విశ్వాసులలోని పాపము

విశ్వాసులలోని పాపము

పాపము యొక్క ఆత్మీయతపట్ల దానికున్న విముఖత వలన కర్తవ్యమును కొంతవరకైనను పూర్తిగానైనను మానివేయుట, పాపమునకు ఏలుబడి ఇచ్చి దాని దురాశలకు లోబడుటయే. కనుక దానికి లొంగకుడి, పోరాటమును కొనసాగించుడి; దేవునికొరకు కనిపెట్టుడి, మీరు జయించెదరు: యెషయా 40:31,

"యెహోవాకొరకు కనిపెట్టువారు నూతనబలము పొందెదరు; వారు పక్షిరాజులవలె రెక్కలు చాపి పైకి ఎగురుదురు; అలసట చెందకుండ పరుగెత్తుదురు, సొమ్మసిల్లకుండ నడిచెదరు."

అయితే ఇప్పుడు ఇంత కష్టముగా ఉన్నది, మనము దానికి లొంగిపోయినయెడల కష్టము ఇంకా పెరుగును; కాని మన స్థానములో నిలిచియున్నయెడల మనము జయించెదము. ప్రభువు నోరు దీనిని పలికెను.

4. ఆత్మీయతపట్ల మన స్వభావములో ఉన్న ఈ సన్నిహిత విముఖతను గూర్చిన నిరంతర దీనమైన బోధను ఎల్లప్పుడును కలిగియుండుడి. మనుష్యులు దానిని నిజముగా గ్రహించినయెడల, వారిని దేవునితో దీనమనస్సుతో నడుచునట్లు చేయుటకు ఇంతకంటె శక్తివంతమైనది ఏది? దేవుడు తన్ను గూర్చి వారికి చేసిన సమస్త ప్రత్యక్షతల తరువాత, వారు ఆయన నుండి పొందిన సమస్త దయ తరువాత, ఆయన అన్ని విషయములలో వారికి మేలు చేసి కీడు చేయని తరువాత కూడా, ఆయనతో సహవాసమునకు విముఖత కలిగిన అట్టి అనుపకారమును అవిశ్వాసమును గల హృదయము ఇంకను ఉండుట - దానిని గూర్చిన తలంపులు మనలను ఎంతగా ధూళిలో పడవేయవలెను! మన జీవితకాలమంతయు సిగ్గుతోను స్వీయ-అసహ్యముతోను మనలను నింపవలెను! ఆయనయొద్దకు చేరిన, ఆయనకు విన్నవించిన ఏ సందర్భములోనైనను, మనకు ఇట్లు ఉండునట్లు దేవునిలో మనమేమి కనుగొంటిమి? ఆయనలో మనమేమి అన్యాయము కనుగొంటిమి? ఆయన మనకు అరణ్యముగా ఉన్నాడా, లేదా అంధకార దేశముగా ఉన్నాడా? ఆయనకు సమీపించుటవలన మనము ఎప్పుడైనను ఏదైనా పోగొట్టుకొంటిమా? మనము పొందిన విశ్రాంతియు సమాధానమును అంతయు అందులోనే లేదా? మన సమస్త కనికరములకును మన సమస్త ఆశింపదగిన వస్తువులకును ఆయనే ఊటయును బుగ్గయును కాడా? మనము వచ్చినప్పుడు ఆయన మనలను ఆదరించలేదా? హృదయము తలంచగలిగినదానికంటెను, నాలుక చెప్పగలిగినదానికంటెను ఎక్కువగా మనము ఆయననుండి పొందలేదా?

అట్లయితే ఆయనపట్లను ఆయన మార్గములపట్లను అట్టి శపింపబడిన రహస్య అయిష్టతను ఆశ్రయమిచ్చుటకు మన మూర్ఖమైన దౌర్భాగ్యమైన హృదయములకు ఏమి వచ్చెను? దానిని ఆలోచించునప్పుడు మనము సిగ్గుపడి ఆశ్చర్యపడుదము, మన జీవితకాలమంతయు దానిని గూర్చిన దీనమైన బోధతో నడుచుకొందము. మన అత్యంత రహస్యమైన తలంపులలో దానిని మనతో కూడా తీసికొనిపోదము. ఇది

↑ పైకి వెళ్ళండి