దేవుని క్రియలను గూర్చి

దేవుని వాక్యమును గూర్చి. [దేవుడు] తన సంఘమునకు వినుటకు ఒక నిత్యమైన వాక్యమును, ఉపయోగించుటకు సంస్కారములను అనుగ్రహించెను. అయితే వాక్యమును ప్రకటించు ఈ పరిశుద్ధ కార్యమును సాతాను తీవ్రముగా ఎదిరించును; దానిని పూర్తిగా అణచివేయవలెనని వాడు ఎంతో కోరుచున్నాడు, ఏలయనగా దాని ద్వారా వాని రాజ్యము నాశనమగుచున్నది.

నిజముగా మాటకు ఆశ్చర్యకరమైన బలమును శక్తియు కలవు; ఒక దీనుడైన మానవ ప్రాణి నోటనుండి వచ్చు కేవలము ఒక మాట ద్వారా, అంత గర్వముగలవాడును బలవంతుడునైన ఆత్మయగు అపవాది తరిమివేయబడి, అవమానపరచబడి, కలవరపరచబడుచున్నాడు.

మతభేదకులు ఎంత సిగ్గుమాలినవారనగా, వారు నోటి మాటను త్రోసిపుచ్చుటకు తెగించుచున్నారు; తమ శాపకరమైన అభిప్రాయములకు మెరుగు పెట్టుటకై ఇట్లందురు: ఏ బాహ్యమైన వస్తువును ఒకనిని రక్షింపదు; నోటి మాటయు సంస్కారములును బాహ్యమైన వస్తువులు; కాబట్టి అవి మనలను రక్షింపవు.

అయితే నేను ఇట్లు జవాబిచ్చుచున్నాను: దేవుని బాహ్యమైన విషయములకును మనుష్యుని బాహ్యమైన విషయములకును మధ్య మనము పూర్తిగా భేదము చూపవలెను. దేవుని బాహ్యమైన విషయములు శక్తిగలవియు రక్షించునవియునై యున్నవి; మనుష్యుని బాహ్యమైన విషయములు అట్టివి కావు.

దేవుడు ఒక్కడే తన వాక్యము ద్వారా హృదయమునకు బోధించును; దాని ద్వారా అది తాను ఎంత దుష్టమైనదో, చెడిపోయినదో, దేవునికి విరోధమైనదో గంభీరముగా తెలిసికొనును. ఆ తరువాత దేవుడు మనుష్యుని దేవుని గూర్చిన జ్ఞానమునకును, అతడు పాపమునుండి ఎట్లు విడిపింపబడగలడో, ఈ దౌర్భాగ్యమైన, క్షణికమైన లోకము తరువాత నిత్యజీవమును ఎట్లు పొందగలడో అను జ్ఞానమునకును తీసికొనివచ్చును. మానవ బుద్ధి తన జ్ఞానమంతటితో కూడ, లోకములో యథార్థముగాను మర్యాదగాను ఎట్లు జీవించవలెనో, ఇల్లు ఎట్లు నడుపవలెనో, ఎట్లు కట్టవలెనో మొదలైనవాటిని ప్రజలకు బోధించుట కంటె ముందుకు దానిని తీసికొనిపోజాలదు; ఇవి తత్వశాస్త్రమునుండియు అన్యుల గ్రంథములనుండియు నేర్చుకొనబడు సంగతులు. అయితే దేవునిని, ఆయన ప్రియ కుమారుడైన క్రీస్తు యేసును ఎట్లు ఎరుగవలెనో, ఎట్లు రక్షింపబడవలెనో, దీనిని పరిశుద్ధాత్మ ఒక్కడే దేవుని వాక్యము ద్వారా బోధించును; ఏలయనగా తత్వశాస్త్రము దైవ విషయములను గూర్చి ఏమియు గ్రహింపదు. మనుష్యులు తత్వశాస్త్రమును బోధింపకూడదనియు నేర్చుకొనకూడదనియు నేను చెప్పుటలేదు; అది హేతుబద్ధముగాను మితముగాను ఉన్నంతవరకు నేను దానిని ఆమోదించుచున్నాను. దేవుడు నియమించినట్లు తత్వశాస్త్రము తన హద్దులలోనే యుండవలెను, ఒక హాస్య నాటకములోని ఒక పాత్రను వలె మనము దానిని ఉపయోగించుకొందము; అయితే దానిని దైవశాస్త్రముతో కలిపివేయుట సహింపరానిది; విశ్వాసమును ఒక accidens (ఆకస్మిక లక్షణము) గాను, యాదృచ్ఛికముగా సంభవించు ఒక గుణముగాను చేయుటయు సహింపదగినది కాదు; ఏలయనగా అట్టి మాటలు కేవలము తత్వశాస్త్ర సంబంధమైనవి—పాఠశాలలలోను, మానవ ఇంద్రియములును బుద్ధియు గ్రహింపగల లౌకిక వ్యవహారములలోను వాడబడునవి. అయితే విశ్వాసము హృదయములోని ఒక విషయము, అది తనంతట తానే ఉనికియు సారమును కలిగియున్నది, దేవుని స్వంత కార్యముగా దేవునిచేత అనుగ్రహింపబడినది; అది చూడబడగల, తాకబడగల, స్పృశింపబడగల శరీర సంబంధమైన వస్తువు కాదు.

దేవుని వాక్యమును సరిగాను వివేచనతోను బోధించుట మనము ఎరిగియుండవలెను, ఏలయనగా వినువారిలో నానావిధములైనవారు కలరు; కొందరు మనస్సాక్షిలో భయముచేత కొట్టబడినవారు, కలవరపడినవారు, తమ పాపములను బట్టి భీతిల్లినవారు, దేవుని ఉగ్రతను గూర్చిన భయములో పశ్చాత్తాపపడినవారు; వీరు సువార్త యొక్క ఆదరణలతో ఓదార్చబడవలెను. మరికొందరు కఠినపరచబడినవారు, మొండివారు, ముష్కరులు, తిరుగుబాటు హృదయము గలవారు; వీరు ధర్మశాస్త్రముచేతను, దేవుని ఉగ్రత యొక్క ఉదాహరణలచేతను భయపెట్టబడవలెను: ఏలీయా అగ్నులు, జలప్రళయము, సొదొమ గొమొఱ్ఱాల నాశనము, యెరూషలేము పతనము వంటివి. ఈ కఠిన తలలకు గట్టి దెబ్బలు అవసరము.

క్రీస్తునందలి విశ్వాసము ద్వారా పాపక్షమాపణను గూర్చిన సువార్తను కొద్దిమంది మాత్రమే అంగీకరించుచున్నారు; చాలమంది మనుష్యులు సువార్త యొక్క మధురమైన, ఆదరణకరమైన వర్తమానమును లక్ష్యపెట్టరు; కొందరు దానిని విందురు, కాని పోపు పాలనలో మిస్సాను విన్నట్లే వింటారు; అధికులు ఆచారముగా దేవుని వాక్యమునకు హాజరగుదురు, అది అయిపోయిన తరువాత అంతయు బాగున్నదని తలంచుదురు. సంగతి ఏమనగా, వైద్యుడు అవసరమైన రోగి అతనిని స్వాగతించును; అయితే ఆరోగ్యముగా ఉన్నవాడు అతనిని లక్ష్యపెట్టడు; మత్తయి 15లోని కనానీయ స్త్రీయందు మనము దీనిని చూచుచున్నాము; ఆమె తన అవసరమును తన కుమార్తె అవసరమును గ్రహించెను, కాబట్టి క్రీస్తు వెంట పరుగెత్తెను, ఆయనచేత నిరాకరింపబడుటకైనను పంపివేయబడుటకైనను ఏ విధముగాను ఒప్పుకొనలేదు. అదే విధముగా,

మోషే ముందుగా వెళ్ళి, పాపములను గ్రహించుట నేర్పవలసి వచ్చెను; అప్పుడు కృప మరి మధురముగా రుచించును.

కాబట్టి (క్రీస్తు మనకు ఎంత సన్నిహితునిగాను ప్రేమగలవానిగాను చిత్రింపబడినను), మనము మొదట మన పాపములను ఒప్పుకొనుట ద్వారా తగ్గింపబడి, ఆ విధముగా క్రీస్తు కొరకు తపించితేనే తప్ప, అది వ్యర్థ ప్రయాసమే; మగ్నిఫికాట్ [మరియ కీర్తన] చెప్పుచున్నట్లు: "ఆకలిగొనిన వారిని మంచి పదార్థములతో తృప్తిపరచెను, ధనవంతులను వట్టిచేతులతో పంపివేసెను"; ఈ మాటలు అందరి ఆదరణ కొరకును, దౌర్భాగ్యులును దీనులును అక్కరగలవారునైన పాపుల యొక్కయు శిక్షావిధి పొందిన ప్రజల యొక్కయు ఉపదేశము కొరకును పలుకబడినవి; తమ అత్యంత లోతైన దుఃఖములలోను అవసరములలోను ఎవని యొద్ద ఆశ్రయము పొంది, సహాయమును ఆదరణను వెదకవలెనో వారు తెలిసికొనుటకే.

అయితే మనము దేవుని వాక్యమును గట్టిగా పట్టుకొని, దేవుడును ఆయన సృష్టి అంతయు వాక్యము చెప్పుచున్నదానికి భిన్నముగా మనకు కనబడినను, అది దేవుని గూర్చి చెప్పునదంతయు సత్యమని నమ్మవలెను; కనానీయ స్త్రీ అట్లు చేసినట్లు మనము చూచుచున్నాము. ఆకాశమును భూమియు గతించిపోయినను వాక్యము నిశ్చయమైనది, అది తప్పిపోదు. అయినను, అయ్యో! సహజ ఇంద్రియములకును బుద్ధికిని ఇది ఎంత కష్టము — అది తన్నుతాను దిగంబరముగా చేసికొని, తాను గ్రహించునదియు అనుభవించునదియు అంతయు విడిచిపెట్టి, కేవలము వట్టి వాక్యముపైననే ఆధారపడవలెను. ప్రభువు తన కనికరమును బట్టి మన అవసరములలోను, మనము మరణముతో పోరాడు మన అంత్యకాలమునందును విశ్వాసముతో మనకు సహాయము చేయును గాక.

ఆకాశమును భూమియు, లోకములోని చక్రవర్తులందరును, రాజులును, అధిపతులును దేవునికి తగిన నివాసస్థలమును కట్టలేకపోయిరి; అయినను ఆయన వాక్యమును గైకొను బలహీనమైన మానవ ఆత్మలో ఆయన ఇష్టపూర్వకముగా నివసించును. యెషయా ఆకాశమును ప్రభువు యొక్క సింహాసనమనియు, భూమిని ఆయన పాదపీఠమనియు పిలుచుచున్నాడు; వాటిని ఆయన నివాసస్థలమని ఆయన పిలువలేదు; మనము దేవుని వెదకినప్పుడు, ఆయన వాక్యమును గైకొనువారితో ఆయనను కనుగొందుము.

క్రీస్తు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "ఎవడైనను నన్ను ప్రేమించినయెడల వాడు నా మాటలు గైకొనును, నా తండ్రి వానిని ప్రేమించును, మేము వాని యొద్దకు వచ్చి వానియొద్ద నివాసము చేతుము." రక్షకుని ఈ మాటలకంటె ఏదియు సరళమైనదిగాను స్పష్టమైనదిగాను ఉండజాలదు, అయినను వీటితో ఆయన లోకజ్ఞానుల జ్ఞానమంతటిని కలవరపరచుచున్నాడు. ఆయన non in sublimi sed humili genere (ఉన్నతమైన శైలిలో కాక, దీనమైన శైలిలో) మాటలాడ ప్రయత్నించెను. నేను ఒక బిడ్డకు బోధింపవలసివస్తే, నేనును అదే విధముగా వానికి బోధింతును.

దైవ వాక్యము యొక్క బలము గొప్పది. హెబ్రీయులకు వ్రాసిన పత్రికలో అది "రెండంచుల ఖడ్గము" అని పిలువబడుచున్నది. అయితే మనము పవిత్రమైన, స్పష్టమైన వాక్యమును నిర్లక్ష్యము చేసి, ఖండించితిమి; తాజాయైన చల్లని ఊటనుండి త్రాగలేదు; నిర్మలమైన బుగ్గనుండి తొలగి మురికి

దేవుని వాక్యమును గూర్చి. గుంటయొద్దకు పోయి, దాని మురికి నీళ్ళను త్రాగితిమి; అనగా, సన్యాసులవలెను భిక్షు సన్యాసులవలెను ఊహాజనిత తర్కములతో తిరిగిన పాత రచయితలను బోధకులను మనము శ్రద్ధగా చదివితిమి.

మన రక్షకుడైన క్రీస్తు మాటలు అత్యధిక శక్తిగలవి; వాటికి చేతులును పాదములును కలవు; అవి లోకజ్ఞానుల అత్యంత సూక్ష్మమైన కుయుక్తులను మించిపోవును; సువార్తలో మనము చూచుచున్నట్లు, క్రీస్తు సరళమైన, సామాన్యమైన మాటలతో పరిసయ్యుల జ్ఞానమును కలవరపరచెను, అందువలన వారు ఎటు తిరుగవలెనో ఎట్లు తప్పించుకొనవలెనో తెలియక పోయిరి. "కైసరువి కైసరునకు చెల్లించుడి" అనునది ఆయన యొక్క వాడియైన తర్కవాక్యము; దానితో ఆయన ఆజ్ఞాపించనులేదు, నిషేధించనులేదు, కాని వారి స్వంత కుతర్కములోనే వారిని చిక్కించెను.

దేవుని వాక్యము పవిత్రముగాను కల్తీలేకుండను బోధింపబడు చోట దారిద్ర్యము కూడ ఉండును, క్రీస్తు చెప్పుచున్నట్లు:

"బీదలకు సువార్త ప్రకటించుటకు నేను పంపబడితిని." మఠములలోను గదులలోను ఉండు నిష్ప్రయోజకులును సోమరులును భక్తిహీనులునైన ప్రజలకు అవసరమునకు మించి ఇవ్వబడినది, వారు మనలను శరీరమునకును ఆత్మకును ప్రమాదములోనికి నడిపించుదురు; అయితే ఒక క్రైస్తవ బోధకునికి ఒక్క దమ్మిడీయైనను ఇష్టపూర్వకముగా ఇవ్వబడదు. మూఢభక్తికిని విగ్రహారాధనకును వేషధారణకును సమృద్ధియైన జీతములు కలవు, కాని సత్యము బిచ్చమెత్తుకొనుచున్నది.

దేవుడు తన వాక్యమును ప్రకటించునప్పుడు, వెంటనే భక్తిగల క్రైస్తవులకు సిలువ వెంబడించును; పరిశుద్ధ పౌలు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నట్లు: "క్రీస్తు యేసునందు సద్భక్తితో జీవింప మనస్సుగలవారందరు హింసపొందుదురు." మన రక్షకుడును ఇట్లనెను: "దాసుడు తన యజమానునికంటె గొప్పవాడు కాడు: వారు నన్ను హింసించిరా? మిమ్మును కూడ హింసింతురు." యెషయా ప్రవక్త చెప్పినట్లు, క్రియ [అనుభవము] వాక్యమును సరిగా వివరించి విశదపరచును:

దుఃఖమును శ్రమయు వాక్యమును ఎట్లు గమనించవలెనో నేర్పును. సిలువతో పరిచయము లేనివాడు ఎవడును లేఖనములను గ్రహింపడు.

క్రీస్తు మరియు అపొస్తలుల కాలములో దేవుని వాక్యము బోధ యొక్క వాక్యముగా ఉండెను, అది లోకమందంతట ప్రకటింపబడెను; తరువాత పోపు పాలనలో అది పఠనపు వాక్యముగా ఉండెను, దానిని వారు చదువుట మాత్రమే చేసిరి గాని గ్రహింపలేదు. ఈ మన కాలములో అది కలహపు వాక్యముగా చేయబడినది, అది పోరాడుచు పెనుగులాడుచున్నది; అది తన శత్రువులను ఇక సహింపక, వారిని మార్గమునుండి తొలగించును.

లోకములో ఒక బిడ్డ వారసత్వము పొందుటకు జన్మించినందున మాత్రమే వారసుడగునట్లే, వాక్యమునుండి జన్మించినవారిని మాత్రమే విశ్వాసము దేవుని పిల్లలుగా చేయును; యెషయా ప్రవక్త చెప్పుచున్నట్లు, ఆ వాక్యమే మనము గర్భము ధరింపబడి, జన్మించి, పోషింపబడు గర్భము. ఇట్టి జన్మము ద్వారా మనము దేవుని పిల్లలమగునట్లే (ఇది మన సహాయము గాని క్రియ గాని లేకుండ దేవునిచేత జరిగించబడినది), అట్లే మనము వారసులము కూడ అగుచున్నాము; వారసులమైనందున పాపము, మరణము, అపవాదినుండి విడిపింపబడి, నిత్యజీవమును స్వతంత్రించుకొందుము.

ప్రతి భక్తిగల క్రైస్తవుడు బైబిలు యొక్క సరళమైన, అలంకారములేని భాషా శైలిని బట్టి అభ్యంతరపడకూడదని నేను బుద్ధి చెప్పుచున్నాను. తనకు అల్పమైనదిగాను సామాన్యమైనదిగాను కనబడునది దేవుని ఉన్నతమైన మహిమనుండియు శక్తినుండియు జ్ఞానమునుండియు వెలువడుచున్నదని అతడు ఆలోచించుకొనవలెను. బైబిలు ఈ లోకములోని జ్ఞానులను వెఱ్ఱివారిగా చేయు గ్రంథము; సరళమైన, నిష్కపటమైన హృదయము గలవారికి మాత్రమే అది గ్రహింపబడును.

ఈ గ్రంథమును ఎన్నటికిని ఇంకిపోని అమూల్యమైన బుగ్గగా ఎంచుకొనుము. దూతలు దీనులును సామాన్యులునైన గొఱ్ఱెల కాపరులను ఏ పొత్తిగుడ్డల యొద్దకును తొట్టి యొద్దకును నడిపించిరో వాటిని నీవు దీనిలో కనుగొందువు; అవి దీనమైనవిగాను అల్పమైనవిగాను కనబడును, కాని వాటిలో ఉన్న నిధి ప్రియమైనది, అమూల్యమైనది.

భక్తిహీనులైన పోపు పక్షపాతులు సంఘము యొక్క అధికారమును దేవుని వాక్యముకంటె బహుగా పైన ఉంచుచున్నారు; ఇది హేయమైన, సహింపరాని దేవదూషణ; దీనితో వారు సిగ్గు భక్తి అన్నియు విడిచి దేవుని ముఖముపై ఉమ్మివేయుచున్నారు. నిజముగా, వారు నాశనము చేయబడకుండుట దేవుని ఓర్పు అత్యధికముగా గొప్పదని చూపుచున్నది; అయితే ఎల్లప్పుడును అట్లే జరిగినది.

గతకాలములలో, మన స్వంత కాలములో కొంతవరకువలె, దైవశాస్త్రమును సమస్త సద్విద్యలును ఖండింపబడి, చక్కని, నిపుణమైన, చురుకైన బుద్ధులు కుతర్కముతో పీడింపబడినప్పుడు, చదువుకొనుట ప్రమాదకరమైన పనిగా ఉండెను.

అన్యుడైన అరిస్టాటిలు ఎంత కీర్తియు గౌరవమును పొందెననగా, ఎవడైనను అతనిని తక్కువగా ఎంచినను ఖండించినను, కొలోన్‌లో అబద్ధ బోధకునిగా ఎంచబడెను; అయితే వారే స్వయముగా అరిస్టాటిలును గ్రహింపలేదు.

అపొస్తలుల కాలములోను మన స్వంత కాలములోను, సువార్త క్రీస్తు కాలములో కంటె ఎక్కువ శక్తితో ప్రకటింపబడినది, ప్రకటింపబడుచున్నది, మరింత దూరము వ్యాపించినది; ఏలయనగా అపొస్తలులకును ఇప్పుడు మనకును ఉన్నంత కీర్తియు అంతమంది వినువారును క్రీస్తుకు లేరు. క్రీస్తే తన శిష్యులతో ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు;

మీరు నాకంటె గొప్ప క్రియలు చేయుదురు; నేను కేవలము ఒక చిన్న ఆవగింజను; అయితే మీరు ద్రాక్షావల్లివలెను, పక్షులు గూళ్ళు కట్టుకొను కొమ్మలవలెను రెమ్మలవలెను ఉందురు.

ఇప్పుడు మనుష్యులందరు సువార్తను విమర్శించుటకు తెగించుచున్నారు. దాదాపు ప్రతి ముసలి మతిలేని వెఱ్ఱివాడును వదరుబోతు కుతర్కవాదియు, నిజముగా, దైవశాస్త్ర పండితుడు కావలెనట. ఇతర కళలకును శాస్త్రములకును బోధకులు కలరు, వారియొద్ద ప్రజలు నేర్చుకొనవలెను, పాటించవలసిన, లోబడవలసిన నియమములును నిబంధనలును కలవు; పరిశుద్ధ లేఖనము ఒక్కటే, దేవుని వాక్యము ఒక్కటే, ప్రతి మనుష్యుని గర్వమునకును అహంకారమునకును లోబడియుండవలెనట; అందుచేతనే ఇన్ని మతశాఖలు, మోసగాండ్రు, అభ్యంతరములు.

నేను నా దైవశాస్త్రమును ఒక్కసారిగా నేర్చుకొనలేదు, కాని నా శోధనలచేత మరి మరి లోతుగా వెదకుటకు బలవంతము చేయబడితిని; ఏలయనగా శ్రమలు శోధనలు లేకుండ ఏ మనుష్యుడును పరిశుద్ధ లేఖనముల యొక్క నిజమైన గ్రహింపును [దేవుని వాక్యమును గూర్చి.] పొందలేడు. పరిశుద్ధ పౌలునకు ఒక అపవాది ఉండెను, వాడు అతనిని పిడికిళ్ళతో గుద్దెను, శోధనలతో పరిశుద్ధ లేఖనమును శ్రద్ధగా అధ్యయనము చేయుటకు అతనిని తోలెను. నా మెడకు పోపు, విశ్వవిద్యాలయములు, మహా పండితులందరు, మరియు అపవాది వ్రేలాడుచుండిరి; వీరు నన్ను బైబిలులోనికి తరిమిరి, దానిని నేను శ్రద్ధగా చదివితిని, దాని ద్వారా, దేవునికి స్తోత్రము, చివరకు దాని యొక్క నిజమైన గ్రహింపును పొందితిని.

