మలాకీ 1

మలాకీ 1

మలాకీకి కాల్విన్ ముందుమాట

నూట అరువది తొమ్మిదవ ఉపన్యాసము

మలాకీ గ్రంథము ఇక వచ్చుచున్నది; అతని పేరునుబట్టి అతడు దేవదూతయని అనేకులు ఊహించిరి. హెబ్రీ భాషలో {,}מלאךMelac అనగా దూత అని మనకు తెలియును; అయితే అట్టి ఊహ ఎంత అసంబద్ధమో గ్రహించుట సులభము; ఏలయనగా ప్రభువు ఆ కాలమున తన దైవోక్తులను తెలియజేయుటకు దేవదూతలను పంపక, మనుష్యుల సాధారణ పరిచర్యనే వినియోగించుకొనెను; మరియు సామాన్యముగా సొంత పేర్లలో జరుగునట్లు ఆ పదము చివర {,}י చేర్చబడియున్నందున, అది ఒక మనుష్యుని పేరని ఇక్కడినుండి నిశ్చయముగా చెప్పవచ్చును; అయినను మనకిప్పుడు తెలియని ఏదో ప్రత్యేక కారణముచేత అది చేర్చబడియుండవచ్చునని నేను సంతోషముగా అంగీకరించుచున్నాను. అతడు ఎజ్రాయే అనియు, మలాకీ అతని బిరుదునామమనియు కొందరు చెప్పినదానిని అంగీకరించుటకు నేను ఎక్కువగా మొగ్గు చూపుచున్నాను; ఏలయనగా గొప్పవియు విశేషమైనవియునగు కార్యములు చేయుటకు దేవుడు అతనిని పిలిచియుండెను.

ఏది యెట్లున్నను, అతడు నిస్సందేహముగా ప్రవక్తలలో ఒకడు, మరియు కనబడునట్లు చివరివాడు; ఏలయనగా తన గ్రంథాంతమున ధర్మశాస్త్రముయొక్క నిర్మలమైన బోధను అంటిపెట్టుకొని యుండుడని ప్రజలను అతడు హెచ్చరించుచున్నాడు; దేవుడు పూర్వమువలె ఇకమీదట వరుసగా ప్రవక్తలను పంపబోవుటలేదు గనుక అతడిట్లు చేసెను; ఏలయనగా కొంతకాలము ప్రవక్తలు లేకుండ యుండినందున యూదులకు క్రీస్తుయెడల మరింత బలమైన కోరిక కలుగవలెననియే ఆయన సంకల్పము. 354 ద్వితీయోపదేశకాండము 18లో మోషే పేర్కొనిన ఆ మేలు వారికి తొలగింపబడుట దేవుని ఉగ్రతకు సూచనయో లేక క్రీస్తు రాకకు సూచనయో అయియుండెను; ఏలయనగా యూదులయొక్క రక్షణనుగూర్చి తనకు శ్రద్ధ యున్నదని వారు తెలిసికొనునట్లు దేవుడు అప్పుడు ప్రవక్తలను పంపుదునని వాగ్దానము చేసియుండెను. కాబట్టి దేవుడు తన ప్రజలను ప్రవక్తలు లేకుండ విడిచినప్పుడు, అది బబులోను చెరలో వలె తన గొప్ప అసంతృప్తిని చూపుటకైనను, లేక వారు క్రీస్తు రాకకై మరింత బలమైన కోరికతో ఎదురుచూచునట్లు వారిని నిరీక్షణలో నిలుపుటకైనను అయియుండెను.

354 "అతడు నెహెమ్యాకు సమకాలీనుడై యుండవచ్చును. మలాకీ 2:11ను నెహెమ్యా 13:23-27తోను, మలాకీ 3:8ను నెహెమ్యా 13:10తోను పోల్చి చూడుము."—న్యూకమ్. అట్లయితే అతడు జెకర్యా తరువాత అనేక సంవత్సరములకు పిమ్మట ఉండెను; జెకర్యా మొదటి చెర మరలిన పదునారు సంవత్సరముల తరువాత, హిస్టాస్పెస్ కుమారుడైన దర్యావేషు రెండవ సంవత్సరమున తన ప్రవచనమును ఆరంభించెను; నెహెమ్యా అర్తహషస్త యొక్క ఇరువదియవ సంవత్సరమున, అనగా మొదటి మరలిన తరువాత సుమారు తొంబది సంవత్సరములకు, జెకర్యా ప్రవచింప నారంభించిన సుమారు డెబ్బది నాలుగు సంవత్సరముల తరువాత, పారసీక దేశమునుండి తిరిగి వచ్చెను. — సం.

దీనిని మనమెట్లు ఎంచినను, అతడు ప్రవక్తలలో చివరివాడని నాకు సందేహము లేదు; ఏలయనగా క్రీస్తు ప్రత్యక్షపరచబడువరకు ధర్మశాస్త్ర బోధను అంటిపెట్టుకొనవలెనని అతడు ప్రజలకు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు.

