ముప్పది యొకటవ ప్రసంగము, ఇది ఐదవ అధ్యాయముపై మొదటిది - గలతీయులకు 5:1-3

ఇది ఐదవ అధ్యాయముపై మొదటిది.

1 "కాబట్టి క్రీస్తు మనలను స్వతంత్రులనుగా చేసిన ఆ స్వాతంత్ర్యమందు స్థిరముగా నిలువుడి; మరల దాస్యమను కాడిక్రింద మిమ్మును మీరు చిక్కించుకొనకుడి.

2 ఇదిగో, పౌలను నేనే మీతో చెప్పుచున్నాను, మీరు సున్నతి పొందినయెడల క్రీస్తు వలన మీకు ఏమాత్రమును ప్రయోజనము కలుగదు.

3 మరియు సున్నతి పొందు ప్రతి మనుష్యునికి నేను మరల సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాను, అతడు ధర్మశాస్త్రమంతటిని నెరవేర్చుటకు బద్ధుడై యున్నాడు."

సంఘములో నిలకడగల స్థితి మనకు కలుగవలెనన్న, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు మనము పునాది వేయబడవలెనని ఇంతకుముందు చూచితిమి. ఏలయనగా అనేకులు తాము దేవుని పిల్లలమని అతిశయించుదురు, అయినను వారు నిజమైన బీజమునుండి జన్మించినవారు కారు; దేవుడు మనలను తన పిల్లలనుగా ఒప్పుకొని అంగీకరించుటలో భేదమును కలుగజేయునది ఆ బీజమే. కాబట్టి మనము నిజముగా మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునకు జతపరచబడవలెనన్న, ఆయన మనకు శిరస్సును మధ్యవర్తియునై మనలను తన తండ్రియైన దేవునితో చేర్చునట్లు, సువార్త సిద్ధాంతమును గట్టిగా పట్టుకొనవలెను. అంతేకాక, పౌలు భక్తుడు దాస్యపు సంతానమును స్వతంత్రపు సంతానమును గూర్చి ఆ విధముగా మాటలాడుటకు కారణమేమనగా, తమ స్వంత పుణ్యములయందు తమ నీతిని వెదకువారు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునుండియు ఆయన కృపనుండియు తమను తాము దూరపరచుకొనుచున్నారని నేను వివరించితిని. ఏలయనగా ఆ విధముగా వారు అసాధ్యమైన దానికి తమను కట్టివేసికొనుచున్నారు, అనగా ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనుటలో దేవుని తృప్తిపరచుటకే. అయితే మనలో అటువంటి బలహీనత ఉన్నది, ధర్మశాస్త్రములోని అతి స్వల్పమైన అంశమునైనను నెరవేర్చుటకు మనలో ఎవడును సమర్థుడు కాడు; కావున ఇక్కడ మనకు చూపబడిన సంపూర్ణతను పొందుట ఇంకను అసాధ్యము. ఆ హేతువుచేతనే పౌలు భక్తుడు, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మనకొరకు సంపాదించిన స్వాతంత్ర్యమందు మనము స్థిరముగా నిలువవలెనని ఇప్పుడు ముగించుచున్నాడు.

అతడు ఇక్కడ ధర్మశాస్త్రము యొక్క ఆచారవిధులను గూర్చి చెప్పుచున్నాడన్నది నిశ్చయమే; అయినను మనము ఎల్లప్పుడును మూలమునకును ముఖ్యాంశమునకును తిరిగి వెళ్లవలెను. ఏలయనగా విషయము ఒక పండుగదినమును ఆచరించుటకో, ఒక విధమైన ఆహారమును విడుచుటకో మాత్రమే సంబంధించినదైన యెడల, సంఘములో అట్టి కలహము రేగునంత గొప్ప ప్రాముఖ్యము దానికి ఉండదు. కాని పౌలు భక్తుడు అంత అల్పమైన, అంత స్వల్ప ప్రాముఖ్యముగల విషయముమీద మనస్సు నిలుపలేదు. ఆయన సిద్ధాంతమును గమనించెను; మనుష్యులు ఇది చేయవలెను, అది చేయవలెనని అవశ్యముగా బంధింపబడినయెడల అది వారిని రక్షణ నిరీక్షణనుండి వెలుపలికి త్రోసివేయుటయే అని ఆయన ఆలోచించెను. ఏలయనగా నేను ఒక కార్యమును మరణకరమైన పాపమను శిక్షకు లోబడి నెరవేర్చవలసినదైతే, నేను తప్పినయెడల అతిక్రమినైతిని; అప్పుడు నాకు ఏ తప్పించుకొను మార్గమును లేదు, ఏలయనగా దేవుడే నాకు న్యాయాధిపతి, నేను లెక్క అప్పగింపవలసి వచ్చును, నన్ను విడిపించు ఉపాయమేదియు లేదు. ఇప్పుడు మనమందరము ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు లోబడినవారమన్నది నిశ్చయమే; అయినను దానికి ఒక ఔషధము ఉన్నది, అదేదనగా మన అవసరములన్నిటిలో మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునొద్దకు పరుగెత్తుట; ఆయన మనకు స్వాతంత్ర్యమును సంపాదించుటకు ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడినవాడాయెను, మనలను దాని శాపమునుండి విడిపించుటకు మన శాపమును భరించెను. ఇప్పుడు మరల మనమీద ఏదైనను అవశ్యత మోపబడి, ఇది చేయుట లేక అది చేయుట పాపమని చెప్పబడినయెడల, నేను ముందు చెప్పినట్లు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మనకు ఇంకను ఉపయోగపడజాలడు; అందువలన ఏ విధమైన ఉపశమనమును లేకుండ మనము మన శాపములోనే మునిగిపోవలసి వచ్చును. కావున పౌలు భక్తుడు గలతీయులను తమ స్థితిని నిలుపుకొనుడనియు, దాస్యములోనికి తమను తాము లాగబడనీయకుడనియు హెచ్చరించుట నిష్కారణము కాదు. ఏలయనగా ఆ విధముగా వారు అమూల్యమైన మేలును పోగొట్టుకొందురనియు, దేవుని కృపనుండి లేక దయనుండి పూర్తిగా తొలగిపడునంతవరకును, మన క్షేమమంతయు సౌభాగ్యమంతయు ఎవనియందున్నదో ఆ మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునుండి సంపూర్ణముగా వేరుపరచబడునంతవరకును వారు పోగొట్టుకొందురనియు ఆయన చెప్పుచున్నాడు.

ఇప్పుడు పౌలు భక్తుని ఉద్దేశ్యమును మనము మరి బాగుగా గ్రహించునట్లును, ఈ వాక్యభాగములో మనకు అర్పింపబడిన ఫలమును పొందునట్లును, ఈ మాటను గమనింతము: స్వాతంత్ర్యము లేక స్వతంత్రత అను ఈ పదముచేత, మనము దేవుని యెదుట సంపూర్ణ ధైర్యముతో నడువగలమనియు, ఆయన ఎల్లప్పుడును దయాళువుగా ఉండుననియు, అందువలన మనము అనేక అపరాధములకు దోషులమైనను, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నిమిత్తము వాటినుండి విడుదల పొందుదుమనియు, మనలను కట్టివేయుటకైనను దాస్యములో ఉంచుటకైనను మనుష్యునికి అధికారము లేదనియు భావము; అయితే మనము దేవునికి విధేయులముగా లోబడుటయే మనకు చాలును, అయితే అది దాసులవలెను బలవంతముగాను కాక, పిల్లలు తమ తండ్రి తమను కఠినముగా చూడడని బాగుగా ఎరిగినవారై ఆయనకు లోబడునట్లు లోబడవలెను. పౌలు భక్తుడు వాడుచున్న స్వాతంత్ర్యము లేక స్వతంత్రత అను పదముయొక్క అర్థమేదో ఇట్లు మీరు చూచుచున్నారు. అయినను ఈ సంక్షిప్తత అస్పష్టముగా ఉండకుండునట్లు నేను దానిని మరి విపులముగా వివరించెదను.