అట్టి అపవాది లేకుండ మనము దైవశాస్త్రమును కేవలము ఊహించువారమే, మఠములలోని సన్యాసులును భిక్షు సన్యాసులును చేయునట్లు, మన వ్యర్థ తర్కము ప్రకారము ఇది ఇట్లు ఇట్లు ఉండవలెనని కలలు కనుదుము. పరిశుద్ధ లేఖనము దానంతట అదే నిశ్చయమైనదియు సత్యమైనదియు; దాని యొక్క సరియైన ఉపయోగమును పట్టుకొనుటకు దేవుడు నాకు కృప అనుగ్రహించును గాక.

దేవుని క్రియలను గూర్చి దేవుని క్రియలను గూర్చి LXIII.

దేవుని క్రియలన్నియు అగమ్యమైనవి, వర్ణింపశక్యము కానివి, ఏ మానవ ఇంద్రియమును వాటిని కనుగొనలేదు; మానవ శక్తి గాని సహాయము గాని లేకుండ విశ్వాసము మాత్రమే వాటిని పట్టుకొనును. మర్త్యుడైన ఏ ప్రాణియు దేవుని ఆయన మహిమలో గ్రహింపలేదు, కాబట్టి ఆయన అత్యంత సరళమైన విధముగా మన యెదుటికి వచ్చి, మనుష్యుడాయెను, అవును, పాపమును మరణమును బలహీనతయు ఆయెను.

అన్నిటిలోను, అత్యల్ప ప్రాణులలోను వాటి అవయవములలోను, దేవుని సర్వశక్తియు ఆశ్చర్యకరమైన క్రియలును స్పష్టముగా ప్రకాశించుచున్నవి. ఏలయనగా ఎంత శక్తిమంతుడైనను, జ్ఞానియైనను, పరిశుద్ధుడైనను, ఏ మనుష్యుడు ఒక అంజూరపు పండునుండి ఒక అంజూరపు చెట్టును గాని మరొక అంజూరపు పండును గాని చేయగలడు? లేదా ఒక చెర్రీ విత్తనమునుండి ఒక చెర్రీ పండును గాని చెర్రీ చెట్టును గాని చేయగలడు? లేదా దేవుడు సమస్తమును ఎట్లు సృజించి కాపాడి ఎదుగజేయుచున్నాడో ఏ మనుష్యుడు ఎరుగగలడు?

కన్ను ఎట్లు చూచునో, నోటిలో నాలుక మాత్రమే కదలుచు ఆడుచుండగా అర్థవంతమైన మాటలు స్పష్టముగా ఎట్లు పలుకబడునో కూడ మనము ఊహింపలేము; ఇవన్నియు ప్రతిదినము చూడబడుచు జరుగుచుండు సహజ విషయములు. అట్లయితే దేవుని మహిమ యొక్క రహస్య సంకల్పములను మనము ఎట్లు గ్రహింపగలము, తెలిసికొనగలము, లేదా మన మానవ ఇంద్రియముతోను బుద్ధితోను అవగాహనతోను వాటిని ఎట్లు శోధించి కనుగొనగలము?

అట్లయితే మనము మన స్వంత జ్ఞానమును చూచి మెచ్చుకొనవలెనా? నా మట్టుకు నేను, నేను వెఱ్ఱివాడనని ఒప్పుకొని, నన్ను నేను బందీగా అప్పగించుకొనుచున్నాను.

ఆదియందు దేవుడు ఒక మట్టి ముద్దనుండి ఆదామును, ఆదాము ప్రక్కటెముకనుండి హవ్వను చేసెను: ఆయన వారిని ఆశీర్వదించి, "ఫలించి అభివృద్ధిపొందుడి" అని చెప్పెను—ఈ మాటలు లోకాంతము వరకు నిలిచి శక్తిగలవిగా ఉండును. ప్రతిదినము అనేకులు చనిపోవుచున్నను, ఇతరులు ఎల్లప్పుడును పుట్టుచునే యున్నారు; దావీదు తన కీర్తనలో చెప్పుచున్నట్లు: "నీవు మనుష్యులను నీడవలె చనిపోయి గతించిపోనిచ్చి,

నరపుత్రులారా, తిరిగి రండి అని సెలవిచ్చుచున్నావు." ఆయన ప్రతిదినము సృజించు ఇవియు ఇతర సంగతులును, భక్తిహీనమైన గ్రుడ్డి లోకము చూడదు, దేవుని ఆశ్చర్యకార్యములని ఒప్పుకొనదు, కాని అంతయు యాదృచ్ఛికముగాను దైవవశాత్తుగాను జరుగుచున్నదని తలంచును; అయితే భక్తిగలవారు తమ కన్నులను ఎక్కడ త్రిప్పినను, ఆకాశమును భూమిని గాలిని నీటిని చూచి, అంతయు దేవుని ఆశ్చర్యకార్యములని చూచి ఒప్పుకొందురు; ఆశ్చర్యముతోను ఆనందముతోను నిండి సృష్టికర్తను స్తుతింతురు, దానియందు దేవుడు బహుగా సంతోషించుచున్నాడని ఎరిగియుందురు.

లోకము యొక్క గ్రుడ్డి పిల్లలకు విశ్వాస సంగ్రహ అంశములు చాల ఉన్నతమైనవి. ముగ్గురు వ్యక్తులు ఒక్కడే దేవుడని; దేవుని నిజమైన కుమారుడు మనుష్యుడాయెనని; క్రీస్తునందు దైవ స్వభావము మానవ స్వభావము అను రెండు స్వభావములు కలవని, మొదలైనవి — ఇదంతయు కల్పనయు కట్టుకథయు అన్నట్లు వారికి అభ్యంతరముగా ఉన్నది. ఏలయనగా ఒక మనుష్యుడును ఒక రాయియు ఒకే వ్యక్తి అని చెప్పుట ఎంత అసంభవమో, దేవుడు మనుష్యుడాయెనని, లేదా క్రీస్తునందు ఏకమైన దైవ మానవ స్వభావములు ఒకే వ్యక్తి అని చెప్పుట మానవ ఇంద్రియమునకును బుద్ధికిని అంతే అసంభవముగా ఉన్నది. పరిశుద్ధ పౌలు అంతటిని పట్టుకొనకపోయినను, ఈ విషయమును గూర్చిన తన గ్రహింపును కొలొస్సయులకు వ్రాసిన పత్రికలో చూపెను:

"క్రీస్తునందు దేవత్వము యొక్క సర్వసంపూర్ణత శరీరముగా నివసించుచున్నది." మరియు: "ఆయనయందు జ్ఞాన విజ్ఞానముల సర్వసంపదలు మరుగైయున్నవి."

దేవుడు మనుష్యులు కఠినపరచబడి నిత్యనాశనములో పడుటకు ఎందుకు అనుమతించుచున్నాడు? అని ఎవడైనను అడిగినయెడల, అతడు తిరిగి ఇట్లు అడుగవలెను: దేవుడు తన అద్వితీయ కుమారుని ఎందుకు కనికరింపక, సిలువ యొక్క అవమానకరమైన మరణము పొందుటకు మన అందరి కొరకు ఆయనను అప్పగించెను? ఇది దీనులమైన మన యెడల ఆయన ఉగ్రతకంటె ఆయన ప్రేమకే మరింత నిశ్చయమైన గురుతు. ఇట్టి ప్రశ్నలు ఎదురు ప్రశ్నలకంటె మెరుగుగా పరిష్కరింపబడజాలవు, జవాబు ఇయ్యబడజాలవు. నిజమే, దుర్బుద్ధిగల అపవాది ఆదామును మోసపుచ్చి తప్పుదారి పట్టించెను; అయితే పతనము జరిగిన వెంటనే సర్పము తలను చితుకగొట్టి భూమిమీది ప్రజలను ఆశీర్వదించు స్త్రీ సంతానమును గూర్చిన వాగ్దానమును ఆదాము పొందెనని మనము ఆలోచింపవలెను. కాబట్టి, మన రక్షకునిగా ఉండుటకు తన కుమారుని పంపిన తండ్రి యొక్క మంచితనమును కనికరమును దుష్టమైన, అదుపులేని లోకము యెడల అపరిమితముగా గొప్పదని మనము ఒప్పుకొనవలెను. కాబట్టి ఓ మనుష్యుడా, ఆయన సదుద్దేశము నీకు అంగీకారమైనదిగా ఉండనిమ్ము; దేవుని మాటలను క్రియలను గూర్చి నీ అపవాది ప్రశ్నలతోను, నీ "ఎందుకు"లతోను "ఏ కారణముచేత"లతోను ఊహాగానము చేయకుము. ఏలయనగా సమస్త సృష్టికి సృష్టికర్తయై, తన అగమ్యమైన చిత్తము ప్రకారమును జ్ఞానము ప్రకారమును సమస్తమును నిర్వహించు దేవుడు అట్టి ప్రశ్నించుటయందు సంతోషింపడు.

దేవుడు కొన్నిసార్లు మానవ బుద్ధికిని గ్రహింపుకును అగమ్యమైన, ఆశ్చర్యకరముగా జ్ఞానయుక్తమైన తన దైవ సంకల్పములనుండి, ఈ మనుష్యుని మీద ఎందుకు కనికరము చూపి ఆ మనుష్యుని ఎందుకు కఠినపరచునో, అది విచారించుట మనకు తగదు. ఆయన నిశ్చయమైన కారణము సంకల్పము లేకుండ ఏదియు చేయడని మనము సందేహములేకుండ ఎరిగియుండవలెను. నిజముగా, దేవుడు తన ప్రతి క్రియకును కార్యమునకును ప్రతివానికి లెక్క అప్పగింపవలసివస్తే, ఆయన కేవలము ఒక దీనుడైన, అమాయకుడైన దేవుడే అగును.

మన రక్షకుడు పేతురుతో ఇట్లనెను: "నేను చేయుచున్నది ఇప్పుడు నీకు తెలియదు గాని యిక మీదట తెలిసికొందువు." కాబట్టి ఇక మీదట, మన ప్రేమగల దేవుడును తండ్రియునైనవాడు మన యెడల ఎంత కృపగా మనస్సు కలిగియుండెనో మనము తెలిసికొందుము. ఈ మధ్యకాలములో, దురదృష్టము, దౌర్భాగ్యము, శ్రమ మనమీద ఉన్నను, ఆయన మనలను శరీరములో గాని ఆత్మలో గాని నాశనము కానియ్యడనియు, మంచివైనను చెడ్డవైనను సమస్తమును మన మేలుకే పరిణమించునట్లు మనతో వ్యవహరించుననియు, ఆయనయందు మనము ఈ నిశ్చయమైన నమ్మకమును కలిగియుండవలెను.

ఆకాశము సృజింపబడక ముందు దేవుడు ఎక్కడ ఉండెను? అని ఒకడు అడిగినప్పుడు, పరిశుద్ధ అగస్టీను ఇట్లు జవాబిచ్చెను:

ఆయన తనయందే ఉండెను. మరొకడు అదే ప్రశ్న నన్ను అడిగినప్పుడు, నేను ఇట్లంటిని: నీవంటి పనిలేని, అహంకారముగల, చపలమైన, కుతూహలముగల ఆత్మల కొరకు ఆయన నరకమును కట్టుచుండెను. ఆయన సమస్తమును సృజించిన తరువాత, ఆయన ప్రతిచోట ఉండెను, అయినను ఆయన ఎక్కడను లేడు, ఏలయనగా వాక్యము లేకుండ నేను ఆయనను పట్టుకొనలేను. అయితే ఆయన ఎక్కడ ఉండెదనని ఒప్పుకొనెనో అక్కడ కనుగొనబడును. యూదులు ఆయనను యెరూషలేములో కృపాసనము యొద్ద కనుగొనిరి (నిర్గమకాండము 25). మనము ఆయనను వాక్యములోను విశ్వాసములోను, బాప్తిస్మములోను సంస్కారములలోను కనుగొందుము; అయితే ఆయన మహిమలో ఆయన ఎక్కడను కనుగొనబడడు.

దేవుడు తాను కనుగొనబడు ఒక నిర్దిష్ట స్థలమునకు తన్నుతాను కట్టుబడినప్పుడు అది ఒక ప్రత్యేక కృప; అనగా, ప్రత్యక్షపు గుడారము ఉన్న ఆ స్థలములో, దాని వైపునకు తిరిగి వారు ప్రార్థించిరి; మొదట షిలోహులోను షెకెములోను, తరువాత గిబియోనులోను, చివరకు యెరూషలేములో దేవాలయములోను.

దేవుని క్రియలను గూర్చి. తరువాతి కాలములలో గ్రీకులును అన్యులును దీనిని అనుకరించి, కొన్ని నిర్దిష్ట స్థలములలో తమ విగ్రహముల కొరకు దేవాలయములను కట్టిరి, ఎఫెసులో డయానా కొరకు, డెల్ఫోస్‌లో అపొల్లో కొరకు, మొదలైనవి. ఏలయనగా దేవుడు ఎక్కడ ఒక దేవాలయమును కట్టునో అక్కడ అపవాదియు ఒక ప్రార్థనా మందిరమును కట్టును. ఈ విషయములో కూడ వారు యూదులను అనుకరించిరి, అనగా, అతి పరిశుద్ధ స్థలము చీకటిగా ఉండి వెలుగు లేనిదైనట్లే, అదే రీతిగా అపవాది జవాబులిచ్చు తమ గుళ్ళను వారు చీకటిగా చేసిరి. ఈ విధముగా అపవాది ఎల్లప్పుడును దేవుని కోతియై యున్నాడు.

దేవుడు యథార్థుడు, నమ్మకమైనవాడు, సత్యవంతుడు; క్రీస్తు ద్వారా పాపక్షమాపణను గూర్చియు నిత్యమరణమునుండి విడుదలను గూర్చియు తాను చేసిన వాగ్దానములలో మాత్రమే కాక, దేవునిచేత అత్యధికముగా వెలిగింపబడి అనుగ్రహము పొందినను గొప్పవైన బరువైన పాపములలో పడిన గొప్ప పరిశుద్ధుల యొక్క కృపాయుక్తమైన, ఆదరణకరమైన అనేక ఉదాహరణలను లేఖనములలో మన యెదుట ఉంచుటలో కూడ ఆయన దీనిని చూపెను.

ఆదాము తన అవిధేయత ద్వారా తన సంతతి అంతటిమీదికి పాపమును మరణమును వంశపారంపర్యముగా సంక్రమింపజేసెను.

అహరోను ఇశ్రాయేలు మీదికి గొప్ప పాపమును తెచ్చెను, ఎంతగా అనగా దేవుడు దానిని నాశనము చేయగోరెను. దావీదు కూడ బహు ఘోరముగా పడెను. యోబును యిర్మీయాయు తాము పుట్టిన దినమును శపించిరి. నీనెవె నాశనము కానందున యోనా బహుగా కోపపడెను. పేతురు క్రీస్తును ఎరుగనని బొంకెను, పౌలు క్రీస్తును హింసించెను.

ఇట్టి లెక్కలేనన్ని ఉదాహరణలను పరిశుద్ధ లేఖనము మనకు వివరించుచున్నది; మనము దేవుని కనికరముపై ఆధారపడి నిర్భయముగా జీవించి పాపము చేయవలెనని కాదు, కాని మనము ఆయన కోపమును అనుభవించునప్పుడు,

"అది పాపముల వెంబడి నిశ్చయముగా వచ్చును," మనము నిరాశపడక, ఈ ఆదరణకరమైన ఉదాహరణలను జ్ఞాపకము చేసికొని, దేవుడు వారియెడల కనికరము చూపినట్లే, క్రీస్తునందు చూపబడిన తన కేవల మంచితనమును కనికరమును బట్టి మనయెడల కూడ కృపగలవాడై, మన పాపములను మనకు ఆపాదింపడని నిర్ధారించుకొనవలెనని.

గొప్ప పరిశుద్ధులు ఇంత ఘోరముగా పడిన అట్టి ఉదాహరణల ద్వారా అపవాది ఎంత దుష్టమైన, కుయుక్తిగల, అసూయగల ఆత్మయో కూడ మనము చూడవచ్చును; వాడు నిజముగా ఈ లోకమునకు అధిపతియు దేవుడును అయియున్నాడు.

అంత ఘోరమైన పాపములు చేసిన ఈ ఉన్నతమైన, దైవికమైన ప్రజలు, తమ వరములను గుణములను బట్టి గర్వించకుండను అతిశయింపకుండను, భయపడవలెనను ఉద్దేశముతో, దేవుని సంకల్పము ద్వారాను అనుమతి ద్వారాను పడిరి. ఏలయనగా దావీదు ఊరియాను చంపి, అతని భార్యను అతనినుండి తీసికొని, ఆ విధముగా దేవుని శత్రువులకు దూషించుటకు కారణము ఇచ్చినప్పుడు, తాను బాగుగా పరిపాలించెనని గాని మంచితనము చూపెనని గాని అతిశయింపలేకపోయెను; కాని "నేను ప్రభువునకు విరోధముగా పాపము చేసితిని" అని చెప్పి, కన్నీళ్ళతో కనికరము కొరకు ప్రార్థించెను. యోబు కూడ ఒప్పుకొనుచు ఇట్లనుచున్నాడు: "నేను బుద్ధిహీనముగా మాటలాడితిని, కాబట్టి నన్ను నేను నిందించుకొని పశ్చాత్తాపపడుచున్నాను."

దేవుడు ఏదైన గొప్ప కార్యమును తలపెట్టినప్పుడు, దానిని దీనమైన, బలహీనమైన ఏదో ఒక మానవ ప్రాణి చేతితో ఆరంభించును, తరువాత అతనికి సహాయము చేయును, అందువలన దానిని అడ్డగింప చూచు శత్రువులు జయింపబడుదురు. ఐగుప్తులోని దీర్ఘమైన, అలసటకరమైన, భారమైన దాస్యమునుండి ఇశ్రాయేలీయులను విడిపించి వాగ్దాన దేశములోనికి నడిపించినప్పుడు, ఆయన మోషేను పిలిచెను, తరువాత అతనికి సహాయకునిగా అతని సహోదరుడైన అహరోనును ఇచ్చెను. ఫరో మొదట వారికి కఠినముగా ఎదురు నిలిచి, ప్రజలను మునుపటికంటె అధికముగా బాధించినను, అతడు బలవంతముగా

దేవుని క్రియలను గూర్చి. చివరకు ఇశ్రాయేలును పోనియ్యవలసి వచ్చెను. అతడు తన సైన్యమంతటితో వారిని వెంటాడినప్పుడు, ప్రభువు ఫరోను అతని బలమంతటితో ఎఱ్ఱసముద్రములో ముంచివేసి, ఆ విధముగా తన ప్రజలను విడిపించెను.

మరల, యాజకుడైన ఏలీ కాలములో, ఇశ్రాయేలులో పరిస్థితులు బహు చెడుగా ఉన్నప్పుడు, ఫిలిష్తీయులు వారిమీద తీవ్రముగా ఒత్తిడి చేసి, దేవుని మందసమును తమ దేశములోనికి తీసికొనిపోయినప్పుడు, ఏలీ మహా హృదయ దుఃఖముతో తన పీఠముమీదనుండి వెనుకకు పడి మెడ విరిగి చనిపోయినప్పుడు, ఇశ్రాయేలు పూర్తిగా నాశనమైనట్లు కనబడినప్పుడు, దేవుడు సమూయేలు ప్రవక్తను లేపి, అతని ద్వారా

ఇశ్రాయేలును పునరుద్ధరించెను, ఫిలిష్తీయులు పడద్రోయబడిరి.

తరువాత, సౌలు ఫిలిష్తీయులచేత తీవ్రముగా ఒత్తిడి చేయబడి, హృదయ వేదనచేత నిరాశపడి తన్నుతాను పొడుచుకొని చనిపోయినప్పుడు, అతని ముగ్గురు కుమారులును అనేకమంది ప్రజలును అతనితో కూడ చనిపోయినప్పుడు, ఇశ్రాయేలుకు ఇప్పుడు అంతము వచ్చినదని ప్రతి మనుష్యుడును తలంచెను. అయితే కొంతకాలమునకే, దావీదు ఇశ్రాయేలు అంతటిమీద రాజుగా ఏర్పరచబడినప్పుడు, సువర్ణ కాలము వచ్చెను. ఏలయనగా దేవునిచేత ఏర్పరచబడిన దావీదు ఇశ్రాయేలును శత్రువుల చేతులనుండి రక్షించుట మాత్రమే కాక, తనకు ఎదురు నిలిచిన రాజులందరిని ప్రజలందరిని బలవంతముగా లోబరచుకొని, రాజ్యమును తిరిగి ఎంతగా లేవనెత్తెననగా, అతని కాలములోను సొలొమోను కాలములోను అది పూర్తి వికాసముతోను బలముతోను మహిమతోను ఉండెను.

అదే విధముగా, యూదా బబులోనుకు చెరగా కొనిపోబడినప్పుడు, దేవుడు యెహెజ్కేలు, హగ్గయి, జెకర్యా ప్రవక్తలను ఏర్పరచుకొనెను; వారు మనుష్యులను వారి శ్రమలోను చెరలోను ఓదార్చిరి; యూదా దేశమునకు వారి తిరుగు ప్రయాణమును గూర్చి మాత్రమే కాక, క్రీస్తు తన తగిన కాలములో వచ్చునని కూడ వాగ్దానము చేసిరి.

