అపొస్తలుల కార్యములు 15

అపొస్తలుల కార్యములు 15

అపొస్తలుల కార్యములు 15:1-5

1. కొందరు యూదయనుండి వచ్చి–మీరు మోషే ఆచారము చొప్పున సున్నతి పొందితేనే గాని రక్షణ పొందలేరని సహోదరులకు బోధించిరి. 2. పౌలుకును బర్నబాకును వారితో కలహమును విశేష తర్కమును కలిగినప్పుడు, ఈ అంశమును గూర్చి పౌలును బర్నబాయును వారిలో మరి కొందరును యెరూషలేమునకు అపొస్తలుల యొద్దకును పెద్దల యొద్దకును వెళ్లవలెనని వారు నిశ్చయించిరి. 3. వారు సంఘముచేత సాగనంపబడి, ఫేనీకే సమరయ దేశముల ద్వారా వెళ్లుచు, అన్యజనులు మారుమనస్సు పొందిన సంగతి తెలియజెప్పి, సహోదరులకందరికిని మహా సంతోషము కలుగజేసిరి. 4. వారు యెరూషలేమునకు రాగా సంఘపువారును అపొస్తలులును పెద్దలును వారిని చేర్చుకొనిరి; అప్పుడు దేవుడు తమతో చేసినవన్నియు వారు వివరించిరి. 5. అయితే పరిసయ్యుల తెగలో విశ్వాసులైన కొందరు లేచి–వారికి సున్నతి చేయింపవలెననియు, మోషే ధర్మశాస్త్రమును గైకొనవలెనని ప్రకటింపవలెననియు చెప్పిరి.

1. పౌలును బర్నబాయును సువార్తకు బహిరంగ శత్రువులైనవారితో అనేక పోరాటములను సహించిన తరువాత, వారు అంతఃకలహముచేత కూడ శోధింపబడిరని లూకా ఇప్పుడు వివరింప మొదలుపెట్టుచున్నాడు; వారు దేవునిచేత సన్నద్ధులై, లోకము యొక్కయు సాతాను యొక్కయు సకల దాడులకు ఎదురుగా ఆయుధధారులైయుండిరని మరి స్పష్టముగా కనబడునట్లు, వారి బోధయు పరిచర్యయు అన్ని విధములుగా పరీక్షింపబడుట యుక్తమైయుండెను. ఏలయనగా అది అనేక యంత్రములచేత కదిలింపబడి కొట్టబడినను స్థిరముగా నిలిచియుండుటయు, అన్ని ఆటంకములచేత దాని గమనము భంగపరచబడలేకపోవుటయు, వారి బోధకు చిన్న స్థిరీకరణ కాదు. కాబట్టి తాను వెలుపట పోరాటములను లోపల భయములను సహించితినని పౌలు ఇందునిమిత్తమే అతిశయించుచున్నాడు, (2 కొరింథీయులకు 7:5.) ఈ చరిత్ర మిక్కిలి గమనింపదగినది; ఏలయనగా మనము స్వభావసిద్ధముగా సిలువను సకలవిధమైన హింసను అసహ్యించుకొనినను, అంతఃకలహములును గృహకలహములును మనలను నిరుత్సాహపరచునేమో అను విషయములో మరి అపాయకరమైనవి. నిరంకుశులు తమ బలమును ప్రయోగించి మనుష్యులమీదికి ఉగ్రముగా విరుచుకొనిపడునప్పుడు శరీరము నిజముగా భయపడును; ధైర్యము గల ఆత్మను పొందనివారందరును తమ హృదయమంతటితో వణకుదురు; అయితే అప్పుడు వారి మనస్సాక్షులు ఏ శోధనచేతను సరిగా తాకబడవు. ఏలయనగా ఇది సంఘమునకు విధినిర్ణీతమైన స్థితివంటిదని తెలియబడియున్నది. అయితే సహోదరులు ఒకరితో ఒకరు జగడమాడునట్లును, సంఘము తనలో తానే కల్లోలమునకు లోనగునట్లును సంభవించినప్పుడు, బలహీనమైన మనస్సులు కలవరపడి సొమ్మసిల్లక తప్పదు; విశేషముగా సహోదర ఐక్యతకు ఏకైక పరిశుద్ధ బంధమైన బోధను గూర్చి వివాదము కలిగినప్పుడు అట్లు జరుగును. తుదకు అంతఃకలహముకంటె సువార్తకు ఎక్కువ హాని చేయునది ఏదియు లేదు; ఏలయనగా అది బలహీనమైన మనస్సాక్షిని గుచ్చి గాయపరచుట మాత్రమే గాక, దుష్టులకు దూషించుటకు అవకాశమును కూడ ఇచ్చును.

915 "Plus tamen et intestinis dissidiis est periculi ne anlmos nostros frangant vel debilitent," అయినను అంతఃకలహములు మనలను బలహీనపరచునేమో లేక మన ధైర్యమును భంగపరచునేమో అను విషయములో వాటియందు ఎక్కువ అపాయము కలదు.

కాబట్టి ఒకే సువార్తను ఒప్పుకొనువారిలో బోధను గూర్చి కొన్ని జగడములును కలహములును పుట్టినయెడల, అది క్రొత్త దృష్టాంతము కాదని మనము తెలిసికొనునట్లు ఈ చరిత్రను శ్రద్ధగా గమనింపవలెను; గర్విష్ఠులు తమ సొంత కల్పనలను ప్రవేశపెట్టుట ద్వారా తప్ప మరి ఏ విధముగాను తమకు పేరు సంపాదించుకొనలేనప్పుడు (దానినిమిత్తము వారు అంత ఉగ్రముగా ఆశపడుదురు) అట్లు జరుగును. దేవుడు ఒక్కడే యున్నట్లు, ఈ దేవుని సత్యమును ఒక్కటే యున్నదనుట నిశ్చయము. కాబట్టి పౌలు విశ్వాసులను పరస్పర ఏకీభావమునకు హెచ్చరింప పూనుకొనినప్పుడు "ఒక్కడే దేవుడు, ఒక్కటే విశ్వాసము, ఒక్కటే బాప్తిస్మము" మొదలైనవి అను వాదమును ఉపయోగించుచున్నాడు, (ఎఫెసీయులకు 4:6.) అయితే తమ కక్షలచేత సంఘమును విభజింప [చీల్చ] పూనుకొని, తమ అబద్ధమైనవియు అపవిత్రమైనవియు [కల్పితమైనవియు] అగు కల్పనలచేత సువార్తను చెరుపుటకైనను, దానిని సందేహాస్పదముగా చేయుటకైనను ప్రయత్నించు దుష్టులు లేచుట మనము చూచునప్పుడు, అది సాతాను యొక్క కుయుక్తి [తంత్రము] అని మనము తెలిసికొనవలెను. కాబట్టి శోధింపబడినవారు ప్రత్యక్షపరచబడునట్లు భేదములు బయలుదేరునని పౌలు మరియొక చోట చెప్పుచున్నాడు, (1 కొరింథీయులకు 11:19.) నిశ్చయముగా ప్రభువు తనవారి విశ్వాసమును అట్టి శోధనలచేత పరీక్షించుటయందును, తన వాక్యమును యోగ్యమైనదియు శ్రేష్ఠమైనదియునైన జయముతో అలంకరించుటయందును, దుష్టులు చీకటిపరచ పూనుకొనిన సత్యమును మరి స్పష్టముగా ప్రకాశింపజేయుటయందును సాతాను యొక్క కుయుక్తిని ఆశ్చర్యకరముగా వ్యర్థపరచుచున్నాడు. అయితే లూకా గుర్తించిన ఈ చరిత్ర యొక్క సమస్త పరిస్థితులను తూచి చూచుట మిక్కిలి యుక్తము.

యూదయనుండి వచ్చినవారు. ఈ ముసుగును రంగును అప్పుడు మంచివారిని సహితము మోసపరచుటకు మిక్కిలి బలమైనదైయుండెను. యెరూషలేము హేతువు లేకుండ కాదు గాని సకల సంఘములలో ఘనపరచబడెను; ఏలయనగా వారు దానిని తమ తల్లివలె గౌరవించిరి. ఏలయనగా సువార్త ఆ ఊటనుండి కాలువలద్వారాను గొట్టములద్వారాను వలె ప్రవహింపజేయబడెను. ఈ మోసగాండ్రు అక్కడనుండి వచ్చుచున్నారు; వారు అపొస్తలులను సాకుగా చూపుచున్నారు; వారియొద్ద నేర్చుకొనినదానిని తప్ప మరేదియు తాము తీసికొనిరాలేదని అతిశయించుచున్నారు. ఈ పొగచేత వారు అనుభవములేనివారి కన్నులకు గ్రుడ్డితనమును మసకను కలుగజేయుచున్నారు; చపలులును దుష్టులునైనవారు తమకు చూపబడిన రంగును ఆశతో పట్టుకొనుచున్నారు. సంఘము యొక్క కలవరము తుపానువలె, లేనియెడల మంచివారును మితముగలవారునైనవారిని సహితము కదిలించును, గనుక వారు తొట్రిల్లవలసివచ్చును. కాబట్టి సాతాను యొక్క ఈ కుయుక్తిని మనము గమనింపవలెను; అనగా మనుష్యులయెడల గౌరవముచేత లోబరచుకొనబడి సంగతినే విచారింప ధైర్యము చేయని సామాన్యులను మోసపరచుటకు వాడు పరిశుద్ధుల పేర్లను దుర్వినియోగము చేయును. ఈ దుష్టులు ఏ భావముచేత ప్రేరేపింపబడిరో లూకా నిజముగా వ్యక్తపరచుటలేదు; అయినను పౌలుకును బర్నబాకును ఎదురుగా నిలుచునట్లు వారిని ప్రేరేపించిన హేతువు వక్రమైన ఆసక్తియే అని తోచుచున్నది; ఏలయనగా తమ సొంతమైనది తప్ప మరేదియు నచ్చని కొందరు మొండి స్వభావులు కలరు. యెరూషలేములో సున్నతియు ధర్మశాస్త్రము యొక్క ఇతర ఆచారములును ఆచరింపబడుట వారు చూచియుండిరి; వారు ఎక్కడికి వెళ్లినను దానికి అనుకూలము కానిదేదియు సహింపలేకుండిరి; ఒక సంఘము యొక్క దృష్టాంతము మిగిలిన సంఘములన్నిటిని ఒక నిర్దిష్టమైన నియమముచేత బంధించునట్లు వారు తలంచిరి. అట్టివారు కలహములను పుట్టించుటకు అక్రమమైన ఆసక్తిచేత కొనిపోబడినను, లోలోపల తమ పేరాసచేతను ఒక విధమైన మొండితనముచేతను పొడువబడుచున్నారు. అయినను సాతాను తాను కోరినదానిని పొందుచున్నాడు; ఏలయనగా భక్తుల మనస్సులమీద అట్టి మంచు కప్పబడును గనుక వారు నలుపును తెలుపును గుర్తింపలేకపోవుదురు.

916 "Certum quidem est, sicuti unus est Deus, ita unam esse ejus veritatem," దేవుడు ఒక్కడే యున్నట్లు ఆయన సత్యమును ఒక్కటే యున్నదనుట నిశ్చయమే.

917 "Per rivos," కాలువలద్వారా.

కాబట్టి మొదట ఈ తెగులును గూర్చి మనము జాగ్రత్తపడవలెను; అనగా కొందరు తమ పద్ధతి చొప్పున ఇతరులకు నియమము విధింపకుండునట్లును, ఒక సంఘము యొక్క దృష్టాంతము సాధారణ నియమముగా ముందుగానే నిర్ణయింపబడకుండునట్లును జాగ్రత్తపడవలెను. మరియు మనుష్యుల వ్యక్తిత్వములు విషయము యొక్కయు వ్యాజ్యము యొక్కయు పరిశీలనను ఆటంకపరచకుండునట్లును చీకటిపరచకుండునట్లును మనము మరియొక జాగ్రత్తను వహింపవలెను. ఏలయనగా సాతాను వెలుగు దూత వేషము ధరించుకొనినయెడలను, (2 కొరింథీయులకు 11:14,) దేవదూషణకరమైన తెగువచేత దేవుని పరిశుద్ధ నామమును ఆక్రమించుకొనినయెడలను, పరిశుద్ధుల పేర్లతో వాడు అదేవిధముగా దుర్మార్గముగా మనుష్యులను మోసపరచుటలో ఆశ్చర్యమేమి? అన్యజనుల మెడమీద ధర్మశాస్త్రపు కాడిని పెట్టవలెనని అపొస్తలులు ఎంతమాత్రమును ఉద్దేశింపలేదని తుదకు ఫలితమే తెలియజేయును; అయినను ఈ సాకుతో లోపలికి చొరబడవలెనని సాతాను ఉద్దేశించెను. కాబట్టి క్రీస్తు బోధను ఎదిరించువారు [వ్యతిరేకించువారు] ఆయన సేవకులమను బిరుదుతో లోపలికి దూరుట తరచుగా సంభవించును. కాబట్టి ఒక్కటే నివారణ యున్నది; అనగా సరియైన తీర్పుతో విషయమును విచారించుటకు పూనుకొనుట; మరియు దేవుని నమ్మకమైన సేవకులు తమలో తాము కలహించుచున్నారని మనము తలంచకుండునట్లు అభ్యంతరమును ముందుగానే నివారింపవలెను; ఏలయనగా సామాన్యులను భయపెట్టుటకు కొన్ని నీడలను ఒకదానితో ఒకటి పోట్లాడునట్లు చేయుటకై సాతాను వారి పేర్లను అబద్ధముగా దుర్వినియోగము చేయుచున్నాడు.

2. కలహము కలిగినప్పుడు. పౌలును బర్నబాయును కష్టకరమైన కల్లోలములోనికి ఈడ్వబడుట చిన్న శోధన కాదు. ఆ విషయమునందే [భేదమునందే] కావలసినంత కీడు అప్పటికే యుండెను; అయితే వివాదము ఎంత తీవ్రమగునంటే వారు తమ సహోదరులతో శత్రువులతోవలె పోరాడవలసివచ్చినప్పుడు అది మరి క్రూరమైన కీడు. అంతేకాక, వారు తమ మొండితనముచేత సంఘ సమాధానమును భంగపరచుచున్నట్లు సామాన్యులలోను అనుభవములేనివారిలోను తమమీద మోపబడిన అపకీర్తిని కూడ వారు చూచిరి. ఏలయనగా క్రీస్తు యొక్క నమ్మకమైన సేవకులు అన్యాయముగా బాధింపబడి, మంచి వ్యాజ్యమును సమర్థించుటలో నమ్మకముగా శ్రమపడిన తరువాత, వారే అసూయకు గురియై నిందయంతయు భరించుట తరచుగా సంభవించును. కాబట్టి తమను గూర్చి వ్యాపించు సకల అబద్ధపు వదంతులను తృణీకరించుటకు వారు జయింపశక్యముకాని ధైర్యముతో అలంకరింపబడియుండవలెను. కాబట్టి తాను కలహముల మధ్యగుండా వెళ్లితినని పౌలు మరియొక చోట అతిశయించుచున్నాడు, (2 కొరింథీయులకు 6:5.) అయితే దేవుని సేవకులు సాధ్యమైనంతవరకు సకల విభేదమును అసహ్యించుకొనునంత మితమును పాటింపవలెను; ఎప్పుడైనను సాతాను కల్లోలములను వివాదములను రేపినయెడల వారు వాటిని శాంతపరచ ప్రయత్నింపవలెను; తుదకు ఐక్యతను పోషించి కాపాడుటకు తాము చేయగలిగినదంతయు చేయవలెను. అయితే మరల, మరియొక వైపున, దేవుని సత్యము దాడిచేయబడినప్పుడు, దానిని సమర్థించుటకు వారు ఏ పోరాటమును నిరాకరింపకూడదు; భూమ్యాకాశములు ఒకదానితో ఒకటి ఢీకొనినను, ధైర్యముగా ఎదురు నిలుచుటకు వారు భయపడకూడదు.

918 "Communis regulae praejudicium," సాధారణ నియమముగా ముందుగానే నిర్ణయింపబడకూడదు. 919 "Apostolis nihil minus esse in animo," అపొస్తలులు అన్నిటికంటె తక్కువగా ఉద్దేశించినది. 920 "Ad rem ipsam quaerendam accedere," విచారణకు పూనుకొనుట.

మరియు ఈ దృష్టాంతముచేత హెచ్చరింపబడి, సంఘములో ఏ కల్లోలము పుట్టినప్పుడైనను అది ఎవరి తప్పిదమువలన కలిగెనో జ్ఞానముతో తూచి చూచుటకు నేర్చుకొందము; లేనియెడల క్రీస్తు యొక్క నమ్మకమైన పరిచారకులను మనము తొందరపడి ఖండింతుము; సాతాను యొక్క అట్టి ఉగ్రమైన దాడులను వారు అంత ధైర్యముగా సహింపగలుగుచున్నారు గనుక వారి గాంభీర్యము కొనియాడబడవలసినదే. రెండవదిగా, సాతాను పౌలు బోధను పడద్రోయకుండునట్లు దేవుని ఆశ్చర్యకరమైన ఏర్పాటుచేత కళ్లెము వేయబడెనని జ్ఞాపకము చేసికొందము. ఏలయనగా వాడు తన ఇష్టము చొప్పున హాని చేయుటకు అనుమతింపబడియుండినయెడల, అన్యజనుల విశ్వాసము పడద్రోయబడి కూలద్రోయబడిన వెంటనే, పౌలు ప్రకటించిన సువార్త నేలకూలియుండును, అన్యజనుల పిలుపునకు ద్వారము మూయబడియుండును. మూడవదిగా, ఏ విధమైన విభేదమైనను వివాదాగ్నిగా రగులుకొనకుండునట్లు మనము దానిని సకాలములో నివారింపవలెనని నేర్చుకొందము; ఏలయనగా సాతాను విభేదమను విసనకఱ్ఱలచేత అన్ని అగ్నులను రగుల్కొలుపుట తప్ప మరేదియు కోరడు. అయితే మరల, ఆదిమ సంఘము కల్లోలములో ఉండుటయు, క్రీస్తు యొక్క శ్రేష్ఠమైన సేవకులు కలహముచేత శోధింపబడుటయు మనము చూచుచున్నాము గనుక, అదే సంగతి ఇప్పుడు మనకు సంభవించినయెడల, ఏదో క్రొత్తదియు అసాధారణమైనదియునైన సంగతియందువలె మనము భయపడకుందము; అయితే ఆయన అప్పుడు కలుగజేసినట్టి ముగింపును ప్రభువు చేతినుండి వేడుకొనుచు, అదే విశ్వాస స్థిరత్వముతో కల్లోలముల గుండా దాటిపోదము.

మీరు సున్నతి పొందితేనే గాని. ఈ మోసగాండ్రు ధర్మశాస్త్రమును గైకొనవలసిన ఆవశ్యకతచేత మనుష్యుల మనస్సాక్షులను బంధింప పూనుకొనిరను వివాదాంశము యొక్క స్థితిని లూకా ఈ మాటలలో సంక్షిప్తముగా తెలియజేయుచున్నాడు [నిర్వచించుచున్నాడు]. ఈ స్థలములో సున్నతి మాత్రమే నిజముగా ప్రస్తావింపబడుచున్నది; అయితే వారు సమస్త ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటను గూర్చి ప్రశ్నను లేవదీసిరని సందర్భమువలన స్పష్టమగుచున్నది. మరియు సున్నతి ధర్మశాస్త్రము యొక్క ఇతర ఆచారములలోనికి ఒక గంభీరమైన ప్రవేశమువంటిదియు చేర్చుకొనుటవంటిదియునై యుండెను గనుక, ఉపలక్షణ రీతిగా ఒక భాగముక్రింద సమస్త ధర్మశాస్త్రము ఇమిడ్చబడియున్నది. పౌలు యొక్క ఈ శత్రువులు క్రీస్తు మెస్సీయ అనుటను నిరాకరింపలేదు; అయితే వారు ఆయన పేరట తమ పేర్లను ఇచ్చినను, దానితోపాటు ధర్మశాస్త్రము యొక్క పాత ఆచారములను నిలుపుకొనిరి.

మొదటి చూపునకు ఈ దోషము సహింపదగినదిగా కనబడియుండవచ్చును. అట్లయితే పౌలు సంఘమును వివాదముచేత కదిలింపకుండునట్లు, కనీసము కొంతకాలమైనను ఎందుకు ఊరకుండలేదు? ఏలయనగా ఆ వాదము బాహ్య విషయములను గూర్చినది; వాటిని గూర్చి మిక్కిలి పట్టుపట్టి కలహింపవద్దని పౌలు తానే మరియొక చోట నిషేధించుచున్నాడు. అయితే ఎదిరించుటకు అతనిని బలవంతపెట్టిన మూడు గంభీరమైన హేతువులు కలవు. ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుట ఆవశ్యకమైనయెడల, మనుష్యుని రక్షణ క్రియలకు కట్టబడును; అయితే విశ్వాసము స్థిరమైనదియు నెమ్మదిగలదియునై యుండునట్లు ఆ రక్షణ క్రీస్తు కృపయందు మాత్రమే స్థాపింపబడవలెను. కాబట్టి విశ్వాసము వలని ఉచితమైన నీతికి ఎదురుగా ధర్మశాస్త్ర ఆరాధన నిలువబెట్టబడుట పౌలు చూచినప్పుడు, అతడు క్రీస్తును అప్పగింపగోరితేనే గాని ఊరకుండుట అతనికి న్యాయము కాదు. ఏలయనగా మోషే ధర్మశాస్త్రమును గైకొనువాడు తప్ప మరి ఎవడును రక్షణ పొందడని విరోధులు చెప్పిరి గనుక, ఈ విధముగా వారు క్రీస్తునుండి తీసివేసిన రక్షణ మహిమను క్రియలకు మార్చిరి; మరియు నిశ్చయతను కదిలించి, దీనులైన ఆత్మలను అశాంతితో బాధించిరి. మరల, క్రీస్తు రక్తముచేత సంపాదింపబడిన స్వాతంత్ర్యమును విశ్వాసుల ఆత్మలనుండి దోచుకొని హరించుట చిన్న సంగతియు కాదు, అల్ప ప్రాముఖ్యము గలదియు కాదు. ఆత్మ సంబంధమైన అంతరంగ స్వాతంత్ర్యము మనకువలెనే పితరులకును సామాన్యమైయుండినను, వారు ధర్మశాస్త్రము యొక్క బాల్యపు సంరక్షణ క్రిందను కావలి క్రిందను మూయబడియుండిరి గనుక దాసులకంటె ఎక్కువ భేదము లేకుండిరని పౌలు చెప్పినది మనకు తెలియును; అయితే క్రీస్తు బయలుపరచబడిన తరువాత మనము ధర్మశాస్త్రము యొక్క బాలశిక్షకత్వమునుండి విడిపింపబడితిమి, (గలతీయులకు 3:24,) మరియు మన బాల్యకాలము ముగిసినట్లుండుటవలన మనకు ఎక్కువ స్వాతంత్ర్యము కలదు. ఈ బోధ యొక్క మూడవ దోషమేమనగా, అది సంఘము యొక్క వెలుగును చీకటిపరచెను, లేక కనీసము నీతిసూర్యుడైన క్రీస్తు సంపూర్ణమైన వెలుగును ఇయ్యకుండునట్లు కొన్ని మేఘములను అడ్డముగా పెట్టెను. సంక్షేపముగా, పౌలు అట్టి ఆరంభములకు లొంగియుండినయెడల క్రైస్తవ మతము త్వరలోనే నిరర్థకమైయుండును. కాబట్టి అతడు శరీరము యొక్క బాహ్యమైన సున్నతిలేమిని గూర్చి కాదు గాని మనుష్యుల ఉచిత రక్షణను గూర్చి పోరాటములో ప్రవేశించుచున్నాడు. రెండవదిగా, భక్తిగల మనస్సాక్షులను ధర్మశాస్త్రము యొక్క శాపమునుండియు నిత్యమరణము యొక్క అపరాధమునుండియు విడిపించి స్వతంత్రులనుగా చేయునట్లు పోరాడుచున్నాడు. కడపట, సకల ఆటంకములు తొలగింపబడిన తరువాత క్రీస్తు కృప యొక్క ప్రకాశము ఆహ్లాదకరమైనదియు నిర్మలమైనదియునైన ఆకాశములోవలె ప్రకాశించునట్లు పోరాడుచున్నాడు. అంతేకాక ఈ దుష్టులు ధర్మశాస్త్రము యొక్క సరియైన ఉపయోగమును దుర్మార్గముగా చెరిపినప్పుడు ధర్మశాస్త్రమునకే గొప్ప అన్యాయము చేసిరి. బాలశిక్షకునివలె మనుష్యులను చేయిపట్టి క్రీస్తునొద్దకు నడిపించుటయే ధర్మశాస్త్రము యొక్క స్వాభావికమైనదియు సరియైనదియునైన పని; కాబట్టి దాని ముసుగులో క్రీస్తు శక్తియు కృపయు తగ్గింపబడినప్పటికంటె అది మరి ఘోరముగా చెరుపబడజాలదు.

ఈ విధముగా మనము సకల వివాదముల ఊటలను పరిశీలింపవలెను; లేనియెడల సాతాను తన కుయుక్తిచేత దేవుని సత్యమునకే గురిపెట్టుట మనము చూచినప్పుడెల్ల, మన మౌనముచేత ఆ సత్యమును అప్పగించువారమగుదుము; మరియు ఏ అపాయములచేతనైనను, నిందలచేతనైనను అపవాదములచేతనైనను మన మనస్సులు మారి సొమ్మసిల్లకుండవలెను; ఏలయనగా భూమ్యాకాశములు ఒకదానితో ఒకటి ఢీకొనినను [ఢీకొనవలసివచ్చినను] మనము పవిత్రమైన మతమును స్థిరముగా సమర్థింపవలెను. క్రీస్తు సేవకులు జగడమాడువారై యుండకూడదు, (2 తిమోతికి 2:24;) కాబట్టి ఏదైనను వివాదము పుట్టినయెడల, వెంటనే యుద్ధమునకు బూర ఊదుటకంటె తమ మితముచేత దానిని శాంతపరచి సమాధానపరచుటకే వారు ప్రయత్నింపవలెను. రెండవదిగా, వారు అనవసరమైనవియు వ్యర్థమైనవియునైన పోరాటములను గూర్చి బహు జాగ్రత్తపడవలెను; అల్ప ప్రాముఖ్యము గల వివాదములలో వారు జోక్యము చేసికొనకూడదు; అయితే సాతాను ఎంతగా గర్వించునంటే, వానిని నివారింపనియెడల మతము ఇక క్షేమముగాను సంపూర్ణముగాను నిలువజాలదని వారు చూచినప్పుడు, వారు ధైర్యము తెచ్చుకొని ఎదిరించుటకు లేవవలెను; మిక్కిలి ద్వేషకరమైన పోరాటములలో ప్రవేశించుటకు సహితము వారు భయపడకూడదు. సమాధానము అను పేరు నిజముగా ఆకర్షణీయమైనదియు మధురమైనదియు; అయితే మనము భక్తిగల పరిశుద్ధ ఐక్యతలోనికి ఏకముగా పెరుగుటకు ఏకైక సాధనమైన క్రీస్తు బోధను నశింపనిచ్చునంత గొప్ప నష్టముతో కొనబడిన సమాధానము శాపగ్రస్తమైనది.

