పరిశుద్ధ పౌలు 1 కొరింథీయులకు 12, 22లో చెప్పినట్లు, మన సొంత శరీరములలో ప్రకృతియే ఇదే సంగతిని బోధించుచున్నది:

ఎనిమిదవ ఆజ్ఞ.

పరిశుద్ధ పౌలు 1 కొరింథీయులకు 12, 22లో చెప్పినట్లు, మన సొంత శరీరములలో ప్రకృతియే ఇదే సంగతిని బోధించుచున్నది:

అంతేకాక, శరీర అవయవములలో ఏవి మిక్కిలి బలహీనమైనవిగా కనబడునో అవి ఆవశ్యకమైనవి; మరియు శరీరములో ఏ అవయవములు ఘనత తక్కువైనవని మనము తలంచుచున్నామో వాటికి మరి యెక్కువైన ఘనత కలుగజేయుచున్నాము; మన సుందరములుకాని అవయవములకు మరి యెక్కువైన సౌందర్యము కలుగుచున్నది. ఎవడును తన ముఖమును, కన్నులను, ముక్కును, నోటిని కప్పుకొనడు; ఏలయనగా అవి మనకున్న అవయవములలో స్వతహాగా మిక్కిలి ఘనమైనవి గనుక వాటికి దాని అవసరము లేదు. అయితే మనము సిగ్గుపడు మిక్కిలి బలహీనమైన అవయవములను మాత్రము సర్వశ్రద్ధతో కప్పుచున్నాము; వాటిని కప్పుటకును మరుగుచేయుటకును చేతులు, కన్నులు, శరీరమంతయు సహాయము చేయవలెను. అట్లే మనలో మనము కూడ మన పొరుగువానియందు కనుగొను ఏ దోషములనైనను బలహీనతలనైనను అలంకరించి కప్పవలెను; మన శక్తిమేరకు అతని ఘనతను వృద్ధిచేయుటకు అతనికి సేవచేసి సహాయపడవలెను; మరియొకవైపు అతనికి అవమానము కలిగించు దేనినైనను అడ్డగించవలెను. మరియు తన పొరుగువానిని గూర్చి వినునదంతటికి (అది బహిరంగముగా చెడ్డదైతే తప్ప) ఎల్లప్పుడును అనుకూలమైన అర్థము చెప్పి దానికి శ్రేష్ఠమైన భావమును ఆపాదించుట, లేదా కనీసము పొరుగువానియందు నిందింపదగినదేదైనను ఎక్కడ పసిగట్టి కనుగొనగలవో అక్కడెల్ల తీరికలేకుండ ప్రయత్నించుచు, దానిని అతి దుష్టమైన రీతిలో అర్థము చెప్పి వక్రీకరించు విషపు నాలుకలకు ఎదురుగా దానిని క్షమించి మన్నించుట, విశేషముగా ఒక శ్రేష్ఠమైన ఉదాత్తమైన సద్గుణము; ఇప్పుడు ముఖ్యముగా దేవుని అమూల్యమైన వాక్యమునకును దాని బోధకులకును ఇట్లే జరుగుచున్నది.

కాబట్టి గ్రుడ్డి లోకమును కపట పరిశుద్ధులును వాటిని గుర్తింపగలిగినయెడల, దేవునికి మిక్కిలి ప్రీతికరమై విస్తారమైన మేలును ఆశీర్వాదమును కలుగజేయు సత్క్రియల గొప్ప సమూహమే ఈ ఆజ్ఞలో ఇమిడియున్నది. ఏలయనగా నాలుక అవయవములన్నిటిలో అతి చిన్నదియు అతి బలహీనమైనదియు అయినను, ఆత్మసంబంధమైన విషయములలోను లౌకిక విషయములలోను దానికంటె గొప్పదియు విస్తారమైనదియునగు మేలునుగాని కీడునుగాని చేయగలిగినది మనుష్యుని మీదగాని అతనిలోగాని మరేదియు లేదు.

తొమ్మిదవ మరియు పదవ ఆజ్ఞలు.

నీ పొరుగువాని ఇంటిని ఆశింపకూడదు. నీ పొరుగువాని భార్యనైనను అతని దాసునినైనను అతని దాసినైనను అతని పశువులనైనను నీ పొరుగువానిదగు దేనినైనను ఆశింపకూడదు.

ఈ రెండు ఆజ్ఞలు ప్రత్యేకముగా యూదులకే ఇయ్యబడినవి; అయినను కొంతవరకు అవి మనకును సంబంధించినవే. ఏలయనగా వారు వీటిని వ్యభిచారమునకుగాని దొంగతనమునకుగాని సంబంధించినవిగా అర్థము చేసికొనలేదు, ఏలయనగా అవి పైన చాలినంతగా నిషేధింపబడినవి. మరియు బాహ్యక్రియను చేసినప్పుడుగాని చేయనప్పుడుగాని ఆ ఆజ్ఞలన్నిటిని తాము గైకొంటిమని వారు తలంచిరి. కాబట్టి మన పొరుగువాని భార్యనుగాని ఆస్తినిగాని ఆశించుటయు, ఏ విధముగానైనను వాటిని సంపాదింప గురిపెట్టుటయు పాపముగా ఎంచబడి నిషేధింపబడవలెనని దేవుడు ఈ రెండు ఆజ్ఞలను చేర్చెను; విశేషముగా యూదుల పరిపాలనలో దాసులును దాసీలును ఇప్పటివలె తమకు ఇష్టమైనంతకాలము జీతమునకు సేవచేయుటకు స్వతంత్రులుగా ఉండక, పశువులవలెను ఇతర ఆస్తులవలెను తమ శరీరముతోను తమకు కలిగినదంతటితోను తమ యజమానుని సొత్తై యుండిరి గనుక దీనిని చేర్చెను. అంతేకాక, ప్రతి పురుషునికి తన భార్యకు పరిత్యాగపత్రమిచ్చి ఆమెను బహిరంగముగా విడనాడి మరియొకతెను చేసికొను అధికారముండెను. కాబట్టి ఒకడు మరియొకని భార్యను మోహించినయెడల, ఆమెను న్యాయము అను నెపముతో పొందునట్లు, తన భార్యను పంపివేయుటకును మరియొకని భార్యను అతనినుండి దూరము చేయుటకును ఏదో ఒక కారణము చూపవచ్చునను నిరంతర ప్రమాదము వారిలో ఒకరినుండి ఒకరికి ఉండెను. అది వారిలో పాపముగాను అవమానముగాను ఎంచబడలేదు; ఇప్పుడు జీతగాండ్ర విషయములో ఒక యజమానుడు తన దాసునిగాని దాసినిగాని పంపివేసినప్పుడు, లేక మరియొకని సేవకులను ఏ విధముగానైనను అతనినుండి తీసికొనినప్పుడు అది పాపముగా ఎంచబడనట్లే.

కాబట్టి (నేను చెప్పుచున్నట్లు) వారు ఈ ఆజ్ఞలను ఈ విధముగా అర్థము చేసికొనిరి, అది సరియైనదే (వాటి పరిధి ఇంకను కొంత దూరముగాను ఉన్నతముగాను వ్యాపించినను): అనగా మరియొకనికి చెందినదానిని, అనగా అతని భార్యను, సేవకులను, ఇంటిని, ఆస్తిని, భూమిని, పచ్చికబయళ్లను, పశువులను, న్యాయము అను వేషముతోనైనను కుయుక్తితోనైనను, పొరుగువానికి నష్టము కలుగునట్లు సంపాదింపవలెనని ఎవడును తలంచకూడదు, ఉద్దేశింపకూడదు. ఏలయనగా పైన ఏడవ ఆజ్ఞలో, ఒకడు న్యాయముగా చేయలేని రీతిలో ఇతరుల ఆస్తిని తనకు బలవంతముగా లాగికొనుట, లేక తన పొరుగువానికి దానిని ఇయ్యక అట్టిపెట్టుకొనుట అను దుర్గుణము నిషేధింపబడినది. అయితే ఇక్కడ, నీవు దానిని అన్యాయముగా సంపాదించితివని ఎవడును నిన్ను నిందింపలేనట్లును తప్పుపట్టలేనట్లును లోకము దృష్టిలో గౌరవముగా చేయగలిగినను, నీ పొరుగువానినుండి దేనినైనను దూరముచేయుట కూడ నిషేధింపబడియున్నది.

ఏలయనగా స్వభావముచేత మనము ఎట్లు మొగ్గియున్నామనగా, మరియొకనికి తనకున్నంత ఉండుట చూడవలెనని ఎవడును కోరడు; ప్రతివాడును తాను సంపాదింపగలిగినంత సంపాదించుకొనును; మరియొకడు తనకు చేతనైనట్లు బ్రదుకవచ్చును. అయినను మనము భక్తిపరులమని నటించుచు, మనలను మిక్కిలి చక్కగా అలంకరించుకొని మన దుష్టత్వమును మరుగుపరచుకొనుట ఎరిగియున్నాము; న్యాయశాస్త్ర గ్రంథములనుండి తీసికొనబడినవో అన్నట్లు నేర్పుగల ఉపాయములను మోసకరమైన కుయుక్తులను (ఇప్పుడు ప్రతిదినము మిక్కిలి చాతుర్యముతో కల్పింపబడుచున్నట్టివి) ఆశ్రయించి కల్పించుచున్నాము; అవును, దానిని సిగ్గులేకుండ ఉదహరించి, దానిని గూర్చి అతిశయపడుటకు సహితము తెగించుచున్నాము; దానిని దుష్టత్వమని పిలువనీయక, తెలివి జాగ్రత్త అని పిలువవలెనని కోరుచున్నాము. ఇందులో న్యాయవాదులును న్యాయశాస్త్రజ్ఞులును సహాయపడుదురు; వారు న్యాయమును లేక తమ పొరుగువాని అవసరమును లెక్కచేయక, ధర్మమును తమ వాదమునకు సరిపోవునట్లు మెలిపెట్టి సాగదీసి, మాటలను ఒత్తిపలికి వాటిని కుయుక్తికి వాడుకొందురు. సంక్షేపముగా, ఈ వ్యవహారములలో ఎవడు అత్యంత నిపుణుడును కుయుక్తిపరుడునో వానికే చట్టములో అత్యధిక సహాయము దొరకును; వారే చెప్పుకొనునట్లు: Vigilantibus iura subveniunt [అనగా, చట్టములు మెలకువగా ఉండువారికే అనుకూలించును].

తొమ్మిదవ మరియు పదవ ఆజ్ఞలు.

కాబట్టి ఈ చివరి ఆజ్ఞ లోకము దృష్టిలో దుష్టులైనవారికొరకు ఇయ్యబడలేదు, గాని పై ఆజ్ఞలకు విరోధముగా తాము అపరాధము చేయలేదు గనుక, ప్రశంసింపబడి నిజాయితీగలవారును యథార్థవంతులును అని పిలువబడగోరు అత్యంత భక్తిపరులకొరకే ఇయ్యబడినది; విశేషముగా యూదులు తాము అట్టివారమని చెప్పుకొనిరి, ఇప్పుడును అనేకులైన గొప్ప సామంతులును పెద్దమనుష్యులును అధిపతులును అట్లే చెప్పుకొనుచున్నారు. ఏలయనగా తక్కిన సామాన్య జనసమూహము ఇంకను క్రిందికి, ఏడవ ఆజ్ఞ క్రిందికే చెందును; వారు తమ ఆస్తిని గౌరవముతోను న్యాయముతోను సంపాదించుదురా లేదా అని పెద్దగా పట్టించుకొననివారు.

ఇది న్యాయస్థానమునకు తేబడు వ్యాజ్యములలో అతి తరచుగా జరుగుచున్నది; అక్కడ మన పొరుగువానినుండి ఏదో ఒకటి సంపాదించి అతని సొంతమైనదానినుండి అతనిని బలవంతముగా వెళ్లగొట్టుటయే ఉద్దేశము. ఎట్లనగా (ఉదాహరణలు ఇచ్చుటకు), ప్రజలు ఒక పెద్ద వారసత్వమును గూర్చియో స్థిరాస్తిని గూర్చియో మొదలగువాటిని గూర్చి కలహించి వివాదించునప్పుడు, న్యాయముగా కనబడు దేనినైనను వారు వినియోగించుకొని ఆశ్రయించుదురు; చట్టము తమ పక్షమునకే అనుకూలించునట్లు ప్రతిదానిని అలంకరించి సింగారించుదురు; ఎవడును దానిని గూర్చి ఫిర్యాదు చేయలేనంతటి, దానిపై హక్కు కోరలేనంతటి స్వామ్యముతో ఆ ఆస్తిని తమ వశముననే ఉంచుకొందురు. అట్లే ఎవడైనను ఒక దుర్గమునుగాని పట్టణమునుగాని సంస్థానమునుగాని మరి యే గొప్ప వస్తువునుగాని పొందగోరినయెడల, బంధుత్వముల ద్వారాను తనకు చేతనైన ప్రతి మార్గముద్వారాను అంత ద్రవ్యవ్యవహారము నడిపించును; తుదకు మరియొకనినుండి అది న్యాయస్థానముద్వారా తీసివేయబడి ఇతనికి తీర్పుచేయబడును; దస్తావేజుతోను ముద్రతోను స్థిరపరచబడి, రాజోచితమైన హక్కుచేతను నిజాయితీగాను సంపాదింపబడినదని ప్రకటింపబడును.

అట్లే సాధారణ వ్యాపారములో కూడ, ఒకడు మరియొకని చేతినుండి ఏదైనను నేర్పుగా జారవిడిపించుకొనును, అతడు దానికొరకు చూచుకొనుచుండవలసి వచ్చును; లేక తనకు లాభమును ప్రయోజనమును కనబడు ఒక వ్యవహారములో అతనిని హఠాత్తుగా పట్టుకొని మోసగించును; అందువలన ఆ రెండవవాడు బహుశ ఇబ్బందివలననో అప్పువలననో నష్టము లేకుండ దానిని తిరిగి పొందలేడు, విడిపించుకొనలేడు; మొదటివాడు సగమునో అంతకంటె ఎక్కువనో సంపాదించుకొనును; అయినను ఇది మోసముచేత సంపాదింపబడినదిగాను దొంగిలింపబడినదిగాను ఎంచబడకూడదట, నిజాయితీగా కొనబడినదిగానే ఎంచబడవలెనట.

ఇక్కడ వారు ఇట్లందురు: ముందువచ్చినవానికే ముందు దక్కును; ప్రతివాడును తన సొంత లాభమును చూచుకొనవలెను, మరియొకడు తనకు దొరికినది పొందుకొనవచ్చును. ఇట్టి మాయా నెపములచేత అనేక వస్తువులను తన వశము చేసికొనగల మార్గములన్నిటిని తలంచుకొనగలంత తెలివిగలవాడెవడు? లోకము దీనిని తప్పుగా ఎంచదు [చట్టములచేత ఇది శిక్షింపబడదు], మరియు దీనివలన పొరుగువాడు నష్టస్థితిలో ఉంచబడుచున్నాడనియు, నష్టము లేకుండ తాను విడిచిపెట్టలేనిదానిని అతడు త్యాగము చేయవలసి వచ్చుచున్నదనియు చూడగోరదు. అయినను తనకు ఇట్లు చేయబడవలెనని కోరువాడు ఒక్కడును లేడు; దీనినిబట్టి అట్టి ఉపాయములును నెపములును అబద్ధమైనవని మనము సులభముగా గ్రహింపవచ్చును.

పూర్వము భార్యల విషయములో కూడ ఇట్లే జరిగెను: వారు ఎట్టి ఉపాయములు ఎరిగియుండిరనగా, ఒకనికి మరియొక స్త్రీ నచ్చినయెడల, అతడు స్వయముగాగాని ఇతరుల ద్వారాగాని (కల్పించుటకు అనేక మార్గములును సాధనములును ఉండెను గనుక) ఆమె భర్తకు ఆమెయెడల అయిష్టము పుట్టునట్లు చేసెను, లేక ఆమె అతనిని ఎదిరించి, అతడు ఆమెను పంపివేసి ఆ మరియొకనికి విడిచిపెట్టవలసి వచ్చునట్లు ఆమె ప్రవర్తించునట్లు చేసెను. అట్టిది నిస్సందేహముగా ధర్మశాస్త్రము క్రింద విస్తారముగా ప్రబలియుండెను; హేరోదు రాజు తన సహోదరుడు ఇంకను బ్రదికియుండగనే అతని భార్యను తీసికొనెననియు, అయినను గౌరవనీయుడును భక్తిపరుడునైన మనుష్యునిగా ఎంచబడగోరెననియు (సువార్తలో మనము చదువుచున్నట్లే; పరిశుద్ధ మార్కు కూడ అతనిని గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. అయితే అట్టి ఉదాహరణ మనలో జరుగదని నేను నమ్ముచున్నాను; ఏలయనగా క్రొత్త నిబంధనలో వివాహితులు విడాకులు తీసికొనుట నిషేధింపబడినది; ఒకడు [తెలివిగా] ఏదో కుయుక్తిచేత మరియొకనినుండి ఒక ధనవంతురాలైన వధువును తీసికొనిపోవు సందర్భములో తప్ప. అయితే మనలో ఇది అరుదైన సంగతి కాదు, అదేమనగా తొమ్మిదవ మరియు పదవ ఆజ్ఞలు. ఒకడు మరియొకని దాసునిగాని దాసినిగాని దూరముచేయుట, వేరుపరచుట, లేక ఇచ్చకపు మాటలచేత వారిని ప్రలోభపెట్టి తీసికొనిపోవుట.

అట్టి సంగతులు ఏ విధముగా జరిగినను, నీవు లోకము ఎదుట గౌరవముగా దానిని ఉంచుకొనగలిగినను, నీ పొరుగువాడు నష్టపడునట్లును నీవు దానితో నీ లోభమును తృప్తిపరచుకొనునట్లును అతనికి చెందిన దేనినైనను నీవు అతనినుండి లాగికొనుట దేవునికి ఇష్టము లేదని మనము తెలిసికొనవలెను; ఏలయనగా అది గమనింపబడకుండునట్లు, మనము చెప్పునట్లు టోపీ క్రింద జరిగించు రహస్యమైనదియు కపటమైనదియునగు మోసము.

ఏలయనగా నీవు ఎవనికిని అన్యాయము చేయనట్లు నీ దారిని నీవు పోయినను, నీ పొరుగువానికి నీవు హాని చేసితివి; అది దొంగతనమనియు మోసమనియు పిలువబడకపోయినను, నీ పొరుగువాని ఆస్తిని ఆశించుట అనియే పిలువబడును, అనగా దానిని స్వాధీనము చేసికొనుటకు గురిపెట్టుట, అతని ఇష్టము లేకుండ దానిని అతనినుండి ప్రలోభపెట్టి తీసికొనుట, దేవుడు అతనికి అనుగ్రహించినదానిని అతడు అనుభవించుట చూడ ఇష్టపడకుండుట. న్యాయాధిపతియు ప్రతివాడును దానిని నీ స్వాధీనములోనే విడిచిపెట్టవలసి వచ్చినను, దేవుడు మాత్రము నిన్ను అందులో విడిచిపెట్టడు; ఏలయనగా ఆయన మోసకరమైన హృదయమును లోకము యొక్క దుర్మార్గతను చూచుచున్నాడు; నీవు దానికి ఒక వ్రేలి వెడల్పు ఇచ్చిన చోటెల్ల అది అదనముగా ఒక మూరెడు తప్పక తీసికొనును; తుదకు బహిరంగ అన్యాయమును బలాత్కారమును సంభవించును.

కాబట్టి ఈ ఆజ్ఞలను వాటి సాధారణ అర్థములోనే నిలువనిచ్చుచున్నాము; అనగా మొదటిగా, మన పొరుగువానికి నష్టము కలుగవలెనని మనము కోరకూడదు, దానికి సహాయపడకూడదు, దానికి అవకాశము ఇయ్యకూడదు; గాని అతనికి కలిగినదానిని సంతోషముగా అతనికే కోరి విడిచిపెట్టవలెను; అంతేకాక మనకు ఎట్లు జరుగవలెనని కోరుదుమో అట్లే, అతని లాభమునకును సేవకును ఉపయోగపడుదానిని అతనికొరకు వృద్ధిచేసి కాపాడవలెను అని ఆజ్ఞాపింపబడియున్నది. ఈ విధముగా ఈ ఆజ్ఞలు విశేషముగా అసూయకును దయనీయమైన లోభమునకును విరోధముగా నిర్దేశింపబడియున్నవి; మనము మన పొరుగువానికి హాని చేయుదానంతటికిని మూలమైన కారణములన్నిటిని ఊటలన్నిటిని తొలగింపవలెనని దేవుడు కోరుచున్నాడు; అందుచేత ఆయన దానిని స్పష్టమైన మాటలలో వ్యక్తపరచుచున్నాడు: ఆశింపకూడదు, మొదలగునవి. ఏలయనగా మనము ఇక్కడ బ్రదికినంతకాలము దానిని ఎన్నడును పొందలేకపోయినను, హృదయము పవిత్రముగా ఉండవలెనని ఆయన విశేషముగా కోరుచున్నాడు; కాబట్టి ఈ ఆజ్ఞ, తక్కిన వాటన్నిటివలెనే, మనలను నిరంతరము నిందించుచు, దేవుని దృష్టిలో మనము ఎంత భక్తిపరులమో చూపించుచుండు ఆజ్ఞగానే నిలిచియుండును!

పది ఆజ్ఞల ముగింపు.

ఈ విధముగా మన జీవితమంతయు దేవునికి ప్రీతికరముగా ఉండునట్లు మనము ఏమి చేయవలెనో తెలుపు దైవ బోధ యొక్క సారాంశమైన పది ఆజ్ఞలు మనకు కలవు; సత్క్రియ కాదగిన ప్రతిదియు దేనినుండి పుట్టి దేనిలో ప్రవహింపవలెనో ఆ నిజమైన ఊటయు కాలువయు ఇవే; కాబట్టి పది ఆజ్ఞల వెలుపల ఏ క్రియయు ఏ వస్తువును, లోకము దృష్టిలో అది ఎంత గొప్పదైనను ఎంత అమూల్యమైనదైనను, మంచిదిగాను దేవునికి ప్రీతికరమైనదిగాను ఉండజాలదు. మన గొప్ప పరిశుద్ధులు తమ ఆత్మీయ సన్యాస సంఘములను గూర్చియు, తాము కల్పించి స్థాపించిన తమ గొప్పవియు కఠినమైనవియునగు క్రియలను గూర్చియు ఏమి అతిశయపడగలరో ఇప్పుడు చూతము; వారు వీటిని (పది ఆజ్ఞలను) మిక్కిలి అల్పమైనవైనట్లు, లేక చాలకాలము క్రిందటనే సంపూర్ణముగా నెరవేర్చబడినవైనట్లు విడిచిపెట్టుచున్నారు.

నిజముగా నా అభిప్రాయమేమనగా, ఇక్కడ వీటిని, అనగా సాత్వికమును, ఓర్పును, శత్రువులయెడల ప్రేమను, పవిత్రతను, దయను మొదలగువాటిని, అట్టి సద్గుణములలో ఇమిడియున్నవాటిని గైకొనుటకు ఒకనికి చేతినిండ పని దొరకును, [చేయవలసినది చాలినంత ఉండును]. అయితే అట్టి క్రియలు లోకము దృష్టిలో విలువలేనివి, ఆడంబరము చూపనివి; ఏలయనగా అవి ప్రత్యేకమైనవియు గర్వముగలవియు, నిర్దిష్ట కాలములకును స్థలములకును ఆచారములకును పద్ధతులకును పరిమితమైనవియునగు క్రియలు కావు, గాని ఒక పొరుగువాడు మరియొకనియెడల అభ్యసింపగల సాధారణమైన, అనుదినపు గృహసంబంధమైన క్రియలు; కాబట్టి అవి గొప్ప గౌరవము పొందవు.

అయితే ఆ ఇతర క్రియలు ప్రజలు తమ కన్నులను చెవులను విశాలముగా తెరచునట్లు చేయును; మరియు మనుష్యులు వాటిని అలంకరించు గొప్ప ఆడంబరముచేతను వ్యయముచేతను వైభవమైన కట్టడములచేతను ప్రతిదియు ప్రకాశించి మెరయునట్లు దీనికి తోడ్పడుదురు. అక్కడ వారు ధూపము వేయుదురు, పాడుదురు, గంటలు మ్రోగింతురు, కొవ్వొత్తులను దీపములను వెలిగింతురు; అందువలన మరేదియు చూడబడదు వినబడదు. ఏలయనగా ఒక యాజకుడు బంగారు జరీ అల్లిన తెల్లని అంగీ ధరించి అక్కడ నిలుచున్నప్పుడు, లేక ఒక సామాన్యుడు దినమంతయు దేవాలయములో మోకాళ్లమీద ఉండునప్పుడు, అది ఎవడును చాలినంతగా స్తుతింపలేని అత్యంత అమూల్యమైన క్రియగా ఎంచబడును. అయితే ఒక పేద బాలిక ఒక చిన్న బిడ్డను సంరక్షించి, తనకు చెప్పినదానిని నమ్మకముగా చేసినప్పుడు, అది ఏమియు కానిదిగా ఎంచబడును; లేనియెడల సన్యాసులును సన్యాసినులును తమ మఠములలో ఏమి వెదకుదురు?

అయితే చూడుము, పది ఆజ్ఞలు బోధించుదానికంటె ఉన్నతమైనదియు శ్రేష్ఠమైనదియునగు జీవితమును స్థితిని కల్పించుటకు తెగించి, (మనము చెప్పినట్లు) ఇది సామాన్య మనుష్యునికొరకైన సాధారణ జీవితమనియు, తమది మాత్రము పరిశుద్ధులకును సంపూర్ణులకును కొరకైనదనియు నటించు ఆ తెగించిన పరిశుద్ధుల శాపగ్రస్తమైన అహంకారము ఇది కాదా? మరియు ఏ మనుష్యుడును పది ఆజ్ఞలలో ఒక్కదానినైనను గైకొనవలసిన రీతిగా గైకొనునంత దూరము రాలేడనియు, గాని అపొస్తలుల విశ్వాస సంగ్రహమును ప్రభువు ప్రార్థనయు (మనము వినబోవునట్లు) మనకు సహాయమునకు రావలెననియు, వాటిద్వారా అది [ఆజ్ఞలను గైకొనుటకు శక్తియు బలమును] నిరంతరము వెదకబడి, ప్రార్థనలో అడుగబడి, పొందబడుచున్నదనియు ఆ దయనీయమైన గ్రుడ్డి ప్రజలు చూడరు. కాబట్టి వారి అతిశయమంతయు, నేను అతిశయపడి ఇట్లు చెప్పినట్లే యుండును: నిజమే, చెల్లించుటకు నాయొద్ద ఒక్క పైసయు లేదు, అయినను పది ఫ్లోరిన్లు చెల్లించుటకు నేను ధైర్యముగా పూనుకొనుచున్నాను.

ఇంత లోతుగా వేరుపారి ఇంకను అందరికిని అంటుకొనియున్న విచారకరమైన దుర్వినియోగమునుండి మనుష్యులు విడుదల పొంది, భూమిమీది సకల స్థితులలోను ఇక్కడికే చూచుటకును ఈ విషయములను గూర్చియే శ్రద్ధ వహించుటకును అలవాటుపడవలెనని ఇదంతయు నేను చెప్పుచు నొక్కి పలుకుచున్నాను. ఏలయనగా పది ఆజ్ఞలకు సమానమైన బోధనుగాని స్థితులనుగాని వారు పుట్టించుటకు చాలకాలము పట్టును; ఏలయనగా అవి ఎంత ఉన్నతమైనవనగా మానవ శక్తిచేత ఎవడును వాటిని అందుకొనలేడు; వాటిని అందుకొనువాడు లోకము యొక్క సమస్త పరిశుద్ధతకంటె మిక్కిలి పైనున్న పరలోకసంబంధియు దేవదూతవంటివాడునగు మనుష్యుడు. కేవలము

పది ఆజ్ఞల ముగింపు. వాటియందే నిమగ్నుడవై, నీ శాయశక్తుల ప్రయత్నించుము, నీ సమస్త శక్తిని సామర్థ్యమును వినియోగించుము, అప్పుడు నీవు మరి ఏ క్రియనుగాని పరిశుద్ధతనుగాని వెదకకుండను గౌరవింపకుండను ఉండునంత పని నీకు కనబడును.

సామాన్య క్రైస్తవ బోధ యొక్క మొదటి భాగమును గూర్చి, ఆవశ్యకమైనదానిని బోధించుటకును నొక్కి చెప్పుటకును, ఇది చాలును. అయితే ముగింపులో, పది ఆజ్ఞలను మనస్సున నాటించుటకును అభ్యసించుటకును మనము నేర్చుకొనునట్లు దేవుడు ఎంత శ్రమను కోరుచున్నాడో మనము తెలిసికొనుటకు, మొదటి ఆజ్ఞలో మనము ఇదివరకే చర్చించిన, ఇక్కడికి చెందిన వాక్యభాగమును మరల చెప్పవలెను:

నీ దేవుడనైన యెహోవానగు నేను రోషముగల దేవుడను; నన్ను ద్వేషించువారి విషయములో మూడు నాలుగు తరములవరకు తండ్రుల దోషమును కుమారులమీదికి రప్పించుచు, నన్ను ప్రేమించి నా ఆజ్ఞలను గైకొను వేలమందికి కనికరము చూపువాడను.

(పైన మనము వినినట్లు) ఈ అనుబంధము ముఖ్యముగా మొదటి ఆజ్ఞకు జతచేయబడినను, అది ఆజ్ఞలన్నిటి నిమిత్తము ఏర్పరచబడినది [అని మనము కాదనలేము]; ఏలయనగా అవన్నియు దానికే సంబంధించి దానివైపే నడిపింపబడవలెను. కాబట్టి ఈ పది

ఆజ్ఞలను గైకొనుటకు మనలను ఏది ప్రేరేపించి బలవంతపెట్టవలెనో చూచుటకై, యౌవనులు దీనిని నేర్చుకొని జ్ఞాపకముంచుకొనునట్లు, ఇది కూడ వారికి అందించబడి వారి మనస్సున నాటింపబడవలెనని నేను చెప్పియున్నాను. మరియు ఈ భాగము ప్రతి ఆజ్ఞకును ప్రత్యేకముగా చేర్చబడినట్లు, అది వాటన్నిటిలో అంతర్లీనమై వాటన్నిటిలో వ్యాపించియున్నట్లు ఎంచవలెను.

ఇప్పుడు (ముందు చెప్పినట్లు) ఈ మాటలలో మనలను భయపెట్టి హెచ్చరించుటకు కోపముగల బెదరింపు మాటయు స్నేహపూర్వకమైన వాగ్దానమును ఇమిడియున్నవి; అంతేకాక ఆయన వాక్యమును దైవికమైన గంభీర విషయముగా స్వీకరించి అధికముగా గౌరవించునట్లు మనలను ప్రేరేపించి ప్రోత్సహించుటకును అవి ఇమిడియున్నవి; ఏలయనగా

ఆయనే తాను దానిని గూర్చి ఎంత శ్రద్ధ వహించుచున్నాడో, ఎంత కఠినముగా దానిని అమలుపరచునో ప్రకటించుచున్నాడు; అనగా తన ఆజ్ఞలను తృణీకరించి అతిక్రమించువారినందరిని ఆయన భయంకరముగాను దారుణముగాను శిక్షించును; మరల, వాటిని అధికముగా గౌరవించి సంతోషముగా వాటిని చేయుచు వాటి ప్రకారము జీవించువారికి ఆయన ఎంత సమృద్ధిగా ప్రతిఫలమిచ్చి, ఆశీర్వదించి, సకల మేలు చేయును. ఈ విధముగా మన క్రియలన్నియు దేవునికి మాత్రమే భయపడి ఆయననే లక్ష్యపెట్టు హృదయమునుండి పుట్టవలెనని ఆయన కోరుచున్నాడు; అట్టి భయమువలన ఆయనకు కోపము పుట్టింపకుండునట్లు ఆయన చిత్తమునకు విరుద్ధమైన ప్రతిదానిని ఆ హృదయము విసర్జించవలెను; మరియొకవైపు ఆయనను మాత్రమే నమ్ముకొని, ఆయనయెడల ప్రేమచేత ఆయన కోరునదంతయు చేయవలెను; ఏలయనగా ఆయన ఒక తండ్రివలె మనతో స్నేహపూర్వకముగా మాటలాడి, సమస్త కృపను సకల మేలును మనకు అర్పించుచున్నాడు.

మొదటిదియు ముఖ్యమైనదియునగు ఆజ్ఞ యొక్క భావమును నిజమైన అర్థమును సరిగా ఇదే; దానినుండియే తక్కిన ఆజ్ఞలన్నియు ప్రవహించి బయలుదేరవలెను; కాబట్టి నేను తప్ప వేరొక దేవుడు నీకు ఉండకూడదు అను ఈ మాట దాని అతి సరళమైన అర్థములో ఈ కోరికను తప్ప మరేదియు తెలుపదు: నీ ఏకైక నిజమైన దేవునిగా నీవు నాకు భయపడి, నన్ను ప్రేమించి, నన్ను నమ్ముకొనవలెను. ఏలయనగా దేవునియెడల ఈ విధముగా నిలిచియున్న హృదయము ఎక్కడ ఉండునో, అది దీనిని తక్కిన ఆజ్ఞలన్నిటిని నెరవేర్చినది. మరియొకవైపు, పరలోకమందుగాని భూమిమీదగాని మరి దేనికైనను భయపడి దానిని ప్రేమించువాడు దీనినిగాని మరి దేనినిగాని గైకొనడు. ఈ విధముగా లేఖనములన్నియు అంతటను ఈ ఆజ్ఞను ప్రకటించి మనస్సున నాటించినవి; ఎల్లప్పుడును దేవుని భయము, ఆయనయందు నమ్మకము అను ఈ రెండు సంగతులనే గురిగా పెట్టుకొనినవి. విశేషముగా ప్రవక్తయైన దావీదు కీర్తనలంతటను ఇట్లే చేసెను; ఉదాహరణకు ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు [కీర్తనలు 147,11]: తనయందు భయభక్తులుగలవారియందును తన కృపకొరకు కనిపెట్టువారియందును యెహోవా ఆనందించువాడైయున్నాడు. ఇది ఆజ్ఞ అంతటిని

పది ఆజ్ఞల ముగింపు. ఒక్క వచనముతో వివరించినట్లున్నది; యెహోవా వేరొక దేవుడు లేనివారియందు ఆనందించును అని చెప్పినట్లే.

ఈ విధముగా మొదటి ఆజ్ఞ తక్కిన వాటన్నిటిపై ప్రకాశించి తన తేజస్సును వాటికి అందించవలెను.

