కీర్తన 19

English తెలుగు हिन्दी

ఈ తెలుగు ఎడిషన్ UECF.NET కొరకు AI-సహాయంతో చేసిన పూర్ణ అనువాదము మరియు సంపాదకీయ గుణ సమీక్ష ద్వారా సిద్ధం చేయబడింది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.

ప్రధానగాయకునికి. దావీదు కీర్తన. విశ్వాసులు దేవుని మహిమను ధ్యానించునట్లు వారిని ప్రోత్సహించు ఉద్దేశముతో దావీదు, మొదటిగా, ఆకాశముల నిర్మాణమునందును, మనము చూచుచున్న వాటి పనితనముయొక్క అతి సుందరమైన క్రమమునందును ఆ మహిమకు ఒక అద్దమును వారియెదుట ఉంచుచున్నాడు; రెండవదిగా, దేవుడు తాను ఏర్పరచుకొనిన జనమునకు తన్ను తాను మరింత సన్నిహితముగా తెలియపరచుకొనిన ధర్మశాస్త్రమువైపు మన తలంపులను మరల్చుచున్నాడు. దీనిని ఆధారముగా చేసికొని, అతడు పరలోకమిచ్చిన ఈ విశిష్టమైన వరమును గూర్చి చాలా విస్తారముగా ప్రసంగించుచు, ధర్మశాస్త్రముయొక్క ప్రయోజనమును శ్లాఘించి ఘనపరచుచున్నాడు. కడపట, ఒక ప్రార్థనతో కీర్తనను ముగించుచున్నాడు.

కీర్తన 19:1-6

1. ఆకాశములు దేవుని మహిమను వివరించుచున్నవి; అంతరిక్షము ఆయన చేతిపనులను ప్రచురము చేయుచున్నది. 2. పగటికి పగలు బోధ చేయుచున్నది, రాత్రికి రాత్రి జ్ఞానమును తెలుపుచున్నది. 3. వాటి స్వరము వినబడని భాషయైనను మాటయైనను లేదు. 4. వాటి వ్రాత భూమియందంతట వ్యాపించియున్నది, లోకదిగంతములవరకు వాటి మాటలు బయలువెళ్లుచున్నవి: వాటిలో ఆయన సూర్యునికి గుడారము వేసెను. 5. అతడు తన అంతఃపురములోనుండి బయలుదేరు పెండ్లికుమారునివలె బయలువెళ్లుచున్నాడు; శూరునివలె తన పథములో పరుగెత్తుటకు సంతోషించుచున్నాడు. 6. అతడు ఆకాశముల దిగంతమునుండి బయలుదేరుచున్నాడు, అతని సంచారము వాటి కడపటి సరిహద్దులవరకు సాగుచున్నది; అతని వేడిమికి మరుగైనది ఏదియు లేదు.

1. ఆకాశములు దేవుని మహిమను వివరించుచున్నవి. ఈ కీర్తన రెండు భాగములుగా నున్నదని నేను ఇదివరకే చెప్పితిని; వాటిలో మొదటిదానియందు దావీదు దేవుని కార్యములయందు ప్రత్యక్షపరచబడిన ఆయన మహిమను కొనియాడుచున్నాడు; రెండవదానియందు, ఆయన వాక్యమునందు మరింత స్పష్టముగా ప్రకాశించు దేవుని జ్ఞానమును ఘనపరచి మహిమపరచుచున్నాడు. అతడు ఆకాశములను మాత్రమే ప్రస్తావించుచున్నాడు; అయితే సృష్టిలో అత్యంత శ్రేష్ఠమైనదియు, తన ఔన్నత్యము మరింత ప్రస్ఫుటముగా కనబడునదియునైన ఈ భాగముక్రింద, అతడు నిస్సందేహముగా ఉపలక్షణాలంకారముచేత లోకనిర్మాణము యావత్తును చేర్చుచున్నాడు. భూమియొక్క అతి చిన్న మూలలలో సహితము, దేవుని శక్తికిని జ్ఞానమునకును ఏవో కొన్ని గుర్తులు కనబడనంత అస్పష్టమైనదిగాని తృణీకరింపదగినదిగాని ఏదియు నిశ్చయముగా లేదు; అయితే ఆకాశములమీద ఆయన స్వరూపము మరింత స్పష్టముగా చెక్కబడియున్నందున, వాటి తేజస్సు లోకముయొక్క అన్ని భాగములను ధ్యానించుటకు మనలను నడిపించునట్లు, దావీదు ధ్యానము కొరకు వాటినే ప్రత్యేకముగా ఎన్నుకొనెను. ఒక మనుష్యుడు ఆకాశములను చూచి ధ్యానించుటవలన దేవుని ఒప్పుకొనుటకు నడిపింపబడినప్పుడు, భూమి ముఖముమీద ప్రదర్శింపబడిన ఆయన జ్ఞానమును శక్తిని సాధారణముగా మాత్రమే కాక అతి చిన్న మొక్కలయందు సహితము తలపోసి ఆశ్చర్యపడుటకు అతడు నేర్చుకొనును. మొదటి వచనములో కీర్తనకారుడు తన సహజ పద్ధతి చొప్పున ఒకే సంగతిని రెండుసార్లు చెప్పుచున్నాడు. అతడు ఆకాశములను దేవుని మహిమకు సాక్షులుగాను ప్రసంగీకులుగాను ప్రవేశపెట్టుచున్నాడు; మనుష్యులు ఇంత స్పష్టమైన సాక్ష్యమును లక్ష్యపెట్టని చెవులతో దాటిపోయినయెడల వారి కృతఘ్నతనుబట్టి వారిని మరింత కఠినముగా గద్దించుటకై, మూగ సృష్టికి ఖచ్చితముగా చెప్పవలెనంటే దానికి చెందని ఒక గుణమును ఆరోపించుచున్నాడు. ఆకాశములు దేవుని మహిమను చూపుచున్నవి లేక ప్రత్యక్షపరచుచున్నవి అని అతడు చెప్పియుండినదానికంటె ఈ విధమైన మాటలాడు పద్ధతి మనలను మరింత బలముగా కదిలించి ప్రభావితము చేయును. ఆకాశముల తేజస్సునందు దేవుని సజీవ స్వరూపము మన దృష్టికి కనుపరచబడుట నిజముగా గొప్ప సంగతియే; అయితే నోటి ఉపదేశమేదియు చేర్చబడని కేవలము చూచుటకంటె సజీవ స్వరము మన అవధానమును రేకెత్తించుటలో ఎక్కువ ప్రభావము కలిగియుండును, లేక కనీసము మరింత నిశ్చయముగాను ఎక్కువ ప్రయోజనకరముగాను మనకు బోధించును గనుక, ఆకాశములు తమ ప్రసంగముచేత దేవుని మహిమను వివరించుచున్నవని కీర్తనకారుడు చెప్పినప్పుడు అతడు వాడిన అలంకారముయొక్క బలమును మనము గుర్తింపవలెను.

"L'entour du ciel et de l'air." — ఫ్రెంచి అంచుగమనిక. "అనగా, ఆకాశముయొక్కయు వాయువుయొక్కయు కప్పు లేక గుమ్మటము." బిషప్ మాంట్ కూడ అంతరిక్షము (expanse) అనియే చదువుచున్నాడు; ఆకాశమండలము (firmament) అనుదానికంటె అదే మరింత సరియైనదని అతడు ఎంచుచున్నాడు. "రెండవ పదము," అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, "గ్రీకు అనువాదమునుండి గ్రహింపబడినది; అయితే హెబ్రీ పదము విస్తరింపజేయుట, చాపుట, వ్యాపింపజేయుట, విప్పుట అను అర్థముగల ఒక క్రియాధాతువునుండి పుట్టినది. కాబట్టి సరియైన అనువాదము 'అంతరిక్షము'; సృష్టికర్త ఆకాశములను తెరవలె చాపుచున్నాడనియు, నివసించుటకు గుడారమువలె వాటిని విప్పుచున్నాడనియు చెప్పు లేఖనములోని ఇతర స్థలములకు ఇది అనుగుణముగా నున్నది." (కీర్తన 104:2; యెషయా 40:22 చూడుము.) "ఇతర కవులవలెనే మిల్టనుకును ఆకాశ అంతరిక్షము అనునది తరచుగా వాడు పదబంధము." — "Un jour desgorge propos a l'autre jour, et la nuict declare science a l'autre nuict." — ఫ్రెంచి. "ఒక దినము మరియొక దినమునకు బోధ చేయుచున్నది, రాత్రి మరియొక రాత్రికి జ్ఞానమును తెలుపుచున్నది."

"నాస్తికత్వమునకు విరోధముగా ఇంతకంటె శ్రేష్ఠమైన వాదమును కలిగియున్న కావ్యము గాని, దానిని ఇంతకంటె మేలుగా వ్యక్తపరచిన కావ్యము గాని ఎన్నడును లేదు" అని డాక్టర్ గెడ్డెస్ ఈ కీర్తనను గూర్చి వ్యాఖ్యానించెను.

రెండవ వాక్యభాగములో అతడు చేయు పునరుక్తి మొదటిదానికి కేవలము వివరణయే. ఆకాశములు దేవుని మహిమను మనకు ఏ విధముగా ప్రకటించుచున్నవో దావీదు చూపించుచున్నాడు; అనగా, అవి యాదృచ్ఛికముగా కూర్చబడలేదనియు, సర్వోన్నతుడైన శిల్పిచేత ఆశ్చర్యకరముగా సృజింపబడెననియు అవి బహిరంగముగా సాక్ష్యమిచ్చుటచేతనే. మనము ఆకాశములను చూచునప్పుడు, వాటిని ధ్యానించుటచేత వాటి మహా సృష్టికర్తయైన ఆయనయొద్దకు లేవనెత్తబడకుండ ఉండలేము; ఆకాశ గోళముల గమనములను స్థానములను ప్రత్యేకపరచు సుందరమైన క్రమమును ఆశ్చర్యకరమైన వైవిధ్యమును, వాటియందు ప్రత్యక్షమగు సౌందర్యమును తేజస్సును కలిసి, ఆయన దైవసంరక్షణకు స్పష్టమైన రుజువును మనకు సమకూర్చకుండ ఉండలేవు. సృష్టి జరిగిన కాలమును విధానమును లేఖనము నిజముగా మనకు తెలియజేయుచున్నది; అయితే ఆ విషయమును గూర్చి దేవుడు ఏమియు చెప్పకపోయినను, ఆకాశములే తాము ఆయన చేతులచేత రూపింపబడితిమని తగినంత బిగ్గరగాను స్పష్టముగాను ప్రకటించుచున్నవి; ఇదియే మనుష్యులకు ఆయన మహిమను గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుటకు సమృద్ధిగా చాలును. విశ్వముయొక్క సుందర నిర్మాణమును కట్టిన సర్వోన్నత శిల్పి దేవుడేయని మనము ఒప్పుకొనిన వెంటనే, ఆయన అనంతమైన మంచితనమును జ్ఞానమును శక్తిని చూచి మన మనస్సులు ఆశ్చర్యముతో పరవశమగుట అనివార్యము.

