క్రీస్తు సువార్తను వక్రీకరించుటను గూర్చి - గలతీయులకు 1:6-8

క్రీస్తు కృపను అనుగ్రహించి మిమ్మును పిలిచినవానిని విడిచి, మీరిట్లు త్వరగా భిన్నమైన సువార్తతట్టు తిరిగిపోవుచుండుట చూడ ఆశ్చర్యపడుచున్నాను. అది వేరొక సువార్త కాదు; కొందరు మిమ్మును కలవరపెట్టి క్రీస్తు సువార్తను వక్రీకరింప గోరుచున్నారు. మేమైనను పరలోకమునుండి వచ్చిన యొక దూతయైనను, మేము మీకు ప్రకటించిన సువార్తకు భిన్నముగా మరియొక సువార్తను మీకు ప్రకటించినయెడల వాడు శాపగ్రస్తుడగును గాక. - గలతీయులకు 1:6-8

ఈ ఉదయము నేను స్పృశించిన విషయమును ఇప్పుడు ఇంకను లోతుగా పరిశీలింతము. పౌలు గలతీయులను వదిలిపెట్టడు, అయినను వారికి రక్షణ ద్వారమును పూర్తిగా మూసివేయనూ గోరడు అని నేను చెప్పితిని. వారిని పశ్చాత్తాపమునకు తెచ్చుటయే అతని ఉద్దేశ్యము; అందువలననే వారందరు పిలువబడిన దేవుని కృపను గూర్చి అతడు మాటలాడుచున్నాడు. అయినను అతడు వారిని ముఖస్తుతి చేయడు; వారి పాపములనుబట్టి వారిని గద్దించును. విశేషముగా వారి చంచలత్వమును గూర్చి గద్దించును; ఏలయనగా సువార్త యొక్క పరిశుద్ధ బోధను వక్రీకరించుచు వారి మధ్యకు చొరబడిన వంచకులకు వారు చెవియొగ్గిరి. వారు తమ ద్రోహమును మరి బాగుగా గ్రహించునట్లు, వారు తమ పరలోకపు పిలుపును ఇంత త్వరగాను ఇంత సులభముగాను విడిచిపెట్టినందుకు తాను ఆశ్చర్యపడుచున్నానని పౌలు చెప్పుచున్నాడు. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు దేవుని కృపను వారు అనుభవించి తెలిసికొనియున్నప్పటికిని, వారు ఇంత శీఘ్రముగా ఎట్లు దారితప్పిరో, ఆ స్థితిలోనే ఎట్లు నిలిచియున్నారో అని అతడు విస్మయమొందుచున్నాడు. వారిని తిరిగి చేర్చుకొనగోరుచున్నందున, వారు సువార్తనుండి పూర్తిగా తొలగిపోయిరని మొదటనే అతడు చెప్పక, దేవుని సత్యమును వక్రీకరింప కోరిన వంచకుల ద్వారా వారు శోధనకు లోనైరని మాత్రమే చెప్పుచున్నాడు. పరిశుద్ధమైన సువార్త ఒక్కటియే; దాని పునాదియైన యేసుక్రీస్తు కూడ ఒక్కడే. సువార్తను క్రొత్తగా సృష్టించుట మనకు తగదు; నిజముగా, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునుండి మనము పొందిన పరిశుద్ధమైన విత్తనమునకు ఏదైనను కలుపుటకు ప్రయత్నించినయెడల, దేవుడు స్థాపించినదానిని మనము నాశనము చేయుచున్నాము. ఈ మొదటి వచనములో పౌలు మనకు బోధించునది సంక్షేపముగా ఇదియే.

గలతీయులు సువార్తను గాని, తమకు ప్రకటింపబడిన యేసుక్రీస్తును గాని త్రోసివేయుటను ఎన్నడును తలంచలేదు గనుక, వారి బలహీనతను గద్దించుటలో పౌలు మరీ కఠినముగాను తీవ్రముగాను ఉన్నాడని తోచవచ్చును. కాని వారు ఆ సంగతిని ఏ దృష్టితో చూచుచున్నారో దానిని పౌలు లక్ష్యపెట్టడు; అతడు దానిని యథార్థముగా ఉన్నట్లే చూచుచున్నాడు — అనగా, ప్రజలు దేవుని సత్యమునుండి తొలగిపోయినప్పుడు వారు యేసుక్రీస్తును త్రోసివేయుచు ఆయననుండి తమను తాము ఛేదించుకొనుచున్నారని. ఇది కొందరికి వింతగా తోచవచ్చును; ఏలయనగా అనేకులు వెలుగును చీకటితో కలుపగోరుదురు. నిజముగా పోపుమత పక్షమునందున్న గందరగోళము దీనికి ఒక ప్రముఖ ఉదాహరణము. తాము బాప్తిస్మము పొందిన క్రైస్తవ విశ్వాసమును నిలబెట్టుచున్నామని వారు అనేక అద్భుతమైన వాదనలు చేయుదురు. కాని ఇంత చేసినను వారు సమస్తమును తలక్రిందులు చేసిరని స్పష్టము. మూఢనమ్మకములు రాజ్యమేలుచున్నవి; అన్యజనులలో సహితము ఎన్నడును ఎరుగబడని అధమస్థాయి బహిరంగ విగ్రహారాధనను వారు ఆచరించుచున్నారు. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునకు బదులుగా ప్రతి యొక్కడును తనను తానే రక్షకునిగా నిలుపుకొనుటచేత దేవునియెడల ఏ భయభక్తులును నశించిపోయినవి. ఇప్పుడు పాపిస్టులు తాము భ్రష్టులము కామనియు, యేసుక్రీస్తును విడిచిపెట్టలేదనియు జవాబిచ్చెదరు. కాని మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ఒక భూతము కాడు; మనుష్యుల ఇష్టములను బట్టి ఆయన మారజాలడు. సంక్షేపముగా, ఆయనను తన సంఘమునుండి వేరుచేయజాలము. కావున పాపిస్టులు ఏమి చెప్పినను, వారు యేసుక్రీస్తు యొక్క సర్వాధికారమును ఆయననుండి దోచుకొనుచున్నారు. “ఒక్క మధ్యవర్తియే యున్నయెడల, మా పోషకులైన పురుష పరిశుద్ధులును, మా న్యాయవాదులైన స్త్రీ పరిశుద్ధులును ఏమగుదురు?” అని [వారందురు]. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు విశ్వాసులందరి నిమిత్తము ఒక్కసారే సంపూర్ణ నీతిమంతత్వమును సంపాదించిన బలిని గూర్చి వారితో మాటలాడినయెడల, [వారిట్లందురు], “దేవుని ఉగ్రతను శాంతింపజేయుటకు ప్రతిదినము మాసు చెప్పి యేసుక్రీస్తును మరల బలిగా అర్పింపవలెను కదా?” పాపముల ఉచిత క్షమాపణను గూర్చి వారితో చెప్పినయెడల, [వారిట్లందురు], “మన పాపములకు మనము చేసిన పరిహారక్రియలును, వాటివలన మనము సంపాదించుకొనిన దేవుని కనికరమును ఏమగును?” పరిశుద్ధాత్మ యొక్క పునర్జన్మ కలిగించు కార్యముచేతనే మనము మంచివారముగా చేయబడగలమనియు, దేవుడు మనలను మార్చువరకు మనము పాపముతోను తిరుగుబాటుతోను నిండియున్నామనియు మనము చెప్పినయెడల, [వారిట్లందురు], “ఏమి? మన స్వేచ్ఛాచిత్తము సంగతి ఏమి?” సంక్షేపముగా, వారు యేసుక్రీస్తు నామమును తరచుగా ఉచ్చరించెదరు, ఆయనకు విమోచకుడను బిరుదును ఇంకను ఇచ్చెదరు; కాని ఆయన పరిచర్యను విభజించి, ప్రతి మనుష్యుడును తన కొరకు అందులో ఒక వాటాను పొందవచ్చునట్లు దానిని అమ్మకమునకు పెట్టెదరు. పరదైసునందున్న పరిశుద్ధులును దూతలును తమకు పోషకులని కూడ వారు ఊహించుకొనుచున్నారు; కావున దేవుని యెదుటకు రావలసిన అనంత మార్గములు తమకు కలవని వారికి తోచుచున్నది. ఇప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ వారిని భ్రష్టులని పిలుచుటకు తగిన కారణము కలదని మనము నిర్ధారింపవచ్చును; ఏలయనగా వారు యేసుక్రీస్తును విడిచిపెట్టి ఆయననుండి తమను తాము ఛేదించుకొనిరి. ఆయన నామమును వారు దుర్వినియోగము కూడ చేయుచున్నారు. కాని యేసుక్రీస్తు ఎన్నడును మారడు; ఆయన స్థిరముగా ఉండుటచేత ఆయనయందు అవునని కాదని ఉండదని పౌలు 2 కొరింథీయులలో చెప్పుటను మనము చూచితిమి (2 కొరింథీయులకు 1:19). కావున పాపిస్టులు క్రైస్తవ్యమును గూర్చి ఏమి వదరినను అది కేవలము వేషధారణయును అబద్ధములునే. దేవుని కుమారుని నామమును వారు ముసుగుగాను, విగ్రహముగాను అబద్ధముగాను దుష్టముగాను వాడుకొనుచున్నారు.