కాబట్టి నీవు ఈ ప్రకటనను, దండలోని ఒక కడియమువలె, చివరను మొదటితో కలిపి వాటన్నిటిని కలిపి పట్టియుంచునట్లు, ఆజ్ఞలన్నిటి గుండా సాగిపోనీయవలెను; అది నిరంతరము మరల చెప్పబడి మరువబడకుండునట్లు చేయవలెను; ఎట్లనగా, రెండవ ఆజ్ఞలో, మనము దేవునికి భయపడి, శపించుటకును అబద్ధమాడుటకును మోసగించుటకును మనుష్యులను తప్పుదారి పట్టించు ఇతర విధములకును దుష్టత్వమునకును ఆయన నామమును వ్యర్థముగా ఉచ్చరింపక, మొదటి ఆజ్ఞ ప్రకారము ప్రేమనుండియు నమ్మకమునుండియు పుట్టిన ప్రార్థనలోను స్తుతిలోను కృతజ్ఞతాస్తుతిలోను ఆయనకు మొరపెట్టుటద్వారా దానిని సరిగాను మంచిగాను వినియోగించవలెను.

అట్లే అట్టి భయము, ప్రేమ, నమ్మకము ఆయన వాక్యమును తృణీకరింపక, దానిని సంతోషముగా నేర్చుకొని, విని, పరిశుద్ధమైనదిగా ఎంచి, ఘనపరచునట్లు మనలను ప్రేరేపించి బలవంతపెట్టవలెను.

ఈ విధముగా మన పొరుగువానియెడల తరువాతి ఆజ్ఞలన్నిటి గుండా కొనసాగుచు, అట్లే ప్రతిదియు మొదటి ఆజ్ఞ బలముచేతనే జరుగవలెను; అనగా మనము తల్లిదండ్రులను, యజమానులను, అధికారములోనున్న వారందరిని ఘనపరచి, వారి నిమిత్తము కాక దేవుని నిమిత్తమే వారికి లోబడి విధేయులమై యుండవలెను. ఏలయనగా నీవు తండ్రినిగాని తల్లినిగాని లక్ష్యపెట్టకూడదు, వారికి భయపడకూడదు, వారిమీది ప్రేమచేత దేనినైనను చేయకూడదు మానకూడదు. గాని దేవుడు నీవు ఏమి చేయవలెనని కోరుచున్నాడో, ఆయన నిశ్చయముగా నీనుండి ఏమి కోరునో దానినే చూచుకొనుము; దానిని నీవు మానినయెడల నీకు కోపముగల న్యాయాధిపతి ఉండును, దానికి భిన్నముగా ఉన్నయెడల కృపగల తండ్రి ఉండును.

మరల, నీ పొరుగువానికి నీవు ఏ హానియు నష్టమును బలాత్కారమును చేయకూడదు, అతని శరీరము, భార్య, ఆస్తి, ఘనత, హక్కుల విషయములో ఏ విధముగానైనను అతనిమీద అతిక్రమించకూడదు; ఇవన్నియు వాటి వాటి క్రమములో ఆజ్ఞాపింపబడియున్నవి; నీకు అట్లు చేయుటకు అవకాశమును కారణమును ఉండి, ఏ మనుష్యుడును నిన్ను గద్దింపకపోయినను సరే; గాని కేవలము దేవునియెడల ప్రేమచేతను ఆయనను సంతోషపెట్టుటకును, నీకు చేతనైనంతవరకు ఎట్లయినను ఎక్కడయినను మనుష్యులందరికి మేలుచేసి, వారికి సహాయపడి, వారి ప్రయోజనమును వృద్ధిచేయవలెను;

ఆయన ప్రతిదానికొరకు నీకు సమృద్ధిగా ప్రతిఫలమిచ్చునను నమ్మకముతో అట్లు చేయవలెను. ఈ విధముగా మొదటి ఆజ్ఞ తక్కిన వాటన్నిటిలోనికి ప్రవహించు ముఖ్య మూలమును ఊటయునై యున్నదనియు, మరల అవన్నియు దానియొద్దకే తిరిగివచ్చి దానిమీదనే ఆధారపడియున్నవనియు, ఈ విధముగా మొదలును ముగింపును ఒకదానితో ఒకటి బిగించబడి కట్టబడియున్నవనియు నీవు చూచుచున్నావు.

యౌవనులు కేవలము దెబ్బలతోను బలవంతముతోను పశువులవలె కాక, దేవుని భయములోను భక్తిలోను పెంచబడునట్లు, ఇది (నేను చెప్పుచున్నాను) ఎల్లప్పుడును వారికి బోధించుటయు, వారిని హెచ్చరించుటయు, వారికి దీనిని జ్ఞాపకము చేయుటయు ప్రయోజనకరమును ఆవశ్యకమునై యున్నది. ఏలయనగా ఈ సంగతులు మానవుల అల్పవిషయములు కావనియు, దైవిక

మహిమగలవాని ఆజ్ఞలనియు, ఆయన ఇంత గంభీరముగా వాటిని గూర్చి పట్టుపట్టుచు, వాటిని తృణీకరించువారిపై కోపపడి వారిని శిక్షించుచు, మరియొకవైపు వాటిని గైకొనువారికి సమృద్ధిగా ప్రతిఫలమిచ్చుచున్నాడనియు ఎక్కడ ఆలోచించబడి హృదయమునకు పట్టించుకొనబడునో, అక్కడ దేవుని చిత్తమును సంతోషముగా చేయుటకు స్వయంప్రేరితమైన ప్రేరణయు ఆశయు కలుగును. కాబట్టి పది ఆజ్ఞలను అన్ని గోడలమీదను మూలలమీదను, అవును వస్త్రములమీద సహితము వ్రాయవలెనని పాత నిబంధనలో ఆజ్ఞాపింపబడుట వ్యర్థము కాదు; యూదులు చేసినట్లు కేవలము ఆ స్థలములలో వాటిని వ్రాసియుంచుకొని ఆడంబరము చూపుటకొరకు కాదు, గాని మన కన్నులు నిరంతరము వాటిమీదనే నిలిపియుండునట్లును, వాటిని ఎల్లప్పుడును జ్ఞాపకమునందుంచుకొనునట్లును, మనము

పది ఆజ్ఞల ముగింపు. మన సమస్త క్రియలలోను మార్గములలోను వాటిని అభ్యసించునట్లును, ప్రతివాడును తాను చూచు ప్రతి స్థలమునందును, అవును తాను నడచు లేక నిలుచు ప్రతిచోటను అవి వ్రాయబడియున్నట్లు, సకల సందర్భములలోను ప్రతి పనిలోను వ్యవహారములోను వాటిని తన అనుదిన అభ్యాసముగా చేసికొనునట్లును ఆజ్ఞాపింపబడెను. ఈ విధముగా మన సొంత ఇంటిలోను బయట మన పొరుగువారితోను పది ఆజ్ఞలను అభ్యసించుటకు చాలినంత అవకాశము ఉండును; ఎవడును వాటికొరకు దూరము పరుగెత్తవలసిన అవసరము లేదు.

దీనినిబట్టి ఈ పది ఆజ్ఞలు వాటికి వెలుపల బోధింపబడి అభ్యసింపబడు సకల స్థితులకంటెను ఆజ్ఞలకంటెను క్రియలకంటెను ఎంత అధికముగా హెచ్చింపబడి కొనియాడబడవలెనో మరల కనబడుచున్నది. ఏలయనగా ఇక్కడ మనము అతిశయపడి ఇట్లు చెప్పవచ్చును: జ్ఞానులును పరిశుద్ధులును అందరును ముందుకు వచ్చి, తమకు చేతనైనయెడల, ఈ ఆజ్ఞలవంటి [ఒక్క] క్రియనైనను చూపింతురుగాక; వీటిని గూర్చి దేవుడు ఇంత గంభీరముగా పట్టుపట్టుచున్నాడు, తన గొప్ప ఉగ్రతతోను శిక్షతోను వీటిని విధించుచున్నాడు; అంతేకాక తాను మనమీద సకల మేళ్లను ఆశీర్వాదములను కుమ్మరించునను మహిమగల వాగ్దానములను చేర్చుచున్నాడు.

కాబట్టి ఇవి తక్కిన వాటన్నిటికంటె ముఖ్యముగా బోధింపబడవలెను; దేవుడిచ్చిన అత్యున్నత నిధిగా అమూల్యమైనవిగాను ప్రియమైనవిగాను ఎంచబడవలెను.

రెండవ భాగము. విశ్వాస సంగ్రహమును గూర్చి.

ఇంతవరకు మనము క్రైస్తవ బోధ యొక్క మొదటి భాగమును వింటిమి; అందులో దేవుడు మనము ఏమి చేయవలెనని లేక ఏమి మానవలెనని కోరుచున్నాడో అదంతయు చూచితిమి. ఇప్పుడు దానికి తగినట్లుగా విశ్వాస సంగ్రహము వచ్చుచున్నది; అది మనము దేవునినుండి నిరీక్షించి పొందవలసినదంతయు మనకు తెలియజేయుచున్నది, మరియు అతి సంక్షేపముగా చెప్పవలెనంటే, ఆయనను సంపూర్ణముగా ఎరుగుటకు మనకు బోధించుచున్నది. పది ఆజ్ఞల ప్రకారము మనము చేయవలసినదానిని చేయుటకు మనకు సహాయపడుటయే దీని ఉద్దేశము. ఏలయనగా (పైన చెప్పినట్లు) అవి ఎంత ఉన్నతముగా ఉంచబడినవనగా, వాటిని [అందుకొనుటకుగాని] గైకొనుటకుగాని మానవ సామర్థ్యమంతయు మిక్కిలి బలహీనమును దుర్బలమునై యున్నది. కాబట్టి మనము దానిని ఎట్లు అందుకొనవలెనో, అట్టి శక్తిని ఎక్కడనుండి దేనిద్వారా పొందవలెనో తెలిసికొనుటకై, మునుపటి భాగమువలెనే ఈ భాగమును నేర్చుకొనుటయు ఆవశ్యకము. ఏలయనగా మన సొంత శక్తులచేత పది ఆజ్ఞలను గైకొనవలసిన రీతిగా మనము గైకొనగలిగినయెడల, మనకు మరేదియు అవసరముండదు, విశ్వాస సంగ్రహముగాని ప్రభువు ప్రార్థనగాని అవసరముండదు. అయితే విశ్వాస సంగ్రహము యొక్క ఈ ప్రయోజనమును ఆవశ్యకతను మనము వివరించకముందు, సామాన్యబుద్ధిగలవారు మొదట విశ్వాస సంగ్రహమునే గ్రహించి అర్థము చేసికొనుట నేర్చుకొనుట చాలును.

మొదటిగా, విశ్వాస సంగ్రహము ఇంతవరకు పండ్రెండు విశ్వాసాంశములుగా విభజింపబడియున్నది; అయినను లేఖనములలో వ్రాయబడి విశ్వాస సంగ్రహమునకు చెందిన అంశములన్నియు విడివిడిగా వివరింపబడినయెడల, ఇంకను అనేక విశ్వాసాంశములు ఉండును; మరియు అవన్నియు ఇంత కొద్ది మాటలలో స్పష్టముగా వ్యక్తపరచబడలేవు. అయితే పిల్లలకు బోధింపవలసిన రీతిగా అది అతి సులభముగాను స్పష్టముగాను అర్థమగునట్లు, దైవత్వములోని ముగ్గురు వ్యక్తుల ప్రకారము విశ్వాస సంగ్రహమునంతటిని మూడు ముఖ్య విశ్వాసాంశములలో సంక్షేపముగా సంగ్రహింతము; మనము విశ్వసించునదంతయు వారికే సంబంధించియున్నది; కాబట్టి తండ్రియైన దేవుని గూర్చిన మొదటి విశ్వాసాంశము సృష్టిని, కుమారుని గూర్చిన రెండవ విశ్వాసాంశము విమోచనను, పరిశుద్ధాత్మను గూర్చిన మూడవది పరిశుద్ధపరచుటను వివరించును. విశ్వాస సంగ్రహము ఈ మాటలలో సంక్షేపముగా ఇమిడియున్నట్లే: నన్ను సృజించిన తండ్రియైన దేవుని నేను నమ్ముచున్నాను; నన్ను విమోచించిన కుమారుడైన దేవుని నేను నమ్ముచున్నాను; నన్ను పరిశుద్ధపరచు పరిశుద్ధాత్మను నేను నమ్ముచున్నాను. ఒక్కడే

దేవుడు, ఒక్కటే విశ్వాసము, అయితే ముగ్గురు వ్యక్తులు, కాబట్టి మూడు విశ్వాసాంశములు లేక ఒప్పుకోళ్లు. ఆ మాటలను సంక్షేపముగా పరిశీలింతము.

భూమ్యాకాశములను సృజించిన సర్వశక్తిగల తండ్రియైన దేవుని నేను నమ్ముచున్నాను.

తండ్రియైన దేవుని స్వభావము, చిత్తము, కార్యకలాపము, క్రియ ఏమిటో ఇది అతి సంక్షేపముగా చిత్రించి తెలియజేయుచున్నది. ఏలయనగా మనకు ఒక్క దేవునికంటె ఎక్కువమంది ఉండకూడదని పది ఆజ్ఞలు బోధించినవి గనుక, దేవుడు ఎట్టి వ్యక్తి? ఆయన ఏమి

చేయుచున్నాడు? ఆయన ఎరుగబడునట్లు మనము ఆయనను ఎట్లు స్తుతింపగలము, లేక చిత్రించి వర్ణింపగలము? అను ప్రశ్న అడుగబడవచ్చును. అది ఇప్పుడు ఈ విశ్వాసాంశములోను తరువాతి వాటిలోను బోధింపబడుచున్నది; కాబట్టి విశ్వాస సంగ్రహము మొదటి ఆజ్ఞను బట్టి క్రమపరచబడిన క్రైస్తవుల ప్రత్యుత్తరమును ఒప్పుకోలును తప్ప మరేదియు కాదు. నీవు ఒక చిన్న బిడ్డను: నాయనా, నీకు ఎట్టి దేవుడు ఉన్నాడు? ఆయనను గూర్చి నీకేమి తెలియును? అని అడిగినయెడల, వాడు ఇట్లు చెప్పవచ్చును: ఈయనే నా దేవుడు: మొదటిగా, భూమ్యాకాశములను సృజించిన తండ్రి; ఈ ఒక్కనికి తప్ప మరి దేనిని నేను దేవునిగా ఎంచను; ఏలయనగా భూమ్యాకాశములను సృజింపగలవాడు మరి ఎవడును లేడు.

అయితే పండితులకును కొంత ముందంజవేసినవారికిని [కొంత లేఖన జ్ఞానము సంపాదించినవారికిని] ఈ మూడు విశ్వాసాంశములు అన్నియు, వాటిలో ఎన్ని మాటలున్నవో అన్ని భాగములుగా విస్తరింపబడి విభజింపబడవచ్చును. అయితే ఇప్పుడు యౌవన విద్యార్థులకు అత్యంత ఆవశ్యకమైన అంశములను సూచించుట చాలును; అనగా మనము చెప్పినట్లు, ఈ విశ్వాసాంశము సృష్టికి సంబంధించినది; భూమ్యాకాశముల సృష్టికర్త అను మాటలను మనము నొక్కి చెప్పవలెను. అయితే దీని భావమేమి, లేక సర్వశక్తిగల తండ్రియైన దేవుని, సృజించినవాని, మొదలగునవి, నేను నమ్ముచున్నాను అను ఈ మాటలచేత నీ ఉద్దేశమేమి? ఉత్తరము: నేను దేవుని సృష్టియై యున్నాను అని నేను భావించి నమ్ముచున్నాను; అనగా ఆయన నా శరీరమును, ఆత్మను, ప్రాణమును, చిన్న పెద్ద అవయవములను, నా సమస్త ఇంద్రియములను, తర్కబుద్ధిని, గ్రహింపును మొదలగువాటిని, అన్నపానములను, వస్త్రములను పోషణను, భార్యాపిల్లలను, సేవకులను, ఇల్లువాకిలిని మొదలగువాటిని నాకు ఇచ్చి నిరంతరము కాపాడుచున్నాడు. అంతేకాక, ఆయన సమస్త సృష్టములను జీవితపు ఉపయోగములకును అవసరములకును సేవచేయునట్లు చేయుచున్నాడు -- ఆకాశమండలములోని సూర్యచంద్ర నక్షత్రములు, పగలు రాత్రి, గాలి, అగ్ని, నీరు, భూమి, అది మోసి ఫలించునదంతయు, పక్షులు చేపలు, మృగములు, ధాన్యము, సకల విధములైన పంటలు, శరీరసంబంధమైనవియు లౌకికమైనవియునగు ఇతర మేళ్లన్నియు, మంచి పరిపాలన, సమాధానము, భద్రత. ఈ విధముగా మనలో ఎవడును తన ప్రాణమునుగాని, ఇక్కడ లెక్కింపబడిన లేక లెక్కింపబడగల దేనినిగాని, అది ఎంత చిన్నదైనను అప్రాముఖ్యమైనదైనను, తనంతట తానే కలిగియుండడనియు కాపాడుకొనలేడనియు ఈ విశ్వాసాంశమునుండి నేర్చుకొనుచున్నాము; ఏలయనగా అంతయు సృష్టికర్త అను మాటలో ఇమిడియున్నది.

అంతేకాక, తండ్రియైన దేవుడు మనకు కలిగినదంతయు మన కన్నుల యెదుట మనము చూచునదంతయు మనకు ఇచ్చుట మాత్రమే కాక, ప్రతిదినము సకల కీడునుండియు దురదృష్టమునుండియు మనలను కాపాడి సంరక్షించుచు, సకల విధములైన అపాయమును విపత్తును తొలగించుచున్నాడనియు, మనకు ఏ కీడును సంభవింపకుండునట్లు మనలను గూర్చి శ్రద్ధవహించు దయగల తండ్రిగా, మన యోగ్యత ఏమియు లేకుండ కేవలము పవిత్రమైన ప్రేమచేతను మంచితనముచేతను ఇదంతయు చేయుచున్నాడనియు మనము ఒప్పుకొనుచున్నాము. అయితే దీనిని గూర్చి ఇంకను చెప్పుట ఈ విశ్వాసాంశము యొక్క తక్కిన రెండు భాగములకు చెందును, అక్కడ మనము: సర్వశక్తిగల తండ్రి అని చెప్పుచున్నాము.

ఇప్పుడు మనకు కలిగినదంతయు, అంతేకాక పరలోకమందును భూమిమీదను అదనముగా ఉన్నదంతయు, ప్రతిదినము దేవునిచేత మనకు ఇయ్యబడి, కాపాడబడి, భద్రపరచబడుచున్నది గనుక, దానికొరకు ఆయనను మానక ప్రేమించుటయు, స్తుతించుటయు, కృతజ్ఞతలు చెల్లించుటయు, సంక్షేపముగా, ఆయన పది ఆజ్ఞలలో కోరి విధించినట్లు ఈ వస్తువులన్నిటితో ఆయనను సేవించుటయు మన విధియని సులభముగా ఊహించి నిర్ధారింపవచ్చును.

మనము విస్తరించి చెప్పగోరినయెడల, ఈ విశ్వాసాంశమును నమ్మువారు ఎంత కొద్దిమందియో ఇక్కడ మనము చాల చెప్పగలము.

ఏలయనగా మనమందరము దీనిని దాటిపోవుచున్నాము, దీనిని విని పలుకుచున్నాము, అయితే ఆ మాటలు మనకు ఏమి బోధించుచున్నవో చూడముగాని ఆలోచింపముగాని. ఏలయనగా మనము దీనిని హృదయపూర్వకముగా నమ్మినయెడల, దానికి తగినట్లు ప్రవర్తింతుము; ఇతరులు మనకు భయపడి మనకు సేవచేయవలెనన్నట్లు, ప్రాణమును ఐశ్వర్యమును అధికారమును ఘనతను మొదలగువాటిని మన అంతట మనమే కలిగియున్నట్లు గర్వముగా తిరుగుచు, తిరస్కారముగా ప్రవర్తించుచు, అతిశయపడము; గ్రుడ్డితనములో మునిగిపోయి, దేవుని మేళ్లను వరములను అన్నిటిని తన సొంత గర్వమునకును లోభమునకును కామమునకును విలాసమునకును మాత్రమే దుర్వినియోగపరచుచు, ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెల్లించుటకుగాని ఆయనను ప్రభువుగాను సృష్టికర్తగాను ఒప్పుకొనుటకుగాని ఒక్కసారియైనను దేవుని లక్ష్యపెట్టని, దౌర్భాగ్యమైన వక్రమైన లోకము యొక్క ఆచారము అదే.

కాబట్టి మనము ఈ విశ్వాసాంశమును నమ్మినయెడల, ఇది మనలనందరిని దీనులనుగా చేసి భయపెట్టవలెను. ఏలయనగా మనము ప్రతిదినము కన్నులతోను చెవులతోను చేతులతోను, శరీరముతోను ఆత్మతోను, ధనముతోను ఆస్తితోను, మనకు కలిగిన ప్రతిదానితోను పాపము చేయుచున్నాము; విశేషముగా దేవుని వాక్యమునకు విరోధముగా పోరాడువారు సహితము అట్లే చేయుచున్నారు. అయినను క్రైస్తవులకు ఈ ఆధిక్యత కలదు, అదేమనగా ఈ వస్తువులన్నిటినిబట్టి దేవుని సేవించుటకును ఆయనకు విధేయులై యుండుటకును తాము బాధ్యులమని వారు ఒప్పుకొనుచున్నారు [దీనిని ఎట్లు చేయవలెనో లోకమునకు తెలియదు].

కాబట్టి మనము ప్రతిదినము ఈ విశ్వాసాంశమును అభ్యసించి, దీనిని మన మనస్సున ముద్రించుకొని, మన కన్నులకు ఎదురగు ప్రతిదానిలోను, మనకు ప్రాప్తించు ప్రతి మేలులోను, మనము విపత్తునుండిగాని అపాయమునుండిగాని తప్పించుకొను ప్రతి సందర్భములోను, ఇవన్నియు ఇచ్చి చేయువాడు దేవుడేయనియు, అందులో మనము ఆయన పితృహృదయమును మనయెడల ఆయనకున్న అత్యధికమైన ప్రేమను గ్రహించి చూచుచున్నామనియు జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. దీనిచేత హృదయము కృతజ్ఞత కలిగియుండుటకును, అట్టి మేళ్లన్నిటిని దేవుని ఘనతకును స్తుతికిని వినియోగించుటకును వెచ్చబడి రగుల్కొనును.

ఈ విధముగా అతి సామాన్యులు నేర్చుకొనుటకు మొదట ఎంత ఆవశ్యకమో అంతవరకు, మనము దేవునినుండి ఏమి కలిగియున్నామో ఏమి పొందుచున్నామో, బదులుగా ఏమి ఋణపడియున్నామో అను రెండు విషయములలోను, ఈ విశ్వాసాంశము యొక్క భావమును అతి సంక్షేపముగా తెలియజేసితిమి; ఇది అత్యంత శ్రేష్ఠమైన జ్ఞానము, అయితే అంతకంటె ఎంతో గొప్ప నిధి. ఏలయనగా తండ్రి సమస్త సృష్టములతో కూడ తన్నుతానే మనకు ఎట్లు ఇచ్చుకొనెనో, ఈ జీవితములో మనకొరకు ఎంత సమృద్ధిగా సమకూర్చెనో ఇక్కడ చూచుచున్నాము; అంతేకాక, మనము వినబోవునట్లు, తన కుమారునిద్వారాను పరిశుద్ధాత్మద్వారాను వర్ణింపశక్యముకాని నిత్య నిధులతో మనలను ముంచివేసెను.

మరియు ఆయన అద్వితీయ కుమారుడును మన ప్రభువునైన యేసు క్రీస్తును నమ్ముచున్నాను; ఆయన పరిశుద్ధాత్మవలన గర్భమున ధరింపబడి, కన్యయైన మరియయందు జన్మించెను; పొంతి పిలాతు కాలములో శ్రమపొంది, సిలువవేయబడి, మృతిపొంది, సమాధిచేయబడెను; ఆయన పాతాళమునకు దిగెను; మూడవ దినమున మృతులలోనుండి తిరిగి లేచెను; ఆయన పరలోకమునకు ఆరోహణమై, సర్వశక్తిగల తండ్రియైన దేవుని కుడిపార్శ్వమున కూర్చుండియున్నాడు; అక్కడనుండి ఆయన సజీవులకును మృతులకును తీర్పుతీర్చుటకు వచ్చును.

ఇక్కడ మనము దైవత్వములోని రెండవ వ్యక్తిని ఎరుగుటకు నేర్చుకొనుచున్నాము; అందువలన పైన చెప్పిన లౌకిక మేళ్లకు మించి దేవునినుండి మనకు ఏమి కలిగియున్నదో, అనగా ఆయన తన్నుతానే సంపూర్ణముగా ఎట్లు కుమ్మరించెనో, మనకు ఇయ్యనిది ఏదియు మనకు దాచిపెట్టలేదో చూచుచున్నాము. ఈ విశ్వాసాంశము మిక్కిలి సమృద్ధియైనదియు విశాలమైనదియు; అయితే దీనిని కూడ సంక్షేపముగాను పిల్లలకు తగిన రీతిగాను వివరించుటకై, మనము ఒక్క మాటను తీసికొని అందులో విశ్వాసాంశమంతటిని సంగ్రహింతము; అనగా (మనము చెప్పినట్లు) మనము ఎట్లు విమోచింపబడితిమో ఇక్కడ నేర్చుకొనునట్లు; దీనిని మనము ఈ మాటలమీద ఆధారపరచుదము: మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తునందు.

రెండవ విశ్వాసాంశములో యేసు క్రీస్తును గూర్చి నీవు ఏమి నమ్ముచున్నావు? అని ఇప్పుడు నిన్ను అడిగినయెడల, సంక్షేపముగా ఇట్లు ఉత్తరమిమ్ము: నిజమైన దేవుని కుమారుడైన యేసు క్రీస్తు నా ప్రభువాయెనని నేను నమ్ముచున్నాను. అయితే ప్రభువగుట అనగా ఏమి? అది ఇదే: ఆయన నన్ను పాపమునుండియు, అపవాదినుండియు, మరణమునుండియు, సకల కీడునుండియు విమోచించెను. ఏలయనగా ఇంతకుముందు నాకు ప్రభువుగాని రాజుగాని లేడు, గాని నేను అపవాది అధికారము క్రింద బందీనై, మరణమునకు తీర్పుపొంది, పాపములోను గ్రుడ్డితనములోను చిక్కుకొనియుంటిని.

ఏలయనగా మనము తండ్రియైన దేవునిచేత సృజింపబడి, ఆయననుండి సకల విధములైన మేళ్లను పొందిన తరువాత, అపవాది వచ్చి మనలను అవిధేయతలోనికిని పాపములోనికిని మరణములోనికిని సకల కీడులోనికిని నడిపించెను; అందువలన మనము ఆయన ఉగ్రతకును అప్రీతికిని లోనై, మనము సంపాదించుకొని పాత్రులమైనట్లే నిత్య శిక్షావిధికి నిర్ణయింపబడితిమి. ఈ అద్వితీయుడును నిత్యుడునైన

దేవుని కుమారుడు తన అగాధమైన మంచితనముచేత మన దుర్దశయందును దౌర్భాగ్యమునందును కనికరపడి, మనకు సహాయము చేయుటకు పరలోకమునుండి వచ్చువరకు ఏ ఆలోచనయు సహాయమును ఆదరణయు లేకుండెను. కాబట్టి ఆ నిరంకుశులును చెరసాల అధికారులును అందరును ఇప్పుడు వెళ్లగొట్టబడిరి; వారి స్థానములో జీవమునకును నీతికిని సకల ఆశీర్వాదమునకును రక్షణకును ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు వచ్చి, నశించిన దీనులమైన మనుష్యులమగు మనలను నరకపు దవడలనుండి విడిపించి, మనలను సంపాదించి, స్వతంత్రులనుగా చేసి, తండ్రి అనుగ్రహములోనికిని కృపలోనికిని మనలను మరల తెచ్చి, తన నీతిచేతను జ్ఞానముచేతను శక్తిచేతను జీవముచేతను ధన్యతచేతను మనలను పరిపాలించునట్లు, మనలను తన సొంత సొత్తుగా తన ఆశ్రయము క్రిందికిని సంరక్షణ క్రిందికిని చేర్చుకొనెను.

కాబట్టి ఈ విశ్వాసాంశము యొక్క సారాంశము ఇదే యగునుగాక: ప్రభువు అను చిన్న మాట కేవలము విమోచకుడు అనునంత అర్థమునే సూచించుచున్నది, అనగా మనలను సాతానునుండి దేవునియొద్దకును, మరణమునుండి జీవమునకును, పాపమునుండి నీతికిని తెచ్చి, మనలను అందులో కాపాడువాడు. అయితే ఈ విశ్వాసాంశములో క్రమముగా వచ్చు అంశములన్నియు ఈ విమోచనను, అది ఎట్లు దేనిద్వారా నెరవేర్చబడెనో, అనగా అది ఆయనకు ఎంత వెల అయ్యెనో, మనలను సంపాదించి తన ఆధిపత్యము క్రిందికి తెచ్చుటకు ఆయన ఏమి వెచ్చించెనో ఏమి సాహసించెనో వివరించి వ్యక్తపరచుటకే తప్ప మరి యే ఉద్దేశమునకును ఉపయోగపడవు; అనగా ఆయన పాపమును జయించునట్లు, పరిశుద్ధాత్మవలనను కన్యయైన మరియవలనను [ఏ] పాపము [యొక్క మరకయు] లేకుండ గర్భమున ధరింపబడి జన్మించి మనుష్యుడాయెను; అంతేకాక నా నిమిత్తము ప్రాయశ్చిత్తము చేసి, నేను ఋణపడియున్నదానిని వెండితోనైనను బంగారముతోనైనను కాక తన సొంత అమూల్యమైన రక్తముతో చెల్లించుటకు ఆయన శ్రమపొంది, మృతిపొంది, సమాధిచేయబడెను. ఇదంతయు నా ప్రభువగుటకే; ఏలయనగా వీటిలో దేనిని ఆయన తన నిమిత్తము చేయలేదు, దాని అవసరమును ఆయనకు లేదు. ఆ తరువాత ఆయన మృతులలోనుండి తిరిగిలేచి, మరణమును మ్రింగివేసి భక్షించి, తుదకు పరలోకమునకు ఆరోహణమై తండ్రి కుడిపార్శ్వమున పరిపాలనను వహించెను; అందువలన అపవాదియు సకల శక్తులును ఆయనకు లోబడి ఆయన పాదములయొద్ద పడియుండవలెను; తుదకు అంత్యదినమున ఆయన మనలను దుష్ట లోకమునుండియు, అపవాదినుండియు, మరణమునుండియు, పాపమునుండియు మొదలగువాటినుండి సంపూర్ణముగా వేరుపరచి ప్రత్యేకపరచువరకు అట్లుండును.

అయితే ఈ అంశములన్నిటిని విడివిడిగా వివరించుట పిల్లలకొరకైన సంక్షిప్త ప్రసంగములకు చెందదు, గాని సంవత్సరమంతయు సాగు విస్తారమైన ప్రసంగములకు, విశేషముగా ప్రతి విశ్వాసాంశమును -- క్రీస్తు జననము, శ్రమలు, పునరుత్థానము, ఆరోహణము మొదలగువాటిని -- విస్తారముగా చర్చించు ఉద్దేశముతో నియమింపబడిన కాలములకు చెందును.

అవును, మనము ప్రకటించు సువార్త అంతయు దీనిమీదనే ఆధారపడియున్నది, అదేమనగా మన రక్షణయు మన సమస్త సంతోషమును ఆనుకొనియున్న విశ్వాసాంశముగా ఈ విశ్వాసాంశమును మనము సరిగా గ్రహించుట; ఇది ఎంత సమృద్ధియైనదియు విస్తృతమైనదియు అనగా మనము దీనిని ఎన్నడును సంపూర్ణముగా నేర్చుకొనలేము.

పరిశుద్ధాత్మను నమ్ముచున్నాను; పరిశుద్ధ క్రైస్తవ సంఘమును, పరిశుద్ధుల సహవాసమును; పాపక్షమాపణను; శరీర పునరుత్థానమును; నిత్యజీవమును నమ్ముచున్నాను. ఆమేన్.

ఈ విశ్వాసాంశమును (నేను చెప్పినట్లు) పరిశుద్ధపరచుటకంటె మరి శ్రేష్ఠముగా దేనికిని సంబంధపరచలేను; దీనిద్వారా పరిశుద్ధాత్మ తన పదవితో కూడ ప్రకటింపబడి చిత్రింపబడుచున్నాడు, అనగా ఆయన పరిశుద్ధపరచువాడు. కాబట్టి మనము పరిశుద్ధాత్మ అను మాటమీదనే నిలువవలెను, ఏలయనగా అది ఎంత ఖచ్చితమైనదియు విస్తృతమైనదియు అనగా మరియొక మాటను మనము కనుగొనలేము. ఏలయనగా పరిశుద్ధ లేఖనములలో అనేక విధములైన ఆత్మలు పేర్కొనబడియున్నవి, ఎట్లనగా మనుష్యుని ఆత్మ, పరలోక ఆత్మలు, దురాత్మలు. అయితే దేవుని ఆత్మ మాత్రమే పరిశుద్ధాత్మ అని పిలువబడుచున్నాడు, అనగా మనలను పరిశుద్ధపరచినవాడును ఇంకను పరిశుద్ధపరచుచున్నవాడును. ఏలయనగా తండ్రి సృష్టికర్త అనియు, కుమారుడు విమోచకుడనియు పిలువబడునట్లే, పరిశుద్ధాత్మ తన క్రియనుబట్టి పరిశుద్ధపరచువాడు, లేక పరిశుద్ధునిగా చేయువాడు అని పిలువబడవలెను. అయితే అట్టి పరిశుద్ధపరచుట ఎట్లు జరుగును? ఉత్తరము: కుమారుడు తన జననము, మరణము, పునరుత్థానము మొదలగువాటిద్వారా ఆధిపత్యమును పొంది దానిచేత మనలను సంపాదించునట్లే, పరిశుద్ధాత్మయు ఈ క్రింది భాగములద్వారా మన పరిశుద్ధతను నెరవేర్చును, అనగా పరిశుద్ధుల సహవాసము లేక క్రైస్తవ సంఘము, పాపక్షమాపణ, శరీర పునరుత్థానము, నిత్యజీవము ద్వారా; అనగా ఆయన మొదట మనలను తన పరిశుద్ధ సమాజములోనికి నడిపించి, సంఘము యొక్క ఒడిలో మనలను ఉంచును; దానిద్వారా ఆయన మనకు ప్రకటించి మనలను క్రీస్తునొద్దకు తెచ్చును.

