అపొస్తలుల కార్యములు 5

అపొస్తలుల కార్యములు 5

అపొస్తలుల కార్యములు 5:1-6

1. అననీయ అను ఒక మనుష్యుడు తన భార్యయైన సప్పీరాతో కూడ ఒక పొలమును అమ్మి, 2. భార్య యెరుగునట్లుగా వెలలో కొంత భాగము దాచుకొని, కొంత భాగము తెచ్చి అపొస్తలుల పాదములయొద్ద పెట్టెను. 3. అప్పుడు పేతురు–అననీయా, నీవు పరిశుద్ధాత్మతో అబద్ధమాడి పొలము వెలలో కొంత భాగము దాచుకొనుటకు సాతాను ఎందుకు నీ హృదయమును నింపెను? 4. అది నీయొద్ద ఉండినప్పుడు నీదే గదా? అమ్మిన తరువాత అది నీ వశములోనే యుండెను గదా? ఈ కార్యము చేయుటకు నీ హృదయములో ఎందుకు ఉద్దేశించుకొంటివి? నీవు మనుష్యులతో కాదు దేవునితోనే అబద్ధమాడితివని చెప్పెను. 5. అననీయ ఈ మాటలు వినుచునే పడి ప్రాణము విడిచెను; ఈ సంగతులు వినిన వారికందరికి మిక్కిలి భయము కలిగెను. 6. మరియు అక్కడ ఉన్న యౌవనులు అతనిని ఎత్తి బయటికి మోసికొనిపోయి పాతిపెట్టిరి.

1. ఇంతవరకు లూకా వివరించిన సంగతులు, క్రీస్తు నామమున కూడుకొనిన ఆ సమాజము మనుష్యుల సమూహముకంటె దేవదూతల సమూహమువలె ఉండెనని కనుపరచినవి. మరియు ధనవంతులు బీదలను ఆదుకొనుటకై తమ ధనమునే కాక తమ భూములను కూడ స్వచ్ఛందముగా వదలుకొనుట నమ్మశక్యము కాని సద్గుణమై యుండెను. అయితే ఇప్పుడు సాతాను ఆ పరిశుద్ధ సమాజములోనికి చొరబడుటకు ఒక ఉపాయమును కల్పించెననియు, అదియు అంత శ్రేష్ఠమైన సద్గుణము యొక్క ముసుగులోనే అని అతడు చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా తనను తాను చొప్పించుకొనుటకు వాడు వేషధారణ సంబంధమైన ఆశ్చర్యకరమైన కుయుక్తులు కలిగియున్నాడు. బహిరంగ యుద్ధముచేత జయింపలేనప్పుడు సాతాను ఈ విధముగా సంఘముపై దాడి చేయును. అయితే ఈ స్థలములో మనము విశేషముగా పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ఉద్దేశమును గమనింపవలెను. ఏలయనగా ఈ వృత్తాంతములో ఆయన, మొదటిది, హృదయ నిష్కపటత్వము దేవునికి ఎంత ప్రీతికరమైనదో, వేషధారణ ఆయన దృష్టికి ఎంత హేయమైనదో; రెండవది, తన సంఘము యొక్క పరిశుద్ధమైనదియు నిర్మలమైనదియునైన క్రమమును పరిపాలనను ఆయన ఎంతగా ఆమోదించునో తెలియజేయ నుద్దేశించెను. ఏలయనగా అననీయయు అతని భార్యయు శిక్షింపబడిన శిక్షయే ఇందులో ముఖ్యాంశము. దాని తీవ్రత ఆ కాలమున వారందరిని భయపెట్టినట్లే, లేని పరిశుద్ధతను నటించి మనము ఆయనను తిరస్కారముగా అపహసించునప్పుడు, ఈ అపనమ్మకత్వమును దేవుడు సహింపలేడనుటకు అది మనకు సాక్ష్యమైయున్నది. ఏలయనగా సమస్త పరిస్థితులను తూచిచూచి సారాంశమును తెలిసికొనగోరినయెడల, కపటమైన కానుకచేత దేవునిని సంఘమును మోసపుచ్చ నుద్దేశించెను అను ఈ ఒక్క దోషమునే గాని మరి ఏ దోషమునైనను లూకా అననీయయందు ఖండించుట లేదు. అయినను ఈ కపటవేషములో ఇంకను అనేక దుష్టతలు ఇమిడియుండెను: తన దుర్మార్గమును ఎరిగియుండియు అతడు భయపడని దేవుని యెడల తిరస్కారము; దేవునికి పరిశుద్ధమైనదని తాను ప్రకటించుచున్న దానిలో కొంత భాగమును దాచుకొనుచున్నాడు గనుక దేవద్రోహపూరితమైన అపహరణము; దేవుని తీర్పును ఏమాత్రము లక్ష్యపెట్టక మనుష్యుల యెదుట తన్నుతాను గొప్ప చేసికొనుచున్నాడు గనుక వక్రమైన వ్యర్థగర్వమును కీర్తికాంక్షయు; దేవుని అనుమానించియుండనియెడల అతడు ఈ మార్గమున ఎన్నడును ప్రవర్తించియుండడు గనుక అవిశ్వాసము; భక్తిగలదియు పరిశుద్ధమైనదియునైన క్రమమును చెరుపుట; మరియు వేషధారణయే స్వతహాగా గొప్ప నేరమైయుండెను. అననీయ తన భూమిలో సగము మాత్రమే ఇచ్చినను, అతని క్రియ మంచి రూపము గలదిగా కనబడెను. ధనవంతుడు తన ఆస్తిలో సగమును బీదలకు ఇచ్చుట చిన్న సద్గుణమేమియు కాదు; అయితే భక్తిహీనుల బలులు దేవునికి హేయములు, (సామెతలు 15:8;) హృదయ నిష్కపటత్వము కొదువైన చోట ఏదియు ఆయనకు ప్రీతికరముగా ఉండజాలదు. ఈ హేతువుచేతనే తమ గొప్ప రాసులలోనుండి కొంత భాగమును ఇచ్చిన ఇతరుల గొప్ప మొత్తములకంటె విధవరాలు వేసిన రెండు కాసులను క్రీస్తు ఎక్కువగా ఎంచుచున్నాడు, (లూకా 21:2.) దేవుడు అననీయయందు అంత కఠినమైన శిక్షను మాదిరిగా కనుపరచుటకు కారణమిదే. ఇప్పుడు ప్రతి అంశమును వేరువేరుగా గమనించుదము. దానిని అపొస్తలుల పాదములయొద్ద పెట్టెను. ఇదిగో, కీర్తికాంక్ష ఏమి చేయునో! శ్రేష్ఠులలో ఒకనిగా ఎంచబడకుండుటకు అననీయ సిగ్గుపడుచున్నాడు; కాబట్టి అతడు ధనాపేక్ష గలవాడైనను, మనుష్యులలో పేరు సంపాదించుకొనుటకై తన ఐశ్వర్యములో కొంత భాగమును వదలుకొనుచున్నాడు. అంతలో తాను దేవుని దృష్టియెదుట అబద్ధమాడి మోసగించుచున్నాడనియు, దేవుడు ఈ అబద్ధమును శిక్షించుననియు అతడు ఆలోచించుట లేదు. ఈ విధముగా అతడు దేవుని కన్నులకంటె అపొస్తలుల పాదములను ఎక్కువగా ఘనపరచుచున్నాడు. కాబట్టి మనము మంచి చేయునప్పుడు చూచువారిచేత పొగడబడ గోరకుండునట్లు బహు జాగ్రత్తగా ఉండవలెను; మనము ధర్మము చేయునప్పుడు కుడిచేయి చేయుచున్నది ఎడమచేతికి తెలియకుండుట మనకు ప్రయోజనకరమని క్రీస్తు చెప్పుట నిర్హేతుకము కాదు.

3. అప్పుడు పేతురు చెప్పెను. అననీయ యొక్క మోసమును (మరియు అపహరణమును?) పేతురు ఏలాగు తెలిసికొనెను? నిస్సందేహముగా ఆత్మ యొక్క ప్రత్యక్షతచేతనే. కాబట్టి అపొస్తలులు ఒక విధముగా దేవుని వ్యక్తిత్వమును సూచించి ఆయన స్థానమును భర్తీ చేసిరని లూకా మనకు సూచించుచున్నాడు. ఇతర విషయములలో సద్గుణముల సుందరమైన రంగుతో అలంకరింపబడిన వేషధారిని దేవుని ఆత్మ మర్త్యుడైన మనుష్యుని నోటిద్వారా ఇంత తీవ్రముగా ఒత్తిడి చేసినయెడల, భ్రష్టులు ఆయన న్యాయపీఠము ఎదుట నిలుచునప్పుడు బూర ధ్వనితో కూడిన దేవుని స్వరమునే ఏలాగు సహింపగలరు? మరియు సాతాను అననీయ హృదయమును నింపెనని చెప్పుచు, పేతురు తన ప్రశ్నచేత ఆ నేరము యొక్క క్రూరత్వమును భయంకరత్వమును ఎత్తి చూపుచున్నాడు. ఏలయనగా సాతాను ముల్లులచేత హృదయము పొడువబడని మనుష్యుడు ఎవడును లేడు, మనుష్యులందరు అనేక విధములుగా శోధింపబడుచున్నారు, అవును, ఈ శోధనలు వారి మనస్సులలోనికి చొచ్చుకొనిపోవును; అయితే సాతాను హృదయమును స్వాధీనపరచుకొనిన చోట, వాడు దేవుని వెళ్లగొట్టినట్టుగా మనుష్యుని అంతటిమీద ఏలుబడి చేయును. దేవుని ఆత్మకు స్థలమే లేనంతగా సాతానుకు లోబడి అప్పగింపబడియుండుట భ్రష్టుని లక్షణము. అటుతరువాత అబద్ధమాడుటను గూర్చి వచ్చునది రెండు విధముల అర్థము కలిగియుండవచ్చును: అతడు ఆత్మను కలిగియున్నట్టు అబద్ధముగా నటించెననియైనను, లేక ఆత్మకు విరోధముగా అబద్ధమాడెననియైనను. నిజముగా అది మాటకు మాట mentiri Spiritum అని యున్నది; అయితే గ్రీకు పదము [{ψευδεσθαι}] రెండు కర్మ విభక్తులతో కూడియుండును గనుకను, అది సందర్భమునకు మరింత బాగుగా సరిపోవును గనుకను, అననీయ పరిశుద్ధాత్మతో అబద్ధమాడినందున గద్దింపబడుచున్నాడని నేను అభిప్రాయపడుచున్నాను. అతడు మనుష్యులతో కాదు దేవునితోనే అబద్ధమాడెనని కొంచెము తరువాత అతనిని నిందించునప్పుడు, అతడు దీనిని స్థిరపరచుచున్నాడు. కాబట్టి వేషధారణ మనలో ఏలుబడి చేయకుండునట్లు మనము బహు జాగ్రత్తగా ఉండవలెను; దేవుని మోసపుచ్చ ప్రయత్నించుటయు, cornicum oculos configere అనగా మిక్కిలి జ్ఞానులైనవారిని గ్రుడ్డివారినిగా చేయ ప్రయత్నించుటయు దానికి స్వంతమైన దుష్టత్వము; ఇది ద్రోహపూరితమైనదియు అనుచితమైనదియునైన అపహాస్యము లేకుండ జరుగదు. కాబట్టి ఇది జరుగు చోట హృదయము సాతానుచేత స్వాధీనపరచుకొనబడియున్నదని పేతురు చెప్పుట నిర్హేతుకము కాదు. ఏలయనగా బుద్ధిహీనుడైతేనే గాని దేవుని ఇట్లు దూషించుటకు ఎవడు తెగించును? కాబట్టి అట్టి అంధత్వము భయంకరమైనది గనుక పేతురు ఏదో ఒక వింతను గూర్చి అడుగునట్లు అతనిని అడుగుచున్నాడు.

237 "Accedit huc quoque obstinata mentiendi audacia," దీనికి అబద్ధమాడుటలోని మొండి తెగువయు చేరెను, (అనువాదములో) విడువబడినది.

238 "Praeclarum in speciem et memorabile," పైకి శ్రేష్ఠమైనదియు స్మరణీయమైనదియు. 239 "Theatri plausum appetamus," నాటకశాల యొక్క కరతాళధ్వనులను కోరుట. 240 "Criminis atrocitatem," నేరము యొక్క ఘోరత్వము.

4. అది నీయొద్ద ఉండినప్పుడు నీదే గదా? అతడు ఏ అవసరముచేతను బలవంతపెట్టబడకయే పాపము చేసెను గనుక ఇది నేరమును మరింత పెద్దదిగా చేయుచున్నది. ఏలయనగా వేరొక విధముగా ప్రేరేపింపబడుట న్యాయమైనదియు యుక్తమైనదియునైన సాకు కానప్పుడు, స్వేచ్ఛగా దుష్టత్వమునకు త్వరపడుటయు, ఉద్దేశపూర్వకముగా దేవుని ప్రతీకారమును తనమీదికి తెచ్చుకొనుటయు ఇంకెంత చెడ్డది? తన ఆస్తిని గాని భూములను గాని అమ్ముటకు ఎవడును బలవంతపెట్టబడలేదని దీనినుండి మనము గ్రహించుచున్నాము. ఏలయనగా అననీయకు తన భూమిని తన ధనమును ఉంచుకొనుటకు సంపూర్ణ స్వేచ్ఛ యుండెనని పేతురు చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా రెండవ భాగములో అమ్మబడిన పొలము దాని వెలకే పెట్టబడినది. కాబట్టి అతడు తనదైనదానిని ఉంచుకొనియుండినను విశ్వాసిగానే ఎంచబడియుండును. విశ్వాసులు తమకంటూ ఏదైనను కలిగియుండుట న్యాయము కాదని చెప్పువారు సరియైన బుద్ధి లేనివారని దీనివలన స్పష్టమగుచున్నది.

నీవు మనుష్యులతో కాదు దేవునితోనే అబద్ధమాడితివి. ఈ మాటలు నానా విధములుగా అర్థము చేయబడుచున్నను, ఇది మునుపటి వాక్యమును స్థిరపరచుచున్నదని నేను సందేహించుట లేదు. ఏలయనగా వేషధారులు తమకు దేవునితో ఏ సంబంధమును లేదని తలంచునంతగా అనేక కుయుక్తులలో తమ్మును చుట్టుకొందురు. మరియు అననీయ సంఘమును మోసపుచ్చెను గనుక పేతురు ఇంత స్పష్టముగా మాటలాడుచున్నాడు. అయితే "ఇద్దరు ముగ్గురు క్రీస్తు నామమున కూడియున్న చోట, ఆయన అక్కడ ముఖ్య పరిపాలకుడుగా ఉన్నాడు," (మత్తయి 18:20;) అని అతడు ఆలోచించియుండవలెను; అవును, తన కన్నులతో దేవుని చూచుచున్నట్టే గాని మరి ఏ విధముగాను ఆ సమాజములో అతడు ప్రవర్తించియుండకూడదు. ఏలయనగా దేవుడు సంఘములో ఏలుబడి చేయగోరుచున్నాడు గనుక, మనము ఆయనకు ఏమాత్రము భయభక్తులు చూపినయెడల, ఆయన తన వాక్యముచేత జరిగించు ఆ పరిపాలనను అధికారమును భక్తితో గౌరవింపవలెను. అపొస్తలులు నిజముగా మనుష్యులే, అయితే సాధారణ వ్యక్తులు కారు, ఏలయనగా దేవుడు వారిని తన స్థానమందు ఉంచెను. మరియు పరిశుద్ధాత్మతో అబద్ధమాడువాడు దేవునితో అబద్ధమాడుచున్నాడని అతడు చెప్పుచున్నాడని మనము గమనింపవలెను. ఏలయనగా ఈ వాక్యరీతిచేత పరిశుద్ధాత్మ యొక్క దైవత్వము స్పష్టముగా రుజువగుచున్నది. అదే విధముగా పౌలు "మీరు దేవుని ఆలయమైయున్నారు, ఏలయనగా ఆయన ఆత్మ మీలో నివసించుచున్నాడు," (1 కొరింథీయులకు 3:16, 17; మరియు 6:19) అని చెప్పుచున్నాడు.

241 "Veluti cornici, uti proverbio dicitur, configere oculos," సామెత చెప్పునట్లు, "కాకి కన్నులు పొడుచుట."