కావున పౌలు గలతీయులను దారితప్పినవారని నిందించుటకు కారణమిదియే. వారేమి చేసిరని అడిగినయెడల, ధర్మశాస్త్రములోని ఆచారములను అవశ్యకములైనట్లు పాటింప ప్రయత్నించిరని జవాబు. ఈ ఆచారములు దేవునిచేత నియమింపబడినవనుట నిజమే. అవును; అయినను అవి పూర్వకాలపు ప్రజలకు తాత్కాలిక ఏర్పాటు మాత్రమే; ఏలయనగా మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు రాకతో ఇదంతయు నిలిచిపోవలసియుండెను. గలతీయులు ధర్మశాస్త్రము యొక్క పాత సూచనలను నీడలను సువార్త యొక్క పరిశుద్ధ వెలుగుతో కలుపుచుండినందున, పౌలు దానిని సహింపజాలక వారు తిరుగుబాటు చేసి దేవునినుండి తొలగిపోయిరని చెప్పుచున్నాడు. కాని అంతకంటె దారుణమైనది ఒకటి కలదు: అదేమనగా, మనుష్యుడు దేవుని యెదుట తన నీతిమంతత్వమును తానే సంపాదించుకొనగలడనియు యోగ్యత కలిగి సంపాదించుకొనగలడనియు, దేవుని సేవలో తనను తాను అంగీకారయోగ్యునిగా చేసికొనగలడనియు నమ్ముటద్వారా వారు యేసుక్రీస్తు కృపను పూర్తిగా వ్యర్థము చేయుచుండిరి. ఈ వంచకులు “పూర్వపు నీడలను” పాటించుట అను ఈ దోషమును ప్రవేశపెట్టినప్పుడు, గలతీయులు తాము దేవునికి యోగ్యతగల సేవను అర్పించుచున్నారని నమ్మునట్లు అది వారిని నడిపెను. అయినను మన రక్షణ ఉచితముగా ఉండవలెను, లేనియెడల యేసుక్రీస్తు ఇకను ఏమియు కాడు. అది దేవునిచేత మనకు ఇయ్యబడునదియే గనుక, మనము లేమిగల దానిని గూర్చి ఆకలిగొనిన కోరికతో తప్ప మరేమియు లేనివారమై ఆయన యొద్దకు పోషణ కొరకు వచ్చుచున్నాము గనుక దానిని ఉచిత రక్షణ అని పిలుచుచున్నాము. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నామమున మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడగోరినయెడల, దీనులైన యాచకులవలె మనము దేవుని సన్నిధికి చేరవలెను. ఏలయనగా మనకు ఒక్క బిందువంత యోగ్యత కలదని మనము తలంచినయెడల, ఆయన యొద్దకు వచ్చుటకు మనకు ప్రేరణ ఉండదు. పూర్వపు పండితులలో ఒకడు, నిష్కారణముగా కాక, మన యోగ్యతలన్నిటి జ్ఞాపకమును మొదట తుడిచివేసి, మనము దౌర్భాగ్యముతో మాత్రమే నిండియున్నామని ఒప్పుకొనని యెడల మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు అర్పింపబడిన రక్షణను మనము పొందజాలమని చెప్పెను. కావున గలతీయులు యేసుక్రీస్తునుండియు తండ్రియైన దేవునినుండియు తొలగిపోయిరని పౌలు చెప్పుట సంపూర్ణముగా న్యాయమే.

అయినను మరియొక సమస్య కలదు: ఇతరులు తమను నమ్మించగోరినదానిని నమ్ముటకు వారు మోసగింపబడిరి. వారు బానిసత్వపు కట్టుబాటుకు లోనైరి; అది ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు వారికి కలిగియుండవలసిన మనస్సాక్షి సమాధానమును వారినుండి దోచుకొనెను. నిజముగా, ఆయన బలిమరణము మరియు శ్రమల ద్వారా మనకు కలిగిన సమాధానముతో పాటు, మనము పూర్వము దాస్యములో ఉండిన ధర్మశాస్త్రము యొక్క కఠినత్వమునుండి కూడ విడుదల పొందవలెను. దీనిని వివరించుటకు (త్వరలో మనము మరి స్పష్టముగా చూచెదము; ఏలయనగా ఇక్కడ నేను ఈ సంగతులను విడిచిపెట్టుచున్నాను, కాని వాటి విస్తృత భావములను త్వరలో చూచెదము), దేవుడు ఆజ్ఞాపించినదానిని చివరి అక్షరము వరకు నెరవేర్చని వారందరు శాపగ్రస్తులగుదురని ధర్మశాస్త్రములో చెప్పబడియున్నదని మీరెరుగుదురు (ద్వితీయోపదేశకాండము 27:26). అయినను అట్టి సంపూర్ణతను చేరుట మనకు అసాధ్యము. కావున మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మన స్వాతంత్ర్యమును సంపాదించి, మనము భరింపజాలని ధర్మశాస్త్రపు కాడినుండి మనలను విడిపింపవలసివచ్చెను; అపొస్తలుల కార్యములు పదునైదవ అధ్యాయములో చెప్పబడినట్లే (అపొస్తలుల కార్యములు 15:10).

