ఒప్పుకోలు: లేఖనమునుండి తెచ్చిన తొలి నామమాత్ర రుజువు

ఒప్పుకోలు విషయమై, కానన్ శాస్త్రవేత్తలకును (canonists) పాండిత్యవాద వేదాంతులకును మధ్య ప్రాచీన వివాదము కొనసాగుచున్నది. మొదటివారు ఒప్పుకోలు కేవలము మానవ శాసనము యొక్క ఫలమనియు, సంఘాధికారులచే స్థాపింపబడిన నియమమనియు వాదింతురు. మరొకవైపు, రెండవవారు ఒప్పుకోలు దైవికముగా ఆజ్ఞాపింపబడినదని చెప్పుదురు. తమ స్వంత ఉద్దేశ్యమును బలపరచుటకు లేఖనమునందలి అనేక భాగములను త్రిప్పి వక్రీకరించిన వేదాంతుల సాహసమును ఈ కొనసాగు వివాదము కఠినముగా గుర్తుచేయుచున్నది. అయినను తమ ప్రయత్నముల వ్యర్థతను గుర్తించి, వారిలో అత్యంత చాతుర్యము గలవారు ఒక తెలివైన తప్పించుకొను మార్గమును కల్పించిరి; అదేమనగా, ఒప్పుకోలు తన సారమున దైవిక మూలములను కలిగియున్నదిగాని, తన నిర్దిష్ట రూపమును మానవ శాసనము ద్వారా పొందెనని సూచించుట. ఇట్టి తర్కము, దైవ శాసనమును రుజువు చేయుటకు ఆదాముకు చెప్పబడిన మాటలను—“ఆదామూ, నీవెక్కడ ఉన్నావు?”—వక్రీకరించు, న్యాయశాస్త్రమున తక్కువ ప్రావీణ్యము గల వారి బలహీన ప్రయత్నములను పోలియున్నది. అదే విధముగా, ఆదాము తన సమర్థనలో దేవుడు తనకిచ్చిన స్త్రీని నిందించిన తరువాతి జవాబునకు కూడ వారు దైవ శాసనమును ఆపాదింతురు. అయితే ఆకారయుతమైనదిగాను ఆకారరహితమైనదిగాను ఒప్పుకోలు యొక్కరూపకల్పనకు అది పౌర చట్టమునకే తన ఉనికికి ఋణపడియున్నదిగాని దైవ శాసనమునకు కాదని గమనింపదగినది!

ఇప్పుడు, దేవుడు ఒప్పుకోలును—దాని ప్రస్తుత రూపములోనైనను వేరే విధముగానైనను—ఆజ్ఞాపించెనని రుజువు చేయుటకు ఈ వేదాంతులు ప్రతిపాదించు వాదములను పరిశీలింతము. “మన ప్రభువు కుష్ఠరోగులను యాజకుల యొద్దకు పంపెను” అని వారు వాదింతురు (మత్తయి 8:4; లూకా 5:14, 17:14). అయితే ఆయన వారిని ఎందుకు పంపెను? తమ పాపములను ఒప్పుకొనుటకా? ఒప్పుకోలులను వినుటకు లేవీయ యాజకులు నియమింపబడిరని ఎప్పుడైనను వినబడెనా (ద్వితీయోపదేశకాండము 17:8-9)? ఇది ఈ వేదాంతులను రూపకార్థమును ఆశ్రయించునట్లు చేయును; వారు ఇట్లు నొక్కి చెప్పుదురు: “మోషే ధర్మశాస్త్రము వివిధ రకముల కుష్ఠములను యాజకులు వేరుపరచవలెనని నిర్దేశించెను, పాపము ఆత్మీయ కుష్ఠము, కాబట్టి యాజకుని తీర్పు పరిధిలోనికి వచ్చును.” దీనిని పరిష్కరించుటకు ముందు నేనొక ప్రశ్న అడుగుదును: ఈ వాక్యభాగము ప్రకారము ఆత్మీయ కుష్ఠమునకు న్యాయాధిపతులుగా యాజకులు నియమింపబడినయెడల, సహజమైన శారీరక కుష్ఠమును గుర్తించుటపై కూడ వారు అధికారము ఎందుకు చెప్పుకొందురు? లేఖనము యొక్క అర్థమును ఇట్లు మార్చుట స్పష్టమైన లేఖన వక్రీకరణ కాదా? “కుష్ఠమునకు తీర్పు తీర్చు బాధ్యతను ధర్మశాస్త్రము లేవీయ యాజకులకు అప్పగించెను; కాబట్టి దానిని మనము స్వాధీనము చేసికొందము. పాపము ఆత్మీయ కుష్ఠము; కాబట్టి పాపమునకు న్యాయాధిపతుల పాత్రను మనము చేపట్టుదము.”