ఈ గ్రంథముయొక్క సారాంశము ఇది --- యూదులు తమ స్వదేశమునకు ఇటీవలనే తిరిగి వచ్చినను, వారు త్వరలోనే తమ పూర్వ స్వభావమునకు మరలిరి, దేవుని కటాక్షమును మరచిరి, ఆ విధముగా అనేక భ్రష్టతలకు లోనైరి; వారి స్థితి వారి పితరుల స్థితికంటె ఏమాత్రమును మెరుగుగా లేదు, కావున వారిని శిక్షించుటలో దేవుడు తన ప్రయాసనంతయు వృథా చేసికొనినట్లైయుండెను. కాబట్టి యూదులు మరల అనేక దోషములలోనికి జారిపోయినందున, మన ప్రవక్త వారిని కఠినముగా గద్దించి, వారి కృతఘ్నతను నిందించుచున్నాడు; ఏలయనగా తమ విమోచకుడైన దేవునికి వారు అంత సిగ్గుమాలిన ప్రతిఫలమును చెల్లించిరి. ప్రజలు నేరస్థులని రుజువు చేయుటకై వారి పాపములలో కొన్నిటిని కూడ అతడు పేర్కొనుచున్నాడు, ఏలయనగా వారు తప్పించుకొను మాటలతో నిండియున్నారని అతడు చూచెను. మరియు చెడు మాదిరులచేత ప్రజల నడవడిని చెరిపివేసిన యాజకులను అతడు సంబోధించుచున్నాడు, వారి పదవికి మాత్రము ఎంతో భిన్నమైన జీవన విధానము అవసరము; ఏలయనగా మత విషయములలోను యథార్థతయందును బోధకులుగా ఉండుటకు ప్రభువు వారిని ప్రజలపై నియమించియుండెను; అయినను ఆ కాలపు దోషములలో గొప్ప భాగము వారినుండియే బయలుదేరెను; కావుననే మన ప్రవక్త వారిని మరింత కఠినముగా ఖండించుచున్నాడు.

అదే సమయమున, దేవుడు తమ పితరులతో చేసిన తన ఉచిత నిబంధనను జ్ఞాపకము చేసికొనునని, కాబట్టి విమోచకుడు చివరకు వచ్చునని అతడు చూపుచున్నాడు.

--- ఇది మొత్తముయొక్క సారాంశము: ఇక నేను మాటలను పరిశీలింపబోవుచున్నాను. ---

మలాకీ 1:1

1. మలాకీ ద్వారా ఇశ్రాయేలునకు వచ్చిన యెహోవా వాక్యము యొక్క భారము.

1. Onus sermonis Iehovae ad Israel in manu Maleachi.

{,}משאmesha అను పదమునకు భారము అని అర్థము; దానిని ఎట్టి మినహాయింపు లేకుండ ప్రవచనము అనుదానిని సూచించునదిగా వివరించువారు పొరబడుచున్నారు, నేను మరియొక చోట మీకు జ్ఞాపకము చేసినట్లే; ఏలయనగా ప్రవచనము అంతటను భారము అని పిలువబడదు; మరియు ఈ పదము ఎక్కడ వ్యక్తపరచబడినను, అక్కడ దేవుని యొక్క ఏదో తీర్పు ఎల్లప్పుడును అర్థమగుచున్నది; యిర్మీయా 23:38నుండి ఈ పదము అశుభసూచకముగా ఎంచబడెనని స్పష్టమగుచున్నది, కావున భక్తిహీనులు ప్రవక్తలపై ఏదో నిందాచిహ్నము వేయగోరినప్పుడు, “ఇది భారము” అను సామాన్య సామెతను వాడిరి; దీనివలన ప్రవక్తలు తెచ్చినది బెదరింపులును భీతియు తప్ప మరేమియు కాదని సూచించిరి; అట్లు వారు తమ చెవులను మూసికొనుటకును, ఆ ప్రవచనములన్నిటిని ఒక దురదృష్టకరమును అశుభసూచకమునగు పేరు పెట్టి తప్పించుకొనుటకును ఏదో వంక కలిగియుండవచ్చునని ఆలోచించిరి.

మనము ముందుకు సాగినకొలది, మలాకీ బోధ భారము అని పిలువబడుట కారణములేనిది కాదని స్పష్టమగును; ఏలయనగా నేను కొంతవరకు చెప్పినట్లుగాను, ఇకమీదట మరింత పూర్ణముగా కనబడునట్లుగాను, వారిలో అనేక పాపములు మరల ప్రబలనారంభించినందున, అవి సహింపనలవి కానివి గనుక, ప్రజలు దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుటికి పిలువబడుట అవసరమైయుండెను; ఈ కారణముచేతనే దేవుని తీర్పు సమీపముగా ఉన్నదని అతడు చెప్పుచున్నాడు.

అయితే ఇశ్రాయేలు అను పేరుక్రింద అతడు తమ స్వదేశమునకు తిరిగి వచ్చినవారినే సూచించుచున్నాడు; వారు యూదా గోత్రమునకును బెన్యామీను గోత్రమునకును చెందినవారైనను, లేక లేవీ గోత్రమునకు చెందినవారైనను. అయినను ఇతర గోత్రములనుండి కూడ కొందరు వారితో కలిసియుండిరని తోచుచున్నది: కాని యూదావారును వారి పొరుగువారగు అర్ధ బెన్యామీను గోత్రమువారును, తమ ప్రయాణములో వారికి నాయకులై మిగిలిన ప్రజలను ప్రోత్సహించిన లేవీయులను తప్ప, దాదాపు వారు మాత్రమే తమ దేశమునకు తిరిగి వచ్చిరి. అయినను వారిలో మాత్రమే నిర్మలమైన మతము నిలిచియుండెను గనుక వారందరు విచక్షణ లేకుండ ఇశ్రాయేలు అని పిలువబడిరి: కాని అన్యదేశములలోను అన్యజనులలోను చెదరి మిగిలినవారు, దేవుని నిర్మల ఆరాధనను, నిజమైన మతమును పూర్తిగా విడిచినవారు కాకపోయినను, తమ పేరును కోల్పోయినట్లైరి. కావున పై నుండి తమకు వాగ్దానము చేయబడిన స్వాస్థ్యమును అక్కడ అనుభవించుటకై పరిశుద్ధ దేశములో మరల సమకూడినవారే విశేషముగా ఇశ్రాయేలు అని పిలువబడిరి.

