విశ్వాసులలోని పాపము

విశ్వాసులలోని పాపము

సమస్త హృదయములను శోధించు దేవునికి, ఆదికాండము 20:5. అయితే నైతికంగా నిజాయితీగల మనుష్యుడు చేయకూడనంత గొప్ప పాపము వ్యభిచారమని తెలియక, దురాశ అతనిని శారా విషయములో చెడును తలపెట్టునట్లు చేసింది. తన ప్రజలు "జ్ఞానము లేక నశించిరి" అని దేవుడు వాపోవుచున్నాడు, హోషేయ 4:6. దేవుని మనస్సును చిత్తమును ఎరుగక, వారు పాపము యొక్క నియమము చేసిన ప్రతి ఆజ్ఞకు చెడులోనికి పరుగెత్తారు. తన కుటుంబమునకు బోధించవలసిన తన కర్తవ్యమును ఎరుగక, అంతటికీ బహిరంగ బోధనపైనే ఆధారపడిన అనేకులు పాపము యొక్క మోసము వలన అలవాటైన విధి నిర్లక్ష్యములోనికి తీసుకురాబడతారు. దేవుని చిత్తమును గూర్చి, విధిని గూర్చి ఎంత ఎక్కువ అజ్ఞానము ఉంటే, పాపము యొక్క నియమమునకు అంత ఎక్కువ అనుకూలత. కనుక దేవునికి ఇష్టమైన నిజమైన జ్ఞానమేదో మనం చూడవచ్చు. ఎంతో మంది పేద ఆత్మలు, వేదాంతములో పేదవారైనను, దేవునితో ఎంత చక్కగా నడుచుకొంటారు! వారికి సరిపడినంత తెలిసినట్లు కనిపిస్తుంది, అందువలన వారిపై పాపమునకు అంతగా అనుకూలత లేదు; అయితే జ్ఞానము నిండిన ఇతరులు తమ అజ్ఞానములో తమ దురాశలను అనుసరిస్తారు, దానిని వారు గ్రహించరు.

(2.) భ్రమ అనేది మనస్సు యొక్క అంధకారములో మరింత చెడ్డ భాగము, అది పాపము యొక్క నియమమునకు గొప్ప అనుకూలతను ఇస్తుంది. ప్రతి భ్రమలోను అజ్ఞానము ఉంటుంది, కానీ ప్రతి అజ్ఞానములోను భ్రమ ఉండదు. ఇదిగో ఒక ఉదాహరణ; ఏదో ఒక భ్రమ విషయములో ఉత్సాహము కలిగి సత్యమును హింసించ ప్రయత్నించు మనుష్యులు ఉన్నారు. లోపల నివసించు పాపము దీనికంటే గొప్ప అనుకూలతను కోరదు. ఉత్సాహము అను పేరుతో అది ప్రతిదినము, ప్రతి గంట కోపమును, దూషణలను ఎలా కుమ్మరిస్తుంది; పగను, హత్యను ఎలా ఊపిరి విడుస్తుంది! ఈ కారణంగా పేద ప్రాణులు ప్రతిదినము తమను తాము మెచ్చుకొనుచుండుట మనం చూడవచ్చు; వారు తమ స్వంత అవమానమును నురుగులు కక్కుతూ ఉన్నప్పుడు తమ శ్రేష్ఠతను గూర్చి గొప్పలు చెప్పుకొనుచున్నట్లు ఉంటారు. వారి నిజమైన అంధకారము, వారి నటించు ఉత్సాహము క్రింద పాపము నిశ్చింతగా కూర్చుని, వ్యక్తిగతములు, ఇళ్ళు, ప్రార్థనలు, వీధులను అసూయ, ద్వేషము, పగ, అబద్ధ మాటలనే చేదు ఫలములతో అవి పట్టగలిగినంత నిండా నింపుతుంది. అటువంటి పేద ప్రాణులకు కలిగే ఫలితమేమనగా, పరిశుద్ధుడు, ధన్యుడు, సాత్వికుడైన దేవుని ఆత్మ వారినుండి తొలగిపోయి, పాపపు నియమము వారిలో పోషించిన ఆ చెడ్డ లోకాత్మకు వారిని విడిచిపెట్టును. అటువంటి వైఖరిలో ఉన్నంత నిశ్చింతగా పాపము మరెక్కడా నివసించదు.

2. అది వాక్యము యొక్క, కృపగల ఆత్మ యొక్క వెంబడింపులకు వ్యతిరేకంగా తనను తాను కాపాడుకొంటుంది. తన నేరమును తగ్గించుకొనుటయే దాని పన్నాగాలలో ఒకటి. తాను నటింపబడినంత చెడ్డది కాదని, అంత మురికిది కాదని అది వాదిస్తుంది; ఇది రెండు విధాలుగా జరుగుతుంది: —

(1.) సంపూర్ణంగా. తాను ఆకర్షించు చెడు, మనస్సాక్షి నమ్మినంత హానికరమైనది కాదని, నాశనము లేకుండా దానిలోనికి ప్రవేశింపవచ్చునని అది వాదిస్తుంది. పరిశుద్ధస్థలపు త్రాసులో ఆత్మ దాని సూచనలను తూచలేని సమయములో అది దీనిని అనుకోకుండా ముందుకు తెస్తుంది; అప్పుడు చిత్తము తరచు మోసపోయి, ఆత్మ యొక్క ఖడ్గము క్రింద నుండి తప్పించుకొంటుంది: — "దానిని విడిచిపెట్టవచ్చు, లేదా తనంతట తానే చావనీయవచ్చు, కొంతకాలములో అది బహుశా అలాగే చేస్తుంది; దానిని చంపుటకు ఆ బలవంతము అవసరము లేదు; అంత ప్రాముఖ్యము లేని విషయమును గూర్చి తరువాత చూచుకొనుటకు ఇంకా సమయము ఉన్నది;" అని ముందు చెప్పబడినట్టి ఇతర వాదనలతో పాటు.

(2.) పోలికతో; మరియు ఇది దాని మోసము దాగియుండుటకు విశాలమైన క్షేత్రము: — "ఇది విడిచిపెట్టవలసిన చెడు అయినను, ఆత్మ దీనికి వ్యతిరేకంగా మెలకువగా ఉండవలసినను, ఇతరుల జీవితాలలో, దేవుని పరిశుద్ధుల జీవితాలలో కూడా మనం చూచునంత గొప్పది కాదు, పూర్వకాలపు కొందరు పరిశుద్ధులు పడిపోయినంత గొప్పది అసలే కాదు." ఇట్టి వంకలతో, వాటి వంటివాటితో, నాశనమగునట్లు తరమబడినప్పుడు ఆత్మలో తన నివాసమును నిలుపుకొనుటకు అది ప్రయత్నిస్తుంది. దాని మోసములో ఎంత కొద్ది భాగమును మనము ప్రకటించాము!

↑ పైకి వెళ్ళండి