు మమ్మల్ని తడిపివేసింది. అయినా మధ్యాహ్నం ఆరబెట్టుకున్నాము; మాకు ఏ హానీ కలుగలేదు.

బుధవారం, 25. నార్తాంప్టన్‌లో ప్రసంగించాను; గురువారం మధ్యాహ్నం నార్తాంప్టన్‌కు ఉత్తరాన సుమారు ఆరు మైళ్ళ దూరంలోని చిన్న పట్టణమైన బ్రిక్స్‌వర్త్‌లో ప్రసంగించాను. పట్టణ ప్రజలలో చాలా కొద్దిమంది మాత్రమే గైర్హాజరయ్యారని నేను నమ్ముతున్నాను; అందరూ ఎంతగానో చలించినట్లు కనిపించారు.

సాయంత్రం నార్తాంప్టన్‌లో అనేకులు కూడా అలాగే చలించారు; నేను "తన ఇంటిని బండపై కట్టుకొనినవాని" గురించి వివరించినప్పుడు. శుక్రవారం, 27. సుమారు మధ్యాహ్నం హాన్స్‌లోప్‌లో ప్రసంగించాను.

దారిలో డా. స్విఫ్ట్ లేఖల ఒక సంపుటాన్ని చూశాను.

నేను ఆశ్చర్యపోయాను!

ఇటువంటి చెత్త ఎప్పుడైనా

రెవ. జె. వెస్లీ

[నవంబరు, 1775. ఒక గొప్ప మనిషి పేరుతో లోకంపై మోసపూరితంగా రుద్దబడిందా? ఆ పదహారు సంపుటాలలో ఉన్నదానిలో సగానికి మించినది సంపుటానికి రెండు పెన్నీలకైనా ఖరీదే; ఎందుకంటే ఆ చమత్కారి ఎప్పుడైనా చెప్పిన నీరసమైన మాటలన్నీ, వాటికంటే ఎక్కువే అందులో ఉన్నాయి.

సాయంత్రం బెడ్‌ఫర్డ్‌లో ప్రసంగించాను, మరుసటి సాయంత్రం లండన్ చేరుకున్నాను.

ఆది. 29.—మంచి తీర్మానాలతో నిండిన ఒకని దర్శించాను,— అతడు కోలుకుంటే.

అవి నిజాయితీగలవి కావచ్చు, కాకపోవచ్చు: కాని దేవుని యెదుట ఇవి ఎంతవరకు ఉపయోగపడతాయి?

అవి ఎంతకాలం నిలుస్తాయో అతడు పరీక్షకు గురికాలేదు: వెంటనే దేవుడు అతని ప్రాణమును అతనియొద్ద నుండి తీసికొనెను.

సోమవారం, ఆ తరువాత రోజులలో లండన్ పరిసరాలలోని చిన్న సొసైటీలను దర్శించాను.

శనివారం, నవంబరు 11.

"మన అమెరికా కాలనీలకు ఒక ప్రశాంత విజ్ఞప్తి"కి కొన్ని చేర్పులు చేశాను. ఇది ఏ ఉద్దేశంతో వ్రాయబడిందని ఎవరైనా అడగాలా? అతడు చుట్టూ చూడనీ: ఇంగ్లాండ్ జ్వాలలో ఉంది! రాజుపైనా, ఆయన క్రింద అధికారంలో ఉన్న దాదాపు అందరిపైనా ద్వేషం, ఆగ్రహం అనే జ్వాల! ఈ జ్వాలను ఆర్పడానికి నేను శ్రమిస్తున్నాను.

ప్రతి నిజమైన దేశభక్తుడూ ఇలాగే చేయవద్దా?

ఇరుపక్షాల కూలి రచయితలు నన్ను తమ ప్రమాణాలతో తీర్పు తీరిస్తే, నేను చేయగలిగింది ఏదీ లేదు.

ఆది. 12.—అమెరికాలో చంపబడిన సైనికుల వితంతువుల, అనాథల కొరకు బెత్నల్-గ్రీన్ చర్చిలో ఒక ధర్మార్థ ప్రసంగం చేయమని నన్ను కోరారు.

ఎంతమంది అభ్యంతరానికి కారణం వెదకుతారో తెలిసినందున, నా ప్రసంగాన్ని వ్రాసుకున్నాను. సర్ జాన్ హాకిన్స్‌తోను, శాంతి కమిషన్‌లో ఉన్న మరో ముగ్గురు పెద్దమనుషులతోను భోజనం చేశాను; నేను ఉన్నంతసేపు కొనసాగిన అత్యంత గంభీరమైన సంభాషణకు సంతోషకరమైన ఆశ్చర్యం పొందాను.

బుధ. 15.—డోర్కింగ్‌లో ప్రసంగించాను; మరుసటి సాయంత్రం రై‌గేట్-ప్లేస్‌లో, అక్కడ నేను చూసిన అతి పెద్ద సమూహానికి అనుకుంటాను.

కాని ఇంకా మనం ఇసుకపై దున్నుతున్నామేమోనని భయపడుతున్నాను: మా శ్రమల ఫలం మాకు కనబడడం లేదు.

శుక్రవారం, 17. సర్క్యూట్ మొత్తంలో అత్యంత ఫలభరితమైన స్థలమైన షోర్‌హామ్‌కు వెళ్ళాను; సువార్త వాగ్దానాలన్నిటికీ పరిపక్వమైన ప్రజలకు సాయంత్రం, "ఇప్పుడు ఎందుకు ఆలస్యము చేయుచున్నావు? లేచి నీ పాపములను కడిగివేసికొనుము" అనే వాక్యంపై ప్రసంగించాను.

మరునాడు ఉదయం లండన్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

సోమ. 20.—రాబర్ట్స్‌బ్రిడ్జ్‌కు వెళ్ళి, లోతైన శ్రద్ధగల సమూహానికి ప్రసంగించాను.

మంగళవారం, 21. సాయంత్రం రైలో మాతో ఉన్నవారిలో కొందరు ఇంతకు ముందెన్నడూ మెథడిస్ట్ ప్రసంగం వినలేదు. అయినా సమూహంలో అధికభాగం, పిడికెడు కంటే ఎక్కువమంది ఉన్నతవర్గం వారు కావడం గమనించి, "దేవుని కృపను వ్యర్థముగా పొందవద్దు" అని వారిని ఆసక్తిగా వేడుకున్నాను.

మరునాడు సాయంత్రం మొదటి

నవంబరు, 1775. ] జర్నల్.

కొరింథీయులకు వ్రాసిన పత్రికలోని పదమూడవ అధ్యాయంలో కొంత భాగాన్ని అన్వయించాను.

ఆ త్రాసులో తమను తాము తూచుకొన్నప్పుడు అనేకులు కదిలిపోయారు.

ఆ దినమున మనం కొదువగా కనబడకుందుము గాక!

గురు. 23.—సుమారు మధ్యాహ్నం క్రాన్‌బ్రూక్‌లో, సాయంత్రం స్టేపుల్‌హర్స్ట్‌లో ప్రసంగించాను.

శుక్రవారం, 24. సెవెన్‌ఓక్స్‌లో ప్రసంగించాను, శనివారం లండన్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

నా ఇటీవలి కొన్ని చిన్న ప్రయాణాలలో శ్రీ రాక్సాల్ యాత్రా వృత్తాంతాలు చదివాను; వాటిలో చాతుర్యంతో కూడిన అనేక వ్యాఖ్యలు ఉన్నాయి.

కాని కౌంట్ స్ట్రూయెన్సీని గూర్చి అతడు ఇచ్చే వివరణ మొదటి నుండి చివరి వరకు పొరపాటు.

స్ట్రూయెన్సీ ఇప్పటివరకు జీవించిన వారిలో చాలామందివలె చెడ్డ మనిషి.

అతడు అనేక భయంకరమైన దుర్వినియోగాలకు కారణమయ్యాడు; కాని ఒక్కదానినైనా సంస్కరించలేదు, సంస్కరించాలని కోరలేదు. అతడు ఏ నేరం కొరకు శిక్ష అనుభవించాడో దానికి సమృద్ధిగా రుజువు ఉంది:

కాబట్టి, రాజు జార్జ్ ప్రవర్తన సరిగ్గా సరైనదే.

సోమ. 27.—నార్విచ్‌కు బయలుదేరాను. ఆ సాయంత్రం కోల్చెస్టర్‌లో ప్రసంగించాను; మంగళవారం నార్విచ్‌లో; బుధవారం యార్మౌత్‌లో.

ఈ సమయంలో లాయిడ్స్ "ఈవెనింగ్ పోస్ట్"లో ఈ క్రింది లేఖను ప్రచురించాను:— "అయ్యా; "'అమెరికా కాలనీలకు మీ ప్రశాంత విజ్ఞప్తిని ఏ ఉద్దేశంతో ప్రచురించారు?' అని నన్ను తీవ్రంగా అడిగారు.

"నేను తీవ్రంగా జవాబిస్తున్నాను: డబ్బు సంపాదించడానికి కాదు. అదే నా ఉద్దేశమైతే, దానిని ఒక షిల్లింగు కరపత్రంగా పెంచి, స్టేషనర్స్ హాల్‌లో నమోదు చేయించి ఉండేవాడిని.

"నాకొరకు గాని, నా సహోదరుని పిల్లల కొరకు గాని పదవి సంపాదించడానికి కాదు.

నా కొరకు దానిని ఆశించడానికి నేను కొంచెం వృద్ధుడను: నా సహోదరుడు లేదా నేను వారి కొరకు దానిని వెదికితే, వారిని లోకానికి చూపించవలసిందే.

"ఉన్నతులైనా సామాన్యులైనా జీవించియున్న ఏ మనుష్యుని సంతోషపెట్టడానికి కాదు. మానవజాతిని నేను బాగా ఎరుగుదును.

రాజకీయ సేవ కొరకు నిన్ను ప్రేమించేవారు తమ భోజనం కంటే నిన్ను తక్కువగా ప్రేమిస్తారని, నిన్ను ద్వేషించేవారు సాతాను కంటే ఎక్కువగా ద్వేషిస్తారని నేను ఎరుగుదును.

"ఎవరినైనా రెచ్చగొట్టాలనే ఉద్దేశంతో నేను అసలే వ్రాయలేదు: పూర్తిగా దీనికి విరుద్ధం.

దేశమంతటా రగులుతున్న జ్వాలను ఆర్పడానికి నా చిన్న కానుక సమర్పించాను. ఇంగ్లాండ్‌లో మరే వ్యక్తికంటే దీనిని గమనించడానికి నాకు ఎక్కువ అవకాశం ఉంది.

జాతి యొక్క ప్రతి భాగంలోనూ ఇది ఇప్పటికే ఎంత ఎత్తుకు ఎగబాకుతున్నదో బాధతో చూస్తున్నాను.

అనేకులు ఆ జ్వాలలో నూనె పోస్తున్నారు; 'తమ స్వాతంత్ర్యం కొరకు, తమ చట్టబద్ధమైన హక్కుల కొరకు మాత్రమే పోరాడుతున్న పేద అమెరికన్ల పట్ల రాజు ఎంత అన్యాయంగా, ఎంత క్రూరంగా ప్రవర్తిస్తున్నాడు!' అని కేకలు వేస్తున్నారు.

రెవ. జె. వెస్లీ

[నవంబరు, 1775.

"ఇప్పుడు ఈ జ్వాలను ఆర్పడానికి, లేక అది అంతకంతకూ ఎత్తుకు ఎగబాకకుండా ఆపడానికి ఉన్న ఏకైక మార్గం ఏమిటంటే, అమెరికన్లు క్రూరంగా గాని అన్యాయంగా గాని వ్యవహరింపబడడం లేదని, వారికి ఏ హానీ జరగడం లేదని చూపించడమే; ఎందుకంటే వారు స్వాతంత్ర్యం కొరకు పోరాడడం లేదు; (అది వారికి పౌరపరంగాను మతపరంగాను పూర్తి పరిధిలో ఉంది

;) చట్టబద్ధమైన హక్కుల కొరకు కూడా కాదు; ఎందుకంటే వారి చార్టర్లు ఇచ్చినదంతా వారు అనుభవిస్తున్నారు. వారు పోరాడేది చట్టవిరుద్ధమైన హక్కు కొరకు, అంటే పార్లమెంటు విధించే పన్ను నుండి మినహాయింపు కొరకు. ఇది ఇంతవరకు ఏ చార్టరూ ఏ అమెరికన్ కాలనీకీ ఇవ్వని హక్కు; రాజు, ప్రభువుల సభ, సామాన్యుల సభ ముగ్గురి ధ్రువీకరణ లేకుండా ఏ చార్టరూ ఇవ్వలేని హక్కు; వాస్తవానికి మన కాలనీలకు ఎప్పుడూ లేని హక్కు; ప్రస్తుత పాలన వరకు వారు దానిని ఎన్నడూ కోరలేదు: బహుశా ఇంగ్లాండ్ నుండి వచ్చిన లేఖల ద్వారా వారు రెచ్చగొట్టబడకపోతే ఇప్పుడు కూడా కోరి ఉండేవారు కాదు.

వీటిలో ఒకటి, రచయిత కోరిక ప్రకారం, ఖండాంతర కాంగ్రెస్‌లో మాత్రమే కాక సంయుక్త ప్రాంతాలన్నిటిలోని అనేక సమూహాలలో కూడా చదవబడింది. రాజు అధికారులందరినీ పట్టుకోమని అది వారికి సలహా ఇచ్చింది; 'కేవలం ఆరు నెలలు ధైర్యంగా నిలబడండి, ఆ కాలంలో ఇంగ్లాండ్‌లో అటువంటి అల్లకల్లోలాలు కలుగుతాయి, మీ షరతులను మీరే నిర్ణయించుకోవచ్చు' అని వారిని ప్రోత్సహించింది.

"ఎటువంటి రంగులూ అతిశయోక్తులూ లేకుండా ఈ ప్రశ్న యొక్క నిజస్థితి ఇదే కాగా, ఏ నిష్పక్షపాతి రాజును నిందించగలడు, లేక అమెరికన్లను మెచ్చగలడు?

"నిందను దాని తగిన చోట ఉంచి, ఈ అగ్నిని చల్లార్చాలనే ఉద్దేశంతో 'ప్రశాంత విజ్ఞప్తి' వ్రాయబడింది. అయ్యా, నేను

"మీ వినయపూర్వక సేవకుడను, "జాన్ వెస్లీ.

"సమీక్షకులు, వార్తా రచయితలు, లండన్ పత్రికలు, ఆ తరహా పెద్దమనుషులందరి విషయానికొస్తే, నేను ఊహించినట్లే వారు ప్రవర్తిస్తున్నారు.

వారు ఇంకా శ్రీ టాప్లేడీ ఉమ్మిని నాకనీ:

వారి ఉద్దేశానికి తగిన యోధుడు!"

గురు. 30.—మధ్యాహ్నం లోవెస్టాఫ్ట్‌లో, సాయంత్రం యార్మౌత్‌లో ప్రసంగించాను.

లండన్ నుండి నాతో వచ్చిన ఒక పెద్దమనిషికి ఇక్కడ రక్తవిరేచనాలు పట్టుకున్నాయి (అని అతడు నాకు తెలియజేశాడు).

అది ఆగిన తరువాత అతని బుద్ధి చెడిందని నాకు అనిపించింది; ఆలస్యం చేయకుండా అతనిని వెనుకకు పంపాలని, అతనితో పాటు నా బండిని, నా సేవకుని ఇవ్వజూపాను; అయితే ఆ రెంటిలో ఒకదానినైనా విడిచిపెట్టడం నాకు కష్టమే.

కాని ఆ ప్రతిపాదనను అంగీకరించడానికి అతనిని ఏ విధంగాను ఒప్పించలేకపోయాను. అతడు లండన్ విడిచిపెట్టక ముందే పిచ్చివాడయ్యాడని తరువాత విన్నాను.

అయినా ఇప్పుడు నేను చేయగలిగింది దానిని ఉత్తమంగా వినియోగించుకోవడమే.

డిసెంబరు 1775. ] జర్నల్.

శుక్ర. డిసెంబరు 1.—లోడ్డన్‌లో ప్రసంగించిన తరువాత నార్విచ్‌కు తిరిగి వచ్చి, శ్రీ ...కు ఒక స్నేహితుని ఇంట్లో బస ఏర్పాటు చేశాను; అక్కడ అతనికి ఏ కొరతా ఉండదని నాకు తెలుసు.

ఇప్పుడు మరల అతనిని నా బండిలో నేరుగా లండన్ వెళ్ళమని సలహా ఇచ్చాను; కాని అది వృథా ప్రయాసే అయింది. bs శని. 2.—కొన్ని సంవత్సరాల క్రితమే ప్రచురింపబడిన "నార్విచ్ చరిత్ర" సంపాదించాను.

అది సుమారు క్రీ.శ. 418లో నిర్మింపబడిందని గ్రంథకర్త చూపిస్తున్నాడు.

కాని తరువాతి యుగాలలో అది పెరిగి, ఇప్పటికంటే రెట్టింపుకు పైగా అయింది; అందులో అరవై చర్చిలకు తక్కువ లేకుండా ఉండేవి.

దాని జనసాంద్రతను ఒకే ఒక సంగతి ద్వారా నిస్సందేహంగా నిరూపించవచ్చు:—అది మొదటిసారి చెమట వ్యాధితో (ఇది సాధారణంగా పది గంటలలో చంపేది) పీడింపబడినప్పుడు, సుమారు ఆరు నెలలలో యాభై ఏడు వేలకు పైగా ప్రజలు మరణించారు; ఇది కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం నగరమంతటిలో ఉన్న సంఖ్య కంటే గణనీయంగా ఎక్కువ.

ఈ వివరించలేని విధమైన తెగులును గూర్చి అతడు ఇలా వ్యాఖ్యానిస్తున్నాడు: 1. అది ఇంగ్లీషువారిని తప్ప మరెవరినీ పట్టుకోలేదు; అప్పుడు రాజ్యంలో ఉన్న ఫ్రెంచివారు, ఫ్లెమింగులు, ఇతర విదేశీయులలో ఎవరికీ అది సోకలేదు: 2. ఇతర రాజ్యాలలోని ఇంగ్లీషువారిని పట్టుకుంది, వేరెవరినీ కాదు: 3. చివరకు అనుసరింపబడిన పద్ధతి ఇది,—రోగి పగటివేళ పట్టుబడితే, వెంటనే తన బట్టలతోనే పడుకొని, కప్పుకోవాలి; రాత్రివేళ అయితే, మంచంలోనే ఉండాలి; ఇరవై నాలుగు గంటలు ఏమీ తినకుండా త్రాగకుండా ఉంటే, సాధారణంగా వారు కోలుకునేవారు.