దేవుడు మనలను ప్రేమించుచున్నాడో ద్వేషించుచున్నాడో అను సందేహములో మనమున్నంతవరకు, మన మనస్సాక్షులలో ఎల్లప్పుడును కలవరమును అశాంతియు ఉండును, మనము చెరసాలలో బంధింపబడినవారివలె ఉందుము. కావున దేవుడు మనతో సమాధానముగా ఉన్నాడనియు, మనము యోగ్యులము కాకపోయినను ఆయన మనలను తన దయలోను కృపలోను చేర్చుకొనుచున్నాడనియు మనము ఎరిగి, సంపూర్ణముగా ఒప్పింపబడువరకు మన మనస్సులలో స్వాతంత్ర్యము ఉండదు. అయితే మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మరణములోను శ్రమలోను మనకు చేయబడిన విడుదలపత్రము ఎల్లప్పుడును మన కన్నుల ఎదుట ఉన్నంగాని దానిని గూర్చి మనకు ఏ నిశ్చయతయును కలుగుట అసాధ్యము. ఎందుకు? నేను ముందు చెప్పినట్లు, మనము దేవునికి అనేక విధములుగా, అనంతమైన విధములుగా ఋణపడియున్నాము. ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు మనము బద్ధులము, అయినను దినమునకు నూరు మారులు దానిని మీరుచున్నాము, తలంచకముందే మీరుచున్నాము. మరియు స్థూలమైన తప్పిదములలో సహితము పాపము చేయుచున్నాము. కాని మనమెట్లు నడుచుకొనినను, మనము బద్ధులమై యున్న నిత్యమరణపు బాధ్యతనుండి ఆయన యెదుట విడుదల పొందితేనే గాని దేవుని ప్రేమనుగూర్చి మనకు నిశ్చయత కలుగదు. అయితే మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు రక్తము మన కళంకములన్నిటిని కడిగివేయుటకై చిందింపబడెననియు, ఆయన మరణము దేవుని ఉగ్రతను శాంతింపజేయుటకును మన అపరాధములన్నిటి అన్యాయములన్నిటి జ్ఞాపకమును తుడిచివేయుటకును చాలిన బలియనియు సువార్తవలన మనము ఒప్పింపబడినప్పుడు ఆ మేలును పొందుదుము.

కాబట్టి మనలను స్వతంత్రులనుగా చేయు మార్గమేదనగా, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నిమిత్తము దేవుడు మనలను కనికరించి చేర్చుకొనుచున్నాడనియు, మన తప్పిదములును పాపములును ఆయన దృష్టిలో మనము ఎల్లప్పుడును దయ పొందుటకును, పిల్లలు తమ తండ్రులయొద్దకు వచ్చునట్లు మనము ఆయనయొద్దకు చనువుగా చేరుటకును అడ్డుపడవనియు తెలిసికొనుటయే. రెండవదిగా, మనుష్యులు తమ తమ తలలలో కల్పించుకొనిన ప్రతి విషయమును గూర్చి మనస్సాక్షి భారము పడుచు ఇటు అటు ఊగులాడకూడదు; దేవుని వాక్యమును అనుసరించి స్థిరముగా నడవవలెను; మరియు మన మనస్సాక్షులు స్వతంత్రములని ఎరిగియుండవలెను; మనుష్యులు దేనినైనను ఆజ్ఞాపించినను నిషేధించినను అది మనకు లెక్కలేదు, అనగా మన ఆత్మల ఆత్మీయ పాలనకు సంబంధించినంతవరకే నేను చెప్పుచున్నాను; ఏలయనగా ఇక్కడ మనము పౌర పరిపాలనను గూర్చియైనను మనుష్యుల సామాన్య జీవితమును గూర్చియైనను మాటలాడుటలేదు, మన రక్షణను గూర్చియే మాటలాడుచున్నాము.

కావున దేవుని స్వంత నోటిచేత నిషేధింపబడనివన్నియు మనకు స్వతంత్రములై యుండవలెను. అయినను దేవుని వాక్యము దేనినీ కలుపకుండ మనకు మార్గదర్శిగా ఉండుట చాలదు; కాని (నేను ఇదివరకే సూచించినట్లు) దేవుడు మనలను తనకు విధేయులగుటకు ఇష్టపడువారినిగా చూచినప్పుడు మన అభిమానమును అంగీకరించునని మనము తెలిసికొనవలెను; మనలో అనేకమైన తప్పిదములును అతి ఎక్కువైన బలహీనతలును ఉన్నను, మనము కుంటుచు ఆయనయొద్దకు వచ్చినను, ఆయన కఠినముగా పరీక్షింప ఇచ్ఛయించినయెడల మనము చేయునదంతయు వ్యర్థమైన బొమ్మలాటయే అయినను, అయినను ఆయన అన్నిటిని మేలుగానే స్వీకరించును. ఎందుకు? ఏలయనగా తండ్రి తన పిల్లలను సహించునట్లు ఆయన మనలను సహించును. కాబట్టి మనము మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునుండి వేరుపరచబడకూడదనుకొనిన యెడల మనము నిలిచియుండవలసిన స్వాతంత్ర్యము అదియే. ఏలయనగా (నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు) దేవుడు మనలను, మనము అయోగ్యులమైనను ప్రేమించుచున్నాడనియు, ఆయన మనలను ప్రేమించుట మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మరణమువలనను శ్రమవలనను మన పాపములు పాతిపెట్టబడినందుననే అనియు మనము దృఢముగా నమ్మనియెడల మనకు ఏమి కలుగును? యేసుక్రీస్తు మనకు ఏమి లాభము కలుగజేయును? మరియు దేవుడు మన సేవను అంగీకరించునో లేదో ఎరుగక మనము సందేహములోను అశాంతిలోను ఉండి, అదే సమయమున మనుష్యుల నిర్ణయముచొప్పున ఇది లేక అది గైకొనుటకు బద్ధులమైయుండినయెడల, అన్ని వివాదములలో చిక్కుకొనుటవలన మనకు ఎన్నడును విశ్రాంతి కలుగదు.

పౌలు భక్తుడు విశ్వాసులను, తమకొరకు అంత విలువైన వెలకు సంపాదింపబడిన స్వాతంత్ర్యమందు నిలిచియుండుడని హెచ్చరించి, యేసుక్రీస్తు తమకొరకు సంపాదించిన దానిని వారు ఎరిగి, మనుష్యులచేత ఏ విధముగాను దానిని పోగొట్టుకొననీయకుంటేనే తప్ప ఆయన వారికి ఏమాత్రమును ప్రయోజనకరుడు కాడని చేర్చుట కూడ నిష్కారణము కాదు. ఇప్పుడు ఇక్కడ మనము చూచునదేమనగా, పౌలు భక్తుడు మాటలాడు స్వాతంత్ర్యము, మన స్వంతమునకు మంచిదని తోచినది చేయుటకు మనకు అనుమతి ఇచ్చునది కాదు; అనగా ఆయన కళ్లెపు పగ్గములను మన మెడమీద వదిలివేసినట్లు కాదు; తగిన చోట ఆయన అదియే సాక్ష్యమిచ్చును. కాబట్టి ఆయన ఉద్దేశ్యము ఇంకొకటి కాదు, అదేదనగా మనము మనస్సులో దుఃఖము లేకుండ, బలవంతము లేకుండ, అవిశ్వాసులు తమ విషయమై చేయునట్లు, అనగా తమ నమ్మకమును సంపూర్ణముగా మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు నిలుపనివారు చేయునట్లు నానావిధముల వివాదములతోను సందేహపు సంకోచములతోను మనలను మనము ఎడతెగక వేధించుకొనకుండ, దేవునికి శాంతముగా సేవ చేయవలెననియే.

కాబట్టి మనము ఈ విషయమును గూర్చి చెప్పిన దానికి తోడుగా ఇంకొకటి గమనింపవలెను: ఆ స్వాతంత్ర్యము యొక్క ముగింపు, దేవుని యెదుట ఆనందముతోను శాంతితోను కూడిన మనస్సును కలిగియుండగలుగుటయే. ఏలయనగా అది లేనిదే ఆయనకు విధేయులగుటకు మనకు ఎన్నడును మనస్సు కలుగదు; మనము ఎల్లప్పుడును కలవరముతోనే ఉందుము, ఆయనను ప్రార్థించలేకయుందుము; ఆయన కోరునదియు అంగీకరించునదియు ముఖ్యమైన సేవ అదియే. కాబట్టి ఇది బాగుగా గ్రహింపబడినయెడల మన క్షేమము యొక్క ముఖ్యాంశమునకే సంబంధించినదని చూచుచున్నాము.