లోకమును కదిలించుచున్న ప్రాణాంతకమైన కల్లోలములకు మనమే కారకులమైనట్లు పోపు మతస్థులు నేడు మనలను మిక్కిలి ద్వేషపాత్రులనుగా చేయుచున్నారు; అయితే మనలను మనము చక్కగా సమర్థించుకొనగలము; ఏలయనగా మనము ఖండింప ప్రయత్నించిన దేవదూషణలు మనము ఊరకుండుటకు న్యాయము కానంత ఘోరమైనవి; కాబట్టి దేవదూతలతో సహితము పోరాడవలసిన ఆ వ్యాజ్యమును సమర్థించుటకు మనము పోరాటములలో ప్రవేశించుటకు పూనుకొనినందుకు మనము నిందార్హులము కాము. వారి గొంతులు నొప్పిపుట్టువరకు వారు అరచుకొననిండి; సాతాను పరిచారకులు తమ సమస్త బలముతో భక్తి బోధను పడద్రోయ ప్రయత్నించునప్పుడు దానిని సమర్థించుటలో మనము చల్లగానైనను మందముగానైనను ఉండకూడదని పౌలు దృష్టాంతము మనకు చాలును; ఏలయనగా వారి వెఱ్ఱి ఉన్మాదము దేవుని సేవకుల స్థిరత్వమును మించకూడదు. పౌలు అబద్ధ అపొస్తలులకు ఎదురుగా ఆసక్తితో నిలిచినప్పుడు, ఆ పోరాటమువలన తుదకు కలహము రగులుకొనెను; అయినను దేవుని ఆత్మ అందునిమిత్తము అతనిని గద్దించుటలేదు; అయితే ఆ పరిశుద్ధ మనుష్యునికి తాను అనుగ్రహించిన ఆ ధైర్యమును తగిన స్తుతులతో మెచ్చుకొనుచున్నాడు.

921 "Evangelli," సువార్త యొక్క. 922 "Quam ut classicum protinus caniant," వెంటనే యుద్ధబూర ఊదుటకంటె. 923 "Atrociores," మరి ఘోరమైనవి.

వారు నిశ్చయించిరి, మొదలైనవి. లేనియెడల మిక్కిలి హాని కలుగజేయుచు మరి దూరము వ్యాపించియుండగల కల్లోలమును శాంతపరచుటకు దేవుని ఆత్మ ఈ నివారణను వారికి జ్ఞాపకము చేసెను; దీనివలన విభేదమును ముగించుటకు తగిన సాధనములను మనము ఎల్లప్పుడు వెదకవలెనని మనకును బోధింపబడుచున్నది; దేవుడు సమాధానమును అంత అధికముగా మెచ్చుకొనుచున్నాడు గనుక, సంఘ సమాధానమును పోషించుటకు తాము చేయగలిగినదంతయు చేయుచున్నామని విశ్వాసులు కనుపరచవలెను. వారికి సత్యము ఎల్లప్పుడు మొదటి స్థానములో ఉండవలెను; దానిని సమర్థించుటలో వారు ఏ కల్లోలములకును భయపడకూడదు; అయినను భక్తిగల ఏకీభావము కొరకైన ఏ సాధనమును నిరాకరింపకుండునట్లు వారు తమ ఆవేశమును మితపరచుకొనవలెను; అవును, తాము కనుగొనగలిగిన ఏ మార్గములనైనను వారు తమంతట తామే కల్పింపవలెను, వాటిని వెదకుటలో చురుకైనవారై యుండవలెను. కాబట్టి ఆసక్తి యొక్క అమితమైన తీవ్రతచేత కొనిపోబడి న్యాయమైన హద్దులను దాటిపోకుండునట్లు మనము ఈ మితమును పాటింపవలెను; ఏలయనగా సత్యబోధను సమర్థించుటలో మనము ధైర్యము గలవారమై యుండవలెను గాని మొండివారమైనను తొందరపాటువారమైనను కాకూడదు; కాబట్టి దేవుని ఆత్మ పౌలునందు మెచ్చుకొనుచున్న ఈ రెండు సద్గుణములను కలిపి పాటించుటకు నేర్చుకొందము. దుష్టులచేత యుద్ధరంగములోనికి ఈడ్వబడినప్పుడు అతడు ధైర్యముగా తనను తాను సమర్పించుకొనుటకు భయపడడు; అయితే తనకు చూపబడిన నివారణను సాత్వికముతో అంగీకరించినప్పుడు, పోరాడవలెనను కోరిక తనకు ఎంత స్వల్పముగా ఉండెనో స్పష్టముగా తెలియజేయుచున్నాడు; ఏలయనగా లేనియెడల తాను అపొస్తలులను లక్ష్యపెట్టనని అతిశయించి, దానియందు ధృఢముగా నిలువగలిగియుండును; అయితే సమాధానము కొరకైన కోరిక వారి తీర్పును నిరాకరించుటకు అతనిని అనుమతింపలేదు. అంతేకాక క్రీస్తు సేవకులందరినుండి ఇద్దరు మనుష్యులు మాత్రమే వేరైయుండుట అజ్ఞానులును బలహీనులునైనవారు చూచియుండినయెడల వారు దురభిప్రాయమును ఏర్పరచుకొనియుండెడివారు; మరియు భక్తిగల బోధకులు తాము సంఘముతో ఏకీభవించుచున్నామని కనుపరచుటకై, విశ్వాసమును పోషించు ఈ మార్గమును ఏ విధముగాను నిర్లక్ష్యము చేయకూడదు.

పౌలు నిజముగా అపొస్తలుల సైగమీద ఆధారపడలేదు, అనగా వారు తనకు విరుద్ధముగా ఉన్నట్లు కనుగొనినయెడల తన అభిప్రాయమును మార్చుకొనునట్లు కాదు; ఏలయనగా గలతీయులకు వ్రాసిన పత్రిక మొదటి అధ్యాయములో అతడు అతిశయించుచున్నట్లు (గలతీయులకు 1:8) అతడు దేవదూతలకు సహితము లొంగియుండడు; అయితే తాను తన సొంత అభిప్రాయమునందు మిక్కిలి నిలుచువాడనియు, మిక్కిలి గర్వియనియు, మనుష్యులందరిని అనుచితముగా తృణీకరించుచు తనను తానే మెచ్చుకొనువాడనియు దుష్టులు అపవాదముగా చెప్పకుండునట్లు, తనకు తగినట్లును సంఘమునకు ప్రయోజనకరమైనట్లును తన బోధను గూర్చి లెక్క అప్పగించుటకు అతడు సిద్ధపడెను; రెండవదిగా, తనను నడిపించిన ఆత్మచేతనే వారును నడిపింపబడుచుండిరి గనుక వారి తీర్పు ఎట్టిదై యుండునో అతడు బాగుగా ఎరిగియుండెను గనుక, జయమును గూర్చిన నిశ్చయమైన నిరీక్షణతో అతడు అపొస్తలుల యెదుట తనను తాను కనుపరచుకొనెను. అయినను అంతియొకయవారు పౌలును బర్నబాను మిగిలిన అపొస్తలుల యొద్దకు ఏ ఉద్దేశముతో పంపిరని అడుగవచ్చును; ఏలయనగా వారు వారిని ఎంతగా గౌరవించిరంటే, వారు ఈ పక్షముగానో ఆ పక్షముగానో తీర్పు చెప్పువరకు సందేహములో నిలిచియుండినయెడల, వారి విశ్వాసము ఇంతవరకు వ్యర్థమైనదియు అసలు లేనిదియునై యుండెనా? అయితే ప్రత్యుత్తరము సులభమే; అపొస్తలులందరు క్రీస్తు ఒక్కనిచేత అవే ఆజ్ఞలతో పంపబడిరనియు, వారికి అదే ఆత్మ అనుగ్రహింపబడెననియు వారు ఎరిగియుండిరి గనుక, అంతమును ఫలితమును గూర్చి వారు సంపూర్ణముగా నిశ్చయత కలిగియుండిరి; మరియు నిస్సందేహముగా ఈ ఆలోచన యథార్థవంతులును ధైర్యవంతులునైన మనుష్యులనుండి వచ్చెను; ఆ దుష్టులు యాకోబు పేతురుల పేర్లను అబద్ధముగా సాకుగా చూపుచుండిరని వారు ఎరుగనివారు కారు. కాబట్టి అపొస్తలులు తమ సమ్మతిచేత మంచి వ్యాజ్యమును బలపరచవలెనని తప్ప మరేదియు వారు కోరలేదు.

924 "Superare," జయించుట. 925 "Exarsit," రగులుకొనెను. 926 "Aptas et commodas," తగినవియు అనుకూలమైనవియు. 927 "Re ipsa," వాస్తవముగా. 928 "Nihil se morari apostolos," తాను అపొస్తలులను లక్ష్యపెట్టనని.

ఆరంభమునుండి పరిశుద్ధ సభలన్నియు ఇదే ఉద్దేశముతో సమకూడినవి; అనగా గంభీరులును దేవుని వాక్యమునందు బాగుగా అభ్యాసము గలవారునైన మనుష్యులు వివాదములను తమ సొంత ఇష్టము చొప్పున కాక దేవుని అధికారము చొప్పున పరిష్కరించుటకే. పోపు మతస్థులు తమ బిగ్గరైన కేకలచేత ఎవనినైనను గుచ్చకుండునట్లు ఇది గమనింపదగినది; వారు క్రీస్తును ఆయన సువార్తను పడద్రోయుటకును, భక్తి యొక్క వెలుగునంతటిని ఆర్పివేయుటకును, మనుష్యుల ప్రతి నిర్వచనమును నిర్ణయమును పరలోక దైవోక్తిగా ఎంచవలెనన్నట్లు సభలను మనమీద మోపుచున్నారు; అయితే పరిశుద్ధ పితరులు నేడు ఆసీనులైయుండినయెడల, మనకువలెనే తమకును ఏకైక బోధకుడైన [గురువైన] క్రీస్తు వాక్యమును మార్గదర్శిగా కలిగియుండకుండ ఏదైనను నిర్ణయించుటకంటెను అప్పగించుటకంటెను తమకు అన్యాయమైనది మరేదియు లేదనియు, అంతకంటె తక్కువగా తాము ఉద్దేశించినది మరేదియు లేదనియు వారు ఏకకంఠముతో కేకలు వేయుదురు. పోపు మతస్థులు స్థూలమైన అజ్ఞానమును అనాగరికతను తప్ప మరేదియు వెలిబుచ్చని అకాల సభలమీదనే ఆధారపడుదురను సంగతిని నేను విడిచిపెట్టుచున్నాను; అయితే అత్యుత్తమమైనవియు మిక్కిలి శ్రేష్ఠమైనవియునైన సభలు సహితము దేవుని వాక్యమునకు లోబడియుండునట్లు ఆ లెక్కలోనే ఎంచబడవలెను. ఏ సభయు మంచి ముగింపును పొందలేదని గ్రెగొరీ నాజియాంజెన్ చేసిన తీవ్రమైన విలాపము నేటికిని ఉన్నది. సంఘములో ఏ శ్రేష్ఠత వర్ధిల్లి బలముగా ఉండినను, అది నూరు సంవత్సరముల తరువాత క్షీణింప మొదలుపెట్టెనని నిరాకరింపశక్యము కాదు; కాబట్టి ఆ పరిశుద్ధుడు ఇప్పుడు జీవించియుండినయెడల, పోపు మతస్థుల ఆటబొమ్మలను ఎంత ధైర్యముగా త్రోసివేయును! వారు సిగ్గు ఏమాత్రము లేకుండ మిక్కిలి నిర్లజ్జగా న్యాయమైన సభలకు బదులుగా ముసుగుల గారడీలను ప్రవేశపెట్టుచున్నారు; అదియు కొందరు బోడివారును బుద్ధిహీనులునైన మనుష్యులు తమకు ఇష్టమైనదేదో నిర్ణయించిన వెంటనే దేవుని వాక్యము వెడలగొట్టబడవలెనను ఉద్దేశముతోనే.

3. సంఘముచేత సాగనంపబడి. విధినిమిత్తము వారిని సాగనంపుటకై సంఘము యొక్క సాధారణ సమ్మతిచేత పౌలుకును బర్నబాకును సహచరులు జతచేయబడిరి గనుక, భక్తులందరు వారి పక్షమున ఉండిరనియు, ఆ వ్యాజ్యము అపొస్తలులదైనట్లే తమదియు నైయున్నదని వారు ఎన్నడును మరొక విధముగా తలంపలేదనియు మనము దీనివలన గ్రహింపవచ్చును. కాబట్టి పౌలును బర్నబాయును ఏ మనస్సుతో ఆ ప్రయాణమును చేపట్టిరో, అదే మనస్సుతో వారు దానిని నిశ్చయించిరి; అనగా అపొస్తలుల పేరట అబద్ధముగా అతిశయించుచుండిన ఆ కలవరపెట్టు ఆత్మలను అణచి మౌనపరచుటకే. వారు తమ ప్రయాణములో అన్యజనుల ఆశ్చర్యకరమైన మారుమనస్సును గూర్చి సహోదరులకు తెలియజేసిరని అతడు కొంచెము తరువాత చెప్పుచున్నాడు గనుక, వారు భయముతో నిండినవారై యెరూషలేమునకు రాలేదనియు, తాము ముందు బోధించినదానిని భయము లేకుండ ధైర్యముగా ఒప్పుకొనిరనియు అది సాక్ష్యమును గురుతునై యున్నది. కాబట్టి వారు తమ న్యాయాధిపతుల యెదుట తమ వ్యాజ్యమును వాదించుటకు రాలేదు గాని, ఆచారముల రద్దును గూర్చి దేవునిచేత ఆజ్ఞాపింపబడినదానిని ఇరుపక్షముల సాధారణ సమ్మతితోను తీర్పుతోను ఆమోదించుటకే వచ్చిరి. ఏలయనగా వారు అపొస్తలుల తీర్పును తృణీకరింపకపోయినను, ఆ వ్యాజ్యమును గూర్చి మరొక విధముగా నిర్ణయించుట తమకైనను అపొస్తలులకైనను న్యాయము కాదని వారు ఎరిగియుండిరి గనుక, న్యాయస్థానములో తమ వ్యాజ్యము విచారింపబడుచున్న మనుష్యులవలె నిలుచుట వారికి తగదు. అందునుండియే ఆనందించుటయందలి ధైర్యము కలుగుచున్నది; భక్తుల సంతోషము కూడ ఇందునిమిత్తమే; దానిద్వారా వారు పౌలు బోధకును అన్యజనుల పిలుపునకును సమ్మతి తెలుపుచున్నారు.

929 "Pariter," అదేవిధముగా. 930 "Suffragio," సమ్మతిచేత (ఓటుచేత). 931 "Ventosis suis clamoribus," తమ వ్యర్థమైన కేకలచేత. 932 "Abortivis," గర్భస్రావమైన (అకాల). 933 "Facessat," వెడలగొట్టబడవచ్చును.

4. వారు సంఘముచేత చేర్చుకొనబడిరి. సంఘము అను ఈ మాటచేత అతడు జనసమూహమును సమస్త సంఘశరీరమును సూచించుచున్నాడు; అటు తరువాత అపొస్తలులకును పెద్దలకును ప్రత్యేక స్థానమును ఇచ్చుచున్నాడు; వారిచేత పౌలును బర్నబాయును విశేషముగా చేర్చుకొనబడిరి. మరియు అపొస్తలులకు యెరూషలేములో నిర్దిష్టమైన నివాసస్థలము లేక, సందర్భము వారిని ఎక్కడికి పిలిచినను అప్పుడప్పుడు ఒక చోటికిని మరియొక చోటికిని వెళ్లుచుండిరి గనుక, ఆ సంఘమునకు పెద్దలుండిరి; సంఘము యొక్క సాధారణ పరిపాలన వారికి అప్పగింపబడెను; ఈ రెండు పదవులకు మధ్య భేదమేమో మనము ఇంతకుముందు వివరించితిమి, (అపొస్తలుల కార్యములు 14:23.) మరియు అపొస్తలులలోను పెద్దలలోను ఎట్టి సహోదర మర్యాద యుండెనో దీనివలన కనబడుచున్నది; ఏలయనగా వారు పౌలును బర్నబాను మర్యాదతో చేర్చుకొనుట మాత్రమే గాక, వారు పడిన శ్రమలకు ఎట్టి ఫలము కలిగెనో వినిన వెంటనే దేవుని కృపను ఘనపరచుచున్నారు. దేవుడు తమతో చేసినవన్నియు వారు వివరించిరని చెప్పినప్పుడు, ముందటి అధ్యాయములో మనము చూచిన ఆ వాక్యరీతినే లూకా మరల ఉపయోగించుచున్నాడు. ఇందులో నేను ముందు చెప్పినదానిని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; అనగా దేవుడు తోటిపనివానిగా చేయబడుటలేదు గాని, ఆ కార్యము యొక్క సమస్త స్తుతియు ఆయనకే ఆరోపింపబడుచున్నది. కాబట్టి మన దురవస్థలలో ఆయన మనకు సహాయము చేయునప్పుడు మనయెడల కనికరముతో వ్యవహరించునని చెప్పబడునట్లే, ఆయన పౌలు బర్నబాల ద్వారా చేసినదానిని వారితో చేసెనని చెప్పబడుచున్నది.

5. పరిసయ్యుల తెగలో కొందరు. యెరూషలేములో సహితము పౌలును కలవరపెట్టుటకైనను ఆటంకపరచుటకైనను పూనుకొనినవారు ఎట్టి మనుష్యులో లూకా వ్యక్తపరచుట హేతువు లేకుండ కాదు. ఆ కీడు ఆ ఊటనుండియే ప్రవహించెనని తలంపవలసియున్నది; ఆ దుష్ట విభేదమును పుట్టించినవారు వచ్చిన ఆ తెగనుండియే ఇప్పుడును కలహమును రేపువారు [కలవరపెట్టువారు] బయలుదేరిరని లూకా ఇప్పుడు మరి స్పష్టముగా వ్యక్తపరచుచున్నాడు. ఏలయనగా వారు క్రీస్తుకు తమ పేర్లను ఇచ్చినను, వారి పూర్వ స్వభావము యొక్క శేషములు ఇంకను నిలిచియుండెను. పరిసయ్యులు ఎంత గర్విష్ఠులో, ఎంత అహంకారులో, వారి చూపులు ఎంత ఉన్నతమైనవో మనకు తెలియును; వారు నిజముగా క్రీస్తును ధరించుకొనియుండినయెడల వీటన్నిటిని మరచియుండెడివారు. పౌలులో పరిసయ్యతత్వము ఏమియు మిగిలియుండనట్లే; అయితే అనేకులు దీర్ఘకాల అలవాటుచేత మొండితనము యొక్క స్వభావమును సంపాదించుకొనిరి; దానిని వారు వెంటనే అంత సులభముగా వదలించుకొనలేకపోయిరి. వారిలో వేషధారణ అన్నిటికంటె ఎక్కువగా ఏలుచుండెను గనుక, దుర్గుణములకు ముసుగులైన బాహ్య ఆచారములకు వారు మిక్కిలి లోబడియుండిరి. అదేవిధముగా వారు గర్వముచేత ఉబ్బియుండిరి గనుక, ఇతర మనుష్యులందరిని తమ శాసనములకు లోబరచుకొనవలెనని నిరంకుశముగా ఆశించిరి. సన్యాసులు ఈ రెండు వ్యాధులచేత ఎంత తీవ్రముగా పీడింపబడుచున్నారో అందరికిని తెలిసినదే. అందువలన సంఘమును అణగద్రొక్కుటలో వారికంటె క్రూరమైనవారు ఎవరును లేరు; దేవుని వాక్యమును తృణీకరించుటలో వారికంటె దుష్టులును మూర్ఖులును ఎవరును లేరు. అంతేకాక, ఆ గుహలనుండి బయటికి వచ్చి తమ సన్యాస వస్త్రమును విసర్జించినను, అక్కడ నేర్చుకొనిన ఆ స్వభావములను ఎన్నడును మరువలేని అనేకులను మనము చూచుచున్నాము.

934 "Reos," నిందితులైన మనుష్యులవలె, ప్రతివాదులవలె. 935 "Huc accedit," దీనికి ఇది కూడ చేర్చబడుచున్నది.

అపొస్తలుల కార్యములు 15:6-11

6. అప్పుడు అపొస్తలులును పెద్దలును ఈ సంగతిని విచారించుటకు కూడిరి. 7. బహు తర్కము జరిగిన తరువాత పేతురు లేచి వారితో ఇట్లనెను–సహోదరులారా, అన్యజనులు నా నోట సువార్త వాక్యము విని విశ్వసించునట్లు పూర్వకాలమందే దేవుడు మనలో ఏర్పరచుకొనెనని మీరెరుగుదురు. 8. మరియు హృదయములను ఎరిగిన దేవుడు మనకు అనుగ్రహించినట్లే వారికిని పరిశుద్ధాత్మను అనుగ్రహించి, వారిని గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చెను. 9. విశ్వాసముచేత వారి హృదయములను పవిత్రపరచిన తరువాత, ఆయన మనకును వారికిని ఏ భేదమును కనుపరచలేదు. 10. కాబట్టి మన పితరులైనను మనమైనను మోయలేని కాడిని శిష్యుల మెడమీద పెట్టి మీరిప్పుడు దేవుని ఎందుకు శోధించుచున్నారు? 11. అయితే వారివలెనే మనమును మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు కృపచేత రక్షణ పొందుదుమని నమ్ముచున్నాము.

6. అపొస్తలులును పెద్దలును కూడివచ్చిరి. సంఘమంతయు సమకూడెనని లూకా చెప్పుటలేదు; సిద్ధాంతమందును వివేచనయందును శ్రేష్ఠులైనవారును, తమ పదవినిబట్టి ఈ విషయములో న్యాయాధిపతులుగా ఉండుటకు అర్హులైనవారును కూడివచ్చిరని చెప్పుచున్నాడు. ఆ వాదము ప్రజల సమక్షములో జరిగియుండవచ్చును. అయితే సామాన్య జనులు ఆలోచనలేకుండ ఆ విషయమును చేతబట్టి నిర్వహించుటకు అనుమతింపబడిరని ఎవడును తలంచకుండునట్లు, ఆ సంగతిని విని దానిని తీర్మానించుటకు అపొస్తలులును పెద్దలును మరి యెక్కువ తగినవారు గనుక, లూకా వారిని గూర్చి స్పష్టముగా ప్రస్తావించుచున్నాడు. అయితే మరి ఏ విధముగాను తీర్మానింపబడజాలని వివాదమేదైనను పుట్టినప్పుడు, సభలను (సినడ్‌లను) సమకూర్చుటలో ఒక రూపమును క్రమమును దేవుడు ఇక్కడ నియమించియున్నాడని మనము తెలిసికొందము. ఏలయనగా అనేకులు ప్రతిదినము పౌలును ఎదిరించుచుండినను, దేనివలన గొప్ప నాశనము కలుగబోవునట్లుండెనో, ఇదివరకే తీవ్రమైన పోరాటములకు దారితీసెనో ఆ యొక్క వాదము మాత్రమే అతనిని యెరూషలేమునకు వెళ్లునట్లు బలవంతపెట్టెను.

936 "Quanta confidentia, quale supercilium," ఎంత ఆత్మవిశ్వాసము గలవారో, ఎంత గర్విష్ఠులో. 937 "Quos illic imbiberunt mores," వారు అక్కడ అలవరచుకొనిన స్వభావములు. 938 "Legitimi," న్యాయబద్ధమైన. 939 "Sicut magis idonei erant cognitores," దానిని విచారించుటకు వారు మరి యెక్కువ తగినవారు గనుక.

7. బహు తర్కము జరిగినప్పుడు. గంభీరులైన మనుష్యులును, సంఘమునకు బహిరంగ బోధకులైనవారును ఏర్పరచబడినను, వారు వెంటనే ఏకీభవింపలేకపోయిరి. దీనినిబట్టి, సంఘము వినయముతో జ్ఞానవంతముగా నుండుట నేర్చుకొనునట్లు, ప్రభువు అప్పుడు సహితము మనుష్యుల బలహీనతచేత తన సంఘమును ఎట్లు అభ్యాసపరచెనో స్పష్టమగుచున్నది. మరియు, ఇతర విషయములలో విద్యావంతులును భక్తిపరులునైన మనుష్యులు నేర్పులేమిచేత ఎప్పుడైనను పొరపాటులో పడినయెడల మనము ఆశ్చర్యపడకుండునట్లు, ఆయన (తానే ప్రధానుడైయుండిన ఆ సమూహమందును ఆ సభయందును సహితము) క్రైస్తవ సిద్ధాంతము యొక్క ముఖ్యాంశము నానా విధములుగా ఎగురవేయబడి చర్చింపబడుటకు అనుమతించెను. ఏలయనగా కొందరు ఆ విషయము యొక్క గొప్పతనమును పూర్తిగా గ్రహింపగలంత చురుకైన బుద్ధి [సూక్ష్మబుద్ధి] గలవారు కారు. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రము ఆచరింపబడవలెనని వారు తీర్మానించినప్పుడు, ధర్మశాస్త్రమును గూర్చిన ఆసక్తిచేత ఆలోచనలేకుండ కొట్టుకొనిపోయి, ఇతర మనుష్యుల మనస్సాక్షులను తమ సొంత మనస్సాక్షులను సహితము ఎంత లోతైన చిక్కుదారిలో పడవేయుచున్నారో వారు గ్రహింపరైరి. సున్నతి దేవుని నిబంధనకు నిత్యమైనదియు ఉల్లంఘింపరానిదియునైన గురుతని వారు తలంచిరి; ధర్మశాస్త్రమంతటిని గూర్చియు వారు అదే అభిప్రాయము కలిగియుండిరి. కాబట్టి వారిలో అధికులు ఎరుగని ప్రశ్న యొక్క స్థితిని కనుపరచుటయందే పేతురు ముఖ్యముగా నిలుచుచున్నాడు. అతని ప్రసంగమునకు రెండు భాగములు కలవు. మొదట, అన్యజనులు ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించుటకు బలవంతపెట్టబడరాదని దేవుని అధికారముచేత అతడు రుజువుపరచుచున్నాడు; రెండవది, మనస్సాక్షి ఒకసారి ఈ ఉరిలో చిక్కుకొనినయెడల మనుష్యుని రక్షణ అంతయు పడద్రోయబడునని అతడు బోధించుచున్నాడు. కాబట్టి మొదటి భాగము (అన్యజనులకు బోధించుటకు తాను దేవునిచేత పంపబడెననియు, పరిశుద్ధాత్మ వారిమీదికి దిగివచ్చెననియు అతడు తెలియజేయు భాగము) మనుష్యులు ఆలోచనలేకుండ ధర్మశాస్త్ర ఆచారములను కొట్టివేయలేదనియు, ఆ కొట్టివేతకు దేవుడే కర్తయనియు చూపుటకే ఉద్దేశింపబడినది. దేవుని అధికారము ముందుకు తేబడిన వెంటనే సందేహమంతయు తొలగిపోవును; ఏలయనగా దేవుని అధికారము, పరిపాలన, ఆజ్ఞ అను వాటిమీద ఆనుకొనుటయు, సమస్త హేతువులకంటె ఆయన సైగను చిత్తమును ఎక్కువగా ఎంచుటయు మన జ్ఞానమంతయునైయున్నది. అన్యజనులు ధర్మశాస్త్రపు కాడినుండి విడుదల పొందుటయను ఈ వరము దేవునిచేత వారికి అనుగ్రహింపబడెనని పేతురు ఏ మాటలచేత రుజువుపరచుచున్నాడో వాటిని మనము ఇప్పుడు జాగ్రత్తగా ఆలోచించుట యుక్తము.

మీరెరుగుదురు. తాను ఏదో అస్పష్టమైనదియు సందేహాస్పదమైనదియునైన సంగతిని గూర్చి మాటలాడబోవుచున్నాడని ఎవడును తలంచకుండునట్లు, అతడు సాక్ష్యమిచ్చుటకు వారిని పిలుచుచున్నాడు (వారికే అతడు విన్నపము చేయుచున్నాడు). ఆ వృత్తాంతము వారందరికిని బాగుగా తెలిసినదే. ఇక మిగిలినదేమనగా, వారు మిక్కిలి స్పష్టమైన వెలుగులో సహితము గ్రుడ్డివారైయుండిరని అతడు చూపుచున్నాడు; అవును, బహిరంగముగా కనుపరచబడిన దానిని వారు ఇంతవరకు నేర్చుకొనలేదు. సువార్త ప్రకటన యొక్క ఆరంభమును అతడు పూర్వదినములు, లేక పూర్వకాలము అని పిలుచుచున్నాడు; క్రీస్తు తనకొరకు ఒక ప్రజను సమకూర్చుకొనుట ఆరంభించిన తరువాత, సంఘము యొక్క మొదటి ఆరంభమునుండియే అన్నట్లు, చాల కాలము క్రిందట అని అతడు చెప్పుచున్నట్లున్నది.