పౌలు గలతీయులు తిరుగుబాటు చేసిరని ఎందుకు నిందించుచున్నాడో, వారిని దేవునికిని మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునకును ద్రోహులని ఎందుకు పిలుచుచున్నాడో ఇప్పుడు మనము వాస్తవముగా చూచితిమి: వారు తాము వాగ్దానము చేసిన విశ్వాస్యతను ఆయననుండి దోచుకొనిరి. దీనిచేత మనము కూడ ఇటు అటు తొలగిపోక సువార్త యొక్క పరిశుద్ధమైన నిరాడంబరమైన బోధను అంటిపెట్టుకొనవలెనని హెచ్చరింపబడుచున్నాము. ఏలయనగా క్రైస్తవులను పేరును బిరుదును కలిగియుండుట, లేక బాప్తిస్మపు ముద్రను ధరించుట చాలదు: సువార్త బోధయందు మనము స్థిరముగా నిలిచియుండవలెను. మనము ఇంతకుముందు చెప్పినట్లు, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు తనను తాను ఖండించుకొనజాలడు. తండ్రియైన దేవునిచేత మనకు బయలుపరచబడిన రీతిలో మాత్రమే ఆయనను తెలిసికొనగలము; ఆయనను గూర్చి మన స్వంత వివిధ భావనలు అసంగతములు. ఆయన ఎందుకు వచ్చెనో, ఆయన పరిచర్య ఏదో, ఆయననుండి మనము పొందు ప్రయోజనములేవో, ఆయన మనకిచ్చు బలమేదో సువార్త మనకు చూపును. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు బయలుపరచిన పరిశుద్ధమైన నిరాడంబరమైన బోధ మనకు లేనియెడల మనకు ఏమియు లేనట్టే; అది మనకు బోధింపబడియుండినయెడల అంతము వరకు దానిని పట్టుకొనియుందము. మనము కొంచెమైనను వెనుకతీసినయెడల అది అవిశ్వాస్యతకు తక్కువ కాదు. నిజముగా, మనము ఇతరులతో కూడ పడిపోయి, సాతాను యొక్క అనేక దోషములలోను అబద్ధములలోను వంచనలలోను చిక్కుకొనిపోయి యేసుక్రీస్తు మనకు పూర్తిగా తెలియకుండునంతగా ఉండిన ఆ భయంకరమైన పతనమును మనము జ్ఞాపకము చేసికొనవలెను. దేవుడు ఇప్పుడు తన మంచితనముచేత అట్టి అగాధమునుండి మనలను తీసికొనివచ్చియున్నాడు గనుక, మనము ఇకను గాలికి కదలు రెల్లువలె కదలింపబడకుండునట్లు స్థిరమైన నిలకడైన విశ్వాసము కలిగియుండ నిశ్చయించుకొందము. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు యొక్క అజేయమైన శక్తిపై స్థాపింపబడినవారమై సువార్తయందు స్థిరముగా వేరుతన్నియుందము. ఆయనయందు దేవుని వాగ్దానములన్నియు “అవును, ఆమేన్” (2 కొరింథీయులకు 1:20); వాటి సత్యమును వాటి నెరవేర్పును ఆయనయందే కలవు. కావున ఈ సంగతులపై మన విశ్వాసము స్థిరముగా నిలిచియుండుగాక. ఈ వాక్యభాగములోని పౌలు బోధనుండి మనము మన మనస్సులలో నిలుపుకొనవలసినది ఇదియే.

గలతీయులను మరి ఎక్కువగా సిగ్గుపరచుటకు, అతడు వారికి కృపా పిలుపును గూర్చి చెప్పుచున్నాడు. “మిమ్మును పిలిచినవానిని” అను మాటలను యేసుక్రీస్తునకును తండ్రియైన దేవునికిని సమానముగా అన్వయింపవచ్చును; ఇందులో గొప్ప ప్రాముఖ్యత లేదు. అయినను పౌలు చెప్పునది మనము గ్రహింపగలము. గలతీయుల నీచ ప్రవర్తనను అతడు విమర్శించుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు దేవుని మంచితనమును అనుభవించియుండినందున దారితప్పుటకు వారికి ఇంకను తక్కువ సాకు కలదు, ఏలయనగా దేవుడు మనలను పిలిచినయెడల, మనలను సిగ్గుపరచుటకు పిలిచినను, మనము ఆయన సృష్టిములమే, కావున ఆయనకు విధేయత చెల్లింపవలసినవారము. ఆయన మన విషయమై ఏది నిర్ణయించినను మనము ఎల్లప్పుడును ఆయన అధికారమునకు లోబడియుండవలెను. “ఇదిగో నేనున్నాను; నీకేమి కావలెను?” అని ఆయనతో చెప్పుట మన బాధ్యత. దేవుడు మనలను పిలుచునప్పుడు మనము సాకులు చెప్పినయెడల, సరియైన క్రమమును మనము త్రిప్పివేయుచున్నాము. కాని దేవుడు మనలను తన యొద్దకు పిలుచుట మాత్రమే గాక, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు తన మంచితనపు సమస్త నిధులను మనకు ఇచ్చుచున్నాడు. మనము తనవారమై యుండవలెనని మాత్రమే మన నుండి కోరుచు, ఆయన తనను తానే మనకు ఇష్టపూర్వకముగా ఇచ్చుకొనుచున్నాడు. దేవుడు మనయెడల ఇంత దయతో వ్యవహరించి, మన సమస్త శక్తులను తన యెడల ఆశ్చర్యముతో ముగ్ధులను చేయుచుండగా, వెనుకతీయుటకు మనము అత్యంత ఇష్టములేనివారమై యుండవలెను. అయినను మనము ఆయన యొద్దకు వచ్చిన తరువాత అటు ఇటు తిరుగులాడినయెడల, మనకు సాకు ఇంకను తక్కువ; కావున నేను ఇదివరకే సూచించినట్లు మరి కఠినమైన మరి భయంకరమైన శిక్షావిధిని అనుభవించెదము.