దీనిని బట్టి దేవుడు తన ప్రజలను ఎన్నడును విడిచిపెట్టడనియు, దుష్టులను కూడ విడిచిపెట్టడనియు మనము చూడవచ్చును; వారి పాపములను బట్టి ఆయన వారిని చాలకాలము కఠినముగా శిక్షింపబడుటకును బాధింపబడుటకును అనుమతించినను. అదే విధముగా ఈ మన కాలములో కూడ, దుష్టుడైన పోపు యొక్క దీర్ఘమైన, అలసటకరమైన, భారమైన, భయంకరమైన చెరనుండి ఆయన మనలను కృపతో విడిపించెను. మనము దీనిని కృతజ్ఞతతో ఒప్పుకొనునట్లు దేవుడు తన కనికరమును బట్టి అనుగ్రహించును గాక.

దేవుడు మరింత పొదుపుగలవాడై, తన సృష్టి వస్తువుల వాడుకను మనకు నిరాకరించినయెడల, ఆయన చాల సులభముగా ధనవంతుడు కాగలడు; ఆయన కొద్ది సమయము మాత్రమే సూర్యుని ప్రకాశింపకుండ ఆపివేసినను, లేదా గాలిని, నీటిని, అగ్నిని బంధించివేసినను, ఆహా! ఈ సృష్టి వస్తువుల వాడుకను తిరిగి పొందుటకు మనము మన సంపదనంతయు ఎంత ఇష్టముగా ఇచ్చివేయుదుము.

అయితే దేవుడు తన వరములను మనమీద ఇంత ఉదారముగా కుమ్మరించుచున్నందున, మనము వాటిని హక్కుగా కోరుచున్నాము; ఆయనకు ధైర్యముంటే వాటిని నిరాకరించవచ్చును అన్నట్లు. ఆయన ఉపకారముల యొక్క వర్ణింపశక్యముకాని సమూహము విశ్వాసుల విశ్వాసమును మసకబారజేయుచున్నది, భక్తిహీనుల విశ్వాసమును మరింత ఎక్కువగా మసకబారజేయుచున్నది.

దేవుడు ఒక ప్రజను గాని ఒక రాజ్యమును గాని శిక్షింపగోరినప్పుడు, దానినుండి మంచివారును భక్తిగలవారునైన బోధకులను ప్రసంగీకులను తీసివేయును, జ్ఞానులును భక్తిగలవారును యథార్థవంతులునైన పరిపాలకులను సలహాదారులను, ధైర్యవంతులును యథార్థవంతులును అనుభవజ్ఞులునైన సైనికులను, ఇతర మంచి మనుష్యులను దానినుండి తొలగించును. అప్పుడు సామాన్య ప్రజలు నిర్భయముగాను ఉల్లాసముగాను ఉందురు; వారు పూర్తి మొండితనముతో ముందుకు సాగుదురు, సత్యమును దైవ బోధను ఇక లక్ష్యపెట్టరు; అంతేకాదు, దానిని తృణీకరించి గ్రుడ్డితనములో పడుదురు; వారికి భయము గాని యథార్థత గాని ఉండదు; సకల విధములైన సిగ్గుమాలిన పాపములకు లొంగిపోవుదురు, దానినుండి ఒక విచ్చలవిడియైన, దుర్నీతిగల,

దేవుని క్రియలను గూర్చి. అపవాది సంబంధమైన జీవన విధానము పుట్టును; అయ్యో! దానిని మనము ఇప్పుడు చూచుచున్నాము, బాగుగా ఎరిగియున్నాము, అది ఎక్కువకాలము నిలువజాలదు. చెట్టును త్వరలో నరికివేయుటకు గొడ్డలి దాని వేరున ఉంచబడియున్నదని నేను భయపడుచున్నాను. అట్టి విపత్తులలో మనము ఉండకుండునట్లు దేవుడు తన అనంతమైన కనికరమును బట్టి మనలను కృపతో తీసికొనిపోవును గాక.

దేవుడు మనకు సూర్యచంద్ర నక్షత్రములను, అగ్నిని నీటిని, గాలిని భూమిని, సమస్త సృష్టి వస్తువులను, శరీరమును ఆత్మను, సకల విధములైన పోషణను, ఫలములను, ధాన్యమును, గోధుమలను, ద్రాక్షారసమును, ఈ తాత్కాలిక జీవితము యొక్క సంరక్షణకును సుఖమునకును మంచిదైన దేనినైనను ఇచ్చుచున్నాడు; అంతేకాక ఆయన మనకు తన సర్వరక్షకమైన

అయినను దాని ద్వారా ఆయనకు ఏమి లభించుచున్నది? నిజముగా, ఏమియు లేదు; ఆయన దుర్మార్గముగా దూషింపబడుటయు, ఆయన అద్వితీయ కుమారుడు శిక్షావిధి పొంది సిలువవేయబడుటయు, ఆయన సేవకులు బాధింపబడి, బహిష్కరింపబడి, హింసింపబడి, చంపబడుటయు తప్ప. లోకము అట్టి "భక్తిగల" బిడ్డ; దానికి శ్రమ.

దేవుడు తన అత్యున్నతమైన పదవిని, బోధకులకు ఆశ్చర్యకరముగా అప్పగించుచున్నాడు; వారు స్వయముగా దీనులైన పాపులు, దానిని బోధించుచుండగనే దానిని చాల బలహీనముగా అనుసరించుచున్నారు. మన బలహీనతలో దేవుని శక్తి విషయమై ఎల్లప్పుడును ఇట్లే జరుగును; ఏలయనగా ఆయన మనలో అత్యంత బలహీనుడుగా ఉన్నప్పుడు, అప్పుడే ఆయన అత్యంత బలవంతుడు.

దేవుడు మనతో ఎట్లు వ్యవహరించవలెను? మంచి దినములను మనము భరింపలేము, చెడ్డవాటిని సహింపలేము. ఆయన మనకు ఐశ్వర్యము ఇచ్చునా? అప్పుడు మనము గర్వించుదుము, ఎంతగా అనగా ఏ మనుష్యుడును మన ప్రక్కన సమాధానముగా జీవింపలేడు; అంతేకాదు, మనము తలలమీదను భుజములమీదను మోయబడవలెననియు, దేవతలవలె పూజింపబడవలెననియు కోరుదుము. ఆయన మనకు దారిద్ర్యమును ఇచ్చునా? అప్పుడు మనము భయపడి, ఓపికలేక, ఆయనకు విరోధముగా సణుగుదుము. కాబట్టి, వెంటనే పారతో మట్టి కప్పబడుటకంటె మనకు మేలైనది మరేదియు లేదు.

"మనుష్యుడు నిర్దోషస్థితిలో నిలిచియుండడని దేవునికి తెలిసియుండగా, ఆయన అసలు అతనిని ఎందుకు సృజించెను?" అని ఒకడు అడిగెను. డాక్టర్ లూథర్ నవ్వి ఇట్లు జవాబిచ్చెను: సర్వశక్తిగలవాడును మహోన్నతుడునైన ప్రభువు తన ఇంటిలో మురుగు కాలువలును మలపు గుంటలును అవసరమగునని చూచెను; ఆయన తాను ఏమి చేయుచున్నాడో చక్కగా ఎరుగునని నిశ్చయముగా తెలిసికొనుము. ఈ నైరూప్యమైన ప్రశ్నలకు దూరముగా ఉండి, మనకు బయలుపరచబడిన దేవుని చిత్తమునే మనము ఆలోచింతము.

డాక్టర్ హెన్నింగ్ ఇట్లు అడిగెను: "విశ్వాస విషయములలో బుద్ధి ప్రక్కన పెట్టబడవలెను గనుక, క్రైస్తవుల యొద్ద దానికి అసలు ఏ అధికారమును ఉండకూడదా?" డాక్టరుగారు ఇట్లు జవాబిచ్చిరి: విశ్వాసమునకును దేవుని గూర్చిన జ్ఞానమునకును ముందు, బుద్ధి కేవలము అంధకారమే; అయితే విశ్వసించువారి చేతులలో అది ఒక శ్రేష్ఠమైన సాధనము.

సమస్త సామర్థ్యములును వరములును భక్తిహీనులచేత వినియోగింపబడినప్పుడు హానికరమైనవి; అయితే భక్తిగల వ్యక్తులు వాటిని కలిగియున్నప్పుడు అత్యంత హితకరమైనవి.

దేవుని క్రియలను గూర్చి LXXVII.

దేవుడు సమస్త మానవ జ్ఞానమునకును గ్రహింపుకును విరుద్ధముగా తన పరిశుద్ధులతో వింతగా వ్యవహరించును; దేవునికి భయపడువారును మంచి క్రైస్తవులును అయినవారు అదృశ్యమైనవాటిపై ఆధారపడుట నేర్చుకొని, మరణింపజేయబడుట ద్వారా మరల బ్రతికింపబడవలెననియే; ఏలయనగా విశ్వాసము యొక్క ఉదాహరణలన్నియు చూపుచున్నట్లు, దేవుని వాక్యము చీకటి స్థలములో ప్రకాశించు దీపమై యున్నది. ఏశావు శపింపబడెను, అయినను అతనికి బాగుగా జరిగెను; అతడు దేశములో ప్రభువుగాను సంఘములో యాజకునిగాను ఉండెను; అయితే యాకోబు పారిపోయి, మరొక దేశములో దారిద్ర్యములో నివసించవలసి వచ్చెను.

దేవుడు భక్తిగల క్రైస్తవులతో భక్తిహీనులతో వ్యవహరించునట్లే వ్యవహరించును, అవును, కొన్నిసార్లు ఇంకను చాల కఠినముగా వ్యవహరించును. ఒక ఇంటి యజమానుడు ఒక కుమారునితోను ఒక సేవకునితోను వ్యవహరించునట్లే ఆయన వారితో వ్యవహరించును; అతడు సేవకునికంటె కుమారుని చాల ఎక్కువగాను తరచుగాను కొరడాతో కొట్టి దండించును, అయినప్పటికిని కుమారుని కొరకు స్వాస్థ్యముగా ఒక నిధిని కూర్చును; అయితే మొండివాడును అవిధేయుడునైన సేవకుని బెత్తముతో కొట్టక, తలుపు బయటికి త్రోసివేసి, స్వాస్థ్యములో వానికి ఏమియు ఇయ్యడు.

దేవుడు మంచివాడును కృపగలవాడునైన ప్రభువు; మొదటి ఆజ్ఞ ప్రకారము ఆయన ఒక్కడే దేవునిగా ఎంచబడగోరును: "నేను తప్ప వేరొక దేవుడు నీకు ఉండకూడదు." ఆయన మననుండి ఏమియు కోరడు, పన్నులు గాని, కప్పములు గాని, ధనము గాని, వస్తువులు గాని కోరడు; ఆయన మన దేవుడును తండ్రియునై యుండవలెనని మాత్రమే కోరును, కాబట్టి ఆయన పొర్లిపారు పాత్రతో సకల విధములైన ఆత్మీయ మరియు లౌకిక వరములను మనమీద సమృద్ధిగా కుమ్మరించును; అయితే మనము ఒక్కసారైనను ఆయన వైపు చూడము, ఆయనను మన దేవునిగా ఉండనియ్యము.

దేవుడు కోపిష్ఠియైన దేవుడు కాడు; ఆయన అట్టివాడైతే, మనమందరము పూర్తిగా నశించి నాశనమైపోయెడివారము. న్యాయవంతుడైన దేవునిగా ఆయన బలవంతము చేయబడితేనే తప్ప, దేవుడు ఇష్టపూర్వకముగా మానవజాతిని కొట్టడు; అయితే అనీతియందును భక్తిహీనతయందును ఆయనకు సంతోషము లేనందున, శిక్షను జరుగనియ్యవలసి వచ్చును. నా కుమారుడైన యోహానును ఉపాధ్యాయుడు కొరడాతో కొట్టునప్పుడు నేను కొన్నిసార్లు వ్రేళ్ళ సందులనుండి చూచినట్లు [చూచీచూడనట్లు ఉన్నట్లు], దేవుని విషయమును అంతే; మనము ఆయన వాక్యమునకును ఆజ్ఞలకును కృతజ్ఞత లేనివారమును అవిధేయులమునై యున్నప్పుడు, అపవాది ద్వారా తెగులు, కరవు, ఇట్టి కొరడాలతో మనము గట్టిగా కొట్టబడుటకు ఆయన అనుమతించును; ఆయన మన శత్రువై మనలను నాశనము చేయవలెనని కాదు, కాని అట్టి దెబ్బల ద్వారా మనలను పశ్చాత్తాపమునకును దిద్దుబాటునకును పిలిచి, ఆ విధముగా మనము ఆయనను వెదకుటకును, ఆయన యొద్దకు పరుగెత్తుటకును, సహాయము కొరకు ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టుటకును మనలను ఆకర్షించవలెననియే. దీనికి న్యాయాధిపతుల గ్రంథములో మనకు చక్కని ఉదాహరణ కలదు; అక్కడ దూత దేవుని పక్షమున ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "నేను మిమ్మును ఇన్నిసార్లు కొట్టితిని, అయినను మీరు దానివలన ఏ మాత్రమును బాగుపడలేదు;" అప్పుడు ఇశ్రాయేలు ప్రజలు ఇట్లనిరి: "ఇప్పుడు మాత్రము నీవు మమ్మును రక్షించుము; మేము పాపము చేసితిమి, తప్పు చేసితిమి: ప్రభువా, నీవు మమ్మును శిక్షించుము, నీ ఇష్టము వచ్చినట్లు మాకు చేయుము, ఇప్పుడు మాత్రము మమ్మును రక్షించుము," మొదలైనవి. అందువలన ఆయన ప్రజలందరిని చంపలేదు. అదే విధముగా దావీదు పాపము చేసినప్పుడు (ప్రజలను లెక్కించుటచేత, దానికై దేవుడు ప్రజలను తెగులుతో శిక్షించెను, అందువలన 70,000 మంది చనిపోయిరి), తన్నుతాను తగ్గించుకొని ఇట్లనెను: "ప్రియమైన ప్రభువా, నేను పాపము చేసితిని, ఈ దుష్కార్యమును నేనే చేసితిని, ఈ శిక్షకు నేనే పాత్రుడను: ఈ గొఱ్ఱెలు ఏమి చేసినవి? నీ చేయి

దేవుని క్రియలను గూర్చి. నామీదను నా తండ్రి ఇంటివారిమీదను ఉండనిమ్ము," మొదలైనవి. అప్పుడు ప్రభువు "ఆ కీడును గూర్చి సంతాపపడి, ప్రజలను నాశనము చేయుచున్న దూతతో, చాలును, నీ చేయి ఆపుము అని సెలవిచ్చెను."

క్రీస్తునందు దేవుని యెదుట హృదయపూర్వకముగా తన్నుతాను తగ్గించుకొనగలవాడు ఇదివరకే గెలిచియున్నాడు; లేనియెడల ప్రభువైన దేవుడు తన దేవత్వమును పోగొట్టుకొనును; ఏలయనగా దీనులను దుఃఖితులను కనికరించుటయు, తన యెదుట తమ్మును తాము తగ్గించుకొనువారిని విడిచిపెట్టుటయు ఆయన స్వంత కార్యమే. అట్లు కానియెడల, ఏ మానవ ప్రాణియు ఆయన యొద్దకు రాడు, ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టడు; ఏ మనుష్యుడును ఆలకింపబడడు, ఏ మనుష్యుడును రక్షింపబడడు, ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెప్పడు: "పాతాళములో ఎవడును నిన్ను స్తుతింపడు," అని కీర్తన చెప్పుచున్నది. అపవాది భయపెట్టగలడు, హత్య చేయగలడు, దొంగిలించగలడు; అయితే దేవుడు తిరిగి బ్రతికించి ఓదార్చును.

దేవుడు అను ఈ చిన్న మాట, లేఖనములో అనేక అర్థములు గల మాట; తరచుగా ఒక వస్తువు యొక్క క్రియా స్వభావమును సారమును బట్టి అది గ్రహింపబడును: అపవాది ఒక దేవుడని పిలువబడుచున్నట్లు; అనగా, పాపమునకును, మరణమునకును, నిరాశకును, శిక్షావిధికిని దేవుడు.

ఈ దేవునికిని, జీవమునకును ఆదరణకును రక్షణకును నీతిమంతునిగా తీర్చుటకును సమస్త మంచితనమునకును దేవుడైన యథార్థుడును సత్యవంతుడునైన దేవునికిని మధ్య మనము సరియైన భేదము చేయవలెను; ఏలయనగా నిశ్చిత అర్థము లేని అనేక మాటలు కలవు, ద్వ్యర్థము ఎల్లప్పుడును తప్పిదమునకు తల్లి.

దుష్టులును భక్తిహీనులును దేవుని సృష్టి వస్తువులలో అధిక భాగమును అనుభవించుచున్నారు; నిరంకుశులకు అత్యధికమైన అధికారమును, భూములును, ప్రజలును కలవు; వడ్డీవ్యాపారులకు ధనము; రైతులకు గుడ్లు, వెన్న, గోధుమలు, బార్లీ, ఓట్లు, ఆపిల్ పండ్లు, బేరి పండ్లు మొదలైనవి; అయితే భక్తిగల క్రైస్తవులు శ్రమపడవలెను, హింసింపబడవలెను, సూర్యుని గాని చంద్రుని గాని చూడలేని చీకటి కొట్లలో కూర్చుండవలెను, దారిద్ర్యములోనికి త్రోసివేయబడవలెను, బహిష్కరింపబడవలెను, బాధింపబడవలెను, మొదలైనవి. అయితే ఒకనాడు పరిస్థితులు మెరుగగును; అవి ఎల్లప్పుడును ఇప్పుడున్నట్లు ఉండజాలవు; మనము ఓపిక కలిగి, పవిత్రమైన బోధయందు స్థిరముగా నిలిచియుందము, ఈ దౌర్భాగ్యమంతటి నడుమను దానినుండి తొలగిపోకుందము.

మన ప్రభువైన దేవునికిని అపవాదికిని రెండు విధానములు కలవు, అవి ఒకదానితో ఒకటి పొసగవు, కాని పూర్తిగా ఒకదానికొకటి వ్యతిరేకమైనవి. దేవుడు మొదట భయపెట్టి, తరువాత తిరిగి లేవనెత్తి ఓదార్చును; ఆ విధముగా శరీరమును ప్రాచీన పురుషుడును చంపబడి, ఆత్మ, అనగా నూతన పురుషుడు, జీవించును. అయితే అపవాది మొదట ప్రజలను నిర్భయులుగాను ధైర్యశాలులుగాను చేయును, వారు భయమేమియు లేకుండ పాపమును దుష్టత్వమును చేయునట్లును, పాపములో నిలిచియుండుట మాత్రమే కాక దానియందు ఆనందించి సంతోషించునట్లును, తాము అంతయు బాగుగా చేసితిమని తలంచునట్లును చేయును; అయితే చివరకు, "కాళ్ళుచాపు అయ్యగారు" [మరణము] వచ్చినప్పుడు, వాడు వారిని మితిమీరి భయపెట్టి బెదరగొట్టును, అందువలన వారు మహా దుఃఖముచేత చనిపోవుదురు, లేదా చివరకు సమస్త ఆదరణ లేనివారై విడువబడి, దేవుని కృపను కనికరమును గూర్చి నిరాశపడుదురు.

ఐశ్వర్యము కాదు, దేవుడు మాత్రమే లోకమును పోషించుచున్నాడు; ఐశ్వర్యము కేవలము ప్రజలను గర్విష్ఠులుగాను సోమరులుగాను చేయును. అత్యధిక ధనవంతులు ఉండు వెనిస్‌లో, మన కాలములో వారిమధ్య భయంకరమైన కరవు వచ్చెను, ఎంతగా అనగా వారు సహాయము కొరకు టర్కులను వేడుకొనవలసి వచ్చెను; వారు ధాన్యముతో నింపిన ఇరువది నాలుగు ఓడలను పంపిరి;—అవన్నియు దాదాపు రేవు చేరగానే వారి కన్నుల యెదుటనే మునిగిపోయెను. గొప్ప సంపదయు ధనమును

దేవుని క్రియలను గూర్చి. ఆకలిని తీర్చలేవు, కాని మరింత కరవును కలిగించును; ఏలయనగా ధనవంతులు ఎక్కడ ఉందురో, అక్కడ వస్తువులు ఎల్లప్పుడును ప్రియముగా ఉండును. అంతేకాక, ధనము ఏ మనుష్యుని నిజముగా ఉల్లాసపరచదు, కాని చాల ఎక్కువగా చింతాక్రాంతునిగాను దుఃఖపూర్ణునిగాను చేయును; ఏలయనగా ఐశ్వర్యములు ప్రజలను గుచ్చు ముండ్లు అని క్రీస్తు చెప్పుచున్నాడు. అయినను లోకము ఎంత వెఱ్ఱిదనగా అది తన ఆనందములన్నిటిని సుఖమునంతటిని దానియందే ఉంచుచున్నది.

దేవుడు మౌనముగా ఉండి, మనతో మాటలాడక, మనలను మన పాపపు క్రియలలో సాగిపోనిచ్చి, మన స్వంత మోహముల ప్రకారమును ఇష్టము ప్రకారమును అన్నియు చేయనిచ్చుటకంటె గొప్ప కోపము మరొకటి లేదు; గత పదునైదు వందల సంవత్సరములుగా యూదుల విషయములో జరిగినట్లు.

ఆహా దేవా, తెగులుతోను కరవుతోను, భూమిమీద ఇంకను ఏ కీడు ఏ వ్యాధి ఉన్నను దానితోను శిక్షించుము అని నిన్ను వేడుకొనుచున్నాము; అయితే ప్రభువా, మా యెడల మౌనముగా ఉండకుము. దేవుడు యూదులతో ఇట్లనెను: "నేను నా చేయి చాపి, ఇక్కడికి వచ్చి వినుడి అని పిలిచితిని," మొదలైనవి. "అయితే మీరు, మేము వినము అంటిరి."

