విశ్రాంతి దినమును పరిశుద్ధపరచవలెను. [విశ్రాంతి దినమును పరిశుద్ధముగా ఆచరించుటకు జ్ఞాపకముంచుకొనుము.]

మూడవ ఆజ్ఞ.

విశ్రాంతి దినమును పరిశుద్ధపరచవలెను. [విశ్రాంతి దినమును పరిశుద్ధముగా ఆచరించుటకు జ్ఞాపకముంచుకొనుము.] పరిశుద్ధ దినము (Feiertag) అను మాట సబ్బాతు అను హెబ్రీ మాటనుండి అనువదింపబడినది; దాని సరియైన అర్థము విశ్రమించుట, అనగా పనిని మానుకొనుట. అందుచేతనే మేము Feierabend machen [అనగా పని మానుట], లేక heiligen Abend geben [విశ్రాంతి దినమును పరిశుద్ధపరచుట] అని చెప్పుటకు అలవాటుపడియున్నాము. పాత నిబంధనలో దేవుడు ఏడవ దినమును ప్రత్యేకపరచి దానిని విశ్రాంతి కొరకు నియమించి, అది మిగిలిన అన్ని దినములకంటె పరిశుద్ధముగా ఎంచబడవలెనని ఆజ్ఞాపించెను. ఈ బాహ్య ఆచరణ విషయములో ఈ ఆజ్ఞ యూదులకు మాత్రమే ఇయ్యబడెను; మనుష్యుడును పశువును విశ్రాంతి పొంది, ఎడతెగని శ్రమచేత బలహీనపడకుండునట్లు, వారు ప్రయాసకరమైన పనిని మానుకొని విశ్రమింపవలెను. అయినను తరువాత వారు దీనిని మిక్కిలి సంకుచితపరచి స్థూలముగా దుర్వినియోగపరచిరి; కాబట్టి సువార్తలో మనము చదువునట్లు, తాము ఆ దినమున చేయుటకు అలవాటుపడిన క్రియలనే క్రీస్తునందు వారు నిందించి సహింపలేకపోయిరి; ఏ బాహ్య [చేతి] పనియు చేయకుండుటచేతనే ఆజ్ఞ నెరవేరినట్టు వారు తలంచిరి; అయితే దాని భావము అది కాదు, మనము వినబోవునట్లు, వారు పరిశుద్ధ దినమును లేక విశ్రాంతి దినమును పరిశుద్ధపరచవలెననుటయే దాని భావము.

కాబట్టి ఈ ఆజ్ఞ, దాని స్థూల భావము ప్రకారము, క్రైస్తవులమైన మనకు సంబంధించినది కాదు; ఏలయనగా ఇది పూర్తిగా బాహ్యమైన విషయము; ప్రత్యేక ఆచారములకు, వ్యక్తులకు, కాలములకు, స్థలములకు జతపరచబడి, ఇప్పుడు క్రీస్తు ద్వారా స్వతంత్రపరచబడిన పాత నిబంధన యొక్క ఇతర విధులవంటిది.

అయితే ఈ ఆజ్ఞలో దేవుడు ఏమి కోరుచున్నాడో సామాన్యుల కొరకు క్రైస్తవ భావమును గ్రహించుటకు, మనము పరిశుద్ధ దినములను ఆచరించుట వివేకులును విద్వాంసులునైన క్రైస్తవుల నిమిత్తము కాదని గమనించుము

(ఏలయనగా వారికి దాని [పరిశుద్ధ దినముల] అవసరము లేదు); మొదటిగా స్వభావము బోధించి కోరు శారీరక కారణముల నిమిత్తమును అవసరముల నిమిత్తమును; వారమంతయు తమ పనిలోను వృత్తిలోను నిమగ్నులైయుండిన సామాన్య ప్రజలు, దాసులు దాసీలు, ఒక దినమున విశ్రాంతి పొంది సేదదీర్చుకొనుటకు విరమించునట్లు.

రెండవదిగా, అన్నిటికంటె విశేషముగా, అట్టి విశ్రాంతి దినమున (మనకు మరి ఏ అవకాశమును దొరకదు గనుక) దైవారాధనకు హాజరగుటకు స్వేచ్ఛయు సమయమును తీసికొనబడవలెను; ఆలాగున మనము దేవుని [వాక్యమును] వినుటకును దానిని గూర్చి చర్చించుటకును, తరువాత దేవుని స్తుతించుటకును, పాడుటకును ప్రార్థించుటకును కూడివచ్చెదము.

అయితే ఇది, నేను చెప్పుచున్నాను, యూదులకువలె, ఫలానా దినముననో ఫలానా దినముననో జరుగవలెనని ఏ కాలమునకును అంత పరిమితము కాదు; ఏలయనగా దానంతట అది ఏ దినమును మరియొక దినముకంటె శ్రేష్ఠమైనది కాదు; నిజముగా ఇది అనుదినము జరుగవలెను; అయితే సామాన్య జనసమూహము అట్టి హాజరు ఇయ్యజాలదు గనుక, వారములో కనీసము ఒక దినమైనను ప్రత్యేకింపబడవలెను. అయితే పూర్వకాలమునుండి ఆదివారము [ప్రభువు దినము] ఈ ఉద్దేశము కొరకు నియమింపబడియున్నది గనుక, సమస్తము సమ్మతిగల క్రమములో జరుగునట్లును, అనవసరమైన క్రొత్త పద్ధతిచేత ఎవడును అక్రమము పుట్టింపకుండునట్లును మనము కూడ దానినే కొనసాగించవలెను.

కాబట్టి ఆజ్ఞ యొక్క సరళ భావము ఇది: పండుగ దినములు ఎట్లును ఆచరింపబడుచున్నవి గనుక, అట్టి ఆచరణ దేవుని వాక్యమును వినుటకు సమర్పింపబడవలెను; ఆలాగున ఈ దినము యొక్క ప్రత్యేక కార్యము యౌవనుల కొరకును బీద జనసమూహము కొరకును వాక్య పరిచర్యయై యుండవలెను; అయినను విశ్రమించుట, తప్పించుకొనజాలని మరి ఏ ఆనుషంగిక పనినైనను నిషేధించునంత కఠినముగా అర్థము చేయబడకూడదు.