ఆహ్లాదకరమైన ప్రదేశం గుండా క్లోన్మెల్ చేరుకున్నాము. ఆరు గంటలకు నేను ప్రసంగించాను

ఆహ్లాదకరమైన ప్రాంతం గుండా క్లోన్మెల్ చేరుకొన్నాము. ఆరు గంటలకు నేను ప్రసంగించాను

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[మే, 1787. వాకిలి.

ఉదయం రెండు మూడు వందల మంది హాజరై, సంపూర్ణ సత్యాన్ని సంతోషంగా స్వీకరించారు.

సాయంత్రం సమూహం మునుపటికంటే పెద్దదిగా ఉండి, అంతే శ్రద్ధగా ఆలకించింది.

గురువారం, 3. ఆసక్తిగల, ప్రేమగల ఈ ప్రజల వద్ద సెలవు తీసుకొని, ఆహ్లాదకరమైన ప్రాంతం గుండా క్లోన్మెల్‌కు ప్రయాణించాను.

ఆరు గంటలకు కోర్ట్-హౌస్‌లో ప్రసంగించాను..

నేను ఎంతో ఆశ్చర్యపోయాను.

ఇంత చక్కగా దుస్తులు ధరించి, ఇంత అసభ్యంగా ప్రవర్తించిన సమూహాన్ని నేను ఎప్పుడు చూశానో నాకు గుర్తులేదు; అయితే వారు చర్చిలో కూడా ఇలాగే ప్రవర్తిస్తారని నాకు చెప్పారు.

అయితే వారు పాపిస్టులుగా మారకపోవడం విచారకరం.

ఆంగ్ల సంఘానికి అలాంటి సభ్యులు అవసరం లేదు: వారు దానికి ఎలాంటి గౌరవమూ కాదు.

శుక్ర. 4.—అతి భయంకరమైన దారి గుండా ఎంతో కష్టంతో కాపర్క్విన్ చేరుకొన్నాము; అయితే అక్కడినుండి టాలాకు (ఎనిమిది మైళ్ళు) దారి ఎంతో ఆహ్లాదకరంగా ఉంది.

మిగిలిన పది మైళ్ళు సహించదగినవిగా ఉన్నాయి; కనుక మేము సమయానికే యౌగల్ చేరుకొన్నాము.

ఆరు గంటలకు కోర్ట్-హౌస్ పూర్తిగా నిండిపోయింది, ఉదయం ఐదు గంటలకు సగానికి పైగా నిండింది.

శనివారం, 5. మేము కార్క్‌కు ప్రయాణించాము.

వెనుకటి ప్రయాణం వర్ణనాతీతంగా ఆహ్లాదకరంగా ఉంది. ఎడమవైపున చాలా కొద్ది దూరంలో నది తన వంకర వంకర వరుసను "దొర్లించుకొంటూ" పోయింది; దానికి ఆవల నీడనిచ్చే చెట్లు నిటారైన కొండను కప్పి, వరుస మీద వరుసగా పైకి ఎగబాకాయి.

కుడివైపున చెట్లతో కప్పబడిన మరొక వాలు పర్వతం ఉంది; అది కొన్నిచోట్ల ఒకే పచ్చని, సమతలమైన గోడలా, కొన్నిచోట్ల అక్కడక్కడ చెదరినట్లుగా ఉంది.

వీటి మధ్య అనేక అందమైన భవనాలు కనిపించాయి, వాటిలో కొన్ని ప్రభువులకు తగినవి.

సాయంత్రం ఆరు గంటలకు ప్రసంగ మందిరం ఆ సమూహాన్ని సరిగా పట్టలేకపోయింది; వారిలో ధనవంతులు, గౌరవనీయులు అనేకులు ఉన్నారు!

రాబోయే ఉగ్రత నుండి తప్పించుకొనుటకు వీరిని ఎవరు హెచ్చరించారు?

ఆది. 6.—సాయంత్రం ఏడు గంటలకు ఒక సమూహం ఉండింది; వారి నడవడిని సరిగా క్రమపరచుకోవాలని వారిని హెచ్చరించాను.

మధ్యాహ్నం మూడు గంటలకు దారి వద్ద పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను; అయితే వారిలో అనేకులు, ముఖ్యంగా మర్యాదస్థులనుకొనే వర్గం, మచ్చిక కాని కోడెదూడల్లా అసభ్యంగా ఉన్నారు.

సాయంత్రం ప్రజలను సాధ్యమైనంత దగ్గరగా కిక్కిరిసి కూర్చోబెట్టాము; అయినా వాకిటి వద్ద కూడా చోటు దొరకక చాలామంది వెళ్లిపోవలసి వచ్చింది. సోమవారం, 7. ఉదయం ఐదు గంటలకు సమూహం మేము ఆదివారం సాయంత్రం చూచే సమూహానికి కొంచెం తక్కువగా మాత్రమే ఉంది.

ఈసారి కూడా ఉల్లాసవంతులు, గౌరవనీయులు అనేకులు ఉన్నారు; వారు ప్రస్తుతం క్రైస్తవులు కావడానికి దాదాపు ఒప్పుకొన్నట్లు కనిపిస్తున్నారు.

ఆహా, సగం మేల్కొన్న పాపుల గుంపులు, ఆలస్యమైన తరువాత పూర్తిగా మేల్కొంటారు కదా!

మంగళవారం కూడా సమూహాలు అతి పెద్దవిగా ఉన్నాయి, ప్రతి ముఖంలో గాఢమైన శ్రద్ధ కనిపించింది.

మే, 1787.] దినచర్య.

బుధ. 9.—మేము బాండన్ వెళ్ళాము.

ఇక్కడ కూడా దేవుని అద్భుతమైన కార్యం జరిగింది; అయినా వెనుకంజ వేసినవారు అనేకులు ఉన్నారు.

కనుక బలహీనులను బలపరచడం, తప్పిపోయినవారిని తిరిగి పిలవడం ఇక్కడ నా ముఖ్యమైన పని. అందువల్ల సాయంత్రం సభా-గృహంలో (దానిని ప్రొవోస్ట్ నాకు ఇచ్చారు) ఈ వాక్యంపై ప్రసంగించాను:

"ఎఫ్రాయిమూ, నిన్నెలా విడిచిపెట్టగలను?" అప్పుడు దేవుడు తన వాక్యాన్ని అన్వయింపజేశాడు. ప్రజలలో సాధారణంగా హృదయం కరిగిందని నేను నమ్ముతున్నాను, అనేకులు దేవుని వద్దకు తిరిగి రావాలని నిశ్చయించుకొన్నారు.

అయితే ఆ గది అతి వేడిగా, అతి కిక్కిరిసి ఉంది; అయినా సమూహాన్ని దాదాపు కూడా పట్టలేదు. గురువారం, 10. ఉదయం ఐదు గంటలకు ప్రసంగ మందిరం నిండింది; మళ్ళీ వెనుకంజ వేసినవారిని నేరుగా ఉద్దేశించి మాట్లాడాను; "విశ్రాంతి కాలములు" త్వరలో "ప్రభువు సన్నిధి నుండి వచ్చునని" బలమైన నిరీక్షణ కలిగింది.

మధ్యాహ్నం మేము కాజిల్-బర్నార్డ్ వరకు నడిచి వెళ్ళాము.

శ్రీ బర్నార్డ్ దానికి అందమైన ముఖభాగాన్ని ఇచ్చారు; అది కేన్-వుడ్‌లోని లార్డ్ మాన్స్‌ఫీల్డ్ గారి భవనాన్ని దాదాపు పోలి ఉంది; తన మనోహరమైన ఉద్యానవనంలో కొంత భాగాన్ని ఆ భవనానికి తెరిచారు; అది ఇప్పుడు యార్క్‌షైర్‌లోని రాకింగ్‌హామ్-హౌస్ వలె అందమైన స్థానంలో ఉందని నేను అనుకొంటున్నాను.

శ్రీ బర్నార్డ్ ఆకారంలోను పద్ధతిలోను కీర్తిశేషులైన సర్ జార్జ్ సావిల్‌ను ఎంతగానో పోలి ఉన్నారు.

ఆయన ఈ ప్రాంతాలలో అందరికంటే చాలా ధనవంతుడైనా, పందెపు గుర్రాలనుగాని వేట కుక్కలనుగాని పెంచరు; తన భార్యను, ఇంటిని ప్రేమించి, తన సమయాన్ని, సంపదను తన ఎస్టేటును అభివృద్ధి చేయడంలోను పేదలకు పని ఇవ్వడంలోను వెచ్చిస్తారు.

ఈ స్వభావం గల పెద్దమనుషులు తమ పొరుగువారికి ఆశీర్వాదం.- దేవుడు వారి సంఖ్యను పెంచును గాక!

సాయంత్రం, ఏ భవనమూ సమూహాన్ని పట్టదని గ్రహించి, ప్రధాన వీధిలో నిలబడి, ఆలకిస్తున్న జనసమూహానికి, "ఇది మీ విశ్రాంతి స్థలము కాదు" అని సాక్ష్యమిచ్చాను.

తరువాత సంఘానికి(సొసైటీ) ప్రభువు రాత్రి భోజనాన్ని అందించాను; దేవుడు మాకు అద్భుతమైన ఆశీర్వాదాన్ని ఇచ్చాడు.

శుక్ర. 11.—ఐదు గంటలకు మా స్నేహితుల వద్ద ఆప్యాయంగా సెలవు తీసుకొన్నాను.

వారిని మంచి కోరికలతోను నిశ్చయాలతోను నిండినవారిగా విడిచి వచ్చాను.

ఇన్నిషన్నన్‌లో అస్వస్థుడైన ఒకరిని సందర్శిస్తుండగా, ప్రజలు ప్రసంగ మందిరానికి గుంపులుగా వస్తున్నారని త్వరలోనే నాకు వర్తమానం వచ్చింది.

అది త్వరలోనే ఈ చివరి నుండి ఆ చివరి వరకు నిండిపోయింది; నేను వారికి "దేవుని వలన మనకు జ్ఞానమును నీతియు పరిశుద్ధతయు విమోచనమునై యున్న యేసుక్రీస్తును" ప్రకటించాను. సుమారు మధ్యాహ్నానికి కిన్సేల్‌లోని కోర్ట్-హౌస్‌లో చాలా పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను.

అయితే రెండు సంవత్సరాల క్రితం బౌలింగ్-గ్రీన్‌లో నాకు లభించిన సమూహానికి ఇది ఎంత భిన్నంగా ఉంది!

అది నేను ఐర్లాండ్‌లో చూచిన అత్యంత అసభ్యమైన, దురాచారం గల సమూహాలలో ఒకటి. ఇది అసాధారణంగా మంచి ప్రవర్తన గలది; సావరిన్, అనేకమంది మర్యాదస్థులు వారిలో ఉన్నారు. ఇది

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[మే, 1787. సాయంత్రం కార్క్‌లోని సమూహం కూడా అంతే మంచి ప్రవర్తన కలిగి ఉండడంలో ఆశ్చర్యమేమీ లేదు.

వారు ఎల్లప్పుడూ అలాగే ఉంటారు; నగరంలోని ప్రముఖులు ఇకపై ద్వేషపూరిత శత్రువులు కాక, హృదయపూర్వక స్నేహితులు.

శని. 12.—ఒక పెద్దమనిషి నన్ను అల్పాహారానికి ఆహ్వానించాడు, నా పాత ప్రతిపక్షి ఫాదర్ ఓ'లియరీతో కలిపి. నిరాశ చెందినందుకు నాకు ఏమాత్రం అసంతృప్తి కలుగలేదు. ఆయన నేను ఊహించిన మొండి, విచిత్ర మనిషి కాదు; సులభమైన, మర్యాదగల నడవడి గలవాడు, బుద్ధికిగాని విద్యకుగాని కొరత ఉన్నట్లు కనిపించడు. మధ్యాహ్నం, నిర్ణయించిన ప్రకారం, మేయర్‌ను కలిశాను—ఆయన నిజాయితీగల, వివేకం గల మనిషి; ఉదయం నుండి రాత్రి వరకు తాను చేయగలిగిన మేలంతా చేయడంలో శ్రద్ధగా నిమగ్నమై ఉన్నాడు.

రెండు విందులకు ఖర్చు చేయబడుతున్న సంవత్సరానికి రెండు వందల పౌండ్లను ఇకపై పేద స్వతంత్ర పౌరులకు, వారి భార్యాపిల్లలకు సహాయం చేయడానికి వినియోగించాలని స్థిరమైన నియమంగా చేయమని ఆయన కార్పొరేషన్‌ను ఇప్పటికే ఒప్పించాడు.

ఆయన పరిశ్రమ గృహాన్ని జాగ్రత్తగా క్రమపరచాడు, మునిగిపోయినట్లు కనిపించే వ్యక్తులకు సహాయం చేయడానికి ఒక మానవతా సంఘాన్ని స్థాపించాడు; అన్ని రకాల దుర్వినియోగాలను తొలగించడంలో అలుపెరుగకుండా ఉన్నాడు.

మన ఇంగ్లీషు మేయర్లు కార్క్ మేయర్‌ను ఎప్పుడు అనుకరిస్తారు?

ఆయన నన్ను మేయర్ నివాసం గుండా తీసుకువెళ్ళాడు—అది ఎంతో ఉన్నతమైన, అందమైన కట్టడం. భోజనశాల, నృత్యశాల వైభవంగా ఉన్నాయి; వాటి స్థానం వల్ల అవి లండన్‌లోని మాన్షన్-హౌస్‌ను తలదన్నుతాయి; అక్కడినుండి నది మొత్తం, ప్రతి వైపున ఫలవంతమైన కొండలు, వాటి మధ్యన సాగే పచ్చికబయళ్ళు కనిపిస్తాయి. తరువాత ఆయన దయతో నాతో కలిసి నగరం గుండా పరిశ్రమ గృహం వరకు నడిచి, అన్ని గదులగుండా నాతో వచ్చాడు; అవి ఎంతో శుభ్రంగా, సౌకర్యవంతంగా ఉన్నాయి.

నూట తొంభై రెండు మంది పేదలు ఇప్పుడు అందులో ఆశ్రయం పొందుతున్నారు; ఆ అధికారి (భక్తిగల మనిషి, మన సంఘంలో(సొసైటీ) సభ్యుడు) వారిని తన సొంత పిల్లలవలె కనిపెట్టి, వారితో కలిసి చదివి, వారితో కలిసి ప్రార్థిస్తాడు.

ఆది. 18.—కార్క్‌లో ఎనిమిది గంటలకు మాకు ఎంతో ఓదార్పుకరమైన అవకాశం లభించింది.

మూడు గంటలకు శ్రీ బ్రాడ్‌బెంట్ పెరేడ్ వద్ద ప్రసంగించాడు.

ఐదు గంటలకు (మేము బల్లలను తీసివేసి, ప్రజలను దగ్గర దగ్గరగా కూర్చోబెట్టడంతో) గది చాలామందిని పట్టగలిగింది; మన

ప్రభువు ప్రశ్న, "మీరిప్పుడు నమ్ముచున్నారా?" అనే దానిని గట్టిగా అన్వయించి, వారి వద్ద గంభీరంగా సెలవు తీసుకొన్నాను.

సోమ. 14.—మేము మాలో నుండి సుమారు ఇరవై ఐరిష్ మైళ్ళ (నా లెక్క ప్రకారం) దూరంలో ఉన్న కిల్ఫిన్నన్ వెళ్ళాము.

సుమారు ఏడు గంటలకు కోర్ట్-హౌస్‌లో పెద్ద, గంభీరమైన శ్రోతలకు ప్రసంగించాను; మంగళవారం, 15 ఉదయం ఐదు గంటలకు మళ్ళీ ప్రసంగించాను.

తరువాత ఆహ్లాదకరమైన ప్రాంతం గుండా లిమెరిక్ వెళ్ళాము.

ఇక్కడ ఎల్లప్పుడూ ప్రేమగల ప్రజలు ఉండేవారు; అయితే వారిని ఇప్పటివలె అంతగా ఎప్పుడూ చూడలేదు. ఇది

మే, 1787. ] దినచర్య.

సాయంత్రం బయట నిలబడడానికి చాలా చలిగా ఉంది; కనుక సాధ్యమైనంత ఎక్కువ మందిని ప్రసంగ మందిరంలో కిక్కిరిసి కూర్చోబెట్టాము.

"నీ దేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణహృదయముతో ప్రేమింపవలెను" అనే వాక్యంపై ప్రసంగించాను. ఇక్కడ అనేకులు ఒకప్పుడు దీనిని అనుభవించారు; అయితే ఇప్పుడు దీనిని నిలుపుకొన్నవారు కొద్దిమంది, లేదా ఎవరూ లేరు!

బుధ. 16.—ఉదయం ఐదు గంటల సమూహం, సాయంత్రం మందిరం నిండినంత దాదాపు అంతగా దానిని నింపింది.

ఒక విశేషమైన నిస్తేజాన్ని గమనించి, దానికి కారణాలేమిటని విచారించాను; ఇవి తెలిశాయి: 1.

అనేక నెలలుగా బోధకులకు, సంఘములోని(సొసైటీ) ప్రముఖులకు మధ్య గాఢమైన అపార్థం ఉంది.

అందువల్ల ఒకవైపు బోధకులకు ప్రసంగించడానికి ఉత్సాహం, ప్రాణం తక్కువయ్యాయి; మరొకవైపు సమూహం క్షీణించిపోయింది.

2. అనేకులు తమ బృందాల(బ్యాండ్ల) సమావేశాలకు రావడం మానేశారు, మరి అనేకులు తమ తరగతుల(క్లాసుల) సమావేశాలకు అరుదుగా వచ్చేవారు.

3. ప్రార్థనా కూడికలు పూర్తిగా మానివేయబడ్డాయి.

ప్రజలందరూ రాళ్ళవలె నిర్జీవులైపోవడంలో ఆశ్చర్యమేమిటి?

సాయంత్రం, "మొదటివారు కడపటివారగుదురు, కడపటివారు మొదటివారగుదురు; ఏలయనగా పిలువబడినవారు అనేకులు, ఏర్పరచబడినవారు కొందరే" అనే గంభీరమైన మాటలను బలంగా అన్వయించి, తమ మడ్డిపై స్థిరపడుతున్నవారిని మళ్ళీ మేల్కొలపడానికి ప్రయత్నించాను.

గురువారం, 17 ఉదయం, నీతి కొరకు, దేవుని సంపూర్ణ స్వరూపం కొరకు ఆకలిదప్పులు కలిగి ఉండేలా వారిని మరోసారి ప్రేరేపించడానికి ప్రయత్నించాను; అది లేకుంటే వారు ఇంకా చల్లగా, మందంగా, అలసిపోయి, ధైర్యం కోల్పోయి, నిర్జీవులుగానే ఉంటారు.

ఉదయం ఆరాధన తరువాత నేను స్టీవర్డులను, నాయకులను కలుసుకొని, ఇటీవలి అపార్థం ఎలా పుట్టిందో విచారించాను.

విషయం స్వతహాగా ఏమీ లేదని కనుగొన్నాను; అయితే ఇరువైపులా సహనం లేకపోవడం పుట్ట ఎత్తును కొండగా పెంచింది.

ఆహా, ఒక బోధకుడు, ముఖ్యంగా మెథడిస్ట్ బోధకుడు, అందరిపట్ల ఎంత సహనంగా, ఎంత సాత్వికంగా, ఎంత సౌమ్యంగా ఉండాలి!

మధ్యాహ్నం ఐర్లాండ్‌లో పరిశ్రమ గృహం అని పిలువబడే వర్క్‌హౌస్‌లోని అన్ని భాగాలగుండా నడిచాను.

అది నదికి సమీపంలో ఎత్తైన నేలపై ఆహ్లాదకరంగా నెలకొని ఉంది; అందులో సుమారు మూడు వందల మంది ఉండగలరని నేను నమ్ముతున్నాను.

(డబ్లిన్‌లోనిది ఆరు వందల మందిని పట్టగలదు.) ప్రస్తుతం విరాళాలు తక్కువ కావడంతో అక్కడ సుమారు ఎనభై మంది ఉన్నారు.

గదులు పెద్దవిగా, గాలి వెలుతురు గలవిగా, శుభ్రంగా ఉన్నాయి; పేదలు (వారిలో చాలామందికి పని ఇవ్వబడింది) తృప్తిగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తున్నారు.

నేను ప్రసంగించిన ప్రతిసారీ ఈ నగరంలో దేవుడు తన కార్యాన్ని పునరుజ్జీవింపజేస్తాడనే నిరీక్షణ మరింత ఎక్కువగా కలిగింది.

ప్రార్థనా కూడికలు పునరుద్ధరించబడితే ఆయన తప్పక చేస్తాడని నాకు తెలుసు; ఇవి ఎప్పుడూ ఫలం లేకుండా ఉండవు.

శుక్ర. 18.—ఉదయమే బయలుదేరి చేరుకొన్నాను

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[మే, 1787.

మధ్యాహ్నం సుమారు నాలుగు గంటలకు కాజిల్‌బే.

అనేక దుఃఖాలు గల స్త్రీ అయిన శ్రీమతి పెర్స్‌తో చాలా సంభాషించాను.

అయితే ఆమె పరీక్షింపబడిన తరువాత బంగారమువలె బయటకు వస్తుంది.

సాయంత్రం కాజిల్‌బే నుండి సుమారు నాలుగు మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న కిల్‌క్రైస్ట్‌లో ప్రసంగించాను.

గాలి బలంగా, చల్లగా ఉన్నప్పటికీ, ప్రజల సంఖ్య కారణంగా నేను బయట బహిరంగ ప్రదేశంలో నిలబడవలసి వచ్చింది.

ఒక యువ పెద్దమనిషి తప్ప అందరూ శ్రద్ధగా, గంభీరంగా ఉన్నారు; అతడు వీలైతే నవ్వాలని ఆశపడ్డాడు.

అయితే అతని వినోదం త్వరలోనే చెడిపోయింది; ప్రసంగం సగం కాకముందే అతడు తన పొరుగువారివలె గంభీరంగా మారాడు.

శని. 19.—రెండున్నర గంటల్లో మేము అథెన్రీ చేరుకొన్నాము; అది కిల్మాలక్‌కు సాటి, ఒకప్పుడు వర్ధిల్లిన నగరం, ఇప్పుడు శిథిలాల కుప్ప:

అయితే ఇప్పుడు ఆ శిథిలాలు కూడా మట్టితో కప్పబడి ఉన్నాయి. రెండవదానివలె దీనిని కూడా రాజు జాన్ కట్టించాడు; దాని గోడలను బట్టి ఇది రాజ్యంలోని అతి పెద్ద నగరాలలో ఒకటిగా ఉండినట్లు కనిపిస్తుంది. ఇక్కడినుండి బయలుదేరినప్పుడు దారి తప్పుగా చూపబడడంతో, కాహిర్-మారెస్ వైపు సుమారు ఆరు మైళ్ళు మా దారి తప్పి గాల్వే వరకు దాదాపు వెళ్ళిపోయాము. అయినా, పెద్దదైన, మంచి ప్రవర్తన గల (మర్యాదస్థులైనప్పటికీ) సమూహానికి ప్రసంగించడానికి సమయానికి బాలిన్‌రోబ్ చేరుకొన్నాను. ఆదివారం, 20 ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు మళ్ళీ ప్రసంగించి, తరువాత కాజిల్‌బార్ వైపు త్వరపడి వెళ్ళాను. మేము నేరుగా చర్చికి వెళ్ళాము.

ఐదు గంటలకు మా కొత్త మందిరంలో ప్రసంగించాను; అది లిమెరిక్‌లోనిదానికంటే పెద్దదని నేను అనుకొంటున్నాను; రాజ్యంలో నేను చూచిన ఏ సమూహమంత శ్రద్ధగల సమూహంతోనైనా అది పూర్తిగా నిండింది.

సోమ. 21.—వారి మధ్య ఉన్న చిన్న చిన్న అపార్థాలు ఈ సంఘములో(సొసైటీ) దేవుని కార్యాన్ని నిరంతరం అడ్డగించాయి. ఈ ఉదయం వివాదపడుతున్న వర్గాలను ముఖాముఖి విని, మరోసారి వారిని స్నేహితులుగా చేశాను.

సాయంత్రం, మన

ప్రభువు యొక్క ఆ ముఖ్యమైన మాట, "దేవుని చిత్తము జరిగించువాడెవడో వాడే నా సహోదరుడును నా సహోదరియు నా తల్లియు" అనేదానిని పెద్ద సమూహం పూర్తి శ్రద్ధతో ఆలకించింది.

మంగళవారం, 22. హత్య నేరంపై ఖైదులో ఉన్న మనుషులలో ఒకడు తనను చూడవలసిందిగా నన్ను ఆసక్తిగా వేడుకొన్నాడు.

నేను అలాగే చేశాను; కానీ అతడు రాయివలె నిర్జీవుడిగా కనిపించాడు.

అది నాకు ఆశ్చర్యం కలిగించలేదు; ఎందుకంటే చల్లని రక్తంతో చేయబడిన ఇలాంటి చర్య గురించి నేను ఇంతకు ముందెన్నడూ వినలేదు.

ఒక తూటాతో కాలికి గాయమై, మరొక తూటాతో రెండు చేతులూ విరిగిన శ్రీ మెక్‌డొనెల్ నేలపై కూర్చొని ఉండగా, ఈ నీచుడు వచ్చి ఒక బ్లండర్‌బస్ తుపాకీని గురిపెట్టాడు.