2. పగటికి పగలు బోధ చేయుచున్నది. ఈ విషయములలో ఇతరులకంటె ఎక్కువ సూక్ష్మదృష్టి గల తత్త్వవేత్తలు, నక్షత్రములు అసంఖ్యాకములైనను వాటిలో ఏ గందరగోళమును లేనంత సుందరమైన క్రమములో అవి ఏలాగు అమర్చబడియున్నవో గ్రహించుచున్నారు; అయితే అజ్ఞానులకును చదువులేనివారికిని, దినముల నిరంతర వరుసక్రమమే దేవుని దైవసంరక్షణకు మరింత నిస్సందేహమైన రుజువు. కాబట్టి దావీదు ఆకాశములను గూర్చి మాటలాడిన తరువాత, ఇక్కడ వాటినుండి లోకముయొక్క ఇతర భాగములకు దిగుట లేదు; అయితే మన గ్రహింపునకు మరింత ఇంద్రియగోచరమును సమీపమునైన ఒక ఫలితమునుబట్టి, తాను ఇప్పుడే చెప్పినదానిని, అనగా దేవుని మహిమ ఆకాశములయందు ప్రకాశించుట మాత్రమే కాక ప్రతిధ్వనించుచున్నదని, స్థిరపరచుచున్నాడు. ఈ మాటలను నానావిధములుగా వివరింపవచ్చును, అయితే వాటికి ఇయ్యబడిన వేర్వేరు వివరణలు భావమునకు సంబంధించినంతవరకు స్వల్ప భేదమే కలిగించుచున్నవి. దేవుడు తన శక్తికి ఏదో ఒక విశిష్టమైన రుజువును చూపకుండ ఏ దినమును గడచుట లేదని కొందరు వాటిని వివరించుచున్నారు. అవి ఉపదేశముయొక్కయు జ్ఞానముయొక్కయు వృద్ధిని సూచించుచున్నవని, అనగా వరుసగా వచ్చు ప్రతి దినము దేవుని ఉనికికిని పరిపూర్ణతలకును రుజువుగా ఏదో ఒక క్రొత్త సంగతిని చేర్చుచున్నదని మరికొందరి అభిప్రాయము. దినములును రాత్రులును ఒకదానితో ఒకటి మాటలాడుకొనుచు తమ సృష్టికర్త మహిమను గూర్చి తర్కించుకొనుచున్నవని అవి అర్థమిచ్చుచున్నవని ఇంకను కొందరు ఎంచుచున్నారు; అయితే ఇది కొంత బలవంతముగా లాగబడిన వ్యాఖ్యానము. దినములు రాత్రులు స్థిరముగా మారి మారి వచ్చుటనుబట్టి, సూర్య చంద్ర నక్షత్రముల గమనమును పరిభ్రమణములును దేవుని అద్భుతమైన జ్ఞానముచేత క్రమపరచబడుచున్నవని దావీదు ఇక్కడ బోధించుచున్నాడని నాకు ఏ సందేహమును లేదు. ఈ మాటలను దినము వెంబడి దినము అని అనువదించినను, ఒక దినము మరియొక దినమునకు అని అనువదించినను పెద్ద భేదము లేదు; ఏలయనగా దినములును రాత్రులును వరుసగా వచ్చుటచేత కలుగు కాలముయొక్క సుందరమైన క్రమమునే దావీదు ఉద్దేశించుచున్నాడు. మనము ఉండవలసినంత శ్రద్ధగా ఉన్నయెడల, దేవుని మహిమను గూర్చి మనకు సాక్ష్యమిచ్చుటకు ఒక్క దినమే చాలును, అదే పనిని మనకు నెరవేర్చుటకు ఒక్క రాత్రియే చాలును. అయితే సూర్యచంద్రులు తమ అనుదిన పరిభ్రమణములను నెరవేర్చుటను, — పగలు సూర్యుడు మన తలలపైగా కనబడుటను, చంద్రుడు తన వంతున వెంబడించుటను, — సూర్యుడు క్రమక్రమముగా పైకి ఎక్కుచు అదే సమయమున మనకు మరింత సమీపించుటను, — తరువాత కొంచెము కొంచెముగా మనలను విడిచి వెళ్లునట్లు తన గమనమును మళ్లించుటను మనము చూచునప్పుడు; ఈ మార్గముచేత దినముల రాత్రుల నిడివి క్రమపరచబడుచున్నదనియు, వాటి నిడివిలోని మార్పు ప్రతి సంవత్సరము అవే కాలబిందువుల వద్ద తప్పక మరల వచ్చునంత ఏకరీతియైన నియమము చొప్పున ఏర్పాటు చేయబడియున్నదనియు మనము చూచునప్పుడు, దీనియందు దేవుని మహిమకు ఇంకను ఎంతో ప్రకాశమానమైన సాక్ష్యము మనకు కలదు. కాబట్టి దేవుడు మనుష్యులతో ఒక్క మాటయైనను పలుకకపోయినను, దినముల రాత్రుల క్రమబద్ధమును ప్రయోజనకరమునైన వరుసక్రమము దేవుని మహిమను అనర్గళముగా ప్రకటించుచున్నదనియు, అజ్ఞానమునకు ఇప్పుడు మనుష్యులకు ఏ సాకును మిగిలియుండలేదనియు దావీదు అత్యంత సహేతుకముగా ప్రకటించుచున్నాడు; ఏలయనగా దినములును రాత్రులును మనయెడల బోధకుల పనిని ఇంత బాగుగాను ఇంత జాగ్రత్తగాను నెరవేర్చుచున్నందున, మనము తగినంత శ్రద్ధగలవారమైతే వాటి శిక్షణక్రింద చాలినంత జ్ఞానమును సంపాదించుకొనగలము.

3. వాటి స్వరము వినబడని భాషయైనను మాటయైనను లేదు. ఈ వచనమునకు దాదాపు పరస్పర విరుద్ధమైన రెండు వ్యాఖ్యానములు ఇయ్యబడుచున్నవి; అయినను వాటిలో ప్రతిదానికిని సంభావ్యతయొక్క పోలిక కలదు. మాటలను అక్షరశః అనువదించినప్పుడు, — భాష లేదు, మాటలు లేవు, వాటి స్వరము వినబడదు, — అని చదువబడుచున్నందున, కొందరు మూడవ నాలుగవ వచనములను కలిపి, నాలుగవ వచనము ప్రారంభములో వచ్చు వాటి వ్రాత భూమియందంతట వ్యాపించియున్నది, మొదలైనవి అను వాక్యభాగము లేకుండ ఈ వాక్యము అసంపూర్ణమైనట్లు ఎంచుచున్నారు. వారి ప్రకారము భావమేమనగా:— ఆకాశములు మూగవే, వాటికి వాక్శక్తి అనుగ్రహింపబడలేదు అనునది నిజమే; అయినను అవి తగినంత బిగ్గరగాను స్పష్టముగాను ఉన్న స్వరముతో దేవుని మహిమను ప్రకటించుచున్నవి. అయితే ఇదే దావీదు భావమైతే, వాటికి స్పష్టమైన వాక్కు లేదని మూడుసార్లు మరల చెప్పవలసిన అవసరమేమి? అందరికిని తెలిసిన సంగతిని గూర్చి ఇంతగా నొక్కి చెప్పుట నిశ్చయముగా నిస్సారమును అనవసరమునై యుండును. కాబట్టి మరియొక వివరణ, అది ఎక్కువమందిచేత అంగీకరింపబడినట్లే, మరింత తగినదిగా కూడ కనబడుచున్నది. సంక్షిప్తమైన హెబ్రీ భాషలో ఏదో ఒక పదమును చేర్చవలసిన అవసరము తరచుగా కలుగును; విశేషముగా సంబంధవాచకములు, అనగా ఏది, దేనియందు మొదలైన పదములు, విడిచిపెట్టబడుట ఆ భాషలో సాధారణమైన సంగతి; ఇక్కడవలెనే: వాటి స్వరము వినబడని [చోట] భాష లేదు, మాట లేదు.

అంతేగాక, మూడవ నిషేధార్థకమైన בלי beli, వాక్యముయొక్క పూర్వభాగములలో చెప్పబడినదానికి ఒక మినహాయింపును సూచించుచున్నది; భాషల భేదమును వైవిధ్యమును ఆకాశముల ప్రసంగమును వాటి భాషయు లోకముయొక్క ప్రతి దిక్కునందు వినబడి గ్రహింపబడకుండ అడ్డగింపవు అని చెప్పబడినట్లే. భాషల భేదము వేర్వేరు జనములు పరస్పర సంబంధము కలిగియుండకుండ అడ్డగించు ఒక ప్రతిబంధకము; తన స్వదేశములో వాక్చాతుర్యమునకు ప్రసిద్ధుడైనవాడు పరదేశమునకు వచ్చినప్పుడు, అది అతనిని మూగవానిగానో, లేక అతడు మాటలాడ ప్రయత్నించినయెడల అనాగరికునిగానో చేయును. ఒక మనుష్యుడు అన్ని భాషలను మాటలాడగలిగినను, ఒకే సమయమున ఒక గ్రీకువానితోను ఒక రోమీయునితోను అతడు మాటలాడలేడు; ఏలయనగా అతడు ఒకనివైపు తన ప్రసంగమును మళ్లించిన వెంటనే రెండవవాడు అతనిని గ్రహించుట మానును. కాబట్టి దావీదు మౌనముగా ఒక పోలికను చేయుటచేత, ఆకాశములు తమ సృష్టికర్తను గూర్చి ఇచ్చు సాక్ష్యముయొక్క ప్రభావమును ఘనపరచుచున్నాడు. అతని మాటల భావమేమనగా: వేర్వేరు జనములు భాషవిషయములో ఒకదానినుండి ఒకటి భేదించుచున్నవి; అయితే భేదము లేకుండ మనుష్యులందరికిని బోధించుటకు ఆకాశములకు ఒక సామాన్య భాష కలదు; ఒకరికొకరు అత్యంత పరాయివారైనవారును, లోకములో అత్యంత దూరభాగములలో నివసించువారును, ఒకే బోధకుని నోటినుండి వలె ప్రయోజనము పొందకుండ అడ్డగించునది వారి స్వంత నిర్లక్ష్యము తప్ప మరేదియు లేదు.

4. వాటి వ్రాత వ్యాపించియున్నది, మొదలైనవి. ఆకాశములు జనములన్నిటికిని భేదము లేకుండ ఏలాగు ప్రసంగించుచున్నవో దైవప్రేరణగల రచయిత ఇక్కడ ప్రకటించుచున్నాడు; అనగా, అన్ని దేశములలోను భూమియొక్క అన్ని భాగములలోను ఉన్న మనుష్యులు, దేవుని మహిమకు సాక్ష్యమిచ్చుటకు ఆకాశములు సాక్షులుగా తమ కన్నులయెదుట ఉంచబడియున్నవని గ్రహింపగలరు గనుక. קו kav అను హెబ్రీ పదమునకు కొన్నిసార్లు కొలనూలు అనియు, కొన్నిసార్లు కట్టడము అనియు అర్థము గనుక, కొందరు దానినుండి ఈ భావమును తీయుచున్నారు: ఆకాశముల నిర్మాణము క్రమబద్ధముగాను కొలనూలుచేత వలెను రూపింపబడియుండి, లోకముయొక్క అన్ని భాగములలో దేవుని మహిమను ప్రకటించుచున్నది. అయితే దావీదు ఇక్కడ ఆకాశ గోళముల తేజస్సును వైభవమును, విద్యాలయములోని బోధకునివలె దేవుని మహిమను ప్రసంగించుచున్నట్లు రూపకముగా ప్రవేశపెట్టుచున్నందున, ఆకాశముల కొలనూలు భూమియొక్క కడపటి దిగంతములవరకు వ్యాపించుచున్నదని చెప్పుట నిస్సారమును అనుచితమునైన మాటలాడు పద్ధతి యగును. అంతేగాక, వాటి మాటలు అంతటను వినబడుచున్నవని అతడు తరువాతి వాక్యభాగములో వెంటనే చేర్చుచున్నాడు; అయితే మాటలకును ఒక కట్టడముయొక్క సౌందర్యమునకును ఏమి సంబంధము? అయితే మనము קו kav అను పదమును వ్రాత అని అనువదించినయెడల, ఈ రెండు సంగతులు చక్కగా పొసగును: మొదటిది, మనుష్యులందరు చదువగల తెరువబడిన గ్రంథములోవలె దేవుని మహిమ ఆకాశములయందు వ్రాయబడి ముద్రింపబడియున్నది; రెండవది, అదే సమయమున అవి బిగ్గరైన స్పష్టమైన స్వరమును ఇచ్చుచున్నవి, అది మనుష్యులందరి చెవులను చేరి అన్ని స్థలములలో వినబడుచున్నది. ఇందుచేత, పూర్వము ప్రస్తావింపబడిన భాష, నేను దానిని అట్లు పిలువవచ్చునంటే, ఒక దృశ్యభాష అని, మరొక మాటలో, దృష్టినుద్దేశించి పలుకు భాష అని మనకు బోధింపబడుచున్నది; ఏలయనగా ఆకాశములు మనుష్యుల చెవులతో కాదు, వారి కన్నులతోనే మాటలాడుచున్నవి; కాబట్టి ఆకాశ గోళములను ప్రత్యేకపరచు సుందరమైన క్రమమును ఏర్పాటును దావీదు సరిగానే ఒక వ్రాతతో పోల్చుచున్నాడు. קו kav అను హెబ్రీ పదమునకు వ్రాతలోని పంక్తి అని అర్థమని యెషయా 28:10 నుండి తగినంత స్పష్టముగా తెలియుచున్నది; అక్కడ దేవుడు, గొప్ప అభివృద్ధి సాధించుటకు ఇంకను తగిన వయస్సు రాని పిల్లలతో యూదులను పోల్చుచు, ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు: "ఆజ్ఞవెంబడి ఆజ్ఞ, ఆజ్ఞవెంబడి ఆజ్ఞ; సూత్రమువెంబడి సూత్రము, సూత్రమువెంబడి సూత్రము; ఇక్కడ కొంత, అక్కడ కొంత."

కాల్వినును మన ఆంగ్ల అనువాదకులును, హెబ్రీ మూలపాఠములో లేని ఎక్కడ (where) అను పదమును చేర్చుటలో సెప్టువజింటు, వల్గేటు అనువాదములను అనుసరించినట్లు కనబడుచున్నది.

"C'est as avoir ces mots, Lequel, Laquelle, etc., comme yci Il n'y a langage, il n'y a paroles esquelles la voix de ceux ne soit ouye." — ఫ్రెంచి.

సాధారణముగా కాదు అని అర్థమిచ్చును; అయితే ఇది తరచుగా అన్ని విధములైన మినహాయింపు అవ్యయముల కొరకు, అనగా లేకుండ, తప్ప, కానియెడల అను అర్థములలో కూడ వాడబడును. కాబట్టి గ్రోటియస్ దీనిని ఇక్కడ లేకుండ అని అనువదించుచున్నాడు. בל bal అను పదమునకు అరబ్బీ భాషలో అయితే అని అర్థము గనుకను, అరబ్బీ హెబ్రీ భాషయొక్క ఒక మాండలికమే గనుకను, యూదులలో కూడ దీనికి ఇదే అర్థమై యుండవచ్చునని హమ్మండ్ నిర్ధారించి, ఈ వచనమును ఈలాగు అనువదింప ప్రతిపాదించుచున్నాడు:— "వాక్కు కాదు, మాటలు కాదు, అయితే, లేక అయినప్పటికిని, [בלי beli,] వాటి స్వరము వినబడుచున్నది, లేక వినబడినది."