సాయంత్రం ప్రసంగ మందిరం ద్వారం వద్ద పెద్ద గుంపు గుమిగూడింది; దాని నాయకుడు పెద్ద కర్రతో అనేకులను (ముఖ్యంగా స్త్రీలను) కొట్టాడు.

ఏమి జరుగుతున్నదో చూడడానికి శ్రీ రాండల్ బయటకు వెళ్ళగా, అతడు దానితో అతని ముఖం మీద కొట్టాడు.

కాని అతడు వెంటనే పట్టుబడి, మేయర్ ముందుకు తేబడ్డాడు; అతడు ప్రసిద్ధ నేరస్థుడని, అతనిపై ఒకటి రెండు వారెంట్లు పెండింగ్‌లో ఉన్నాయని ఎరిగిన మేయర్ ఆలస్యం చేయకుండా అతనిని చెరసాలకు పంపాడు.

మంగళ. 5.—తెల్లవారడానికి కొంచెం ముందే బయలుదేరి, మధ్యాహ్నం లిన్ చేరుకున్నాము.

సాయంత్రం, కొత్త గృహం సమూహంలో సగాన్ని కూడా పట్టలేకపోయింది: లోపలికి రాలేకపోయినవారు కొన్ని మాటలే వినగలిగినా, సహనంగానే ఉన్నారు.

బుధ. 6.—సుమారు ఒంటి గంటకు, వీధిలో ఒక కీచుగొంతు శ్రీ ... వద్దకు రమ్మని నన్ను పిలుస్తూ వేడుకోవడం విన్నాను.

వెంటనే వెళ్ళి చూడగా, అతడు శరీరంలో అనారోగ్యంగా, మనస్సులో తీవ్ర వేదనలో ఉన్నాడు.

తాను మరణపు అంచున ఉన్నానని అతడు పూర్తిగా నమ్మాడు; ఏ వాదనలూ అందుకు విరుద్ధంగా అతనిని ఒప్పించలేకపోయాయి.

రెవ. జె. వెస్లీ

[డిసెంబరు, 1775. పరలోకంలోను భూమిమీదను సర్వాధికారం కలిగి, జీవమరణాల తాళపుచెవులను కలిగియున్న ఆయనకు మొఱపెట్టాను.

అతడు వెంటనే మంచంలో లేచి కూర్చొని, పెద్ద స్వరంతో, "నేను చావను, బ్రతుకుతాను" అన్నాడు.

పగటిలో మాతో మిగిలి ఉన్నవారిలో అనేకులను, ఒక కొత్త సిద్ధాంతం నేర్చుకొన్నందున మమ్మల్ని విడిచిపెట్టినవారిని దర్శించాను.

నేను వాదించలేదు, కాని అత్యధికంగా పదునెక్కిన వారి మనస్సులను మెత్తపరచడానికి ప్రయత్నించాను.

సాయంత్రం ప్రార్థనా మందిరం చాలా చిన్నదైపోయింది: అయినా లోపలికి రాలేకపోయినవారు కూడా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నారు: ఇంగ్లాండ్‌లోని మరే ప్రాంతంలోనూ నేను అరుదుగా గమనించిన సంగతి ఇది.

గురు. 7.—శ్రీ ... మనస్సు ఎంతగా చెడిపోయిందంటే, అతనిని ముందుకు తీసుకెళ్ళడం కష్టతరమైన పని అయింది.

ప్రతి మజిలీలోనూ, "ఇంకా ముందుకు ఏ విధంగాను వెళ్ళలేను; నేను ఇక్కడే చావాలి" అనేవాడు.

అయినా మధ్యాహ్నం బరీ చేరుకున్నాము. ఏడు గంటలకు నేను అక్కడ ఎన్నడూ చూడని పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను. ఉదయం అయిదు గంటలకు మాకు సాధారణంగా సుమారు పన్నెండు మంది ఉండేవారు.

కాని శుక్రవారం, 8, నలభై నుండి యాభై మంది ఉన్నారనుకుంటాను. సాయంత్రానికి బర్న్‌ట్‌వుడ్ చేరుకోవాలని ఆశిస్తూ ఆరు నుండి ఏడు గంటల మధ్య బయలుదేరాము.

కాని మేము ఆశించిన దానికంటే కొన్ని గంటలు ముందుగానే అక్కడికి చేరినందున, ముందుకు సాగిపోవడమే ఉత్తమమని తీర్పు చెప్పాను: చంద్రుడు ప్రకాశవంతంగా ప్రకాశిస్తూ ఉండగా, ఆరు గంటల తరువాత కొద్దిసేపటికే సులభంగా లండన్ చేరుకున్నాము.

శని. 9.—"గెజెటీర్"లో ఇటీవల ప్రచురింపబడిన ఒక అత్యంత కోపభరితమైన లేఖకు జవాబుగా, ఈ క్రింది దానిని ప్రచురించాను:—

"రెవ. శ్రీ కేట్స్ ఎవాన్స్‌కు.

"పూజ్యులైన అయ్యా, "మీరు ఇలా నొక్కి చెబుతున్నారు: 1. అమెరికా విషయంలో తీసుకొనబడిన చర్యలను చట్టం, న్యాయం, వివేకం అనే ఏ ప్రాతిపదికపైనా సమర్థించగలమా అని నేను ఒకప్పుడు 'సందేహించాను' అని.

నేను ఐదు సంవత్సరాల క్రితం, కాదు కాదు, ఐదు నెలల క్రితం కూడా వీటిని గూర్చి సందేహించాను.

"మీరు ఇలా నొక్కి చెబుతున్నారు: 2. (గత సంవత్సరం) 'అమెరికన్లు పీడింపబడిన, అన్యాయానికి గురైన జనులు' అని నేను 'ప్రకటించాను' అని.

నేను అలా చేసినట్లు నాకు గుర్తు లేదు; కాని అలా చేసి ఉండే అవకాశం బాగా ఉంది.

"మీరు ఇలా నొక్కి చెబుతున్నారు: 3. కాలనీలు తమపై తామే పన్ను విధించుకొనే ప్రత్యేక హక్కు కొరకైన ఒక వాదనను నేను అప్పుడు 'గట్టిగా సిఫారసు చేశాను' అని.

నేను అలా చేసి ఉంటాను; కాని ఇప్పుడు నాకు వేరే అభిప్రాయం ఉంది.

"మీరు ఇలా నొక్కి చెబుతున్నారు: 4. 'నేను ఆ పుస్తకాన్ని ఎన్నడూ చూడలేదు అని మీరు ముందుమాటలో చెప్పారు' అని.

నేను అలాగే చెప్పాను.

సంగతి సూటిగా ఇది: నేను దానిని పూర్తిగా మరచిపోయాను; దానిని మరల చూసినప్పుడు కూడా అనేక పేజీలు చదివే వరకు దాని గురించి నాకు ఏమీ గుర్తు రాలేదు.

నేను గుర్తు చేసుకొని ఉంటే, నేను డా. జాన్సన్ నుండి తీసుకొన్న దానికంటే మీరు శ్రీ పి. నుండి ఎక్కువ తీసుకొన్నారని గమనించి ఉండేవాడిని.

డిసెంబరు 1775.] జర్నల్.

(డా. జాన్సన్.)

అయినా ఇది విషయం యొక్క సారాంశాన్ని ప్రభావితం చేయదు కాబట్టి, నేను దానిని గమనించి ఉండేవాడినో లేదో నాకు తెలియదు.

"మీరు ఇలా నొక్కి చెబుతున్నారు: 5. 'అయితే అతనికి అలా చెప్పబడిందని నేను నిజంగా నమ్ముతున్నాను అని మీరు అంటున్నారు; ఇంకా, "నేను చెప్పినది అబద్ధమని అనుకుంటే, నాకు అలా చెప్పబడిందని నమ్మడానికి మీకు ఏ కారణం ఉండగలదో ఊహించడం సులభం కాదు" అని కూడా జోడిస్తున్నారు.'

నా కారణం ఇది: మీరు దేవునికి భయపడతారని నేను నమ్మాను, కాబట్టి మీరు ఉద్దేశపూర్వకంగా అసత్యం చెప్పరని; అందువలన విషయం స్వభావం అనుమతిస్తుందని నేను భావించిన ఉత్తమ సాకును మీ కొరకు చెప్పాను.

నా విషయంలో కూడా దీనిని నమ్మడానికి, అందువలన (కనీసం) 'అతడు దానిని మరచిపోయాడని నేను ఆశిస్తున్నాను' అని చెప్పడానికి మీకు కొన్ని కారణాలు లేవా?

"'కానీ ఈ సమయంలో నేను మీకు పూర్తిగా అపరిచితుడను.' కాదు, ఈ సమయంలో మీరు ఆ కరపత్రం వ్రాశారని నాకు తెలుసు; కాని అది నాకు తెలియకపోయినా, పూర్తిగా అపరిచితుని విషయంలో కూడా దీనిని ఆశించేలా దాతృత్వం నన్ను పురికొల్పి ఉండేది.

"ఇప్పుడు మీకు నా 'బలహీనమైన జవాబు' అందింది; మీరు ఏదైనా కొత్త వాదన తెస్తే, (వ్యక్తిగత ఆక్షేపణలను నేను వదిలివేస్తున్నాను,) బహుశా మీకు మరింత జవాబు లభించవచ్చు. "మీ వినయపూర్వక సేవకుడు, "జాన్ వెస్లీ.

లండన్, డిసెంబరు 9.

"నేను మీ లేఖను ఈ ఉదయం వరకు చూడలేదు."

సోమ. 11.—కెంట్‌కు ఒక చిన్న ప్రయాణం ప్రారంభించాను.

సాయంత్రం చాతమ్‌లో, మరుసటి సాయంత్రం కాంటర్బరీలో ప్రసంగించాను.

అంతకు ముందు ఎన్నడైనా అక్కడ అటువంటి సమూహాన్ని నేను చూసినట్లు నాకు తెలియదు.

మంగళవారం, 12. డోవర్‌లో ప్రసంగించాను.

వీలైనంతమంది గృహంలోకి దూరిపోయారు, మిగిలినవారు నెమ్మదిగా వెళ్ళిపోయారు.

గురు. 14.—కాంటర్బరీకి తిరిగి వచ్చి, ఆ అసాధారణ వ్యక్తి చార్లెస్ పెర్రోనెట్‌తో దీర్ఘ సంభాషణ జరిపాను.

ఎంతటి ప్రావిడెన్స్ రహస్యము!

ఇటువంటి భక్తురాలు నిరంతర అనారోగ్యంతో సజీవంగా సమాధి చేయబడినట్లు ఎందుకు ఉండాలి?

సాయంత్రం మునుపటికంటే ఎక్కువ మంది సమాజముగా కూడుకొన్నారు.

ఈ క్షణం వరకు మందిరం పూర్తిగా నిండడం నేను ఎన్నడూ చూడలేదు; వారు వినినను, మానినను, ఇప్పుడు ప్రజలకు దేవుని నుండి పిలుపు వచ్చిందని నాకు ఖచ్చితంగా తెలుసు.

15వ తేదీ, శుక్రవారం.—సాయంత్రం చాథమ్‌లో ప్రసంగించి, శనివారం లండన్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

సాయంత్రం స్నోస్‌ఫీల్డ్స్‌లో ఆ నీతిమంతురాలైన స్త్రీ కొరకు ఒక విధమైన అంత్యక్రియల ప్రసంగం చేశాను,

జేన్ బిన్‌నెల్.

అనేక సంవత్సరాలు ఆమె సమస్త పరిశుద్ధతకు ఆదర్శంగా ఉండెను; తన జీవితపు చివరి భాగంలో సహనానికి ఆదర్శంగా ఉండెను. అయినను నయం కాని, బాధాకరమైన వ్యాధితో ఆమె శ్రమపడుచుండెను; అది ఆమెకు రాత్రింబవళ్లు ఏ మాత్రమూ విశ్రాంతినివ్వలేదు; నాశనమగు శరీరము ఆత్మను క్రుంగదీసి, తరచుగా ఎంతో దిగులును కలిగించెను.

కానీ,

రెవ. జె. వెస్లీ గారి దినచర్య.

[జనవరి 1776. ఆమె వెళ్లిపోవడానికి ముందు మేఘాలు చెదిరిపోయెను, ఆమె మధురమైన సమాధానంతో మరణించెను; కానీ రెండు మూడు వారాల క్రితం ఆన్ డేవిస్ మరణించినట్లు విజయోత్సాహంతో కాదు.

ఆమె అదే వ్యాధితో మరణించెను; అయితే కొన్ని సంవత్సరాలుగా రాత్రింబవళ్లు తలలో ఘోరమైన నొప్పులు కూడా ఆమెకు ఉండెను; కొంతకాలానికి అవి ఆమెను పూర్తిగా గుడ్డిదాన్ని చేసెను. దీనికి తోడు, ఆమెకు దయలేని భర్త ఉండెను; ఆమె ఇంత కాలము బ్రతికినందుకు అతడు నిరంతరము ఆమెను నిందించుచు, తనకు అడ్డు లేకుండా చనిపోనందుకు ఆమెను శపించుచుండెను.

అయినను ఈ సమస్తములో ఆమె "దేవుని మూర్ఖముగా నిందింపలేదు"; తన మార్పు కాలము వచ్చు వరకు సాత్వికముగా కనిపెట్టుకొనెను.

ఈ రోజు డాక్టర్ బీటీ కవితలు చదివాను; నిశ్చయముగా ఈ యుగపు ఉత్తమ కవులలో ఒకరు.

శ్రీ పోప్ గారి సులభత్వము, సరళత్వము మాత్రమే ఆయనకు లేవు.—అది కలిగిన వారు నాకు తెలిసినంత వరకు ఒక్కరే ఉన్నారు.

18వ తేదీ, సోమవారం.—మరొక చిన్న ప్రయాణము చేసి, సాయంత్రం బెడ్‌ఫర్డ్‌లో ప్రసంగించాను.

19వ తేదీ, మంగళవారం. దుర్భరమైన రోడ్ల గుండా నెమ్మదిగా సాగుతూ సెయింట్ నీట్స్‌కు చేరి, ఒక పెద్ద గదిలో గొప్ప సమాజమునకు ప్రసంగించాను.

శ్రీ

గారి సలహా మేరకు దాదాపు మెథడిస్ట్‌లందరూ సంఘమును విడిచిపెట్టారని తెలిసి, దానికి తిరిగి రావలెనని వారిని ఆసక్తితో హెచ్చరించాను.

సాయంత్రం గాడ్‌మాంచెస్టర్‌లో ప్రసంగించాను.

20వ తేదీ, బుధవారం.—లూటన్‌లో ప్రసంగించాను; మరునాటి సాయంత్రం హెర్ట్‌ఫర్డ్‌లో; శుక్రవారం ఉదయం లండన్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

ఈ రోజును ఉపవాస ప్రార్థనల దినముగా ఆచరించాము; దేవుడు ఇంకను మన మనవిని ఆలకించునని మాకు గొప్ప నమ్మకము కలిగెను.

21వ తేదీ, గురువారం.—డెన్మార్క్‌కు చెందిన ఒక పెద్దమనిషి రచించిన లాటిన్ కవితల సంపుటిని సరిచూశాను.

నేను ఆశ్చర్యపోయాను.

చాలా పద్యాలు అగస్టస్ యుగానికి తగనివి కావు. వాటిలో శ్రీ పోప్ గారి రెండు లేఖల పంక్తికి పంక్తి అనువాదము కూడా ఉన్నది.

అయినను భాషలో వర్జిల్ భాషవలె నిర్మలమైనదే కాక సొగసైనది కూడా.

1776 జనవరి 2, మంగళవారం.—బ్రిస్టల్‌లోని మన సహోదరులను దర్శించవలెనని ఒత్తిడి కలుగగా (వారిలో కొందరు తమను దేశభక్తులని పిలుచుకొనువారి వలన కొంత కలవరపడి ఉండిరి), నేను ఉదయమే బయలుదేరితిని; కానీ రోడ్లు ఎంతో బురదగా ఉండుటచే రాత్రికి గానీ అక్కడికి చేరలేకపోతిని. నా బావమరిది పేద శ్రీ హాల్ బుధవారం ఉదయం మరణించెను; ఆయనను చూచుటకు కాదు, ఆయనను పాతిపెట్టుటకే నేను సరిగ్గా సమయానికి చేరితిని; ఆయన సమాధానముతో మరణించెనని నమ్ముచున్నాను, ఏలయనగా దేవుడు ఆయనకు లోతైన పశ్చాత్తాపమును ఇచ్చెను.

ఆయన ఎంత కృంగిపోయెనో, ఎంత ఉన్నతమైన పరిశుద్ధత నుండి పడిపోయెనో పరిగణించినచో, దైవకరుణకు ఇటువంటి మరొక స్మారకమును నేను చూడలేదు, లేదు, డెబ్బై సంవత్సరములలోనైనను చూడలేదు!

ఉదయమే ఆయనను దర్శించవలెనని అనుకొంటిని; కానీ నేను వచ్చువరకు ఆయన ఆగలేదు.

ఆయన అన్ని తిరుగులాటల తరువాత, అబ్రాహాము రొమ్మున మనము మరల కలిసికొనినచో అదే చాలును.

సంఖ్య XVIII.

దినచర్య

1776 జనవరి 1 నుండి 1779 ఆగస్టు 8 వరకు.

1776 జనవరి 1.—దేవునితో మన నిబంధనను నూతనపరచుకొనుటకై సుమారు పదునెనిమిది వందల మంది లండన్‌లో కూడుకొంటిమి; ఎప్పటివలెనే అది ఎంతో గంభీరమైన అవకాశముగా ఉండెను.

2వ తేదీ, మంగళవారం.—బ్రిస్టల్‌కు బయలుదేరాను.

లండన్‌కు బ్రిస్టల్‌కు మధ్య, "థియోడోసియస్‌కు కాన్స్టాన్షియాకు మధ్య ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలు" అను ఆ సొగసైన అల్పగ్రంథమును చదివాను.

నేను అంగీకరింపలేని ఒకే భావమును గమనించాను: అదేమనగా, "స్నేహమునకు యౌవనమే ఏకైక సాధ్యమైన కాలము; ఏలయనగా ప్రతి ఒక్కరికి మొదట సహజమైన నిజాయితీ, దయ అను నిల్వ ఉండును; కానీ కాలక్రమేణా మనుష్యులందరూ అబద్ధికులుగాను స్వార్థపరులుగాను ఉన్నారని కనుగొని, వారికి అనుగుణముగా అంతకంతకు మారిపోవుదురు; చివరకు పరిపక్వ వయస్సులో వారిలో సత్యమును దయయు మిగులవు."

