విశ్వాసులలోని పాపము (కొనసాగింపు)

విశ్వాసులలోని పాపము (కొనసాగింపు)

అధ్యాయము 16

పునర్జన్మ పొందనివారిలో దాని ఫలితాల ద్వారా అంతర్వాసియైన పాపము యొక్క బలము ప్రదర్శింపబడుట.

మనము విశ్వాసులలో అంతర్వాసియైన పాపము యొక్క శక్తిని గూర్చి చర్చిస్తున్నాము. దాని స్వభావము, దాని సహజ లక్షణములన్నియు వారిలో నిలిచియున్నవని నేను వేరొకచోట చూపియున్నాను. ఏమాత్రమూ బలహీనపడని వారిలో దాని శక్తిని బట్టి పాపము యొక్క బలమును నేరుగా మనము నిరూపింపలేము; అయినను దానిని పరిశీలించుట ద్వారా, ఆ ప్రాణాంతక శత్రువు యొక్క నిజమైన శక్తిని గూర్చి విశ్వాసులను హెచ్చరింపవచ్చును.

ఒక పట్టణములో తెగులు విజృంభించి జనసమూహములను నాశనము చేయుచుండగా, మరియొక పట్టణములో అదే విధమైన సోకు ఉండి, వాడిన ఔషధముల వలన అది అంత తీవ్రతకు చేరకపోయినయెడల; ఆ ఔషధముల ప్రయోజనము లేని ఇతరులలో ఆ సోకు కలిగించు ఫలితములను బట్టి, దాని ప్రమాదమును ఒక మనుష్యుడు ఆ పట్టణవాసులకు చూపవచ్చును; అది వారికి ఆ ఔషధముల విలువను నేర్పును, సోకు విషయమై మరింత జాగరూకులుగా ఉండునట్లు చేయును. ఈ విషయములో కూడ అంతే. ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు తన విశ్వాసులకు ఇచ్చిన మరణ నివారణా ఔషధములు లేనివారిలో పాపమను ఆ తెగులు కలిగించు ఫలితములను బట్టి, దాని శక్తి ఎట్టిదో విశ్వాసులు నేర్చుకొనవచ్చును.

పునర్జన్మ పొందనివారిలో దానికి గల శక్తిని చూపుట ద్వారా దీనిని ఇప్పుడు నేను వివరించెదను.

1. అది మనుష్యుల స్వభావముపై చూపు బలాత్కారములో కనబడును; దేవుడు వారికిచ్చిన వివేకయుక్తమైన స్వభావ సూత్రములన్నిటికి విరుద్ధముగా పాపములు చేయునట్లు అది వారిని బలవంతపెట్టును. దేవుని ప్రతి సృష్టిలోను ఒక కార్యనియమము నాటబడియున్నది; అది తనంతట తాను చేయు సమస్తమును నడిపించును. ఆ విధముగానే అగ్ని పైకి లేచును, బరువైన వస్తువులు క్రిందికి దిగును, నీరు ప్రవహించును; ఇవి తమ స్వభావ సూత్రముల ప్రకారము జరుగును. వాటి పనిని ఆటంకపరచునది బలప్రయోగమే; రాయి క్రిందికి పడకుండ లేక అగ్ని పైకి పోకుండ ఆటంకపరచునది వంటిది. వాటి స్వభావ నియమమునకు విరుద్ధముగా కదలునట్లు వాటిని బలవంతపెట్టునది గొప్ప బలము; దాని స్థాయిలు అంతులేనివి. ఒక పెద్ద తిరుగలి రాతిని ఎత్తి గాలిలోకి విసరివేయగల బలము అద్భుతమైనదని అందరు ఒప్పుకొందురు.