కాబట్టి నా అభిప్రాయములో భావమేమనగా, దేవుని మహిమ చిన్నవైన అస్పష్టమైన అక్షరములతో వ్రాయబడలేదు, మనుష్యులందరు చదువగలిగినట్టియు అతి సులభముగా చదువగలిగినట్టియు పెద్దవైన ప్రకాశమానమైన అక్షరములతో సమృద్ధిగా చెక్కబడియున్నది. ఇంతవరకు దైవప్రేరణగల రచయితయొక్క నిజమైన సరియైన భావమును నేను వివరించితిని. కీర్తనలోని ఈ భాగముమీద రూపకార్థ (allegorical) వ్యాఖ్యానమును మోపి కొందరు దానిని వక్రీకరించిరి; అయితే ఇది కారణము లేకుండ చేయబడినదని నా పాఠకులు సులభముగా గ్రహింతురు. ధర్మశాస్త్రమునొద్దకు వచ్చుటకు ముందు, దేవుని మహిమను మనము అందులో చూచునట్లు దావీదు లోకనిర్మాణమును మనయెదుట ఉంచుచున్నాడని నేను ప్రారంభములో చూపితిని; ప్రసంగము యావత్తుయొక్క ఉద్దేశమునుండి కూడ అది స్పష్టమగుచున్నది. ఇప్పుడు ఆకాశములు అనగా అపొస్తలులనియు, సూర్యుడు అనగా క్రీస్తు అనియు మనము గ్రహించినయెడల, మనము మాటలాడిన విభజనకు ఇక స్థానముండదు; అంతేగాక, సువార్తను మొదట ఉంచి తరువాత ధర్మశాస్త్రమును ఉంచుట అనుచితమైన క్రమమగును. ఈ లోకములో మనుష్యులందరికి అద్దములోవలె సహజముగా కనుపరచబడు దేవుని జ్ఞానమును గూర్చియే దైవప్రేరణగల కవి ఇక్కడ వివరించుచున్నాడని చాలా స్పష్టముగా నున్నది; కాబట్టి ఆ అంశమును గూర్చి ఇంకను విస్తరించి చెప్పుట మానుకొనుచున్నాను. అయినను ఈ రూపకార్థ వ్యాఖ్యాతలు పౌలు మాటలనుబట్టి తమ అభిప్రాయములను సమర్థించుకొనిరి గనుక, ఈ కష్టమును తొలగింపవలెను. పౌలు అన్యజనుల పిలుపును గూర్చి ప్రసంగించుచు, "ప్రభువు నామమునుబట్టి ప్రార్థనచేయు వాడెవడో వాడు రక్షింపబడును" అని స్థిరపరచబడిన సూత్రముగా నిర్దేశించి, తరువాత సువార్త బోధచేత ఆయనను ఎరుగువరకు ఎవరును ఆయనకు ప్రార్థన చేయుట అసాధ్యమని చేర్చుచున్నాడు. అయితే పౌలు అన్యజనులకు రక్షణ వాగ్దానమును ప్రకటించుట యూదులకు ఒక విధమైన దేవదూషణగా తోచినందున, అన్యజనులు వినలేదా అని అతడు అడుగుచున్నాడు. ఈ స్థలమును ఉదహరించుచు అతడు ఇచ్చు జవాబేమనగా, "ఆకాశముల వ్రాత భూమియందంతట వ్యాపించియున్నది, లోకదిగంతములవరకు వాటి మాటలు బయలువెళ్లినవి" (రోమీయులకు 10:18) గనుక, దేవునికి భయపడుటకును ఆయనను సేవించుటకును వారు నేర్చుకొనగలిగిన ఒక పాఠశాల వారికి తెరువబడి అందుబాటులో ఉండెను. అయితే అపొస్తలుల నోటనుండి సువార్త స్వరము సర్వలోకమందంతట వినబడెనని పౌలు ఆ కాలమున సత్యముగా చెప్పియుండలేడు; ఏలయనగా అది అప్పటికి కొన్ని దేశములకైనను చేరలేదు. ఇతర అపొస్తలుల ప్రసంగము నిశ్చయముగా అప్పటికి లోకముయొక్క దూరభాగములకు వ్యాపింపక, యూదయ సరిహద్దులలోనే పరిమితమైయుండెను. అపొస్తలుని ఉద్దేశమును గ్రహించుట కష్టము కాదు. దేవుడు పూర్వకాలమునుండియు అన్యజనులకు తన మహిమను ప్రత్యక్షపరచెననియు, ఒకానొక దినమున వారికి ప్రకటింపబడవలసియుండిన మరింత సమృద్ధియైన ఉపదేశమునకు ఇది ఒక పూర్వరంగమై యుండెననియు అతడు చెప్పదలచెను. దేవుడు ఏర్పరచుకొనిన జనము కొంతకాలము అన్యజనులనుండి ప్రత్యేకమును వేరునైన స్థితిలో ఉండినను, దేవుడు ఇదివరకు ఇరువురికిని సామాన్యముగా వర్తించు కొన్ని సాధనములచేత వారిని తనతో ఐక్యపరచుకొనియుండెను గనుక, చివరకు ఆయన భేదము లేకుండ ఇరువురికిని తన్ను తాను తెలియపరచుకొనుట వింతగా ఎంచబడకూడదు; పౌలు మరియొక స్థలములో చెప్పుచున్నట్లు, దేవుడు "గతకాలములలో సకల జనులను తమ తమ మార్గములయందు నడువ నిచ్చెను; అయినను ఆయన తన్నుగూర్చి సాక్ష్యములేకుండ చేయలేదు" (అపొస్తలుల కార్యములు 14:16, 17).

"Et se fait ouir en totals endroits." — ఫ్రెంచి. ఆంగ్ల జెనీవా బైబిలులోని పాఠము ఈలాగున్నది: "వాటి పంక్తి భూమియందంతట వ్యాపించియున్నది, వాటి మాటలు లోకదిగంతములవరకు వెళ్లుచున్నవి." దీనిని వివరించు అంచుగమనిక ఏమనగా: "దేవుని మహిమను మనకు చూపుటకు ఆకాశములు పెద్ద పెద్ద అక్షరముల పంక్తివలె నున్నవి."

కాబట్టి పౌలు దావీదు మాటలయొక్క నిజమైన సరియైన భావమునుండి తొలగిపోయెనని ఊహించినవారు ఘోరముగా పొరబడుచున్నారని మనము నిర్ధారించుచున్నాము. పరిశుద్ధ పౌలుయొక్క పైన చెప్పిన స్థలముమీద నేను వ్రాసిన వ్యాఖ్యానములను చదువుటచేత పాఠకుడు దీనిని ఇంకను స్పష్టముగా గ్రహించును.

వాటిలో ఆయన సూర్యునికి గుడారము [లేక మండపము] వేసెను. ఎత్తైన వేదికమీద నిలువబెట్టబడిన మనుష్యుడు మరింత బాగుగా కనబడునట్లే, ఆకాశములయందు దేవుని స్వరూపము మరింత స్పష్టముగా కనబడును గనుక, దావీదు లోకనిర్మాణము యావత్తులోనుండి మన దృష్టికి ఆ స్వరూపమును చూపుటకై విశేషముగా ఆకాశములను ఎన్నుకొనినట్లే; ఇప్పుడు సూర్యునియొక్క అద్భుతమైన ప్రకాశమునందు మిగిలిన వాటన్నిటికంటె దేవుని మహాత్మ్యము మరింత వైభవముగా ప్రదర్శింపబడుచున్నందున, అతడు సూర్యుని అత్యున్నత స్థానములో ఉంచబడినవానిగా మనకు చూపించుచున్నాడు. ఇతర గ్రహములకు కూడ తమ గమనములును, తమ పరుగు పరుగెత్తుటకు నియమింపబడిన స్థలములును ఉన్నవనుట నిజమే; ఆకాశమండలము తన స్వంత పరిభ్రమణముచేత స్థిర నక్షత్రములన్నిటిని తనతో లాగుకొనిపోవుచున్నది; అయితే మొరటువారికిని చదువులేనివారికిని ఖగోళశాస్త్ర రహస్యములను బోధింప ప్రయత్నించుట దావీదుకు వ్యర్థమైన కాలయాపనయై యుండును; కాబట్టి సూర్యుని చూచుచుండియు వారు దేవుని భయమును జ్ఞానమును నేర్చుకొననియెడల, సర్వలోకమును దాని కృతఘ్నతనుబట్టి గద్దించుటకై, సామాన్య శైలిలో మాటలాడుట చాలునని అతడు ఎంచెను. కాబట్టి సూర్యునికి ఒక గుడారము లేక మండపము వేయబడెనని అతడు చెప్పుటకును, అతడు ఆకాశముయొక్క ఒక దిగంతమునుండి బయలుదేరి త్వరగా ఎదుటనున్న మరియొక దిగంతమునకు దాటిపోవుచున్నాడని చెప్పుటకును ఇదే కారణము. సూర్యుడు నెరవేర్చు సంపూర్ణ పరిభ్రమణమును గూర్చి అతడు ఇక్కడ శాస్త్రీయముగా (తత్త్వవేత్తల మధ్య మాటలాడియుండినయెడల అట్లు చేసియుండవచ్చును) ప్రసంగించుట లేదు; అయితే అత్యంత మొరటువారికిని మందబుద్ధులకును తన్ను తాను అనుగుణపరచుకొనుచు, కంటికి కనబడు సాధారణ దృశ్యములకే తన్ను తాను పరిమితము చేసికొనుచున్నాడు; ఈ కారణముచేత మన అర్ధగోళములో కనబడని సూర్యుని గమనముయొక్క మిగిలిన సగమును గూర్చి అతడు మాటలాడుట లేదు. సూర్యునియందు ధ్యానింపవలసిన మూడు సంగతులను అతడు మనయెదుట ఉంచుచున్నాడు, — అతని రూపముయొక్క తేజస్సును శ్రేష్ఠతను, — అతడు తన పరుగును పరుగెత్తు వేగమును, — అతని వేడిమియొక్క ఆశ్చర్యకరమైన శక్తిని. అతని అతిశయమైన సౌందర్యమును, అనగా అతని వైభవమైన అలంకారమును, మరింత బలముగా వ్యక్తపరచి ఘనపరచుటకై, అతడు పెండ్లికుమారుని ఉపమానమును వాడుచున్నాడు. తరువాత మరియొక ఉపమానమును, అనగా పరుగుపందెపు బహుమానమును గెలుచుకొనుటకై పరుగెత్తువానిగా రంగములో ప్రవేశించు శూరుని ఉపమానమును చేర్చుచున్నాడు. పూర్వకాలమున రథములమీదనైనను కాలినడకనైనను క్రీడారంగములో పోటీపడినవారి వేగము ఆశ్చర్యకరమైనది; సూర్యుడు తన కక్ష్యలో సంచరించు వేగముతో పోల్చినప్పుడు అది ఏమియు కానప్పటికిని, మనుష్యుల సాధారణ దృష్టికి వచ్చునని తాను చూచినవాటన్నిటిలో దానికి ఇంతకంటె సమీపముగా వచ్చునదేదియు దావీదుకు దొరకలేదు. సూర్యుని వేడిమిని గూర్చి అతడు మాటలాడు మూడవ వాక్యభాగము, అతని పోషక వేడిమి అని పిలువబడుదానిని గూర్చి, అనగా భూమియందున్న మొలకెత్తు వస్తువులు తమ సత్తువను పోషణను వృద్ధిని పొందు వేడిమిని గూర్చి, గ్రహింపవలెనని కొందరు తలంచుచున్నారు. అయితే ఈ భావము ఈ స్థలమునకు సరిపోవునని నేను తలంచుట లేదు. సూర్యుని బలమైన ప్రభావము భూమిలోనికి చొచ్చుకొనిపోయి దానిని ఫలవంతము చేయుట నిజముగా దేవుని అద్భుతకార్యమును ఆయన మంచితనమునకు విశిష్టమైన రుజువునై యున్నది. అయితే అతని వేడిమికి ఏ మనుష్యుడును లేక ఏదియు మరుగైయుండలేదని కీర్తనకారుడు చెప్పుచున్నందున, మొక్కలను వృక్షములను మాత్రమే కాక మనుష్యులను ఇతర ప్రాణులను సహితము కాల్చు తీవ్రమైన వేడిమిని గూర్చియే దీనిని గ్రహింపవలెనని నేను మొగ్గుచూపుచున్నాను. మనము ఉత్తేజము పొందుచున్నట్లు అనుభవించు సూర్యుని జీవదాయకమైన వేడిమి విషయములో, దానిని తప్పించుకొనవలెనని ఏ మనుష్యుడును కోరడు.

పౌలు ఆ కాలమున ప్రధానముగా వాడుకలోనుండిన పాత నిబంధన అనువాదమైన సెప్టువజింటునుండి ఉదహరించుచు, "వాటి ధ్వని" అని చదువుచున్నాడు; అది ఇక్కడ φθόγγος అను పదమును వాడుచున్నది. — "Quasi stadia." — లాటిన్. "Comme des lieues ordonnees dedans les quelles elles font leurs courses." — ఫ్రెంచి. — "Aucuns l'entendent de sa chaleur vegetative, qu'on appelle, c'est dire par laquelle ces choses basses ont vigueur, sont maintenues, et prenent accrossement." — ఫ్రెంచి.

కీర్తన 19:7-9

7. ప్రభువు ధర్మశాస్త్రము సంపూర్ణమైనది, అది ప్రాణమును తెప్పరిల్లజేయును; యెహోవా శాసనము నమ్మదగినది, [లేక సత్యమైనది,] అది పసిబిడ్డలకు జ్ఞానమును బోధించును. 8. యెహోవా కట్టడలు యథార్థమైనవి, అవి హృదయమును సంతోషపరచును; ప్రభువు ఆజ్ఞ నిర్మలమైనది, అది కన్నులకు వెలుగిచ్చును. 9. యెహోవాయందైన భయము పవిత్రమైనది, అది నిత్యము నిలుచును; యెహోవా న్యాయవిధులు సత్యమైనవి, అవి ఏకరీతిగా నీతియుక్తములైనవి.