ఈ దినములలో మనము క్రైస్తవ స్వాతంత్ర్యమును గూర్చి మాటలాడినప్పుడు, పోపు మతస్థులు, మనము సంఘము యొక్క నియమములన్నిటిని సంప్రదాయములన్నిటిని రద్దు చేయ ప్రయత్నించుచున్నామనియు, ప్రతివాడును తన ఇష్టప్రకారము జీవించునట్లును, అన్ని దినములలోను ఏ ఆటంకమును లేకుండ సమానముగా మాంసము తినునట్లును, అట్టి ఇతర నియమములన్నిటిని తృణీకరించునట్లును, దాని ఫలితమెట్లుండునో మనకు లెక్కలేదనియు చెప్పుదురు. కాని వారు ఆ విధముగా చెప్పుటకు కారణము, బలవంతములేని ఇష్టముతో చేయబడితేనే తప్ప అది దేవునికి విధేయత కాదని వారు ఎన్నడును ఎరుగకపోవుటయే. ఏలయనగా పోపు మతస్థులందరిని, వారిలో అత్యంత భక్తిగలవారిని సహితము పూర్తిగా జల్లెడ పట్టినయెడల, వారు దేవునికి సేవ చేయుటకు తమను తాము అత్యధికముగా అలసటపరచుకొని శ్రమపెట్టుకొనునప్పుడు కళ్లెమును కొరుకుచు విసుగుకొనుచున్నారన్నది నిశ్చయము. ఏలయనగా వారు చేయునదంతయు అయిష్టముగానే; వారు తమ తలలను కాడినుండి తీసివేయగలిగినయెడల ఎంతో సంతోషముగా తీసివేయుదురు. ఇంకను, వారు తమ వ్యర్థమైన భక్తిలో ఆ విధముగా కష్టపడిన తరువాత దేవుడు దానిని మెచ్చుకొనవలెనని తమకు తామే నమ్మించుకొందురు. మరియు దేవుడు అంగీకరించునట్టి దేనినైనను వారు చేయజాలరనియు, అంతేకాక వారి క్రియలు మంచివైనను ఆయన యెదుట వారికి ఏమియు యోగ్యత కలుగజేయవనియు ఒకడు వారితో చెప్పినయెడల, వారు తమ స్వంత యోగ్యతలచేత అద్భుతములు చేయగలరని మీరు నమ్మనంతవరకు, వారు తమ విషమును కక్కుచు (వారెట్లు చేయుదురో అట్లే) దేవుని దూషించుటకు పూనుకొనుట మీరు చూచెదరు.

విషయము ఎట్లున్నను, దేవునికి విధేయులగుట అనగా ఏమో వారు ఎన్నడును ఎరుగజాలరు, దాని రుచిని చూడజాలరు. ఎందుకు? శాంతి యనగా ఏమో వారు గ్రహింపరు: అనగా అది తమ క్రియలను స్వేచ్ఛాహృదయముతో బలవంతములేకుండ దేవునికి అర్పించుటయును, ఆయన తమను సౌమ్యముగా చూచుచు తమ పిల్లలనువలె తమను సహించుచున్నాడు గనుక ఆయన దానిని అంగీకరించునని తమకు నిశ్చయముగా ఎరిగియుండుటయునై యున్నది. పోపు మతస్థులు దీనిని ఎరుగరు, కాబట్టి ఆ స్వాతంత్ర్యము కొరకు మనము పోరాడుట వింతగా తోచుట ఆశ్చర్యము కాదు, ఏలయనగా దాని భావమేమో వారికి తెలియదు. అయినను పౌలు భక్తుడు దానిని నిష్కారణముగా చెప్పలేదు; ఆ మాటలవలన ఆ స్వాతంత్ర్యము ఎంత అమూల్యమైనదో, అది తృణీకరింపదగినది కాదనియు మనకు కనబడుచున్నది. ఏలయనగా యేసుక్రీస్తు తన మరణములోను శ్రమలోను తన్నుతాను తన తండ్రియైన దేవునికి అర్పించుకొనినప్పుడు పరిహాసమాడలేదు; ఉత్కృష్టతలోను యోగ్యతలోను ఆకాశమును భూమిని సృజించుటను మించిన కార్యమును నెరవేర్చెను.

ఇప్పుడు పౌలు భక్తుడు ఈ స్వాతంత్ర్యమును, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మరణమువలనను శ్రమవలనను మనకు సంపాదింపబడిన శ్రేష్ఠమైన ఫలముగా ప్రస్తావించినయెడల, అది ఉన్నతమైనదియు అమూల్యమైనదియు అయి యుండవలెనని తప్పక అనుసరించును. దాని స్వభావమును శక్తియు ఎట్టివో మనము గ్రహించునట్లు, దానిని గూర్చి మనతో చెప్పబడునప్పుడు మనలో మనము దేవునివైపు సమకూడుట నేర్చుకొనవలెను. ఉదాహరణకు: మనము ఇట్టిది లేక అట్టిది చేయవలెనని ఆజ్ఞాపింపబడినయెడల లేక అవశ్యముగా విధింపబడినయెడల, మంచిదే, లోకమువైపున దానిని చేయుట దేవుని యెదుట మన స్వాతంత్ర్యమునకు అడ్డు కాదు; ఏలయనగా సామాన్య వ్యవస్థకు సంబంధించిన విషయములు ఆజ్ఞాపింపబడవచ్చును లేక నిషేధింపబడవచ్చును, ఏలయనగా అవి లేనియెడల అవి ప్రజాక్షేమమునకు హాని కలుగజేయవచ్చును, లేక అట్టివి ప్రయోజనకరములై యుండవచ్చును, అప్పుడు మనలో ఒకడు ఇంకొకని అవసరమునకు సామాన్యముగా సేవ చేయవలెను.

కాబట్టి వ్యవస్థకు సంబంధించిన విషయములను మనము గౌరవింతము, ఏలయనగా మనము ఒకరితో ఒకరము కలిసి ఐక్యపడియుండవలెను, మనలో అట్టి ఏకత్వము ఉండవలెను, అందువలన మనలో ప్రతివాడును తన పొరుగువాని అవసరమునకు సేవ చేయవలెను, మనలో ఎవడును తన స్వార్థమునకే అంకితముకాకూడదు. అయితే ఆత్మీయ స్వాతంత్ర్యమునకు సంబంధించిన విషయమైనప్పుడు, మనలో ప్రతివాడును తనలోనికి తిరిగి, దాని స్వభావమును లక్షణమును ఆలోచింపవలెను. మనలో ప్రతివాడును (అని నేను చెప్పుచున్నాను) దేవుని యెదుట ఉన్నట్లు తనలోనికి తిరిగి చూచుకొనవలెను. ఏలయనగా పరలోకపు న్యాయాధిపతికి మనము లెక్క అప్పగింపవలసియున్నది, కావున మనలోనికి మనము ప్రవేశించి ఇట్లనుకొనవలెను: దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుట నేను ఎట్లు నిలిచెదను? నా జీవితము ధర్మశాస్త్రముచేత పరీక్షింపబడినయెడల: నాకు శ్రమ. ఏలయనగా నేను అనేక విధములుగా, లెక్కకు మించి దోషినై యున్నాను; నేను పది లక్షల మరణములను అనుభవించినను, నేను చేసిన అపరాధములకు అది చాలదు. అయినను దేవుడు నాయెడల దయాళువై, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నిమిత్తము నన్ను కనికరించి చేర్చుకొనును; నేను ఆయనయొద్దకు చేరినప్పుడు, మనకొరకు ఆయన అర్పించిన బలిలో నాకు ఇవ్వబడిన విడుదలపత్రమును సంపూర్ణ విముక్తిని కలిగియున్నవాడనై తల ఎత్తుకొని రావచ్చును; ఏలయనగా ఆ బలిలో ఆయన నా కొరకు సంపూర్ణ పరిహారము చేసి, నన్ను పూర్తిగా స్వతంత్రునిగా చేసెను. ఇది ఒక అంశముగా గమనింపుడి: నేను దేవునికి సేవ చేయవలెను, నా జీవితమును ఆయనకు సమర్పింపవలెనన్నది యుక్తమే. అయితే ఏ చివరినుండి నేను ఆరంభింపవలెను? అవసరమైన అట్టి సంపూర్ణతను, దానిలో నూరవ భాగమునైనను నేను తేలేను. అయినను దేవుడు నన్ను సహించుచు, అసంపూర్ణమైనవియు బలహీనమైనవియు పాపభరితములునైన వాటిని కూడ మేలుగా స్వీకరించుట మానడు. ఆయన ఎందుకు ఆ విధముగా చేయుచున్నాడు? ఏలయనగా మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నిమిత్తము ఆయన నన్ను తన పిల్లలలో ఒకనిగా చేర్చుకొనుచున్నాడు. ఈ విధముగానే (అని నేను చెప్పుచున్నాను) పౌలు భక్తుడు చెప్పు ఈ స్వాతంత్ర్యము యొక్క ఫలమును మనము గ్రహించి అర్థము చేసికొనగోరినయెడల మనము దేవుని యెదుటికి రావలెను.