ఏలయనగా సువార్త ప్రకటనద్వారా పరిశుద్ధాత్మచేత మనకు అర్పింపబడి మన హృదయములకు అనుగ్రహింపబడితేనే తప్ప, నీవుగాని నేనుగాని క్రీస్తును గూర్చి ఏమియు ఎన్నడును ఎరుగలేము, ఆయనయందు విశ్వాసముంచలేము, ఆయనను మన ప్రభువుగా పొందలేము. ఆ కార్యము జరిగి నెరవేర్చబడినది; ఏలయనగా క్రీస్తు తన శ్రమ, మరణము, పునరుత్థానము మొదలగువాటిచేత ఆ నిధిని మనకొరకు సంపాదించి గెలుచుకొనెను. అయితే ఆ కార్యము ఎవనికిని తెలియకుండ మరుగైయుండినయెడల, అది వ్యర్థమై పోగొట్టుకొనబడినదే యగును. కాబట్టి ఈ నిధి పాతిపెట్టబడియుండక, స్వంతము చేసికొనబడి అనుభవింపబడునట్లు, దేవుడు వాక్యమును బయలువెళ్లి ప్రకటింపబడునట్లు చేసెను; దానిలో ఈ నిధిని ఇంటికి తెచ్చి మనకు స్వంతము చేయుటకు ఆయన పరిశుద్ధాత్మను అనుగ్రహించుచున్నాడు. కాబట్టి పరిశుద్ధపరచుట అనగా, మన అంతట మనము పొందలేని ఈ మేలును పొందుటకు మనలను క్రీస్తునొద్దకు తెచ్చుటయే తప్ప మరేదియు కాదు.

కాబట్టి ఈ విశ్వాసాంశమును మిక్కిలి స్పష్టముగా గ్రహించుట నేర్చుకొనుము. పరిశుద్ధాత్మను నమ్ముచున్నాను అను మాటలచేత నీ ఉద్దేశమేమి? అని నిన్ను అడిగినయెడల, నీవు ఇట్లు ఉత్తరమియ్యవచ్చును: ఆయన నామము సూచించునట్లు పరిశుద్ధాత్మ నన్ను పరిశుద్ధునిగా చేయుచున్నాడని నేను నమ్ముచున్నాను. అయితే దేనిద్వారా ఆయన దీనిని నెరవేర్చును, లేక ఈ ఉద్దేశమునకు ఆయన పద్ధతియు సాధనములును ఏవి? ఉత్తరము: క్రైస్తవ సంఘము, పాపక్షమాపణ, శరీర పునరుత్థానము, నిత్యజీవము ద్వారా. ఏలయనగా మొదటిగా, లోకములో ఆయనకు ఒక ప్రత్యేకమైన సమాజము కలదు; అది దేవుని వాక్యముద్వారా ప్రతి క్రైస్తవుని కని పుట్టించు తల్లి; ఆ వాక్యమును ఆయన బయలుపరచి ప్రకటించుచున్నాడు, [దానిద్వారా] హృదయములు దానిని గ్రహించి, అంగీకరించి, దానిని హత్తుకొని, అందులో నిలుకడగా ఉండునట్లు ఆయన వాటిని వెలిగించి రగుల్కొల్పుచున్నాడు.

ఏలయనగా అది గ్రహింపబడునట్లు ఆయన దానిని ప్రకటింపజేసి హృదయములో సజీవముగా చేయని చోట, అది పోగొట్టుకొనబడును; పోపు పాలనా వ్యవస్థ క్రింద అట్లే జరిగెను; అక్కడ విశ్వాసము పూర్తిగా బల్లక్రిందికి త్రోయబడెను, ఎవడును క్రీస్తును తన ప్రభువుగాను పరిశుద్ధాత్మను తన పరిశుద్ధపరచువానిగాను ఎరుగలేదు; అనగా క్రీస్తు మన క్రియలు యోగ్యత లేకుండ ఈ నిధిని మనకొరకు సంపాదించి మనలను తండ్రికి అంగీకారయోగ్యులనుగా చేసెను అను అర్థములో ఆయన మన ప్రభువని ఎవడును నమ్మలేదు. అయితే అప్పుడు ఏమి

మూడవ విశ్వాసాంశము. లోపించెను? ఇదే: దానిని బయలుపరచి ప్రకటింపజేయుటకు పరిశుద్ధాత్మ అక్కడ లేకుండెను; గాని మన క్రియలచేత కృపను పొంది రక్షింపబడవలెనని మనకు బోధించిన మనుష్యులును దురాత్మలును అక్కడ ఉండిరి.

కాబట్టి అది క్రైస్తవ సంఘము కూడ కాదు; ఏలయనగా క్రీస్తు ప్రకటింపబడని చోట, క్రైస్తవ సంఘమును సృజించి, పిలిచి, కూర్చు పరిశుద్ధాత్మ ఉండడు; అది లేకుండ ఎవడును ప్రభువైన క్రీస్తునొద్దకు రాలేడు. ఈ విశ్వాసాంశము యొక్క సారాంశమును గూర్చి ఇది చాలును. అయితే ఇక్కడ లెక్కింపబడిన భాగములు సామాన్యులకు అంత స్పష్టముగా లేవు గనుక, వాటిని కూడ పరిశీలింతము.

విశ్వాస సంగ్రహము పరిశుద్ధ క్రైస్తవ సంఘమును communionem sanctorum, పరిశుద్ధుల సహవాసము అని పిలుచుచున్నది; ఏలయనగా ఈ రెండు పదజాలములు కలిపి తీసికొనినయెడల ఒక్కటే. అయితే పూర్వము ఆ ఒక్క [రెండవ] పదజాలము అక్కడ లేకుండెను; మరియు అది జర్మను భాషలోనికి eine Gemeinschaft der Heiligen, పరిశుద్ధుల సహవాసము అని పేలవముగాను అర్థముకాని రీతిగాను అనువదింపబడినది. దానిని స్పష్టముగా అనువదింపవలెనంటే, జర్మను నుడికారములో అది పూర్తిగా వేరుగా వ్యక్తపరచబడవలెను; ఏలయనగా ecclesia అను మాటకు జర్మను భాషలో సరియైన అర్థము eine Versammlung, అనగా ఒక సభ. అయితే మనము చర్చి అను మాటకు అలవాటుపడియున్నాము; దానిచేత సామాన్యులు కూడుకొనిన జనసమూహమును కాక, ప్రతిష్ఠింపబడిన ఇంటిని లేక కట్టడమును గ్రహించుచున్నారు; అయినను జనసమూహము అక్కడ కూడుకొనుచున్నది అను కారణముచేత తప్ప ఆ ఇల్లు చర్చి అని పిలువబడకూడదు. ఏలయనగా అక్కడ కూడుకొను మనమే మనకొరకు ఒక ప్రత్యేక స్థలమును ఏర్పరచుకొని ఎన్నుకొని, ఆ సభనుబట్టి ఆ ఇంటికి పేరు పెట్టుచున్నాము.

ఈ విధముగా Kirche (చర్చి) అను మాటకు నిజముగా సామాన్యమైన సభ అను అర్థమే తప్ప మరేదియు లేదు; అది నుడికారమును బట్టి జర్మను మాట కాదు, గ్రీకు మాట (ecclesia అను మాటవలెనే); ఏలయనగా వారి సొంత భాషలో దానిని kyria అని పిలుతురు, లాటిను భాషలో curia అని పిలువబడునట్లే. కాబట్టి నిజమైన జర్మను భాషలో, మన మాతృభాషలో, దానిని క్రైస్తవ సమాజము లేక సభ (eine christliche Gemeinde oder Sammlung) అని, లేక అన్నిటికంటె శ్రేష్ఠముగాను స్పష్టముగాను, పరిశుద్ధ క్రైస్తవ లోకము (eine heilige Christenheit) అని పిలువవలెను.

అట్లే చేర్చబడిన communio అను మాట కూడ సహవాసము (Gemeinschaft) అని కాక, సమాజము (Gemeinde) అని అనువదింపబడవలెను. మరియు అది క్రైస్తవ సంఘము అనగా ఏమిటో వివరించుటకు ఎవరో ఒకరు ఉద్దేశించిన వ్యాఖ్యానము లేక వివరణయే తప్ప మరేదియు కాదు. లాటినునుగాని జర్మనునుగాని గ్రహింపని మనవారు దీనిని Gemeinschaft der Heiligen

(పరిశుద్ధుల సహవాసము) అని అనువదించిరి; అయినను ఏ జర్మను భాషయు ఈ విధముగా మాటలాడదు, దానిని ఈ విధముగా గ్రహింపదు.

అయితే సరియైన జర్మను భాషలో మాటలాడవలెనంటే, అది eine Gemeinde der Heiligen (పరిశుద్ధుల సమాజము) అని ఉండవలెను, అనగా కేవలము పరిశుద్ధులతోనే ఏర్పడిన సమాజము; లేక ఇంకను స్పష్టముగా చెప్పవలెనంటే, eine heilige Gemeinde, ఒక పరిశుద్ధ సమాజము. Gemeinschaft der

Heiligen (పరిశుద్ధుల సహవాసము) అను మాటలు గ్రహింపబడవలెనని నేను దీనిని చెప్పుచున్నాను; ఏలయనగా ఈ పదజాలము ఆచారముచేత ఎంతగా స్థిరపడిపోయినదనగా దానిని సులభముగా పెకలించలేము; ఎవడైనను ఒక్క మాటను మార్చ ప్రయత్నించినయెడల అది దాదాపు అబద్ధ బోధగా ఎంచబడుచున్నది.

అయితే ఈ చేర్పు యొక్క భావమును సారమును ఇదే: భూమిమీద పవిత్రులైన పరిశుద్ధుల యొక్క ఒక చిన్న పరిశుద్ధ గుంపును సమాజమును కలదని నేను నమ్ముచున్నాను; అది ఒక్క శిరస్సు, అనగా క్రీస్తు క్రింద ఉన్నది, పరిశుద్ధాత్మచేత ఒక్క విశ్వాసములోను ఒక్క మనస్సులోను గ్రహింపులోను కూడ పిలువబడినది, నానావిధములైన వరములు కలిగినదై,

మూడవ విశ్వాసాంశము. అయినను శాఖలుగాని భేదములుగాని లేకుండ ప్రేమలో ఏకీభవించుచున్నది. నేను కూడ దానిలో ఒక భాగమును అవయవమునై, అది కలిగియున్న సకల మేళ్లలో పాలివాడను ఉమ్మడి హక్కుదారుడనై యున్నాను; దేవుని వాక్యమును వినుటద్వారాను ఇంకను వినుచుండుటద్వారాను పరిశుద్ధాత్మచేత దానియొద్దకు తేబడి దానిలో చేర్చబడితిని; ఆ వాక్యమే దానిలో ప్రవేశించుటకు ఆరంభము. ఏలయనగా పూర్వము, మనము దీనిని పొందకముందు, మనము దేవుని గూర్చియు క్రీస్తును గూర్చియు ఏమియు ఎరుగక పూర్తిగా అపవాదికి చెందినవారమై యుంటిమి. ఈ విధముగా అంత్యదినమువరకు పరిశుద్ధాత్మ పరిశుద్ధ సమాజముతో లేక క్రైస్తవ లోకముతో నివసించుచున్నాడు; దానిద్వారా ఆయన మనలను క్రీస్తునొద్దకు తెచ్చుచున్నాడు, మరియు మనకు వాక్యమును బోధించి ప్రకటించుటకు దానిని వినియోగించుచున్నాడు; దానిద్వారా ఆయన పరిశుద్ధతను జరిగించి వృద్ధిచేయుచు, అది [ఈ సమాజము] విశ్వాసములోను ఆయన పుట్టించు దాని ఫలములలోను ప్రతిదినము ఎదిగి బలపడునట్లు చేయుచున్నాడు.

మరియు ఈ క్రైస్తవ సంఘములో మనకు పాపక్షమాపణ కలదని మేము నమ్ముచున్నాము; అది పరిశుద్ధ సంస్కారములద్వారాను పాపవిమోచన ప్రకటనద్వారాను, అంతేకాక సువార్త అంతటిలోని సకల విధములైన ఆదరణకరమైన వాగ్దానములద్వారాను జరిగించబడుచున్నది. కాబట్టి సంస్కారములను గూర్చి ప్రకటింపవలసినదంతయు ఇక్కడికే చెందును; సంక్షేపముగా, సువార్త అంతయు క్రైస్తవత్వము యొక్క సకల పదవులును ఇక్కడికే చెందును; ఇవి కూడ మానక ప్రకటింపబడి బోధింపబడవలెను. ఏలయనగా దేవుని కృప క్రీస్తుద్వారా భద్రపరచబడినను, క్రైస్తవ సంఘము యొక్క ఐక్యతలో దేవుని వాక్యముద్వారా పరిశుద్ధాత్మచేత పరిశుద్ధత జరిగించబడుచున్నను, మనము మోసికొని తిరుగు మన శరీరము నిమిత్తము మనము ఎన్నడును పాపము లేకుండ ఉండము.

కాబట్టి క్రైస్తవ సంఘములో ప్రతిదియు, మనము ఇక్కడ బ్రదికినంతకాలము మన మనస్సాక్షులను ఆదరించి ప్రోత్సహించుటకు, వాక్యముద్వారాను గురుతులద్వారాను అక్కడ ప్రతిదినము పాపక్షమాపణను తప్ప మరేదియు పొందకుండునట్లే క్రమపరచబడియున్నది. ఈ విధముగా మనకు పాపములున్నను, మనము క్రైస్తవ సంఘములో ఉన్నాము గనుక పరిశుద్ధాత్మ [కృప] అవి మనకు హాని చేయనీయదు; అక్కడ దేవుడు మనలను క్షమించుటలోను, మనము ఒకరినొకరు క్షమించుకొని, సహించుకొని, సహాయము చేసికొనుటలోను [నిరంతరమైన, అవిచ్ఛిన్నమైన] పాపక్షమాపణయే తప్ప మరేదియు లేదు.

అయితే సువార్త లేని ఈ క్రైస్తవ సంఘము వెలుపల క్షమాపణ లేదు, అట్లే పరిశుద్ధత [పరిశుద్ధపరచబడుట] కూడ ఉండజాలదు. కాబట్టి సువార్తద్వారాను పాపక్షమాపణద్వారాను కాక తమ క్రియలచేత పరిశుద్ధతను [పరిశుద్ధపరచబడుటను] వెదకి సంపాదింపగోరువారందరు తమ్మును తామే [ఈ సంఘమునుండి] వెళ్లగొట్టుకొని తెగదెంపులు చేసికొనిరి.

అయితే ఈ మధ్యకాలములో, పరిశుద్ధపరచబడుట ఆరంభమై ప్రతిదినము ఎదుగుచుండగా, మన శరీరము దాని సమస్త అపవిత్రతతో కూడ నాశనము చేయబడి పాతిపెట్టబడి, మహిమతో బయటికి వచ్చి, క్రొత్తదైన నిత్యజీవములో సంపూర్ణమైనదియు పరిపూర్ణమైనదియునగు పరిశుద్ధతకు లేచునని మనము నిరీక్షించుచున్నాము. ఏలయనగా ఇప్పుడు మనము సగము మాత్రమే పవిత్రులమును పరిశుద్ధులమునై యున్నాము; కాబట్టి ఇక క్షమాపణ ఉండక, భక్తితోను నీతితోను నిండి, పాపమునుండియు మరణమునుండియు సకల కీడునుండియు తొలగింపబడి విడుదల పొందిన, క్రొత్తదియు అమర్త్యమైనదియు మహిమపరచబడినదియునగు శరీరములో, సంపూర్ణముగా పవిత్రులును పరిశుద్ధులునైన జనులు మాత్రమే ఉండు ఆ జీవమును మనము పొందువరకు, పరిశుద్ధాత్మ వాక్యముద్వారా మనలో తన కార్యమును కొనసాగించుటకును ప్రతిదినము క్షమాపణను పంచిపెట్టుటకును ఆయనకు ఎల్లప్పుడును [ఏదో ఒక కారణము] ఉండును.

చూడుము, ఇదంతయు పరిశుద్ధాత్మ యొక్క పదవియు కార్యమునై యుండవలెను; అదేమనగా క్రైస్తవ సంఘము మరియు మూడవ విశ్వాసాంశము. పాపక్షమాపణ అను ఈ రెండిటిద్వారా ఆయన భూమిమీద పరిశుద్ధతను ఆరంభించి ప్రతిదినము వృద్ధిచేయవలెను. అయితే మన మరణకాలమున ఆయన దానిని ఒక్క క్షణములో సంపూర్ణముగా నెరవేర్చి, చివరి రెండు భాగములద్వారా మనలను నిత్యము అందులో కాపాడును.

అయితే ఇక్కడ ఉపయోగింపబడిన Auferstehung des Fleisches (మాంసము యొక్క పునరుత్థానము) అను పదము మంచి జర్మను నుడికారము ప్రకారము లేదు. ఏలయనగా జర్మనులమైన మనము Fleisch (మాంసము) అను మాట వినునప్పుడు, కటికవాని అంగడికంటె దూరము ఆలోచింపము. అయితే మంచి జర్మను నుడికారములో మనము Auferstehung des Leibes, లేక Leichnams (శరీర పునరుత్థానము) అని చెప్పుదుము. అయినను మనము ఆ మాటలను సరిగా గ్రహించినయెడల, అది అంత ప్రాముఖ్యమైన విషయము కాదు.

ఇదే ఎల్లప్పుడును కార్యసాధకముగా ఉండి నిలిచియుండవలసిన విశ్వాసాంశము. ఏలయనగా సృష్టిని మనము పొందియున్నాము; విమోచనయు ముగిసినది. అయితే పరిశుద్ధాత్మ అంత్యదినమువరకు మానక తన కార్యమును కొనసాగించుచున్నాడు. ఆ ఉద్దేశముకొరకు ఆయన భూమిమీద ఒక సమాజమును నియమించెను; దానిద్వారా ఆయన మాటలాడి సమస్తమును చేయుచున్నాడు. ఏలయనగా ఆయన ఇంకను తన

క్రైస్తవ సంఘమునంతటిని సమకూర్చలేదు, క్షమాపణను పంచిపెట్టుట ముగించలేదు. కాబట్టి వాక్యముద్వారా ప్రతిదినము మనలను ఈ క్రైస్తవ సంఘము యొక్క సహవాసములోనికి తెచ్చుచు, అదే

వాక్యముద్వారాను పాపక్షమాపణద్వారాను విశ్వాసమును అనుగ్రహించి, వృద్ధిచేసి, బలపరచువానియందు మేము విశ్వాసముంచుచున్నాము; ఆయన దానినంతటిని నెరవేర్చి, మనము అందులో నిలిచియుండి, లోకమునకును సకల కీడునకును మృతులమైనప్పుడు,

ఆయన తుదకు మనలను సంపూర్ణముగాను నిత్యముగాను పరిశుద్ధులనుగా చేయునట్లు అట్లు చేయుచున్నాడు; దానికొరకు ఇప్పుడు మనము వాక్యముద్వారా విశ్వాసములో నిరీక్షించుచున్నాము.

చూడుము, ఇక్కడ దైవ స్వభావమంతయు, చిత్తమును, కార్యమును చాల క్లుప్తమైనవియు అయినను సమృద్ధియైనవియునగు మాటలలో అతి సుందరముగా చిత్రింపబడియున్నవి; వాటిలోనే మన సమస్త జ్ఞానము ఇమిడియున్నది; అది మనుష్యులందరి జ్ఞానమును మనస్సును తర్కబుద్ధిని మించి అతిశయించుచున్నది. ఏలయనగా లోకమంతయు దేవుడు ఎవరో, ఆయన మనస్సులో ఏమియున్నదో, ఆయన ఏమి చేయుచున్నాడో నిర్ధారించుటకు సర్వశ్రద్ధతో ప్రయత్నించినను, ఈ విషయములలో దేనినైనను [ఎరుగుటకును గ్రహించుటకును] అది ఎన్నడును సాధింపలేకపోయెను. అయితే ఇక్కడ మనకు సమస్తమును అత్యంత సమృద్ధిగా కలదు; ఏలయనగా ఇక్కడ మూడు విశ్వాసాంశములన్నిటిలో ఆయన తానే తన పితృహృదయము యొక్కయు, పవిత్రమైన వర్ణింపశక్యముకాని తన ప్రేమ యొక్కయు అత్యంత లోతైన అగాధమును బయలుపరచి తెరచియున్నాడు.

ఏలయనగా ఆయన మనలను విమోచించి పరిశుద్ధపరచవలెనను ఈ ఉద్దేశముకొరకే మనలను సృజించెను; పరలోకమందును భూమిమీదను ఉన్న సమస్తమును మనకు ఇచ్చి అనుగ్రహించుటకు తోడుగా, మనలను తనయొద్దకు తెచ్చుటకై తన కుమారుని పరిశుద్ధాత్మను సహితము మనకు ఇచ్చెను. ఏలయనగా (పైన వివరించినట్లు) పితృహృదయమునకు అద్దమైన ప్రభువైన క్రీస్తుద్వారా తప్ప, తండ్రి కృపను అనుగ్రహమును ఎరుగుటకు మనము ఎన్నడును రాలేము; ఆయనకు వెలుపల కోపముగల భయంకరమైన న్యాయాధిపతిని తప్ప మరేదియు మనము చూడము. అయితే పరిశుద్ధాత్మచేత బయలుపరచబడకపోయినయెడల క్రీస్తును గూర్చి కూడ మనము ఏమియు ఎరుగలేము.

కాబట్టి విశ్వాస సంగ్రహము యొక్క ఈ విశ్వాసాంశములు క్రైస్తవులమైన మనలను భూమిమీది ఇతర ప్రజలందరినుండి విభజించి వేరుపరచుచున్నవి. ఏలయనగా క్రైస్తవత్వమునకు వెలుపలనున్న వారందరు, అన్యజనులైనను, టర్కులైనను, యూదులైనను, కపట

క్రైస్తవులును వేషధారులునైనను, ఒక్కడే నిజమైన దేవుని నమ్మి ఆరాధించినను, తమయెడల ఆయన మనస్సు ఎట్టిదో ఎరుగరు, ఆయననుండి ఏ ప్రేమనుగాని ఆశీర్వాదమునుగాని నిరీక్షింపలేరు; కాబట్టి వారు నిత్య ఉగ్రతలోను శిక్షావిధిలోను నిలిచియుందురు. ఏలయనగా వారికి ప్రభువైన క్రీస్తు లేడు, అంతేకాక పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ఏ వరములచేతను వారు వెలిగింపబడలేదు, అనుగ్రహింపబడలేదు.

దీనినిబట్టి విశ్వాస సంగ్రహము పది ఆజ్ఞలకంటె పూర్తిగా భిన్నమైన బోధయని నీవు గ్రహించుచున్నావు; ఏలయనగా రెండవది (పది ఆజ్ఞలు) మనము ఏమి చేయవలెనో నిజముగా బోధించును, అయితే మొదటిది (విశ్వాస సంగ్రహము)

దేవుడు మనకొరకు ఏమి చేయుచున్నాడో మనకు ఏమి ఇచ్చుచున్నాడో తెలుపుచున్నది. అంతేకాక, దీనికి వేరుగా, పది ఆజ్ఞలు మనుష్యులందరి హృదయములలో వ్రాయబడియున్నవి; అయితే విశ్వాస సంగ్రహమును ఏ మానవ జ్ఞానమును గ్రహింపలేదు, గాని అది పరిశుద్ధాత్మచేత మాత్రమే బోధింపబడవలెను. కాబట్టి ఆ రెండవ బోధ [ధర్మశాస్త్ర బోధ] ఎవనిని క్రైస్తవునిగా చేయదు, ఏలయనగా దేవుడు మనలనుండి కోరుదానిని మనము గైకొనలేము గనుక దేవుని ఉగ్రతయు అప్రీతియు ఇంకను మనమీద నిలిచియున్నవి; అయితే ఇది [అనగా విశ్వాస బోధ] పవిత్రమైన కృపను తెచ్చి, మనలను భక్తిపరులనుగాను దేవునికి అంగీకారయోగ్యులనుగాను చేయుచున్నది. ఏలయనగా ఈ జ్ఞానముచేత మనము దేవుని ఆజ్ఞలన్నిటియందు ప్రేమను ఆనందమును పొందుచున్నాము; ఏలయనగా పది ఆజ్ఞలను గైకొనుటలో మనకు సహాయపడి మనలను నడిపించుటకు దేవుడు తనకు కలిగినదంతటితోను తాను చేయగలిగినదంతటితోను తన్నుతానే సంపూర్ణముగా మనకు ఇచ్చుకొనుచున్నాడని ఇక్కడ మనము చూచుచున్నాము -- తండ్రి, సమస్త సృష్టములను; కుమారుడు, తన సంపూర్ణ కార్యమును; పరిశుద్ధాత్మ, సమస్త

సామాన్యులు భారము మోపబడకుండునట్లు, వారికి పునాది వేయుటకు విశ్వాస సంగ్రహమును గూర్చి ఇది చాలును; తద్వారా వారు దాని సారమును గ్రహించినయెడల, తరువాత తామే ఇంకను సంపాదించుటకు ప్రయాసపడి, లేఖనములలో తాము నేర్చుకొనుదానినంతటిని ఈ భాగములకు సంబంధపరచి, మరి సమృద్ధియైన గ్రహింపులో ఎల్లప్పుడును ఎదిగి వృద్ధిపొందవచ్చును. ఏలయనగా మనము ఇక్కడ బ్రదికినంతకాలము, దీనిని ప్రకటించుటకును నేర్చుకొనుటకును ప్రతిదినము మనకు చాలినంత పని ఉండును.

మూడవ భాగము. ప్రార్థనను గూర్చి.

మనము ఏమి చేయవలెనో ఏమి నమ్మవలెనో ఇప్పుడు వింటిమి; ఈ సంగతులలోనే శ్రేష్ఠమైనదియు అత్యంత ధన్యమైనదియునగు జీవితము ఇమిడియున్నది. ఇప్పుడు మూడవ భాగము వచ్చుచున్నది, అనగా మనము ఎట్లు ప్రార్థన చేయవలెను. ఏలయనగా ఏ మనుష్యుడును, విశ్వసించుట ఆరంభించినను, పది ఆజ్ఞలను సంపూర్ణముగా గైకొనలేని స్థితిలో మనమున్నాము గనుకను, అపవాది తన సమస్త శక్తితో లోకముతోను మన సొంత శరీరముతోను కలిసి మన ప్రయత్నములను ఎదిరించుచున్నాడు గనుకను, మనము నిరంతరము దేవుని చెవియొద్దకు పోయి, ఆయనకు మొరపెట్టి, ఆయన మనలో విశ్వాసమును పది ఆజ్ఞల నెరవేర్పును అనుగ్రహించి, కాపాడి, వృద్ధిచేయవలెననియు, అందులో మనకు అడ్డముగా ఉండి మనలను ఎదిరించు ప్రతిదానిని తొలగింపవలెననియు ఆయనకు ప్రార్థన చేయుటకంటె ఆవశ్యకమైనది మరేదియు లేదు. అయితే మనము ఏమి ఎట్లు ప్రార్థన చేయవలెనో తెలిసికొనునట్లు, మనము చూడబోవునట్లు, మన ప్రభువైన క్రీస్తు తానే ఆ విధానమును మాటలను మనకు బోధించెను.

అయితే ప్రభువు ప్రార్థనను భాగము భాగముగా వివరించకముందు, క్రీస్తును అపొస్తలులును కూడ చేసినట్లు, మొదట ప్రజలను ప్రార్థనకు హెచ్చరించి పురికొల్పుట అత్యంత ఆవశ్యకము. మొదటి సంగతి ఏమనగా, దేవుని ఆజ్ఞను బట్టి ప్రార్థన చేయుట మన విధియని తెలిసికొనుట. ఏలయనగా రెండవ ఆజ్ఞలో: నీ దేవుడైన యెహోవా నామమును వ్యర్థముగా ఉచ్చరింపకూడదు అని మనము వింటిమి; అక్కడ ఆ పరిశుద్ధ నామమును స్తుతించుటయు, ప్రతి అవసరములో దానికి మొరపెట్టుటయు, అనగా ప్రార్థన చేయుటయు మనయొద్దనుండి కోరబడుచున్నది.

ఏలయనగా దేవుని నామమునకు మొరపెట్టుట అనగా ప్రార్థన చేయుటయే తప్ప మరేదియు కాదు. కాబట్టి ప్రార్థన తక్కిన ఆజ్ఞలన్నిటివలెనే, అనగా వేరొక దేవుడు ఉండకూడదు, నరహత్య చేయకూడదు, దొంగిలకూడదు మొదలగువాటివలెనే, ఖచ్చితముగాను గంభీరముగాను ఆజ్ఞాపింపబడియున్నది. అట్టి భ్రమలో తడుములాడుచు: నేనెందుకు ప్రార్థన చేయవలెను? దేవుడు నా ప్రార్థనను లక్ష్యపెట్టునో

వినునో ఎవరికి తెలియును? నేను ప్రార్థన చేయకపోతే మరెవరో చేయుదురు అని అడుగు అసభ్యులైన ప్రజలవలె, తాను ప్రార్థన చేసినను చేయకపోయినను అంతా ఒక్కటే అని ఎవడును తలంచకూడదు. ఈ విధముగా వారు ఎన్నడును ప్రార్థన చేయని అలవాటులో పడుదురు; మరియు మేము అబద్ధమైన కపటమైన ప్రార్థనలను నిరాకరించుచున్నాము గనుక ప్రార్థన చేయవలసిన విధియు అవసరమును లేదని మేము బోధించుచున్నట్లు ఒక నెపమును కల్పించుకొందురు.

అయితే ఇంతవరకు మనుష్యులు దేవాలయములలో వదరుచు బొబ్బలిడుచుండగా అర్పింపబడిన అట్టి ప్రార్థనలు ప్రార్థనలే కావనుట నిజమే. ఏలయనగా అట్టి బాహ్య విషయములు సరిగా ఆచరింపబడినప్పుడు చిన్న పిల్లలకును విద్యార్థులకును సామాన్యులకును మంచి అభ్యాసముగా ఉండవచ్చును, పాడుట లేక చదువుట అని పిలువబడవచ్చును, గాని నిజముగా ప్రార్థన చేయుట అని కాదు. అయితే రెండవ ఆజ్ఞ బోధించునట్లు, ప్రార్థన చేయుట అనగా ప్రతి అవసరములో దేవునికి మొరపెట్టుట. దీనిని ఆయన మనయొద్దనుండి కోరుచున్నాడు, దీనిని మన ఇష్టమునకు విడిచిపెట్టలేదు. అయితే మనము

క్రైస్తవులముగా ఉండగోరినయెడల, మన తల్లిదండ్రులకును ప్రభుత్వమునకును విధేయులమై యుండుట మన విధియు బాధ్యతయునై యున్నట్లే, ప్రార్థన చేయుటయు మన విధియు బాధ్యతయునై యున్నది; ఏలయనగా దానికి మొరపెట్టుటచేతను ప్రార్థన చేయుటచేతను దేవుని నామము ఘనపరచబడి ప్రయోజనకరముగా వినియోగింపబడుచున్నది.

అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా దీనిని నీవు గమనించవలెను, దానిచేత ప్రార్థననుండి మనలను ఆపి నిరుత్సాహపరచు అట్టి తలంపులను నీవు నోరుమూయించి త్రోసివేయవచ్చును. ఏలయనగా ఒక కుమారుడు తన తండ్రితో: నా విధేయతవలన ఏమి లాభము? నేను వెళ్లి నాకు చేతనైనది చేయుదును; అంతా ఒక్కటే అని చెప్పుట వ్యర్థమైనట్లే; గాని అక్కడ నీవు దానిని చేయవలెను, తప్పక చేయవలెను అను ఆజ్ఞ నిలిచియున్నది; అట్లే ఇక్కడ కూడ దానిని చేయుటయు మానుటయు నా ఇష్టమునకు విడిచిపెట్టబడలేదు, గాని దేవుని ఉగ్రతకును అప్రీతికిని గురియగుదుమను అపాయముతో ప్రార్థన చేయబడవలెను, తప్పక చేయబడవలెను.

కాబట్టి మనము ప్రార్థన చేయకపోయినను అది అంత ప్రాముఖ్యమైనది కానట్లును, లేక అది

ప్రభువు ప్రార్థన మనకంటె పరిశుద్ధులును దేవుని అనుగ్రహములో శ్రేష్ఠముగా నున్నవారికే ఆజ్ఞాపింపబడినట్లును తలంచి, ప్రార్థన చేయకుండ మనలను ఆపి నిరుత్సాహపరచు తలంపులను దానిచేత నోరుమూయించి త్రోసివేయునట్లు, ఇది అన్నిటికంటె ముందుగా గ్రహింపబడి గమనింపబడవలెను; నిజముగా మానవ హృదయము స్వభావముచేత ఎంత నిరుత్సాహముగలదనగా, అది ఎల్లప్పుడును దేవునినుండి పారిపోయి, మనము పాపులమై ఉగ్రతకు తప్ప మరి దేనికిని పాత్రులము కాము గనుక ఆయన మన ప్రార్థనను కోరడు ఇష్టపడడు అని ఊహించుకొనును. అట్టి తలంపులకు విరోధముగా (నేను చెప్పుచున్నాను) మనము ఈ ఆజ్ఞను లక్ష్యపెట్టి దేవుని వైపు తిరుగవలెను; అట్టి అవిధేయతచేత ఆయన కోపమును మరింత రేపకుండునట్లు అట్లు చేయవలెను. ఏలయనగా ఈ ఆజ్ఞచేత, మనము పాపులమైనను, ఆయన మనలను తననుండి త్రోసివేయడనియు తరిమివేయడనియు, గాని మనము ఆయన యెదుట మనలను తగ్గించుకొని, మన ఈ దుర్దశను దుస్థితిని గూర్చి విలపించి, కృపకొరకును సహాయముకొరకును ప్రార్థన చేయునట్లు మనలను తనయొద్దకు ఆకర్షించుననియు ఆయన మనకు స్పష్టముగా తెలియజేయుచున్నాడు. కాబట్టి తమ పాపము నిమిత్తము దెబ్బతినినవారు తనయొద్దకు తిరిగిరాక, తమ ప్రార్థనలచేత తన ఉగ్రతను చల్లార్చి తన కృపను వెదకనందున ఆయన వారిమీద కూడ కోపపడెనని లేఖనములలో మనము చదువుచున్నాము.

ఇప్పుడు ప్రార్థన చేయవలెనని ఇంత గంభీరముగా ఆజ్ఞాపింపబడియున్నదను సంగతినుండి, ఎవడును ఏ విధముగానైనను తన ప్రార్థనను తృణీకరింపక, దానిని అధికముగా విలువైనదిగా ఎంచవలెనని నీవు నిర్ధారించి తలంచవలెను, మరియు ఇతర ఆజ్ఞలనుండి ఎల్లప్పుడును ఒక దృష్టాంతమును వెదకవలెను. ఒక బిడ్డ తల్లిదండ్రులయెడల తన విధేయతను ఏ విధముగానైనను తృణీకరింపక, ఎల్లప్పుడును ఇట్లు తలంచవలెను: ఈ క్రియ విధేయత యొక్క క్రియ; నేను చేయునది దేవుని విధేయతలోను ఆజ్ఞలోను నడచుకొనవలెను అను ఉద్దేశముతోనే తప్ప మరి యే ఉద్దేశముతోను చేయను; దానిమీద నేను ఆనుకొని స్థిరముగా నిలువగలను, దానిని గొప్ప సంగతిగా ఎంచగలను, నా యోగ్యతను బట్టి కాదు, గాని ఆజ్ఞను బట్టి. అట్లే ఇక్కడ కూడ, మనము దేనిని దేనికొరకు ప్రార్థన చేయుచున్నామో దానిని దేవునిచేత కోరబడినదిగాను ఆయనకు విధేయతతో చేయబడినదిగాను ఎంచి, ఇట్లు ఆలోచింపవలెను: నా నిమిత్తమైతే అది ఏమియు కాదు; అయితే దేవుడు దానిని ఆజ్ఞాపించెను అను కారణముచేత అది ఫలించును. కాబట్టి ప్రతివాడును, ప్రార్థనలో తాను ఏమి చెప్పవలసియున్నను, ఈ ఆజ్ఞకు విధేయతతో ఎల్లప్పుడును దేవుని యెదుటికి రావలెను.

