సంకల్పమును గూర్చి పౌలు బోధ

దేవుని ప్రథమ కృప ద్వారా ఫలవంతముగా సంకల్పించు సామర్థ్యము అనుగ్రహింపబడునని కొందరు వాదింతురు; అనగా మేలును ఆశించుటకు ఆత్మయందు ఒక శక్తి ఉనికిలో ఉన్నదని దీని భావము. అయితే ఈ శక్తి బలహీనమైనదని, ప్రయత్నమువైపు మనుష్యుని నడిపించు స్థిరమైన వాంఛను వృద్ధిపరచుకొనలేనిదని పరిగణింపబడుచున్నది. ఓరిజెను వంటి ప్రాచీన సంఘ పితరుల ప్రభావమునకు లోనైన పాఠశాల వేదాంతులు (scholastics) సాధారణముగా స్వీకరించు అభిప్రాయముతో ఈ భావన సరిపడును. మానవ స్వభావమును దాని ఆదిమ స్థితిలో పరిశీలించునప్పుడు వారు రోమీయులకు ఏడవ అధ్యాయమందలి పౌలు మాటలను ఉదహరింతురు: "నేను చేయునదేదో నాకే తెలియదు; నేను ఇచ్ఛయించునదానిని చేయక, నేను ద్వేషించునదానినే చేయుచున్నాను" (రోమీయులకు 7:15). ఈ విధముగా వారు పౌలు ప్రసంగమును వ్యాఖ్యానింతురు. అయినను పౌలు క్రైస్తవ పోరాటమును గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు గనుక వారు సందర్భమును తప్పుగా గ్రహించుచున్నారు. విశ్వాసులు అనుభవించు ఆత్మకును శరీరమునకును మధ్య నిరంతర పోరాటమును గలతీయులకు వ్రాసిన పత్రికయందును అతడు సంక్షిప్తముగా స్పృశించుచున్నాడు (గలతీయులకు 5:17). విశ్వాసులు ఆత్మను స్వాభావికముగా కాక ఆత్మీయ పునర్జన్మ ద్వారా కలిగియున్నారన్నది గమనింపదగినది.

పౌలు ప్రసంగము పునర్జన్మ పొందినవారికి సంబంధించినది; తనయందు మేలు లేకపోవుటను తన శరీరమునకు ఆపాదించి, పాపము తన అంతరంగ సత్వమునందు కాక తనయందు నివసించుచున్నదని నొక్కి చెప్పుటలో ఇది స్పష్టమగుచున్నది. ఈ సంగతిని అతడు ఇట్లు నొక్కి చెప్పుచున్నాడు: "నాయందు, అనగా నా శరీరమునందు, మంచిదేదియు నివసింపదని నేనెరుగుదును; ఏలయనగా ఇచ్ఛ నాయందు ఉన్నది గాని మంచిని చేయుట నాకు కనబడుటలేదు" (రోమీయులకు 7:18). మేలునకై నిజముగా ప్రయత్నించు, దేవుని ఆత్మచే పునర్జన్మ పొందినవారిని గూర్చియే అతడు మాటలాడుచున్నాడని స్పష్టము. తరువాతి వాక్యభాగము ఈ దృక్పథమును బలపరచుచున్నది: "అంతరంగ పురుషునిబట్టి నేను దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందు ఆనందించుచున్నాను. అయితే నా అవయవములలో వేరొక నియమము నా మనస్సు యొక్క నియమమునకు విరోధముగా పోరాడుచుండుట చూచుచున్నాను" (రోమీయులకు 7:22–23). అట్టి అంతర్గత పోరాటము తమ శరీర శేషములను కలిగియున్న, దేవుని ఆత్మచే పునర్జన్మ పొందినవారికి మాత్రమే ప్రత్యేకము. అగస్టీను ఈ వాక్యభాగమును మొదట మానవ స్వభావమునకు అన్వయించినను, తరువాత అది యథార్థము కాదనియు సరిపడనిదనియు ఒప్పుకొనెను. దైవ కృప లేకుండ మేలువైపు అతిస్వల్పమైన మొగ్గునైనను మనము అంగీకరించినయెడల, ఏ మంచి తలంపునైనను తలంచుటకు మనకు సామర్థ్యము లేదని చెప్పు అపొస్తలునికి ఏమి సమాధానము చెప్పగలము? "మనుష్యుని హృదయ తలంపు వాని బాల్యమునుండి చెడ్డది" అని మోషే ద్వారా ప్రభువు చేసిన ప్రకటనకు మనమేమి ప్రత్యుత్తరమిచ్చెదము (ఆదికాండము 8:21)? ఒక వాక్యభాగమును గూర్చిన వారి అపార్థము వారిని త్రోవ తప్పించెను; కాబట్టి వారి భ్రమతో మనము తృప్తిపడరాదు. దానికి బదులుగా, "పాపము చేయు ప్రతివాడును పాపమునకు దాసుడు" అని ప్రకటించిన క్రీస్తు మాటలను మనము లక్ష్యపెట్టవలెను (యోహాను 8:34). మనుష్యులందరు స్వభావముచే పాపులు గనుక వారు పాపమునకు దాసులుగా ఉన్నారు. కాబట్టి మానవజాతియంతయు పాపపు సంకెళ్లచే బంధింపబడియున్నయెడల, వారి అస్తిత్వపు మూలమైన సంకల్పము కూడ అట్లే బంధింపబడి నిరోధింపబడియున్నదని తేలును.