ఇప్పుడు ఆయన, మనము మరల దాస్యపు కాడిలో చుట్టుకొనకూడదని చేర్చుటవలన, మనము సువార్త విశ్వాసమునకు రాకముందును, దేవుని కుమారుని మరణమువలనను శ్రమవలనను మనకు ఏ మేలు కలిగెనో ఎరుగకముందును, మనమందరము ఖైదీలవలె ఇరుకైన బంధకములలో పట్టబడియున్నామనియు, ఏ స్వాతంత్ర్యమైనను విడుదలైనను మనకు ఎంతమాత్రమును లేదనియు ఆయన చూపుచున్నాడు. నిజముగా యేసుక్రీస్తు విజ్ఞాపన చేయనియెడలను, తన తండ్రియైన దేవునికిని మనకును మధ్యవర్తియై యుండనియెడలను, మన మనస్సులు ఎడతెగని వేదనలోను అశాంతిలోను ఉండునన్నది నిశ్చయము. ఏలయనగా మనలో ఎవడును అపరాధముకంటె ఎక్కువగా దోషియని రుజువుపరచబడనివాడు లేడు; కావున మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మనకు సహాయము చేయువరకును, దేవుడు మనయెడల దయాళువుగా ఉండునని మనము ఎరిగి, అందుపై ఆయన ముందుగానే అచ్చట ఉండునని తెలిసికొనినవారమై ఆయనను ప్రార్థించుటకు సమాధానమును నిశ్చయతను కనుగొనువరకును, మనము నిరాశలో మునిగినవారమై స్థిరముగా నిలిచిపోవలసి యుండును.

మరియొకవైపు, దేవుడు మనలను తన దయలోనికి ఎట్లు చేర్చుకొనెనో, అనగా ఆయనకు విధేయులగుటకు మన ఇష్టమునకును ఆయనయొద్దకు మనము వచ్చుటకును, అది బలహీనతతో కూడినదైనను, ఆయన తృప్తిపడునని మనము ఎరుగనియెడల, మనలను ఉరి తీయుటకు ఉపయోగపడు మరియొక త్రాడును చూచుచున్నాము. అయినను అవిశ్వాసులందరి విషయమై ఇట్లే యున్నది. కాబట్టి పౌలు భక్తుడు ఉద్దేశపూర్వకముగా మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు: దేవుడు మనలను ప్రేమించుచున్నాడనియు, తన స్వంత ఉచిత మంచితనముచేత మనలను తన పిల్లలనుగా చేర్చుకొనుచున్నాడనియు, అంతేకాక మనుష్యుల దౌర్జన్యముచేత మనము త్రొక్కివేయబడుట ఆయనకు ఇష్టము లేదనియు, విశేషించి ధర్మశాస్త్రము యొక్క బంధమునుండియు కఠినత్వమునుండియు ఆయన మనలను విడిపించుననియు సువార్త మనకు బోధించు వరకు, మనమందరము దాస్యములో మునిగియున్నాము; యేసుక్రీస్తు ఒకసారి మనలను స్వతంత్రులనుగా చేసిన తరువాత, ఆ మేలును మనము బాగుగా కాపాడుకొనవలెను.

ఇప్పుడు ఆయన చేర్చు హేతువునకు వత్తము: "ఇదిగో (అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు) పౌలను నేనే మీతో చెప్పుచున్నాను, మీరు సున్నతి పొందినయెడల యేసుక్రీస్తు వలన మీకు ఏమాత్రమును ప్రయోజనము కలుగదు." సున్నతి మనుష్యులను, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మనకొరకు సంపాదించిన రక్షణలో వారికి ఏ భాగమును లేకుండునట్లు ఖండించుట మిక్కిలి కఠినమైన మాట. అయితే మొదట మనము గమనింపవలసినదేమనగా, పౌలు భక్తుడు ఇక్కడ సున్నతిని గూర్చి మాటలాడునప్పుడు, ఆ విషయమును దాని స్వరూపమునుబట్టి చూడలేదు, దాని లక్ష్యమునుబట్టి చూచుచున్నాడు; ఏలయనగా గలతీయులలో సువార్త యొక్క పవిత్రతను చెరిపిన వంచకులు, ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకై వారు సున్నతి పొందవలెనని వారిని నమ్మించిరి. పౌలు భక్తుడు ఆ అంశముమీద నిలిచి, మనము దేవుని యెదుట అట్లు మనలను బలవంతపెట్టుకొని బంధించుకొనినయెడల, లేక ఆయనతో అట్టి నిబంధనలో ప్రవేశించినయెడల యేసుక్రీస్తు మనకు ఏమాత్రమును ప్రయోజనకరుడు కాడని చెప్పుచున్నాడు. ఇది గమనింపదగినదే.

ఏలయనగా ఈ దినములలో మనము, ఒక కార్యమును మరణకరమైన పాపమను శిక్షకు లోబడి ఆచరింపవలెనని మనుష్యులు ఆజ్ఞాపించుట, లేక తమకు ఇష్టము లేనందున ఒక దానిని నిషేధించుట (ఉపవాసకాలమును ఆచరించవలెననుట, లేక ఏటికొకసారి మనుష్యులు తమ పాపములను యాజకునికి చెప్పుకొనవలెననుట వంటివి) నరకసంబంధమైన నిరంకుశత్వమని చెప్పినయెడల, మనము అట్టి వాటికి విరోధముగా పోరాడినప్పుడు, పోపు మతస్థులు (నేను చెప్పినట్లు) ఆ అంశముమీదను ఆ పునాదిమీదను నిలువవలెనని మనలను పురికొల్పి బలవంతపెట్టు కారణమును ఆలోచింపక, తమ నిరాశపూరితమైన కోపమును వెళ్లగ్రక్కుదురు. ఎందుకు? వారు బాహ్యమైన దానికంటె ఎక్కువ దూరము చూడరు. అయితే మనము ఇంకా దూరము వెళ్లవలెను. ఏలయనగా పోపు మతస్థులు ఒక కార్యమును మరణకరమైన పాపమను శిక్షకు లోబడి ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, ఆ విషయములో తమ కర్తవ్యమును నెరవేర్చుటను షరతుగా పెట్టినంగాని మనము దేవుని దయను పొందకూడనట్లు అది మనలను బంధించుటయే. మరియు ఆ విధముగా తన కర్తవ్యమును నెరవేర్చినవాడు, పోపు మతములో రాజ్యమేలు పైశాచికమైన అభిప్రాయముచొప్పున (అనగా మన స్వంత యోగ్యతలచేత కృపను సంపాదించుకొనవలెననియు, ప్రాయశ్చిత్తములు చేసి దేవుని ఉగ్రతను శాంతింపజేసి మన పాపములను అపరాధములను గూర్చిన జ్ఞాపకమును తుడిచివేయవలెననియు నున్న అభిప్రాయముచొప్పున), నిజముగా తన వైపున దేవుని బంధించినవాడగును.