దేవుడు మనలో ఏర్పరచుకొనెను. ఏర్పరచుకొనుట అను మాటకు నియమించుట లేక నిర్ణయించుట అని అర్థము. అయినను పేతురు దేవుని ఉచితమైన ఏర్పాటును, దేవుడు అన్యజనులను తన ప్రజలుగా దత్తత చేసికొనిన ఎంపికను రెండింటిని కలిపి గ్రహించుచున్నాడు; కాబట్టి ఆయన ఏర్పరచుకొనెను అనగా, ఎంపిక చేసికొనుచున్నట్టుగా, అన్యజనులయందు తన ఉచితమైన ఏర్పాటుకు ఒక గురుతును కనుపరచుటకై, వారు నా నోట సువార్త సిద్ధాంతమును వినవలెనని ఆయన చిత్తగించెను. మనలో అను ఈ మాటలకు మా కన్నులయెదుట, లేక మేము సాక్షులమైయుండగా, లేక మన మధ్యను అనునంత అర్థము కలదు. ఏలయనగా వారు బాగుగా ఎరిగినదానిని, అనగా వారి కన్నులయెదుట జరిగినదానిని తప్ప తాను మరేదియు తెలియజేయుటలేదని అతని భావము. ఈ వాక్యరీతి గ్రీకులలోను హెబ్రీయులలోను [హెబ్రీయులు] చాల సాధారణమైనది; అయితే కొందరు చేయునట్లు, ఆయన ఈ సమూహములోనుండి నన్ను ఏర్పరచుకొనెను అని దానిని విశదపరచుట మనకు ఇష్టమైతే వేరు సంగతి.

940 "Ne inter eos quidem statim convenire potuit," వారు సహితము వెంటనే ఏకాభిప్రాయమునకు రాలేకపోయిరి.

941 "Dei imperio acquiescere," దేవుని ఆజ్ఞకు లోబడి నెమ్మదిపొందుట.

మరియు విశ్వసించునట్లు. అన్యజనుల పిలుపును స్థిరపరచుటకు ఇది ఒక ముద్రయైయుండెను. బోధించు పని దైవవాణిచేత పేతురుకు అప్పగింపబడెను; అయితే అతని సిద్ధాంతమువలన కలిగిన ఫలము, వారు అనునట్లు, అతని పరిచర్యను ఘనమైనదిగాను ప్రామాణికమైనదిగాను చేయుచున్నది. ఏలయనగా ఏర్పరచబడినవారు ఆత్మ యొక్క ప్రత్యేకమైన కృపచేత విశ్వాసములోనికి వెలిగింపబడుదురు గనుక, ప్రభువు తన పరిచారకులయందు తన శక్తిని కనుపరచి, వినువారి మనస్సులకు అంతరంగమున బోధించుచు వారి హృదయములను అంతరంగమున ఆకర్షించితేనే గాని, సిద్ధాంతము ఏ ఫలమును ఫలింపదు. కాబట్టి సువార్త సిద్ధాంతము అన్యజనులయొద్దకు తేబడవలెనని ప్రభువు ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, వారిక అపవిత్రులుగా ఉండకుండునట్లు ఆయన వారిని తనకొరకు ప్రతిష్ఠించుకొనెను. అయితే ఆయన విశ్వాసముచేత వారి దత్తపుత్రత్వపు గురుతును వారి హృదయములలో ముద్రించినప్పుడు, ఆ గంభీరమైన ప్రతిష్ఠ అన్ని విషయములలో సంపూర్ణమాయెను. వెంటనే తరువాత వచ్చు వాక్యము వివరణ రూపముగా చెప్పబడినదని గ్రహింపవలెను; ఏలయనగా పేతురు ఆత్మ యొక్క దృశ్యమైన కృపావరములను విశ్వాసమునకు జతచేయుచున్నాడు; నిశ్చయముగా అవి దానికి ఒక చేర్పే గాని మరేమియు కావు. కాబట్టి అన్యజనులు సున్నతియు ఆచారములును లేకుండ దేవుని ప్రజలలోనికి అంటుకట్టబడిరి గనుక, ధర్మశాస్త్రమును ఆచరింపవలసిన యే అవశ్యకతనైనను వారిమీద మోపుట సరికాదని పేతురు నిర్ధారించుచున్నాడు. అయినను పరిశుద్ధాత్మ వారిమీదికి దిగివచ్చెను అనుదానిచేత వారి ఏర్పాటును రుజువుపరచుట బలహీనమైన వాదముగా కనబడుచున్నది. ఏలయనగా అవి, వారు భక్తుల సంఖ్యలో ఎంచబడిరని వాటినుండి వాదింపజాలనటువంటి వరములైయుండెను. దేవుని పిల్లలను పరాయివారినుండి వేరుపరచునది పునర్జన్మ కలిగించు ఆత్మ మాత్రమే. నేను ఇట్లు ఉత్తరమిచ్చుచున్నాను: ఇతర విషయములలో వ్యర్థులైన మనుష్యులు భాషల వరము మొదలైనవాటితో అలంకరింపబడినను, దేవుడు కొర్నేలియందును అతని బంధువులయందును [సంబంధులయందును] ఆత్మ యొక్క దృశ్యమైన కృపచేత తన ఉచితమైన దత్తపుత్రత్వమును ముద్రించెను అను తెలిసిన సంగతిని, తన పిల్లలను తన వ్రేలితో చూపించుచున్నట్టుగా, పేతురు అందరును ఒప్పుకొను విషయముగా తీసికొనుచున్నాడు.

హృదయములను ఎరిగినవాడు. ప్రస్తుత విషయము యొక్క సందర్భమునుబట్టి అతడు ఈ విశేషణమును దేవునికి అన్వయించుచున్నాడు; దానిలో ఒక గూఢమైన వ్యతిరేకత ఇమిడియున్నది; అదేమనగా, మనుష్యులు తమ స్థూలమైన భూసంబంధమైన ఇంద్రియజ్ఞానమును గ్రహింపును బట్టి తీర్పు తీర్చుదురు గనుక బాహ్యమైన పవిత్రతకు ఎక్కువగా అంటుకొనియుందురు; అయితే దేవుడు హృదయమును లోతుగా చూచును. కాబట్టి, మనము ఎరుగని హృదయము యొక్క అంతరంగ పవిత్రత మాత్రమే ఇక్కడ ఎంచబడవలసినది గనుక, ఈ విషయములో మనుష్యుల గ్రహింపునుబట్టి తీర్పు తీర్చువారు తలక్రిందుగా తీర్పు తీర్చుచున్నారని పేతురు బోధించుచున్నాడు. ఈ విధముగా అతడు మన దుందుడుకుతనమునకు కళ్లెము వేయుచున్నాడు; మనము మనకు తగినదానికంటె ఎక్కువగా ఆపాదించుకొని దేవుని తీర్పుకు విరోధముగా సణుగుకొనకుండునట్లు. అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నట్లున్నది: దేవుడు వారికిచ్చిన ఆ సాక్ష్యమునకు నీవు ఏ హేతువును చూడకపోయినయెడల, ఆయనకును నీకును ఎంత గొప్ప భేదమున్నదో నీలో నీవు ఆలోచించుకొనుము. ఏలయనగా నీవు నీ స్థూలమైన స్వభావమునుబట్టి బాహ్యమైన ఆడంబరముచేత పట్టబడియున్నావు; మనుష్యుల హృదయములు ఆత్మీయముగా తెలియబడు దేవుని సింహాసనము ఎదుటికి మనము వచ్చినప్పుడు అది విడిచిపెట్టబడవలెను. అయితే ఇంతలో మనము ఒక సాధారణ సిద్ధాంతమును గమనింపవలెను; అదేమనగా, దేవుని కన్నులు మనుష్యుల వ్యర్థమైన ఆడంబరమును చూడవు గాని మనుష్యుల హృదయముల యథార్థతనే చూచును; (యిర్మీయా 5:3) అని వ్రాయబడియున్నట్లు. పాత అనువాదకుడును ఎరాస్మస్‌ను దేవుడు హృదయములను ఎరుగును అని దానిని అనువదించుట లూకా గ్రీకులో చెప్పుచున్నదానిని తగినంతగా వ్యక్తపరచుటలేదు; ఏలయనగా అతడు దేవుని {καρδιαγνωστην} (హృదయజ్ఞాని) అని పిలుచునప్పుడు, ఎక్కువ భాగము బాహ్యరూపమునుబట్టి తీర్పు తీర్చు మనుష్యులకు ఆయనను ఎదురుగా నిలుపుచున్నాడు; కాబట్టి దేవునితో పోల్చినయెడల వారు {προσωπογνωσται}, అనగా ముఖమును ఎరిగినవారు అగుదురు.

942 "In medio nostri," మన మధ్యను. 943 "Exegetice," వివరణ రూపముగా. 944 "Tacita antithesis," గూఢమైన వ్యతిరేకత. 945 "Quae nobis occulta est," అది మనకు మరుగైయున్నది.

9. మరియు ఆయన ఏ భేదమును కలుగజేయలేదు. కొంత భేదము నిజముగా ఉండెను; ఏలయనగా సున్నతిలేని అన్యజనులు అకస్మాత్తుగా నిత్యజీవపు నిబంధనలోనికి చేర్చుకొనబడిరి, అయితే యూదులు సున్నతిచేత విశ్వాసమునకు సిద్ధపరచబడిరి. అయితే పేతురు భావమేమనగా, వారిద్దరును ఒకే స్వాస్థ్యపు నిరీక్షణకై దేవునిచేత కలిసి ఏర్పరచబడిరి; వారు దేవుని పిల్లలును క్రీస్తు అవయవములును, తుదకు అబ్రాహాము యొక్క పరిశుద్ధ సంతానమును, యాజకులును రాజులునైన వంశమునై యుండునట్లు, ఒకే విధమైన ఘనతకు హెచ్చింపబడిరి. దీనినిబట్టి, దేవుడు వారిని తన సొంత ప్రజగా ఏర్పరచుకొని తన ఆలయమునకు పరిశుద్ధ పాత్రలుగా ప్రతిష్ఠించెను గనుక, దేవదూషణ లేకుండ వారిని అపవిత్రులుగా ఎంచుట సాధ్యము కాదని తేలుచున్నది. ఏలయనగా అన్యజనులును యూదులును ఒకరినుండి ఒకరు వేరుపరచబడిన ప్రత్యేకపు గోడను పడగొట్టి, వారు ఏకశరీరముగా కలిసి పెరుగునట్లు ఆయన అన్యజనులను యూదులతో జతపరచెను, (ఎఫెసీయులకు 2:14;) మరియు నేను అట్లు చెప్పవచ్చునేని, ఇంటివారును పరాయివారును క్రీస్తునందు ఏకమై ఒకే సంఘముగా ఉండునట్లును, ఇక యూదుడైనను గ్రీసుదేశస్థుడైనను లేకుండునట్లును, ఆయన సున్నతిని సున్నతిలేమిని కలిపి మిశ్రమము చేసెను.

విశ్వాసముచేత ఆయన పవిత్రపరచెను గనుక. ఈ భాగము అతడు దేవునికి అన్వయించిన ఆ మునుపటి విశేషణమునకు సరిపోవుచున్నది; హృదయములను ఎరిగిన దేవుడు, అన్యజనులను తన దత్తపుత్రత్వములో పాలివారినిగా చేయుటకు ఇష్టపడినప్పుడు, వారు ఆత్మీయ పవిత్రతతో అలంకరింపబడునట్లు అంతరంగమున వారిని శుద్ధిచేసెనని అతడు చెప్పుచున్నట్లున్నది. అయితే ఈ పవిత్రత విశ్వాసమందు ఇమిడియుండెనని అతడు ఇంకను చేర్చుచున్నాడు. కాబట్టి అతడు మొదట, అన్యజనులు ఆచారములు లేకుండనే దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుట చాలినంత నిజమైన పరిశుద్ధతను కలిగియున్నారని బోధించుచున్నాడు. రెండవది, ఇది విశ్వాసముచేత పొందబడుచున్నదనియు, దానినుండియే ప్రవహించుచున్నదనియు అతడు బోధించుచున్నాడు. అదే విధముగా, అబ్రాహాము వ్యక్తియందు సున్నతి నీతి తరువాత వచ్చెను గనుకను, కాలక్రమమునుబట్టి అది తరువాతిదై [అనంతరమైనదై] యుండెను గనుకను, ఒక మనుష్యుడు దేవుని యెదుట పరిశుద్ధుడుగాను నీతిమంతుడుగాను ఎంచబడుటకు సున్నతిలేమి అడ్డముకాదని పౌలు నిర్ధారించుచున్నాడు, (రోమీయులకు 4:10.)

946 "Ad coeleste tribunal," పరలోక న్యాయపీఠము ఎదుటికి. 947 "Operum," క్రియల యొక్క. 948 "Eum opponit," ఆయనను ఎదురుగా నిలుపుచున్నాడు, లేక ఆయనను వారితో వ్యత్యాసపరచుచున్నాడు. 949 "Utrosque pariter allectos esse," ఇరువురును ఒకే విధముగా ఆకర్షింపబడిరని.

అయితే ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న పుట్టుచున్నది: పూర్వకాలమందు పితరులు కలిగియుండిన ఆ పవిత్రత, దేవుడు ఇప్పుడు అన్యజనులకు అనుగ్రహించిన పవిత్రతకు భిన్నమైనదా? ఏలయనగా అన్యజనులు హృదయ పవిత్రతతో మాత్రమే తృప్తిపొంది ధర్మశాస్త్రము యొక్క సహాయము అవసరములేనివారై యున్నారను ఈ గురుతుచేత పేతురు అన్యజనులను యూదులనుండి వేరుపరచుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. నేను ఇట్లు ఉత్తరమిచ్చుచున్నాను: ఆ రెండును ఒకదానినుండి ఒకటి సారములో కాదు గాని రూపములో [మాత్రమే] భేదించుచున్నవి. ఏలయనగా దేవుడు ఎల్లప్పుడును హృదయము యొక్క అంతరంగ పవిత్రతనే లక్ష్యపెట్టెను; ఆచారములు పూర్వ [ప్రాచీన] ప్రజలకు వారి విశ్వాసమునకు సహాయపడవలెనను ఈ హేతువుచేతనే ఇయ్యబడెను. కాబట్టి ఛాయారూపములకును అభ్యాసములకును సంబంధించిన పవిత్రత క్రీస్తు వచ్చువరకు కొంతకాలము మాత్రమే యుండెను; అది నేడు మనలో స్థానము పొందదు; లోకారంభమునుండి అంతమువరకు దేవుని యొక్క అదే నిజమైన ఆరాధన, అనగా ఆత్మీయ ఆరాధన నిలిచియుండినట్లే; అయినను దృశ్యరూపములో గొప్ప భేదము కలదు. పితరులు ఆచారములచేత నీతిని పొందలేదనియు, వాటిచేత వారు దేవుని యెదుట పవిత్రులు కాలేదనియు, హృదయ పవిత్రతచేతనే అట్లైరనియు ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము. ఏలయనగా ఆచారములు తమంతట తామే వారిని నీతిమంతులుగా తీర్చుటకు ఏ ప్రాముఖ్యమును కలిగియుండలేదు; అవి కేవలము సహాయములై, (నేను అట్లు పిలువవచ్చునేని) ఆనుషంగికముగా వారిని శుద్ధిచేసెను; అయినను పితరులును మనమును ఒకే సత్యమును కలిగియుంటిమి. ఇప్పుడు క్రీస్తు వచ్చినప్పుడు ఆనుషంగికమైనదంతయు మాయమాయెను; కాబట్టి ఛాయలు తొలగద్రోయబడెను గనుక హృదయము యొక్క నిర్మలమైన స్పష్టమైన పవిత్రత నిలిచియున్నది.

ఈ విధముగా, ఉత్తరమియ్య సాధ్యముకాదని యూదులు తలంచు ఆ ఆక్షేపణకు సులభముగా ఉత్తరమియ్యబడుచున్నది. సున్నతి నిత్యనిబంధన, లేక లోకపు నిబంధన అని పిలువబడుచున్నది, (ఆదికాండము 17:13;) కాబట్టి అది కొట్టివేయబడరాదని వారు చెప్పుదురు. ఇది దృశ్యమైన గురుతునకు కాదు గాని సూచింపబడిన వస్తువునకే అన్వయించుచున్నదని ఎవడైనను చెప్పినయెడల, అది మంచి ఉత్తరమగును; అయితే దీనికి తోడు మరియొక ఉత్తరము కూడ కలదు. క్రీస్తు రాజ్యము లోకమునకు ఒక విధమైన నూతనపరచుటయైయుండెను గనుక, ధర్మశాస్త్రము యొక్క నిత్యత్వము క్రీస్తునందు స్థాపింపబడియున్నది గనుక, ఆయన ధర్మశాస్త్రపు ఛాయలన్నిటికి అంతము చేసినను ఏ అసంగతియు కలుగదు. ఇప్పుడు నేను రెండవ భాగమునకు వచ్చుచున్నాను; అందులో పేతురు అన్యజనుల పవిత్రతను [శుద్ధతను] విశ్వాసమందు ఉంచుచున్నాడు. మనుష్యులు నీతిని తమనుండి కాక మరియొకరినుండి పొందుదురను ఒక్క హేతువుచేతనే గాక, అతడు సద్గుణముల పరిపూర్ణతయందు, లేక జీవిత పరిశుద్ధతయందు అని ఎందుకు చెప్పుటలేదు? ఏలయనగా మనుష్యులు మంచిగాను న్యాయముగాను జీవించుటచేత నీతిని సంపాదించుకొనినయెడల, లేక స్వభావముచేత దేవుని యెదుట పవిత్రులైయుండినయెడల, పేతురు యొక్క ఈ వాక్యము నేలను పడిపోవును. కాబట్టి ఆత్మ ఈ మాటలలో, మొదట మానవజాతియంతయు అపవిత్రమై మాలిన్యముచేత మలినమైయున్నదనియు, రెండవది, వారి మచ్చలు క్రీస్తు కృపచేత తప్ప మరి ఏ సాధనముచేతను తుడిచివేయబడవనియు స్పష్టముగా ప్రకటించుచున్నాడు. ఏలయనగా విశ్వాసము, ప్రభువు మనకు ఉచితముగా సహాయము చేయు ఔషధమైయున్నది గనుక, అది సమస్త మనుష్యుల సాధారణ స్వభావమునకును ప్రతి మనుష్యుని సొంత పుణ్యములకును విరోధముగా ఉంచబడుచున్నది. మానవజాతియంతయు అపవిత్రమైయున్నదని నేను చెప్పునప్పుడు, మనము మన తల్లి గర్భమునుండి కేవలము మాలిన్యమును తప్ప మరేమియు తేము అనియు, దేవునితో మనలను సమాధానపరచగల నీతి ఏదియు మన స్వభావములో లేదనియు నా భావము. మనుష్యుని ఆత్మ ఆరంభమందు నిజముగా విశేషమైన వరములతో అలంకరింపబడెను; అయితే దాని భాగములన్నియు పాపముచేత ఎంతగా చెడిపోయెనంటే, దానిలో ఇక పవిత్రత యొక్క ఒక్క బిందువైనను మిగిలియుండలేదు; కాబట్టి మనము పవిత్రతను మనకు వెలుపల వెదకవలెను.

950 "Nihil esse absurdi si finem… imposuerit," ఆయన అంతము చేసినను ఏ అసంగతియు లేదు.

ఏలయనగా అది క్రియల పుణ్యములచేత తిరిగి సంపాదింపబడవచ్చునని ఎవడైనను వాదించినయెడల, దుష్టమైనదియు పిరికిదియునైన స్వభావము దేనినైనను సంపాదింపగలదని ఊహించుటకంటె మిక్కిలి అసంగతమైనది మరేదియు లేదు. కాబట్టి మనుష్యులు తమలో ఎన్నటికిని కనుగొనలేనిదానిని మరియొకచోట వెదకుటయే మిగిలియున్నది. నిశ్చయముగా క్రీస్తుకు స్వంతమైనదానిని మనకు బదిలీచేసి, ఉచితమైన పాలుపంపులచేత దానిని మనదిగా చేయుటయే విశ్వాసము యొక్క పని. కాబట్టి విశ్వాసమునకును క్రీస్తు కృపకును పరస్పర సంబంధము కలదు. ఏలయనగా విశ్వాసము మన ఆత్మలలో పోయబడిన ఒక సద్గుణము లేక గుణమువలె మనలను పవిత్రపరచదు గాని, క్రీస్తునందు అర్పింపబడిన ఆ పవిత్రతను అది అంగీకరించుచున్నది గనుకనే పవిత్రపరచుచున్నది. దేవుడు హృదయములను పవిత్రపరచును అను వాక్యరీతిని కూడ మనము గమనింపవలెను; దానిచేత లూకా దేవుని విశ్వాసమునకు కర్తగా చేయుచున్నాడు, పవిత్రత ఆయన ఉపకారమని కూడ బోధించుచున్నాడు. సంక్షేపముగా చెప్పవలెనంటే, మనుష్యులు తమకుతాము ఇచ్చుకొనలేనిది దేవుని కృపచేత వారికి ఇయ్యబడుచున్నదని అతడు మనకు సూచించుచున్నాడు. అయితే విశ్వాసము క్రీస్తునుండి తీసికొని మనలోనికి పోయుచున్నదని [బదిలీచేయుచున్నదని] మనము చెప్పితిమి గనుక, మనము దేవునికి ఇష్టులమగునట్లు క్రీస్తు కృప మనలను ఎట్లు పవిత్రపరచునో ఇప్పుడు మనము చూడవలెను. శుద్ధిచేయుట రెండు విధములుగా కలదు; ఏలయనగా క్రీస్తు తన రక్తముచేత ఒక్కసారే శుద్ధిచేసిన మన పాపములను ప్రతిదినము తొలగించుటచేత, తన తండ్రి దృష్టికి మనలను పవిత్రులుగాను నీతిమంతులుగాను అర్పించి నిలువబెట్టుచున్నాడు; రెండవది, తన ఆత్మచేత శరీర దురాశలను చంపుటద్వారా, జీవిత పరిశుద్ధతకు మనలను నూతనపరచుచున్నాడు. శుద్ధిచేయుట యొక్క ఈ రెండు విధములను నేను ఇష్టపూర్వకముగా ఈ మాటల క్రింద చేర్చుచున్నాను; ఏలయనగా లూకా శుద్ధిచేయుట యొక్క ఒక్క విధమును మాత్రమే స్పృశించుటలేదు గాని, దాని పరిపూర్ణత అంతయు ధర్మశాస్త్ర ఆచారములు లేకుండనే ఇమిడియున్నదని బోధించుచున్నాడు.

10. కాబట్టి మీరెందుకు శోధించుచున్నారు? ఇది ప్రసంగము యొక్క రెండవ భాగము; దీనిలో పౌలు శత్రువులు ప్రవేశపెట్టజూచిన సిద్ధాంతము ఎంత ప్రాణాంతకమైనదో, అనగా అది భక్తిగల ఆత్మలను నిరాశలో ముంచివేయునదని పేతురు చూపుచున్నాడు. అన్యజనులు అవశ్యకముగా ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించుటకు బలవంతపెట్టబడినయెడల దేవుడు శోధింపబడుచున్నాడని అతడు మునుపటి భాగమునుండి అనుమానించి నిర్ధారించుచున్నాడు; అతడు ఇంకను పైకి ఎక్కి ఊటవరకు చొచ్చుకొనిపోవుచున్నాడు. ఏలయనగా ఇంతవరకు అతడు ఈ విధముగా వాదించెను: దేవుడు కోరుదానికంటె ఎక్కువ అన్యజనులయొద్ద అడుగబడినయెడల వారికి అన్యాయము జరుగును; మరియు ఆయన వారిని పరిశుద్ధ ప్రజలతో సమానులనుగా చేసి దత్తపుత్రత్వపు ఘనతను వారికి అనుగ్రహించెను గనుక, వారు త్రోసివేయబడుటయు, ఆ విధముగా ఆయన ఔదార్యము అరికట్టబడుటయు అయుక్తమును అసంగతమునైన [అసంబద్ధమైన] సంగతి. ఏలయనగా వారికి ఆచారములు లేకపోయినను ఈ విశ్వాసము వారికి చాలునని అతడు చివరకు చెప్పుచున్నాడు. ఇప్పుడు అతడు మరి ఉన్నతమైన సూత్రమును తీసికొనుచున్నాడు; అదేమనగా, మనుష్యుల రక్షణను ధర్మశాస్త్ర క్రియలకు కట్టివేయువారు వారికి ఏ మంచి నిరీక్షణను మిగుల్చరు; లోకము ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించుటచేత తప్ప మరి ఏ సాధనముచేతను రక్షణ పొందలేనియెడల, వారు లోకమంతటిని భయంకరమైన నాశనములోనికి తలక్రిందుగా పడద్రోయుదురు. ఏ వాదములచేత అతడు దీనిని రుజువుపరచుచున్నాడో వాటి స్థానములో మనము చూచెదము. మాటల విషయమైతే, దేవుడు నానా విధములుగా శోధింపబడునని లేఖనము చెప్పుచున్నది గనుక, మనుష్యులు మోయగలదానికంటె బరువైన భారము వారిమీద మోపబడినప్పుడు దేవుడు ఉద్దేశపూర్వకముగా అన్నట్టు రెచ్చగొట్టబడుచున్నాడనియు, ఆయన విప్పిన కాడి కట్టబడినప్పుడు ఆయన శక్తి హద్దులలో బంధింపబడుచున్నదనియు ఈ స్థలములో పేతురు భావము; ఇది, వారు చెప్పునట్లు, స్వభావమునకు విరోధముగా పోరాడుచు మనలను మనము రాక్షసులతో సమానులనుగా చేసికొనుటయే గాని మరేమియు కాదు.

951 "Ad necessitatem servandae logis," ధర్మశాస్త్రమును ఆచరింపవలసిన అవశ్యకతకు.

వారి మెడమీద కాడిని పెట్టుటకు. ఈ మాటల భావము స్పష్టమే; అదేమనగా, మనుష్యుల మనస్సాక్షులమీద వారు మోయగలదానికంటె కఠినమైన భారము మోపబడినప్పుడు దేవుడు శోధింపబడుచున్నాడు; మరియు ఈ విధముగా మనుష్యుల ఆత్మల రక్షణ తీవ్రముగా కదిలింపబడుచున్నది; ఏలయనగా ఈ విధముగా వారు నిరాశలో మునిగిపోక తప్పదు, అది వారి నాశనము లేకుండ జరుగదు. అయితే మనలను విడిపించుటకు ఆయనకు స్వాతంత్ర్యము లేకుండునట్లు ఆయన హక్కు ఆయనయొద్దనుండి దోచుకొనబడినప్పుడు, దేవునికి చేయబడు ఆ అన్యాయము ఏ మాత్రమును సహింపదగినది కాదు. అయితే అతడు ఆచారములను గూర్చి మాత్రమే మాటలాడుటలేదని ఆ విషయమునుండియే మనము సులభముగా గ్రహింపవచ్చును. ధర్మశాస్త్రము క్రింద పూర్వపు శిక్షణ యొక్క దాస్యము కఠినమైనదియు ప్రయాసకరమైనదియునై యుండెను; అయినను దానిని మోయలేని కాడి అని పిలుచుట మిక్కిలి అసంగతము; మరియు పరిశుద్ధులైన మనుష్యులు మాత్రమే గాక మిక్కిలి వేషధారులు సహితము ఆచారముల బాహ్యమైన ఆచరణను చక్కగాను ఖచ్చితముగాను నెరవేర్చిరని మనకు తెలియును.

మరియు నైతిక ధర్మశాస్త్రము కేవలము శారీరక విధేయతతో తృప్తిపొంది, ఆత్మీయ నీతిని కోరకుండినయెడల, దానిని తృప్తిపరచుట ఏమంత కష్టమైన సంగతి కాదు; ఏలయనగా తమ చేతులకును పాదములకును కళ్లెము వేయుట అనేకులకు సాధ్యమే; అయితే ఆత్మయందును శరీరమందును పరిపూర్ణమైన నిగ్రహమును పవిత్రతయు రాజ్యమేలునట్లు సమస్త భావోద్రేకములను అదుపులో ఉంచుట, ఇది మిక్కిలి కష్టమైన సంగతి.