అతడు తన ప్రార్థనలు చేసుకోవడానికి కేవలం ఐదు నిమిషాలు వేడుకొన్నాడు. ఆండ్రూ, "లేదు, ఒక్క నిమిషం కూడా కాదు" అని ప్రమాణం చేసి, వెంటనే అతని గుండెలో కాల్చాడు!

ఆరంభం నుండి అంతం వరకు ఈ మొత్తం సంఘటన, ఇంత భయంకరమైన పరిస్థితులతో జరిగిన ప్రశాంతమైన, ఉద్దేశపూర్వక హత్యల పరంపరను కలిగి ఉండడంతో, చరిత్రలో దీనికి సాటి దొరకడం కష్టం.

మే, 1787.] దినచర్య.

కొంతకాలం క్రితం ఒక చతురుడు, "ఈ మనుషులలో ఒకడు మరొకడిని హత్య చేసి, ఆ కారణంగా ఉరితీయబడేవరకు ఈ దేశం ఎప్పటికీ ప్రశాంతంగా ఉండదు" అన్నాడు.

బుధ. 23.—మా చిన్న సంఘాన్ని(సొసైటీ) శాంతిలోను ప్రేమలోను విడిచి, స్వైన్‌ఫోర్డ్ మీదుగా స్లైగో వెళ్ళాము.

ఆరు గంటలకు కొత్త కోర్ట్-హౌస్‌లో—చాలా విశాలమైన, సౌకర్యవంతమైన కట్టడం—ఇన్ని సంవత్సరాలలో ఇక్కడ నేను చూచినదానికంటే ఎక్కువ మంది, ఎక్కువ శ్రద్ధగల సమూహానికి ప్రసంగించాను.

గురువారం, 24 ఉదయం ఐదు గంటలకు మళ్ళీ పెద్ద సమూహం హాజరైంది; కనుక దేవుని కార్యం చివరికి ఇక్కడ కూడా పునరుజ్జీవిస్తుందనే నిరీక్షణ నాకు లేకపోలేదు.

ఇక్కడినుండి నేరుగా అన్నడేల్ వెళ్ళాలని అనుకొన్నాను; కానీ మానర్‌హామిల్టన్‌లో నేను ప్రసంగిస్తానని ప్రకటన ఇవ్వబడింది.

నిజమే, ఇది నా దారికి ఐదారు మైళ్ళ దూరం, దారి కూడా చాలా చెడ్డది.

అయినా పేద ప్రజలను నిరాశపరచకూడదనుకొన్నాను; దీనివల్ల శ్రీ స్లాక్ భోజనం దాదాపు ఆరు గంటల వరకు ఆలస్యమైంది.

ఏడు గంటలకు ఎంతో గంభీరమైన సమూహానికి ప్రసంగించి, ఓదార్పుకరమైన సాయంత్రాన్ని గడిపాను.

శుక్ర. 25.—ఈ ఉత్సాహభరితమైన కుటుంబంలో విశ్రాంతి దినం గడిపాను; ఉదయం, సాయంత్రం మాత్రమే ప్రసంగించాను.

శనివారం, 26. సుమారు పదకొండు గంటలకు బాలికనెల్‌లో ప్రసంగించాను: మధ్యాహ్నం కిల్‌మోర్ బిషప్ ఉద్యానవనంలో నడిచాను.

ఆ భవనం చక్కగా నెలకొని ఉంది; రెండు ముఖభాగాలు ఉన్నాయి, ఒక ప్రభువుకు తగినది.

తరువాత మేము చర్చి ఆవరణలోకి వెళ్ళి, ఘనమైన సమాధిని చూశాము—అది సాదా చదునైన రాయి; దానిపై ఇలా చెక్కబడి ఉంది: Depositum Gulielmi Bedel, quondam Episcopi Kilmorensis :* [కిల్‌మోర్ పూర్వ బిషప్ విలియం బెడెల్ యొక్క అవశేషాలు ఇక్కడ ఉంచబడ్డాయి]: తిరుగుబాటు సైన్యం కూడా ఆయనపై ఇలా పాడింది: Requiescat in pace ultimus Anglorum. [ఆంగ్లేయులలో చివరివాడు శాంతిలో విశ్రమించుగాక]

"ఆంగ్లేయులలో చివరివాడు శాంతిలో విశ్రమించుగాక."

ఏడు గంటలకు పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను.

తుఫాను గాలి వీచింది, కానీ సమూహంలో చాలామంది ఆ ప్రయోజనం కొరకు నిర్మించిన ఒక రకమైన కప్పు కింద ఉన్నారు; వారిలో కొద్దిమంది కాకుండా అనేకులు గొప్పగా ఓదార్పు పొందారు.

ఆది. 27.—ఏడు గంటలకు కావన్‌లో ప్రసంగించి, తరువాత క్లోన్స్ వైపు త్వరపడి వెళ్ళాను; శ్రీ బ్రాడ్‌బెంట్‌ను బాలీహేస్‌లో ప్రసంగించడానికి విడిచిపెట్టాను; ఆయన మంచి ఫలితంతో ప్రసంగించాడు. కానీ నేను అంత త్వరపడవలసిన అవసరం లేదు; ఎందుకంటే చర్చి ఆరాధన పన్నెండు గంటల వరకు ప్రారంభం కాలేదు. ఇంతమంది ప్రభు భోజనంలో పాల్గొన్నవారు ఈ చర్చిలో ఇంతకు ముందెన్నడూ కనిపించలేదని నేను అనుకొంటున్నాను.

ఆరాధన సుమారు మూడున్నరకు ముగిసింది.

అప్పుడు ప్రశ్న, నేను ఎక్కడ ప్రసంగించాలి అనేది.

తీవ్రమైన గాలి, భారీ వర్షం కారణంగా (నేను అనుకొన్న చోట) సంత స్థలం పై భాగంలో ప్రసంగించడం సాధ్యం కాలేదు; అయితే నేను * ఇక్కడ కిల్‌మోర్ పూర్వ బిషప్ విలియం బెడెల్ అవశేషాలు ఉంచబడ్డాయి.—సంపా.

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[మే, 1787. దాని ఒక వైపున ఒక ద్వారం వద్ద నిలబడడానికి ఏర్పాటు చేసుకొన్నాను; అక్కడ నాకు చాలావరకు ఆశ్రయం లభించింది; పేద ప్రజలు ప్రసంగమంతా భారీ వర్షంలో నిలిచి ఉన్నప్పటికీ, వారిలో ఎవరూ దానిని లెక్కచేసినట్లు కనిపించలేదు; దేవుడు వారి ఆత్మలపై నిజంగా కృపగల వర్షాన్ని కురిపించాడు, అందువల్ల అనేకులు వర్ణింపశక్యము కాని ఆనందముతో సంతోషించారు.

సోమ, 28.—అన్ని పక్షాలను కలిపి, కొన్ని నెలల క్రితం ఇక్కడ జరిగిన ఒక విచిత్రమైన సంఘటనను విచారించాను. అవివాహిత స్త్రీల తరగతి నాయకురాలు, ఇంతవరకు ఎల్లప్పుడూ నిష్కళంక ప్రవర్తన గలది అయిన ఎఫ్. బి. మీద, ఆమె అనేక సంవత్సరాలు నివసించిన ఇంటి యజమాని శ్రీ A gilt [అస్పష్ట మూలపాఠం] అసభ్యత నేరం మోపాడు.

ఈ ఆరోపణ పూర్తిగా ఆధారరహితమని నేను కనుగొన్నాను.

మా పురాతన సభ్యులలో ఒకడైన జాన్ కార్, మరికొందరితో కలిసి, ఒక స్థానిక బోధకుడు గదిలో ప్రసంగాన్ని చదువుతుండగా, ఒక గంట సేపు చదువుతూ ప్రార్థిస్తూ గడిపారు; ఇది వ్యతిరేక స్ఫూర్తితో, సంఘాన్ని(సొసైటీ) విడిచిపెట్టే ఉద్దేశంతో చేయబడినదిగా సహాయకుడికి తెలియజేయబడింది (ఇది వారి ఆలోచనలలో ఎప్పుడూ లేని విషయం); వారిని సంఘం నుండి తొలగించాలని ఆయనను ఒత్తిడి చేశారు.

దాని ప్రకారం, ఆయన ఒకేసారి పద్నాలుగు మందిని తొలగిస్తున్నట్లు ప్రకటించాడు: అత్యంత కఠినమైన విచారణలో కూడా, ఆ సాయంత్రం కలిసి సమావేశమైనందుకు తప్ప వారు మరే తప్పిదానికీ దోషులని నేను కనుగొనలేకపోయాను; కనుక నేను వారందరినీ ఇష్టపూర్వకంగా మళ్ళీ చేర్చుకొన్నాను; ఇరుపక్షాల వివాదకారులనుండి ఒకే ఒక షరతు కోరాను: గతించిన దాని గురించి ఒక్క మాట కూడా అనకూడదు.

సాయంత్రం ప్రసంగంలో నేను "ఆత్మ యొక్క ఫలము" గురించి వివరిస్తుండగా, శాంతి ప్రేమల ఆత్మ వారందరిపై మహిమగా దిగివచ్చింది.

ప్రభు రాత్రి భోజనంలో వారు మళ్ళీ ఓదార్పుతో నింపబడ్డారు; ఉదయం శ్రీ బ్రాడ్‌బెంట్ ఈ మాటను అన్వయిస్తుండగా కూడా మళ్ళీ అలాగే జరిగింది,

"నా ప్రజలను ఓదార్చుడి, ఓదార్చుడి అని మీ దేవుడు సెలవిచ్చుచున్నాడు."

మంగళ. 29.—ఆ పాత హంతకుడు నాకు హాని చేయకుండా అదుపు చేయబడ్డాడు; అయితే నా గుర్రాలపై అతనికి అధికారం ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది. వాటిలో ఒకదానిని డబ్లిన్‌లో విడిచిపెట్టవలసి వచ్చింది, తరువాత మరొకదానిని; వాటి స్థానంలో రెండింటిని కొన్నాను; మూడవదానికి భుజంలో వికారమైన వాపు వచ్చింది, దాంతో మేము ముందుకు సాగగలమా అని సందేహించాము; క్లోన్స్‌లో ఒక బాలుడు నాల్గవదానిని రాళ్ళపై స్వారీ చేస్తూ (గెలాపింగ్ చేస్తూ అని నా అనుమానం) ఉండగా, ఆ గుర్రం పడిపోయి దాదాపు కుంటిదైపోయింది,

అయినా మేము మెల్లగా ఆఘలన్ వెళ్ళి, ఈ రాజ్యంలో నేను ఇంతకు ముందెన్నడూ చూడని సమూహాన్ని కనుగొన్నాము. గుడారం, అంటే కప్పబడిన ప్రసంగ వేదిక, పచ్చని వాలు పర్వతం పాదం వద్ద ఉంచబడింది; ఆ పర్వతం ప్రక్కన అపార జనసమూహం (వారి అలవాటు ప్రకారం) వరుస మీద వరుసగా కూర్చున్నారు. "దేవుడు తన పరిశుద్ధాత్మను మనకు అనుగ్రహించెను" అని నేను వివరిస్తుండగా, ఆయన నిజంగా అద్భుతమైన రీతిలో కుమ్మరింపబడ్డాడు.

ఆనంద బాష్పాలు, కేకలు వినిపించాయి

మే, 1787.] దినచర్య.

ప్రతి వైపున, నా స్వరం మునిగిపోకుండా ఉండేంత మేరకు మాత్రమే అణచబడినవి.

అనేకులు దానిని ఆశీర్వదించుటకు కారణం పొందుతారని నేను ఆశించకుండా ఉండలేను.

ఆ గంట కొరకు దేవుణ్ణి నిత్యత్వము వరకు.

సాయంత్రం సుమారు ఆరు గంటలకు మరొక చిన్న గ్రామమైన లిస్బెలాలో ప్రసంగించాను.

ఆ సమయమంతా చిరుజల్లు కొనసాగింది; అయినా "భూమిని ఒక్కసారే పుట్టించువాడును", "ఒక జనమును ఒక్క దినములో పుట్టించువాడునైన" ఆయనయందు ప్రజలు మహా ఆనందంగా సంతోషించడాన్ని అది ఆపలేదు.

బుధ. 30.—సభా-గృహంగా రూపొందించబడిన ఒక పెద్ద గది ఉదయం నిండింది; పేద ప్రజలు సువార్త యొక్క అత్యున్నత బోధకు పూర్తిగా సిద్ధంగా ఉన్నట్లు కనిపించారు; కనుక ప్రాథమిక సూత్రాలను విడిచిపెట్టి "పరిపూర్ణతకు సాగిపోదము" అని వారిని హెచ్చరించాను.

సుమారు పదకొండు గంటలకు ఎన్నిస్కిలెన్‌లోని మార్కెట్-హౌస్‌లో ప్రసంగించాను; అది ఒకప్పుడు సింహాల గుహ; కానీ సింహాలు గొర్రెపిల్లలుగా మారాయి. వారు అన్ని వైపుల నుండి గుంపులుగా వచ్చి, పూర్తి శ్రద్ధతో ఉన్నారు. నేను సగం కూడా పూర్తి చేయకముందే దేవుడు తన బాహువును బయలుపరచాడు, ఆయన సన్నిధిని బట్టి పర్వతాలు ప్రవహించాయి.

అనేకులు హృదయంలో గుచ్చబడ్డారు, అనేకులు వర్ణింపశక్యము కాని ఆనందముతో సంతోషించారు:

నిజంగా కడపటివారు మొదటివారవుతారు; సువార్త చాలాకాలంగా ప్రకటించబడిన అనేక స్థలాలకంటే పేద ఎన్నిస్కిలెన్ తన తలను ఎత్తుతుంది.

సాయంత్రం పర్వతాల పాదం వద్ద ఉన్న పెద్ద ఇల్లు సిడేర్‌లో మరొక పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను.

ఈ ప్రజలందరూ ఎక్కడినుండి వచ్చారో అని ఆశ్చర్యపడవలసిందే: వారు భూమిలోనుండి మొలిచినట్లు కనిపించారు.

ఇక్కడ కూడా ఒకప్పుడు అనేకమంది కఠినమైన హింసకులు ఉండేవారు; కానీ వారు పొగవలె అదృశ్యమయ్యారు.

వారిలో కొందరు నిజంగా భయంకరమైన అంతం పొందారు, వారి పొరుగువారు వారి ద్వారా హెచ్చరిక పొందారు.

గురు. 31.—ఆహ్లాదకరమైన, చక్కగా సాగుచేయబడిన ప్రాంతం గుండా టైరోన్ జిల్లా పట్టణమైన ఒమాగ్ చేరుకొన్నాము.

అది సంత దినం కావడంతో, గ్రీన్ ప్రక్కన వారు గుడారం అని పిలిచే చోటికి ప్రజల గుంపు వెంటనే కూడివచ్చింది.

మొదట వారు నిర్దోషంగా గోలగా ఉన్నారు (ఒమాగ్‌లో ఇది కొత్త విషయం కావడంతో); కానీ త్వరలోనే రాత్రివలె నిశ్శబ్దంగా మారారు: వారి అనుభవానికి తగినట్లు నా అంశాన్ని ఎంచుకొని, "మనుష్యులొకసారే చనిపోవలెనని నియమింపబడియున్నది" అనే వాక్యంపై ప్రసంగించాను.

దేవుడు దానిని వారి హృదయాలకు అన్వయింపజేశాడు.

ఒక్క చిరునవ్వు కూడా కనిపించలేదు; అందరూ ఆ గంభీరమైన సత్యాన్ని అనుభవిస్తున్నట్లు కనిపించారు.

అక్కడినుండి పర్వతాలు, లోయల గుండా కెర్లిష్ లాడ్జ్ వెళ్ళాము; అక్కడ అలెగ్జాండర్

బాయిల్ నుండి, ఆయన ప్రేమగల భార్య నుండి హృదయపూర్వక స్వాగతం లభించింది; వారు ఈ ప్రాంతమంతటికీ మాదిరిగా ఉన్నారు.

మేము ఏ పట్టణానికైనా పది మైళ్ళ దూరంలో ఒంటరి ఇంటిలో ఉన్నప్పటికీ, వాతావరణం వర్షంతోను తుఫానుతోను ఉన్నప్పటికీ, మాకు

రెవ. జె. వెస్లీ గారి

[జూన్, 1787. సాయంత్రం పెద్ద సమూహం, ఆ తరువాత ఓదార్పుకరమైన ప్రేమవిందు లభించాయి.

ఈ ప్రాంతాలలో దేవుని కార్యం వ్యాపించడం నాకు ఆశ్చర్యం కలిగించదు; శ్రీ బాయిల్, ఆయన భార్య ఎడతెగకుండా మేలు చేయడంలో నిమగ్నమై ఉండే స్ఫూర్తి, ప్రవర్తన వారి పొరుగువారందరిపై అద్భుతమైన ప్రభావాన్ని చూపుతున్నాయి.

కొంతకాలం క్రితం ఆమె కిల్రైల్‌లోని ఆయన పినతండ్రి వద్దకు వెళ్ళింది; ఆయనకు యుక్తవయసుకు వచ్చిన నలుగురు కుమార్తెలు ఉన్నారు.

సాయంత్రం వారు సంభాషణ ప్రారంభించారు; ఉదయం సుమారు ఏడు గంటల వరకు ప్రార్థించారు, పాడారు, మాట్లాడారు, మళ్ళీ ప్రార్థించారు.

ఆ సమయానికి వారు నలుగురూ క్షమాపణ యొక్క స్పష్టమైన భావాన్ని పొందారు; ఇద్దరు తాము సమస్త పాపము నుండి రక్షించబడ్డామని నమ్మారు.

శ్రీ బాయిల్ పొరుగు పట్టణపు రెక్టర్ డాక్టర్ విల్సన్‌తో నేను చర్చిలో ప్రసంగించడం గురించి మాట్లాడారు; ఆయన బిషప్‌కు వ్రాయగా, సంపూర్ణమైన, స్వేచ్ఛాపూర్వకమైన సమ్మతి ఇస్తూ జవాబు లేఖ వచ్చింది.

డాక్టర్ తనతో అల్పాహారం చేయమని నన్ను కోరారు.

ఇంతలో ఆయన పారిష్ సభ్యులలో ఒకడు, ఉత్సాహవంతుడైన సెసెడర్, చర్చి తాళం చెవిని తీసుకుపోయాడు. కనుక నేను పొరుగున ఉన్న ఒక పండ్లతోటలో ప్రసంగించాను:

అది వ్యర్థం కాలేదని నేను నమ్ముతున్నాను.

రెక్టర్, ఆయన భార్య సమూహం ముందు వరుసలో ఉన్నారు.

తరువాత మేము లార్డ్ అబర్‌కార్న్ గారి స్థలాన్ని చూశాము.

ఆ భవనం మనోహరమైన స్థానంలో ఉంది; దాని ముఖభాగం గ్రేట్ బ్రిటన్‌లోగాని ఐర్లాండ్‌లోగాని నేను చూచిన ఏ దానికైనా సమానంగా సొగసుగా ఉంది. ఆ స్థలాలు నిజంగా ఆహ్లాదకరమైనవి, బహుశా రాజ్యంలోని ఏ స్థలానికీ తీసిపోనివి.

సాయంత్రం సుమారు ఐదు గంటలకు కిల్రైల్‌లో ప్రసంగించాను.

ఏ ఇల్లూ సమూహాన్ని పట్టదు; కనుక బహిరంగ ప్రదేశంలో ప్రసంగించాను.

గాలి గుచ్చుకొనేంత చల్లగా ఉంది; కానీ ప్రజలు దానిని లెక్కచేయలేదు.

తరువాత వారిలో సుమారు వంద మందికి ప్రభు రాత్రి భోజనం అందించి, ఆ తరువాత శాంతితో నిద్రించాను.

శని. జూన్ 2.—మేము ఎంతో కష్టంతో స్ట్రాబేన్ చేరుకొన్నాము; నా కొత్త గుర్రం పూర్తిగా విఫలమైంది.

అక్కడ ప్రసంగించాలనే ఆలోచన నాకు లేదు; టౌన్-హాల్ నా వశానికి ఉందని వర్తమానం వచ్చింది:

అప్పుడు ఆలస్యం లేకుండా అక్కడికి వెళ్ళాను; మర్యాదస్థులైనా గంభీరమైన సమూహం ఉంది.

మధ్యాహ్నం నా గుర్రం మళ్ళీ విఫలమైంది; అయితే బోధకులలో ఒకరు తన గుర్రాన్ని ప్రయత్నించారు; అది అలా లాగింది,

దానికి శిక్షణ ఇవ్వబడినట్లే. లండన్‌డెర్రీలో మా మందిరం సిద్ధంగా లేకపోవడంతో, ఆరు గంటలకు టౌన్-హాల్‌లో—అందమైన, విశాలమైన గది—ఎంతో గంభీరమైన సమూహానికి ప్రసంగించాను.

ఆదివారం, 3. ఉదయం సమూహం ఎక్కువగా ఉంది, అంతే గంభీరంగా ఉంది; సాయంత్రం పెద్ద సమూహం కూడా అలాగే ఉంది. నిశ్చయంగా ఈ నగరంలో మనం మరింత ఫలం చూస్తాము; అయితే మొదట మనకు సహనం అవసరమవుతుంది.

సోమ. 4.—శ్రీ బ్రాడ్‌బెంట్ ఐదు గంటలకు, నేను పదకొండు గంటలకు, మళ్ళీ ఆయన సాయంత్రం ప్రసంగించాము. మంగళవారం, 5 కూడా ఆయన అలాగే చేశాడు.

జూన్, 1787.] దినచర్య.

మధ్యాహ్నం మేము బిషప్ ఉద్యానవనంలో నడిచి, ఆయన మనోహరమైన వేసవి మందిరాన్ని చూశాము; అది యాభై అడుగుల పొడవైన గది, అత్యంత సొగసుతో పూర్తి చేయబడింది; నదిని, ప్రాంతమంతటినీ పర్యవేక్షించే కొండ అంచున నెలకొని ఉంది: కానీ ఆయన ప్రభుత్వం దానిని పూర్తిగా విడిచిపెట్టింది; ఎందుకంటే అది ఇక కొత్తది కాదు.

బుధ. 6.—లండన్‌డెర్రీలోని నా ప్రియ స్నేహితుల వద్ద సెలవు తీసుకొని, న్యూటౌన్ లిమావాడికి బండిలో వెళ్ళాను. అక్కడ ప్రసంగించాలనే ఉద్దేశం నాకు లేదు; కానీ మేము అల్పాహారం చేస్తుండగా ప్రజలు ఎంత వేగంగా గుమికూడారంటే వారిని నిరాకరించలేకపోయాను: మందిరం త్వరలోనే ఈ చివరి నుండి ఆ చివరి వరకు నిండిపోయింది.

విశ్వాసులకు దేవునితో ఉన్న సహవాసాన్ని వారికి వివరించాను.

అక్కడినుండి నేను కోల్రెయిన్ వెళ్ళి, (రెండు సంవత్సరాల క్రితంవలె) బ్యారక్-యార్డ్‌లో ఆరు గంటలకు ప్రసంగించాను.

గాలి బలంగా, తీక్షణంగా ఉంది; కానీ ఇక్కడి ప్రజలు మంచి పాత సైనికులు.

ఉదయం ఐదు గంటలకు అనేకులు హాజరయ్యారు, సాయంత్రం సుమారు ఆరు గంటలకు పెద్ద సమూహం వచ్చింది; వారిలో చాలామంది ఆ మంచి వాక్యాన్ని రుచి చూశారని నేను నమ్ముతున్నాను; ఎందుకంటే దేవుడు నిజంగా మాతో ఉన్నాడు.

శుక్రవారం, 8. స్థిరమైన, ప్రేమగల ఈ ప్రజలతో ఇంకా కొంతకాలం ఉండడానికి నేను సంతోషించేవాడిని; కానీ ఆరు ఏడు గంటల మధ్య వారి నుండి విడిపోయి, భారీ వర్షం, అలసిన గుర్రం అనుమతించినంత వరకు ముందుకు సాగాను.

సుమారు రెండు గంటలకు బాలిమీనా చేరుకొన్నాము; అక్కడ మనకు చిన్న, పేద, కానీ బాగా స్థిరపడిన సంఘం(సొసైటీ) ఉంది.

ప్రెస్బిటేరియన్ పరిచారకుడు తన సమావేశ మందిరాన్ని ఇవ్వగా, నేను ఇష్టపూర్వకంగా ఆయన ప్రతిపాదనను అంగీకరించి, పెద్ద సమూహానికి "దేవుడు క్రీస్తునందు లోకమును తనతో సమాధానపరచుకొనుచుండెను" అని వివరించాను.

ఆయన వాక్యం అనేకులపై "వర్షమువలెను, లేత మొక్కపై మంచువలెను" పడిందని నేను నమ్ముతున్నాను.

శని. 9.—మనోహరమైన ప్రాంతం గుండా ఆంట్రిమ్ వెళ్ళాము.

ఇక్కడ కూడా ప్రెస్బిటేరియన్ పరిచారకుడు పెద్ద, సౌకర్యవంతమైన మందిరాన్ని ఉపయోగించుకోమని నాకు ఇచ్చాడు.

ప్రసంగపీఠంపై బైబిలు తెరిచి ఉండగా, నా కంటికి మొదట కనిపించిన మాటలనే నా ప్రసంగ అంశంగా ఎంచుకొన్నాను; అవి: "వారు తీర్చుటకు ఏమియు లేనప్పుడు అతడు వారిద్దరిని ఉదారముగా క్షమించెను."