దీనివలన మనము ఆ విధముగా మనలను విముక్తులనుగా చేసికొనగలిగినయెడల యేసుక్రీస్తు మనకు నిష్ప్రయోజనుడగునని, ఆయన మనకు ఏమాత్రమును ప్రయోజనకరుడు కాడని స్పష్టమగుచున్నది. ఎందుకు? మనము ఆయన మరణ బలియందు మన పాపక్షమాపణను వెదకి, అందుతోపాటు దేవుడు మన తండ్రియని బాగుగా నిశ్చయించుకొననియెడల యేసుక్రీస్తు మన నీతి కాజాలడు; ఏలయనగా మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు ఆయన మనలను దత్తత తీసికొనెను గనుక మనము నెమ్మదిగల మనస్సాక్షులతో ఆయనను ప్రార్థింపగలము. గలతీయులను మోసగించిన వంచకులు, యేసుక్రీస్తు లోకరక్షకుడని ఒప్పుకొనబడి పిలువబడుటకు తమ హృదయములో సమ్మతించినవారే అన్నది నిజము. మరియు వారు ధర్మశాస్త్రమును సువార్తతో ఎంతగా కలిపిరనగా, అయినను యేసుక్రీస్తునకు తన బిరుదులు ఉండియే యుండును. అయితే వారు ఒక భాగస్వామ్యమును చేసిరి: మనుష్యులు తమ వైపున యోగ్యత సంపాదించవలెననియు, ఆ విధముగా దేవుడు శాంతిపరచబడవలెననియు. యేసుక్రీస్తు మనుష్యుల కొరతలను పూరించుననియు, అయితే దురవస్థలోనున్న మనస్సాక్షులు ఎల్లప్పుడును అశాంతిగానే యుండునట్టి విధముగా పూరించుననియు వారు చెప్పినట్లే. ఈ దినమున పోపు మతములో ఇట్టి వ్యవహారమే ఉన్నది. పోపును అతని మతగురువుల గుంపంతయు, ఇక్కడ పౌలు భక్తుడు ఎదిరించు మోసగాళ్లకంటె ఏమాత్రమును భిన్నముకారు; భేదమేదనగా ఆ మోసగాళ్లు తమ స్వంత కల్పనలను ముందుకు తెచ్చి, వాటిని మోషే ధర్మశాస్త్రము యొక్క నీడలోను అధికారములోను ప్రబలింపజేయ గోరిరి. పౌలు భక్తుడు ఎవరితో వాదించుచున్నాడో వారు ఇట్లనిరి: సున్నతిని ఇంకను ఆచరింపవలెను, ఇంకను మనము సున్నతి పొందవలెను. దేనికొరకు? దేవుని యెదుట మనము విముక్తులమగుటకును, మన కర్తవ్యమును నెరవేర్చినందున ఆయన చేత అంగీకరింపబడుటకును. అయితే యేసుక్రీస్తు దేనికి ఉపయోగపడును? ఖాళీగానున్న స్థలమును నింపుటకు ఉపయోగపడును: ఏలయనగా ఆయన పూర్తిగా నిష్ప్రయోజనుడు కాడు; అయితే మనుష్యులు ఆ విధముగా తమను విముక్తులనుగా చేసికొనిన తరువాత ఏదైనను కొరత ఉన్నయెడల యేసుక్రీస్తు దానిని పూరించును. పౌలు భక్తుని ప్రతిపక్షులైన ఆ మోసగాళ్లు ఆ విధముగా మాటలాడిరి.

పోపు ఏమి చెప్పుచున్నాడు? మోషే యొక్క ఆచారవిధి ధర్మశాస్త్రమునకు బదులుగా మనము అతని నియమములను, సభలచేతను ఈ మనుష్యునిచేతను ఆ మనుష్యునిచేతను నిర్ణయింపబడినవాటిని గైకొనవలెననియు, అది మరణకరమైన పాపమను శిక్షకు లోబడి మనలను బంధించుననియు, కావున మనము దేవుని అపరాధపరచినయెడల దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన వాటిచేత కాక మన స్వంత పరిహారములచేతనే ఆయనకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయవలెననియు అతడు చెప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా మనము చేయవలసిన ప్రాయశ్చిత్తము దేవుని ధర్మశాస్త్రములో నియమింపబడిన వాటిలో ఏదియు కాదు: అది మన స్వంత కల్పనయైన అదనపు జోడింపే; ఆ విధముగా దేవుని వైపున మనము విముక్తులమగుదుము, దేవుడు దానిని యోగ్యముగా అంగీకరింపవలసినదే. కాబట్టి ఆ మోసగాళ్లు తీసికొని రావలెనని ప్రయాసపడిన అదే పైశాచికమైన పునాదిని పోపు పట్టుకొనియున్నాడని మనము చూచుచున్నాము. అయినను ఇది ఇంకను చెడ్డది: ఏలయనగా వారు కొంత అధికారము కలిగియుండవలసిన మోషే ధర్మశాస్త్రమును బలవంతపెట్టిరి, పోపు అయితే తన స్వంత కల్పనలను, తన స్వంత మెదడు యొక్క కృత్రిమ సృష్టులను తెచ్చుచున్నాడు. కాని పౌలు భక్తుడు దీనికి విరుద్ధముగా, మనము ఆ విధముగా దేవునితో ఒడంబడిక చేసికొనగోరినప్పుడు యేసుక్రీస్తు మనకు ఏమాత్రమును ప్రయోజనకరుడు కాడని చెప్పుచున్నాడు. ఎందుకు? ఏలయనగా క్రీస్తును ముక్కలుగా చీల్చుటయును, ఆయనొక్కనికే సంపూర్ణముగాను పూర్తిగాను చెందవలసిన దానిలో సగము మాత్రమే ఆయనకు ఇచ్చుటయును ఒక్కటే. ఆయన మనకు నీతిగా ఇవ్వబడెను, ఆయన మన సమాధానమని పిలువబడుచున్నాడు; నీతి అను మాట దేనిని సూచించును? మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నిమిత్తము దేవుడు మనలను ఉచితముగా అంగీకరించుటయే. ఇప్పుడు మనము మన స్వంత యోగ్యతలచేత దేవుని దయను సంపాదించుకొనుచున్నామనియు, యేసుక్రీస్తు కొరతలను పూరించువాడు మాత్రమేనని చెప్పినయెడల, అది ఆయనను ముక్కలుగా చీల్చుటయు, మన శక్తికొలది ఆయనను ఖండఖండములుగా చేయుటయు కాదా? అయితే అది చేయబడజాలదు, సహింపబడజాలదు. మరియు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మన పరిహారముకొరకు, అనగా ప్రాయశ్చిత్తముకొరకు ఇవ్వబడెను: ఏలయనగా దేవునిని మనలను ఏకము చేయుటకు మరి వేరొక మార్గము లేదు, మనము అంతములేని మరణపు బంధమునుండి పూర్తిగా విడుదల పొంది ఉచితముగా విముక్తులమైతిమని తెలిసికొనుటయే. ఏలయనగా మనము మన స్వంత యోగ్యతలచేత మనలను విమోచించుకొనవచ్చునని తలంచి, మనలో ఏదైనను కొరత ఉన్నయెడల క్రీస్తు దానిని చిన్న విషయముగా తీర్చునని చెప్పినయెడల అది స్పష్టమైన పరిహాసమే, అది ఏ విధముగాను సహింపదగినది కాదు. కాబట్టి పౌలు భక్తుడు యేసుక్రీస్తు మనకు ఏమియు ప్రయోజనకరుడు కాడని చెప్పుటకు కారణమేమనగా, తన పనిలో సగము మాత్రమే చేయు ఒక క్రొత్త యేసుక్రీస్తును కల్పించుకొనుటలో మనుష్యులు తమను మోసగించుకొనకుండునట్లే: ఏలయనగా ఆయన తన తండ్రియైన దేవునిచేత మనకు ఇవ్వబడిన ప్రకారముగానే మనము ఆయనను స్వీకరింపవలెను. ఇప్పుడు ఆయన మనకు ఇవ్వబడినది ఈ షరతుతోనే: మనము స్వనమ్మకమంతటిని విడిచిపెట్టి సంపూర్ణముగా ఆయనయొద్దకు చేరవలెను; ఇంకను ఆయన మనకు శిరస్సుగా ఉండుట మనకు చాలునని తలంచి, ఆ తరువాత మనకు కలిగినదంతయు ఆయన తండ్రియైన దేవునికి అర్పించుచు ఆయనను సేవింపవలెను; మరియు అదంతయు ఏమియు కాకపోయినను, అయినను మనమెట్లు ఉన్నను అది మేలుగా స్వీకరింపబడక పోదని మనకు నిశ్చయముగా ఎరిగియుండవలెను, ఏలయనగా మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు ముందుగా సంభవించి పునాది వేయబడిన దత్తత, మనలను మన క్రియలను ఎల్లప్పుడును దేవునిచేత అంగీకరింపబడునట్లు చేయును; ఎంతమాత్రమును విలువలేని మనలను (అని నేను చెప్పుచున్నాను), నీచమైన చెత్త మాత్రమైన మన క్రియలను; అయినను దేవుడు వాటిని మేలుగా స్వీకరించును, ఏలయనగా మనమెట్టివారమో మనము ఏమి చేయుచున్నామో ఆయన చూడడు, మన క్రియల గుణమునైనను పరిమాణమునైనను చూడడు; మనము ఆయన అద్వితీయ కుమారునికి అవయవములమై, ఆయన మనలను విమోచించిన బలిమీదనే పూర్తిగా ఆనుకొనినవారమై ఆయనయొద్దకు వచ్చుచున్నామని మాత్రమే చూచును.