7. ప్రభువు ధర్మశాస్త్రము. ఇక్కడ కీర్తనయొక్క రెండవ భాగము ప్రారంభమగుచున్నది. సృష్టములు మాటలాడకపోయినను మానవజాతి యావత్తునకు ఉపదేశకులుగా పనిచేయుచు, ఒక దేవుడున్నాడని మనుష్యులందరికి వారిని నిరుత్తరులుగా చేయునంత స్పష్టముగా బోధించుచున్నవని చూపిన తరువాత, కీర్తనకారుడు ఇప్పుడు యూదులవైపు తిరుగుచున్నాడు; దేవుడు తన వాక్యముద్వారా వారికి తన్నుగూర్చిన మరింత సంపూర్ణమైన జ్ఞానమును అనుగ్రహించియుండెను. ఆకాశములు దేవుని గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుచుండగా, వాటి సాక్ష్యము మనుష్యులు దానిచేత ఆయనకు యథార్థముగా భయపడుటకు నేర్చుకొని ఆయనను గూర్చిన స్థిరమైన జ్ఞానమును సంపాదించుకొనునంతవరకు వారిని నడిపించదు; అది వారిని నిరుత్తరులుగా చేయుటకు మాత్రమే ఉపయోగపడును. మనము మిక్కిలి మందులమును బుద్ధిహీనులమును కానియెడల, లోకమను రంగస్థలముమీద కనబడు దైవత్వముయొక్క ముద్రలును రుజువులును దేవుని ఒప్పుకొని ఆయనను భక్తితో గౌరవించుటకు మనలను ప్రేరేపించుటకు సమృద్ధిగా చాలునని నిస్సందేహముగా నిజమే; అయితే ఇంత స్పష్టమైన వెలుగుచేత ఆవరింపబడియుండియు మనము గ్రుడ్డివారమై యున్నందున, దేవుని మహిమయొక్క ఈ ప్రకాశమానమైన ప్రదర్శన మన చెవులలో మ్రోగు బిగ్గరైన స్పష్టమైన ప్రకటనవలె మనకు ఉండినను, వాక్యముయొక్క సహాయము లేకుండ మనకు ఏమియు ప్రయోజనకరముగా ఉండదు. కాబట్టి దేవుడు రక్షణకు పిలువవలెనని తాను నిర్ణయించుకొనినవారికి ప్రత్యేక కృపను అనుగ్రహించుచున్నాడు; పూర్వకాలమున ఆయన మినహాయింపు లేకుండ మనుష్యులందరికి తన కార్యములయందు తన ఉనికికి రుజువులను ఇచ్చుచుండగా, తన మహాత్మ్యమును గూర్చిన మరింత నిశ్చయమైన సన్నిహితమైన జ్ఞానమును వారికి అనుగ్రహించుటకై అబ్రాహాము సంతానమునకు మాత్రమే తన ధర్మశాస్త్రమును ఇచ్చినట్లే. దీనినుండి యూదులు దేవుని సేవించుటకు రెండింతల బంధముచేత బద్ధులైయున్నారని తేలుచున్నది. దేవుడు మూగ సృష్టములద్వారా మాత్రమే మాటలాడిన అన్యజనులకు తమ అజ్ఞానము విషయమై ఏ సాకును లేనప్పుడు, ఆయన స్వంత పరిశుద్ధ నోటినుండి వెలువడు స్వరమును వినుటకు నిర్లక్ష్యము చేయువారి బుద్ధిహీనత ఇంకెంత తక్కువగా సహింపబడవలెను? కాబట్టి దావీదు ఇక్కడ దృష్టియందుంచుకొనిన గురి ఏమనగా, దేవుడు మరింత పరిశుద్ధమైన బంధముచేత తనకు కట్టుకొనిన యూదులను, మరింత సిద్ధమైన సంతోషకరమైన మనఃపూర్వకముతో ఆయనకు విధేయత చూపుటకు ప్రేరేపించుటయే. మరియు ధర్మశాస్త్రము అను పదముక్రింద అతడు నీతిగా జీవించుటకైన నియమమును, లేక పది ఆజ్ఞలను మాత్రమే ఉద్దేశించుట లేదు; దేవుడు ఆ జనమును లోకములోని మిగిలినవారినుండి ప్రత్యేకపరచిన నిబంధనను, మోషే బోధ యావత్తును కూడ అతడు అందులో చేర్చుచున్నాడు; దాని భాగములను తరువాత శాసనములు, కట్టడలు మొదలైన ఇతర పేర్లతో అతడు వరుసగా చెప్పుచున్నాడు. ఉచితమైన దత్తపుత్రత్వమును దానిమీద ఆధారపడియున్న వాగ్దానములును, సంక్షేపముగా చెప్పవలెనంటే నిజమైన మతమును భక్తియు ఏ సిద్ధాంతముచేత నిర్మింపబడియున్నవో ఆ సిద్ధాంత సముదాయము యావత్తును అదే సమయమున వాటితో జతపరచబడనియెడల, ధర్మశాస్త్రముయొక్క ఘనతను శ్రేష్ఠతను అతడు హెచ్చించు ఈ బిరుదులును ప్రశంసలును పది ఆజ్ఞలకు మాత్రమే పొసగవు. ఇక్కడ వాడబడిన హెబ్రీ పదములను గూర్చి, వాటిలో ప్రతిదానియొక్క ప్రత్యేక అర్థమును అతి ఖచ్చితముగా ఇచ్చుటకు ప్రయత్నించుటలో నేను ఎక్కువ కాలము గడుపను; ఏలయనగా అవి కొన్నిసార్లు కలిపివేయబడుచున్నవనియు భేదము లేకుండ వాడబడుచున్నవనియు ఇతర స్థలములనుండి గ్రహించుట సులభము. మనము శాసనము అని అనువదించు עדות eduth అను పదము సాధారణముగా నిబంధన అను అర్థములో తీసికొనబడును; అందులో దేవుడు ఒకవైపు తాను అబ్రాహాము సంతానమునకు దేవుడై యుందునని వాగ్దానము చేసి, మరియొకవైపు వారినుండి విశ్వాసమును విధేయతను కోరెను. కాబట్టి అది దేవునికిని ఆయన పూర్వపు జనమునకును మధ్య చేయబడిన పరస్పర నిబంధనను సూచించుచున్నది. ఇతరులను అనుసరించి నేను కట్టడలు అని అనువదించిన פקודים pikkudim అను పదమును కొందరు ఆచారవిధులకే పరిమితము చేయుచున్నారు, అయితే నా అభిప్రాయములో అది అనుచితము: ఏలయనగా అది అంతటను సాధారణముగా నియమములు శాసనములు అను అర్థములోనే తీసికొనబడినట్లు నేను కనుగొనుచున్నాను. దానివెంటనే వచ్చునదియు, మనము ఆజ్ఞ అని అనువదించునదియునైన מצוה mitsvah అను పదమునకు దాదాపు అదే అర్థము కలదు. ఇతర పదములను గూర్చి వాటి వాటి స్థానములలో విచారించెదము.

ఇక్కడ మన గ్రంథకర్త Dominus అను పదమును వాడుచున్నాడు, అయితే హెబ్రీ మూలపాఠములో అది יהוה Yehovah. — టిండేల్ బైబిలులోని పాఠము ఈలాగున్నది: "పసిబిడ్డలకు సహితము జ్ఞానము నిచ్చును." చాలా అనువాదములలో వాడబడిన పదము పసిబిడ్డలు అనునదే.

హెబ్రీ మూలపాఠములో అది יהוה Yehovah.

దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు ఇయ్యబడిన మొదటి ప్రశంస ఏమనగా, అది సంపూర్ణమైనది. ఈ పదముచేత దావీదు భావమేమనగా, ఒక మనుష్యుడు దేవుని ధర్మశాస్త్రములో తగినట్లుగా ఉపదేశింపబడినయెడల, సంపూర్ణ జ్ఞానమునకు అవసరమైనదేదియు అతనికి కొదువగా ఉండదు. అన్యమత గ్రంథకర్తల రచనలలో అక్కడక్కడ చెదిరియున్న సత్యమైన ప్రయోజనకరమైన సూక్తులు నిస్సందేహముగా కనబడును; దేవుడు మనుష్యుల మనస్సులలో న్యాయమును యథార్థతను గూర్చిన కొంత జ్ఞానమును ఉంచెననుటయు నిజమే; అయితే మన స్వభావముయొక్క భ్రష్టత్వముచేత, దైవప్రత్యక్షత అనుభవింపబడని చోట సత్యముయొక్క నిజమైన వెలుగు మనుష్యుల మధ్య కనబడదు, బహు అంధకారములోను సందేహములోను చుట్టబడిన కొన్ని ఛిన్నాభిన్నమైన సూత్రములే కనబడును. కాబట్టి దేవుని ధర్మశాస్త్రము తనయందు సంపూర్ణమైన పరిపూర్ణమైన జ్ఞానమును కలిగియున్నదను ఈ ప్రశంసను దావీదు న్యాయముగానే దానికి ఆపాదించుచున్నాడు. అతడు వెంటనే మాటలాడు ప్రాణముయొక్క మార్పు నిస్సందేహముగా దాని పునరుద్ధరణను గూర్చి గ్రహింపవలసినది గనుక, దానిని అట్లు అనువదించుటకు నేను సంకోచింపలేదు. కొందరు ఈ మాటను మనుష్యుని పశ్చాత్తాపమునకును పునర్జన్మకును సంబంధించినదిగా వివరించుచు దానిమీద మితిమీరిన సూక్ష్మతతో తర్కించుచున్నారు. ప్రాణము దేవుని ధర్మశాస్త్రముచేత పునరుద్ధరింపబడుచు అదే సమయమున నీతికి నూతనపరచబడకుండ ఉండలేదని నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయితే దావీదుయొక్క సరియైన భావమేమో మనము విచారింపవలెను; అది ఇదే: ప్రాణము శరీరమునకు సత్తువను బలమును ఇచ్చునట్లే, ధర్మశాస్త్రము అదే విధముగా ప్రాణమునకు జీవమై యున్నది. ప్రాణము తెప్పరిల్లజేయబడుచున్నదని చెప్పుటలో, మనమందరము పుట్టిన దుర్దశను అతడు సూచించుచున్నాడు. మొదటి సృష్టియొక్క కొన్ని స్వల్ప శేషములు మనలో ఇంకను నిలిచియున్నవనుటకు సందేహము లేదు; అయితే మన నిర్మాణములోని ఏ భాగమును మాలిన్యమునుండియు అపవిత్రతనుండియు విముక్తము కానందున, ఈలాగు భ్రష్టమై చెడిపోయిన ప్రాణముయొక్క స్థితి మరణమునకు కొంచెమే భేదించుచు, పూర్తిగా మరణమువైపే సాగుచున్నది. కాబట్టి మనలను పవిత్రతకు పునరుద్ధరించుటకై దేవుడు ధర్మశాస్త్రమును ఔషధముగా వినియోగించుట అవసరము; ధర్మశాస్త్రముయొక్క అక్షరము తనంతట తానే దీనిని చేయగలదని కాదు, దీనిని తరువాత మరింత విస్తారముగా చూపెదము, అయితే మన ప్రాణములను పునరుద్ధరించుటకు దేవుడు తన వాక్యమును ఒక సాధనముగా వినియోగించుచున్నాడు గనుక.

యెహోవా శాసనము నమ్మదగినది అని కీర్తనకారుడు ప్రకటించినప్పుడు, అది పూర్వ వాక్యముయొక్క పునరుక్తియే; కాబట్టి ధర్మశాస్త్రముయొక్క యథార్థతయు లేక సంపూర్ణతయు, ఆయన శాసనముయొక్క నమ్మకత్వమును లేక సత్యమును ఒకే సంగతిని సూచించుచున్నవి; అనగా, మనము దేవుని వాక్యముచేత నడిపింపబడుటకును పాలింపబడుటకును మనలను మనము అప్పగించుకొనినప్పుడు, మనము దారితప్పు అపాయము లేదు; ఏలయనగా ఆయన తన స్వంత జనమును రక్షణకు సురక్షితముగా నడిపించు మార్గము ఇదే. జ్ఞానమునందైన ఉపదేశము ఇక్కడ ప్రాణముయొక్క పునరుద్ధరణకు ప్రారంభముగా చేర్చబడినట్లు కనబడుచున్నది. వివేకము ప్రాణముయొక్క అత్యంత శ్రేష్ఠమైన వరము; మనము స్వభావసిద్ధముగా దానిని కోల్పోయినవారము గనుక, అది ధర్మశాస్త్రమునుండియే పొందవలసినదని దావీదు మనకు బోధించుచున్నాడు. పసిబిడ్డలు అను పదముచేత, ఇతరులు తమంతట తామే తగినంత జ్ఞానులైనట్లు, అతడు ఏదో ఒక ప్రత్యేక వర్గపు మనుష్యులను ఉద్దేశించుచున్నట్లు గ్రహింపకూడదు; అయితే దానిచేత అతడు మొదటిగా, ధర్మశాస్త్ర అధ్యయనములో అభివృద్ధి పొందువరకు ఎవరును సరియైన వివేకముతో అనుగ్రహింపబడలేదని మనకు బోధించుచున్నాడు. రెండవదిగా, దేవుడు ఎట్టి శిష్యులను కోరుచున్నాడో దానిచేత చూపించుచున్నాడు; అనగా, తమ స్వంత దృష్టిలో వెఱ్ఱివారైనవారును (1 కొరింథీయులకు 3:18), తమ స్వంత వివేకముయొక్క ఔన్నత్యము సంపూర్ణ వినయశీలమైన మనస్సుతో దేవుని వాక్యబోధకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొనకుండ వారిని అడ్డగింపకుండునట్లు, పిల్లల స్థాయికి దిగివచ్చువారును.