దేవుని ఎరుగని వారందరిలో బహుశా ఇది నిజమై ఉండవచ్చు; కానీ ఆయనను ఎరిగినవారు "లోకములో ఉన్న చెడిపోవుట"నుండి తప్పించుకొందురు; క్రీస్తును ఎరుగుటలో ఎదిగినకొలదీ నిజాయితీలోను దయలోను వృద్ధి చెందుదురు.

6వ తేదీ, శనివారం.—లండన్‌కు తిరిగి వచ్చాను; సరిగ్గా సమయానికే వచ్చాను; ఏలయనగా 7వ తేదీ, ఆదివారం, తీవ్రమైన మంచు మొదలై, ఎంత లోతైన హిమపాతముతో కూడి ఉండెననగా రాజమార్గము కూడా దాటశక్యము కాకుండెను.

మంచు కరుగుటకు కొన్ని రోజుల ముందు, ఉష్ణమాపకము ద్వారా గమనించగా, 1741వ సంవత్సరములో కంటె చలి కొన్ని డిగ్రీలు ఎక్కువ తీవ్రముగా ఉండెను.

కానీ దేవుడు అప్పుడు మెల్లని, క్రమమైన కరగుదల ద్వారా ఆ పాత్రను మన నుండి తొలగించెను.

14వ తేదీ, ఆదివారం.—వెస్ట్-స్ట్రీట్ ప్రార్థనా మందిరానికి వెళ్లుచుండగా బండి స్ప్రింగులలో ఒకటి అకస్మాత్తుగా తెగిపోయెను; కానీ గుర్రములు వెంటనే ఆగిపోవుటచే, నేను ఏ మాత్రమూ ఇబ్బంది లేకుండా దిగిపోతిని.

ఈ వారములోను తరువాతి వారములోను నాకు దొరికిన ప్రతి ఖాళీ సమయములో "ఇంగ్లండ్ సంక్షిప్త చరిత్ర" పూర్తిచేయుటకు ప్రయత్నించాను.

అనేక విషయములలో నేను పూర్తిగా భిన్నమైన అభిప్రాయముతో ఉన్నందున, ముఖ్యముగా మూడవ రిచర్డ్, స్కాట్లాండ్ రాణి మేరీ వంటి ఎంతో అన్యాయమునకు గురియైన పాత్రల విషయములో, ఇది అసంతృప్తిని కలిగించునని నాకు తెలియును.

అయినను నేను అనుకొనినట్లే చెప్పవలెను; ఇంకను మెరుగైన సమాచారము కొరకు కనిపెట్టుచు, దానిని స్వీకరించుటకు సిద్ధముగా ఉన్నాను.

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[మార్చి, 1776.

28వ తేదీ, ఆదివారం.—లాంబార్డ్-స్ట్రీట్‌లోని ఆల్‌హాలోజ్ దేవాలయములో ధర్మార్థ ప్రసంగము చేయవలెనని నన్ను కోరిరి.

1735వ సంవత్సరములో, అనగా సుమారు నలభై సంవత్సరముల క్రితం, ఈ దేవాలయములో సంఘ పెద్దల ఆసక్తితో కూడిన కోరిక మేరకు గొప్ప సమాజమునకు ప్రసంగించాను; వారు నా వలెనే డాక్టర్ హెయిలిన్ ప్రసంగము వినవలెనన్న ఉద్దేశముతో వచ్చినవారు. నా వద్ద ఏ గమనికలూ లేకుండా నేను సిద్ధపాటు లేకుండా ప్రసంగించిన మొదటి సారి అదే.

ఫిబ్రవరి 14, బుధవారం.—షోరెహామ్‌లో ప్రసంగించాను.

చివరివారు మొదటివారుగా ఎట్లు అయిరి!

కృపలోనైనను సంఖ్యలోనైనను ఈ సొసైటీ వలె వేగముగా ఎదుగుచున్న సొసైటీ ఆ ప్రాంతములో మరొకటి లేదు.

ఈ మహిమాన్విత కార్యమునకు ముఖ్య సాధనము కుమారి పెర్రొనెట్, ఆమె మండుచు ప్రకాశించు దీపము.

23వ తేదీ, శుక్రవారం.—శ్రీ బోల్ట్ గారి "భారతదేశ వ్యవహారములపై పరిశీలనలు" అను గ్రంథమును పరిశీలించాను.

ఇంత దుఃఖకరమైన చిత్రము ఎప్పుడైనా ఉండెనా?

బలవంతులు ఎట్లు కూలిపోయిరి!

హిందుస్థాన్ చక్రవర్తియగు మహా మొగలు, భూమిపై ఉన్న అత్యంత శక్తిమంతమైన ప్రభువులలో ఒకడు, వ్యాపారుల కంపెనీకి పేదవాడైన, చిన్నవాడైన, శక్తిహీనుడైన బానిసగా మారెను!

ఆయన విశాలమైన, వర్ధిల్లిన సామ్రాజ్యము ముక్కలుగా విరిగి, మోసము, అణచివేత, దుఃఖములతో కప్పబడియున్నది!

హత్య చేయబడిన వేలాది మందిని, ఇంకను ఇనుప కాడి క్రింద మూల్గుచున్నవారితో పోల్చినచో, వారిని భాగ్యవంతులని చెప్పవచ్చును.

ప్రభువా, వీటిని బట్టి నీవు విచారింపవా?

"దేవుడు లేడు" అని మూర్ఖుడు ఇంకను తన హృదయములో అనుకొనునా?

25వ తేదీ, ఆదివారం.—మన సొసైటీ మొదటి సభ్యులలో ఒకడైన విలియం ఎవాన్స్ భౌతికావశేషములను పాతిపెట్టాను. అతడు నిజముగా ఇశ్రాయేలీయుడు, (అది సాధ్యమైనచో) తప్పిదమగునంతగా నిష్కపటుడు; ఎల్లప్పుడు హృదయపూర్వకముగా సత్యమునే పలుకువాడు.

28వ తేదీ, బుధవారం. లార్డ్ లిటిల్టన్ గారి రచనల ఒక సంపుటిని చూశాను.

ఆయన బైబిలును నమ్మినవాడైనను, ఇంకను దేవునికి భయపడినవాడైనను, పద్యములోను గద్యములోను నిజముగా మంచి రచయిత!

నా మిగిలిన సమయపు ముక్కలలో కుమారి టాల్బట్ వ్యాసములను కూడా చదివాను; నేను ఎన్నడూ చూసిన ఈ రకమైన వాటన్నింటితో సమానమైనవి.

ఆమె అద్భుతమైన వివేకమును భక్తియు గల స్త్రీ, ప్రసిద్ధురాలైన శ్రీమతి రోవ్ కంటె ఎంతో మంచి కవయిత్రి.

కానీ ఇక్కడ కూడా పరలోకము తన ఉత్తమ బంగారమును బాధతో పరీక్షించెను!

ఎంతో శ్రమపడిన తరువాత ఆమె రొమ్ములోని కేన్సర్‌తో మరణించెను.

మార్చి 1, శుక్రవారం.—ఫౌండరీని ఎక్కువ కాలం మనము కలిగి ఉండగలమన్న నమ్మకము లేనందున, క్రొత్త ప్రార్థనా మందిరము నిర్మించుట గూర్చి ఆలోచించుటకు మేము కూడుకొంటిమి. ఒక భూభాగము కొరకు నగరమునకు మేము పెట్టిన అర్జీ వారి కమిటీ ముందు ఉన్నది; కానీ మనము ఎప్పుడు ముందుకు సాగగలమో నాకు తెలియదు: కాబట్టి ఎప్పటివలెనే నా పర్యటనను ప్రారంభించవలెనని నిశ్చయించుకొంటిని; అయితే మా అర్జీ అంగీకరింపబడినదని తెలియజేయబడినప్పుడెల్లా తిరిగి వచ్చెదనని వాగ్దానం చేసితిని.

ఆదివారం సాయంత్రం బయలుదేరి, మంగళవారం చేరితిని

మార్చి, 1776.] దినచర్య.

బ్రిస్టల్.

దారిలో, రాణి అన్నె భర్త డెన్మార్క్ రాజకుమారుడు జార్జ్‌కు ఛాప్లెన్‌గా ఉన్న శ్రీ బోయ్‌మ్ ప్రసంగములు చదివాను.

అన్నె.

ఆయన ఎంతో బలమైన వివేకము గల వ్యక్తి, సాధారణముగా తన తీర్పులో ఖచ్చితమైనవాడు.

ఆయన గూర్చిన ఒక అద్భుతమైన సంగతిని అప్పట్లో ఉన్న శ్రీ ఫ్రేజర్ నుండి విన్నట్లు నాకు గుర్తున్నది

సెయింట్ జార్జ్ ఆసుపత్రికి ఛాప్లెన్‌గా.

ఆయన ఇట్లు చెప్పెను: "ఒక రోజు నేను శ్రీ బోయ్‌మ్‌ను, ఆయనతో నాకు సన్నిహిత పరిచయము ఉండెను, ఇట్లు అడిగితిని: 'అయ్యా, మీరు వివిధ మనుష్యులచే చుట్టుముట్టబడి, ఒకరి మాట వినుచు, మరొకరికి చెప్పి వ్రాయించుచున్నప్పుడు, ఆ అపారమైన పనుల ఒత్తిడి దేవునితో మీ సహవాసమునకు ఆటంకము కాదా?'

ఆయన ఇట్లు జవాబిచ్చెను: 'దేవునికి వందనములు, ఆ సమయములో కూడా నేను బలిపీఠము వద్ద ఒంటరిగా మోకరించినట్లు ఆయనతో సంపూర్ణ సహవాసము కలిగియుందును.'"

6వ తేదీ, బుధవారం.—టాంటన్‌కు వెళ్లి, మధ్యాహ్నం మూడు గంటలకు క్రొత్త ప్రసంగ మందిరమును ప్రారంభించాను.

వినుటకు ప్రజలు గొప్ప ఆసక్తిని చూపిరి.

తుదకు వారు తమకు కలిగిన దర్శన దినమును తెలిసికొందురా? 7వ తేదీ, గురువారం. బ్రిస్టల్‌కు తిరిగి వచ్చితిని; 11వ తేదీ, సోమవారం దానిని విడిచి, స్ట్రౌడ్‌ను దర్శించి,

పెయిన్స్‌విక్, టూక్స్‌బరీలను దర్శించి, 20వ తేదీ, బుధవారం వోర్సెస్టర్‌కు చేరితిని.

21వ తేదీ, గురువారం. ప్రేమగల ఈ ప్రజల మధ్య నేను ఎంతో ఉత్తేజము పొందితిని; ముఖ్యముగా ఎంపిక చేయబడిన సొసైటీ ద్వారా; వారిలో అత్యధికులు దేవుడు తమను బాహ్య పాపము నుండి మాత్రమే కాక అంతరంగ పాపము నుండి కూడా రక్షించెనని ఇప్పటికిని సాక్ష్యమిచ్చుచుండిరి.

23వ తేదీ, శనివారం.—మధ్యాహ్నం సమయమున ఈవ్‌షామ్ టౌన్-హాల్‌లో పూర్తిగా భిన్నమైన తరహా సమాజమునకు ప్రసంగించాను.

వారిలో కొద్దిమంది తమ ఆసక్తిని తీర్చుకొనుటకే గాని మరే ఉద్దేశముతోను వచ్చియుండరని నా సందేహము.

అయినను వారు లోతైన శ్రద్ధతో వినిరి; కావున వారిలో కొందరు, వచ్చినప్పటికంటె కొంచెము జ్ఞానవంతులై వెళ్లిరని నమ్ముచున్నాను.

క్యాంప్‌డెన్ పరిచారకుడైన శ్రీ వెస్టన్ తన దేవాలయములో నేను ప్రసంగించుటకు ఇష్టపడెనని నాకు తెలియజేయబడెను; కానీ నేను రాకముందే ఆయన తన మనస్సు మార్చుకొనెను.

అయినను పెబ్‌వర్త్ వికార్ గాలివాటుకు తిరుగువాడు కాడు; కావున ఆయన దేవాలయములో 24వ తేదీ, ఆదివారం ఉదయము సాయంత్రము ప్రసంగించాను; అది వ్యర్థము కాలేదని నమ్ముచున్నాను.

25వ తేదీ, సోమవారం.—బర్మింగ్‌హామ్‌కు వెళ్లాను. అక్కడ చాలా ప్లాటినా వాడబడుచున్నదని విని ఆశ్చర్యపోతిని; కానీ విచారించగా, అది నిజమైన ప్లాటినా కాదని, బంగారమునకు వెండికి మధ్యనున్న మూల లోహమని (బరువులో పద్దెనిమిదికి పంతొమ్మిది అన్నట్లు బంగారమునకు అతి సమీపమైనది) కాక, ఇత్తడి, తుత్తునాగముల సమ్మేళనమేనని కనుగొంటిని.

27వ తేదీ, బుధవారం.—డడ్లీలో, ధర్మశాస్త్ర వ్యతిరేకులు, విశ్వాసభ్రష్టుల మధ్య, "దేవుని కృపను

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[ఏప్రిల్, 1776. వ్యర్థముగా పొందవద్దని మిమ్మును బతిమాలుకొనుచున్నాము" అను వాక్యముపై ప్రసంగించాను.

సాయంత్రం వెడ్నెస్‌బరీలోని మన పాత మందకు ప్రసంగించాను; ఆ పాత ఆత్మ వారి మధ్య ఇంకను ఉండెను.

29వ తేదీ, శుక్రవారం.—ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు వుల్వర్‌హాంప్టన్‌లో కూడా ఎంతో గొప్ప సమాజమునకు ప్రసంగించాను; సాయంత్రం ఆరు గంటలకు న్యూకాజిల్-అండర్-లైమ్ సంత స్థలములో మిశ్రమ జనసమూహమునకు ప్రసంగించాను.

ఇప్పుడు అందరూ ప్రశాంతముగా ఉండిరి; నేను చివరిసారి ఇక్కడ ఉన్నప్పుడు అల్లరి చేసిన పెద్దమనిషి కొద్దికాలమునకే లెక్క అప్పగించుటకు పిలువబడెను.

31వ తేదీ, ఆదివారం.—కాంగిల్‌టన్‌లో ప్రసంగించాను.

ఇక్కడి పరిచారకుడు తన సంఘస్థులను చాలా అసంతృప్తి పరచియుండుటచే, పట్టణములోని ఉన్నత వర్గపు వారిలో చాలామంది మధ్యాహ్నం రెండు గంటలకును సాయంత్రమును ప్రసంగమునకు వచ్చిరి; అది ఒక అనుకూలమైన కాలము; ధనికులు గాని పేదలు గాని ఎవరును వ్యర్థముగా రాలేదని నమ్ముచున్నాను.

ఏప్రిల్ 1, సోమవారం.—మాక్లెస్‌ఫీల్డ్‌కు వెళ్లాను.

ఆ సాయంత్రం మందిరములో ప్రసంగించాను; కానీ అది మరీ చిన్నదగుటచే, 2వ తేదీ, మంగళవారం, శ్రీ రైల్ గారి ద్వారము దగ్గర ఉన్న పచ్చికబయలులో ప్రసంగించాను.

ఇక్కడ అపహాసకులు లేరు, శ్రద్ధ లేని శ్రోతయు అరుదు.

దేవుని వాక్యము ఇంత బలముగా ప్రబలినది!

3వ తేదీ, బుధవారం.—పర్వతములను ఎక్కి దాటి, డెర్బీషైర్‌లోని న్యూ-మిల్స్‌లో ప్రసంగించాను.

ఇక్కడి ప్రజలు ఎంతో ఆసక్తిగలవారు, కపటము లేనివారు; ఈ పట్టణములో మన ప్రార్థనా మందిరములో తప్ప మరెక్కడా బహిరంగ ఆరాధన లేదు: కావున వారు వివిధ అభిప్రాయములను ఏమాత్రము ఎరుగక, బైబిలు క్రైస్తవులుగా ఉండుటనే తప్ప మరేదియు పట్టించుకొనక సూటిగా సాగిపోవుదురు. 4వ తేదీ, గురువారం.—ఆ ప్రమాదకరమైన కరపత్రమునకు, డాక్టర్

ప్రైస్ గారి "స్వాతంత్ర్యముపై పరిశీలనలు" అను దానికి, ఒక సమాధానమును ప్రారంభించాను; దానిని ఆచరణలో పెట్టినచో సమస్త ప్రభుత్వమును తలక్రిందులు చేసి, సార్వత్రిక అరాజకత్వమును తెచ్చును.

ఈస్టర్ దినమున మాంచెస్టర్‌లోని ప్రసంగ మందిరము ఉదయం ఏడు గంటలకు సమాజమును చాలా చక్కగా నింపెను; కానీ మధ్యాహ్నం వేలకొలది వేలమంది గుమిగూడుటచే నేను బయట ఉండవలసి వచ్చెను.

ఆసుపత్రికి దాదాపు ఎదురుగా ఒక అనుకూలమైన స్థలములో నిలిచి, వినుచున్న జనసమూహమును "తమ కొరకు మరణించి మరల లేచినవాని కొరకే జీవించుడి" అని హెచ్చరించాను.

9వ తేదీ, మంగళవారం.—చెస్టర్‌కు వచ్చి, ఆసక్తిగల, ప్రేమగల, బాగుగా స్థిరపడిన ప్రజలను చూచి సంతృప్తి పొందితిని.

10వ తేదీ, బుధవారం.—సాయంత్రం లివర్‌పూల్‌లోని మందిరము అన్ని తరగతుల ప్రజలతో బాగుగా నిండెను.

12వ తేదీ, శుక్రవారం.—పూర్వము కెప్టెన్‌గా ఉండి ఇప్పుడు మరణించుచున్న ఒక పాపిని దర్శించాను. ఆయన కన్నులు ఆయన ఆత్మ యాతనను తెలుపుచుండెను; ఆయన నాలుక తన పనిని దాదాపు మరచిపోయెను.

ఎంతో ప్రయాసతో ఆయన కేవలం "నాకు కావలెను—యేసుక్రీస్తు!" అని మాత్రమే పలుకగలిగెను.

మరునాడు ఆయన ఒక్క మాట కూడా పలుకలేకపోయెను; కానీ ఆయన మాట్లాడలేకపోయినను, దేవుడు ఆలకింపగలడు.

ఏప్రిల్, 1776.] దినచర్య.

15వ తేదీ, సోమవారం.—మధ్యాహ్నం సమయమున విగన్‌లోని క్రొత్త మందిరములో ఎంతో ప్రశాంతమైన, ఎంతో మందమైన సమాజమునకు ప్రసంగించాను.

కానీ కొన్ని సంవత్సరముల క్రితం ఈ పట్టణము సామెతగా చెప్పుకొనునంత దుష్టమైనదని పరిగణించినచో, దేవుడు ఇప్పటికే గొప్ప కార్యములు చేసెనని మనము చెప్పవచ్చును.