కాబట్టి ప్రతివాడును దీనిని హృదయమునకు పట్టించుకొని మన ప్రార్థనను ఏ విధముగానైనను తృణీకరింపవద్దని మేము ప్రార్థించి అత్యంత శ్రద్ధతో హెచ్చరించుచున్నాము. ఏలయనగా ఇంతవరకు అపవాది నామమున ఎట్లు బోధింపబడెనంటే, ఎవడును ఈ సంగతులను లక్ష్యపెట్టలేదు, దేవుడు దానిని వినినను వినకపోయినను ఆ క్రియను చేసియుండుటయే చాలునని మనుష్యులు తలంచిరి. అయితే అది ప్రార్థనను అదృష్టముమీద పణముగా పెట్టుట, గుడ్డిగా గొణుగుట; కాబట్టి అది పోగొట్టుకొనబడిన ప్రార్థన. ఏలయనగా ఇట్టి తలంపులు మనలను తప్పుదారి పట్టించి నిరుత్సాహపరచుటకు మనము అనుమతించుచున్నాము: నేను చాలినంత పరిశుద్ధుడను యోగ్యుడను కాను; నేను పరిశుద్ధ పేతురువలెను పరిశుద్ధ పౌలువలెను భక్తిపరుడను పరిశుద్ధుడను అయితే, అప్పుడు ప్రార్థన చేయుదును. అయితే అట్టి తలంపులను దూరముగా త్రోసివేయుము; ఏలయనగా పరిశుద్ధ పౌలుకు వర్తించిన అదే ఆజ్ఞ నాకును వర్తించుచున్నది; రెండవ ఆజ్ఞ అతని నిమిత్తము ఎంతగా ఇయ్యబడెనో నా నిమిత్తమును అంతగా ఇయ్యబడెను; కాబట్టి అతడు ఇంతకంటె శ్రేష్ఠమైన లేక పరిశుద్ధమైన ఆజ్ఞను గూర్చి అతిశయపడలేడు.

కాబట్టి నీవు ఇట్లు చెప్పవలెను: నా ప్రార్థన పరిశుద్ధ పౌలు ప్రార్థనవలెను అత్యంత పరిశుద్ధులైనవారి ప్రార్థనవలెను దేవునికి అమూల్యమైనదియు పరిశుద్ధమైనదియు ప్రీతికరమైనదియునై యున్నది. కారణమిదే: అతడు తన వ్యక్తిత్వములో నాకంటె పరిశుద్ధుడని నేను సంతోషముగా ఒప్పుకొందును, గాని ఆజ్ఞ విషయములో కాదు; ఏలయనగా దేవుడు ప్రార్థనను వ్యక్తినిబట్టి కాక, తన వాక్యమును దానికి విధేయతను బట్టియే లక్ష్యపెట్టుచున్నాడు. ఏలయనగా పరిశుద్ధులందరు ఏ ఆజ్ఞమీద తమ ప్రార్థనను ఆనించుచున్నారో ఆ ఆజ్ఞమీదనే నేనును నా ప్రార్థనను ఆనించుచున్నాను. అంతేకాక వారందరు దేనికొరకు ప్రార్థన చేయుచున్నారో ఎల్లప్పుడును ప్రార్థన చేసిరో అదే సంగతికొరకు నేనును ప్రార్థన చేయుచున్నాను; అదియుగాక, ఆ గొప్ప పరిశుద్ధులకున్నంత అవసరము నాకును దానియందు కలదు, అవును, వారికంటె ఎక్కువ అవసరమే కలదు.

ప్రభువు ప్రార్థన మన వ్యక్తిత్వముతో నిమిత్తము లేకుండ, మనము పాపులమైనను పరిశుద్ధులమైనను, యోగ్యులమైనను అయోగ్యులమైనను, మన ప్రార్థనలన్నియు దేవునికి విధేయతమీదనే ఆధారపడి ఆనుకొనియుండవలెను అనునది మొదటిదియు అతి ప్రాముఖ్యమైనదియునగు అంశముగా ఉండునుగాక. మరియు దేవుడు దానిని ఎగతాళిగా ఎంచనీయడనియు, గాని ఆయన ఇతర అవిధేయత అంతటిని నిశ్చయముగా శిక్షించునట్లే ప్రార్థన చేయనివారందరిమీద కోపపడి వారిని శిక్షించుననియు మనము తెలిసికొనవలెను; తరువాత, ఆయన మన ప్రార్థనలను వ్యర్థముగాను పోగొట్టుకొనబడునట్లును ఉండనీయడనియు తెలిసికొనవలెను. ఏలయనగా నీ ప్రార్థనకు ఉత్తరమియ్యవలెనని ఆయనకు ఉద్దేశము లేనియెడల, నిన్ను ప్రార్థన చేయమని ఆజ్ఞాపించి, దానికి ఇంత కఠినమైన ఆజ్ఞను చేర్చడు.

రెండవదిగా, దేవుడు ఒక వాగ్దానమును కూడ చేర్చి, మనము ప్రార్థించునట్లే మనకు నిశ్చయముగా జరుగునని ప్రకటించెను గనుక, మనము ప్రార్థన చేయుటకు మరింత ప్రేరేపింపబడి పురికొల్పబడవలెను; ఆయన ఇట్లు సెలవిచ్చుచున్నాడు

కీర్తనలు 50, 15: ఆపత్కాలమున నాకు మొఱ్ఱపెట్టుము, నేను నిన్ను విడిపించెదను. మరియు పరిశుద్ధ మత్తయి సువార్త 7, 7లో క్రీస్తు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: అడుగుడి మీకియ్యబడును. అడుగు ప్రతివాడును పొందును. మన ప్రార్థన ఆయనకు హృదయపూర్వకముగా ప్రీతికరమైనదనియు, అంతేకాక అది నిశ్చయముగా వినబడి అనుగ్రహింపబడుననియు ఆయన తన [సొంత] మాటతో సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు గనుక, మనము దానిని తృణీకరింపకుండునట్లును అల్పముగా ఎంచకుండునట్లును గుడ్డిగా ప్రార్థింపకుండునట్లును, అట్టి వాగ్దానములు సంతోషముతోను ఆనందముతోను ప్రార్థన చేయుటకు నిశ్చయముగా మన హృదయములను ప్రోత్సహించి రగుల్కొల్పవలెను.

దీనిని నీవు ఆయన యెదుట ఉంచి ఇట్లు చెప్పవచ్చును: ప్రియమైన తండ్రీ, ఇదిగో నేను వచ్చి ప్రార్థించుచున్నాను, నా సొంత ఉద్దేశముచేతనైనను నా సొంత యోగ్యతమీదనైనను కాదు, గాని తప్పిపోజాలని నన్ను మోసపుచ్చజాలని నీ ఆజ్ఞను వాగ్దానమును బట్టియే. కాబట్టి ఈ వాగ్దానమును నమ్మనివాడు, దేవుని అత్యధికముగా అవమానపరచి ఆయనను అబద్ధికునిగా నిందించువానివలె, తాను ఆయనకు కోపము పుట్టించుచున్నాడని మరల తెలిసికొనవలెను.

ఇదిగాక, ఈ ఆజ్ఞకును వాగ్దానమునకును తోడుగా దేవుడు మనకంటె ముందుగానే వచ్చి, తానే ప్రార్థన యొక్క మాటలను రూపమును మనకొరకు ఏర్పరచి, మనము ఎట్లు ఏమి ప్రార్థన చేయవలెనో వాటిని మన పెదవులమీద ఉంచుచున్నాడు గనుక, మనము ప్రార్థనకు పురికొల్పబడి ఆకర్షింపబడవలెను; అందువలన మన శ్రమలో ఆయన మనయెడల ఎంత హృదయపూర్వకముగా జాలిపడుచున్నాడో మనము చూచి, అట్టి ప్రార్థన ఆయనకు ప్రీతికరమైనదనియు నిశ్చయముగా ఉత్తరము పొందుననియు ఎన్నడును సందేహింపకుండునట్లు అట్లు చేయుచున్నాడు; ఇది [ప్రభువు ప్రార్థన] మనమే రచించుకొనగల తక్కిన ప్రార్థనలన్నిటికంటె నిజముగా గొప్ప ఆధిక్యత. ఏలయనగా వాటిలో మనస్సాక్షి ఎల్లప్పుడును సందేహములో ఉండి ఇట్లనును: నేను ప్రార్థించితిని, అయితే అది ఆయనకు ఎట్లు ప్రీతికరమో, లేక నేను సరియైన పరిమాణములను రూపమును అందుకొంటినో ఎవరికి తెలియును? కాబట్టి దేవుడు దానిని వినుటకు ప్రేమించుచున్నాడను ఈ శ్రేష్ఠమైన సాక్ష్యము దానికి కలదు గనుక, మనము ప్రతిదినము ప్రార్థించు ప్రభువు ప్రార్థనకంటె ఉదాత్తమైన ప్రార్థన భూమిమీద కనబడదు; లోకములోని సమస్త ఐశ్వర్యముకొరకైనను దీనిని మనము విడిచిపెట్టకూడదు.

మరియు మానక ప్రార్థన చేయుటకు మనలను ప్రేరేపించి బలవంతపెట్టవలసిన శ్రమను మనము చూచి ఆలోచించవలెనను ఈ కారణముచేత కూడ అది నిర్ణయింపబడినది. ఏలయనగా ప్రార్థన చేయగోరువాడు తాను కోరుకొను దేనినైనను సమర్పించుటకును తెలియజేయుటకును పేర్కొనుటకును కలిగియుండవలెను; లేనియెడల అది ప్రార్థన అని పిలువబడదు.

కాబట్టి రాత్రింబగళ్లు పిశాచములవలె ఊళవేయుచు గుర్రుమనుచుండు సన్యాసుల యాజకుల ప్రార్థనలను మనము సరిగానే నిరాకరించితిమి; వారిలో ఒక్కడును ఒక వెంట్రుకవాసియైనను దేనికొరకైనను ప్రార్థన చేయవలెనని తలంపడు. మరియు మనము సంఘములన్నిటిని సమస్త మతాధికారులతో కూడ సమకూర్చినయెడల, తాము ఒక్క బొట్టు ప్రభువు ప్రార్థన ద్రాక్షారసముకొరకైనను ఎన్నడును హృదయపూర్వకముగా ప్రార్థన చేయలేదని వారు ఒప్పుకొనవలసి వచ్చును. ఏలయనగా వారిలో ఎవడును దేవునికి విధేయతతోను ఆయన వాగ్దానమందు విశ్వాసముతోను ప్రార్థన చేయవలెనని ఎన్నడును ఉద్దేశింపలేదు, ఎవడును ఏ శ్రమనైనను లక్ష్యపెట్టలేదు; గాని (వారు తమకు చేతనైనంత శ్రేష్ఠముగా చేసినప్పుడు) ఒక సత్క్రియను చేయవలెను, దానిచేత దేవునికి ప్రతిఫలము చెల్లించవలెను అనుదానికంటె దూరము వారు తలంపలేదు; ఆయననుండి దేనినైనను తీసికొనుటకు ఇష్టపడక, ఆయనకు ఏదైనను ఇయ్యవలెనని మాత్రమే కోరినవారివలె వారుండిరి.

అయితే నిజమైన ప్రార్థన ఉండవలసిన చోట గంభీరత ఉండవలెను. మనుష్యులు తమ శ్రమను, తమను ఒత్తిడిచేసి మొరపెట్టుటకును కేకలువేయుటకును బలవంతపెట్టునట్టి శ్రమను గ్రహింపవలెను; అప్పుడు ప్రార్థన ఉండవలసినట్లే స్వయంప్రేరితముగా చేయబడును; దానికి ఎట్లు సిద్ధపడవలెనో, సరియైన భక్తిని ఎట్లు పొందవలెనో మనుష్యులకు బోధ అవసరముండదు. అయితే మనకును ప్రతివానికిని సంబంధించి మనలను అత్యధికముగా చింతింపజేయవలసిన శ్రమ ప్రభువు ప్రార్థనలో సమృద్ధిగా వివరింపబడియున్నట్లు నీవు కనుగొందువు. కాబట్టి మనము ప్రార్థనలో అశ్రద్ధగలవారము కాకుండునట్లు, దానిని ధ్యానించి హృదయమునకు పట్టించుకొనునట్లు, అదే శ్రమను మనకు జ్ఞాపకము చేయుటకు కూడ అది ఉపయోగపడవలెను. ఏలయనగా మనకందరికి కొరతగా ఉన్నది చాలినంత కలదు, అయితే గొప్ప లోపమేమనగా మనము దానిని గ్రహింపము చూడము. కాబట్టి దేవుడు కూడ నీవు అట్టి అవసరములను కొరతలను గూర్చి విలపించి విన్నవించవలెనని కోరుచున్నాడు, ఆయనకు అవి తెలియవని కాదు, గాని నీవు నీ హృదయమును మరి బలమైన గొప్ప కోరికలకు రగుల్కొల్పి, అధికముగా పొందుటకు నీ అంగీని విశాలముగా తెరచునట్లు.

కాబట్టి మనలో ప్రతివాడును, తన ప్రయోజనములకుగాని తాను నివసించు ఇతర జనుల ప్రయోజనములకుగాని సంబంధించిన దేనినైనను గ్రహించినప్పుడెల్లను, ఉదాహరణకు బోధకులకొరకు, ప్రభుత్వముకొరకు, పొరుగువారికొరకు, సేవకులకొరకు, తన బాల్యమునుండి ప్రతిదినము తన సమస్త అవసరములకొరకు ప్రార్థన చేయుటకు అలవాటుపడవలెను; మరియు ఎల్లప్పుడును

(మనము చెప్పినట్లు) దేవుని ఆజ్ఞను వాగ్దానమును ఆయన యెదుట ఉంచవలెను, అవి నిర్లక్ష్యము చేయబడుట ఆయనకు ఇష్టము లేదని తెలిసికొనవలెను. ప్రజలు నిజముగా ప్రార్థన చేయుట నేర్చుకొని, చల్లగాను ఉదాసీనముగాను తిరుగకుండునట్లు ఈ సంగతులు మరల ప్రజల హృదయములకు చేర్చబడుట చూడగోరుచున్నాను గనుక దీనిని చెప్పుచున్నాను; ఆ ఉదాసీనతవలన వారు ప్రతిదినము ప్రార్థనకు మరింత అయోగ్యులగుచున్నారు; అపవాది కోరునదియు తన సమస్త శక్తులతో ప్రయాసపడునదియు సరిగా అదే. ఏలయనగా ప్రార్థన సరిగా అభ్యసింపబడునప్పుడు అది తనకు ఎంత నష్టమును హానియు కలిగించునో వానికి బాగుగా తెలియును. ఏలయనగా మన సమస్త ఆశ్రయమును సంరక్షణయు ప్రార్థనయందు మాత్రమే ఆనుకొనియున్నవని మనము తెలిసికొనవలెను. ఏలయనగా మనకు విరోధముగా లేచు అపవాదిని వాని సమస్త శక్తిని అనుచరులను ఎదుర్కొనుటకు మనము మిక్కిలి బలహీనులము; వారు మనలను సులభముగా తమ పాదముల క్రింద నలుగగొట్టగలరు. కాబట్టి అపవాదికి ఎదురుగా నిలుచుటకు క్రైస్తవులు ధరింపవలసిన ఆయుధములను మనము ఆలోచించి చేపట్టవలెను. ఏలయనగా కొద్దిమంది భక్తిపరుల ప్రార్థన మన పక్షమున ఇనుప గోడవలె అడ్డుగా నిలువకపోయినయెడల, ఇంతవరకు ఇంత గొప్ప కార్యములను ఏది నెరవేర్చెనని, అపవాది సువార్తతో కూడ మనలను నలుగగొట్టవలెనని తలంచిన మన శత్రువుల ఆలోచనలను ఉద్దేశములను హత్యను అల్లరిని ఏది అడ్డగించెనని లేక అణచివేసెనని నీవు తలంచుచున్నావు? లేనియెడల వారు పూర్తిగా వేరైన విషాదమును చూచియుండెడివారు, అనగా అపవాది సమస్త

జర్మనీ దేశమును దాని సొంత రక్తములోనే ఎట్లు నాశనము చేసియుండెడివాడో చూచియుండెడివారు. అయితే ఇప్పుడు వారు దానిని ధైర్యముగా ఎగతాళి చేసి పరిహసింపవచ్చును; అయినను మనము శ్రద్ధగా పట్టుదలతో నిలిచి సడలిపోకుండిన యెడల, కేవలము ప్రార్థనచేతనే వారికిని అపవాదికిని మనము సరిజోడుగా ఉందుము. ఏలయనగా ఒక భక్తిగల క్రైస్తవుడు ఇట్లు ప్రార్థించునప్పుడెల్ల:

ప్రియమైన తండ్రీ, నీ చిత్తము నెరవేరునుగాక, దేవుడు పైనుండి మాటలాడి ఇట్లు సెలవిచ్చును: అవును, ప్రియమైన బిడ్డా, అపవాది ఎంత ఎదిరించినను లోకమంతయు ఎంత ఎదిరించినను అది అట్లే జరుగును.

ప్రభువు ప్రార్థన మనుష్యులు అన్నిటికంటె మొదట ప్రార్థనను గొప్పదియు అమూల్యమైనదియునగు సంగతిగా ఎంచుటకును, వదరుటకును దేనికొరకైనను ప్రార్థన చేయుటకును మధ్య సరియైన భేదము చూపుటకును నేర్చుకొనునట్లు ఇది హెచ్చరికగా చెప్పబడునుగాక. ఏలయనగా మనము ప్రార్థనను ఏ విధముగాను నిరాకరింపము, గాని క్రీస్తు తానే దీర్ఘమైన వదరుబోతు మాటలను నిరాకరించి నిషేధించినట్లు, వట్టిదియు నిష్ప్రయోజనమైనదియునగు ఊళను గొణుగుడును మాత్రమే మనము నిరాకరించుచున్నాము. ఇప్పుడు ప్రభువు ప్రార్థనను గూర్చి అతి సంక్షేపముగాను స్పష్టముగాను చర్చింతము. ఇక్కడ వరుసగా ఏడు అంశములలో, లేక విన్నపములలో, మనకు సంబంధించుట ఎన్నడును మానని ప్రతి అవసరము ఇమిడియున్నది; ప్రతిదియు ఎంత గొప్పదనగా మన జీవితమంతయు దానిని ప్రార్థించుచుండుటకు అది మనలను బలవంతపెట్టవలెను.

నీ నామము పరిశుద్ధపరచబడునుగాక.

ఇది నిజముగా కొంత అస్పష్టముగా ఉన్నది, మంచి జర్మను భాషలో వ్యక్తపరచబడలేదు; ఏలయనగా మన మాతృభాషలో మనము ఇట్లు చెప్పుదుము: పరలోకపు తండ్రీ, నీ నామము అన్ని విధములుగా పరిశుద్ధముగా ఉండునట్లు సహాయము చేయుము. అయితే ఆయన నామము పరిశుద్ధముగా ఉండవలెనని ప్రార్థించుట అనగా ఏమి? అది ఇదివరకే పరిశుద్ధమైనది కాదా? ఉత్తరము: అవును, అది తన స్వభావములో ఎల్లప్పుడును పరిశుద్ధమైనదే, గాని మన వినియోగములో అది పరిశుద్ధము కాదు. ఏలయనగా మనము క్రైస్తవులమై బాప్తిస్మము పొందినప్పుడు దేవుని నామము మనకు ఇయ్యబడెను; అందువలన మనము దేవుని పిల్లలని పిలువబడుచున్నాము, మరియు సంస్కారములను కలిగియున్నాము; వాటిచేత ఆయన మనలను తనలో ఎంతగా చేర్చుకొనుచున్నాడనగా,

దేవునిదైన ప్రతిదియు మన ఉపయోగమునకు సేవచేయవలెను.

ఇప్పుడు ఇక్కడ మనము అత్యధికముగా చింతింపవలసిన గొప్ప అవసరము కలదు, అదేమనగా ఈ నామము దానికి తగిన ఘనతను పొంది, మనకున్న అత్యంత గొప్ప నిధిగాను పరిశుద్ధ స్థలముగాను పరిశుద్ధమైనదిగాను ఉన్నతమైనదిగాను ఎంచబడవలెను; మరియు పరలోకమందు ఇదివరకే పరిశుద్ధమైయున్న దేవుని నామము భూమిమీద మనయొద్దను లోకమంతటను కూడ పరిశుద్ధముగా ఉండి నిలిచియుండవలెనని భక్తిగల పిల్లలవలె మనము ప్రార్థన చేయవలెను.

అయితే అది మనలో ఎట్లు పరిశుద్ధమగును? ఉత్తరము, చెప్పగలిగినంత స్పష్టముగా: మన బోధయు జీవితమును రెండును భక్తిగలవియు క్రైస్తవోచితమైనవియునై యున్నప్పుడు. ఏలయనగా ఈ ప్రార్థనలో మనము దేవుని మన

తండ్రి అని పిలుచుచున్నాము గనుక, ఆయన మనవలన అవమానము కాక ఘనతను స్తుతిని పొందునట్లు, మనము ఎల్లప్పుడును భక్తిగల పిల్లలవలె ప్రవర్తించుట మన విధి.

ఇప్పుడు దేవుని నామము మనచేత మాటలలోగాని క్రియలలోగాని అపవిత్రపరచబడుచున్నది. (ఏలయనగా భూమిమీద మనము చేయునదంతయు మాటలుగాని క్రియలుగాని, పలుకుగాని చేతగాని అయియుండవలెను.) కాబట్టి మొదటిగా, మనుష్యులు దేవుని నామమున అబద్ధమైనదియు తప్పుదారి పట్టించునదియునగుదానిని ప్రకటించి, బోధించి, పలికి, ఆయన నామము అబద్ధమును అలంకరించుటకును దానికి గిరాకీ సంపాదించుటకును సేవచేయవలసి వచ్చునట్లు చేయునప్పుడు అది అపవిత్రపరచబడుచున్నది. నిజముగా అదే దైవ నామమునకు అత్యంత గొప్ప అపవిత్రతయు అవమానమును. అంతేకాక, మనుష్యులు ఒట్టుపెట్టుట, శపించుట, మంత్రించుట మొదలగువాటిచేత ఆ పరిశుద్ధ నామమును తమ సిగ్గుకు ముసుగుగా ఘోరముగా దుర్వినియోగపరచునప్పుడు కూడ. రెండవదిగా, క్రైస్తవులనియు దేవుని ప్రజలనియు పిలువబడువారు వ్యభిచారులును త్రాగుబోతులును లోభులును అసూయాపరులును కొండెగాండ్రునై యున్నప్పుడు, బహిరంగముగా దుష్టమైన జీవితముచేతను క్రియలచేతను కూడ. ఇక్కడ మరల మన నిమిత్తము దేవుని నామము అవమానమునకు గురియై అపవిత్రపరచబడవలసి వచ్చును. ఏలయనగా తన మాటలలోను క్రియలలోను తనను ఎదిరించు చెడ్డ వక్ర బిడ్డను కలిగియుండుట, ఆ బిడ్డ నిమిత్తము తాను తిరస్కారమును నిందను అనుభవించునట్లు, ఒక లౌకిక తండ్రికి సిగ్గును అవమానమునై యున్నట్లే, ఆయన నామముచేత పిలువబడి ఆయననుండి సకల విధములైన మేళ్లను పొందిన మనము భక్తిగలవారును పరలోకసంబంధులునైన పిల్లలవలె తప్ప మరి యే విధముగానైనను బోధించి, పలికి, జీవించినయెడల, మనము దేవుని పిల్లలము కాము అపవాది పిల్లలమే అయియుండవలెనని ప్రజలు మనలను గూర్చి చెప్పునట్లు, అది దేవునికి అవమానము తెచ్చును.

ఈ విధముగా ఈ విన్నపములో దేవుడు రెండవ ఆజ్ఞలో కోరుదానికొరకే మనము ప్రార్థన చేయుచున్నామని నీవు చూచుచున్నావు; అనగా ఒట్టుపెట్టుటకు, శపించుటకు, అబద్ధమాడుటకు, మోసగించుటకు మొదలగువాటికి ఆయన నామము వ్యర్థముగా ఉచ్చరింపబడక, దేవుని స్తుతికిని ఘనతకును ప్రయోజనకరముగా వినియోగింపబడవలెను. ఏలయనగా దేవుని నామమును ఏ విధమైన అన్యాయమునకైనను వినియోగించువాడు ఈ పరిశుద్ధ నామమును అపవిత్రపరచి భ్రష్టపరచుచున్నాడు; పూర్వము ఒక దేవాలయములో నరహత్యగాని మరి యే నేరముగాని జరిగినప్పుడు అది భ్రష్టమైనదిగా ఎంచబడినట్లే, లేక ఒక పిక్సు (సంస్కార పాత్ర) గాని పరిశుద్ధ అవశేషముగాని భ్రష్టపరచబడినప్పుడు, అవి తమంతట తాము పరిశుద్ధమైనవైనను వినియోగములో అపరిశుద్ధమైనవిగా అయినట్లే. ఈ విధముగా భాష మాత్రము గ్రహింపబడినయెడల ఈ అంశము సులభమును స్పష్టమునై యున్నది, అదేమనగా పరిశుద్ధపరచుట అనగా మన నుడికారములో మాటలోను క్రియలోను స్తుతించుట, ఘనపరచుట, గౌరవించుట అనుదానితో సమానము.

ఇప్పుడు ఇక్కడ అట్టి ప్రార్థన యొక్క అవసరము ఎంత గొప్పదో నేర్చుకొనుము. ఏలయనగా లోకము శాఖలతోను అబద్ధ బోధకులతోను ఎంత నిండియున్నదో మనము చూచుచున్నాము; వారందరు తమ దయ్యముల బోధలకు ఆ పరిశుద్ధ నామమును ముసుగుగాను వేషముగాను ధరించుచున్నారు; కాబట్టి అబద్ధముగా ప్రకటించి నమ్మువారందరికిని, బిషప్పులు, నిరంకుశులు, ఉన్మాద భక్తులు మొదలగువారివలె మన సువార్తను పవిత్రమైన బోధను ఎదిరించి హింసించి అణచివేయగోరు ప్రతిదానికిని విరోధముగా మనము అన్ని విధములుగా మానక ప్రార్థన చేయుచు దేవునికి మొరపెట్టి ఆయనను వేడుకొనవలెను.

అట్లే దేవుని వాక్యమును కలిగియుండియు దానికొరకు కృతజ్ఞత లేనివారమై, దాని ప్రకారము జీవింపవలసినట్లు జీవింపని మనకొరకును ప్రార్థన చేయవలెను. ఇప్పుడు నీవు దీనికొరకు హృదయపూర్వకముగా ప్రార్థించినయెడల, అది దేవునికి ప్రీతికరమని నీవు నిశ్చయముగా తెలిసికొనవచ్చును; ఏలయనగా తన ఘనతయు స్తుతియు అన్నిటికంటె పైగా హెచ్చింపబడుట, తన వాక్యము దాని పవిత్రతలో బోధింపబడి అమూల్యమైనదిగాను ప్రియమైనదిగాను ఎంచబడుట కంటె తనకు ప్రియమైనదేదియు ఆయన వినడు.

మొదటి విన్నపములో దేవుని ఘనతను నామమును గూర్చి, లోకము దానితో తన అబద్ధములను దుష్టత్వమును అలంకరించుకొనకుండ ఆయన అడ్డగించవలెననియు, గాని ఆయన మనలో స్తుతింపబడి ఘనపరచబడునట్లు బోధలోను జీవితములోను అది ఉన్నతమైనదిగాను పరిశుద్ధమైనదిగాను ఎంచబడునట్లు చేయవలెననియు మనము ప్రార్థించినట్లే, ఇక్కడ ఆయన రాజ్యము కూడ వచ్చునుగాక అని ప్రార్థించుచున్నాము. అయితే దేవుని నామము తనంతట తాను పరిశుద్ధమైనదైనను, అది మనలో పరిశుద్ధముగా ఉండవలెనని మనము ప్రార్థించునట్లే, ఆయన రాజ్యము కూడ మన ప్రార్థన లేకుండనే తనంతట తాను వచ్చును; అయినను అది మనయొద్దకు వచ్చునట్లు, అనగా మనలోను మనతోను ప్రబలునట్లు, ఆయన నామము పరిశుద్ధపరచబడి ఆయన రాజ్యము వర్ధిల్లుచున్నవారిలో మనము ఒక భాగముగా ఉండునట్లు మనము ప్రార్థించుచున్నాము.

అయితే దేవుని రాజ్యము అనగా ఏమి? ఉత్తరము: మనము విశ్వాస సంగ్రహములో నేర్చుకొనినదే తప్ప మరేదియు కాదు, అనగా అపవాది అధికారమునుండి మనలను విమోచించి విడిపించుటకును, మనలను తనయొద్దకు తెచ్చుటకును, పాపమునకును మరణమునకును దుష్ట మనస్సాక్షికిని విరోధముగా నీతికిని జీవమునకును రక్షణకును రాజుగా మనలను పరిపాలించుటకును దేవుడు తన కుమారుడును మన ప్రభువునైన యేసు క్రీస్తును లోకములోనికి పంపెను; ఈ ఉద్దేశముకొరకు ఆయన తన పరిశుద్ధాత్మను కూడ అనుగ్రహించెను; ఆయన తన పరిశుద్ధ

వాక్యముద్వారా ఈ సంగతులను మనకు చేర్చి, తన శక్తిచేత విశ్వాసములో మనలను వెలిగించి బలపరచవలెను.

కాబట్టి ఇక్కడ మొదటిగా మనము ప్రార్థించునదేమనగా, ఇది మనయందు కార్యసాధకమగునుగాక; మరియు దేవుని పరిశుద్ధ వాక్యముద్వారాను క్రైస్తవ జీవితముద్వారాను ఆయన నామము ఎట్లు స్తుతింపబడవలెననగా, దానిని అంగీకరించిన మనము అందులో నిలిచియుండి ప్రతిదినము ఎదుగునట్లును, అది ఇతర జనులలో ఆమోదమును అనుచరులను సంపాదించి లోకమంతటను శక్తితో ముందుకు సాగునట్లును, అనేకులు పరిశుద్ధాత్మచేత నడిపింపబడి కృపారాజ్యములోనికి ప్రవేశము పొంది విమోచనలో పాలివారగునట్లును ఉండవలెను; ఈ విధముగా మనమందరము కలిసి ఇప్పుడు ఆరంభమైన ఆ ఒక్క రాజ్యములో నిత్యము నిలిచియుండునట్లు.

ఏలయనగా దేవుని రాజ్యము మనయొద్దకు వచ్చుట రెండు విధములుగా జరుగును; మొదటిది, ఇక్కడ కాలములో వాక్యముద్వారాను విశ్వాసముద్వారాను; రెండవది, నిత్యత్వములో ప్రత్యక్షతద్వారా నిత్యము. ఇప్పుడు మనము ఈ రెండు సంగతులకొరకును ప్రార్థించుచున్నాము: అది ఇంకను దానిలో లేనివారియొద్దకు వచ్చునట్లును, దానిని పొందిన మనయొద్దకు అనుదిన వృద్ధిచేత వచ్చునట్లును, ఇకమీదట నిత్యజీవములో వచ్చునట్లును. ఇదంతయు ఇట్లు చెప్పుటయే తప్ప మరేదియు కాదు: ప్రియమైన తండ్రీ, మేము ప్రార్థించుచున్నాము, మొదట నీ వాక్యమును మాకు దయచేయుము, సువార్త లోకమంతటను సరిగా ప్రకటింపబడునట్లు; రెండవదిగా, అది విశ్వాసముతో అంగీకరింపబడి మాలో కార్యము చేయుచు జీవించునట్లు; ఈ విధముగా వాక్యముద్వారాను పరిశుద్ధాత్మ శక్తిద్వారాను నీ రాజ్యము మాలో ప్రబలి, అపవాది రాజ్యము పడద్రోయబడి, వానికి మామీద ఏ హక్కుగాని అధికారముగాని లేకుండునట్లు; తుదకు అది పూర్తిగా నాశనము చేయబడి, పాపమును మరణమును నరకమును నిర్మూలము చేయబడి, మేము సంపూర్ణమైన నీతిలోను ధన్యతలోను నిత్యము జీవించువరకు.

దీనినిబట్టి ఇక్కడ మనము ఒక రొట్టెముక్కకొరకైనను లౌకికమైన నశించు మేలుకొరకైనను కాక, నిత్యమైనదియు వెలకట్టలేనిదియునగు నిధికొరకును దేవుడు తానే కలిగియున్నదంతటికొరకును ప్రార్థించుచున్నామని నీవు గ్రహించుచున్నావు; దానికొరకు ప్రార్థన చేయవలెనని ఆయనే మనకు ఆజ్ఞాపించియుండకపోయినయెడల, ఏ మానవ హృదయమును దానిని కోరవలెనని తలంచుటకు అది మిక్కిలి గొప్పది. అయితే ఆయన దేవుడు గనుక, ఎవడును గ్రహింపగలిగినదానికంటె ఎంతో ఎక్కువగాను సమృద్ధిగాను ఇచ్చు ఘనతను కూడ ఆయన తనకు కోరుచున్నాడు -- ఎంత ఎక్కువగా కుమ్మరించి పొర్లిపారునో అంత ఎక్కువగా ఇచ్చుచునే యుండు నిత్యమైన ఎన్నడును ఎండిపోని ఊటవలె -- మరియు మనము ఆయనయొద్ద అధికమైనవియు గొప్పవియునగు సంగతులను అడుగుటకంటె మరి దేనిని ఆయన మనయొద్దనుండి ఇంత ఆసక్తితో కోరడు; మరల మనము ధైర్యముగా అడిగి ప్రార్థన చేయనియెడల ఆయన కోపపడును.

ఏలయనగా అత్యంత ధనవంతుడును అత్యంత బలవంతుడునైన చక్రవర్తి ఒక పేద బిచ్చగానిని తాను కోరునదేదైనను అడుగుమని ఆజ్ఞాపించి, గొప్ప రాజోచిత బహుమానములు ఇచ్చుటకు సిద్ధముగా ఉండగా, ఆ మూర్ఖుడు ఒక గిన్నెడు గంజికొరకే అడిగినయెడల, తన చక్రవర్తి ప్రభుత్వపు ఆజ్ఞను ఎగతాళిగాను ఆటగాను ఎంచిన దుష్టునిగాను దుర్మార్గునిగాను, ఆయన సన్నిధికి వచ్చుటకు అయోగ్యునిగాను వాడు న్యాయముగా ఎంచబడును; అట్లే

దేవుడు అర్పించి వాగ్దానము చేయు వర్ణింపశక్యముకాని ఇన్ని నిధులను మనము తృణీకరించినయెడల, లేక వాటిని పొందుటకు నమ్మకము లేక, ఒక రొట్టెముక్కకొరకు ప్రార్థన చేయుటకు సహితము కష్టముగా సాహసించినయెడల, అది దేవునికి గొప్ప నిందయు అవమానమునై యున్నది.