హస్తము అను పదమునకు, మనము మరియొకచోట గమనించినట్లు, పరిచర్య అని అర్థము. కాబట్టి భావమేమనగా, ఈ బోధ దేవునినుండియే వచ్చెను, అయితే ఒక పరిచారకుడు, అనగా మలాకీ, సాధనముగా వినియోగింపబడెను; అతడు తనదైనదేదియు తీసికొని రాలేదు, ఎవనినుండి అది వచ్చెనో ఆ దేవునిచేత తనకు అప్పగింపబడినదానినే నమ్మకముగా తెలియజేసెను. తరువాత ఇట్లున్నది ---

మలాకీ 1:2-6

2. నేను మిమ్మును ప్రేమించుచున్నానని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు; అయినను మీరు–నీవు ఏ విషయములో మమ్మును ప్రేమించితివని అడుగుచున్నారు. ఏశావు యాకోబునకు సహోదరుడు కాడా? అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు; అయినను నేను యాకోబును ప్రేమించితిని,

2. Dilexi vos, dicit Jehovah; et dixistis, In quo dilexisti nos? Annon frater Esau erat ipsi Jacob? dicit Jehova; et dilexi Jacob,

3. ఏశావును ద్వేషించితిని, అతని పర్వతములను పాడుగాను అతని స్వాస్థ్యమును అరణ్యములోని నక్కలకు నివాసముగాను చేసితిని.

3. Et Esau odio habui; et posui montes ejus solitudinem, et haereditatem ejus serpentibus desertum (alii vertunt, deserti.)

4. ఎదోము–మేము నాశనమైతిమి గాని మరల పోయి పాడైన స్థలములను కట్టుకొందుమని చెప్పినయెడల, సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు–వారు కట్టుదురు గాని నేను పడగొట్టుదును; జనులు వారిని దుష్టత్వపు సరిహద్దు అనియు, యెహోవా నిత్యము ఉగ్రుడైయున్న జనమనియు పిలుతురు.

4. Si dixerit Edom, Attenuati sumus, sed revertemur, et aedificabimus deserta: sic dicit Iehova exercituum, Ipsi aedificabunt, et ego diruam; et dicetur illis, Terminus impietatis et populus cui infensus est Iehova in perpetuum.

5. మీ కన్నులు దీనిని చూచును, మీరు–ఇశ్రాయేలు సరిహద్దునుండి యెహోవా మహిమ పొందునుగాక అని చెప్పుదురు.

5. Et oculi vestri videbunt, et vos dicetis, Magnificabitur Iehova super terminum

Israel. (Addendus etiam sextus versus, saltem initium:)

6. కుమారుడు తన తండ్రిని సన్మానించును, సేవకుడు తన యజమానుని సన్మానించును; నేను తండ్రినైతే నాకు రావలసిన గౌరవమేది? నేను యజమానుడనైతే నాయందు భయభక్తులేవి? నా నామమును తృణీకరించు యాజకులారా, సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా మీతో ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు. అందుకు మీరు–ఏ విషయములో నీ నామమును తృణీకరించితిమని అడుగుదురు.

6. Filius honorat patrem, et servus dominum suum; et si pater ego, ubi honor meus? et si dominus ego, ubi timor mei? dicit Iehova exercituum ad vos, O sacerdotes, qui contemnitis nomen meum: et dixistis, In quo contempsimus nomen tuum?

సందర్భమునుబట్టి ఈ వచనములన్నిటిని చదువుటకు నేను బద్ధుడనైయున్నాను; ఏలయనగా అర్థము మరియొక విధముగా పూర్తికాదు. ఇక్కడ దేవుడు మొండివారును కృతఘ్నులునైన ప్రజలతో వాదించుచున్నాడు, ఏలయనగా వారు రెండు విధములుగా ఆయన హక్కును ఆయనకు దక్కనీయలేదు; ఆయన ప్రేమింపబడలేదు, భయపడబడను లేదు, అయినను తండ్రి అను పేరునకును గౌరవమునకును వలెనే యజమానుడు అను పేరునకును గౌరవమునకును కూడ ఆయనకు న్యాయమైన హక్కు యుండెను. కాబట్టి యూదులు ఆయనయెడల ఏ గౌరవమును చూపనందున, తండ్రిగా తనకు రావలసిన హక్కు తనకు దక్కకుండ మోసపుచ్చబడెనని ఆయన ఫిర్యాదు చేయుచున్నాడు; మరియు వారు ఆయనయెడల ఏ భయమును కలిగియుండనందున, ఆయనను తమ ప్రభువుగాను యజమానుగాను అంగీకరించి ఆయన అధికారమునకు లోబడనందుకు ఆయన వారిని ఖండించుచున్నాడు. అయితే దీనిని చెప్పుటకు ముందు, తాను వారి ప్రభువును తండ్రియు ఇద్దరునైయున్నానని ఆయన చూపుచున్నాడు; మరియు తాను వారిని ప్రేమించినందున విశేషముగా వారి తండ్రినని ఆయన ప్రకటించుచున్నాడు.

ఇప్పుడు ప్రవక్త ఉద్దేశ్యమును మనము గ్రహించుచున్నాము; ఏలయనగా యూదులు ఆయనను తమ తండ్రిగా గాని తమ ప్రభువుగా గాని అంగీకరింపనందున వారు ఎంత దిగజారియున్నారో ఇక్కడ చూపవలెనని దేవుడు సంకల్పించెను; వారు ఆయనను ప్రభువుగా గౌరవింపలేదు, తండ్రిగా ఎంచలేదు. అయితే నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు, తండ్రికిని యజమానునికిని చెల్లవలసిన గౌరవమునకు తాను అర్హుడనని రుజువు చేయు తన ఉపకారములను ఆయన ముందుకు తెచ్చుచున్నాడు.