8. యెహోవా కట్టడలు యథార్థమైనవి. ప్రభువు కట్టడలను యథార్థమైనవని పిలుచునప్పుడు, మొదటి చూపులో కీర్తనకారుడు కేవలము సామాన్యమైన భావమును పలుకుచున్నట్లు కనబడవచ్చును. అయితే ధర్మశాస్త్రముయొక్క యథార్థతకును, మనుష్యులు తమ స్వంత బుద్ధిని అనుసరించునప్పుడు తమ్మును తాము చిక్కించుకొను వంకర మార్గములకును మధ్య అతడు నిస్సందేహముగా చేయుచున్న వ్యత్యాసమును మనము మరింత శ్రద్ధగా పరిశీలించినయెడల, ఈ ప్రశంస మొదటి చూపులో కనబడుదానికంటె ఎక్కువ భావమును కలిగియున్నదని మనము ఒప్పింపబడుదుము. ప్రతి మనుష్యుడును తనకు తానే ఎంతగా కట్టుబడియున్నాడో, మన స్వంత జ్ఞానమునందైన వ్యర్థ విశ్వాసమును మన మనస్సులనుండి పెరికివేయుట ఎంత కష్టమో మనకు తెలియును. కాబట్టి మనుష్యుని జీవితము దేవుని ధర్మశాస్త్రము చొప్పున రూపింపబడనియెడల అది సరిగా క్రమపరచబడదనియు, అది లేకుండ అతడు చిక్కుదారులలోను వంకర ప్రక్కదారులలోను తిరుగులాడగలడే గాని మరేమియు చేయలేడనియు ఈ సత్యమును బాగుగా నమ్ముట గొప్ప ప్రాముఖ్యముగలది. దేవుని కట్టడలు హృదయమును సంతోషపరచునని దావీదు రెండవదిగా చేర్చుచున్నాడు. మంచి మనస్సాక్షినుండి వెలువడు సంతోషము తప్ప నిజమైనదియు స్థిరమైనదియునైన సంతోషము మరేదియు లేదని ఇది సూచించుచున్నది; మన జీవితము దేవునికి ఇష్టమైనదియు అంగీకారమైనదియునని మనము నిశ్చయముగా ఒప్పింపబడినప్పుడు మనము దీనిలో పాలివారమగుదుము. మనస్సాక్షియొక్క నిజమైన సమాధానము వెలువడు మూలము, మనలను ఉచితముగా దేవునితో సమాధానపరచు విశ్వాసమే అనుటకు సందేహము లేదు. అయితే హృదయముయొక్క యథార్థమైన అనురాగముతో దేవుని సేవించు పరిశుద్ధులకు, తాము ఆయన సేవలో వ్యర్థముగా, లేక ప్రతిఫలము నిరీక్షణ లేకుండ, ప్రయాసపడుట లేదను జ్ఞానమునుండి కూడ చెప్పశక్యముకాని సంతోషము కలుగును; ఏలయనగా తమ జీవితమునకు న్యాయాధిపతిగాను ఆమోదించువానిగాను వారికి దేవుడున్నాడు. సంక్షేపముగా, ఈ సంతోషము లోకముయొక్క భ్రష్టమైన ప్రలోభములన్నిటికిని సుఖములన్నిటికిని విరుద్ధముగా ఉంచబడియున్నది; అవి దౌర్భాగ్యపు ప్రాణములను వాటి నిత్యనాశనమునకు ఆకర్షించు ప్రాణాంతకమైన ఎరయై యున్నవి. కీర్తనకారుని మాటల భావమేమనగా: పాపము చేయుటయందు ఆనందించువారు తమకు తామే విస్తారమైన దుఃఖకారణమును సంపాదించుకొనుచున్నారు; అయితే దానికి భిన్నముగా, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించుట మనుష్యునికి నిజమైన సంతోషమును తెచ్చును. వచనము చివరలో, దేవుని ఆజ్ఞ నిర్మలమైనది, అది కన్నులకు వెలుగిచ్చును అని కీర్తనకారుడు బోధించుచున్నాడు. దీనిచేత అతడు మనకు మౌనముగా గ్రహింపజేయునదేమనగా, మంచిచెడ్డల మధ్య భేదము నిర్దేశింపబడియున్నట్లు మనము కనుగొనునది దేవుని ఆజ్ఞలయందు మాత్రమే, దానిని మరెక్కడను వెదకుట వ్యర్థము; ఏలయనగా మనుష్యులు తమంతట తాము కల్పించునదంతయు జీవితముయొక్క పవిత్రతను చెరుపు కేవలము మాలిన్యమును చెత్తయునై యున్నది. మనుష్యులు తమ సమస్త సూక్ష్మబుద్ధితోను గ్రుడ్డివారై, పరలోక సిద్ధాంతముయొక్క వెలుగువైపు తమ కన్నులను త్రిప్పువరకు ఎల్లప్పుడును అంధకారములో తిరుగులాడుచున్నారని అతడు ఇంకను సూచించుచున్నాడు. దీనినుండి తేలునదేమనగా, దేవుని తమ నాయకునిగాను మార్గదర్శిగాను చేసికొని, ఆయన తమకు చూపు మార్గమును అనుసరించుచు, ఆయన తన వాక్యముచేత అర్పించి అనుగ్రహించు సమాధానమును శ్రద్ధగా వెదకువారు తప్ప మరెవరును నిజముగా జ్ఞానులు కారు.

అయితే ఇక్కడ చిన్నది కాని ఒక కఠినమైన ప్రశ్న పుట్టుచున్నది; ఏలయనగా దావీదు ఇక్కడ వివరించుచున్న ధర్మశాస్త్రపు ఈ పొగడ్తలను పౌలు పూర్తిగా కూలద్రోయుచున్నట్లు కనబడుచున్నాడు. ధర్మశాస్త్రము మనుష్యుల ప్రాణములను తిరిగి బ్రదికించుచున్నదనియు, అయినను అది మృతమైనదియు మరణకరమైనదియునగు అక్షరమనియు; అది మనుష్యుల హృదయములను సంతోషపరచుచున్నదనియు, అయినను దాస్యపు ఆత్మను తెచ్చుటద్వారా వారిని భయముతో కొట్టుచున్నదనియు; అది కన్నులకు వెలుగిచ్చుచున్నదనియు, అయినను మన మనస్సులమీద ముసుకు వేయుటద్వారా లోపలికి ప్రవేశింపవలసిన వెలుగును అడ్డగించుచున్నదనియు చెప్పబడిన ఈ సంగతులు ఒకదానితో ఒకటి ఎట్లు సమన్వయమగును? అయితే మొదటిగా, నేను ఆరంభమందే మీకు చూపినదానిని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; అదేమనగా, దావీదు నైతిక ధర్మశాస్త్రపు ఆజ్ఞలను గూర్చి మాత్రమే మాటలాడుట లేదు, దేవుడు అబ్రాహాము సంతతిని తన సొంత ప్రజలుగా దత్తత చేసికొనిన నిబంధన యంతటిని అతడు ఇందులో చేర్చుచున్నాడు; కావున బాగుగా జీవించుటకు నియమమైన నైతిక ధర్మశాస్త్రమునకు అతడు రక్షణను గూర్చిన ఉచితమైన వాగ్దానములను, లేక ఇంకను సరిగా చెప్పవలెనంటే, ఈ దత్తపుత్రత్వము ఎవనియందును ఎవనిమీదను స్థాపింపబడెనో ఆ క్రీస్తునే జతపరచుచున్నాడు. అయితే ధర్మశాస్త్రమును వక్రీకరించి దుర్వినియోగము చేసి, దానిని కృపనుండియు క్రీస్తు ఆత్మనుండియు వేరుపరచినవారితో వ్యవహరింపవలసివచ్చిన పౌలు, కేవలము దానంతట అదిగాను అక్షరప్రకారముగాను చూడబడిన మోషే పరిచర్యను సూచించుచున్నాడు. క్రీస్తు ఆత్మ ధర్మశాస్త్రమును బ్రదికింపనియెడల, ధర్మశాస్త్రము నిష్ప్రయోజనమైనదే గాక దాని శిష్యులకు మరణకరమైనదియు నగునని నిశ్చయము. క్రీస్తు లేకుండ ధర్మశాస్త్రములో కనికరములేని కాఠిన్యము తప్ప మరేమియు లేదు; అది మానవజాతి యంతటిని దేవుని ఉగ్రతకును శాపమునకును తీర్పు తీర్చుచున్నది. ఇంకను, క్రీస్తు లేకుండ మనలో శరీరము యొక్క తిరుగుబాటుతనము నిలిచియుండును; అది మన హృదయములలో దేవునిమీదను ఆయన ధర్మశాస్త్రముమీదను ద్వేషమును రగుల్కొల్పును; దీనినుండియే అపొస్తలుడు చెప్పుచున్న బాధాకరమైన దాస్యమును భయంకరమైన భీతియు పుట్టుచున్నవి. ధర్మశాస్త్రమును చూడదగిన ఈ వేర్వేరు విధములు, మొదటి చూపునకు పరస్పర విరుద్ధములుగా కనబడు పౌలు దావీదుల ఈ వాక్యభాగములను సమన్వయపరచు విధమును మనకు సులభముగా చూపుచున్నవి. పౌలు ఉద్దేశము, ధర్మశాస్త్రము దానంతట అదిగా తీసికొనబడినప్పుడు మనకు ఏమి చేయగలదో చూపుటయే; అనగా కృపావాగ్దానము లేకుండ, మనము దేవునికి చెల్లింపవలసిన కర్తవ్యమును అది ఖండితముగాను కఠినముగాను మనయొద్ద కోరునప్పుడు అది మనకు ఏమి చేయగలదో చూపుటయే; అయితే దావీదు ఇక్కడ చేయుచున్నట్లు దానిని స్తుతించుటలో, సువార్తను కూడ ఇముడ్చుకొనియున్న ధర్మశాస్త్రపు సిద్ధాంతమంతటిని గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; కావున ధర్మశాస్త్రము క్రింద అతడు క్రీస్తును కూడ చేర్చుచున్నాడు.

9. యెహోవాయందైన భయము పవిత్రమైనది. దేవుని భయము అనుదానిచేత ఇక్కడ దేవుని సేవింపవలసిన విధమును మనము గ్రహింపవలెను; కావున అది కర్తృవాచకార్థమున (active sense) తీసికొనబడి, మనము దేవునికి ఏ విధముగా భయపడవలెనో ఆ విధానమును మనకు నియమించు సిద్ధాంతమును సూచించుచున్నది. మనుష్యులు సాధారణముగా దేవునియెడల తమ భయమును కనుపరచు విధము, అబద్ధ మతములను చెడిపోయిన ఆరాధనను కల్పించుటయే; అట్లు చేయుటలో వారు ఆయన ఉగ్రతను మరింత ఎక్కువగా రేపుచున్నారు. కావున మనుష్యులు వ్యర్థముగా తమ్మును తాము హింసించుకొను ఈ చెడిపోయిన కల్పనలను, తరచుగా అపవిత్రతను సమర్థించు వాటిని, దావీదు ఇక్కడ పరోక్షముగా ఖండించుచున్నాడు; వాటికి ఎదురుగా, ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటలో అపవిత్రపరచు ప్రతిదానినుండి విముక్తి కలదని అతడు న్యాయముగా దృఢపరచుచున్నాడు. అది నిత్యము నిలుచును అని అతడు జతచేయుచున్నాడు; "ఇదే నిత్యమైన ధన్యతకు నిధి" అని అతడు చెప్పినట్లున్నది. మానవజాతి తాము ఏమి చేయుచున్నారో బాగుగా ఆలోచింపకుండ, ఈ లోకపు అశాశ్వతమైన వస్తువులను ఆవేశపూరితమైనవియు తీవ్రమైనవియునైన ఆశలతో వెంటాడుట మనము చూచుచున్నాము; అయితే ఈ విధముగా ధన్యజీవితము యొక్క శూన్యమైన ఛాయను పట్టుకొనుటకు ప్రయత్నించుచు, వారు నిజమైన ధన్యతనే పోగొట్టుకొనుచున్నారు. రెండవ భాగములో దేవుని ఆజ్ఞలను సత్యము అని పిలుచుటద్వారా, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును నియమముగా లక్ష్యపెట్టకుండ కేవలము తమ సొంత మనస్సుల ప్రేరణచేత మనుష్యులు చేయ పూనుకొనునదంతయు భ్రమయు అబద్ధమునై యున్నదని దావీదు చూపుచున్నాడు. నిజముగా, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ఏ మాత్రమును లక్ష్యపెట్టకుండ తమ జీవితమును నడిపించుకొనువారందరు తమ్మును తాము మోసపుచ్చుకొని కేవలము భ్రాంతులను వెంబడించుచున్నారని ఈ హెచ్చరికను మనకిచ్చుటకంటె, ధర్మశాస్త్రమును ప్రేమించుటకును ఆసక్తితో దానిప్రకారము జీవించుటకును మనలను మరింత ప్రభావవంతముగా అతడు ప్రేరేపింపలేకపోయియుండును. న్యాయవిధులు అను పదమును రెండవ పలక ఆజ్ఞలను మాత్రమే సూచించుచున్నదని వివరించువారు, నా అభిప్రాయములో, పొరబడుచున్నారు; ఏలయనగా విశ్వాసులు దేవుని ధర్మశాస్త్రమునుండి పొందు ప్రయోజనములను వివిధ పదములతో ప్రశంసించుటయే దావీదు ఉద్దేశము. అవి అన్నియు కలిసి నీతియుక్తమైనవి అని అతడు చెప్పునప్పుడు, దాని భావమేమనగా, అవి ఒక్కటియు మినహాయింపు లేకుండ, గొప్పదానినుండి చిన్నదానివరకు అన్నియు నీతియుక్తమైనవి. ఈ ప్రశంసచేత అతడు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును మనుష్యుల సమస్త సిద్ధాంతములనుండి వేరుపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా దానిలో ఏ కళంకమును ఏ దోషమును కనుగొనబడదు, అది అన్ని విషయములలోను సంపూర్ణముగా పరిపూర్ణమైనది.

కీర్తన 19:10-11 "Apres lesquelles les hommes se tourmentent en vain." — ఫ్రెంచి.