యాజకత్వము మార్చబడినందున ధర్మశాస్త్రము కూడ మార్చబడవలసినదని నేను నొక్కి చెప్పవలెను. అన్ని యాజకత్వములకు నెరవేర్పునకు పరాకాష్ఠకు యేసుక్రీస్తే అయి యుండగా, దానికి సంబంధించిన సమస్త గౌరవమును ప్రత్యేక హక్కును ఆయన స్వీకరించును. ఈ వేదాంతులు రూపకార్థములయందు ఆనందించినయెడల, క్రీస్తునే ఏకైక యాజకునిగా చూపి, సమస్త అధికార పరిధిని ఆయనకే అనుగ్రహించుడి; ఈ ప్రతిపాదనను మనము సులభముగా ఆలింగనము చేసికొనగలము. అయితే వారు వాడు రూపకార్థము తప్పుదారి పట్టినది; ఏలయనగా అది కేవలము పౌర చట్టమును ఆచార సంబంధ విధులతో కలగాపులగము చేయుచున్నది. అయితే క్రీస్తు కుష్ఠరోగులను యాజకుల యొద్దకు ఎందుకు పంపెను? కుష్ఠమునుండి స్వస్థత పొందినవాడు యాజకుని యెదుట తనను తాను చూపుకొని, నిర్దేశింపబడిన అర్పణ ద్వారా శుద్ధిపొందవలెనని చెప్పు ధర్మశాస్త్రమును ఆయన ఉల్లంఘించెనని యాజకులు ఆయనను నిందింపకుండునట్లే. తాను స్వస్థపరచిన కుష్ఠరోగులు ధర్మశాస్త్ర అవసరములను నెరవేర్చవలెనని ఆయన ఆజ్ఞాపించెను: “మీరు వెళ్లి యాజకులకు మిమ్మును చూపుకొనుడి, వారికి సాక్ష్యముగా మోషే ఆజ్ఞాపించిన అర్పణను అర్పింపుడి” (మత్తయి 8:4; మార్కు1:44; లూకా 5:14). నిజమే, ఈ అద్భుతము వారికి సాక్ష్యముగా ఉండవలెను. యాజకులు వీరిని కుష్ఠరోగులని ప్రకటించిరి, ఇప్పుడు వారు వీరి స్వస్థతను అంగీకరింపవలెను. తమ ఇష్టమునకు వ్యతిరేకముగా క్రీస్తు అద్భుతములకు సాక్ష్యమీయవలసిన నిర్బంధములో వారు లేరా? తన అద్భుతము యొక్క యథార్థతను పరీక్షించుటకు ఆయన వారిని అనుమతించును; దానిని అంగీకరించుట తప్ప వారికి మరేదారియు ఉండదు. అయినను ఈ కాదనలేని రుజువులున్నను, వారు తమ దాటవేతలో కొనసాగుదురు. కాబట్టి ఈ అద్భుత కార్యము వారికి వ్యతిరేకముగా సాక్షిగా నిలుచును. మరియొక వాక్యభాగము చెప్పునట్లు, “రాజ్య సువార్త సమస్త జనములకు సాక్ష్యముగా లోకమంతటను ప్రకటింపబడును” (మత్తయి 24:14). అదనముగా ఇట్లు చెప్పబడినది: “నా నామమునుబట్టి మీరు రాజుల యెదుటకును అధిపతుల యెదుటకును తేబడుదురు. ఇది వారికి సాక్ష్యమిచ్చుటకు మీకు అవకాశమగును” (మత్తయి 10:18); దైవిక తీర్పునందు వారు ఇంకను నేరస్థులుగా నిరూపింపబడుదురని దీని భావము. ఈ వేదాంతులు పరిశుద్ధ క్రిసోస్టము యొక్క అధికారముపై ఆధారపడగోరినయెడల, క్రీస్తు యూదుల నిమిత్తము, అనగా తాను ధర్మశాస్త్రమును నిర్లక్ష్యము చేసినవానిగా కనబడకుండునట్లు, ఈ విధముగా చేసెనని ఆయన బోధించునని తెలిసికొనవలెను.