అదే విధముగా మనమును ఇప్పుడు చేయుచున్నాము; దేవుని వాక్యము విషయమై మనము విసుగుచెందితిమి; మనలను హెచ్చరించుచు, దేవుని వాక్యమును పవిత్రముగాను కల్తీలేకుండను మన యెదుట ఉంచుచు, అబద్ధ బోధను ఖండించుచు, మనలను నిజముగా హెచ్చరించు యథార్థవంతులును మంచివారును భక్తిగలవారునైన బోధకులను ఉపదేశకులను మనము కోరము. లేదు, అట్టివారిని మనము సహింపలేము; మనము వారి మాట వినము, అంతేకాదు, వారిని హింసించి బహిష్కరించుచున్నాము; కాబట్టి దేవుడు కూడ మనలను శిక్షించును. తమ తల్లిదండ్రుల మాట ఆలకింపని, వారికి విధేయులు కాని దుష్టులైన, చెడిపోయిన పిల్లల విషయములో ఇట్లే జరుగును; తరువాత వారు తిరిగి వారిచేత త్రోసివేయబడుదురు.

మనము మన పాపములను సమర్థించుకొని కప్పిపుచ్చుకొని, సౌలు చేసినట్లు మనము తప్పు చేసితిమని ఒప్పుకొననప్పుడు కలుగునంతగా సర్వశక్తిగల దేవునికి మరేదియు అయిష్టము కలిగించదు; ఏలయనగా ఒప్పుకొనబడని పాపములు పది ఆజ్ఞల యొక్క మొదటి పలకకు విరోధమైనవి. సౌలు మొదటి పలకకు విరోధముగా పాపము చేసెను, దావీదు రెండవదానికి విరోధముగా. పాపములను చూచుకొని తమ్మును తాము దిద్దుకొనువారు రెండవ పలకకు విరోధముగా పాపము చేయువారు. విగ్రహారాధకులు, అవిశ్వాసులు, దేవుని తృణీకరించువారు, దూషించువారు, దేవుని వాక్యమును కల్తీచేయువారు మొదలైనవారివలె మొదటి పలకకు విరోధముగా పాపము చేయువారు, జ్ఞానమును శక్తిని తమకు ఆపాదించుకొందురు; వారు జ్ఞానులును బలవంతులును కావలెనని కోరుదురు, ఈ రెండు గుణములను దేవుడు ప్రత్యేకముగా తన స్వంతమైనవిగా తనకొరకే ఉంచుకొనుచున్నాడు.

లోకము ఎంత భక్తిహీనమైనదో దుష్టమైనదో చెప్పనశక్యము. దీనినిబట్టి మనము దానిని సులభముగా గ్రహింపవచ్చును: దేవుడు శిక్షలు పెరుగుటకు అనుమతించుట మాత్రమే కాక, తన ప్రజలను శిక్షించుటకు ఎందరో తలారులను ఉరితీయువారిని నియమించెను; దురాత్మలు, నిరంకుశులు, అవిధేయులైన పిల్లలు, దుర్మార్గులు, దుష్ట స్త్రీలు, క్రూర మృగములు, క్రిమికీటకములు, వ్యాధులు మొదలైనవి; అయినను ఇదంతయు మనలను వంగునట్లు గాని తలవంచునట్లు గాని చేయలేకపోవుచున్నది.

దేవుని క్రియలను గూర్చి. మనము దేవునిమీద కోపపడుటకంటె దేవుడు మనమీద కోపపడుట మేలు, ఏలయనగా ఆయన కనికరముగలవాడు గనుక త్వరలోనే మనతో తిరిగి సమాధానపడగలడు; అయితే మనము ఆయనమీద కోపపడినప్పుడు, ఆ పరిస్థితికి సహాయము లేదు.

దేవుడు తాను ఇష్టపడినయెడల లౌకిక సంపదలో అత్యధికముగా ధనవంతుడు కాగలడు, అయితే ఆయన అట్లు కోరడు. ఆయన కేవలము పోపు యొద్దకు, చక్రవర్తి యొద్దకు, ఒక రాజు యొద్దకు, ఒక అధిపతి యొద్దకు, ఒక బిషప్పు యొద్దకు, ఒక ధనిక వర్తకుని యొద్దకు, ఒక పౌరుని యొద్దకు, ఒక రైతు యొద్దకు వచ్చి: నీవు నాకు లక్ష కిరీటముల [నాణెముల] ను ఇయ్యనియెడల, నీవు అక్కడికక్కడే చనిపోవుదువు అని చెప్పినయెడల, ప్రతివాడును: నేను బ్రతుకగలిగితే చాలు, నా పూర్ణహృదయముతో ఇచ్చెదను అని చెప్పును. అయితే ఇప్పుడు మనము ఎంత కృతజ్ఞతలేని మురికివాండ్రమనగా, కేవలము ఆయన మంచితనమును కనికరమును బట్టి ఇంత గొప్ప ఉపకారములను సమృద్ధిగా పొర్లిపారునంతగా ఆయననుండి పొందుచున్నను, ఆయనకు ఒక Deo gratias (దేవునికి స్తోత్రము) అయినను చెల్లించము. ఇది సిగ్గుచేటు కాదా? అయినను, ఇట్టి కృతజ్ఞతలేమి ఉన్నప్పటికిని, మన ప్రభువైన దేవుడును కనికరముగల

తండ్రియునైనవాడు తన్నుతాను భయపెట్టబడి దూరమగుటకు ఒప్పుకొనక, ఎడతెగక సకల విధములైన మంచితనమును మనకు చూపుచున్నాడు.

ఆయన తన వరములలోను ఉపకారములలోను మరింత పొదుపుగాను బిగిచేతితోను ఉండినయెడల, మనము కృతజ్ఞతతో ఉండుట నేర్చుకొందుము. ఆయన ప్రతి మానవ ప్రాణిని ఒక్క కాలుతో గాని పాదముతో గాని పుట్టునట్లు చేసి, ఏడు సంవత్సరముల తరువాత రెండవదానిని ఇచ్చినయెడల; లేదా పదునాలుగవ సంవత్సరములో ఒక చేతిని ఇచ్చి, తరువాత ఇరువదియవ సంవత్సరములో రెండవదానిని ఇచ్చినయెడల, అప్పుడు మనము దేవుని వరములను ఉపకారములను మరి బాగుగా గుర్తించి, వాటిని ఎక్కువ విలువగా ఎంచి, కృతజ్ఞతతో ఉందుము. ఆయన తన వాక్యమును సముద్రమంత నిండుగా, సకల విధములైన భాషలను, ఉదార విద్యలను మనకు ఇచ్చెను. ఈ కాలములో మనము సకల విధములైన మంచి గ్రంథములను చౌకగా కొనుచున్నాము. బాగుగాను క్రమముగాను బోధించు పండితులను ఆయన మనకు ఇచ్చుచున్నాడు, అందువలన ఒక యువకుడు పూర్తిగా మందబుద్ధి కానియెడల, పూర్వము అనేక సంవత్సరములలో నేర్చుకొనుదానికంటె ఇప్పుడు ఒక్క సంవత్సరములో ఎక్కువ నేర్చుకొనగలడు.

విద్యలు ఇప్పుడు ఎంత చౌకగా ఉన్నవనగా, దాదాపు అవి రొట్టె కొరకు బిచ్చమెత్తుకొనుచు తిరుగుచున్నవి; మనము ఇంత సోమరులమును, ముందుచూపు లేనివారమును, నిర్లక్ష్యులమును, కృతజ్ఞతలేనివారమును అయినందుకు మనకు శ్రమ.

దేవుడు ఎడతెగక తన చేతిని మనమీద ఉంచనియెడల, మన వరములును గుణములును ఎంత గొప్పవైనను, వాటన్నిటితో మనము ఏమియు విలువచేయము: ఆయన మనలను విడిచిపెట్టినయెడల, మన జ్ఞానము, విద్య, ఇంద్రియము, గ్రహింపు నిష్ఫలమైనవి. ఆయన మనకు నిరంతరము సహాయము చేయనియెడల, దైవశాస్త్రములో మన అత్యున్నత జ్ఞానమును అనుభవమును, లేదా మనము సంపాదించు మరేదైనను ఏమియు పనికిరాదు; ఏలయనగా శోధనయు పరీక్షయు వచ్చు గడియ వచ్చినప్పుడు, మనము క్షణములో ముగింపబడుదుము; అపవాది తన కుయుక్తితోను సూక్ష్మబుద్ధితోను, మనము ఓదార్చుకొనవలసిన పరిశుద్ధ లేఖనములోని వాక్యభాగములను కూడ మననుండి లాగివేసి, వాటికి బదులుగా భయంకరమైన బెదిరింపు వాక్యములను మాత్రమే మన కన్నుల యెదుట ఉంచును.

కాబట్టి ఏ మనుష్యుడును తన స్వంత నీతిని, జ్ఞానమును, లేదా ఇతర వరములను గుణములను గూర్చి గర్వముగా అతిశయించి డంబములు పలుకకుండ, తన్నుతాను తగ్గించుకొని పరిశుద్ధ అపొస్తలులతో కలిసి ప్రార్థించి ఇట్లు చెప్పవలెను: "ఆహా,

ప్రభువా! మాలో విశ్వాసమును బలపరచి వృద్ధిచేయుము!

దేవుని వరములును క్రియలును ఎంత గొప్పవో, అంత తక్కువగా అవి లక్ష్యపెట్టబడుచున్నవి. మనము దేవునినుండి పొందు అత్యున్నతమైన అత్యంత అమూల్యమైన నిధి ఏమనగా, మనము మాటలాడగలుగుట, వినగలుగుట, చూడగలుగుట మొదలైనవి; అయితే వీటిని దేవుని ప్రత్యేక వరములుగా ఎంతమంది ఒప్పు[దేవుని క్రియలను గూర్చి.]కొనుచున్నారు? వాటి కొరకు దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెప్పువారు ఇంకను తక్కువ. లోకము ఐశ్వర్యమును, ఘనతను, అధికారమును, త్వరలో మాయమైపోవు తక్కువ విలువగల ఇతర విషయములను ఎంతో గొప్పగా ఎంచును; అయితే ఒక గ్రుడ్డివాడు, అతనికి సరియైన బుద్ధి ఉంటే, చూపు కొరకు వీటన్నిటిని ఇష్టముగా మార్చుకొనును. దేవుని శరీర సంబంధమైన వరములు ఇంత తక్కువగా ఎంచబడుటకు కారణము ఏమనగా, అవి ఎంత సామాన్యమైనవనగా దేవుడు వాటిని బుద్ధిలేని జంతువులకు కూడ అనుగ్రహించుచున్నాడు, అవి మనవలెనే, మనకంటె బాగుగా కూడ, వినును, చూచును. అంతేకాదు, క్రీస్తు గ్రుడ్డివారిని చూచునట్లు చేసి, దయ్యములను వెళ్ళగొట్టి, చనిపోయినవారిని లేపి మొదలైనవి చేసినప్పుడు, తమ్మును తాము దేవుని ప్రజలుగా చెప్పుకొను భక్తిహీనులైన వేషధారులచేత ఆయన నిందింపబడెను, ఆయన సమరయుడనియు దయ్యము పట్టినవాడనియు ఆయనతో చెప్పబడెను. అయ్యో! లోకము నడచినను నిలిచినను అపవాదిదే; అట్లయితే మనుష్యులు దేవుని వరములను ఉపకారములను ఎట్లు ఒప్పుకొనగలరు? చిన్న పిల్లల విషయములో వలెనే మన విషయములోను ఉన్నది; వారు తమ అనుదిన ఆహారమును ఒక ఆపిల్ పండు, ఒక బేరి పండు, లేదా ఇతర ఆటబొమ్మలంత లక్ష్యపెట్టరు. మేతకు పొలములలోనికి వెళ్ళు పశువులను చూడుము, వాటిలో మన బోధకులను చూడుము; మనకు పాలు తెచ్చువారు, వెన్న తెచ్చువారు, జున్ను ఉన్ని తెచ్చువారు; అవి ప్రతిదినము దేవునియందు విశ్వాసమును మనకు బోధించుచున్నవి, మనలను గూర్చి శ్రద్ధ వహించి, మనలను కాపాడి పోషించు మన ప్రేమగల తండ్రియందు వలె మనము ఆయనయందు నమ్మిక యుంచవలెనని ప్రకటించుచున్నవి.

పోల్చి చూచినయెడల ఏమియు విలువచేయని పక్షులను అట్టి ప్రాణులను పోషించుటలో మాత్రమే దేవునికి అగు గొప్ప ఖర్చును ఏ మనుష్యుడును అంచనా వేయలేడు. పిచ్చుకలను మాత్రమే పోషించుటకు ఆయనకు ప్రతి సంవత్సరము ఫ్రెంచి రాజు యొక్క ఆదాయము కంటె ఎక్కువ ఖర్చగుచున్నదని నా నమ్మకము. అట్లయితే ఆయన మిగిలిన సృష్టి అంతటిని గూర్చి మనము ఏమి చెప్పగలము?

దేవుడు మన శోధనలయందు ఆనందించును, అయినను వాటిని ద్వేషించును; అవి మనలను ప్రార్థనకు తోలినప్పుడు ఆయన వాటియందు ఆనందించును; అవి మనలను నిరాశకు తోలినప్పుడు ఆయన వాటిని ద్వేషించును. కీర్తన ఇట్లు చెప్పుచున్నది: "దీనమైనదియు నలిగినదియునైన హృదయము దేవునికి అంగీకారమైన బలి," మొదలైనవి. కాబట్టి నీకు బాగుగా జరుగునప్పుడు, ఒక కీర్తనతో దేవుని పాడి స్తుతించుము: చెడుగా జరుగునప్పుడు, అనగా శోధన వచ్చునప్పుడు, ప్రార్థించుము:

"ఏలయనగా ప్రభువు తనయందు భయభక్తులు గలవారియందు ఆనందించును;" తరువాత వచ్చునది మరి శ్రేష్ఠమైనది: "తన మంచితనమును నిరీక్షించువారియందును ఆనందించును," ఏలయనగా దేవుడు దీనులకును తగ్గింపుగలవారికిని సహాయము చేయును, ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు గనుక:

"నేను సహాయము చేయలేనంతగా నా చేయి కురుచ ఆయెనని నీవు తలంచుచున్నావా?" విశ్వాసములో తాను బలహీనుడనని గ్రహించువాడు, దానియందు బలవంతుడు కావలెనను కోరికను ఎల్లప్పుడును కలిగియుండవలెను, ఏలయనగా అది దేవుడు మనలో రుచిచూచి ఇష్టపడు ఆహారము.

ఈ లోకములో దేవునికి ప్రజలలో పదియవ భాగమైనను అరుదుగా ఉన్నది; అత్యల్ప సంఖ్యయే రక్షింపబడును. లోకము అత్యధికముగా భక్తిహీనమైనదియు దుష్టమైనదియునై యున్నది; మన ప్రజలు సువార్త యెడల ఇంత కృతజ్ఞతలేనివారై యుందురని ఎవరు నమ్మియుండెడివారు?

దేవుడు కేవలము పెంటలో ఇంత శ్రేష్ఠమైన ఔషధమును ఎట్లు ఉంచెనో ఆశ్చర్యకరము; పంది పెంట రక్తస్రావమును ఆపునని మనము అనుభవముచేత ఎరుగుదుము; గుఱ్ఱపు పెంట పక్కటెముకల వాపు [ప్లూరసీ] కు పనికివచ్చును; మనుష్యుని మలము గాయములను నల్లని మచ్చలను స్వస్థపరచును; గాడిద పెంట రక్త విరేచనములకు వాడబడును, ఆవు పేడ నిల్వచేసిన గులాబీలతో కలిపి మూర్ఛరోగమునకును పిల్లల వలిపులకును వాడబడును.

దేవుడు లోకము సత్య వాక్యముచేత పరిపాలింపబడవలెనని ఆజ్ఞాపించుటలో, ముఖ్యముగా దానికి సిలువ యొక్క దీనమైన, బలహీనమైన, తృణీకరింపబడిన వాక్యమును వస్త్రముగాను ముసుగుగాను తొడిగించుటలో, ఆలోచనలేకుండ వ్యవహరించినట్లు కనబడుచున్నది. ఏలయనగా లోకము సత్యమును కోరదు, అబద్ధములనే కోరును: బలవంతముగా ఒత్తిడి చేయబడితేనే తప్ప, యథార్థమైనదియు మంచిదియునైన దేనినైనను వారు ఇష్టపూర్వకముగా చేయరు. లోకము సిలువను అసహ్యించుకొనును, మన ధన్యుడైన రక్షకుడు క్రీస్తు యేసు యొక్క సిలువను మోయుటకంటె అపవాది యొక్క సుఖభోగములను అనుసరించి సుఖమైన దినములు గడుపుటకే ఇష్టపడును. లోకమునకు అత్యంత యోగ్యునిగా దానిని ఉత్తమముగా పరిపాలించువాడు సాతానే, తన ప్రతినిధియైన పోపు ద్వారా; వాడు లోకమును బాగుగా సంతోషపెట్టగలడు, దానిచేత తన మాట వినిపించుకొనుట ఎట్లో వానికి తెలియును; ఏలయనగా వాని రాజ్యమునకు గొప్ప ఆడంబరమును కీర్తియు కలవు, అది లోకమునకు అంగీకారమైనది, దానికి తగినది. తగినవానికి తగినవాడు.

అన్యుడైన తత్వవేత్తయగు పైథాగరస్, నక్షత్రముల చలనము అతి మధురమైన సంగీత సామరస్యమును పరలోక సంబంధమైన శ్రుతిని కలుగజేయుననియు, అయితే ప్రజలు నిరంతర అలవాటుచేత దానితో విసుగుచెందిరనియు చెప్పెను. మన విషయమును అంతే; మన ఉపయోగము కొరకు మనకు అత్యంత సుందరమైన సృష్టి వస్తువులు కలవు, అయితే అవి చాల సామాన్యమైనవి గనుక మనము వాటిని లక్ష్యపెట్టము.

భూమిలో చిన్న భాగము మాత్రమే ధాన్యమును పండించును, అయినను మనమందరము పోషింపబడి పెంచబడుచున్నాము. లోకములో ఎంతమంది ప్రజలు ఉన్నారో అన్ని ధాన్యపు పనలు పండవని నేను నిజముగా నమ్ముచున్నాను, అయినను మనమందరము పోషింపబడుచున్నాము; అవును, సంవత్సరాంతమున మంచి మిగులు ధాన్యము కూడ ఉండును. ఇది ఆశ్చర్యకరమైన విషయము, ఇది మనము దేవుని ఆశీర్వాదమును చూచి గ్రహించునట్లు చేయవలెను.

దేవుడు ఆదాముమీద ఇంత కఠినమైన తీర్పు విధించుటకు కనబడుచున్న కారణము ఏమనగా, అతడు నిషేధింపబడిన వృక్షమునుండి తిని దేవునికి అవిధేయుడాయెను; అందుచేత అతని నిమిత్తము భూమి శపింపబడెను, మానవజాతి సకల విధములైన దౌర్భాగ్యములకును భయములకును లేములకును వ్యాధులకును తెగుళ్ళకును మరణమునకును లోబరచబడెను. లోకజ్ఞానుల బుద్ధి, ఆపిల్ పండును కొరకుటను మాత్రమే చూచి, ఇంత స్వల్పమైన అల్పమైన విషయము కొరకు దీనుడైన

ఆదాముపై ఇది చాల క్రూరమైన కఠినమైన చర్య అని ఎంచి, ముక్కుతో నశ్యము పీల్చుచు [తిరస్కారముగా], ఇట్లు చెప్పును, లేదా కనీసము ఇట్లు తలంచును: ఓహో, ఒకడు ఒక ఆపిల్ పండు తినుట అంత హేయమైన విషయమును పాపమునా? దేవుడు తన

వాక్యములో స్పష్టముగా నిషేధించిన అనేక పాపములను గూర్చి, త్రాగుబోతుతనము మొదలైనవాటిని గూర్చి, ప్రజలు ఇట్లందురు: ఒకడు ఉల్లాసముగా ఉండి, [దేవుని క్రియలను గూర్చి.] మంచి సహచరులతో ఒక గిన్నె త్రాగుటలో ఏమి హాని?—తమ గ్రుడ్డితనము ప్రకారము, దేవుడు చాల కఠినుడనియు అతిగా నిర్బంధించువాడనియు నిర్ధారించుకొందురు.

మరల, ఈ లౌకికులు, క్రీస్తు మంచివారును యథార్థవంతులును పరిశుద్ధులునైన ప్రజలను — వారు తలంచునట్లు — త్రోసివేయుచున్నాడనియు, వారిలో కొందరు ఆయన నామమున ప్రవచించి, దయ్యములను వెళ్ళగొట్టి, అద్భుతములు చేసి మొదలైనవి చేసినను, ఆయన వారిని ఎరుగననుచు, వారితో కఠినముగా ఉండి, వారిని తన యొద్దనుండి పంపివేసి, వారిని దుష్కార్యము చేయువారని పిలుచుచున్నాడనియు అభ్యంతరపడుదురు; మరొక వైపున ఆయన వేశ్యలు, దుర్మార్గులు, సుంకరులు, హంతకులు వంటి బహిరంగ పాపులను చేర్చుకొనుచున్నాడు; వారు ఆయన వాక్యమును విని ఆయనయందు విశ్వసించినయెడల, వారి పాపములు ఎంత గొప్పవైనను ఎన్ని యైనను, ఆయన వారిని క్షమించి, అవును, వారి యోగ్యతలు గాని సత్క్రియలు గాని పాత్రత గాని ఏమియు లేకుండ కేవలము కృపను కనికరమును బట్టి వారిని నీతిమంతులుగాను పరిశుద్ధులుగాను, దేవుని పిల్లలుగాను, నిత్యజీవమునకును రక్షణకును వారసులుగాను చేయుచున్నాడు. ఇది పూర్తిగా అన్యాయమని వారు తలంచుదురు.