ఇక్కడినుండి బెల్ఫాస్ట్ వరకు ఉన్న ప్రాంతంలో చాలా భాగం కూడా అతి ఆహ్లాదకరంగా ఉంది.

ఆరు గంటలకు లినెన్-హాల్‌లో పెద్ద, గంభీరంగా శ్రద్ధగల సమూహానికి ప్రసంగించాను.

ఒక పెద్దమనిషి తన ఇంట బస చేయమని నన్ను ఆహ్వానించి, కొత్త ప్రెస్బిటేరియన్ సమావేశ మందిరాన్ని చూపించాడు.

అది సుమారు డెబ్బై రెండు అడుగుల పొడవు, యాభై అడుగుల వెడల్పు; నేను ఐర్లాండ్‌లో చూచిన వాటన్నిటిలో అత్యంత అందమైనది; కానీ అది సమానమా అని సందేహిస్తున్నాను

నార్విచ్‌లోని డాక్టర్ టేలర్ గారిదానికి.

నేను ఎప్పుడైనా చూచిన వాటన్నిటిలో అదే అత్యంత సొగసైనది.

పది గంటలకు లినెన్‌హాల్‌లో, సాయంత్రం హాజరైన సమూహానికి రెట్టింపు సమూహానికి ప్రసంగించాను; దేవుని శక్తి వచ్చింది

రెవ. జె. వెస్లీ

[జూన్, 1787. వారి మీద ఆశ్చర్యకరంగా పనిచేసి, వారి హృదయాలను కరిగించి, బండరాళ్లను ముక్కలు చేసింది.

మధ్యాహ్నం లిస్బర్న్‌లోని లినెన్-హాల్‌లో ఇంకా ఎక్కువ సంఖ్యలో ఉన్న సమూహానికి ప్రకటించాను; మేము ఇంగ్లాండు విడిచినప్పటి నుండి నేను చూసిన వారిలో ఇదే అతి పెద్ద సమూహమని అనుకుంటున్నాను. కొద్దిమంది చపలచిత్తులైన పిల్లలు తప్ప, అందరూ ప్రాణం కోసం వినేవారివలె ప్రవర్తించారు.

సోమ. 11.—అది త్రైమాసిక సమావేశం కావడంతో, పదకొండు గంటలకు ప్రెస్బిటేరియన్ సమాజ మందిరంలో ప్రకటించాను; అది పెద్దదైన, అందమైన భవనం; దానిని అక్కడి పాఠకుడు (మినిస్టర్), ఆయన

పెద్దలు ఇద్దరూ ఉదారంగా ఇచ్చారు; అప్పుడు అందులో సమూహమంతా పట్టింది.

కానీ సాయంత్రం ప్రజల సమూహం ఎక్కువగా ఉండటంతో నా పాత స్థలమైన లినెన్-హాల్‌కే తిరిగి వెళ్ళవలసి వచ్చింది; మేము ఈ రాజ్యంలోకి వచ్చినప్పటి నుండి ఇంత గంభీరమైన అవకాశం నాకు అరుదుగా కలిగింది.

మంగళ. 12.—అత్యంత సుందరమైన ప్రాంతం గుండా డౌన్‌ప్యాట్రిక్ చేరాము; అది నేను ఊహించినదానికంటే చాలా పెద్ద పట్టణం; స్లైగోకు అంతగా తీసిపోదని అనుకుంటున్నాను. సాయంత్రం అసాధారణంగా మృదువుగా, ప్రకాశవంతంగా ఉంది; ఆకాశంలో ఒక్క మేఘం కూడా లేదు. ఎత్తైన దేవదారు వృక్షాలు మా చుట్టూ నీడనిచ్చాయి, ఫలవంతమైన పొలాలు నలువైపులా విస్తరించి ఉన్నాయి.

ఆదివారం సాయంత్రం కూడా లిస్బర్న్‌లో ఉన్నవారికంటే సగం మంది ఎక్కువగా ప్రజలు ఉన్నారని నాకు తోచింది; "ఆయనతో పరిచయం కలిగి సమాధానపడుము" అనే ఆ ముఖ్యమైన మాటలను వారికి నొక్కి చెప్పాను.

బుధ. 13.—ఇరవై ఆరు మైళ్ళు మాత్రమే వెళ్ళాలని తెలియడంతో ఆరు, ఏడు గంటల మధ్య వరకు బయలుదేరలేదు.

ఆ ప్రాంతం అసాధారణంగా ఆహ్లాదకరంగా ఉంది; అది రెండు ఎత్తైన పర్వత శ్రేణుల మధ్య సాగుతుంది. కానీ దారి అంతటా ఎక్కుడూ దిగుడూ ఉండటంతో, దాదాపు మధ్యాహ్నమయ్యే వరకు రాత్‌ఫ్రిలాండ్ చేరలేదు. ప్రెస్బిటేరియన్ పాఠకుడైన శ్రీ బార్బర్ (ఆరున్నర అడుగుల ఎత్తు ఉన్న రాజసమైన వ్యక్తి అని నా నమ్మకం) తన కొత్త విశాలమైన ప్రసంగ మందిరాన్ని నాకు అందించగా, సమూహం వెంటనే కూడుకొంది.

"ఇప్పుడు దేవుడు ప్రతి చోటా ఉన్న మనుష్యులందరూ మారుమనస్సు పొందాలని ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు" అనే మాటలను ఆలస్యం లేకుండా వివరించి నొక్కి చెప్పడం ప్రారంభించాను.

పూర్తి చేసిన వెంటనే బండి ఎక్కాను; కానీ దారి ఇంకా ఎక్కుడూ దిగుడూగానే ఉండటంతో, వారు ఆరు మైళ్ళు అని పిలిచే దూరం పోవడానికి రెండు గంటలు పట్టింది.

అప్పుడు బండి దిగి, గుర్రంపై ముందుకు సాగాను.

కానీ అప్పుడు కూడా అలా పిలిచే నాలుగు మైళ్ళకు ఒకటిన్నర గంట పట్టింది; అందువల్ల డాక్టర్

లెస్లీ ఇంటికి, టాండరాజీలో, నాలుగున్నర దాటిన తర్వాతే చేరాను.

ఆరు గంటల సమయానికి శ్రీ గాడ్లీ ఇంటి గుమ్మపు మెట్లపై నిలబడి, "ఇది మీ విశ్రాంతి స్థలము కాదు" అనే వాక్యంపై ప్రకటించాను; అక్కడి సమూహం డౌన్‌ప్యాట్రిక్‌లో ఉన్నదానికంటే కూడా మూడవ వంతు పెద్దది.

లండన్, యార్క్‌షైర్ లేదా కార్న్‌వాల్‌లో తప్ప, దీనికంటే పెద్ద సమూహాన్ని చూసినట్లు నాకు గుర్తు లేదు.

గురు. 14.—శ్రీ బ్రాడ్‌బెంట్, నేను డాక్టర్ లెస్లీ ఎస్టేట్ చుట్టూ నడిచాము; ఇంగ్లాండులో ఇంత విస్తీర్ణంలో దీనికి సమానమైనది ఏదీ నేను చూడలేదు.

జూన్, 1787.] దినచర్య.

ఆ ఇల్లు ఫలవంతమైన ఒక కొండ మధ్యలో ఉంది; ఆ కొండలో కొంత భాగం ఇంటికి క్రింద, కొంత భాగం పైన ఉంది.

దాని దగ్గరకు వెళ్తున్నప్పుడు గోడలు ఏవీ కనబడవు; రకరకాల పచ్చని చెట్లు, పొదలు తప్ప మరేమీ కనబడవు.

ప్రాంగణంలోకి, ద్వారంలోకి ప్రవేశించినా రాతి గోడలు కనబడవు; కానీ రెండు వైపులా, స్వర్గపు పచ్చని గోడ పైకి లేస్తుంది; అది వేసవిలోను శీతాకాలంలోను ఉంటుంది; సంవత్సరమంతా పుష్పించే నిత్యహరిత వృక్షాలతోనే అది పూర్తిగా ఏర్పడింది. ఇంటికి పై వైపున, మెల్లగా పైకి లేచే కొండ ఊహించగలిగిన అత్యంత సుందరమైన దృశ్యాన్ని ఇస్తుంది; నీడ నడక దారులు, చెట్లు చల్లినట్లున్న పచ్చిక బయళ్ళ మిశ్రమం అది; దాని శిఖరం వద్ద ఒక సహజమైన బండ ఉంది; దాని క్రింద కూర్చుని అత్యంత సుందరమైన, విశాలమైన దృశ్యాన్ని చూడవచ్చు. ఈ వైవిధ్యమంతా ముప్పై సంవత్సరాలలో డాక్టర్ లెస్లీ శ్రమ వలన, ముళ్ళతో నిండిన గరుకు బీడు నేల నుండి కలిగింది.

ఈ సాయంత్రం సమూహం గత సాయంత్రమంత పెద్దదిగా ఉండదని అనుకున్నాను; కానీ అది చాలా పెద్దదిగా ఉంది, వీలైతే, ఇంకా ఎక్కువ శ్రద్ధగా ఉంది.

ఇంతకంటే ఆనందకరమైన దృశ్యాన్ని నేను అరుదుగా చూశాను.

మా చుట్టూ ఎత్తైన నీడనిచ్చే చెట్లు కమ్ముకొని ఉన్నాయి; ఒక వైపు మాత్రమే ఉన్న ఖాళీ గుండా విశాలమైన ప్రాంతం కనబడింది.

ప్రజలు చెట్లవలె కదలకుండా ఉన్నారు; ఎందుకంటే దేవుని శక్తి వారిపై ఉంది; వారి ఆత్మలు దేవుని వద్దకు తిరిగి వెళ్ళే వరకు వారిలో కొద్దిమంది ఆ గడియను మరచిపోతారని నేను అనుకోను.

శుక్ర. 15.—ఎనిమిది గంటల సమయంలో రిచ్-హిల్‌లో లోతైన గంభీరతతో ఉన్న సమూహానికి ప్రకటించాను. పదకొండు గంటలకు షార్లెమౌంట్‌లోని కోట ప్రాంగణంలో అన్ని ప్రాంతాల నుండి కూడిన పెద్ద సమూహానికి ప్రకటించాను; అది త్రైమాసిక సమావేశం కావడంతో. వెంటనే ప్రేమవిందు జరిగింది.

కానీ ప్రసంగ మందిరంలో సగం మంది కూడా పట్టలేదు; అందువల్ల కోటలోని పచ్చికను అరువుగా తీసుకొని, ప్రజలను ఒక్కొక్కరిగా చిన్న ద్వారం గుండా పంపాము. వారు అప్పుడు గడ్డిపై కూర్చున్నారు; ఇంటిలో ఉన్నంత ఏకాంతంగానే ఉన్నారు; అనేకులు తమ అనుభవాన్ని నిర్భయంగా చెప్పారు. కానీ వర్షం కారణంగా మేము అనుకున్నదానికంటే ముందే సమావేశాన్ని ముగించవలసి వచ్చింది. సాయంత్రం నేను కీర్తన ముగించకముందే అది ప్రారంభమైంది, కానీ రెండు మూడు నిమిషాల్లో ఆగిపోయి, మాకు స్వచ్ఛమైన, చాలావరకు ఆహ్లాదకరమైన సాయంత్రాన్ని మిగిల్చింది.

శని. 16.—డంగానన్ వెళ్ళాను; కానీ ఆ పట్టణం గందరగోళంలో ఉన్నట్లు కనబడింది.

బెడ్లామ్ (పిచ్చి ఆసుపత్రి) విడిపోయి వచ్చిందేమో అనిపించేది.

కారణం ఇది:—కోడిపందెం దగ్గరలో ఉంది.

ఒక పెద్దమనిషి ప్రెస్బిటేరియన్ పాఠకుని తన సమాజ మందిరాన్ని ఉపయోగించుకోనివ్వమని అడిగాడు; కానీ ఆయన తన తిరస్కారానికి ఒక కారణం చెప్పాడు, అదేమిటంటే సంఘ సభ్యుడైన శ్రీ హాల్ రాత్రంతా పేకాట ఆడాడని చెప్పాడు

రెవ. జె. వెస్లీ

[జూన్, 1787. (అది నిజమేనని తెలుస్తోంది;) కాబట్టి అతనిని తన మందిరంలోకి రానివ్వలేనని. కాబట్టి మేము మా సొంత మందిరం నుండి బెంచీలన్నీ బయటకు తీసివేశాము; అందులో సమూహంలో చాలామంది పట్టారు.

సాయంత్రం అక్కడ మళ్ళీ ప్రకటించి, తరువాత ప్రేమవిందు జరిపాను; అందులో అనేకులు గొప్పగా ఆదరణ పొందారు.

ఆది. 17.—ఆర్మాలో ఏమి చేయాలో మాకు తెలియలేదు: వర్షం వలన మేము దారి వెంబడి ఉన్న చెట్ల వీధిలో ప్రకటించలేకపోయాము; మా మందిరంలో సమూహంలో సగం మంది కూడా పట్టరు, వారిలో అనేకులు దూరం నుండి వచ్చారు. మేము చేయగలిగిన ఉత్తమ ఏర్పాటు ఏమిటంటే, వీలైనంత ఎక్కువ మందిని మందిరంలోకి కిక్కిరిసి కూర్చోబెట్టి, కిటికీలను తలుపులను రెండింటినీ తెరిచి ఉంచడం; దానివలన ఇంకా ఎక్కువ మంది వినగలిగారు.

సాయంత్రం సెసెడర్లు (ఎవరు ఊహిస్తారు?) తమ పెద్ద సమాజ మందిరాన్ని నాకు ఉదారంగా ఇచ్చారు.

అది ఈ చివర నుండి ఆ చివర వరకు నిండిపోయింది: కానీ ఒక తెలివైన యువ పెద్దమనిషి, నేను నా అంశాన్ని పూర్తిగా తప్పుగా ఎన్నుకున్నానని గమనించాడు; నా ప్రసంగం సామాన్యుల కోసం తయారైనది, పెద్దమనుషుల కోసం కాదని అన్నాడు.

సంఘ (సొసైటీ) సమావేశంలో మా మందిరంలో పట్టినంత మందిని ఉండనిచ్చాను; మెథడిస్టుల ఆరంభం, సూత్రాలు, ఆచరణ గురించి వారికి స్పష్టమైన వివరణ ఇచ్చాను.

సోమ. 18.—యోబు ముగ్గురు స్నేహితులలో పెద్దవాడు, అత్యంత గౌరవనీయుడు అని తోచే ఎలీఫజు మాటలను, "ఆయనతో పరిచయం కలిగి సమాధానపడుము" అని నేను నొక్కి చెప్పినప్పుడు అనేకులు తక్కువేమీ కాకుండా కదిలినట్లు కనబడింది.

తరువాత ప్రైమేట్ (ప్రధాన బిషప్) యొక్క నివాసాన్ని, ప్రార్థనా మందిరాన్ని చూశాము; అవి అత్యున్నత స్థాయిలో సొగసైనవి; వాటి చుట్టూ ఉన్న ఎస్టేటును కూడా చూశాము; అది అత్యంత సుందరంగా తీర్చిదిద్దబడి చెట్లు నాటబడింది. అయితే దాని యజమానికి ఏమి ఉంది?

దానిని తన కళ్ళతో చూడటం కూడా లేదు.

బహుశా ఆయన ఇకపై దానిని చూడడు.

ఎనభై ఏళ్ళు దాటిన వయస్సులో ఆయన డబ్లిన్ దగ్గర ఒక పెద్ద భవనం కట్టడంలో పూర్తిగా నిమగ్నమై ఉన్నాడు!

Tu secanda marmora Locas sub ipsum funus, et sepulchri Immemor struis domos ! [నీవు మరణం ముంగిట ఉండి, సమాధిని మరచి, చెక్కవలసిన పాలరాళ్లకు గుత్తకు ఇచ్చి గృహాలను కట్టుకొంటున్నావు!]

సాయంత్రం శ్రీ మెక్‌గఫ్ చెట్ల వీధిలో మరొకసారి ప్రకటించాను; వినే ఒక సమూహం గంభీరంగా హాజరైంది.

ఇంతవరకు కొద్ది ఫలమే కనబడుతున్నప్పటికీ, ఇక్కడ కూడా త్వరలో పంట ఉంటుందని నిశ్చయం.

మంగళ. 19.—భయంకరమైన రోడ్ల గుండా న్యూరీ వైపు సాగాము.

ఐరిష్ రోడ్లను ఇంగ్లీషు రోడ్ల కంటే ఎక్కువగా ఇష్టపడేంత మూర్ఖులు ఎవరైనా ఉంటారని నాకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది. అవి సాధారణంగా వేయబడిన పెద్ద పగలని రాళ్లు

ఈ పంక్తుల అనువాదం కోసం ఈ సంపుటిలోని 311వ పుట చూడండి.—సంపాదకుడు.

జూన్, 1787.] దినచర్య.

ఏ బండినైనా ముక్కలు ముక్కలుగా పగలగొట్టడానికి చాలు.

గుర్రాలకు, బండ్లకు, ప్రయాణికులకు అందరికీ మంచి ఇంగ్లీషు కంకరతో సమానమైనది ఏదీ లేదు.

సాయంత్రం పెద్ద సమాజ మందిరంలో అధిక సంఖ్యలో ఉన్న సమూహానికి ప్రకటించాను. అనేకులు వాక్యపు పదును రెండంచుల ఖడ్గం కంటే పదునైనదిగా భావించారని నేను నమ్ముతున్నాను: దాని ఫలితాలలో ఒకటి, మా కొత్త గది ఉదయం ఐదు గంటలకు కూడా సమూహాన్ని ఇముడ్చుకోలేకపోయింది, అనేకులు బయట నిలబడవలసి వచ్చింది.

తొమ్మిది, పది గంటల మధ్య డండాక్‌లో సంతబజారు భవనంలో ప్రకటించాను. గందరగోళం జరుగుతుందని ఎదురుచూశాము; కానీ ఏమీ జరగలేదు: ధనికులు పేదలు కూడిన చాలా పెద్ద సమూహం అత్యంత మర్యాదగా ప్రవర్తించింది; నేను నొక్కి చెప్పినది,

"ఇదిగో, ఇప్పుడే ఆనుకూల్యమైన సమయము; ఇదిగో, ఇప్పుడే రక్షణ దినము." సాయంత్రం ఆరు గంటలకు ద్రోగెడాలోని న్యాయస్థాన భవనంలో కిక్కిరిసిన సమూహానికి, "చిన్నవారేమి పెద్దవారేమి, మృతులు దేవుని ఎదుట నిలిచియుండుట చూచితిని" అనే వాక్యంపై ప్రకటించాను.

ఈ అల్లకల్లోల పట్టణంలో కూడా అందరూ ప్రశాంతంగా ఉన్నారు, దేవుడు అక్కడ ఉన్నాడని వారు గ్రహించినట్లు కనబడింది.

గురు. 21.—డబ్లిన్ నుండి మా స్నేహితులు అనేకులు మ్యాన్-ఆఫ్-వార్ వద్ద మమ్మల్ని కలిశారు; వారితో కలిసి స్వోర్డ్స్ వరకు సాగాము; ఆ పట్టణం పురాతన కాలం నుండి అన్ని రకాల దుష్టత్వానికి పేరుగాంచింది.

అయినప్పటికీ ఒక సమూహం ఎదురుచూస్తుండటం చూసి, ఆలస్యం లేకుండా ప్రారంభించాను; అందరూ రాత్రివలె నిశ్శబ్దంగా ఉన్నారు: ఆ విధంగా స్వోర్డ్స్ పాపులకు కూడా రక్షణ వచ్చింది.

మధ్యాహ్నం, మేము రెండు నెలలకు కొంచెం ఎక్కువకాలం దూరంగా ఉన్న తరువాత, దేవుడు మమ్మల్ని క్షేమంగా డబ్లిన్‌కు తీసుకురావడం ఆయనకు ఇష్టమైంది.

శుక్ర. 22.—తరగతులను (క్లాసులను) సందర్శించడం ప్రారంభించాను; అది తరువాతి గురువారం వరకు నన్ను నిమగ్నం చేసింది.

నూట పన్నెండు మంది సభ్యులను తొలగించడం అవసరమని మేము గుర్తించాము; పదకొండు వందల ముప్పై ఆరు మంది మిగిలారు.

ఆది. 24.—ఏడు గంటలకు గదిలో ప్రకటించాను; పదకొండు గంటలకు బెథెస్దాలో ఆరాధన ప్రారంభమైంది. అక్కడ ధనికులు గొప్పవారి మధ్య కూడా అసాధారణమైన స్వేచ్ఛను కనుగొన్నాను. వారిలో కొందరు మన

ప్రభువు సన్నిధిని, గాయపరచడానికి, స్వస్థపరచడానికి కూడా, అనుభవించారని నాకు తోచింది.

సాయంత్రం కొత్త గదిలో ప్రకటించాను; అలసట లేకుండా చేయగలిగినది అంతే.

మంగళ. 26.—ఫిలడెల్ఫియా నుండి ఇరవై తొమ్మిది రోజుల్లో వచ్చిన డాక్టర్ కోక్ రాకతో మేము ఆహ్లాదకరంగా ఆశ్చర్యపడ్డాము; ఆయన అమెరికాలో దేవుని కార్యం గురించి సంతోషకరమైన వృత్తాంతాన్ని మాకు చెప్పాడు.

గురువారం, 28. శ్రీ హొవార్డ్‌తో సంభాషించే ఆనందం నాకు కలిగింది; ఆయన ఐరోపాలో అత్యంత గొప్ప వ్యక్తులలో ఒకరని నా అభిప్రాయం.

దేవుని గొప్ప శక్తి తప్ప మరేదీ ఆయనకు సాధ్యం చేయలేదు సంపుటి IV.

Cec [అస్పష్ట మూలపాఠం]

రెవ. జె. వెస్లీ

(జూలై, 1787. తన కష్టమైన, ప్రమాదకరమైన పనులను చేయడానికి.

అయితే దేవుడు మన పక్షాన ఉంటే మనకు ఏది హాని చేయగలదు?

శని. 30.—అమెరికాలోని మన సహోదరుల స్థితిని పరిశీలించడానికి మా బోధకులందరినీ నన్ను కలవమని కోరాను; వారు తమ నీడకే భయంకరంగా భయపడ్డారు, ఇంగ్లీషు

బోధకులు తమను బానిసలుగా చేయబోతున్నారన్నట్లు.

ఆ భయం ఇప్పుడు తొలగిపోయిందని, వారు సాతాను కుతంత్రాల గురించి మరింత ఎరుకతో ఉన్నారని నేను నమ్ముతున్నాను.

ఆది. జూలై 1.—ఏడు గంటలకు పెద్ద సమూహాన్ని గట్టిగా హెచ్చరించాను: దేవుని మంచి, ఇష్టమైన, సంపూర్ణమైన చిత్తము ఏదో పరీక్షించి తెలుసుకొనునట్లు, తమ మనస్సు నూతనమగుట వలన రూపాంతరము పొందాలని వారు ఎప్పుడైనా కోరితే, ఈ లోకపు జ్ఞానానికి, ఆత్మకు, పద్ధతులకు సారూప్యులు కాకూడదని.

సాయంత్రం "ప్రభువా, రక్షింపబడువారు కొద్దిమందేనా?" అనే ఆ భయంకరమైన మాటలను వివరించి అన్వయించాను.

మంగళ. 8.—కొందరు స్నేహితులు నన్ను డబ్లిన్ నుండి నాలుగు మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న లార్డ్ షార్లెమౌంట్ నివాసమైన మరీనోకు తీసుకువెళ్లారు.

అందులో అడవి, నీరు, పచ్చిక బయళ్ళు మనోహరంగా కలిసి ఉన్నాయి; ఆ పచ్చికలపై అనేక రకాల విదేశీ గొర్రెలు, పుష్కలంగా నెమళ్ళు ఉన్నాయి; కానీ ఏ విధమైన గానం చేసే పక్షులూ నాకు వినబడలేదు.

దీనికి నేను కొంచెం ఆశ్చర్యపడ్డాను, తరువాత గుర్తు తెచ్చుకునే వరకు; డబ్లిన్ చుట్టూ కొన్ని మైళ్ళ లోపల నేను గానం చేసే పక్షిని ఏదీ, కనీసం ఒక లార్క్‌ను గాని, థ్రష్‌ను గాని, బ్లాక్‌బర్డ్‌ను గాని వినలేదు.

సాయంత్రం, వినడానికి చెవులు, సంపూర్ణ సువార్తను స్వీకరించడానికి హృదయాలు ఉన్న అధిక సంఖ్యాక సమూహానికి "ఇరుకు ద్వారం గుండా ప్రవేశించుటకు పోరాడుడి" అనే ఆ భయంకరమైన మాటలను గట్టిగా నొక్కి చెప్పాను.

బుధ. 4.—డబ్లిన్ నుండి నాలుగైదు మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న ఒక పెద్దమనిషి నివాసమైన న్యూ-డార్గిల్ వద్ద ఒక గంట గడిపాను.

ఈ రాజ్యంలో ఇంత అందమైన స్థలాన్ని నేను చూడలేదు. అది వార్విక్‌షైర్‌లోని లీజోవ్స్‌కు సమానం; స్థితిలో వాటిని ఎంతో మించిపోయింది; నడక దారులన్నీ ఒక పర్వతం ప్రక్కన ఉన్నాయి; అక్కడి నుండి డబ్లిన్ అఖాతమంతా, అలాగే విశాలమైన, చక్కగా వైవిధ్యంగా ఉన్న భూ దృశ్యం కనబడుతుంది.