గలతీయులు పిలువబడిన కృపను పౌలు ఎందుకు పేర్కొనుచున్నాడో ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము. నిజముగా, సువార్త యొక్క పరిశుద్ధ బోధయందు నిలిచియుండక, దానినుండి తొలగిపోయినయెడల, ధర్మశాస్త్రము క్రింద ఉండిన మన పితరులకంటె నేడు మనము మరి ఎక్కువ అపరాధులము. ఏలయనగా దేవుడు మన పూర్వీకులను ధర్మశాస్త్రము క్రింద రక్షణకు నడిపినను, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు ఇప్పుడు మనకు కలిగియున్నట్లు ఆయన కనికరపు ఐశ్వర్యముల యొక్క బహిరంగమైన సమృద్ధియైన ప్రదర్శనలు ఆ పిలుపుతో కూడి యుండలేదు. మనలను మనము పరీక్షించుకొందము. దేవుడు ఇప్పటికే తన కృపను మనకు తెలియజేసియుండినయెడల, ఇది మన పిలుపునందు నిలిచి, ఆయన మనలను పిలుచుచున్న స్థలమును చేరువరకు ఉండుటకు ఇంకను అధిక ధైర్యమును అజేయమైన బలమును మనకు కలిగించి ప్రోత్సహించును గాక. దౌర్భాగ్యులైన, అజ్ఞానులైన అవిశ్వాసులతో మనలను పోల్చుకొనినప్పుడు, మనకు మరి సంపూర్ణమైన మరి ఘనమైన కృప చూపబడినందున మన కృతఘ్నత ఇంకను స్పష్టమగుచున్నది. అనేక దీనాత్మలు దూరముగా తిరుగులాడుచున్నవని మనకు తెలియును. అయినను వారు శిక్షావిధికి లోనగువారే: “ధర్మశాస్త్రము లేకుండ పాపము చేసినవారందరు ధర్మశాస్త్రము లేకుండనే నశింతురు” (రోమీయులకు 2:12). ఇప్పుడు మన విషయమై, దేవుడు తన చిత్తమును మనకు ఇంత పరిచితమైన మాటలలో ప్రకటించి, సువార్త సిద్ధాంతములను నేర్చుకొనుటకు (మనము వాటియందు మనస్సు పెట్టినయెడల) అవకాశమిచ్చియున్నాడు; కావున నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు, మనలను పూర్తిగా దేవునికి సమర్పించుకొనుటకు సమస్త ప్రయత్నమును చేయని యెడల, వారి శిక్షావిధికంటె మన శిక్షావిధి ఇంకను గొప్పదగును. ఇది మన బాధ్యతను మరి ఎక్కువ చేయుచున్నది.

పౌలు ఇక్కడ మరియొక విషయమును చేర్చుచున్నాడు: ఇదంతయు ఇంత త్వరగా జరిగెను. నిజముగా, అపొస్తలుని నోటినుండి బోధింపబడిన గలతీయులు అతని జీవితకాలములోనే తమను తాము అపవిత్రపరచుకొనుట భయంకరము. ఇది వారిని మరి ఎక్కువ నిందార్హులుగా చేసెను; ఏలయనగా సువార్తను పొందిన కేవలము మూడు దినముల తరువాత [అనినట్లు], వారు దేవుని సత్యముతో అబద్ధబోధలను కలిపి పడిపోయిరి. పౌలు మరణించిన చాలకాలము వరకు వారు విశ్వాసమును కాపాడుకొనియుండినను, తరువాత వారు పడిపోయినయెడల అది దేవుని దృష్టిలో వారికి సాకు కాజాలదు. ఏలయనగా ఆకాశమును భూమియు గతించిపోవుచున్నను, మన విశ్వాసము ఆధారపడియున్న సత్యము నిత్యమైనది గనుక, మన విశ్వాసము కూడ అంతము వరకు నిలువవలెను (లూకా 21:33). మన విశ్వాసము మనుష్యుల జీవమరణములపై ఆధారపడరాదు; అది పరలోకమునందు లంగరు వేయబడియుండవలెను. కావున మనము దినదినము మారుచుండినయెడల, మనము లెక్క చెప్పవలసినది ఇంకను ఎక్కువ, మన కృతఘ్నత మరి ప్రస్ఫుటమగును. నిజముగా, పౌలు ఇక్కడ గలతీయులను గూర్చి చెప్పునది నేడు మిక్కిలిగా కనబడుచున్నది. సువార్త బోధింపబడినవారు, వారికి “చెవులు దురద” పెట్టుచుండుటచేత, ఏదో ఒక క్రొత్తదనము లేనియెడల మూడు సంవత్సరముల [లేక అంతటి] తరువాత అసంతృప్తి చెందుదురు. అనేకులైన వ్యర్థులు సువార్తలోని సత్యముతో తృప్తిపడక వెనుకతీయుదురు. తమ మూర్ఖపు ఊహలకు మేత కొరకు ఏదో క్రొత్తది వారికి కావలసినందున వారు ఎల్లప్పుడును ఇల్లు మారుటకు [అనినట్లు] చూచుచుందురు. మరికొందరు సువార్త తమకు ఈ లోకపు వస్తువులలో దేనినైనను తెచ్చిపెట్టలేదని చూచి అసంతృప్తి చెందుదురు. తాము హింసింపబడవచ్చుననియు అనేక శత్రువులు కలుగుదురనియు తెలిసికొని వెనుకకు తిరుగువారును కలరు. ఇతరులు వర్ధిల్లుచుండగా (లేక అట్లు వారికి తోచగా) వారు శ్రమ పడవలసివచ్చును. ఇట్లు, ఒక తరము తరువాత ఇంకొక తరము వచ్చుచుండగా మాత్రమే కాక, ఆయన అనుచరులని కనబడువారు కూడ మూడు, లేక బహుశః పది సంవత్సరముల తరువాత తిరిగి తిరుగుబాటు చేయుచుండగా, ఎందరు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును విడిచిపెట్టుచున్నారో మీరు చూడగలరు.

ఇది మనకు వర్తించుచున్నందున ఈ బోధను మనము ఎంత గట్టిగా పట్టుకొనవలెను! యిర్మీయాకు యూదులపై ఉండిన ఫిర్యాదును పరిశీలింతము. అతడు ఫలితార్థముగా ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: “దూరదేశములకు పోవుడి, ద్వీపములకు పరుగెత్తుడి, ఇతర జనులు చేయునదానిని గమనింపుడి. ప్రతివాడును తన విగ్రహములనే అంటిపెట్టుకొనియున్నాడు,” అని చెప్పి, “అవి దేవతలే కావు” అని చేర్చెను (యిర్మీయా 2:10-11). సాతాను దీనిని ఆరాధన అని చెప్పి వారిని మోసగించెను, వారు తమ మార్గములలో ఎంత స్థిరపడిరనగా వారిని కదలింపజాలకుండెను. (దేవుడు మీకు తన్ను బయలుపరచుకొనియున్నందున, ఆయన చిత్తమును గూర్చి మీకు సంపూర్ణమైన నిశ్చితమైన జ్ఞానము కలదు గనుక, మీరు వారివలె స్థిరముగా ఉందురని నేను నమ్ముచున్నాను.) అయినను నేడు మన విషయములో కూడ ఇదే చెప్పవచ్చును కదా: ఏలయనగా టర్కీవారు [ఇక్కడ మహమ్మదీయులు “టర్కులు” అని సూచింపబడుచున్నారు - సంపాదకుడు] ఎంత వంగనివారో మనము చూచితిమి! దౌర్భాగ్యులైన యూదులు అపవిత్రమైన కుక్కలకంటె మెరుగైనవారు కాకపోయినను, తమ ధర్మశాస్త్రము యొక్క అధికారమును నిలబెట్టుటలో వారు మిక్కిలి పట్టుదల గలవారు. పాపిస్టుల విషయమై, వారి మూర్ఖత్వము ఎంత స్పష్టమనగా అది వారిని అసహ్యులనుగా చేయుచున్నది; పిల్లలైనను వారిని విమర్శింపగలరు. అయినను ఇంత జరిగినను, తమ దైవదూషణకరమైన ఆచారములను నిలబెట్టుటకు వారు అంతటి వెర్రి ఆసక్తితో మండుచున్నారు. మన విషయమై, అపవాది తన వ్రేలితో సైగ చేసిన వెంటనే మనము ఆకర్షింపబడిపోవుచున్నాము. క్రొత్తది ఏదైనను ఉన్నదేమో అని మనలో ప్రతివాడును కనిపెట్టుచున్నట్లు కనబడుచున్నది; అతి స్వల్పమైనది మనలను వెంటనే బలహీనపరచి దారితప్పించును. ఇంతకంటె ముందుకు పోకుండనే ఇక్కడ చాలినంత పాపము కలదు. కావున, యేసుక్రీస్తు కృపలోనికి దేవుడు వారిని పిలిచిన ఇంత త్వరలోనే ఆయననుండి తొలగిపోవువారి అస్థిరత్వమునకు వ్యతిరేకముగా పౌలు నోటిద్వారా ఇక్కడ చేయబడిన నిందను మనము లక్ష్యపెట్టవలెను.