ఈ రెండు విషయములు అగ్నియు నీరును వలె ఒకదానికొకటి విరుద్ధమైనవై యుండగా, ఇక్కడ ఎవడు మధ్యవర్తి కాగలడు? ఇందులో మనుష్యుని జ్ఞానము, అతని ఇంద్రియము, బుద్ధి, గ్రహింపు వెఱ్ఱిదిగా చేయబడుచున్నది. లేఖనము ఇట్లు చెప్పుచున్నది: "మీరు మార్పునొంది బిడ్డలవంటివారైతేనే గాని దేవుని రాజ్యములో ప్రవేశింపరు." ఈ విషయములను మానవ బుద్ధితోను జ్ఞానముతోను పరిశోధింపగోరువారు, తమకు తాము చాల వ్యర్థ ప్రయాసను అశాంతిని కలుగజేసికొందురు; దేవుడు తమ యెడల ఎట్టి మనస్సు కలిగియున్నాడో వారు ఎన్నటికిని నేర్చుకొనరు. తాము ముందుగా నిర్ణయింపబడినవారమా ముందుగా ఏర్పరచబడినవారమా అని ఇంత వ్యర్థముగా తమ్మును తాము కలవరపరచుకొనువారిలో కూడ, హృదయములో ఒక అగ్ని రగులుకొనును, దానిని వారు ఆర్పలేరు; అందువలన వారి మనస్సాక్షులు ఎన్నటికిని సమాధానముగా ఉండవు, కాని చివరకు వారు నిరాశపడవలసి వచ్చును. కాబట్టి ఈ నిలిచియుండు కీడును తప్పించుకొనగోరువాడు వాక్యమును గట్టిగా పట్టుకొనవలెను; అక్కడ మన కృపగల

దేవుడు నిశ్చయమైన బలమైన పునాదిని వేసెనని అతడు కనుగొనును, దానిమీద మనము నిశ్చయముగా కాలు మోపవచ్చును—అనగా, మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు; ఆయన ద్వారా మాత్రమే మనము పరలోక రాజ్యములో ప్రవేశింపవలెను; ఏలయనగా ఆయనే, మరి ఎవడును కాదు, "మార్గమును సత్యమును జీవమునై యున్నాడు."

అనేకులను భయపెట్టు ఆ నిత్యమైన ముందు నిర్ణయము యొక్క భారమైన శోధనలను, మన రక్షకుడైన క్రీస్తు యేసు యొక్క గాయములనుండి కంటె మరెక్కడను మనము బాగుగా గ్రహింపలేము; ఆయనను గూర్చి తండ్రి ఆజ్ఞాపించుచు, "ఈయన మాట వినుడి" అని చెప్పెను. అయితే లోకములోని జ్ఞానులు, బలవంతులు, మహా పండితులు, గొప్పవారు ఈ విషయములను ఏ మాత్రమును లక్ష్యపెట్టరు; అందువలన వారు చాల విద్య కలిగి, దేవుని గూర్చి చాల వాదించి మాటలాడినను, దేవుడు వారికి తెలియబడకుండునే యున్నాడు; ఏలయనగా ఇది ఒక సంక్షిప్త నిర్ధారణ: క్రీస్తు లేకుండ దేవుడు కనుగొనబడడు, తెలియబడడు, గ్రహింపబడడు.

ఇంత కొద్దిమంది ఎందుకు రక్షింపబడుచున్నారో, లెక్కలేనంతమంది ఎందుకు శిక్షావిధి పొందుచున్నారో నీవు ఇప్పుడు తెలిసికొనగోరినయెడల, కారణము ఇదే: లోకము క్రీస్తు మాట వినదు; వారు ఆయనను ఏ మాత్రమును లక్ష్యపెట్టరు, అవును, తండ్రి ఆయనను గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుచున్నదానిని ఖండించుచున్నారు: "ఈయన నా ప్రియ కుమారుడు, ఈయనయందు నేను ఆనందించుచున్నాను."

అయితే కేవలము క్రీస్తు ద్వారా కాక మరి ఏ ఇతర సాధనముల ద్వారానైనను దేవుని యొద్దకు రావలెనని వెదకుచు ప్రయాసపడు ప్రజలందరు (యూదులు, టర్కులు, పోపు పక్షపాతులు, కపట పరిశుద్ధులు, అబద్ధ బోధకులు మొదలైనవారు) భయంకరమైన అంధకారములోను తప్పిదములోను నడచుచున్నారు; వారు యథార్థమైన, నిగ్రహముగల జీవితము గడిపినను, గొప్ప భక్తిని ప్రదర్శించినను, చాల శ్రమపడినను, వారు అతిశయించునట్లు దేవుని ప్రేమించి ఘనపరచినను మొదలైనవి చేసినను, అది వారికి ఏమియు సహాయపడదు. ఏలయనగా వారు క్రీస్తు మాట వినరు, ఆయనయందు విశ్వసింపరు (ఆయన లేకుండ ఏ మనుష్యుడును దేవుని ఎరుగడు, ఏ మనుష్యుడును పాపక్షమాపణ పొందడు, ఏ మనుష్యుడును తండ్రి యొద్దకు రాడు) గనుక, వారు ఎల్లప్పుడును సందేహములోను అవిశ్వాసములోను నిలిచియుందురు,

దేవుని క్రియలను గూర్చి. దేవుని యెదుట తాము ఎట్లు నిలిచియున్నారో ఎరుగరు, కాబట్టి చివరకు తమ పాపములలో చనిపోయి నశింపవలసి వచ్చును. ఏలయనగా, "కుమారుని ఘనపరచనివాడు తండ్రిని ఘనపరచడు," (1 యోహాను 2), "కుమారునియందు విశ్వసింపనివాడు జీవమును చూడడు గాని దేవుని ఉగ్రత వానిమీద నిలిచియుండును," (యోహాను 3).

తరచుగా ఇట్లు అడుగబడుచున్నది: తెగించిన దౌర్భాగ్యులకు ఎందుకు ఇంత మంచి దినములు కలవు, వారు శరీర ఆరోగ్యముతోను చక్కని పిల్లలతోను మొదలైనవాటితోను తమ హృదయవాంఛ ప్రకారము దీర్ఘకాలము ఉల్లాసములోను సుఖములోను ఎందుకు జీవించుచున్నారు? అయితే దేవుడు భక్తిగలవారిని వారి జీవితమంతయు విపత్తులోను ప్రమాదములోను వేదనలోను లేమిలోను ఎందుకు ఉండనిచ్చుచున్నాడు? అవును, కొందరిని దౌర్భాగ్యములో చనిపోనిచ్చుచున్నాడు, భూమిమీద గొప్ప పరిశుద్ధుడైన బాప్తిస్మమిచ్చు పరిశుద్ధ యోహాను చనిపోయినట్లు; మన అద్వితీయ రక్షకుడైన యేసు క్రీస్తును గూర్చి చెప్పనే అక్కరలేదు.

ప్రవక్తలందరు దీనిని గూర్చి చాల వ్రాసిరి, భక్తిగలవారు అట్టి సందేహములను ఎట్లు జయించి, వాటికి విరోధముగా తమ్మును తాము ఎట్లు ఓదార్చుకొనవలెనో చూపిరి. యిర్మీయా ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, "భక్తిహీనులకు ఎందుకు ఇంత బాగుగా జరుగుచున్నది, మహా విశ్వాసఘాతకముగా ప్రవర్తించువారందరు ఎందుకు సుఖముగా ఉన్నారు?" అయితే ఇంకను ముందుకు, "వధింపబడవలసిన గొఱ్ఱెలవలె వారిని స్వేచ్ఛగా తిరుగనిచ్చుచున్నావు, వధ దినము కొరకు వారిని సిద్ధపరచుచున్నావు." కీర్తనలు 37, 49, 73 కూడ చదువుము.

కాబట్టి దేవుడు తన పిల్లలను కొరడాలతో కొట్టి శిక్షించినను, వారిమీద కోపముగా లేడు; అయితే క్రీస్తును దేవుని కుమారునిగాను లోకరక్షకునిగాను ఒప్పుకొనక, వాక్యమును దూషించి ఖండించు భక్తిహీనులమీద ఆయన కోపముగా ఉన్నాడు; అట్టివారు ఆయననుండి ఏ కృపను సహాయమును ఆశింపకూడదు. నిజముగా, క్రీస్తుపై ఆధారపడు తన చిన్న దీనమైన మందను ఆయన స్వయముగా కొరడాలతో కొట్టి దండించడు; అయితే వారు క్రీస్తునందు తమకు చూపబడిన ఆయన వర్ణింపశక్యముకాని కృపలను ఉపకారములను బట్టి ఆయన యెడల ఎప్పుడైనను నిర్భయులును కృతజ్ఞతలేనివారును ఆయన వాక్యమునకు అవిధేయులును అయినప్పుడు, వారు శిక్షింపబడుటకును కొట్టబడుటకును అనుమతించును; అప్పుడు అపవాది మన మడమలను నలుగగొట్టుటకును, తెగులును ఇతర బాధలను మనమీదికి పంపుటకును, నిరంకుశులు మనలను హింసించుటకును ఆయన అనుమతించును; ఇది మన మేలు కొరకే, దాని ద్వారా మనము ప్రేరేపింపబడి, ఒక విధముగా బలవంతము చేయబడి, ఆయన వైపు తిరిగి, ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టి, క్రీస్తు ద్వారా ఆయననుండి సహాయమును ఆదరణను వెదకునట్లు.

"దేవుడు సజీవులకే దేవుడు గాని మృతులకు దేవుడు కాడు." ఈ వాక్యభాగము పునరుత్థానమును చూపుచున్నది; ఏలయనగా పునరుత్థానమును గూర్చి గాని, ఈ స్వల్పమైన దౌర్భాగ్యమైన జీవితము తరువాత మరొక శ్రేష్ఠమైన లోకమును గూర్చి గాని నిరీక్షణ లేనియెడల, దేవుడు మన దేవునిగా ఉండుటకు తన్నుతాను ఎందుకు సమర్పించుకొనవలెను, మనకు అవసరమైనదియు హితకరమైనదియు అంతయు ఇచ్చి, చివరకు లౌకికమును ఆత్మీయమునైన సమస్త శ్రమనుండి మనలను విడిపించెదనని ఎందుకు చెప్పవలెను? ఏ ఉద్దేశముతో మనము ఆయన వాక్యమును విని ఆయనయందు విశ్వసింపవలెను?

మన వేదనలోను అవసరములోను మనము ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టి నిట్టూర్చునప్పుడు, క్రీస్తునందు చూపబడిన ఆయన ఆదరణ కొరకును రక్షణ కొరకును, ఆయన కృప కొరకును ఉపకారముల కొరకును ఓపికతో కనిపెట్టునప్పుడు, మనకు ఏమి మేలు కలుగును?

వాటి కొరకు ఆయనను ఎందుకు స్తుతించి కృతజ్ఞతలు చెల్లించవలెను? ప్రతిదినము ఎందుకు ప్రమాదములో ఉండి, క్రీస్తు వాక్యము నిమిత్తము మనము హింసింపబడుటకును చంపబడుటకును ఎందుకు ఒప్పుకొనవలెను?

నిత్యుడును కనికరముగలవాడునైన దేవుడు, మిగిలిన సమస్త సృష్టిని మినహాయించి, తన వాక్యము ద్వారాను సంస్కారముల ద్వారాను మనతో మాటలాడి వ్యవహరించుచున్నాడు గనుక — ఈ గతించిపోవు జీవితమునకు సంబంధించిన, ఆరంభములోనే ఆయన మనకొరకు సమృద్ధిగా సమకూర్చిన లౌకిక విషయములను గూర్చి కాదు, కాని మనము ఇక్కడినుండి

దేవుని క్రియలను గూర్చి. వెళ్ళిపోయినప్పుడు ఎక్కడికి వెళ్ళుదుమో దానిని గూర్చి — మరియు తన కుమారుని మనకు రక్షకునిగా ఇచ్చి, పాపమునుండియు మరణమునుండియు మనలను విడిపించి, నిత్యమైన నీతిని జీవమును రక్షణను మనకొరకు సంపాదించుచున్నాడు గనుక, బుద్ధిలేని జంతువులవలె మనము చనిపోయి అంతరించిపోమనుట అత్యంత నిశ్చయము; అయితే మనలో క్రీస్తునందు నిద్రించువారందరు ఆయన ద్వారా అంత్యదినమున నిత్యజీవమునకు తిరిగి లేపబడుదురు, భక్తిహీనులు నిత్యనాశనమునకు లేపబడుదురు. (యోహాను 5, దానియేలు 12.)

మనము దేవునికి చేయగల, చూపగల అత్యంత అంగీకారమైన సేవ, ఆయన మననుండి కోరునది ఒక్కటే, ఆయన మనచేత స్తుతింపబడుటయే; అయితే ఆయన మొదట ప్రేమింపబడితేనే తప్ప స్తుతింపబడడు; ఆయన మొదట దాతృత్వముగలవాడై మేలు చేసితేనే తప్ప ప్రేమింపబడడు; ఆయన కృపగలవాడైనప్పుడు మేలు చేయును; ఆయన పాపములను క్షమించునప్పుడు కృపగలవాడై యున్నాడు. ఇప్పుడు ఆయనను ప్రేమించువారెవరు? అట్టి కృపలను ఒప్పుకొని, క్రీస్తు ద్వారా తమకు పాపక్షమాపణ కలదని ఎరిగిన విశ్వాసుల ఆ చిన్న మందయే. అయితే ఈ లోకపు పిల్లలు దీనిని గూర్చి తమ్మును తాము కలవరపరచుకొనరు; వారు తమ విగ్రహమైన ఆ దుష్టమైన, శాపగ్రస్తమైన మామోనును సేవించుచున్నారు: చివరకు అది వారికి ప్రతిఫలమిచ్చును.

మన ప్రేమగల ప్రభువైన దేవుడు, మనము ఆయన సృష్టి వస్తువులను ఉపయోగించుకొనుచు తిని త్రాగి ఉల్లాసముగా ఉండవలెనని కోరుచున్నాడు, ఏలయనగా అందుకే ఆయన వాటిని సృజించెను. ఆయన చాలినంత ఇయ్యలేదనియు, మన దీనమైన దేహములను ఆయన పోషింపలేడనియు మనము సణుగుకొనుట ఆయనకు ఇష్టము లేదు; మనము ఆయనను మన దేవునిగా ఒప్పుకొని ఆయన వరముల కొరకు ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించవలెనని మాత్రమే ఆయన కోరుచున్నాడు.

దేవుడు లేనివానికి, ఇంకేమి కావలెనన్నను ఉండనిమ్ము, వాడు ధనవంతుని గుమ్మము నొద్ద పడియుండి ఆకలితో చనిపోయిన లాజరుకంటె దౌర్భాగ్యుడు. అట్టివారికి ఆ తిండిపోతుకు జరిగినట్లే జరుగును; వారు నిత్యము ఆకలిగొని లేమిలో ఉండవలెను, ఒక్క నీటి బిందువైనను వారి వశములో ఉండదు.

అబ్రాహామునుండి ఇస్సాకును ఇష్మాయేలును వచ్చిరి; పితరులనుండియు పరిశుద్ధ పూర్వీకులనుండియు క్రీస్తును సిలువవేసిన యూదులు వచ్చిరి; అపొస్తలులనుండి ద్రోహియైన యూదా వచ్చెను; అలెక్సంద్రియ పట్టణమునుండి (అక్కడ చక్కని, ప్రసిద్ధమైన, పేరుగాంచిన పాఠశాల ఉండెను, అక్కడినుండి అనేకులు యథార్థవంతులును భక్తిగలవారునైన పండితులు బయలుదేరిరి) అరియసును ఒరిగెనును వచ్చిరి; అనేక పరిశుద్ధ హతసాక్షులను ఇచ్చిన రోమా సంఘమునుండి దేవదూషకుడైన క్రీస్తు విరోధి, రోమా పోపు వచ్చెను; అరేబియాలోని పరిశుద్ధ పురుషులనుండి మహమ్మదు వచ్చెను; అనేకులు శ్రేష్ఠమైన చక్రవర్తులు ఉండిన కాన్‌స్టాంటినోపుల్‌నుండి టర్కు వచ్చుచున్నాడు; వివాహిత స్త్రీలనుండి వ్యభిచారిణులు వచ్చుచున్నారు; కన్యకలనుండి వేశ్యలు; సహోదరులనుండియు కుమారులనుండియు స్నేహితులనుండియు అత్యంత క్రూరమైన శత్రువులు వచ్చుచున్నారు; దూతలనుండి దయ్యములు వచ్చుచున్నవి; రాజులనుండి నిరంకుశులు వచ్చుచున్నారు; సువార్తనుండియు దైవిక సత్యమునుండియు భయంకరమైన అబద్ధములు వచ్చుచున్నవి; నిజమైన సంఘమునుండి అబద్ధ బోధకులు వచ్చుచున్నారు; లూథర్‌నుండి మతోన్మాదులు, తిరుగుబాటుదారులు, ఉద్రేకవాదులు వచ్చుచున్నారు. అట్లయితే కీడు మనమధ్య ఉండుట, మననుండి వచ్చుట, [దేవుని క్రియలను గూర్చి.] మననుండి బయలువెళ్ళుట ఏమి ఆశ్చర్యము? ఇంత మంచితనము నొద్ద నిలువలేనివి నిజముగా బహు చెడ్డవై యుండవలెను; ఇంత చెడ్డవాటిని సహింపగలవి కూడ బహు మంచివై యుండవలెను.

జన్మపాపము కారణముగా సింహములు, తోడేళ్ళు, ఎలుగుబంట్లు, పాములు, సర్పములు మొదలైన అనేక క్రూర మృగములు మానవజాతికి హాని చేయుచున్నను, కనికరముగల దేవుడు మనకు తగిన శిక్షలను ఎంతగా తగ్గించెననగా, మనకు హాని చేయువాటికంటె మన మేలు కొరకును ప్రయోజనము కొరకును మనకు సేవచేయు జంతువులు ఇంకను అనేకమున్నవి: తోడేళ్ళకంటె గొఱ్ఱెలు, సింహములకంటె ఎద్దులు, ఎలుగుబంట్లకంటె ఆవులు, నక్కలకంటె జింకలు, తేళ్ళకంటె ఎండ్రకాయలు, కాకులకంటెను గద్దలకంటెను బాతులు, హంసలు, కోళ్ళు మొదలైనవి ఎక్కువగా ఉన్నవి: సమస్త సృష్టిలో కీడుకంటె మేలు ఎక్కువ, హానులకంటెను ఆటంకములకంటెను ఉపకారములు ఎక్కువ.

దేవుడు తన సేవకులు పశ్చాత్తాపపడు పాపులై, ఆయన కోపమునకును అపవాదికిని మరణమునకును నరకమునకును భయపడుచు, క్రీస్తునందు విశ్వసించువారై యుండవలెనని కోరుచున్నాడు. దావీదు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, "విరిగిన హృదయము గలవారికి ప్రభువు సమీపముగా ఉన్నాడు, నలిగిన మనస్సుగలవారికి ఆయన సహాయము చేయును." యెషయా కూడ: "నా ఆత్మ ఎక్కడ విశ్రమించును, నేను ఎక్కడ నివసింతును? దీన మనస్సుగలవారి యొద్దను, నా వాక్యమునకు భయపడువారి యొద్దను." సిలువమీది దీనుడైన పాపి విషయమును అట్లే. క్రీస్తును ఎరుగనని బొంకిన తరువాత పరిశుద్ధ పేతురు విషయమును అట్లే; మగ్దలేనే మరియ విషయమును; హింసకుడైన పౌలు విషయమును, మొదలైనవి. వీరందరు తమ పాపములను బట్టి దుఃఖపడిరి, అట్టివారు తమ పాపముల క్షమాపణ పొంది దేవుని సేవకులుగా ఉందురు.

గొప్ప మతాధికారులు, ఉబ్బిపోయిన పరిశుద్ధులు, ధనవంతులైన వడ్డీవ్యాపారులు, మనస్సాక్షిలేని లాభము వెదకు ఎద్దుల వర్తకులు మొదలైనవారు దేవుని సేవకులు కారు, వారు అట్లుండుటయు మంచిది కాదు; ఏలయనగా అప్పుడు దీనులైన ఏ ప్రజలును వారిని దాటి దేవుని యొద్దకు ప్రవేశింపలేరు; అట్టివారు ఆయన సేవకులుగా ఉండుట దేవుని ఘనతకును తగదు, ఏలయనగా వారు ఘనతను స్తుతిని తమకే ఆపాదించుకొందురు.

పాత నిబంధనలో, మనుష్యులలోను జంతువులలోను తొలిచూలు అంతయు దేవునికి ప్రతిష్ఠింపబడెను. జ్యేష్ఠ కుమారునికి తన సహోదరులకంటె ఆధిక్యత ఉండెను; అర్పణలలోను ఐశ్వర్యములోను, అనగా ఆత్మీయ మరియు లౌకిక పరిపాలనలో ముఖ్యునిగా అతడు వారికి ప్రభువుగా ఉండెను; ఏలయనగా యాజకత్వమునకును ఆధిపత్యమునకును మొదలైనవాటికి అతనికి హక్కు ఉండెను. అయితే పరిశుద్ధ లేఖనములలో అనేక ఉదాహరణలు కలవు, అక్కడ

దేవుడు జ్యేష్ఠులను త్రోసివేసి చిన్న సహోదరులను ఏర్పరచుకొనెను; కయీను, ఇష్మాయేలు, ఏశావు, రూబేను మొదలైనవారు జ్యేష్ఠులు; దేవుడు వారినుండి వారి హక్కును తీసివేసి, దానిని వారి చిన్న సహోదరులకు, అనగా హేబెలుకు, ఇస్సాకుకు, యాకోబుకు, యూదాకు, దావీదుకు మొదలైనవారికి ఇచ్చెను. ఈ కారణము చేతనే: వారు అహంకారులును గర్విష్ఠులునై తమ జ్యేష్ఠత్వమును బట్టి విర్రవీగి, తమకంటె మంచివారును భక్తిగలవారునైన తమ సహోదరులను తృణీకరించిరి; దీనిని దేవుడు సహింపలేకపోయెను, కాబట్టి వారు లోకములో గొప్పగా ఎంచబడి భూములను ప్రజలను కలిగియున్నను, తమ జ్యేష్ఠ జన్మమును బట్టి అతిశయింపలేకుండునట్లు వారి ఘనతలు వారినుండి తీసివేయబడెను.