5. అననీయ ఈ మాటలు వినుచునే. అననీయ మరణము, నశించువారికి అది మరణార్థమైన మరణపు వాసన అని పౌలు ఘనముగా వర్ణించు వాక్యము యొక్క శక్తిని నిజముగా తెలియజేసి రుజువుపరచుచున్నది, (2 కొరింథీయులకు 2:16.) అతడు నిజముగా ఆత్మ యొక్క ఆత్మీయ మరణమును గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు, అయితే మనుష్యుల కన్నులకు కనబడని ఆ శిక్షకు అననీయ దేహములో కనబడు సూచన యుండెను. అతడు ఖడ్గముచేతనైనను బలాత్కారముచేతనైనను చేతిచేతనైనను చంపబడలేదు, కేవలము ఆ స్వరమును వినుటచేతనే మరణముతో కొట్టబడెను. ఇది వినునప్పుడు, మనము కూడ అట్టి ఫలితమును అనుభవింపకుండునట్లు, సువార్త యొక్క బెదరింపులు మనలను భయపెట్టి సకాలములో మనలను తగ్గింపవలెను. ఏలయనగా క్రీస్తును గూర్చి చెప్పబడిన "ఆయన తన పెదవుల ఊపిరిచేత దుష్టులను చంపును" (యెషయా 11:4) అను మాట దుష్టుల శిరస్సుకు మాత్రమే కాక ప్రతి అవయవమునకును చెందును. ఏలయనగా ఆయన వాక్యములో అర్పింపబడిన రక్షణను నిరాకరించువారికి, స్వభావసిద్ధముగా ఆరోగ్యకరమైనది మరణకరమగుట తప్పదు. అయితే అపొస్తలుడు అననీయను దేహసంబంధముగా శిక్షించుట అసంగతమైన కార్యమని ఎవడైనను తలంచినయెడల, మొదటిది, ఇది అసాధారణమైన కార్యమనియు; రెండవది, మొదటి కొరింథీయులకు 19వ అధ్యాయమువలన (10వ వచనము) కనబడుచున్నట్లు, ఇది ఆత్మ వరములలో ఒకటి అనియు నేను ఉత్తరమిచ్చుచున్నాను. ఆ ప్రకారమే గారడీవాడైన ఎలుమ పౌలుచేత అంధత్వముతో కొట్టబడుటను మనము తరువాత చూడబోవుచున్నాము, (అపొస్తలుల కార్యములు 13:8.) కాబట్టి పరిశుద్ధాత్మ తనకు ఇచ్చిన ఆ బాణమును సకాలములో ప్రయోగించినప్పుడు పేతురు తన పదవికి అసంబద్ధమైనదేదియు చేయలేదు. మరియు ఇది మిక్కిలి క్రూరమైన శిక్ష అని కొందరు తలంచుచున్నారంటే, వారు అననీయ పాపమును దేవుని త్రాసులో కాక తమ త్రాసులో తూచి, నేను ఇదివరకే తెలియజేసిన అట్టి ఘోరమైన అపరాధములతో నిండినదై మిక్కిలి గొప్పదియు ఘోరమైనదియునైన నేరమును తేలికైన అపరాధముగా ఎంచుటవలననే అది జరుగుచున్నది. మరికొందరు, అననీయకంటె ఏమాత్రము తక్కువగా దేవుని అపహసించని అనేకమంది వేషధారులు దినదినము శిక్ష లేకుండ తప్పించుకొనుట చూచుచున్నారు గనుకను, అవును, తామే దేవుని మిక్కిలి ఘోరముగా తిరస్కరించువారైనను తమ దుష్టత్వము నిమిత్తము ఇంకను శిక్షింపబడకుండుట చూచుచున్నారు గనుకను, ఇది ఎంతమాత్రము అట్లు కాదని తలంచుచున్నారు. అయితే దేవుడు తన ఆత్మ యొక్క రహస్య శక్తిచేత మనతో ఉండునని మనము తెలిసికొనునట్లు ఆరంభమున తన సంఘముమీద కనబడు కృపావరములను కుమ్మరించినట్లు, అవును, విశ్వాస అనుభవముచేత మనము లోలోపల అనుభవించుదానిని బాహ్య సూచనలచేత బహిరంగముగా చూపినట్లు, అదే విధముగా దేవునిని ఆయన సంఘమును అపహసించు వేషధారులందరి కొరకు ఎంత భయంకరమైన తీర్పు నిలిచియున్నదో ఇద్దరి కనబడు శిక్షచేత ఆయన తెలియజేసెను.

మిక్కిలి భయము కలిగెను. ఒకని శిక్షించుటచేత మిగిలినవారు భయపడి, భయభక్తులతో సమస్త వేషధారణను గూర్చి జాగ్రత్తపడునట్లు చేయుటయే ప్రభువు ఉద్దేశము. వారు భయపడిరని లూకా చెప్పుచున్నది మనకును చెందును. ఏలయనగా తనతో నిష్కపటముగాను యథార్థముగాను వ్యవహరించుటకు సమస్త యుగములవారు నేర్చుకొనునట్లు ఆ కాలమున దేవుడు వారికి ఒక పాఠము నేర్ప నుద్దేశించెను. అంతలో ఈ దుష్టుని శిక్ష ఇకమీదట తమ ఆస్తిని దేవునికిని బీదలకును మరింత స్వేచ్ఛగా ప్రతిష్ఠించుటకు భక్తులను ప్రోత్సహించియుండవలెను; ఏలయనగా ధర్మమును అపవిత్రపరచుట ఇంత కఠినముగా శిక్షింపబడెను గనుక, దేవుని దృష్టియందు ధర్మము ఎంత అమూల్యమైనదో వారు గ్రహింపగలిగిరి.

అపొస్తలుల కార్యములు 5:7-11

7. ఇంచుమించు మూడు గంటలైన తరువాత అతని భార్య జరిగినదేదియు ఎరుగక లోపలికి వచ్చెను. 8. అప్పుడు పేతురు–మీరు ఆ పొలమును ఇంతకే అమ్మితిరా? నాతో చెప్పుమని ఆమెను అడుగగా ఆమె–అవును, ఇంతకే అనెను. 9. అందుకు పేతురు–ప్రభువు యొక్క ఆత్మను శోధించుటకు మీరెందుకు ఏకీభవించితిరి? ఇదిగో నీ భర్తను పాతిపెట్టినవారి పాదములు గుమ్మము దగ్గర ఉన్నవి, వారు నిన్నును మోసికొనిపోవుదురని ఆమెతో చెప్పెను. 10. వెంటనే ఆమె అతని పాదములయొద్ద పడి ప్రాణము విడిచెను. మరియు ఆ యౌవనులు లోపలికి వచ్చి, ఆమె చనిపోయియుండుట చూచి, బయటికి మోసికొనిపోయి ఆమె భర్తయొద్ద ఆమెను పాతిపెట్టిరి. 11. సంఘమంతటికిని ఈ సంగతులు వినిన వారందరికిని మిక్కిలి భయము కలిగెను.

7. ప్రభువు సప్పీరాను శిక్షించిన ఆ శిక్షలో క్రొత్త సంగతియేమియు లేదు, దానిచేత ఆ మాదిరి మరింత స్థిరపరచబడెను అను దొక్కటే తప్ప. మరియు వారిద్దరి మొండి దుష్టత్వమును ద్రోహబుద్ధిని సంఘము వేరువేరుగా చూచునట్లు దేవుని నిశ్చయమైన దైవసంరక్షణచేత అది జరిగెను. వారి దోషములు సమానములు గనుక, వారు కలిసి తెలియబడియుండవచ్చును; అయితే వారు తమ తమ దుష్టత్వమును వేరువేరుగా బయలుపరచుట సంఘమునకు మరింత తగినదియు ప్రయోజనకరమైనదియునై యుండెను. (తరచుగా జరుగునట్లు) ఆ దోషము సిగ్గుపాటుకు ఆరోపింపబడునట్లు సప్పీరా తన భర్తను చూచి కపటముగా ప్రవర్తించుటకు ప్రేరేపింపబడలేదు; ఆమె స్వయముగా, వేరే ఏ విధముగాను పురికొల్పబడకయే, తన భర్తకంటె ఏమాత్రము మంచిది కాదని కనబడుచున్నది. మరియు పేతురు ప్రశ్నవలన తమ కపటము బయటపడెనని ఆమె చూడగలిగినను, అబద్ధమాడుటలో వారి దుష్టత్వము సమానమైయుండెను.

8. నాతో చెప్పుము. దేవుడు ఆమెను వెంటనే శిక్షించుట లేదని మనము చూచుచున్నాము, మొండివారిమీదను క్షమాపణ పొందనొల్లనివారిమీదను తప్ప మరి ఎవరిమీదను ప్రతీకారము పంపకుండునట్లు ఆయన మొదట విషయమును క్షుణ్ణముగా పరీక్షించుచున్నాడు. ఏలయనగా ఆ విషయము దాచబడియున్నదని సప్పీరా ఎరిగియుండినను, దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుట హాజరగుటకు పిలువబడినట్టే, పేతురు యొక్క ఈ ప్రశ్నచేత ఆమె కొట్టబడియుండవలెను. మారుమనస్సు పొందుటకు ఆమెకు సమయము అనుగ్రహింపబడెను; అవును, ఇది మారుమనస్సునకు ఒక విధముగా మృదువైన ఆహ్వానమై యుండెను. అయితే ఆమె నిర్లక్ష్యముగా అదే మార్గమున కొనసాగుటచేత, దేవుని భయము ఏమాత్రము తనను తాకలేదు గనుక తాను చికిత్సకు లొంగనిదని కనుపరచుచున్నది.

మరియు పాపులను సరియైన మార్గములోనికి తెచ్చుటకు శ్రద్ధగా ప్రయాసపడవలెనని దీనిచేత మనకు బోధింపబడుచున్నది. ఏలయనగా దేవుని ఆత్మ ఈ మితమును పాటించును; అయితే నేరమునకు మొండితనమును దేవుని యెడల మొండి తిరస్కారమును చేర్చబడినప్పుడు, శిక్షించుటకు ఇది తగిన సమయము. కాబట్టి దేవుని మితిమీరిన కాఠిన్యమును చూచి అసంతుష్టి చెందువారు మిక్కిలి అహంకారులు. ఒకనాడు దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుట మనము ఏలాగు నిలుచుదుమో ఆలోచించుటయే మన విధి; ఏలయనగా ఆయనను ఏ శిక్షయు లేకుండ స్వేచ్ఛగా అపహసింపవచ్చునని మనము కోరినయెడల, ఆయన పరిశుద్ధ శక్తిని మహాత్మ్యమును తృణీకరించుట అగును. మరియు నేను ఇదివరకు సేకరించిన అన్ని పరిస్థితులు, అననీయయు సప్పీరాయు ఒక్క మరణమునకు మాత్రమే పాత్రులు కారని చాలినంతగా రుజువుపరచుచున్నవి. ఏలయనగా మొదటిది, వేషధారణ స్వతహాగానే దేవునికి మిక్కిలి హేయమైనది. రెండవది, వారు దేవునితో అబద్ధమాడ నిశ్చయించుకొనుట గొప్ప తిరస్కారమువలన కలుగుచున్నది, ఏలయనగా తాము ఎవరి మధ్య ఉండిరో వారి ముఖ్య పరిపాలకుడైన క్రీస్తును వారు గౌరవించి భయపడరు. ఇది సిగ్గుమాలినతనముతో కూడిన భక్తిహీనత; ఏలయనగా తాము ఎవరి యెడుట అతిశయించి గొప్పలు చెప్పుకొన నిశ్చయించుకొనిరో ఆ మనుష్యుల మధ్య సిగ్గును నిందను తప్పించుకొనగలిగినంత మాత్రమున, దేవునికి తమ స్పష్టమైన దుష్టత్వమును ఒప్పుకొనకుండుటను వారు లెక్కచేయరు. వారు తమ నేరమును మొండిగా ఒప్పుకొనకుండుట, అది రాశిని కొలతను నింపినట్టున్నది. మరియు లెక్కలేనంతమంది వేషధారులు దినదినము ఏమాత్రము తక్కువగా దేవునిని సంఘమును అపహసించుచున్నను మరణముతో శిక్షింపబడకుండుటను గూర్చి, ఇది ఏల అసంగతమైనదిగా కనబడకూడదో నేను ఇదివరకే చూపితిని. దేవుడు లోకమునకు ఏకైక న్యాయాధిపతి గనుక, ప్రతి మనుష్యుని తనకు ఇష్టమైనట్లు, తనకు మంచిదని తోచినప్పుడు తోచినట్లు శిక్షించుట ఆయనకే చెందును. కాబట్టి మనము ఆయనకు ఒక నిర్ణీతమైన శిక్షా పరిమితిని విధానమును నిర్దేశింపకూడదు. అయితే ఇంకను మరుగైయున్న ఆత్మీయ తీర్పు యొక్క గొప్పతనము ఇద్దరి దేహసంబంధమైన శిక్షయందు అద్దములోవలె మనయెదుట ఉంచబడెను. ఏలయనగా నిత్యాగ్నిలో పడవేయబడుట ఎట్టిదో మనము ఆలోచించినయెడల, మనుష్యుల యెదుట చచ్చిపడుట అన్నిటిలో గొప్ప కీడనియు శిక్షయనియు మనము తీర్పు తీర్చము. మొదటి కొరింథీయులకు 10వ అధ్యాయము, 5వ వచనము చూడుము.

242 "Tam graviter," అంత తీవ్రముగా, కఠినముగా. 243 "Subito impetu," ఆకస్మిక ఆవేశముతో. 244 "Qui sibi veniam praecidunt," తమకు తామే క్షమాపణను తెగగొట్టుకొనువారు. 245 "Placida," ప్రశాంతమైన. 246 "Pergendo secure," నిశ్చింతగా కొనసాగుటచేత.

9. ఆత్మను శోధించుటకు. వారు దేవుని భయభక్తులు లేక తిరస్కారముగా అపహసించిరని తాను మునుపు చెప్పిన సంగతినే అతడు వేరు మాటలతో చెప్పుచున్నాడు. అయితే దేవుని ఆత్మ హృదయములను ఎరిగినవాడు కాడన్నట్టు వారు తమ మోసమును కుయుక్తిగా పన్నిరి గనుక వారు ఆత్మను శోధించిరని అతడు చెప్పెను. ఏలయనగా ఒకరు మరియొకరిని తమ దుష్టత్వములో భాగస్థులుగా చేసికొనినందున, దేవుని వెలుపల ఉంచినట్టుగా తమలో తాము ఒప్పందము చేసికొనుట మితిమీరిన నిర్లక్ష్యమై యుండెను. ఏలయనగా దేవుని శక్తి ఆయననుండి తీసివేయబడినప్పుడైనను, లేక సమస్తమును ఎరుగు జ్ఞానము ఆయనకు లేదనబడినప్పుడైనను ఆయన శోధింపబడుచున్నాడని లేఖనము చెప్పుచున్నది. మరియు అపొస్తలుల ద్వారా సంఘమును పరిపాలించిన ఆ ఆత్మనే అతడు ఉద్దేశించుచున్నాడు. ఏలయనగా ఆత్మ వచ్చినప్పుడు ఆయన లోకమునకు తీర్పు తీర్చునని క్రీస్తు చెప్పునప్పుడు, సంఘ పరిచర్య ద్వారా ఆయన జరిగించు అధికారము తప్ప మరి ఏ విధమైన అధికారమును ఆయన సూచించుట లేదు.

11. మిక్కిలి భయము కలిగెను. ఒకని శిక్ష అందరికి పాఠమాయెనని అతడు మరల చెప్పుచున్నాడు. అయితే ఈ స్థలములో అతడు రెండు విధముల భయమును స్పష్టముగా వ్యక్తపరచుచున్నాడు. విశ్వాసులు దేవునికి ఎన్నడును ఎంత సంపూర్ణముగా భయపడరనగా, ఆయన తీర్పులచేత హెచ్చరింపబడి ఇంకను అభివృద్ధి పొందవలసినవారై యుందురు గనుక, సంఘము భయపడెనని అతడు చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి పూర్వకాలమున మనుష్యులమీద మోపబడినట్లు మనము చదువుచున్న శిక్షలన్నిటిచేతను, దినదినము వారిమీద మోపబడుచుండుట మనము చూచుచున్న శిక్షలన్నిటిచేతను, పాపము యొక్క ప్రలోభములనుండియు స్వేచ్ఛనుండియు దేవుడు మనలను వెనుకకు పిలుచుచున్నాడు. ఏలయనగా ఒక్క కళ్లెము చాలదు గనుక, మన శరీరము ఈ విధముగా మాటిమాటికి కళ్లెముతో అదుపులో ఉంచబడవలెను. పరాయివారిలో మరియొక విధమైన భయము ఉండెను, అయినను వారిని దేవుని యథార్థ ఆరాధనలోనికి తెచ్చునట్టి భయము కాదు; అయినప్పటికిని అది దేవునికి మహిమ చెల్లించునట్లు వారిని చేసినట్టిదై యుండెను.