కాబట్టి హృదయ నీతిని నెరవేర్చుటకు మనుష్యుల బలహీనతను వ్యక్తపరచు పేతురు మాటలను ఆచారములకు మాత్రమే పరిమితము చేయువారు మిక్కిలి బుద్ధిహీనులు; ఆ నీతి వారి బలమును మిక్కిలి మించుట మాత్రమే గాక స్వభావమునకు పూర్తిగా విరుద్ధమైనది. ప్రశ్న ఆచారములను గూర్చి మాత్రమే లేవదీయబడెను అను ఒక్క హేతువుచేత ఈ మనుష్యులు నిశ్చయముగా మోసపోయిరి; అయితే చూచుటకు తేలికైనదిగా కనబడు ఈ పొరపాటు ఎంత చిక్కుదారిని తనతో తెచ్చెనో, పేతురు తనకు తగినట్లు మరి శ్రద్ధగాను మరి జ్ఞానముగాను ఆలోచించెనని వారు జ్ఞాపకము చేసికొనవలెను. ఆచారములను ఆచరింపనియెడల ఏ మనుష్యుడును రక్షణను పొందలేడని అబద్ధ అపొస్తలులు దృఢముగా చెప్పిరి. మనుష్యుని రక్షణ క్రియలకు కట్టబడినయెడల, అది ఇక క్రీస్తు కృపయందు స్థాపింపబడియుండదు; ఆ విధముగా ఉచితమైన సమాధానము నేలకూలును. ఇప్పుడు మనుష్యుని బలము ధర్మశాస్త్రమును ఆచరింపజాలనిది గనుక, ప్రభువు అక్కడ అతిక్రమకారులకు విరోధముగా ప్రకటించు శాపమునకు మనుష్యులందరును లోనైయున్నారు; ఆ విధముగా, ధర్మశాస్త్రముచేత తాము నిత్యమరణమునకు అపరాధులని తమ్మును తాము చూచుకొనుచున్నారు గనుక, మనుష్యులందరును నిరాశ యొక్క ప్రమాదములోనికి వచ్చెదరు. బహుశా అబద్ధ అపొస్తలులు ఈ సంగతులను కపటముగా గ్రహించియుండవచ్చును. అయితే పేతురు ఆ సిద్ధాంతము యొక్క ప్రాణాంతకమైన విషమును వెలుగులోనికి తెచ్చుటకై ఊటవరకు చొచ్చుకొనిపోవుచున్నాడు; సాతాను కపటముగా దుష్టమైన పొరపాట్లను చొప్పించినప్పుడెల్ల మనమును ఇట్లే చేయవలెను.

ఈ దినమున, మనుష్యులు మృతులకొరకు ప్రార్థింపరాదని మనము ఇంత దృఢముగా నిలుచుచున్నందున, మనము మిక్కిలి కలహప్రియులమని కొందరికి కనబడుచున్నాము; ఏలయనగా అది మిక్కిలి ప్రాచీనమైన ఆచారము, మరియు మనుష్యులు అనవసరమైన ప్రార్థన చేసినను, చూచుటకు అది అంత ప్రమాదకరమైన సంగతి కాదు; అంతేగాక [నిజముగా] మానవ భక్తి యొక్క కొంత రంగును కలిగియున్నది గనుక అది ఆకర్షణీయమైన అభిప్రాయము.

952 "Circumscribi," పరిమితము చేయబడుట.

అంతేగాక, నేర్పులేని మనుష్యులు మూలమైన ఊటను వెదకరు గనుక ఈ విధముగా తీర్పు తీర్చుచున్నారు. ఏలయనగా మనుష్యులు మృతులకొరకు ప్రార్థింపవచ్చునని మనము ఒప్పుకొనినయెడల, వారు ఈ జీవితములో తమ పాపములకు పరిహారము చేయలేదు గనుక ఇప్పుడు దేవుని తీర్పుచేత శిక్షింపబడుచున్నారని కూడ మనము అంగీకరింపవలెను. ఆ విధముగా క్రీస్తు చేసిన పాప పరిహారము యొక్క శక్తి మనుష్యుల క్రియలకు బదిలీచేయబడును. రెండవది, మనుష్యులు దేవుని వాక్యము లేకుండ యాదృచ్ఛికముగా ప్రార్థింపవచ్చునయెడల, సరిగా ప్రార్థించు నియమము పడద్రోయబడును. ఇది మనము తేలికగా దాటిపోవలసినదానికంటె గొప్ప అసంగతము. సంక్షేపముగా, ప్రశ్నలోనికి తేబడిన సిద్ధాంతము యొక్క ఊటను పూర్తిగా చీల్చి పరిశీలించి, అది తనతో తెచ్చు పర్యవసానములన్నిటిని మనము నిర్ధారించితేనే గాని, ఏ ప్రశ్నను గూర్చియైనను మనము ఎన్నటికిని సరియైన తీర్పు ఇయ్యలేము. కాబట్టి పేతురు, అబద్ధ అపొస్తలులను వారి దాగుకొను గుహలలోనుండి (చెవులు పట్టి) బయటికి లాగుటకై, సాధారణముగా ధర్మశాస్త్రమంతటిని గూర్చి వాదించుటలో ఆశ్చర్యమేమియు లేదు; ఏలయనగా అతడు, సామాన్యులు ఎరుగని ఆ విషయమునే తెరచి, క్రీస్తు కృపను ఆర్పివేసి ఆత్మలను నిరాశ యొక్క భయంకరమైన చెరసాలలో ముంచివేయు ఆ సిద్ధాంతము ఎంత ప్రాణాంతకమైనదో అందరును చూచునట్లు చేయుచున్నాడే గాని మరేమియు చేయుటలేదు.

మన పితరులైనను మనమైనను. మనుష్యులు వాస్తవముగా ఏమి చేసిరో అది మాత్రమే గాక, వారు ఏమి చేయగలిగిరో దానిని గూర్చి కూడ పేతురు వాదించుచున్నాడు; అతడు సామాన్యమైన అల్పజనసమూహమును గూర్చి మాత్రమే గాక, పరిశుద్ధ పితరులను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. వారు ధర్మశాస్త్రపు కాడిని మోయగలిగిరని అతడు నిరాకరించుచున్నాడు గనుక, ధర్మశాస్త్రము ఆచరింపబడుట ఏ మాత్రమును సాధ్యము కాదని స్పష్టమగుచున్నది. ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించుట అసాధ్యమైన సంగతి అని ఎవడైనను చెప్పినయెడల వాడు శాపగ్రస్తుడగునుగాక అను జెరోము వాక్యము, సందేహములేనిదియు మిక్కిలి నిశ్చయమైనదియునైన సూత్రమువలె, ఎంత సాధారణముగా అంగీకరింపబడెనో నేనెరుగుదును; అయితే దేవుని ఆత్మ యొక్క తీర్పుకు విరుద్ధమైన యే మానవ స్వరమునకైనను మనము చెవియొగ్గరాదు. ఈ స్థలములో పేతురు నోటద్వారా ఆత్మ మనుష్యుల చిత్తమును క్రియలను గూర్చి కాదు గాని వారి సామర్థ్యమును శక్తిని గూర్చి ఏమి ప్రకటించుచున్నాడో మనము వినుచున్నాము. ధర్మశాస్త్రము శరీరముద్వారా బలహీనమైయుండెను గనుక అది మనకు జీవమియ్యుట అసాధ్యమైన సంగతి అని దృఢముగా చెప్పుచు పౌలు దీనితో ఏకీభవించుచున్నాడు. నిజముగా ఎవడైనను ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చగలిగినయెడల, అక్కడ వాగ్దానము చేయబడిన జీవమును వాడు కనుగొనును; అయితే ధర్మశాస్త్రముచేత జీవము సంపాదింపబడదని పౌలు నిరాకరించుచున్నాడు గనుక, మనుష్యుడు నెరవేర్చగలదానికంటె మరి గొప్పదియు ఉన్నతమైనదియునైన నీతి అక్కడ కోరబడుచున్నదని తేలుచున్నది. ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చు శక్తిని జెరోము పూర్తిగా స్వభావ బలమునకు ఆపాదించుటలేదనియు, కొంతవరకు దేవుని కృపకును ఆపాదించుచున్నాడనియు నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; ఆత్మ కృపచేత సహాయము పొందిన విశ్వాసియైన మనుష్యుడు ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చగలడని చెప్పవచ్చునని అతడు తరువాత తన్నుతాను విశదపరచుకొనుచున్నాడు. అయితే ఆ సడలింపు సహితము సత్యము కాదు. ఏలయనగా మనము స్వభావ బలమును మాత్రమే తూచినయెడల, మనుష్యులు ధర్మశాస్త్రపు కాడిని మోయలేకపోవుట మాత్రమే గాక, ధర్మశాస్త్రము యొక్క అతి చిన్న పొల్లునైనను నెరవేర్చుటకు ఒక్క వ్రేలినైనను కదిలింపలేరు. నిశ్చయముగా మనుష్యుని మనస్సు యొక్క ఆలోచనలన్నియు అతని బాల్యమునుండి చెడ్డవనియు, (ఆదికాండము 8:21;) శరీరము యొక్క గ్రహింపులన్నియు దేవునికి శత్రువులనియు, (రోమీయులకు 8:7;) దేవుని వెదకువాడెవడును లేడనియు, (కీర్తనలు 14:3;) లేఖనములో సాధారణముగా కనబడుచు అదే ఉద్దేశమునకు నడిపించు ఇటువంటి ఇతర స్థలములును, విశేషముగా పౌలు రోమీయులకు వ్రాసిన పత్రిక మూడవ అధ్యాయములో ఉదహరించిన స్థలములును (రోమీయులకు 3:11) సత్యమైనయెడల, ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చుటకు మనుష్యుని శక్తియు సామర్థ్యమును బలహీనమైనదియు కుంటిదియు మాత్రమే గాక, అసలు ఆరంభించుటకే పూర్తిగా లేనిదగును.

953 "In horrendae desperationis abyssum," భయంకరమైన నిరాశ యొక్క అగాధములోనికి. 954 "Vulgo hominum." సామాన్య జనులలో.

కాబట్టి మనము ఈ విధముగా తలంచవలెను: దేవుని ఆత్మచేత పునర్జన్మ పొందిన తరువాత ధర్మశాస్త్ర నీతిని పొందుటకు ప్రయాసపడు మిక్కిలి విశ్వాసులు సహితము, అయినను సగము మాత్రమే, సగముకంటె చాల తక్కువ మాత్రమే నెరవేర్చుదురు గాని సంపూర్ణముగా నెరవేర్చరు. ఏలయనగా నిస్సందేహముగా పేతురు ఈ స్థలములో భోగలాలసులను గూర్చి గాని అపవిత్రులైన మనుష్యులను గూర్చి గాని మాటలాడుటలేదు; లోకములో మిక్కిలి పరిపూర్ణులైయుండిన అబ్రాహామును, మోషేను, ఇతర పరిశుద్ధ పితరులను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; అయినను ధర్మశాస్త్రము వారి బలమును మించినందున వారు దాని భారము క్రింద సొమ్మసిల్లిరని అతడు చెప్పుచున్నాడు. ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చు సామర్థ్యము ఆయన కృపనుండియు సహాయమునుండియు తీసివేయబడినప్పుడు దేవుని ఆత్మ దూషింపబడుచున్నాడని ద్వేషపూర్వకముగా ఆక్షేపింపబడుచున్నది; అయితే మనము సిద్ధముగా ఉత్తరమియ్యవచ్చును; ఏలయనగా ప్రశ్న ఆత్మ కృప ఏమి చేయగలదని కాదు గాని, దేవుడు ఈ జీవితములో ప్రతివానికి పంచియిచ్చు ఆ కృప యొక్క పరిమాణము ఏమి చేయగలదనియే. ఏలయనగా దేవుడు ఏమి చేయుదునని వాగ్దానము చేయుచున్నాడో దానిని మనము ఎల్లప్పుడును ఆలోచింపవలెను; ఎన్నటికిని జరుగదని ఆయనే సాక్ష్యమిచ్చుచున్నదియు, జరుగవలెనని ఆయన కోరనిదియునైనది జరుగగలదా అను ఈ ప్రశ్నను మనము ఆలోచనలేకుండ అడుగకుందము. శరీర దురాశలను ఎదిరించి వాటిని లోపరచుకొనగలుగునట్లు ఆయన విశ్వాసులకు ఆత్మ యొక్క కృపను సహాయమును వాగ్దానము చేయుచున్నాడు; అయినను వారు వాటిని పూర్తిగా నిర్మూలించి తరిమివేయలేరు. వారు నూతన జీవముగలవారై నడుచుకొనునట్లు ఆయన వారికి కృపను వాగ్దానము చేయుచున్నాడు; అయినను ధర్మశాస్త్రము కోరునంత వేగముగా వారు పరుగెత్తలేరు. ఏలయనగా వారు క్షమాపణ వేడుకొనుటకు పరుగెత్తునట్లు, తమ జీవితకాలమంతయు అణచబడియుండవలెనని ఆయన చిత్తము. దేవుని శక్తిని ఆయన ఆలోచననుండియు ఆయన నియమించిన క్రమమునుండియు వేరుపరచుట న్యాయము కానియెడల, మేము దేవుని శక్తిని తగ్గించుచున్నామని చెప్పి విరోధులు మామీద మోపజూచు నింద బుద్ధిహీనమైనదియు వ్యర్థమైనదియునైన కుతర్కము; అంతేకాదు, ఆయన ఆలోచనయు సంకల్పమును మార్చబడగలవని వారు అభిప్రాయపడునప్పుడు వారే దేవుని రూపాంతరపరచుచున్నారు.

పూర్వకాలమున పెలాజియనులు కూడ ఇదే విధముగా అగస్టీనును ఒత్తిడిచేసిరి. ధర్మశాస్త్రము నెరవేర్చబడుట సాధ్యమైన విషయమే అయినను, ఏ మనుష్యుడును దానిని ఎన్నడును నెరవేర్చలేదనియు, లోకాంతము వరకు అది నెరవేర్చబడునని లేఖనము సాక్ష్యమియ్యుటలేదనియు చెప్పుటయే తనకు చాలునని అతడు ఉత్తరమిచ్చుచున్నాడు. ఈ మాటలచేత అతడు వారి పట్టువదలని సూక్ష్మతర్కమునుండి తన్నుతాను విడిపించుకొనుచున్నాడు. అయితే పరిశుద్ధాత్మ కర్తయైయుండగా అది నెరవేర్చబడవచ్చునని స్వేచ్ఛగాను నిర్మొహమాటముగాను ఒప్పుకొనవలసినదే గాని సందేహించుటకు అతనికి కారణమేమియు లేకుండెను. ఏలయనగా ఆత్మ యొక్క కృప వాగ్దానములతో ఏకీభవించునట్లు మనము దానికి మితిని నిర్ణయింపవలెను. మరియు వాగ్దానములు ఎంతవరకు వ్యాపించునో మనము ఇదివరకే తెలియజేసియున్నాము. దేవుడు చిత్తగించినయెడల మనుష్యులను పరిపూర్ణులనుగా చేయగలడా లేడా అను దీనిని గూర్చి ఎవడును ప్రశ్న లేవదీయడు; అయితే ఆయన శక్తిని ఆయన సంకల్పమునుండి వేరుపరచువారు బుద్ధిహీనముగా ప్రేలుచున్నారు; ఆ సంకల్పమును గూర్చి లేఖనములో వారికి స్పష్టమైన ప్రత్యక్షమైన సాక్ష్యము కలదు. దేవుడు తాను ఏమి చిత్తగించుచున్నాడో, ఏమి చేయ నిర్ణయించుకొనెనో వందసార్లు స్పష్టముగా ప్రకటించుచున్నాడు; అంతకుమించి ముందుకు పోవుట దైవాపచారమే.

955 "Carnis sensus," శరీర సంబంధమైన మొగ్గులు. 956 "Sed ad inchoandum prorsus nulla," అయితే ఆరంభించుటకు అతనికి ఏ శక్తియు ఎంతమాత్రమును ఉండదు. 957 "Do Epicuro," ఎపికూరస్‌ను గూర్చి. 958 "Premebant," ఒత్తిడిచేసిరి.

ధర్మశాస్త్రములు ఎవరికొరకు నియమింపబడెనో వారి సామర్థ్యమునకు తగినట్లుగా అవి అన్వయింపబడవలెనను తత్వశాస్త్ర హేతువుచేత బలవంతపెట్టబడి, జెరోము పేతురు మీదను పౌలు మీదను తన శాపమను పిడుగును విసిరెను. అది మనుష్యుల శాసనములయందు వర్తించునని నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను గాని, దేవుని ధర్మశాస్త్రము విషయములో అది సరియైనదని నేను బొత్తిగా నిరాకరించుచున్నాను; ఏలయనగా ఆ ధర్మశాస్త్రము నీతిని కోరుటలో మనుష్యుడు ఏమి చేయగలడో దానిని కాక, అతడు ఏమి చేయవలసియున్నాడో దానినే లక్ష్యపెట్టుచున్నది.

అయితే ఇక్కడ మరింత కఠినమైన ప్రశ్న పుట్టుచున్నది: "మనుష్యులను దేవునికి లోబడునట్లు బలవంతపెట్టుటకే ధర్మశాస్త్రము ఇయ్యబడలేదా? దేవుని ఆత్మ విశ్వాసులను దానిని గైకొనునట్లు నడిపింపనియెడల ఇది వ్యర్థమగును; మరియు తాను యూదులకు ఇచ్చుచున్న ఆజ్ఞలు వారు కేవలము చదువుటకు తగినవి కావు, వాస్తవముగా నెరవేర్చుటకు తగినవని మోషే చెప్పినప్పుడు (ద్వితీయోపదేశకాండము 30:12) అతని గంభీరమైన ప్రకటన ఈ విషయమును సందేహాతీతము చేయుచున్నట్లున్నది. కావున యూదులు తమ ఇష్టానుసారముగా బ్రదుకక దేవునికి లోబడియుండునట్లు ధర్మశాస్త్రము ఇయ్యబడినప్పుడు ఆ కాడి వారి మెడమీద ఉంచబడెనని మనము గ్రహించుచున్నాము." అందుకు నేను ఉత్తరమిచ్చునదేమనగా, ధర్మశాస్త్రము రెండు విధములుగా కాడిగా ఎంచబడుచున్నది. అది శరీరేచ్ఛలకు కళ్లెము వేసి, భక్తియు పరిశుద్ధతయునైన జీవితమునకు నియమమును అందించుచున్నంతవరకు దేవుని పిల్లలు ఈ కాడిని తమమీద ఎత్తుకొనుట యుక్తమే; అయితే మనము దేవునికి ఏమి చెల్లింపవలెనో అది ఖచ్చితముగా విధించుచు, పరిపూర్ణమైన విధేయత అను షరతును చేర్చకుండ జీవమును వాగ్దానము చేయక, మరల మనము ఏ విషయములోనైనను తప్పిపోయినయెడల శాపమును ప్రకటించుచున్నంతవరకు, అది ఏ మనుష్యుడును మోయలేని కాడియైయున్నది. దీనిని నేను మరింత స్పష్టముగా చూపెదను.

దేవుడు మనలను తనయొద్దకు ఆహ్వానించు సజ్జీవితమును గూర్చిన సరళమైన బోధ మనమందరము ఇష్టపూర్వకముగా ఎత్తుకొనవలసిన కాడియైయున్నది; ఏలయనగా దేవుడు మనుష్యుని జీవితమును పరిపాలింపక, అతడు ఏ కళ్లెమును లేకుండ తన ఇష్టము చొప్పున తిరుగులాడుటకంటె అసంగతమైనది మరేదియు లేదు. కావున ధర్మశాస్త్రము యొక్క సరళమైన బోధను మాత్రమే పరిగణించినయెడల, దాని కాడిని మనము నిరాకరింపకూడదు. అయితే ఈ క్రింది మాటలు ధర్మశాస్త్రమునకు (నేనిట్లు పలుకవచ్చునేని) మరియొక లక్షణమును ఆరోపించుచున్నవి.

"ఈ కార్యములను చేయువాడు వాటివలన బ్రదుకును" మొదలైనవి. (లేవీయకాండము 18:5.)

మరియు, "వ్రాయబడినవాటన్నిటియందు నిలుకడగా ఉండనివాడు శాపగ్రస్తుడు" (ద్వితీయోపదేశకాండము 27:26) అని చెప్పబడుటచేత, అది ఏ మనుష్యుడును మోయలేని కాడిగా మారనారంభించుచున్నది. ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రమును పరిపూర్ణముగా గైకొనుటకు మాత్రమే రక్షణ వాగ్దానము చేయబడి, ప్రతి అతిక్రమమును తీర్పులోనికి తేబడుచున్నంతకాలము మానవజాతి బొత్తిగా నశించినదే. ఈ విషయములోనే మనుష్యుల అహంకారము ధర్మశాస్త్రముతో మనుష్యుల మనస్సాక్షులమీద భారము మోపునప్పుడు దేవుడు శోధింపబడుచున్నాడని పేతురు నొక్కి చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా మనుష్యులు ధర్మశాస్త్ర బోధచేత పరిపాలింపబడవలెనను దానిని నిరాకరించుట అతని ఉద్దేశము కాదు, కావున వారు ధర్మశాస్త్రము క్రింద ఉన్నారని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు; అది కేవలము బోధించుటకు మాత్రమే కాక, నిత్యమరణ దోషముచేత మనుష్యులను తగ్గించుటకును ఉన్నది. ఆ గుణము బోధతో జతపరచబడియున్నది గనుక, భక్తుల ఆత్మలు ధర్మశాస్త్రమను కాడిచేత కట్టబడకూడదని అతడు నొక్కి చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా ఈ విధముగా వారు నిత్యనాశనములో ముంచబడుట తప్పనిసరిగా సంభవించును. అయితే మనలను పరిపాలించుటకు పరిశుద్ధాత్మ కృప మాత్రమే కాక, ధర్మశాస్త్ర శాపమునుండి మనలను విడిపించి నిర్దోషులనుగా విడుదలచేయుటకు ఉచితమైన పాపక్షమాపణయు తోడైయున్నప్పుడు, ఆజ్ఞ మనకు అందనంత ఎత్తులో లేదను మోషే మాట (ద్వితీయోపదేశకాండము 30:11) నెరవేరుచున్నది; అప్పుడు క్రీస్తు కాడి ఎంత సుళువైనదో, ఆయన భారము ఎంత తేలికైనదో (మత్తయి 11:30) మనము గ్రహించుచున్నాము. ఏలయనగా శరీర బలహీనతవలన మనలో కొదువగా ఉన్నది దేవుని కనికరమువలన మనకు క్షమింపబడుచున్నదని మనము ఎరుగుదుము గనుక, ఆయన మనకు ఆజ్ఞాపించుదానిని మనము సంతోషముతోను ఏ విచారమును లేకుండను స్వీకరించుచున్నాము. కావున ధర్మశాస్త్రము యొక్క కాఠిన్యము తొలగింపబడినయెడల, ధర్మశాస్త్ర బోధ సహింపదగినది మాత్రమే కాక ఆనందకరమును మనోహరమునై యుండును; మరియు మనలను సాత్వికముగా నడిపించుచు, ప్రయోజనకరమైనదానికంటె అధికముగా మనలను ఒత్తిడిచేయని కళ్లెమును మనము నిరాకరింపకూడదు.

959 "Ut sui anathematis fulmen Petro et Paulo infligeret," పేతురు మీదను పౌలు మీదను శాపమను పిడుగును విసరుటకు.

11. యేసుక్రీస్తు కృపచేత. క్రీస్తు కృపయందు నిరీక్షణ యుంచుట, ధర్మశాస్త్రమను కాడి క్రింద ఉండుట అను ఈ రెంటిని పేతురు ఒకదానికొకటి విరుద్ధమైనవిగా పోల్చుచున్నాడు; ఈ పోలిక క్రీస్తునందు నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను బహుగా ప్రకాశింపజేయుచున్నది; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రమను కాడినుండి స్వతంత్రులును విడుదల పొందినవారునై, యేసుక్రీస్తు కృపయందు రక్షణను వెదకువారే విశ్వాసముచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడుదురని దీనివలన మనము గ్రహించుచున్నాము. మరియు ధర్మశాస్త్రమను కాడి రెండు త్రాళ్లతో చేయబడినదని నేను ఇంతకుముందు చెప్పితిని. మొదటిది, "ఈ కార్యములను చేయువాడు వాటివలన బ్రదుకును"; రెండవది, "ఆజ్ఞలన్నిటియందు నిలుకడగా ఉండని ప్రతివాడును శాపగ్రస్తుడు." విరుద్ధమైన పక్షమునకు మనము మరల వత్తము. ధర్మశాస్త్రమను కాడి తొలగింపబడితేనే గాని క్రీస్తు కృపచేత మనము రక్షణను పొందలేనియెడల, రక్షణ ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటయందు ఉంచబడలేదనియు, క్రీస్తునందు విశ్వసించువారు ధర్మశాస్త్ర శాపమునకు లోనైనవారు కారనియు దానినుండి సిద్ధించుచున్నది; ఏలయనగా ఇంకను ధర్మశాస్త్రమను కాడిలో చిక్కుకొనియున్నవాడు కృపచేత రక్షింపబడగలిగినయెడల, విరుద్ధములనుండి తీయబడిన పేతురు తర్కము బుద్ధిహీనమైనదే అగును; అది ఇట్లున్నది: క్రీస్తు కృపచేత రక్షణను నిరీక్షించుచున్నాము; కావున మనము ధర్మశాస్త్రమను కాడి క్రింద లేము. క్రీస్తు కృపకును ధర్మశాస్త్రమను కాడికిని విరోధము లేనియెడల పేతురు మనలను మోసపుచ్చినవాడగును.

కావున క్రీస్తునందు జీవమును కనుగొనగోరువారెవరైనను ధర్మశాస్త్ర నీతిని విడిచిపెట్టవలసినదే; ఏలయనగా ఈ విరోధము బోధకు సంబంధించినది కాదు, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు గల కారణమునకు సంబంధించినది.

క్రీస్తు తన ఆత్మచేత మనలను నూతనముగా జన్మింపజేసి, ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చుటకు మనకు బలమిచ్చుచున్నాడు గనుక మనము ఆయన కృపచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడుచున్నామని చెప్పువారి ఊహయు దీనిచేత ఖండింపబడుచున్నది. ఈలాగు ఊహించువారు ధర్మశాస్త్రమను కాడిని కొంచెము తేలిక చేయుచున్నట్లు కనబడినను, ఆత్మలను దాని త్రాళ్లతో కట్టబడినవిగానే ఉంచుచున్నారు. ఏలయనగా "ఈ కార్యములను చేయువాడు వాటివలన బ్రదుకును" అను ఈ వాగ్దానము ఎల్లప్పుడును బలములో నిలిచియుండును; మరియొక పక్షమున, ధర్మశాస్త్రమును సంపూర్ణముగా నెరవేర్చనివారందరిమీదికి శాపము వచ్చును. కావున (రక్షణ నిరీక్షణ ఆధారపడియున్న) క్రీస్తు కృపను వారు కలగనుచున్నదానికి బహు భిన్నముగా మనము నిర్వచింపవలెను; అనగా అది ఆయన మరణమను బలివలన సంపాదింపబడిన ఉచితమైన సమాధానము; లేక, రెండును ఒక్కటే గనుక, ఉచితమైన పాపక్షమాపణ; అది దేవుని శాంతపరచి సమాధానపరచుటచేత, శత్రువును లేక కఠినుడును, తృప్తిపరచుటకును బ్రతిమాలుటకును సాధ్యముకానివాడునైన న్యాయాధిపతిని కనికరముగల తండ్రిగా చేయుచున్నది. క్రీస్తు కృపచేత మనము నూతన జీవమునకు పునర్జన్మ పొందుచున్నామని నేను నిశ్చయముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయితే రక్షణ నిశ్చయతను గూర్చి మనము ఆలోచించునప్పుడు, ప్రాయశ్చిత్తముతోను పాపక్షమాపణతోను జతపరచబడియున్న ఉచితమైన దత్తపుత్రత్వమును మాత్రమే మనము జ్ఞాపకము చేసికొనవలెను. ఏలయనగా క్రియలు మనలను పాక్షికముగానైనను నీతిమంతులనుగా చేయునని వాటిని అంగీకరించినయెడల, ధర్మశాస్త్రమను కాడి విరుగగొట్టబడదు; అప్పుడు పేతురు చూపిన విరోధము (వ్యతిరేకోక్తి) నేలకూలును, లేక భంగమగును.