దాని గుండా ఒక చిన్న నది ప్రవహిస్తుంది; అది ఒకదానికొకటి కొద్ది దూరంలో రెండు జలపాతాలను ఏర్పరుస్తుంది. గొప్పతనంలో దీనిని మించిన స్థలాలు అనేకం ఉన్నా, అందంలో దీనిని మించినది ఏదీ లేదని నేను నమ్ముతున్నాను.

తరువాత పార్లమెంటు భవనాన్ని చూశాను. లార్డుల సభ వెస్ట్‌మినిస్టర్‌లో ఉన్నదానిని ఎంతో మించిపోయింది; లార్డ్-లెఫ్టినెంట్ సింహాసనం, ఇంగ్లీషు లార్డుల సభలో రాజు యొక్క ఆ దయనీయమైన (అలా పిలవబడే) సింహాసనాన్ని అంతగా మించిపోయింది. కామన్స్ సభ నిజంగా ఒక గొప్ప గది. అది అష్టభుజాకారంలో ఉంది, చుట్టూ ఐరిష్ ఓక్ చెక్కతో పలకలు వేయబడి ఉంది; అది మహోగని అంతటినీ సిగ్గుపరుస్తుంది; స్త్రీల సౌకర్యం కోసం చుట్టూ గ్యాలరీ ఉంది.

స్పీకర్ ఆసనం లార్డ్ లెఫ్టినెంట్ సింహాసనం కంటే ఎంతో వైభవంగా ఉంది. కానీ

జూలై, 1787.) దినచర్య.

అన్నిటికంటే నన్ను ఆశ్చర్యపరచినవి సభ యొక్క వంటశాలలు, మంచి భోజనం కోసం ఉన్న పెద్ద ఏర్పాట్లు. ఒక పెద్ద హాలులో ఈ చివర నుండి ఆ చివర వరకు బల్లలు ఉంచబడ్డాయి; పార్లమెంటు సమావేశమైనప్పుడు సభ్యుల సౌకర్యం కోసం వాటిపై ప్రతిరోజూ నాలుగైదు గంటలకు మాంసాహారం పరచబడుతుందని తెలుస్తోంది.

అయ్యో, పేద ఐర్లాండ్!

నీ సెనేటర్లకే జ్ఞానాన్ని ఎవరు నేర్పుతారు?

యుద్ధం ఆగిపోయింది; Séd sevior armis, Luxuria incubuit [కానీ ఆయుధాల కంటే క్రూరమైన విలాసం మనపై ఆవహించింది] f * గురు. 5.—మా బోధకులలో చాలామంది పట్టణానికి వచ్చారు. శుక్రవారం, 6.

మా మహాసభ ప్రారంభమైంది; ఎప్పటిలాగే మంగళవారం, 10న ముగిసింది.

మాలో ఏ తీగా అపశ్రుతి పలుకలేదు, ఆదినుండి అంతం వరకు అంతా ప్రేమ, సామరస్యమే.

ఆది. 8.—ఏడు గంటలకు మా గదిలో ప్రకటించాను.

పదకొండు గంటలకు బెథెస్దాలో ఆరాధన ప్రారంభమైంది.

సమూహం అత్యంత పెద్దది. రెండవ పాఠంలోని కొంత భాగమైన లూకా 20:34 పై ప్రకటించాను; అనేకులు రాబోవు లోక శక్తులను విస్తారంగా రుచి చూశారు.

సాయంత్రం ప్రేమవిందులో, దేవుని మార్గాలలో లోతైన అనుభవం ఉన్న అనేకులు నిర్భయంగా మాట్లాడారు.

నిజంగా వారు దైవిక జీవితంలో చక్కగా అభివృద్ధి చెందారు.

ఇంగ్లాండులో కూడా ఇలాంటి సంభాషణను నేను అరుదుగా విన్నాను.

మంగళవారం సాయంత్రం కూడా అనేకులు జ్ఞానపు సాత్వికముతో నిగ్రహింపబడిన సమానమైన ఉత్సాహంతో మాట్లాడారు.

బుధ. 11.—ఐదు గంటలకు ఈ ప్రేమగల ప్రజలకు ఆప్యాయంగా వీడ్కోలు చెప్పాను; ఇక్కడ నా పనులన్నీ ముగించుకొని, మధ్యాహ్నం నా స్నేహితులతో కలిసి వెళ్లి, ఓడ మొత్తాన్ని అద్దెకు తీసుకొని, పార్క్‌గేట్ తపాలా ఓడలలో ఒకటైన ప్రిన్స్ ఆఫ్ వేల్స్ ఎక్కాము.

ఏడు గంటలకు అనుకూలమైన, మితమైన గాలితో ప్రయాణం ప్రారంభించాము.

తొమ్మిది, పది గంటల మధ్య ఎప్పటిలాగే పడుకొని, దాదాపు నాలుగు గంటల వరకు నిద్రపోయాను; అప్పుడు అసాధారణమైన శబ్దంతో మేల్కొని, హోలీహెడ్ నుండి సుమారు మూడు మైళ్ళ దూరంలో ఓడ ఒక పెద్ద బండపై కొట్టుకుంటూ ఉన్నట్లు గుర్తించాను.

అప్పుడే పడుకొన్న కెప్టెన్ లేచి దూకాడు; డెక్కుపైకి పరుగెత్తి ఓడ ఎలా ఉందో చూసి, "మీ ప్రాణాలు రక్షింపబడవచ్చు, కానీ నేను నాశనమయ్యాను!" అని కేకలు వేశాడు.

అయినా ఏ నావికుడూ ఒట్టు పెట్టలేదు, ఏ స్త్రీ కేకలు వేయలేదు.

మేము వెంటనే ప్రార్థనకు వెళ్ళాము; వెంటనే ఓడ, ఎలాగో నాకు తెలియదు, ఆ బండ నుండి విడివడి, బయటి పలకలలో కొన్ని దెబ్బతినడం తప్ప మరే నష్టమూ లేకుండా తన దారిలో సాగింది.

మధ్యాహ్నం మూడు గంటల సమయానికి క్షేమంగా పార్క్‌గేట్ చేరాము; సాయంత్రం చెస్టర్ వరకు వెళ్ళాము.

జువెనాల్ నుండి ఈ ఉల్లేఖనాన్ని గిఫర్డ్ ఇలా అనువదించాడు:—ఇప్పుడు దీర్ఘకాల శాంతి యొక్క చెడులన్నీ మనవే;

విలాసం, శత్రు శక్తుల కంటే భయంకరమైనది.. —సంపాదకుడు.

రెవ. జె. వెస్లీ

[జూలై, 1787.

శుక్ర. 13.—ప్రశాంతమైన దినం గడిపాను; సాయంత్రం కిక్కిరిసిన సభకు విత్తువాని ఉపమానాన్ని నొక్కి చెప్పాను. ఇంత పెద్ద సమూహం నాకు ఎప్పుడైనా ఉందో లేదో నాకు తెలియదు.

ఆది. 15.—ఉదయం కొత్త దేవాలయంలో మత్తయి 5:20 పై ప్రకటించాను; మధ్యాహ్నం 1 కొరింథీ 15:55 పై; శ్రీ

బ్రాడ్‌బెంట్ ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు, సాయంత్రం ఐదు, ఆరు గంటల మధ్య గదిలో.

సోమ. 16.—ఉదయం ఐదు గంటలకు మందిరం చక్కగా నిండింది.

మధ్యాహ్నం శ్రీ రైల్ యొక్క పట్టు మిల్లును చూశాను; అది రెండువందల యాభై మంది పిల్లలకు నిరంతరం ఉపాధి కల్పిస్తోంది.

సాయంత్రం మార్కు 3:35 పై ప్రకటించాను; మాకు సంతోషకరమైన అవకాశం కలిగింది.

మంగళవారం, 17. మధ్యాహ్న సమయంలో బుల్లాక్స్మిత్‌లోని కొత్త ప్రార్థనా మందిరంలో ప్రకటించాను; సాయంత్రం స్టాక్‌పోర్ట్‌లో.

ప్రజలు సాధారణంగా చచ్చినట్లు చల్లగా ఉన్నారని తెలియడంతో, "ఇదిగో, నిద్ర నుండి మేల్కొనవలసిన సమయము ఇప్పుడే వచ్చియున్నది" అనే వాక్యాన్ని గట్టిగా అన్వయించాను.

దేవుడు తన వాక్యంలో, గొప్ప స్వరంతో మాట్లాడ్డానికి ఇష్టపడ్డాడు; కానీ బుధవారం, 18, ఉదయం ఐదు గంటలకు, "మీరు వెదకుచున్న ప్రభువు ఆకస్మికముగా తన ఆలయమునకు వచ్చును" అనే వాగ్దానాన్ని నేను నొక్కి చెబుతున్నప్పుడు ఇంకా శక్తివంతంగా మాట్లాడాడు.

తరువాత శ్రీ

బ్రాక్లెహర్స్ట్ యొక్క ఒక చిన్న ఇంటికి, మాంచెస్టర్ కి రెండు మైళ్ళ అవతల, విశ్రాంతికి వెళ్ళాను.

ఇక్కడే ఆడమ్ ఓల్డ్‌హామ్ నివసించాడు!

ఆహా, సంపదలు అతనికి ఏమి లాభం చేశాయి!

నన్ను అతని స్థానంలో ఉంచిన ప్రావిడెన్స్ ఎంత విచిత్రమైనది!

ఈ వారంలో మిగిలిన భాగాన్ని వ్రాయడంలో గడిపాను. శనివారం, 21, మాంచెస్టర్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

ఆదివారం, 22. మా ఆరాధన పది గంటలకు ప్రారంభమైంది. అనేక రోజులుగా కొనసాగుతున్న తీవ్రమైన చలి ఉన్నప్పటికీ, మందిరం చక్కగా నిండింది; కానీ డాక్టర్ కోక్ నాకు సహాయం చేయడంతో నా పని తేలికైంది.

సాయంత్రం వీలైనంత మంది కిక్కిరిసి వచ్చారు; కానీ అనేకులు వెళ్లిపోవలసి వచ్చింది.

తరువాత సంఘ సభ్యులతో (సొసైటీ) ఒక సంతోషకరమైన గంట గడిపాను.

సోమ. 23.—ఉదయం, మధ్యాహ్నం ప్రకటించాను.

సాయంత్రం బృందాలను (బాండ్లను) కలిశాను; వారి చైతన్యాన్ని, నిరాడంబరతను మెచ్చుకున్నాను.

మంగళవారం ఉదయం ప్రకటించిన తరువాత మళ్ళీ బ్రూటన్‌కు విశ్రాంతికి వెళ్ళాను.

గురువారం, 26. మధ్యాహ్న సమయంలో కొత్త ప్రసంగ మందిరంలో, అది చక్కగా ఇముడ్చుకోగలిగినంత మందికి, యెషయా 55:5,6 పై ప్రకటించాను.

నేడు దారిలో శ్రీ డాబ్ రచించిన "విశ్వ చరిత్ర" అనే చాలా ఆహ్లాదకరమైన పుస్తకాన్ని చదివాను.

అది ప్రాచీన కాలాల గురించి నాకు ఇంతకుముందు ఎన్నడూ లేనంత స్పష్టమైన దృష్టిని ఇచ్చింది; కానీ అనేక యుగాలుగా చలామణి అవుతున్న చాలా ప్రసిద్ధ సంఘటనల గురించి నాకు ఇంకా సందేహమే. ఉదాహరణకు ఒకటి:—లోకంలో అమెజాన్ల వంటి జాతి ఎప్పుడైనా ఉండిందని నేను నమ్మలేను.

ఆగ. 1787.] దినచర్య.

అర్గోనాట్ల కథంతా కూడా అంతే కల్పితమని నేను భావిస్తున్నాను; శ్రీ బ్రయంట్ ప్రాచీన చరిత్రలో అనేక భాగాలు అలాంటివేనని చూపించినట్లే: ఉపమానాలను, కవితాత్మక కల్పనలను నిజమైన చరిత్రలుగా పొరబడినందున ఇందులో ఆశ్చర్యమేమీ లేదు.

రోచ్‌డేల్‌లో ప్రకటించిన తరువాత నన్ను చూడడానికి వచ్చిన ఒక యువతి వలన ఆహ్లాదకరంగా ఆశ్చర్యపడ్డాను. కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం పదమూడు, పద్నాలుగు ఏళ్ల ఒక బాలిక భక్తిలో ప్రసిద్ధి చెందింది; కానీ ఒకటి రెండు సంవత్సరాల తరువాత, నేను ఎంతో ఆశతో ఆమెను సందర్శించినప్పుడు, ఆమెలో దాని చిహ్నమైనా మిగిలి లేదు.

దేవుడు ఆమెను పునరుద్ధరించాడని నాకు తెలియజేయడానికే ఆమె వచ్చింది; ఇప్పుడు ఆయన కోసమే జీవించి, ఆయన కోసమే చనిపోవాలని ఆమె నిశ్చయించుకుంది. దేవుడు అనుగ్రహించుగాక! ఆమె ఒకటి భ్రష్టురాలైన విశ్వాసత్యాగి అవుతుంది, లేదా ప్రకాశించే క్రైస్తవురాలు అవుతుంది.

శుక్ర. 27.—ఐదు గంటలకు మందిరం చక్కగా నిండింది.

నేను ఇంగ్లాండుకు తిరిగి వచ్చినప్పటి నుండి, పట్టణం పరిమాణానికి తగినట్లుగా, ఇంత పెద్ద ఉదయపు సమూహాన్ని చూడలేదు.

కాలికో ముద్రణదారు శ్రీ పీల్ నన్ను బరీలో అల్పాహారానికి ఆహ్వానించాడు; ఆయన కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం ఐదువందల పౌండ్లతో ప్రారంభించి, ఇప్పుడు యాభై వేల పౌండ్లు సంపాదించాడని భావిస్తారు.

అయ్యో, తన ఆత్మను కోల్పోకుండా ఉంటే అది ఎంత అద్భుతం!

అక్కడి నుండి బోల్టన్ వెళ్ళాము. ఇక్కడ మా ఆదివారపు బడులలో ఎనిమిదివందల మంది పేద పిల్లలకు సుమారు ఎనభై మంది ఉపాధ్యాయులు బోధిస్తున్నారు; వారు తమ మహా

యజమాని నుండి పొందబోయేది తప్ప ఏ జీతమూ పొందరు.

వారిలో సుమారు వంద మందికి (కొంతమంది బాలురు, కొంతమంది బాలికలు) పాడడం నేర్పబడుతోంది; వారు అంత శ్రుతి శుద్ధంగా పాడారు, అందరూ కలిసి పాడినప్పుడు ఒకే స్వరం ఉన్నట్లు అనిపించింది.

నేను మొదటి ఆజ్ఞను వివరించి అన్వయిస్తున్నప్పుడు మందిరం పూర్తిగా నిండింది.

ఇది లేకుండా నీతి లేదా మతం ఏమిటి?

కేవలం గాలిలో కట్టిన కోట. సాయంత్రం, పిల్లల్లో అనేకులు ఇంకా మందిరం చుట్టూ తిరుగుతుండగా, నలభై, యాభై మందిని లోపలికి వచ్చి "Vital spark of heavenly flame" [పరలోక జ్వాల యొక్క జీవ స్ఫులింగమా] అనే గీతం పాడమని కోరాను.

వారిలో కొందరు కన్నీళ్ళతో పాడలేక మౌనంగా ఉన్నా, ఆ సామరస్యం రాజు ప్రార్థనా మందిరంలో కూడా సాటి రాదని నేను నమ్మేంతగా ఉంది.

ఆది. ఆగస్టు 5.—ఉదయం ఎన్నికైన సంఘ సభ్యుల (సొసైటీ) సమావేశాన్ని కలిశాను; వినయంగల, నిరాడంబరులైన క్రైస్తవుల మనోహరమైన బృందం. వారిలో అనేకులు దేవుని విషయాలలో సరైన, లోతైన అనుభవం కలిగి, క్రీస్తు తమను స్వతంత్రులనుగా చేసిన స్వాతంత్ర్యంలో స్థిరంగా నిలబడి ఉన్నట్లు కనబడ్డారు. పది గంటలకు మందిరం పూర్తిగా నిండి, తగినంత వెచ్చగా ఉంది.

శ్రీ హార్న్ ప్రార్థనలను చదివాడు, చక్కగా చదివాడు.

మొదటి పాఠంలోని "ఎంతకాలము మీరు రెండు అభిప్రాయముల మధ్య తడబడుదురు?" అనే మాటలపై ప్రకటించాను; ఆ ప్రశ్నను శ్రోతల మనస్సాక్షులపై

రెవ. జె. వెస్లీ

[ఆగ. 1787. నేరుగా మోపగలిగే శక్తిని పొందాను.

మాకు ఐదుగురు మతగురువులు ఉన్నారు,

(ముగ్గురు మాత్రమే సేవ చేయగలిగారు,) పన్నెండు పదమూడు వందల మంది సంస్కారంలో పాలుపొందినవారు ఉన్నారు; విందు యజమాని మా మధ్య ఉన్నాడు, అనేకులు వర్ణింపశక్యం కాని ఆదరణతో దానిని కనుగొన్నారు.

సాయంత్రం ప్రకటించిన తరువాత ప్రేమగల సంఘ సభ్యులకు (సొసైటీ) గంభీరంగా వీడ్కోలు చెప్పాను. కనీసం ఇక్కడ, మనం వ్యర్థంగా పరుగెత్తలేదు, వ్యర్థంగా కష్టపడలేదు అని తిరుగులేకుండా కనబడుతోంది.

సోమ. 6.—బర్మింగ్‌హామ్‌కు బండి మొత్తాన్ని తీసుకొని, పన్నెండు గంటలకు బయలుదేరాము; ఎప్పటిలాగే సాయంత్రం ఐదు గంటలకు అక్కడ ఉంటామని ఆశించాము; కానీ లోపల ఆరుగురు, బయట ఎనిమిది మంది ఉండడంతో బండి భారం మోయలేక, తెల్లవారుజామున మూడు గంటలకు ముందే విరిగిపోయింది: కానీ మేము చేయగలిగినంత బాగా దానిని అతికించి, కాంగిల్టన్ వరకు వెళ్ళి, మరొకటి తీసుకున్నాము.

కానీ ఒకటి రెండు గంటల్లో ఇది కూడా విరిగింది; గుర్రాలలో ఒకటి ఎంతగా అలసిపోయిందంటే ఒక కాలు ముందుకు వేయడం కూడా దానికి కష్టమైంది. ఈ అడ్డంకులన్నిటి తరువాత, సరిగ్గా ఏడు గంటలకు బర్మింగ్‌హామ్ చేరాము.

ఒక పెద్ద సమూహం ఎదురుచూస్తుండటం చూసి, బండి నుండి మందిరంలోకి అడుగుపెట్టి, ఆలస్యం లేకుండా ప్రకటించడం ప్రారంభించాను; దేవుని మంచితనం వలన, రోజంతా విశ్రాంతి తీసుకున్నట్లుగానే, ముగించినప్పుడు నాకు ఏ అలసటా లేదు.

ఇక్కడ శ్రీమతి హీత్‌కు, శ్రీ హీత్‌తో కలిసి అమెరికాకు బయలుదేరబోతున్న ఆమె మనోహరమైన కుమార్తెలకు ప్రేమపూర్వకంగా వీడ్కోలు చెప్పాను; అబ్రాహాము రొమ్మున కలిసే వరకు వారిని మళ్ళీ చూస్తానని నేను ఆశించను.

మంగళ. 7.—ఐదు గంటలకు కొంచెం ముందు బయలుదేరి, పది పదకొండు గంటల మధ్య వూస్టర్ చేరాము: పన్నెండున్నర వరకు విశ్రాంతి తీసుకొని, టెక్స్‌బరీలో కొత్త గుర్రాలను తీసుకొని,

ఐదు గంటలకు ముందే గ్లౌసెస్టర్ చేరాము.

ఏడు గంటల సమయంలో కొత్త మందిరంలో అధిక సంఖ్యాక సమూహానికి "నేను క్రీస్తు సువార్తను గూర్చి సిగ్గుపడను" అనే వాక్యంపై ప్రకటించాను; ఆ మాటలను వారికి సంబంధించినవారికి గట్టిగా అన్వయించాను. ఈ రాత్రి నేను ఐరోపాలో అనుభవించిన అత్యంత వేడి రాత్రులలో ఒకటి.

బుధ. 8.—రెండు గంటలకు బయలుదేరాము; వెలుగు వచ్చినప్పటి నుండి నేను చూసిన అత్యంత ఆహ్లాదకరమైన ప్రాంతాలలో ఒకదాని గుండా ప్రయాణించాము. ఐదు గంటలకు ముందే రాడ్‌బరీ-ప్లేస్ చేరాము; కానీ అంత సంస్కారవంతమైన కుటుంబానికి మేము చాలా ముందుగా వెళ్ళాము.

మాల్మ్స్‌బరీ చేరక ముందే నా గుర్రాలలో ఒకటి కుంటిదైంది; కాబట్టి నా సొంత బండిని, గుర్రాలను నేరుగా బ్రిస్టల్‌కు పంపి, మిగిలిన రోజంతా అద్దె బండ్లను తీసుకున్నాము.

నాలుగున్నర గంటల సమయానికి సాలిస్‌బరీ చేరాము; నేరుగా సౌతాంప్టన్‌కు వెళ్ళాలని అనుకున్నాము; కానీ మా గొప్ప ఆశ్చర్యానికి, పట్టణంలో అద్దెకు దొరికే బండి ఒక్కటీ లేదు.

ఆగ. 1787.] దినచర్య.

కొంతసేపు వేచి ఉన్న తరువాత, సాయంత్రం నేను ప్రకటిస్తానని ప్రకటన ఇవ్వబడిందని మాకు తెలిసింది.

అప్పుడు మేము సారమ్‌ను విడిచి వెళ్ళలేకపోవడానికి ఉన్న దైవికమైన కారణాన్ని చూశాను.

సాయంత్రం మందిరం తగినంతగా నిండింది; వారి మధ్య దేవుని శక్తి గొప్పగా ఉంది.

గురు. 9.—వీలైనంత త్వరగా సౌతాంప్టన్‌లో ఉండాలని కోరి, ఉదయం నాలుగు గంటలకు బండి ఎక్కాము; రామ్సీలో కొద్దిసేపు మాత్రమే ఆగి, ఎనిమిది తొమ్మిది గంటల మధ్య అక్కడకు చేరాము.

దాదాపు ప్రయాణానికి సిద్ధంగా ఉన్న రెండు చిన్న నౌకలను కనుగొన్నాము. ఒక దాని కెప్టెన్ మరునాడు ఉదయం బయలుదేరతానని వాగ్దానం చేశాడు; కాబట్టి మేము సంతృప్తిగా కూర్చున్నాము. సాయంత్రం ఏడు గంటలకు శ్రీ ఫే యొక్క పాఠశాల గదిలో, చిన్నదైనా లోతైన గంభీరత కలిగిన సమూహానికి "మనుష్యులొక్కసారే చనిపోవలెనని నియమింపబడియున్నది" అనే వాక్యంపై ప్రకటించాను.

వీరిలో కొందరు మరచిపోయే శ్రోతలుగా ఉండక, ఓర్పుతో ఫలించగలరని నేను నమ్ముతున్నాను.

శుక్ర. 10.—ఆరు గంటలకు సుమారు అంతే సంఖ్యకు హెబ్రీయులకు 4:14 పై ప్రకటించాను. మధ్యాహ్నం ఒక పెద్దమనిషితో (శ్రీ

టేలర్) కలిసి గాజు గ్లాసులపై వాయించే ప్రసిద్ధ సంగీతకారుని వినడానికి వెళ్ళాను.

నేను అక్కడికి వెళ్ళడం వలన, (నేను ముందే ఊహించినట్లుగా,) సాయంత్రం ఒక పెద్ద సంఖ్యలో ఉన్నత వర్గాల వారు హాజరయ్యారు; శ్రీ టి. తో సహా వారిలో కొందరు వ్యర్థంగా రాలేదని నేను నమ్ముతున్నాను.

శని. 11.—క్వీన్ అనే చిన్న నౌక ఎక్కి, సహించదగిన గాలితో ఎనిమిది తొమ్మిది లీగుల దూరం ప్రయాణించాము. కానీ అప్పుడు గాలి ప్రతికూలమై తుఫానుగా వీచింది; అందువల్ల యార్మౌత్ రేవులోకి ప్రవేశించడానికి మేమందరం సంతోషించాము. ఆరు గంటల సమయంలో డాక్టర్ కోక్ సంతబజారు భవనంలో ప్రశాంతంగా, చాలావరకు శ్రద్ధగా ఉన్న సమూహానికి ప్రకటించాడు.

తుఫాను కొనసాగడంతో, ఆదివారం, 12, ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు చాలా పెద్ద సమూహానికి ప్రకటించాను.

నాకు అసాధారణమైన వాక్స్వాతంత్ర్యం కలిగింది; దేవుడు అక్కడ ఉన్నాడని వారిలో కొందరు గ్రహించారని నేను నమ్ముతున్నాను.

పదకొండు గంటలకు దేవాలయానికి వెళ్ళాము.

సమూహం సహించదగినంతగా ఉంది, అందరూ విశేషంగా చక్కగా ప్రవర్తించారు.

పాఠకుడు (మినిస్టర్) ప్రార్థనలను చాలా గంభీరంగా చదివి, "ఆత్మవిషయమై దీనులైనవారు ధన్యులు" అనే వాక్యంపై ప్రకటించాడు.

