స్వేచ్ఛా చిత్తము మరియు జన్మపాపము

లేఖన కేంద్రబిందువు

కాబట్టి, ఒక మనుష్యుని ద్వారా పాపమును, పాపము ద్వారా మరణమును లోకములో ప్రవేశించెను వలెనే, మనుష్యులందరు పాపము చేసినందున మరణము అందరికిని సంక్రమించెను.

Romans 5:12 UECF తెలుగు

ఒక చూపులో

అధ్యాయ సారాంశం

'సద్గుణమును మతభక్తిని మరింత ప్రత్యక్షముగా చిత్తములోనే నివసించును' అని ఆయనే చెప్పినట్లు, స్వేచ్ఛా చిత్తముపై వివాదమే దాదాపు ప్రతి ఇతర దైవశాస్త్ర వివాదమునకు మూలస్తంభమని ఎడ్వర్డ్స్ భావించెను. నైతిక బాధ్యతకు నిజముగా 'స్వయం-నిర్ణాయకమైన' చిత్తము అవసరమనియు — అనగా ఏ క్షణమునందైనను వేరుగా ఎన్నుకొనగల, తనకు వెలుపలి దేనిచేతను కారణము పొందని చిత్తము అవసరమనియు డానియల్ విట్బీ, ఐజాక్ వాట్స్ వంటి ఆర్మీనియన్ రచయితలు వాదించిరి.

అగస్టీను నుండి వచ్చిన పురాతన ఇచ్ఛావాద (voluntarist) సంప్రదాయమునుండి తీసుకొనిన ఒక నిర్వచనముతో ఎడ్వర్డ్స్ దీనిని ఖండించెను: చిత్తమనగా 'మనస్సు దేనినైనను ఎన్నుకొను సాధనము' మాత్రమే, అది ఎల్లప్పుడు తనకు 'అత్యంత కోరదగినదిగా కనిపించుదాని' ప్రకారమే ఎన్నుకొనును. మనస్సుకు ప్రస్తుతమున్న అత్యంత బలమైన మొగ్గును లేక ప్రేరణను ఎల్లప్పుడు ఎన్నిక అనుసరించును గనుక, ఆర్మీనియనులు 'అనివార్యత' అని పిలిచినది, ఎడ్వర్డ్స్ దృష్టిలో సృష్టిలోని మిగిలిన భాగమును పరిపాలించు అదే కారణ-ఫలిత సంబంధమైన సాధారణ నిశ్చయత తప్ప మరేమియు కాదు.

ఈ పునర్నిర్వచనము వలన, పతనమైన మనుష్యులు నిజముగా స్వేచ్ఛగలవారేననియు — వారు తాము అత్యధికముగా కోరుకొనునదే చేయుదురు గనుక — అయినను కృప లేకుండ వారు అత్యధికముగా కోరుకొనునది ఎల్లప్పుడు పాపమే గనుక, అది శారీరక నిర్బంధపు దాస్యత్వము కాక మొగ్గు దాస్యత్వమేననియు ఎడ్వర్డ్స్ ధృవీకరింపగలిగెను. ఈ దృష్టిలో జన్మపాపము స్వేచ్ఛా ఎన్నికను అణచివేయు బాహ్య విధింపు కాదు, దేవుడు నూతన మొగ్గును ఇచ్చువరకు దాని స్వేచ్ఛా ఎన్నికలు నమ్మదగినట్లుగా, అనివార్యముగా పాపభరితమైయుండు ఒక భ్రష్ట హృదయమే.

ముఖ్యాంశాలు

• 'సద్గుణమును మతభక్తిని మరింత ప్రత్యక్షముగా చిత్తములోనే నివసించును' గనుక స్వేచ్ఛా చిత్త వివాదము దైవశాస్త్రమునకు మూలస్తంభమని ఎడ్వర్డ్స్ ఎంచెను.
• ఒకే పరిస్థితులలో వేరుగా ఎన్నుకొనగల కారణరహిత 'స్వయం-నిర్ణాయక శక్తి'గా ఆర్మీనియన్ ప్రత్యర్థులు స్వేచ్ఛను నిర్వచించిరి.
• చిత్తమనగా మనస్సు తనకు 'అత్యంత కోరదగినదిగా కనిపించుదానిని' ఎన్నుకొను స్వంత కార్యమనియు, అది ఎల్లప్పుడు ప్రస్తుత బలమైన మొగ్గును అనుసరించుననియు ఎడ్వర్డ్స్ పునర్నిర్వచించెను.
• ఆర్మీనియన్ 'అనివార్యత'ను కేవలం నిశ్చయతగా — ప్రేరణకును ఎన్నికకును మధ్యనున్న సృష్టివ్యాప్త కారణ సంబంధముగా — ఆయన పునర్నిర్వచించెను.
• దీనివలన పతనమైన మానవత్వము నిజముగా స్వేచ్ఛగలదనియు (తాను కోరినదానినే ఎన్నుకొనుటచేత), అదే సమయమున కృప లేనిదే స్వభావరీత్యా నిజముగా పాపభరితమనియు (పాపమునే కోరుటచేత) ఎడ్వర్డ్స్ రెంటినీ నిలుపగలిగెను.

గుర్తుంచుకోదగిన వాక్యం

all virtue and religion have their seat more immediately in the will.

McClymond & McDermott The Theology of Jonathan Edwards, ch. 22

సద్గుణమును మతభక్తియు మరింత ప్రత్యక్షముగా చిత్తములోనే నివసించును.

సంబంధిత లేఖనభాగాలు

• రోమీయులకు 3:23
• కీర్తన 51:5
• యోహాను 8:34
• రోమీయులకు 9:16

ప్రతిబింబం మరియు చర్చ కోసం

1. 'అత్యంత కోరదగిన మేలును ఎన్నుకొనుట'గా స్వేచ్ఛను ఎడ్వర్డ్స్ నిర్వచించుట, వేరుగా ఎన్నుకొనగల సామర్థ్యమే స్వేచ్ఛ అను నేటి సాధారణ భావననుండి ఎట్లు వేరుపడును?
2. ఆర్మీనియన్ చిత్త దృక్పథము, తర్కబద్ధముగా కొనసాగించినచో, ప్రార్థననూ మారుమనస్సు భావననూ కూలద్రోయుననని ఎడ్వర్డ్స్ ఎందుకు భావించెను?
3. చిత్తము ఎల్లప్పుడు తన బలమైన మొగ్గునే అనుసరించునని అయినచో, ఒక పాపి హృదయమును మార్చుటలో కృపకు ఎట్టి పాత్ర మిగులును?