960 "Jugo," కాడి. 961 "Verum quia legis officium est." అయితే ధర్మశాస్త్రము యొక్క పని ఇదియే గనుక, (అనువాదములో) విడువబడినది. 962 "Sine molestia," శ్రమ లేకుండ, విముఖత లేకుండ. 963 "Spem salutis," రక్షణ నిరీక్షణ. 964 "Fucum faceret," మెరుగుపూత పూయును (మోసపుచ్చును). 965 "Commentum," కల్పన.

వారివలెనే. ధర్మశాస్త్ర దాస్యము బాహ్యమైన ఆచరణ విషయములో పితరులమీద మోపబడినను, వారి మనస్సాక్షులు స్వతంత్రముగాను విడుదల పొందినవిగాను ఉండెనని పేతురు ఈ స్థలములో సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు; దీనిచేత, లేనియెడల భక్తిగల మనస్సులను కొంచెముకాదు బహుగా కలవరపరచగల ఒక అసంగతము తొలగింపబడుచున్నది. ఏలయనగా జీవపు నిబంధన నిత్యమైనదియు, దేవుడు ఆదినుండి లోకాంతము వరకు తన సేవకులతో చేసిన నిబంధన అదియేయై యుండగా, పూర్వకాలమున పితరులకు కలిగిన మార్గము కాక రక్షణను పొందుటకు మరియొక మార్గము నేడు బోధింపబడుట అసంగతమును సహింపరానిదియునై యుండును. కావున పితరులు మనకంటె ఏ మాత్రమును తక్కువకాకుండ క్రీస్తు కృపయందే రక్షణ నిరీక్షణను ఉంచిరి గనుక మనము పితరులతో చక్కగా ఏకీభవించుచున్నామని పేతురు నొక్కి చెప్పుచున్నాడు; ఈ విధముగా బోధ యొక్క అంతిమ ఉద్దేశము విషయములో ధర్మశాస్త్రమును సువార్తను సమన్వయపరచి, వాటిమధ్య విభేదమున్నదని యూదులు తమకుతామే కల్పించుకొనిన అడ్డురాయిని అతడు వారియొద్దనుండి తొలగించుచున్నాడు.

దీనినిబట్టి, పితరులు ధర్మశాస్త్రమువలన రక్షణను సంపాదించుకొనుటకు అది వారికి ఇయ్యబడలేదనియు, ఆచారములను పాటించుటవలన వారు నీతిని పొందునట్లు ఆచారములు చేర్చబడలేదనియు స్పష్టమగుచున్నది; అయితే క్రియలయందు తాము ఉంచుకొనగల నమ్మికనంతయు విసర్జించి, తమ నిరీక్షణనంతయు క్రీస్తు కృపయందే ఉంచవలెననుటయే సమస్త ధర్మశాస్త్రము యొక్క ఏకైక ఉద్దేశమైయుండెను. పూర్వపు జనులు భూసంబంధమైన మేళ్లతో తృప్తిపొంది, పరలోక జీవమును గూర్చి ఏమాత్రమును తలంచలేదని భావించువారి వెఱ్ఱితనమును దీనిచేత ఖండింపబడుచున్నది. అయితే పేతురు పితరులను అదే విశ్వాసములో మనతో పాలివారినిగా చేయుచు, రక్షణను ఉభయులకును సాధారణమైనదిగా చేయుచున్నాడు; అయినను అంత అసహ్యమైన దైవాపచారములుగల ఆ మతిభ్రమించిన సర్వేటస్‌ను బట్టి ఆనందించువారు కొందరున్నారు. మరియు పితరులు (పూర్వికులు) వేరెక్కడను జీవమును కనుగొనలేకపోయిరి గనుకను, మనుష్యులు దేవునియొద్దకు వచ్చుటకు మరి ఏ మార్గమును లేదు గనుకను, వారి విశ్వాసము ఎల్లప్పుడును క్రీస్తునందే స్థిరపరచబడియుండెనని పేతురు బోధించుచున్నాడని మనము గమనింపవలెను. కావున ఈ స్థలము "యేసుక్రీస్తు నిన్న, నేడు, నిరంతరము ఏకరీతిగా ఉన్నాడు" (హెబ్రీయులకు 13:8) అను అపొస్తలుని మాటతో ఏకీభవించుచున్నది.

966 "Vel severo et implacabili judice," లేక కఠినుడును శాంతింపనివాడునైన న్యాయాధిపతి.

అపొస్తలుల కార్యములు 15:12-18

12. అప్పుడు సమూహమంతయు ఊరకుండి, బర్నబాయు పౌలును తమ ద్వారా దేవుడు అన్యజనులలో చేసిన సూచకక్రియలను మహత్కార్యములను వివరించుచుండగా ఆలకించెను. 13. వారు చెప్పుట చాలించిన తరువాత యాకోబు ఇట్లనెను–సహోదరులారా, నా మాట ఆలకించుడి. 14. దేవుడు తన నామము కొరకు అన్యజనులలోనుండి ఒక జనమును ఏర్పరచుకొనుటకు మొదట వారిని ఏలాగు దర్శించెనో సుమెయోను వివరించియున్నాడు. 15. ఇందుకు ప్రవక్తల వాక్యములు సరిపడియున్నవి; ఎట్లనగా 16. ఈ సంగతులు జరిగిన తరువాత నేను తిరిగి వచ్చి, పడిపోయియున్న దావీదు గుడారమును మరల కట్టెదను; దాని పాడైన స్థలములను మరల కట్టి దానిని నిలువబెట్టెదను. 17. ఇవన్నియు చేయుచున్న ప్రభువు ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు; మిగిలిన మనుష్యులును నా నామము పెట్టబడిన సమస్త అన్యజనులును ప్రభువును వెదకునట్లు ఈలాగు చేసెదను. 18. ఆయన కార్యములన్నియు ఆదినుండి (దేవునికి) తెలిసియున్నవి.

12. అప్పుడు సమూహమంతయు ఊరకుండెను. దేవుని ఆత్మ ఆ సభలో ఎంతగా ఏలుబడి చేసెననగా, వారు వెంటనే హేతువునకు లోబడిరని లూకా ఈ మాటలచేత మనకు తెలియజేయుచున్నాడు. ఇంతకుముందు వాదము తీవ్రముగా సాగెను; అయితే ఇప్పుడు పేతురు దేవుని సంకల్పమును బయలుపరచి, లేఖన బోధ ప్రకారము ఆ ప్రశ్నను విచారించిన తరువాత, వెంటనే కోలాహలమంతయు అణగిపోగా, కొంతసేపటి క్రితము వివేచనలేకుండ ఆ తప్పును సమర్థించినవారు శాంతముగాను మౌనముగాను ఉన్నారు. దేవుని సత్యము మాత్రమే, అది ఒక్కసారి వెలుగులోనికి వచ్చిన వెంటనే, సమస్త వివాదములకు ముగింపు పలుకుట న్యాయబద్ధమైన సంఘ మహాసభకు సజీవమైన ప్రతిరూపము; మరియు ఆత్మ ప్రధాన అధికారము వహించునప్పుడు సమస్త విభేదములను శాంతపరచుటకు అది నిశ్చయముగా చాలినంత శక్తిగలదైయున్నది; ఏలయనగా ఇతరులయెదుట మాటలాడవలసినవారి నాలుకలను అదుపులో ఉంచుటకును, మిగిలినవారు తమయెడల అతిగా మమకారముగలవారై తమ స్వంత చిత్తములకు కట్టుబడియుండక, మొండితనమును విడిచిపెట్టి తాము దేవునికి విధేయులని కనుపరచుకొనునట్లు వారిని విధేయతలో ఉంచుటకును ఆయనే తగిన నాయకుడు. గొప్ప సభలో సాధారణముగా జరుగునట్లు, లోబడనొల్లని కొద్దిమంది అక్కడ ఉండిరనుటకు సందేహము లేదు; అయినను దేవుని సత్యమే పైచేయి పొందెను గనుక, లూకా చెప్పుచున్న ఆ మౌనము అందరి విధేయతకు స్పష్టమైన సాక్ష్యమైయుండెను. మరియు ప్రతివాడును తన పక్షమున చెప్పగలిగినదంతయు చెప్పుటకు అనుమతించి, ఆ ప్రశ్న ఇటు అటు సంపూర్ణముగా చర్చింపబడువరకు (అది ఇతరులకు ముందస్తు పక్షపాతము కలిగింపకుండునట్లు) తన తీర్పును వాయిదా వేయుట పేతురునందు కొంచెమైన మితభావము కాదు.

బర్నబాయు పౌలును … ఆలకించెను. ఇంతకుముందు వారి మాటలు మౌనముగా ఆలకింపబడలేదని ఈ మాటలవలన మనము గ్రహింపవచ్చును. ఏలయనగా అపవిత్రులైన అన్యజనులను వారు దుర్మార్గముగా సంఘములోనికి చేర్చుకొనుచున్నారని అధిక భాగము నమ్మియుండిరి గనుక, ఈ తప్పు అభిప్రాయము సరిదిద్దబడి సంస్కరింపబడువరకు వారు చెప్పినదేదియు ఓపికతో అంగీకరింపబడియుండదు; అంతయు చెడ్డ అర్థములోనే తీసికొనబడియుండును. కారణము లేకుండ కలిగిన అసంతృప్తి ఎంతటి విషమో మనము చూచుచున్నాము; అది మనుష్యుల మనస్సులను ఎంతగా ఆవరించుననగా, సత్యము ఎన్నటికిని ప్రవేశింపలేనంతగా మార్గమును మూసివేయును. దీనిచేత పవిత్రులకు అన్నియు పవిత్రములే (తీతుకు 1:15) అను మాట ఎంత సత్యమో మనము నేర్చుకొనుచున్నాము; ఏలయనగా చెడిపోయిన మనోభావము హానికరమైనదిగా మార్చివేయలేనంత ఆరోగ్యకరమైనదేదియు లేదు. మరియు పౌలును బర్నబాయు చేసిన వృత్తాంతము, అన్యజనులలో వారి అపొస్తలత్వమును దేవుడు అంగీకరించుచున్నాడని వారు చూపి నిరూపించుటకే ఉద్దేశింపబడినది; ఏలయనగా అది అద్భుతములచేత, అనగా దానికి ముద్రలవంటివాటిచేత, స్థిరపరచబడి దృఢపరచబడెను.

13. యాకోబు ఇట్లనెను. ఈ యాకోబు శిష్యులలో ఒకడనియు, అతనికి యూస్తు అనియు ఓబ్లియా అనియు ఉపనామములుండెననియు, అతని క్రూరమైన మరణము యోసీఫస్ తన పురాతన చరిత్ర యొక్క ఇరువదియవ గ్రంథములో వ్రాసియున్నాడనియు సంఘ పూర్వ రచయితలలో కొందరు తలంచుచున్నారు. అయితే తాము ఎరుగని యొక మనుష్యుని పరిశుద్ధతను కల్పిత స్తుతులతో ప్రకటించుటకంటె, ఆ మనుష్యుని తెలిసికొనుటకే పూర్వ రచయితలు ప్రయాసపడియుండిన ఎంత మేలు! అతడు ఒక్కడే అతి పరిశుద్ధస్థలములోనికి ప్రవేశించుటకు అనుమతి కలిగియుండెనని వారు చెప్పుట పిల్లచేష్టయైన ఊహ మాత్రమే. ఏలయనగా ఆ ప్రవేశములో ఏదైనను మతసంబంధమైనది ఉండియుండినయెడల, అతడు ప్రధానయాజకుడు కాడు గనుక, దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు విరుద్ధముగా అతడు ఆ పని చేసియుండును. రెండవది, ఆలయముయొక్క ఛాయారూపమైన ఆరాధనను ఈలాగు పోషించుట మూఢభక్తియైన పని. ఇతర అల్పవిషయములను నేను విడిచిపెట్టుచున్నాను. మరియు అతడు పండ్రెండుమంది అపొస్తలులలో ఒకడు కాడని వారు నిరాకరించుటలో బహుగా మోసపోవుచున్నారు. ఏలయనగా పౌలు ఎంతో ఘనముగా ప్రశంసించుచు, సంఘమునకు స్తంభములైన ముగ్గురిలో ముఖ్యునిగా చేయుచున్నవాడు (గలతీయులకు 2:9) ఇతడేనని వారు ఒప్పుకొనవలసివచ్చుచున్నది. నిశ్చయముగా క్రమములోను స్థాయిలోను తక్కువవాడైన మనుష్యుడు అపొస్తలులను ఇంతగా మించియుండలేడు; ఏలయనగా పౌలు అతనికి అపొస్తలుడను బిరుదు ఇచ్చుచున్నాడు. మరియు అక్కడ ఆ మాట సాధారణ అర్థములో వాడబడెనని జెరోము చెప్పుచున్నది వినదగినది కాదు; ఏలయనగా అక్కడ చర్చింపబడుచున్నది ఆ పదవి యొక్క ఘనతయే; క్రీస్తు అపొస్తలులను సంఘము యొక్క ఇతర బోధకులకంటె శ్రేష్ఠులనుగా చేసెను.

మరియు వారు యాకోబును కొంచెముగా ఎంచలేదని (అపొస్తలుల కార్యములు 21:18) ఈ స్థలమునుండి మనము గ్రహింపవచ్చును; ఏలయనగా అతడు తన స్వరముతోను సమ్మతితోను పేతురు మాటలను ఎంతగా స్థిరపరచుచున్నాడనగా, వారందరును అతని అభిప్రాయమునకే వచ్చుచున్నారు. మరియు యెరూషలేములో అతని అధికారము ఎంత గొప్పదో మనము తరువాత చూచెదము. అతడు ఆ స్థలమునకు అధ్యక్షుడై యుండుటవలననే ఇట్లుండెనని పూర్వ రచయితలు తలంచుచున్నారు; అయితే క్రీస్తు నియమించిన క్రమమును విశ్వాసులు తమ ఇష్టానుసారముగా మార్చిరని తలంపకూడదు. కావున అతడు అల్ఫయి కుమారుడనియు, క్రీస్తునకు బంధువుడనియు, ఆ అర్థములోనే అతడు ఆయన సహోదరుడని కూడ పిలువబడెననియు నేను సందేహింపను. అతడు యెరూషలేము అధ్యక్షుడో కాదో అను విషయమును నేను నిర్ణయింపక విడిచిపెట్టుచున్నాను; అది ఈ విషయమునకు అంతగా సంబంధింపదు; అయితే సభ యొక్క తీర్మానము పేతురు యొక్క నిర్ణయము చొప్పున కాక యాకోబు యొక్క నిర్ణయము చొప్పునను అధికారము చొప్పునను వ్రాయబడెను గనుక, దీనిచేత పోపు యొక్క సిగ్గుమాలినతనము ఖండింపబడుచున్నది అను విషయములో మాత్రమే అది సంబంధించును. మరియు నిశ్చయముగా యూసేబియస్ తన రెండవ గ్రంథము ఆరంభములో, యాకోబు ఎవరైనను, అతనిని అపొస్తలుల అధ్యక్షుడని పిలుచుటకు భయపడలేదు. మనము యూసేబియస్‌ను నమ్మినయెడల, మరియొకడు తనను పరిపాలించుటకు అనుమతించిన పేతురునకు వారసుడు గనుక తమ పోపు విశ్వసంఘమునకు శిరస్సని రోమావారు ఇక వెళ్లి అతిశయింతురుగాక.

967 "Sibi praesse," తనకంటె ముందు స్థానము వహించుటకు.

సహోదరులారా, నా మాట ఆలకించుడి. యాకోబు ప్రసంగము రెండు ముఖ్యమైన భాగములతో కూడియున్నది; ఏలయనగా మొదట అతడు ఆమోసు ప్రవక్త సాక్ష్యముచేత అన్యజనుల పిలుపును స్థిరపరచి నిరూపించుచున్నాడు; రెండవదిగా, అన్యజనుల స్వాతంత్ర్యము సురక్షితముగాను చెక్కుచెదరకుండను నిలిచియుండునట్లును, క్రీస్తు కృప మరుగుపరచబడకుండునట్లును, విశ్వాసులమధ్య సమాధానమును ఐక్యతను పోషించుటకు ఏమి చేయుట శ్రేష్ఠమో అతడు చూపుచున్నాడు. ఈ స్థలములో పేతురు సుమెయోను అని పిలువబడుచున్నాడు; ఆ కాలములో ఈ పేరు వివిధ రీతులుగా ఉచ్చరింపబడియుండవచ్చును. అన్యజనులలోనుండి ఒక జనమును ఏర్పరచుకొనుటకు దేవుడు దర్శించెనని అతడు చెప్పుట, పరదేశులను తన కుటుంబములోనికి చేర్చుకొనుటకు ఆయన దయచేసిన దేవుని కనికరమునకు సంబంధించినది. ఇది నిజముగా కఠినమైన పలుకుబడియే, అయినను ప్రయోజనకరమైన బోధను కలిగియున్నది; ఏలయనగా అన్యజనులు ఆయనచేత ఏర్పరచుకొనబడిరని చెప్పుటచేత, అతడు దేవుని అన్యజనుల పిలుపునకు కర్తగా చేయుచు, వారు ఆయన జనులలో లెక్కింపబడనారంభించుట ఆయన మంచితనమువలననే అని ప్రకటించుచున్నాడు; అయితే ఏర్పరచుకొనుటకు ఆయన దర్శించెనని చెప్పుటచేత అతడు ఇంకను ముందుకు సాగుచున్నాడు. ఏలయనగా అతని భావమేమనగా, అన్యజనులు దేవునికి విముఖులైయున్న కాలములో ఆయన కనికరముతో వారివైపు చూచెను; ఏలయనగా ఆయన తండ్రివంటి చూపు తనంతట తానే మనకు ముందుగా వచ్చువరకు, ఆయనకు ఇంకను ఇంకను దూరముగా తొలగిపోవుట తప్ప మనము మరేమియు చేయలేము.

తన నామము కొరకు. పాత అనువాదకుడు "తన నామమునకు" అని వ్రాసియున్నాడు, అది దాదాపు అదే భావము; అయితే ఆ విభక్తి ప్రత్యయమును వేరుగా కూడ అనువదింపవచ్చును, అనగా "తన నామము నిమిత్తము" లేక "తన నామముమీద" అని. అన్యజనుల రక్షణ దేవుని శక్తియందు లేక నామమునందు స్థిరపరచబడియున్నదనియు, వారిని పిలుచుటలో దేవుడు తన స్వంత మహిమను తప్ప మరేదియు లక్ష్యపెట్టలేదనియు అను అర్థము కూడ అసంగతము కాదు; అయినను మరింత సాధారణమైన అర్థమునే నేను నిలుపుకొంటిని; అనగా వారిని తన జనులలో లెక్కించుటలో, వారు తన నామమున ఎంచబడవలెనని ఆయన కోరెను; అలాగే తాను తన సంఘములోనికి కూర్చువారందరిచేత ఆయన నామము ప్రార్థనలో పిలువబడునని కొంతసేపటికి చెప్పబడును. {πρωτον} అను కాలవాచక క్రియావిశేషణమును రెండు విధములుగా వివరింపవచ్చును; పాత అనువాదకుడును ఎరాస్మస్‌యు చదివినట్లు "మొదట" అని మీరు చదివినయెడల, దేవుడు అన్యజనుల పిలుపును ఆరంభించిన ప్రథమఫలములవంటివారు కొర్నేలియు ఇతరులును అని దాని భావమగును; అయితే దానిని తులనాత్మకముగా కూడ తీసికొనవచ్చును; ఏలయనగా బర్నబాయు పౌలును అన్యజనులకు సువార్త ప్రకటించుటకు ముందే కొర్నేలియందును అతని బంధువులయందును అన్యజనుల దత్తపుత్రత్వమునకు ఒక సూచన కనుపరచబడియుండెను. ఈ తరువాతి అర్థమే నాకు మరింత నచ్చుచున్నది.

15. ఇందుకు ప్రవక్తల వాక్యములు సరిపడియున్నవి. అపొస్తలులు ఏదియు అధికారదర్పముతో తమకుతాము తీసికొనక, దేవుని వాక్యములో విధింపబడినదానినే భక్తిపూర్వకముగా అనుసరించిరని మనము ఇప్పుడు చూచుచున్నాము. తాము లేఖనము యొక్క విద్యార్థులమని ఒప్పుకొనుట వారికి కష్టముగా తోచలేదు, దానిని తమకు అవమానముగాను ఎంచలేదు. మరియు కొందరు మతిభ్రమించినవారు సంఘమునుండి వెళ్లగొట్టగోరుచున్న ప్రవక్తల బోధ యొక్క ఉపయోగము ఇంకను బలములో ఉన్నదని మనము ఇక్కడ గమనింపవలెను. అతడు ఒక్క స్థలమునే ఉదహరించుచుండగా, ప్రవక్తలను బహువచనములో సాక్షులుగా పేర్కొనుటచేత, వారిమధ్య ఎంతటి ఏకీభావమున్నదనగా, ఒకనిచేత పలుకబడినది వారందరి సామాన్య సాక్ష్యమైయున్నదని అతడు సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా వారందరును ఏకముఖముగా మాటలాడుచున్నారు, ప్రతివాడును అందరి పక్షముగా మాటలాడుచున్నాడు, లేక అంతకంటె దేవుని ఆత్మయే వారందరిలో మాటలాడుచున్నాడు. మరియు ప్రవక్తలందరి దైవోక్తులు ఒకే దేహముగా ఉండునట్లు ఒకచోట కూర్చబడెను. కావున ఆ సమగ్ర గ్రంథములోని ఏదో ఒక భాగమునుండి తీసికొనబడినదానిని సాధారణముగా ప్రవక్తలందరికి ఆరోపించుట తగినదియు యుక్తమైనదియునై యున్నది.

968 "Propter," నిమిత్తము.

16. ఈ సంగతులు జరిగిన తరువాత నేను తిరిగి వచ్చెదను. ఈ స్థలము ప్రవక్త గ్రంథములో ఉన్నట్లు మాటకు మాటగా ఉదహరింపబడలేదు గనుక, ఏమి భేదమున్నదో మనము చూడవలెను; అయినను ప్రవచనము ప్రస్తుత విషయముతో యుక్తముగా ఏకీభవించుచున్నదని స్పష్టమైనయెడల, మాటలలో ఏమి వ్యత్యాసమున్నదో సూక్ష్మముగా పరిశీలించుట అవసరము కాదు. దావీదు గుడారమును పునరుద్ధరింతునని దేవుడు వాగ్దానము చేసిన తరువాత, యూదులు ఎదోము శేషమును స్వాధీనపరచుకొనునట్లు చేసెదనని కూడ ఆయన చెప్పుచున్నాడు. ఆ సందర్భమంతటిలో అన్యజనుల పిలుపు తీయబడుటకు లేక గ్రహింపబడుటకు ఆధారమైనదేదియు ఇంకను కనబడుటలేదు; అయితే ప్రవక్త గ్రంథములో వెంటనే దాని తరువాత వచ్చునది, అనగా ప్రభువు నామమును బట్టి ప్రార్థించు అన్యజనుల శేషమును గూర్చినది, యూదులును అన్యజనులును ఒకే సంఘముగా ఏర్పడుదురని స్పష్టముగా చూపుచున్నది; ఏలయనగా అప్పుడు యూదులకు మాత్రమే స్వంతమైనది సాధారణముగా ఉభయులకును ఇయ్యబడుచున్నది. ఏలయనగా అన్యజనులు తన నామమును బట్టి ప్రార్థింపవలెనని ఆయన కోరునప్పుడు, ఆయన వారిని యూదులతో సమానమైన ఘనతాస్థాయిలో ఉంచుచున్నాడు. ఇదూమయ వారును చుట్టుపట్ల జనులును పూర్వకాలమున దావీదు క్రింద యూదులకు లోబడియుండిరి; అయితే వారు దేవుని జనులకు కప్పము కట్టువారైనను, సంఘమునకు పరదేశులుగానే యుండిరి. కావున దేవుడు వారందరికిని దేవుడని పిలువబడునట్లు వారిని పరిశుద్ధ జనముతో కలిపి లెక్కించుట క్రొత్తదియు వింతయునైన విషయమైయుండెను; ఏలయనగా ఈ విధముగా వారందరును తమలో తాము ఘనతలో సమానులుగా చేయబడిరని నిశ్చయము. దీనిచేత ప్రవక్త సాక్ష్యము ప్రస్తుత ఉద్దేశముతో ఎంత చక్కగా ఏకీభవించుచున్నదో స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. ఏలయనగా పడిపోయిన గుడారమును పునరుద్ధరింతునని దేవుడు వాగ్దానము చేయుచున్నాడు; అందులో అన్యజనులు దావీదు రాజ్యమునకు లోబడుదురు, కేవలము కప్పము కట్టుటకో లేక రాజాజ్ఞచొప్పున ఆయుధములు పట్టుటకో కాదు, వారికి ఒకే దేవుడుండునట్లును, వారు ఆయనకు ఒకే కుటుంబముగా ఉండునట్లును.

అయితే, పౌలు అనేకమైనవాటిని ఉదహరించినట్లు, తాను చేపట్టిన విషయమునకు మరి విస్తారమైన రుజువును కలిగియున్న అనేక ఇతర ప్రవచనములకంటె ఈ ప్రవచనమునే అతడు ఎందుకు ఉదహరింపగోరెనను ప్రశ్న లేవవచ్చును (రోమీయులకు 15:9, 10, 11). మొదటిగా, అపొస్తలులు లేఖన భాగములను కుప్పలుగా పోగుచేయుటయందు ఆశపడువారు కారు; వారు తమకు సరిపోవునదైన దీనినే, అనగా తమ బోధ దేవుని వాక్యమునుండి తీసికొనబడినదని రుజువుచేయుటనే, సరళముగా లక్ష్యముగా పెట్టుకొనిరి అని నేను జవాబిచ్చుచున్నాను; రెండవదిగా, ఆమోసు యొక్క ఈ ప్రవచనము సాధారణముగా ఎంచబడుచున్నదానికంటె మరి స్పష్టమైనదని నేను చెప్పుచున్నాను. ప్రవక్త పాడైపోయిన ఒక గృహమును తిరిగి కట్టుటను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; దాని దీనమైన పతనమును వర్ణించుచున్నాడు. కాబట్టి, వెంటనే చేర్చబడిన వాగ్దానము, అనగా దావీదు సంతతి రాజులు అన్యజనులను ఏలునట్లు ఆ పీఠమును సింహాసనమును తిరిగి నిలుపబడునను వాగ్దానము, సరిగా క్రీస్తునకే చెందుచున్నది. కాబట్టి, క్రీస్తు రాజ్యము స్థాపింపబడిన వెంటనే, అన్యజనులు దేవుని నామమునుబట్టి ప్రార్థించెదరని ప్రవక్త చెప్పుచున్నదియు తప్పక దాని వెంట వచ్చును. యాకోబు ఈ భాగమును అవివేకముగా ఎన్నుకొనలేదని ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా సర్వలోకమునందంతటను దేవునికి ప్రార్థన చేయబడితేనే గాని, అన్యజనులు ఆయన పరిశుద్ధ ప్రజలతో ఏకముగా కలిసి పెరిగితేనే గాని, క్రీస్తు రాజ్యము వేరువిధముగా స్థాపింపబడలేనియెడల, వారు రక్షణ నిరీక్షణనుండి త్రోసివేయబడుట అసంబద్ధమైన సంగతి; మరియు ధర్మశాస్త్రము క్రింద ఒకరిని మరియొకరినుండి వేరుపరచిన మధ్యగోడ నేలకూలవలసియున్నది (ఎఫెసీయులకు 2:14). తిరిగి వచ్చెదను అను మొదటి మాట ప్రవక్త గ్రంథములో లేదు, అయితే అతడు ప్రకటించు స్థితిమార్పు ఈ విధముగా చక్కగా వ్యక్తపరచబడుచున్నది.