247 "Olim," ఒకనాడు. 248 "Absurdum," అసంగతమైన లేక వింతైన.

అపొస్తలుల కార్యములు 5:12-16

12. మరియు అపొస్తలుల చేత అనేకమైన సూచకక్రియలును మహత్కార్యములును ప్రజలమధ్య జరుగుచుండెను. మరియు వారందరు ఏకమనస్కులై సొలొమోను మంటపములో కూడియుండిరి. 13. ఇతరులలో ఎవడును వారితో కలిసికొనుటకు తెగింపలేదు గాని ప్రజలు వారిని ఘనపరచిరి. 14. ప్రభువునందు విశ్వసించిన పురుషులును స్త్రీలును గుంపులు గుంపులుగా మరి ఎక్కువగా చేర్చబడుచుండిరి. 15. అందుచేత పేతురు వచ్చుచుండగా కనీసము అతని నీడయైనను వారిలో కొందరిమీద పడవలెనని, రోగులను వీధులలోనికి తీసికొనివచ్చి మంచములమీదను పరుపులమీదను ఉంచిరి. 16. మరియు యెరూషలేము చుట్టునున్న పట్టణములనుండి జనులు గుంపులుగా కూడి రోగులను అపవిత్రాత్మలచేత పీడింపబడినవారిని తీసికొని వచ్చిరి; వారందరు స్వస్థత పొందిరి.

12. సువార్తకు మరింత స్వంతమైన మరియొక విధమైన అద్భుతములవైపునకు అతడు తిరిగి వచ్చుచున్నాడు; అనగా, తన కృప యొక్క మాధుర్యముచేత మనుష్యులను తనవైపునకు ఆకర్షించుటకై క్రీస్తు తన శక్తిని మాత్రమే కాక తన మంచితనమును కూడ తెలియజేయు అద్భుతములు. ఏలయనగా ఆయన లోకమునకు తీర్పు తీర్చుటకు కాదు, దానిని రక్షించుటకే వచ్చెను. కాబట్టి రోగులు స్వస్థపరచబడుటయు, ఇతరులు దయ్యములనుండి విడిపింపబడుటయు, దేహమునకు చేయబడిన ఈ ఉపకారములు క్రీస్తు యొక్క ఆత్మీయ కృపను సూచించుచున్నవి; కాబట్టి అవి, ఇట్లు చెప్పవచ్చునంటే, ఆయన స్వాభావిక పదవికి సరిపోవుచున్నవి. అననీయ సప్పీరాలయందు చూపబడిన ఆ భయంకరమైన సూచన అసాధారణముగా జరిగినది.

అద్భుతములు విశ్వాసమునకు ఉపయోగపడును గనుక, (మనము చెప్పినట్లు,) కొందరిని సిద్ధపరచుటకును ఇతరులను స్థిరపరచుటకును ఉపయోగపడును గనుక, అద్భుతములచేత సంఘము వృద్ధిపొందెనని లూకా చెప్పుచున్నాడు. అద్భుతములను వాక్యమునుండి ఎన్నడును వేరుపరచకూడదని నేను మరియొక చోట చెప్పినది దీనిచేత మరల రుజువగుచున్నది. రోగులు స్వస్థపరచబడుటకై అన్ని చోట్లకు తేబడిరను దానిచేత లూకా అద్భుతముల సమృద్ధిని చూపుచున్నాడు. ఏలయనగా దేవుడు తన కుమారుని సువార్తను విశేషముగా ఆరంభమున ఈ విధముగా ప్రకటింప నుద్దేశించెను; అంత తరచుగా వాగ్దానము చేయబడినదియు, వారు తామే చెప్పుకొనినట్లు (మరియు నటించినట్లు) వారి నిరీక్షణ అంతయు దానియందే ఉంచబడినదియునైన సమస్తమును పునరుద్ధరించుట ఇప్పుడు వచ్చియున్నదని యూదులకు నిశ్చయముగా సాక్ష్యమిచ్చుటకే. పూర్వకాలపు మనుష్యులు మధ్యాహ్నమున విశ్రమించుటకు ఉపయోగించిన చిన్న మంచములే పరుపులని అందరికి తెలిసినదే. వాటిని మరింత సులభముగా బయటికి మోయగలిగిరి గనుక వారు రోగులను వాటిలో పరుండబెట్టిరి.

మరియు వారందరు ఏకమనస్కులై. వారు బోధ నిమిత్తమును ప్రార్థనల నిమిత్తమును మాత్రమే కాక, అవకాశము దొరికినప్పుడు ఇతరులను ప్రభువునకు సంపాదించుటకును నిర్ణీత గడియలలో కూడుకొనుట వారికి వాడుకయైయుండెనని అతడు మనకు సూచించుచున్నాడు. ఏలయనగా ప్రతి మనుష్యుడు తన తన ఇంటిలో నివసించెను, అయితే వారు అక్కడ తమ కూటములను జరుపుకొనిరి; నిశ్చయముగా సంఘము యొక్క ఏ శరీరమును మరి ఏ విధముగాను నిలువజాలదు. ఏలయనగా ప్రతి మనుష్యుడు తనకు తానే బోధకుడై, తనంతట తాను వేరుగా ప్రార్థన చేయగోరినయెడల, కూటములును సభలును లేనియెడల, సంఘము ఎంత శ్రేష్ఠముగా క్రమపరచబడి నియమింపబడియుండినను అది క్షీణించి నశించిపోవుట తప్పదు. వారందరు ఏకమనస్కులై యుండిరని అతడు చెప్పుచున్నాడు; వారందరు ఆ క్రమమును ఇష్టపూర్వకముగా పాటించిరనియు, బహిరంగ సభను నిర్లక్ష్యము చేసి తన ఇంటిలోనే ఉండునంత అక్రమముగా ఎవడును ప్రవర్తింపలేదనియు మనము తెలిసికొనుటకే. ఇందులో వారు వినయమునకు మాత్రమే కాక స్థిరత్వమునకును సూచన కనుపరచిరి. ఏలయనగా ఆ స్థలము అంత ప్రసిద్ధమైనది గనుక వారు అపాయము లేకుండ ఇది చేయలేకపోయిరి. ఈ హేతువుచేత, తమ్మును తాము అపాయమునకు గురిచేసికొనుటకు వారందరు ఏకీభవించుట మరి ఎక్కువ మెప్పునకు తగినదై యుండెను.

249 "Genuino," నిజమైన. 250 "Quasi accidentale erat," అది ఒక విధముగా ఆకస్మికమైనదై యుండెను. 251 "Fidei subserviunt," విశ్వాసమునకు ఉపయోగపడుచున్నవి.

13. ఇతరులలో ఎవడును తెగింపలేదు. విశ్వసింపనివారు దేవుని శ్రేష్ఠమైన శక్తిచేత ఒప్పింపబడి అపొస్తలులను తృణీకరింప తెగింపక, సంఘమును గౌరవింపవలసినవారైరి; ఇది అద్భుతముల రెండవ ఫలము. అయినను అద్భుతములచేత భయపడి వారు దేవునినుండియు ఆయన ప్రజలనుండియు పారిపోవుట అసంగతముగా కనబడవచ్చును. వారు తమ స్వంత దోషముచేతనే వచ్చుటకు ఆటంకపరచబడిరని నేను ఉత్తరమిచ్చుచున్నాను; మరియు దేవుడు అద్భుతములచేత మనలను తనయొద్దకు పిలుచుచున్నాడనుటలో సందేహము లేదు. కాబట్టి వాటియందు ప్రకాశించు దేవుని కృపను ఇష్టపూర్వకముగా అంగీకరించునంత దూరము వెళ్లనివారు ఎవరైనను, తమ వక్రమైనదియు చెడ్డదియునైన మనస్సాక్షిచేతనే ఆటంకపరచబడి అడ్డగింపబడుచున్నారు. అయినను దేవుడు వారిలోనుండి కొంత భయమును పిండి తీయుట కొంత ఫలమే; అయితే లూకా దీనిని అద్భుతమునకు మాత్రమే ఆరోపించుట లేదు, సంఘము యొక్క ఘనతను వృద్ధిచేయుటకు ఉపయోగపడు సమస్తమును కలిపి గ్రహించుచున్నాడు. ఏలయనగా అక్కడ ఒక విధమైన దైవిక మహాత్మ్యము ప్రకాశించునట్లు సమస్తము క్రమపరచబడియుండెను; ఏలయనగా దేవదూతలు మనుష్యులకంటె భిన్నమైనంతగా వారు ఇతరులకంటె భిన్నముగా ఉండిరి.

ఏలయనగా పరిశుద్ధ క్రమశిక్షణయందును యథార్థమైన భక్తియందును ఒక విధమైన రహస్య మహాత్మ్యము కలదు, అది దుష్టులకు ఇష్టమున్నను లేకున్నను వారిని గట్టిగా బంధించును. అయితే అది ఎట్టిదో నేటి దినమున మనము ఎరుగము; అవును, మన అపవిత్రమైన దుర్నడత స్వేచ్ఛచేత మనము సువార్తతో కూడ తృణీకరింపబడునట్లు చేసికొనుచున్నాము. మరియు అననీయయు అతని భార్యయు పొందిన శిక్ష దుష్టులను కొద్దిగా కాక బహుగా భయపెట్టి, దేవుడు తన్నుతాను అంత కఠినమైన న్యాయాధిపతిగా కనుపరచుకొనిన ఆ మనుష్యుల సమాజములోనికి అనాలోచితముగా చొరబడకుండ వారిని అడ్డగించెను. అయినను ఈ స్థలములో అతడు తటస్థులైన మనుష్యులను గూర్చియు, మిక్కిలి చెడ్డవారు కానివారిని గూర్చియు మాటలాడుచున్నాడని మనము గమనింపవలెను; ఏలయనగా సూచకక్రియల యెడల భయభక్తులైనను, భక్తుల దేవదూత సమానమైన పరిశుద్ధత యెడల గౌరవమైనను కదిలింపలేని అనేకులు ఆ కాలమున యెరూషలేములో ఉండిరి. కాబట్టి లూకా దేవుని భయము యొక్క కొంత బీజము గల మితవాదులైన మనుష్యులను ఉద్దేశించుచున్నాడు; నేటి దినమున కొందరిని మనము చూచుచున్నట్లు, లోకము యొక్క వ్యర్థత వారిని క్రీస్తు కాడికి తమ మెడలను లోపరచకుండ వెనుకకు లాగుచున్నది; అయినను మన బోధలో వారు ఏదో దైవికమైనదానిని పసిగట్టుచున్నారు గనుక దానిని తృణీకరింప తెగింపరు; అయినను క్రీస్తు ఆత్మ లేనివారినందరిని సాతాను ఎంత ప్రాణాంతకమైన ఉచ్చులలో చిక్కించునో, వారు తమకొరకు ఏర్పాటు చేసికొనుటకు భయపడుట మాత్రమే కాక రక్షణార్థము తమకు అర్పింపబడిన ఔషధములను ఉద్దేశపూర్వకముగా తప్పించుకొనుచున్నారో కూడ మనము చూడవచ్చును. పరిశుద్ధమైనవియు ప్రయోజనకరమైనవియునైన విషయములను వారు చూచి ఆమోదించుచున్నారు, అయినప్పటికిని వారు మరింత చెడ్డవాటిలోనికి త్వరపడి కొనిపోబడుదురు, లేక తమ మాలిన్యములో నిద్రమత్తులై యుందురు.

252 "Intra privates parietes se teneret," తన స్వంత గోడల లోపలనే ఉండునట్లు. 253 "Sed quia illis divinum aliquid subolet nostra doctrina," అయితే మన బోధ వారికి కొంత దైవిక సువాసన కలిగియున్నందున.

15. పేతురు వచ్చుచుండగా అతని నీడ. పోపు మతస్థులు ఈ వాక్యమును దుర్వినియోగము చేయుచున్నారు; హతసాక్షుల సమాధులయొద్ద జరుగుచున్నవని వారు చెప్పుకొను కల్పిత అద్భుతములను ఘనపరచుటకు మాత్రమే గాక, తమ పవిత్రావశేషములను గూర్చి అతిశయించుటకును దానిని ఒక సాకుగా వాడుకొనుచున్నారు. పేతురు నీడకు ఈ శక్తి కలిగియుండినయెడల, అతని సమాధికైనను వస్త్రమునకైనను, అతని ఎముకల స్పర్శకైనను స్వస్థపరచు శక్తి ఎందుకు ఉండకూడదు? అని వారు అడుగుచున్నారు. నేను ప్రత్యుత్తరమిచ్చునదేమనగా, స్వచ్ఛమైన విశ్వాసమును ఎరుగని అజ్ఞానులచేత జరిగినదని లూకా చెప్పుచున్నదంతయు సరియైనదేయని మనము వెంటనే తలంచకూడదు. అయినను దీనికంటె మరింత నిశ్చయమైన ప్రత్యుత్తరము మనకు సిద్ధముగా ఉన్నది. అపొస్తలులు సువార్త పరిచారకులైయుండిరి గనుక ఈ కారణముచేతనే వారు అట్టి శక్తిని పొందిరి. కాబట్టి సువార్త విశ్వసనీయతను వృద్ధిచేయుటకు ఉపయోగపడినంత మేరకే వారు ఈ వరమును వాడిరి; అవును, దేవుడు వారి నోటియందు కనుపరచినదానికంటె తక్కువగా వారి నీడయందు తన శక్తిని కనుపరచలేదు. పోపు మతస్థులు వదరుచుండు అద్భుతములు వీటికి ఎంత భిన్నమైనవనగా, అవి వీటికి పూర్తిగా విరుద్ధమైనవే. ఏలయనగా లోకమును క్రీస్తునుండి పరిశుద్ధులవైపునకు తొలగించుటయే వారి అద్భుతముల ఉద్దేశము.

అపొస్తలుల కార్యములు 5:17-26

17. అప్పుడు ప్రధానయాజకుడును అతనితో కూడ ఉన్నవారందరును, అనగా సద్దూకయ్యుల తెగవారును లేచి, ఆసక్తితో [లేక రోషముతో] నిండినవారై, 18. అపొస్తలులను పట్టుకొని బహిరంగముగా చెరసాలలో ఉంచిరి. 19. అయితే ప్రభువు దూత రాత్రివేళ చెరసాల తలుపులు తెరచి వారిని వెలుపలికి తీసికొనివచ్చి, 20. మీరు వెళ్లి దేవాలయములో నిలువబడి, ఈ జీవమును గూర్చిన మాటలన్నియు ప్రజలతో చెప్పుడని వారితో అనెను. 21. వారు ఆ మాట విని తెల్లవారుచుండగా దేవాలయములో ప్రవేశించి బోధించుచుండిరి. ప్రధానయాజకుడును అతనితో కూడ ఉన్నవారును వచ్చి, మహాసభను ఇశ్రాయేలీయుల పెద్దలనందరిని పిలిపించి, వారిని తీసికొనివచ్చుటకు చెరసాలకు పంపిరి. 22. బంట్రౌతులు వెళ్లినప్పుడు వారు కనబడలేదు గనుక, వారు తిరిగివచ్చి 23. చెరసాల బహు భద్రముగా మూయబడియుండుటయు, కావలివారు తలుపులయొద్ద నిలువబడియుండుటయు చూచితిమి గాని తలుపులు తీసినప్పుడు లోపల మాకెవరును కనబడలేదని తెలియజెప్పిరి. 24. అప్పుడు ప్రధానయాజకుడును దేవాలయపు అధిపతియు యాజకులును ఈ మాటలు విని, ఇది ఏమగునో అని వారిని గూర్చి ఎటూ తోచక యుండిరి. 25. అంతలో ఒకడు వచ్చి, ఇదిగో మీరు చెరసాలలో ఉంచిన మనుష్యులు దేవాలయములో నిలువబడి ప్రజలకు బోధించుచున్నారని వారికి తెలియజెప్పెను. 26. అప్పుడు అధిపతి బంట్రౌతులతో కూడ వెళ్లి, ప్రజలు తమ్మును రాళ్లతో కొట్టుదురేమో అని భయపడి, బలాత్కారము చేయకుండ వారిని తీసికొనివచ్చెను.