మనుష్యునికి కూడ తన కార్యనియమములు ఉన్నవి. మొదటిది, ఇతర జీవులతో సామాన్యముగా ఉన్నవి; రెండవది, అతడు సృజింపబడిన విశేష ప్రయోజనమునకు సంబంధించినవి. మనుష్యునికి ఇతర జీవులతో సామాన్యమైన ఈ స్వభావ నియమములో తమ పిల్లలను పోషించుట, తమ జాతివారితో సమాధానముగా జీవించుట, తమకు మేలైనదానిని అనుసరించుట ఉన్నవి. ఇవి సమస్త జీవులకు తమ స్వభావ నియమములో ఉన్నవి.

అయితే మనుష్యుడు విధేయత ద్వారా దేవునికి మహిమ తెచ్చుటకును, ఆయనను అనుభవించుటయను బహుమానమును పొందుటకును విశేషరీతిగా సృజింపబడినందున, అతనికి మాత్రమే ప్రత్యేకమైన అనేక సంగతులు ఉన్నవి, - అనగా అన్నిటికంటె ఎక్కువగా దేవుని ప్రేమించుట, ఆయననుభవించుటను తన పరమ శ్రేయస్సుగా వెదకుట, ఆయన మనస్సును సంకల్పమును విచారించి తెలిసికొనుట, ఆయనకు విధేయత చూపుట; ఇవన్నియు అతని స్వభావ నియమములో భాగములే.

ఇప్పుడు, ఇతర జీవుల వలె మనుష్యుడు కూడ తన స్వభావ సూత్రముల నుండియే తన స్వభావ నియమ క్రియలను చేయవచ్చును; కాని దేవునిపై ఆధారపడుటయను నియమమును, సమస్తమును ఆయనకు విధేయతతో చేయుటయును దానిని మించినవి. అతనిని కేవలము ఒక జీవిగా ఎప్పుడును పరిగణింపకూడదు; వివేకయుక్తమైన నైతిక విధేయత ద్వారా దేవుని మహిమపరచుటకు సృజింపబడిన జీవిగానే పరిగణింపవలెను, - వివేకయుక్తమైనది, ఏలయనగా అది వివేకముతో చేయబడును; నైతికమైనది, ఏలయనగా అది నియమముచే క్రమపరచబడును.

ఉదాహరణకు, ఇతర జీవులతో సామాన్యముగా మనుష్యుడు తన పిల్లల పోషణను గూర్చి శ్రద్ధ తీసికొనును. వారి యెడల ప్రేమయు శ్రద్ధయు అతనిలో నాటబడియున్నవి. ఇతర జీవులు ఈ సహజప్రేరణకు తగినట్లు నడుచుకొనినయెడల, మరియు దేవుడు ఈ సహజ జ్ఞానమును నాటని ఉష్ట్రపక్షి వలె తమ పిల్లల యెడల కఠినులు కానియెడల, అవి తమ సృష్టి నియమమును నెరవేర్చినవి; యోబు 39:16, 17. మనుష్యుని విషయమున అలా కాదు. తన పిల్లల పోషణలో వలె తన స్వభావములోని సహజప్రేరణకు తగినట్లు నడుచుకొనుట అతనికి చాలదు; అతడు దానిని దేవునికి లోబడి, ఆయన మహిమకొరకు చేయవలెను, - నైతిక విధేయత యను నియమము అతని అస్తిత్వమంతటిపైనను అతని క్రియలన్నిటిపైనను కప్పబడియున్నది. అతడు నైతిక విధేయత చూపి సమస్తమును ఆయన మహిమకొరకు చేయగలవాడైనందున, ఈ సంగతులన్నియు మనుష్యునిలో అతని స్వభావమున నాటబడి, దేవుని ఆజ్ఞచే బలపరచబడియున్నవి.