నాలుగు గంటలకు మళ్ళీ లూకా 19:42 (ఉదయం రెండవ పాఠంలో భాగం) పై, "నీవును, నీవైనను ఎరిగియుంటే" మొదలైనవి, ప్రకటించాను.

సంతబజారు భవనం ఇప్పుడు నిండిపోయినదానికంటే ఎక్కువగా ఉంది; ప్రాణం కోసం వినేవారివలె వినినవారు తక్కువేమీ కాదు.

సాయంత్రం డాక్టర్ కోక్ మళ్ళీ ప్రకటించాడు.

ఇప్పుడు మేము యార్మౌత్‌లో మా సొంత ఆత్మలను విడిపించుకున్నాము; గ్వెర్న్సీకి వెళ్ళడానికి దేవుడు అనుమతిస్తాడని నమ్ముతున్నాము.

సోమ. 13.—అనుకూలమైన గాలితో యార్మౌత్ నుండి బయలుదేరాము; కానీ అది త్వరలోనే మాకు ప్రతికూలంగా మారి, ఎంత గట్టిగా వీచిందంటే మధ్యాహ్నం స్వానేజ్‌లో ప్రవేశించడానికి మేము సంతోషించాము. ఇక్కడ ఇంకా కొంత

రెవ. జె. వెస్లీ

[ఆగ. 1787. సంఘము (సొసైటీ) ఉందని కనుగొన్నాను. వారిని పదమూడు సంవత్సరాలుగా చూడలేదు, ఇప్పుడు చూస్తానని ఆలోచన కూడా లేదు; కానీ దేవుడు అన్ని కార్యాలను మేలుగా చేస్తాడు.

సాయంకాలం నేను ప్రెస్బిటేరియన్ సభా మందిరంలో ప్రసంగించాను; అది తరచుగా ఇంత నిండియుండదని నా నమ్మకం; ఆ తరువాత ఆ పరిచారకునితో కలిసి, ఆయన అద్దెకు తీసుకొన్న పార్సనేజీ ఇంట్లో అరగంట ఎంతో ఆహ్లాదంగా గడిపాను; అది ఏకాంతంగా ఉన్న చక్కని ఇల్లు, మనోహరమైన తోటతో కూడినది,

అక్కడినుండి మేము మా పాత సహోదరుడు కాలిన్స్ ఇంటికి వెళ్ళాము, ఎనిమిది తొమ్మిది గంటల మధ్య ఓడ ఎక్కాము.

మంగళ. 14.—అనుకూలమైన గాలితో ప్రయాణిస్తూ మధ్యాహ్నానికి గ్వెర్న్సీ చేరుకోగలమని పూర్తిగా ఆశించాము; కానీ గాలి ఎదురు తిరిగి గట్టిగా వీచుటవలన అది అసాధ్యమని తెలిసింది.

అప్పుడు ఆల్డర్నీ ద్వీపంలో ఆగడమే మంచిదని భావించాము; కాని ఆ అఖాతంలో మేము దాదాపు ఓడ బద్దలయ్యే స్థితికి వచ్చాము.

మేము రాళ్ళ మధ్యలో ఉండగా, చుట్టూ సముద్రం అలలతో కదులుతుండగా, గాలి పూర్తిగా ఆగిపోయింది. ఇదే కొనసాగి ఉంటే ఏదో ఒక రాయికి మేము ఢీకొని ఉండేవారము: కాబట్టి మేము ప్రార్థించాము, వెంటనే గాలి లేచింది.

సూర్యాస్తమయ సమయానికి ఒడ్డున దిగాము; ఒకే గదిలో ఐదు మంచాలు ఉన్నా, ప్రశాంతంగా నిద్రించాము.

సుమారు ఎనిమిది గంటలకు నేను సముద్రతీరంలో అనుకూలమైన ఒక చోటికి వెళ్ళి ఒక కీర్తన పాడించసాగాను. ఒక స్త్రీ, ఇద్దరు చిన్న పిల్లలు వెంటనే మాతో చేరారు.

కీర్తన ముగియక ముందే మాకు సరిపడినంత సమూహం కూడింది; వారందరూ మర్యాదగా ప్రవర్తించారు:

నిజానికి కొందరు నలభై యాభై గజాల దూరంలోనే ఉండిపోయారు; అయినా వారందరూ నిశ్శబ్దంగా శ్రద్ధగా విన్నారు.

(సామాన్య వాడుకలో చెప్పాలంటే) ఇంగ్లండ్ నుండి మాతో ప్రయాణించిన ముగ్గురు నలుగురు—ఒక పెద్దమనిషి, ఆయన భార్య, సోదరి—గవర్నర్‌కు దగ్గరి బంధువులు అవడం సంభవించింది.

ఆయన ఈ ఉదయం మా వద్దకు వచ్చాడు, నేను గదిలోకి వెళ్ళినప్పుడు అత్యంత మర్యాదగా ప్రవర్తించాడు.

ఈ చిన్న సంఘటన పక్షపాతాన్ని తొలగించి సువార్తకు మరింత విశాలమైన మార్గాన్ని తెరవవచ్చు.

వెంటనే మేము ప్రయాణం సాగించాము, రెండు వైపులా చిన్న దీవుల మధ్య ఎంతో ఆహ్లాదకరమైన ప్రయాణం తరువాత, గ్వెర్న్సీ నుండి సుమారు పావు మైలు దూరంలో ఒక బండపై నిలిచి ఉన్న ప్రాచీనమైన

కోట వద్దకు చేరాము. ఆ దీవి కుడి ఎడమలకు అర్ధచంద్రాకారంగా విస్తరించి అందంగా కనబడుతుంది; సుమారు ఏడు మైళ్ళ పొడవు, ఐదు మైళ్ళ వెడల్పు; కొంత ఎత్తైన భూమి, కొంత లోతట్టు.

పట్టణం ధైర్యంగా నీటి నుండి పైపైకి ఎగసి ఉన్న చోట నెలకొని ఉంది. అందులో నేను మొదట గమనించింది ఇరుకైన వీధులు, అతి ఎత్తైన ఇళ్ళు. కాని మేము త్వరగా పట్టణం నుండి ఒక మైలు కూడా లేని శ్రీ డి జెర్సీ ఇంటికి చేరాము.

ఇక్కడ ఆ ఇంటి యజమాని నుండి, ఆయన కుటుంబమంతటి నుండి నాకు అత్యంత హృదయపూర్వకమైన ఆదరణ లభించింది.

ఆగస్టు 1787.] జర్నల్.

నేను ఏడు గంటలకు ఒక పెద్ద గదిలో, నేను ఎన్నడూ చూడనంత లోతైన గంభీరత గల సమూహానికి, "యేసుక్రీస్తు దేవుని వలన మనకు జ్ఞానమును నీతియు పరిశుద్ధతయు విమోచనమునై యున్నాడు" అనే వాక్యంపై ప్రసంగించాను.

గురు. 16.—ఐదు గంటలకు శ్రీ డి జెర్సీ ఇంటిలోని ఒక పెద్ద గదిలో ఎంతో గంభీరమైన సమూహం ఉంది.

ఆయన తోటలు, పండ్ల తోటలు అపారమైన విస్తీర్ణం గలవి, అద్భుతంగా ఆహ్లాదకరమైనవి; ఆయనకు ఉన్నంత వివిధమైన ఉత్తమ ఫలాలు గ్రేట్ బ్రిటన్‌లోని ఏ ప్రభువుకూ ఉన్నట్లు నాకు తెలియదు; వాటిని ఆయన ప్రతి సంవత్సరం ఫ్రాన్స్ నుండి లేదా ఖండంలోని ఇతర ప్రాంతాల నుండి పెంచుతూనే ఉన్నాడు.

ఆయనకు ఎంత ఫలసంపద ఉందో ఒక్క రకం నుండే ఊహించవచ్చు:—ఈ వేసవిలో ఆరు వారాలపాటు ప్రతిరోజూ యాభై పౌండ్ల స్ట్రాబెర్రీలు ఆయన కోసుకొన్నాడు.

సాయంకాలం పట్టణపు మరొక చివర మా సొంత ప్రసంగ మందిరంలో ప్రసంగించాను. ఎంతో మంది జనం ఇరుక్కొని కూర్చున్నారు, (వచ్చిన వారందరూ కాకపోయినా,) అందువలన అది పొయ్యిలా వేడిగా ఉంది. కానీ దీన్ని ఎవరూ లెక్కచేయలేదు; ఎందుకంటే దేవుని వాక్యము రెండంచుల పదునుగల ఖడ్గముకంటె పదునైనది.

శుక్ర. 17.—నేను గవర్నర్‌ను దర్శించి అరగంట ఎంతో ఆనందంగా గడిపాను.

మధ్యాహ్నం మేము నేను చూసిన వాటన్నిటిలో అతి పెద్దదైన, అతి మంచిదైన రేవు కట్టపై నడిచాము. పట్టణం వేగంగా పెరుగుతోంది; ప్రతి వైపు కొత్త ఇళ్ళు పుట్టుకొస్తున్నాయి.

సాయంకాలం నేను ఆ ఇంటిలోకి వెళ్ళే ప్రయత్నం చేయక, ఎత్తైన నీడనిచ్చే చెట్లతో చుట్టబడిన ఆవరణలో దాని దగ్గరే నిలిచి, పెద్ద సమూహానికి "దేవుడు ఆత్మ; ఆయనను ఆరాధించువారు ఆత్మతోను సత్యముతోను ఆయనను ఆరాధింపవలెను" అని ప్రకటించాను.

ఈ గంటలో అనేకులు హృదయములో విద్ధులయ్యారని, కొందరు కొంతమేర ఓదార్పు పొందారని నేను నమ్ముచున్నాను.

శని. 18.—డాక్టర్ కోక్, నేను గవర్నర్ ఇంట్లో భోజనం చేశాము.

అక్కడ ఇతర అతిథులు ఉండుట నాకు సంతోషం కలిగించింది.

ఒక వివేకి, సభ్యుడు, సౌమ్యుడైన వ్యక్తితో మేము ఒక గంటకు పైగా గంభీరంగా సంభాషించాము. సాయంకాలం ఇక్కడ నేను చూసిన అతి పెద్ద సమూహానికి యిర్మీయా 8:22 పై ప్రసంగించాను; వారందరూ శ్రద్ధగా విన్నారు.

నిశ్చయంగా ఈ స్థలంలో దేవునికి ఒక ప్రజ ఉంటారు.

ఆది. 19.—జోసెఫ్ బ్రాడ్‌ఫర్డ్ ఉదయం ఆరు గంటలకు మోంట్-ప్లైజీర్ లే టెరేలో అనేకమంది సమూహానికి ప్రసంగించాడు.

నేను ఎనిమిదిన్నరకు ప్రసంగించాను, ఆ ఇల్లు ఆ సమూహాన్ని పట్టింది. పది గంటలకు ఫ్రెంచ్ చర్చికి వెళ్ళాను, అక్కడ పెద్ద, మర్యాదగల సమూహం ఉంది.

ఐదు గంటలకు అన్నిటికంటే పెద్ద సమూహం ఉంది; వారికి నేను గంభీరంగా, ప్రేమతో వీడ్కోలు చెప్పాను, ఎందుకంటే అబ్రాహాము ఒడిలో కలిసికొనే వరకు నేను వారిని మరల చూడకపోవచ్చు.

రెవ. జె. వెస్లీ

[ఆగస్టు 1787.

సోమ. 20.—తెల్లవారుజామున మూడు నాలుగు గంటల మధ్య మేము ఒక చాలా చిన్న, అసౌకర్యమైన పడవలో ఎక్కాము, అది వేగంగా వెళ్ళేది కూడా కాదు; అందువలన ఏడు లీగులు అనబడే దూరం ప్రయాణించడానికి ఏడు గంటలు పట్టింది.

సుమారు పదకొండు గంటలకు సెయింట్ హెలియర్ చేరి నేరుగా శ్రీ బ్రాకెన్‌బరీ ఇంటికి వెళ్ళాము. అది పట్టణం చివర ఎంతో ఆహ్లాదకరంగా ఉంది; విశాలమైన సౌకర్యవంతమైన తోట ఉంది, దానికి కొంచెం దూరంలో ఫలభరితమైన కొండల అందమైన వరుస లేస్తుంది.

సాయంకాలం మత్తయి 3 చివరి వచనంపై ఎంతో గంభీరమైన సమూహానికి ప్రసంగించాను: ఉదయం ఐదు గంటలకు కూడా దాదాపు అంతమందే ఉన్నారు; వారిని పరిపూర్ణతకు సాగిపొమ్మని హెచ్చరించాను; వారిలో అనేకులు దానిని ఆసక్తిగా ప్రయత్నిస్తున్నారని శ్రీ క్లార్క్ నాకు తెలియజేస్తున్నాడు.

మంగళవారం, 21. మేము గ్రామీణ ప్రాంతంలో మా స్నేహితుల ఒకరి వద్దకు నడిచి వెళ్ళాము. ఆయన ఇంటి దగ్గర వారు కళాశాల అని పిలిచేది ఉంది.

అది విశ్వవిద్యాలయానికి పిల్లలను సిద్ధం చేయడానికి ఉద్దేశించిన ఉచిత పాఠశాల; ఎత్తైన అడవులతో చుట్టబడిన ప్రశాంతమైన మూలలో అతి చక్కగా నెలకొని ఉంది. దానికి దూరంగా కాదు, ఎత్తైన కొండ శిఖరంపై, (రోమన్ దిబ్బ అని నేను ఊహిస్తాను,) ద్వీపంలో కట్టబడిన మొదటి క్రైస్తవ చర్చి అని నమ్మబడే ఒక పాత దేవాలయం ఉంది.

ఇక్కడినుండి మాకు నేను చూసిన వాటన్నిటిలో అతి మనోహరమైన మొత్తం ద్వీపం కనిపించింది; ఐల్ ఆఫ్ వైట్ ఐల్ ఆఫ్ మాన్‌కంటె ఎంత గొప్పదో, ఇది ఐల్ ఆఫ్ వైట్‌కంటె అంత గొప్పది. పెద్ద చెట్లతో దాదాపు కప్పబడిన చిన్న కొండలు వర్ణించలేనంత అందంగా ఉన్నాయి: గ్వెర్న్సీ ద్వీపంలో మాత్రమే వీటికి సాటి ఉండవచ్చునేమో.

సాయంకాలం "ఇదిగో ఇప్పుడే రక్షణ దినము" అనే వాక్యంపై బయట ప్రసంగించవలసి వచ్చింది. ఆ విషయానికి దీవెన తప్పక తోడవుతుందని నేను అనుకొంటాను.

బుధ. 22.—సాయంకాలం ఆ గది ప్రజలను పట్టకపోవుటవలన నేను ఆవరణలో నిలబడవలసి వచ్చింది.

రోమా 3:22, 23 పై ప్రసంగించాను; ఎంతో స్పష్టంగా మాట్లాడాను: పెద్దవారు కూడా లోతైన శ్రద్ధతో విన్నారు.

దేవుడు ఎంత చిన్న విషయాలను తన మహిమకు మళ్ళించుకొంటాడు!

నేను ఇన్ని సంవత్సరాలు జీవించినందువలన వీరిలో అనేకులు బహుశా గుంపులుగా వచ్చి ఉండవచ్చు.

బహుశా ఇదే వారు నిత్యము జీవించుటకు సాధనం కావచ్చు!

గురు. 23.—నేను సెయింట్ మేరీస్‌కు గుర్రంపై వెళ్ళాను, అది సెయింట్

హెలియర్ నుండి ఐదారు మైళ్ళు, నీడగల ఆహ్లాదకరమైన దారుల గుండా.

ఆ ఇంట్లో ఎవరికీ ఇంగ్లీషు రాదు, కానీ నాకు తగినంత మంది అనువాదకులు ఉన్నారు.

సాయంకాలం మా పెద్ద గది పూర్తిగా నిండింది: నేను "కృపచేత, విశ్వాసము ద్వారా మీరు రక్షింపబడియున్నారు" అనే వాక్యంపై ప్రసంగించాను.

శ్రీ బ్రాకెన్‌బరీ వాక్యం వాక్యంగా అనువదించాడు; అంత అసౌకర్యంగా అందించబడినా దేవుడు తన వాక్యాన్ని ఆమోదించాడు; ముఖ్యంగా ప్రార్థనలో: నేను ఇంగ్లీషులో ప్రార్థించాను, శ్రీ బి. ఫ్రెంచ్‌లో.

ఇక్కడి ఇళ్ళు లోపలి ప్రాంతాల్లోని వాటికి సరిగ్గా ఒకేలా ఉన్నాయి

ఆగస్టు 1787.] జర్నల్,

వేల్స్ యొక్క, లింకన్‌షైర్‌లోని ఉత్తమ రైతుల ఇళ్ళతో సమానంగా ఉన్నాయి; ఇక్కడి ప్రజలు సాధారణంగా ఇంగ్లండ్‌లోని మన పల్లె రైతులకంటె ఎంతో మంచి ప్రవర్తన గలవారు.

శుక్ర. 24.—నేను సెయింట్ హెలియర్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

సాయంకాలం బలమైన గాలి వలన బయట ప్రసంగించలేకపోయాను.

అయినా ఆ ఇల్లు పట్టగలిగిన దానికంటె ఎక్కువమందికి "మనుష్యులొక్కసారే చనిపోవలెనని నియమింపబడియున్నది" అనే భయంకరమైన మాటలను నొక్కి చెప్పాను.

వినిన వారందరిపై ఆ వాక్యం బరువుగా పడిందని నేను నమ్ముచున్నాను; అనేకులు నీతిమంతుల మరణం వంటి మరణం పొందాలని కోరుకొన్నారు.

శని. 25.—ఇప్పుడు తీరిక దొరకడంతో "కాలముల సూచనలను" వివేచించడంపై ఒక ప్రసంగాన్ని పూర్తి చేశాను.

ఈ ఉదయం ఈ పట్టణానికి చెందిన జీని బిస్సన్‌తో (ఇంతకు ముందు ఒకటి రెండుసార్లు చేసినట్లు) ప్రత్యేకంగా సంభాషించాను; ఇంకెక్కడా నేను చూడని అటువంటి యువతి.

ఆమె పూర్తిగా దేవునికి సమర్పించుకొన్నదిగా, ఆయనతో నిరంతర సహవాసం కలిగినదిగా కనబడుతోంది.

ఆమెకు స్పష్టమైన, బలమైన అవగాహన ఉంది; అంతేకాక మతోన్మాదపు ఛాయ కొంచెమైనా నాకు కనబడదు.

ఆమె ఎక్కువ కాలం బతకదేమోనని నా భయం.

ఆమెలో ఉన్న దేవుని కృపకు నేను ఆశ్చర్యపడుతున్నాను: దేవునితో లోతైన సహవాసంలో ఆమె మేడమ్ గ్విజోన్‌కంటె ఎంతో మిన్న అని నేను భావిస్తున్నాను; ఇంగ్లండ్‌లో ఆమెకు సాటి దొరికిందో లేదో నాకు సందేహమే.

నా సమయం ఎంత విలువైనదైనా, ఈ కృప అద్భుతాన్ని చూడడానికే అయినా జెర్సీకి రావడం నాకు విలువైనదే.

సాయంకాలం "మేము సిలువ వేయబడిన క్రీస్తును ప్రకటించుచున్నాము" అనే విస్తృతార్థ వాక్యాన్ని నేను వివరించి నొక్కి చెప్పుచుండగా దేవుడు మా మధ్య అసాధారణ రీతిలో ఉన్నాడు.

ఇటువంటి అవకాశం మనకు ఎప్పుడు కలిగిందో నాకు తెలియదు; అక్కడున్న ప్రతి ఆత్మ దేవుని రక్షణను పొందబోతున్నట్లు అనిపించింది!

ఆది. 26.—డాక్టర్ కోక్ ఐదు గంటలకు, నేను తొమ్మిది గంటలకు ప్రసంగించాము.

ఆ తరువాత చర్చిలో ఇంగ్లీషు ఆరాధన విన్నాను; కాని ఆ సమూహం ఉదయం ఐదు గంటలకు మా వద్ద ఉన్నంత పెద్దది ఎంతమాత్రం కాదు.

మూడు గంటలకు మా గదిలో ఫ్రెంచ్ ప్రసంగం జరిగింది.

తరువాత నేను సంఘాన్ని (సొసైటీ) కలిశాను; వారిలో అనేకులు పల్లెల నుండి వచ్చినవారు, ఇంగ్లీషు రాదు; అందువలన శ్రీ బ్రాకెన్‌బరీ మరల నా కోసం అనువదించాడు: తరువాత మేమిద్దరం ప్రార్థించాము.

ప్రజలలో అనేకులు ఎంతో కదలించబడినట్లు కనిపించారు. ఐదు ఆరు గంటల మధ్య ఆవరణలో ప్రసంగం ప్రారంభించాను; కానీ నా ప్రసంగం ముగియక ముందే కుండపోతగా వర్షం కురిసింది; అందువలన హఠాత్తుగా ముగించవలసి వచ్చింది.

సోమ. 27.—గ్వెర్న్సీ పడవ యజమాని కెప్టెన్ కాబోట్ ఉదయమే మా వద్దకు వచ్చి, మేము ఆ దారిలో వెళ్ళాలనుకొంటే తాను ఐదు ఆరు గంటల మధ్య బయలుదేరుతానని చెప్పాడు.

కాని గాలి పూర్తిగా ఎదురుగా ఉండడంతో, కొంచెం సేపు వేచి ఉండడమే మంచిదని భావించాము

రెవ. జె. వెస్లీ

[ఆగస్టు 1787. ఇంకా కొంతసేపు. సాయంకాలం ఏడు గంటలకు ప్రసంగించవలసి ఉండగా, లోపలే ప్రసంగించవలసి వచ్చింది.

మేము అత్యంత ఇరుకుగా ఉన్నాము; కాని నేను ప్రకటించుచుండగా దేవుని శక్తి ఎంతగా ప్రత్యక్షమైందంటే,

"మేము యేసుక్రీస్తును, సిలువ వేయబడిన ఆయనను ప్రకటించుచున్నాము" అని, వేడిని త్వరలోనే మరచిపోయాము, మేము అనుకొన్న దానికంటె కొంచెం ఎక్కువసేపు నిలిపివేయబడినందుకు సంతోషించాము.

సౌతాంప్టన్ విడిచినప్పుడు, ఈ రోజుకు తిరిగి అక్కడ ఉంటానని అనుకొన్నాను; కాని దేవుని ఆలోచనలు నా ఆలోచనల వంటివి కావు.

ఇక్కడ మేము జెర్సీలో బంధింపబడ్డాము; ఎంతకాలమో మాకు తెలియదు.

కాని అంతా మంచిదే; ప్రభువా, నీవే దీనిని చేశావు.

ఈ ద్వీపాలను దర్శించడానికి మరల నాకు అవకాశం దొరకకపోవచ్చు గనుక సమయాన్ని సద్వినియోగం చేసుకొనడం నా బాధ్యత.

మంగళ. 28.—ఇంకా ఎదురుగాలుల వలన ఆగిపోవుటవలన సాయంకాలం ఆరు గంటలకు సభా గదిలో ఇంతకు ముందెన్నడూ లేనంత పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను.

అది ఐదారు వందల మందిని సౌకర్యంగా పట్టగలదు.

ఉన్నత వర్గాలవారిలో చాలామంది హాజరయ్యారు; దేవుడు అక్కడ అసాధారణ రీతిలో ఉన్నాడని వారు గ్రహించారని నేను నమ్ముచున్నాను.

ఇంకా ఆగిపోవడంతో మరుసటి సాయంకాలం కూడా అక్కడ ఇంతకు ముందెన్నడూ లేనంత పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను.

ఇప్పుడు నా ఆత్మను పూర్తిగా విడిపించుకొన్నానని భావించాను: ఉదయం గాలి గ్వెర్న్సీకి అనుకూలంగా ఉండి సౌతాంప్టన్‌కు కాకపోవడంతో, ఇష్టం లేకుండా కాక అక్కడికి తిరిగి వచ్చాను; ఎందుకంటే అది నా ఎంపిక కాదు, దేవుని స్పష్టమైన ప్రావిడెన్స్; మధ్యాహ్నం సభా గదిని వాడుకొనే అవకాశం నాకు ఇవ్వబడింది; అది సంతలో ఉన్న విశాలమైన హాలు, మా మునుపటి గదికంటె కనీసం మూడు రెట్లు ఎక్కువమందిని పట్టగలిగేది.

ఆ అవకాశాన్ని సంతోషంగా అంగీకరించి, ఇక్కడ ఇంతకు ముందెన్నడూ చూడనంత సమూహానికి ఆరు గంటలకు ప్రసంగించాను; వాక్యం వారి హృదయాల్లో లోతుగా దిగినట్లు కనబడింది. అది వ్యర్థముగా తిరిగిరాదని నేను నమ్ముచున్నాను.

బుధ. 29.—ఉదయం దెబ్బను కొనసాగించాలని అనుకొన్నాను; కాని నా స్వరం పూర్తిగా పోయింది.

అయినా సాయంకాలం అది తిరిగి వచ్చింది; "మృతులను, గొప్పవారిని చిన్నవారిని, దేవుని యెదుట నిలిచియుండుట నేను చూచితిని" అనే వాక్యాన్ని నేను వివరించి అన్వయించుచుండగా సభా గదిలో ఉన్నవారందరూ (గత సాయంకాలం కంటె ఎక్కువమంది) స్పష్టంగా విన్నారని నేను నమ్ముచున్నాను.