కాబట్టి పౌలు భక్తుడు మరి విస్తారమైన ధృవీకరణకై, సున్నతి పొందినవాడు ధర్మశాస్త్రమంతటిని నెరవేర్చుటకు ఋణస్థుడని తాను సాక్ష్యమిచ్చి ప్రమాణము చేయుచున్నానని చేర్చుచున్నాడు. ఏలయనగా (అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు) ప్రజలు ఆ విధముగా తమను నీతిమంతులనుగా చేసికొనగోరినప్పుడు యేసుక్రీస్తు నిష్ప్రయోజనుడగును. పౌలు చెప్పిన సంగతులను గూర్చి స్పష్టమైనదియు సులభమైనదియునైన వివరణ మనకు ఉన్నది; మనము దానిని బాగుగా గమనింపవలెను, ఏలయనగా మనుష్యులు యేసుక్రీస్తును ఏ భాగములోనైనను నిష్ప్రయోజనునిగా చేయ ప్రయత్నించినప్పుడు ఆయన పూర్తిగా నిష్ప్రయోజనుడగునని వారిని ఒప్పించుట కష్టము. ఏలయనగా తురకలును ఇతర అన్యజనులును యేసుక్రీస్తు ఎవరో ఎన్నడును ఎరుగకపోయినను, వారు పోపు మతస్థులవంటి అభిప్రాయమునే కలిగియున్నారు, వారిద్దరును ఒకే ముద్రగలవారని ఒకడు కనుగొనును. ఏలయనగా లోకములో అన్యజనులలో తాము దేవుని తృప్తిపరచలేమను అభిప్రాయము లేనివారు ఎవరును ఎన్నడును లేరు; అయినను వారు తమ స్వంత క్రియలయందు అతిశయించిరి, తమ రక్షణ లేక క్షేమము వాటినుండే కలుగునని నమ్మిరి.

అన్యజనులు ఎల్లప్పుడును తాము కృపను సంపాదింపగలమనియు, దేవుని చేతిలోనుండి కొంత యోగ్యతను సంపాదింపగలమనియు తమకు తామే నమ్మించుకొనిరి. అందుపై వారు బలులు అర్పించిరి; అవి యేసుక్రీస్తునకు సూచనగా ఉన్నవని వారు ఎరుగరు, అయినను లోకము ఎట్లు సాగినను కొంత పరిహారమును ప్రాయశ్చిత్తమును చేయవలెనని తలంచిరి. యూదులును ధర్మశాస్త్రము యొక్క నిజమైన భావమును ఒకసారి చెరిపి చెడగొట్టినప్పుడు ఆ విధముగానే చేసిరి. పోపు మతస్థులును ఈ దినమున అంతే చేయుచున్నారు; దేవుడు తమ క్రియలను అంగీకరించుననియు, ఆయన ఒక విధముగా వారికి అట్లు చేయుటకు బద్ధుడనియు పూర్తిగా నిశ్చయించుకొనుచున్నారు. కావున వారు తప్పుగా చేసినను తమ క్రియలను ఆమోదించునట్లు వారు ఆయనతో బేరమాడుదురు గాక. ఏలయనగా తాము సంపూర్ణముగాను అన్ని విషయములలోను పరిహారము చేయలేరని వారికి బాగుగా నిశ్చయమే; అయినను మరియొక వైపున, దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన దానికంటె ఎక్కువ తాము చేయగలమనియు, అది ప్రతిఫలముగాను చెల్లింపుగాను ఉపయోగపడుననియు వారు చెప్పుదురు. ఇప్పుడు యేసుక్రీస్తు తమ అవసరమును సగముసగము తీర్చునని ఒప్పించుట అంత కఠినమైన పని గనుక, పౌలు భక్తుడు సున్నతి పొందు ప్రతివాడును ధర్మశాస్త్రమంతటిని నెరవేర్చుటకు ఋణస్థుడని చెప్పుచున్న ఈ వాక్యభాగమును మరి బాగుగా గమనించుట మనకు అవశ్యము. పౌలు భక్తుడు ఆ విధముగా సున్నతిని గూర్చి మాటలాడునప్పుడు, దేవుడు దానిని మొదట నియమించిన విధానమునుబట్టి ఆయన మాటలాడుటలేదని మనము గమనింపవలెను: ఏలయనగా దేవుడు దానిని అబ్రాహామునకు ఏ ఉద్దేశ్యముతో ఇచ్చెను? ఆయన దానిని విశ్వాసమువలని నీతికి ముద్రగా అతనికి ఇచ్చెను, రోమీయులకు నాల్గవ అధ్యాయములో ఆయనే అట్లు చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి అబ్రాహాము సున్నతి పొందుట అతనిని ధర్మశాస్త్రమంతటి నెరవేర్చుటకు ఋణస్థునిగా చేయుటకు కాదు; దీనికి విరుద్ధముగా, అతని పాపములు క్షమింపబడెననియు, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నిమిత్తము దేవుడు అతనిని తన పిల్లలలో ఒకనిగా అంగీకరించెననియు అతనికి నిశ్చయము కలుగజేయుటకే. కాబట్టి సున్నతి మన తండ్రియైన అబ్రాహామును సంపూర్ణ స్వాతంత్ర్యములో ఉంచెనని మీరు చూచుచున్నారు. అట్లయినచో అతడు దానిని ఎందుకు పొందెను? ఏలయనగా దేవుడు తన ఉచితమైన మంచితనమునకు సాక్ష్యముగాను సంస్కారముగాను దానిని అతనికి ఇచ్చెను. అయితే దీనికి విరుద్ధముగా, పౌలు ఎవరికి విరోధముగా వాదించుచున్నాడో వారు సున్నతిని యోగ్యతను సంపాదించు క్రియగా తీసికొనిరి, దాని వలన దేవుని చేతిలోనుండి సంపాదింపగలమని తలంచిరి: వారు ఆయనతో ఒక విధమైన బేరములోనికి దిగిరి; అనగా, మంచిది, ఇట్టి దానికొరకు నేను మీకు ఋణపడియున్నాను, దాని ప్రతిఫలముగా నేను ఇది లేక అది చేసితిని అని చెప్పినట్లు. కాబట్టి మనము ఎప్పుడెప్పుడు దేవునితో ఆ విధముగా ఒడంబడికలు చేసికొనుటకు పూనుకొందుమో:

అప్పుడప్పుడు మనము ధర్మశాస్త్రమంతటికి ఋణస్థులమగుదుము. ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లే: ఈ విషయములో మీరు బేరమాడకూడదు; మనుష్యులు తాము దేవుని కొంతవరకు బంధింపగలమని తమకు తామే నమ్మించుకొనకూడదు, అందువలన ఆయన న్యాయముగా వారికి ఋణపడి, వారు ఆయన కొరకు ఇది లేక అది చేసినందున వారిని తన పరదైసులోనికి తప్పక చేర్చుకొనవలసినవాడగునని. కాదు కాదు (అని పౌలు భక్తుడు చెప్పుచున్నాడు) మనము మరి దృఢముగా పనిచేయవలెను; ఆయన సంపూర్ణ ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటకు మనలను బంధించుచున్నాడనియు, మనము ఆయనను నిత్యజీవమును ఇచ్చుటకు బంధించుచున్నామనియు చెప్పుచు మనము దేవునితో బేరమాడుటకు పూనుకొనకూడదు. మనము ఆ స్థితికి వచ్చినయెడల ధర్మశాస్త్రమంతటికి ఋణస్థులమగుదుము. సంక్షేపముగా, పోపు పీఠములో రాజ్యమేలు పైశాచికమైన తప్పిదమునకు విరోధముగా పౌలు భక్తుడు ఇక్కడ పోరాడుచున్నాడు. వారు దానిని భాగనీతి అని పిలుతురు, అనగా కొంత దేవుని కృపవలనను కొంత యోగ్యమైన క్రియలవలనను కలుగు నీతి. ఎందుకు ఆ విధముగా? ఏలయనగా లోకములో దేవుని ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చిన వాడు ఎన్నడును ఒకడైనను లేడన్నది బాగుగా తెలిసినదే, అనుభవము దానిని మిక్కిలిగా చూపుచున్నది. కాబట్టి పోపు మతస్థులు (వారెంత సిగ్గులేనివారైనను) మనుష్యులు ధర్మశాస్త్రమంతటిని గైకొనజాలరనునది అతి స్పష్టమైన సంగతియని (నేను చెప్పినట్లు) బాగుగా ఎరుగుదురు గనుక: వారు ఇట్లు చెప్పుదురు: అన్ని విషయములలోను మనము సంపూర్ణ నీతిమంతులమని మేము వాదించుటలేదు, అయితే యేసుక్రీస్తు కొంతవరకు మన నీతియు విమోచకుడునై యున్నాడనియు, మనము కొంతవరకు మన స్వంత క్రియలచేత యోగ్యత సంపాదించుకొనుచున్నామనియు మేము చెప్పుదుము. ఛీ ఛీ, అని పౌలు భక్తుడు చెప్పుచున్నాడు, ఆ విధముగా ఒడంబడికలు చేయుటకు పూనుకొని, తాను దేవుని చేతిలోనుండి ఏదైనను సంపాదించెదననియు, లేక ఆయనకు ఏదైనను ప్రతిఫలము చెల్లించెదననియు చెప్పి, ఆయనతో కూలివానివలె వ్యవహరించి, నేను ఇది చేసితిని గనుక మీరు నాకు అది చెల్లింపవలెనని చెప్పినట్లే ఆయనను తనకు ఋణస్థునిగా చేయువాడు, తన్నుతాను మొత్తమునకు ఋణస్థునిగా చేసికొనుచున్నాడు; మరియు దేవుడు తాము ఇచ్చినదానిని తీసికొని మిగిలినదంతయు తమకు విడుదల చేయవలసినవాడనుకొని మనుష్యులు తమను మోసగించుకొను అవి కేవలము వెర్రి కల్పనలే.