ఇదంతయు సిగ్గుకరమైన అవిశ్వాసము యొక్క దోషమే; అది కడుపు నింపుకొనుటకు సరిపోవునంత మేలుకొరకైనను దేవునివైపు చూడదు, దేవుని యొక్క అట్టి నిత్య నిధులను సందేహము లేకుండ నిరీక్షించుట అంతకంటె చేయదు. కాబట్టి మనము దానికి విరోధముగా మనలను బలపరచుకొని, దీనినే మన మొదటి ప్రార్థనగా చేసికొనవలెను; అప్పుడు నిజముగా మిగిలినదంతయు మనకు సమృద్ధిగా కలుగును; క్రీస్తు బోధించునట్లు [మత్తయి 6, 33]: మీరు ఆయన రాజ్యమును నీతిని మొదట వెదకుడి, అప్పుడవన్నియు మీకనుగ్రహింపబడును. ఏలయనగా నిత్యమైనదియు నశింపనిదియునగుదానిని వాగ్దానము చేయువాడు, లౌకిక విషయములలో మనము కొరతపడుటకును ఇబ్బందిపడుటకును ఎట్లు అనుమతించును?

నీ చిత్తము పరలోకమందు నెరవేరుచున్నట్లు భూమియందును నెరవేరునుగాక.

ఇంతవరకు దేవుని నామము మనచేత ఘనపరచబడవలెననియు, ఆయన రాజ్యము మనలో ప్రబలవలెననియు ప్రార్థించితిమి; ఈ రెండు అంశములలో దేవుని ఘనతకును మన రక్షణకును సంబంధించినదంతయు ఇమిడియున్నది, అనగా మనము దేవునిని ఆయన సమస్త ఐశ్వర్యమును మన సొంతముగా పొందుట. అయితే ఇప్పుడు అంతే గొప్ప అవసరము పుట్టుచున్నది, అదేమనగా మనము వాటిని స్థిరముగా పట్టుకొని, వాటినుండి మనలను లాగివేయనీయకుండుట. ఏలయనగా ఒక మంచి పరిపాలనలో బాగుగా కట్టి పరిపాలించువారు మాత్రమే కాక, దానిని కాపాడి, సంరక్షించి, స్థిరముగా నిలుపువారు కూడ ఉండుట ఆవశ్యకమైనట్లే, ఇక్కడ కూడ, మనలను పరిపాలించి అపవాది అధికారమునుండి మనలను విమోచించునట్లు సువార్తకొరకును విశ్వాసముకొరకును పరిశుద్ధాత్మకొరకును అను అత్యంత గొప్ప అవసరముకొరకు మనము ప్రార్థించినను, ఆయన చిత్తము నెరవేరవలెనని కూడ మనము ప్రార్థన చేయవలెను. ఏలయనగా మనము అందులో నిలిచియుండవలెనంటే చాల వింతైన సంగతులు సంభవించును; ఏలయనగా ముందున్న రెండు విన్నపముల నెరవేర్పును ఎదిరించి అడ్డగింప సాహసించు ప్రతిదానినుండి ఆ కారణముచేత మనము అనేక పోటులను దెబ్బలను సహింపవలసి వచ్చును.

ఏలయనగా అపవాది వారిని ఎంతగా ఎదిరించి అడ్డగించునో, ఎవడైనను సరిగా బోధించుటను లేక నమ్ముటను ఎంతమాత్రమును సహింపలేడో ఎవడును నమ్మడు. దేవుని నామము యొక్క అతి మోసకరమైన సాకులతో ఘనపరచబడిన తన అబద్ధములును హేయక్రియలును బయలుపరచబడుటయు, తానే అవమానపరచబడుటయు, అంతేకాక హృదయములోనుండి వెళ్ళగొట్టబడుటయు, తన రాజ్యములో అట్టి బీట పడుటయు సహించుట వానికి మితిలేని బాధ కలిగించును. కావున వాడు భయంకరమైన శత్రువువలె తన సమస్త బలముతోను శక్తితోను మండిపడుచు రౌద్రముచూపుచు, తన ప్రజలనందరిని సమకూర్చుకొని, అదనముగా లోకమును మన స్వంత శరీరమును తనకు మిత్రపక్షములుగా చేర్చుకొనును. ఏలయనగా మనము దేవుని వాక్యమును అంగీకరించి నమ్మినప్పటికిని మన శరీరము స్వభావసిద్ధముగా సోమరిగాను చెడుతనమువైపు మొగ్గునదిగాను ఉన్నది. లోకమైతే వక్రమైనదియు దుష్టమైనదియునై యున్నది; వాడు దానిని మనమీదికి రేపి, అగ్నిని ఊది రగుల్చును; మనలను అడ్డగించి వెనుకకు త్రోసివేసి, పడద్రోసి, మరల తన అధికారము క్రిందికి తెచ్చుకొనవలెనని వాని ఉద్దేశము. ఇదే వాని సమస్త చిత్తమును, మనస్సును, తలంపును; దీనికొరకే వాడు రాత్రింబగళ్ళు ప్రయాసపడుచు, ఒక్క క్షణమైనను విశ్రమింపక, తాను కల్పించగలిగిన సమస్త కళలను, కుయుక్తులను, మార్గములను, సాధనములను ప్రయోగించును.

కావున మనము క్రైస్తవులముగా ఉండగోరినయెడల, అపవాదియు వాని దూతలందరును లోకమును మనకు శత్రువులుగా ఉండి, సాధ్యమైన ప్రతి దురదృష్టమును దుఃఖమును మనమీదికి తెచ్చెదరని నిశ్చయముగా ఎదురుచూచి లెక్కించుకొనవలెను. ఏలయనగా దేవుని వాక్యము ఎక్కడ బోధింపబడునో, అంగీకరింపబడునో, లేక నమ్మబడునో, ఫలము ఫలించునో, అక్కడ పరిశుద్ధ సిలువ లేకుండ ఉండదు. తనకు సమాధానము కలుగునని ఎవడును తలంపకూడదు; భూమిమీద తనకున్న సమస్తమును -- ఆస్తిని, ఘనతను, ఇంటిని భూవసతిని, భార్యాబిడ్డలను, దేహమును ప్రాణమును -- వాడు తెగించి పణముగా పెట్టవలెను. ఇది మన శరీరమును ప్రాచీన

ఆదామును బాధించును; ఏలయనగా మనము ఏ విధముగా దాడిచేయబడినను స్థిరముగా నిలిచి ఓర్పుతో సహించుటయు, మనయొద్దనుండి తీసికొనబడిన దేనినైనను విడిచిపెట్టుటయు ఇక్కడ పరీక్షయై యున్నది.

కావున మిగిలిన వాటన్నిటియందువలెనే ఇక్కడ కూడ మనము మానక ఇట్లు ప్రార్థించవలసిన అవసరము అంతే గొప్పదిగా ఉన్నది: "ప్రియమైన తండ్రీ, నీ చిత్తము జరుగును గాక; అపవాది చిత్తమును మా శత్రువుల చిత్తమును కాదు, నీ పరిశుద్ధ వాక్యమును హింసించి అణచివేయుటకు లేక నీ రాజ్యమును అడ్డగించుటకు చూచు దేనియొక్క చిత్తమును కాదు; మా దీనమైన శరీరము బలహీనతవలన గాని సోమరితనమువలన గాని లొంగిపోకుండునట్లును తొలగిపోకుండునట్లును, దాని నిమిత్తము సహింపవలసిన దేనినైనను మేము ఓర్పుతో భరించి జయించునట్లు అనుగ్రహించుము."

చూడుడి, ఈ విధముగా ఈ మూడు విన్నపములలో, అతి సరళమైన రీతిలో, దేవునికే సంబంధించిన అవసరము మనకున్నది; అయినను అదంతయు మన నిమిత్తమే. ఏలయనగా మనము ఏమి ప్రార్థించినను అది మనకు మాత్రమే సంబంధించినది; అనగా, మనము చెప్పినట్లుగా, మనము లేకుండనే ఎట్లైనను జరుగవలసినది మనయందును జరుగవలెనని. ఏలయనగా మన ప్రార్థన లేకుండనే ఆయన నామము పరిశుద్ధపరచబడవలెను, ఆయన రాజ్యము రావలెను; అట్లే అపవాదియు వాని అనుచరులందరును గొప్ప అల్లరి రేపి, దానిమీద కోపపడి రౌద్రముచూపి, సువార్తను బొత్తిగా నిర్మూలము చేయుటకు పూనుకొనినను, ఆయన చిత్తము జరిగి నెరవేరవలెను. అయితే మన నిమిత్తమే మనము ప్రార్థించవలెను: వారి ఉగ్రతకు విరోధముగా కూడ ఆయన చిత్తము మన మధ్యను ఆటంకము లేకుండ జరుగవలెననియు, వారు ఏమియు సాధింపలేకుండవలెననియు, మనము సమస్త బలాత్కారమునకును హింసకును ఎదురుగా స్థిరముగా నిలిచి, దేవుని యొక్క అట్టి చిత్తమునకు లోబడవలెననియు.

కావున అట్టి ప్రార్థనయే ఇప్పుడు మనకు సంరక్షణయు కాపుదలయునై యుండవలెను; అపవాది, పోపు, బిషప్పులు, నిరంకుశులు, అబద్ధ బోధకులు మన సువార్తకు విరోధముగా చేయగలిగినదంతటిని అది తిప్పికొట్టి అణచివేయవలెను. వారందరు రౌద్రముచూపి తమ శక్తికొలది ప్రయత్నించి, తమ చిత్తమును ఆలోచనయు నెగ్గునట్లు మనలను ఎట్లు అణచివేసి నిర్మూలము చేయవలెనో ఆలోచించి నిర్ణయించుకొందురు గాక: వీటన్నిటికిని ఎదురుగా ఒకరిద్దరు

క్రైస్తవులు ఈ ఒక్క విన్నపముతోనే మనకు ప్రాకారముగా ఉందురు; దానిమీద వారు పరుగెత్తి ఢీకొని ముక్కలుముక్కలుగా బద్దలగుదురు. అపవాదియొక్కయు మన శత్రువులందరియొక్కయు చిత్తమును ఉద్దేశమును -- వారు తమ్మును తాము ఎంత గర్విష్ఠులుగా, నిర్భయులుగా, బలవంతులుగా ఎరిగియున్నను -- విఫలమై నిరర్థకమగును, అగుట తప్పదు అను ఈ ఆదరణయు ధైర్యమును మనకున్నది. ఏలయనగా వారి చిత్తము విరుగగొట్టబడి అడ్డగింపబడనియెడల దేవుని రాజ్యము భూమిమీద నిలువజాలదు, ఆయన నామము పరిశుద్ధపరచబడజాలదు.

మా అనుదిన ఆహారము నేడు మాకు దయచేయుము.

ఇక్కడ ఇప్పుడు మనము దీనమైన రొట్టెల బుట్టను, అనగా మన దేహమునకును ఈ లోక జీవితమునకును అవసరమైనవాటిని గూర్చి ఆలోచించుచున్నాము. ఇది చిన్నదియు సరళమైనదియునైన మాట, అయితే దాని పరిధి చాలా విశాలమైనది. ఏలయనగా నీవు అనుదిన ఆహారమును పేర్కొని దానికొరకు ప్రార్థించునప్పుడు, అనుదిన ఆహారమును కలిగియుండి అనుభవించుటకు అవసరమైన సమస్తముకొరకును, మరొకవైపు దానికి ఆటంకము కలిగించు సమస్తమునకు విరోధముగాను ప్రార్థించుచున్నావు.

కావున నీవు నీ తలంపులను పొయ్యివరకును పిండి తొట్టివరకును మాత్రమే కాక, దూరమున ఉన్న పొలమువరకును, అనుదిన ఆహారమును సమస్త విధమైన పోషణను మనకు పండించి తెచ్చు దేశమంతటివరకును విశాలముగా తెరచి విస్తరింపజేయవలెను. ఏలయనగా దేవుడు దానిని పెరుగజేసి, పొలములో ఆశీర్వదించి కాపాడనియెడల, మనము ఎన్నడును పొయ్యిలోనుండి రొట్టెను తీయలేము, బల్లమీద పెట్టుటకు ఏమియు ఉండదు.

క్లుప్తముగా చెప్పవలెనంటే, ఈ విన్నపము లోకములో మన జీవితమంతటికిని సంబంధించిన సమస్తమును కలిగియున్నది; ఏలయనగా ఆ నిమిత్తమే మనకు అనుదిన ఆహారము అవసరము. మన జీవితమునకు మన దేహమునకు ఆహారమును వస్త్రమును ఇతర అవసరములును ఉండుట మాత్రమే కాక, మనము కలిసి జీవించుచు, అనుదిన వ్యవహారములలోను సంభాషణలోను సమస్త విధమైన పనులలోను సంబంధము కలిగియుండు ప్రజల మధ్య సమాధానముతోను నెమ్మదితోను మన దినములు గడుపుటయు అవసరము; సంక్షేపముగా, గృహసంబంధమునకును పొరుగువారి సంబంధమునకు లేక పౌర సంబంధమునకును పాలనకును చెందిన సమస్తమును. ఏలయనగా ఈ రెండు విషయములు అడ్డగింపబడి [అంతరాయము కలిగి కలవరపడి] అవి వర్ధిల్లవలసినట్లు వర్ధిల్లనప్పుడు, జీవితావసరములు కూడ ఆటంకపరచబడును; తుదకు జీవితము నిలుపుకొనబడజాలదు. మరియు లౌకిక అధికారముకొరకును పాలనకొరకును ప్రార్థించుట నిజముగా అత్యంత అవసరము; ఏలయనగా దానిద్వారానే దేవుడు అన్నిటికంటె ఎక్కువగా మన అనుదిన ఆహారమును ఈ జీవితపు సమస్త సౌఖ్యములను మనకు కాపాడుచున్నాడు. ఏలయనగా మనము దేవునియొద్దనుండి సమస్త మేళ్ళను సమృద్ధిగా పొందినను, ఆయన మనకు స్థిరమైనదియు సమాధానకరమైనదియునైన పాలనను దయచేయనియెడల, వాటిలో దేనినైనను నిలుపుకొనుటకు గాని నిర్భయముగాను సంతోషముగాను వాడుకొనుటకు గాని మనము సమర్థులము కాము. ఏలయనగా ఎక్కడ కలహము, వివాదము, యుద్ధము ఉండునో, అక్కడ అనుదిన ఆహారము ఇదివరకే తీసివేయబడినది, లేక కనీసము అడ్డగింపబడినది.

కావున ప్రతి భక్తిగల అధిపతియొక్క రాజచిహ్నములో సింహమునకు బదులుగా గాని సదాపాకు దండకు బదులుగా గాని ఒక రొట్టెను ఉంచుట, లేక నాణెముమీద దానిని ముద్రించుట ఎంతో తగియుండును; వారి పదవిద్వారా మనకు సంరక్షణయు సమాధానమును కలుగుచున్నవనియు, వారు లేకుండ మనము మన అనుదిన ఆహారమును తిని నిలుపుకొనలేమనియు వారికిని వారి ప్రజలకును జ్ఞాపకము చేయుటకై. కావున వారు సమస్త ఘనతకు యోగ్యులు; మనకున్నదానిని ఎవరిద్వారా సమాధానముతోను నెమ్మదితోను అనుభవించుచున్నామో వారికివలె, వారి పదవి నిమిత్తము మనము ఇయ్యవలసినదియు ఇయ్యగలిగినదియు వారికి ఇయ్యవలెను; లేనియెడల మనము ఒక్క దమ్మిడినైనను నిలుపుకొనలేము; అంతేకాక, వారిద్వారా దేవుడు మనకు మరి ఎక్కువ ఆశీర్వాదమును మేలును అనుగ్రహించునట్లు మనము వారికొరకు ప్రార్థించవలెను.

ఈ విన్నపము భూమిమీది సమస్త స్థితులలోనికి ఎంతదూరము వ్యాపించునో చూపించు అతి సంక్షిప్తమైన వివరణయు రూపురేఖయు ఇదే యగును గాక. దీనిని గూర్చి ఎవడైనను నిజముగా దీర్ఘప్రార్థన చేసి, అనేక మాటలతో అందులో ఇమిడియున్న సమస్త విషయములను లెక్కించవచ్చును; ఎట్లనగా, దేవుడు మనకు అన్నపానములను, వస్త్రములను, ఇల్లువాకిలిని, దేహారోగ్యమును దయచేయవలెనని మనము ఆయనను ప్రార్థించుట; అదేవిధముగా పొలములోని ధాన్యమును ఫలములను బాగుగా పెరిగి పండునట్లు చేయవలెనని; మరియు ఇంటియొద్ద మంచి గృహనిర్వహణకు ఆయన మనకు సహాయము చేయవలెనని, దైవభక్తిగల భార్యను, బిడ్డలను, సేవకులను మనకు ఇచ్చి కాపాడవలెనని, మన పనిని, వృత్తిని, లేక మనము నిమగ్నమైయున్న దేనినైనను వర్ధిల్లజేసి సఫలము చేయవలెనని నాల్గవ విన్నపము., నమ్మకమైన పొరుగువారిని మంచి స్నేహితులను మనకు అనుగ్రహించవలెనని, ఇత్యాదులు. అదేవిధముగా చక్రవర్తులకును, రాజులకును, సమస్త వర్గములకును, విశేషముగా మన దేశపు పాలకులకును, సమస్త సలహాదారులకును, న్యాయాధిపతులకును, అధికారులకును -- వారు బాగుగా పరిపాలించి టర్కులను సమస్త శత్రువులను జయించునట్లు -- జ్ఞానమును, బలమును, విజయమును; ప్రజలకును సామాన్య జనులకును విధేయతను, సమాధానమును, ఒకరితోనొకరు జీవించుటలో ఐక్యతను ఆయన దయచేయవలెనని; మరొకవైపు దేహమునకును జీవనాధారమునకును కలుగు సమస్త విధమైన విపత్తులనుండి, అనగా పిడుగు, వడగండ్లు, అగ్ని, వరద, విషము, తెగులు, పశువుల తెగులు, యుద్ధము రక్తపాతము, కరువు, నాశనకరమైన మృగములు, దుష్టులు, ఇత్యాదులనుండి ఆయన మనలను కాపాడవలెనని.

ఇవన్నియు దేవునియొద్దనుండి వచ్చుచున్నవనియు, వాటికొరకు మనము ప్రార్థించవలెననియు సామాన్యులకు నొక్కి చెప్పుట మంచిది.

అయితే ఈ విన్నపము విశేషముగా మన ముఖ్య శత్రువైన అపవాదికి విరోధముగా కూడ ఉద్దేశింపబడినది. ఏలయనగా దేవునియొద్దనుండి మనకున్న సమస్తమును మనయొద్దనుండి దోచుకొనుటయో, లేక దానిని అడ్డగించుటయో వాని సమస్త తలంపును కోరికయునై యున్నది; తన అబద్ధములచేత ఆత్మలను దారితప్పించి తన అధికారము క్రిందికి తెచ్చుకొనుటద్వారా ఆత్మసంబంధమైన పరిపాలనను అడ్డగించి నాశనము చేయుటతో వాడు తృప్తిపడక, భూమిమీది సమస్త పాలనయొక్కయు, గౌరవప్రదమైన సమాధానకరమైన సంబంధములయొక్కయు స్థిరత్వమును కూడ నిరోధించి అడ్డగించును. అక్కడ వాడు ఎంతో కలహమును, నరహత్యను, తిరుగుబాటును, యుద్ధమును కలిగించును; ధాన్యమును పశువులను నాశనము చేయుటకు పిడుగును వడగండ్లను కూడ కలిగించును, గాలిని విషపూరితము చేయును, ఇత్యాదులు. సంక్షేపముగా, ఎవడైనను దేవునియొద్దనుండి ఒక్క రొట్టెముక్కను పొంది దానిని సమాధానముతో తినుట వానికి బాధ కలిగించును; వానికి శక్తియుండి, మన ప్రార్థన (దేవుని తరువాత) వానిని అడ్డగించనియెడల, మనము పొలములో ఒక్క గడ్డిపోచనైనను, ఇంటిలో ఒక్క దమ్మిడినైనను, అవును, ఒక్క గంటసేపైనను మన ప్రాణమునైనను నిలుపుకొనలేము; విశేషముగా దేవుని వాక్యము కలిగియుండి క్రైస్తవులుగా ఉండగోరువారు.

చూడుడి, ఈ విధముగా దేవుడు మన సమస్త అవసరములలో తాను మనలను ఎట్లు లక్ష్యపెట్టుచున్నాడో, మన లౌకిక పోషణకొరకు కూడ ఎట్లు నమ్మకముగా ఏర్పాటు చేయుచున్నాడో మనకు సూచింపగోరుచున్నాడు. మరియు ఆయన ఈ వస్తువులను దుష్టులకును మోసగాండ్రకును కూడ సమృద్ధిగా అనుగ్రహించి కాపాడుచున్నను, మనము వాటిని ఆయన చేతినుండి పొందుచున్నామని గుర్తించి, అందులో మనయెడల ఆయన పితృసంబంధమైన మంచితనమును అనుభవించునట్లు, మనము వాటికొరకు ప్రార్థించవలెనని ఆయన కోరుచున్నాడు. ఏలయనగా ఆయన తన చేతిని వెనుకకు తీసికొనినప్పుడు, మనము ప్రతిదినము చూచుచు అనుభవించుచున్నట్లుగా, తుదకు ఏదియు వర్ధిల్లదు, నిలువదు. కేవలము చెడ్డ నాణెముల నిమిత్తమే ఇప్పుడు లోకములో ఎంత కష్టమున్నది! అవును, బీదలను పొగరుబోతుతనముతో అణచివేసి వారి అనుదిన ఆహారమును దోచుకొనువారిచేత సామాన్య వ్యాపారములోను, బేరసారములలోను, కూలిపనిలోను జరుగు అనుదిన అణచివేతయు ధరల పెంపుదలయు నిమిత్తము ఎంత కష్టమున్నది! దీనిని మనము నిజముగా సహింపవలెను; అయితే వారు సమష్టి విజ్ఞాపనను పోగొట్టుకొనకుండ జాగ్రత్తపడవలెను, ప్రభువు ప్రార్థనలోని ఈ విన్నపము వారికి విరోధముగా ఉండకుండ జాగ్రత్తపడవలెను.

మా ఋణస్థులను మేము క్షమించునట్లు మా ఋణములను [అపరాధములను] క్షమించుము.

ఈ భాగము ఇప్పుడు మన దీనమైన దౌర్భాగ్యపు జీవితమునకు సంబంధించినది; మనము దేవుని వాక్యమును కలిగియుండి నమ్మినను, ఆయన చిత్తమును చేసి దానికి లోబడినను, ఆయన వరములచేతను ఆశీర్వాదములచేతను పోషింపబడుచున్నను, అది పాపము లేనిది కాదు. ఏలయనగా మనము ఇంకను ప్రతిదినము తొట్రిల్లి అతిక్రమించుచున్నాము; ఏలయనగా మనకు ఎంతో హాని చేసి, అసహనమునకును కోపమునకును ప్రతీకారమునకును ఇత్యాదులకును మనకు కారణమిచ్చు మనుష్యుల మధ్య లోకములో మనము జీవించుచున్నాము. అంతేకాక మన వెనుక సాతాను ఉన్నాడు; వాడు అన్నివైపులనుండి మనమీద పడి,

(మనము వినియున్నట్లు) పైన చెప్పిన విన్నపములన్నిటికిని విరోధముగా పోరాడుచున్నాడు; కావున ఇంత పట్టువిడువని పోరాటములో ఎల్లప్పుడు స్థిరముగా నిలుచుట సాధ్యము కాదు.

కావున ఇక్కడ మరల దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టి ఇట్లు ప్రార్థించవలసిన గొప్ప అవసరమున్నది: ప్రియమైన తండ్రీ, మా అపరాధములను క్షమించుము. ఆయన మన ప్రార్థన లేకుండను దానికి ముందుగాను పాపమును క్షమించడని కాదు (ఏలయనగా మనము ప్రార్థించకమునుపే, దానిని గూర్చి ఎన్నడైనను ఆలోచింపకమునుపే, పరిపూర్ణమైన క్షమాపణ ఉన్న సువార్తను ఆయన మనకు అనుగ్రహించియున్నాడు). అయితే మనము అట్టి క్షమాపణను గుర్తించి అంగీకరించవలెనను ఉద్దేశముతోనే ఇది. ఏలయనగా మనము ప్రతిదినము జీవించుచున్న శరీరము దేవుని నమ్మకయు ఆయనయందు విశ్వాసముంచకయు, ఎల్లప్పుడు దురాశలలోను దుష్ట యుక్తులలోను చురుకుగా ఉండు స్వభావము గలదై యున్నది; కావున మనము ప్రతిదినము మాటలోను క్రియలోను, చేయుటచేతను చేయకుండుటచేతను పాపము చేయుచున్నాము; దానిచేత మనస్సాక్షి అశాంతిలో పడవేయబడి, దేవుని ఉగ్రతకును అసంతోషమునకును భయపడి, ఈ విధముగా సువార్తనుండి పొందిన ఆదరణను ధైర్యమును పోగొట్టుకొనుచున్నది; కావున మనము ఇక్కడికి పరుగెత్తి వచ్చి మనస్సాక్షిని మరల ఆదరించుటకు ఓదార్పును పొందుట మానక అవసరమై యున్నది.

అయితే ఇది మన గర్వమును విరుగగొట్టి మనలను దీనులుగా ఉంచవలెనను దేవుని ఉద్దేశమునకు ఉపయోగపడవలెను. ఏలయనగా ఎవడైనను తన భక్తిని గూర్చి అతిశయించి ఇతరులను తృణీకరించినయెడల, దేవుడు ఈ ప్రత్యేకాధికారమును తనకే ఉంచుకొనియున్నాడు: ఆ వ్యక్తి తన్నుతాను పరిశీలించుకొని ఈ ప్రార్థనను తన కన్నులయెదుట ఉంచుకొనవలెను; అప్పుడు తాను ఇతరులకంటె ఏమాత్రమును శ్రేష్ఠుడు కాడనియు, దేవుని సన్నిధిని అందరును తమ ఈకలను దించుకొనవలెననియు, క్షమాపణను పొందగలుగుచున్నందుకు సంతోషింపవలెననియు వాడు కనుగొనును. మనము ఇక్కడ జీవించునంతకాలము అట్టి క్షమాపణ అవసరము లేని స్థితికి తాను చేరగలనని ఎవడును తలంపకూడదు. సంక్షేపముగా, దేవుడు మానక క్షమించనియెడల మనము నశించినవారమే.

కావున దేవుడు మన పాపములను లక్ష్యపెట్టక, మనము ప్రతిదినము పొందదగినదానిని మనయెదుట ఉంచక, మనయెడల కృపతో వ్యవహరించి, తాను వాగ్దానము చేసినట్లు క్షమించి, ఈ విధముగా ప్రార్థనలో ఆయనయెదుట నిలుచుటకు సంతోషకరమైనదియు ధైర్యముగలదియునైన మనస్సాక్షిని మనకు అనుగ్రహించవలెనని ఈ విన్నపము యొక్క ఉద్దేశము. ఏలయనగా హృదయము దేవునియెడల సరియైన సంబంధములో లేనప్పుడు, అట్టి ధైర్యమును తెచ్చుకొనలేనప్పుడు, అది ఇక ఎన్నడును ప్రార్థించుటకు సాహసింపదు. అయితే అట్టి ధైర్యముగల సంతోషకరమైన హృదయము పాపక్షమాపణను గూర్చిన [నిశ్చయమైన] జ్ఞానమునుండి తప్ప మరి దేనినుండియు పుట్టజాలదు.

అయితే ఇక్కడ ఆవశ్యకమైనదియు ఆదరణకరమైనదియునైన ఒక చేర్పు జతచేయబడియున్నది: మేము క్షమించునట్లు. సమస్తము క్షమింపబడి మన్నింపబడినదని మనము నిశ్చయముగా ఉండవలెనని ఆయన వాగ్దానము చేసియున్నాడు; అయితే మనమును మన పొరుగువానిని క్షమించు రీతిలోనే. ఏలయనగా మనము ప్రతిదినము దేవునికి విరోధముగా ఎంతో పాపము చేసినను ఆయన కృపచేత సమస్తమును క్షమించుచున్నట్లే, మనకు హానిని, బలాత్కారమును, అన్యాయమును చేసి, మనయెడల ద్వేషము చూపు, ఇత్యాదులు చేయు మన పొరుగువానిని మనమును ఎల్లప్పుడు క్షమించవలెను. కావున నీవు క్షమించనియెడల, దేవుడు నిన్ను క్షమించునని తలంపకుము; అయితే నీవు క్షమించినయెడల, నీవు పరలోకములో క్షమింపబడియున్నావను ఈ ఆదరణయు నిశ్చయతయు నీకున్నది; నీవు క్షమించుట నిమిత్తము కాదు, -- ఏలయనగా దేవుడు

ఐదవ విన్నపము. సువార్త బోధించుచున్నట్లుగా, తాను అట్లు వాగ్దానము చేసియున్నాడు గనుక, కేవలము కృపచేత ఉచితముగాను షరతులు లేకుండను క్షమించుచున్నాడు, -- అయితే ఈ ప్రార్థనకు అనుగుణమైన వాగ్దానముతోపాటు దీనిని మన దృఢపరచుటకును నిశ్చయతకును ఒక గుర్తుగా ఆయన నిలుపవలెనని; లూకా 6, 37: క్షమించుడి, అప్పుడు మీరు క్షమింపబడుదురు. కావున క్రీస్తు కూడ ప్రభువు ప్రార్థన అయిన వెంటనే దీనిని మరల చెప్పుచు ఇట్లనుచున్నాడు,

మత్తయి 6,14: మీరు మనుష్యుల అపరాధములను క్షమించినయెడల మీ పరలోకపు తండ్రియు మిమ్మును క్షమించును, ఇత్యాదులు.

కావున మనము ప్రార్థించునప్పుడు వాగ్దానమును జ్ఞాపకము చేసికొని ఇట్లు తలంచునట్లు ఈ గుర్తు ఈ విన్నపమునకు జతచేయబడియున్నది: ప్రియమైన తండ్రీ, ఈ కారణముచేతనే నేను వచ్చి నన్ను క్షమించుమని నిన్ను ప్రార్థించుచున్నాను; నేను ప్రాయశ్చిత్తము చేయగలనని గాని, నా క్రియలచేత ఏదైనను సంపాదించగలనని గాని కాదు, నీవే స్వయముగా పాపవిమోచన ప్రకటన పలికినంత నిశ్చయముగా నేను ఉండవలెనని నీవు వాగ్దానము చేసి దానికి ముద్ర జతచేసియున్నావు గనుకనే. ఏలయనగా బాహ్య గుర్తులుగా నియమింపబడిన బాప్తిస్మమును ప్రభువు రాత్రి భోజనమును ఎంత ఫలము కలిగించునో, ఈ గుర్తు కూడ మన మనస్సాక్షులను దృఢపరచి వాటిని సంతోషింపజేయుటకు అంత ఫలము కలిగించగలదు. మరియు మనము ఎల్లవేళల మనతో కలిగియున్న వస్తువువలె దానిని ప్రతి గంటయు వాడుకొని అభ్యసించవలెనను ఉద్దేశముతోనే ఇది విశేషముగా ఇయ్యబడినది.

మమ్మును శోధనలోనికి తేకుము.

మనము దేనికొరకు ప్రార్థించుచున్నామో దానినంతటిని నిలుపుకొనుటకును అందులో నిలకడగా కొనసాగుటకును ఎంత ప్రయాసయు శ్రమయు అవసరమో మనము ఇప్పుడు తగినంతగా వినియున్నాము; అయితే అది బలహీనతలును తొట్రుపాటులును లేకుండ సాధింపబడదు. అంతేకాక, మనము క్షమాపణను మంచి మనస్సాక్షిని పొంది సంపూర్ణముగా నిర్దోషులుగా విడుదలచేయబడినను, మన జీవితము ఎట్టి స్వభావము గలదనగా, ఒకడు నేడు నిలిచి రేపు పడిపోవును.

కావున మనము ఇప్పుడు భక్తిగలవారమై మంచి మనస్సాక్షితో దేవునియెదుట నిలిచియున్నను, మనము మరల పడిపోయి శ్రమలకును శోధనలకును లొంగిపోవునట్లు ఆయన మనలను విడువకుండవలెనని మనము మరల ప్రార్థించవలెను.

శోధన, లేక (పూర్వకాలములో మన సాక్సను ప్రజలు దానిని పిలుచుచుండినట్లు) Bekoerunge, మూడు విధములు, అనగా శరీర సంబంధమైనది, లోక సంబంధమైనది, అపవాది సంబంధమైనది. ఏలయనగా మనము శరీరములో నివసించుచు ప్రాచీన ఆదామును మన మెడచుట్టు మోసికొని తిరుగుచున్నాము; వాడు ప్రయాసపడి ప్రతిదినము మనలను అపవిత్రతకును, సోమరితనమునకును, తిండిబోతుతనమునకును త్రాగుబోతుతనమునకును, లోభత్వమునకును మోసమునకును, మన పొరుగువానిని వంచించుటకును అతనియొద్ద అధిక ధర తీసికొనుటకును, సంక్షేపముగా, స్వభావసిద్ధముగా మనకు అంటియున్న సమస్త విధమైన దురాశలకును పురికొల్పును; ఇతరుల సహవాసముచేతను, మాదిరిచేతను, వారిని గూర్చి మనము వినువాటిచేతను చూచువాటిచేతను కూడ మనము వాటికి ప్రేరేపింపబడుచున్నాము; ఇవి తరచుగా నిర్దోషమైన హృదయమును సహితము గాయపరచి మండించును.

తరువాత లోకము వచ్చును; అది మాటలోను క్రియలోను మనకు అభ్యంతరము కలిగించి, మనలను కోపమునకును అసహనమునకును త్రోయును. సంక్షేపముగా, అక్కడ ద్వేషమును అసూయయు, శత్రుత్వము, బలాత్కారము అన్యాయము, అపనమ్మకత్వము, ప్రతీకారము, శపించుట, ఎగతాళి, అపనింద, గర్వము అహంకారము, మితిమీరిన ఆడంబరము, ఘనత, కీర్తి, అధికారము తప్ప మరేమియు లేదు; అక్కడ ఎవడును అల్పుడుగా ఉండుటకు ఇష్టపడడు, ప్రతివాడును ముఖ్యస్థానములో కూర్చుండి అందరికంటె ముందుగా కనబడవలెనని కోరును.