17. సంఘము ఆశ్చర్యకరముగా వృద్ధిపొందెననియు, నానావిధములైన వరములతో అలంకరింపబడెననియు, అద్భుతములయందు శ్రేష్ఠమైయుండెననియు, తుదకు క్రీస్తు రాజ్యము అక్కడ అన్ని విధములుగా వర్ధిల్లెననియు లూకా ఇంతవరకు వివరించెను. ఈ సంగతులచేత దుష్టుల రౌద్రము రగులుకొనెననియు, తత్ఫలితముగా వారు క్రొత్తగా మరింత తీవ్రముగా రెచ్చిపోయిరనియు ఇప్పుడు అతడు చూపనారంభించుచున్నాడు. దేవుని శక్తి యింత స్పష్టముగా కనబడినను వారు ఏమాత్రము భయపడక, మరింత తెగువతోను మరింత బలముతోను ముందుకు దూకి, ఆకాశమునే పడద్రోయుటకో అన్నట్లు తమ బలమంతయు వినియోగించుచున్నారు గనుక, సాతాను ఎంతటి గ్రుడ్డి రౌద్రముతోను ఉగ్రతతోను వారిని ముందుకు తరుముచున్నాడో దీనినిబట్టి మనము గ్రహింపవచ్చును. ఇంత గొప్ప అంధత్వము సర్వశక్తుడైన దేవుని భయంకరమైన శిక్ష యైనట్లే, మనుష్యులందరు సకాలములో దేవునికి లోబడవలెనని అది వారికి బోధింపవలెను; లేనియెడల వారును తలతిరుగుడు ఆత్మచేత పట్టబడి, (దేవుని హస్తమునకు ఎదురుగా పరుగెత్తుచుండగా,) దానిచేతనే ముక్కలుముక్కలుగా విరుగగొట్టబడుదురు. అయినను దేవుడు తన సంఘమును ఆత్మసంబంధమైన మేళ్లతో వృద్ధిచేయుచునే, దానిని దుష్టులచేత బాధింపబడనిచ్చుచున్నాడని మనము ఎరుగవలెను. కాబట్టి మనము ఎల్లప్పుడును పోరాటమునకు సిద్ధముగా ఉండవలెను; ఏలయనగా నేడు మన స్థితి వారి స్థితికి భిన్నమైనది కాదు. విశేషముగా దేవుడు మనకు తోడైయున్నాడని ఆయన సాక్ష్యమిచ్చు ఆయన వరములను గూర్చిన జ్ఞానము, దుష్టుల రౌద్రమును తెగువయు మనలను భయపెట్టకయు కలవరపెట్టకయు ఉండునట్లు మనలను ధైర్యపరచవలెను. ఏలయనగా దేవుడు మనకు తోడైయున్నాడని మనము ఎరిగినప్పుడు అది స్వల్పమైన ఆదరణ కాదు.

అతనితో కూడ ఉన్నవారు. ప్రధానయాజకునికి అత్యంత సన్నిహితులును స్నేహబంధముచేత అతనితో గాఢముగా ముడిపడినవారును, అతడు సాధారణముగా ఎవరి ఆలోచనను తీసికొనుచుండెనో వారును, అతడు యాజకవర్గమంతటిలోనుండి వివేచనను బట్టి గాని విచక్షణను బట్టి గాని కాక తన పక్షమునెడల గల ప్రేమను బట్టియే ఏరుకొని కూర్చుకొనినవారును అని అతని భావము; ఏలయనగా ఆ కాలమున వారు తమలో తాము ప్రాణశత్రువులవలె సిగ్గులేకుండ పోరాడుచుండిరి. మరియు ఆ దినములలో సద్దూకయ్యులే అధికముగా పెత్తనము చెలాయించుచుండిరని లూకా మరల చెప్పుచున్నాడు; అట్టి తెగవారు ఏలుబడి చేయగలిగిరి గనుక, ఆ కాలమున పరిపాలన భయంకరమైన నాశనముతో అస్తవ్యస్తమైయుండెనని మనము ఎరుగుటకై అతడు ఈలాగు చెప్పుచున్నాడు. అయితే దేవుడు తన సంఘమును సమాజమందిరమునుండి వేరుపరచిన తరువాత, సువార్తను తృణీకరించి అట్టి మురికి గుంటలో నిలిచియుండినవారికి సాకు మరింత తక్కువగా ఉండుటకై, ఆ సమాజమందిరమును అట్టి మితిలేని అవమానములో మునిగిపోనిచ్చెను. ఇంతలో, రాబోవు జీవమును గూర్చి ఏ చింతయు లేని ఆ పందులను, కేవలము ఆశయు, తాము సంపాదించుకొనిన ప్రభుత్వమును ప్రాధాన్యమును నిలుపుకొనవలెనను కోరికయు తప్ప మరేది ముందుకు తరిమి పురికొల్పెను?

వారు ఆసక్తితో నిండినవారైరి. దీనిని స్పర్ధ (లేక రోషము) అని అనువదించుటకంటె గ్రీకు పదమునే (విశేషముగా అది మరియొక విధముగా చాలినంత వాడుకలో ఉన్నది గనుక) ఉంచుట నాకు మేలనిపించుచున్నది; ఏలయనగా వేషధారులు తమ మూఢాచారములను కాపాడుకొనుటకు ఏ వక్రమైన ఉగ్రమైన బలముచేత కొనిపోబడి మండిపోవుదురో దానిని గూర్చి అతడు సాధారణముగా మాటలాడుచున్నాడు; దీనినిబట్టి, ఆసక్తి వివేకముచేతను జ్ఞానముచేతను నడిపింపబడనప్పుడు, అనగా దేవుని ఆత్మచేత నడిపింపబడి త్రోవచూపబడనప్పుడు, దేవుడు దానిని ఎంత లెక్కించునో, అది ఎంత మెప్పునకు యోగ్యమైనదో స్పష్టమగుచున్నది. మనుష్యులందరిలో మిక్కిలి భక్తిపరులుగా ఎంచబడగోరువారు నిర్దోషరక్తమును చిందించుటకు భయంకరముగా రెచ్చిపోవుచు, సైతాను సంబంధమైన రౌద్రముచేత కదిలింపబడి ప్రేరేపింపబడుట నేడు మనము చూచుచున్నాము. అయినను, పౌలు ధృవపరచినట్లు యూదులలో అనేకులయందుండిన అవివేకమైన లేక గ్రుడ్డి ఆసక్తిని గూర్చి అతడు ఈ స్థలములో మాటలాడుటలేదని మనము గమనింపవలెను; దీనిని కళ్లెములేని తీవ్రమైన బలాత్కారముగానే మనము గ్రహించుచున్నాము; ఏలయనగా దుష్టులు తెలిసి తెలిసి భక్తిని ఎదిరించుచున్నారు గనుక వారి సొంత మనస్సాక్షులే వారిమీద నేరము మోపుచున్నను, క్రొత్త సంగతులను అడ్డగించుట న్యాయమే గనుక, వారు ఆసక్తి అను మాయవేషముచేత తమ్మును తామే మోసపుచ్చుకొనుచున్నారు. ఆలాగే నేడు దాదాపు పోపు మతమంతటిలోను వారు కేవలము ఆసక్తిని గూర్చియే అతిశయించుచున్నారు; అయినను వారు తమ కడుపు కొరకే ఆసక్తిగలవారై యున్నారు. అయితే వారు నటించుచున్నది సత్యమేయని మనము ఒప్పుకొనినను, వారి అంధత్వముచేత వారు బలవంతముగా కొనిపోబడు క్రూరత్వపు వేడిమిని అది ఏలాగు సమర్థింపగలదు? తమకు నచ్చనిదానిమీద పగతీర్చుకొనుటకై తమ ఉగ్రతకు స్వేచ్ఛనిచ్చుటయే ముఖ్యమైన సద్గుణమైనట్లు వారు తలంచుచున్నారు; అయితే ఏదియు అవివేకముగా త్రోసివేయబడకుండునట్లు మంచికిని చెడుకును మధ్య భేదము చేయుటయే క్రమములో మొదటిదై యుండెను.

254 "Magnifice ornatum," వైభవముగా అలంకరింపబడెను. 255 "Ut de integro violentius saevirent," తత్ఫలితముగా వారు క్రొత్తగా మరింత తీవ్రముగా రెచ్చిపోయిరి. 256 "Totem Ecclesiae gubernationem horrenda vastitate tunc fuisse confusam," ఆ కాలమున సంఘ పరిపాలనయంతయు అస్తవ్యస్తమై భయంకరముగా పాడైపోయియుండెను.

19. ప్రభువు దూత. ప్రభువు అపొస్తలులను చెరసాలనుండి వెలుపలికి తీసికొనివచ్చెను; వారిని వారి శత్రువుల చేతులలోనుండి పూర్తిగా విడిపింపవలెనని కాదు, ఏలయనగా తరువాత వారు మరల తేబడి బెత్తములతో కొట్టబడుటకు ఆయన అనుమతించెను; అయితే వారు తన చేతిలోను తన సంరక్షణలోను ఉన్నారని ఈ అద్భుతముచేత ప్రకటించి, తద్వారా సువార్త విశ్వసనీయతను నిలుపవలెనని ఆయన ఉద్దేశించెను; కొంతవరకు సంఘము దీనిచేత మరియొక దృఢీకరణను పొందుటకును, కొంతవరకు దుష్టులు నిరుత్తరులుగా విడువబడుటకును ఆయన ఈలాగు చేసెను. కాబట్టి దేవుడు మనలను మరణమునుండి విడిపించునని మనము ఎల్లప్పుడును నిరీక్షింపకూడదు, అంతేకాదు, ఎల్లప్పుడును దానిని కోరుకొనకూడదు; అయితే ప్రయోజనకరమైనంత మేరకు మన ప్రాణము ఆయన హస్తముచేత కాపాడబడుచున్నదను ఈ ఒక్క సంగతితో మనము తృప్తిపొందవలెను. ఆయన ఒక దూత పరిచర్యను వాడుకొనుటలో తన సాధారణ పద్ధతి చొప్పుననే చేయుచున్నాడు; ఏలయనగా దూతలు మనయెడల తన మంచితనమునకు పరిచారకులైయున్నారని ఆయన లేఖనములలో అంతటను సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. అది వ్యర్థమైన ఊహాగానము కాదు; ఏలయనగా దేవుడు మనలను గూర్చి చింతించుటయే గాక పరలోక ఆత్మలు సహితము మన క్షేమము కొరకు కావలి కాయుచున్నారని మనము ఎరుగుట మన బలహీనతకు ప్రయోజనకరమైన సహాయము. మరియు సృష్టములన్నిటిలో మిక్కిలి శ్రేష్ఠమైనవి మన క్షేమమును లక్ష్యపెట్టుటకు నియమింపబడుట మనయెడల దేవుని ప్రేమకు స్వల్పమైన గురుతు కాదు. దూత రాత్రివేళ చెరసాలను తెరచుచున్నాడు; ఏలయనగా జరిగిన అద్భుతము దాని ఫలితముచేతనే తెలియబడవలెనని ఆయన కోరినను, దుష్టులు చూచుచుండగా దానిని చేయుటకు ఆయన ఇష్టపడలేదు.

20. దేవాలయములో చెప్పుడి. వారు సువార్త ప్రకటనలో ధైర్యముగా నిమగ్నులై, తాము పరాక్రమముతో మరణించువరకు తమ శత్రువులను నిర్భయముగా ఎదిరించుటయే వారి విడుదల యొక్క ఉద్దేశము. ఏలయనగా తమ పరుగును ముగించిన తరువాత, దేవుని హస్తము ఆగినప్పుడు, తుదకు వారు చంపబడిరి; అయితే వారు తమ పనిని నెరవేర్చుటకు స్వతంత్రులైయుండునట్లు ప్రభువు ఇప్పుడు వారికొరకు చెరసాలను తెరచుచున్నాడు. ఇది గమనింపదగినది; ఏలయనగా హింసనుండి తప్పించుకొనిన తరువాత, దేవునియెడల తమ విధిని నెరవేర్చినట్లును (ఇక ఏమాత్రము శ్రమపడనక్కరలేనట్లును) మౌనము వహించు అనేకులను మనము చూచుచున్నాము; మరికొందరు క్రీస్తును ఉపేక్షించుటద్వారా తప్పించుకొనుచున్నారు; అయితే ప్రభువు తన పిల్లలను విడిపించునది వారు ఆరంభించిన పరుగును మానివేయుటకు కాదు, తరువాత మరింత ఆసక్తిగలవారగుటకే. అపొస్తలులు ఇట్లు అభ్యంతరము చెప్పియుండవచ్చును: "అపాయము లేకుండ మనము ఒక్క మాటయైనను పలుకలేము గనుక, కొంతకాలము మౌనముగా ఉండుట మేలు; ఇప్పుడు ఒక్క ప్రసంగము నిమిత్తమే మనము పట్టబడితిమి; మనము మాటలాడుట ఎన్నడును మానకుండుట చూచినయెడల ఇకమీదట మన శత్రువుల రౌద్రము ఇంకెంతగా రగులుకొనును?" అయితే తాము ప్రభువు కొరకే జీవింపవలసినవారును మరణింపవలసినవారునై యున్నామని వారు ఎరిగియుండిరి గనుక, ప్రభువు ఆజ్ఞాపించినదానిని చేయుటకు వారు నిరాకరింపరు; ఆలాగే ప్రభువు మనకు ఏ పనిని విధించుచున్నాడో దానిని మనము ఎల్లప్పుడును గమనింపవలెను. దేవుని ఆజ్ఞతో మాత్రమే తృప్తిపొంది, ఫలితమును ఆయనకు అప్పగించి, మన విధిని మనము నెరవేర్చనియెడల, మనలను నిరుత్సాహపరచగల అనేక సంగతులు తరచుగా మనకు ఎదురగును.

257 "Novis rebus," విప్లవము. 258 "Frena iracundiae suae laxare," తమ ఉగ్రతకు కళ్లెము వదలుట. 259 "Atqui hoc ordine prius erat, habere boni et mali discrimen, ne temere quicquam improbetur," అయితే ఏదియు అవివేకముగా త్రోసివేయబడకుండునట్లు మంచి చెడుల మధ్య భేదమును పాటించుటయే క్రమములో మొదటి సంగతియై యుండెను.

ఈ జీవమును గూర్చిన మాటలు. సువార్త మనుష్యులకు రక్షణను తెచ్చు జీవముగల బోధయని దానికి ఇది ఒక విశేషమైన ప్రశంస; ఏలయనగా దేవుని నీతి దానియందు మనకు బయలుపరచబడుచున్నది, (రోమీయులకు 1:17;) మరియు దానియందు క్రీస్తు తన మరణమను బలితోను, పునర్జన్మ ఆత్మతోను, మన దత్తపుత్రత్వము యొక్క సంచకరువుతోను తన్నుతాను మనకు అర్పించుకొనుచున్నాడు. మరియు తాము నిత్యరక్షణకు పరిచారకులైయున్నామని వారు వినుచున్నారు గనుక, సువార్త నిమిత్తము వారు అన్ని విధములైన పోరాటములలో మరింత ధైర్యముగా ప్రవేశించునట్లు ఇది అపొస్తలులతో ప్రత్యేకముగా చెప్పబడుచున్నది. మరింత నిశ్చయత కొరకు నిర్దేశక సర్వనామము చేర్చబడినది; దూత తన వ్రేలితో జీవమును చూపుచున్నట్లుగా ఉన్నది; నిశ్చయముగా మన నోటియందును మన హృదయమునందును వాక్యము ఉన్నప్పుడు మనము దానిని దూరమున వెదకనక్కరలేదు; ఒకవేళ ఎవడైనను "ఈ జీవమును గూర్చిన మాటలు" అనుదానిని "జీవమును గూర్చిన ఈ మాటలు" అని విశేషణ వ్యత్యయముగా (hypallage) గ్రహింపగోరినయెడల తప్ప; దానిని నేను త్రోసివేయను, అయినను పూర్వపు భావమే మేలని నాకు తోచుచున్నది, ఏలయనగా అది క్రీస్తు యొక్క క్రొత్త ప్రత్యక్షత, దానియందు వారికి జీవము ప్రత్యక్షముగా ఉండెను.