కావున నేను మిమ్మును ప్రేమించితిని అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. దేవుడు యూదుల యెదుట మరియొక ఆధారముపై కూడ వాదింపవచ్చును; ఏలయనగా ఆయన వారికి తన ప్రేమను కనుపరచియుండనియెడల కూడ, వారు ఆయన అధికారమునకు లోబడుటకు బద్ధులైయుండిరి. అయితే ఆయన ఇక్కడ మానవజాతి అంతటికి చూపు సామాన్యమైన ప్రేమను గూర్చి మాటలాడుటలేదు; కాని దేవునిచేత తన పరిశుద్ధ విశేష ప్రజలుగా ఉచితముగా దత్తత చేసికొనబడియుండియు, ఈ గౌరవమును మరచి, ఇచ్చినవానిని తృణీకరించి, ఆయన తమకు బోధించినదానిని ఏమియు కానిదానిగా ఎంచినందుకు ఆయన యూదులను ఖండించుచున్నాడు.

కాబట్టి తాను యూదులను ప్రేమించితినని దేవుడు చెప్పునప్పుడు, మానవులందరిపై సామాన్యముగా తనకున్న అధికారమును నొక్కిచెప్పుటకంటె, వారికి మాత్రమే అనుగ్రహింపబడిన విశేషమైన కటాక్షమును తృణీకరించినందుకు వారి కృతఘ్నతను నిరూపించుటయే ఆయన ఉద్దేశ్యమని మనము చూచుచున్నాము.

దేవుడు వారితో ఇట్లు చెప్పియుండవచ్చును, “నేను మిమ్మును సృజించితిని, మీకు దయగల తండ్రినైయుంటిని; నా కటాక్షమువలననే సూర్యుడు ప్రతిదినము మీపై ప్రకాశించుచున్నాడు, భూమి తన ఫలమును ఇచ్చుచున్నది; ఒక్క మాటలో, లెక్కలేని ఉపకారములచేత మీరు నాకు బద్ధులైయున్నారని నేను ఎంచుచున్నాను.” దేవుడు ఇట్లు వారితో మాటలాడియుండవచ్చును; కాని నేను చెప్పినట్లు, అబ్రాహాము సంతానమునకు తాను చేసిన ఉచిత దత్తతను ముందుకు తెచ్చుటయే ఆయన ఉద్దేశ్యము; ఏలయనగా అంత సాటిలేని కటాక్షమును వారు తృణీకరించుట మరింత సహింపరాని భక్తిహీనతయైయుండెను; ఏలయనగా యోగ్యతనుబట్టియైనను ఏ అర్హతనుబట్టియైనను కాక, ఆయనకు అట్లు ఇష్టమైనందుచేతనే దేవుడు వారిని మిగిలిన సమస్త జనములకంటె ఎక్కువగా ఎన్నుకొనియుండెను. కావున ప్రవక్త, యూదులు దేవునిచేత ప్రేమింపబడిరని చెప్పుటతో ఆరంభించుటకు ఇదే కారణము: ఏలయనగా ఆయన బోధను తృణీకరించినప్పుడు, ఈ ఉచిత కటాక్షమునకు వారు అతిచెడ్డ ప్రతిఫలమును చెల్లించిరి. ఇది మొదటి సంగతి.

ఇంకను, నీవు ఏ విషయములో మమ్మును ప్రేమించితివి? అని వారు చెప్పునప్పుడు ఆయన వారి కృతఘ్నతను పరోక్షముగా ఖండించుచున్నాడనుటలో సందేహము లేదు. ఈ మాటలను ఇట్లు వివరింపవచ్చును --- “మీరు–నేను ఏ విషయములో మిమ్మును ప్రేమించితినని చెప్పినయెడలను, లేక అడిగినయెడలను, ఈ విషయములోనే --- మీ తండ్రియైన యాకోబును ఏశావుకంటె ఎక్కువగా ఎన్నుకొంటిని, అయినను వారు కవల సహోదరులు.” అయితే యూదులు తప్పించుకొను మాటలచేత దేవుని కటాక్షమును దుర్బుద్ధితో మరుగుపరచిరనియు, ఇదే దుష్టత్వము ఇట్టి మాటలతోనే ఇతర స్థలములలో ఖండింపబడుననియు మనము చూతుము. కావున ప్రవక్త, తాను దిగజారిన మనుష్యులతో వ్యవహరింపవలసియున్నదనియు, వారు దేవునికి సులభముగా లోబడరనియు, స్వేచ్ఛయైన నిష్కపటమైన ఒప్పుదలచేత ఆయన దయను అంగీకరింపరనియు చూచి, వారు ఇక్కడ ఇట్లు కోలాహలముగా చెప్పినట్లు చూపుచున్నాడు, “ఆహా! నీవు మమ్మును ఎప్పుడు ప్రేమించితివి! ఏ విషయములో! నీ ప్రేమ చిహ్నములు కనబడుటలేదు.” అతడు దేవుని పక్షమున ఇట్లు జవాబిచ్చుచున్నాడు, ఏశావు యాకోబునకు సహోదరుడు; అయినను నేను యాకోబును ప్రేమించితిని, ఏశావును ద్వేషించితిని.''