ఉదాహరణకు, ఒకడు నూరు కిరీటముల నాణెములు చెల్లింపవలసి ఉండి, అవశ్యముగా వాటిని చెల్లించి అప్పగింపవలసినవాడై యుండియు, అయినను తన అప్పిచ్చినవాడు తాను నాలుగు ఫ్లోరిన్లు మాత్రమే తెచ్చి అతనితో, అయ్యా, ఇది మరి లెక్క చూచుటకు ముందు తీసికొనుడని చెప్పినను తృప్తిపడవలెనని తలంచి, ఆ తరువాత అర డజను లేక పది నాణెములు ఇంకను తెచ్చి, (సంక్షేపముగా) ఎంతో కష్టముతో అసలులో మూడవ భాగమునో నాలుగవ భాగమునో పూర్తిచేసి, ఆ విధముగా తాను పూర్తిగా విడుదల పొందితినని నమ్మినయెడల: అది మిక్కిలి నీచమైన కృతఘ్నత కాదా అని మీరు తలంచరా? ఏలయనగా చూడుడి, అతని స్నేహితుడు అతని అవసరములో అతనికి సహాయపడుటకు తన సంచిని తెరచెను, అతనిని ఆదుకొనుటకు తన్ను తాను విడిచిపెట్టలేదు; అయినను అదంతయు ఉండియు అతడు, నాకు తెలియని ఏదో తెచ్చినందుకును, అయ్యా, పూర్తి చెల్లింపుగా ఇది తీసికొనుడని చెప్పినందుకును విడుదల పొందగోరును, వాస్తవమునకు అతడు తెచ్చినదంతయు మొత్తములో నాల్గవ భాగము కాదు. ఇది కేవలము పరిహాసమని మనుష్యులకు బాగుగా కనబడును: అట్లయినచో దేవుని చేతిలోనుండి యోగ్యత సంపాదింపవలెనని ఆయనతో లెక్కలోనికి దిగగోరువారికి ఏమి కలుగును? ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రములో వ్రాయబడిన వాటినన్నిటిని నెరవేర్చని ప్రతివాడును శాపగ్రస్తుడని దేవుడు ప్రకటించుచున్నాడు, పౌలు భక్తుడు అదే వాక్యభాగమును ఉదాహరించెను.

అట్లయినచో దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రములో మనలను దేనికి బంధించుచున్నాడు? దానిని సంపూర్ణముగా నెరవేర్చుటకే. దానిని ఎవడు చేయగలడు? దానిలోని ఏ ఒక్క అంశమునైనను ఎప్పుడును కొంత లోపము ఉండకుండునంత సంపూర్ణతతో నెరవేర్చగల మనుష్యుడు ఎవడును లేడు. ఇప్పుడు తమ స్వంత క్రియలలో తమకు కొంత యోగ్యత ఉన్నదని తలంచు ఈ కపటులు ఏమి చేయుచున్నారు? వారు ఇది అది తెచ్చి కొంతవరకు నీతిమంతులమని వాదింతురు. అయితే దేవుడు అట్టి వ్యవహారమును అంగీకరింపడు, ఏలయనగా "ఇవన్నియు నెరవేర్చనివాడు శాపగ్రస్తుడు" అని తన స్వంత నోటిచేత ఆయన పలికిన నిశ్చయ తీర్పును ఆయన రద్దు చేయడు. కాబట్టి సున్నతి పొందినవాడు ధర్మశాస్త్రమంతటికి ఋణస్థుడని పౌలు భక్తుడు చెప్పునప్పుడు ఆయన ఏ ఆధారముమీద నిలుచుచున్నాడో మీరు చూచుచున్నారు. ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లే: మనుష్యులు ఇక తమను మోసగించుకొనకుందురు గాక, ఏలయనగా దేవుడు ఒకేసారి రెండు మార్గములలో నడువడు; మనము ఆయన యెడల సంపూర్ణముగా విడుదల పొందనియెడల శాపగ్రస్తులమగుదుమని ఆయన తన ధర్మశాస్త్రములో మనకు చెప్పెను. అయితే తనను తాను విడుదల చేసికొనగల మనుష్యుడు ఎవడును లేడు, కాబట్టి మనమందరము శాపగ్రస్తులమని మీరు చూచుచున్నారు. కావున [సంపూర్ణముగా] మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునొద్దకు చేరుట తప్ప వేరొక ఔషధము లేదు. ఏలయనగా యేసుక్రీస్తును కొంతవరకు ప్రయోజనకరునిగా చేసి, అదే సమయమున మన స్వంత క్రియలలో కొంత ఇంకను పట్టుకొనియుండవలెనని తలంచినయెడల అది మోసము: ఏలయనగా మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మనలను విడిపించువరకు మనలో శాపము తప్ప మరేమియు లేదని మనము ఒప్పుకొనవలెను, మన కొరతలను ఆయనయందు వెదకవలసి యున్నది; అదియును ఎట్లనగా, మన క్రియలన్నియు విలువలేనివనియు, ఆయన మనలను తన పిల్లలనుగా చేర్చుకొనువరకు దేవుని యెదుట మురికికంటె మెరుగైనవి కావనియు మనము ఒప్పుకొనునట్లు, మన మనస్సాక్షి స్వాతంత్ర్యములో నడుచుటకు, మన కొరకు సంపాదింపబడిన ప్రాయశ్చిత్తము యొక్క శక్తివలన మన పాపములు మనకు క్షమింపబడెనని ఎరిగియుండుటకు; అందువలన దేవుడు మన పాపములను మన దుష్కార్యములను మనకు ఆరోపింపడు, ఏలయనగా ఆయన తన అద్వితీయ కుమారుని స్వరూపములో మనలను చూచుచున్నాడు.