వీటికంటె గొప్పవాటిని చూచెదమని మనము ఆశించుచున్నాము.

సాయంత్రం గాలి చల్లగాను నేల తడిగాను ఉన్నను, బోల్టన్‌లో బయట ప్రసంగించవలసి వచ్చెను.

16వ తేదీ, మంగళవారం. మధ్యాహ్నం సమయమున ఆ ప్రాంతమంతటిలో ఒకప్పుడు అత్యంత కఠినమైన స్థలమైన చౌబెంట్‌లో ప్రసంగించాను.

కానీ దాని చిహ్నమైనను ఇప్పుడు లేదు: నిజమైన సువార్త ఫలము ఇట్టిది.

వర్షము మమ్ములను బయట ఉండనీయకపోవుటచే మధ్యాహ్నము ఏమి చేయవలెనా అని ఆలోచించుచుండగా, ఒకడు దేవాలయమును వాడుకొనుటకు వికార్‌ను అడిగెను; ఆయన వెంటనే సమ్మతించెను. అయిదున్నర గంటలకు ప్రార్థనలు చదవనారంభించాను.

దేవాలయములో కుర్చీలు, నడవలు, గేలరీలు అన్నియు కిక్కిరిసియుండెను; ఈ వందేళ్లలో అటువంటి సమాజము కూడియుండదని నమ్ముచున్నాను; దేవుడు తన వాక్యమునకు సాక్ష్యమిచ్చెను.

17వ తేదీ, బుధవారం.—మధ్యాహ్నం సమయమున బరీలో ప్రసంగించిన తరువాత, రాచ్‌డేల్‌కు వెళ్లి, సాయంత్రం గొప్ప, లోతైన గంభీర సమాజమునకు ప్రసంగించాను.

18వ తేదీ, గురువారం. భయంకరమైన పర్వతములను ఎక్కి టాడ్‌మోర్డెన్‌కు, అక్కడినుండి మరొక పర్వతపు నుదురుపై ఉన్న హెప్టన్‌స్టాల్‌కు వెళ్లితిని.

ఇటువంటి సమాజము దేవాలయములో ఎన్నడూ కూడియుండదు.

సాయంత్రం హాలిఫాక్స్‌లోని క్రొత్త మందిరమును అనుకొనియున్న క్రాఫ్ట్‌లో ప్రసంగించాను.

19వ తేదీ, శుక్రవారం.—ఆ సుందరమైన స్త్రీ శ్రీమతి హోమ్స్ కొరకు స్మిత్-హౌస్‌లో ప్రసంగించాను. ఆమెను చూచుట నాకు మేలు కలిగించును; దాదాపు నిరంతరమైన బాధలో ఆమె సహనము, లేక ఇంకా ఎక్కువగా కృతజ్ఞత, అటువంటిది.

21వ తేదీ, ఆదివారం. మనలో ఇంకను ఎంతో లోపించియున్న కుటుంబ భక్తిని గూర్చి డా-గ్రీన్‌లో గట్టిగా నొక్కి చెప్పిన తరువాత, బర్స్టాల్ దేవాలయమునకు త్వరపడితిని; అక్కడ సరియైన, ఆచరణాత్మకమైన ప్రసంగము వింటిమి.

ఒంటి గంటకు కొండ పాదమున వేలాదిమందికి, సాయంత్రం లీడ్స్‌లో దాదాపు అంతమందికే ప్రసంగించాను.

22వ తేదీ, సోమవారం.—మంచి మనిషియైన శ్రీ ఓ. తో ఆహ్లాదకరమైన సంభాషణ జరిగెను. ఇంతకాలము ముఖ్య స్నేహితులను వేరుపరచిన పక్షపాతములను తొలగించుటకు ఆయన ఒక సాధనముగా ఉండునుగాక!

28వ తేదీ, మంగళవారం.—రోత్‌వెల్‌లోని ప్రెస్-యార్డ్‌లో ప్రసంగించాను; ఒక సమాజము ఇంత కదిలింపబడుట నేను అరుదుగా చూశాను.

తరువాత పిల్లల తరగతితో ఒక్కొక్కరితో మాట్లాడగా, వారిలో ప్రతి ఒక్కరు దేవుని ప్రేమలో ఆనందించుచుండిరని కనుగొంటిని.

వారి మధ్య దేవుని ఈ కార్యము ఒక్కసారిగా ప్రారంభమైనది ప్రత్యేకముగా గమనింపదగినది; గత ఆరు వారములలో వారందరూ నీతిమంతులుగా తీర్చబడిరి, ఒకరు స్పష్టముగా పరిశుద్ధపరచబడిరి.

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[ఏప్రిల్, 1776.

24వ తేదీ, బుధవారం.—ఓట్లీకి వెళ్లాను; అక్కడ దేవుని వాక్యము అడ్డులేకుండా సాగి, విస్తారమైన ఫలమును ఇచ్చుచున్నది.

దేవుడు ప్రేమలో పరిపూర్ణులుగా చేసిన వారి ఆత్మ మరియు ప్రవర్తన వలననే ఇది ముఖ్యముగా కలుగుచున్నది.

వారి ఆసక్తి అనేకులను రేపుచున్నది; వారి స్థిరమైన, ఏకరీతి ప్రవర్తనకు దాదాపు ఎదిరింపశక్యము కాని భాష ఉన్నది.

26వ తేదీ, శుక్రవారం. ఎక్లెషాల్‌లోని క్రొత్త ప్రార్థనా మందిరములో, ఇప్పుడే ధూళి నుండి లేచిన, అత్యంత కపటము లేని, అత్యంత ఆసక్తిగల ప్రజలకు ప్రసంగించాను; వారిలో అనేకులు ఇప్పటికే పాపము నుండి రక్షింపబడినట్లు కనబడిరి.

ఆహా, వారు నీతిమంతులుగా తీర్చబడిన క్షణము నుండే ఈ ఆశీర్వాదమును ప్రతి గంటలో నిరీక్షించుడని మనమందరిని ఎందుకు ప్రోత్సహింపకున్నాము!

సాయంత్రం బ్రాడ్‌ఫర్డ్‌లో, బండపై తన ఇల్లు కట్టుకొను జ్ఞానవంతుని గూర్చి ప్రసంగించాను; అనగా కొండమీది ప్రసంగములోని ఈ మాటలను ఆచరించుటయే తప్ప మరి ఏ పునాదిపైనను పరలోకమును గూర్చిన తన నిరీక్షణను కట్టనివాని గూర్చి; అయితే మరొక భావములో, మనము ఆయన మాటలపై కాదు, ఆయన శ్రమలపై కట్టుకొనుచున్నాము.

27వ తేదీ, శనివారం.—బింగ్లీలోని దేవాలయములో ప్రసంగించాను; బహుశా ఈ వందేళ్లలో అది ఇంతగా నిండియుండలేదు.

28వ తేదీ, ఆదివారం.

హావర్త్‌లో సమాజము దేవాలయము ఇముడ్చుకొనగల దానికంటే ఎంతో ఎక్కువగా ఉండెను.

ఈ రోజు వరకు కూడా మేలుకొనని పేద సంఘస్థుల కొరకు, "కోతకాలము గడచిపోయెను, ఎండకాలము ముగిసెను, మనమింకను రక్షింపబడలేదు" అను మాటలపై నేను సాధ్యమైనంత బలముగా మాట్లాడితిని.

కోల్న్‌లోని దేవాలయము హావర్త్‌లోని దానికంటే కనీసం రెండు రెట్లు పెద్దదని నేను భావిస్తున్నాను.

అయినను అది సమాజమును ఏ విధముగాను ఇముడ్చుకొనలేకపోయెను.

"గొప్ప తెల్లని సింహాసనము పరలోకము నుండి దిగి వచ్చుట చూచితిని" అను మాటలపై ప్రసంగించాను.

ప్రతి ముఖముపై లోతైన శ్రద్ధ కూర్చుండెను; దేవుడు మాకు తన ఆశీర్వాదమును అనుగ్రహించెనని నమ్ముచున్నాను.

29వ తేదీ, సోమవారం.—రెండు గంటల ప్రాంతమున పాడిహామ్‌లో ఒక విశాలమైన వీధిలో అపార సమాజమునకు ప్రసంగించాను.

శ్రద్ధ చూపని వారు పరిచారకుడును ఒక విధమైన పెద్దమనిషియును మాత్రమేనని నేను భావిస్తున్నాను.

సాయంత్రం క్లఫ్‌లో శ్రద్ధ చూపనివారిని నేను ఎవరిని చూడలేదు.

శ్రీ గ్రిమ్‌షా గారిని నన్ను ఈ స్థలము దగ్గర ఉగ్రమైన గుంపు పట్టుకొని కొన్ని గంటలు ఖైదీలుగా ఉంచినప్పటి నుండి దేవుడు ఎంత చేసెను!

ఆ గుంపునకు నాయకత్వము వహించినవాని కుమారులు ఇప్పుడు మా మాటను సంతోషముగా స్వీకరించుచున్నారు.

30వ తేదీ, మంగళవారం.—సాయంత్రం కోల్న్‌లో ఒక విధమైన చతురస్రములో, వాక్యమును త్రాగుచున్న జనసమూహమునకు ప్రసంగించాను.

పురుషులు, స్త్రీలు, పిల్లలు ఇటువంటి భంగిమలో నిలిచియున్న సమాజమును నేను అరుదుగా చూచితిని: ముప్పై సంవత్సరముల క్రితం ఏ మెథడిస్ట్ తన తల చూపలేని పట్టణములోనే ఇది జరిగెను!

ఇక్కడ మొదట ప్రసంగించినవాడు జాన్ జేన్; అతడు నిరపరాధిగా ఆ పట్టణము గుండా గుర్రముపై వెళ్లుచుండగా, ఉత్సాహముతో ఉన్న గుంపు

మే, 1776.] దినచర్య.

అతనిని గుర్రము మీది నుండి లాగివేసి, కాలిబొండలో వేసెను.

అతడు ఆ అవకాశమును పట్టుకొని, "రాబోవు ఉగ్రత నుండి పారిపొండి" అని వారిని తీవ్రముగా హెచ్చరించెను.

మే 1, బుధవారం.—ఉదయమే బయలుదేరి, మరునాటి మధ్యాహ్నం వైట్‌హేవెన్ చేరితిని; రెండు రోజులలో దాదాపు నూట పది మైళ్లు ప్రయాణించినను నా బండి గుర్రములకు ఏ హానియు కలుగలేదు.

బర్క్‌షైర్, ఆక్స్‌ఫర్డ్‌షైర్, బ్రిస్టల్, గ్లోస్టర్‌షైర్, వోర్సెస్టర్‌షైర్, వార్విక్‌షైర్, స్టాఫర్డ్‌షైర్,

చెషైర్, లాంకషైర్, యార్క్‌షైర్, వెస్ట్‌మోర్లాండ్, కంబర్లాండ్ గుండా ప్రయాణించుచు, నేను శ్రద్ధగా రెండు విచారణలు చేసితిని: మొదటిది, ప్రజల సంఖ్య పెరుగుదల లేక తగ్గుదల గూర్చి; రెండవది, వ్యాపారము పెరుగుదల లేక తగ్గుదల గూర్చి.

రెండవదాని విషయములో, ఈ గత రెండు సంవత్సరములలో అది ఆశ్చర్యకరముగా పెరిగెను; అనేక శాఖలలో మనుష్యుల జ్ఞాపకార్థములో ఎరుగని విధముగా:

ఇంగ్లండ్ అంతయు ఇప్పుడు అనుభవించుచున్న సంపూర్ణ పౌర, మత స్వాతంత్ర్యము యొక్క ఫలము ఇట్టిది!

మొదటిదాని విషయములో, ప్రతి నగరములోను పెద్ద పట్టణములోను మాత్రమే కాక, ప్రతి గ్రామములోను చిన్న పల్లెలోను కూడా తగ్గుదల లేదు, అత్యంత విస్తారమైన వేగవంతమైన పెరుగుదలే ఉన్నది.

దీనికి ఒక సూచన, మనము ప్రతిచోట చూచు చిన్నపిల్లల గుంపులు.

అలాగైతే ఇంగ్లండ్‌లో జనాభా తగ్గుచున్నదని ధృవీకరించువారి అజ్ఞానమును లేక ధైర్యమును ఏదానిని ఎక్కువగా ఆశ్చర్యపడవలెను? ఉత్తర అమెరికాలోని ఏ రాష్ట్రములోనైనను వలెనే ఇక్కడ కూడా అది అంతే వేగముగా పెరుగుచున్నదని నాకు సందేహము లేదు.

6వ తేదీ, సోమవారం.—కాకర్‌మౌత్‌లోను విగ్టన్‌లోను ప్రసంగించిన తరువాత కార్లైల్‌కు వెళ్లి, ఎంతో గంభీరమైన సమాజమునకు ప్రసంగించాను.

ఇక్కడ నేను ఎంతో అసాధారణమైన ప్రజ్ఞావంతుని చూచితిని; నాలుగు సంవత్సరముల వయస్సు నుండి గుడ్డివాడైన ఒక మనుష్యుడు, ఉన్ని చుట్టగలడు, తాను స్వయముగా చేసుకొనిన యంత్రముపైను మగ్గముపైను పూల వెల్వెట్ నేయగలడు; తన పేరును వెల్వెట్‌లో నేసెను, తన బట్టలను, ప్రతి విధమైన పనిముట్లను తానే చేసుకొనెను.

కొన్ని సంవత్సరముల క్రితం దేవాలయములోని ఆర్గన్ గదిలో మూయబడినప్పుడు, అతడు దాని ప్రతి భాగమును తడిమి చూచెను; తరువాత తన కొరకు ఒక ఆర్గన్ చేసుకొనెను; అది ఎంతో మంచిదని నిపుణులు చెప్పుచున్నారు.

తరువాత అతడు దానిపై కీర్తన రాగములు, స్తోత్రగీతములు, స్వచ్ఛంద వాద్యములు, లేక తాను విన్నది ఏదైనను వాయించుట తానే నేర్చుకొనెను.

అతడు అనేక రాగములను ఎంతో ఖచ్చితముగా, ఒక సంక్లిష్టమైన స్వచ్ఛంద వాద్యమును వాయించుట విన్నాను: ఐరోపా అంతటిలో అటువంటి మరొక ఉదాహరణ దొరకదని నేను భావిస్తున్నాను.

అతని పేరు జోసెఫ్ స్ట్రాంగ్. అయితే అతడు ఇంకను "లోకమందు దేవుడు లేనివాడు"గా ఉండినచో ఇవన్నియు అతనికి ఏమి మేలు?

7వ తేదీ, మంగళవారం.—సెల్కిర్క్‌కు వెళ్లాను. సాయంత్రం కుటుంబము ప్రార్థనకు వచ్చెను; ఆ తరువాత ఇంటి యజమానురాలు, "అయ్యా, నా కుమార్తె జెన్నీ మీతో కొంచెము మాట్లాడుటకు ఎంతో ఇష్టపడును

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[మే, 1776. అని చెప్పెను.

ఆమె ఒక విచిత్రమైన పిల్ల; ప్రభువు దినమున బహిరంగ ఆరాధనకు తప్ప క్రిందికి రాదు, దినమంతయు తన స్వంత గదిలోనే గడుపును."

ఆమెను పైకి రమ్మని కోరితిని; పూర్తిగా క్రైస్తవురాలు కావలెనని ఆసక్తితో ఆశించుచున్న ఒకతెను కనుగొంటిని.

ఆమె పిచ్చిది కాదని ఆమె తల్లికి నచ్చజెప్పి, కొంత సమయము ఉపదేశము, ప్రబోధము, ప్రార్థనలో గడిపితిని.

8వ తేదీ, బుధవారం.—ఉదయమే బయలుదేరితిమి, కానీ గాలి ఎంత తీక్షణముగా ఉండెననగా, మధ్యాహ్నం కాకముందే కత్తితో కోసినట్లు మా చేతులు రక్తమోడెను.

సాయంత్రం ఎడింబరోలో ప్రసంగించాను; మరునాటి సాయంత్రం గ్లాస్గోలో నదీతీరమున సమీపమున ప్రసంగించాను.

10వ తేదీ, శుక్రవారం.—గ్రీనాక్‌కు వెళ్లాను.

అది సంస్కారమునకు ముందు వారి ఉపవాస దినము అగుటచే (హాస్యాస్పదముగా అలా పిలుతురు, ఏలయనగా వారు అసలు ఉపవాసము చేయరు, ఇతర దినములవలెనే మూడు పూటలా భోజనము చేయుదురు), నేను ఇంతకుముందు ఇక్కడ ఉన్నప్పటికంటె సమాజము పెద్దదిగాను, గమనార్హముగా శ్రద్ధగలదిగాను ఉండెను.

మరునాడు గ్లాస్గోకు తిరిగి వచ్చి, 12వ తేదీ, ఆదివారం ఉదయం (నేను మూర్ఖభక్తుడను కానని చూపుటకు) హై-కిర్క్‌కు వెళ్లి, మధ్యాహ్నం ఇంగ్లండ్ సంఘ ప్రార్థనా మందిరమునకు వెళ్లితిని. ఇక్కడి ప్రవర్తనలోని మర్యాద నన్ను అంతకంతకు ఆశ్చర్యపరచుచున్నది.

ఈ రాజ్యములలో మెథడిస్ట్‌లలో తప్ప దీనివంటిది నాకు తెలియదు.

సాయంత్రం నదీతీరమున సమాజము అత్యంత విస్తారముగా ఉండెను; వారికి

నేను "దేవుని సంపూర్ణ ఆలోచనను" ప్రకటించాను.

13వ తేదీ, సోమవారం. ఎడింబరోకు తిరిగి వచ్చి, మరునాడు పెర్త్‌కు వెళ్లాను; అక్కడ (ఏ ఇల్లును సమాజమును ఇముడ్చుకొనలేదని అనుకొనుటచే) గాలి చల్లగాను ప్రచండముగాను ఉన్నప్పటికీ ఆరు గంటలకు సౌత్-ఇంచ్‌లో ప్రసంగించాను.

ఈ పేద ప్రజల మార్గములో వేయబడిన అడ్డంకులు అనేకములు.

అవి తొలగింపబడెను; కానీ వాటి ప్రభావములు ఇంకను కొనసాగుచున్నవి.

15వ తేదీ, బుధవారం.—డండీలో, పోర్ట్-గ్లాస్గోలోని సమాజమంత పెద్ద సమాజమునకు ప్రసంగించాను. 16వ తేదీ, గురువారం. అర్బ్రోత్‌లో ఒక అభిషేక కార్యక్రమమునకు హాజరయితిని.

ఆ కార్యక్రమము సుమారు నాలుగు గంటలు సాగెను; కానీ అది నన్ను ఆకట్టుకొనలేదు.