దేవునికి అంగీకారమైన రెండు విధములైన బలులను లేఖనములు చూపుచున్నవి. మొదటిది కృతజ్ఞతార్పణ లేక స్తుతియాగము అని పిలువబడును; మనము దేవుని వాక్యమును పవిత్రముగా బోధించి ప్రకటించునప్పుడు, దానిని విశ్వాసముతో విని అంగీకరించునప్పుడు, దానిని ఒప్పుకొని, దాని [దేవుని క్రియలను గూర్చి.] వ్యాప్తికి దోహదపడు ప్రతిదానిని చేయునప్పుడు, దాని ద్వారా క్రీస్తునందు మన యెదుట ఉంచబడి మనకు అనుగ్రహింపబడిన వర్ణింపశక్యముకాని ఉపకారముల కొరకు మన హృదయపూర్వకముగా దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెల్లించునప్పుడు, ఆయనను స్తుతించి మహిమపరచునప్పుడు మొదలైనవి, అది జరుగును. "దేవునికి స్తుతియాగము చేయుము." "స్తుతియాగము అర్పించువాడు నన్ను మహిమపరచుచున్నాడు." "ప్రభువునకు కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుడి, ఆయన దయాళుడు, ఆయన కృప నిరంతరముండును." "నా ప్రాణమా, ప్రభువును సన్నుతించుము, నా అంతరంగముననున్న సమస్తమా, ఆయన పరిశుద్ధ నామమును సన్నుతించుము. నా ప్రాణమా, ప్రభువును సన్నుతించుము, ఆయన చేసిన ఉపకారములలో దేనిని మరువకుము." - కీర్తనలు.

రెండవది, దుఃఖించుచున్నదియు కలవరపడినదియునైన హృదయము సకల విధములైన శోధనలలో దేవునియందు ఆశ్రయము పొంది, నిజమైన యథార్థమైన విశ్వాసముతో ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టి, ఆయననుండి సహాయము వెదకి, ఓపికతో ఆయన కొరకు కనిపెట్టునప్పుడు. దీనిని గూర్చి కీర్తనలు: "నా శ్రమలో నేను ప్రభువునకు మొఱ్ఱపెట్టితిని, ఆయన నాకు ఉత్తరమిచ్చి విశాల స్థలమునకు నన్ను చేర్చెను." "నలిగిన హృదయము గలవారికి ప్రభువు సమీపముగా ఉన్నాడు, దీన మనస్సుగలవారిని ఆయన రక్షించును." "దేవునికి ఇష్టమైన బలులు విరిగిన ఆత్మయే; దేవా, విరిగి నలిగిన హృదయమును నీవు అలక్ష్యము చేయవు." మరియు: "అవసర కాలమున నాకు మొఱ్ఱపెట్టుము,

నేను నిన్ను విడిపించెదను, నీవు నన్ను మహిమపరచెదవు."

ఆదాము తన నిర్దోషత్వములో నిలిచియుండి, దేవుని ఆజ్ఞను అతిక్రమింపక, పిల్లలను కనియుండినను, అతడు పరదైసులో ఆ స్థితిలోనే ఎల్లప్పుడును జీవించుచు నిలిచియుండడు; కాని మరణము ద్వారా కాక, మరొక జీవములోనికి మార్చబడుట ద్వారా పరలోకము యొక్క నిత్య మహిమలోనికి చేర్చుకొనబడియుండును.

దేవుడు అపవాదిని తిరస్కరించి ఎగతాళి చేయుచున్నాడు; ఎట్లనగా, కేవలము మన్నును బూడిదయునైనను ఆత్మ యొక్క ప్రథమఫలములతో అలంకరింపబడిన ఒక దీనమైన, బలహీనమైన మానవ ప్రాణిని వాని ముక్కు క్రిందనే ఉంచుచున్నాడు; అపవాది ఎంత గర్వముగలవాడును కుయుక్తిగలవాడును బలవంతుడునైన ఆత్మయైనను, అతనికి విరోధముగా ఏమియు చేయలేడు. చరిత్రలలో మనము ఇట్లు చదువుచున్నాము: పారసీక దేశపు ఒక బలవంతుడైన రాజు ఎదెస్సా పట్టణమును ముట్టడించినప్పుడు, మానవ సహాయమంతయు నిష్ఫలమనియు, పట్టణము తనంతట తాను నిలువజాలదనియు బిషప్పు చూచి, ప్రాకారములమీదికి ఎక్కి దేవునికి ప్రార్థించెను, అదే సమయములో సిలువ గురుతును చేసెను; అప్పుడు దేవునినుండి పెద్ద ఈగలు దోమలు గల ఆశ్చర్యకరమైన ఒక సమూహము పంపబడెను, అవి గుఱ్ఱముల కన్నులను నింపి, సైన్యమంతటిని చెదరగొట్టెను. అదే విధముగా దేవుడు బలము ద్వారా కాక బలహీనత ద్వారా విజయము పొంది జయించుటయందు ఆనందించును.

అబద్ధ బోధకులును మతభేదకులును చెడు కాలములకు శిక్షలు, దేవుని గొప్ప కోపమును అసంతృప్తియు; అయితే భక్తిగల బోధకులు మహిమకరమైన సాక్షులు, దేవుని కృపలును కనికరములును. అందుచేత

పరిశుద్ధ పౌలు అపొస్తలులను, సువార్తికులను, ప్రవక్తలను, కాపరులను, బోధకులను మొదలైనవారిని తండ్రి కుడిపార్శ్వమున కూర్చున్న మన రక్షకుడైన క్రీస్తు యొక్క వరములు, బహుమానములు అని పేర్కొనుచున్నాడు. మీకా ప్రవక్త సువార్త బోధకులను ఫలవంతమైన వర్షముతో పోల్చుచున్నాడు.

"తనకు ఇష్టమైనవారిని కఠినపరచును" అను వాక్యములోని కఠినపరచు అను మాట, అది ధ్వనించునట్లే నేరుగా గ్రహింపవలెనా, లేక అలంకారిక భావములోనా అని మెలాంక్తన్ లూథర్‌ను అడిగెను. లూథర్ ఇట్లు జవాబిచ్చెను: దానిని మనము ప్రత్యేకముగా గ్రహింపవలెను గాని కార్యకారణముగా [దేవుడు చెడును కలిగించునట్లు] కాదు: ఏలయనగా దేవుడు ఏ కీడును చేయడు. తన సర్వశక్తి ద్వారా ఆయన అందరిలో అన్నిటిని జరిగించును; ఒక మనుష్యుని ఎట్లు కనుగొనునో, అట్లే అతనిలో పనిచేయును; స్వభావముచేత దుష్టుడైన ఫరోలో చేసినట్లు; అది దేవుని తప్పు కాదు, అతని స్వంత తప్పే; అతడు తన దుష్టత్వములో ఎడతెగక సాగిపోవుచు కీడు చేయుచుండెను; దేవుడు తన ఆత్మతోను కృపతోను అతని భక్తిహీనమైన చర్యలను అడ్డగింపక, అతనిని సాగిపోనిచ్చి, అతని ఇష్టము ప్రకారము జరుగనిచ్చినందున అతడు కఠినపరచబడెను. దేవుడు అతనిని ఎందుకు అడ్డగింపలేదో గాని నిరోధింపలేదో మనము విచారింపకూడదు.

దేవుడు సమస్త పరిశుద్ధ లేఖనములలో, క్రీస్తు నిమిత్తము, తన్నుతాను జీవమునకును సమాధానమునకును ఆదరణకును ఆనందమునకును దేవుడని పిలుచుకొనుచున్నాడు. నేను దానిని ఉండవలసినంత స్థిరముగాను నిశ్చయముగాను నమ్మలేకపోవుచున్నందుకు నన్ను నేను ద్వేషించుకొనుచున్నాను; అయితే క్రీస్తునందు స్థిరముగా విశ్వసించువారి యెడల దేవుడు ఎంత కనికరముగా మనస్సు కలిగియున్నాడో ఏ మానవ ప్రాణియు సరిగా ఎరుగలేదు.

రెండవ కీర్తన అత్యుత్తమ కీర్తనలలో ఒకటి. నేను ఆ కీర్తనను నా హృదయపూర్వకముగా ప్రేమించుచున్నాను. అది రాజులు, అధిపతులు, సలహాదారులు, న్యాయాధిపతులు మొదలైనవారి మధ్య శౌర్యముతో కొట్టి మెరుపువలె మెరయుచున్నది. ఈ కీర్తన చెప్పునది సత్యమైతే, పోపు పక్షపాతుల వాదనలును లక్ష్యములును పచ్చి అబద్ధములును వెఱ్ఱితనమును. నేను మన

ప్రభువైన దేవునివలె ఉండి, ఆయన తన కుమారునికి అప్పగించినట్లు నేను నా కుమారునికి పరిపాలనను అప్పగించియుండి, ఈ నీచులైన ప్రజలు ఇప్పుడున్నంత అవిధేయులుగా ఉండినయెడల, నేను లోకమును ముక్కలుముక్కలుగా పగులగొట్టుదును.

ఒక మనుష్యుడు దేవుని మాత్రమే సేవింపనియెడల, అతడు నిశ్చయముగా అపవాదిని సేవించుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుని వాక్యమును ఆజ్ఞయు లేకుండ ఏ మనుష్యుడును ఆయనను సేవింపలేడు. కాబట్టి ఆయన వాక్యమును ఆజ్ఞయు నీ హృదయములో లేనియెడల, నీవు దేవుని సేవింపక నీ స్వంత చిత్తమును సేవించుచున్నావు; ఏలయనగా ప్రతివాడును తన పిలుపులో, తన స్వంత తీర్పు ప్రకారము తనకు మంచిదని తోచినదానిని కాక, దేవుడు తన వాక్యములో చేయవలెనని ఆజ్ఞాపించినదానిని చేయుటయే దేవుని యథార్థమైన సేవ.

దేవుడు మార్పుచెందువానివలెను చంచల మనస్కునివలెను కనబడుట ప్రజల హృదయములను కొంచెముగా కాక కలవరపరచుచున్నది; ఏలయనగా ఆయన ఆదామునకు వాగ్దానములను ఆచారములను ఇచ్చెను, వాటిని తరువాత ఇంద్రధనుస్సుతోను నోవహు ఓడతోను మార్చెను. అబ్రాహామునకు సున్నతిని ఇచ్చెను, మోషేకు అద్భుతమైన సూచకక్రియలను ఇచ్చెను, తన ప్రజలకు ధర్మశాస్త్రమును ఇచ్చెను. అయితే క్రీస్తుకును, క్రీస్తు ద్వారాను, సువార్తను ఇచ్చెను; ఇది పూర్వమున్న వాటన్నిటిని రద్దుచేయుటయే. అందుచేత టర్కులు దేవుని ఈ చర్యలను ఆసరాగా తీసికొని ఇట్లందురు: క్రైస్తవుల చట్టములు స్థాపింపబడి కొంతకాలము నిలువవచ్చును, కాని చివరకు అవి మార్చబడును.

నేను ప్రజలను అంత ఆవేశముతోను తీవ్రతతోను గద్దించినందుకు ఒకసారి ఒక పోపు పక్షపు యాజకుడు నన్ను కఠినముగా మందలించెను. నేను అతనికి ఇట్లు జవాబిచ్చితిని: మన ప్రభువైన దేవుడు మొదట ఉరుములతోను మెరుపులతోను తీవ్రమైన కుండపోత వర్షమును పంపి, తరువాత మెల్లగా వర్షింపజేయవలెను, అప్పుడు అది చక్కగా లోపలికి ఇంకి తడుపును. నా భోజనపు కత్తితో ఒక నిరవంజి కొమ్మను గాని హేజెల్ కర్రను గాని నేను సులభముగా నరుకగలను, అయితే కఠినమైన సింధూర [ఓక్] చెట్టుకు ఒకడు గొడ్డలిని వాడవలెను; దానిని పడగొట్టి చీల్చుటకు అదియు చాలదు.

అన్యుడైన ప్లేటో దేవుని గూర్చి ఇట్లు చెప్పెను: దేవుడు ఏమియు కాడు, అయినను సమస్తము; అతనిని ఎక్ మరియు కుతర్కవాదులు అనుసరించిరి, వారి మాటలు చూపుచున్నట్లు వారు దానిని గూర్చి ఏమియు గ్రహింపలేదు. అయితే మనము దానిని ఈ విధముగా గ్రహించి దానిని గూర్చి మాటలాడవలెను: దేవుడు గ్రహింపశక్యము కానివాడు, అదృశ్యుడు; కాబట్టి చూడబడగలదియు గ్రహింపబడగలదియు దేవుడు కాదు. ఈ విధముగా, మరొక రీతిగా, దేవుడు దృశ్యుడును అదృశ్యుడును: తన వాక్యములోను క్రియలలోను దృశ్యుడు; ఆయన వాక్యమును క్రియలును ఎక్కడ లేవో, అక్కడ ఒక మనుష్యుడు ఆయనను పొందగోరకూడదు; లేనియెడల అతడు దేవునికి బదులుగా అపవాదిని పట్టుకొనును.

మనము మరీ ఎత్తుకు ఎగురక, "దేవత్వము యొక్క సర్వసంపూర్ణత శరీరముగా నివసించుచున్న" క్రీస్తు యొక్క తొట్టి యొద్దను పొత్తిగుడ్డల యొద్దను నిలిచియుందము. అక్కడ ఒక మనుష్యుడు దేవుని తప్పిపోలేడు, కాని ఆయనను అత్యంత నిశ్చయముగా కనుగొనును. మానవ ఆదరణయు దైవ ఆదరణయు భిన్న స్వభావములు గలవి: మానవ ఆదరణ బాహ్యమైన, దృశ్యమైన సహాయములో ఉన్నది, దానిని ఒక మనుష్యుడు చూడగలడు, పట్టుకొనగలడు, తాకి అనుభవింపగలడు; దైవ ఆదరణ కేవలము మాటలలోను వాగ్దానములలోను ఉన్నది, అక్కడ చూచుట గాని వినుట గాని అనుభవించుట గాని లేదు.

మన దౌర్భాగ్యములలో సలహాచేత గాని సహాయముచేత గాని మనకు సహాయము కలుగగల ఏ మార్గమును గాని సాధనమును గాని మనము చూడనప్పుడు, మన మానవ బుద్ధి ప్రకారము మనము వెంటనే ఇట్లు నిర్ధారించుకొందుము: ఇప్పుడు మన పరిస్థితి నిరాశాజనకము; అయితే మనము దేవునియందు నమ్మికతో విశ్వసించినప్పుడు, మన విడుదల ఆరంభమగును. వైద్యుడు ఇట్లు చెప్పును: తత్వశాస్త్రము ఎక్కడ ముగియునో, అక్కడ వైద్యశాస్త్రము ఆరంభమగును; అట్లే మనము ఇట్లు చెప్పుదుము: మానవ సహాయము ఎక్కడ అంతమగునో,

అక్కడ దేవుని సహాయము ఆరంభమగును, లేదా దేవుని వాక్యమునందు విశ్వాసము ఆరంభమగును. విడుదలకు ముందు శ్రమలును శోధనలును కనబడును, విడుదల తరువాత ఆనందము వచ్చును. అణచివేయబడుటయు కలవరపరచబడుటయు అనగా లేచుటయు, ఎదుగుటయు, వృద్ధిపొందుటయునే.

అపవాదికి కూడ తన వినోదమును సంతోషమును కలదు; అది దేవుని కార్యమును అణచివేయుటలోను, దేవుని వాక్యమును ప్రేమించి దానిని గట్టిగా పట్టుకొనువారిని బాధించుటలోను ఉన్నది; కాబట్టి నిజమైన

క్రైస్తవులు, దేవుని రాజ్యమై యుండి, బాధింపబడవలెను, అణచివేయబడవలెను.

నిజమైన క్రైస్తవుడు చెడ్డ దినములను కలిగియుండి, చాల శ్రమపడవలెను; మన ఆదాము సంబంధమైన రక్తమాంసములు మంచి సుఖమైన దినములను కలిగియుండి, ఏమియు శ్రమపడకుండ ఉండగోరును. ఇవి రెండును ఎట్లు పొసగగలవు? మన శరీరము మరణమునకును నరకమునకును అప్పగింపబడినది: మన శరీరము మరణమునుండియు నరకమునుండియు అపవాదినుండియు విడిపింపబడవలెనంటే, అది దేవుని ఆజ్ఞలను గైకొని పట్టుకొనవలెను - అనగా, క్రీస్తు యేసు దేవుని కుమారుడును మన విమోచకుడునై యున్నాడని ఆయనయందు విశ్వసించవలెను, ఆయన మనలను నిత్యము బాధింపబడనియ్యక, ఈ జీవితమునుండి మనలను విడిపించి [దేవుని క్రియలను గూర్చి.] నిత్యజీవములోనికి తొలగించుకొనునని నమ్ముచు ఆయన వాక్యమును గట్టిగా హత్తుకొనవలెను; అదే సమయములో సిలువ క్రింద ఓర్పును, సిలువ క్రిందనే ఉండి క్రీస్తుతో నిలిచియున్న మరొకని బలహీనతను సహించుటకు ఓర్పును ఆయన మనకు అనుగ్రహించును.

కాబట్టి తాను క్రీస్తు శిష్యుడనని, నిజమైన క్రైస్తవుడనని, రక్షింపబడినవాడనని అతిశయించగోరువాడు మంచి దినములను ఆశింపకూడదు; అయితే అతని విశ్వాసము నిరీక్షణ ప్రేమ అంతయు దేవుని వైపునకును తన పొరుగువాని వైపునకును మళ్ళింపబడవలెను; అట్లు అతని జీవితమంతయు సిలువ, హింస, ప్రతికూలత, శ్రమ తప్ప మరేమియు కాకుండును.

దీనులమైన దౌర్భాగ్యులమైన మనము దేనిని లక్ష్యముగా పెట్టుకొనుచున్నాము? దేవుని వాగ్దానముల యొక్క అతి చిన్న నిప్పురవ్వలను, ఆయన ఆజ్ఞల యొక్కయు క్రియల యొక్కయు కేవలము మినుకుమినుకుమను వెలుగును — ఈ రెండిటిని ఆయన స్వయముగా మాటలతోను అద్భుతములతోను స్థిరపరచినప్పటికిని — మన విశ్వాసముతో ఇంకను గ్రహింపలేని మనము, — బలహీనులము, అపవిత్రులము, చెడిపోయినవారమునై యుండియు, — దేవుని ఆశ్చర్యకార్యముల యొక్క గ్రహింపశక్యముకాని వెలుగును గ్రహింపవలెనని అహంకారముతో వెదకుచున్నాము.

మానవ ప్రాణులు చేరలేని వెలుగులో ఆయన నివసించుచున్నాడని మనము ఎరుగవలెను, అయినను మనము ముందుకు సాగి దానిని చేరుటకు ప్రయత్నించుచున్నాము. మనకు అది తెలియును. ఆయన తీర్పులు గ్రహింపశక్యము కానివనియు, ఆయన మార్గములు అగమ్యములనియు మనకు తెలియును (రోమీయులకు 11), అయినను వాటిని కనుగొనుటకు పూనుకొనుచున్నాము. మనము పుట్టెలుకవలె గ్రుడ్డి కన్నులతో దేవుని మహిమను చూచుచున్నాము, మాటలలో గాని అద్భుతములలో గాని చూపబడక కేవలము సూచింపబడిన ఆ వెలుగు వైపు చూచుచున్నాము; కుతూహలముచేతను మొండితనముచేతను, మనము వేకువ చుక్కను చూడకముందే పరలోక సూర్యుని యొక్క అత్యున్నతమైన గొప్ప వెలుగును చూడగోరుచున్నాము. పరిశుద్ధ పేతురు చెప్పుచున్నట్లు, వేకువ చుక్క మొదట మన హృదయములలో ఉదయింపనిమ్ము, అప్పుడు మనము సూర్యుని మధ్యాహ్న తేజస్సులో చూచెదము.

నిజమే, దేవుని గ్రహింపశక్యముకాని అగమ్యమైన చిత్తమును గూర్చి మనము చేతనైనంతవరకు బోధింపవలెను; అయితే దానిని సంపూర్ణముగా గ్రహింపవలెనని ప్రయత్నించుట ప్రమాదకరమైన పని, అందులో మనము తొట్రిల్లి, పడి, మెడలు విరుగగొట్టుకొందుము. మన రక్షకుడైన క్రీస్తు పరిశుద్ధ పేతురుతో చెప్పిన ఈ మాటలతో నన్ను నేను కళ్ళెము వేసికొనుచున్నాను: "నీవు నన్ను వెంబడించుము: దానివలన నీకేమి?" మొదలైనవి; ఏలయనగా పేతురు కూడ దేవుని క్రియలను గూర్చి తలదూర్చెను; అనగా, ఆయన మరొకనితో ఎట్లు చేయును, యోహానుతో ఎట్లు చేయును అని. మరియు "తండ్రిని మాకు చూపుము" అని చెప్పిన ఫిలిప్పుకు ఆయన జవాబిచ్చినట్లు—"ఏమి," అని క్రీస్తు అనెను; "తండ్రి నాయందును నేను తండ్రియందును ఉన్నామని నీవు నమ్ముటలేదా? నన్ను చూచినవాడు తండ్రిని చూచియున్నాడు," మొదలైనవి. ఏలయనగా ఫిలిప్పు కూడ తండ్రి యొక్క మహిమను సహవాసమును చూడ ఇష్టపడెను. జ్ఞానియైన సొలొమోను రాజు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు:

"నీకు మించినదానిని గూర్చి విచారింపకుము." దేవుని రహస్య తీర్పులన్నిటిని మనము ఎరిగినను, దేవుని వాగ్దానములకంటెను ఆజ్ఞలకంటెను అది మనకు ఏమి మేలును ప్రయోజనమును తెచ్చును?