తరువాత అపవాది వచ్చును; వాడు అన్నివైపుల పురికొల్పుచు రెచ్చగొట్టుచు, విశేషముగా మనస్సాక్షికిని ఆత్మసంబంధమైన విషయములకును చెందిన సంగతులను కలవరపెట్టును; అనగా దేవుని వాక్యమును క్రియలను రెండింటిని తృణీకరించి నిర్లక్ష్యము చేయునట్లు మనలను ప్రేరేపించి, విశ్వాసమునుండియు, నిరీక్షణనుండియు, ప్రేమనుండియు మనలను లాగివేసి, అవిశ్వాసములోనికిని, తప్పుడు నిర్భయతలోనికిని, కఠినత్వములోనికిని, లేక మరొకవైపు నిరాశలోనికిని, దేవుని నిరాకరించుటలోనికిని, దైవదూషణలోనికిని, లెక్కలేనన్ని ఇతర భయంకరమైన విషయములలోనికిని మనలను తెచ్చుటకు. ఇవి నిజముగా ఉచ్చులును వలలును, అవును, రక్తమాంసములచేత కాక అపవాదిచేత హృదయములోనికి అత్యంత విషపూరితముగా ప్రయోగింపబడు నిజమైన అగ్నిబాణములు.

ప్రతి క్రైస్తవుడు -- ఒక్కొక్కడు ఒంటరిగా ఉన్నను -- భరింపవలసిన ఈ అపాయములును శోధనలును నిజముగా గొప్పవియు భారమైనవియునై యున్నవి; కావున అన్నివైపులనుండి దాడిచేయబడి, తరుమబడి, వేటాడబడుచున్న ఈ నీచమైన జీవితములో మనమున్న ప్రతి గంటయు, మనము అలసి సొమ్మసిల్లి మరల పాపములోనికిని, అవమానములోనికిని, అవిశ్వాసములోనికిని పడిపోవునట్లు దేవుడు మనలను విడువకుండవలెనని మొఱ్ఱపెట్టి ప్రార్థించుటకు మనము ప్రేరేపింపబడుచున్నాము. ఏలయనగా లేనియెడల అతి చిన్న శోధననైనను జయించుట అసాధ్యము.

కావున మమ్మును శోధనలోనికి తేకుండుట అనగా ఇదే, అనగా ఎదిరించుటకు ఆయన మనకు శక్తిని బలమును అనుగ్రహించుట; అయితే శోధన తీసివేయబడుట గాని తొలగింపబడుట గాని జరుగదు. ఏలయనగా మనము శరీరములో జీవించుచు అపవాదిని మనచుట్టు కలిగియున్నంతకాలము, శోధననుండియు ప్రలోభములనుండియు ఎవడును తప్పించుకొనలేడు; మనము శ్రమలను సహింపవలెను, అవును, వాటిలో మునిగిపోవలెను; ఇది మరొక విధముగా ఉండజాలదు; అయితే మనము వాటిలో పడిపోకుండునట్లును మునిగి చావకుండునట్లును ప్రార్థించుచున్నాము.

కావున శోధనను అనుభవించుట దానికి సమ్మతించుట లేక లొంగిపోవుటకంటె చాలా భిన్నమైన విషయము.

మనమందరము దానిని అనుభవించవలెను, అయితే అందరు ఒకే విధముగా కాదు; కొందరు ఇతరులకంటె ఎక్కువ స్థాయిలోను మరి కఠినముగాను అనుభవించుదురు; ఎట్లనగా, యౌవనులు విశేషముగా శరీరమువలన శ్రమపడుదురు; తరువాత మధ్యవయస్సుకును వృద్ధాప్యమునకును చేరినవారు లోకమువలన; అయితే ఆత్మసంబంధమైన విషయములలో నిమగ్నులైయున్న ఇతరులు, అనగా బలమైన క్రైస్తవులు, అపవాదివలన శ్రమపడుదురు. అయితే అట్టి అనుభవము మన చిత్తమునకు విరోధముగా ఉండి, మనము దానినుండి విడుదల పొందుటకే ఇష్టపడునంతకాలము, అది ఎవనికిని హాని చేయజాలదు. ఏలయనగా మనము దానిని అనుభవించనియెడల అది శోధన అని పిలువబడజాలదు. అయితే మనము దానికి కళ్ళెము విడిచిపెట్టి, దానిని ఎదిరించక, దానికి విరోధముగా ప్రార్థించనప్పుడే దానికి సమ్మతించుట యగును.

కావున క్రైస్తవులమైన మనము ఆయుధములు ధరించినవారమై, మానక దాడిచేయబడుదుమని ప్రతిదినము ఎదురుచూడవలెను; అపవాది మనకు దూరముగా ఉన్నట్లు ఎవడును నిర్భయముగాను అజాగ్రత్తగాను కొనసాగకుండునట్లు, ఎల్లవేళల వాని దెబ్బలను ఎదురుచూచి అడ్డుకొనవలెను. ఏలయనగా నేను ఇప్పుడు పవిత్రుడను, ఓర్పుగలవాడను, దయగలవాడను, స్థిరమైన విశ్వాసములో ఉన్నవాడనైనను, అపవాది ఈ గంటలోనే నేను నిలువలేనంతటి బాణమును నా హృదయములోనికి పంపును. ఏలయనగా వాడు ఎన్నడును మానని, అలసిపోని శత్రువు; కావున ఒక శోధన ఆగిపోయినప్పుడు ఎల్లప్పుడు ఇతరమైనవియు క్రొత్తవియునైన శోధనలు లేచును.

కావున ఇక్కడికి పరుగెత్తి వచ్చి ప్రభువు ప్రార్థనను పట్టుకొని, ఈ విధముగా హృదయపూర్వకముగా దేవునితో ఇట్లు మాటలాడుట తప్ప మరి ఏ సహాయమును ఆదరణయు లేదు: ప్రియమైన తండ్రీ, ప్రార్థించుమని నీవు నాకు ఆజ్ఞాపించియున్నావు; శోధనల నిమిత్తము నన్ను మరల పడిపోనియ్యకుము. అప్పుడు అవి మానుకొని, తుదకు తాము ఓడిపోయితిమని ఒప్పుకొనవలసియున్నదని నీవు చూచెదవు. లేనియెడల నీవు నీ స్వంత తలంపులచేతను ఆలోచనచేతను నీకు నీవే సహాయము చేసికొనుటకు సాహసించినయెడల, నీవు విషయమును మరింత చెడగొట్టి అపవాదికి మరింత చోటిచ్చెదవు.

ఏలయనగా వానికి సర్పపు తల ఉన్నది; వాడు దూరగలిగిన ఒక సందు దానికి దొరికినయెడల, శరీరమంతయు అడ్డులేకుండ దాని వెంబడి వచ్చును. అయితే ప్రార్థన వానిని నిరోధించి వెనుకకు తరిమివేయగలదు.

ఏడవదియు చివరిదియునైన విన్నపము.

కీడునుండి మమ్మును తప్పించుము. ఆమేన్.

గ్రీకు మూలపాఠములో ఈ విన్నపము ఇట్లున్నది: దుష్టునినుండి, లేక దుర్మార్గునినుండి మమ్మును విడిపించుము లేక కాపాడుము; ఆయన అపవాదిని గూర్చి మాటలాడుచున్నట్లును, మన సమస్త ప్రార్థనయొక్క పూర్తి సారాంశము మన ముఖ్య శత్రువుకు విరోధముగా గురిపెట్టబడునట్లు సమస్తమును ఒక్కదానిలో ఇమిడ్చినట్లును కనబడుచున్నది. ఏలయనగా మనము ప్రార్థించు సమస్తమును -- దేవుని నామమును లేక ఘనతను, దేవుని రాజ్యమును చిత్తమును, మన అనుదిన ఆహారమును, ఉల్లాసకరమైన మంచి మనస్సాక్షిని, ఇత్యాదులను -- మన మధ్య అడ్డగించువాడు వాడే.

కావున తుదకు మనము వాటన్నిటిని సంక్షేపించి ఇట్లనుచున్నాము: ప్రియమైన తండ్రీ, దయచేసి, ఈ విపత్తులన్నిటినుండి మేము విడుదల పొందునట్లు సహాయము చేయుము. అయినను అపవాది రాజ్యము క్రింద మనకు సంభవించు ఏ కీడైనను -- దారిద్ర్యము, అవమానము, మరణము, సంక్షేపముగా, భూమిమీద లెక్కలేనంత విస్తారముగా ఉన్న సమస్త వేదనకరమైన దుర్దశయు హృదయవేదనయు -- ఇందులో ఇమిడియున్నది. ఏలయనగా అపవాది అబద్ధికుడు మాత్రమే కాక నరహంతకుడు కూడ గనుక, వాడు ఎల్లప్పుడు మన ప్రాణమును వెదకుచు, మన దేహములను దురదృష్టముతోను హానితోను బాధింపగలిగినప్పుడెల్ల తన కోపమును తీర్చుకొనుచున్నాడు. అందువలననే వాడు తరచుగా మనుష్యుల మెడలు విరుగగొట్టుచు, లేక వారిని పిచ్చివారిగా చేయుచు, కొందరిని ముంచివేయుచు, అనేకులను ఆత్మహత్య చేసికొనుటకును ఇతర అనేక భయంకరమైన విపత్తులకును పురికొల్పుచున్నాడు. కావున భూమిమీద ఈ మహాశత్రువుకు విరోధముగా మానక ప్రార్థించుట తప్ప మనము చేయవలసినది మరేమియు లేదు. ఏలయనగా దేవుడు మనలను కాపాడనియెడల, ఒక్క గంటసేపైనను వానినుండి మనము సురక్షితముగా ఉండము.

కావున మన శారీరక ప్రయోజనములకు సంబంధించిన సమస్త విషయములకొరకు కూడ మనము ఆయనకు ప్రార్థించవలెనని, ఆయనయందు తప్ప మరెక్కడను సహాయమును వెదకకయు ఎదురుచూడకయు ఉండవలెనని దేవుడు ఎట్లు కోరుచున్నాడో నీవు మరల చూచుచున్నావు. అయితే ఈ విషయమును ఆయన చివరను ఉంచియున్నాడు; ఏలయనగా మనము సమస్త కీడునుండి కాపాడబడి విడిపింపబడవలెనంటే, మొదట దేవుని నామము మనయందు పరిశుద్ధపరచబడవలెను, ఆయన రాజ్యము మనతో ఉండవలెను, ఆయన చిత్తము జరుగవలెను.

ఆ తరువాత ఆయన తుదకు పాపమునుండియు అవమానమునుండియు, అంతేకాక మనకు బాధ లేక హాని కలిగించు సమస్తమునుండియు మనలను కాపాడును.

ఈ విధముగా దేవుడు మనమీదికి ఎన్నడైనను రాగల సమస్త శ్రమను క్లుప్తముగా మనయెదుట ఉంచియున్నాడు; ప్రార్థించకుండుటకు మనకు ఏ సాకును ఉండకుండునట్లు. అయితే మనము ఆమేన్ అని చెప్పుటకును నేర్చుకొనుటమీదనే సమస్తము ఆధారపడియున్నది; అనగా మన ప్రార్థన నిశ్చయముగా వినబడినదనియు [మనము ప్రార్థించునది] జరుగుననియు మనము సందేహింపకుండుటయే. ఏలయనగా ఇది సందేహములేని విశ్వాసముయొక్క మాట తప్ప మరేమియు కాదు; అది ఊహాజనితముగా ప్రార్థించదు, అయితే దేవుడు దానిని అనుగ్రహించెదనని వాగ్దానము చేసియున్నాడు గనుక ఆయన తనతో అబద్ధమాడడని ఎరుగును. కావున ఎక్కడ అట్టి విశ్వాసము లేదో అక్కడ నిజమైన ప్రార్థనయు ఉండజాలదు.

కావున హృదయపూర్వకముగా అవునని చెప్పి దేవుడు తమ ప్రార్థన వినుచున్నాడని నిశ్చయముగా నిర్ధారించుటకు సాహసింపక, సందేహములో నిలిచి, దేవుడు నా ప్రార్థన వినుచున్నాడని అతిశయించుటకు నేను ఎట్లు ధైర్యపడగలను? నేను దీనుడైన పాపిని మాత్రమే, ఇత్యాదులు అని చెప్పుచు, ఆ విధముగా ప్రార్థించువారిది హానికరమైన భ్రమ.

దీనికి కారణమేమనగా, వారు దేవుని వాగ్దానమును లక్ష్యపెట్టక తమ స్వంత క్రియను యోగ్యతను లక్ష్యపెట్టుచున్నారు; దానిచేత వారు దేవుని తృణీకరించి ఆయన అబద్ధమాడుచున్నాడని ఆయనను నిందించుచున్నారు; కావున వారు ఏమియు పొందరు. పరిశుద్ధ యాకోబు [1, 6] చెప్పుచున్నట్లు: అయితే అతడు ఏమాత్రమును సందేహింపక విశ్వాసముతో అడుగవలెను; సందేహించువాడు గాలిచేత కొట్టుకొనిపోయి ఎగిరిపడు సముద్రపు అలను పోలియుండును. ఆ మనుష్యుడు

ఏడవదియు చివరిదియునైన విన్నపము. తాను ప్రభువువలన ఏమైనను పొందునని తలంపకూడదు. చూడుడి, మనము వ్యర్థముగా ప్రార్థించుటలేదని మనము నిశ్చయముగా ఉండుటకును, మన ప్రార్థనను ఏ విధముగాను తృణీకరింపకుండుటకును దేవుడు అంత ప్రాముఖ్యత ఇచ్చుచున్నాడు.

నాల్గవ భాగము. బాప్తిస్మమును గూర్చి మనము ఇప్పుడు సామాన్య క్రైస్తవ బోధయొక్క మూడు ముఖ్య భాగములను ముగించియున్నాము. వీటితోపాటు క్రీస్తుచేత స్థాపింపబడిన మన రెండు సంస్కారములను గూర్చి మనము ఇంకను మాటలాడవలసియున్నది; వాటిని గూర్చి కూడ ప్రతి

క్రైస్తవుడు కనీసము సామాన్యమైన, సంక్షిప్తమైన ఉపదేశమును కలిగియుండవలెను; ఏలయనగా అవి లేకుండ ఎవడును క్రైస్తవుడై యుండజాలడు; అయ్యో! ఇంతవరకు వాటిని గూర్చి ఏ ఉపదేశమును ఇయ్యబడలేదు.

అయితే మొదట మనము బాప్తిస్మమును చేపట్టుచున్నాము; దానిద్వారా మనము మొదట క్రైస్తవ సంఘములోనికి చేర్చుకొనబడుచున్నాము. అయితే అది సులభముగా గ్రహింపబడునట్లు మనము దానిని క్రమబద్ధముగా వివరించి, మనము తెలిసికొనవలసిన అవసరమైనదానికే పరిమితమగుదుము. ఏలయనగా అబద్ధ బోధకులకును మతశాఖలకును విరోధముగా దానిని ఎట్లు నిలుపుకొని సమర్థించవలెనో అది పండితులకు అప్పగించుచున్నాము.

మొదటిగా, బాప్తిస్మము ఏ మాటలమీద స్థాపింపబడియున్నదో, ఈ విషయమును గూర్చి చెప్పవలసిన సమస్తము దేనిని సూచించునో ఆ మాటలను మనము అన్నిటికంటె ముందుగా బాగుగా ఎరిగియుండవలెను; అనగా ప్రభువైన క్రీస్తు మత్తయి చివరి అధ్యాయము, 19వ వచనములో ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు:

కాబట్టి మీరు వెళ్ళి, తండ్రి యొక్కయు కుమారుని యొక్కయు పరిశుద్ధాత్మ యొక్కయు నామములోనికి వారికి బాప్తిస్మమిచ్చుచు, సమస్త జనములకు బోధించుడి.

అదేవిధముగా పరిశుద్ధ మార్కు, చివరి అధ్యాయము, 16వ వచనములో:

నమ్మి బాప్తిస్మము పొందినవాడు రక్షింపబడును; నమ్మనివానికి శిక్ష విధింపబడును. ఈ మాటలలో నీవు మొదటిగా గమనింపవలసినదేమనగా, బాప్తిస్మము దైవికమైనదనియు, మనుష్యులచేత కల్పింపబడినది గాని కనుగొనబడినది గాని కాదనియు మనము సందేహింపకుండునట్లు, ఇక్కడ దేవుని ఆజ్ఞయు స్థాపనయు నిలిచియున్నవి. ఏలయనగా పది ఆజ్ఞలను, విశ్వాస సంగ్రహమును, ప్రభువు

ప్రార్థనను ఏ మనుష్యుడును తన తలలోనుండి అల్లలేదు, అవి దేవునిచేతనే బయలుపరచబడి ఇయ్యబడినవి అని నేను ఎంత నిజముగా చెప్పగలనో, అంతే నిజముగా బాప్తిస్మము మానవ కల్పితమైన అల్పవిషయము కాదు, దేవునిచేతనే స్థాపింపబడినదని నేను అతిశయింపగలను; అంతేకాక, ఎవడును దీనిని క్రొత్త ఎఱ్ఱ కోటు తొడుగుకొనుటవంటి అల్పవిషయముగా ఎంచకుండునట్లు, మనము బాప్తిస్మము పొందవలెను, లేనియెడల రక్షింపబడలేము అని అది అత్యంత గంభీరముగాను కఠినముగాను ఆజ్ఞాపింపబడియున్నదని కూడ అతిశయింపగలను. ఏలయనగా మనము బాప్తిస్మమును శ్రేష్ఠమైనదిగాను, మహిమకరమైనదిగాను, ఉన్నతమైనదిగాను ఎంచుట అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది; దీనికొరకే మనము ముఖ్యముగా వాదించి పోరాడుచున్నాము; ఏలయనగా బాప్తిస్మము బాహ్యమైన విషయమనియు, బాహ్య విషయములు ఏ ప్రయోజనమును కలిగించవనియు కేకలువేయు మతశాఖలతో లోకము ఇప్పుడు నిండియున్నది. అయితే అది ఎంత బాహ్యమైన విషయమైనను కానిమ్ము, ఇక్కడ బాప్తిస్మమును స్థాపించి, నెలకొల్పి, దృఢపరచు దేవుని వాక్యమును ఆజ్ఞయు నిలిచియున్నవి. అయితే దేవుడు స్థాపించి ఆజ్ఞాపించునది వ్యర్థమైనది కాజాలదు, అది చూపునకు ఒక గడ్డిపోచకంటె తక్కువ విలువగలదిగా కనబడినను, అత్యంత అమూల్యమైనదై యుండవలెను. పోపు తన పత్రములతోను బుల్లాలతోను [పోపు ఆజ్ఞాపత్రములతోను] పాపక్షమాపణ పత్రములను పంచిపెట్టి, బలిపీఠములను దేవాలయములను ప్రతిష్ఠించినప్పుడు, కేవలము ఆ పత్రములను ముద్రలను బట్టియే ప్రజలు ఇంతవరకు దానిని గొప్ప విషయముగా ఎంచగలిగినయెడల, దేవుడు దానిని ఆజ్ఞాపించియున్నాడు గనుకను, అంతేకాక అది ఆయన నామములో జరుగుచున్నది గనుకను, మనము బాప్తిస్మమును మరి ఎంతో ఉన్నతముగాను అమూల్యముగాను ఎంచవలెను. ఏలయనగా మాటలు ఇవే: మీరు వెళ్ళి బాప్తిస్మమిచ్చుడి; అయితే మీ నామములో కాదు, దేవుని నామములో.

ఏలయనగా దేవుని నామములో బాప్తిస్మము పొందుట అనగా మనుష్యులచేత కాక దేవునిచేతనే బాప్తిస్మము పొందుట.

కావున అది మానవ హస్తములచేత జరిగించబడినను, అది నిజముగా దేవుని స్వంత క్రియయై యున్నది.

ఈ సంగతినుండి, అది ఒక మనుష్యుడుగాని ఒక పరిశుద్ధుడుగాని చేయు ఏ క్రియకంటెను చాలా ఉన్నతమైన క్రియ అని ప్రతివాడును తనంతట తానే సులభముగా గ్రహింపగలడు. ఏలయనగా దేవుని క్రియకంటె గొప్ప క్రియను మనము ఏమి చేయగలము?

నాల్గవ భాగము. బాప్తిస్మమును గూర్చి అయితే ఇక్కడ అపవాది మోసకరమైన వేషములతో మనలను భ్రమపెట్టి, దేవుని క్రియనుండి మన స్వంత క్రియలవైపు మనలను మళ్ళించుటకు ప్రయాసపడుచున్నాడు. ఏలయనగా ఒక కార్తూసియను సన్యాసి అనేక గొప్పవియు కష్టమైనవియునైన క్రియలు చేయునప్పుడు అది చాలా వైభవముగా కనబడును; మనమందరము మనమే చేసి సంపాదించుకొనుదానినే చాలా ఎక్కువగా ఎంచుకొందుము. అయితే లేఖనములు ఇట్లు బోధించుచున్నవి: సన్యాసులందరి క్రియలను -- అవి ఎంత వైభవముగా ప్రకాశించినను -- ఒక్క రాశిగా పోగుచేసినను, దేవుడు ఒక గడ్డిపోచను ఎత్తినంత శ్రేష్ఠమైనవిగాను మంచివిగాను అవి ఉండవు. ఎందుకు? ఏలయనగా ఆ వ్యక్తి మరి శ్రేష్ఠుడును మంచివాడునై యున్నాడు. కావున ఇక్కడ మనము వ్యక్తిని క్రియలనుబట్టి కాక, క్రియలను వ్యక్తినిబట్టి అంచనా వేయవలెను; వాటి శ్రేష్ఠత ఆ వ్యక్తినుండియే రావలెను. అయితే పిచ్చి హేతువు దీనిని లక్ష్యపెట్టదు; బాప్తిస్మము మనము చేయు క్రియలవలె ప్రకాశించదు గనుక దానిని ఏమియు కానిదానిగా ఎంచవలెనని అనుకొనును.

దీనినుండి ఇప్పుడు ఈ విషయమును సరిగా గ్రహించుటను, బాప్తిస్మము అనగా ఏమిటి అను ప్రశ్నకు ఎట్లు జవాబియ్యవలెనో నేర్చుకొనుము; అనగా ఇట్లు: అది కేవలము సామాన్యమైన నీళ్ళు కాదు, దేవుని వాక్యములోను ఆజ్ఞలోను ఇమిడ్చబడి దానిచేత పరిశుద్ధపరచబడిన నీళ్ళు; కావున అది దైవికమైన నీళ్ళు తప్ప మరేమియు కాదు; నీళ్ళు తనంతట తానే ఇతర నీళ్ళకంటె శ్రేష్ఠమైనవని కాదు, దేవుని

వాక్యమును ఆజ్ఞయు దానికి జతచేయబడియున్నవి గనుక.

కావున మన క్రొత్త ఆత్మలు [క్రొత్త భ్రమ బోధకులు] ఇప్పుడు బాప్తిస్మమును ఎగతాళి చేయుటకై దానినుండి దేవుని వాక్యమును స్థాపనను విడిచిపెట్టి, దానిని బావిలోనుండి తోడిన నీళ్ళుగా తప్ప మరి ఏ విధముగాను చూడక, ఒక పిడికెడు నీళ్ళు ఆత్మకు ఎట్లు సహాయము చేయును? అని వదరుచు పలుకుట కేవలము అపవాదియొక్క దుష్టత్వమును దైవదూషణయునై యున్నది. అవును, నా స్నేహితుడా, విషయములను చీల్చివేయుటయే మన ఉద్దేశమైతే, నీళ్ళు నీళ్ళే అని ఎవనికి తెలియదు? అయితే దేవుని క్రమమును ఈ విధముగా జోక్యము చేసికొని, దేవుడు దానితో జతచేసి దానిలో ఇమిడ్చియుంచిన, ఆయన వేరుపరచబడనియ్యని అత్యంత అమూల్యమైన ధనమును చీల్చివేయుటకు నీకెంత ధైర్యము? ఏలయనగా నీళ్ళలోని సారము దేవుని వాక్యము లేక ఆజ్ఞయు దేవుని నామమునై యున్నది; అది భూమ్యాకాశములకంటె గొప్పదియు శ్రేష్ఠమైనదియునైన ధనము.

కావున ఈ భేదమును గ్రహించుము: బాప్తిస్మము ఇతర నీళ్ళన్నిటికంటె పూర్తిగా వేరైన విషయము; దాని స్వాభావిక గుణము నిమిత్తము కాదు, మరి శ్రేష్ఠమైనది ఏదో ఇక్కడ జతచేయబడియున్నది గనుక; ఏలయనగా దేవుడే తన ఘనతను, తన శక్తిని బలమును దానిమీద పణముగా పెట్టుచున్నాడు. కావున అది స్వాభావికమైన నీళ్ళు మాత్రమే కాదు, దైవికమైనవియు, పరలోకసంబంధమైనవియు, పరిశుద్ధమైనవియు, ధన్యమైనవియునైన నీళ్ళు; మరి ఏ పదములతో మనము దానిని స్తుతింపగలమో అవన్నియు; -- అదంతయు వాక్యము నిమిత్తమే; అది పరలోకసంబంధమైన పరిశుద్ధ వాక్యము, దానిని ఎవడును తగినంతగా కొనియాడలేడు; ఏలయనగా దేవుడు ఏమై యున్నాడో, ఏమి చేయగలడో అదంతయు అది కలిగియున్నది, చేయగలదు [ఏలయనగా దేవుని సమస్త సామర్థ్యమును శక్తియు దానిలో ఇమిడియున్నవి]. అందువలననే అది సంస్కారముగా తన సారమును పొందుచున్నది; పరిశుద్ధ ఆగస్తీను కూడ ఇట్లు బోధించెను: Accedat verbum ad elementum et fit sacramentum. అనగా, వాక్యము మూలపదార్థముతో లేక స్వాభావిక పదార్థముతో జతచేయబడినప్పుడు అది సంస్కారమగును, అనగా పరిశుద్ధమైనదియు దైవికమైనదియునైన విషయమును గుర్తును అగును.

కావున సంస్కారములను, దేవుడు నియమించి స్థాపించు సమస్త బాహ్య విషయములను, మనము కాయయొక్క పెంకును చూచునట్లుగా వాటి మోటైన బాహ్య ముసుగునుబట్టి చూడక, దేవుని వాక్యము వాటిలో ఇమిడియున్న రీతిగా చూడవలెనని మనము ఎల్లప్పుడు బోధించుచున్నాము. ఏలయనగా తల్లిదండ్రుల స్థితిని గూర్చియు పౌర పాలనను గూర్చియు కూడ మనము ఇట్లే మాటలాడుచున్నాము. వారికి ముక్కులు, కన్నులు, చర్మము, వెంట్రుకలు, మాంసము, ఎముకలు ఉన్నంతవరకే వారిని చూడవలెనని మనము ఉద్దేశించినయెడల, వారు టర్కులవలెను అన్యులవలెను కనబడుదురు; అప్పుడు ఎవడైనను

నాల్గవ భాగము. బాప్తిస్మమును గూర్చి లేచి, నేను వారిని ఇతరులకంటె ఎక్కువగా ఎందుకు ఎంచవలెను? అని అనవచ్చును. అయితే నీ తండ్రిని నీ తల్లిని ఘనపరచుము అను ఆజ్ఞ జతచేయబడియున్నది గనుక, దేవుని ఘనతతోను మహిమతోను అలంకరింపబడి ధరింపజేయబడిన వేరొక మనుష్యుని నేను చూచుచున్నాను. ఆ ఆజ్ఞ (నేను చెప్పుచున్నాను) వాని మెడచుట్టునున్న బంగారు గొలుసు, అవును, వాని తలమీది కిరీటము; ఈ రక్తమాంసములను ఎట్లు, ఎందుకు ఘనపరచవలెనో అది నాకు చూపించుచున్నది.

ఈ విధముగా, ఇంకను మరి ఎక్కువగా, నీవు వాక్యము నిమిత్తము బాప్తిస్మమును ఘనపరచి దానిని మహిమకరమైనదిగా ఎంచవలెను; ఏలయనగా ఆయనే దానిని మాటలచేతను క్రియలచేతను ఘనపరచి, అంతేకాక పరలోకమునుండి అద్భుతములచేత దానిని దృఢపరచియున్నాడు. ఏలయనగా క్రీస్తు బాప్తిస్మము పొందినప్పుడు ఆకాశములు తెరవబడి పరిశుద్ధాత్మ కనబడునట్లు దిగివచ్చి, సమస్తమును దైవిక మహిమయు ఘనతయునై యుండుట ఒక హాస్యమని నీవు తలంచుచున్నావా?

కావున నీళ్ళు, వాక్యము అను ఈ రెండును ఒకదానినుండి ఒకటి ఏమాత్రమును వేరుపరచబడకూడదు, విడదీయబడకూడదు అని నేను మరల హెచ్చరించుచున్నాను. ఏలయనగా వాక్యము దానినుండి వేరుపరచబడినయెడల, ఆ నీళ్ళు సేవకుడు వంటచేయు నీళ్ళవంటివే; దానిని నిజముగా స్నానశాల నిర్వాహకుని బాప్తిస్మము అని పిలువవచ్చును.

అయితే దేవుడు నియమించినట్లు అది [వాక్యము] జతచేయబడినప్పుడు, అది సంస్కారము, దానిని క్రీస్తు బాప్తిస్మము అని పిలుతురు.

పరిశుద్ధ సంస్కారముయొక్క సారమును యోగ్యతను గూర్చిన మొదటి భాగము ఇదే యగును గాక.

రెండవదిగా, బాప్తిస్మము ఏమిటో, దానిని ఎట్లు ఎంచవలెనో మనము ఇప్పుడు ఎరిగియున్నాము గనుక, అది ఎందుకు, ఏ ఉద్దేశముతో స్థాపింపబడినదో, అనగా అది ఏమి ప్రయోజనము కలిగించునో, ఏమి ఇచ్చునో, ఏమి జరిగించునో కూడ మనము నేర్చుకొనవలెను. దీనిని కూడ పైన ఉదహరించిన క్రీస్తు మాటలకంటె మెరుగుగా మనము గ్రహింపలేము: నమ్మి బాప్తిస్మము పొందినవాడు రక్షింపబడును. కావున దీనిని అతి సరళముగా ఇట్లు చెప్పుము: బాప్తిస్మముయొక్క శక్తి, క్రియ, ప్రయోజనము, ఫలము, అంతము ఇదే, అనగా రక్షించుట. ఏలయనగా ఎవడును అధిపతి అగుటకై బాప్తిస్మము పొందడు, అయితే మాటలు ప్రకటించుచున్నట్లు, రక్షింపబడుటకే.

అయితే రక్షింపబడుట అనగా, మనము ఎరిగినట్లు, పాపమునుండియు, మరణమునుండియు, అపవాదినుండియు విడిపింపబడి, క్రీస్తు రాజ్యములో ప్రవేశించి, ఆయనతో నిత్యము జీవించుటయే గాని మరేమియు కాదు.

ఇక్కడ మనము బాప్తిస్మమును ఎంత ఉన్నతముగాను అమూల్యముగాను ఎంచవలెనో నీవు మరల చూచుచున్నావు; ఏలయనగా దానిలో మనము అట్టి వర్ణింపశక్యముకాని ధనమును పొందుచున్నాము; అది కేవలము సామాన్యమైన నీళ్ళు కాజాలదని ఇది కూడ తగినంతగా సూచించుచున్నది. ఏలయనగా కేవలము నీళ్ళు అట్టి కార్యము చేయలేవు, అయితే వాక్యమే దానిని చేయుచున్నది, మరియు (పైన చెప్పినట్లు) దేవుని నామము దానిలో ఇమిడియున్నదను సంగతి. అయితే ఎక్కడ దేవుని నామము ఉండునో అక్కడ జీవమును రక్షణయు కూడ ఉండవలెను; కావున దానిని నిజముగా దైవికమైనవియు, ధన్యమైనవియు, ఫలవంతమైనవియు, కృపాపూర్ణమైనవియునైన నీళ్ళు అని పిలువవచ్చును; ఏలయనగా వాక్యముచేత బాప్తిస్మమునకు అట్టి శక్తి అనుగ్రహింపబడినది గనుక, పరిశుద్ధ పౌలు కూడ దానిని పిలుచుచున్నట్లు, అది పునర్జన్మ సంబంధమైన స్నానమై యున్నది, తీతుకు 3, 5.

అయితే జ్ఞానులమని అనుకొను మన క్రొత్త ఆత్మలు, విశ్వాసము మాత్రమే రక్షించుననియు క్రియలును బాహ్య విషయములును ఏమియు పనికిరావనియు వాదించుచుండగా, మేము ఇట్లు జవాబిచ్చుచున్నాము: మనము ఇంకను ముందుకు విననున్నట్లు, మనలో విశ్వాసము తప్ప మరేదియు పనికిరాదు అనునది నిజమే. అయితే ఈ గ్రుడ్డి మార్గదర్శులు దీనిని చూచుటకు ఇష్టపడరు, అనగా విశ్వాసము తాను నమ్ముదానిని, అనగా తాను పట్టుకొనుదానిని, తాను నిలిచి ఆధారపడుదానిని ఏదో ఒకదానిని కలిగియుండవలెను. ఈ విధముగా విశ్వాసము నీళ్ళను అంటిపెట్టుకొని, అది బాప్తిస్మమనియు, దానిలో పరిపూర్ణమైన రక్షణయు జీవమును ఉన్నవనియు నమ్మును; నీళ్ళద్వారా కాదు (మనము తగినంతగా చెప్పినట్లు), అది దేవుని వాక్యములోను స్థాపనలోను మూర్తీభవించియుండి, దేవుని నామము దానిలో నెలకొనియున్నదను సంగతిద్వారా. ఇప్పుడు, నేను దీనిని నమ్మినయెడల, అది దేవునియందు విశ్వాసముంచుట తప్ప మరేమిటి -- ఎవనియందనగా

నాల్గవ భాగము. బాప్తిస్మమును గూర్చి తన వాక్యమును ఈ నియమములో ఇచ్చి నాటి, అట్టి ధనమును మనము పట్టుకొనగలుగునట్లు ఈ బాహ్య విషయమును మనకు సమర్పించుచున్న ఆయనయందు?