ఈ సందర్భములో, ఇదంతటికి కారణము “కొందరు మిమ్మును కలవరపెట్టి మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు సువార్తను వక్రీకరింప గోరుచున్నారు” అని పౌలు చెప్పుచున్నాడు. ఇక్కడ పౌలు ఏమని నొక్కి చెప్పుచున్నాడనగా, సువార్తకు మనము కలుపునదేదైనను కేవలము పొగయే. దేవుని సత్యమును ఏ మాత్రమును అంటిపెట్టుకొనజాలని దౌర్భాగ్యులైన మూర్ఖులను మోసగించుటకు అపవాదియే ఇట్టి వ్యర్థమును పుట్టించెనని చివరకు మనము కనుగొనెదము. “ఇది కొందరు మిమ్మును కలవరపెట్టుటయే గాని మరేమియు కాదు,” అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. “మరేమియు కాదు” అను ఈ వాక్యప్రయోగము [1611 నాటి అధికృత అనువాదము దీనిని ‘వేరొక [సువార్త] కాదు’ అని అనువదించి, కాల్విన్ యొక్క ఫ్రెంచి అనువాదములో ఇయ్యబడిన దానికంటె భిన్నమైన అభిప్రాయమును ప్రతిబింబించుచున్నది. - అనువాదకుడు] ఇదంతయు ప్రాముఖ్యతలేనిదని సూచించునట్లు కనబడును నిజమే. అయినను, ధర్మశాస్త్రమును సువార్తనుండి వేరుచేయరాదని యెరూషలేమునుండియు యూదయనుండియు వచ్చి వారికి చెప్పినవారిచేత కలవరపడుట గలతీయులు చేసిన తప్పని పౌలు చెప్పుచున్నాడు. “కాదు, కాదు, యేసుక్రీస్తు ఒక్కడే. ఆయన యొద్దకు మనలను నడిపించి, మనకు విశ్వాసమునిచ్చు బోధ ఒక్కటియే; ఆ విశ్వాసముద్వారా మనము రక్షణను పొందగలము. సువార్త యొక్క పరిశుద్ధ జ్ఞానమును కలిగి నిలుపుకొనగోరినయెడల, సంపూర్ణతను మనము దీనియందే కనుగొందుమని గ్రహింపవలెను; దీనిని దాటి వెళ్లువారు సమస్తమును గందరగోళములో పడవేయు కలవరపెట్టువారే.” ఈ వాక్యభాగము బాగుగా గమనింపదగినది. తన పాఠశాలలో బోధింపబడు భాగ్యమును ప్రభువు మనకిచ్చినయెడల, అటు ఇటు ఊగిపోవు బలహీన విశ్వాసము ఇకను మనకు ఉండరాదని దీనివలన నేర్చుకొనుచున్నాము. “మనము జీవించుటకును మరణించుటకును ఆధారమైన విశ్వాసమిదియే” అని చెప్పగలుగునట్లు మనకు దృఢనిశ్చయము ఉండవలెను. సువార్త బోధను బహిరంగముగా వ్యతిరేకింపక, మన యేసుక్రీస్తు కృపను మేము ప్రకటించుటకు సహితము అనుమతించు అనేకులను మనము కలిసికొనుచున్నాము. నిజముగా, సువార్తలో మీరు ఏది అంగీకరించరని అట్టివారిని అడిగినయెడల, [వారి జవాబు] “ఏదియును లేదు!” అని యుండును. కాని తరువాత, వింతైన విగ్రహములతో అలంకరింపబడిన బలిపీఠమును చూచినయెడల, నిశ్చయముగా వారు దాని యొద్దకు గుంపులుగా పోవుదురు! వారు వెళ్లి మాసు వినెదరు, పాపిస్టుల ఇతర అతిక్రమములన్నియు చేసెదరు; వారికి అంతయు ఒక్కటే. ఇదంతయు వారి యెదుట దోషముగా ఉంచబడినను, అది ఏ భేదమును కలిగించునో వారు ఇంకను చూడజాలరు. బాగుగా గమనింపుడి — అట్టి నీచ ప్రవర్తన వారికి విశ్వాసము లేదని బయలుపరచును. ఎట్లు? మనమే విశ్వాసులమైనది లేనిదియు మనము ఇట్లు తెలిసికొనగలము, అనుభవించగలము కూడ: సువార్త విషయమై మనకు వివేచన కలిగి, అది దేవుని తప్పుపోని సత్యమనియు, దానిని అనుసరించినయెడల అది మనలను దారితప్పింపజాలదనియు మనము నిర్ధారించుకొనినప్పుడు. అయినను పాపిస్టులు (వారు చెప్పుకొనునట్లు) మరుగుపరచబడిన ఒక విశ్వాసమును కల్పించిరి; (ఆ దౌర్భాగ్యులు ఏమియు ఎరుగకపోయినను) “నేను మన పరిశుద్ధ తల్లియైన సంఘముపై ఆధారపడుచున్నాను; ఆమె నమ్ముదానిని నేను పట్టుకొనియున్నాను” అని చెప్పుచుండినంతవరకు ఇది వారికి బాగుగా సరిపడును. ఈ జనులు తమకు విశ్వాసము లేదనియు, ఎట్లు రక్షింపబడవలెనో తమకు తెలియదనియు బహిరంగముగా ప్రదర్శించుచున్నారు. సమస్త ఆశీర్వాదములను అనుగ్రహించువానిగా మనము యేసుక్రీస్తును స్వీకరించినప్పుడు మాత్రమే విశ్వాసముద్వారా నీతిమంతత్వమును రక్షణను పొందగలమని వ్రాయబడియున్నది. కావున ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ఎరుగబడకున్నయెడల, విశ్వాసము ఉండజాలదు. పాపిస్టు నాయకులును బోధకులును వారు మాట్లాడునట్లు మాటలాడునట్లు సాతాను యొక్క అతి భయంకరమైన మోసముచేత మంత్రముగ్ధులైరి; ఇది వారికి దేవుని విషయమై జ్ఞానము లేదని మనకు నిరూపించుచున్నది; నిజముగా వారు తిరస్కరింపబడినవారి మార్గమును అనుసరించుచున్నారు.