కాబట్టి, మనుష్యుడు తన స్వభావ నియమమును ఉల్లంఘించునట్లు ఏది అతనిని పురికొల్పునో అది - తిరుగలి రాళ్లను పైకి విసరుటయో, జంతువులు తమ పిల్లలను చూచుకొనకుండ చేయుటయో, పశువులు గుంపులుగా చేరకుండ ఆపుటయో మాత్రమే కాక, అంతకంటె ఎక్కువగా, దేవునికి విధేయుడగుటకు సృజింపబడిన జీవిగా దేవునిపై తనకుగల మౌలికమైన ఆధారమును తన శక్తిమేరకు విసర్జించునట్లు చేయునదియైనందున - గొప్ప శక్తి కలదై యుండవలెను.

ఇప్పుడు, పునర్జన్మ పొందని ప్రజలలో అంతర్వాసియైన పాపము దీనిని తరచుగా చేయుచున్నది. ఉదాహరణకు: -

(1.) జీవుల స్వభావములో, కనుక మనుష్యుని స్వభావములో కూడ, తమ పిల్లల యెడల ప్రేమకంటె లోతుగా పొదగబడినది మరేదియు లేదు. అనేక జీవులు వాటికొరకు ప్రాణమిచ్చును; కొన్ని తమ స్వంత మాంసరక్తములతో వాటిని పోషించును; అన్నియు తమకు మేలు చేయు ఆహారమును తాము విడిచి వాటికి ఇచ్చును, తమ శక్తి కొలది వాటి పక్షమున కార్యము చేయును.

ఇప్పుడు, ఇతర జీవుల స్వభావమునకు తెలియని సోకైన మనుష్యునిలోని అంతర్వాసియైన పాపమునకు ఎంత శక్తి కలదనగా, అనేకులలో అది ఈ ఊటను ఆపివేయుటకును, సహజ అనురాగముల ప్రవాహమును వెనుకకు కొట్టుటకును, స్వభావ నియమ సూత్రములను పెల్లగించుటకును, తమ స్వంత పిల్లలను నిర్లక్ష్యము చేయునట్లు, నాశనము చేయునట్లు వారిని పురికొల్పుటకును ప్రబలమగుచున్నది. ప్రాచీన అన్యజనులు "ప్రేమలేనివారు" అని పౌలు మనకు చెప్పుచున్నాడు, రోమీయులకు 1:31. తమ పిల్లలను పెంచు శ్రమను తప్పించుకొనుటకును, తమ కామములను తీర్చుకొనుటకు స్వేచ్ఛగా ఉండుటకును రోమీయులలో తరచుగా తమ స్వంత పిల్లలను గర్భములోనే నాశనము చేయు ఆ క్రూరమైన ఆచారమును అతడు సూచించుచున్నాడు; స్వభావ నియమమును తుడిచివేయుటకును దాని శక్తిని తిప్పికొట్టుటకును పాపబలము ఎంతగా ప్రబలినది!

ఈ విధమైన ఉదాహరణలు అన్ని జనములలోను సామాన్యము; మనలోనే, పాపము యొక్క మోసకరమైన తర్కము వలన స్త్రీలు తమ స్వంత పిల్లలను హత్య చేయుటయు కలదు. ఈ విధముగా పాపము స్వభావము యొక్క బలమైన ప్రవాహమును త్రిప్పివేయును, ఆత్మలోని దేవుని వెలుగును చీకటిమయము చేయును, దేవుని చిత్తముచే ప్రభావితమైన స్వభావ సూత్రములను అదుపు చేయును.

పాపబలము ద్వారా ఈ చెడుతనము భయంకరమైన తీవ్రతను పొందినది. మనుష్యులు తమ పిల్లలను చంపుటయే కాక, తమ కామములను తృప్తిపరచుకొనుటకు క్రూరముగా బలి కూడ ఇచ్చిరి. అపొస్తలుడు విగ్రహారాధనను, కనుక సమస్త మూఢనమ్మకమును, శరీరకార్యములలో లెక్కించుచున్నాడు, గలతీయులకు 5:20; అనగా, దాని

↑ పైకి వెళ్ళండి