నేను ఇప్పుడే సూచించినదానిని మనము ఇప్పుడు చూచుచున్నాము --- ఈ విశేష కటాక్షమును దుర్వినియోగపరచినందుకు వారి దుష్టత్వమునకు సాకులు చెప్పుట మానునట్లు, యూదులకు దేవుని ఉచిత నిబంధన జ్ఞాపకము చేయబడుచున్నది. కావున వారు ఇతర మనుష్యులవలె దేవునిచేత సృజింపబడినందుకు, దేవుడు తన సూర్యుని వారిపై ప్రకాశింపజేసినందుకు, భూమినుండి వారికి ఆహారము అందింపబడినందుకు అతడు ఇక్కడ వారిని నిందించుటలేదు; కాని వారి స్వంత యోగ్యతనుబట్టి కాక, వారి తండ్రియైన యాకోబును ఎన్నుకొనుట దేవునికి ఇష్టమైనందుచేతనే వారు ఇతర జనులకంటె ఎక్కువగా ఎన్నుకొనబడిరని అతడు చెప్పుచున్నాడు. అతడు ఇక్కడ అబ్రాహామును ఉదాహరణగా చూపియుండవచ్చును; అయితే యాకోబును ఏశావును దేవుడు నిబంధన చేసిన అబ్రాహామునుండియే వచ్చినందున, ఆయన కటాక్షము మరింత విశేషమైనదాయెను, ఏలయనగా

అబ్రాహాము ఒక్కడే దేవునిచేత ఎన్నుకొనబడి ఇతర జనములు విడువబడినను, ప్రభువు దత్తత చేసికొనిన ఆ కుటుంబమునుండియే ఒకడు ఎన్నుకొనబడెను, మరియొకడు తిరస్కరింపబడెను. ఏశావును యాకోబును పోల్చునప్పుడు వారు సహోదరులని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; అయితే ఇక్కడ ప్రవక్త వ్యక్తపరచకపోయినను, బాగుగా తెలిసియున్న మరికొన్ని సందర్భములు గమనింపదగినవి: ఏలయనగా ఏశావు జ్యేష్ఠుడని యూదులందరికి తెలియును; కావున ప్రకృతి క్రమమునకు విరుద్ధముగా యాకోబు జ్యేష్ఠత్వ హక్కును పొందెను. ఇది సామాన్యముగా తెలిసినదైనందున, ప్రవక్త ఏశావు యాకోబునకు సహోదరుడు అను ఈ ఒక్క వాక్యమును వాడుటతో సంతృప్తి చెందెను

అయితే యాకోబు దేవునిచేత ఎన్నుకొనబడెననియు, జ్యేష్ఠుడైన అతని సహోదరుడు తిరస్కరింపబడెననియు అతడు చెప్పుచున్నాడు. కారణమేమని అడిగినయెడల, అది వారి వంశములో కనబడదు, ఏలయనగా వారు కవల సహోదరులు; మరియు యాకోబు గొప్పవాడగునని ప్రభువు దైవోక్తిద్వారా సాక్ష్యమిచ్చినప్పుడు వారు ఇంకను గర్భమునుండి బయటికి రాలేదు. కాబట్టి అబ్రాహాము సంతానమునకు కలిగిన శ్రేష్ఠత అంతటికి మూలము దేవుని ఉచిత ప్రేమకే ఆపాదింపబడుచున్నదని మనము ఇందువలన గ్రహించుచున్నాము; మోషే తరచు చెప్పినదానినిబట్టి చూడగా, “మీరు ఇతర జనములకంటె శ్రేష్ఠులైనందుచేతను, సంఖ్యలో ఎక్కువైనందుచేతను కాదు, దేవుడు మిమ్మును ఇన్ని ఉపకారములతో ఘనపరచెను; కాని ఆయన మీ పితరులను ప్రేమించినందుచేతనే.” కాబట్టి తమ దత్తతకు కారణమును దేవుని ఉచిత కటాక్షమునందే వెదకవలెనని యూదులకు ఎల్లప్పుడును జ్ఞాపకము చేయబడుచుండెను; వారిని ఎన్నుకొనుట ఆయనకు ఇష్టమాయెను --- ఇదియే వారి రక్షణకు ఊట. ఏశావు యాకోబునకు సహోదరుడు 355 అయినను దేవునిచేత ప్రేమింపబడలేదు అని ప్రవక్త చెప్పునప్పుడు అతని ఉద్దేశ్యమును ఇప్పుడు గ్రహించుచున్నాము.

మరియు యాకోబు సంతానమునకు దేవుడు చూపిన ఈ విశేష కటాక్షము, వారి కృతఘ్నతనుబట్టి వారిని సిగ్గుపరచుటకే చెప్పబడెనని, ఏలయనగా దేవుడు అంత అయోగ్యులైనవారిపై తన ప్రేమను నిలిపెనని, నేను ఇదివరకే చెప్పినదానిని అదే సమయమున మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. ఏలయనగా వారు యోగ్యులైయుండినయెడల, తమకు ప్రతిఫలము చెల్లింపబడెనని వారు గొప్పలు చెప్పుకొనవచ్చును; అయితే ప్రభువు ఉచితముగాను తన సంకల్ప ప్రకారముగాను ఈ మేలును వారికి అనుగ్రహించినందున, వారి భక్తిహీనత క్షమింపదగనిదై యుండెను. ఈ నీచత్వమునే మన ప్రవక్త ఇప్పుడు ఖండించుచున్నాడు.

అటుపిమ్మట ఏశావు విషయమై ద్వేషమునకు రుజువు వచ్చుచున్నది, ప్రభువు అతని పర్వతమును పాడుగాను అతని స్వాస్థ్యమును సర్పములు నివసించు అరణ్యముగాను చేసెను. ఏశావు, మనకు తెలిసినట్లు, తన స్వంత సిగ్గుచేతనో తన తండ్రి అసంతృప్తిచేతనో తరిమివేయబడి, శేయీరు పర్వతమునకు వచ్చెను; అతని సంతతి నివసించిన ప్రదేశమంతయు కఠినమైనదియు అనేక పర్వతములతో చుట్టబడినదియునై యుండెను.