ఈ విధముగా పౌలు భక్తుడు తాను ముందు చెప్పినదానిని, అనగా సున్నతి పొందిన వారిలో ఎవరికిని యేసుక్రీస్తు ప్రయోజనకరుడు కాడనునదానిని, ఎట్లు రుజువుపరచుచున్నాడో మీరు చూచుచున్నారు. ఎందుకు? వారు తమ స్వంత క్రియలలో తమ రక్షణ నిరీక్షణను వెదకినయెడల, వారు దేవుని యెదుట తమను పూర్తిగాను సంపూర్ణముగాను విడుదల చేసికొనవలెను; ముక్కలు ముద్దలతో ఆయనను కొట్టివేయకూడదు (అని వారు చెప్పుదురు), అయితే దానిలోని ఒక్క పొల్లునైనను విడువకుండ ధర్మశాస్త్రమంతటిని నెరవేర్చవలెను. అది ఎవడు సాధింపగలడు? ఏలయనగా ఎన్నడైనను కనబడగల అత్యంత పరిశుద్ధుడును అత్యంత సంపూర్ణుడునైన మనుష్యుని తీసికొనుడి, అతనికి ఆజ్ఞాపింపబడినదానిలో నూరవ భాగమునైనను అతడు చేయజాలడు. కాబట్టి మనుష్యులు తమ స్వంత యోగ్యతలన్నిటినుండియు రిక్తులై పూర్తిగా వట్టి చేతులతో రాకయు, ఆయనవలనను ఆయన కృపవలనను తాము నీతిమంతులుగా తీర్చబడజాలరని, వేరొక దానిమీద నమ్మకము ఉంచుటకు తమను వెనుకకు లాగగల సమస్తమును ముందుగా విడిచిపెట్టినంగాని అని ఒప్పుకొనునట్లు తమను మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునకు అప్పగించుకొనకయు ఉండినయెడల వారు రక్షణ నిరీక్షణను పోగొట్టుకొందురని మీరు చూచుచున్నారు. ఇంకను పౌలు భక్తుడు ఇక్కడ సున్నతి పొందుటను గూర్చి మాటలాడుచుండగా, దేవుని తమకు బంధించవలెననియు, ధర్మశాస్త్రమంతటిని నెరవేర్చవలెననియు తలంచుటలో వంచకులు ప్రచారము చేసిన తప్పిదమునే ఆయన ఉద్దేశించుచున్నాడు. అట్లే ఈ దినములలో కూడ, పోపు నియమములను పాటించువారందరును మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు అధికారమును కూలద్రోయుచున్నారని చెప్పవచ్చును. శుక్రవారములలో లేక ఉపవాసకాలమున మాంసము తినకపోవుటవలన ఒకడు శిక్షింపబడునని కాదు: అయితే అతడు మూఢనమ్మకముచేత మాంసము తినకుండి, అట్లు చేయుటవలన యోగ్యత సంపాదింతునని తలంచినయెడల, అతడు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును తృణీకరించుననుట నిశ్చయము. ఏలయనగా మనము ఆయన ద్వారా తన తండ్రియైన దేవునితో సమాధానపడునట్లు క్రీస్తు మనకు ఒక న్యాయవాదిగా ఇవ్వబడెను; మనుష్యుల సంప్రదాయములచేత మనము ఇకమీదట బాధింపబడుట ఆయనకు ఇష్టము లేదనునంతగా ఆయన మనలను స్వతంత్రులనుగా చేసెను. అయితే పోపు సంప్రదాయములను పాటించువారు, అట్టి ఏ దినమున మాంసము రుచి చూచుట మరణకరమైన పాపమనియు, దానిని విడుచుటవలన దేవుని చేతిలోనుండి వారు యోగ్యత సంపాదించుదురనియు, అవి మంచి పరిహారములనియు, ఇది లేక అది చేయుటచేత యేసుక్రీస్తు బాగుగా గౌరవింపబడుననియు తమకు తామే నమ్మించుకొందురు: వారు దానిని ఒప్పుకొనిన యెడల, ఆ ఒప్పుకోలుచేత తమకు తెరవబడనియెడల పరదైసు ద్వారము తమకు మూయబడునని కూడ వారు నమ్ముదురనియు, అది దేవునితో తమ ప్రాయశ్చిత్తమును చేయు సాధనమని తలంచుదురనియు నేను చెప్పుచున్నాను.

ఇప్పుడు వారు దానిని తమకు తామే నమ్మించుకొనుటలో, నేను ముందు చెప్పినట్లు వారు తమను ఋణస్థులనుగా చేసికొని, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు సంపాదించిన కృపను విడిచిపెట్టుచున్నారనుట నిశ్చయము. ఇప్పుడు ఈ సిద్ధాంతమువలన మనము ఎట్లు ప్రయోజనము పొందవలెనో చూచుచున్నాము: అదేదనగా మొదట, మనము ఆయనయొద్దకు వచ్చినప్పుడెల్ల స్వాగతము పొందుదుమని దేవుడు తన సువార్తద్వారా మనకు చెప్పెనని మనము గ్రహింపవలెను; అయితే గాలికి కదలు రెల్లులవలె ఇటు అటు ఊగులాడుటచేత అతిగా భారము పొందక, మనలను తన పిల్లలనుగా దత్తత తీసికొనిన మన తండ్రియైన ఆయనను స్వేచ్ఛగాను విప్పిన నోటితోను ప్రార్థింపగలవారమై యుండవలెను.

రెండవదిగా, ఆయన దయలో ఉండుటకు సాధనము, ఆయన మన పాపములను క్షమించునట్లు చేసికొనుటయే అని మనము గ్రహింపవలెను. ఎందుకు? ఏలయనగా యేసుక్రీస్తు వాటికొరకు పరిహారము చేసి, వాటినుండి మనలను పూర్తిగా విడుదల చేసెను.

మూడవదిగా, ఇది మన మెడమీద కళ్లెమును వదులు చేయుటకు, మనము విచ్చలవిడిగా తిరుగుచు అడవి మృగములవలె ప్రవర్తించి దేవుడు మనలను అణచకుండునట్లు చేయుటకు కాదు, గాని మనము మంచి ధైర్యముతో ఆయనయొద్దకు చేరి స్వేచ్ఛగా ఆయనకు విధేయులగుటకే అని మనము గ్రహింపవలెను. ఏలయనగా ఆయన మనలను తన పిల్లలనుగా తీసికొనుచున్నాడనియు, విలువలేనివి ఆయన చేతిలో మేలుగా స్వీకరింపబడునంత సౌమ్యముగా తన పితృప్రేమచేత మనలను సహించుచున్నాడనియు మనకు నిశ్చయము లేనియెడల: మనము దేవునికి సేవ చేయ ఉద్దేశించునప్పుడు పళ్లు కొరుకుటయే తప్ప మరేమియు చేయము. అయితే మనము బలహీనతలతో నిండినవారమై ఆయన చేతిలో మెప్పు పొందదగిన దేనినైనను చేయజాలకపోయినను, ఆయన మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నిమిత్తము మనలను అంగీకరించునట్లు దేవుడు మనవైపు అట్టి దయను చూపునని మనము ఒప్పింపబడినయెడల: అది మనకు పడవకు తెరచాప ఎత్తినట్లును వెనుకనుండి గాలి వీచినట్లును ధైర్యమును కలుగజేయక తప్పునా?

కాబట్టి మనము దేవుని దయలో ఉన్నామనియు, ఆయన మన క్రియలను అంగీకరించుచున్నాడనియు, మనలను ఏ దాస్యమునకును బంధింపగోరడనియు, మనలను తన పిల్లలనుగా తీసికొనుటకును ఆయనకు విధేయులగుటకు మన ఇష్టమును అంగీకరించుటకును సంతుష్టుడై యున్నాడనియు మనము ఎరిగినప్పుడు, పూర్తి గాలి తెరచాపలపై కొట్టుచున్న ఓడవలె మన హృదయములు వేగముగా పరుగెత్తక తప్పవనుట నిశ్చయము. ఇప్పుడు మనము ఒకసారి దానిని గూర్చి నిశ్చయముగా ఉన్నప్పుడు మన దేవునికి మరి మంచి ధైర్యముతో సేవ చేయగలము; మనము ఆయన కృపమీద పునాది వేయబడినవారము గనుక అది మనలను ఆ విధముగా ఉల్లసింపజేయును; మనము ఆయనకు స్తోత్రమును ప్రార్థనయునను బలిని అర్పింతుము, ఆయన మన మొర వినునని నిశ్చయించుకొనుదుము; అందుపై ఆయన ప్రతిదినము మనకు అనుగ్రహించు అంత గొప్పదియు అమూల్యమైనదియునైన మేలునకు ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లింతుము.

ఇప్పుడు మన మంచి దేవుని మహిమ యెదుట సాగిలపడి, మన తప్పిదములను ఒప్పుకొనుచు, అవి మనకు నిజముగా తగ్గింపును కలుగజేయునట్లును, మనలను పూర్తిగా మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునకు అప్పగించుకొనునట్లును ఆ తప్పిదములను మనకు అనుభవింపజేయ దయచేయుమని ఆయనను ప్రార్థింతము; మరియు మనము ఒకసారి ఆయనయొద్దకు వచ్చినప్పుడు, ఏ విధముగాను ప్రక్కకు తొలగకుండ ఆయన సువార్త విశ్వాసమందు నిలిచియుండునట్లును, ఆయన మన బలహీనతలలో మనలను ఆదుకొనునట్లును, అయినను మనము పాపపు దాస్యమునకు లోనై చెరసాలలో ఉంచబడియున్న ఈ మర్త్య శరీరమునుండి ఆయన మనలను తీసికొనువరకు ఆయన యెదుట నిట్టూర్చుచు మూల్గునట్లు నిజమైన పశ్చాత్తాపమును పొందునట్లును ఆయన మనలను నిలబెట్టును గాక. ఇట్లు మనమందరము చెప్పుదము: సర్వశక్తిగల దేవా, పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, మొదలగునవి.