అది నిస్సందేహముగా ఎంతో గంభీరముగా ఉండెను; కానీ అది ఎంతో నీరసముగా ఉన్నదని నేను భావించితిని.

17వ తేదీ, శుక్రవారం.—సరైన సమయానికి అబర్డీన్ చేరితిని.

18వ తేదీ, శనివారం.

డాక్టర్ జాన్సన్ గారి "పశ్చిమ ద్వీపములకు యాత్ర" చదివాను. ఇది ఎంతో ఆసక్తికరమైన గ్రంథము; అద్భుతమైన వివేకముతోను, నా అభిప్రాయములో గొప్ప విశ్వసనీయతతోను వ్రాయబడెను; అయినను కొన్ని విషయములలో ఆయన ఆ జాతిపై కఠినముగా వ్యవహరించెనని భావింపబడుచున్నది; అది ఆయన ఎన్నడూ ఉద్దేశించలేదని నాకు నమ్మకము.

19వ తేదీ, ఆదివారం. కిర్క్‌లో ఉదయ ఆరాధనకు హాజరయితిని; అది ఇంగ్లండ్‌లోని ఏ ఆరాధనవలెనే పూర్తిగా లాంఛనప్రాయమైనది; పాపులను మేలుకొలపుటకైనను, విశ్వాసులలోని దేవుని వరమును రగిలించుటకైనను ఏ విధముగాను అనుకూలమైనది కాదు.

మే, 1776.] దినచర్య.

మధ్యాహ్నం ఇంగ్లీష్ ప్రార్థనా మందిరములో ఒక ఉపయోగకరమైన ప్రసంగము వింటిని; పరిచారకుని మరియు సమాజమంతటి అత్యుత్తమ మర్యాదను చూచి మరల ఆనందించితిని. మెథడిస్ట్ సమాజములు దీనికి అతి సమీపముగా వచ్చును; కానీ ఇవి కూడా దీనిని అందుకొనవు. సాయంత్రం మన మందిరము చాలినంతగా నిండెను; కానీ శ్రోతలలో కొందరు ఆ ప్రార్థనా మందిరములోని వారివలె ప్రవర్తింపలేదు.

20వ తేదీ, సోమవారం.—సుమారు పదకొండు గంటలకు ఓల్డ్ మెల్డ్రమ్‌లో ప్రసంగించాను; కానీ సాయంత్రం దాదాపు ఏడు గంటల వరకు బాన్ఫ్‌కు చేరలేకపోతిని.

నేరుగా పెరేడ్‌కు వెళ్లి, వినుచున్న జనసమూహమునకు "మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు కృప"ను ప్రకటించాను.

నేను బహిరంగముగా గద్దించిన కొద్దిమంది ఉన్నత వర్గపు వారు తప్ప అందరూ చక్కగా ప్రవర్తించిరి; వారు సరిదిద్దబడి నిలిచిరి.

ప్రసంగము తరువాత, నౌకాధిపతి విధవరాలైన శ్రీమతి గోర్డన్ నన్ను భోజనమునకు ఆహ్వానించెను.

అక్కడ ఈ రాజ్యములో నేను చూచిన వారిలో అంత ఆహ్లాదకరమైన అయిదారుగురు స్త్రీలను కనుగొంటిని; ఇంతకంటె ఎక్కువ తృప్తితో రెండు మూడు గంటలు నేను ఎప్పుడు గడిపితినో నాకు తెలియదు.

ఉదయం సభాగదిలో ప్రసంగించబోవుచుండగా, ఎపిస్కోపల్ పరిచారకుడు తన ప్రార్థనా మందిరమును వాడుకొనుటకు నాకు కబురు పంపి ఇచ్చెను.

అది త్వరగా నిండెను.

ప్రార్థనలు చదివిన తరువాత, రెండవ పఠనములోని ఈ మాటలపై ప్రసంగించాను: "నాకింకను ఏమి

కొదువ?" అని; "ధనవంతులమైతిమి, ఆస్తి సంపాదించితిమి, మాకు ఏమియు కొదువ లేదు" అని తమను తాము భావించువారికి ప్రత్యేకముగా బలముగా అన్వయించితిని.

తరువాత కీత్‌కు బయలుదేరితిని.

స్కాట్లాండ్‌లో నేను చూచిన అత్యంత శుభ్రమైన, అత్యంత సొగసైన పట్టణములలో బాన్ఫ్ ఒకటి. ఇది సముద్రమునకు సమీపములోనే అయినను, దాని నుండి వాలుగా దిగు కొండ ప్రక్కన ఆహ్లాదకరముగా ఉన్నది; కావున తీక్షణమైన గాలుల నుండి చాలినంత ఆశ్రయము కలదు. వీధులు సూటిగాను వెడల్పుగాను ఉన్నవి.

రాజ్యములో దీనిని నాలుగవ పట్టణముగా కాకపోయినను అయిదవ పట్టణముగా పరిగణింపవచ్చునని నమ్ముచున్నాను.

బాన్ఫ్ నుండి కీత్ వరకు గల ప్రాంతము స్కాట్లాండ్‌లో నేను చూచిన అన్నింటికంటె ఎక్కువ జనాభా గలది.

ఇది పూర్తిగా కాకపోయినను ముఖ్యముగా కీర్తిశేషులైన ఫైండ్‌లేటర్ ప్రభువు వలన కలిగినది.

ఆయన మేలు చేయుటలో అలసట ఎరుగనివాడు; అన్ని ప్రాంతముల నుండి శ్రమించు మనుష్యులను రప్పించుటకు శ్రద్ధ తీసుకొని, వారు సుఖముగా జీవించుటకు వీలైన చిన్న చిన్న నివాసములను ఏర్పరచెను.

మధ్యాహ్నం సమయమున బాన్ఫ్ నుండి తొమ్మిది మైళ్ల దూరమున ఉన్న న్యూ-మిల్స్‌లో సామాన్యులైన, సరళమైన ప్రజల గొప్ప సమాజమునకు ప్రసంగించాను.

మధ్యాహ్నం ప్రయాణించుచుండగా వేడిమి నన్ను ముంచెత్తెను; కావున కీత్ చేరకముందే అలసి సొమ్మసిల్లితిని; కానీ సంత స్థలములో నిలిచినంతనే నా అలసటను మరచితిని; సమాజమంతయు బాన్ఫ్‌లో వలెనే విస్తారముగా ఉన్నను వారి గంభీరత, శ్రద్ధ అట్టివి.

శ్రీ గోర్డన్, ఆ

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[మే, 1776. సంఘ పరిచారకుడు, నన్ను భోజనమునకు ఆహ్వానించి, తన కిర్క్ నా వినియోగమునకు సిద్ధముగా ఉన్నదని చెప్పెను.

ఇక్కడ ఇప్పటికే ఒక చిన్న సొసైటీ ఏర్పడినది; అది వృద్ధి చెందు మంచి మార్గములో ఉన్నది.

కానీ యజమాని దానిని అమ్మివేయుటకు నిశ్చయించుకొనుటచే వారు తమ ప్రసంగ మందిరమును కోల్పోవు ప్రమాదములో ఇప్పుడే ఉండిరి.

వారి కొరకు దానిని కాపాడుటకు నాకు ఒకే మార్గము కనబడెను, అది నేనే దానిని కొనుట.

కావున (ఎవరు ఊహించియుందురు?) రెండు ఇండ్లు, ఒక ఆవరణ, ఒక తోట, మూడు ఎకరముల మంచి భూమి కలిగిన ఒక ఆస్తిని కొనితిని.

కానీ ఆయన నాకు సూటిగా చెప్పెను: "అయ్యా, దీనికి పదునారు పౌండ్లు పది షిల్లింగుల కంటె తక్కువ తీసుకొనను; కొంత ఇప్పుడు, కొంత మైకేల్మాస్ నాడు, మిగిలినది వచ్చే మేలో చెల్లించవలెను."

ఇక్కడ శ్రీ గోర్డన్ నాకు ఒక గొప్ప వింతను చూపెను.

ఎదురుగా ఉన్న కొండ శిఖరమునకు సమీపమున ఒక క్రొత్త పట్టణము కట్టబడియున్నది; అందులో సుమారు వంద ఇండ్లు ఉండవచ్చునని నేను అనుకొనుచున్నాను; అది బిచ్చగాండ్ల పట్టణము.

దీనిని బహిరంగముగా చెప్పుకొను క్రమబద్ధమైన వృత్తిగా అందరు నివాసులు చేసికొనిరని ఆయన నాకు తెలియజేసెను.

వసంత ఋతువు ప్రారంభమున వారందరూ బయలుదేరి రాజ్యమంతట వ్యాపించుదురు; శరదృతువులో తిరిగి వచ్చి, తమ భార్యలకు పిల్లలకు అవసరమైనది చేయుదురు.

22వ తేదీ, బుధవారం.—గాలి ఉత్తరమునకు తిరిగెను; మేము ఒక్కసారిగా జూన్ నుండి జనవరిలోకి అడుగుపెట్టినట్లు అయ్యెను.

ఒంటి గంట ప్రాంతమున ఇన్వరూరీలో సామాన్యులైన, ఆసక్తిగల, ప్రేమగల ప్రజలకు ప్రసంగించి, ఐదు గంటలకు ముందే అబర్డీన్ చేరితిని,

23వ తేదీ, గురువారం. శ్రీ పెన్నంట్ గారి "స్కాట్లాండ్ గుండా యాత్ర" చదివాను; ఆయన వివేకవంతుడు మాత్రమే కాక సజీవమైన రచయిత కూడా.

అనగా చాలా విషయములలో వివేకవంతుడు; కానీ పవిత్రమైనవి, లౌకికమైనవి అయిన సమస్త చరిత్రల విశ్వసనీయతను వదులుకొనునంతవరకు, మంత్రవిద్య ఉనికిని గ్రేట్ బ్రిటన్‌లోని సమస్త దేవవిరోధులకు నేను వదులుకొనను.

ప్రస్తుతము హత్య విషయములో కంటె దీని విషయములో ప్రత్యక్ష సాక్షుల నుండి, వినినవారి నుండి బలమైన రుజువులే కాదు, అంతకంటె బలమైన రుజువులు నాకు ఉన్నవి; కావున ఒకదానిని సందేహించనట్లే మరొకదానిని కూడా నేను విచక్షణతో సందేహింపలేను.

24వ తేదీ, శుక్రవారం.—అర్బ్రోత్‌కు తిరిగి వచ్చి, ప్రోవోస్ట్ గ్రే గారి ఇంట బస చేసితిని. కావున కొంతకాలము మనకు గౌరవము లభించుచున్నది! ఇప్పుడు ఇది ఉన్నట్లు మూడు రాజ్యములలో మరొక స్థలమును నేను చూచియుండలేదు.

ఇంతవరకు ఎదిరించువారు ఎవరూ లేరు, ప్రతి ఒక్కరూ మనకు దేవుని దీవెన కోరుచున్నట్లు కనబడుచున్నారు!

25వ తేదీ, శనివారం. మధ్యాహ్నం సమయమున వెస్ట్‌హేవెన్‌లో (జాలరుల పట్టణము) ప్రసంగించాను; సాయంత్రం డండీలో,

26వ తేదీ, ఆదివారం. ఉల్లాసముగా, వెలుగుతో నిండిన, అద్భుతముగా పూర్తిచేయబడిన క్రొత్త దేవాలయమునకు వెళ్లితిని.

ఒక యువకుడు, ఉత్తర బ్రిటన్‌లో నేను ఇంతకుముందు ఎన్నడూ వినని విధముగా, భావములోను భాషలోను అట్టి ప్రసంగము చేసెను; ఆయన జీవితము ఆయన ప్రసంగమువలెనే ఉన్నదని నాకు తెలియజేయబడెను.

ఐదు గంటలకు మాకు అత్యంత విస్తారమైన సమాజము ఉండెను; డండీ ప్రజలు సాధారణముగా, మెథడిస్ట్‌లు తప్ప, రాజ్యములోని ఎవరికంటెను బహిరంగ ఆరాధనలో మెరుగ్గా ప్రవర్తింతురు,

జూన్, 1776.] దినచర్య.

మరియు ఎపిస్కోపల్ ప్రార్థనా మందిరములలోని వారు.

ఇతర కిర్క్‌లన్నిటిలో పరిచారకుడు ప్రార్థన ముగించకముందే ప్రజలలో అధికులు అటు ఇటు తిరుగుచుందురు.

డండీలో అందరూ ప్రశాంతముగా ఉందురు; ఆయన దీవెన పలుకువరకు ఎవరూ కదలనే కదలరు.

27వ తేదీ, సోమవారం.—ఒకప్పుడు రాజ్యములో అతి పెద్ద నగరమైన సెయింట్ ఆండ్రూస్‌ను దర్శించితిని.

అది ఇప్పటికంటె ఎనిమిది రెట్లు పెద్దది, ఎంతో గొప్ప వ్యాపార స్థలము: కానీ ఈశాన్యము నుండి ముంచుకొనివచ్చిన సముద్రము క్రమముగా ఓడరేవును వ్యాపారమును కలిపి నాశనము చేసెను:

దాని ఫలితముగా, ఒకప్పుడు ఉన్న వీధులన్నియు ఇప్పుడు పచ్చిక బయళ్లును తోటలునై ఉన్నవి.

పాత ప్రధాన దేవాలయమునకు ఎదురుగా చూపుచున్న మూడు వెడల్పైన, సూటియైన, అందమైన వీధులు మిగిలియున్నవి; శిథిలములను బట్టి అది మూడు వందల అడుగులకు పైగా పొడవు, దానికి తగినంత వెడల్పు ఎత్తు కలదిగా కనబడుచున్నది: కావున అది యార్క్ మిన్స్టర్‌ను మించియుండెననియు, ఇంగ్లండ్‌లోని ఏ ప్రధాన దేవాలయముతోనైనను కనీసం సమానముగా ఉండెననియు తోచుచున్నది.

తరువాత దానికి బదులుగా వాడబడిన మరొక దేవాలయము 1124 తేదీని కలిగియున్నది; ప్రధాన దేవాలయము దగ్గర నిలిచియున్న ఒక గోపురము పదమూడు వందల సంవత్సరములుగా నిలిచియుండెనని భావింపబడుచున్నది.

సెయింట్ లియోనార్డ్స్ కళాశాలలో మిగిలినది కేవలం శిథిలముల కుప్ప మాత్రమే.

రెండు కళాశాలలు మిగిలియున్నవి.

వాటిలో ఒకదానికి సహించదగిన చతురస్రము ఉన్నది; కానీ కిటికీలన్నియు వ్యభిచార గృహపు కిటికీల వలె పగులగొట్టబడియున్నవి.

విద్యార్థులు కళాశాలను విడిచిపెట్టకముందే ఇది చేయుదురని మాకు తెలియజేయబడెను.

ఈ లోగా వారి ధన్యులైన పాలకులు ఎక్కడ ఉన్నారు? అందరూ గాఢనిద్రలో ఉన్నారా? రెండవ కళాశాల సాధారణమైన భవనమే, కానీ కొత్తగా నిర్మించిన అందమైన గ్రంథాలయం దానికి ఉంది.

ఆ రెండు కళాశాలలలో సుమారు డెబ్బై మంది విద్యార్థులు ఉన్నారని మేము తెలుసుకొన్నాము; ఓల్డ్-అబర్డీన్‌లో ఉన్నంతమందే.

న్యూ-అబర్డీన్‌లో ఉన్నవారు అంతకంటే ఎక్కువ కాదు; గ్లాస్గోలో ఉన్నవారు కూడా కాదు.

ఎడిన్‌బరోలో వంద మంది ఉంటారని నేను అనుకొంటున్నాను.

అంటే నాలుగు విశ్వవిద్యాలయాలలో కలిపి మూడు వందల పది మంది విద్యార్థులు మాత్రమే!

వీరందరూ తమ తమ కళాశాలలకు నవంబరులో వచ్చి, మేలో ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళిపోతారు!

కాబట్టి సంవత్సరంలో ఐదు నెలలు మాత్రమే చదివి, మిగిలిన కాలమంతా సోమరులుగా గడపవచ్చు!

ఓ, అలాంటి కళాశాలలను స్థాపించినవారి సామాన్య జ్ఞానం ఎక్కడికి పోయింది?

ఇంగ్లీషు కళాశాలలలో ప్రతి ఒక్కరూ సంవత్సరమంతా అక్కడే నివసించవచ్చు; నా శిష్యులందరూ అలాగే ఉన్నారు. ఆదివారాలు తప్ప సంవత్సరంలో ప్రతిరోజూ వారికి పాఠాలు చెప్పకపోయినట్లయితే, నేను దారి దోపిడీ దొంగ కంటె కొంచెం మాత్రమే మెరుగైనవాడినని భావించి ఉండేవాడిని.

మేము ఆ రేవు వద్ద ఎంతో సేపు ఆగిపోవలసి వచ్చినందున, మరుసటి రోజు నేను ప్రసంగిస్తానని ప్రకటన ఇవ్వడానికి సరిపడే సమయానికి మాత్రమే ఎడిన్‌బరో చేరాను.

డన్‌బార్, ఆల్న్‌విక్, మోర్పెత్‌లలో ప్రసంగించిన తరువాత, జూన్ 1, శనివారం నాడు నేను న్యూకాజిల్ చేరాను.

సోమ. 3.—నేను సండర్‌లాండ్ సందర్శించాను; అక్కడి సంఘము(సొసైటీ) అప్పుడు కలిగి ఉన్న సభ్యులు-

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[జూన్, 1776. మూడు వందల డెబ్బై రెండు మంది.

గురువారం, 6.

నేను డార్లింగ్టన్‌లోను బర్నర్డ్-కాజిల్‌లోను ప్రసంగించాను; శుక్రవారం టీస్‌డేల్‌లోను వీర్‌డేల్‌లోను ప్రసంగించాను.

ఇక్కడ అనేకులు వర్ణింపశక్యము కాని సంతోషముతో ఆనందించారు; కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం తాము అనుభవించిన ఆ గొప్ప రక్షణను తిరిగి పొందే వరకు విశ్రమించకూడదని నిశ్చయించుకొన్నట్లు కనిపించారు.

శనివారం, 8. మేము షీప్-హిల్‌కు గుర్రంపై వెళ్తుండగా, దూరంలో విస్తారమైన ఉరుములను, వర్షాన్ని, మెరుపులను చూచి విన్నాము.

వర్షం మా ముందు, వెనుక, ప్రక్కల ఉంది; కానీ మామీద ఏమీ పడలేదు. ఆరు గంటల సమయంలో నేను షీప్-హిల్‌లో ప్రసంగించాను.

మాకు అతి దగ్గరలో గట్టిగా వర్షం కురిసింది; కానీ ఒక్క చుక్క కూడా మామీద పడలేదు.