ఉదయం, గురువారం, 30న, నేను సంఘానికి (సొసైటీ) గంభీరంగా వీడ్కోలు చెప్పాను.

మేము తొమ్మిది గంటలకు బయలుదేరి మధ్యాహ్నం సెయింట్ పీటర్స్ చేరాము.

ప్రభువు చిత్తము మంచిది. ఆయన ఇక్కడ కూడా మరికొంత పని మాకు ఉంచాడని నేను నమ్ముచున్నాను. అంత తక్కువ సమయంలో ఊహించిన దానికంటె పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించిన తరువాత,

"దేవుడు క్రీస్తునందు లోకమును తనతో సమాధానపరచుకొనుచుండెను" అనే వాక్యంపై, నేను మోంట్-ప్లైజీర్‌కు తిరిగి వచ్చాను, అది

సెప్టెంబరు 1787.] జర్నల్.

దేవునికి ఇష్టమైనంత కాలం ఉండడానికి.

శుక్రవారం, 31, ఉదయం అక్కడ మరణమంత గంభీరమైన సమూహానికి ప్రసంగించాను.

ఆ తరువాత ఆర్చిబిషప్ అషర్ లేఖలను చూశాను; ఆ గొప్ప వ్యక్తి ఈ విషయాల గురించి పూర్తిగా నమ్మకంతో ఉన్నాడని తెలిసి ఆశ్చర్యపడ్డాను: 1. సెప్టువజింట్ అనువాదం హెబ్రీ పాఠాన్ని తన ఇష్టం వచ్చినట్లు నిరంతరం కలుపుతూ, తీసివేస్తూ, మారుస్తూ ఉంది: 2. ఇది పొరపాటు వలన జరిగి ఉండడం అసాధ్యం, ఉద్దేశపూర్వకంగా జరిగి ఉండాలి: 3. దాని అసలు అనువాదం ఎప్పుడో కోల్పోబడింది; అప్పటినుండి ఆ పేరుతో చెలామణి అవుతున్నది హెబ్రీ పాఠానికి లోపాలు, చేర్పులు, మార్పులు అధికంగా ఉన్న నకిలీ ప్రతి; అయినా అవి పునాదిని ఏ విధంగానూ నాశనం చేసేవి కావు.

సాయంకాలం బయట ప్రసంగించాలని అనుకొన్నాను, కాని తీవ్రమైన గాలి మమ్మల్ని ఇంటి లోపలికి తరిమింది.

అయినా మా శ్రమ వ్యర్థం కాలేదు; నేను గలతీ 6:14 వివరించుచుండగా అనేకులు రెండంచుల ఖడ్గం పదును అనుభవించారు.

శని. సెప్టెంబరు 1.—సరిగ్గా ఒక సంవత్సరం క్రితం ఈ రోజు నేను ఎదురుగాలుల వలన హాలండ్‌లో ఆగిపోయాను.

అంతా మంచిదే, మన ప్రభువు చిత్తాన్ని మనం చేస్తూ అనుభవిస్తూ ఉన్నాము కాబట్టి.

సాయంకాలం తుఫాను మమ్మల్ని మరల ఇంటి లోపలికి తరుమగా, (ఇంగ్లండ్‌లో అరుదుగా చూసే) ఎంతో సభ్యమైన శ్రోతలను "పాత మార్గములను గూర్చి అడిగి, వాటిలో నడుచుకొనుడి" అని గట్టిగా హెచ్చరించాను.

ఆది. 2.—ఇంకా ఈశాన్య గాలి వలన బంధింపబడి ఉండగా, డాక్టర్

కోక్ ఉదయం ఆరు గంటలకు లోతుగా కదిలిన సమూహానికి ప్రసంగించాడు.

నేను ఎనిమిది గంటలకు రోమా 7:33 పై ప్రసంగించాను.

ఒక గంటకు స్థానిక బోధకుడైన శ్రీ వివియన్ ద్వీపం భాష అయిన ఫ్రెంచ్‌లో ప్రసంగించాడు.

ఐదు గంటలకు ఆ ఇల్లు సమూహంలో సగాన్ని కూడా పట్టకపోవడంతో, తగినంత ఆశ్రయం గల ఒక చోట "పశ్చాత్తాపపడు ఒక్క పాపిని గూర్చి పరలోకమందు కలుగు సంతోషము" అనే వాక్యంపై ప్రసంగించాను; ఉన్నతులు, సామాన్యులు ఇద్దరూ దానిని సంతోషంగా వినినట్లు కనబడింది.

అప్పుడు సంఘాన్ని (సొసైటీ) కలవాలని అనుకొన్నాను, కాని కుదరలేదు.

ప్రజలు అన్ని వైపుల నుండి ఎంతో ఆతురతతో ముందుకు తోసుకువచ్చారు, అందువలన ఇల్లు వెంటనే నిండిపోయింది; కాబట్టి వారి అంగీకార ప్రకటనకు తగినట్లు నడుచుకొమ్మని సాధారణ హెచ్చరిక మాత్రమే ఇవ్వగలిగాను.

సోమవారం, 3, ఉదయం ప్రయాణించగలనని ఆశించాను; కాని తుఫాను ఎంతగా పెరిగిందంటే అది అసాధ్యమని తీర్పు చెప్పబడింది.

సాయంకాలపు సమూహం ప్రతిరోజూ పెరిగింది; కాబట్టి మేము మంచి ప్రయోజనం కోసమే ఆపబడ్డామని నమ్ముచున్నాను.

వారు మరింత మరింతగా కదిలించబడినట్లు కనబడ్డారు; అందువలన మేము వ్యర్థంగా ఆపబడలేదని నేను నమ్ముచున్నాను.

మంగళ. 4.—తుఫాను కొనసాగింది, అందువలన మేము కదలలేకపోయాము. ఈ రోజు సాయంకాలం ఉన్నతవర్గం వారు షికారు చేసే న్యూ-గ్రౌండ్ అనబడే చోటు గుండా నడిచాను. రెండూ

రెవ. జె. వెస్లీ

[సెప్టెంబరు 1787. బౌలింగ్-గ్రీన్‌లా సమతలంగా ఉన్న పై స్థలం, వరుసల చెట్లు నాటబడిన కింది స్థలం, అద్భుతంగా అందంగా ఉన్నాయి.

సాయంకాలం బండపై కట్టడం అంటే ఏమిటో చూపించడం ద్వారా నా ఆత్మను పూర్తిగా విడిపించుకొన్నాను.

కాని ఇంకా మేము ప్రయాణించలేకపోయాము; గాలి పూర్తిగా ఎదురుగా, మరియు అతి తీవ్రంగా ఉంది.

బుధవారం కూడా అదే పరిస్థితి.

మధ్యాహ్నం ఒక స్నేహితుని ఇంట తేనీరు త్రాగాము; ఆయన ఫ్రాన్స్ నుండి ఇప్పుడే వచ్చిన ఒక కెప్టెన్ గురించి చెప్పాడు; ఆయన ఉదయం పెన్జాన్స్‌కు ప్రయాణించదలచాడు; అక్కడికి గాలి అనుకూలం, సౌతాంప్టన్‌కు కాదు.

ఇందులో దేవుని హస్తాన్ని స్పష్టంగా చూశాము; కాబట్టి వెంటనే ఆయనతో ఒప్పందం చేసుకొన్నాము, ఉదయం, గురువారం, 6న, అనుకూలమైన మితమైన గాలితో ఓడ ఎక్కాము; కాని ఓడలోకి ప్రవేశించిన వెంటనే గాలి ఆగిపోయింది.

మేము సహాయం కోసం దేవునికి మొర్రపెట్టాము, వెంటనే సరిగ్గా అనుకూలంగా గాలి లేచి, మమ్మల్ని పెన్జాన్స్ అఖాతంలోకి చేర్చే వరకు ఆగలేదు.

ఇక్కడి మా స్నేహితులకు మేము మృతులలో నుండి లేచినవారిలా కనబడ్డాము.

వారు మా గూర్చి ఎంతో సంతోషించారు; "దేవుని చిత్తప్రకారము చేయువాడెవడో వాడే నా సహోదరుడును సహోదరియు తల్లియునై యున్నాడు" అనే వాక్యాన్ని నేను వివరించి అన్వయించుచుండగా సమూహం మధ్య దేవుని శక్తి గొప్పగా ఉంది.

శని. 8.—డాక్టర్ కోక్ ఆరు గంటలకు ప్రసంగ మందిరం పట్టినంత మందికి ప్రసంగించాడు.

పది గంటలకు గుమికూడిన జనసమూహం వలన నేను మైదానంలోకి వెళ్ళవలసి వచ్చింది.

వారి మధ్య అసాధారణమైన వాక్స్వాతంత్ర్యం నాకు కలిగింది; ఈ స్థలంలో దేవుని కార్యం వర్ధిల్లుతుందని సందేహం లేదు.

సాయంకాలం సెయింట్ ఐవ్స్‌లో ప్రసంగించాను, (కాని సంత రోజు కావడంతో, ఎప్పటిలా సంత స్థలంలో నిలబడలేకపోయాను,) పట్టణపు చివర ఉన్న ఎంతో అనుకూలమైన పొలంలో, అత్యంత విస్తారమైన సమూహానికి: అది ఎంతో గంభీరమైనదని చెప్పనవసరం లేదు; ఎందుకంటే కార్న్‌వాల్ కౌంటీలో సమూహాలన్నీ అలాంటివే.

ఆది. 9.—సుమారు తొమ్మిది గంటలకు సెయింట్ ఐవ్స్ నుండి మూడు నాలుగు మైళ్ళ దూరంలోని రాగి పనిముట్ల స్థలంలో, అన్ని చోట్ల నుండి కూడిన పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగించాను; "ఆత్మ యొక్క ప్రదర్శనతో" అని నేను నమ్ముచున్నాను.

తరువాత ప్రసంగ మందిరంలో సంఘాన్ని (సొసైటీ) కలిశాను; అది ఆకారంలోను పదార్థాల్లోను ఇంగ్లండ్‌లోని ఇతర వాటికి భిన్నమైనది.

అది సరిగ్గా గుండ్రంగా ఉండి, పూర్తిగా ఇత్తడి మడ్డితో నిర్మితమైంది; అది భూమి ఉన్నంత కాలం నిలుస్తుందని నేను ఊహిస్తాను. ఒకటి రెండు గంటల మధ్య

నేను రెడ్రూత్ సంత స్థలంలో, నేనక్కడ ఎన్నడూ చూడనంత పెద్ద సమూహానికి ప్రసంగం ప్రారంభించాను; వారు కిటికీలన్నిటినీ నింపడమే కాక, ఇళ్ళ పైకప్పులపై కూర్చున్నారు.

సుమారు ఐదు గంటలకు గ్వెన్నాప్ గుంటలో ప్రారంభించాను.

ఇంతకు ముందు ఉన్నదానికంటె మరొక వెయ్యిమంది ఎక్కువగా ఉన్నారని నేను అనుకొంటాను

సెప్టెంబరు 1787.] జర్నల్.

అక్కడ ఉన్నారు: అయినా అంతా ఒకటే; నా స్వరం తదనుగుణంగా బలపడింది, అందువలన ప్రతి ఒక్కరూ స్పష్టంగా వినగలిగారు.

సోమ. 10.—ఐదు గంటలకు పెద్ద సమూహం ఉంది, ప్రత్యేక దీవెన కలిగింది. అక్కడినుండి ట్రూరో నుండి అర్ధ మైలు దూరంలో ఉన్న కెన్విన్ రెక్టర్ శ్రీ మిల్ ఇంటికి వెళ్ళాను; అది ఒక ప్రభువుకు తగిన ఇల్లు, ఆ కౌంటీలో నేను చూసిన వాటన్నిటిలో అత్యంత అందమైన స్థానంలో ఉంది. మధ్యాహ్నం ట్రూరోలోని ప్రసంగ మందిరంలో ప్రసంగించాను. లోతైన శ్రద్ధగల శ్రోతలతో అది బాగా నిండింది. అక్కడినుండి వేగంగా అభివృద్ధి చెందుతున్న ప్రాంతం గుండా సెయింట్ ఆస్టెల్ వెళ్ళి, పూర్తిగా ముగియని కొత్త ఇంటిలో, దేవుడు అక్కడ ఉన్నాడని అందరూ గ్రహించినట్లు కనబడిన కిక్కిరిసిన శ్రోతలకు ప్రసంగించాను.

మంగళవారం, 11, ఉదయం ఐదు గంటలకు పాత ఇల్లు బాగా నిండింది. లిస్కార్డ్‌లో ప్రసంగించాలని నేను అనుకోలేదు, కాని కొద్దిమంది గుమికూడి ఉండడం చూసి వారికి చిన్న ప్రసంగం ఇచ్చాను; తరువాత టార్‌పాయింట్‌కు వెళ్ళాను, అక్కడ డాక్ నుండి మా సహోదరులు కొందరు మా కోసం వేచి ఉన్నారు; కాబట్టి సమయం వృథా చేయకుండా ఆసక్తి, ప్రేమ గల ప్రజల వద్దకు అవతలి ఒడ్డుకు దాటాము.

సాయంకాలం ఆ సమూహాన్ని ఆ ఇల్లు సరిగా పట్టలేదు, అది ఆనందకరమైన కూడిక.

బుధ. 12.—మేము మౌంట్ ఎడ్జ్‌కోంబ్‌కు వెళ్ళి అన్ని అభివృద్ధి పనుల గుండా నడిచాము.

ఆ స్థానం నిజంగా అందమైనది.

సముద్రంతో దాదాపు చుట్టబడిన ఎత్తైన కొండ, తగినన్ని చెట్లతో అలంకరింపబడి కిక్కిరిసి లేకుండా అసాధారణంగా ఆహ్లాదకరంగా ఉంది; కాని న్యూన్హామ్‌లోని లార్డ్ హార్కోర్ట్ నివాసంలా అది నన్ను ఆకట్టుకోలేదు.

ఇవన్నీ కాల్చివేయబడతాయా?

మధ్యాహ్నం ప్లైమౌత్‌లో ప్రసంగించాను.

ఆ ఇల్లు నిండిపోయింది, ప్రజలందరిపై గంభీరమైన భయభక్తులు నెలకొన్నాయి; సాయంకాలం ప్లైమౌత్ డాక్‌లో కూడా అలాగే.

ఈ ప్రజలలో ఉత్తమమైన ఆత్మ ఉంది; ఇంతకు ముందెన్నడూ లేని సాధారణ శాంతి, ఐకమత్యం ఉన్నాయి.

గురు. 13.—మేము త్వరగా బయలుదేరి ఎక్సెటర్‌లో భోజనం చేశాము.

సాయంకాలం ప్రతి మాటను త్రాగుతున్నట్లు వినిన కిక్కిరిసిన సమూహం మాకు ఉంది.

ఈ సంఘం (సొసైటీ) కూడా సంఖ్యలోను బలంలోను వృద్ధి చెందుతోంది.

శుక్రవారం, 14. మేము తపాలా బండి తీసుకొని మధ్యాహ్నం బాత్ చేరాము.

ఇవ్వబడిన అనిశ్చిత ప్రకటనను బట్టి చూస్తే ఊహించిన దానికంటె పెద్ద సమూహం మాకు ఉంది; అనేకులు, ముఖ్యంగా భారమైన హృదయం గలవారు, దానిని ఓదార్పు సమయంగా కనుగొన్నారు.

శని. 15.—నా స్నేహితులు ఇద్దరి సహాయంతో లెక్కలేనన్ని ఉత్తరాలకు జవాబిచ్చాను.

సాయంకాలం అసాధారణమైన సమూహం ఉంది, వారికి నేను మొదటి సూత్రాలను (వాటిని ఎంతగా నొక్కి చెప్పినా చాలదు) "కృపచేత, విశ్వాసము ద్వారా మీరు రక్షింపబడియున్నారు" అని గట్టిగా నొక్కి చెప్పాను.

రెవ. జె. వెస్లీ

[అక్టోబరు 1787? ఆది. 16.—పది గంటలకు ప్రార్థనలు చదివాను, ప్రత్యేక దీవెనతో ప్రసంగించాను; అసాధారణ సంఖ్యలో గంభీరమైన భక్తులకు ప్రభువు రాత్రి భోజనం ఇచ్చాను.

రెండున్నరకు మరల ప్రారంభించాను.

ఆ మందిరం నిండి పొంగిపోయింది.

అనేకులు లోపలికి రాలేకపోయారు; సాయంకాలం ఆరు గంటలకు కూడా అదే పరిస్థితి.

రెండుసార్లూ నేను సాధారణం కంటె చాలా ఎక్కువసేపు ప్రసంగించాను.

దేవుడు తన శక్తిని ఇక్కడ కూడా తెలియజేయు సమయం నిశ్చయంగా వచ్చింది.

సోమ. 17.—ఈ సంఘాన్ని (సొసైటీ) అనేక సంవత్సరాలలో లేనంత మంచి స్థితిలో విడిచి, నా సహోదరుడు కొన్ని వారాలుగా ఉన్న బ్రిస్టల్‌కు వెళ్ళాను.

దారిలో విన్టన్‌బర్న్‌లో కొత్త ప్రసంగ మందిరం పునాది వద్ద ప్రసంగించాను. నేను ప్రారంభించక ముందు చాలా వర్షం కురిసింది, ప్రసంగిస్తున్నంతసేపూ తీవ్రమైన గాలి వీచింది; అయినా వీరిలో కొందరు పెండ్లి విందుకు వచ్చారని నేను నమ్ముచున్నాను.

ఇప్పుడు నా ఉత్తరాలకు జవాబివ్వడానికి నాకు రెండు మూడు రోజులు ఉన్నాయి.

ప్రతి సాయంకాలం మా గది లోతైన శ్రద్ధగల శ్రోతలతో బాగా నిండింది.

శుక్ర. 21.—సాయంకాలం పాఠశాలలో గడిపాను, దాని నిర్వహణ నాకు ఎంతో సంతోషం కలిగించింది.

ఆది. 23.—ఉదయం నా సహోదరుడు ప్రార్థనలు చదివాడు, నేను ప్రసంగించాను.

మధ్యాహ్నం టెంపుల్ చర్చిలో చాలా పెద్ద, గంభీరమైన సమూహానికి ప్రసంగించాను. సాయంకాలం ప్రసంగించాలని నా సహోదరుడు కోరాడు: కాబట్టి ఇద్దరు ముగ్గురు సాక్షుల నోట ప్రతి మాటా స్థిరపరచబడును.

సోమవారం, ఆ తరువాత రోజుల్లో పల్లెటూరి సంఘాలను (సొసైటీలు) దర్శించాను; వాటిలో చాలావి కృపలో ఎదుగుతున్నాయని, సంఖ్యలో తగ్గడం లేదని తెలిసి సంతృప్తి చెందాను.

గురు. 27.—మధ్యాహ్నం సుమారు క్యాజిల్-కేరీలో ప్రసంగించాను.

కాలాలు ఎంతగా మారాయి!

ఇక్కడికి వచ్చిన మా ప్రసంగీకులలో మొదటివారిని ఉత్సాహవంతులైన మూక గుర్రాల చెరువులో పడవేసింది: ఇప్పుడు ఉన్నతులు, సామాన్యులు తమ ఆత్మలను రక్షింపగల వాక్యాన్ని ఆసక్తిగా వింటున్నారు.

సాయంకాలం డిచీట్‌లో ప్రసంగించాను.

శుక్రవారం, 28.

మరల డిచీట్‌లో, షెప్టన్-మాలెట్‌లో; పెన్స్‌ఫోర్డ్‌లో అనేక సంవత్సరాలుగా అక్కడ చూడనంత సమూహానికి ప్రసంగించాను; శనివారం బ్రిస్టల్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

ఆది. 30.—నేను ప్రార్థనలు చదివాను, నా సహోదరుడు ప్రసంగించాడు.

సుమారు రెండు గంటలకు కింగ్స్‌వుడ్‌లోని వీధిలో, ఐదు గంటలకు కింగ్స్ స్క్వేర్ దగ్గర ప్రసంగించాను; బహుశా ఈ సంవత్సరంలో బయట గాలిలో ప్రసంగించడం ఇదే చివరిసారి కావచ్చు.

సోమవారం, అక్టోబరు 1, తరువాతి మూడు రోజులు, సంఘాన్ని (సొసైటీ) ఒక్కొక్కరినిగా కలిసి మాట్లాడాను, ఎంతో ఉత్తేజం పొందాను; ఎందుకంటే అనేకుల ప్రేమ చల్లారలేదు, వారి సంఖ్య గణనీయంగా పెరిగింది.

అక్టోబరు 1787.] జర్నల్.

శుక్ర. 5.—మధ్యాహ్నం కీన్‌షామ్‌లో ప్రసంగించాను; దేవుని శక్తి అసాధారణ మేరకు ఉంది:

నేను కుమారి బిషప్ ఇంట్లో పిల్లలను, ఆ తరువాత శ్రీ సింప్సన్ ఇంట్లోని పిల్లలను కలిసినప్పుడు కూడా అలాగే జరిగింది.

ఈ రెండు పిల్లల సమూహాల ఆత్మ, ప్రవర్తన క్రమంగా ఆ ప్రదేశమంతటిపై ప్రభావం చూపుతున్నాయని నేను నిజంగా అనుకొంటున్నాను; కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం అది ప్రసిద్ధి చెందిన క్రూరత్వం, అనాగరికతలలో ఇప్పుడు దాదాపు ఏదీ మిగిలి లేదు.

సాయంకాలం కింగ్స్‌వుడ్‌లో జాగరణ కూడిక జరిగింది.

వాతావరణం అత్యంత కఠినంగా ఉంది: అయినా ఇల్లు నిండింది; అర్ధరాత్రి దాటే వరకు కొద్దిమందే వెళ్ళిపోయారు.

ఆది. 7.—ఉదయం సాయంకాలం ప్రసంగించాను, ప్రేమగల ప్రజలకు గంభీరంగా వీడ్కోలు చెప్పాను.

సోమవారం, 8.

శనివారం మొత్తం తపాలా బండిని తీసుకొని ఉండడంతో, సోమవారం మూడు నాలుగు గంటల మధ్య దానివద్దకు వెళ్ళాను; నా గొప్ప ఆశ్చర్యానికి అది ఇతర ప్రయాణికులతో నిండి ఉంది; నేను ఆదివారానికి బండి తీసుకొన్నానని గుమాస్తా నా ముఖం మీదే వాదించాడు: కాని మా స్నేహితులు కొందరు గట్టిగా మాట్లాడగా, మాకు మరొక బండి ఏర్పాటు చేయడం మంచిదని వారు భావించారు; అయితే అది పట్టణం అంత త్వరగా చేరలేదు. అయినా మంగళవారం సాయంకాలం పెద్ద సమూహాన్ని కలిసి కలిసి ప్రభువును స్తుతించడానికి సమయానికి చేరాను.

బుధ. 10.—నేను ఏకాంతంలోకి వెళ్ళి, వారంలో మిగిలిన భాగాన్ని ఉత్తరాలకు జవాబివ్వడంలోను, పత్రిక కోసం విషయాన్ని సిద్ధం చేయడంలోను గడిపాను.

ఆది. 14.—ఉదయం మధ్యాహ్నం వెస్ట్-స్ట్రీట్ మందిరంలోను, సాయంకాలం సెయింట్ స్విథిన్స్ చర్చిలోను ప్రసంగించాను. సోమవారం, 15. ఆక్స్‌ఫర్డ్‌షైర్ గుండా చిన్న పర్యటన ప్రారంభించాను.

సాయంకాలం వాలింగ్‌ఫోర్డ్‌లో గొప్ప హృదయ విశాలతతో ప్రసంగించాను.

ఉదయం శ్రీ పెంటీక్రాస్ నన్ను చూడడానికి వచ్చాడు.

మంగళవారం, 16.

కాల్వినిజం, చేదు రెండూ కలిసి పారిపోయాయి, మేము ఇష్టపూర్వకంగా ఒకరికొకరు సహవాసపు కుడిచేయి ఇచ్చుకొన్నాము. సుమారు ఒకటి

గంటకు ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లో ఎంతో నిశ్శబ్దమైన, లోతుగా గంభీరమైన సమూహానికి ప్రసంగించాను.

విట్నీలోని ఇల్లు సాయంకాలం ప్రజలను ఎంతమాత్రం పట్టలేదు: బుధవారం ఉదయం ఐదు గంటలకు అది బాగా నిండింది. ఈ ప్రజలను నేను హృదయపూర్వకంగా ప్రేమిస్తున్నాను; వారు హృదయంలో ఎంతో సరళులు, దేవునికి ఎంతో సజీవులు. భోజనం తరువాత ఆక్స్‌ఫర్డ్‌కు తిరిగి వచ్చాము.

ప్రసంగ సమయానికి అరగంట ముందు భారీ వర్షం మొదలైంది; దీని వలన ఇల్లు నిండింది, కాని పొంగిపోలేదు.

మొదటి గొప్ప ఆజ్ఞను నొక్కి చెప్పడంలో నాకు గొప్ప వాక్స్వాతంత్ర్యం కలిగింది; లోకజ్ఞానమంతా ఉన్నప్పటికీ ఇక్కడ దేవుని గొప్ప కార్యం జరుగుతుందని ఆశించకుండా ఉండలేకపోయాను.

గురు. 18.—మేము హై-వైకోంబ్‌కు సాగిపోయాము.