21. ప్రధానయాజకుడు వచ్చినప్పుడు. ప్రధానయాజకుడు తన సొంత తెగకు ఘనతనిచ్చి ఇతరులను విడిచిపెట్టినయెడల భారమును మోయలేనేమో అని, ఇప్పుడు మహాసభ యావత్తును సమకూర్చుచున్నాడు; కాబట్టి అతడు భయముచేత బలవంతముగా జనసమూహమును పిలిపించుచున్నాడు; అయినను వారు న్యాయవిధి యొక్క రూపమును జాగ్రత్తగాను కచ్చితముగాను పాటించుచున్నారు. మహాసభ యొక్క తీర్పు మరియు అధికారము చొప్పున తప్ప మరి ఏదియు జరుగకుండునట్లు పరిపాలించుచుండిన పెద్దలు పిలువబడుచున్నారు. వారు ఈలాగు ఆరంభించిరి గనుక మితమైన ముగింపును ఎవడు నిరీక్షింపకుండును? నిశ్చయముగా తాము సత్యమును బలాత్కారముగాను నిరంకుశముగాను అణచివేయుచున్నట్లు కనబడకుండుటకు వారు తమకు చేతనైన మేరకు నటించుచున్నారు; అయితే అపొస్తలులు దేవాలయములో బోధించుచున్నారని వారు వినినప్పుడు, వారు మనుష్యుల మోసముచేత కాక అద్భుతముగా బయటికి వచ్చిరని ఎంతగా ఎరిగియుండినను, వారు తమ ఉద్దేశమునందే నిలిచియున్నారు; ఇందులో ప్రవర్తనలోని భక్తిహీనతయు దేవుని తిరస్కారమును మాత్రమే గాక, భయంకరమైన రౌద్రమును వివేకశూన్యతయు కనబడుచున్నవి. కాబట్టి న్యాయము మరియు నీతి యొక్క అందమైన రంగులు వేషధారులను ఎంతగా కప్పినను, తుదకు వారు తమ దుష్టత్వమును బయలుపరచుకొనక మానరు. చెరసాల తెరువబడుట దేవుని కార్యమేయని వారు అన్ని పరిస్థితులనుబట్టి నిశ్చయముగా గ్రహించియుండవలెను; అయినను దేవునికి విరోధముగా బహిరంగముగా రెచ్చిపోవుటకు వారు సందేహింపరు.

260 "Speciosi juris praetextus," న్యాయవిధి యొక్క అందమైన సాకులు.

ఈ సంగతులు మన కాలమునకును తగియున్నవి. న్యాయబద్ధమైన మహాసభలు సంఘమునకు ప్రాతినిధ్యము వహించును గనుక వాటికి లోబడవలెనను తమ సూత్రమును గూర్చి పోపు మతస్థులు ఎంత గర్వముగా అతిశయించుచున్నారో మనము ఎరుగుదుము. మరియు బాహ్య రూపము విషయములో ఏ లోపమును లేని సభలను వారు న్యాయబద్ధమైన సభలని పిలుచుచున్నారు, అవి అట్లే ఎంచబడవలెనని కోరుచున్నారు; లూకా ఈ స్థలములో మాటలాడుచున్న సభ అట్టిదే; అయినను అది క్రీస్తు నామమును ఆర్పివేయుటకే సమకూర్చబడెనని మనము ఎరుగుదుము. ఏలయనగా ఆ కాలమున యాజకులు కుయుక్తిచేతనో, మనుష్యుల అనుగ్రహమును సంపాదించుటకై చేసిన అక్రమమైన ప్రయత్నముచేతనో, ఇతర దుష్ట తంత్రములచేతనో ఘనతలోనికి జొరబడినను, లేక లంచములచేతనో హత్యలచేతనో దానిలోనికి చొచ్చుకొనిపోయినను, క్రీస్తు బయలుపరచబడువరకు యాజకత్వపు గౌరవము ఇంకను నిలిచియుండెను. పెద్దల సభయందు సంఘము యొక్క ప్రాతినిధ్యము ఉండెను; అయితే దేవుని సత్యము వెదకబడని చోట బాహ్యమైన రూపమంతయు కేవలము ఒక ముసుగే తప్ప మరేమియు కాదు. కాబట్టి పోపు మతస్థులు ఈ డాలు నీడచేత తమ హేయక్రియలను కప్పుకొనుట వ్యర్థము; ఏలయనగా సంఘమునకు అధిపతులైనవారు సమకూడుట చాలదు, వారు దీనిని క్రీస్తు నామమున చేసితేనే గాని; లేనియెడల, సాతాను వెలుగుదూత వేషము ధరించుకొనుట అతని సాధారణ తంత్రము గనుక, (2 కొరింథీయులకు 11:14,) సంఘము అను బిరుదుక్రింద అతడు కోరుకొనగలిగినంత అనుకూలమైన మరుగును మనము అతనికి ఇచ్చినవారమగుదుము.

బలాత్కారము చేయకుండ వారిని తీసికొనివచ్చెను. దేవాలయపు అధిపతిని గూర్చి మనము ఇంతకుముందు కొంత చెప్పియున్నాము. ఏలయనగా దేవాలయమును పరిపాలించుటకు తమకు ఇష్టమైనవారిని నియమించుటకు యూదులకు అనుమతి ఉండెనని నేను తలంచను; దేవాలయముపై అధికారము కలిగియుండుటకు ప్రాంతాధిపతియే ఒకనిని నియమించెనని నా తలంపు. మరియు వారు బలాత్కారము లేకుండ తేబడిరని, అనగా ఏ అల్లరియు పుట్టకుండునట్లు వారు బలవంతముగా ఈడ్చుకొనిపోబడలేదని అతడు చెప్పుచున్నాడు; కాబట్టి వారు దేవునికి భయపడకయు ఆయనను గౌరవింపకయు ఉన్నను, మనుష్యులకు భయపడుచున్నారు. అపొస్తలులు సహితము తమ నమ్రతను కనుపరచుచున్నారు; ఏలయనగా తాము గొప్ప జనసమూహముచేత నడిపింపబడుచుండినను, తాము ఏ అల్లరికిని కారకులు కాకుండునట్లు బంట్రౌతులచేత తమ్మును తాము తీసికొనిపోబడనిచ్చుచున్నారు.

అపొస్తలుల కార్యములు 5:27-28

27. వారు వారిని తీసికొనివచ్చి మహాసభ యెదుట నిలువబెట్టగా ప్రధానయాజకుడు వారిని అడిగినదేమనగా 28. మీరు ఈ నామమునుబట్టి బోధింపకూడదని మేము మీకు ఖండితముగా ఆజ్ఞాపింపలేదా? ఇదిగో మీరు యెరూషలేమును మీ బోధతో నింపి, యీ మనుష్యుని రక్తాపరాధమును మామీదికి తేవలెనని యున్నారని చెప్పెను.

28. ప్రధానయాజకుడు అపొస్తలులమీద రెండు నేరములు మోపుచున్నాడు; వారు మహాసభ యొక్క తీర్మానమునకు లోబడలేదు గనుక అతడు వారిమీద అవిధేయత లేక మొండితనము అను నేరము మోపుచున్నాడు. రెండవ భాగములో అతడు చెడ్డ మనస్సాక్షిని బయలుపరచుకొనుచున్నాడు, లేక కనీసము తాను ఏదో బహిరంగ వ్యవహారమును కాక సొంత వ్యవహారమునే చక్కబెట్టుచున్నట్లు కనుపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా క్రీస్తు మరణము నిమిత్తము అపొస్తలులు యాజకులను శాస్త్రులను ద్వేషింపబడునట్లు చేయుదురని అతడు ఫిర్యాదు చేయుచున్నాడు. కాబట్టి వారిని నొప్పించుచున్నదేమో చూడుడి; దుష్టమైన హత్యకు ప్రతీకారమునకును శిక్షకును వారు భయపడుచున్నారు. మొదట అతడు బోధను సాకుగా చూపుచున్నాడు; అయితే అతడు బోధను గూర్చి అంత జాగ్రత్తపడలేదని ముగింపునుబట్టి మనము గ్రహింపవచ్చును. ఇంతలో అతడు అపొస్తలులమీద రాజద్రోహము మోపుచున్నాడు; ఏలయనగా క్రీస్తు న్యాయముగానే చంపబడెనను సంగతిని, మనుష్యులందరు దాదాపు ఒప్పుకొనినదానిగా అతడు తీసికొనుచున్నాడు. అయినను వారు యాజకుల ఆజ్ఞకు లోబడలేదనుటయే నేరారోపణలోని ముఖ్యాంశము. ప్రధానయాజకునికి లోబడకపోవుట ఘోరమైన అపరాధము; అట్లయితే యాజకవర్గమంతటిని తృణీకరించుట ఇంకెంత ఘోరమైనది? అయితే దేవునియెడలను సంఘమునెడలను తన విధి ఏమిటో ప్రధానయాజకుడు ఆలోచించుటలేదు; తన అధికారము ఏ చట్టములకును లోబడనిదైనట్లు అతడు దానిని నిరంకుశముగా దుర్వినియోగము చేయుచున్నాడు; నేడు పోపు మనయెడల ఆలాగే వ్యవహరించుచున్నాడు; ఏలయనగా అతడు కళ్లెములేని అధికారమును పరిపాలనను తనకు తానే ఆపాదించుకొనుచున్నాడు గనుక, మనము అతని తీర్మానములను నిరాకరించుట చూచిన వెంటనే మనలను భేదవాదులని తీర్పుతీర్చుటకు అతడు భయపడడు; ఏలయనగా "మిమ్మును నిరాకరించువాడు నన్ను నిరాకరించుచున్నాడు," (లూకా 10:16,) అను ఇట్టి వాక్యములను అతడు పట్టుకొని, దానినిబట్టి మనము దేవునిమీద తిరుగుబాటు చేయుచున్నామని తీర్మానించుచున్నాడు. అయితే క్రీస్తు రాయబారిగా తన మాట వినబడవలెనని అతడు కోరినయెడల, అతడు క్రీస్తు నోటినుండియే మాటలాడవలెను.

261 "Extinguendam," ఆర్పివేయుటకు. 262 "Ambitu," కుట్రచేత. 263 "Mutuis caedibus," పరస్పర హత్యలు. 264 "Neque enim mihi probabile est," ఏలయనగా అది నాకు సంభావ్యముగా తోచదు. 265 "Inobedientiae et contumaciae," మొండితనము మరియు అవిధేయత.

ఇప్పుడు అతడు స్పష్టముగా సాతాను పరిచారకుని పాత్ర పోషించుచున్నను, సిగ్గులేకుండను ఏ సాకును లేకుండను క్రీస్తు నామమునుండి అధికారమును అరువు తెచ్చుకొనుచున్నాడు; అవును, దేవుని వాక్యమునకు లోబడని అధికారమును ప్రభుత్వమును ఆక్రమించుకొను ఆత్మసంబంధమైన నిరంకుశులు తమకు ఇష్టమైన దేనినైనను ప్రయత్నించుటకు తమకుతామే ఎంత నిర్లక్ష్యముగా స్వేచ్ఛనిచ్చుకొనుటకు తెగించుచున్నారో, ప్రధానయాజకుడు వాడుచున్న మాటల తీరే నిరూపించుచున్నది. "ఆజ్ఞతో మేము ఆజ్ఞాపించితిమి" అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. తాము ఆజ్ఞాపించునదంతయు మినహాయింపు లేకుండ అంగీకరింపబడవలెనని వారు తలంచుటవలననే తప్ప ఇంత కఠినమైన కట్టడి మరి ఎక్కడనుండి వచ్చుచున్నది?

అపొస్తలుల కార్యములు 5:29-33

29. అందుకు పేతురును అపొస్తలులును ఇట్లనిరి–మనము మనుష్యులకు కాదు దేవునికే లోబడవలెను గదా. 30. మీరు మ్రానున వ్రేలాడవేసి చంపిన యేసును మన పితరుల దేవుడు లేపెను. 31. ఇశ్రాయేలునకు మారుమనస్సును పాపక్షమాపణను దయచేయుటకై దేవుడు ఆయనను అధిపతినిగాను రక్షకునిగాను తన దక్షిణహస్తబలముచేత హెచ్చించియున్నాడు. 32. మేమును, దేవుడు తనకు విధేయులైనవారికి అనుగ్రహించిన పరిశుద్ధాత్మయు ఈ మాటలకు [లేక సంగతులకు] సాక్షులమై యున్నామని చెప్పిరి. 33. వారు ఈ మాటలు విని హృదయములు చీలినవారై వారిని చంపనుద్దేశించిరి.

29. వారి ప్రత్యుత్తరము యొక్క సారాంశమిదే: మనుష్యులకంటె దేవునికే ప్రాధాన్యమిచ్చుట వారికి న్యాయమే, అంతేకాదు, అది వారి విధియై యున్నది. "క్రీస్తును గూర్చి సాక్ష్యమియ్యవలెనని దేవుడు మాకు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు; కాబట్టి మౌనముగా ఉండవలెనని మీరు మాకు ఆజ్ఞాపించుట వ్యర్థము." అయితే మనుష్యులకంటె దేవునికే లోబడవలెనను ఈ వాక్యము ఎప్పుడు వర్తించునో దానిని నేను ఇంతకుముందు మూడవ అధ్యాయములో వివరించితిని. దేవుడు తన సొంత అధికారమును ఎల్లప్పుడును చెక్కుచెదరకుండ కాపాడుకొనునట్లుగానే మనుష్యులను అధికారముతో మనపైన నియమించుచున్నాడు. కాబట్టి దేవుని ఆజ్ఞ భంగము కానంతవరకే మనము అధికారులకు లోబడవలెను. శక్తియు అధికారమును న్యాయబద్ధముగా వినియోగింపబడునప్పుడు, దేవునికిని మనుష్యునికిని మధ్య పోలిక చేయుట అసందర్భము. నమ్మకమైన కాపరి దేవుని వాక్యమునుండి ఆజ్ఞాపించినను నిషేధించినను, మనము దేవునికే లోబడవలెనని మొండివారైన మనుష్యులు అభ్యంతరము చెప్పుట వ్యర్థము; ఏలయనగా దేవుడు మనుష్యునిద్వారా తన మాట వినబడవలెనని కోరుచున్నాడు. అవును, మనుష్యుడు దేవుని సాధనమే తప్ప మరేమియు కాడు. న్యాయాధిపతి తన విధిని తాను చేయవలసినట్లు చేసినయెడల, అతడు దేనియందును భేదింపనప్పుడు అతడు దేవునికి విరోధియని ఒకడు చెప్పుట వ్యర్థము; అంతేకాదు, అప్పుడు దానికి విరుద్ధమైన నియమమే అమలులో ఉండును. మనము దేవునికి లోబడగోరినయెడల ఆయన పరిచారకులకును అధికారులకును లోబడవలెను. అయితే అధికారులు మనలను దేవునికి లోబడుటనుండి తొలగించిన వెంటనే, వారు దైవదూషణకరమైన తెగువతో దేవునికి విరోధముగా పోరాడుచున్నారు గనుక, దేవుడు అధికారమునందు అందరికంటె పైగా ఉండునట్లు వారి గర్వము అణచివేయబడవలెను. అప్పుడు ఘనత యొక్క పొగలన్నియు మాయమైపోవును. ఏలయనగా మనుష్యులు తన మహిమను మరుగుపరచునట్లు దేవుడు వారికి ఘనమైన బిరుదులను అనుగ్రహింపడు. కాబట్టి ఒక తండ్రి తన సొంత స్థితితో తృప్తిపడక, తండ్రి యొక్క ప్రధాన ఘనతను దేవునినుండి తీసివేయ ప్రయత్నించినయెడల, అతడు కేవలము మనుష్యుడే తప్ప మరేమియు కాడు. రాజైనను అధిపతియైనను న్యాయాధిపతియైనను దేవుని ఘనతను అధికారమును తగ్గించునంతగా గర్వించినయెడల, అతడు కేవలము మనుష్యుడే. కాపరులను గూర్చియు మనము ఈలాగే తలంచవలెను. ఏలయనగా తన పదవియందు తన హద్దులను మీరువాడు (దేవునికి విరోధముగా తన్నుతాను నిలుపుకొనుచున్నాడు గనుక) ఒక రంగుచేతనో ముసుగుచేతనో మోసపుచ్చకుండునట్లు తన ఘనతను కోల్పోవలెను. కాపరి పదవి మిక్కిలి శ్రేష్ఠమైనది, సంఘ అధికారము గొప్పది; అయినను దేవుని శక్తిలోను క్రీస్తు బోధకత్వములోను ఏ భాగమును తగ్గకుండునట్లే. దీనినిబట్టి పోపు గర్వము హాస్యాస్పదమైనదని మనము సులభముగా గ్రహింపవచ్చును; అతడు క్రీస్తు రాజ్యమంతటిని కాళ్లక్రింద త్రొక్కుచు, దేవునికి విరోధముగా బహిరంగముగా తన్నుతాను నిలుపుకొనుచుండగా, అయినను క్రీస్తు నామము క్రింద దాగియుండగోరుచున్నాడు.

266 "Pro confesso sumit," అతడు ఒప్పుకొనబడినదిగా తీసికొనుచున్నాడు. 267 "Vicissim," తనవంతుగా, అనువాదములో విడువబడినది. 268 "Esse rebelles," తిరుగుబాటుదారులమై యున్నాము.