అట్టి తలంపులు గ్రహింపశక్యము కానివని మనకు నిశ్చయముగా తెలిసియున్నందున, వాటికి దూరముగా ఉందము. అసాధ్యమైనదానితో అపవాదిచేత మనము ఇంతగా బాధింపబడుటకు ఒప్పుకొనకుందము. భూమి యొక్క రాజ్యము నీళ్ళమీద ఎట్లు నిలిచియుండి వాటి క్రిందికి మునిగిపోకుండునో అను విషయములో కూడ ఒకడు అట్లే తలదూర్చవచ్చును. అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, దేవుని వాగ్దానముల యొక్క విశ్వాసమును, ఆయన ఆజ్ఞల యొక్క క్రియలను అభ్యసింతము; మనము దీనిని చేసిన తరువాత, అసాధ్యమైన విషయములను గూర్చి తన్నుతాను కలవరపరచుకొనుట ఉచితమో కాదో బాగుగా ఆలోచింపవచ్చును; అపవాది ఎంత తీవ్రముగా తోలుచున్నాడనగా అట్టి తలంపులను వెళ్ళగొట్టుట చాల కష్టమైన పని అయినను. అవిశ్వాసము, నిరాశ, అబద్ధ బోధలు, అట్టి ఇతర శోధనలకు విరోధముగా వలెనే, [దేవుని క్రియలను గూర్చి.] అట్టి తలంపులకు విరోధముగా ఒకడు తీవ్రముగా పోరాడవలెను. ఏలయనగా మనలో అధికులు దీనిచేత మోసపోవుచున్నారు, అవి అపవాదినుండి వచ్చుచున్నవని నమ్మక; అయితే వాడే ఆ తలంపుల ద్వారానే పడిపోయెను, సర్వోన్నతునితో సమానుడనని ఎంచుకొని, దేవుడు ఎరిగినదంతయు తాను ఎరుగవలెనని కోరి, తాను ఎరుగవలసినదియు తనకు అవసరమైనదియు ఎరుగుటను తిరస్కరించెను.

లేఖనములలోని ఉన్నతమైన మర్మములు గ్రహించుటకు కష్టమైనవై యుండి, విద్యలేని చపలమైన మనస్సులను కలవరపరచి, వారి స్వంత శిక్షావిధికిని ఇతరుల శిక్షావిధికిని అనేక తప్పిదములను అబద్ధ బోధలను పుట్టించును.

కాబట్టి మోషే సృష్టిని ఇంత క్లుప్తముగా వర్ణించెను; అయితే శారాను పాతిపెట్టుటకు సమాధి కొరకు అబ్రాహాము హిత్తీయుడైన ఎఫ్రోనునొద్ద కొనిన, హెబ్రోనుకు ఎదురుగా ఉన్న పొలమును గుహను కొనుటను వివరించుటకు అతడు ఒక అధ్యాయమంతయు వెచ్చించుచున్నాడు. అదే విధముగా అనేక అధ్యాయములలో నానావిధములైన బలులను, ఇతర ఆచారములను కర్మకాండలను అతడు వర్ణించుచున్నాడు, ఏలయనగా అట్టివి ఏ అబద్ధ బోధలను పుట్టించవని అతడు బాగుగా ఎరిగియుండెను. మోషే పుట్టకముందే అనేక విషయములు వ్రాయబడి వర్ణింపబడెను.

నిస్సందేహముగా, ఆదాము సృష్టి చరిత్రను, తన పతనమును, వాగ్దానము చేయబడిన సంతానమును మొదలైనవాటిని క్లుప్తముగా వ్రాసిపెట్టెను. ఆ తరువాత ఇతర పితరులు, నిస్సందేహముగా, ప్రతివాడును తన కాలములో జరిగినదానిని వ్రాసిపెట్టెను, ముఖ్యముగా నోవహు. ఆ తరువాత మోషే, నేను ఊహించునట్లు, అంతటిని తీసికొని సరియైన పద్ధతిలోను క్రమములోను పెట్టెను; దేవుడు ఆజ్ఞాపించినట్లు దానినుండి కొన్నిటిని తగ్గించి, దానికి కొన్నిటిని చేర్చెను: ముఖ్యముగా సర్పము తలను చితుకగొట్టు సంతానమును గూర్చియు, సృష్టి చరిత్రను గూర్చియు మొదలైనవి; ఇవన్నియు, నిస్సందేహముగా, ఒకరినుండి ఒకరు ఎల్లప్పుడును వారసత్వముగా పొందిన పితరుల ప్రసంగములనుండి అతడు పొందెను. ఏలయనగా ఆదాము హవ్వలకు వాగ్దానము చేయబడిన, వారు ఎంతో హృదయపూర్వకముగా ఆశించి తపించిన స్త్రీ సంతానమును గూర్చిన ప్రసంగము, ఈ ప్రమాదకరమైన కాలములలో ఇప్పుడు మనమధ్య క్రీస్తు ప్రసంగములు ప్రకటింపబడుచున్నదానికంటె, జలప్రళయమునకు ముందు మరింత శక్తితో ప్రకటింపబడెనని నేను నిజముగా నమ్ముచున్నాను.

జలప్రళయమునకు ముందు జీవించిన పితరుల కార్యములను గాథలను పొందుటకు నేను ఒక లోకమునైనను ఇచ్చివేయుదును; ఏలయనగా అందులో వారు ఎట్లు జీవించిరో, ఎట్లు ప్రసంగించిరో, ఏమి శ్రమపడిరో ఒకడు చూడవచ్చును. అయితే వారి కార్యములను గాథలను అన్నిటిని జలప్రళయములో ముంచివేయుట మన ప్రభువైన దేవునికి ఇష్టమాయెను, ఏలయనగా తరువాత వచ్చువారు వాటిని లక్ష్యపెట్టరనియు, గ్రహించుట అసలే చేయరనియు ఆయన ఎరిగియుండెను; కాబట్టి రాబోవు జీవితములో వారు మరల కలిసికొనువరకు దేవుడు వాటిని కాపాడి భద్రపరచగోరెను. అయితే అప్పుడు, నేను నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను, జలప్రళయము తరువాత జీవించిన ప్రియ పితరులైన అబ్రాహాము, ఇస్సాకు,

యాకోబు మొదలైనవారు; ప్రవక్తలు, అపొస్తలులు, వారి సంతతి, ఈ జీవితములో అపవాది శోధింపకుండ విడిచిపెట్టని ఇతర పరిశుద్ధ ప్రజలు, జలప్రళయమునకు ముందు జీవించిన పితరులకు లోబడి, దైవిక మరియు ఆత్మీయ ఘనతలో వారికి అగ్రస్థానము ఇచ్చి ఇట్లందురు: ప్రియులైన అత్యంత పూజ్యులైన పితరులారా! నేను కొన్ని సంవత్సరములు మాత్రమే ప్రసంగించి, దేవుని వాక్యమును వ్యాపింపజేసితిని, కాబట్టి సిలువను భరించితిని; అయితే పరిశుద్ధ పితరులారా, మీలో కొందరు ఏడు వందల సంవత్సరములు, కొందరు ఎనిమిది వందల సంవత్సరములు, కొందరు అంతకంటె ఎక్కువకాలము, [దేవుని క్రియలను గూర్చి.] జలప్రళయమునకు ముందు అపవాదినుండియు దుష్ట లోకమునుండియు మీరు సహించిన గొప్పదైన, విసుగుపుట్టించు, సహింపరాని ప్రయాసలతోను కష్టములతోను వేదనలతోను యాతనలతోను బాధలతోను పోల్చినయెడల అది ఏపాటిది?

ఇటీవల నేను బహుగా వ్యాధిగ్రస్తుడనై యుండగా, ఈ లోకమును విడిచిపోవుదునని తలంచునంతగా వ్యాధిగ్రస్తుడనై యుండగా, నా బలహీనతలో నాకు అనేక తలంపులును ధ్యానములును కలిగెను. ఆహా! నిత్యత్వము ఎట్టిదై యుండునో? దానిలో ఎట్టి ఆనందములు ఉండునో? అని నేను తలంచితిని. అయినను ఈ నిత్యత్వము మనదని నేను నిశ్చయముగా ఎరుగుదును; మనము నమ్మగలిగితే చాలు, క్రీస్తు ద్వారా అది మనకు ఇయ్యబడి సిద్ధపరచబడినది. అక్కడ అది తెరవబడి బయలుపరచబడును; ఇక్కడ మనము మొదటి సృష్టిని గ్రహింపలేకపోవుచున్నాము గనుక, లోకము యొక్క రెండవ సృష్టి ఎప్పుడు జరుగునో మనకు తెలియదు. దేవుడు లోకమును సృజింపకముందు నేను సర్వశక్తిగల దేవునితో ఉండియుంటే, శూన్యమునుండి ఈ భూగోళమును, ఆకాశ విశాలమును, తన వేగమైన పరుగులో భూమి అంతటికిని వెలుగిచ్చు ఆ మహిమకరమైన సూర్యుని ఎట్లు చేయవలెనో; అట్టి రీతిగా పురుషుని స్త్రీని ఎట్లు సృజించవలెనో మొదలైనవాటిని గూర్చి నేను ఆయనకు సలహా ఇయ్యలేకపోయియుందును; ఇవన్నియు ఆయన మన సలహా లేకుండ మనకొరకు చేసెను. కాబట్టి మనము న్యాయముగా ఆయనకు ఘనత చెల్లించి, రాబోవు జీవితము యొక్క నూతన సృష్టిని ఆయన దైవ శక్తికిని మంచితనమునకును విడిచిపెట్టి, దానిని గూర్చి ఊహాగానము చేయుటకు సాహసింపకూడదు.

పరదైసు అను పేరు లోకమంతటికిని వర్తించునని నేను ఎంచుచున్నాను. ఆదాము పతనమునకు ముందు అతని దృష్టిలోనికి వచ్చినదానిని మోషే మరింత ప్రత్యేకముగా వర్ణించుచున్నాడు,—నాలుగు నదులచేత తడుపబడు మధురమైన రమ్యమైన స్థలము. అతడు పాపము చేసిన తరువాత, అతడు తన అడుగులను సిరియా వైపు మళ్ళించెను, భూమి తన సారమును కోల్పోయెను. సమరయయు యూదయయు ఒకప్పుడు ఫలవంతమైన దేశములు, పరదైసు అనదగినవి, అయితే అవి ఇప్పుడు ఎండిన ఇసుక భూములు, ఏలయనగా దేవుడు వాటిని శపించెను.

అదే విధముగా మన కాలములో కూడ, దేవుడు మన పాపముల కారణముగా ఫలవంతమైన దేశములను శపించి, వాటిని నిస్సారమైనవిగాను ఫలములేనివిగాను చేసెను; ఏలయనగా దేవుడు తన ఆశీర్వాదము ఇయ్యని చోట, మంచిదియు ప్రయోజనకరమైనదియు ఏదియు పెరుగదు, అయితే ఆయన ఆశీర్వదించు చోట సమస్తము సమృద్ధిగా పెరిగి ఫలించును.

డాక్టర్ యోనాస్ లూథర్‌ను భోజనమునకు ఆహ్వానించినప్పుడు, సృష్టిని జ్ఞాపకము చేసికొనుటకై, అట్టి ఫలములను సృజించినందుకు దేవుని స్తుతించవలెనని తన అతిథులకు సూచనగా, వారు భోజనము చేయుచున్న బల్లమీద పండిన చెర్రీ పండ్ల గుత్తిని వ్రేలాడదీయించెను. అయితే లూథర్ ఇట్లనెను: దీనిని తన గర్భఫలమైన తన పిల్లలయందు ఎందుకు జ్ఞాపకము చేసికొనకూడదు? ఏలయనగా వీరు చెట్ల ఫలములన్నిటికంటె దేవుని యొక్క అత్యంత శ్రేష్ఠమైన సృష్టి. వారిలో మనము దేవుని శక్తిని, జ్ఞానమును, నైపుణ్యమును చూచుచున్నాము; ఆయన వారినందరిని శూన్యమునుండి చేసి, వారికి జీవమును, సున్నితముగా నిర్మింపబడిన అవయవములను ఇచ్చి, వారిని పోషించి కాపాడును. అయినను దీనిని మనము ఎంత తక్కువగా లక్ష్యపెట్టుచున్నాము. ప్రజలకు పిల్లలు కలిగినప్పుడు, దాని ఫలితమంతయు వారిని దురాశపరులుగా చేయుటయే—తమ తరువాత విడిచిపెట్టుటకు చేతనైనదంతయు పోగుచేయుట. ఒక బిడ్డ లోకములోనికి రాకముందే, దానికి దాని భాగము ఇదివరకే నియమింపబడినదనియు, అది ఏమి పొందవలెనో ఎంత పొందవలెనో నియమింపబడి నిర్ణయింపబడినదనియు వారు ఎరుగరు. వివాహ స్థితిలో పిల్లల గర్భధారణ మన చిత్తముపైనను ఇష్టముపైనను ఆధారపడదని మనము కనుగొనుచున్నాము; మనము

దేవుని క్రియలను గూర్చి. ఫలవంతులమగుదుమో లేదో, దేవుడు మనకు కుమారుని ఇచ్చునో కుమార్తెను ఇచ్చునో మనకు ఎన్నటికిని తెలియదు. ఇదంతయు మన సలహా లేకుండనే జరుగుచున్నది. నా తండ్రియు తల్లియు తాము లోకములోనికి ఒక ఆత్మీయ పర్యవేక్షకుని తెచ్చుదురని ఊహించలేదు. ఇది దేవుని కార్యము మాత్రమే, దీనిలోనికి మనము ప్రవేశింపలేము. రాబోవు జీవితములో మన సృష్టికర్తను ఆయన సృష్టిని ధ్యానించి ఆశ్చర్యపడుట తప్ప మనకు మరే పనియు ఉండదని నేను నమ్ముచున్నాను.

తోకచుక్క పరుగెత్తు ఒక నక్షత్రము, అది గ్రహమువలె స్థిరముగా ఉండదు, కాని గ్రహముల మధ్య ఒక జారజ సంతానము.

అది అహంకారముగల గర్విష్ఠమైన నక్షత్రము, ఆకాశమండలమంతటిని ఆక్రమించుకొని, తాను ఒక్కటే అక్కడ ఉన్నట్లు ప్రవర్తించును. అది అబద్ధ బోధకుల స్వభావము గలది; వారు కూడ విలక్షణులుగాను ఒంటరిగాను ఉండగోరి, ఇతరులకంటె పైగా డంబములు పలుకుచు అతిశయించుచు, తామే గ్రహింపుతో అలంకరింపబడిన ఏకైక ప్రజలమని తలంచుదురు.

ఇప్పుడు మనమీదికి వచ్చిన ఇట్టి మితిమీరిన వ్యర్థత, ఇట్టి ఆడంబరము, ఇట్టి ప్రదర్శన, ఇట్టి అసాధారణమైన విలాసవంతమైన జీవన విధానము దేనికి ఉపయోగపడును, ఏమి ప్రయోజనము? ఆదాము భూమిమీదికి తిరిగివచ్చి, మన జీవన విధానమును, మన ఆహారమును, పానీయమును, వస్త్రధారణను చూచినయెడల, అతడు ఎంత ఆశ్చర్యపడును. అతడు ఇట్లు చెప్పును: నిశ్చయముగా, నేను ఉండిన లోకము ఇది కాదు; పూర్వము మనుష్యుల మధ్య కనబడినవాడు నిస్సందేహముగా నేను కాక మరొక ఆదాము. ఏలయనగా ఆదాము నీళ్ళు త్రాగెను, చెట్ల పండ్లు తినెను, అతనికి అసలు ఇల్లంటూ ఏదైనా ఉంటే,

అది నాలుగు కొయ్య కొమ్మలపై నిలిపిన ఒక గుడిసె; అతనికి కత్తి గాని ఇనుము గాని లేదు; అతడు కేవలము ఒక చర్మపు అంగీని ధరించెను. ఇప్పుడు మనము తినుటలోను త్రాగుటలోను అపారమైన మొత్తములు వెచ్చించుచున్నాము; ఇప్పుడు మనము వైభవమైన రాజభవనములను కట్టి, సాటిలేని విలాసముతో వాటిని అలంకరించుచున్నాము. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలీయులు గొప్ప మితముతోను నెమ్మదితోను జీవించిరి; బోయజు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: "నీ రొట్టె ముక్కను చిరకలో ముంచి, దానితో సేదదీర్చుకొనుము." యెహోషువ గ్రంథములో మనము చదువునట్లు యూదయ ప్రజలతో నిండియుండెను; ప్రజల గొప్ప సమూహము పొదుపుగా జీవించుటను నేర్పును.

మన తండ్రియైన ఆదాము, నిస్సందేహముగా, అత్యంత దౌర్భాగ్యుడును బాధింపబడినవాడునైన మనుష్యుడు. ఇంత విశాలమైన విస్తారమైన లోకములో ఒంటరిగా ఉండుట అతనికి గొప్ప ఏకాంతము; అయితే అతడు తన ఏకైక సహచరియు ప్రియ భార్యయునైన హవ్వతో కలిసి తమ కుమారుడైన కయీనును పొందినప్పుడు గొప్ప ఆనందము కలిగెను; హేబెలు పుట్టినప్పుడును అట్లే: అయితే త్వరలోనే గొప్ప శ్రమయు దౌర్భాగ్యమును హృదయ దుఃఖమును వెంబడించెను, ఒక సహోదరుడు మరొక సహోదరుని చంపినప్పుడు, దాని ద్వారా ఆదాము ఒక కుమారుని పోగొట్టుకొనెను, మరొకడు అతని దృష్టినుండి బహిష్కరింపబడి వెలివేయబడెను. ఇది నిశ్చయముగా గొప్ప సిలువయు దుఃఖమును, ఎంతగా అనగా ఆ హత్య అతని స్వంత పతనముకంటె అతనికి ఎక్కువ దుఃఖము కలిగించెను; అయితే అతడు తన ప్రియమైన హవ్వతో కలిసి మరల ఏకాంత జీవితమునకు దిగజారెను. ఆ తరువాత, అతడు నూట ముప్పది సంవత్సరముల వయస్సుగలవాడైనప్పుడు, అతనికి

షేతు కలిగెను. అతని పతనము దౌర్భాగ్యమైనదియు విలపింపదగినదియు, ఏలయనగా తొమ్మిది వందల సంవత్సరములు ప్రతి మానవ ప్రాణి మరణములో అతడు దేవుని కోపమును చూచెను. ఆహా! అతని కలవరములను ఏ మానవ ప్రాణియు ఊహింపలేదు: అతని శ్రమలతో పోల్చినయెడల, మన శ్రమలు పూర్తిగా పిల్లల ఆటబొమ్మలే; అయితే తరువాత స్త్రీ సంతానమును గూర్చిన వాగ్దానముచేత, విశ్వాసము ద్వారా, అతడు మరల ఓదార్చబడి సేదదీర్చబడెను.

దేవుని క్రియలను గూర్చి CXXVII.

క్రూర మృగములన్నియు ధర్మశాస్త్రపు మృగములు, ఏలయనగా అవి భయములోను వణకులోను జీవించును; వాటి భయము కారణముగా వాటన్నిటికి నల్లని, ముదురు రంగు మాంసము ఉండును; అయితే సాధు జంతువులకు తెల్లని మాంసము ఉండును, ఏలయనగా అవి కృప యొక్క జంతువులు; అవి మానవజాతితో నిర్భయముగా జీవించును.

దేవుడు ఆదామును ఏ నీతిలో సృజించెనో ఆ నీతిని అతడు పోగొట్టుకొనిన తరువాత, తన వేదనచేతను హృదయ దుఃఖముచేతను అతడు శరీర బలములో బహుగా క్షీణించెనని నిస్సందేహము. పతనమునకు ముందు మనము అర మైలు దూరములో వస్తువులను చూచుదానికంటె అతడు వంద మైళ్ళ దూరములోని వస్తువులను బాగుగా చూడగలిగియుండెనని నేను నమ్ముచున్నాను; ఇతర ఇంద్రియములన్నిటి విషయమును అదే నిష్పత్తిలో. నిస్సందేహముగా, పతనము తరువాత అతడు ఇట్లనెను: "అయ్యో దేవా! నాకేమి సంభవించెను? నేను గ్రుడ్డివాడను చెవిటివాడను అయితిని." అది భయంకరమైన పతనము; ఏలయనగా అంతకుముందు సమస్త ప్రాణులు అతనికి విధేయముగా ఉండెను, అందువలన అతడు సర్పముతో కూడ ఆడుకొనగలిగెను.

ఇరువది సంవత్సరములు కేవలము స్వల్పకాలమే, అయినను వివాహమును పిల్లలను కనుటయు లేనియెడల ఆ స్వల్పకాలములోనే లోకము ఖాళీ అయిపోవును. దేవుడు చిన్న పిల్లలలోనుండి తనకొరకు ఒక క్రైస్తవ సంఘమును సమకూర్చుకొనుచున్నాడు. ఏలయనగా ఒక సంవత్సరపు చిన్న బిడ్డ చనిపోయినప్పుడు, ఎల్లప్పుడును దానితో కూడ ఆ వయస్సుగల లేక అంతకంటె చిన్నవారైన వెయ్యి మంది, అవును, రెండు వేల మంది చనిపోవుదురని నేను నమ్ముచున్నాను; అయితే అరువది మూడు సంవత్సరముల వయస్సుగల లూథర్ అను నేను చనిపోయినప్పుడు, ఆ వయస్సుగల లేక అంతకంటె పెద్దవారైన అరువది మంది గాని, అత్యధికముగా వంద మంది గాని నాతో చనిపోరని నేను నమ్ముచున్నాను; ఏలయనగా ఇప్పుడు ప్రజలు వృద్ధులు కావడము లేదు; చాలమంది నా వయస్సు వరకు జీవించరు. మానవజాతి కేవలము ఒక గొఱ్ఱెల వధశాల తప్ప మరేమియు కాదు, అక్కడ మనము అపవాదిచేత చంపబడి వధింపబడుచున్నాము. మన శరీరములలో ఎన్ని రకముల మరణములు కలవు? దానిలో మరణము తప్ప మరేమియు లేదు.