969 "Elici," రాబట్టబడుట. 970 "Pariter," అదే విధముగా. 971 "Collapsa erat," కూలిపోయియుండెను.

పడిపోయిన దావీదు గుడారము. రాజగృహము యొక్క ఆ వికారమైన పాడును పతనమును ప్రవక్త మన కన్నులయెదుట ఉంచుట నిర్హేతుకము కాదు; ఏలయనగా దావీదు రాజ్యము శూన్యమైపోయినను, పాడైపోయినవాటిని వాటి పూర్వ క్రమమునకు తిరిగి తెచ్చుట మాత్రమే గాక, సాటిలేని విజయముతో తన రాజ్య మహిమను ఆకాశమువరకు హెచ్చించు క్రీస్తు అయినను వచ్చునని భక్తులు నిశ్చయముగా నమ్మియుండనియెడల, వారు దినమునకు నూరుమారులు నిరాశచెందియుండెడివారు. బబులోనులో తాము నివసించిన చెరనుండి తిరిగి వచ్చిన తరువాత, ఎడతెగని నాశనములచేత వారు దాదాపు సంపూర్ణ వినాశనమునకు తేబడిరి. తరువాత మిగిలియున్నది అంతర్గత కలహములచేత కొంచెము కొంచెముగా క్షీణించిపోయెను; అవును, దేవుడు వారి దుఃఖములను ఉపశమింపజేసినప్పుడు, వారికి కలిగిన ఆ సహాయము ఒకవిధమైన నిరాశకు కారణమాయెను; ఏలయనగా మక్కబీయులు వహించిన ఆ అధికారము అప్పుడు యూదా గోత్రమునుండి తీసివేయబడెను. ఈ కారణములనుబట్టి, దావీదు రాజ్యము నశించువరకు క్రీస్తు రాడని దేవుని ఆత్మ ప్రవక్తద్వారా దీనిని శ్రద్ధగా మనస్సులలో నాటుచున్నాడు; గొప్ప దుఃఖముల మధ్యనైనను వారు రక్షణను గూర్చి నిరాశచెందకుండునట్లే. అట్లే, తృణీకరింపబడిన నీచమైన మొద్దునుండి ఒక చిగురు పుట్టునని యెషయా చెప్పుచున్నాడు (యెషయా 11:1); మరియు సంఘమును పునరుద్ధరించుటలో దేవుడు ఈ ఆశ్చర్యకరమైన మార్గమును అనుసరించుచున్నాడని, అనగా అది పాడైపోయినప్పుడు ఆయన దానిని కట్టుచున్నాడని మనము కూడ జ్ఞాపకముంచుకొందము.

మరియు, సంఘము ఎప్పుడు అత్యుత్తమముగా క్రమపరచబడియుండునో, దాని నిజమైన సరియైన వ్యవస్థ ఏదో ఈ భాగము బోధించుచున్నది; అనగా దావీదు సింహాసనము నిలుపబడి, క్రీస్తు ఒక్కడే ప్రాధాన్యము కలిగియుండి, అందరు ఆయనకు విధేయులగుటయందు ఏకముగా కూడుకొనునప్పుడే.

972 "Hunc enim finem inter alios habebant ceremoniae, ut sanctum Dei populum a profanis Gentilus discernerent; nunc sublato discrimine, ceremonias quoque abrogari convenit," ఏలయనగా ఇతర ఉద్దేశములతోపాటు, దేవుని పరిశుద్ధ ప్రజలను అపవిత్రులైన అన్యజనులనుండి వేరుపరచుట అను ఈ ఉద్దేశము కూడ ఆచారములకు ఉండెను; ఇప్పుడు ఆ భేదము తీసివేయబడెను గనుక, ఆచారములు కూడ రద్దుచేయబడవలెను. ఈ భాగమంతయు అనువాదములో విడువబడినది.

973 "Intestinis," అంతర్గత. 974 "Quaedam erat desperationis materia," నిరాశకు ఒకవిధమైన కారణముగా ఉండెను. 975 "Ex contempto et ignobili trunco," నీచమైన తృణీకరింపబడిన మొద్దునుండి. 976 "Ex ruinis," శిథిలములనుండి. 977 "In ejus obsequium conveniant," ఆయనకు విధేయులగుటయందు ఏకీభవించునట్లు.

పోపు తన దైవదూషణకరమైన నిరంకుశత్వముచేత సంఘమును అణచివేసినను, సంఘము అను బిరుదును గూర్చి అతడు అతిశయించుచున్నాడు; అవును, సత్యబోధ యొక్క స్పష్టమైన వెలుగును ఆర్పివేయుటకై సంఘము అను వ్యర్థమైన బిరుదుక్రింద అతడు మనుష్యులను మోసపుచ్చుచున్నాడు. అయితే మనము ఈ విషయమును క్షుణ్ణముగా పరీక్షించినయెడల, ఇట్టి స్థూలమైన పరిహాసమును సులభముగా ఖండింపగలము; ఏలయనగా అతడు క్రీస్తును పదభ్రష్టునిగా చేసి, తానొక్కడే ఏలుబడి చేయుచున్నాడు. తాను క్రీస్తు ప్రతినిధినని అతడు మాటలో ఒప్పుకొనుచున్నాడు; అయితే వాస్తవముగా, అందమైన ఒక దేశబహిష్కారముచేత క్రీస్తును ఆకాశమునకు పంపివేసిన తరువాత, ఆయన అధికారమంతటిని తానే వశపరచుకొనుచున్నాడు; ఏలయనగా క్రీస్తు తన సువార్త బోధచేత మాత్రమే ఏలుచున్నాడు, అదియైతే ఈ హేయమైన విగ్రహముచేత దుర్మార్గముగా కాళ్లక్రింద త్రొక్కబడుచున్నది. అయితే ఒక్కడే కాపరియు ఒక్కటే మందయు ఉండునట్లు (యోహాను 10:16), మనమందరము ఏకముగా రాజులకు రాజైన క్రీస్తునకు విధేయులమైనయెడల, ఇదియే మనలో సంఘము యొక్క న్యాయమైన స్థితియై యుండునని మనము జ్ఞాపకముంచుకొందము.

17. శేషించినవారు వెదకునట్లు. వెదకుట అను ఈ మాటను యాకోబు వివరణరూపముగా చేర్చెను, అది ప్రవక్త గ్రంథములో కనబడదు, చదువబడదు; అయినను అది అనవసరమైనది కాదు, ఏలయనగా మనము దేవుని ప్రజలలో లెక్కింపబడునట్లును, ఆయన మనలను తనవారిగా స్వీకరించునట్లును, మనము మన వంతుగా ఆయనను వెదకుటకు ప్రేరేపింపబడవలెను. మరియు యాకోబు యూదుల మధ్య తన స్వభాషలో చర్చించిన సంగతులను లూకా సంక్షేపముగా సంగ్రహించెనని తలంచవలసియున్నది; దీనివలన విషయము యొక్క వివరణ ప్రవక్త మాటలతో కలిసిపోయెను. ఆమోసు వాడిన అన్యజనుల శేషము అను దానికి బదులుగా, లూకా గ్రీకు అనువాదమునుండి (అది మరి పరిచితమైనది గనుక) మిగిలిన మనుష్యులు అను మాటను అదే భావముతో ఉంచుచున్నాడు; అనగా లోకము యొక్క మాలిన్యమును శుద్ధిచేయుటకు ముందు ఒక నరికివేత, లేక కత్తిరింపు జరుగవలెను, అది అట్లే జరిగెను. మరియు ఈ బోధను మన కాలమునకు కూడ అన్వయింపవలెను. ఏలయనగా లోకము యొక్క చెడుతనము అది సంపూర్ణముగా క్రీస్తునకు విధేయమగునట్లు తేబడలేనంత ఘోరముగా ఉన్నది గనుక, చివరికి మిగిలియుండు దానిని తనయొద్దకు సమకూర్చుకొనుటకై, ఆయన శ్రమలు అను వివిధములైన చేటలతో పొట్టును కలుపుమొక్కలను ఎగురగొట్టుచున్నాడు.

18. ఆదినుండి తెలియబడినవి. ఇది ఒక పూర్వాక్షేప సమాధానము; క్రొత్తదనమునుబట్టి లేవగల ద్వేషమును తొలగించుటకే; ఏలయనగా అకస్మాత్తైన మార్పు అనుమానాస్పదముగా ఉండవచ్చును, అందుచేత అది బలహీన మనస్సులను కలవరపరచెను. కాబట్టి యాకోబు ముందుగానే అడ్డుకొనుచున్నాడు; అది మనుష్యులు తలంచినదానికి భిన్నముగా అకస్మాత్తుగా జరిగినను, దేవునికి ఇది క్రొత్త సంగతి కాదని చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా లోకము సృష్టింపబడకమునుపే తాను ఏమి చేయబోవుచున్నాడో దేవుడు చూచెను, మరియు అన్యజనుల పిలుపు ఆయన రహస్య సంకల్పములో దాచబడియుండెను. దీనిబట్టి, అది మానవ బుద్ధిని అనుసరించి అంచనా వేయబడకూడదని తేలుచున్నది. మరియు, ఇవన్నియు చేయబోవు దేవుడే ఆ ప్రవచనమునకు కూడ కర్తయని స్థిరపరచునప్పుడు యాకోబు ప్రవక్త మాటలను లక్ష్యపెట్టుచున్నాడు. కాబట్టి, దేవుడు తన ప్రవక్తద్వారా మాటలాడుచున్నాడు గనుక, సున్నతి లేకపోవుటయైనను మరి ఏదైనను తనకు అడ్డము కాదనియు, తాను అన్యజనులను తన కుటుంబములోనికి ఏర్పరచుకొనుననియు ఆయన అప్పుడే, అవును ఆదినుండియే, చూచెనని అతని భావము. అయినను దీనిలో ఒక సాధారణ హెచ్చరిక ఇమిడియున్నది; అదేమనగా, తరచుగా తనకు తప్ప మరెవరికిని హేతువు తెలియని దేవుని కార్యములను మనుష్యులు తమ బుద్ధి యొక్క చిన్న కొలతతో కొలుచుటకు పూనుకొనకూడదు; అంతకంటె ఆయన మార్గములు అగమ్యములనియు, ఆయన తీర్పులు మిక్కిలి లోతైన అగాధమనియు (రోమీయులకు 11:33) వారు ఆశ్చర్యముతో కేకవేయవలెను.

978 "Specioso exilio," పైకి అందముగా కనబడు దేశబహిష్కారము. 979 "Omnes ad unum," ఒక్కరును తప్పకుండ అందరు. 980 "Prolepsis," పూర్వాక్షేప సమాధానము. 981 "Ab ultima aeternitate," అత్యంత పురాతనమైన నిత్యత్వమునుండి.

అపొస్తలుల కార్యములు 15:19-21

19. కాబట్టి అన్యజనులలోనుండి దేవునివైపు తిరిగినవారిని మనము కష్టపెట్టకూడదని నా అభిప్రాయము; 20. అయితే విగ్రహముల అపవిత్రతను, జారత్వమును, గొంతుపిసికి చంపబడినదానిని, రక్తమును విసర్జించవలెనని వారికి మనము వ్రాయవలెను. 21. ఏలయనగా ప్రతి విశ్రాంతిదినమున సమాజమందిరములలో మోషే చదువబడుచుండగా, పూర్వకాలమునుండి ప్రతి పట్టణములోను అతనిని ప్రకటించువారు అతనికి ఉన్నారు.

19. మనము కష్టపెట్టకూడదని. దేవునిచేత చేర్చుకొనబడిన అన్యజనులు ఆచారములను గూర్చిన భేదాభిప్రాయమునుబట్టి సంఘమునుండి త్రోసివేయబడకూడదని అతడు చెప్పుచున్నాడు; అయినను వారిని కష్టపెట్టకూడదని చెప్పుచు, కొన్ని ఆచారములను నియమించుచున్నప్పుడు, అతడు తనకు తానే విరుద్ధముగా మాటలాడుచున్నట్లు కనబడుచున్నాడు. జవాబు సులభము, దానిని నేను తరువాత మరి విస్తారముగా వివరించెదను. మొదటిగా, సహోదర ఐక్యతనుబట్టి వారు చేయుటకు బద్ధులైయున్నదానిని తప్ప మరేదియు అతడు వారియొద్ద కోరుటలేదు; రెండవదిగా, తాము దేవుని యెదుట స్వతంత్రులమనియు, అబద్ధ అపొస్తలులు ప్రవేశపెట్టజూచిన అబద్ధమైన వక్రమైన మతాచారము తీసివేయబడెననియు వారు ఎరిగిన తరువాత, ఈ ఆజ్ఞలు వారి మనస్సాక్షులను ఎంతమాత్రమును కష్టపెట్టలేవు, కలవరపరచలేవు. యాకోబు అన్యజనులకు ఈ నాలుగు సంగతులనే ఎందుకు విధించుచున్నాడనునది ఇప్పుడు ప్రశ్న. తమకు లోబడునట్లు బలవంతము చేయగల ఏ జనముతోను ఈ షరతుమీద తప్ప నిబంధన చేసికొనని పితరుల పూర్వాచారమునుండి ఇది తీసికొనబడెనని కొందరు చెప్పుదురు; అయితే ఆ సంగతికి తగిన ఆధారమైన రచయిత ఎవడును చూపబడలేదు గనుక, దానిని సందేహములోను నిర్ణయింపబడనిదిగాను విడిచిపెట్టుచున్నాను.

అయితే విగ్రహములకు అర్పింపబడినవాటిని, రక్తమును, గొంతుపిసికి చంపబడినదానిని గూర్చి వారు ప్రత్యేకముగా ఎందుకు ఆజ్ఞాపించిరో అనుటకు ఇక్కడ స్పష్టమైన హేతువు కనబడుచున్నది. అవి నిజముగా స్వతహాగా ఉదాసీన విషయములే; అయినను ధర్మశాస్త్రము యొక్క ఇతర ఆచారములకంటె వాటియందు ఏదో ప్రత్యేకత ఉండెను. విశ్వాసము యొక్క బాహ్య ఒప్పుకోలుకు విరుద్ధమైనవాటిని, విగ్రహారాధన యొక్క ఏదైన ఛాయయైనను అనుమానమైనను ఉన్నవాటిని విసర్జించవలెనని ప్రభువు ఎంత కఠినముగా ఆజ్ఞాపించుచున్నాడో మనము ఎరుగుదుము. కాబట్టి, అన్యజనులలో మూఢభక్తి యొక్క మచ్చ ఏదియు నిలిచియుండకుండునట్లును, దేవుని పవిత్రమైన ఆరాధనకు సరిపడనిది ఏదియు యూదులు వారిలో చూడకుండునట్లును, అభ్యంతరమును తప్పించుటకై విగ్రహములకు అర్పింపబడినవాటిని విసర్జించవలెనని వారు ఆజ్ఞాపింపబడుట ఆశ్చర్యము కాదు.

లూకా వాడిన {αλισγημα} అను మాట అన్ని విధములైన అపవిత్రపరచుటను సూచించుచున్నది; కాబట్టి అపవిత్రత లేక మాలిన్యము అని ఉన్న సామాన్య అనువాదమును నేను మార్చలేదు. అయినను అది కొన్నిసార్లు బలులకు కూడ వాడబడుచున్నది; ఆ భావము యాకోబు ఉద్దేశమునకు విరుద్ధముగా ఉండదు; మరియు ఈ స్థలమందు దానిని అట్లు వివరించుట మరి స్పష్టముగాను సహజముగాను ఉండవచ్చును; ఏలయనగా కొంచెము తరువాత లూకా అదే తీర్మానమును మరల చెప్పునప్పుడు, అతడు {ειδωλοθητα}, అనగా విగ్రహములకు బలి ఇయ్యబడినవి అను మాటను ఉంచును.

982 "Exclament cum stupore," విస్మయముతో కేకవేయుదురు. 983 "Qui non soldant foedus percutere," ఏ నిబంధనయైనను చేసికొను అలవాటు లేనివారు.

రక్తమును గొంతుపిసికి చంపబడినదానిని గూర్చి చెప్పవలెనంటే, వాటిని తినుట మోషే ధర్మశాస్త్రముచేత యూదులకు మాత్రమే నిషేధింపబడలేదు (ద్వితీయోపదేశకాండము 12:23); జలప్రళయము తరువాత ఈ నియమము సర్వలోకమునకు ఇయ్యబడెను (ఆదికాండము 9:4); దీనివలన సంపూర్ణముగా భ్రష్టులు కానివారు రక్తమును అసహ్యించుకొనిరి. నేను యూదులను గూర్చి కాదు, అన్యజనులలో అనేకులను గూర్చి మాటలాడుచున్నాను. ఆ ఆజ్ఞకూడ తాత్కాలికమైనదేనని నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయినప్పటికిని అది ఒక్క జనముకంటె దూరముగా విస్తరించెను. కాబట్టి దానిమీద మరి గొప్ప అభ్యంతరము పుట్టగలిగినయెడల, దానిని బాగుచేయుట అపొస్తలులకు యుక్తమని తోచుట ఆశ్చర్యము కాదు. అయితే జారత్వమును గూర్చి మరి కఠినమైన ప్రశ్న పుట్టుచున్నది; ఏలయనగా యాకోబు దానిని, అభ్యంతరమునుబట్టి మాత్రమే జాగ్రత్తపడవలసిన ఉదాసీన విషయములలో ఒకటిగా లెక్కించుచున్నట్లు కనబడుచున్నాడు; అయితే స్వతహాగా నిషిద్ధములు కాని సంగతులలో అతడు జారత్వమును ఉంచుటకు మరియొక కారణము ఉండెను. వ్యభిచరించుటకు కళ్లెములేని ఎట్టి స్వేచ్ఛ అంతటను ఏలుచు విజృంభించెనో అందరికి బాగుగా తెలిసినదే; మరియు ఈ వ్యాధి ముఖ్యముగా తూర్పు దేశపు మనుష్యులలో ప్రబలమాయెను, ఏలయనగా వారు కామమునకు మరి ఎక్కువగా లోనగువారు. నిశ్చయముగా వివాహము యొక్క విశ్వాస్యతయు పవిత్రతయు వారిలోకంటె మరెక్కడను తక్కువగా పాటింపబడలేదు. మరియు, నా అభిప్రాయము ప్రకారము, అతడు ఈ స్థలమందు వ్యభిచారము, తిరుగుబోతుతనము, కళ్లెములేని కామములు మొదలైన, సమస్త పవిత్రతను భంగపరచి చెరుపు అన్ని విధములైన జారత్వమును లేక వేశ్యాగమనమును గూర్చి భేదము లేకుండ మాటలాడుటలేదు; ఉపపత్నీత్వము అని వారు పిలుచుదానిని గూర్చియే అతడు మాటలాడుచున్నాడని నేను తలంచుచున్నాను; అది అన్యజనులలో ఎంత సామాన్యమైయుండెననగా, అది దాదాపు ఒక చట్టమువలె ఉండెను.

కాబట్టి, స్వతహాగా దోషములు కాని సంగతులలో యాకోబు ఒక సామాన్యమైన చెడుతనమును లెక్కించుచున్నందున, దానియందు అసంగతమేదియు లేదు; తమలో తాము బహుగా భిన్నమైనవాటిని ఒకే వరుసలో ఉంచుట అతని ఉద్దేశము కాదని మనము ఎరిగియుంటే చాలును. ఏలయనగా అపవిత్రులైన మనుష్యులు దీనిచేత తమ మాలిన్యమునకు రంగుపూసి కప్పిపెట్టుచున్నప్పుడు, వారిని సులభముగా ఖండింపవచ్చును. యాకోబు రక్తము తినుటను వేశ్యాగమనముతో జతపరచెనని వారు చెప్పుదురు; అయితే అతడు వాటిని సమానమైనవిగా, కనీసము ఏ విషయమందును భేదింపనివిగా పోల్చుచున్నాడా? లేదు, దేవుడు నియమించిన ప్రకృతి యొక్క మొదటి నియమమునుండియు క్రమమునుండియు తొలగిపోయిన మనుష్యుల దుష్టమైన చెడిన ఆచారమునే అతడు లక్ష్యపెట్టుచున్నాడు. దేవుని తీర్పును గూర్చి చెప్పవలెనంటే, దాని జ్ఞానము లేఖనము యొక్క ఎడతెగని బోధనుండి వెదకి తీయవలెను; మరియు లేఖనము చెప్పునది ఏమాత్రమును సందేహాస్పదము కాదు; అదేమనగా, వేశ్యాగమనము దేవుని యెదుట శాపగ్రస్తమైనది, దానిచేత ఆత్మయు శరీరమును అపవిత్రపరచబడును, దేవుని పరిశుద్ధ ఆలయము అపవిత్రపరచబడును, క్రీస్తు ముక్కలుగా చీల్చబడును; దేవుడు వ్యభిచారులను ప్రతిదినము శిక్షించుచున్నాడు, ఒకనాడు వారికి తగిన ప్రతిఫలము చెల్లించును. పరలోకపు న్యాయాధిపతి అంత కఠినముగా ఖండించు వేశ్యాగమనము యొక్క మాలిన్యమును, వేశ్యాగమనమును సమర్థించువారు ఎంత చమత్కారులును వాక్చాతుర్యము గలవారునైనను, ఏ ముసుగులచేతను కప్పిపెట్టలేరు.

984 "Qui non prorsus erant degeneres," సంపూర్ణముగా భ్రష్టులు కానివారు. 985 "In eo nihil absurdi," అందులో అసంగతమేదియు లేదు. 986 "Respicit," సూచించుచున్నాడు. 987 "Et horrendum semel fieri ultorem," మరియు ఆయన ఒకనాడు భయంకరముగా ప్రతీకారము చేయును.

21. ఏలయనగా మోషేకు ఉన్నారు. నా అభిప్రాయము ప్రకారము ఈ భాగము చెడుగా వివరింపబడి, విరుద్ధమైన భావములోనికి లాగబడినది. ఏలయనగా ధర్మశాస్త్ర బోధతో బాగుగా పరిచయము కలిగి, ప్రతి విశ్రాంతిదినమున అది తమకు చదివి వినిపింపబడుచున్న యూదులకు ఏదైనను నియమించుట అనవసరము గనుక యాకోబు దీనిని చేర్చుచున్నాడని వ్యాఖ్యాతలు తలంచుచున్నారు; మరియు వారు ఈ భావమును రాబట్టుచున్నారు: ధర్మశాస్త్రపు కాడిని మోయుట అలవాటులేని అన్యజనులయొద్ద ఈ కొద్ది సంగతులనే కోరుటతో మనము తృప్తిపడుదము; యూదుల విషయమైతే, వారికి మోషే ఉన్నాడు, అతనినుండి వారు మరి ఎక్కువ నేర్చుకొనవచ్చును. సున్నతియు దాని అనుబంధములును నేటివరకు కూడ యూదుల మధ్య పాటింపబడవలెనని కొందరు ఈ భాగమునుండి రాబట్టుచున్నారు. అయితే నేను పేర్కొనిన ఆ వివరణ సత్యమైనను, వారు అనుచితముగాను నైపుణ్యము లేకుండను తర్కించుచున్నారు. అయితే యాకోబు భావము వేరేయైయుండెను; అనగా, యూదులు ఇప్పటికే చాలకాలమునుండి ధర్మశాస్త్ర బోధతో పరిచయము కలిగియుండిరి గనుకను, మోషేకు తన బోధకులు ఉండిరి గనుకను, ఆచారములు అంత త్వరగా, అనగా మొదటి దెబ్బతోనే, రద్దుచేయబడుట సాధ్యము కాదని అతడు బోధించుచున్నాడు; కాబట్టి, క్రీస్తుద్వారా సంపాదింపబడిన స్వేచ్ఛ కొంచెము కొంచెముగా మరి స్పష్టముగా ప్రత్యక్షమగువరకు, కొద్దికాలము ఐక్యతను కాపాడుకొనుట వారికి అవశ్యమై యుండెను. పాత ఆచారములు కొంత ఘనతతో పాతిపెట్టబడుట యుక్తమని సామాన్య సామెతలో చెప్పబడునది ఇదే. ప్రతి విశ్రాంతిదినమున సమాజమందిరములలో అతడు చదువబడుచుండగా అను ఆ చివరి భాగమును సందిగ్ధతను తప్పించుటకై నేను నిర్హేతుకముగా మార్చలేదని గ్రీకు భాషయందు నైపుణ్యము గలవారు గ్రహింతురు.

అపొస్తలుల కార్యములు 15:22-29

22. అప్పుడు అపొస్తలులకును పెద్దలకును సంఘమంతటికిని, తమలోనుండి ఏర్పరచబడిన మనుష్యులను, అనగా సహోదరులలో ముఖ్యులైన బర్సబ్బా అను యూదాను సీలను, పౌలుతోను బర్నబాతోను అంతియొకయకు పంపుట యుక్తమని తోచెను. 23. వారిచేత ఈ ప్రకారము పత్రికలు వ్రాసి పంపిరి: అపొస్తలులును పెద్దలును సహోదరులును, అంతియొకయలోను సిరియలోను కిలికియలోను ఉన్న అన్యజనులలోనుండి వచ్చిన సహోదరులకు శుభము. 24. మాయొద్దనుండి వెళ్లిన కొందరు, మీరు సున్నతి పొందవలెననియు ధర్మశాస్త్రమును గైకొనవలెననియు ఆజ్ఞాపించుచు, తమ మాటలచేత మిమ్మును కలవరపరచి, మీ ఆత్మలను చెరుపుచున్నారని మేము వింటిమి; వారికి మేము ఏ ఆజ్ఞయు ఇయ్యలేదు. 25. కాబట్టి ఏకమనస్సుతో కూడుకొనియున్న మాకు, ఏర్పరచబడిన మనుష్యులను మా ప్రియులైన బర్నబా పౌలు అనువారితో కూడ మీయొద్దకు పంపుట యుక్తమని తోచెను. 26. వీరు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నామము నిమిత్తము తమ ప్రాణములను తెగించినవారు. 27. కాబట్టి యూదాను సీలను పంపియున్నాము; వారును నోటిమాటతో ఆ సంగతులనే మీకు తెలియజెప్పుదురు. 28. ఏలయనగా ఈ అవశ్యమైనవాటికంటె ఎక్కువైన యే భారమును మీమీద మోపకూడదని పరిశుద్ధాత్మకును మాకును తోచెను; 29. అదేమనగా, విగ్రహములకు బలి ఇయ్యబడినవాటిని, రక్తమును, గొంతుపిసికి చంపబడినదానిని, జారత్వమును మీరు విసర్జింపవలెను; వీటికి దూరముగా ఉండుటకు మిమ్మును మీరు కాపాడుకొనినయెడల మీకు మేలు. మీకు క్షేమము కలుగును గాక.

988 "Quam retuli," నేను పేర్కొనినది. 989 "Nempe, vitandae ambiguitatis causa," అనగా, సందిగ్ధతను తప్పించు నిమిత్తము.