అయితే ఎవరైనను అభ్యంతరపెట్టి, ఇది ద్వేషమునకు గొప్ప చిహ్నము కాదని చెప్పవచ్చును; ఏలయనగా అదే విధముగా, యాకోబునకు దేవుని ప్రేమ అంత విశేషముగా చూపబడలేదని కూడ చెప్పవచ్చును, ఏలయనగా అతడు కనాను దేశములో నివసించెను, కల్దీయులు మరింత ఆహ్లాదకరమైనదియు సారవంతమైనదియునగు దేశములో నివసించిరి, ఐగుప్తీయులు కూడ మిక్కిలి ధనవంతులైయుండిరి; దీనికి సమాధానమేమనగా --- కనాను దేశము దాని సారవంతతనుబట్టి మాత్రమే కాక, ప్రభువు దానిని తనకును తన ఏర్పరచబడిన ప్రజలకును ప్రతిష్ఠించినందున దేవుని ప్రేమకు ఒక చిహ్నమైయుండెను. అట్లే యెరూషలేము తన స్థానమునుబట్టి దేశములోని ఇతర పట్టణములకంటె, సమరయకంటెనైనను బేతేలెహేమునకంటెనైనను ఇతర పట్టణములకంటెనైనను శ్రేష్ఠమైనది కాదు, ఏలయనగా అది, అందరికి తెలిసినట్లు, కొండ ప్రాంతములో నిలిచియుండెను, సిలోయము ఊట ఒక్కటే దానికి ఉండెను, దానినుండి చిన్న ప్రవాహము ప్రవహించెను; దృశ్యము అంత అందముగా లేదు, దాని సారవంతత గొప్పది కాదు; అయినను ఇతర విషయములలో అది శ్రేష్ఠమైనది, ఏలయనగా దేవుడు దానిని తన పరిశుద్ధ స్థలముగా ఎన్నుకొనెను; ఈ దేశమంతటి విషయమై కూడ ఇదే చెప్పవలెను. కావున కనాను దేశము అబ్రాహాము సంతానమునకు శాశ్వత స్వాస్థ్యమునకు ఒక అచ్చుయన్నట్లుండినందున, లేఖనము ఈ కారణముచేత దానిని మిక్కిలి కొనియాడి, వైభవోపేతమైన మాటలతో దానిగూర్చి చెప్పుచున్నది. శేయీరు పర్వతము మిక్కిలి సంపన్నమైనదియు సమస్త సంతోషకరమైన వస్తువులతో నిండినదియునైనను, అది ఎదోమీయులకు విచారకరమైన ప్రవాసముగానే యుండెను, ఏలయనగా అది వారి తిరస్కారమునకు చిహ్నమైయుండెను; ఏలయనగా ఏశావు తన తండ్రి యింటిని విడిచినప్పుడు అక్కడికి వెళ్ళెను; తన జ్యేష్ఠత్వమును తన సహోదరుడైన యాకోబునకు అమ్మివేసినందున, అతడు పరలోక స్వాస్థ్యమును తానే పోగొట్టుకొని, ఒక పరదేశివలె అయ్యెను. ఏశావు పర్వతములకు పంపివేయబడినట్లును, దేవుడు తన ఏర్పరచబడిన ప్రజలకు నియమించిన పరిశుద్ధ దేశమును కోల్పోయినట్లును దేవుడు ఇక్కడ ప్రకటించుటకు కారణమిదే.

355 మూలములోని పదముల క్రమము వాక్యమునకు ఒక విశేషమైన ఒత్తిడిని ఇచ్చుచున్నది — ఏశావు యాకోబునకు సహోదరుడైయుండినవాడు కాడా? వేల్షు భాష దీనిని పదమునకు పదముగా వ్యక్తపరచును — Onid brawd oedd Esau i Jacob? ఈ రెండు వచనములను ఇట్లు అనువదింపవచ్చును — 2. "నేను మిమ్మును ప్రేమించితిని" అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు; అయితే మీరు–"నీవు మమ్మును ఎట్లు ప్రేమించితివి?" అని అనుచున్నారు— "ఏశావు యాకోబునకు సహోదరుడు కాడా?" అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు? 3. "అయినను నేను యాకోబును ప్రేమించితిని, ఏశావును ద్వేషించితిని; అతని పర్వతములను పాడుగా నియమించితిని, అతని స్వాస్థ్యమును అరణ్యములోని సర్పములకు ఇచ్చితిని." — సం.

అయితే ప్రవక్త మరియొక సంగతిని కూడ చేర్చుచున్నాడు, --- ఏశావు సంతతి నశించినప్పుడు దేవుని ద్వేషము ప్రత్యక్షపరచబడెనని. ఏలయనగా అష్షూరీయులును కల్దీయులును ఎదోమీయులకు విరోధముగా కంటె యూదులకు విరోధముగా తక్కువ క్రూరముగా విజృంభింపకపోయినను, ఫలితము మిక్కిలి భిన్నముగా ఉండెను; ఏలయనగా యిర్మీయా వాగ్దానము చేసినట్లు డెబ్బది సంవత్సరముల తరువాత యూదులు తమ స్వదేశమునకు తిరిగి వచ్చిరి: అయితే ఎదోము పునరుద్ధరింపబడదు, కాని దేవుని భయంకరమైన ఉగ్రతకు సూచనలు దాని విచారకరమైన పాడుదనములో ఎల్లప్పుడును కనబడుచుండెను. కాబట్టి ఎదోమునకు పునరుద్ధరణ లేకపోయినందున, యాకోబుయెడల దేవుని ప్రేమయును ఏశావుయెడల ఆయన ద్వేషమును ఈ సంగతిచేత రుజువుపరచబడెనని ప్రవక్త చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా యూదులకు స్వేచ్ఛ ఇవ్వబడుటయు, ఆలయమును కట్టుటకు వారికి అనుమతి కలుగుటయు మనుష్యుల ఉపాయముచేత కాదు; కాని దేవుడు యాకోబులో వారిని ఎన్నుకొని, తనకు విశేషమైన పరిశుద్ధమైన ప్రజగా ఉండవలెనని ఉద్దేశించినందుచేతనే.

