"విమోచన క్రయధనము" మరియు "బలి"

కాబట్టి, తాను క్షమించు పాపములను దేవుడు శిక్షింపడని మొదటి ప్రకటనలు వాగ్దానము చేయుచున్నవనుటలో సందేహమే ఉండకూడదు. ఈ మాటల భావమును గ్రహింప కోరినయెడల, దానికి వ్యతిరేకమైన అర్థమును మనము పరిశీలించిన చాలును.

పాఠకులు కేవలము నా స్వంత వ్యాఖ్యానములపై ఆధారపడక దేవుని వాక్యమునకు చెవియొగ్గవలెనని నేను వేడుకొనుచున్నాను. మన పాపముల శిక్ష ఇంకను మిగిలియున్నయెడల క్రీస్తు ఏ ప్రయోజనమును సాధించినట్లు? ఆయన తన శరీరమందు మన పాపములన్నిటిని సిలువమీద భరించెనని మనము ప్రకటించునప్పుడు (1 పేతురు 2:24), మన పాపములకు తగిన బాధను శిక్షను ఆయన సహించెనని మనము ఖచ్చితముగా భావించుచున్నాము. "మన సమాధానమునకైన శిక్ష ఆయనమీద పడెను" అని ప్రకటించి యెషయా ఈ సత్యమును స్పష్టముగా వ్యక్తపరచెను (యెషయా 53:5). "మన సమాధానమునకైన శిక్ష" అనగా మన పాపములకు రావలసిన శిక్ష కాక మరేమి? దేవునితో సమాధానపడుటకు ముందు మనమే దానిని భరింపవలసియుండెను. క్రీస్తు తన బలి కార్యముద్వారా మన పాపముల బాధలనుండియే మనలను విడిపించెను.

క్రీస్తు సాధించిన విమోచనమును గూర్చి అపొస్తలుడైన పౌలు మాటలాడునప్పుడు, సాధారణముగా "అపొలుట్రోసిస్" అను గ్రీకు పదమును ఉపయోగించును (రోమీయులకు 3:24; 1 కొరింథీయులకు 1:30; ఎఫెసీయులకు 1:7; కొలొస్సయులకు 1:14); అది సాధారణముగా అర్థము చేసికొనబడు సామాన్య విమోచన భావమును మాత్రమే కాక, మనము క్రయధనమని పిలువదగిన వెలయు పాప పరిహారమును అను భావమును కూడా తెలియజేయును. కావుననే, క్రీస్తు మన కొరకు తనను తాను క్రయధనముగా అర్పించుకొనెనని ఒకచోట ఆయన చెప్పుచున్నాడు (1 తిమోతికి 2:6); అనగా మన పాపముల ఋణములన్నిటినుండి మనలను సంపూర్ణముగా విడిపించుటకు ఆయన ఇష్టపూర్వకముగా మన ప్రతినిధి అయి, బాధ్యతను వహించి, పూచీగా నిలిచెనని దీని భావము.

అన్నిటికంటె ముఖ్యముగా, మోషే ధర్మశాస్త్రములో పాపపరిహారమును ప్రభువు నిర్దేశించిన విధానమునందు మనకు బలమైన వాదము కనబడుచున్నది. ఆ దైవిక ఆదేశములో ఆయన పాప పరిహారము చేయుటకు వివిధ మార్గములను ఉంచక, బలులను మాత్రమే చెల్లింపునకు ఏకైక సాధనముగా నియమించెను. పాపముల రకములకు అనుగుణముగా అర్పింపవలసిన వివిధ బలులను ఆయన శ్రద్ధగా లెక్కించెను. అయితే దీని భావమేమి? క్షమాపణ పొందుటకు పాపులు తమ స్వంత సత్క్రియలద్వారాను యోగ్యతలద్వారాను పాప పరిహారమును వెదకవలెనని ప్రభువు ఆజ్ఞాపింపక, ప్రతి ప్రాయశ్చిత్తము కొరకు బలులను అర్పింపవలెనని కోరినప్పుడు, తన నీతిని శాంతిపరచు ఒక్క విధమైన పాప పరిహారము మాత్రమే ఉన్నదని సాక్ష్యమిచ్చుటయే ఆయన ఉద్దేశ్యమని స్పష్టమగుచున్నది.

ఇశ్రాయేలీయులు అర్పించిన బలులు కేవలము మానవ క్రియలుగా ఎంచబడలేదని జ్ఞాపకముంచుకొందము; వాటికి విలువ వచ్చినది వాటిని నిజమైనవిగా చేసిన మూలమునుండియే, అనగా క్రీస్తు యొక్క అద్వితీయమైన బలినుండియే. మననుండి దేవుడు కోరు ప్రతిఫలము విషయములో, హోషేయ ప్రవక్త దానిని ఒక్క మాటలో చక్కగా వ్యక్తపరచెను: "ప్రభువా, నీవు మా పాపములన్నిటిని తీసివేయుదువు," అనగా పాపక్షమాపణ, "మేమును నీకు మా పెదవుల బలులను అర్పించెదము," అనగా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతయే తప్ప మరేమియు కాని పాప పరిహారము (హోషేయ 14:2).