30. మన పితరుల దేవుడు. తాము యాజకుల ఆజ్ఞను లక్ష్యపెట్టకపోవుట కారణము లేకుండను అవివేకముగాను కాదని ప్రకటించుటకై, వారు తాము మాటలాడవలసిన విషయములోనికి దిగుచున్నారు. ఏలయనగా (నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు) ఏదైన విరోధము ఉన్నప్పుడు మాత్రమే దేవునికిని మనుష్యునికిని మధ్య పోలిక వర్తించును. కాబట్టి యాజకులు నిషేధించుచున్నదానిని దేవుడు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు గనుక, యాజకుల ఆజ్ఞను నిరాకరించుటకు దేవుని భయముచేతనే తాము బలవంతపెట్టబడుచున్నామని వారు దీనిచేత నిరూపించుచున్నారు. కాబట్టి లేఖనముల సాధారణ పద్ధతి చొప్పున, దేవుడు క్రీస్తును లేపెనని వారు మొదట చెప్పుచున్నారు. ఏలయనగా దేవుడు ప్రవక్తలను గాని న్యాయాధిపతులను గాని, లేక ఏదో గొప్ప కార్యమునకు వాడుకొనవలెనని తాను నిర్ణయించిన పరిచారకులను గాని లేపెనను మాట సాధారణమైనది; దాని భావమేమనగా, దేవుడు తాను ఏదైన శ్రేష్ఠమైన పదవికి హెచ్చించువారిని విశేషమైన వరములతో అలంకరింపనియెడల స్వభావము యొక్క శ్రేష్ఠతయంతయు బలహీనమైనదే. బహుశా పేతురు తన మొదటి ప్రసంగములో ఉదాహరించిన మోషే యొక్క ఆ ప్రసిద్ధమైన వాక్యమును కూడ వారు సూచించుచుండవచ్చును, (ద్వితీయోపదేశకాండము 18:15, పైన 3:22.) తాము క్రొత్త మతరూపమును ప్రవేశపెట్టుటలేదనియు, ప్రజలమీద ఏ క్రొత్త దేవునిని బలవంతముగా రుద్దుటలేదనియు ప్రకటించుటకై, వారు పితరుల దేవుని కర్తగా పేరుపెట్టి ఉదాహరించుచున్నారు. ఏలయనగా తాము ప్రజలను ధర్మశాస్త్రమునుండియు ప్రవక్తలనుండియు తొలగించుటకు ప్రయత్నించుచున్నారను అబద్ధపు నిందకు వారు జవాబు చెప్పవలసియుండెను. పితరులచేత ఆచరింపబడిన ఆరాధననంతటిని వారు అంగీకరించుచున్నారని కాదు; అపవిత్రులైన మనుష్యులు పితరులు ఈలాగు బోధించిరనియు, తాము అన్నిటిని తమ పూర్వికుల ఆచారము మరియు శాసనము చొప్పున చేయుచున్నామనియు ఈ ఒక్క వాదముతోనే తృప్తిపడుదురు; అయితే అపొస్తలులు ఈ స్థలములో దేవుడు ఎవరితో తన నిబంధనను చేసెనో, ఎవరు సరియైన స్వచ్ఛమైన బోధను అనుసరించిరో, ఎవరు రక్షణ వాగ్దానమును నిజమైన విశ్వాసముతో హత్తుకొనిరో, తుదకు ఎవరు పరలోకపు తండ్రినుండి తమ ఆరంభమును పొందిరో, దేవుని అద్వితీయ కుమారునిద్వారా తమ సంతానముతో కూడ దేవుని పిల్లలైయుండిరో ఆ పితరులను గూర్చి మాటలాడుచున్నారు.

269 "Eadem in parentibus et dominis ratio," తల్లిదండ్రుల విషయములోను యజమానుల విషయములోను ఇదే నియమము వర్తించును, అనువాదములో విడువబడినది.

270 "Dei," దేవుని.

మీరు చంపిన. ఈ భాగములో, సంఘమునకు అధిపతులుగాను పెద్దలుగాను తమకు ప్రధాన ఘనత ఇయ్యబడవలెనని కోరినవారు దేవుని శత్రువులని అపొస్తలులు వారికి స్పష్టముగా తెలియజెప్పుచున్నారు. దీనినిబట్టి వారు అతి స్వల్పమైన అధికారమునకైనను అయోగ్యులని సిద్ధించుచున్నది. ఇక్కడ ధైర్యమునకు గురుతైన ఒక పూర్వాక్షేప నివారణ కూడ ఉన్నది; వారు దేనిని అవమానకరమైన సంగతిగా ఎంచిరో దానిని గూర్చి అతడు ధైర్యముగాను స్వేచ్ఛగాను మాటలాడుచున్నాడు, అనగా క్రీస్తు సిలువమీద అవమానకరమైన మరణము పొందెను గనుక ఆయన మహిమలో ఏ భాగమైనను తగ్గినట్లు కనబడకుండునట్లు; ఇట్లు చెప్పబడినట్లున్నది: "మీరు ఆయనను చంపితిరి. మీ క్రూరత్వము సామాన్యమైన సాధారణ మరణముతో తృప్తిపడలేదు; ఏలయనగా ఆయన మ్రానున వ్రేలాడదీయబడెను. అయితే మరణము ఆయన శక్తిని ఆర్పివేయలేకపోయెను; మీ మధ్య ఆయన పొందిన ఆ సిగ్గును నిందయు ఆయన ఘనతను తీసివేయలేకపోయెను." కాబట్టి దేవుని పిలుపు దృఢముగాను స్థిరముగాను నిలిచియున్నది. కాబట్టి అపొస్తలులు యాజకులు చేసిన దుష్టత్వమును ఘోరమైన అపరాధమును వారి ముఖముమీదనే ఎత్తిచూపుచున్నట్లే, ఆ దుష్టత్వమునకు కర్తలైనవారు జయము పొందినవారివలె అతిశయింపకుండునట్లు, క్రీస్తు పొందిన నిందాకరమైన మరణపు విధమును ఒప్పుకొనుటద్వారా వారు ముందుగానే అడ్డుకొనుచున్నారు.

31. దేవుడు ఆయనను హెచ్చించెను. కాబట్టి దుష్టులు ఏమి ప్రయత్నించినను, తండ్రి తనకు అప్పగించిన కార్యమును నెరవేర్చకుండ అది క్రీస్తును ఆటంకపరచలేదనియు అడ్డగించలేదనియు అపొస్తలులు సూచించుచున్నారు. దేవుని దక్షిణహస్తము ఆయన శక్తిని సూచించుచున్నది. 2వ అధ్యాయములో మనకు ఇంతకుముందు కనబడినదియు, క్రీస్తు తండ్రి కుడిపార్శ్వమునకు హెచ్చింపబడెనని చెప్పబడునప్పుడు ఇతర స్థలములలో సామాన్యముగా వాడబడునదియునైన ఆ అలంకారము ఈ స్థలమున వాడబడలేదు; మనుష్యుల చేతిచేత చంపబడిన క్రీస్తు దూతలను మనుష్యులను ఏలుటకై దేవుని శక్తిచేత ఉన్నతమునకు హెచ్చింపబడెనని ఈ స్థలము యొక్క భావము. మరియు ఇది సాతానుయొక్కయు లోకముయొక్కయు సమస్త ప్రయత్నములకు రహస్యముగా ఎదురుగా నిలుపబడినట్లు కనబడుచున్నది; అనగా వారి ప్రయత్నములు సఫలము కావు, ఏలయనగా తన అద్వితీయ కుమారునియందు ఇదివరకే బలముగా కార్యము జరిగించినదియు, కార్యము జరిగించుట ఎన్నటికిని మానని దేవుని హస్తమును ఆటంకపరచునంత ఎత్తునకు వారు ఎన్నటికిని ఎక్కలేరని చెప్పినట్లున్నది. అయినను ఆయన అధిపతియు రక్షకుడునై యుండవలెనని దాని ఉద్దేశము కూడ చేర్చబడినది. ఏలయనగా దేవుడు తన ప్రజలకు రక్షణనుగూర్చిన నిరీక్షణను కలిగించిన ప్రతిసారియు, ఎవని చేతిద్వారా సమస్తమును పునరుద్ధరించునో ఆ అధిపతిని లేక రాజును వాగ్దానము చేయుట ఆయనకు అలవాటు. ఈ ఆధిపత్యము క్రీస్తునకు అనుగ్రహింపబడెనని అపొస్తలులు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నారు. అయినను రెండవ విశేషణముచేత ఆయన కార్యమును వారు మరింత స్పష్టముగా తెలియజేయుచున్నారు. సారాంశమేమనగా, క్రీస్తు దేవుని ప్రజలను పరిపాలించుటకును, అంతమాత్రమే కాక తాను రక్షించు అధిపతిగా, అనగా రక్షణకర్తగా తన్ను కనుపరచుకొనుటకును ఘనతయొక్క అత్యున్నత స్థానమునందు ఉంచబడియున్నాడు.

271 "Ignominosam," అవమానకరమైన.

మారుమనస్సును దయచేయుటకై. ప్రజలను రక్షించుటకు క్రీస్తు ఏలాగు ఏలుచున్నాడో, అనగా తనవారిని మారుమనస్సునకు తెచ్చి పాపక్షమాపణద్వారా వారిని దేవునితో సమాధానపరచునప్పుడే అని, వారు ఈ స్థలమున చూపుచున్నారు. మరియు సువార్త యొక్క సారాంశము ఈ రెండు సంగతులలో ఇమిడియున్నదని మనకు తెలియును. కావున అపొస్తలులు తమ పక్షమును సమర్థించుకొనుటయందు మాత్రమే నిలువక, సాధ్యమైనయెడల క్రీస్తు యొక్క ప్రాణశత్రువులలో కొందరినైనను సంపాదించుకొనుటకై క్రీస్తు కార్యమును విస్తారముగా ప్రకటించుచున్నారు. మరియు మారుమనస్సు అను పదము దేనిని సూచించునో, అనగా అది మనుష్యుడు దేవునివైపు అంతరంగమందు తిరుగుట అనియు, అది తరువాత బాహ్యక్రియలచేత కనుపరచబడుననియు మనము ఇంతకుముందే వివరించియున్నాము. ఏలయనగా క్రీస్తు మనలను అంతరంగమందు నూతనపరచుటకై, మనస్సుయొక్కయు హృదయముయొక్కయు నూతనత్వమును నూతన జీవితము తరువాత అనుసరించుటకై, ఈ హేతువుచేతనే మనకు పునర్జన్మ ఆత్మను అనుగ్రహించుచున్నాడు. మారుమనస్సును దయచేయుట క్రీస్తునకు చెందినదైతే, అది మనుష్యుని శక్తిలో ఉన్న సంగతి కాదని దానినుండి తేలుచున్నది. నిశ్చయముగా అది మనలను నూతన సృష్టిగా చేయుచు, మనలో దేవుని స్వరూపమును మరల నిర్మించుచు, పాపదాస్యమునుండి నీతికి విధేయతలోనికి మనలను తెచ్చుచున్న ఒక ఆశ్చర్యకరమైన సంస్కరణ (లేక మరల రూపించుట) గనుక, మనుష్యులు తమ్మును తాము సృజించుకొనుట ఎంత అసాధ్యమో, తమ్మును తాము మార్చుకొనుటయు అంతే అసాధ్యము. మారుమనస్సు స్వేచ్ఛాపూర్వకమైన మార్పు అని నేను ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయితే దేవుడు మన హృదయమును మార్చి, అది రాతి హృదయమునుండి మాంసపు హృదయముగాను, కఠినమైనదియు మొండిదియునైన దానినుండి వంగునదిగాను, తుదకు దుష్టమైన దానినుండి నీతిగలదిగాను చేయబడుటవలననే గాక ఈ చిత్తము మనకు ఎక్కడనుండి కలుగును? (యెహెజ్కేలు 11:19.) క్రీస్తు ఈలాగు తన ఆత్మచేత పునర్జన్మ కలిగించునప్పుడు ఇది జరుగును. మరియు ఇది ఒక్క క్షణములో అనుగ్రహింపబడదు; మనము దేవునితో సంపూర్ణముగా ఐక్యపరచబడువరకు, మన జీవితకాలమంతయు అది దినదినము వృద్ధిపొందవలెను; మనము మన శరీరమును విడిచిపెట్టినప్పుడే అది జరుగును.

మనుష్యుడు, మునుపు దేవునినుండి తొలగిపోయినవాడై, లోకమును తన్ను తానును విసర్జించి, నూతన జీవితము గడుపవలెనని తీర్మానించుకొనునప్పుడు, అది నిజముగా మారుమనస్సు యొక్క ప్రారంభము. అయితే మనము మార్గములో ప్రవేశించినప్పుడు గురికి ఇంకను దూరముగా ఉన్నాము గనుక, మనము ఎడతెగక ముందుకు సాగవలసియున్నది. ఈ రెండిటిని మనము క్రీస్తు ఉపకారమువలననే పొందుచున్నాము. ఏలయనగా ఆయన మనలో మారుమనస్సును ఆరంభించునట్లే, స్థిరత్వమును కూడ మనకు అనుగ్రహించుచున్నాడు. ఇది వెలలేని కృప; అయినను అది పాపక్షమాపణతో జతపరచబడనియెడల మనకు కొంచెమే మేలు చేయును. ఏలయనగా క్రీస్తు మొదట మనలను దేవుని శత్రువులుగా కనుగొనుచున్నాడు; మరియు ఆయనకును మనకును మధ్య విభేదము కలిగించు దుర్గుణములు మనలో ఎల్లప్పుడును మిగిలియున్నవి; కాబట్టి ఆయన మనయెడల కనికరముగలవాడై యుండుటకంటె న్యాయముగా మనమీద కోపపడవచ్చును. దేవుడు మన పాపములను మనకు ఆపాదింపకపోవుటయందే మన నీతి ఇమిడియున్నది. కాబట్టి ఈ రెండవ కృప వాటినుండి ఎన్నడును వేరుపరచబడకూడదు. ఇంతేకాదు, ఈ రెండు భాగములతో అది కూడియుండనియెడల, అనగా మనుష్యులు నీతి ఉచితముగా ఆపాదింపబడుటచేత క్రీస్తుద్వారా దేవునితో సమాధానపరచబడుచున్నారనియు, పునర్జన్మ ఆత్మచేత జీవపు నూతనత్వములోనికి మరల రూపింపబడుచున్నారనియు వారికి బోధింపబడనియెడల, సువార్త అంగహీనమైనదియు చెడిపోయినదియునై యుండును. కాబట్టి క్రీస్తునందు రక్షణను మనము ఏలాగు పొందవలెనో సంక్షేపముగా గ్రహించుచున్నాము.

272 "Epitheto," విశేషణము. 273 "Luculenter," స్పష్టముగా. 274 "Pietatis," భక్తి యొక్క. 275 "Consequimur," పొందుచున్నాము.

32. మరియు మేము ఆయనకు సాక్షులము. తమ బోధ దేవునినుండి వచ్చినదని వారు తెలియజేసిన తరువాత, తాము దుస్సాహసముగా ఏదైనను ప్రయత్నించుచున్నట్లు కనబడకుండునట్లు, దేవుడు తమకు ఆజ్ఞాపించినట్లే మాటలాడుచున్నారను రెండవ భాగమునకు ఇప్పుడు దిగుచున్నారు. ఏలయనగా సువార్త పరిచారకులందరికిని ఏలాగో, ఇదియు ఒక అవశ్యకమైన సమర్థనయై యుండెను; అనగా తాము దేవునివలన పొందినదానిని తప్ప మరేదియు బోధించుట లేదని వారు మనుష్యులందరికిని బహిరంగముగా తెలియజేయవలెను. రెండవదిగా, తాము దీనికి పిలువబడియున్నారు గనుక దేవుని ఎదిరింపగోరితేనే గాని బోధించవలసిన అవశ్యకతను తప్పించుకొనలేరని తెలియజేయవలెను. హెబ్రీ వాడుక ప్రకారము లూకా ఈ స్థలమున సంగతులకు బదులుగా మాటలు అని వ్రాయుచున్నాడు. అయినను ఎవడైనను దీనిని ఆ వాక్యమునుగూర్చియే అని గ్రహించుటకు ఇష్టపడినయెడల, అది అలాగుండవచ్చునని నేను కాదనను. సారాంశమేమనగా, సాక్షులుగా ఉండుటకై దేవునిచేత వారు ముందుకు తేబడిరి గనుక వారు వెనుకకు తగ్గకూడదు, ఆయన ఆజ్ఞాపించిన సంగతులను వారు ప్రకటింపవలసియున్నది.

