విశ్వాసులలోని పాపము

విశ్వాసులలోని పాపము

నిజమే, వారు తమకు సాధ్యమైతే తమ పాపములను విడిచిపెట్టుదురని, మెరుగ్గా ఉండగోరుదురని వాదింతురు. కానీ వారు చెప్పునది వారి వెలుగు, వారి నేరారోపణల పనియే గాని, వారి చిత్తములలోని ఏ ఆత్మసంబంధమైన మొగ్గు కాదు; ఎందుకంటే మేలు చేయుటకు చిత్తము ఉన్నచోట, మేలు యొక్క శ్రేష్ఠత నిమిత్తమే దానిని ఎంచుకొనుట ఉంటుంది. ఇది అవిశ్వాసులలో లేదు. ఆత్మసంబంధమైన మేలును వారు ఎంచుకొనరు, ఎంచుకొనలేరు; అది వారిలోని ఏ సూత్రమునకు అనుగుణమైనది కాదు; వారు మేలు యొక్క ఫలితములను మాత్రమే కోరుదురు. ఈ కోరికలు ఎంత బలహీనమైనవంటే వాటి విషయమై వారు చాలా తక్కువే చేయుదురు. చాలామంది మునిగియున్న సోమరితనమును, ప్రపంచాసక్తిని చూడండి. కానీ విశ్వాసులలో మేలు చేయుటకు చిత్తము ఉన్నది, ఆత్మసంబంధమైన మేలు వైపు అలవాటైన మొగ్గు ఉన్నది; అది క్రియతో కూడియున్నది. చిత్తమే మన నైతిక క్రియలకు మూలసూత్రము; కాబట్టి మన క్రియల సాధారణ గమనము దానిని అనుసరించును. హృదయములోని మంచి నిధి నుండి మంచి సంగతులు వెలువడును. అయితే మేలు చేయకుండా మేలు చేయుటకు చిత్తము కలిగియుండుట కేవలము నటనయే.

నాలుగవదిగా, విధి యొక్క సమయ సందర్భమునకు సంబంధించి అపొస్తలుని ఈ మాటలలో మరియొక సంగతి కూడా ఉన్నది: "నేను మేలు చేయ చిత్తగించినప్పుడు నాయొద్ద చెడుతనము ఉన్నది" అని అతడు అనుచున్నాడు.

విశ్వాసుల మేలు చేయు చిత్తమునకు సంబంధించి రెండు సంగతులు పరిగణింపదగినవి:

1. అది వారిలో అలవాటుగా నివసించును. మేలైనది చేయుటకు వారికి ఎల్లప్పుడూ మొగ్గు ఉండును. మేలు కొరకైన ఈ అలవాటైన సిద్ధపాటు ఎల్లప్పుడూ వారితో ఉండును; అపొస్తలుడు ఈ అధ్యాయములోని 18వ వచనములో చెప్పినట్లు.

2. ఆ సూత్రమును ఆచరణలో పెట్టుటకు ప్రత్యేక సమయములు, సందర్భములు ఉన్నవి. "నేను మేలు చేయ గోరినప్పుడు" అనునది ఉన్నది – ఆ చిత్తమునకు ప్రతిస్పందనగా ఈ మేలు లేదా ఆ మేలు చేయవలసిన సమయము.

వీటికి వ్యతిరేకముగా నివసించు పాపములో రెండు సంగతులు ఉన్నవి. చిత్తములో నివసించుచు ఆత్మసంబంధమైన మేలువైపు మొగ్గు చూపు కృపాసూత్రమునకు వ్యతిరేకముగా, అది చెడుతనమువైపు మొగ్గు చూపు విరుద్ధసూత్రముగా నిలుచును. రెండవదానికి, అనగా "నేను మేలు చేయ గోరినప్పుడు" అను చిత్తమునకు వ్యతిరేకముగా ఈ నియమము యొక్క ఉనికి నిలుచును: "నాయొద్ద చెడుతనము ఉన్నది" – చెడుతనము చేతికి అందుబాటులో ఉన్నది, లక్ష్యముగా పెట్టుకొనిన మేలును అడ్డగించుటకు సిద్ధముగా ఉన్నది. కాబట్టి మేలు చేయు చిత్తము

↑ పైకి వెళ్ళండి