అయితే ఎదోమీయుల విషయమైతే, ఒకసారి పాడైపోయి, నిత్య నాశనమునకు నియమింపబడిరని చూచినప్పుడు, వారు ఏశావులో తిరస్కరింపబడిరని అప్పుడు మరింత స్పష్టమాయెను. కావున ఏశావు స్వాస్థ్యము సర్పములకు ఇవ్వబడెనని ప్రవక్త చెప్పునప్పుడు అతని మాటల భావమిదియే. ఏలయనగా నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు, కొంతకాలమువరకు యూదయ స్థితియు ఎదోము స్థితియు భిన్నముగా లేకపోయినను, యెరూషలేము లేచి మరమ్మతు చేయబడనారంభించినప్పుడు, ఆ దేశము తన ఏర్పరచబడిన ప్రజలకు వ్యర్థముగా ఇవ్వబడలేదని దేవుడు స్పష్టముగా చూపెను. అయితే సమీప దేశము పునరుద్ధరింపబడకపోగా, ఏశావు సంతతి తక్కువ అనుమానముతో తమ యిండ్లను బాగుచేసికొనగలిగి యుండినను, దేవుని శాపము వారిపై నుండెనని దీనివలన చాలినంత స్పష్టమాయెను.

మరియు ఇదే ఉద్దేశ్యముతో ఆయన చేర్చుచున్నాడు, ఎదోము–మేము క్షీణించితిమి గాని మరల వచ్చి యిండ్లను కట్టుకొందుమని చెప్పినయెడల; అయితే వారు కట్టినయెడల నేను పడగొట్టుదునని దేవుడు సెలవిచ్చుచున్నాడు.

ఎదోము సంతతికి పునరుద్ధరణపై ఆశ లేదని నేను చెప్పినదానిని ఆయన స్థిరపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు ఎంత ధైర్యము తెచ్చుకొని తమ పట్టణములను తిరిగి కట్టుటలో శ్రద్ధగా ప్రయాసపడినను, వారు కృతార్థులు కారు, ఏలయనగా దేవుడు వారి కట్టడములన్నిటిని పడగొట్టును. కాబట్టి యాకోబుయెడల దేవుని ప్రేమను ఏశావుయెడల ఆయన ద్వేషమును యూదులు చూడగల సజీవ ప్రదర్శనమువలె ఈ భేదము యుండెను. ఏలయనగా రెండు జనములును ఒకే శత్రువుచేత పడగొట్టబడినపుడు, యూదులకు స్వేచ్ఛ ఇవ్వబడి, ఎదోమీయులు తమ స్వదేశమునకు తిరిగి వచ్చుటకు అనుమతి ఇవ్వబడకపోయినదేల? చెప్పబడినట్లు, యూదులపై ఎక్కువ ద్వేషము యుండెను, అయినను కల్దీయులు వారితో మరింత దయగా వ్యవహరించిరి. కావున ఇదంతయు దేవుని ఆశ్చర్యకరమైన సంకల్పమువలననే కలిగెననియు, యూదులు చెరలోనికి తరిమివేయబడినప్పుడు రద్దు చేయబడినట్లు కనబడిన దత్తత వ్యర్థము కాలేదనియు దీనివలన స్పష్టమాయెను.

కాబట్టి సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా ఇట్లు సెలవిచ్చుచున్నాడు, వారు కట్టుదురు, అనగా వారు కట్టినను నేను పడగొట్టుదును; మరియు వారికి ఈలాగు చెప్పబడును, భక్తిహీనత యొక్క సరిహద్దు, మరియు యెహోవా నిత్యము కోపముగా నుండు జనము. భక్తిహీనత యొక్క సరిహద్దు అనుటచేత శాపగ్రస్తమైన సరిహద్దు అని అతడు భావము; ఏలయనగా "మీరు తిరస్కరింపబడినవారని బహిరంగముగా కనబడును, కావున సంఘటనవలననే సమస్త లోకము తీర్పు తీర్చగలదు" అని ఆయన చెప్పినట్లున్నది. యెహోవా కోపముగా నుండు లేక అసంతృప్తిగా నుండు జనము అని చేర్చుటచేత, ప్రేమను ద్వేషమునుగూర్చి నేను చెప్పినదానిని ఆయన మరల స్థిరపరచుచున్నాడు. దేవుడు ఎదోమీయులపై ఎంత కోపముగా నుండెనో యూదులపై కూడ అంతే కోపముగా నుండియుండవచ్చును, కాని దేవుడు యూదులపట్ల శాంతించి, ఏశావు సంతతికి మాత్రము క్షమింపనివాడుగా నుండినప్పుడు, ఈ రెండు జనముల మధ్య భేదము దీనివలన చాలా స్పష్టమాయెను.