కావున వేరొక సువార్త లేదని పౌలు చెప్పునప్పుడు, సువార్త ఆయననుండియే వచ్చినదని గ్రహించినందున, మనము ప్రభువైన యేసుక్రీస్తునందు నిలిచియుండవలెనని, దాని బోధకు విరుద్ధమైనదేదైనను తిరస్కరించి ఆయనకు నమ్మకముగా ఉండవలెనని అతడు కోరుచున్నాడని గమనింతము. అట్టి పరిపక్వత మనకు ఉండినయెడల, సాతానుతో యుద్ధము చేయుటకును నేడు లోకములో ఉన్న వివిధ అభిప్రాయములన్నిటిని ఎదిరించుటకును మనము సన్నద్ధులమగుదుము. ఏ శ్రమలు మనకు వచ్చినను మనము ఎన్నడును కదలింపబడము; విశ్వాసపు నిశ్చయత మనకు ఎన్నడును కొదువయుండదు. అయినను మనము ఊగిసలాడినయెడల, చిన్న పిల్లలవలెనే ఉందుము: వారికి ఒక చేతిలో ఒక పండు ఇయ్యబడినయెడల, నిశ్చయముగా వారు దానివైపు పరుగెత్తుదురు. తరువాత మరొక చేతిలో వేరొక ఇష్టమైనది ఇయ్యబడినయెడల, అదే విధముగా దానిని అందుకొనెదరు! మొదటిదానిని విడిచిపెట్టి, రెండవదాని చుట్టు చేరుదురు. మనము ఇంత చంచలులమైనయెడల, మనము పూర్తిగా అవిశ్వాసులమని అది నిశ్చయమైన సూచన. కావున మన విశ్వాసమునకును సువార్తకును సమ్మేళనము ఉండవలెనని తెలిసికొనుడి. దానికి మనలను పూర్తిగా అర్పించుకొనినందున, మనము ఎన్నడును ప్రక్కకు తొలగము; ఏలయనగా ఇదివరకే చెప్పినట్లు, అందులో ఉన్నదానిపై మన విశ్వాసమును నిలుపుచున్నాము. మనమందరము ఒకరివలె ఒకరు నిపుణులమై యుండగలమని కాదు; ఏలయనగా ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు తన మందలో కలిగియున్నవారిలో అధికులు పరిశుద్ధ లేఖనములలో పదియవ భాగమైనను గ్రహించరనుట నిశ్చయము!

అయినను, మనకు ఇతర సంగతులు తెలియకపోయినను, మనము ఈ నమ్మకములను సమానముగా కలిగియుండవలెను: (1) మనమందరము నమ్ముచున్న, తన కేవల కనికరముచేత మనలను దత్తత తీసికొనిన ఒక్క తండ్రియైన దేవుడు ఉన్నాడు. (2) మనకు సమస్త ఆశీర్వాదములు ఇయ్యబడుటకు ద్వారమైన యేసుక్రీస్తు ఒక్కడే. (3) పరిశుద్ధాత్మచేత మనము పునర్జన్మ పొందినవారము.

మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును గూర్చి, ఆయన మన న్యాయవాది అనియు, ఆయన లేకుండ మనము దేవుని యొద్దకు చేరజాలమనియు కూడ మనము ఎరిగియుండవలెను. మనము ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు శరీరమునకు అవయవములమైయుండని యెడల — ఆయన మన పక్షమున మధ్యవర్తిగాను స్నేహితునిగాను మాటలాడి, చేయి పట్టుకొని నడిపించినట్లు తండ్రియైన దేవుని యొద్దకు మనలను తెచ్చినయెడల తప్ప — “మా తండ్రీ” అని చెప్పుటకు మనము సాహసింపము. ఈ సంగతులు మనకు తెలియనియెడల రక్షణను పొందజాలము. మార్చబడజాలని సువార్త ఒక్కటియే అని గుర్తింపనందుకు పౌలు గలతీయులను నిందించుచున్నాడు. ఏకైకముగా వినదగినవాడైన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును వారు దుఃఖపరచుట అతనికి ఇష్టము లేదు. దేవుని యొక్కయు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు యొక్కయు సువార్త యొక్క పరిశుద్ధ నిరాడంబరత నుండి మనలను తప్పించగోరు వంచకులను గూర్చి కూడ అతడు మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు. వారిని అసహ్యులుగా పరిగణింప అతడు మనకు బోధించుచున్నాడు; ఏలయనగా (త్వరలో మనము మరి స్పష్టముగా చూచునట్లు) వారు ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు సువార్తను వక్రీకరించుచున్నారు. మన రక్షణకు పునాదియైన, పరదైసు ద్వారములను తెరచు తాళపుచెవియైన సువార్త వక్రీకరింపబడుట ఎంత భయంకరము! అది మన ఏకైక నిధి. మనము పరలోక రాజ్యమునుండి వెలివేయబడినవారమై, దానిని సమీపింపజాలనివారమైయుంటిమి; దేవుడు సువార్త ద్వారా మనము ఆయన ప్రజలమగుటకును, ఆయన మనకు రాజగుటకును మార్గము చేసి, ఆయన అధికారముచేత మనము నడిపింపబడి పరిపాలింపబడునట్లు చేయువరకు అట్లే ఉంటిమి. సువార్తలో అపరిమితమైన నిధులు ఇమిడియున్నవి. దేవుడు మనుష్యునితో సమాధానపరచబడెను; పరలోక ద్వారములు మనకు తెరువబడెను; మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మనకు స్వాస్థ్యముగా ఇయ్యబడెను; ఆయన మనకు అనుగ్రహించిన సమస్త మేలులలో మనము భాగస్థులుగా చేయబడితిమి; మన నిత్యరక్షణ విషయమై మనకు నిశ్చయత కలదు. ఈ సువార్త వక్రీకరింపబడుటకంటె సమస్త లోకము నశించి పోవుట మేలు. మనము ఇంత నమ్మకముగా బోధింపబడిన తరువాత మనలను కలవరపెట్టుటకు వచ్చు వారందరిని గూర్చియు, అక్కడక్కడ తమ స్వంత కల్పనలను కలిపి క్రొత్త చిన్న సంగతులను తెచ్చువారిని గూర్చియు పౌలు చెప్పునది ఇదియే — ఈ జనులు మనుష్యులను దేవుని రాజ్యమునుండియు ఆయన రాజసింహాసనమునుండియు తొలగించుచున్నారు; అందువలన వారు ఇకను ఆయనచేత పరిపాలింపబడరు, మరియు వారి రక్షణ కొరకు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు రాజదండము వారి వైపు చాపబడదు. దేవుని ఘనతయు మన స్వంత రక్షణయు మనకు తగినట్లు ప్రియమైనవైనయెడల, పరలోకపు సమస్త ఆశీర్వాదములలో పాలుపొందుట మనకు విలువైనదైనయెడల, దేవుని మహిమను, ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు కృపను, మన రక్షణను సహితము తగ్గింప ప్రయత్నించు అట్టి దుష్టులు మనయొద్దకు వచ్చినప్పుడెల్ల, లోకములోని అత్యంత ప్రాణాంతకమైన తెగులును వలె మనము వారిని దూరముగా తొలగించి వెళ్లగొట్టవలెను కాదా? సంక్షేపముగా, మనము చేయవలసినది ఇదియే: సువార్తను దృఢమైన అనురాగముతో అంటిపెట్టుకొనవలెను; దానిని ఎవరును ఏ విధముగానైనను చెరుపుటకు అనుమతింపకూడదు. తాము వేరొక దృక్పథమును తెచ్చుచున్నామని చెప్పుకొనుటద్వారా ఎవరును మన మనస్సులను గందరగోళపరచుటకు మనము సమ్మతింపకూడదు. మనతో మాటలాడువారు గొప్ప జ్ఞానము గలవారైనను, నైపుణ్యము, చురుకైన బుద్ధి, గొప్ప వాగ్ధాటి గలవారైనను, సువార్త యొక్క పరిశుద్ధతనుండి మనలను ఆకర్షించుటకు వచ్చినవారగు అసహ్యులని వారిని తిరస్కరింపవలెను. పౌలు ఇక్కడ మనకు బోధించునది ఇదియే.