ఎనిమిది గంటల తరువాత నేను పూర్తిగా అలసిపోయి న్యూకాజిల్ చేరాను.

కానీ ఒక రాత్రి విశ్రాంతి నన్ను మళ్ళీ బలపరచింది.

సోమవారం, మంగళవారం నేను తరగతులను (క్లాసులను) కలిసాను.

సంఘములో (సొసైటీలో) నేను మూడు వందల డెబ్బై నాలుగు మందిని విడిచి వెళ్ళాను, ఇప్పుడు సుమారు నాలుగు వందల మందిని కనుగొన్నాను; వారు "ప్రేమ ద్వారా పనిచేసే విశ్వాసము"లో మరింత స్థిరపడ్డారని నమ్ముతున్నాను.

నేను ఇక్కడ ఉన్నప్పుడు, నేను సరిగా అర్థం చేసుకోలేని ఒక భక్తిగల స్త్రీతో విస్తారంగా మాట్లాడాను.

ఆమె పూర్తిగా యథార్థవంతురాలని, అంతేకాక దేవునికి ఎంతో సమర్పించుకొన్నదని నేను సందేహించలేకపోయాను; కానీ ఆమె మంచి ఉద్దేశం కలిగిన కొందరు ఉద్రేకవాదుల మధ్య పడింది; వారు ఆమెకు అంతరంగ స్వరాన్ని ఎంతగా లక్ష్యపెట్టాలో నేర్పి, ఆమె సంఘమును (సొసైటీని), ప్రసంగాలను, ప్రభువు రాత్రి భోజనమును, దాదాపు బాహ్యమైన అన్ని సాధనాలను విడిచిపెట్టేలా చేశారు.

ఇలాంటి వారికంటే వ్యవహరించడానికి కష్టమైన వారెవరూ నాకు కనబడరు.

వారికి ఏ సలహా ఇవ్వాలో ఎవరికీ తెలియదు.

వారి మనస్సాక్షి తప్పు అయినప్పటికీ, వారు దానికి విరుద్ధంగా నడువకూడదు.

అది తప్పు అని వారిని ఒప్పించగలవారెవరు?

సర్వశక్తిమంతుడు తప్ప మరెవరూ కాదు.

సోమ. 17.—డర్హామ్‌లో ప్రసంగించిన తరువాత, నేను డార్లింగ్టన్‌కు వెళ్ళాను.

ఇక్కడి సంఘము (సొసైటీ) ఇటీవల తొమ్మిది మంది సభ్యులను కలిగి ఉండగా, ఇప్పుడు డెబ్బైకి పైగా పెరిగింది; వారిలో అనేకులు తమ మొదటి ప్రేమలో ఉత్సాహంగా ఉన్నారు.

ప్రేమ విందులో వీరిలో అనేకులు ఎంతో నిరాడంబరంగా తమ అనుభవాన్ని చెప్పారు.

గోధుమలతో పాటు కలుపు మొక్కలు పెరగకపోతే, ఇక్కడ తప్పక సమృద్ధిగా పంట ఉంటుంది.

బుధ. 19.—నేను ఓస్మోథర్లీలో నా పాత, ప్రేమగల సమాజానికి ప్రసంగించాను; సమాధి అంచున వణుకుతున్న పేద శ్రీ వాట్సన్‌ను మరొకసారి సందర్శించాను.

ఈ వారంలో కొంత భాగం, ప్రయాణిస్తూ, ఈ ఏభై సంవత్సరాలుగా నేను తెరచి చూడని ఒక ప్రసిద్ధ గ్రంథాన్ని చదివాను.

అది లూసియన్ రచించిన "సంవాదాలు".

అతనిలో చాలా హాస్యం ఉంది, కానీ వివేచన ఆశ్చర్యకరంగా తక్కువ.

అతని గొప్ప కథానాయకుడు సినిక్ తత్త్వవేత్త డయోజెనీస్; అతనివంటి మరొక పశుప్రాయుడే. సోక్రటీస్‌ను (ఎవరైనా ఊహించినట్లే) అతడు తన శక్తి కొద్దీ దూషించి ఎగతాళి చేస్తాడు.

అతని ఇతర సంవాదాలన్నిటిలో కంటే అతని "టైమన్"లో ఎక్కువ అర్థం ఉందని నేను అనుకొంటున్నాను

జూలై, 1776.] జర్నల్.

అన్నిటినీ కలిపినా; అయినా అది కూడా తన దగ్గరకు వచ్చిన వారందరి తలలు పగులగొట్టడం అనే నీరస హాస్యంతో దౌర్భాగ్యంగా ముగుస్తుంది.

ఇలాంటి గ్రంథాన్ని పాఠశాల బాలుర చేతికి ఇవ్వడం ఎంత ఆశ్చర్యకరము!

సోమ. 24.—నేను స్కార్‌బరోకు వెళ్ళాను. ఇక్కడి ప్రసంగ మందిరము ఇంగ్లాండులో మనకు ఉన్న చతురస్రాకారపు గదులన్నిటిలో అత్యంత సొగసైనదని నేను అనుకొంటున్నాను; అంతే సొగసైన సమాజమూ మాకు లభించింది: కానీ వారు కింగ్స్‌వుడ్ బొగ్గు గని కార్మికులవలె శ్రద్ధగా విన్నారు.

మంగ. 25.—శత్రువు దూషించడానికి గొప్ప అవకాశం ఇచ్చిన ఒక పేద తప్పిపోయినవానిని నేను సందర్శించాను.

కొంతకాలం క్రితం అతనికి అరికాళ్ళలో, తరువాత కాళ్ళలో, మోకాళ్ళలో, తొడలలో నొప్పి కలిగింది.

ఇప్పుడు అది అతని కడుపు వరకు చేరి, తలపై కూడా ప్రభావం చూపనారంభించింది.

ఏ ఔషధాలూ ఏమాత్రం ప్రయోజనం కలిగించలేదు.

అతడు మరణకరమైన పాపము చేశాడేమోనని నేను భయపడుతున్నాను; మరణంతో శిక్షించాలని దేవుడు నిర్ణయించిన పాపమది.

శుక్ర. 28.—నాకు డెబ్బై మూడు సంవత్సరాలు; అయినా ఇరవై మూడు సంవత్సరాల వయస్సులో కంటే ప్రసంగించడానికి ఇప్పుడు ఎంతో ఎక్కువ సామర్థ్యం ఉంది.

ఇంత అద్భుతమైన ఫలితాన్ని కలిగించడానికి దేవుడు ఏ సహజ సాధనాలను ఉపయోగించాడు?

1. ఎడతెగని వ్యాయామం, గాలి మార్పు, సంవత్సరానికి నాలుగు వేల మైళ్ళకు పైగా ప్రయాణించడం ద్వారా: 2. నిరంతరం నాలుగు గంటలకు లేవడం: 3. నాకు అవసరమైనప్పుడు వెంటనే నిద్రపోగల సామర్థ్యం: 4. నా జీవితంలో ఎన్నడూ ఒక్క రాత్రి నిద్ర కూడా కోల్పోకపోవడం: 5. రెండు తీవ్రమైన జ్వరాలు, రెండు లోతైన క్షయ వ్యాధులు.

ఇవి కఠినమైన ఔషధాలని నిజమే; కానీ అవి ఎంతో ఉపయోగకరమైనవి; నా శరీరం చిన్న బిడ్డ శరీరం వలె మళ్ళీ కలిగేలా చేశాయి.

చివరిగా, సమమైన స్వభావాన్ని కూడా చేర్చవచ్చా?

నేను అనుభూతి చెందుతాను, దుఃఖిస్తాను; కానీ దేవుని కృపచేత నేను దేనికీ చింతించను.

అయినా "భూమిమీద జరిగే సహాయమును ఆయనే చేయుచున్నాడు."

ఆయన దీనిని అనేక ప్రార్థనలకు జవాబుగా చేస్తున్నాడు.

సోమ. జూలై 1.—పదకొండు గంటల సమయంలో నేను పాక్లింగ్టన్‌లో అనేకమంది గంభీరమైన సమాజానికి ప్రసంగించాను.

అక్కడినుండి మాల్టన్‌కు వెళ్ళే దారిలో, శ్రీ సి—— (వివేకం, సత్యనిష్ఠ గల వ్యక్తి) నాకు ఈ వృత్తాంతం చెప్పారు:—అతని తాత శ్రీ హెచ్——

సుమారు ఇరవై సంవత్సరాల క్రితం పాక్లింగ్టన్ నుండి రెండు మూడు మైళ్ళ దూరంలో ఒక పొలాన్ని దున్నుతుండగా, ఒక పెద్ద రాయిని పైకి తిప్పాడు; దాని కింద ఒక గుహ ఉన్నట్లు అతనికి కనబడింది.

తవ్వుతూ పోగా, కొంచెం దూరంలో ఒక పెద్ద, అద్భుతమైన భవనం కనబడింది.

అతడు మట్టిని తొలగించి, లోపలికి వెళ్ళి, అనేక విశాలమైన గదులను కనుగొన్నాడు.

క్రింది అంతస్తు నేలలు ఎంతో నైపుణ్యంతో చేసిన మొజాయిక్ పనితో ఉన్నాయి.

శ్రీ సి—— స్వయంగా ఒక అంగుళం చతురస్రంలో పదహారు రాళ్ళను లెక్కించాడు.

అది తెరచి ఉన్నంతకాలం అనేక ప్రాంతాల నుండి చాలామంది దానిని చూడటానికి గుంపులు గుంపులుగా వచ్చారు: కానీ కొన్ని రోజుల తరువాత శ్రీ పి—— (ఎందుకో అతనికి

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[జూలై, 1776. తెలియదు) దానిని మళ్ళీ కప్పివేయమని ఆజ్ఞాపించాడు; ఆ తరువాత దానిని తెరవడానికి ఎవరినీ అతడు ఎన్నడూ అనుమతించలేదు, పొలమంతా దున్నేశాడు.

హెర్క్యులేనియం వద్ద భూగర్భ భవనాలను గురించి వివరించడం కంటే దీనిని వివరించడం ఎంతో కష్టము.

ఇవి ఎప్పుడు, ఏ విధంగా మింగివేయబడ్డాయో చరిత్ర మనకు తెలియజేస్తుంది.

ఆ అగ్నిపర్వతం ఇంకా ఉన్నట్లు నిశ్చయంగా తెలుస్తోంది, దాని నుండి ప్రవహించిన వరుస లావా పొరలు ఇంకా గుర్తించదగినవిగా ఉన్నాయి.

కానీ దీనిని గురించి గాని, మన ద్వీపంలో ఏ అగ్నిపర్వతాలను గురించి గాని చరిత్ర ఏమీ చెప్పదు.

అలాంటి ప్రభావాన్ని కలిగించగల భూకంపమేదీ ఇంగ్లాండులో జరిగినట్లు కూడా మనం చదవము.

మంగ. 2.—నేను యార్క్‌కు వెళ్ళాను.

"మీరు విశ్వాసము ద్వారా రక్షింపబడియున్నారు" అనే ఈ ప్రాముఖ్యమైన మాటలను వివరించడంలో సరైన మార్గాన్ని, తప్పు మార్గాన్ని నేను చూపుతున్నప్పుడు, సాయంత్రం ఆ మందిరము చాలినంతగా నిండి ఉంది.

బుధవారం, 3. నేను మధ్యాహ్న సమయంలో టాడ్‌కాస్టర్‌లో అసాధారణమైన స్వేచ్ఛతో ప్రసంగించాను; దానితో పాటు విశేషమైన ఆశీర్వాదం కలిగింది.

ఇక్కడ ఒక మహిమాన్వితమైన కార్యము ఉదయిస్తోంది; దానికి వ్యతిరేకంగా ఏదీ నిలువజాలదు; ఇటీవల కొత్త అభిప్రాయాలను స్వీకరించిన ఒకరిద్దరు సామాన్య ప్రజల మధ్య వివాదపు బంతిని విసరకపోతే.

సాయంత్రం నేను యార్క్‌లో, సాధారణంగా నైతికత అని పిలువబడే నాగరిక మతాన్ని గురించి ప్రసంగించాను; దాని సమర్థులైన ప్రతిపాదకులు ఇచ్చిన వివరణల నుండే, అది నాస్తికత్వము కంటె మంచిదీ కాదు, చెడ్డదీ కాదు అని విపులంగా చూపాను.

గురు. 4.—నేను ఎంపిక చేసిన సంఘమును (సొసైటీని) కలిసాను; కృపలో ఎదగడానికి బదులు, రెండు సంవత్సరాల క్రితం తమకు ఉన్న కృపను ఇద్దరు కూడా నిలుపుకోలేదని తెలుసుకొని కొంత ఆశ్చర్యపడ్డాను. వారందరూ యథార్థవంతులుగా కనిపించారు; అయినా ఆత్మలో ఒక నీరసత వారందరిలో వ్యాపించి ఉంది.

సాయంత్రం మరింత ఎక్కువ మంది ఉన్న సమాజానికి క్రైస్తవ ప్రేమ యొక్క స్వభావాన్ని, అవసరాన్ని చూపాను:—పేద ఇంగ్లీషు పాఠకులను తికమక పెట్టడానికి 'ఛారిటీ' అని నీచంగా అనువదించబడిన ఆ "అగాపే"ను గురించి.

ఆ వాక్యము రెండంచుల ఖడ్గము కంటె పదునైనదిగా ఉంది; వినేవారిలో అనేకులు దానిని అనుభవించారు.

ఆ గాయమును దేవుడే స్వయంగా కట్టు కట్టే వరకు అది మానకుండా ఉండునుగాక!

శుక్ర. 5.—పదకొండు గంటల సమయంలో హౌడెన్ నుండి కొన్ని మైళ్ళ దూరంలో ఒంటరి ఇల్లయిన ఫాగ్గథార్ప్‌లో ప్రసంగించాను.

భారీ వర్షం ఉన్నప్పటికీ విస్తారమైన ప్రజలు గుమిగూడారు; వారు సత్యమును ప్రేమతో అంగీకరించారు.

మూడు గంటలకు కొంచెం ముందు నేను హౌడెన్ చేరాను; వెంటనే ఒక పెద్ద సమాజం గుమిగూడింది.

అందరూ గంభీరంగా ఉన్నారు; మా తలలపై గర్జించిన కొన్ని ఉరుము ధ్వనుల వలన మరింత గంభీరంగా ఉన్నారు.

సాయంత్రం నేను స్విన్‌ఫ్లీట్‌లో ప్రసంగించాను.

నేను ఎక్కడ చూచినవారిలోనైనా వీరే అత్యంత వివేకవంతులైన, సభ్యులైన రైతులు;

జూలై, 1776.] జర్నల్.

వారిలో అనేకులు "ప్రేమయందు వేరుపారి స్థిరపడినవారై" అనేక సంవత్సరాలుగా సువార్తను అలంకరించియున్నారు.

శని. 6.—నేను ఎప్వర్త్‌కు వెళ్ళి, నా పాత స్నేహితుడైన శ్రీ హట్టన్‌ను అత్యంత లోతైన విచారంలో కనుగొన్నాను.

అది కొంత సహజమైనదని, కొంత సైతానుదని నేను భావించాను; అయినా అతడు అగ్ని ద్వారా అన్నట్టుగా రక్షింపబడతాడని నేను సందేహించను.

మంగ. 9.—ఉదయం బ్రిగ్‌లో ప్రసంగించాను. నేను గ్రీకు భాషలో మాట్లాడినట్లుగా ఈ విషయం ఏమాత్రం అర్థం కానట్లు కనిపించిన కొందరు పెద్దమనుషులు (అని పిలవబడేవారు) తప్ప అందరూ చక్కగా ప్రవర్తించారు.

అక్కడి నుండి నేను హార్న్‌కాజిల్‌కు, స్పిల్స్‌బీకి శ్రీ బ్ర—— తో కలిసి వెళ్ళాను. అతడు కేంబ్రిడ్జిలో ఉన్నప్పుడు, ఏ బాహ్య సాధనం ద్వారా కాకుండానే పాపమును గూర్చి ఒప్పించబడ్డాడు, వెంటనే నీతిమంతునిగా తీర్చబడ్డాడు.

హల్‌కు వచ్చినప్పుడు అతడు మన బోధకులలో ఒకరిని కలిసాడు.

అతనితో సుదీర్ఘంగా, సన్నిహితంగా సంభాషించడం ద్వారా, మెథడిస్ట్ అని పిలువబడే ప్రజలతో చేరడం తన బాధ్యత అని అతడు స్పష్టంగా ఒప్పించబడ్డాడు. మొదట, సామాన్య బోధకుల విషయంలో అతడు తడబడ్డాడు; కానీ ఆ విషయాన్ని మరింత లోతుగా పరిశీలించిన తరువాత, తానే బోధించడం ప్రారంభించాడు; తన ఆత్మలోను తన పరిచర్యలోను విశేషమైన ఆశీర్వాదాన్ని కనుగొన్నాడు.

ఈ ప్రాంతాలలో మరికొన్ని స్థలాలను సందర్శించిన తరువాత, శనివారం, 18 నాడు నేను ఎప్వర్త్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

ఆదివారం, 14. ఉదయం గ్రింగ్లీలో, సుమారు ఒంటి గంటకు ఔస్టన్‌లో, నాలుగు గంటలకు ఎప్వర్త్ సంత స్థలంలో ప్రసంగించాను; అక్కడ దేవుడు "తన వాక్యమనే సుత్తితో కొట్టి, రాతి హృదయాలను పగులగొట్టాడు."

ఆ తరువాత మాకు ప్రేమ విందు జరిగింది; అందులో వెంటనే ఒక జ్వాల రగిలింది; దేవుడు తనను ప్రేమలో ఎలా సంపూర్ణునిగా చేశాడో శ్రీ కండీ వివరించినప్పుడు అది ఎంతో అధికమైంది: ఇది ఎల్లప్పుడూ ప్రత్యేకమైన ఆశీర్వాదంతో కూడి ఉండే మార్పు.

సోమ. 15.—ఇంగ్లాండులోని అత్యంత సొగసైన మందిరాలలో ఒకదానిలో, అత్యంత సొగసైన సమాజాలలో ఒకదానికి నేను డాన్‌కాస్టర్‌లో ప్రసంగించాను.

వారు ఎంతో ఆశ్చర్యపడినట్లు కనిపించారు; అది సహజమే; ఎందుకంటే "జీవమునకు పోవు ద్వారము ఇరుకు, మార్గము ఇరుకైనది" అనే వాక్యం గూర్చి నేను ఇంత బలంగా ఎప్పుడూ మాట్లాడలేదు.

మంగళవారం, 16. షెఫీల్డ్‌లో ఒక స్త్రీతో విపులంగా మాట్లాడాను; ఆమె పరిస్థితి చాలా విచిత్రమైనది.