అవిధేయుడైన బిడ్డకు వారసత్వము లేకుండ చేయుట తండ్రి అధికారములో ఉన్నది; అవిధేయులైన పిల్లలను రాళ్ళతో కొట్టి చంపవలెనని దేవుడు మోషే ద్వారా ఆజ్ఞాపించెను; కాబట్టి ఒక తండ్రి తన కుమారునికి స్పష్టముగా వారసత్వము లేకుండ చేయవచ్చును; అయితే అతడు బాగుపడి దిద్దుకొనినయెడల, అతనిని తిరిగి పూర్వస్థితిలో ఉంచవలెను అను షరతుతో.

మన తొలి పూర్వీకులకు పండ్లు కూరగాయలు ఇంత రుచిగా ఉండి ఇంత బలమును ఇచ్చుచుండగా, ఇతర ఆహారముతో ఏమి అవసరము? దానిమ్మ పండ్లును నారింజ పండ్లును, నిస్సందేహముగా, ఎంత మధురమైన రమ్యమైన సువాసనను ఇచ్చెననగా, దాని వాసనతోనే ఒకడు తృప్తిపడియుండవచ్చును; ఆదాము తన పతనమునకు ముందు ఒక కౌజు పిట్టను తినవలెనని ఎన్నడును కోరలేదని నేను నిశ్చయముగా ఎరుగుదును; అయితే జలప్రళయము అంతటిని చెడగొట్టెను. దేవుడు సమస్తమును సృజించెను గనుక మనము సమస్తమును తినవలెనని దానినుండి సిద్ధింపదు. పండ్లు ముఖ్యముగా ప్రజలకును జంతువులకును ఆహారముగా సృజింపబడెను; జంతువులు మనము దేవుని కొనియాడి స్తుతించుటకై సృజింపబడెను. నక్షత్రములు తమ సృష్టికర్తను స్తుతించుటకు తప్ప దేనికి ఉపయోగపడును? కాకులును కాకిపిల్లలును తమను పోషించు ప్రభువునకు మొఱ్ఱపెట్టుటకు తప్ప దేనికి ఉపయోగపడును?

దేవుని క్రియలను గూర్చి CXXXII.

జన్మపాపము కారణముగా సృజింపబడిన సమస్తమును క్షీణించినవనుటలో సందేహము లేదు. సర్పము మొదట ఉన్నతమైన, శ్రేష్ఠమైన జంతువు, భయము లేకుండ హవ్వ చేతినుండి తినుచుండెను; అయితే అది శపింపబడిన తరువాత, అది తన కాళ్ళను పోగొట్టుకొని, నేలమీద ప్రాకుచు తినవలసి వచ్చెను. ఆ కాలములో సర్పము ప్రాణులన్నిటిలో అత్యంత సుందరమైనది కాబట్టియే సాతాను తన పనికొరకు దానిని ఎన్నుకొనెను; ఏలయనగా అపవాది సౌందర్యమును ఇష్టపడును, సౌందర్యము మనుష్యులను కీడు వైపు ఆకర్షించునని వానికి తెలియును. ఒక వెఱ్ఱివాడు అబద్ధ బోధకు ప్రేరణగా పనికిరాడు, వికారమైన పనిమనిషి కామవిచ్చలవిడితనమునకు పనికిరాదు, నీరు త్రాగుబోతుతనమునకు పనికిరాదు, చింపిగుడ్డలు డంబమునకు పనికిరావు. పిల్లల శరీరములను ఆలోచించుము, అవి పెద్దవారి శరీరములకంటె ఎంత మధురముగాను పవిత్రముగాను సుందరముగాను ఉన్నవి; ఏలయనగా బాల్యము ఆదాము తన పతనమునకు ముందు జీవించిన నిర్దోషస్థితికి దగ్గరగా ఉన్నది. మన దుఃఖకరమైన పరిస్థితిలో, మరొక జీవితము కొరకైన ఎదురుచూపే మన ఏకైక ఆదరణ. ఇక్కడ క్రింద సమస్తము గ్రహింపశక్యము కానిది.

డాక్టర్ లూథర్ తన చేతిలో ఒక గులాబీ పువ్వును పట్టుకొని ఇట్లనెను: ఇది దేవుని యొక్క మహత్తరమైన కార్యము: ఒక మనుష్యుడు ఇట్టి గులాబీని ఒక్కటైనను చేయగలిగితే, అతడు సమస్త ఘనతకు పాత్రుడని ఎంచబడును; అయితే దేవుని వరములు వాటి అనంతత్వము చేతనే మన కన్నులలో తమ విలువను కోల్పోవుచున్నవి. పిల్లలకును వారి తల్లిదండ్రులకును మధ్య ఉన్న పోలిక ఎంత ఆశ్చర్యకరము. ఒక మనుష్యునికి అరడజను కుమారులు ఉండవచ్చును, అందరును బఠానీ గింజలు ఒకదానినొకటి పోలియున్నట్లు అతనిని పోలియుందురు; ఈ కుమారులకు మరల వారి కుమారులు, అంతే ఖచ్చితమైన పోలికతో; ఇట్లు సాగుచునే యుండును. అన్యులు ఈ పోలికలను గమనించిరి. డైడో ఈనియస్‌తో ఇట్లు చెప్పుచున్నది:

"Si mihi parvulus Aeneas luderet in aula, Qui te tantum ore referret." [నా భవనములో, ముఖములో నిన్ను మాత్రమే పోలియుండు ఒక చిన్న ఈనియస్ ఆడుకొనుచుండినయెడల.]

తన శత్రువు యొక్క కుమారుడు ముఖములో అతనిని పోలియుండకూడదని ఒక మనుష్యుడు కోరుకొనుట గ్రీకులలో ఒక శాప విధానము [గా ఉండెను].

అన్ని దిక్కులకు ప్రవహించుచు, మంచుచేతను వర్షముచేతను మంచుబిందువులచేతను ఎడతెగక తిరిగి నింపబడుచుండు నీటి ప్రవాహములచేత భూమి ఎంత సంపూర్ణముగా సారవంతము చేయబడుచున్నదో [అది] ఆశ్చర్యకరము.

లోకము యొక్క స్వభావము.

లోకము యొక్క స్వభావము CXXXV.

ఇప్పుడు అధిపతిగా ఉన్నవాడు రాజు గాని చక్రవర్తి గాని కావలెనని కోరును. ఒక అమ్మాయిని ప్రేమించిన మనుష్యుడు ఆమెను ఎట్లు పెండ్లి చేసికొనవలెనా అని ఎల్లప్పుడును ఆలోచించుచుండును, అతని కన్నులలో ఆమెకంటె సుందరి మరెవరును లేరు; ఆమెను పొందిన తరువాత, త్వరలోనే ఆమెయందు విసుగుచెంది, తాను సులభముగా పొందగలిగియుండిన మరొకతెను మరి సుందరి అని తలంచును. బీదవాడు ఇట్లు తలంచును: నాకు ఇరువది పౌనులు ఉంటే చాలు, నేను చాలినంత ధనవంతుడనగుదును; అయితే అది పొందిన తరువాత, అతడు ఇంకను ఎక్కువ కోరును. అన్యుడొకడు చెప్పినట్లు, హృదయము అన్ని విషయములలోను నిలకడలేనిది: Virtutem praesentem odimus, sublatam ex oculis quaerimus invidi. [అసూయాపరులమైన మనము, సమక్షములో ఉన్న సద్గుణమును ద్వేషించి, అది కన్నులనుండి తొలగిపోయిన తరువాత దానిని వెదకుదుము.]

ఒక కత్తి మరొకదానికంటె బాగుగా కోయును; అట్లే, భాషలను విద్యలను నేర్చుకొనినవాడు మరొకనికంటె బాగుగాను స్పష్టముగాను బోధింపగలడు. అయితే వారిలో అనేకులు, ఎరాస్మస్ మరియు ఇతరులవలె, భాషలలోను విద్యలలోను బాగుగా ప్రావీణ్యము కలిగియుండియు గొప్ప హానితో తప్పిపోవుచున్నారు గనుక, అది చంపుటకు చేయబడిన పెద్ద ఆయుధముల విషయములో వలె ఉన్నది: మనము వస్తువును దాని దుర్వినియోగమునుండి వేరుపరచవలెను.

వాక్యము యొక్క శత్రువుల దుష్టత్వము మానవ సంబంధమైనది కాదు, పూర్తిగా అపవాది సంబంధమైనది. ఒక మానవ ప్రాణి మానవజాతి యొక్క రీతి స్వభావము ప్రకారమును, జన్మపాపము ద్వారా అతడు చెడిపోయిన ప్రకారమును దుష్టుడై యుండును; అయితే అతడు అపవాదిచేత ఆవహింపబడి తోలబడినప్పుడు, అతనికిని స్త్రీ సంతానమునకును మధ్య అత్యంత తీవ్రమైన క్రూరమైన పోరాటము ఆరంభమగును.

లోకము దేవుని దేవునిగా ఎంచదు, అపవాదిని అపవాదిగా ఎంచదు. ఒక మనుష్యుడు తన స్వంత రీతి స్వభావము ప్రకారము చేయుటకు తనకు తానే విడిచిపెట్టబడినయెడల, అతడు మన ప్రభువైన దేవుని కిటికీలోనుండి బయటికి ఇష్టముగా విసరివేయును; ఏలయనగా కీర్తన చెప్పుచున్నట్లు, లోకము దేవుని ఏ మాత్రమును లక్ష్యపెట్టదు: దుష్టుడు దేవుడు లేడని తన హృదయములో అనుకొనుచున్నాడు.

లోకము యొక్క దేవుడు ఐశ్వర్యము, సుఖభోగము, గర్వము; వాటితో అది దేవుని సమస్త సృష్టి వస్తువులను వరములను దుర్వినియోగము చేయుచున్నది.

తినుటలో మనకు సమస్త క్రూర మృగముల స్వభావమును రీతియు కలదు. తోడేళ్ళు గొఱ్ఱెలను తినును; మనమును తిందుము. నక్కలు కోళ్ళను, బాతులను మొదలైనవాటిని తినును; మనమును తిందుము. డేగలును గద్దలును కోళ్ళను పక్షులను తినును; మనమును తిందుము.

పైక్ చేపలు ఇతర చేపలను తినును; మనమును తిందుము. ఎద్దులతోను గుఱ్ఱములతోను ఆవులతోను కలిసి మనము కూడ ఆకుకూరలను గడ్డిని మొదలైనవాటిని తిందుము.

మరణము ఇంత భయంకరమైనదియు భీతికరమైనదియునై యుండగా, అన్యులు దానిని గూర్చి ఇంత చక్కని శ్రేష్ఠమైన విషయములను ఎట్లు వ్రాయగలిగిరో నేను బహుగా ఆశ్చర్యపడుచున్నాను! అయితే లోకము యొక్క స్వభావమును జ్ఞాపకము చేసికొనినప్పుడు, నేను

లోకము యొక్క స్వభావము. ఏ మాత్రమును ఆశ్చర్యపడను; ఏలయనగా వారు తమమధ్యను తమ పరిపాలకులలోను గొప్ప కీడును దుష్టత్వమును వర్ధిల్లుట చూచిరి, అది వారిని బహుగా దుఃఖపరచెను, తమ పరిపాలకులను బెదిరించి భయపెట్టుటకు మరణము తప్ప వారికి మరేమియు లేకపోయెను.

అన్యులు మరణమును ఇంత తక్కువగా లక్ష్యపెట్టినయెడల, అంతేకాదు, దానిని ఇంత గొప్పగాను ఘనముగాను ఎంచినయెడల, క్రైస్తవులమైన మనము ఇంకెంత ఎక్కువగా ఎంచవలెను? ఏలయనగా దీనులైన ఆ ప్రజలు నిత్యజీవమును గూర్చి ఏమియు తెలియనంత తక్కువ ఎరిగియుండిరి, అయితే మనము దానిని ఎరిగి దానిలో ఉపదేశింపబడియున్నాము; అయినను మరణమును గూర్చి కేవలము మాటలాడినప్పుడే మనమందరము భయపడుచున్నాము.

దీనికి కారణము మన పాపములే; మనము అన్యులకంటె హీనముగా జీవించుచున్నాము, కాబట్టి న్యాయముగా ఫిర్యాదు చేయలేము; ఏలయనగా మన పాపములు ఎంత గొప్పవో, మరణము అంత భయంకరమైనది. త్రోసివేసినవారిని చూడుము

దేవుని వాక్యమును [త్రోసివేసినవారిని]: వారు మరణ సమయమున ఉండి, తీర్పు దినమును జ్ఞాపకము చేయబడినప్పుడు, వారు ఎంత భయముతో వణకి కంపించుదురు.

ఈ దినము ఇక్కడ, తప్పుడు తూనికలు వాడినందుకు నా యెదుటికి తేబడిన ఒక రొట్టెలు కాల్చువాని మోసములతోను అబద్ధములతోను నేను వేధింపబడితిని; అట్టి విషయములు దైవశాస్త్రజ్ఞునికంటె న్యాయాధిపతికే సంబంధించినవైనను.

అయినను ఈ రొట్టెలు కాల్చువారి దొంగతనములను ఎవడును అరికట్టనియెడల, మనకు చక్కని పరిస్థితి ఉండును [అనగా అంతయు అస్తవ్యస్తమగును].

ముఖస్తుతి చేయు, కపటియైన సలహాదారునికంటె ప్రమాదకరమైన కీడు మరొకటి లేదు. అతడు మాటలాడుచుండగా, అతని సలహాకు చేతులును పాదములును ఉండును, అయితే దానిని ఆచరణలో పెట్టవలసినప్పుడు, అది ముల్లుకర్రతో పొడిచినను ముందుకు కదలని కంచర గాడిదవలె నిలిచిపోవును.

మూడు విధములైన ప్రజలు కలరు: మొదటివారు, సామాన్య రకము, వారు మనస్సాక్షి యొక్క పశ్చాత్తాపము లేకుండ నిర్భయముగా జీవించుచు, తమ చెడిపోయిన ప్రవర్తనలను స్వభావములను ఒప్పుకొనక, తమ పాపములకు విరోధమైన దేవుని ఉగ్రతను గ్రహింపక, దానిని లక్ష్యపెట్టనివారు. రెండవవారు, ధర్మశాస్త్రము ద్వారా భయపెట్టబడి, దేవుని కోపమును అనుభవించి, నిరాశతో పెనుగులాడి పోరాడువారు. మూడవవారు, తమ పాపములను, తాము పాత్రులైన దేవుని ఉగ్రతను ఒప్పుకొని, తాము పాపములో గర్భము ధరింపబడి పాపములో జన్మించితిమనియు, కాబట్టి నాశనమునకు పాత్రులమనియు గ్రహించి, అయినప్పటికిని సువార్తను శ్రద్ధగా ఆలకించి, దేవుడు యేసు క్రీస్తు నిమిత్తము కృపచేత పాపములను క్షమించునని నమ్మి, ఆ విధముగా దేవుని యెదుట నీతిమంతులుగా తీర్చబడి, ఆ తరువాత సకల విధములైన సత్క్రియల ద్వారా తమ విశ్వాస ఫలములను చూపువారు.

వివాహము వివాహమే అనియు, చేయి చేయియే అనియు, వస్తువులు వస్తువులే అనియు ప్రజలు బాగుగా గ్రహింతురు; అయితే వివాహము దేవుని సృష్టియు నియమమునై యున్నదనియు, చేతులును, ఆహారము వస్త్రము వంటి వస్తువులును, మనము వాడు ఇతర సృష్టి వస్తువులును దేవునిచేత మనకు ఇయ్యబడి బహుమానముగా అనుగ్రహింపబడినవనియు నమ్ముట — మనుష్యులు దానిని నమ్మినప్పుడు, అది దేవుని ప్రత్యేక కార్యమును కృపయునై యున్నది.

లోకము యొక్క స్వభావము.

మానవ ప్రాణి యొక్క హృదయము పాదరసము వంటిది, ఇప్పుడు ఇక్కడ, ఇప్పుడు అక్కడ; ఈ దినము ఇట్లు, రేపు మరొక విధముగా. కాబట్టి సీరాకు గ్రంథము (ఎక్లెసియాస్టికస్) చెప్పుచున్నట్లు, వ్యర్థత ఒక దీనమైన దౌర్భాగ్యమైన విషయము. ఒక మనుష్యుడు అనిశ్చితమైన, సందేహాస్పద ఫలితముగల విషయములను కోరి ఆశించును, అయితే నిశ్చయమైనదియు, చేయబడినదియు, నెరవేర్చబడినదియు అయినదానిని ఖండించును. కాబట్టి దేవుడు మనకు ఇచ్చునది మనకు అక్కరలేదు; ఈ కారణముచేత క్రీస్తు భూమిమీద పరిపాలన చేయగోరక, "నీవే ఏలుము" అని చెప్పి, దానిని అపవాదికి అప్పగించెను. దేవుడు వేరొక స్వభావము, రీతి, మనస్సు గలవాడు. నేను దేవుడను, కాబట్టి మార్పుచెందను; నా వాగ్దానములను బెదిరింపులను నేను గట్టిగా పట్టుకొని నిశ్చయముగా నిలుపుదును, అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు.

ప్రజలకు శరీరములోను ఆత్మలోను సేవచేయుటకు పూనుకొనువాడు ఉన్నతమైన గొప్ప మనస్సు గలవాడై యుండవలెను, ఏలయనగా అతడు అత్యంత ప్రమాదమును కృతజ్ఞతలేమిని సహింపవలెను. కాబట్టి క్రీస్తు పేతురుతో, "సీమోనూ, నీవు నన్ను ప్రేమించుచున్నావా?" మొదలైనవి అని మూడుసార్లు వరుసగా అడిగెను. అప్పుడు ఆయన ఇట్లనెను: "నా గొఱ్ఱెలను మేపుము:" అనగా ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నట్లు, "నీవు యథార్థమైన పరిచారకుడవును కాపరివిని కావలెనని కోరుచున్నావా? అయితే ప్రేమ మాత్రమే, నా యెడల నీకున్న ప్రేమ మాత్రమే, దానిని చేయవలెను; లేనియెడల హింసను కృతజ్ఞతలేమిని మాత్రమే ఎదుర్కొనుచు, మీరు కృతజ్ఞతలేమిని ఎట్లు సహించి, ధనమును ఆరోగ్యమును ఎట్లు వెచ్చించగలరు?"

లౌకికమైన, భూసంబంధమైన, క్షణికమైన విషయములతో తలమునకలగుటయే లోకము యొక్క అత్యున్నత జ్ఞానము; ఇవి చెడుగా జరిగినప్పుడు, ఇట్లు జరుగునని ఎవరు అనుకొనిరి? అని అది చెప్పును. అయితే విశ్వాసము ఒక మనుష్యుడు నిరీక్షించుదాని యొక్క నిశ్చయమైన స్థిరమైన ఎదురుచూపు, తాను ఇంకను చూడనిదానిని గూర్చి సందేహించనిది. నిజమైన క్రైస్తవుడు: నేను దానిని అనుకొనలేదు అని చెప్పడు, కాని ప్రియమైన సిలువ సమీపముగా ఉన్నదని అత్యంత నిశ్చయముగా ఎరుగును; కాబట్టి తనకు చెడుగా జరిగినప్పుడును తాను బాధింపబడినప్పుడును భయపడడు.

అయితే లోకమును, దానిలో నిర్భయముగా జీవించువారును దురదృష్టమును భరింపలేరు; సువార్తలోని ధనవంతుడైన తిండిపోతువలె వారు ఎడతెగక సుఖములోను ఆనందములోను నాట్యమాడుచు సాగిపోవుదురు. అతడు దీనుడైన లాజరుకు ఎంగిలి ముక్కలనైనను విడిచిపెట్టలేకపోయెను; అయితే లాజరు క్రీస్తుకు చెందినవాడు, ఆయనతో తన భాగమును పొందును.

లోకము నాకు శిథిలమైన ఇల్లువలె కనబడుచున్నది; దావీదును ప్రవక్తలును దాని దూలములు, క్రీస్తు మధ్యనున్న ప్రధాన స్తంభము, అది అంతటిని నిలబెట్టుచున్నది.

ప్రజలందరు తాము చనిపోవలెనని గ్రహించుచున్నందున, ప్రతివాడును నిత్యము జ్ఞాపకములో ఉండునట్లు ఇక్కడ భూమిమీదనే అమరత్వమును వెదకును. కొందరు గొప్ప అధిపతులును రాజులును గొప్ప రాతి స్తంభములను, ఎత్తైన పిరమిడ్లను, గొప్ప దేవాలయములను, విలువైన మహిమకరమైన రాజభవనములను, కోటలను మొదలైనవాటిని లేపుట ద్వారా దానిని వెదకుదురు. సైనికులు ప్రసిద్ధమైన విజయములను సాధించుట ద్వారా కీర్తిని ఘనతను వేటాడుదురు. పండితులు గ్రంథములు వ్రాయుట ద్వారా నిత్యమైన పేరును వెదకుదురు. వీటితోను ఇట్టి విషయములతోను ప్రజలు అమరులమగుదుమని తలంచుదురు. అయితే దేవుని యొక్క నిజమైన, నిత్యమైన, అక్షయమైన ఘనతను నిత్యత్వమును గూర్చి ఏ మనుష్యుడును ఆలోచింపడు, దాని కొరకు చూడడు. అయ్యో! మనము దీనులమును, బుద్ధిహీనులమును, దౌర్భాగ్యులమునైన ప్రజలము!