ముందుమాట

జాన్ కాల్విన్ తన మిక్కిలి ప్రయోజనకరమైన గ్రంథమైన చిత్తము యొక్క దాస్యము మరియు విమోచనములో, మనము కోరుకొనుటను గూర్చియు నిర్ణయములు చేయుటను గూర్చియు (అనగా మన చిత్తమును గూర్చి) ప్రజలు మాటలాడునప్పుడు, చిత్తమునకు సంబంధించి ఒకదానికొకటి భిన్నమైన నాలుగు వ్యక్తీకరణలు ఉన్నవని చెప్పెను:

“…అనగా చిత్తము స్వతంత్రము, బద్ధము, స్వయంనిర్ణీతము, లేక బలవంతపెట్టబడినది అని. సాధారణముగా ప్రజలు స్వతంత్ర చిత్తము అనగా మంచినైనను చెడునైనను ఎన్నుకొను అధికారము తన చేతిలో గలదిగా అర్థము చేసికొందురు… [అయితే] బలవంతపెట్టబడిన చిత్తము అనునది ఉండనే ఉండదు, ఏలయనగా ఆ రెండు భావములు పరస్పర విరుద్ధములు. అయినను బలవంతము అనగా ఏమియో అర్థమగునట్లు దానిని వివరించుట బోధకులమైన మన బాధ్యత. కావున, తనంతట తానుగా గాని అంతరంగ నిర్ణయ చలనము చేతగాని ఇటువైపునకైనను అటువైపునకైనను మొగ్గక, బాహ్యమైన ప్రేరణచేత బలవంతముగా నడిపింపబడు చిత్తమును [బలవంతపెట్టబడినదిగా] మనము వర్ణింతుము. బలవంతముగా గొనిపోబడకయు ఇష్టములేకుండ ఈడ్వబడకయు, తాను నడిపింపబడిన దిశలోనే తనంతట తానుగా తనను నడిపించుకొనునప్పుడు అది స్వయంనిర్ణీతము అని మనము చెప్పుదుము. ఇక బద్ధమైన చిత్తము అనగా, తన భ్రష్టత్వము వలన తన చెడు కోరికల అధికారము క్రింద బందీగా పట్టబడియుండుటచేత, ఏ బాహ్య ప్రేరణచేతను నడిపింపబడకయే, తనంతట తానుగాను సంతోషముగాను ఎన్నుకొనినను, చెడును తప్ప మరేదియు ఎన్నుకొనలేనిది.

ఈ నిర్వచనముల ప్రకారము, మనుష్యునికి ఎన్నిక చేయు శక్తి యున్నదనియు అది స్వయంనిర్ణీతమనియు మనము అంగీకరింతుము; కావున అతడు ఏ చెడు చేసినను అది అతనికిని అతని స్వచ్ఛంద ఎన్నికకును ఆపాదింపబడవలెను. బలవంతమును ఒత్తిడిని మనము తొలగించుచున్నాము, ఏలయనగా అది చిత్తము యొక్క స్వభావమునకు విరుద్ధము, దానితో కలిసి ఉండజాలదు. ఎన్నిక స్వతంత్రమైనదని మనము నిరాకరించుచున్నాము, ఏలయనగా మనుష్యుని జన్మసిద్ధమైన దుష్టత్వము వలన అది అవశ్యముగా చెడువైపునకే త్రోయబడుచున్నది, చెడును తప్ప మరేదియు కోరజాలదు. దీనినుండి అవశ్యకతకును బలవంతమునకును ఎంత గొప్ప భేదము ఉన్నదో గ్రహింపవచ్చును. ఏలయనగా మనుష్యుడు ఇష్టములేకుండ పాపములోనికి ఈడ్వబడుచున్నాడని మనము చెప్పుటలేదు; అతని చిత్తము భ్రష్టమైనందున అతడు పాపపు కాడి క్రింద బందీగా పట్టబడియున్నాడనియు, అందుచేత అవశ్యముగా చెడుమార్గములో కోరుకొనుననియే చెప్పుచున్నాము. దాస్యము ఎక్కడ ఉన్నదో అక్కడ అవశ్యకత ఉన్నది. కాని ఆ దాస్యము స్వచ్ఛందమైనదా లేక బలవంతమైనదా అను దానిలో గొప్ప భేదము ఉన్నది. పాపము చేయు అవశ్యకతను మనము చిత్తము యొక్క భ్రష్టత్వమునందే నిలిపెదము; దానినుండియే అది స్వయంనిర్ణీతమని సిద్ధించుచున్నది.