457 "Et ce qui distille des rais de miel." — ఫ్రెంచి.

10. అవి బంగారుకంటెను, విస్తారమైన మేలిమి బంగారుకంటెను కోరదగినవి; తేనెకంటెను జుంటితేనె ధారలకంటెను మధురమైనవి. 11. మరియు వాటిచేత నీ సేవకుడు జాగ్రత్తగలవాడుగా చేయబడుచున్నాడు; వాటిని గైకొనుటవలన గొప్ప ఫలము కలుగును.

10. అవి బంగారుకంటెను కోరదగినవి. కీర్తనకారుడు ఇప్పుడు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును దాని విలువను బట్టియు దాని మాధుర్యమును బట్టియు హెచ్చించుచున్నాడు. ఈ ప్రశంస ముందరి వచనములలో ఇయ్యబడిన ప్రశంసలమీద ఆధారపడియున్నది; ఏలయనగా అతడు ఇప్పుడే వివరించిన అనేకమైనవియు గొప్పవియునైన ప్రయోజనములు, పరలోక సత్యమును అత్యున్నతమైనదియు అతిశ్రేష్ఠమైనదియునగు నిధిగా మనము ఎంచునట్లును, దానితో పోల్చినప్పుడు లోకములోని బంగారు వెండియంతటిని తృణీకరించునట్లును న్యాయముగా మనలను చేయవలెను. లాతీనులు Aurum obryzum అని పిలిచిన మేలిమి బంగారము అను పదమునకు బదులుగా, కొందరు ఆ హెబ్రీ పదమును రత్నము, లేక విలువైన రాళ్లు అని అనువదించుచున్నారు; అయితే మరియొక అనువాదమే, అనగా మేలిమి బంగారము, అనగా కొలిమిలో శుద్ధమైనదియు బాగుగా పుటము వేయబడినదియునగు బంగారము అనునదే ఎక్కువగా అంగీకరింపబడుచున్నది; ఈ అనువాదమును స్థిరపరచు లేఖనభాగములు అనేకములున్నవి. ,פז paz అను హెబ్రీ పదము బలపరచుట అని అర్థమిచ్చు ,פזהpazah అను పదమునుండి వచ్చినది; దీనినుండి, కీర్తనకారుడు ఓఫీరు బంగారము అని ఒకడు చెప్పునట్లు ఏదో ఒక ప్రత్యేక దేశపు బంగారమును ఉద్దేశించుట లేదు, నైపుణ్యముచేత పూర్తిగా శుద్ధిచేయబడి పుటము వేయబడిన బంగారమునే ఉద్దేశించుచున్నాడని మనము ఊహింపవచ్చును. ,פזpaz ఒక దేశము పేరునుండి వచ్చుట అటుండగా, దానికి భిన్నముగా, ఊఫాజు దేశము అత్యంత మేలిమి బంగారపు గనులు కలిగియుండినందున ఈ హెబ్రీ పదమునుండియే తన పేరును పొందినదని యిర్మీయా 10:9 నుండి కనబడుచున్నది. లాతీనులు వాడిన obrizum అను పదము యొక్క మూలమును గూర్చి, జెరోము ఊహప్రకారము అది aurum Ophrizum అని చెప్పినట్లుగా ఓఫీరు దేశమునుండి తేబడినది అని అర్థమిచ్చునని తప్ప, మనము నిశ్చయముగా ఏమియు చెప్పలేము. సంక్షేపముగా భావమేమనగా, లోకములోని సమస్త ఐశ్వర్యముకంటెను ధర్మశాస్త్రమును మనము శ్రేష్ఠముగా ఎంచనియెడల, దానికి తగినట్లు దానిని మనము ఘనపరచుట లేదు. ఒకసారి ధర్మశాస్త్రమును ఇంత ఉన్నతముగా విలువచేయుటకు మనము తేబడినయెడల, బంగారు వెండులమీది మితిమీరిన ఆశనుండి మన హృదయములను విడిపించుటకు అది ప్రభావవంతముగా ఉపయోగపడును. ధర్మశాస్త్రమును గూర్చిన ఈ ఘనతకు దానియెడల ప్రేమయు దానియందు ఆనందమును జతచేయబడవలెను; అట్లయితే అది బలవంతముచేత మనలను విధేయతకు లోబరచుటయే గాక దాని మాధుర్యముచేత మనలను ఆకర్షించును; అయితే అదే సమయమున శరీరసంబంధమైన సుఖములయెడల మనలోని ప్రేమను మనము చంపివేసియుంటేనే తప్ప ఇది అసాధ్యము; చెడిపోయిన రుచివలన దేవుని నీతిని మనము త్రోసివేయుచున్నంతకాలము ఆ సుఖములచేత మనము ఆకర్షింపబడి చిక్కుకొనుట చూచుట ఆశ్చర్యము కాదు. దీనినుండి మనము మరియొక నిదర్శనమును మరల గ్రహింపవచ్చును; అదేమనగా, దావీదు మాటలు కేవలము ఆజ్ఞలను గూర్చియు మృతమైన అక్షరమును గూర్చియు అర్థము చేసికొనదగినవి కావు, దేవుని కృప మనకు అర్పింపబడు వాగ్దానములను కూడ అతడు అదే సమయమున చేర్చుచున్నాడు. ధర్మశాస్త్రము మనకు ఆజ్ఞాపించుట తప్ప మరేమియు చేయనియెడల, అది ఎట్లు ప్రేమింపబడగలదు? ఏలయనగా మనమందరము దానిని గైకొనుటలో తప్పిపోవుచున్నాము గనుక, ఆజ్ఞాపించుటలో అది మనలను భయపెట్టుచున్నది. నిశ్చయముగా, ధర్మశాస్త్రమును క్షమాపణ నిరీక్షణనుండియు క్రీస్తు ఆత్మనుండియు మనము వేరుపరచినయెడల, దానిని తేనెవలె మధురముగా రుచిచూచుట అటుండగా, మన దౌర్భాగ్యపు ప్రాణములను చంపు చేదునే దానిలో మనము కనుగొందుము. ["Lequel les Latins ont nommé, Aurum obryzum." — ఫ్రెంచి.] ["Veu qu'en commandant elle nous espouante, a cause que nous deraillons tous en l'observation d'icelle?" — ఫ్రెంచి.]

సెప్టువజింటు అనువాదము λιθον τιμιον, అనగా విలువైన రాయి; మరియు కీర్తన 119:127 లో వారు అదే హెబ్రీ పదమును τοπαζιον, అనగా పుష్యరాగము (topaz) అని అనువదించుచున్నారు; అది ఒక విలువైన రాయి. హెసికియస్ ప్రకారము ఈ చివరి గ్రీకు పదము ,פזpaz అను హెబ్రీ పదమునుండి వచ్చినది.

కీర్తన 21:3 లోను యోబు 28:17 లోను ఈ పదము మేలిమి బంగారము అను అర్థమున వాడబడినదని స్పష్టముగా కనబడుచున్నది.

లేక గట్టిపరచుట; కావున ,פזpaz అనగా ఘనమైన బంగారము, లేక "బాగుగా శుద్ధిచేయబడిన" బంగారము; ఏలయనగా అది ఎంత ఎక్కువగా శుద్ధిచేయబడునో అంత ఎక్కువ ఘనముగా ఉండును, తత్ఫలితముగా అంత ఎక్కువ బరువును విలువయు గలదగును.

11. మరియు వాటిచేత నీ సేవకుడు జాగ్రత్తగలవాడుగా చేయబడుచున్నాడు. ఈ మాటలను దేవుని ప్రజలందరికిని సాధారణముగా విస్తరింపవచ్చును; అయితే అవి సరిగా దావీదును గూర్చియే అర్థము చేసికొనదగినవి; వాటిచేత, ముందరి వచనములలో ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి తాను చెప్పినదంతయు తన సొంత అనుభవమునుండి తాను బాగుగా ఎరిగియుంటినని అతడు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. పరలోక సత్యమును తన హృదయములో లోతుగా నాటుకొనినవాడు తప్ప మరి ఏ మనుష్యుడును దానిని గూర్చి నిజముగాను మనఃపూర్వకముగాను ఎన్నడును మాటలాడడు. కావున తన జీవితమును సరిగా క్రమపరచుకొని తీర్చిదిద్దుకొనుటకు తనకు ఏ వివేకము కలిగియుండెనో, దానికొరకు తాను దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకే ఋణపడియుంటినని దావీదు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. అయితే అతడు సరిగా తన్ను గూర్చియే మాటలాడుచున్నను, తన సొంత మాదిరిచేత ఒక సాధారణ నియమమును అతడు ప్రతిపాదించుచున్నాడు; అదేమనగా, జీవితమును బాగుగా పరిపాలించుటకు సరియైన విధానము కావలెనని ఎవరైనను కోరినయెడల, ఈ ఉద్దేశమునకు దేవుని ధర్మశాస్త్రము ఒక్కటియే సంపూర్ణముగా చాలును; అయితే దానికి భిన్నముగా, మనుష్యులు దానినుండి తొలగిన వెంటనే వారు అనేక భ్రమలలోను పాపములలోను పడుటకు గురియగుదురు. దావీదు ఒక్కసారిగా తన మాటను దేవునివైపు త్రిప్పుటద్వారా, తాను యథార్థముగాను హృదయపూర్వకముగాను మాటలాడుచున్నానని మనుష్యులను మరింత ప్రభావవంతముగా ఒప్పించుటకై, తాను చెప్పినదానికి ఆయనను సాక్షిగా పిలుచుచున్నాడని గమనింపవలెను. నేను జాగ్రత్తగలవాడుగా చేయబడుచున్నాడు అని అనువదించిన ,זהר zahar అను హెబ్రీ పదము బోధించుట అనియు, కాచుకొనియుండుట అనియు అర్థమిచ్చును గనుక, కొందరు ఈ స్థలములో దానిని నీ సేవకుడు ధర్మశాస్త్రపు ఆజ్ఞలచేత బోధింపబడుచున్నాడు, లేక హెచ్చరింపబడుచున్నాడు అని అనువదించుచున్నారు. అయితే దేవునిచేత పరిపాలింపబడుటకు తన్నుతాను ఆయనకు అప్పగించుకొనువాడు జాగ్రత్తగలవాడుగాను మెలకువగలవాడుగాను చేయబడునని అర్థమిచ్చునట్లు చూచినప్పుడు ఆ వాక్యము ఇంకను ఎంతో ఎక్కువ భావమును సూచించును; కావున ఈ అనువాదమే శ్రేష్ఠమైనదని నాకు తోచుచున్నది. రెండవ భాగములో కీర్తనకారుడు, దేవుడు నియమించు నీతి నియమమును గైకొనుటకై తమ్మును తాము ఆయనకు అప్పగించుకొనువారెవరైనను తమ ప్రయాసను పోగొట్టుకొనరని ప్రకటించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన వారికొరకు గొప్పదియు సమృద్ధియునైన ఫలమును సిద్ధపరచియున్నాడు: వాటిని గైకొనుటవలన గొప్ప ఫలము కలుగును. దానియందు దేవుడు మనతో నిబంధనలో ప్రవేశించి, అట్లు చెప్పవలెనంటే, మన విధేయతకు ప్రతిఫలమిచ్చుటకు తన్నుతాను బాధ్యునిగా చేసికొనుచున్నాడని చెప్పబడుట ధర్మశాస్త్రమునకు అల్పమైన ప్రశంస కాదు. ధర్మశాస్త్రములో ఇమిడియున్నదంతయు మనయొద్ద కోరుటలో, ఆయన తనకు హక్కుగలదానిని తప్ప మరేమియు అడుగుట లేదు; అయినను ఆయన ఉచితమైనదియు మనము అర్హులము కానిదియునైన ఔదార్యము ఎట్టిదనగా, న్యాయప్రకారము తాను వారికి ఋణపడియుండని ఫలమును ఆయన తన సేవకులకు వాగ్దానము చేయుచున్నాడు. ధర్మశాస్త్రపు వాగ్దానములు నిష్ఫలము చేయబడుచున్నవనుట నిజమే; అయితే అది మన దోషమువలననే; ఏలయనగా మనలో అత్యంత పరిపూర్ణుడైనవాడు సహితము సంపూర్ణమైనదియు సమగ్రమైనదియునగు నీతికి ఎంతో దూరములో తక్కువపడుచున్నాడు; మరియు ధర్మశాస్త్రపు కోరికలను పరిపూర్ణముగాను పూర్తిగాను తీర్చువరకు మనుష్యులు తమ క్రియలకొరకు ఏ ఫలమును ఆశింపలేరు. ఈ విధముగా ఈ రెండు సిద్ధాంతములు సంపూర్ణముగా సమన్వయమగుచున్నవి: మొదటిది, ధర్మశాస్త్రమును అన్ని విషయములలోను నెరవేర్చువానికి నిత్యజీవము క్రియల ఫలముగా ఇయ్యబడును; రెండవది, మానవ కుటుంబమంతయు క్రియల నీతి లేనిదైయున్నది గనుక, అయినను ధర్మశాస్త్రము మనుష్యులందరిమీదను శాపమును ప్రకటించుచున్నది. ఇది తరువాతి వచనమునుండి త్వరలోనే కనబడును. దేవుని సేవించువారికి అది సమృద్ధియైన ఫలమును అర్పించుచున్నది అను ధర్మశాస్త్రపు ఈ ఉపకారమును కొనియాడిన తరువాత, దావీదు వెంటనే తన మాటను మార్చి, తన పొరపాటులను గ్రహింపగలవాడెవడు? అని కేకవేయుచున్నాడు; దీనిచేత అతడు మనుష్యులందరిని నిత్యమరణమునకు పాత్రులనుగా ప్రకటించుచు, మనుష్యులు తమ క్రియల యోగ్యతమీద ఉంచ మనస్సుగల నమ్మకమంతటిని ఈ విధముగా పూర్తిగా కూలద్రోయుచున్నాడు. నీ ఆజ్ఞలను గైకొనుటవలన గొప్ప ఫలము కలుగును అను ఈ ప్రశంస నిష్ఫలమైనది గనుక అది ధర్మశాస్త్రమునకు వ్యర్థముగా ఆపాదింపబడుచున్నదని ఎవరైనను ఆక్షేపింపవచ్చును. దానికి ఉత్తరము సులభము; అదేమనగా, దత్తపుత్రత్వ నిబంధనలో పాపముల ఉచితమైన క్షమాపణ ఇమిడియున్నది, దానిమీదనే నీతిని ఆపాదించుట ఆధారపడియున్నది గనుక, న్యాయప్రకారము తన ప్రజల క్రియలకు ప్రతిఫలము ఋణము కాకపోయినను దేవుడు వాటికి ప్రతిఫలమును దయచేయుచున్నాడు. ధర్మశాస్త్రమునకు పరిపూర్ణముగా విధేయులగువారికి దేవుడు ధర్మశాస్త్రములో వాగ్దానము చేయుదానిని, నిజమైన విశ్వాసులు ఆయన కృపాయుక్తమైన ఔదార్యముచేతను తండ్రివంటి మంచితనముచేతను పొందుచున్నారు; ఏలయనగా విధేయులగుటకై వారు కలిగియుండు పరిశుద్ధమైన కోరికలను మనఃపూర్వకమైన ప్రయత్నములను ఆయన పరిపూర్ణ నీతిగా అంగీకరించుచున్నాడు.