దీనిని గూర్చి మాటలాడిన తరువాత, తాను గాని ఒక దూత గాని గలతీయులు ఇదివరకే వినిన సువార్తకు భిన్నమైన మరియొక సువార్తను ప్రకటించుటకు వచ్చినయెడల, వారు వారిని తిరస్కరింపవలెనని పౌలు చేర్చుచున్నాడు. వారు శాపగ్రస్తులనుగాను అపవాదులనుగా పరిగణింపబడి, సంఘమునుండి వెలివేయబడవలెను. ఇక్కడ పౌలు (ఒక విధముగా) ఆవేశపడుచున్నాడని మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా మనము కదలింపబడకుండునట్లు విశ్వాసమునందు స్థిరత్వమును ప్రోత్సహింప అతడు ప్రయత్నించుచున్నాడు. అయినను అతడు తగిన కారణము లేకుండ అట్లు చేయడు. ఏలయనగా మనము ఎంత బలహీనులమో మనకు తెలియును; బలహీనులమే గాక, దీనికంటె ఘోరముగా మనము వ్యర్థులము తిరుగుబాటుదారులము. దేవుని వాక్యమునుండి మనము మొదట బోధింపబడునప్పుడు, మనము నిజముగా స్పృశింపబడనియెడల, అది లోకములో అతి వింతైన గ్రంథముగా మనకు తోచును; ఏలయనగా సువార్త బోధ ఎల్లప్పుడును మానవ మనస్సునకు మూర్ఖత్వమే, మనము ఇంతకుముందు సందర్భములలో చూచినట్లే (1 కొరింథీయులకు 2:14). దీనికి కారణమేమి? ఏలయనగా మనము వ్యర్థులము: మన హృదయములు తిరుగులాడి దారితప్పినవి, మన స్వభావములు అసత్యమువైపు మొగ్గుచున్నవి, మరియు మోసపోవుటను దాదాపు ఉద్దేశపూర్వకముగా మనము కోరుచున్నాము. మన మనస్సులు ఇట్లు భ్రష్టమైయున్నందున, మనకు దేవుని వాక్యము మీద ఆశ లేకపోయినను, అది మనలో ఒక భాగముగా కాకపోయినను ఆశ్చర్యపడకూడదు. ఏలయనగా మన ఏకైక కార్యకలాపము దేవునికి విరోధముగా తిరుగుబాటు చేయుటయే. మనము సరియైనదే చేయుచున్నామని తలంచినను, వాస్తవమునకు మనము గ్రుడ్డివారము. సంక్షేపముగా, మనుష్యులందరు “వ్యర్థమును అబద్ధమును” అని లేఖనములు కారణము లేకుండ చెప్పలేదు (కీర్తనలు 4:2). మనము దేవునికి విరోధముగా తిరుగుబాటు చేయుచున్నాము; ఆయన మనలను పిలుచునప్పుడు వ్యతిరేక దిశలో లాగుచున్నాము. దేవుడు మనలను తనవైపునకు ఆకర్షింపబడు భాగ్యమును, ఆయన సత్యమే మనము పట్టుకొనవలసినదని గ్రహించు భాగ్యమును మనకు అనుగ్రహించెను. ఆయన మనలను ఎంతగా లోబరచుకొనెననగా, మనము ఇక కపటముతో నిండినవారము కాక, ఆయనకు పూర్తిగా లోబడుటకు సిద్ధముగా ఉన్నాము. అయినను, మనము ఇంత బలహీనులము చంచలులము గనుక, అపవాది ఏ క్షణమునైనను మనలను దారితప్పింపగలడు! పరిశుద్ధత యొక్క ప్రతిబింబములుగా (అనినట్లు) ఉండినవారికి ఇది సంభవించుట మనము చూచితిమి. వారు ఇంత త్వరగా మారి సరియైన త్రోవనుండి తొలగిపోవుట చూచి మనము విస్మయమొందితిమి. దీనికి కారణమేమి? నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు, మనము మంచి స్థితిలో ఉన్నప్పుడు కూడ, వ్యతిరేక దిశలో ప్రయాణించక ముందు ఈ స్థితిలో ఎక్కువకాలము నిలిచియుండజాలము; అనగా దేవుడు మనలో కార్యము చేసి మన బలహీనతలో మనలను బలపరచిననే తప్ప.