22. అపొస్తలులకు తోచెను. దేవుని విశేష కృప లేకుండ ఆ తుపాను శాంతింపలేదు; ఆ విషయము క్షుణ్ణముగా చర్చింపబడిన తరువాత వారందరు సత్యబోధయందు ఏకీభవించిరి. మరియు సామాన్య ప్రజల వినయము కూడ దీనినిబట్టి గ్రహింపబడుచున్నది; ఏలయనగా వారు ఆ విషయమును అపొస్తలుల యొక్కయు మిగిలిన బోధకుల యొక్కయు తీర్పునకు అప్పగించిన తరువాత, ఇప్పుడు వారి తీర్మానమునకు సమ్మతి తెలుపుచున్నారు; మరియు మరియొక వైపున, భక్తులందరికి సంబంధించిన సామాన్య విషయమును గూర్చి ప్రజలను చేర్చుకొనకుండ ఏదియు నిర్ణయింపకపోవుటలో అపొస్తలులు తమ న్యాయబుద్ధికి కొంత గుర్తును కనుపరచిరి. ఏలయనగా సంఘమంతటి సామాన్య స్థితికి చెందు సంగతులు (ప్రజలు బహిష్కరింపబడి) కొద్దిమంది ఇష్టమునకు, వారి దురాశకు అని నేను అనను, లోబడియుండుట అను ఈ నిరంకుశత్వము నిశ్చయముగా కాపరుల గర్వమునుండి పుట్టెను. దుష్టుల దూషణలను అణచుట, మొండివారును మూర్ఖులునైన అనేకులను తృప్తిపరచుట, చపలులను నైపుణ్యములేనివారిని అదుపులో ఉంచుట, ఏర్పడిన తప్పిదములను తుడిచివేయుట, ద్వేషమును మాన్పుట, కలహములను శాంతింపజేయుట, అబద్ధపు వదంతులను రూపుమాపుట ఎంత కష్టమైన పనియో మనము ఎరుగుదుము. ఒకవేళ పౌలు బర్నబాల శత్రువులు, వారు ఇంపైన ముఖస్తుతి మాటలచేత పత్రికలను సంపాదించిరని చెప్పియుండవచ్చును; వారు ఏదైన క్రొత్త కుతర్కమును కల్పించియుండవచ్చును; అజ్ఞానులును బలహీనులును వెంటనే కలవరపడియుండవచ్చును; అయితే ముఖ్యులైన మనుష్యులు ఆ పత్రికలతో వచ్చి, ప్రత్యక్షముగా ఆ విషయమంతటిని గంభీరముగా చర్చించునప్పుడు, దుష్టమైన అనుమానమంతయు తొలగిపోవును.

24. మాయొద్దనుండి వెళ్లిన కొందరు. సరియైన న్యాయమైన తీర్పులను ఎల్లప్పుడు చెరుపు పక్షపాతము ఈ పరిశుద్ధుల మధ్య లేకుండెనని మనము చూచుచున్నాము. తమ సొంత సహవాసములోనే దుర్మార్గులు ఉండిరని వారు ఒప్పుకొనుచున్నారు; అయినను వారిని ఎంతమాత్రమును ముఖస్తుతి చేయరు, చెడిన అభిమానముచేత వారి తప్పిదమును కప్పిపెట్టుటకు మొగ్గరు; అవును, వారిని నిర్భయముగా ఖండించుటలో వారు తమ్మును తామే విడిచిపెట్టరు. మరియు, మొదటిగా, మోసపుచ్చుటకై వారు దుర్వినియోగము చేసిన ఆ ముసుగును వారి ముఖములనుండి లాగివేయుచున్నారు. తాము అపొస్తలుల మనస్సును ఎరిగినవారమని వారు అతిశయించిరి. అట్టి సంగతి దేనినైనను తాము ఆజ్ఞాపింపలేదని అపొస్తలులు పూర్తిగా నిరాకరించుచు, ఆ అబద్ధపు నెపమునందు వారిని గద్దించి, అబద్ధమాడినందుకు వారిని ఖండించుచున్నారు. మరల, వారు సంఘమును కలవరపరచి ఆత్మలను చెరిపిరని వారిమీద మరి తీవ్రముగా నేరము మోపుచున్నారు. ఏలయనగా ఈ విధముగా వారు భక్తుల దృష్టిలో వారిని తిరస్కారమునకును అసహ్యమునకును గురిచేయుచున్నారు; ఏలయనగా వారిని చేర్చుకొనుట నాశనమునకే దారితీయును. అయితే దేవుని సత్యము ఆత్మలకు క్షేమాభివృద్ధి కలుగజేసి, వాటిని కట్టుచున్నది గనుక, అబద్ధ బోధకులు ఆత్మలను చెరుపువారని చెప్పబడుచున్నారు; కాబట్టి ఈ మాట ఈ సాధారణ బోధను కలిగియున్నది: మన ఆత్మలు ఇకమీదట పరిశుద్ధాత్మకు ఆలయములుగా ఉండకుండ తలక్రిందుగా లాగబడవలెనని మనము ఇష్టపూర్వకముగా కోరితేనే గాని, వాటి నాశనమును మనము ఆశించితేనే గాని, నిర్మలమైన సువార్తనుండి మనలను తొలగింపజూచువారి విషయమై మనము జాగ్రత్తగా ఉండవలెను. ధర్మశాస్త్రమును గైకొనుటను గూర్చి వారు చెప్పునది ఆచారములకు మాత్రమే చెందుచున్నది; అయినను మనుష్యుల రక్షణయు నీతియు రెండును వాటియందే ఉన్నట్లు వారు ఆచారములను గూర్చి బోధించిరని మనము ఎల్లప్పుడు జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. ఏలయనగా నీతి ధర్మశాస్త్రమువలన కలుగునట్లును, రక్షణ క్రియలమీద ఆధారపడియున్నట్లును, అవి పాటింపబడవలెనని అబద్ధ అపొస్తలులు ఆజ్ఞాపించిరి.

990 "Prudenter vero Apostoli et Presbyteri Judam et Silam mittendos censuerunt, quo res minus suspecta esset," అయితే విషయమునకు అనుమానము తక్కువగా ఉండునట్లు యూదాను సీలను పంపుట యుక్తమని అపొస్తలులును పెద్దలును వివేకముతో నిర్ణయించిరి, (అనువాదములో) విడువబడినది.

991 "Se apostolorum mentem tenere," తాము అపొస్తలుల మనస్సును ఎరిగియున్నామని.

25. మా ప్రియులైన బర్నబా పౌలు అనువారితో. పౌలు బర్నబాల పేరుప్రతిష్ఠలను చెరుపుటకు అబద్ధ అపొస్తలులు ప్రయత్నించిన దూషణలకు ఎదురుగా వారు ఈ పొగడ్తలను ఉంచుచున్నారు. మరియు, మొదటిగా, అనేకుల మనస్సులను ఆవరించియుండిన భేదాభిప్రాయము అను తలంపును తొలగించుటకై వారు తమ ఏకీభావమును సాక్ష్యమిచ్చుచున్నారు; రెండవదిగా, పౌలు బర్నబాలు క్రీస్తు నిమిత్తము తమ ప్రాణములను తెగించుటకైనను అర్పించుటకైనను భయపడలేదని, వారి ఆసక్తి యొక్క తీవ్రతను అత్యంత పౌరుషమైన ధైర్యమును వారు శ్లాఘించుచున్నారు. మరియు సువార్త పరిచారకుడు బోధించు పదవిని నెరవేర్చుటలో ధైర్యముగాను సాహసముగాను ఉండుట మాత్రమే గాక, తన బోధను సమర్థించుటలో ఎదురగు అపాయములో ప్రవేశించుటకు కూడ సిద్ధముగా ఉండినయెడల, అది అతనియందు శ్రేష్ఠమైన సద్గుణము, అది కొద్దిపాటి కాని ప్రశంసకు అర్హమైనది. ప్రభువు ఈ విధముగా తనవారి విశ్వాసమును స్థిరత్వమును పరీక్షించునట్లే, వారు తన సంఘములో శ్రేష్ఠులగునట్లు సద్గుణ చిహ్నములతో ఆయన వారిని ఘనులనుగా చేయుచున్నాడు. కాబట్టి, తన బోధను కలవరపరచిన ఆ దుర్మార్గులను వెనుకకు తరుముటకు ఒక డాలువలె, తన శరీరమందు తాను ధరించిన క్రీస్తు ముద్రలను పౌలు ఎత్తిచూపుచున్నాడు (గలతీయులకు 6:17). మరియు అత్యంత ధైర్యశాలులును సాహసికులునైన సువార్త బోధకులకును ప్రసంగీకులకును, విషయము అట్లు కోరనందున, ప్రాణాపాయము కలుగువరకు సువార్త నిమిత్తము పోరాడవలసిన పరిస్థితి ఎల్లప్పుడు సంభవింపకపోయినను, క్రీస్తు తన హతసాక్షులను యోగ్యమైన ప్రసిద్ధమైన పోరాటములలోనికి తెచ్చినప్పుడెల్ల వారికి అధికారమును సంపాదించుటకు ఇది అడ్డము కాదు.

అయినను, ఏ అవసరముచేతను పోరాటములో ప్రవేశించుటకు బలవంతము చేయబడనివారు కూడ, అట్లు జరుగవలెనని దేవునికి ఎప్పుడైనను యుక్తమని తోచినయెడల, తమ రక్తమును చిందించుటకు సిద్ధముగా ఉండవలెను. అయితే అపొస్తలులు పౌలు బర్నబాల ధైర్యమును మంచి కార్యము విషయములో మాత్రమే శ్లాఘించుచున్నారు; ఏలయనగా పౌరుషముతో అపాయములలో ప్రవేశించుటయే చాలినయెడల, క్రీస్తు హతసాక్షులు అల్లరిచేయువారును ఉన్మాదులునైన మనుష్యులకును, హంతకులకును పోకిరీలకును ఏమాత్రమును భిన్నముగా ఉండరు. కాబట్టి, పౌలు బర్నబాలు కేవలము అపాయములకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొనినందుకు కాదు, క్రీస్తు నిమిత్తము మరణించుటకు వెనుదీయనందుకే శ్లాఘింపబడుచున్నారు. ఒకవేళ, క్రీస్తు నిమిత్తము ఎన్నడును ఏ శ్రమయు అనుభవింపక, తమ విశ్రాంతి సుఖభోగములనుండి బయలుదేరి, క్రీస్తు యొక్క ధైర్యశాలులైన సైనికులకు ఎంతో వెలయైన సంఘములను కలవరపరచిన ఆ దుర్మార్గులను అపొస్తలులు ప్రసంగవశాత్తు ఎత్తిపొడువవలెనని కూడ ఉద్దేశించియుండవచ్చును.

28. పరిశుద్ధాత్మకును మాకును తోచెను. అపొస్తలులును పెద్దలును పరిశుద్ధాత్మతో తమ్మును తాము జతపరచుకొనుచున్నందున, దానియందు వారు తమకు వేరుగా ఏదియు ఆరోపించుకొనుటలేదు; అయితే పరిశుద్ధాత్మ నాయకుడును మార్గదర్శియు అధిపతియునై యుండెననియు, తాము వ్రాయుచున్నదానిని ఆయన తమకు చెప్పి వ్రాయించినట్లే తాము నిర్ణయించి తీర్మానించితిమనియు వారు చెప్పినంత అర్థమును ఈ మాట సూచించుచున్నది. ఏలయనగా దేవుని నామము ఒకసారి వ్యక్తపరచబడిన తరువాత పరిచారకులకు రెండవ స్థానమిచ్చుట అను ఈ విధమైన మాటతీరు లేఖనములో సామాన్యముగా వాడబడుచున్నది. ప్రజలు దేవునియందును ఆయన సేవకుడైన మోషేయందును నమ్మికయుంచిరని చెప్పబడినప్పుడు (నిర్గమకాండము 14:31), విశ్వాసము కొంతవరకు దేవునికిని కొంతవరకు మర్త్యుడైన మనుష్యునికిని అంకితమైనట్లు అది చీల్చబడుటలేదు. అయితే ఏమి? అనగా, ప్రజలు తమ విశ్వాసమునకు దేవునినే ఏకైక కర్తగా కలిగియుండగా, ఆయన తననుండి వేరుపరచబడలేని ఆయన పరిచారకుని వారు నమ్మిరి, లేక విశ్వసించిరి. మరియు మోషే వారియెదుట ఉంచిన బోధను నమ్ముటద్వారా తప్ప వారు వేరువిధముగా దేవుని నమ్మలేకపోయిరి; ఏలయనగా ఒకసారి మోషేను త్రోసివేసి తృణీకరించిన తరువాత వారు దేవుని కాడిని విదిలించుకొనిరి. దీనివలన, నిండు నోటితో విశ్వాసమును గూర్చి అతిశయించుచు, పరిచర్యను దుర్మార్గముగాను గర్వముగాను సమానముగా తృణీకరించు మనుష్యుల దుష్టత్వము కూడ ఖండింపబడుచున్నది. ఏలయనగా విశ్వాసము మనుష్యునిమీద ఏ కొంచెమైనను ఆధారపడినయెడల అది దైవదూషణకరమైన విభజనయగునట్లే, దేవుడు ఎవరిద్వారా మాటలాడుచున్నాడో ఆ పరిచారకులను లక్ష్యపెట్టక, ఆయనను తమ బోధకునిగా కలిగియున్నామని నటించువారు బహిరంగముగా దేవుని పరిహసించుచున్నారు. కాబట్టి, తాము అన్యజనులకు అప్పగించుచున్న ఆ తీర్మానమును తమ సొంత మెదడునుండి కల్పించలేదనియు, తాము కేవలము ఆత్మ యొక్క పరిచారకులమేననియు అపొస్తలులు చెప్పుచున్నారు; (ఆయననుండి వచ్చినవాటిని) తాము నమ్మకముగా అప్పగించుచున్నవాటిని దేవుని అధికారముతో అంగీకార యోగ్యములుగా చేయుటకే. అట్లే, పౌలు తన సువార్తను గూర్చి ప్రస్తావించునప్పుడు, తాను కల్పించిన క్రొత్త సువార్తను అతడు వారిమీద బలవంతముగా మోపుటలేదు, క్రీస్తుచేత తనకు అప్పగింపబడినదానినే ప్రకటించుచున్నాడు.

992 "Paulo et Barnabas aspergeri," పౌలు బర్నబాలను దూషించుటకు. 993 "Nihil a tumultuosis et phreneticis, nihil a gladiatoribus differrent," అల్లరిచేయువారును ఉన్మాదులునైన మనుష్యులకును, ఖడ్గయోధులకును ఏ విషయమందును భిన్నముగా ఉండరు.

994 "Oblique perstringere," పరోక్షముగా ఎత్తిపొడుచుటకు. 995 "Ex sua umbra et deliciis prodierant," తమ విలాసవంతమైన ఏకాంతమునుండి బయలుదేరి వచ్చిరి.

సంఘమునకు దానికంటూ సొంతమైన యేదో అధికారము కలదని ఈ మాటలనుండి రుజువుచేయ ప్రయత్నించు పోపు మతస్థులు బుద్ధిహీనులు; అంతేకాదు, వారు తమకుతామే విరుద్ధముగా మాటలాడుచున్నారు. ఏలయనగా, సంఘము పరిశుద్ధాత్మచేత నేరుగా స్థాపింపబడినది గనుకనే తప్ప మరి ఏ నెపముచేత అది తప్పిపోజాలదని వారు స్థిరపరచుదురు? కాబట్టి, వారి సొంత కల్పనలని మేము రుజువుచేయు సంగతులనే ఆత్మ యొక్క దైవోక్తులని వారు నోరారా కేకలు వేయుచున్నారు. అందుచేత, మాకు తోచెను అను ఈ కారణమును వారు తెలివితక్కువగా ఒత్తిపలుకుచున్నారు; ఏలయనగా, అపొస్తలులు ఆత్మకు వేరుగా ఏదైనను నిర్ణయించియుండినయెడల, ఆత్మ పలికించినదానిని తప్ప సభలు మరి దేనిని నిర్ణయింపవు అను ఆ ప్రధాన సూత్రము నేలకూలును.

ఈ అవశ్యమైన సంగతులు తప్ప. మనస్సాక్షిమీద ఆవశ్యకతను మోపగల చట్టములను చేయుట మనుష్యులకు న్యాయమేయన్నట్లు, పోపు మతస్థులు ఈ మాటను నెపముగా చేసికొని దుడుకుగా జయధ్వని చేయుచున్నారు. సంఘము ఆజ్ఞాపించునది మరణకరమైన పాపము అను శిక్షకు లోబడి గైకొనబడవలెను (అని వారందురు); ఏలయనగా తాము నిర్ణయించునది తప్పనిసరిగా ఆచరింపబడవలెనని అపొస్తలులు చెప్పుచున్నారు. అయితే ఇట్టి వ్యర్థమైన కుతర్కమునకు త్వరగా ప్రత్యుత్తరమియ్యవచ్చును. ఏలయనగా ఐక్యత తెగిపోవునేమో అను అపాయమెంతవరకు ఉండెనో అంతకుమించి ఈ ఆవశ్యకత వ్యాపింపలేదు. కాబట్టి, సరిగా చెప్పవలెనంటే, ఈ ఆవశ్యకత ఆనుషంగికమైనది లేక బాహ్యమైనది; అది ఆ సంగతియందే కాక, కేవలము అభ్యంతరమును తప్పించుటయందే ఉంచబడెను; ఇది ఆ నిర్ణయమును రద్దుచేయుటవలన మరి స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. ఏలయనగా స్వతహాగా అవశ్యమైన సంగతులను గూర్చి చేయబడిన చట్టములు నిరంతరము నిలువవలసినవి. అయితే కలహమును వివాదమును ముగిసిన వెంటనే పౌలు ఈ చట్టమును రద్దుచేసెనని మనకు తెలియును; ఏదియు అపవిత్రమైనది కాదని అతడు బోధించినప్పుడును (రోమీయులకు 14:14), సకల విధములైన మాంసములను, విగ్రహములకు బలిగా అర్పింపబడినవాటిని సహా, తినుటకు స్వేచ్ఛనిచ్చినప్పుడును (1 కొరింథీయులకు 10:25) అతడు దానిని రద్దుచేసెను. కాబట్టి, ఈ స్థలములో చెప్పబడిన ఆవశ్యకత యే అభ్యంతరమును పుట్టకుండునట్లు బాహ్యమైన ఆచరణయందు మాత్రమే మనుష్యులను లక్ష్యపెట్టెను గనుకను, దేవుని యెదుట వారి స్వేచ్ఛ చెక్కుచెదరక సంపూర్ణముగా నిలుచునట్లుండెను గనుకను, మనుష్యుల మనస్సాక్షులను బంధించుటకు ఈ మాటనుండి వారు ఏ ముసుగును లేక నెపమును సేకరించుట వ్యర్థము. మరియు, ఈ స్థలమంతటినుండి వారు సేకరించుటయు వ్యర్థము, దేవుని వాక్యమునకు విరుద్ధమైనదేదైనను నిర్ణయించుటకు సంఘమునకు అధికారము ఇయ్యబడెనని దానినుండి రుజువుచేయ ప్రయత్నించుటయు వ్యర్థము. పోపు సంఘమును పరిపాలింపవలెనని తలంచి, దేవుని వాక్యమునకు విరుద్ధముగా తనకు మంచిదని తోచిన చట్టములను చేసెను; అవి పదియో ఇరువదియో కాదు, లెక్కలేనన్ని; కాబట్టి అవి ఆత్మలను క్రూరముగా అణచివేయుట మాత్రమే కాక, వాటిని బాధించి వేధించు క్రూరమైన యాతనలుగా కూడ ఉన్నవి.

996 "Seque eo dictante statuisse quod scribunt," తాము వ్రాయునది ఆయన (ఆత్మ) పలికించగా నిర్ణయింపబడినది.

పోపు యొక్క కూలికి వాదించు జగడగాండ్రు ఈ క్రూరత్వమును సమర్థించుటకై, దేవుని వాక్యమందు నిషేధింపబడనిదానిని అపొస్తలులు సహా అన్యజనులకు నిషేధించిరని ఆక్షేపణ చేయుదురు. అయితే అపొస్తలులు దేవుని వాక్యమునకు దేనిని కలుపలేదని నేను నిస్సంకోచముగా చెప్పుచున్నాను; వారి ఉద్దేశమును మనము గమనింపగోరినయెడల ఇది స్పష్టముగా కనబడును. విశ్వాసులను బంధించు నిత్యమైన చట్టమును ఏర్పరచుట వారి మనస్సులో ఏమాత్రమును లేదని నేను కొంతసేపటిక్రితమే చెప్పితిని. మరి ఏమి? సంఘముల మధ్య సహోదర సమాధానమును ఐక్యతను పోషించుటకు తగిన ఔషధమును వారు ఉపయోగించుచున్నారు, అనగా అన్యజనులు కొంతకాలము యూదులకు తమ్మును తాము అనుకూలపరచుకొనవలెను. అయితే మనము దేనినైనను ఒప్పుకొనవలసివచ్చినయెడల, ఉదాసీన విషయములలో ప్రేమయే ప్రాబల్యము వహింపవలెను, అనగా స్వతహాగా స్వతంత్రములైన సంగతుల బాహ్య ఆచరణ ప్రేమ అను నియమమునకు లోబడవలెను అనునది దేవుని వాక్యము ప్రకారమైనదని నిశ్చయముగా ఒప్పుకొనవలెను.

సంక్షేపముగా, ప్రేమ పరిపూర్ణతకు బంధమును ధర్మశాస్త్రము యొక్క అంతమునైయున్నయెడల, మనలో మనము పరస్పర ఐక్యతను కాపాడుకొనుటకు ప్రయత్నింపవలెననియు, ప్రతివాడును క్షేమాభివృద్ధికై తన పొరుగువానికి సేవచేయవలెననియు దేవుడు ఆజ్ఞాపించుచున్నయెడల, అపొస్తలులు ఈ స్థలములో ఆజ్ఞాపించునది దేవుని వాక్యములో ఇమిడియున్నదని గ్రహింపనంత అజ్ఞాని ఎవడును లేడు; వారు ఒక సాధారణ నియమమును తమ కాలమునకు అన్వయించుచున్నారు, అంతే. మరియు, ఇది మనస్సాక్షిని చిక్కులపెట్టజాలని, ఏ కల్పిత దేవారాధనను ప్రవేశపెట్టజాలని ఒక లౌకిక (పౌర) చట్టమని నేను ఇంతకుముందు చెప్పినదానిని మనము జ్ఞాపకముంచుకొందము; ఈ రెండు దోషములను లేఖనము మనుష్యుల పారంపర్యాచారములలో అంతటను ఖండించుచున్నది. అయితే ఆ సభలో నిర్ణయింపబడినది దేవుని వాక్యముతో ఏకీభవింపలేదని మనము ఒప్పుకొనినను (ఇది మిక్కిలి అసత్యము), అది పోపు మతస్థులకు ఏమాత్రమును తోడ్పడదు. సభలు ఆత్మ యొక్క ప్రత్యక్షత ప్రకారము దేవుని స్పష్టమైన వాక్యమునకు విరుద్ధముగా [వెలుపల, అదనముగా] ఏదైనను నిర్ణయించునుగాక; అయినను న్యాయబద్ధమైన సభలకు తప్ప మరి ఎవరికిని ఈ అధికారము ఇయ్యబడదు. అలాగైతే, తాము మనలను దేని నిర్ణయములకు లోబడియుండవలెనని కోరుచున్నారో ఆ తమ సభలు భక్తియుక్తమైనవియు పరిశుద్ధమైనవియునని వారు రుజువుచేయవలెను. అయితే ఈ విషయమును నేను ఇంకను కొనసాగింపను, ఏలయనగా ఇది ఈ అధ్యాయము యొక్క ఆరంభములో చర్చింపబడెను. బాహ్యమైన చట్టమును కాలము కోరినట్లు ఏర్పరచి, దానిచేత సంఘములను ఒకదానితో ఒకటి సమాధానపరచునప్పుడు అపొస్తలులు దేవుని వాక్యము యొక్క హద్దులను దాటుటలేదని చదువరులు తెలిసికొనవలెను (ఈ ప్రస్తుత స్థలమునకు ఇది చాలును).

997 "Refixam," మరల రూపొందింపబడిన (రద్దుచేయబడిన). 998 "Nihil minus in animo illis fuisse," వారి మనస్సులో అన్నిటికంటె చివరిదైనది అదే. 999 "Se… accommodent," తమ్మును తాము అనుకూలపరచుకొనవలెను.

అపొస్తలుల కార్యములు 15:30-35

30. కాబట్టి వారు సెలవుపొంది అంతియొకయకు వచ్చి, జనసమూహమును కూడివచ్చునట్లు చేసి, ఆ పత్రికను అప్పగించిరి. 31. వారు దానిని చదువుకొని, అందువలన కలిగిన ఆదరణకు సంతోషించిరి. 32. మరియు యూదాయు సీలయు తామును ప్రవక్తలైయున్నందున, అనేక మాటలతో సహోదరులను హెచ్చరించి [లేక ఆదరించి] వారిని స్థిరపరచిరి. 33. వారు అక్కడ కొంతకాలముండిన తరువాత, సహోదరులచేత సమాధానముతో అపొస్తలులయొద్దకు పంపివేయబడిరి. 34. అయితే సీల అక్కడనే నిలిచియుండుటకు ఇష్టపడెను. 35. మరియు పౌలును బర్నబాయు ఇంకను అనేకులతో కూడ ప్రభువు వాక్యమును బోధించుచు ప్రకటించుచు అంతియొకయలో నిలిచియుండిరి.

30. జనసమూహము కూడివచ్చినప్పుడు. పత్రికను చదువుటకు జనసమూహమంతటిని అనుమతించుట అత్యంత న్యాయబద్ధమైన వ్యవహారమైయుండెను. ఏలయనగా విశ్వాస సిద్ధాంతమందు ఏదైనను వివాదము పుట్టినయెడల, దాని తీర్పు విద్వాంసులకును భక్తిపరులకును లేఖనములో అభ్యాసముగలవారికిని, ముఖ్యముగా సక్రమముగా నియమింపబడిన కాపరులకును అప్పగింపబడుట యుక్తము. అయినను, తాము దేనిని పట్టుకొనవలెనో నిశ్చయముగా తెలిసికొనుట అందరికిని సమానముగా సంబంధించినది గనుక, భక్తిగలవారును విద్వాంసులునైన బోధకులు దేవుని వాక్యమునుండి తాము దేనిని నిర్ణయించిరో దానిని సంఘమంతటికిని తెలియజేయవలెను. ఏలయనగా, పోపు మత నిరంకుశత్వము క్రింద వారు చేయుచున్నట్లు, జనసామాన్యమును ఒక పందుల మందవలె సామాన్య సిద్ధాంతమునుండి తరిమివేయుటకంటె పరిశుద్ధమైన క్రైస్తవ క్రమమునకు తగనిది మరేదియు లేదు. ఏలయనగా జనులు ఘోరమైన అజ్ఞానములోనికి తేబడువరకు ఎన్నడును తగినంత విధేయులు కారని పోపును కొమ్ముల బిషప్పులును తలంచినందున, ఏమియు తెలిసికొనకుండ వారి నిర్ణయములమీద పూర్తిగా ఆధారపడియుండుటయే విశ్వాసము యొక్క ఉత్తమ సారాంశమని వారు ఊహించిరి. అయితే, దీనికి భిన్నముగా, న్యాయబద్ధమైన ప్రభుత్వములు నిలిచియుండునట్లును, మరొకవైపు జనులు దాసులవలె అణచివేయబడకుండ వారికి చెందిన స్వేచ్ఛను కలిగియుండునట్లును ఒక మధ్యమ మార్గము పాటింపబడవలెను.

31. ఆదరణకు సంతోషించిరి. పత్రిక ఇంత చిన్నదై, కేవలము ఒక సాదా వృత్తాంతము తప్ప మరేమియు లేనిదైనప్పుడు, దానివలన వారికి ఏమి ఆదరణ కలుగగలదు? అయితే అందులో ఆదరణకు కొద్ది విషయము కాదు గొప్ప విషయమే యుండెనని మనము గమనింపవలెను; ఏలయనగా, అపొస్తలుల ఏకాభిప్రాయమును వారు తెలిసికొనినప్పుడు వారందరును శాంతపరచబడిరి; మరియు ఇంతకుముందు వారిమధ్య భేదము ఉండగా, ఇప్పుడు వారు ఒకరితో ఒకరు సమాధానపరచబడిరి. అపొస్తలులందరును పౌలుకును బర్నబాకును విరోధముగా ఉన్నారను అబద్ధపు వదంతి వ్యాపించియుండెను గనుక, అది మిక్కిలి తేలికగా నమ్మువారైన కొందరిని కదలించెను; అనేకులు సందేహములో పడిరి; దుష్టులు దుర్భాషలాడుటకు ఈ అవకాశమును దుర్వినియోగము చేసిరి; మరికొందరు నూతనత్వముమీది ప్రీతిచేతను కుతూహలముచేతను ముందుకు పురికొల్పబడిరి; మరియు ఒకడు మరియొకనికి విరోధముగా రేపబడెను. అయితే ఇప్పుడు, ఆదిమ సంఘము యొక్క తీర్పు పౌలు బర్నబాల సిద్ధాంతముతో ఏకీభవించుచున్నదని వారు చూచిన తరువాత, దేవుని పిల్లలు అన్నిటికంటె ఎక్కువగా కోరవలసినదానిని వారు పొందుచున్నారు; అనగా సరియైన విశ్వాసమందు స్థిరపరచబడి, తమలోతాము ఏకమనస్సుగలవారై, నెమ్మదిగల మనస్సులతో ఒకరితో ఒకరు సమాధానము కలిగియుండుట.