ఇప్పుడు, వారు ఎంత పిచ్చివారనగా, విశ్వాసమును, విశ్వాసము అంటిపెట్టుకొని బంధింపబడియున్నదానిని -- అది బాహ్యమైనదైనను -- వేరుపరచుచున్నారు. అవును, అది బాహ్యమైనదిగానే ఉండును, ఉండవలెను; అది ఇంద్రియములచేత గ్రహింపబడి, అర్థము చేసికొనబడి, దానిద్వారా హృదయములోనికి తేబడునట్లు; నిజముగా సువార్త అంతయు బాహ్యమైన, మాటలతో కూడిన ప్రసంగమే గదా. సంక్షేపముగా, దేవుడు మనలో ఏమి చేయునో, ఏమి జరిగించునో దానిని అట్టి బాహ్య నియమములద్వారా జరిగింపవలెనని ఆయన ఉద్దేశించుచున్నాడు. కావున ఆయన ఎక్కడ మాటలాడినను, అవును, ఏ దిశలో గాని ఏ సాధనముచేత గాని ఆయన మాటలాడినను, అక్కడికే విశ్వాసము చూడవలెను, దానినే అది పట్టుకొనవలెను. ఇక్కడ మనకు ఈ మాటలున్నవి: నమ్మి బాప్తిస్మము పొందినవాడు రక్షింపబడును. అవి బాప్తిస్మమును, అనగా దేవుని నియమములో ఇమిడ్చబడిన నీళ్ళను తప్ప మరి దేనిని సూచించుచున్నవి? కావున బాప్తిస్మమును త్రోసివేయువాడు దేవుని వాక్యమును, విశ్వాసమును, మనలను అక్కడికి నడిపించి బాప్తిస్మమునకు బంధించు క్రీస్తును త్రోసివేయుచున్నాడని ఇందువలన స్పష్టమగుచున్నది.

మూడవదిగా, బాప్తిస్మముయొక్క గొప్ప ప్రయోజనమును శక్తిని మనము నేర్చుకొనియున్నాము గనుక, బాప్తిస్మము ఇచ్చుదానిని, ప్రయోజనము కలిగించుదానిని పొందు వ్యక్తి ఎవడో మనము ఇంకను చూతము. ఇది కూడ ఈ మాటలలో మరల అతి సుందరముగాను స్పష్టముగాను వ్యక్తపరచబడియున్నది: నమ్మి బాప్తిస్మము పొందినవాడు రక్షింపబడును. అనగా, రక్షించు దైవిక నీళ్ళను ప్రయోజనకరముగా పొందుటకు విశ్వాసము మాత్రమే వ్యక్తిని యోగ్యునిగా చేయును. ఏలయనగా ఈ ఆశీర్వాదములు ఇక్కడ నీళ్ళలోను నీళ్ళతోను మాటలయందు సమర్పింపబడి వాగ్దానము చేయబడియున్నవి గనుక, వాటిని హృదయముతో నమ్ముటద్వారా తప్ప మరి ఏ విధముగాను పొందలేము.

అది తనంతట తానే దైవికమైన అత్యధికమైన ధనమైనను, విశ్వాసము లేకుండ అది ఏమియు ప్రయోజనము కలిగించదు. కావున ఈ ఒక్క మాట (నమ్మినవాడు) ఇంత ఫలము కలిగించుచున్నది: మనము చేయగల సమస్త క్రియలను -- వాటిచేత రక్షణను పొంది సంపాదించుకొనుచున్నామను అభిప్రాయముతో చేయువాటిని -- అది బహిష్కరించి త్రోసివేయుచున్నది. ఏలయనగా విశ్వాసము కానిదేదైనను ఏమియు పనికిరాదు, ఏమియు పొందదు అని నిర్ధారింపబడియున్నది.

అయితే వారు అలవాటుప్రకారము, అయినను బాప్తిస్మము దానికదే ఒక క్రియ, మరియు క్రియలు రక్షణకు ఏమియు పనికిరావని మీరు చెప్పుచున్నారు; అట్లయితే విశ్వాసము ఏమగును? అని చెప్పినయెడల, జవాబు: అవును, మన క్రియలు రక్షణకు నిజముగా ఏమియు పనికిరావు; అయితే బాప్తిస్మము మన క్రియ కాదు, దేవుని క్రియ (ఏలయనగా, చెప్పబడినట్లు, నీవు క్రీస్తు బాప్తిస్మమును స్నానశాల నిర్వాహకుని బాప్తిస్మమునుండి చాలా దూరముగా ఉంచవలెను). దేవుని క్రియలైతే రక్షించునవియు రక్షణకు అవసరమైనవియునై యుండి, విశ్వాసమును బహిష్కరించక దానిని కోరుచున్నవి; ఏలయనగా విశ్వాసము లేకుండ అవి పట్టుకొనబడజాలవు. ఏలయనగా నీమీద నీళ్ళు పోయబడుటకు నీవు సమ్మతించినంత మాత్రమున, నీకు ఏదైనను ప్రయోజనము కలుగునట్లు నీవు బాప్తిస్మమును ఇంకను పొందలేదు; అయితే ఇది దేవుని ఆజ్ఞప్రకారమును నియమప్రకారమును, అంతేకాక దేవుని నామములో జరుగుచున్నదను తలంపుతో, నీళ్ళలో వాగ్దానము చేయబడిన రక్షణను పొందుటకై నీవు బాప్తిస్మము పొందినయెడల అది నీకు ప్రయోజనకరమగును. దీనిని పిడికిలి చేయలేదు, దేహమును చేయలేదు; హృదయమే దానిని నమ్మవలెను.

ఈ విధముగా ఇక్కడ మనచేత జరిగింపబడు క్రియ ఏదియు లేదని, ఆయన మనకు ఇచ్చి విశ్వాసము పట్టుకొను ధనమే ఉన్నదని నీవు స్పష్టముగా చూచుచున్నావు; సిలువమీది ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు ఒక క్రియ కాక, వాక్యములో ఇమిడ్చబడి మనకు సమర్పింపబడి విశ్వాసముచేత పొందబడు ధనమైయున్నట్లే.

కావున మనము విశ్వాసమునకు విరోధముగా బోధించుచున్నట్లు మనకు విరోధముగా కేకలువేయుచు వారు మనకు బలాత్కారము చేయుచున్నారు; నాల్గవ భాగము. బాప్తిస్మమును గూర్చి అయితే అది లేకుండ ఏదియు పొందబడదు, అనుభవింపబడదు అనునంత అవసరమైనదిగా మనమే దానిని నొక్కిచెప్పుచున్నాము.

ఈ విధముగా ఈ సంస్కారమును గూర్చి తెలిసికొనవలసిన ఈ మూడు భాగములు మనకున్నవి; విశేషముగా దేవుని నియమము సమస్త ఘనతతో ఎంచబడవలెను; అది ఒక్కటే చాలును; అది నీ తండ్రిని నీ తల్లిని ఘనపరచుము అను ఆజ్ఞవలె -- శారీరకమైన రక్తమాంసములను సూచించు ఆజ్ఞవలె -- పూర్తిగా బాహ్యమైన విషయమైనను. అందులో మనము రక్తమాంసములను కాక, అవి ఇమిడ్చబడియున్న దేవుని ఆజ్ఞను చూచుచున్నాము; దాని నిమిత్తమే ఆ శరీరము తండ్రి, తల్లి అని పిలువబడుచున్నది; అట్లే, మీరు వెళ్ళి బాప్తిస్మమిచ్చుడి, ఇత్యాదులు అను ఈ మాటలకంటె మరేమియు మనకు లేకపోయినను, దానిని దేవుని నియమముగా అంగీకరించి జరిగించుట మనకు అవసరమై యుండును.

ఇప్పుడు ఇక్కడ దేవుని ఆజ్ఞయు ఆదేశమును మాత్రమే కాక వాగ్దానము కూడ ఉన్నది; దాని నిమిత్తము దేవుడు ఆజ్ఞాపించి నియమించిన మరి దేనికంటెను ఇది ఇంకను చాలా మహిమకరమైనది; సంక్షేపముగా, భూమ్యాకాశములు గ్రహింపలేనంతగా ఆదరణతోను కృపతోను నిండియున్నది. అయితే దీనిని నమ్ముటకు నైపుణ్యము అవసరము; ఏలయనగా ధనము లోపించలేదు, అయితే మనుష్యులు దానిని పట్టుకొని దృఢముగా నిలుపుకొనుటయే లోపించియున్నది.

కావున ప్రతి క్రైస్తవునికి తన జీవితకాలమంతయు నేర్చుకొని అభ్యసించుటకు బాప్తిస్మములో తగినంత ఉన్నది; ఏలయనగా అది వాగ్దానము చేసి తెచ్చుదానిని -- మరణముమీదను అపవాదిమీదను విజయమును, పాపక్షమాపణను, దేవుని కృపను, సంపూర్ణ క్రీస్తును, తన వరములతో కూడ పరిశుద్ధాత్మను -- దృఢముగా నమ్ముటకు వానికి ఎల్లప్పుడు చేయవలసినది తగినంత ఉన్నది. సంక్షేపముగా, అది ఎంత అతీతమైనదనగా, భయపడు స్వభావము దానిని గ్రహింపగలిగినయెడల, అది నిజమగునా అని అది సందేహింపవచ్చును. ఏలయనగా ఆలోచించుము: మనుష్యులను చావకుండ కాపాడు, లేక వారు చనిపోయినను వారిని త్వరగా జీవములోనికి తిరిగి తెచ్చి, ఆ తరువాత వారు నిత్యము జీవించునట్లు చేయు విద్య తెలిసిన వైద్యుడు ఎక్కడైనను ఉన్నయెడల, లోకము మంచువలెను వర్షమువలెను ఎంత డబ్బును కుమ్మరించునో! ధనవంతుల గుంపు నిమిత్తము ఎవడును దగ్గరకు చేరలేనంతగా!

అయితే ఇక్కడ బాప్తిస్మములో మరణమును బొత్తిగా నాశనము చేసి మనుష్యులందరిని సజీవులుగా కాపాడు అట్టి ధనమును ఔషధమును ప్రతివాని గుమ్మము వద్దకు ఉచితముగా తేబడుచున్నది.

ఈ విధముగా మనము బాప్తిస్మమును ఎంచి దానిని మనకు ప్రయోజనకరముగా చేసికొనవలెను; మన పాపములును మనస్సాక్షియు మనలను అణచివేయునప్పుడు, మనలను మనము బలపరచుకొని ఆదరణపొంది ఇట్లు చెప్పవలెను: అయినను

నేను బాప్తిస్మము పొందియున్నాను; నేను బాప్తిస్మము పొందియున్నయెడల, ఆత్మయందును దేహమందును నేను రక్షింపబడి నిత్యజీవము పొందుదునని నాకు వాగ్దానము చేయబడియున్నది. ఏలయనగా బాప్తిస్మములో ఈ రెండు విషయములు జరుగుటకు కారణమిదే, అనగా నీళ్ళను తప్ప మరేమియు గ్రహింపలేని దేహముమీద నీళ్ళు చిలకరింపబడుచున్నవి, అంతేకాక ఆత్మ గ్రహించుటకై వాక్యము పలుకబడుచున్నది. ఇప్పుడు, నీళ్ళు వాక్యము రెండును కలిసి ఒకే బాప్తిస్మము గనుక, దేహమును ఆత్మయు రక్షింపబడి నిత్యము జీవించవలెను: ఆత్మ తాను నమ్ము వాక్యముద్వారా, అయితే దేహము ఆత్మతో ఐక్యమైయుండి, తాను గ్రహింపగలిగిన రీతిగా బాప్తిస్మమును గ్రహించుచున్నది గనుక. కావున దేహమునకును ఆత్మకును ఇంతకంటె గొప్ప రత్నము మనకు లేదు; ఏలయనగా దానిచేత మనము పరిశుద్ధులముగా చేయబడి రక్షింపబడుచున్నాము; దీనిని మరి ఏ విధమైన జీవితమును, భూమిమీది ఏ క్రియయు పొందజాలదు.

బాప్తిస్మముయొక్క స్వభావమును, ఆశీర్వాదమును, ఉపయోగమును గూర్చి ఇది చాలును గాక; ఏలయనగా ప్రస్తుత ఉద్దేశమునకు ఇది సరిపోవుచున్నది.

ఐదవ భాగము. బలిపీఠ సంస్కారమును గూర్చి.

పరిశుద్ధ బాప్తిస్మమును గూర్చి మనము వినినరీతిగానే, మరొక సంస్కారమును గూర్చి కూడ మనము ఈ మూడు అంశములను మాటలాడవలెను: అది ఏమిటి? దాని ప్రయోజనములేమి? దానిని ఎవరు పొందవలెను? ఇవన్నియు క్రీస్తు దానిని స్థాపించిన మాటలచేత నిర్ధారింపబడియున్నవి; క్రైస్తవుడుగా ఉండి సంస్కారమునకు వెళ్ళగోరు ప్రతివాడును ఆ మాటలను తెలిసికొనవలెను. ఏలయనగా తాము ఏమి వెదకుచున్నారో, ఎందుకు వచ్చుచున్నారో ఎరుగనివారిని దానికి చేర్చుకొని వారికి దానిని పరిచర్య చేయుట మా ఉద్దేశము కాదు. ఆ మాటలైతే ఇవే:

మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు తాను అప్పగింపబడిన రాత్రి రొట్టెను పట్టుకొని, కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించి, దానిని విరిచి, తన శిష్యులకిచ్చి ఇట్లనెను: తీసికొనుడి, తినుడి; ఇది మీకొరకు ఇయ్యబడుచున్న నా శరీరము; నన్ను జ్ఞాపకము చేసికొనుటకై దీనిని చేయుడి.

అదే రీతిగా భోజనమైన తరువాత ఆయన గిన్నెను కూడ పట్టుకొని, కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించి, వారికిచ్చి ఇట్లనెను: మీరందరు దీనిలోనిది త్రాగుడి; ఈ గిన్నె పాపక్షమాపణ నిమిత్తము మీకొరకు చిందింపబడుచున్న నా రక్తమువలననైన క్రొత్త నిబంధన; మీరు దీనిని త్రాగునప్పుడెల్ల నన్ను జ్ఞాపకము చేసికొనుటకై దీనిని చేయుడి.

ఇక్కడ కూడ ఈ సంస్కారమును అపనిందించువారితోను దూషించువారితోను వివాదములోనికి దిగి వాదించుటకు మేము కోరుట లేదు; అయితే (బాప్తిస్మమును గూర్చి చేసినట్లు) అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనదానిని మొదట నేర్చుకొనవలెను, అనగా ముఖ్యాంశము దేవుని వాక్యమును నియమము లేక ఆజ్ఞయునై యున్నది. ఏలయనగా అది ఏ మనుష్యునిచేతను కల్పింపబడలేదు, ప్రవేశపెట్టబడలేదు; ఎవని ఆలోచనయు యోచనయు లేకుండ అది క్రీస్తుచేత స్థాపింపబడినది. కావున నీవు పది ఆజ్ఞలను ఎన్నడును గైకొనకపోయినను, ప్రభువు ప్రార్థనను ఎన్నడును ప్రార్థించకపోయినను, విశ్వాస సంగ్రహమును ఎన్నడును నమ్మకపోయినను అవి తమ స్వభావమును విలువను నిలుపుకొనుచున్నట్లే, మనము ఈ పూజ్యమైన సంస్కారమును అయోగ్యముగా ఉపయోగించి పంచిపెట్టినను, దానినుండి ఏదియు తగ్గింపబడకుండ, తీసివేయబడకుండ అది కలవరపడక నిలిచియుండును. మనము ఏమి చేయుచున్నామో లేక నమ్ముచున్నామో దేవుడు దానిని ఎంత లక్ష్యపెట్టునని, ఆ నిమిత్తము

ఆయన తన నియమమును మార్చబడనిచ్చునని నీవు తలంచుచున్నావా? అయ్యో, లోకసంబంధమైన సమస్త విషయములలో మనము దానిని ఎట్లు ప్రయోగించినను ఉపయోగించినను, ప్రతి విషయము దేవుడు సృష్టించి నియమించినట్లే నిలిచియుండును. దీనిని ఎల్లప్పుడు నొక్కిచెప్పవలెను; ఏలయనగా దీనిచేత దాదాపు సమస్త ఉన్మత్త ఆత్మల [మతోన్మాదుల] వదరుబోతుతనమును తిప్పికొట్టవచ్చును. ఏలయనగా వారు సంస్కారములను దేవుని వాక్యమునకు వేరుగా, మనము చేయు ఏదో ఒక విషయముగా ఎంచుచున్నారు.

ఇప్పుడు, బలిపీఠ సంస్కారము అనగా ఏమిటి!

జవాబు: క్రైస్తవులమైన మనము తినుటకును త్రాగుటకును క్రీస్తు వాక్యముచేత ఆజ్ఞాపింపబడిన రొట్టెలోను ద్రాక్షారసములోను వాటి క్రిందను ఉన్న మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తుయొక్క నిజమైన శరీరమును రక్తమునై యున్నది.

మరియు బాప్తిస్మమును గూర్చి అది కేవలము నీళ్ళు కాదని మనము చెప్పినట్లే, ఇక్కడ కూడ సంస్కారము రొట్టెయు ద్రాక్షారసమునై యున్నదని చెప్పుచున్నాము; అయితే సాధారణముగా బల్లమీద వడ్డింపబడు కేవలము రొట్టెయు ద్రాక్షారసమును కాదు, దేవుని వాక్యములో ఇమిడ్చబడి దానితో జతచేయబడిన రొట్టెయు ద్రాక్షారసమును.

వాక్యమే (నేను చెప్పుచున్నాను) ఈ సంస్కారమును చేసి దానిని ప్రత్యేకపరచుచున్నది; కావున అది కేవలము రొట్టెయు ద్రాక్షారసమును కాక, క్రీస్తు శరీరమును రక్తమునై యున్నది, అట్లు పిలువబడుచున్నది. ఏలయనగా ఇట్లు చెప్పబడియున్నది: Accedat verbum ad elementum, et fit sacramentum. వాక్యము మూలపదార్థముతో జతచేయబడినయెడల అది సంస్కారమగును. పరిశుద్ధ ఆగస్తీనుయొక్క ఈ మాట ఎంత సముచితముగాను ఎంత చక్కగాను చెప్పబడినదనగా, అతడు దీనికంటె మెరుగైనదేదియు చెప్పలేదనవచ్చును. వాక్యము మూలపదార్థమును సంస్కారముగా చేయవలెను, లేనియెడల అది కేవలము మూలపదార్థముగానే నిలిచియుండును. ఇప్పుడు, ఇది ఒక అధిపతియొక్క గాని చక్రవర్తియొక్క గాని మాట లేక నియమము కాదు, అయితే ఐదవ భాగము. బలిపీఠ సంస్కారమును గూర్చి. మహోన్నతమైన ప్రభావముగలవానిది; ఆయన పాదములయొద్ద సమస్త సృష్టము పడి, ఆయన చెప్పినట్లే అది ఉన్నదని దృఢముగా పలికి, సమస్త భక్తితోను భయముతోను దీనత్వముతోను దానిని అంగీకరించవలెను.

ఈ వాక్యముతో నీవు నీ మనస్సాక్షిని బలపరచుకొని ఇట్లు చెప్పవచ్చును: లక్ష అపవాదులు సమస్త మతోన్మాదులతో కలిసి ముందుకు దూసుకువచ్చి, రొట్టెయు ద్రాక్షారసమును క్రీస్తు శరీరమును రక్తమును ఎట్లు కాగలవు? ఇత్యాదులు అని కేకలువేసినను, సమస్త ఆత్మలును పండితులును కలిసినను దైవిక ప్రభావముగలవాని చిటికెన వ్రేలియందున్నంత జ్ఞానము వారికి లేదని నేనెరుగుదును. ఇప్పుడు ఇక్కడ క్రీస్తు వాక్యము నిలిచియున్నది: తీసికొనుడి, తినుడి; ఇది నా శరీరము; మీరందరు దీనిలోనిది త్రాగుడి; ఇది నా రక్తమువలననైన క్రొత్త నిబంధన, ఇత్యాదులు. ఇక్కడే మనము నిలిచియున్నాము; తమ్మును తామే ఆయనకు యజమానులుగా నియమించుకొని, ఆయన పలికినదానికంటె దానిని వేరుగా చేయువారిని చూడగోరుచున్నాము. నీవు వాక్యమును తీసివేసినయెడల, లేక మాటలు లేకుండ దానిని చూచినయెడల, నీకు కేవలము రొట్టెయు ద్రాక్షారసమును తప్ప మరేమియు ఉండదనునది నిజమే. అయితే మాటలు ఉండవలసినట్లును ఉండితీరవలసినట్లును వాటితో నిలిచియున్నయెడల, వాటి బలముచేత అది నిజముగా క్రీస్తు శరీరమును రక్తమునై యున్నది. ఏలయనగా క్రీస్తు పెదవులు ఏమి చెప్పునో, ఏమి పలుకునో అదే జరుగును; ఆయన ఎన్నడును అబద్ధమాడలేడు, మోసగింపలేడు.

అందువలన ప్రస్తుతకాలములో మనుష్యులు కలవరపడుచున్న సమస్త విధమైన ప్రశ్నలకు జవాబిచ్చుట సులభము; ఎట్లనగా ఈ ప్రశ్న: దుష్టుడైన యాజకుడు కూడ సంస్కారమును పరిచర్య చేసి పంచిపెట్టగలడా? మరియు ఇట్టి మరి ఏ ప్రశ్నలైనను. ఏలయనగా ఇక్కడ మనము నిర్ధారించి ఇట్లు చెప్పుచున్నాము: ఒక దుష్టుడు సంస్కారమును తీసికొనినను లేక పంచిపెట్టినను, అత్యంత యోగ్యమైన రీతిలో దానిని [పొందువాడు లేక] పరిచర్య చేయువాడు పొందునంత నిజముగా వాడు నిజమైన సంస్కారమును, అనగా క్రీస్తుయొక్క నిజమైన శరీరమును రక్తమును పొందుచున్నాడు. ఏలయనగా అది మనుష్యుల పరిశుద్ధతమీద కాదు, దేవుని వాక్యముమీద స్థాపింపబడియున్నది. మరియు భూమిమీది ఏ పరిశుద్ధుడును, అవును, పరలోకములోని ఏ దూతయు రొట్టెను ద్రాక్షారసమును క్రీస్తు శరీరముగాను రక్తముగాను చేయలేనట్లే, అది దుర్వినియోగము చేయబడినను ఎవడును దానిని మార్చలేడు, భేదపరచలేడు. ఏలయనగా దేనిచేత అది సంస్కారమై స్థాపింపబడెనో ఆ వాక్యము వ్యక్తి నిమిత్తము గాని వాని అవిశ్వాసము నిమిత్తము గాని అబద్ధము కాదు. ఏలయనగా నీవు నమ్మినయెడల లేక యోగ్యుడవైనయెడల నా శరీరమును రక్తమును పొందెదవు అని ఆయన చెప్పుట లేదు, అయితే: తీసికొనుడి, తినుడి, త్రాగుడి; ఇది నా శరీరమును రక్తమును అని చెప్పుచున్నాడు. అదేవిధముగా: దీనిని చేయుడి (అనగా, నేను ఇప్పుడు చేయుచున్నదానిని, స్థాపించుచున్నదానిని, ఇచ్చుచున్నదానిని, మీరు తీసికొనవలెనని ఆజ్ఞాపించుచున్నదానిని) .

అనగా, నీవు యోగ్యుడవైనను అయోగ్యుడవైనను, రొట్టెకును ద్రాక్షారసమునకును జతచేయబడిన ఈ మాటల బలముచేత ఆయన శరీరమును రక్తమును నీకు ఇక్కడ ఉన్నవి. దీనిని మాత్రము బాగుగా గమనించి జ్ఞాపకముంచుకొనుము; ఏలయనగా ఇంతవరకు వచ్చిన, ఇకమీదట రాగల సమస్త తప్పులకును మోసమునకును విరోధముగా మన సమస్త పునాదియు సంరక్షణయు కాపుదలయు ఈ మాటలమీదనే ఆధారపడియున్నవి.

ఈ విధముగా ఈ సంస్కారముయొక్క సారమునకు సంబంధించిన మొదటి అంశము క్లుప్తముగా మనకున్నది. ఇప్పుడు దేని నిమిత్తము నిజముగా సంస్కారము స్థాపింపబడెనో ఆ ఫలసిద్ధిని ప్రయోజనములను ఇంకను పరిశీలించుము; ఇది దానియొక్క అత్యంత అవసరమైన భాగము కూడ; అక్కడ మనము ఏమి వెదకవలెనో, ఏమి పొందవలెనో తెలిసికొనునట్లు. ఇప్పుడు ఇది ఇప్పుడే పేర్కొనబడిన మాటలనుండి తేటగాను స్పష్టముగాను ఉన్నది: ఇది పాపక్షమాపణ నిమిత్తము మీకొరకు ఇయ్యబడిన చిందింపబడిన నా శరీరమును రక్తమును. క్లుప్తముగా అనగా: ఈ కారణముచేతనే మనము సంస్కారమునకు వెళ్ళుచున్నాము, ఏలయనగా అక్కడ మనము అట్టి ధనమును పొందుచున్నాము; దానిద్వారాను దానియందును మనము పాపక్షమాపణను పొందుచున్నాము. ఎందుకు అట్లు? ఏలయనగా మాటలు ఇక్కడ నిలిచి దీనిని మనకు ఇచ్చుచున్నవి; ఏలయనగా ఈ నిమిత్తమే ఆయన నన్ను తినుమనియు త్రాగుమనియు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు, అది నా స్వంతమై నాకు ప్రయోజనకరముగా ఉండునట్లు, నిశ్చయమైన తాకట్టుగాను గుర్తుగాను, అవును, నా పాపములకును, మరణమునకును, ప్రతి విపత్తుకును విరోధముగా నాకొరకు నియమింపబడిన అదే ధనముగాను.

ఐదవ భాగము. బలిపీఠ సంస్కారమును గూర్చి.

ఈ నిమిత్తమే అది నిజముగా ఆత్మల ఆహారమని పిలువబడుచున్నది; అది క్రొత్త మనుష్యుని పోషించి బలపరచును. ఏలయనగా బాప్తిస్మముచేత మనము మొదట క్రొత్తగా జన్మించుచున్నాము; అయితే (మనము ముందు చెప్పినట్లు) అదనముగా మనుష్యునిలో రక్తమాంసములయొక్క ప్రాచీన దుష్ట స్వభావము ఇంకను నిలిచియున్నది; మరియు అపవాదియొక్కయు లోకముయొక్కయు ఆటంకములును శోధనలును ఎన్నో ఉన్నవి గనుక మనము తరచుగా అలసి సొమ్మసిల్లుచున్నాము, కొన్నిసార్లు తొట్రిల్లుచున్నాము కూడ.

కావున విశ్వాసము అట్టి యుద్ధములో వెనుకకు పడిపోకుండ, అంతకంతకు మరి బలమైనదగునట్లు తన్నుతాను సేదదీర్చుకొని బలపరచుకొనుటకై అది అనుదిన మేతగాను పోషణగాను ఇయ్యబడియున్నది.

ఏలయనగా క్రొత్త జీవితము ఎడతెగక వృద్ధిపొంది ముందుకు సాగునట్లు క్రమపరచబడవలెను; అయితే అది ఎంతో వ్యతిరేకతను సహింపవలెను. ఏలయనగా అపవాది ఎంత ఉగ్రమైన శత్రువనగా, మనము వానిని ఎదిరించి ప్రాచీన మనుష్యునిమీద దాడిచేయుచున్నామనియు, తాను బలవంతముగా మనలను పడద్రోయలేడనియు వాడు చూచినప్పుడు, వాడు అన్నివైపుల సంచరించుచు తిరుగుచు, సమస్త యుక్తులను ప్రయత్నించి, తుదకు మనలను అలసిపోజేయువరకు మానడు; అప్పుడు మనము మన విశ్వాసమును విసర్జించుదుము, లేక కాలుచేతులు విడిచి ఉత్సాహములేనివారముగా గాని అసహనులముగా గాని అగుదుము. ఇప్పుడు భారము మరీ బరువగుచున్నదని హృదయము అనుభవించునప్పుడు, అది ఇక్కడ క్రొత్త శక్తిని సేదదీర్పును పొందునట్లు ఈ ఉద్దేశముతోనే ఇక్కడ ఆదరణ ఇయ్యబడియున్నది.

అయితే ఇక్కడ మన జ్ఞానులైన ఆత్మలు తమ గొప్ప కళతోను జ్ఞానముతోను మెలికలు తిరుగుచు, రొట్టెయు ద్రాక్షారసమును పాపములను ఎట్లు క్షమించగలవు, లేక విశ్వాసమును ఎట్లు బలపరచగలవు? అని కేకలువేయుచు అరచుచున్నారు. దానికదే రొట్టె రొట్టెయే గనుక మనము దీనిని రొట్టెను ద్రాక్షారసమును గూర్చి చెప్పుట లేదనియు, క్రీస్తు శరీరమును రక్తమునై యుండి మాటలు జతచేయబడియున్న అట్టి రొట్టెను ద్రాక్షారసమును గూర్చి చెప్పుచున్నామనియు వారు విని ఎరిగియున్నను.

అదే, మేము చెప్పుచున్నాము, నిశ్చయముగా ధనము, మరేదియు కాదు; దానిద్వారా అట్టి క్షమాపణ పొందబడుచున్నది. ఇప్పుడు అది మనకు అందజేయబడి మన స్వంతము చేయబడు ఏకైక మార్గము ఈ మాటలలోనే ఉన్నది

(మీకొరకు ఇయ్యబడిన, చిందింపబడిన). ఏలయనగా ఇక్కడ నీకు రెండు సత్యములు ఉన్నవి: అది క్రీస్తు శరీరమును రక్తమునై యున్నదనియు, అది ధనముగాను వరముగాను నీదై యున్నదనియు. ఇప్పుడు క్రీస్తు శరీరము ఏమియు ఫలము కలిగించని, ఏమియు ప్రయోజనము కలిగించని నిష్ఫలమైన వ్యర్థమైన వస్తువు ఎన్నడును కాజాలదు. అయినను ఆ ధనము దానికదే ఎంత గొప్పదైనను, అది వాక్యములో ఇమిడ్చబడి మనకు అందజేయబడవలెను; లేనియెడల మనము దానిని ఎన్నడును తెలిసికొనలేము, వెదకలేము.

కావున ప్రభువు రాత్రి భోజనములో క్రీస్తు శరీరమును రక్తమును మనకొరకు ఇయ్యబడుట చిందింపబడుట లేదు, కావున సంస్కారములో మనకు పాపక్షమాపణ ఉండజాలదు అని వారు చెప్పునప్పుడు అది కూడ వ్యర్థమైన మాటయే. ఏలయనగా ఆ కార్యము సిలువమీద నెరవేర్చబడి పాపక్షమాపణ సంపాదింపబడినను, అది వాక్యముద్వారా తప్ప మరి ఏ విధముగాను మనయొద్దకు రాజాలదు. ఏలయనగా ప్రసంగముచేత లేక నోటిమాటచేత సమర్పింపబడనియెడల, అట్టి కార్యము నెరవేర్చబడెనని గాని మనకు ఇయ్యబడవలసియున్నదని గాని లేనియెడల దానిని గూర్చి మనకేమి తెలియును? వారు లేఖనములను సువార్తను పట్టుకొని నమ్మితేనే తప్ప, దానిని గూర్చి వారికెట్లు తెలియును, లేక క్షమాపణను ఎట్లు గ్రహించి తమకు స్వంతము చేసికొనగలరు? అయితే ఇప్పుడు సువార్త అంతయు, నేను పరిశుద్ధ క్రైస్తవ సంఘమును, పాపక్షమాపణను నమ్ముచున్నాను, ఇత్యాదులు అను విశ్వాస సంగ్రహపు అంశమును వాక్యముచేత ఈ సంస్కారములో మూర్తీభవించి మనకు సమర్పింపబడుచున్నవి. అట్లయితే, సువార్తలో ప్రతిచోట మనము విను మాటలు సరిగ్గా ఇవేనని వారు ఒప్పుకొనవలసియుండగా, సంస్కారములోని ఈ మాటలు

ఐదవ భాగము. బలిపీఠ సంస్కారమును గూర్చి. ఏమియు ఉపయోగము లేనివని -- సంస్కారమునకు వేరుగా సువార్త అంతయు లేక దేవుని వాక్యము ఏమియు ఉపయోగము లేనిదని చెప్పుటకు వారు ఎంత తక్కువగా సాహసింతురో అంతే తక్కువగా -- వారు చెప్పలేనప్పుడు, ఈ ధనము సంస్కారమునుండి చీల్చివేయబడుటకు మనమెందుకు అనుమతింపవలెను?

ఈ విధముగా సంస్కారము దానికదే ఏమై యున్నదో, అది ఏమి తెచ్చునో ఏమి ప్రయోజనము కలిగించునో అను రెండు విషయములలోను సంపూర్ణ సంస్కారము మనకున్నది. ఇప్పుడు ఈ శక్తిని ప్రయోజనమును పొందు వ్యక్తి ఎవడో కూడ మనము చూడవలెను.

దీనికి క్లుప్తముగా జవాబు ఇయ్యబడియున్నది, పైన బాప్తిస్మమును గూర్చియు ఇతర చోట్ల తరచుగాను మనము చెప్పినట్లు: దానిని నమ్మువాడు మాటలు ప్రకటించుదానిని తెచ్చుదానిని కలిగియున్నాడు. ఏలయనగా అవి రాతికిని కఱ్ఱకును చెప్పబడలేదు, ప్రకటింపబడలేదు, అయితే వాటిని వినువారికి, ఎవరితో ఆయన తీసికొనుడి, తినుడి, ఇత్యాదులు అని చెప్పుచున్నాడో వారికే. మరియు ఆయన పాపక్షమాపణను సమర్పించి వాగ్దానము చేయుచున్నాడు గనుక, దానిని విశ్వాసముచేత తప్ప మరి ఏ విధముగాను పొందలేము. ఈ విశ్వాసమును ఆయనే వాక్యములో కోరుచున్నాడు, ఆయన మీకొరకు ఇయ్యబడిన, చిందింపబడిన అని చెప్పునప్పుడు. ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లు: మీరు దానిని మీదిగా హక్కుగా తీసికొని అనుభవించునట్లు ఈ కారణముచేతనే నేను దానిని ఇచ్చి, తినుడి త్రాగుడి అని మిమ్మును ఆజ్ఞాపించుచున్నాను. ఇప్పుడు ఈ మాటలను అంగీకరించి, అవి ప్రకటించునది సత్యమని నమ్మువాడు దానిని కలిగియున్నాడు. అయితే దానిని నమ్మనివానికి ఏమియు లేదు; ఏలయనగా అది తనకు వ్యర్థముగా సమర్పింపబడనిచ్చి, అట్టి రక్షణకరమైన మేలును అనుభవించుటకు నిరాకరించుచున్నాడు. ఆ ధనము నిజముగా తెరవబడి ప్రతివాని గుమ్మము వద్ద, అవును, వాని బల్లమీద ఉంచబడియున్నది; అయితే నీవు కూడ దానిని నీదిగా హక్కుగా తీసికొని, మాటలు నీకు సూచించునట్లు దానిని ధైర్యముగా చూచుట అవసరము.