ఆమె దేవుని ప్రేమను గూర్చిన భావనను ఎప్పుడూ కోల్పోదు; అయినా సైతాను ఆమెను నిరంతరం వేధిస్తాడు, ఆమె ఆత్మ అసహ్యించుకొనే మాటలను పలకవలసిందిగా బలవంతం చేస్తాడు; ఆమె శరీరం మండుతున్న అగ్నిజ్వాలలో ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది.

దీని కారణంగా ఆమె తండ్రి ఆమెను ఇంటి నుండి గెంటివేశాడు; ఆమె వద్ద డబ్బు లేదు, ఆమెను చేర్చుకొనే స్నేహితుడూ లేడు.

ఆమెకు ప్రతి మానవ ఓదార్పును దూరం చేయడానికి, మన వివేకవంతుడైన సహాయకుడు ఆమెను సంఘము (సొసైటీ) నుండి తొలగించాడు.

అయినా ఈ అంతటిలో ఆమె సణగలేదు, "దేవుని మీద తెలివి తక్కువగా నిందమోపలేదు."

సంపుటి IV.

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[ఆగ. 1776.

బుధ. 17.—చెస్టర్‌ఫీల్డ్‌కు చెందిన ఒకరు దారిలో తమకు ఒక ప్రసంగం ఇవ్వమని కోరినందున నేను అక్కడ ఆగాను; కానీ అతడు నన్ను అంగీకరించడానికి రాలేదు.

కాబట్టి, మరొక ఇంట్లో కొంతసేపు విశ్రమించిన తరువాత, ప్రధాన వీధి నుండి కొంచెం దూరంలో నిలబడి, గంభీరంగా ఉన్న సమాజానికి విశ్వాసము ద్వారా రక్షణను ప్రకటించాను.

మరికొన్ని స్థలాలలో ప్రసంగించిన తరువాత, గురువారం, 18 నాడు నాటింగ్‌హామ్‌లో ప్రసంగించి, వృథా చేయడానికి సమయం లేనందున మధ్యాహ్నం బండి ఎక్కి, మరుసటి సాయంత్రం, శుక్రవారం, 19 నాడు ఫౌండరీ వద్ద కమిటీని కలిసాను.

బుధ. 24.—"క్రైస్తవ మతం యొక్క అంతర్గత నిదర్శనం" అనే శ్రీ జెనిన్స్ ప్రశంసింపబడిన చిన్న గ్రంథాన్ని చదివాను.

అతడు నిస్సందేహంగా మంచి రచయిత; కానీ అతడు క్రైస్తవుడో, దైవవాదో, నాస్తికుడో నేను చెప్పలేను.

అతడు క్రైస్తవుడైతే, "లేఖనమంతయు దేవుని ప్రేరణ వలన కలిగినది కాదు; దాని రచయితలు కొన్నిసార్లు తమకే విడువబడ్డారు, అందువలన కొన్ని పొరపాట్లు చేశారు" అని నొక్కి చెప్పడం ద్వారా తన స్వంత పక్షాన్నే మోసం చేస్తున్నాడు.

అంతేకాదు, బైబిలులో ఏవైనా పొరపాట్లు ఉన్నట్లయితే, వేయి కూడా ఉండవచ్చు.

ఆ గ్రంథంలో ఒక్క అబద్ధం ఉన్నా, అది సత్యస్వరూపి అయిన దేవుని నుండి రాలేదు.

ఆది. 28.—అది కలిగించిన అపారమైన హానిని గ్రహించి, "చెవులు దురద" పెట్టుకోవడంలోని పాపమును గూర్చి, ప్రమాదాన్ని గూర్చి నేను ఇంతకు ముందెన్నడూ మాట్లాడనంత బలంగా మాట్లాడాను. కనీసం ఇక్కడైనా ఆ తెగులు ఆగిపోతుందని నమ్ముతున్నాను.

శుక్ర. ఆగస్టు 2.—కొత్త ప్రార్థనా మందిరాన్ని నిర్మించడానికి మేము మా మొదటి చందా సేకరణ చేశాము; ఈ సమావేశంలోను, తరువాతి రెండు సమావేశాలలోను వేయి పౌండ్లకు పైగా సంతోషంగా చందాగా ఇవ్వబడింది.

ఆది. 4.—బోధకులలో అనేకులు పట్టణానికి వచ్చి ఉండగా, ఆ రోజు పత్రికా పఠనంలో ఉన్న గంభీరమైన హెచ్చరికను నేను నొక్కి చెప్పాను,

"తాను నిలుచున్నానని తలంచువాడు పడకుండ చూచుకొనవలెను."

దేవుడు దానిని అనేకుల హృదయాలకు అన్వయించాడు.

మధ్యాహ్నం నేను మూర్‌ఫీల్డ్స్‌లో వేలాది మందికి అపొస్తలుల కార్యములు 2:32 గూర్చి ప్రసంగించాను, "ఈ యేసును

దేవుడు లేపెను; దీనికి మేమందరము సాక్షులము."

మంగ. 6.—మా సమావేశము (కాన్ఫరెన్స్) ప్రారంభమై, శుక్రవారం, 9 నాడు ముగిసింది; ఆ రోజున మేము మా స్వంత దేశం కోసం, అమెరికాలోని మా సహోదరుల కోసం ఉపవాసంతో, ప్రార్థనతో గడిపాము.

అనేక సమావేశాలలో మాకు గొప్ప ప్రేమ, ఐక్యత ఉన్నాయి; కానీ ఇందులో వాటికి తోడు, మాకు ఇంతకు ముందు అరుదుగా మాత్రమే కలిగినంత సాధారణ గంభీరత, ఆత్మ యొక్క పవిత్రభావం ఉన్నాయి.

ఆదివారం, 11. నాలుగున్నర గంటలకు నేను బయలుదేరి, సోమవారం పదకొండున్నరకు బ్రిస్టల్ చేరాను.

శ్రీ ఫ్లెచర్ కొంచెం మెరుగ్గా ఉన్నట్లు నేను కనుగొన్నాను, అతడు నాతో కలిసి కార్న్‌వాల్‌కు ప్రయాణించాలని ప్రతిపాదించాను; ఏదీ అంతగా—

ఆగ. 1776.] జర్నల్.

నాలుగైదు వందల మైళ్ళ ప్రయాణమంత అతని ఆరోగ్యాన్ని పునరుద్ధరించే అవకాశం కలిగినది కాదు; కానీ అతని వైద్యుడు ఏ విధంగానూ అంగీకరించలేదు; కాబట్టి ఆ విషయాన్ని విడిచిపెట్టాను.

మంగ. 18.—నేను టాంటన్‌లో ప్రసంగించి, ఆ తరువాత శ్రీ బ్రౌన్‌తో కలిసి కింగ్స్టన్‌కు వెళ్ళాను. ధ్యానశీలునికి సరిగ్గా సరిపోయేలా, సమాధి స్థలం ప్రక్కనే ఆహ్లాదకరంగా ఉన్న పెద్ద, పాత పాస్టరేట్ గృహం అది.

ఇక్కడ ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లోని జీసస్ కళాశాలలో ఇటీవలి వరకు జెంటిల్‌మన్ కామనర్‌గా ఉన్న డాక్టర్ కోక్ అనే ఒక మతగురువును నేను కలిసాను; ఆయన ఇరవై మైళ్ళు కావాలనే వచ్చారు. నేను ఆయనతో విస్తారంగా సంభాషించాను; అప్పుడు ఒక ఐక్యత ప్రారంభమైంది; అది ఎన్నడూ ముగియదని నేను నమ్ముతున్నాను.

బుధ. 14.—నేను టివర్టన్‌లో ప్రసంగించాను; గురువారం లాన్సెస్టన్‌కు వెళ్ళాను.

ఈ సంవత్సరమంతా ఈ సర్క్యూట్‌లో దేవుని కార్యము ఎందుకు పురోగతి సాధించలేదో ఇక్కడ నేను స్పష్టమైన కారణం కనుగొన్నాను.

బోధకులు మెథడిస్ట్ సాక్ష్యాన్ని విడిచిపెట్టారు. వారు పరిపూర్ణతను గూర్చి (మన అప్పగింతలో ఉన్న ప్రత్యేక బోధను) అసలు మాట్లాడలేదు, లేదా విశ్వాసులను "పరిపూర్ణతకు సాగిపోవుడి" అని ప్రోత్సహించకుండా, దానిని ప్రతి క్షణం ఎదురుచూడమని చెప్పకుండా, కేవలం సాధారణంగా మాత్రమే దానిని గూర్చి మాట్లాడారు.

ఇది తీవ్రంగా చేయబడని చోట ఎక్కడైనా దేవుని కార్యము వర్ధిల్లదు.

శుక్ర. 16.—దేవునికి సజీవంగా ఉన్న కొద్దిమంది ఉన్న కేమెల్‌ఫోర్డ్‌లో సంత స్థలంలో ప్రసంగించబోతున్నప్పుడు, ఒక తీవ్రమైన తుఫాను మమ్మల్ని ఇంట్లోకి తరిమివేసింది; అంటే, ఇరుక్కుని లోపలికి చేరగలిగినంత మందిని.

వారి మధ్య అగ్ని వెంటనే రగిలింది, ప్రతి హృదయాన్ని తాకినట్లు కనిపించింది.

నా వాక్యభాగం: "ఏలీయా, నీవిక్కడ ఏమి చేయుచున్నావు?"

దేవుడే స్వయంగా దానిని అన్వయించాడు.

ఈ పట్టణంలో మరొకసారి ఒక జ్వాల రగిలింది: అది ఇక ఎన్నడూ ఆరిపోకుండును గాక!

సాయంత్రం నేను పోర్ట్-ఐజాక్‌లో శ్రీ వుడ్ ఆవరణలో పట్టణ నివాసులలో చాలామందికి ప్రసంగించాను.

కేమెల్‌ఫోర్డ్‌లో ఉన్న ఆత్మయే ఇక్కడా ఉంది, ప్రతి హృదయం మీద కదలాడుతున్నట్లు కనిపించింది.

నీరసము, అలసట యొక్క దినములు గతించాయని, దేవుని కార్యము తిరిగి సజీవమై వర్ధిల్లుతుందని మా అందరికీ మంచి నిరీక్షణ కలిగింది.

శని. 17.—క్యూబర్ట్ వద్ద శ్రీ హాస్కిన్స్ ఇంకా జీవించి ఉన్నట్లు కనుగొన్నాము; కానీ ఆయన సమాధి అంచున తూలుతున్నాడు.

సాయంత్రం నేను 2 కొరింథీ 5:1–4 వచనాల గూర్చి ప్రసంగించాను; ఆయన నా నుండి వినే చివరి ప్రసంగం ఇదే కావచ్చు.

ఆ తరువాత కార్న్‌వాల్‌కు అపకీర్తి అయిన, ధ్వంసమైన ఓడలను దోచుకొనే పద్ధతి ఇంకా కొనసాగుతోందా అని నేను విచారించాను.

ఆయన ఇలా అన్నాడు: "ఎప్పటిలాగే; మెథడిస్టులు మాత్రం దానితో ఏ సంబంధమూ పెట్టుకోరు.

కానీ మూడు నెలల క్రితం దక్షిణ తీరంలో ఒక ఓడ ధ్వంసమైనప్పుడు, గని కార్మికులు వెంటనే సరకులన్నిటినీ పట్టుకొన్నారు; ఓడలో ఉన్న ఒక కొత్త బండిని కూడా ముక్కలు ముక్కలుగా పగులగొట్టారు, మరియు G2

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[ఆగ. 1776, దాని ప్రతి ముక్కను మోసుకొనిపోయారు."

అయితే మతానికి, మానవత్వానికి సంబంధించిన అన్ని చట్టాలను ఉల్లంఘించే ఈ సిగ్గుమాలిన చర్యను నిరోధించే మార్గమేదీ లేదా?

నిశ్చయంగా ఉంది.

కార్న్‌వాల్‌లోని పెద్దలు తమకు ఇష్టమైనప్పుడు దీనిని పూర్తిగా నివారించగలరు.

తరువాతి దోపిడీదారుల మీద చట్టాలు కఠినంగా అమలు చేయబడేలా వారు చూడాలి; అలాంటి పదిమందిని ఉదాహరణగా శిక్షించిన తరువాత, ఆ తరువాతి ఓడ ధ్వంసం ఎవరి చేతా కలవరపరచబడదు.

అంతేకాదు, ఇంకా సౌమ్యమైన మార్గం ఉంది.

ఓడ దోపిడీలో పాల్గొన్న ఏ గని కార్మికుడినైనా లేదా కూలీనైనా పనిలోనుండి తొలగించాలని, ఏ కార్న్‌వాల్ పెద్దమనిషి అతనికి మరెప్పుడూ పని ఇవ్వకుండా అతని పేరును ప్రకటించాలని వారు ఏకాభిప్రాయానికి రావాలి; అప్పుడు ఏ గని కార్మికుడూ కూలీ కూడా ఇక ఆ చెడ్డ పనిలో పాల్గొనడు.

ఆది. 18.—ఇసుక తిన్నెల గుండా దారి బండికి అనుకూలంగా లేనందున, నేను గుర్రంపై సెయింట్ ఆగ్నెస్‌కు వెళ్ళాను; అక్కడ వర్షం కారణంగా ఇంట్లో ప్రసంగించవలసి వచ్చింది.

మేము రెడ్రూత్‌కు తిరిగి వస్తుండగా, కుండపోతగా వర్షం కురిసి మా బట్టలన్నిటి గుండా చొచ్చుకుపోయింది.

నేను లోపలికి వచ్చినప్పుడు అలసిపోయి ఉన్నాను; కానీ పావుగంట నిద్రించిన తరువాత నా అలసటంతా పోయింది.

సోమ. 19.—నిరంతరం విడిపోతున్న ఎంపిక చేసిన సంఘమును (సొసైటీని) నేను మరొకసారి కూర్చాను; దీనివలన తమకు కలిగిన నష్టాన్ని వారందరూ ఒప్పుకుంటారు.

పదకొండు గంటలకు నేను యాభై అరవై మంది పిల్లలను కలిసాను. వీరిపై ఎంత ఆధారపడి ఉంది!

ఎదుగుతున్న తరమంతటి నిరీక్షణ.

మంగళవారం, 20. సాయంత్రం నేను హెల్‌స్టన్‌లో ప్రసంగించాను; అక్కడ దురభిప్రాయం అంతమైంది; కొద్దిమంది పెద్దలు తప్ప పట్టణమంతా రక్షణ వాక్యాన్ని ఇష్టపూర్వకంగా వింటుంది.

బుధ, 21.—నేను పెంజాన్స్‌లో ఒక పెద్దమనిషి మేడ బాల్కనీ నుండి, సంత స్థలాన్ని పర్యవేక్షించే చోట, "పరిశుద్ధత లేకుండ ఎవడును ప్రభువును చూడడు" అనే వాక్యం గూర్చి విశాలమైన సమాజానికి ప్రసంగించాను.

ఆ వాక్యం ఉన్నతులు, అల్పులు, ధనికులు, పేదలందరిపై భారంగా పడింది.

పెంజాన్స్‌లో ఇంతకు ముందెన్నడూ నాకు ఇలాంటి అవకాశం కలగలేదు.

గురు. 22.—నేను ఉదయం ఆరు గంటలకు సెయింట్

జస్ట్ సంత స్థలంలో ప్రసంగించాను.

మంచి దుస్తులు ధరించిన ఇద్దరు ముగ్గురు అటుగా నడిచి వెళ్ళి, కొద్దిసేపు ఆగి, ఆ తరువాత వెళ్ళిపోయారు.

అలా వారు రెండు మూడుసార్లు చేశారు.

సిగ్గు లేకపోయి ఉంటే, వారి ఆత్మలను రక్షించగలిగిన దానిని వారు వినగలిగి ఉండేవారు.

శుక్ర, 23.—ఉదయం సాయంత్రం రెండింటిలోనూ సమాజం పెద్దదిగా ఉంది; ప్రభువులో మా ఆనందం గొప్పది.

శనివారం, 24.

సాయంత్రం నేను సెయింట్ ఐవ్స్‌లో ఒక పచ్చిక మైదానంలో, ఈ ప్రాంతంలో నేను చూసిన అతి పెద్ద సమాజాలలో ఒకదానికి ప్రసంగించాను.

ఆదివారం, 25. నేను పిల్లలను కలిసాను; మన సేవలో అత్యంత కష్టమైన భాగం ఇది.

సెప్టెం. 1776.] జర్నల్.

సాయంత్రం సుమారు ఐదు గంటలకు నేను గ్వెన్నప్‌లో ఇరవై వేల మందికి తక్కువ కాకుండా ప్రజలకు ప్రసంగించడం ప్రారంభించాను.

ప్రశాంతమైన, నిశ్చలమైన ఆ సాయంకాలంలో వారు ఎంత సౌకర్యంగా కూర్చున్నారంటే, ప్రతి ఒక్కరికీ స్పష్టంగా వినబడింది.

మంగ. 27.—మధ్యాహ్న సమయంలో ట్రూరోలోని కాయినేజ్-హాల్‌కు ఆనుకొని ఉన్న వసారాలో ప్రసంగించాను. "మీరు విశ్వాసము ద్వారా రక్షింపబడియున్నారు" అనే వాక్యం గూర్చి అత్యంత స్పష్టంగా మాట్లాడగలిగేలా నేను బలపరచబడ్డాను.

నియమరహితవాదులు (ఆంటినోమియన్లు) నా మీద పళ్ళు కొరికి ఉంటారని నేను సందేహిస్తున్నాను; అయినా నేను "దేవుని సంకల్పమంతటినీ" ప్రకటించాలి. సాయంత్రం నేను మెవగిస్సీలో ఒక బహిరంగ స్థలంలో పట్టణ నివాసులలో చాలామందికి ప్రసంగించాను; అక్కడ నేను ఎంతో అరుదైన ఒక విషయాన్ని చూశాను,—మనుష్యులు ఆస్తిలో వేగంగా వృద్ధి చెందుతున్నారు, అయినా పరిశుద్ధతలో తగ్గడం లేదు.

బుధ. 28.—సెయింట్ ఆస్టిల్ వద్ద వర్షం మమ్మల్ని ఇంట్లోకి తరిమివేసింది; అక్కడ కఠిన హృదయులలో కొందరు వణికారని నేను భావిస్తున్నాను.

మరుసటి సాయంత్రం నేను మెడ్రోస్‌లో ప్రసంగించాను; ఒక పాత స్నేహితుడిని అతని భార్యతో, ఇద్దరు కుమారులతో, ఇద్దరు కుమార్తెలతో కలిసి చూసి సంతోషించాను.

దేవుడు వారి హృదయాలకు ఒక సందేశం పంపాడని నేను నమ్ముతున్నాను; వారు తమ కన్నీళ్ళ ద్వారా దానిని చూపకుండా ఉండలేకపోయారు.