అందువలననే పౌలు సువార్త బోధను ఇంత బలముగా సమర్థించుచున్నాడు (ధర్మశాస్త్రపు ఆచారములను పాటింపవలెనని బోధింపబడినందున దారితప్పిన గలతీయులు అతనికి సందర్భమిచ్చిరి). మనుష్యుని గొప్ప బలహీనతకును చంచలత్వమునకును ఇట్టి ఉదాహరణమును ఇట్టి చిత్రమును చూచి, మనము ఏది కల్పించుకొనినను దానికంటె సువార్త సత్యము ప్రబలమై ఉండవలెనని పౌలు చెప్పుచున్నాడు. మనుష్యుల జ్ఞానముచేతను నైపుణ్యముచేతను వాగ్ధాటిచేతను మనము మోసపోకూడదని కూడ అతడు సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా పరలోకమునుండి దూతలు మన పంక్తులలో ప్రవేశించినను, వారిని అపవాదులుగానే మనము పరిగణింపవలెను. కాని ఇది, మరేమియు కాకపోయినను, చాలా వింతైన మాటగా తోచియుండవలెను. ఏమి! పరలోకమునుండి దూతలా! కాని అతడు ఏమి సూచించుచున్నాడు? తన స్వంత ప్రకటనను. అతడు కేవలము క్రీస్తు సువార్తను గూర్చి మాత్రమే గాక, తాను వారికి ప్రకటించిన సువార్తను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. అతడు పరలోకపు దూతలకంటె శ్రేష్ఠుడా? మొదట, సువార్తను సాధారణమైన అస్పష్టమైన అర్థములో పొగడుట ఏమియు లేదని మనము చూచుచున్నాము; దాని బోధ మీకు తెలిసియుండవలెను. ఏలయనగా అనేకులు పాపిస్టుల మూర్ఖత్వమును అపహసింతురు, కాని చిన్నపిల్లలకు కూడ బాగుగా తెలిసిన ప్రాథమిక సంగతులను మీరు వారిని అడిగినయెడల వారికి తెలియదు. ఒకడు ఒకటి చెప్పి మరొకడు మరొకటి చెప్పినను, వారికి అంతయు ఒక్కటియే. భేదము లేదు; వంటకములో ఉప్పును నీటిని ఆవాలను చేదు రసమును కలిపి వేయుచున్నట్లే ఉన్నది! సువార్తను మనము ఎట్లు ప్రకటింపవలెనో సాధారణ మాటలలో వారు తరచు చెప్పుదురు, అయినను అది ఏమిటో వారికి తెలియదు! ఇట్టి పాపమును సరిదిద్దుటకు, పౌలు తాను వారికి ప్రకటించిన సువార్తను గూర్చి చెప్పుచున్నాడు. దీనిచేత (నేను చెప్పినట్లు) దేవుని నామమున మనయొద్దకు తేబడు బోధ యొక్క సారమును మనము ఎరిగియుండవలెనని అతడు చూపుచున్నాడు; అప్పుడు మన విశ్వాసము దానిపై పూర్తిగా స్థాపింపబడగలదు. అప్పుడు మనము ప్రతి గాలికి ఎగురగొట్టబడము, రోజుకు వందసార్లు మన అభిప్రాయములను మార్చుకొనుచు లక్ష్యములేకుండ తిరుగులాడము; అంతము వరకు ఈ బోధయందు నిలిచియుందుము. క్లుప్తముగా, మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలసినది ఇదియే.

పౌలు తన బోధను సమర్థించుటలో ఇంత ధైర్యముగా మాటలాడుటచేత, ఇది మనకు మరి యథార్థమైనదగును. అతడు మానవ అహంకారముతోను దురభిమానముతోను కాక దేవుని నామమున మాటలాడుచున్నాడు. నిజముగా, తన్ను గూర్చి అతడు ప్రగల్భములాడుట ఇక్కడ ప్రశ్నయే కాదు; “నేనైనను” అని చెప్పుటద్వారా అతడు దీనిని రుజువు చేయుచున్నాడు. అతడు తనను మొదట ఉంచుకొనుచున్నాడు, ఇట్లు చెప్పుచున్నట్లుగా: “నేనే గాని నా బోధను మార్చినయెడల, లేక నేను ఏ విధముగానైనను తప్పి పోయినట్లు మీరు కనుగొనినయెడల, నన్ను అపవాదినిగా ఎంచుడి.” ఇక్కడ పౌలు, తన కొరకు పేరు సంపాదించుకొనుటకు తాను ప్రయత్నించలేదనియు, తన స్వంత పక్షమున పోరాడుటలేదనియు, అందువలన తాను ఎంత తెలివిగలవాడో, జ్ఞాని, ప్రతిభావంతుడో అని ప్రజలు చెప్పుకొనుటకు కాదనియు చూపుచున్నాడు. కాదు; అతడు తనను విశ్వాసులందరి స్థాయిలో ఉంచుకొని ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: “దేవుడు మనకు అప్పగించిన, మన నడవడిని దానికి లోబరచవలసిన మన గురువు యొక్క బోధ అంతటిని మనమందరము స్వీకరింతము. ఏలయనగా ఈ బోధను నేను మీకు బోధించినను, అది నాది కాదు, ఎన్నడును మారని దేవునిదే. నేను మారినయెడల, కదలకుడి, దీనిని గూర్చి ఆశ్చర్యపడకుడి; నన్ను అపవాదినిగా చూడుడి, శాపగ్రస్తునిగా ఎంచుడి. మీ విషయమై, మీరు ఎల్లప్పుడును ఎరిగిన సత్యమునందు స్థాపింపబడియుండుడి. మీరు దేవుని కుమారుని గూర్చిన సత్యమును విడిచి దానినుండి తొలగిపోవుటకంటె, నన్ను, పరలోకమునుండి వచ్చు దూతలను కూడ, శాపగ్రస్తునిగాను అసహ్యునిగాను మీరు చూచుట నాకు మేలు.” దీనినుండి పౌలు కోరినదేమో మనము చూడగలము: దేవుని సత్యము మనుష్యుల మధ్య అది అర్హమైన రీతిలో గౌరవింపబడవలెనని, మన భావములన్నియు తలంపులన్నియు కోరికలన్నియు అనురాగములన్నియు దానికి లోబడి దానికి బందీలుగా ఉండునట్లు అది ఘనపరచబడవలెనని. తన ఏకైక కుమారుని నోటిద్వారా దేవుడు మాటలాడియున్నందున, సువార్తలో దేనినైనను మార్చుట ఏ ప్రాణికిని న్యాయము కాదు. ఆయన నిజముగా మన గురువగును గాక, మనలో ప్రతివాడును ఏ ప్రశ్నయు లేకుండ ఆయనకు విధేయుడగును గాక. పౌలు కోరినది ఇదియే. అయితే మిగిలిన భాగమును ఇప్పుడు మనము వ్యాఖ్యానించి ముగింపజాలము గనుక, దేవుని ఇష్టమునుబట్టి వచ్చు ఆదివారమునకు దానిని నిలిపియుంచెదము.

ఇప్పుడు మన మహా దేవుని మహిమ యెదుట సాగిలపడి, మన తప్పిదములను ఒప్పుకొని, వాటిని గూర్చి ఆయన మనలను మరి ఎక్కువగా ఎరుగజేయవలెనని ప్రార్థింతము. ఇది మనలను యథార్థమైన పశ్చాత్తాపమునకు నడిపించి, ఆయనకు నిజమైన బలులుగా మనము విశ్వాసమందు ఎదిగి వృద్ధి పొందునట్లు చేయును గాక. మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు మన విమోచనకై తనను తాను అర్పించుకొనినందున, మనము కూడ పూర్తిగా ఆయనకు మనలను సమర్పించుకొనుటకు ప్రయత్నింతము. జీవమందును మరణమందును ఆయన మంచి చిత్తమునకు తల వంచుటకంటె మరి ఏ తృప్తిని విశ్రాంతిని మనము వెదకకుండునట్లు, ఆయన మనలను పట్టుదలతో నిలుపునట్లు నడిపించును గాక. ఆయన మనకొరకు సంపాదించిన రక్షణయందు తప్ప మరిదేనియందును మనము అతిశయింపకుందుము గాక. ఈ కృప మనకు మాత్రమే గాక, భూమిమీదనున్న సమస్త జనములకును జాతులకును అనుగ్రహింపబడును గాక, ఇత్యాది.