పరిశుద్ధాత్మయు. వారు తమ పిలుపును దాని ఫలముచేత స్థిరపరచుచున్నారు; ఏలయనగా విశ్వసించినవారికి దేవుడు పరిశుద్ధాత్మను అనుగ్రహించెను గనుక, ఇది వారి బోధను ఆమోదించుటకు ఒక ముద్రయై యుండెను. దీనివలన ఆయన సువార్త విశ్వాసమును ఆమోదించెననియు అది ఆయనకు అంగీకారమైనదనియు స్పష్టముగా కనబడెను. తనకు విధేయులైనవారికి అని వారు చెప్పుటను నేను క్రీస్తునకు అన్వయించుచున్నాను; క్రీస్తునందు విశ్వసించువారు తమ విధేయతకు సమృద్ధిగా ప్రతిఫలము పొందుచున్నారని వారు చెప్పినట్లున్నది. కాబట్టి క్రీస్తునకు విధేయత చూపవలెనని దేవుడు కోరుచున్నాడు. కావున ఆ విషయమందు మా పరిచర్యయు ఆయనకు ప్రీతికరమైయున్నది. అయినను ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న పుట్టవచ్చును: ఆత్మ ప్రత్యక్షతవలననే మనకు విశ్వాసము కలుగుచుండగా, అదే ఆత్మ విశ్వాసము తరువాత అనుగ్రహింపబడునని ఈ స్థలమున ఏలాగు చెప్పబడుచున్నది? దేవుడు తన సంఘమును అలంకరించిన భాషల వరము, ప్రవచన వరము, అర్థము చెప్పు వరము, స్వస్థపరచు వరము మొదలైనవాటినిగూర్చి ఈ స్థలమున చెప్పబడుచున్నదని నేను ఉత్తరమిచ్చుచున్నాను. ధర్మశాస్త్ర క్రియలవలన ఆత్మను పొందితిరా, విశ్వాసముతో వినుటవలన పొందితిరా అని పౌలు గలతీయులను అడుగుచు చెప్పినట్లే (గలతీయులకు 3:2). కాబట్టి ఆత్మ యొక్క వెలిగింపు విశ్వాసమునకు కారణమైయున్నది గనుక అది విశ్వాసమునకు ముందుగా వచ్చును; అయితే "కలిగినవానికి ఇయ్యబడును" (మత్తయి 13:12) అను దానిప్రకారము, మనము ముందుకు సాగునట్లు ఆ తరువాత ఇతర కృపావరములు అనుసరించును. మనము ఆత్మ యొక్క నూతన వరములచేత తరచుగా ఐశ్వర్యవంతులము కాగోరినయెడల, విశ్వాసము అను ఒడిని దేవునియెదుట పట్టుదము. అయితే నేడు మన అవిశ్వాసమునకు లభించు ప్రతిఫలము చాల భిన్నమైనది; ఏలయనగా అది దేవుని ఆత్మ లేనిదై, అధిక భాగము ఏమియు చూడదు, ఏమియు గ్రహింపదు.

276 "Mutilum," అంగహీనమైన. 277 "Tergiversari," వెనుకకు తిరుగుట, వెనుకకు జారిపోవుట. 278 "Fidei sinum aperiamus Deo," దేవునికి విశ్వాసము అను ఒడిని తెరతుము. 279 "Sed longe diversum praemium hodie reportat nostra incredulitas," అయితే నేడు మన అవిశ్వాసము చాల భిన్నమైన ప్రతిఫలమును పొందుచున్నది.

33. వారి హృదయములు చీలిపోయెను. యాజకులు ఇనుప హృదయములు గలవారైనను సంపూర్ణముగా కదిలింపబడవలసియుండెను; అయితే వారు పగిలిపోవుచున్నారు. దీనినిబట్టి భ్రష్టులను క్రీస్తునకు విధేయులుగా చేయుటకు ఏ హేతువులును వారియెడల ఫలించవని మనము గ్రహించుచున్నాము; ఏలయనగా దేవుడు అంతరంగమందు మాటలాడనియెడల, బాహ్యబోధ చెవులను కొట్టుట తప్ప మరేమియు చేయలేదు. అపొస్తలులు తమ శత్రువులకు ఒక్క మాటయైనను చెప్పుటకు లేకుండునట్లు వారిని జయింపగలిగిరి; అయితే వారి ఉగ్రత ఎంత అణచబడనిదియు కళ్లెము లేనిదియునై యుండెనో, వారు మరింత పిచ్చెక్కినవారగుచున్నారు. అయినను దానితోకూడ వాక్యము యొక్క శక్తిని మనము గమనింపవలెను; ఏలయనగా భ్రష్టులు దానివలన మేలైనవారగునట్లు మార్చబడకపోయినను, అది వారి హృదయములలోనికి చొచ్చుకొనిపోయి వారి మనస్సాక్షులను ఒత్తిడిచేయుచున్నది; తమ న్యాయాధిపతిచేత తాము ఒత్తిడి చేయబడుచున్నామని వారు గ్రహించిరి గనుక, అక్కడనుండియే వారి ఉగ్రత పుట్టుచున్నది. సువార్తను వారు సంతోషముగా పూర్తిగా ఎగతాళి చేయుదురు, దానిని ఏమియు కానిదానిగా ఎంచుటకై తాము చేయగలిగినదంతయు ప్రయత్నించుచున్నారు; అయితే దానియందు ఒక గూఢమైన ప్రభావము ఉన్నది, అది వారి సుఖభోగములన్నిటిని బలముగా తరిమివేయుచున్నది. ముఖ్యముగా దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుట నిలుచుటకు బూరధ్వనిచేత వారు పిలువబడునప్పుడు, వారి పిచ్చియు ఉగ్రతయు బయలుపడును.

అపొస్తలుల కార్యములు 5:34-39

34. అప్పుడు ప్రజలందరిచేత ఘనపరచబడిన గమలీయేలను ధర్మశాస్త్రోపదేశకుడైన యొక పరిసయ్యుడు మహాసభలో లేచి, అపొస్తలులను కొంతసేపు వెలుపలికి తీసికొనిపోవుడని ఆజ్ఞాపించెను. 35. అప్పుడతడు వారితో ఇట్లనెను–ఇశ్రాయేలీయులారా, ఈ మనుష్యుల విషయమై మీరేమి చేయబోవుచున్నారో జాగ్రత్తగా చూచుకొనుడి. 36. ఏలయనగా ఈ దినములకు మునుపు థూదా అను ఒకడు లేచి తానొక గొప్పవాడనని చెప్పుకొనెను; ఇంచుమించు నన్నూరుమంది మనుష్యులు వానితో కలిసికొనిరి; వాడు నశించెను; వానికి లోబడినవారందరును చెదరి వ్యర్థులైరి. 37. వాని తరువాత పన్ను వ్రాయబడిన దినములలో గలిలయుడైన యూదా లేచి, బహుజనులను తన వెంట తిప్పుకొనిపోయెను; వాడును నశించెను, వానికి లోబడినవారందరును చెదరిపోయిరి. 38. కాబట్టి యిప్పుడు నేను మీతో చెప్పునదేమనగా–ఈ మనుష్యుల జోలికి పోక వారిని విడిచిపెట్టుడి; ఈ ఆలోచనయైనను ఈ కార్యమైనను మనుష్యులవలన కలిగినదాయెనా అది వ్యర్థమగును. 39. దేవునివలన కలిగినదాయెనా మీరు దానిని నశింపజేయలేరు; మీరొకవేళ దేవునితో పోరాడువారుగా కనబడుదురేమో.

34. దుష్టుల ఉగ్రతను దేవుడు ఏ విధముగా వ్యర్థపరచెనో లూకా ఇప్పుడు చూపుచున్నాడు. అపొస్తలులను చంపవలెనని వారు ఉద్దేశించిరి; ఆ పిచ్చి ఆలోచనను భంగపరచుటకై గమలీయేలు వారి మధ్యను లేచుచున్నాడు. మరియు ఒక్క మనుష్యుడు అంతమందికి విరోధముగా అంతగా ఏలాగు ప్రబలగలిగెనో మనము తెలిసికొనునట్లు అతడు ఆ సందర్భములను గుర్తించుచున్నాడు. అతడు పరిసయ్యుడని చెప్పుచున్నాడు; మనకు తెలిసినట్లు ఆ శాఖ గొప్ప గౌరవము కలిగియుండెను. అతడు ప్రజలలో విలువగలవాడు, అనగా ఘనపరచబడినవాడని చెప్పుచున్నాడు; మరియు వారు ప్రజలకు భయపడిరి. దీనివలన అతని మనస్సునకు విరోధముగా ఏదైనను చేయుటకు వారు మరింత భయపడుచున్నారు. ఈ ప్రకారము దేవుడు తన శత్రువుల బలాత్కారమును ఆపుటకై (వారు ఎదురుచూడనప్పుడు) తరచుగా వారికి విరోధముగా ఆకస్మికమైన భయములను నిలుపుచున్నాడు. మరియు గమలీయేలు తన మాటలవలన అపొస్తలులు మరింత ధైర్యము తెచ్చుకొనకుండునట్లు వారిని ప్రక్కకు వెళ్లుమని ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు. ఏలయనగా అతడు సువార్త బోధను ఆమోదించెను గనుకనో, దానిని సమర్థింపవలెనని ఉద్దేశించెను గనుకనో ఈలాగు మాటలాడెనని మనము తలంచకూడదు; మిగిలినవారందరు ఉగ్రతచేత మండుచుండుట చూచి, మితముగలవాడును సౌమ్యుడునైన మనుష్యుడై, అతడు నిదానమైన మాటలతో ఆ అతిశయమును శాంతపరచుచున్నాడు.

280 "Sed rumpuntur," అయితే వారు (కోపముతో) పగిలిపోవుచున్నారు. 281 "Se sentiunt," తమ్మును తాము గ్రహించుచున్నారు. 282 "Quae omnes illorum delicias violenter discutit," అది బలమైన హస్తముతో వారి సుఖభోగములన్నిటిని చెదరగొట్టుచున్నది.

అయితే సమస్తమును మనము చక్కగా పరిశీలించినయెడల, ఈ తీర్పును అభిప్రాయమును గూర్చి చెప్పవలెనంటే, అవి జ్ఞానియైన మనుష్యునికి తగినవి కావు. అనేకులు దీనిని దైవవాక్కుగా ఎంచుచున్నారని నేనెరుగుదును; అయితే వారు తప్పుగా తీర్పు తీర్చుచున్నారని దీనివలన చాలినంతగా కనబడుచున్నది; ఏలయనగా ఈ విధముగా మనుష్యులు సమస్త శిక్షలనుండి మానుకొనవలసివచ్చును, ఏ దుష్కార్యమును ఇక సరిదిద్దబడవలసినది కాదు. అంతేకాదు, ఒక్క క్షణమైనను మనము పొడిగింపలేని జీవితమునకు సంబంధించిన సహాయములన్నియు నిరాకరింపబడవలసివచ్చును. దేవునివలన కలిగినదానిని మనుష్యుల ఏ ప్రయత్నమును నశింపజేయలేదనియు, మనుష్యులవలన కలిగినది నిలువగలిగినంత బలముగలది కాదనియు ఈ రెండు సంగతులును సత్యమే. అయితే మనుష్యులు ఆ మధ్యకాలములో ఏమియు అనక ఊరకుండవలెనని అతడు దీనినుండి తప్పుగా నిర్ణయించుచున్నాడు. దేవుడు మనకు ఏమి చేయుమని ఆజ్ఞాపించుచున్నాడో దానినే మనము గమనింపవలెను; దుష్టత్వమును మనము అణచవలెనని ఆయన కోరుచున్నాడు. ఇందునిమిత్తమే ఆయన అధికారులను నియమించి వారికి ఖడ్గమును ధరింపజేసెను; మూర్ఖులను క్రమములోనికి తెచ్చుటకును, పాపము శిక్షలేకుండ విచ్చలవిడిగా విజృంభింపకుండునట్లు చూచుటకును, ఇందునిమిత్తమే ఆయన తన సంఘముపైన పెద్దలను నియమించెను. కాబట్టి దేవుడు చెడుగులను తొలగించుటకు తానే సమర్థుడు గనుక మనము శిక్షించుటనుండి మానుకొనవలెనని నిర్ణయించుట తప్పు. అతని ఆలోచన యంతయు అట్టిదైనను, దేవునిమీద బహిరంగముగా యుద్ధము చేయకుండ జాగ్రత్తపడవలెనని గమలీయేలు శాస్త్రులను పెద్దలను హెచ్చరించుచున్నాడు. మరియు అతడు సందేహాస్పదమైన విషయమునుగూర్చి మాటలాడుచున్నట్లు మాటలాడుచున్నాడు; దీనివలన అతనికి పునాదినుండి నిశ్చయత ఏమియు లేదని కనబడుచున్నది; ఏలయనగా అతడు ఆ వ్యవహారము యొక్క స్వభావమునుగూర్చి సందేహించుచున్నాడు, అది మంచిదో చెడ్డదో నిర్ణయించుటకు సాహసింపక, ఆ వ్యవహారము మరింత స్పష్టముగా కనబడువరకు దానిని కొంతకాలము వాయిదా వేయుమని మాత్రమే ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు.

సంక్షేపముగా, గమలీయేలు సత్యమైన పునాదులనుండి తప్పుడు నిర్ణయమును తీయుచున్నాడు; ఏలయనగా విశ్వాసమునకు మాత్రమే ఉపయోగపడవలసినదానిని అతడు బాహ్యకార్యమునకును కార్యవిధానమునకును తప్పుగా అన్వయించుచున్నాడు. దీనికి భిన్నముగా, మన తర్కము ఇట్లుండవలెను: లోకమంతయు కాదన్నను, దేవునివలన కలిగినది నిలిచియుండవలసినదే; కాబట్టి విశ్వాసము దేవుని నిత్యసత్యముచేత ఆధారము పొంది స్థిరపరచబడియున్నది గనుక, సాతాను యొక్కయు మనుష్యుల యొక్కయు సమస్త దాడులకు ఎదురుగా అది ఏ భయము లేకుండ నిలువవలెను; ఆకాశము గతించినను, దేవుని తన కర్తగాను కాపరిగాను కలిగియున్న మన రక్షణ భద్రముగా ఉన్నది; దేవుడు క్రీస్తు రాజ్యమును కాపాడుచున్నాడు గనుక అది ఏ బలాత్కారముచేతను ఎన్నటికిని పడద్రోయబడదు; సువార్త బోధ దేవునియందు స్థాపింపబడియున్నది గనుక, మనుష్యులు దానిని ఎంతగా ఎదిరించినను కదిలించినను, అయినను అది స్థిరముగా నిలిచియుండును. మరియు దుష్టులు తాము చేయగలిగినదంతయు ప్రయత్నించి, సంఘమును నశింపజేయుటకు సమస్త మార్గములను వెదకినను, తమకు సాధ్యమైనంతమట్టుకు క్రీస్తునకును ఆయన సంఘమునకును విరోధముగా ఉగ్రముగా పోరాడినను, వారు జయింపరు; ఏలయనగా మనుష్యుల ఆలోచనలను వ్యర్థపరచుట దేవుని లక్షణము; ఈ విధముగా ఆయన వారి దుస్సాహసమును శిక్షించుచున్నాడు. ఈ రెండు భాగములును విశ్వాసమునకు చక్కగా అన్వయింపబడుట మనము చూచుచున్నాము. అయితే ఆ మధ్యకాలములో, క్రీస్తు సేవకులు సత్యమును కాపాడుటయందు తక్కువ శ్రద్ధ చూపుటకును, తమ దోషమువలన సంఘము క్షీణించునట్లు సహించుటకును, సమస్తమును తలక్రిందులు చేయ ప్రయత్నించువారి దుష్టత్వమును అజాగ్రత్తగా చూచిచూడనట్లు ఊరకుండుటకును ఏ హేతువును లేదు.

283 "Probaret," అతడు ఆమోదించెను. 284 "In arbitrio nostro," మన ఇష్టానుసారముగా. 285 "Ex veris principiis perversam consequentiam deducit," సత్యమైన మూలసూత్రములనుండి తప్పుడు నిర్ణయమును తీయుచున్నాడు.

286 "Nullosque non moveant lapides," మరియు కదిలింపని రాయి యేదియు లేకుండ (సమస్త ప్రయత్నములు చేసి).