కీర్తన 19:12-14

12. తన పొరపాటులను గ్రహింపగలవాడెవడు? నా రహస్య పాపములనుండి నన్ను శుద్ధిచేయుము. 13. గర్వపు పాపములలో పడకుండ నీ సేవకుని ఆపుము; అవి నన్ను ఏలనియ్యకుము; అప్పుడు నేను యథార్థవంతుడనై అధిక దుష్టత్వమునుండి నిర్దోషినగుదును. 14. యెహోవా, నా బలమా, నా విమోచకుడా, నా నోటిమాటలును నా హృదయ ధ్యానములును నీ దృష్టికి అంగీకారములగును గాక.

12. తన పొరపాటులను గ్రహింపగలవాడెవడు? షరతు జతచేయబడియున్న ధర్మశాస్త్రపు వాగ్దానములను మనము ఎట్లు ఉపయోగింపవలెనో ఈ ఆశ్చర్యోద్గారము మనకు చూపుచున్నది. అదేమనగా: అవి బయలుపడిన వెంటనే ప్రతి మనుష్యుడు తన సొంత జీవితమును పరీక్షించుకొని, తన క్రియలను మాత్రమే గాక తన తలంపులను కూడ ధర్మశాస్త్రములో నియమింపబడియున్న ఆ పరిపూర్ణమైన నీతి నియమముతో పోల్చి చూచుకొనవలెను. ఈ విధముగా, చిన్నవారినుండి పెద్దవారివరకు అందరును, ధర్మశాస్త్రమునుండి ఫలమును పొందు సమస్త నిరీక్షణనుండి తాము కొట్టివేయబడియుండుట చూచి, దేవుని కనికరమును ఆశ్రయించుటకు పారిపోవలసినవారగుదురు. ధర్మశాస్త్ర సిద్ధాంతములో ఏమి ఇమిడియున్నదో ఆలోచించుట చాలదు; ధర్మశాస్త్రమునకు మన విధేయతలో మనము ఎంత దూరము తక్కువపడియున్నామో చూచుటకై మనలోనికి మనము కూడ పరికించి చూచుకొనవలెను. "వీటిని చేయువాడు వాటివలన బ్రదుకును" (లేవీయకాండము 18:5) అను ఈ వాగ్దానమును పోపు మతస్థులు వినినప్పుడెల్లను, ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చుట తమ సొంత శక్తిలో ఉన్నట్లుగా, నిత్యజీవమును తమ క్రియల యోగ్యతతో జతచేయుటకు వారు ఏ మాత్రమును సంకోచింపరు; అయితే మనమందరము ఆ ధర్మశాస్త్రమును ఒక్క విషయములో మాత్రమే గాక దాని సమస్త భాగములలోను అతిక్రమించువారమై యున్నాము. కావున దావీదు అన్నివైపులను ఒక చిక్కుదారిలో చిక్కుకొనినట్లై, తన పాపముల విస్తారతను గూర్చిన గ్రహింపుక్రింద తాను ముంచివేయబడితినని ఆశ్చర్యముతో ఒప్పుకొనుచున్నాడు. కాబట్టి మనము మొదటిగా జ్ఞాపకముంచుకొనవలసినదేమనగా, ధర్మశాస్త్రము కోరు నీతి మనలో వ్యక్తిగతముగా లేదు గనుక, ధర్మశాస్త్రము వాగ్దానము చేసిన ఫలమును గూర్చిన నిరీక్షణనుండి ఆ కారణముచేత మనము మినహాయింపబడియున్నాము; మరియు రెండవదిగా, మనము దేవుని యెదుట ఒకటి రెండు దోషములకు కాదు, లెక్కలేనన్ని పాపములకు అపరాధులమై యున్నాము; కావున మనలను దేవుని ఆశీర్వాదమును పోగొట్టుకొనునట్లు చేయుటయే గాక, మనకు జీవమును మరణముగా మార్చు మన భ్రష్టత్వమును గూర్చి అతి చేదైన దుఃఖముతో మనము విలపింపవలెను. దావీదు ఇట్లే చేసెను. తన ధర్మశాస్త్రమును గైకొనువారందరికి దేవుడు ఔదార్యముతో ఫలమును అర్పించుచున్నాడని చెప్పిన తరువాత, తన పొరపాటులను గ్రహింపగలవాడెవడు? అని అతడు కేకవేసినప్పుడు, అది తన పాపములను గూర్చి తలంచుటలో తనకు కలిగిన భీతిచేతనే అనుటలో సందేహము లేదు. మేము పొరపాటులు అని అనువదించిన ,שגיאותshegioth అను హెబ్రీ పదముచేత దావీదు చిన్న దోషములను ఉద్దేశించుచున్నాడని కొందరు తలంచుచున్నారు; అయితే నా తీర్పులో, సాతాను మన మనస్సులను మోసపుచ్చి గ్రుడ్డివిగా చేయు తంత్రములు ఎన్నియున్నవనగా, తన సొంత పాపములలో నూరవ భాగమునైనను ఎరిగియున్న మనుష్యుడు ఒక్కడును లేడు అని మాత్రమే అతడు చెప్పదలచెను. పరిశుద్ధులు తరచుగా అజ్ఞానముచేతను అజాగ్రత్తచేతను చిన్న విషయములలో తప్పిపోవుదురనుట నిజమే; అయితే సాతాను ఉరులలో చిక్కుకొనినవారై, తాము చేసిన స్థూలమైన దోషములను సహితము వారు గ్రహింపకుండుట కూడ సంభవించును. కావున మనుష్యులు వాటిలోని కీడును తగినట్లు గ్రహింపక, శరీరపు ప్రలోభములచేత మోసపోయి, ఏ పాపములను చేయుటకు తమకు కళ్లెము విడిచిపెట్టుకొందురో ఆ పాపములన్నియు, దావీదు ఇక్కడ వాడిన హెబ్రీ పదము క్రింద న్యాయముగా చేర్చబడుచున్నవి; ఆ పదము దోషములు లేక అజ్ఞానకృత్యములు అని అర్థమిచ్చును. తన్నును ఇతరులను దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుటికి పిలుచుటలో, తమ మనస్సాక్షులు తమ్మును ఖండింపకపోయినను ఆ కారణముచేత తాము నిర్దోషులుగా విడుదల చేయబడినవారు కారని అతడు తన్నును వారిని హెచ్చరించుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు మనుష్యుల మనస్సాక్షులకంటె ఎంతో స్పష్టముగా చూచుచున్నాడు; తమలోనికి తాము అత్యంత శ్రద్ధగా పరికించి చూచుకొనువారు సహితము తాము అపరాధులైయున్న పాపములలో గొప్ప భాగమును గ్రహింపరు. ["Ses fautes." — ఫ్రెంచి. "అతని దోషములు." "Erreurs ou ignorances." — ఫ్రెంచి అంచు వ్రాత. "పొరపాటులు లేక అజ్ఞానకృత్యములు."]

మన గ్రంథకర్త వాడిన పదము అక్షరార్థముగా అహంకారములు లేక గర్వములు అని సూచించుచున్నది; ఇక్కడ వాడబడిన హెబ్రీ పదము యొక్క అక్షరార్థ అనువాదము కూడ ఇదే. అహంకారములు అను పదమును వివరించుచు కాల్విను ఫ్రెంచి అనువాదపు అంచున ఈ క్రింది వ్రాతను ఉంచెను: "Pechez commis par contumace et rebellion." — ఫ్రెంచి.

అధిక దుష్టత్వమునుండి. ఈ అనువాదము దావీదు ఉద్దేశించిన ఖచ్చితమైన భావమును తెలియజేయుచున్నది. పోగుపడిన అపరాధమునకు పాత్రుడగుదునని అతడు భయపడెను. మన ఆంగ్ల అనువాదములో అది "the great transgression" (ఆ గొప్ప అతిక్రమము) అని యున్నది; దానిని గూర్చి వాల్‌ఫర్డ్ ఇట్లు వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు: "'the' అను నిశ్చయార్థక ఉపపదమును చొప్పించుటకు మూలభాషలో ఆధారము లేదు; అది 'పరిశుద్ధాత్మకు విరోధమైన పాపము' వంటి ఏదో ఒక నిర్దిష్ట నేరము ఉద్దేశింపబడినదను తప్పు ఊహకు దారితీయును."

ఈ ఒప్పుకోలు చేసిన తరువాత దావీదు క్షమాపణకొరకు ఒక ప్రార్థనను జతచేయుచున్నాడు: నా రహస్య పాపములనుండి నన్ను శుద్ధిచేయుము. శుద్ధిచేయుము అను పదము పునర్జన్మ అను ఆశీర్వాదమునకు కాదు, ఉచితమైన క్షమాపణకే అన్వయింపవలెను; ఏలయనగా ఇక్కడ వాడబడిన ,נקהnakah అను హెబ్రీ క్రియాపదము నిర్దోషిగా ఉండుట అని అర్థమిచ్చు పదమునుండి వచ్చినది. పొరపాటులు అను పదముచేత తాను ఉద్దేశించినదానిని కీర్తనకారుడు ఇప్పుడు వాటిని రహస్య పాపములు అని పిలుచుటద్వారా మరింత స్పష్టముగా వివరించుచున్నాడు; అనగా మనుష్యులు అవి పాపములు కావని తలంచుటద్వారా వేటి విషయములో తమ్మును తాము మోసపుచ్చుకొందురో అవి; మరియు వారు ఉద్దేశపూర్వకముగాను స్పష్టముగా అట్లు చేయ గురిపెట్టియు మాత్రమే కాదు, దేవుని తీర్పు యొక్క మహిమను తగినట్లు ఆలోచింపకుండుట వలనను తమ్మును తాము మోసపుచ్చుకొందురు. అజ్ఞానము అను నెపముతోను సాకుతోను మనలను మనము నీతిమంతులుగా చూపుకొన ప్రయత్నించుట వ్యర్థము. మన దోషముల విషయములో గ్రుడ్డివారమై యుండుటవలనను ఏ ప్రయోజనము లేదు; ఏలయనగా ఏ మనుష్యుడును తన సొంత వ్యాజ్యములో తగిన న్యాయాధిపతి కాడు. కాబట్టి దేవుడు తన విడుదల తీర్పుచేత లేక నిర్దోషత్వ తీర్పుచేత మనలను పవిత్రులుగాను నిర్దోషులుగాను ప్రకటించువరకు మనలను మనము ఎన్నడును అట్టివారిగా ఎంచుకొనకూడదు. మనము గ్రహింపని దోషములు తప్పక దేవుని తీర్పు పరిశీలనకు వచ్చి, ఆయన వాటిని తుడిచివేసి క్షమించనియెడల మనమీదికి శిక్షావిధిని తెచ్చును; అట్లయితే, వీటితోపాటు తాను అపరాధినని తనకు తెలిసియున్న పాపములకును, తన సొంత మనస్సాక్షి తన్నుతాను తీర్పుతీర్చుకొని ఖండించుకొనునట్లు బలవంతపెట్టు పాపములకును బాధ్యుడైనవాడు ఎట్లు తప్పించుకొని శిక్షలేకుండ నిలువగలడు? ఇంకను, మనము ఒక్క అపరాధమునకు మాత్రమే అపరాధులము కాము, అపరిమితమైన అపవిత్రతల రాశిక్రింద ముంచివేయబడియున్నామని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. ఎవడైనను తన్నుతాను ఎంత శ్రద్ధగా పరీక్షించుకొనునో, దేవుడు మన రహస్య దోషములను బయలుపరచినయెడల, మనము చెప్పునట్లు అడుగును ఒడ్డును లేనంత గొప్ప పాపముల అగాధము మనలో కనబడునని అంత సులభముగా అతడు దావీదుతో కలిసి ఒప్పుకొనును; ఏలయనగా తాను దేవుని యెదుట ఎన్ని విధములుగా అపరాధియైయున్నాడో ఏ మనుష్యుడును గ్రహింపలేడు. దీనినుండి, తమ పాపములన్నిటిని సంవత్సరమునకు ఒకసారి సులభముగాను త్వరగాను ఒక మూటగా కట్టగలమని పోపు మతస్థులు నటించునప్పుడు, వారు మంత్రముగ్ధులైనవారును అత్యంత స్థూలమైన వేషధారణకు బాధ్యులునై యున్నారని కూడ కనబడుచున్నది. లాటరన్ మహాసభ యొక్క శాసనము ప్రతివాడును తన పాపములన్నిటిని ప్రతి సంవత్సరము ఒకసారి ఒప్పుకొనవలెనని ఆజ్ఞాపించుచు, అదే సమయమున ఆ శాసనమునకు లోబడుటలో తప్ప క్షమాపణకు నిరీక్షణ లేదని ప్రకటించుచున్నది. కావున గ్రుడ్డివాడైన పోపు మతస్థుడు, సంవత్సరమంతటి కాలములో తాను చేసిన పాపములన్నిటిని తన వ్రేళ్లమీద లెక్కింపగలవాడైనట్లు, ఒప్పుకోలు గదికి పోయి యాజకుని చెవిలో తన పాపములను గొణుగుటద్వారా, కోరబడినదంతయు తాను చేసితినని తలంచుచున్నాడు; అయితే పరిశుద్ధులు సహితము తమ్మును తాము ఖండితముగా పరీక్షించుకొనుటద్వారా తమ పాపములలో నూరవ భాగమును గ్రహించుటకైనను కష్టముగా వచ్చుదురు; కావున వారు ఏకస్వరముతో దావీదుతో కలిసి, తన పొరపాటులను గ్రహింపగలవాడెవడు? అని చెప్పుచున్నారు. ప్రతివాడు తన శక్తిమేరకు తన పాపములను లెక్కించు కర్తవ్యమును నెరవేర్చినయెడల చాలును అని వాదించుటయు సరిపోదు. ఇది ఈ ప్రసిద్ధ శాసనము యొక్క అసంబద్ధతను ఏ మాత్రమును తగ్గించదు. ధర్మశాస్త్రము కోరుదానిని చేయుట మనకు అసాధ్యము గనుక, దేవుని భయము అను సూత్రముతో హృదయములు నిజముగాను లోతుగాను నిండియున్నవారందరు, క్షమింపబడుటకై తమ పాపములన్నిటిని లెక్కించుటకు తాము బద్ధులమని తలంచుచున్నంతకాలము తప్పక నిరాశచేత ముంచివేయబడుదురు; మరియు ఈ విధముగా తమ పాపభారమును దించుకొనగలమని ఊహించువారు బొత్తిగా మందబుద్ధులైన వ్యక్తులై యుండవలెను. కొందరు ఈ మాటలను వేరొక భావములో వివరించుచు, తన పరిశుద్ధాత్మ నడిపింపుచేత తనను తన పొరపాటులన్నిటినుండి మరల్చవలెనని దావీదు దేవుని బతిమాలుకొను ప్రార్థనగా వాటిని చూచుచున్నారని నేనెరుగుదును. అయితే నా అభిప్రాయములో, అవి క్షమాపణకొరకైన ప్రార్థనగానే చూడబడవలెను; తరువాతి వచనములో వచ్చునది పరిశుద్ధాత్మ సహాయముకొరకును శోధనలను జయించుటకు విజయముకొరకును చేయబడిన ప్రార్థన. ["Dont a bon droict toutes pechez ausquels les hommes se laschent la bride, pource qu'ils ne sentent pas abon escient le real qui y est, et sont deceus par les allechemens de la chair, sont nommez du mot Hebrie a duquel David use yci qui signifie Fautes ou Ignorances." — ఫ్రెంచి.]