దేవుని కార్యం ఇక్కడ ఎంతగా గణనీయంగా వృద్ధి చెందిందంటే, మూడు VOUS LV: [అస్పష్ట మూలపాఠం]

రెవ. జె. వెస్లీ యొక్క

1787. ప్రసంగమందిరానికి గ్యాలరీలు చేర్చబడినా, అది ప్రజలను ఇముడ్చుకోవడం కష్టమే.

శుక్రవారం, 19న ఉదయం ఐదు గంటలకు కూడా అది పూర్తిగా నిండిపోయింది.

ఈ స్థలంలో మేలు చేయడానికి ఇంత చక్కని అవకాశం ఇంతకుముందెన్నడూ లేదు.

నేను లండన్‌లో భోజనం చేశాను.

ఆది. 21,—ఉదయం స్పిటల్‌ఫీల్డ్స్‌లో యథాప్రకారం మంచి ఫలితంతో ప్రసంగించాను; మధ్యాహ్నం కొత్త ప్రార్థనాలయంలో బాలాకు ప్రశ్నకు బిలాము ఇచ్చిన విశేషమైన సమాధానంపై (మీకా 6:8) ప్రసంగించాను. ఆ సమయంలో బిలాముకు ఎంత స్పష్టమైన వెలుగు ఉండేది!

కానీ అతడు వెంటనే వెనుకకు తిరిగి, "వెలుగుకంటె చీకటినే ప్రేమించెను."

సోమ. 22.—నేను కాంటర్బరీకి వెళ్లి, సాయంత్రం మొదటిదీ గొప్పదీ అయిన ఆజ్ఞపై ప్రసంగించాను; ఉదయం,

మంగళవారం, 23న, రెండవ ఆజ్ఞపై.

తరువాత మేము డోవర్‌కు వెళ్ళాము.

సాయంత్రం కిక్కిరిసిన సభకు విత్తువాని ఉపమానాన్ని గట్టిగా అన్వయించాను.

బుధవారం, 24.

ఉదయం కూడా అంతే స్పష్టంగా మాట్లాడాను.

సుమారు మధ్యాహ్నం (పదిహేను సంవత్సరాల విరామం తరువాత) శాండ్‌విచ్‌లో లూకా 9:62పై ప్రసంగించాను; ఆ మందిరం పట్టేదానికంటే ఎక్కువమంది వచ్చారు.

దేవుడు తన వాక్యాన్ని అనేకుల హృదయాలకు అన్వయింపజేశాడు; కాబట్టి శాండ్‌విచ్ విషయంలో కూడా నాకు చివరికి ఆశ కలిగింది.

సాయంత్రం మార్గేట్‌లో ప్రసంగించాను.

వాక్యము జీవముతోను శక్తితోను కూడినదిగా ఉండెను.

గురువారం, 25 ఉదయం కూడా అలాగే ఉండెను.

నేను ఇంతకుముందు ఇక్కడికి వచ్చినప్పటి నుండి ఇక్కడ మంచి కార్యము జరిగింది.

ఇప్పుడు ఇక్కడ మన రక్షకుడైన దేవుని బోధను అలంకరించే ఉత్సాహభరితమైన, ప్రేమగల సంఘము (సొసైటీ) ఉంది.

కాంటర్బరీకి తిరిగి వస్తూ, ఆస్తిపరుడూ భక్తిపరుడూ అయిన శ్రీ కింగ్స్‌ఫర్డ్‌ను సందర్శించాను.

ఆయన నాకు ఇలా తెలిపాడు: "ఏడేళ్ల క్రితం నా చీలమండలు, మోకాళ్ల ఉపయోగాన్ని నేను పూర్తిగా కోల్పోయాను; అప్పుడే పుట్టిన శిశువులాగే నేను నిలబడలేకపోయాను.

నిజానికి నా కాళ్ల మధ్య ఒక తలగడ పెట్టకుండా నేను మంచంపై పడుకోలేకపోయాను; ఒక కాలు మరొక కాలి బరువును భరించలేకపోయేది,

రెండు ఊతకర్రలతో తప్ప నేను ఒక చోటి నుండి మరొక చోటికి కదలలేకపోయాను. నేను పొందిన సలహాలేవీ నాకు ప్రయోజనం కలిగించలేదు.

ఈ స్థితిలో నేను ఆరు సంవత్సరాలకు పైగా ఉన్నాను.

గత సంవత్సరం వ్యాపార నిమిత్తం లండన్‌కు, తరువాత బ్రిస్టల్‌కు, బాత్‌కు వెళ్లాను.

బాత్‌లో ఒక వైద్యుని పిలిపించాను; కానీ ఆయన రాకముందే, నేను బైబిలు చదువుకుంటూ కూర్చున్నప్పుడు, 'ఆసా వైద్యులను ఆశ్రయించెను గాని దేవుని ఆశ్రయించలేదు; అయితే ఏ వైద్యుడికంటె దేవుడే నాకు ఎక్కువ చేయగలడు' అని అనుకున్నాను.

కొంతసేపటికి వీధిలో ఒక శబ్దం విని, లేచి చూడగా నేను నిలబడగలిగాను. ఎంతో ఆశ్చర్యపడి, గదిలో అనేకసార్లు నడిచాను; తరువాత చతురస్రంలోకి నడిచాను, ఆ తరువాత బ్రిస్టల్ రోడ్డుపై నడిచాను: ఆ సమయం నుండి నేను పూర్తిగా ఆరోగ్యంగా ఉన్నాను; ఏడేళ్ల క్రితం ఉన్నట్లే నా అవయవాలన్నిటినీ పూర్తిగా ఉపయోగించగలుగుతున్నాను."

నవం. 1787.] జర్నల్.

సాయంత్రం, తెల్లవారుజామున కూడా మాకు సుఖకరమైన అవకాశం లభించింది; శుక్రవారం, 26న నేను కాంటర్బరీని విడిచి వెళ్ళాను; అనేక సంవత్సరాలుగా వర్ధిల్లని విధంగా ఇక్కడ దేవుని కార్యము వర్ధిల్లుతుందనే బలమైన నిరీక్షణతో బయలుదేరాను.

సాయంత్రం చాథమ్‌లో ఒక చక్కని సభకు ప్రసంగించాను; శనివారం లండన్‌కు తిరిగి వచ్చాను.

సోమ. 29.—పత్రిక కోసం నేను సేకరించిన వ్రాతప్రతులన్నిటినీ పరిశీలించి, ప్రచురణకు తగనివని నేను భావించినవాటిని నాశనం చేసి, మిగిలినవాటిని సరిదిద్దాను.

మంగళవారం, 30. నేను హెర్ట్‌ఫర్డ్‌షైర్‌లోని హింక్స్‌వర్త్‌లో ఉన్న కుమారి హార్వే వద్దకు వెళ్ళాను.

కేంబ్రిడ్జ్ నుండి శ్రీ సిమియన్ అక్కడ నన్ను కలిశాడు; ఆయన శ్రీ ఫ్లెచర్ యొక్క ఆత్మనే శ్వాసిస్తున్నాడు. సాయంత్రం ప్రార్థనాలయం పూర్తిగా నిండిపోయింది.

"మీరు కృపచేత విశ్వాసము ద్వారా రక్షింపబడియున్నారు" అనే ఎన్నటికీ తరగని వాక్యభాగంపై ఎంతో ఆత్మ స్వేచ్ఛతో ప్రసంగించాను.

బుధవారం, 31 ఉదయం కనాను స్త్రీ గురించి ప్రసంగించాను; మధ్యాహ్నం శ్రీ

హిక్ ఇంటికి, రెస్ట్లింగ్‌వర్త్‌కు వెళ్ళాను; ఏ బండీ వెళ్ళలేని రోడ్ల గుండా వెళ్ళవలసి వచ్చింది: కాబట్టి ఒక రైతు బండిలో ప్రయాణించే ఆనందం మాకు కలిగింది.

అది నేను ఇంతకుముందెన్నడూ అనుభవించని కుదుపు; కానీ దానికి పరిహారంగా, నేనెన్నడూ చూడనంతగా ఆ సంఘ మందిరం నిండిపోయింది; అసాధారణమైన స్పష్టతతో మాట్లాడడానికి నేను బలపరచబడ్డాను.

నిశ్చయంగా కొందరు సత్యాన్ని ప్రేమతో స్వీకరించారు!

గురు. నవంబరు 1.—డాక్టర్ గెరార్డ్ వ్రాసిన "అభిరుచిపై వ్యాసాన్ని" జాగ్రత్తగా చదివాను.

ఆయన "విద్యా ప్రణాళిక"ను నేను చదివి ఉండకపోతే ఆశ్చర్యపడి ఉండేవాడిని; అందులో ఆయన తర్కశాస్త్రాన్ని చివరిగా చదవాలని సలహా ఇస్తున్నాడు.

దాని గురించి ఏమీ తెలియనివాడు తప్ప ఇటువంటి సలహా ఎవరూ ఇవ్వరు.

నిజానికి ఆయనకు దేని గురించీ స్పష్టమైన ఆలోచన దాదాపు లేదు.

కాబట్టి ఈ వింత రచనను ఆయన ఉత్పత్తి చేయడం సహజమే; అందులో ఆయన అందంగా మాట్లాడతాడు, కానీ లక్ష్యానికి పూర్తిగా దూరంగా ఉన్నాడు, మొదట బయలుదేరేటప్పుడే తడబడ్డాడు; ఎందుకంటే ప్రతిభ అనేది వివేకం కాని, జ్ఞాపకశక్తి కాని కాకపోయినట్లే, కల్పన కూడా కాదు.

శుక్ర. 2.—తెల్లవారుజామునే బయలుదేరి, సుమారు మధ్యాహ్నం బార్నెట్‌లో ఒక చిన్న, గంభీరమైన సభకు ప్రసంగించాను.

తరువాత లండన్‌కు వెళ్ళాను.

శని. 3.—కాన్వెంటికల్ చట్టమని పిలువబడే ఆ హేయమైన చట్టం గురించి శ్రీ క్లులోతో సుదీర్ఘంగా సంభాషించాను.

సహనచట్టాన్ని, అలాగే రాణి అన్నె పద్నాలుగవ చట్టాన్ని పరిశీలించిన తరువాత, మా ప్రార్థనాలయాలన్నిటికీ, మా సంచార బోధకులందరికీ లైసెన్సు తీసుకోవడమే సురక్షితమైన మార్గమని మాకిద్దరికీ స్పష్టంగా నమ్మకం కలిగింది; అయితే వారిని భిన్నమతస్థులుగా కాక, కేవలం "సువార్త బోధకులు"గా

;" ఏ న్యాయాధిపతికి గాని, న్యాయాధిపతుల సభకు గాని ఆ మందిరానికైనా బోధకులకైనా లైసెన్సు ఇవ్వడానికి నిరాకరించే అధికారం లేదు.

2D2 [అస్పష్ట మూలపాఠం]

40+, [అస్పష్ట మూలపాఠం]

రెవ. "జె. వెస్లీ యొక్క

[నవం. 1787.

ఆది. 4.—కొత్త ప్రార్థనాలయంలో సభ యథాప్రకారం కంటె చాలా పెద్దది; ప్రభురాత్రి భోజనంలో పాల్గొనేవారి సంఖ్య ఎంత ఎక్కువగా ఉందంటే నేను మూడుసార్లు ప్రతిష్ఠించవలసి వచ్చింది. సోమవారం, 5. డోర్కింగ్‌కు వెళ్లే దారిలో శ్రీ డఫ్ వ్రాసిన "ప్రతిభపై వ్యాసం" చదివాను.

అది ఆ అంశంపై డాక్టర్ జి. వ్యాసం కంటె సాటిలేని విధంగా లోతైనది, వివేకవంతమైనది.

డాక్టరు దీనిని చూసి ఉంటే (అందులో సందేహించడానికి ఏమీ లేదు), ఆయన తన వ్యాసాన్ని ప్రచురించడం ఆశ్చర్యమే. అయినా ఆయన పద్ధతిని నేను ఆమోదించలేను.

ఆయన మొదట తన పదానికి నిర్వచనం ఎందుకు ఇవ్వలేదు, తద్వారా ఆయన దేని గురించి మాట్లాడుతున్నాడో మనకు తెలిసేది? దానిని గురించిన ఆయన సొంత ఆలోచన స్పష్టంగా లేకపోవడమే కారణమని నా సందేహం; ఎందుకంటే ప్రతిభ అనేది కల్పన కానట్లే, ఊహాశక్తి కూడా కాదు.

దానిని ఆత్మ యొక్క ఒక గుణంగా భావిస్తే, దాని విశాల అర్థంలో అది ఏదైనా ఒక ప్రత్యేక కళకు గాని శాస్త్రానికి గాని, లేదా అన్నిటికీ గాని, చేపట్టబడే ఏ పనికైనా గాని ఉండే అసాధారణమైన సామర్థ్యం.

ఆ విధంగా యూక్లిడ్‌కు గణితంలో ప్రతిభ ఉండేది; టల్లీకి వక్తృత్వంలో; అరిస్టాటిల్‌కు, లార్డ్ బేకన్‌కు ప్రతిదానికీ వర్తించే సార్వత్రిక ప్రతిభ ఉండేది.

సభ యథాప్రకారం పెద్దదిగాను గంభీరంగాను ఉండెను.

కానీ సంఘము (సొసైటీ)లో వృద్ధి లేదు.

, కాబట్టి ఆరాధన సమయాలను సంఘ (చర్చి) వేళల్లో ఉంచడం వలన మాకు ఏ లాభమూ కలగలేదు; దానివల్ల అద్భుతాలు జరుగుతాయని కొందరు ఊహించారు.

ఇంగ్లాండులో ఎక్కడైనా అది ఎక్కువ మేలు చేసిందని నాకు తెలియదు; స్కాట్లాండులో చేసిందని నమ్ముతున్నాను.

మంగళ. 6.—సుమారు మధ్యాహ్నం మిచమ్‌లో ప్రసంగించాను. కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం మేము కొంతకాలం ఇక్కడ ప్రసంగించాము; కానీ అక్కడ మేలు చేయడం సాధ్యం కాదని నిరాశపడి, ఆ స్థలాన్ని పూర్తిగా విడిచిపెట్టాము.

ఒకటి రెండు సంవత్సరాల క్రితం ఒక నిప్పురవ్వ దానిపై పడింది, అది ఇప్పుడు జ్వాలగా రగులుకొంది.

కాబట్టి లండన్ సమీపంలోని ఏ సంఘము (సొసైటీ)లో కంటె ఇక్కడ దేవుని కార్యము ఎక్కువ జీవంతో ఉంది.

సాయంత్రం వాండ్స్‌వర్త్‌లోని పేద ప్రజల మధ్య నేను ఆశించినదానికంటె ఎక్కువ జీవాన్ని కనుగొన్నాను; వారు చాలా కాలంగా ఈ లోకపు చింతలలో మునిగిపోయారు.

కానీ వారికి కొంచెం ఎక్కువ పని ఉన్నట్లే, తమ ఆత్మల కోసం మరికొంత విశ్రాంతి కూడా ఉంది; కోల్పోయిన నేలను తిరిగి సంపాదించుకోవడానికి వారు నిశ్చయించుకొన్నట్లు కనిపించారు.

శుక్ర. 9.—ఒక స్నేహితుడు నా ఖర్చులు భరిస్తానని ముందుకు రాగా, సాయంత్రం బయలుదేరి, శనివారం, 10న నాటింగ్‌హామ్‌లో భోజనం చేశాను.

ప్రసంగమందిరం (ఇంగ్లాండులోని అత్యంత సుందరమైన వాటిలో ఒకటి) సాయంత్రం బాగానే నిండింది.

ఆదివారం, 11. పది గంటలకు చక్కని సభ కూడింది; మధ్యాహ్నం ఎంతో పెద్ద సభ కూడింది.

కానీ వచ్చినవారిలో సగం మందిని కూడా ఆ మందిరం ఇముడ్చుకోలేదని నేను నమ్ముతున్నాను.

నేను ఆసుపత్రి కోసం ఒక దాతృత్వ ప్రసంగం చేశాను, అదే నా రాక యొక్క ఉద్దేశ్యం.

ఇది కౌంటీ ఆసుపత్రి కాదు, ఇంగ్లాండు అంతటికీ తెరిచి ఉంది;

డిసెం. 1787. | జర్నల్,

అవును, లోకమంతటికీ; దాని గురించిన ప్రతిదీ ఎంత శుభ్రంగా, ఎంత సౌకర్యంగా, ఎంత చక్కగా ఏర్పాటు చేయబడిందంటే, మూడు రాజ్యాలలోనూ దానివంటిది నేను చూడలేదు.

సోమవారం, 12. మధ్యాహ్నం మేము మళ్ళీ బండి ఎక్కాము, మంగళవారం లండన్‌కు తిరిగి వచ్చాము.

గురు. 15.—పాప్లర్‌లో కూడా దేవుని కార్యములో విశేషమైన పునరుజ్జీవనాన్ని కనుగొన్నాను.

ప్రసంగమందిరం ఇంత నిండడం నేను ఇంతకుముందెన్నడూ చూడలేదు; ప్రభువు శక్తి అనేకమంది శ్రోతలపై నిలిచినట్లు కనిపించింది.

, ఆది. 18.—స్పిటల్‌ఫీల్డ్స్‌లో యథాప్రకారం పెద్ద సభ, సుఖకరమైన అవకాశం మాకు లభించాయి.

సోమవారం, 19. తరగతులను సందర్శించే అప్రియమైన పనిని ప్రారంభించాను.

లండన్‌లోను బ్రిస్టల్‌లోను, అలాగే కార్క్‌లోను డబ్లిన్‌లోను దీనిని నేను ఇంకా కొనసాగిస్తున్నాను.

ఇతర సంఘముల (సొసైటీల) విషయంలో, వాటి వాటి సహాయకులు నా సేవాలోపాన్ని భర్తీ చేస్తారు.

ఆది. 25.—మా పేద పిల్లల పక్షాన వెస్ట్-స్ట్రీట్‌లో రెండు దాతృత్వ ప్రసంగాలు చేశాను. అందులో వారిని, వారిని పెంచే వారందరినీ ఆ ఆంగ్ల పాపమైన భక్తిహీనతకు వ్యతిరేకంగా హెచ్చరించడానికి ప్రయత్నించాను; అది మన జాతికి అవమానం, భూమిపై ఉన్న సమస్త నివాసులందరినీ మించి మనం అందులో ముందున్నాము.

గురు. 29.—లాంబెత్‌లో శ్రీ ఎడ్వర్డ్స్ ఇంట ప్రసంగించాను. దేవుడు ప్రజలను తమ పనికి ఎంత అద్భుతంగా సిద్ధపరుస్తాడో!

ఇక్కడ శ్రీమతి

ఎడ్వర్డ్స్, ప్రత్యేకమైన సహజ సామర్థ్యాలు లేని వ్యక్తి, వంద మంది పిల్లలకు దగ్గరగా బోధిస్తుంది, రాజ్యంలోని చాలామంది పాఠశాల ఉపాధ్యాయినుల కంటె మెరుగైన, లేదా కనీసం అంతే మంచి క్రమశిక్షణలో వారిని ఉంచుతుంది!

శుక్ర. 30.—మా ప్రాపంచిక పరిస్థితిని పరిశీలించడానికి కమిటీని కలిశాను. మేము ఇంకా వెనుకకే పోతున్నాము. మా ఆదాయం మా ఖర్చులకు సరిపోయేలా ఏదో ఒక మార్గం కనుగొనాలి.

శని. డిసెంబరు 1.—అసాధారణమైన బాధాకరమైన ఉదంతాన్ని చూశాను; ఒకప్పుడు తన సొంత బండిని ఉంచుకొన్న ఒక ధనిక స్త్రీ, (ఆమె భర్త అప్పు కోసం చెరసాలలో ఉండగా) తన నలుగురు పిల్లలతో చీకటి, మురికి గదిలో, జీవితావసరాలు దాదాపు ఏమీ లేకుండా బంధింపబడి ఉంది.

ఆమె జీవించడం కంటె గొంతు నులుముకొని చావడాన్ని ఎంచుకొన్నా ఆశ్చర్యం లేదు.

ఆది. 2.—మా ప్రజల మధ్యకు చొరబడిన లవొదికయ వంటి నిర్లక్ష్య స్వభావాన్ని గురించి వారిని కఠినమైన మాటలతో హెచ్చరించాలని నా ఆత్మలో బలమైన ప్రేరణ కలిగింది.

వారు ఆ గద్దింపును స్వీకరించారు; అనేకులు తమలో ఉన్న దేవుని వరాన్ని రగిలించుకోనారంభించారు; ఉదయపు సభల సంఖ్య ఎంతో పెరగడంతో అది వెంటనే కనిపించింది.

మంగళ. 4.—కొత్త నిబంధన యొక్క మరొక ముద్రణను ముద్రణకు సిద్ధం చేయడానికి రెయినమ్‌కు ఏకాంతంగా వెళ్ళాను. బుధవారం, 5. పర్ఫ్లీట్‌లో లోతైన గంభీరత గల సభకు ప్రసంగించాను; వారిలో అనేకులు దేవుని ముఖకాంతిలో నడుచుచున్నారు. గురువారం, 6.

రెవ. జె. వెస్లీ యొక్క

[డిసెం. 1787. రెయినమ్‌లో పెద్ద సభకు ప్రసంగించాను.

ఇక్కడ కూడా కొంత మేలు జరుగుతుందని నమ్ముతున్నాను.

శుక్ర. 7.—లండన్‌కు తిరిగి వచ్చి, మా ప్రస్తుత ప్రాపంచిక పరిస్థితులలో ఏమి చేయాలో మళ్ళీ ఆలోచించాను.

చాలా ఆలోచన తరువాత, వారు నన్ను ఇలా కోరారు: 1. పట్టణాన్ని తమలో తాము పంచుకోవడానికి మన సహోదరులలో కొందరిని నియమించి, ఈ అవసర సమయంలో సహాయం చేయగల మన సహోదరులను అడగాలని: 2. అదే ప్రయోజనం కోసం మన ప్రసంగమందిరాలన్నిటిలో ఒక చందా వసూలు చేయాలని.

ఈ విధంగా మూడు వందల పౌనులకు పైగా పోగయ్యాయి, దానితో కష్టమంతా తొలగిపోయింది.

ఆది. 9.—ఐదున్నర గంటలకు నేను కిందికి వెళ్ళాను, కానీ ఇంట్లో ముగ్గురు నలుగురు బోధకులు ఉన్నా ప్రార్థనాలయంలో ఒక్క బోధకుడూ కనిపించలేదు: కాబట్టి నేనే ప్రసంగించాను.

తరువాత, నా కుటుంబంలోని ఎవరూ ఉదయపు ప్రసంగానికి ఎందుకు హాజరు కావడం లేదని అడిగాను; వారు చాలా ఆలస్యంగా వరకు మేలుకొని ఉంటారు కాబట్టి అని చెప్పారు.

దీనిని ఆపాలని నిశ్చయించుకొన్నాను; కాబట్టి ఇలా ఆదేశించాను: 1. నా పైకప్పు కింద ఉన్న ప్రతి ఒక్కరూ తొమ్మిది గంటలకు పడుకోవాలి; 2. ప్రతి ఒక్కరూ ఉదయపు ప్రసంగానికి హాజరు కాగలగాలి: అప్పటి నుండి వారు అలాగే చేస్తున్నారు.

సోమ. 10.—స్ప్రింగ్-గార్డెన్స్‌లోని మ్యూజియంలో ప్రసిద్ధి చెందిన మైనపు బొమ్మల ప్రదర్శనను చూడమని నన్ను కోరారు: అది ఐరోపాలోని చాలా మంది కిరీటధారులను చూపిస్తుంది, వారి ముఖాల్లో వారి స్వభావాలను ప్రదర్శిస్తుంది.

స్పెయిన్ రాజులో వివేకం, ఘనత కనిపిస్తాయి; ఫ్రాన్స్ రాజులో మందబుద్ధి, మత్తు; ప్రష్యా దివంగత రాజులో పాతాళ సంబంధమైన కపటం (అస్థిపంజరంలా ఉన్న వోల్టేర్‌లో కూడా); చక్రవర్తిలో, పోర్చుగల్ రాజులో ప్రశాంతత, మానవత్వం; ఆరెంజ్ రాజకుమారునిలో అపారమైన మూర్ఖత్వం; జారినాలో విస్మయకరమైన కఠినత్వం, ప్రేమించదగనిది ప్రతిదీ.

సాయంత్రం పెక్‌హామ్‌లో నేను అక్కడ ఇంతకుముందెన్నడూ గమనించనంత మేల్కొన్న సభకు ప్రసంగించాను.

గురు. 13.—సాయంత్రం హైగేట్‌లో కుమారి టెయులోన్ ఇంట ప్రసంగించాను. అక్కడ ఇంత పెద్ద సభను ఇంతకుముందెన్నడూ చూడలేదు. అయితే చివరికి ఇక్కడ మేలు జరుగుతుందా?

సరే; దేవునికి అసాధ్యమైనది ఏదీ లేదు!

ఆది. 16.—స్పిటల్‌ఫీల్డ్స్‌లో ప్రసంగించిన తరువాత, క్లర్కెన్‌వెల్‌లోని సెయింట్ జాన్స్‌కు త్వరగా వెళ్లి, ఫిన్స్‌బరీ ఔషధశాల కోసం దాతృత్వ ప్రసంగం చేశాను; ఈ రకమైన ప్రతి సంస్థకూ నేను సంతోషంగా మద్దతు ఇస్తాను.

మంగళ. 18.—న్యూయింగ్టన్‌కు ఏకాంతంగా వెళ్ళి దాదాపు మూడు రోజులు దాగి ఉన్నాను.