36. థూదా అను ఒకడు లేచెను. మనము యోసేఫస్‌ను నమ్మినయెడల, గమలీయేలు ఈ స్థలమున చరిత్ర యొక్క సరియైన క్రమమును మార్చుచున్నాడు. ఏలయనగా గమాలాలో పుట్టిన గౌలనీయుడైన యూదా, క్విరీనియస్ లేక కురేనియు అధిపతిగా ఉన్న కాలమున, తమ ఆస్తులపై పన్ను వేయబడుట ఇష్టములేక తన అనుచరులతో కలిసి అల్లరి రేపెననియు; థూదా, కుస్పియస్ ఫాదస్ అధిపతిగా ఉన్న కాలమున, తాను దేవుని ప్రవక్తనని అతిశయించెననియు అతడు వ్రాయుచున్నాడు. మరియు ఫాదస్ క్లౌదియ కైసరుచేత యూదయకు పంపబడెను. మొదటి వృత్తాంతము పురాతన చరిత్ర (Antiquities) యొక్క పదునెనిమిదవ గ్రంథములోను, రెండవది ఇరువదియవ గ్రంథములోను వ్రాయబడియున్నది. అయితే వాని తరువాత యూదా అను ఒకడుండెను అని లూకా చెప్పునప్పుడు, అతడు తరువాతివాడైనట్లు కాలక్రమమును సూచింపవలెనని ఉద్దేశింపలేదని నేను తలంచుచున్నాను; గమలీయేలు రెండు సమానమైన దృష్టాంతములను తెచ్చెను గనుక, కాలమును లక్ష్యపెట్టకుండ ఒకదానిని మరియొకదాని స్థానములో ఉంచియుండవచ్చును. కాబట్టి post అను పదము "ఇంకను" లేక "అంతేకాక" అను అర్థమునకు సమానము.

మరియు గమలీయేలు తన అభిప్రాయమును స్థిరపరచుటకు తెచ్చిన ఈ దృష్టాంతములు సహితము ప్రస్తుత వ్యవహారమునకు చాలినంతగా సరిపోవుట లేదు. ఏలయనగా వారు యూదాను వెంటనే ఎదిరింపలేదు గనుక, అతడు రేపిన ఆ తిరుగుబాటు అనేక హత్యలకు కారణమాయెను, తుదకు అతడు ఆయుధబలముచేత జయింపబడెను. థూదాయు కుస్పియస్ ఫాదస్‌చేత సకాలములో పారద్రోలబడియుండనియెడల ఇంకను చాల ఎక్కువ కీడు చేసియుండును. అయితే మనుష్యులు దుస్సాహసముగా తమ్మును తాము హెచ్చించుకొనునప్పుడు వారికి దుష్ఫలితము కలుగుననియు, అది దేవుని న్యాయమైన తీర్పువలన జరుగుననియు ఈ ఒక్క సంగతినే గమలీయేలు లక్ష్యపెట్టుచున్నాడు. అయితే దేవుడు వారికి మంచి ఆలోచన ఇచ్చునప్పుడు యాజకులు వినుటకు నిరాకరించుచున్నారు గనుక, మూర్ఖమైన కలవరముచేత ఇటు అటు ఊగిసలాడుచు, ఒక మనుష్యునిచేత వ్యర్థమైన హేతువులతో విస్మయపరచబడుటకు వారు పాత్రులే. మరియు మనము కాలమును లెక్కించినయెడల, అపొస్తలులు కొట్టబడకమునుపు క్రీస్తు మరణమైన తరువాత కనీసము పండ్రెండు సంవత్సరములు గడచెనని కనుగొందుము. ఏలయనగా తిబెరి పరిపాలనలో మిగిలిన అయిదు సంవత్సరములకు, కాలిగుల ఏలిన మూడున్నర సంవత్సరములను మనము కలుపవలెను. క్లౌదియ తన పరిపాలన యొక్క రెండవ లేక మూడవ సంవత్సరమునకు ముందు ఫాదస్‌ను యూదయకు పంపలేదు. గమలీయేలు ఆ కార్యము జరిగిన ఒకటి రెండు దినములలోనే దానిని వివరింపలేదు. కాబట్టి నేను చెప్పిన ఆ కాలవ్యవధి పూర్తియగుచున్నది. కావున అపొస్తలుల స్థిరత్వము మరింత శ్రేష్ఠమైనది; వారు తాము సహించిన ఆ దీర్ఘప్రయాసములకు అంత చెడ్డ ప్రతిఫలము పొందినను, అధైర్యపడరు, తాము ఆరంభించినట్లే కొనసాగుట మానరు.

287 "Ignavia," సోమరితనము. 288 "Ne census ageretur," జనసంఖ్య వ్రాయబడకుండ ఆటంకపరచుటకు. 289 "Promiscue miscere," విచక్షణ లేకుండ కలుపుట, ఆ రెండిటిని కలగలుపుట.

తానొక గొప్పవాడనని. కొన్ని ప్రతులలో "తానెవడో ఒకడనని చెప్పుకొనెను" అని యున్నది; అయినను రెండిటికిని ఒకటే భావము. ఏలయనగా తనతో ఉన్నవారు పొడినేలమీద నడచి దాటునట్లు యొర్దానును ఎండిపోజేయగల ప్రవక్తనని అతడు అతిశయించెను. అయినను క్రీస్తు యొక్క పరిశుద్ధ పరిచారకులను మోసగాండ్రతోను దోపిడిగాండ్రతోను పోల్చుచున్న గమలీయేలు నిజమైన జ్ఞానమునకు ఎంత దూరముగా ఉన్నాడో మనము చూచుచున్నాము; అతడు తరువాత తన మాటలను మెత్తపరచి, మంచి పక్షమువైపు మొగ్గుచు, వారు దేవుని తమ కర్తగా కలిగి ఈ కార్యమును చేపట్టిరో లేదో అను సంగతిని అనిశ్చితముగా విడిచిపెట్టుచున్నను. అయినను అతడు సందేహముగా మాటలాడుచున్నాడు, ఏలయనగా విచారణ యంతయు ప్రక్కనబెట్టి అతడు శాంతినిమిత్తము మాత్రమే ఆలోచించుచున్నాడు. దేవునితో పోరాడుటకంటె ఎక్కువగా భయపడవలసినది మరేదియు లేదు గనుక, దుష్టులను దుష్ట సాహసమునుండి అతడు భయపెట్టి మళ్లించుచున్నాడను ఈ ఒక్క సంగతి మాత్రమే అతని మాటలలో ఆమోదింపదగినది.

అపొస్తలుల కార్యములు 5:40-42

40. అందుకు వారు అతనికి లోబడిరి. మరియు అపొస్తలులను పిలిపించి, వారిని కొట్టించి, యేసు నామమునుబట్టి మాటలాడకూడదని ఆజ్ఞాపించి వారిని విడుదల చేసిరి. 41. కాబట్టి ఆయన నామము నిమిత్తము అవమానము పొందుటకు పాత్రులుగా ఎంచబడినందున, వారు సంతోషించుచు మహాసభ యెదుటనుండి వెళ్లిపోయిరి. 42. మరియు వారు ప్రతిదినము దేవాలయములోను ఇంటింటను క్రీస్తు యేసును బోధించుటయు ప్రకటించుటయు మానకుండిరి.

40. వారిని కొట్టించి ఆజ్ఞాపించిరి. గమలీయేలు ఆలోచన అంగీకరింపబడెనని అతడు చెప్పుచున్నాడు; అయినను అపొస్తలులు కొట్టబడి, ప్రకటించుట నిషేధింపబడుచున్నారు. ఇప్పుడు శాంతపరచబడినను, లేక కనీసము తగ్గించబడినను, అయినప్పటికిని మితిమీరి రేగుచున్న ఆ శత్రువుల ఆగ్రహము ఎంత గొప్పదో దీనివలన మనము గ్రహించుచున్నాము. మరియు దేవుని సత్యమును ప్రక్కనబెట్టి మనుష్యులను మాత్రమే లక్ష్యపెట్టు ఆ సందేహపు ఆలోచనలకు ఎంత దుష్ఫలితము కలుగునో కూడ కనబడుచున్నది. అపొస్తలుల ప్రాణములు కాపాడబడవలెనని గమలీయేలు ఇంతమట్టుకు సాధించుచున్నాడు; అయితే ఆ మధ్యకాలములో వారి వ్యక్తియందు దేవుని కుమారుడు దూషింపబడుచు నిందింపబడుచున్నాడు; శత్రువుల చేతనైనంతమట్టుకు సువార్త సత్యము నిత్య మౌనములో పాతిపెట్టబడుచున్నది. నిశ్చయముగా దేవుడు ఈ విధముగా తన వాక్యమును ఆశ్చర్యకరముగా వ్యాపింపజేయుచున్నాడు; అయినను ఆ ఆలోచన చెడ్డదిగా ఉండుట మానదు. ఈ హేతువుచేత మనము దీనిని గమనింపవలెను; ఏలయనగా సువార్త బోధనిమిత్తము అపాయములో పడిన మనుష్యుల ప్రాణములను కాపాడినయెడల, లేక లేనియెడల రక్తపిపాసులైన శత్రువులను కొంతమట్టుకు శాంతపరచినయెడల, తాము దేవునికి కొంచెము కాదు విధేయత చూపుచున్నామని నేడు అధికజనులు తలంచుచున్నారు. అయితే ఆ మధ్యకాలములో, క్రీస్తును దుష్టముగా విసర్జించునట్లు వారిని తరుముటకు వారు భయపడరు; ఆయనను ఒప్పుకొనుట దేవుని దృష్టికి మనుష్యులందరి ప్రాణముకంటె ఎంతో విలువైనది. అయితే భక్తినిగూర్చిన శ్రద్ధ యంతయు విసర్జించి, మానవత్వ కార్యముచేత దేవుని దయను కొనుక్కొనజూచువారు ఏమి చేయగలరు?

290 "Codices," వ్రాతప్రతులు. 291 "Consulit," ఆలోచించుచున్నాడు. 292 "Probandum," ఆమోదింపదగినది. 293 "Docere," బోధించుట. 294 "Adeo tamen intemperanter se gerunt," అయినను అంత మితిమీరి ప్రవర్తించుచున్నారు. 295 "Parcatur," కాపాడబడవలెను. 296 "Flectant ad lenitatem." సౌమ్యతవైపు మళ్లింతురు.

41. అప్పుడు వారు సంతోషించుచు వెళ్లిపోయిరి. అపొస్తలులు శిక్షను అనుభవించినప్పుడు కొంత అవమానము పొందకుండునట్లును దుఃఖపడకుండునట్లును అంత స్పర్శలేనివారని మనము తలంచకూడదు; ఏలయనగా వారు స్వభావమును పూర్తిగా విడిచిపెట్టలేదు; అయితే వారు కారణమును ఆలోచించినప్పుడు, సంతోషము పైచేయి పొందెను. ఈ ప్రకారము విశ్వాసులు సువార్తనిమిత్తము హింసను అనుభవించు ప్రతిసారియు రెండు విధములుగా భావించవలెను; శిక్షల యొక్క చేదుతనముచేత వారు స్పృశింపబడవలెను, అయినను ఈ దుఃఖమును ఆత్మీయ సంతోషముతో జయించునట్లుండవలెను. ఏలయనగా ఆ సంతోషముచేత వారు బలపరచబడి ధైర్యపరచబడియుండనియెడల, వెంటనే (తమ మనస్సు మార్చుకొని) తెరచాపను దించియుందురు. మరియు ప్రభువు పేతురునకు చేదుగా ఉండునని సాక్ష్యమిచ్చినను, ఈ విధముగా మరణము సహితము అతనికి మధురముగాను ఆహ్లాదకరముగాను ఉండెనని సందేహింపనక్కరలేదు. కాబట్టి సిలువను ధైర్యముగా సహించుటకు సాగిపోవునట్లును, అది మనమీద మోపబడినప్పుడు దానిని భరించునట్లును, దుఃఖముతోను చింతతోను మనము పోరాడవలెనని నేర్చుకొందము.

పాత్రులుగా ఎంచబడినందున. లూకా అవమానములో ఘనతను ఉంచుచున్నాడు గనుక, ఇది మొదటిచూపులో అసంగతముగా కనబడవచ్చును; అయితే దేవునికిని లోకమునకును మధ్యనున్న విభేదమువలన, మనుష్యులలో అత్యంత అవమానకరముగా ఎంచబడునది దేవుని దృష్టికిని ఆయన దూతల దృష్టికిని గౌరవమందును మహిమయందును శ్రేష్ఠమైయుండును. క్రీస్తు అనుభవించిన మరణవిధము అన్నిటిలో అత్యంత అవమానకరమైనదని మనకు తెలియును; అయినను ఆయన సిలువమీద అత్యంత ఘనముగా జయోత్సవము చేసెను; కాబట్టి మనము ఆయనకు సమరూపులుగా చేయబడునప్పుడు, లోకము దృష్టికి నింద పొందుట విశేషమైన శ్రేష్ఠతగల సంగతి అని మనము యోగ్యముగా అతిశయింపవచ్చును. ఈ ప్రకారమే పౌలు క్రీస్తు ముద్రలనుగూర్చి అతిశయించుచున్నాడు (గలతీయులకు 6:17). ఏలయనగా మనలను క్రీస్తుతో జతపరచు కారణమును మనము ఇక్కడ లక్ష్యపెట్టవలెను; ఆయన తన మహిమచేత లోకము యొక్క అవమానమును మింగివేయుటయే కాక, లోకము యొక్క నిందలను దూషణలను ఎగతాళులను గొప్ప ఘనతగా మార్చుచున్నాడు. కావున సిలువను భరించుటకు బలమును ధైర్యమును గలవారు ఇంత కొద్దిమంది కనబడుట ఆశ్చర్యము కాదు; ఏలయనగా మనలో దాదాపు అందరము శరీరభావములో మునిగి ముంచబడియున్నాము; మరియు క్రీస్తు నిమిత్తమైన నింద లోకము యొక్క సమస్త జయోత్సవములకంటె ఎంతో శ్రేష్ఠమైనదని ఆలోచించువాడు నూటికి ఒక్కడైనను అరుదుగా ఉన్నాడు; అదే ఆదరణకు ఏకైక ఆధారము. కావున ఆయన మహిమలో మనము పాలివారమగునట్లు నేడు క్రీస్తు శ్రమలలో పాలివారముగా చేయబడుచున్నామను ఈ వాక్యమును ధ్యానించుటయందు మనము మరింత శ్రద్ధ చూపవలెను.

297 "Humanitatis officio se qpud Deum redimere volunt," మానవత్వ కార్యముచేత దేవుని దయను తమకొరకు కొనుక్కొనగోరుదురు.

298 "Ac dolerent etiam mali sui sensu; neque enim naturam prorsus exuerent," మరియు తమ శ్రమను గ్రహించనివారు కారు; ఏలయనగా వారు తమ స్వాభావిక భావములను పూర్తిగా విడిచిపెట్టలేదు.

299 "Malorum," శ్రమల. 300 "Nam mox retro vela flexissent, nisi novum vigorem dedisset ex gaudio nata alacritas," ఏలయనగా సంతోషమునుండి పుట్టిన ఉత్సాహము వారికి నూతన బలము ఇయ్యకపోయినయెడల, వారు వెంటనే తమ తెరచాపలను మార్చియుందురు (తమ దారి మార్చుకొనియుందురు).

301 "Anxietate," ఆందోళన. 302 "Dedecore," అపకీర్తి. 303 "Filio Dei," దేవుని కుమారునితో.

42. వారు మానకుండిరి. వారి సంతోషముతో కూడ స్థిరత్వము కూడ ఉండెను. హింసచేత మనము అధైర్యపడుట ఎందుకు? ఎవడును జయము యొక్క ఫలమును మనస్సులో పట్టుకొని, ఆ విధముగా ఓర్పునకు ప్రేరేపింపబడునట్లు క్రీస్తువైపు తన్ను తాను లేపుకొనకపోవుటవలననే గదా? అయితే క్రీస్తు నిమిత్తము శ్రమపడునప్పుడు తాను ధన్యుడనని తనలోతాను తలంచుకొను మనుష్యుడు, కఠినమైన పోరాటములను సహింపవలసివచ్చినను ఎన్నడును సొమ్మసిల్లడు. కాబట్టి అపొస్తలులు ఒక విధముగా దెబ్బలచేత ఆయుధధారులై, మరణమువైపు ధైర్యముగా త్వరపడుచున్నారు. కాబట్టి కొంచెము హింస అనుభవించగానే, మనము ఇదివరకే అలసిపోయిన ముసలి సైనికులమైనట్లు, వెంటనే దివిటీని మరియొకనికి అప్పగించు మన సుకుమారత్వమునకు శ్రమ.

304 "Socii et consortes," సహచరులును పాలివారును. 305 "Facem resignamus," దివిటీని అప్పగించుచున్నాము.