13. గర్వపు పాపములలో పడకుండ నీ సేవకుని ఆపుము. గర్వపు పాపములు అనుదానిచేత అతడు గర్వముతో కూడిన తిరస్కారమును మొండితనమును కలిసియుండు తెలిసిన స్పష్టమైన అతిక్రమములను ఉద్దేశించుచున్నాడు. ఆపుము అను పదముచేత, శరీరము పాపమువైపు కలిగియుండు స్వాభావిక మొగ్గు ఎట్టిదనగా, దేవుడు తన సొంత కాపుదలచేతను సంరక్షణచేతను వారిని ఆపనియెడల పరిశుద్ధులు సహితము వెంటనే దానిలోనికి తెగించి దూకుదురు, లేక తలక్రిందులుగా పరుగెత్తుదురని అతడు సూచించుచున్నాడు. తాను దేవుని సేవకుడనని తన్నుతాను పిలుచుకొనుచుండగానే, తాను గర్వముగాను తిరుగుబాటుతనముతోను దేవుని ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించుటలో తెగించకుండునట్లు తనకు కళ్లెము అవసరమని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడని గమనింపవలెను. దేవుని ఆత్మచేత నూతనముగా జన్మించినవాడై అతడు తన పాపముల భారముక్రింద మూలుగుచుండెననుట నిజమే; అయితే మరియొకవైపున, శరీరము యొక్క తిరుగుబాటు ఎంత గొప్పదో, దేవుని మరచిపోవుటకు మనము ఎంతగా మొగ్గుచూపుదుమో అతడు ఎరిగియుండెను; ఆ మరపునుండియే ఆయన మహిమయెడల తిరస్కారమును సమస్త భక్తిహీనతయు పుట్టుచున్నవి. దేవుని భయములో ఇంతగా అభివృద్ధిచెందిన దావీదే అతిక్రమించు అపాయమునకు అతీతుడు కానియెడల, లెక్కలేనన్ని దురాశలు ఏలుబడి చేయుచున్న శరీరసంబంధియు నూతనపరచబడనివాడునైన మనుష్యుడు తన సొంత స్వేచ్ఛాచిత్తముచేత తన్నుతాను ఎట్లు అణచుకొని పరిపాలించుకొనగలడు? కావున మన మూర్ఖమైన శరీరము యొక్క అదుపులేనితనము స్వయమును నిరాకరించుకొనుటచేత ఇదివరకే అణచబడియున్నను, భయముతోను వణకుతోను నడుచుకొనుట నేర్చుకొందము; ఏలయనగా దేవుడు మనలను అణచనియెడల మన హృదయములు దేవునియెడల గర్వమును పొగరును గల తిరస్కారముతో ఉద్రేకముగా పొంగును. వెంటనే జతచేయబడిన కారణముచేత ఈ భావము స్థిరపరచబడుచున్నది: అవి నన్ను ఏలనియ్యకుము. దేవుడు తనకు సహాయము చేయనియెడల తాను ఎదిరింపలేకపోవుటయే గాక, అత్యంత చెడ్డ దుర్గుణముల ఏలుబడిక్రిందికి పూర్తిగా తేబడుదునని ఈ మాటలచేత అతడు స్పష్టముగా ప్రకటించుచున్నాడు. కావున ఈ వాక్యభాగము, మానవజాతి యంతయు స్వభావసిద్ధముగా పాపమునకు దాసులైయున్నారనియే గాక, దేవుడు పరిశుద్ధత మార్గములో వారిని నడిపించుటకును దానిలో పట్టుదలతో నిలుచుటకు వారిని బలపరచుటకును ఎడతెగక వారిని కాపాడనియెడల విశ్వాసులు సహితము పాపమునకు బానిసలగుదురనియు మనకు బోధించుచున్నది. ఇక్కడ మనము గమనింపవలసిన మరియొక ప్రయోజనకరమైన పాఠము కూడ కలదు; అదేమనగా, ఇకమీదట శోధనలు మనమీద పైచేయి సాధింపకుండునట్లు, రాబోవు కాలమునకై దేవుని శక్తిచేత బలపరచబడవలెనని, స్థిరపరచబడవలెనని అదే సమయమున అడుగకుండ మనము ఎన్నడును క్షమాపణకొరకు ప్రార్థింపకూడదు. మరియు దురాశ యొక్క ప్రేరేపణలు మనలను పొడుచుచు బాధించుచుండుట మన హృదయములలో మనము అనుభవించినను, ఆ కారణముచేత మనము నిరుత్సాహపడకూడదు. మనము ఆశ్రయింపవలసిన ఔషధము, మనలను అణచవలెనని దేవునికి ప్రార్థించుటయే. నిస్సందేహముగా, తన హృదయములో భ్రష్టత్వపు కదలికలు ఏవియు కలుగకుండవలెనని దావీదు కోరియుండెను; అయితే మరణమందు ఈ భ్రష్ట స్వభావమును విడిచిపెట్టువరకు పాపశేషములనుండి తాను ఎన్నడును పూర్తిగా విముక్తుడు కాడని ఎరిగి, దుష్టత్వము తనమీద విజయముతో ఏలకుండునట్లు, ఆ పోరాటమునకై పరిశుద్ధాత్మ కృపచేత తాను ఆయుధధారిగా చేయబడవలెనని అతడు ప్రార్థించుచున్నాడు. వచనము చివరలో గమనింపవలసిన రెండు సంగతులున్నవి. దావీదు తాను అప్పుడు యథార్థవంతుడనై అధిక దుష్టత్వమునుండి నిర్దోషినగుదును అని దృఢపరచుటలో, మొదటిగా, తనను నిర్దోషిగా కాపాడు ఘనతను దేవుని ఆత్మీయ సహాయమునకే ఆపాదించుచున్నాడు; దానిమీద ఆధారపడి, సాతాను సైన్యములన్నిటిమీద విజయమును గూర్చి అతడు ధైర్యముగా తన్నుతాను నిశ్చయపరచుకొనుచున్నాడు. రెండవదిగా, దేవునిచేత సహాయము పొందనియెడల తాను అపరిమితమైన భారముక్రింద ముంచివేయబడి, అడుగులేని దుష్టత్వపు అగాధములోనికి త్రోయబడినట్లగుదునని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవునిచేత సహాయము పొందినయెడల తాను ఒకటి రెండు దోషములనుండి కాదు, అనేక దోషములనుండి నిర్దోషినగుదునని అతడు చెప్పుచున్నాడు. దీనినుండి వచ్చు నిర్ణయమేమనగా, దేవుని కృపచేత మనము విడిచిపెట్టబడిన వెంటనే, సాతాను మనలను చిక్కుపరచలేని పాపపు విధము ఏదియు లేదు. కాబట్టి దావీదు చేసిన ఈ ఒప్పుకోలు ప్రార్థనయందు ఆసక్తిగలవారముగా ఉండుటకు మనలను ఉత్తేజపరచును గాక; ఏలయనగా అనేకమైనవియు వివిధములైనవియునగు ఉరుల మధ్యను నిద్రించుటయు సోమరులమై యుండుటయు మనకు తగదు. మరల, కీర్తనకారుని అభ్యాసము యొక్క మరియొక భాగము మన హృదయములలో ప్రబలియుండును గాక; సాతాను అనేకమైనవియు బలమైనవియునగు సైన్యములతో మనమీద దాడిచేసినను, దేవుని సహాయము మనకుండినయెడల మనము జయింపబడనివారమై యుందుమనియు, ప్రతి శత్రుప్రయత్నమును లెక్కచేయక మన యథార్థతను గట్టిగా పట్టుకొని నిలుచుదుమనియు అతనితో కలిసి మనము అతిశయింతము. ["Il se trouvera en nous un tel abysme de pechez, qu'il n'y aura no fond ne rive, comme on dit." — ఫ్రెంచి.]

"Cela ne diminue en rien l'absurdite de ce beau decret." — ఫ్రెంచి.

అనగా, వాటిని చేయువానికి అవి తెలిసినవియు స్పష్టమైనవియునై యున్నవి. అతడు తెలిసియుండియే పాపము చేయుచున్నాడు.

14. నా నోటిమాటలును నా హృదయ ధ్యానమును. దేవుని కృపచేత బలపరచబడవలెనని, ఆ విధముగా యథార్థమైనదియు పరిశుద్ధమైనదియునగు జీవితము జీవించుటకు శక్తిపొందవలెనని దావీదు ఇంకను స్పష్టముగా అడుగుచున్నాడు. ఈ వచనము యొక్క సారాంశమిది: "ఓ దేవా, బాహ్యమైన అతిక్రమ క్రియలలోనికి తెగించకుండ నన్ను కాపాడుటయే గాక, నా నాలుకను నా హృదయమును నీ ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయతగా తీర్చిదిద్దుమని నిన్ను బతిమాలుకొనుచున్నాను." దేవుని చిత్తమునకు విరుద్ధమైనదేదియు తమ హృదయములోనుండి గాని నోటినుండి గాని దాటిపోకుండునట్లు తమ మాటలకును తలంపులకును కళ్లెము వేయుట అత్యంత పరిపూర్ణులకు సహితము ఎంత కష్టమో మనకు తెలియును; అయినను ఈ అంతరంగ పవిత్రతనే ధర్మశాస్త్రము ముఖ్యముగా మనయొద్ద కోరుచున్నది. ఇప్పుడు, ఈ సద్గుణము ఎంత అరుదైనదో, హృదయమును నాలుకను ఈ విధముగా ఖండితముగా అదుపులో ఉంచుట ఎంత అరుదైనదో, మన జీవితమును యథార్థముగాను నిజాయితీగాను క్రమపరచుకొనుటకై మనము పరిశుద్ధాత్మచేత పరిపాలింపబడవలసిన అవసరమును అంత ఎక్కువగా మనము నేర్చుకొందము. అంగీకారములు అను పదముచేత, బాగుగా జీవించుటకు ఏకైక నియమము మనుష్యులు దేవుని సంతోషపెట్టుటకును ఆయనచేత అంగీకరింపబడుటకును ప్రయత్నించుటయే అని కీర్తనకారుడు చూపుచున్నాడు. దేవుని తన బలము అనియు తన విమోచకుడనియు పిలుచు ముగింపు మాటలను, తన మనవులను పొందుదునను నిశ్చయమైన నమ్మకములో తన్నుతాను స్థిరపరచుకొనుటకై అతడు వాడుచున్నాడు.