శుక్రవారం, 21. కమిటీ నాకు ఇలా ప్రతిపాదించింది: 1. పురుషులు, స్త్రీలు కుటుంబాలుగా కలిసి కూర్చోవాలి

మార్చి, 1788. ] జర్నల్,

రెండు ప్రార్థనాలయాల్లోనూ: 2. పీఠం తీసుకొన్న ప్రతి ఒక్కరికీ అది తన సొంతంగా ఉండాలి: ఈ విధంగా ఒక్క దెబ్బతో, నేను యాభై సంవత్సరాలుగా స్థాపిస్తూ వచ్చిన క్రమశిక్షణను కూలదోయడం!

శని. 22.—ఒక చిత్రకారుని ఒత్తిడికి లొంగి, నా చిత్రపటం కోసం మొత్తం గంటన్నర కూర్చున్నాను.

ఇప్పటి వరకు తీసినవాటిలో ఇదే ఉత్తమమైనదని నేను అనుకుంటున్నాను; కానీ ఎనభై ఏళ్లు దాటిన మనిషి చిత్రపటం ఏపాటిది?

సోమ. 24.—కమిటీ మరొక సమావేశం జరిపింది; వారు ప్రశాంతమైన, ప్రేమపూర్వకమైన సంప్రదింపుల తరువాత, ఇదే ఉత్తమమని నిర్ణయించారు: 1. పురుషులు, స్త్రీలు ఇంకా వేరువేరుగానే కూర్చోవాలి; 2. కొత్త ప్రార్థనాలయంలో గాని, వెస్ట్-స్ట్రీట్‌లో గాని ఎవరూ ఏ పీఠాన్నీ తన సొంతమని చెప్పుకోకూడదు.

[గమనిక: ఇక్కడ చేరవలసిన శ్రీ వెస్లీ జర్నల్‌లోని ఒక భాగం పోయింది లేదా తప్పుగా పెట్టబడింది, దొరకడం లేదు. |

ఫిబ్రవరి 25, 1788.—ఏభై సంవత్సరాల క్రితం నేను నొక్కిచెప్పిన "మీరు కృపచేత విశ్వాసము ద్వారా రక్షింపబడియున్నారు" అనే మాటను మరోసారి అన్వయిస్తూ, వెస్ట్-స్ట్రీట్ సభకు గంభీరంగా వీడ్కోలు చెప్పాను.

తరువాతి కూడికలో దేవుని సన్నిధి అద్భుతమైన విధంగా ఆ స్థలాన్ని నింపింది. మరుసటి సాయంత్రం కొత్త ప్రార్థనాలయంలో ఎంతో పెద్ద సభ కూడింది; వారికి దేవుని సమస్త సంకల్పాన్ని ప్రకటించాను.

ఇప్పుడు లండన్‌లో నా పని ముగిసినట్లు అనిపించింది.

నేను దీనిని మళ్ళీ చూస్తే మంచిదే; లేకపోతే, ఆయన కార్యములో మరింత నమ్మకంగాను మరింత సఫలంగాను ఉండే ఇతరులను దేవుడు లేపాలని ప్రార్థిస్తున్నాను!

గురు. 28.—తపాలా బండిలో బయలుదేరి, మరునాటి ఉదయం బాత్ చేరాను.

ఇక్కడ ఆనందకరమైన దృశ్యాన్ని కనుగొన్నాను:

సభలు ఎప్పటికంటె పెద్దవిగా ఉన్నాయి.

సంఘము (సొసైటీ) చివరికి తనలో తాను ఐక్యంగా ఉంది; అందువల్ల కృపలోను సంఖ్యలోను పెరుగుతోంది.

శని. మార్చి 1.—(అధిక సంవత్సరం కావడం వల్ల.) వయసు పెరగడం వల్ల నాలో ఏ తేడా కనిపిస్తోందో ఆలోచించాను. నాకు కనిపించేవి: 1. చురుకుదనం తక్కువ; నేను నెమ్మదిగా నడుస్తాను, ముఖ్యంగా ఎత్తు ఎక్కేటప్పుడు: 2. నా జ్ఞాపకశక్తి అంత వేగంగా లేదు: 3. కొవ్వొత్తి వెలుగులో నేను అంత బాగా చదవలేను. కానీ నా శరీర, మనస్సుల ఇతర శక్తులన్నీ ఎలా ఉండేవో అలాగే ఉన్నందుకు దేవుని స్తుతిస్తున్నాను.

ఆది. 2.—పదకొండు గంటలకు, రెండున్నరకు, ఐదున్నరకు ప్రసంగించాను.

మొదటి సభ పెద్దది, రెండవదీ అంతే; కానీ మూడవది అన్నిటికంటె చాలా పెద్దది, మందిరంలోని ప్రతి మూలనూ నింపింది.

ప్రజల సంఖ్యతో పాటు దేవుని శక్తి కూడా పెరిగినట్లు అనిపించింది; ఎంతగా అంటే సాయంత్రం, "నాకు బ్రతుకుట

రెవ. జె. వెస్లీ యొక్క

[మార్చి, 1788.

క్రీస్తే, చావైతే లాభము" అనే మాటను నేను అన్వయిస్తున్నప్పుడు, ప్రభువు మహిమ ఆ సభపై అసాధారణమైన విధంగా కమ్ముకొన్నట్లు అనిపించింది: ధనికులపైనా పేదలపైనా అప్పుడు పడిన ముద్ర త్వరగా చెరిగిపోదని నమ్ముతున్నాను.

సోమ. 3.—బ్రిస్టల్‌కు వెళ్ళాను; రెండు మూడు ప్రశాంతమైన రోజులు దొరకడంతో, మనస్సాక్షి గురించిన నా ప్రసంగాన్ని ముగించాను.

మంగళవారం నేను గురువారం సాయంత్రం (ఇప్పుడు సాధారణ చర్చనీయాంశమైన) బానిసత్వం గురించి ప్రసంగించాలనే నా ఉద్దేశ్యాన్ని తెలియజేశాను. దాని ఫలితంగా గురువారం ఆ మందిరం చివరి నుండి చివరి వరకు ఉన్నతులు, సామాన్యులు, ధనికులు, పేదలతో నిండింది. "దేవుడు యాపెతును విశాలపరచును గాక.

అతడు షేము గుడారములలో నివసించును; కనాను అతనికి దాసుడగును" అనే ప్రాచీన ప్రవచనంపై ప్రసంగించాను. ప్రసంగం మధ్యలో, అన్ని వైపులా రాత్రివలె నిశ్శబ్దమైన శ్రద్ధ ఉండగా, ఎందుకో ఎవరూ చెప్పలేని ఒక తీవ్రమైన శబ్దం పుట్టి, మెరుపులా సభ అంతటా దూసుకుపోయింది.

ఆ భయము, గందరగోళము వర్ణనకు అతీతమైనవి.

పట్టణం తుఫానులా ముట్టడించబడిందని మీరు ఊహించి ఉండవచ్చు.

ప్రజలు అత్యంత తీవ్రతతో ఒకరిపై ఒకరు ఎగబడ్డారు; బల్లలు ముక్కలు ముక్కలుగా విరిగిపోయాయి; సభలోని పదింట తొమ్మిది భాగాలు అదే భయంతో కొట్టబడినట్లు కనిపించారు.

సుమారు ఆరు నిమిషాల్లో ఆ తుఫాను పుట్టినంత హఠాత్తుగానే ఆగిపోయింది; అంతా ప్రశాంతమైన తరువాత, ఏ ఆటంకమూ లేకుండా నేను కొనసాగించాను.

నాకు గుర్తున్నంతవరకు ఈ రకమైన సంఘటనలన్నిటిలో ఇది అత్యంత విచిత్రమైనది; ఏదో అతీంద్రియ ప్రభావం ఉందని భావించకుండా దీనిని ఎవరూ వివరించలేరని నమ్ముతున్నాను. తన రాజ్యం అప్పగింపబడకుండా సాతాను పోరాడాడు.

ఆ పేద వెలివేయబడిన మనుషులను దేవుడు జ్ఞాపకం చేసుకోవాలని, (వారిని బాధించేవారి సంపద, శక్తిని బట్టి మనుషులకు అసాధ్యమనిపించేదానిని) వారికి తప్పించుకొనే మార్గం ఏర్పరచి వారి గొలుసులను త్రెంచాలని ప్రార్థించడానికి శుక్రవారాన్ని ఉపవాస ప్రార్థనా దినంగా కేటాయించాము.

శుక్ర. 7.—కింగ్స్‌వుడ్ పాఠశాలకు వెళ్ళి, అక్కడ అంతా అత్యుత్తమ క్రమంలో ఉన్నట్లు కనుగొన్నాను.

ఆదివారం, 9. ఉదయం, మధ్యాహ్నం గదిలో ప్రసంగించాను, (శ్రీ కాలిన్స్ ప్రార్థనలు చదివారు,) సుమారు రెండు గంటలకు పాఠశాలలో కూడా; అయినా ఆ మందిరం సభను ఇముడ్చుకోవడం చాలా కష్టం.

సోమవారం, 10, తరువాతి మూడు రోజులూ తరగతులను సందర్శించాను; (అనేకులు చేరి, అనేకులు పోగొట్టబడి లేదా తరలి వెళ్ళిన తరువాత) వాటిలో తొమ్మిది వందలకు కొంచెం ఎక్కువ మంది సభ్యులు ఉన్నారు.

ఇటువంటి బోధకులు ఉన్నప్పటికీ వృద్ధి ఇంత తక్కువగా ఉండడం నాకు ఆశ్చర్యం. డబ్లిన్ ఇప్పటికే బ్రిస్టల్‌ను అధిగమించింది:

ప్రభువు యెదుట తమను తాము రేకెత్తించుకోకపోతే మాంచెస్టర్, షెఫీల్డ్, చివరికి బర్మింగ్‌హామ్ కూడా త్వరలో అలాగే అధిగమిస్తాయి.

మార్చి, 1788.] జర్నల్.

బుధ. 12.—సాయంత్రం నగరంలోని అత్యంత పేద భాగమైన లిటిల్ జార్జ్-స్ట్రీట్‌లోని కొత్త స్థలంలో ప్రసంగించాను; సిద్ధమనస్సు గల ఈ ప్రజల మధ్య ప్రభువులో మా ఆనందం గొప్పది.

శని. 15.—సాయంత్రం, వేరే సమయం లేకపోవడంతో, టెంపుల్ సంఘ మందిరంలో మరోసారి ప్రసంగించాను.

ఇటీవల ఈ నగరాన్ని బాధిస్తున్న వివాదంలో జోక్యం చేసుకోవాలనే ఆలోచన నాకు లేదు; రెండవ పాఠంలోని "ప్రభువు సన్నిధి నుండియు ఆయన బల ప్రభావమహిమ నుండియు వారు నిత్యనాశనమను దండనను పొందుదురు" అనే మాటలు చదివే వరకు; అవి నన్ను పూర్తిగా దానిలోకి నెట్టివేశాయి.

అప్పుడు ఆ విషయమై స్పష్టంగాను బలంగాను మాట్లాడడం నా కర్తవ్యమని భావించాను.

ఆది. 16.—మేయరు శ్రీ ఎడ్జర్ తన ప్రార్థనాలయంలో ప్రసంగించమని, తరువాత మాన్షన్-హౌస్‌లో తనతో భోజనం చేయమని నన్ను ఆహ్వానించాడు.

చాలామంది ఆల్డర్‌మెన్‌లు సంఘ ఆరాధనలో ఉన్నారు, ఉన్నతులు సామాన్యులు కూడా గొప్ప జనసమూహంగా ఉన్నారు; వారికి భయంకరమైన ఆ లేఖన భాగాన్ని,—ధనవంతుడు, లాజరుల చరిత్రను,—వివరించి అన్వయించాను.

సోమ. 17.—సౌమ్యమైన, మనోహరమైన ఉదయాన ఉత్తరదిశ ప్రయాణం ప్రారంభించాను.

సాయంత్రం స్ట్రౌడ్‌లో కొన్ని సంవత్సరాలుగా అక్కడ చూడనంత కిక్కిరిసిన సభకు ప్రసంగించాను.

మంగళవారం, 18. పది గంటలకు పెయిన్స్‌విక్‌లో ప్రసంగించాను.

ఇక్కడ కూడా సభకు స్థలం చాలలేదు; అందరూ రాత్రివలె నిశ్శబ్దంగా ఉన్నారు. సాయంత్రం ఆరు గంటలకు గ్లౌసెస్టర్‌లో ప్రారంభించాను.

ఇక్కడ సిలువ యొక్క అపకీర్తి (దేవుని చిత్తం ఇలాగే ఉంది) ఆగిపోయినట్లు కనిపిస్తోంది.

ఉన్నతులు సామాన్యులు, ధనికులు పేదలు కలిసి గుంపులు గుంపులుగా వస్తారు; వాక్యాన్ని మింగివేస్తున్నట్లు కనిపిస్తారు.

బండపై కట్టడం గురించి ప్రసంగించి, పూర్తి స్పష్టతతో మాట్లాడాను.

అనేకులు హృదయంలో గుచ్చబడ్డారని నేను నమ్ముతున్నాను; ఎందుకంటే అది ప్రభువు శక్తి గల దినము.

బుధ. 19.—సుమారు మధ్యాహ్నం టెక్స్‌బరీలో ప్రసంగించాను; అక్కడ కూడా సంత ఉన్నప్పటికీ మందిరం పొంగిపొర్లింది; ప్రజలు లోతైన శ్రద్ధ చూపారు.

ఇక్కడ దేవుని కార్యము స్థిరంగా కొనసాగుతోంది.

నిరంతరం ఎక్కువమంది ఒప్పింపబడి దేవుని వైపు తిరుగుతున్నారు: కానీ ప్రసంగమందిరం చాలా చిన్నది; కాబట్టి వచ్చినవారిలో అనేకులు లోపలికి రాలేకపోయారు.

మధ్యాహ్నం వోర్సెస్టర్‌కు వెళ్ళాము; అక్కడ కూడా సభకు మందిరం చాలా చిన్నది.

ఇక్కడి మెథడిస్టులు మంచి చేయడం ద్వారా మూర్ఖుల అజ్ఞానాన్ని పూర్తిగా నోరు మూయించారు; కాబట్టి ఇప్పుడు వారు అవమానం వల్ల కంటె గౌరవం వల్లనే ఎక్కువ ప్రమాదంలో ఉన్నారు.

గురువారం, 20.

నేను స్టోర్‌పోర్ట్‌కు వెళ్ళాను.

ఇరవై ఏళ్ల క్రితం ఇక్కడ ఒకే ఇల్లు ఉండేది; ఇప్పుడు రెండు మూడు వీధులు ఉన్నాయి; వ్యాపారం వేగంగా పెరుగుతున్నందున ఇది బహుశా ఒక గణనీయమైన

రెవ. జె. వెస్లీ యొక్క

(మార్చి, 1788, పట్టణంగా ఎదుగుతుంది.

కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం శ్రీ కోవెల్ ఇక్కడ ఒక ప్రసంగమందిరం కట్టడానికి గొప్పగా దోహదం చేశాడు; అందులో కాల్వినిస్టులు, ఆర్మీనియనులు ఇద్దరూ ప్రసంగించవచ్చు: కానీ అది పూర్తయిన తరువాత ఆర్మీనియన్ బోధకులు పూర్తిగా మినహాయించబడ్డారు.

న్యాయస్థానానికి వెళ్ళకుండా, శ్రీ కోవెల్ మరొక మందిరాన్ని కట్టాడు, అది పెద్దది, మరింత సౌకర్యవంతమైనది.

అక్కడ మధ్యాహ్నం పెద్ద సభకు, కానీ సాయంత్రం అంతకంటె చాలా పెద్ద సభకు ప్రసంగించాను.

అనేకమంది గురువులు హాజరై, ప్రజలలో ఎవరికీ తక్కువ కాకుండా శ్రద్ధగా విన్నారు.

బహుశా ఈ స్థలంలో దేవుని లోతైన కార్యము జరుగుతుంది.

శని. 22.—కిడర్‌మిన్‌స్టర్‌లో శ్రీ లిస్టర్ ఇంట అల్పాహారం తీసుకొన్నాను; అక్కడ కొద్దిమంది ఎంతో గంభీరులైన భక్తిపరులైన స్నేహితులు ఉన్నారు.

సాయంత్రం బర్మింగ్‌హామ్‌లో ఆదివారం సభ వంటి సభ కూడింది.

ఇక్కడ దేవుని కార్యములో మహిమకరమైన వృద్ధి ఉంది.

సంఘము (సొసైటీ) ఎనిమిది వందలకు పైగా పెరిగింది; కాబట్టి లండన్, బ్రిస్టల్ సంఘాలు తప్ప ఇంగ్లాండులో ఇది ప్రస్తుతం దేనికీ తక్కువ కాదు.

ఆది. 23.—స్థలం కోసం మేము చాలా ఇబ్బంది పడ్డాము; అనేకులు వెనుకకు వెళ్ళవలసి వచ్చింది.

కానీ ఇరుక్కొని లోపలికి వచ్చినవారంతా అక్కడ ఉండడం మంచిదని గ్రహించారని నమ్ముతున్నాను; ఎందుకంటే ఉదయం మధ్యాహ్నం కూడా స్వస్థపరచడానికి దేవుని శక్తి ఉంది.

తరువాతి రెండు రోజులు కూడా నిజంగా అలాగే ఉంది; ముఖ్యంగా మంగళవారం సాయంత్రం, "విశ్వాసము అతని క్రియలతోకూడ కార్యసిద్ధి చేసెననియు, క్రియలవలన విశ్వాసము సంపూర్ణము చేయబడెననియు నీవు చూచుచున్నావు గదా?" అనే వాక్యాన్ని నేను వివరిస్తున్నప్పుడు.

బుధ. 26.—స్టాఫర్డ్‌షైర్ మాతృ సంఘము (సొసైటీ) అయిన వెడ్నెస్‌బరీకి వెళ్ళాను. పాత సభ్యులలో కొద్దిమందే మిగిలారు: మూడు వందల పదిహేను మందిలో కేవలం ముగ్గురే అని అనుకుంటున్నాను.

అయినా క్రొత్త తరం పుట్టుకొచ్చింది, అయితే అది మునుపటి తరంతో సమానం కాదు.

గురు. 27,—సుమారు మధ్యాహ్నం డడ్లీలో ఎంతో ఆత్మ స్వేచ్ఛతో ప్రసంగించాను; కానీ సాయంత్రం వూల్వర్‌హాంప్టన్‌లో అంతకంటె ఎంతో ఎక్కువగా; కొత్త మందిరం తగినంతగా నిండింది.

ఈ పట్టణం ఎన్నో సంవత్సరాలు ఎంతటి సింహాల గుహగా ఉండెను!

కానీ ఇప్పుడు, కడపటివారు మొదటివారవుతారని కనిపిస్తోంది.

శుక్రవారం, 28. మా ప్రియమైన స్నేహితుల వద్దకు మేడ్లీ చేరాము.

శ్రీమతి ఫ్లెచర్ ఆరోగ్యం ఆశ్చర్యకరంగా మెరుగుపడింది; ఆమె మేనల్లుడిని ఏడు సంవత్సరాలుగా విశ్వాసిగా ఉన్నవాడని ఎవరైనా అనుకోవచ్చు; అతడు సువార్త విశ్వాసంలో అంత స్థిరపడి కనిపిస్తున్నాడు. సాయంత్రం సభ ఆశ్చర్యకరంగా పెద్దది; వారి గంభీరమైన ఆనందం గొప్పది, అప్పుడు

నేను, "మన జీవమైయున్న క్రీస్తు ప్రత్యక్షమైనప్పుడు, మీరును ఆయనతోకూడ మహిమలో ప్రత్యక్షపరచబడుదురు" అని అన్వయించాను.

శని. 29.—వేరే సమయం లేకపోవడంతో, సాలప్‌కు వెళ్ళి ఒక మధ్యాహ్నాన్ని ఎంతో ఆహ్లాదకరంగా గడిపాను.

సాయంత్రం గది నేను ఇంతకుముందెన్నడూ చూడనంతగా కిక్కిరిసింది; బహుశా మరింత

ఏప్రిల్, 1788.] జర్నల్.

మధ్యాహ్నం ఇద్దరు దౌర్భాగ్యులకు ఉరిశిక్ష అమలు కావడం వల్ల.

కఠినమైన మాటలు, ధైర్యవంతుల హృదయాలను సైతం వణికించే మాటలు మాట్లాడే వరం నాకు ఇవ్వబడింది.

నిశ్చయంగా, ఇంతకుముందెన్నడూ లేకపోయినా, ఇప్పుడైనా ఈ పట్టణానికి కూడా రక్షణ దినము.

ఆది. 30.—మేడ్లీకి తిరిగి వచ్చాను; కానీ ప్రజల గొప్ప గుంపు వల్ల మేము ఇబ్బంది పడ్డాము.

బయట నిలబడడానికి చలి ఎక్కువగా ఉంది; సంఘ మందిరం సభను ఏ విధంగానూ ఇముడ్చుకోలేకపోయింది.

కానీ మేము ఏమీ చేయలేకపోయాము: కాబట్టి సాధ్యమైనంతమంది లోపలికి వచ్చారు; మిగిలినవారు బయట నిలబడ్డారు, లేదా వెళ్ళిపోయారు.

పత్రికా భాగం నన్ను "పరలోకమందు సాక్ష్యమిచ్చు ముగ్గురు" గురించి ప్రసంగించేలా నడిపించింది, అది శ్రీమతి ఫ్లెచర్‌కు సమయోచితమైనదిగా నిరూపించబడింది.

మధ్యాహ్నం, "దేవుడు మనకు నిత్యజీవమును అనుగ్రహించెను; ఈ జీవము ఆయన కుమారునియందున్నది; ఇదే ఆ సాక్ష్యము" అనే వాక్యంపై ప్రసంగించాను.

సోమ. 31.—సుమారు మధ్యాహ్నం స్టాఫర్డ్‌లో పెద్ద, గంభీరమైన సభకు ప్రసంగించాను; సాయంత్రం సుమారు ఆరు గంటలకు లేన్-ఎండ్‌లో.

మా ప్రార్థనాలయం సభలో మూడవ వంతును కూడా ఇముడ్చుకోలేకపోవడంతో, వారు శ్రీ మయత్ ఇంటి ముందు నిలబడ్డారు, అక్కడ అందరికీ చక్కగా వినిపించింది; గాలి తీవ్రంగా, అత్యంత చల్లగా ఉన్నప్పటికీ ఎవరూ దానిని పట్టించుకోలేదు.

శ్రీ మయత్ ఒక చిన్న సంగతిని చెప్పాడు, దాని విచిత్రత వల్ల చెప్పదగినదని నేను భావిస్తున్నాను:—ఆయనకు ఒకేసారి పిల్లులతో నిండిన రెండు పిల్లులు ఉన్నాయి; వాటిలో ఒకటి మరొకదానికి తల్లి, తన కూతురు కంటె మూడు వారాల ముందే పిల్లలను పెట్టింది.

కానీ ఆ తల్లి పిల్లి తన పిల్లలలో ఒకదానికి అది దాదాపు ఆకలితో చచ్చేవరకు ఏమాత్రం పాలు తాగనివ్వలేదు.

చిన్న పిల్లి దీనిని చూసి, ఆ పిల్లను తీసుకొని తానే పిల్లలను పెట్టే వరకు పాలిచ్చింది; ఆ తరువాత కూడా తన సొంత పిల్లలతో పాటు దానికి పాలిచ్చింది. దీనిని ఎవరు వివరించగలరు?

మంగళ. ఏప్రిల్ 1.—బర్స్లెమ్‌కు వెళ్ళాము; అక్కడ దేవుని కార్యము ఇంకా అత్యధికంగా వర్ధిల్లుతోంది. పాపులు—పురుషులు, స్త్రీలు, పిల్లలు—ప్రతిరోజూ ఇంకా ఒప్పింపబడి దేవుని వైపు తిరుగుతున్నారు; వెనుకకు తగ్గేవారు అతి తక్కువ, ఎందుకంటే వారు ప్రేమలో ఎంతో ఐక్యంగా ఉన్నారు, ఒకరిపై ఒకరు ప్రేమతో కనిపెట్టుకొని ఉంటారు.

సాయంత్రం, ప్రసంగ సమయం రాకముందే, ప్రసంగమందిరం పొంగిపొర్లేలా నిండింది.

అది ప్రజలలో సగాన్ని కూడా ఇముడ్చుకోలేదని చూసి, ప్రాంగణంలో ఒక బల్ల పెట్టమని ఆజ్ఞాపించాను; గాలి చాలా తీవ్రంగా, చాలా చల్లగా ఉన్నా వారు ఎంతో ఓపికగా నిలబడ్డారు. తరువాత మందిరాన్ని పూర్తిగా నింపిన సంఘము (సొసైటీ)తో ఒక సుఖకరమైన గంట గడిపాను.

బుధ. 2.—ఈ ఉదయం శ్రీ వెస్టన్ యొక్క చమత్కారమైన "ప్రాచీన అద్భుతాలపై వ్యాసాలు" ముగించాను; ముఖ్యంగా మన ప్రభువు మరణ సమయంలోని చీకటి, బెతెస్ద కోనేరు గురించినవి.

ఆయన చెప్పినదానితో నేను పూర్తిగా ఏకీభవిస్తున్నాను, అదేమనగా ప్రధాన కారణం ఏమిటంటే ఇవి

↑ పైకి వెళ్ళండి