1000 "Fraterne communicate," సహోదరభావముతో తెలియజేయవలెను. 1001 "Salvae maneant," క్షేమముగా నిలిచియుండునట్లు.

32. యూదాయు సీలయు. ఈ ఇద్దరు సహోదరులు పత్రికలలో ఉన్న సంగతినే నోటిమాటతో కూడ సాక్ష్యమిచ్చుటకును, ఇంకను ఎక్కువ చెప్పుటకును ఈ కారణముచేత పంపబడిరి; లేనియెడల ఇంత గొప్పదియు భారమైనదియునైన విషయమును గూర్చి అపొస్తలులు ఇంత చిన్న పత్రికలను పంపియుండరు; మరియు వారు విశ్వాస మర్మములను గూర్చి కూడ కొంత మాటలాడియుందురు, భక్తియందు ఆసక్తిని కలిగియుండునట్లు వారిని ఒప్పించు దీర్ఘమైన హెచ్చరికను చేసియుందురు. ఇప్పుడు, లూకా వారిచేత చేయబడిన మరికొన్ని సంగతులను తెలియజేయుచున్నాడు; అనగా ప్రవచన వరముతో అలంకరింపబడినవారై వారు సాధారణముగా సంఘమునకు క్షేమాభివృద్ధి కలుగజేయుచున్నారు; అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నట్టున్నది: ప్రస్తుతము చేతిలోనున్న విషయములో వారు తమ కర్తవ్యమును నమ్మకముగా నెరవేర్చుట మాత్రమే కాక, సంఘమునకు బోధించుటలోను హెచ్చరించుటలోను మంచిదియు ప్రయోజనకరమైనదియునైన ప్రయాసను కూడ పడిరి. మరియు వారు ప్రవక్తలైయున్నందున సంఘమును హెచ్చరించిరని అతడు చెప్పుచున్నాడని మనము గమనింపవలెను; ఏలయనగా ఇట్టి శ్రేష్ఠమైన పదవిలో ప్రవేశించుట మనుష్యులందరికిని సామాన్యమైన సంగతి కాదు. కాబట్టి, ప్రతివాడును తాను పొందిన కృప యొక్క పరిమాణములోనే నిలిచియుండవలెనని పౌలు బోధించుచున్నట్లు (1 కొరింథీయులకు 7:20; ఎఫెసీయులకు 4:1), ఎవడును తన హద్దులను దాటకుండునట్లు మనము జాగ్రత్తపడవలెను. కాబట్టి, బోధించు పదవి విశిష్టమైనదని లూకా చెప్పుట వ్యర్థము కాదు; ఎవడును సామర్థ్యము లేనివాడై ఆశాపాశముచేతనైనను, దుడుకైన ఆసక్తిచేతనైనను, మరి యే మూర్ఖమైన కోరికచేతనైనను తన తలను బయటపెట్టగోరి సంఘ క్రమమును కలవరపరచకుండునట్లు అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు.

వారు ప్రవక్తలైయుండిరి. ఈ మాటకు వివిధ అర్థములున్నను, రాబోవు సంగతులను ముందుగా చెప్పుటకు అనుగ్రహము పొందిన ప్రవక్తలను గూర్చి ఇది ఈ స్థలములో తీసికొనబడలేదు; ఏలయనగా అతడు మరియొక విషయమును గూర్చి చర్చించుచుండగా ఈ బిరుదు అసందర్భముగా వచ్చును; అయితే యూదాయు సీలయు దేవునికి మంచి వ్యాఖ్యాతలైయుండునట్లు దేవుని మర్మములను గూర్చిన శ్రేష్ఠమైన జ్ఞానముతోను వివేకముతోను అనుగ్రహింపబడిరని లూకా భావము; పౌలు కొరింథీయులకు వ్రాసిన మొదటి పత్రిక పదునాలుగవ అధ్యాయములో (1 కొరింథీయులకు 14:3) ప్రవచనమును గూర్చి చర్చించుచు, దానిని ఇతర వరములన్నిటికంటె శ్రేష్ఠమైనదిగా ఎంచునప్పుడు, రాబోవు సంగతులను ముందుగా చెప్పుటను గూర్చి మాటలాడుటలేదు; అయితే అది సిద్ధాంతముచేతను హెచ్చరికచేతను ఆదరణచేతను సంఘమునకు క్షేమాభివృద్ధి కలుగజేయును గనుక ఈ ఫలమునుబట్టి దానిని శ్లాఘించుచున్నాడు. ఈ రీతిగానే లూకా హెచ్చరికను ప్రవక్తలకు, వారి పదవి యొక్క ప్రధానాంశముగా ఆరోపించుచున్నాడు.

33. వారు సమాధానముతో పంపివేయబడిరి. అనగా, వారు బయలుదేరినప్పుడు, సహోదరులు వారియొద్ద సెలవు తీసికొనుచు, స్నేహితులు చేయు రీతిగా వారికి శుభము కోరిరి. మరియు ఈ భాగములో ఉపలక్షణాలంకారము కలదు; ఏలయనగా ఆ ఇద్దరిలో ఒకడు మాత్రమే యెరూషలేమునకు తిరిగి వెళ్లెను. మరియు సీల అక్కడ నిలిచియుండుటకు ఇష్టపడెనని వచనములో వెంటనే ఒక సవరణ చేర్చబడెను; అయితే లూకా వారిద్దరిని కలిపి చెప్పుటలో, వారు తిరిగి వెళ్లుటను గూర్చి ఆలోచించకముందే సంఘము నెమ్మదిగా ఉండెనని తెలియజేయుట మాత్రమే అతని భావము. చివరకు, పౌలును బర్నబాయు అంతియొకయలో ఉన్నంతకాలము బోధించుటకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొని, ఈ పనిలో నిలకడగా కొనసాగిరనియు, అయినను ఇంకను అనేకులకు చోటిచ్చిరనియు అతడు చేర్చుచున్నాడు. దీనివలన, వారందరికిని అసూయ లేకుండ ఒక్కటే కోరిక ఉండెననియు, కాబట్టి మేలుచేయుటకు వారు చేయిచేయి కలిపిరనియు స్పష్టమగుచున్నది; అయినను, పౌలును బర్నబాయు వెళ్లిపోయిన తరువాత, బోధకుల సమృద్ధితో వర్ధిల్లుచుండిన ఆ సంఘము నిరాధారమైపోయెనని మనము తలంచకుండునట్లు, అతడు ఉద్దేశపూర్వకముగానే ఇంకను అనేకులను పేర్కొనుచున్నట్లు కనబడుచున్నది. మరియు, సాతాను తన పరిచారకులచేత దయనీయముగా చెదరగొట్టి పాడుచేయ ప్రయత్నించిన ఆ సంఘములో వెంటనే మరల కనబడనారంభించిన దేవుని ఆశీర్వాదము ఇప్పుడు మరల శ్లాఘింపబడి ఘనపరచబడుచున్నది.

1002 "Titillibat," చక్కిలిగింతపెట్టబడిరి. 1003 "Temere transiliat," దుడుకుగా దాటిపోవును. 1004 "Parum opportune interpositum esset," అసందర్భముగా మధ్యలో చొప్పింపబడియుండును.

అపొస్తలుల కార్యములు 15:36-41

36. కొన్ని దినములైన తరువాత పౌలు బర్నబాతో–మనము ప్రభువు వాక్యమును ప్రచురించిన ప్రతి పట్టణములోను ఉన్న మన సహోదరులు ఏలాగున్నారో తిరిగి వెళ్లి చూతము రమ్మని చెప్పెను. 37. అప్పుడు బర్నబా మార్కు అను మారుపేరుగల యోహానును వెంటబెట్టుకొని పోవలెనని ఆలోచన చెప్పెను. 38. అయితే పౌలు, పంఫూలియలో తమ్మును విడిచి, పనికి తమతో కూడ రాక వెనుకకు జారిపోయినవానిని తమ సహవాసములోనికి చేర్చుకొనకూడదని అతనిని బతిమాలెను. 39. అంతట వారిమధ్య తీవ్రమైన వాదము కలిగినందున వారు ఒకరినొకరు విడిచి వేరైపోయిరి; బర్నబా మార్కును వెంటబెట్టుకొని ఓడ ఎక్కి కుప్రకు వెళ్లెను. 40. అయితే పౌలు సీలను ఏర్పరచుకొని, సహోదరులచేత దేవుని కృపకు అప్పగింపబడినవాడై బయలుదేరి, 41. సంఘములను స్థిరపరచుచు సిరియ కిలికియ దేశముల ద్వారా సంచరించెను.

36. మన సహోదరులను దర్శింతము. ఈ చరిత్రలో, తాను స్థాపించిన సంఘములను గూర్చి పౌలు ఎంత శ్రద్ధగలవాడై యుండెనో మనము మొదట గమనింపవలెను. అతడు అంతియొకయలో నిజముగా ప్రయోజనకరముగా ప్రయాసపడుచున్నాడు; అయితే తాను దేవునిచేత నియమింపబడిన అపొస్తలుడనియు, ఏదో ఒక ప్రత్యేక స్థలమునకు కాపరిని కాననియు అతడు జ్ఞాపకముంచుకొనెను గనుక, తన పిలుపు యొక్క మార్గమును అతడు కొనసాగించుచున్నాడు. రెండవదిగా, ఒక్క స్థలమునకే కట్టుబడియుండుట అతనికి తగనట్లే, తాను ప్రభువునందు కనినవారందరికిని తాను బద్ధుడనని అతడు తనలోతాను తలంచుకొనుచున్నాడు; కాబట్టి వారికి తన సహాయము కొరవడుటకు అతడు ఒప్పుకొనడు. మరియు, ఆ స్థలములలో ఆరంభింపబడిన పనిని నిర్లక్ష్యము చేయుటకు వీలులేదు; లేనియెడల అది కొద్దికాలములోనే క్షీణించును. అయినను అంతియొకయ సంఘము యొక్క స్థితి చక్కగా క్రమపరచబడి, సమైక్యత స్థిరపడువరకు పౌలు అక్కడనే నిలిచియుండెనని తలంచవలెను. ఏలయనగా ఇతర చిన్న సంఘములను క్రమములో ఉంచుటకు ప్రధాన సంఘములకు ఎంత గొప్ప బలము కలదో మనము ఎరిగియున్నాము, అనుభవపూర్వకముగా తెలిసికొనుచున్నాము. ఒక అప్రసిద్ధమైన వీధిలో ఏదైనను అల్లరి పుట్టినను, ఏదైనను అభ్యంతరము కలిగినను, ఆ వదంతి అంత దూరము వ్యాపింపదు, పొరుగువారును అంతగా కలవరపడరు; అయితే ఏదైనను స్థలము శ్రేష్ఠమైనదైయుంటే, అది గొప్ప నాశనము లేకుండ కూలిపోదు, లేదా కనీసము చిన్న కట్టడములు దూరముగాను విస్తారముగాను దానితోకూడ తీవ్రముగా కదలింపబడకుండ ఉండవు. కాబట్టి, పౌలు అంతియొకయలో కొంతకాలము నిలిచియుండుటచేత ఇతర సంఘములకు ఏర్పాటుచేసెను; కాబట్టి ఈ మాదిరిలో అతని శ్రద్ధకంటె అతని జ్ఞానమును మనము తక్కువగా గమనింపకూడదు; ఏలయనగా తరచుగా కాపరులు పనులను చేపట్టుటలో చూపు మితిమీరిన ఆవేశము వారి సోమరితనముకంటె తక్కువ హాని చేయదు.

1005 "Intentos fuisse ad docendum, et in hoc opere assiduos," బోధించుటయందు నిమగ్నులైయుండిరి, ఆ పనియందు నిలకడగా ఉండిరి.

1006 "Aliis compluribus," మరి అనేకులైన ఇతరులకు. 1007 "Sine aemulatione," పోటీ లేకుండ. 1008 "Nuper molitus erat," ఇటీవలనే కుట్ర పన్నియుండెను.

వారు ఏలాగున్నారో. మనుష్యులలో ఇంత గొప్ప చపలత్వమును చంచలత్వమును ఉండగా, వారి స్వభావము దుర్గుణమువైపు మొగ్గియుండగా, వారిమధ్య ఏదైనను చక్కగా క్రమపరచబడియున్నను అది అరుదుగానే స్థిరముగాను దీర్ఘకాలమును నిలుచుననియు, విశేషముగా సంఘములు నిరంతరము కనిపెట్టబడనియెడల సులభముగా క్షీణించుననియు లేక భ్రష్టమైపోవుననియు పౌలు ఎరిగియుండెను. ఆకాశము క్రింద విశ్వాసము యొక్క ఆత్మీయ కట్టడముకంటె మరి స్థిరమైనదేదియు ఉండకూడదు, దాని స్థిరత్వము ఆకాశమందే స్థాపింపబడియున్నది; అయినను ప్రభువు వాక్యము ఎవరి మనస్సులలో పూర్తిగా సజీవముగా వేరుపారునో అట్టివారు కొద్దిమందే; కాబట్టి మనుష్యులలో స్థిరత్వము అరుదు. మరియు, దేవుని సత్యమందు తమ లంగరును దృఢముగా బిగించుకొనినవారు సహా వివిధ కుదుపులకు లోనగుట మానరు; వాటిచేత వారి విశ్వాసము కూలద్రోయబడకపోయినను, అది ఆధారము పొంది నిలుపబడునట్లు దానికి బలపరచుట అవసరము. మరియు, సాతాను ఏలాగు దాడిచేయునో, ఏ కుయుక్తులతో కొన్నిసార్లు సంఘములనే సంపూర్ణముగా, కొన్నిసార్లు విశ్వాసులలో ప్రతివానిని ప్రత్యేకముగా రహస్యముగా పడద్రోయ ప్రయత్నించునో మనము చూచుచున్నాము. కాబట్టి, తన శిష్యులు కోరదగిన దానికి భిన్నముగా ప్రవర్తింపకుండునట్లు పౌలు వారిని గూర్చి ఇంత శ్రద్ధగలవాడై యుండుట నిర్హేతుకము కాదు; అందుచేత ఏదైనను అనర్థము పుట్టియుంటే దానిని సకాలములో నివారింపవలెనని అతడు కోరుచున్నాడు; అతడు స్వయముగా పరిశీలించువరకు అది సాధ్యము కాదు.

37. అప్పుడు బర్నబా ఆలోచన చెప్పెను. భక్తిపరులందరును న్యాయమైన కారణములచేత భయపడవలసిన ఆ దుఃఖకరమైన విభేదమును లూకా ఇక్కడ వివరించుచున్నాడు. పౌలు బర్నబాల సహవాసము పరలోక దైవోక్తిచేత ప్రతిష్ఠింపబడెను. ప్రభువు వారిని కట్టిన ఈ కాడిక్రింద వారు ఏకమనస్సుగలవారై చాలకాలము ప్రయాసపడిరి; అనేక అనుభవములచేత వారు దేవుని శ్రేష్ఠమైన దయను రుచిచూచిరి [అనుభవించిరి]; అంతేకాదు, లూకా ఇంతకుముందు పేర్కొనిన ఆ అద్భుతమైన విజయము దేవుని ప్రత్యక్షమైన ఆశీర్వాదమైయుండెను. ఎన్నో హింసల తుపానులలో వారు ఎన్నోసార్లు దాదాపు మునిగిపోయినను, లెక్కలేని శత్రువులచేత తీవ్రముగా దాడిచేయబడినను, అంతటను వారికి విరోధముగా స్వదేశీయుల కలహములు రగిలింపబడినను, వారు వేరుచేయబడుటకు ఎంతో దూరముగా ఉండిరి, అంతేకాక అప్పుడే వారి ఐక్యత అన్నిటికంటె ఎక్కువగా పరీక్షింపబడెను [రుజువాయెను]. అయితే ఇప్పుడు, సులభముగా పరిష్కరింపబడగల ఒక స్వల్ప విషయమునుబట్టి, దేవుని పిలుపు యొక్క ఆ పరిశుద్ధ బంధమును వారు తెంచివేయుచున్నారు.

1009 "Experimur," అనుభవపూర్వకముగా ఎరిగియున్నాము. 1010 "Quantum habeant momenti primariae ecclesiae," ప్రధాన సంఘములకు ఎంత గొప్ప ప్రాముఖ్యము కలదో.

1011 "Sine inspectione," పరిశీలన లేకుండ. 1012 "Subinde," మాటిమాటికి.

ఇది భక్తిపరులందరికిని గొప్ప కలవరము కలుగకుండ జరుగజాలదు. అన్నిటిని సహించుటకు చాలకాలమునుండి తమ్మును అలవాటుచేసికొనిన ఈ పరిశుద్ధులలో వాదము యొక్క వేడి ఇంత గొప్పదియు తీవ్రమైనదియునైతే, తమ మనోవికారములు ఇంకను దేవునికి లోబడునట్లు తేబడక, తరచుగా మితము లేకుండ రేగు మనకు ఏమి సంభవించును? ఇంత గొప్ప శోధనల మధ్య చాలకాలము ఐక్యతను పరిశుద్ధముగా కాపాడుకొనినవారిని ఒక స్వల్ప కారణము వేరుచేసినయెడల, సమాధానమును పోషించుటకు ఏ కోరికయు లేనివారిని, లేదా కనీసము చల్లారిన కోరిక గలవారిని సాతాను ఎంత సులభముగా విభజింపగలడు? పౌలుకు సహచరుడైయుండుటకంటె ఘనమైనదేదియు లేని బర్నబా, తండ్రియెడల కుమారునివలె ప్రవర్తింపవలసియుండగా, అతని ఆలోచనను అంత మొండిగా నిరాకరించుట ఎంత గొప్ప గర్వము? ఒకవేళ, నమ్మకమైన సహాయకుని ఈ తప్పును క్షమింపనందున పౌలు అంత మృదుస్వభావము చూపలేదని కూడ కొందరు తలంచవచ్చును. కాబట్టి, క్రీస్తు సేవకులు గొప్ప జాగ్రత్త వహింపనియెడల, వారిమధ్య ఉన్న ఐక్యతను కలవరపరచుటకు సాతాను దూరి రాగల సందులు అనేకములున్నవని ఈ మాదిరిచేత మనము హెచ్చరింపబడుచున్నాము.

అయితే ఇప్పుడు మనము ఆ కారణమునే పరిశీలింపవలెను; ఏలయనగా విభేదము యొక్క నిందను పౌలుమీద మోపువారు కొందరు కలరు; మొదట విన్నప్పుడు వారు తెచ్చు కారణములు సంభావ్యమైనవిగా కనబడును. మార్కు అను యోహాను పౌలు సహవాసమునుండి తొలగిపోయినందున నిరాకరింపబడెను; అయితే అతడు క్రీస్తునుండి తొలగిపోలేదు. సిలువను మోయుటకు ఇంకను అలవాటుపడని ఒక యౌవనుడు తన ప్రయాణమునుండి ఇంటికి తిరిగి వెళ్లెను. అతని వయస్సునుబట్టి అతనిని కొంత సహింపవలసియుండెను; క్రొత్తగా చేరిన సైనికుడైయుండి [నూతనాభ్యాసి] మొదటి దెబ్బకే కష్టములలో సొమ్మసిల్లెను; కాబట్టి అతడు తన జీవితకాలమంతయు సోమరియైన సైనికుడుగా ఉండబోవువాడు కాదు. ఇప్పుడు, అతడు పౌలునొద్దకు తిరిగివచ్చుట మారుమనస్సునకు శ్రేష్ఠమైన సాక్ష్యమైయున్నందున, అతనిని నిరాకరించుట కనికరములేని పనిగా కనబడుచున్నది; ఏలయనగా తమ అపరాధములకై తమంతట తామే తమ్మును శిక్షించుకొనువారిని మరి మృదువుగా ఆదరింపవలెను. పౌలును మరి మృదుస్వభావిగా చేయవలసిన ఇతర కారణములును ఉండెను. మార్కు అను యోహాను ఇల్లు ప్రసిద్ధమైన ఆతిథ్యస్థానమైయుండెను (అపొస్తలుల కార్యములు 12:12); అతని తల్లి మిక్కిలి తీవ్రమైన హింసలో విశ్వాసులకు ఆతిథ్యమిచ్చెను; హేరోదును ప్రజలందరును రౌద్రముగా ఉండినప్పుడు, లూకా ఇంతకుముందు తెలిపినట్లు, వారు అక్కడ తమ రహస్య కూటములను జరుపుకొనుచుండిరి. మితిమీరిన కాఠిన్యము ఆమెను దూరపరచకుండునట్లు, ఇంత పరిశుద్ధురాలును ధైర్యశాలినియునైన స్త్రీని అతడు నిశ్చయముగా సహించియుండవలసినది. తన కుమారుడు సువార్త ప్రకటించుటకు అంకితుడైయుండవలెనని ఆమె కోరెను; ఇప్పుడు, ఒక్క స్వల్పమైన తప్పునుబట్టి అతని ప్రయాసయు శ్రమయు నిరాకరింపబడుట ఆమెకు ఎంత గొప్ప దుఃఖమై యుండగలదు? మరియు ఇప్పుడు మార్కు అను యోహాను తన తప్పునుగూర్చి విలపించుట మాత్రమే కాక, వాస్తవముగా దానిని సరిదిద్దుకొనుచుండగా, అతనిని క్షమించుటకు బర్నబాకు సమంజసమైన నెపము కలదు.

అయినను సంఘము పౌలు ఆలోచనను ఆమోదించెనని వచనమునుండి మనము గ్రహింపవచ్చును. ఏలయనగా బర్నబా బయలుదేరి, తన సహచరునితో కుప్రకు ఓడలో వెళ్లుచున్నాడు. సహోదరులను గూర్చి ఏ ప్రస్తావనయు లేదు (అతడు సెలవు తీసికొనకుండ రహస్యముగా వెళ్లిపోయినట్లు); అయితే సహోదరులు తమ ప్రార్థనలలో పౌలును దేవుని కృపకు అప్పగించుచున్నారు; దీనివలన సంఘము అతని పక్షమున నిలిచెనని కనబడుచున్నది. రెండవదిగా, దేవుడు పౌలును ఆశీర్వదించుటలో తన ఆత్మ యొక్క శక్తిని కనుపరచి, తన కృప యొక్క శుభమైన విజయముతో అతని ప్రయాసములను ఆశీర్వదించి, బర్నబాను పాతిపెట్టబడినవానివలె విడిచిపెట్టుచున్నాడు గనుక, ఇట్టి కాఠిన్యపు మాదిరి చూపబడుట ఆయనకు ఇష్టమాయెనని అక్కడనుండి సంభావ్యమైన కారణము తీయవచ్చును. మరియు నిశ్చయముగా మార్కు అను యోహాను అపరాధము సాధారణముగా ఎంచబడుదానికంటె గొప్పది. అతడు క్రీస్తు విశ్వాసమునుండి వెనుకకు జారిపోలేదు గాని, తన పిలుపును విడిచిపెట్టి దానినుండి తిరుగుబాటుదారుడాయెను [భ్రష్టుడాయెను]; కాబట్టి అతడు వెనుకకు జారిపోయిన పిలుపులోనికి వెంటనే తిరిగి చేర్చుకొనబడియుండినయెడల, అది దుర్మాదిరి ఇచ్చిన విషయమై యుండును. ఇకమీదట తాను స్వతంత్రుడు కానను షరతుమీద అతడు క్రీస్తును సేవించుటకు తన్ను తాను అప్పగించుకొనెను. భర్త తన భార్యను విడుచుట గాని, కుమారుడు తన తండ్రిని విడిచిపెట్టుట గాని న్యాయము కానట్లే, ఈ విషయములో తాను చేసిన వాగ్దానమును భంగపరచుట అతనికి న్యాయము కాదు. పిలుపు యొక్క పరిశుద్ధత ఉల్లంఘింపబడిన అతని అపనమ్మకమును బలహీనతయు సమర్థింపదు.

1013 "Subinde lasciviant," మాటిమాటికి విచ్చలవిడిగా ప్రవర్తించును. 1014 "Nimio Pauli rigori," పౌలు యొక్క మితిమీరిన కాఠిన్యముమీద. 1015 "Minime humanum," మానవత్వమునకు విరుద్ధము. 1016 "Celebre erat Ecclesiae hospitium," సంఘమునకు ఆతిథ్యమిచ్చుటలో ప్రసిద్ధమైయుండెను. 1017 "Ejus operam respui," అతని సహాయము తృణీకరింపబడుట. 1018 "Speciosum colorem… cur ignoscat," అతనిని క్షమించుటకు ఒక ఆకర్షణీయమైన సాకు.

మరియు అతడు పౌలుచేత పూర్తిగా నిరాకరింపబడలేదని మనము గమనింపవలెను; అతడు సామాన్య క్రమముతో తృప్తిపడినయెడల పౌలు అతనిని సహోదరునిగా ఎంచెను; తన సొంత తప్పుచేత అతడు అవమానకరముగా పడిపోయిన బోధించు సామాన్య [బహిరంగ] పదవిలోనికి అతనిని చేర్చుకొనుటకు మాత్రము నిరాకరించెను. మరియు అపరాధము చేసినవాడు క్షమాపణనుండి పూర్తిగా బహిష్కరింపబడుటకును, అతనికి బహిరంగ ఘనత మాత్రమే నిరాకరింపబడుటకును మధ్య గొప్ప భేదము లేదు; అయినను వారిద్దరును మితిమీరియుండవచ్చును, ఏలయనగా స్వతహాగా మంచిదైన విషయమును తరచుగా ఆనుషంగిక సంగతులు పాడుచేయును. ఒకసారి తాను అనుభవించి తెలిసికొనిన [పరీక్షించిన] చంచలత్వముగలవానిని తనకు సహచరునిగా చేర్చుకొనకుండుట పౌలు చక్కగాను, క్రమశిక్షణ యొక్క న్యాయము ప్రకారము ప్రయోజనకరముగాను చేసెను; అయితే బర్నబా అంత పట్టుదలతో పట్టుపట్టుట చూచినప్పుడు, అతడు అతని కోరికకు లొంగియుండవచ్చును. లోకమంతటి అనుగ్రహముకంటె సత్యమును మనము ఎక్కువగా ఎంచవలెను; అయితే చేతిలోనున్న విషయములో ఎంత గొప్ప బరువు కలదో మనము జ్ఞానముతో ఆలోచించుట యుక్తము. ఏలయనగా ఏ బరువుగాని క్షేమాభివృద్ధిగాని లేని విషయములో ఒకడు తన స్థిరత్వమును గూర్చి అతిశయించి, పోరాటమునకు సిద్ధపడి, ఒకసారి తనకు నచ్చినదానిని చివరివరకు సమర్థించుట మానకుండినయెడల, అది కేవలము మూర్ఖమైనదియు వక్రమైనదియునైన మొండితనమే యగును. పౌలు సత్యమునుండి తొలగిపోకుండనే, పదవిలో తన తోటివాని [సహోద్యోగి] పట్టుదలకు కొంత ఇయ్యగల మధ్యమ మార్గమును ఉపాయమును కూడ ఉండెను. మార్కును ముఖస్తుతి చేయుటయు, అతని అపరాధమును కప్పిపుచ్చుటయు అతనికి తగదు; అయినను తాను తలంచినదానిని స్వేచ్ఛగా ఒప్పుకొనిన తరువాత, సత్య సిద్ధాంతమునకు హాని కలిగించని, మనుష్యుని రక్షణకు అపాయము తేని విషయములో తాను ఓడిపోవుటకు ఒప్పుకొనకుండ భక్తి అతనిని ఆటంకపరచలేదు; అత్యుత్తమమైన కారణములయందు సహా మన ఆసక్తి మితిమీరి అతి ఆవేశపూరితము కాకుండునట్లు దానిని నిగ్రహించుకొనుట మనము నేర్చుకొనవలెనని ఈ కారణముచేత నేను దీనిని చెప్పుచున్నాను.