ఆది. సెప్టెంబరు 1.—ఆరాధన ప్రారంభమైన కొంచెం తరువాత నేను ప్లైమౌత్ చర్చికి చేరాను. సమాజం యొక్క గంభీరతను, మర్యాదను నేను మెచ్చుకొన్నాను: ఎవరూ వంగి నమస్కరించలేదు, తల వంచలేదు, చుట్టూ చూడలేదు.

ప్రభువు రాత్రి భోజనం సమయంలో, ఇద్దరు సేవకులూ సంస్కార పదార్థాలను ఇచ్చేటప్పుడు ఎంత నెమ్మదిగా మాట్లాడారంటే, చాలా దగ్గరగా ఉన్నవారికి తప్ప మరెవరికీ వారి మాట ఒక్కటీ వినబడలేదు; అయినా సమాజం చర్చిలో ఎవరూ లేనట్లుగా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. వారి సంఖ్య చూసి కూడా నేను ఆహ్లాదకరంగా ఆశ్చర్యపడ్డాను: నేను హల్‌లోని చర్చిలో ఉన్నప్పుడు, నాతో వచ్చినవారు కాక ఆరుగురు సంస్కారంలో పాల్గొన్నారు అని నేను భావిస్తున్నాను: ఇక్కడ పూర్తిగా మూడు వందల మంది ఉన్నారని అనుకొంటున్నాను.

ఆరాధన ముగిసిన వెంటనే నేను రేవు వద్దకు వెళ్ళి, ఆ రోజు పత్రికా పఠనంలోని ఈ మాటల గూర్చి ప్రసంగించాను: "యేసుక్రీస్తునందలి విశ్వాసమువలన కలుగు వాగ్దానము విశ్వసించువారికి అనుగ్రహింపబడునట్లు, లేఖనము అందరిని పాపమునకు లోనైనవారినిగా ఉంచెను."

శ్రోతల అసాధారణమైన మందబుద్ధికి, ముఖ్యంగా ఈ విషయం ఎద్దులకు తెలిసినంత కూడా తెలియనట్లు కనిపించిన సైనికులకు నేను ఆశ్చర్యపడ్డాను.

కాబట్టి నేను వారికి ఎంతో స్పష్టమైన మాటలలో చెప్పాను; వారిలో కొందరు సిగ్గుపడ్డారు.

సోమ. 2.—ఎక్సెటర్‌కు వెళ్ళే దారిలో, నేను ఇంతకు ముందెన్నడూ చూడని కొన్ని పరిశీలనలను కలిగిన ఒక చాతుర్యంతో కూడిన చిన్న గ్రంథాన్ని చదివాను.

ప్రత్యేకంగా, విప్లవం నాటి కాలంలో ఉన్న ధరకు ఇప్పుడు ధాన్యం రెండింతలకు అమ్ముడైతే, వాస్తవానికి అది అప్పటికంటే ఖరీదైనది కాదు, ఎందుకంటే ఇప్పుడు మనకు రెండింతలు డబ్బు ఉంది; ఇతర వస్తువులు అప్పటికంటే ఇప్పుడు రెండింతలకు అమ్ముడైతే, ధాన్యం కూడా అలాగే ఉండాలి;

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[సెప్టెం. 1776. డబ్బు పెరిగినకొద్దీ అన్ని వస్తువుల ధర పెరిగినప్పటికీ, అవి వాస్తవానికి ఇంతకు ముందటి కంటే ఖరీదైనవి కావు; చివరిగా, ఈ విషయాలను మార్చమని పార్లమెంటును అర్థించడం అంటే వాటిని అసాధ్యమైన వాటి మీద పెట్టడమే; అది ప్రజలను వారి పాలకులపై రెచ్చగొట్టడం తప్ప మరే ప్రయోజనమూ సాధించదు.

బుధ. 4.—ఎక్సెటర్ నుండి పదకొండు మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న పెద్ద పట్టణమైన ఒట్టరీ వద్ద ఆగమని నన్ను కోరారు.

నేను సంత భవనంలో విస్తారమైన ప్రజలకు ప్రసంగించాను; వారు ఎంతో మర్యాదగా ప్రవర్తించారు.

ఐదు గంటలకు ఆక్స్‌మిన్‌స్టర్ సంత స్థలంలో ఇంకా పెద్ద సమాజానికి ప్రసంగించాను. ఆ తరువాత జరిగిన ప్రేమ విందులో అనేకులు మాట్లాడినంత నిజాయితీతో, నిరాడంబరతతో ప్రజలు మాట్లాడటం నేను అరుదుగా విన్నాను.

వీరికంటే అసంస్కృతులైన ప్రజలను నేను చూడలేదు; కానీ ప్రేమ అన్ని లోపాలను పూరిస్తుంది.

నృత్య గురువు సహాయం లేకుండానే మంచి నడవడికకు కావలసిన అన్ని ముఖ్యమైనవాటినీ అది సమకూరుస్తుంది.

గురు. 5.—నేను పర్బెక్ ద్వీపంలోని కార్ఫ్-కాజిల్‌కు వెళ్ళాను.

ఆరు గంటలకు ప్రసంగ మందిరానికి ఆనుకొని ఉన్న ఆవరణలో ప్రసంగించాను.

అది పాపమును గూర్చి ఒప్పింపు కలిగిన, ఓదార్పు కలిగిన సమయము.

శుక్రవారం, 6.

నేను మెల్‌కాంబ్‌లోని కొత్త మందిరంలో అది చక్కగా పట్టినంత మందికి ప్రసంగించాను.

శనివారం, 7. మధ్యాహ్న సమయంలో నేను బ్రూటన్‌లోని శిలువ వద్ద నిలబడి "మన ప్రభువైన

యేసుక్రీస్తు కృప"ను ప్రకటించాను.

అనేకులు ఆశ్చర్యపడినట్లు కనిపించారు; అందరూ నిశ్శబ్దంగా ఉన్నారు; కొద్దిమంది గాఢంగా చలించారు.

సాయంత్రం నేను షెప్టన్-మాలెట్‌లో ప్రసంగించాను; ఇటీవల జరిగిన భయంకరమైన అల్లర్లలో వారిలో ఇద్దరు చనిపోయినప్పటి నుండి అక్కడి ప్రజలు సాధారణంగా మరింత గంభీరంగా ఉన్నట్లు కనిపించారు.

శనివారం నేను బ్రిస్టల్‌కు వెళ్ళాను.

సోమ. 9.—నేను చాలాకాలంగా ఉద్దేశించిన దానిని ప్రారంభించాను: సంఘ (సొసైటీ) సభ్యులను ఇంటింటికీ వెళ్ళి సందర్శించడం; ఆ ప్రయోజనం కోసం రోజుకు కనీసం రెండు గంటలను కేటాయించాను.

ప్రతి ఒక్కరూ తమ ఐహిక స్థితిని గూర్చి, ఆత్మీయ స్థితిని గూర్చి మాట్లాడిన నిరాడంబరతను చూసి నేను ఆశ్చర్యపడ్డాను.

దేవుడు వారిలో ఎంత గొప్ప కార్యము చేశాడో మరే విధంగానైనా నేను సులభంగా తెలుసుకొని ఉండేవాడిని కాదు. గద్దించవలసినది అతి తక్కువే కనబడింది; దేవుని స్తుతించవలసినవి మాత్రం అనేకము. నేను ఊహించని ఒక విషయాన్ని కూడా గమనించాను:—నగరం చుట్టూ ఉన్నవారిలో అందరికంటే నిరుపేదలైన లాఫర్డ్-గేట్ వెలుపల ఉన్న కుటుంబాలన్నిటినీ సందర్శించినప్పుడు, పని లేకుండా ఉన్న ఒక్క వ్యక్తిని కూడా నేను కనుగొనలేదు.

నేను జాగ్రత్తగా విచారించిన మరొక విషయం: ప్రజల వాస్తవ సంఖ్య ఎంత?

డాక్టర్ ప్రైస్ ఇలా అంటాడు (మన మంచి స్నేహితులైన ఫ్రెంచివారిని, స్పెయిన్‌వారిని ప్రోత్సహించడానికే అని నిస్సందేహంగా): "ఇంగ్లాండు ప్రజలు నలభై లక్షల నుండి యాభై లక్షల మధ్య ఉన్నారు; ఒక ఇంట్లో సగటున నలుగురు, లేదా నాలుగున్నర మంది అని అనుకొంటే."

నేను సందర్శించిన కుటుంబాలలో ఒక ఇంటికి సుమారు ఆరుగురు ఉన్నట్లు కనుగొన్నాను,

సెప్టెం. 1776.] జర్నల్.

కానీ ఇటీవల మరింత సాధారణమైన విచారణ చేసిన ఒకరు, లాఫర్డ్-గేట్ వెలుపల ఒక ఇంటికి ఏడుగురు ఉన్నారని నాకు తెలిపారు.

రెడ్‌క్లిఫ్ నివాసుల గూర్చి ఇటీవల విచారణ చేసిన ఒకరి నుండి నాకు ఇదే సమాచారం లభించింది.

ఇప్పుడు, ఒక ఇంటికి నలుగురు చొప్పున మనం నలభై లక్షలమైతే, ఒక ఇంటికి ఏడుగురు చొప్పున మనం డెబ్బై లక్షలు కావలసి ఉండదా?

అయితే ఇది కూడా సత్యానికి చాలా తక్కువే; ఎందుకంటే ఒక స్పష్టమైన కారణం ఉంది: ఇళ్ళ లెక్క తప్పు.

ఒక ఉదాహరణ ఇస్తాను:—లాఫర్డ్-గేట్ వెలుపల ఉన్న ఇళ్ళు వెయ్యి అని లెక్కించబడ్డాయి.

అయితే కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం న్యాయాధిపతుల సమావేశం జరిగినప్పుడు, రెండు వందల సారాయి దుకాణాలు ఉన్నాయి.

అయితే ప్రతి ఐదు ఇళ్ళలో ఒకటి సారాయి దుకాణమా?

కాదు, ఖచ్చితంగా కాదు; గరిష్ఠంగా పదింటిలో ఒకటి.

అలా అయితే, రెండు వేల ఇళ్ళు ఉన్నాయి; కాబట్టి పద్నాలుగు వేల మంది ప్రజలు.

ఇప్పుడు పూర్తిగా ఇరవై వేల మంది ఉన్నారని నేను నమ్ముతున్నాను.

అయినా వీరు బ్రిస్టల్ ప్రస్తుత నివాసులలో నాలుగవ వంతుకు కూడా దగ్గరగా లేరు.

బుధ. 11.—సుమారు ఒంటి గంటకు బాత్‌లో ప్రసంగించాను; సుమారు ఆరు గంటలకు ఫ్రోమ్‌లో ప్రసంగ మందిరం దగ్గర ఒక పచ్చిక మైదానంలో, వినడానికి సిద్ధంగా ఉన్న జనసమూహాన్ని "దేవుని కృపను వ్యర్థముగా పొందవద్దని" వేడుకొన్నాను.

గురు. 12.—స్టౌర్టన్‌లోని శ్రీ హోర్ తోటలలో సుమారు రెండు గంటలు గడిపాను.

ఇంగ్లాండులోని అత్యంత ప్రసిద్ధమైన తోటలను నేను చూశాను; కానీ ఇవి వాటన్నిటినీ మించిపోయాయి: 1. ఉన్న స్థానంలో; అర్ధవృత్తాకార పర్వతం యొక్క వాలు ప్రక్కలపై అవి వేయబడ్డాయి: 2. వాటి మధ్య ఆవరించి ఉన్న విశాలమైన నీటి తటాకంలో; అది అరవై ఎకరాల నేలను కప్పుతుందని నేను అనుకొంటున్నాను:

3. నీడగల తోపులు, ఎండగల పచ్చికబయళ్ళు చమత్కారంగా కలిసిపోయిన ఆహ్లాదకరమైన మార్పిడిలో.

అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, మనోహరమైన గుహలలో; వాటిలో రెండు నేను ఎప్పుడూ చూసిన ఈ విధమైన వాటన్నిటినీ మించినవి: పూర్తిగా రాతిపనితో చేసి ప్రకృతిని అద్భుతంగా అనుకరించే ఊట-గుహ; శిథిలాల కుప్ప క్రింద తెలియకుండానే మీరు ప్రవేశించే కోట-గుహ.

ఇది లోపల పూర్తిగా చెట్ల వేళ్ళతో, అద్భుతంగా అల్లుకొని నిర్మించబడింది.

దాని ఒక ప్రక్క ఒక చిన్న సన్యాసి కుటీరం ఉంది; అందులో ఒక దీపం, ఒక కుర్చీ, ఒక బల్ల, దానిపై ఎముకలు ఉన్నాయి.

ఇతరులు ఆలయాలను చూసి ఆనందించారు, కానీ నేను ఆనందించలేదు: 1.

ఎందుకంటే వాటి చుట్టూ ఉన్న విగ్రహాలలో అనేకం నీచమైనవి:

ఎందుకంటే నేను దయ్యాల రూపాలను మెచ్చుకోలేను; అన్యుల దేవతలు దయ్యాలే అని మనకు తెలుసు: 3. ఎందుకంటే విగ్రహాలను నగ్నత్వంతో సమన్వయపరచడం, సామాన్య జ్ఞానానికి గాని సామాన్య మర్యాదకు గాని అనుగుణంగా చేయగలనని చెప్పగలవారికి నేను సవాలు చేస్తున్నాను.

అక్కడినుండి మెయిడెన్-బ్రాడ్లీ గుండా తిరిగి వస్తుండగా, సమర్సెట్ ప్రభువు యొక్క అసహ్యమైన భవనాన్ని చూశాము; ఆ తరువాత

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[నవం. 1776. మనోహరమైన ఉద్యానవనంలో అందంగా ఉన్న, వేమౌత్ ప్రభువు యొక్క గొప్ప, సొగసైన భవనాన్ని చూశాము.

శుక్ర. 18.—నేను మిడ్‌సమ్మర్-నార్టన్‌కు వెళ్ళాను; అక్కడ రెక్టర్‌ను అడిగినప్పుడు ఆయన సంతోషంగా తన చర్చిని ఉపయోగించుకోవడానికి నాకు అనుమతి ఇచ్చాడు, తానే సమాజంలో ఒకడిగా ఉన్నాడు. రెండవ పాఠంలోని ఈ మాటల గూర్చి నేను ప్రసంగించాను: "అల్పవిశ్వాసీ, నీవెందుకు సందేహపడితివి?"

సుమారు రెండు గంటలకు పాల్టన్‌లోని కొత్త మందిరంలో నిరాడంబరులు, సరళమైనవారు, ప్రేమగలవారైన ప్రజలకు ప్రసంగించాను; సాయంత్రం కింగ్స్‌వుడ్‌లో గడిపాను; అక్కడ కుటుంబంలో తలెత్తిన కొన్ని చిన్న అభ్యంతరాలను తొలగించడానికి ప్రయత్నించాను.

బుధ. 18.—సుమారు ఒంటి గంటకు యథాప్రకారం బాత్‌లో నిండిన సమాజానికి ప్రసంగించాను; మధ్యాహ్నం కీన్షామ్‌లో; అక్కడ చివరకు మా శ్రమ యొక్క కొంత ఫలాన్ని చూస్తున్నాము.

గురువారం, 19. పిల్‌లోని గదికి కొద్దిమందే వస్తారని తెలిసి, నేను సంత స్థలంలో ప్రసంగించాను.

అనేకులు హాజరయ్యారు; దేవుడు వారిలో కొందరి హృదయాలను గాయపరిచాడని నాకు నమ్మకం కలిగింది.

సుమారు ఆరు గంటలకు పెన్స్‌ఫర్డ్‌లో ప్రసంగించాను; సాయంత్రం పబ్లోలోని మనోహరమైన కుటుంబంతో గడిపాను.

శని. 21.—నేను బెడ్‌మిన్‌స్టర్‌లోని పాడాక్‌లో ప్రసంగించాను.

కొందరు చెప్పినప్పటికీ, ప్రజలు ప్రతి వైపు నుండి దానికి గుంపులుగా వస్తున్నంతకాలం, బహిరంగ ప్రసంగ కాలం ముగిసిపోలేదని స్పష్టమవుతోంది.

ఆది. 22.—బ్రిస్టల్‌లో ప్రార్థనలు చదివి, ప్రసంగించి, సంస్కారాన్ని జరిపిన తరువాత, నేను త్వరగా కింగ్స్‌వుడ్‌కు వెళ్ళి, ఇటీవల అక్కడ కనబడనంత గొప్ప జనసమూహానికి చెట్ల క్రింద ప్రసంగించాను.

ఐదు గంటలకు కొంచెం ముందు నేను కింగ్స్ స్క్వేర్‌లో ప్రారంభించాను; అక్కడ దేవుని వాక్యము సజీవమైనదిగా, శక్తివంతమైనదిగా ఉంది. ఉదయం లేచినప్పుడు కంటే రాత్రి నేను ఎక్కువ అలసిపోలేదు.

దేవుని శక్తి అటువంటిది!

బ్రిస్టల్‌లోను కింగ్స్‌వుడ్‌లోను అన్నిటినీ చక్కబెట్టి, సోమర్సెట్‌షైర్, విల్ట్‌షైర్, హాంప్‌షైర్‌లలోని మిగిలిన సంఘాలను (సొసైటీలను) సందర్శించిన తరువాత, అక్టోబరులో శ్రీ ఫ్లెచర్‌తో కలిసి లండన్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

ఆది. నవంబరు 10.—సెయింట్

వేడాస్ట్ చర్చి, ఫోస్టర్-లేన్‌లో ప్రసంగించమని నన్ను కోరారు; అది సమాజాన్ని తగినంతగా పట్టింది.

ఆ రోజు సువార్త పఠనంలోని ఈ మాటల గూర్చి నేను ప్రసంగించాను (దేవునియందు భయభక్తులు గలవారిచేత కూడా అవి ఎంత తక్కువగా లక్ష్యపెట్టబడుతున్నాయి!):

"కైసరువి కైసరునకును, దేవునివి దేవునికిని చెల్లించుడి."

బుధ. 13.—నేను శ్రీ ఫ్లెచర్‌తో కలిసి నార్విచ్‌కు బయలుదేరాను.

నేను పన్నెండు గంటలకు బండి ఎక్కి, ఆరు గంటల వరకు నిద్రించి, ఆ తరువాత సంభాషణ, గానం, పఠనంతో సమయాన్ని ఎంతో ఆహ్లాదకరంగా గడిపాను.

నేను శ్రీ

బోల్ట్ వ్రాసిన తూర్పు ఇండీస్ వ్యవహారాల వివరణను చదివాను: నేను ఎంతో అనుకొంటున్నాను

↑ పైకి వెళ్ళండి