ఇప్పుడు, ఈ సంస్కారమును యోగ్యముగా పొందుటకు సంపూర్ణ క్రైస్తవ సిద్ధపాటు ఇదే. ఏలయనగా ఈ ధనము సంపూర్ణముగా మాటలలో సమర్పింపబడియున్నది గనుక, దానిని హృదయముతో తప్ప మరి ఏ విధముగాను గ్రహించి స్వంతము చేసికొనలేము. ఏలయనగా అట్టి వరమును నిత్య ధనమును పిడికిలితో పట్టుకొనలేము. ఉపవాసమును ప్రార్థనయు, ఇత్యాదులు, దేహము క్రీస్తు శరీరమునకును రక్తమునకును ఎదుట అణకువతోను భక్తితోను ప్రవర్తించునట్లు, పిల్లలకు బాహ్యమైన సిద్ధపాటుగాను క్రమశిక్షణగాను నిజముగా ఉండవచ్చును; అయినను దానియందును దానితోను ఇయ్యబడుదానిని దేహము పట్టుకొని స్వంతము చేసికొనలేదు. అయితే ఈ ధనమును గుర్తించి దానిని కోరు హృదయముయొక్క విశ్వాసముచేతనే ఇది జరుగును. ఈ

సంస్కారమును గూర్చి సాధారణ ఉపదేశముగా అవసరమైనదానికి ఇది చాలును; ఏలయనగా దానిని గూర్చి ఇంకను చెప్పవలసినది మరొక సమయమునకు చెందినది.

ముగింపు ముగింపుగా, సంస్కారమును గూర్చిన నిజమైన గ్రహింపును బోధయు ఇప్పుడు మనకున్నవి గనుక, క్రైస్తవుల మధ్య ప్రతిదినము పరిచర్య చేయబడి పంచిపెట్టబడుచున్న ఇంత గొప్ప ధనమును మనుష్యులు లక్ష్యపెట్టకుండ దాటిపోనియ్యకుండునట్లు, అనగా క్రైస్తవులుగా ఉండగోరువారు ఈ పూజ్యమైన సంస్కారమును తరచుగా పొందుటకు సిద్ధపడునట్లు, కొంత హెచ్చరికయు ప్రోత్సాహమును నిజముగా అవసరము. ఏలయనగా మనుష్యులు దానివిషయమై అలసినవారివలెను సోమరులవలెను కనబడుచున్నారని మనము చూచుచున్నాము; సువార్తను విని, పోపుయొక్క అర్థరహితమైన ఆచారములు రద్దుచేయబడి, మనము అతని చట్టములనుండియు బలవంతమునుండియు విడుదల పొందియున్నాము గనుక, తమకు దాని అవసరము లేనంత బలమైన క్రైస్తవులైనట్లు, ఒకటి, రెండు, మూడు సంవత్సరములు, లేక అంతకంటె ఎక్కువకాలము సంస్కారము లేకుండ గడుపువారు గొప్ప సమూహముగా ఉన్నారు; మరికొందరు, తమను దానివైపు ప్రేరేపించు ఆకలిదప్పులను అనుభవించువారు తప్ప మరెవడును దానియొద్దకు రాకూడదని మేము బోధించితిమను సాకుచేత తమను తాము అడ్డగింపబడనిచ్చి వెనుకకు తొలగిపోవుచున్నారు. కొందరు అది స్వేచ్ఛకు సంబంధించిన విషయమే గాని అవసరమైనది కాదనియు, అది లేకుండ నమ్ముట చాలుననియు సాకు చెప్పుచున్నారు; ఈ విధముగా వారిలో చాలామంది ఎంతవరకు పోవుచున్నారనగా, వారు బొత్తిగా పశుప్రాయులై, తుదకు సంస్కారమును దేవుని వాక్యమును రెండింటిని తృణీకరించుచున్నారు.

ఇప్పుడు, మనము చెప్పినట్లు, మనము ఆత్మలను చంపు క్రొత్త విధానమును స్థాపించకుండునట్లు, ఎవడును ఏ విధముగాను బలవంతపెట్టబడకూడదు, నిర్బంధింపబడకూడదు అనునది నిజమే. అయినను ఇంత దీర్ఘకాలము సంస్కారమును తమకు లేకుండ చేసికొని దానినుండి తొలగిపోవు అట్టి ప్రజలు క్రైస్తవులుగా ఎంచబడరాదని తెలిసికొనవలెను. ఏలయనగా క్రీస్తు దానిని ప్రదర్శనగా చూడబడుటకు స్థాపించలేదు, అయితే తన క్రైస్తవులు దానిని తిని త్రాగి, దానిద్వారా తన్ను జ్ఞాపకము చేసికొనవలెనని ఆజ్ఞాపించియున్నాడు.

నిజముగా, యథార్థమైన క్రైస్తవులై సంస్కారమును అమూల్యమైనదిగాను పరిశుద్ధమైనదిగాను ఎంచువారు తమ్మును తామే దానివైపు ప్రేరేపించుకొని నడిపించుకొందురు. అయినను క్రైస్తవులుగా ఉండగోరు సామాన్యులును బలహీనులును తమను ప్రేరేపింపవలసిన కారణమును అవసరమును ఆలోచించుటకు మరింతగా పురికొల్పబడునట్లు, ఈ అంశమును గూర్చి మనము కొంత చర్చింతము. ఏలయనగా విశ్వాసమునకును ప్రేమకును ఓర్పుకును సంబంధించిన ఇతర విషయములలో కేవలము బోధించి ఉపదేశించుట చాలక, అనుదిన హెచ్చరిక కూడ అవసరమైనట్లే, ఇక్కడ కూడ మనుష్యులు అలసి విసుగుచెందకుండునట్లు ఎడతెగక బోధించుట అవసరము; ఏలయనగా అపవాది ఎల్లప్పుడు దీనిని, ప్రతి క్రైస్తవ అభ్యాసమును ఎదిరించి, తనకు చేతనైనంతగా దానినుండి తరిమివేసి వెనుకకు తొలగించునని మనము ఎరిగియున్నాము, అనుభవించుచున్నాము.

మరియు మొదటిగా, క్రీస్తుయొక్క స్వంత మాటలలోనే స్పష్టమైన వాక్యభాగము మనకున్నది: నన్ను జ్ఞాపకము చేసికొనుటకై దీనిని చేయుడి. ఇవి ఆదేశించు, ఆజ్ఞాపించు మాటలు; వీటిచేత

క్రైస్తవులుగా ఉండగోరువారందరు ఈ సంస్కారములో పాలుపొందవలెనని ఆజ్ఞాపింపబడుచున్నారు. కావున ఆయన ఇక్కడ ఎవరితో మాటలాడుచున్నాడో ఆ క్రీస్తు శిష్యుడుగా ఉండగోరువాడు దీనిని ఆలోచించి గైకొనవలెను; మనుష్యులచేత బలవంతపెట్టబడినట్లు నిర్బంధముచేత కాదు, ప్రభువైన యేసు క్రీస్తుకు విధేయుడై, ఆయనను సంతోషపెట్టుటకై.

అయితే నీవు: అయినను మీరు దీనిని చేయునప్పుడెల్ల అను మాటలు జతచేయబడియున్నవి; అక్కడ ఆయన ఎవనిని బలవంతపెట్టక మన స్వేచ్ఛా నిర్ణయమునకు విడిచిపెట్టుచున్నాడు అని చెప్పినయెడల, జవాబు: అది నిజమే, అయినను మనము దానిని ఎన్నడును చేయకూడదని వ్రాయబడలేదు. అవును, మీరు దీనిని చేయునప్పుడెల్ల అను మాటలు ఆయన పలుకుచున్నాడు గనుకనే, మనము దానిని తరచుగా చేయవలెనని దానిలో సూచింపబడియున్నది; మరియు ఆయన సంస్కారమును స్వేచ్ఛగా ఉంచగోరుచున్నాడు గనుక అది జతచేయబడియున్నది; యూదుల పస్కావలె ప్రత్యేక సమయములకు పరిమితము కాకుండ; వారు దానిని సంవత్సరమునకు ఒక్కసారి మాత్రమే, అదియు మొదటి పౌర్ణమియొక్క పదునాలుగవ దినమున సాయంకాలమున మాత్రమే తినవలసియుండెను, ఒక్క దినమైనను దానిని మార్చకూడదు. ఆయన ఈ మాటలచేత ఇట్లు చెప్పుచున్నట్లు: నేను

ముగింపు మీకొరకు ఒక పస్కాను లేక భోజనమును స్థాపించుచున్నాను; దానిని మీరు సంవత్సరమునకు ఒక్కసారి, కేవలము ఈ సాయంకాలమున మాత్రమే కాక, తరచుగా, మీకు ఇష్టమైనప్పుడు ఇష్టమైనచోట, ప్రతివాని అవకాశమును అవసరమును బట్టి, ఏ స్థలమునకును నియమిత కాలమునకును బంధింపబడకుండ అనుభవించవలెను; అయితే తరువాత పోపు దానిని వక్రీకరించి మరల దానిని యూదుల పండుగగా చేసెను.

ఈ విధముగా, మనము దానిని తృణీకరించవచ్చుననే అర్థములో అది స్వేచ్ఛగా విడిచిపెట్టబడలేదని నీవు గ్రహించుచున్నావు. ఏలయనగా ఒకడు ఇంత దీర్ఘకాలము గడిచిపోనిచ్చి, తనను అడ్డగించునది ఏదియు లేకపోయినను దానికొరకు ఎన్నడును ఆశను అనుభవించనియెడల, దానినే నేను దానిని తృణీకరించుట అని పిలుచుచున్నాను. నీవు అట్టి స్వేచ్ఛను కోరినయెడల, క్రైస్తవుడవు కాకుండుటకును, నమ్మవలసిన అవసరముగాని ప్రార్థించవలసిన అవసరముగాని లేకుండుటకును కూడ నీకు స్వేచ్ఛ ఉండవచ్చును; ఏలయనగా ఒకటి ఎంతగా క్రీస్తు ఆజ్ఞయో మరొకటియు అంతే. అయితే నీవు క్రైస్తవుడవుగా ఉండగోరినయెడల, అప్పుడప్పుడు ఈ ఆజ్ఞకు నీవు తగినవిధముగా లోబడి విధేయత చూపవలెను. ఏలయనగా ఈ ఆజ్ఞ నిన్ను నీవు పరీక్షించుకొని ఇట్లు తలంచునట్లు ఎల్లప్పుడు నిన్ను ప్రేరేపింపవలెను: చూడుము, నేను ఎట్టి క్రైస్తవుడను! నేను క్రైస్తవుడనైనయెడల,

నా ప్రభువు [నన్ను] చేయుమని ఆజ్ఞాపించినదానికొరకు నాకు నిశ్చయముగా కొంచెమైనను ఆశ ఉండును.

నిజముగా, మనము దానికి ఇంత పరాయివారివలె ప్రవర్తించుచున్నాము గనుక, పోపు పాలనా వ్యవస్థ క్రింద మనము ఎట్టి క్రైస్తవులమై యుంటిమో సులభముగా కనబడుచున్నది; అనగా మనము ఇష్టమును ప్రేమయు లేకుండ, కేవలము బలవంతముచేతను మానవ ఆజ్ఞలయెడల భయముచేతను వెళ్ళుచుంటిమి, క్రీస్తు ఆజ్ఞను ఎన్నడును లక్ష్యపెట్టలేదు. అయితే మేము ఎవనిని బలవంతపెట్టము, నిర్బంధింపము; మాకు సేవచేయుటకు గాని మమ్మును సంతోషపెట్టుటకు గాని ఎవడును దానిని చేయవలసిన అవసరము లేదు. అయితే ఆయన దానిని కోరుచున్నాడనియు అది ఆయనకు ఇష్టమనియు ఈ సంగతియే దానికదే నిన్ను ప్రేరేపించి బలవంతపెట్టవలెను. విశ్వాసమునకు గాని ఏ సత్క్రియకు గాని మనుష్యులు నిన్ను బలవంతపెట్టుటకు నీవు అనుమతింపకూడదు. నీవు ఏమి చేయవలెనో దానిని మా నిమిత్తము కాక నీ స్వంత నిమిత్తమే నీకు చెప్పి హెచ్చరించుటకంటె మేము మరేమియు చేయుట లేదు. ఆయన నిన్ను ఆహ్వానించి ఆకర్షించుచున్నాడు; నీవు దానిని తృణీకరించినయెడల, దానికి నీవే జవాబు చెప్పవలెను.

ఇప్పుడు, ఇదే మొదటి అంశముగా ఉండవలెను, విశేషముగా చల్లగాను ఉదాసీనముగాను ఉన్నవారికొరకు, వారు ఆలోచించి తమ్మును తాము మేల్కొల్పుకొనునట్లు. ఏలయనగా నేను నా స్వంత అనుభవములో కనుగొనినట్లును, ప్రతివాడును తన విషయములో కనుగొనునట్లును ఇది నిశ్చయముగా సత్యము: ఒక వ్యక్తి ఈ విధముగా ఈ సంస్కారమునుండి తొలగిపోయినయెడల, వాడు ప్రతిదినము అంతకంతకు మొద్దుబారి చల్లబడి, తుదకు దానిని బొత్తిగా నిర్లక్ష్యము చేయును. దీనిని తప్పించుకొనుటకు మనము నిజముగా హృదయమును మనస్సాక్షిని పరీక్షించుకొని, దేవునితో సరిగా ఉండగోరు వ్యక్తివలె ప్రవర్తించవలెను. ఇప్పుడు, ఇది ఎంత ఎక్కువగా జరుగునో, హృదయము అంత ఎక్కువగా వేడెక్కి రగులుకొనును, అది పూర్తిగా చల్లబడకుండునట్లు.

అయితే నీవు: నేను సిద్ధముగా లేనని నాకు అనిపించినయెడల ఏమి? అని చెప్పినయెడల, జవాబు: అది నా సంశయము కూడ, విశేషముగా పోపు క్రింది పాత విధానమునుండి వచ్చినది; అందులో దేవుడు మనలో అతి చిన్న కళంకమునైనను కనుగొనలేనంత సంపూర్ణముగా పవిత్రుడై యుండుటకు ఒకడు తన్నుతాను హింసించుకొనువాడు. ఈ నిమిత్తము మనము ఎంత భయస్థులమైతిమనగా, ప్రతివాడును వెంటనే కలవరములో పడి, అయ్యో! నీవు అయోగ్యుడవు! అని తనలో తాను అనుకొనువాడు. ఏలయనగా అప్పుడు స్వభావమును హేతువును గొప్పదియు అమూల్యమైనదియునైన మేలుతో పోల్చి మన అయోగ్యతను లెక్కించుట మొదలుపెట్టును; అప్పుడు అది ప్రకాశమానమైన సూర్యునితో పోల్చినప్పుడు చీకటి లాంతరువలెను, అమూల్యమైన రత్నములతో పోల్చినప్పుడు మురికివలెను కనబడును. స్వభావమును హేతువును దీనిని చూచుచున్నవి గనుక, అవి దగ్గరకు వచ్చుటకు నిరాకరించి, తాము సిద్ధపడువరకు ఆలస్యము చేయును; ఎంతకాలమనగా ఒక వారము మరొక వారమును, ఒక అర్ధసంవత్సరము మరొకదానిని ఈడ్చుకొనిపోవును. అయితే నీవు ఎంత మంచివాడవో ఎంత పవిత్రుడవో లక్ష్యపెట్టి, ఏ సంకోచమును లేకుండునట్లు ప్రయాసపడవలెనంటే, నీవు ఎన్నడును దగ్గరకు రాకూడదు.

ముగింపు కావున మనము ఇక్కడ మనుష్యుల మధ్య భేదము చూపవలెను. ఏలయనగా విచ్చలవిడిగాను దుర్వ్యసనముగాను ఉన్నవారు దూరముగా ఉండవలెనని వారికి చెప్పవలెను; ఏలయనగా వారు పాపక్షమాపణను కోరరు, భక్తిగలవారుగా ఉండగోరరు గనుక దానిని పొందుటకు సిద్ధముగా లేరు. అయితే అట్టి మొద్దుబారినవారును దుష్టులును కాని, భక్తిగలవారుగా ఉండగోరు ఇతరులు, వారు ఇతర విషయములలో బలహీనులుగాను బలహీనతలతో నిండినవారుగాను ఉన్నను, దూరముగా ఉండకూడదు; పరిశుద్ధ హిలరీ కూడ ఇట్లు చెప్పెను: సంఘమునుండి న్యాయముగా వెలివేయబడి క్రైస్తవుడు కానివానిగా ఎంచబడదగిన పాపము ఎవడైనను చేయనియెడల, వాడు తన్నుతాను జీవమును కోల్పోకుండునట్లు సంస్కారమునుండి దూరముగా ఉండకూడదు. ఏలయనగా రక్తమాంసములలో అనేక అనుదిన బలహీనతలను నిలుపుకొనకుండునంతగా ఎవడును అభివృద్ధి పొందడు.

కావున మన సంస్కారము మన యోగ్యతమీద ఆధారపడదని ఎరుగుటయే అత్యున్నతమైన కళ అని అట్టి ప్రజలు నేర్చుకొనవలెను. ఏలయనగా మనము యోగ్యులమును పరిశుద్ధులమును గనుక బాప్తిస్మము పొందుట లేదు, మనము పవిత్రులమును పాపము లేనివారమును గనుక పాపపు ఒప్పుకోలుకు వెళ్ళుట లేదు; అయితే దానికి విరుద్ధముగా, మనము దీనులైన దౌర్భాగ్యపు మనుష్యులము గనుకను, మనము అయోగ్యులము గనుకనే; కృపను పాపవిమోచన ప్రకటనను కోరక, దిద్దుకొనుటకు ఉద్దేశించని ఎవడైనను తప్ప.

అయితే కృపను ఆదరణను సంతోషముగా పొందగోరువాడు తన్నుతాను ప్రేరేపించుకొని, ఎవడును తనను భయపెట్టి తరిమివేయనియ్యక ఇట్లు చెప్పవలెను: నేను నిజముగా యోగ్యుడనై యుండగోరుచున్నాను, అయితే నేను ఏ యోగ్యతనుబట్టియు రాక, నీ వాక్యమునుబట్టియే వచ్చుచున్నాను; ఏలయనగా నీవు దానిని ఆజ్ఞాపించియున్నావు; నా యోగ్యత ఏమైనను సరే, నీ శిష్యుడనై యుండుటకు సంతోషముగా కోరువానివలె వచ్చుచున్నాను. అయితే ఇది కష్టము; ఏలయనగా క్రీస్తు వాక్యముకంటెను పెదవులకంటెను మనవైపే మనము ఎక్కువగా చూచుకొందుము అను ఈ ఆటంకమును అడ్డంకియు మనము ఎల్లప్పుడు ఎదుర్కొనవలసియున్నది. ఏలయనగా స్వభావము తనమీద తానే దృఢముగా నిలిచి ఆధారపడగలుగునట్లు ప్రవర్తించగోరును, లేనియెడల అది దగ్గరకు వచ్చుటకు నిరాకరించును. మొదటి అంశమును గూర్చి ఇది చాలును గాక.

రెండవదిగా, ఈ ఆజ్ఞతోపాటు, మనము పైన వినినట్లు, ఒక వాగ్దానము కూడ ఉన్నది; అది మనలను అత్యంత బలముగా పురికొల్పి ధైర్యపరచవలెను. ఏలయనగా ఇక్కడ దయగలవియు అమూల్యమైనవియునైన మాటలు నిలిచియున్నవి: ఇది మీకొరకు ఇయ్యబడిన నా శరీరము. ఇది పాపక్షమాపణ నిమిత్తము మీకొరకు చిందింపబడిన నా రక్తము. ఈ మాటలు, నేను చెప్పినట్లు, కఱ్ఱకును రాతికిని బోధింపబడలేదు, నాకును నీకును బోధింపబడినవి; లేనియెడల ఆయన మౌనముగా ఉండి సంస్కారమును స్థాపించకయే ఉండవచ్చును. కావున ఆలోచించుము, ఆయన నీతో వ్యర్థముగా మాటలాడకుండునట్లు, ఈ మీకొరకు అను మాటలో నిన్ను నీవు ఉంచుకొనుము.

ఏలయనగా ఇక్కడ ఆయన మనకొరకు పరలోకమునుండి తెచ్చిన సంపూర్ణ ధనమును మనకు సమర్పించుచున్నాడు; దానికి ఆయన ఇతర చోట్లలో కూడ అత్యంత దయతో మనలను ఆహ్వానించుచున్నాడు; ఎట్లనగా పరిశుద్ధ మత్తయి 11, 28లో ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: ప్రయాసపడి భారము మోసికొనుచున్న సమస్త జనులారా, నాయొద్దకు రండి, నేను మీకు విశ్రాంతి కలుగజేతును. ఆయన ఇంత హృదయపూర్వకముగాను నమ్మకముగాను మన అత్యున్నతమైన అత్యంత గొప్ప మేలుకు మనలను పిలిచి హెచ్చరించుచుండగా, మనము దానివిషయమై ఇంత దూరముగా ప్రవర్తించి, మనము బొత్తిగా చల్లబడి కఠినపడునంతగా, దానియెడల మనకు ఏ ఇష్టమును ప్రేమయు లేకుండునంతగా, ఇంత దీర్ఘకాలము [సంస్కారములో పాలుపొందకుండ] గడిచిపోనిచ్చుట నిశ్చయముగా పాపమును అవమానమునై యున్నది. మనము ఎన్నడును సంస్కారమును మనము పారిపోవుటయే మేలైన హానికరమైనదానిగా ఎంచకూడదు; అయితే రక్షణను ఆదరణను అనుగ్రహించు, పవిత్రమైన, ఆరోగ్యకరమైన, ఆదరణకరమైన ఔషధముగా ఎంచవలెను; అది నిన్ను స్వస్థపరచి నీకు జీవమిచ్చును,

ముగింపు ఆత్మయందును దేహమందును. ఏలయనగా ఆత్మ స్వస్థత పొందినచోట దేహమునకు కూడ ఉపశమనము కలుగును. అట్లయితే, అది తినినయెడల మరణము కలుగజేయు విషమైనట్లు మనము ఎందుకు ప్రవర్తించుచున్నాము?

నిశ్చయముగా, దానిని తృణీకరించి క్రైస్తవేతరమైన రీతిలో జీవించువారు తమ హానికిని శిక్షావిధికిని దానిని పొందుదురనునది నిజమే; ఏలయనగా వైద్యుడు తనకు నిషేధించినదానిని తన చిత్తానుసారముగా తిని త్రాగు రోగివలెనే, వారికి ఏదియు మంచిది గాని ఆరోగ్యకరమైనది గాని కాదు. అయితే తమ బలహీనతను గుర్తెరిగి, దానినుండి విడుదల పొందగోరి, సహాయముకొరకు ఆశపడువారు, తమలోనున్న విషమునకు విరోధముగా అమూల్యమైన విరుగుడు మందుగా మాత్రమే దానిని ఎంచి ఉపయోగించవలెను. ఏలయనగా ఇక్కడ సంస్కారములో నీవు క్రీస్తు పెదవులనుండి పాపక్షమాపణను పొందవలెను; అది దేవుని కృపను, తన సమస్త వరములతో కూడ ఆత్మను, మరణమునకును అపవాదికిని సమస్త దురదృష్టమునకును విరోధముగా సంరక్షణను, ఆశ్రయమును, శక్తిని కలిగియుండి తనతో తెచ్చుచున్నది.

ఈ విధముగా దేవుని పక్షమున, ప్రభువైన యేసు క్రీస్తుయొక్క ఆజ్ఞయు వాగ్దానమును నీకున్నవి. ఇదిగాక, నీ పక్షమున, నీ మెడమీదనున్న నీ స్వంత శ్రమ -- దాని నిమిత్తమే ఈ ఆజ్ఞయు ఆహ్వానమును వాగ్దానమును ఇయ్యబడియున్నవి -- నిన్ను ప్రేరేపింపవలెను. ఏలయనగా ఆయనే

ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: రోగులకే గాని ఆరోగ్యముగలవారికి వైద్యుడక్కరలేదు; అనగా తమ పాపములచేతను, మరణభయముచేతను, శరీరముయొక్కయు అపవాదియొక్కయు శోధనలచేతను అలసి భారము మోయుచున్నవారు. కావున నీవు భారము మోయుచు నీ బలహీనతను అనుభవించుచున్నయెడల, సంతోషముగా ఈ సంస్కారమునకు వెళ్ళి సేదదీర్పును, ఆదరణను, బలమును పొందుము. ఏలయనగా నీవు పవిత్రుడవుగాను యోగ్యుడవుగాను సంస్కారమునకు వచ్చునట్లు, అట్టి భారములనుండి విడుదల పొందువరకు వేచియుండగోరినయెడల, నీవు నిత్యము దూరముగానే ఉండవలెను. ఏలయనగా అట్టి సందర్భములో ఆయన తీర్పు ప్రకటించి ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు:

నీవు పవిత్రుడవును భక్తిగలవాడవునైయున్నయెడల, నీకు నా అవసరము లేదు, నాకును ప్రతిగా నీ అవసరము లేదు. కావున తమ బలహీనతలను అనుభవించనివారును పాపులుగా ఎంచబడగోరనివారును మాత్రమే అయోగ్యులని పిలువబడుదురు.

అయితే నీవు: అట్టి శ్రమను నేను అనుభవించలేకపోయినయెడల, లేక సంస్కారముకొరకు ఆకలిదప్పులను అనుభవించలేకపోయినయెడల నేను ఏమి చేయవలెను? అని చెప్పినయెడల, జవాబు: తమ స్థితిని గ్రహింపనంత మనస్సుగలవారికి, తమకు కూడ రక్తమాంసములు ఉన్నవో లేవో తెలిసికొనుటకు వారు తమ చేతిని తమ రొమ్ములో పెట్టుకొనవలెను అనుటకంటె మెరుగైన సలహా నాకు తెలియదు. అది అట్లే అని నీవు కనుగొనినయెడల, నీ మేలుకొరకు పరిశుద్ధ పౌలు గలతీయులకు వ్రాసిన పత్రికయొద్దకు వెళ్ళి, నీ శరీరము ఎట్టి ఫలమో వినుము: శరీరకార్యములు (అతడు [5వ అధ్యాయము, 19వ వచనము మొదలుకొని] చెప్పుచున్నాడు) స్పష్టమైయున్నవి; అవేవనగా:

వ్యభిచారము, జారత్వము, అపవిత్రత, కాముకత్వము, విగ్రహారాధన, మంత్రతంత్రములు, ద్వేషము, కలహము, మత్సరములు, క్రోధము, కక్షలు, తిరుగుబాటులు, భేదములు [అబద్ధ బోధలు], అసూయలు, నరహత్యలు, మత్తత, అల్లరితో కూడిన ఆటపాటలు మొదలైనవి.

కావున నీవు దానిని అనుభవించలేకపోయినయెడల, కనీసము లేఖనములను నమ్ముము; అవి నీతో అబద్ధమాడవు, నీకంటె అవి నీ శరీరమును బాగుగా ఎరుగును. అవును, పరిశుద్ధ పౌలు ఇంకను రోమీయులకు

7, 18లో ఇట్లు నిర్ధారించుచున్నాడు: నాయందు, అనగా నా శరీరమందు, మంచిది ఏదియు నివసింపదని నేనెరుగుదును. పరిశుద్ధ పౌలు తన శరీరమును గూర్చి ఇట్లు చెప్పగలిగినయెడల, మనము అతనికంటె మంచివారముగా గాని పరిశుద్ధులముగా గాని ఉండవలెనని ఉద్దేశించుట లేదు. అయితే మనము దానిని అనుభవించకుండుట మరింత చెడ్డది; ఏలయనగా ఏమియు అనుభవించని కుష్ఠరోగముగల శరీరము ఉన్నదనుటకు అది గుర్తు; అయినను [ఆ కుష్ఠము] ఉధృతమై వ్యాపించుచునే యున్నది. అయినను మనము చెప్పినట్లు, నీవు సమస్త స్పర్శజ్ఞానమునకు బొత్తిగా మృతుడవైయున్నను, నీమీద తీర్పు ప్రకటించు లేఖనములను ఇంకను నమ్ముము. మరియు, సంక్షేపముగా,

ముగింపు నీవు నీ పాపములను బలహీనతలను ఎంత తక్కువగా అనుభవించుదువో, సహాయమును ఔషధమును వెదకుటకు సంస్కారమునకు వెళ్ళుటకు నీకు అంత ఎక్కువ కారణమున్నది.

రెండవదిగా, నీ చుట్టు చూచి, నీవు కూడ లోకములో ఉన్నావో లేదో చూడుము; లేక నీకు తెలియనియెడల, దానిని గూర్చి నీ పొరుగువారిని అడుగుము. నీవు లోకములో ఉన్నయెడల, పాపములకును దుర్దశకును కొరత ఉండునని తలంపకుము. ఏలయనగా నీవు భక్తిగలవాడవుగా ఉండి సువార్తను అంటిపెట్టుకొనగోరినట్లు ప్రవర్తించుట మాత్రము మొదలుపెట్టుము; అప్పుడు ఎవడును నీకు శత్రువు కాడేమో, అంతేకాక నీకు హానిని, అన్యాయమును, బలాత్కారమును చేయడేమో, అదేవిధముగా పాపమునకును దుర్గుణమునకును నీకు కారణమియ్యడేమో చూడుము. నీవు దానిని అనుభవించనియెడల, లేఖనములు నీకు చెప్పనిమ్ము; అవి ప్రతిచోట లోకమునకు ఈ కీర్తిని ఈ సాక్ష్యమును ఇచ్చుచున్నవి.

ఇదిగాక, అపవాది కూడ నీ చుట్టు ఉండును; వానిని నీవు పూర్తిగా కాళ్ళక్రింద త్రొక్కలేవు, ఏలయనగా మన ప్రభువైన క్రీస్తే వానిని పూర్తిగా తప్పించుకొనలేకపోయెను. ఇప్పుడు, అపవాది అనగా ఎవడు? లేఖనములు వానిని పిలుచునట్లే, అబద్ధికుడును నరహంతకుడును తప్ప మరేమియు కాదు. అబద్ధికుడు, హృదయమును దేవుని వాక్యమునుండి దారితప్పించి, నీవు నీ శ్రమను అనుభవింపలేకుండునట్లు, క్రీస్తునొద్దకు రాలేకుండునట్లు దానిని గ్రుడ్డిదానిగా చేయుటకు. నరహంతకుడు, నీవు ఒక్క గంటసేపైనను జీవించుట చూడ సహింపలేనివాడు. ప్రతి క్షణము ఎన్ని కత్తులు, ఈటెలు, బాణములు నీకు గురిపెట్టబడుచున్నవో నీవు చూడగలిగినయెడల, సాధ్యమైనంత తరచుగా సంస్కారమునకు వచ్చుటకు నీవు సంతోషించెదవు. అయితే మనము శరీరములోను, ఈ దుష్ట లోకములో లేక అపవాది రాజ్యములో ఉన్నామని మనము తలంచకయు నమ్మకయు ఉండుట తప్ప, మనము ఇంత నిర్భయముగాను అజాగ్రత్తగాను నడుచుటకు మరి ఏ కారణమును లేదు.

కావున దీనిని ప్రయత్నించి బాగుగా అభ్యసించుము; నిన్ను నీవు పరీక్షించుకొనుము, లేక నీ చుట్టు కొంచెము చూడుము, లేఖనములనే అంటిపెట్టుకొనుము. అప్పుడును నీవు ఇంకను ఏమియు అనుభవించనియెడల, దేవునియొద్దను నీ సహోదరునియొద్దను మొఱ్ఱపెట్టుకొనుటకు నీకు మరింత ఎక్కువ దుర్దశ ఉన్నది. అప్పుడు సలహా తీసికొని, ఇతరులు నీకొరకు ప్రార్థించునట్లు చేసికొనుము; నీ హృదయమునుండి రాయి తొలగింపబడువరకు మానకుము. అప్పుడు నిజముగా శ్రమ బయలుపడకమానదు; నీవు ఏ ఇతర దీన పాపికంటెను రెండంతలు లోతుగా మునిగియున్నావనియు, దురదృష్టవశాత్తు నీవు చూడని దుర్దశకు విరోధముగా సంస్కారము నీకు మరి ఎంతో అవసరమనియు నీవు కనుగొనెదవు; దేవుని కృపతో నీవు దానిని మరింతగా అనుభవించి, సంస్కారముకొరకు మరింత ఆకలిగొనునట్లు; విశేషముగా అపవాది నీమీద తన బలమును ప్రయోగించుచు, నిన్ను పట్టుకొని ఆత్మను దేహమును నాశనము చేయుటకు మానక పొంచియున్నాడు గనుక; కావున నీవు ఒక్క గంటసేపైనను వానినుండి సురక్షితముగా లేవు. నీవు ఎదురుచూడని సమయములో వాడు ఎంత త్వరగా నిన్ను అకస్మాత్తుగా దుర్దశలోనికిని శ్రమలోనికిని తెచ్చివేయగలడు!

కావున ఇది హెచ్చరికగా చెప్పబడినదగును గాక; వృద్ధులమును పెద్దవారమునైన మనకొరకు మాత్రమే కాక, క్రైస్తవ బోధలోను గ్రహింపులోను పెంచబడవలసిన యౌవనులకొరకు కూడ. ఏలయనగా దీనిచేత పది ఆజ్ఞలును, విశ్వాస సంగ్రహమును, ప్రభువు ప్రార్థనయు మన యౌవనులకు మరింత సులభముగా నాటింపబడవచ్చును; వారు వాటిని సంతోషముతోను శ్రద్ధతోను స్వీకరించి, ఈ విధముగా తమ యౌవనమునుండి వాటిని అభ్యసించి వాటికి అలవాటుపడునట్లు. ఏలయనగా వృద్ధులు ఇప్పుడు దాదాపు ముగిసిపోయినవారు; కావున మన తరువాత వచ్చి మన పదవిలోను పనిలోను మనకు వారసులగు ప్రజలకు మనము శిక్షణ ఇయ్యనియెడల, ఇవియు ఇతర విషయములును సాధింపబడజాలవు; దేవుని వాక్యమును క్రైస్తవ సంఘమును కాపాడబడునట్లు వారు కూడ తమ బిడ్డలను సఫలముగా పెంచునట్లు. కావున ప్రతి కుటుంబ ముగింపు యజమానుడైన తండ్రి, దేవుని ఆదేశమును ఆజ్ఞయుబట్టి ఈ విషయములను తన బిడ్డలకు బోధించుట, లేక వారు తెలిసికొనవలసినవాటిని వారు నేర్చుకొనునట్లు చేయుట తన బాధ్యత అని ఎరిగియుండవలెను. ఏలయనగా వారు బాప్తిస్మము పొంది క్రైస్తవ సంఘములోనికి చేర్చుకొనబడియున్నారు గనుక, వారు మనకు సేవచేసి ఉపయోగకరముగా ఉండునట్లు, సంస్కారముయొక్క ఈ సహవాసమును కూడ వారు అనుభవించవలెను; ఏలయనగా నమ్ముటకును, ప్రేమించుటకును, ప్రార్థించుటకును, అపవాదికి విరోధముగా పోరాడుటకును వారందరు నిజముగా మనకు సహాయము చేయవలెను.

లేఖన ఉదహరింపుల సూచిక లేఖన ఉదహరింపుల సూచిక కీర్తనలు 11 13 15 15 50 50 109 147 సామెతలు 17 19 మత్తయి 5 6 6 7 11 12 14 15 18 28 33 46 లూకా 6 37 రోమీయులకు 7 18 1 కొరింథీయులకు 4 4 11 12 13 15 22 23 ఎఫెసీయులకు 2 6 తీతుకు 3 5