{}עולם-{,}עדod-oulam, అనగా నిత్యము అను మాటలను కూడ గమనింపవలెను: ఏలయనగా దేవుడు కొంతకాలము యూదులను త్రోసివేసినట్లు కనబడెను, మరియు తమపై దేవుడు అనేక విధములుగా కోపముగా ఉండెనని కనుగొనిన ప్రజల స్థితిని గూర్చి విలపించునప్పుడు ప్రవక్తలు అదే {,}זעם som అను పదమును, అనగా కోపము అనుదానిని ఉపయోగించుదురు. అయితే యూదులపై దేవుని ఉగ్రత కొంతకాలమునకు మాత్రమే, ఏలయనగా ఆయన తన నిబంధనను పూర్తిగా మరువలేదు; కాని ఎదోమీయులపై ఆయన నిత్యము కోపపడెను, ఏలయనగా వారి తండ్రి తిరస్కరింపబడెను: మరియు ఏర్పరచబడినవారికిని తిరస్కరింపబడినవారికిని మధ్యగల ఈ భేదము ఎల్లప్పుడును చూపబడుచుండునని మనకు తెలియును, అదేమనగా, దేవుడు పాపములను సామాన్యముగా శిక్షించునప్పుడు, తన ఏర్పరచబడినవారిపై తన ఉగ్రతను ఎల్లప్పుడును తగ్గించి, తన కఠినతకు పరిమితులు పెట్టును, ఆయన చెప్పినదానినిబట్టి చూడగా, “అతని సంతతి నా నిబంధనను గైకొనక నా ధర్మశాస్త్రమును అపవిత్రపరచినయెడల, నేను వారిని మనుష్యుల దండముతో శిక్షింతును; అయితే నా కనికరమును అతనినుండి తొలగింపను.” (కీర్తన 89:31-33; 2 సమూయేలు 7:14.) అయితే తిరస్కరింపబడినవారి విషయములో, దేవుని ప్రతీకారము ఎల్లప్పుడును వారిని వెంబడించును, ఎల్లప్పుడును వారి తలలపై వ్రేలాడును, ఎల్లప్పుడును వారి ఎముకలలోను మూలుగలోను నాటబడినట్లుండును. ఈ కారణముచేతనే దేవుడు ఏశావు సంతతిపై కోపముగా ఉండునని మన ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు.

మీ కన్నులు చూచును అని ఆయన చేర్చుచున్నాడు. యూదులు ఈ దృశ్యమును ఇదివరకే కొంతవరకు చూడనారంభించిరి, అయితే ప్రవక్త ఇక్కడ కొనసాగబోవు దానినిగూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. కావున మీ కన్నులు చూచును; అనగా, “నేను మిమ్మును నా ప్రజలుగా ఎన్నుకొనిన ఉచిత ఏర్పాటు మీకు ఎంత ప్రయోజనకరమాయెనో ఇదివరకే కనబడినట్లును, మరియు మీ బంధువులైన ఎదోమీయుల స్థితి ఎట్లుండెనో, ఏలయనగా వారు తమ తండ్రియైన ఏశావులో తిరస్కరింపబడిరి, అదియును మీరు చూచినట్లును; అట్లే వారి సంతతిలో ఈ భేదము మీకు ఎల్లప్పుడును స్పష్టముగా ఉండును: కావున మీ కన్నులు చూచును

మరియు మీరు–ఇశ్రాయేలు సరిహద్దుపై యెహోవా మహిమ పొందునుగాక అని చెప్పుదురు; అనగా, ``సంఘటనయే ఈ ఒప్పుదలను బలవంతముగా రాబట్టును, --- నేను మీయెడల నా మంచితనమును మిక్కిలి హెచ్చించుచున్నానని.” ఏలయనగా దేవుని కృపాచిహ్నములు అన్నిచోట్లను ప్రకాశించినను, కీర్తనకారుడు చెప్పినట్లు భూమి ఆయన మంచితనముతో నిండియున్నను, (కీర్తన 104:24;) యూదయలో ఏదో విశేషము యుండెను, కావున ప్రపంచములోని మిగిలినవారికంటె తమయెడల చూపిన ఔదార్యమునుబట్టి దేవుని స్తుతులను కొనియాడుటకు యూదులకు ఎల్లప్పుడును కారణములుండునని మన ప్రవక్త వ్యర్థముగా చెప్పుటలేదు. మరియు ప్రవక్త ఇక్కడ ప్రజల దుష్టత్వమును నిస్సందేహముగా పరోక్షముగా గద్దించుచున్నాడు, అతడు ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది, --- “మీరు నిజముగా మీకు చేతనైనంతవరకు దేవుని ఉపకారములను పాతిపెట్టుచున్నారు, లేక కనీసము తక్కువ చేయుచున్నారు; అయితే సంగతులే మీనుండి ఈ ఒప్పుదలను రాబట్టవలెను --- దేవుడు ఇశ్రాయేలు సరిహద్దునందు ఔదార్యముతో వ్యవహరించుచున్నాడనియు, జనములలో దేనియందును కంటె అక్కడ తన కటాక్షమును మరింత విశేషముగా చూపుచున్నాడనియు.”

యూదులను సిగ్గుతో నింపవలసిన ఉపకారములను సంక్షిప్తముగా పేర్కొనిన తరువాత, అతడు చివరకు తన ఉద్దేశ్యములోనున్న విషయమునకు వచ్చుచున్నాడు; ఏలయనగా నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు, అతని ముఖ్య ఉద్దేశ్యము, దేవుడు తన హక్కును పోగొట్టుకొనెననియు, అదియును రెండు విధములుగా అనియు ఆయన ఫిర్యాదు చేయుచున్నాడని చూపుటయే; ఏలయనగా యూదులు ఆయనను తమ తండ్రిగా గౌరవింపలేదు, తమ ప్రభువుగా భయపడలేదు. సృష్టి హక్కుచేత ఆయన తనను ప్రభువనియు తండ్రియనియు పిలుచుకొనియుండవచ్చును; కాని నేను ఇదివరకే వివరించినట్లు, ఆయన వారి దత్తతను ఆధారముగా చూపుటకు ఇష్టపడెను; ఏలయనగా ప్రభువు సమస్త మానవజాతిలోనుండి కొందరిని ఎన్నుకొనుట ఒక విశేష కటాక్షమైయుండెను; దీనికి కారణము మనుష్యులలో కనబడునని మనము చెప్పలేము. కాబట్టి ఆయన ఎవరిని ఎన్నుకొనుటకు సంకల్పించునో, వారిని పరిశుద్ధమైన బంధముతో తనకు బంధించుకొనును. కాని వారు ఆయనను నిరాశపరచినయెడల, వారి ద్రోహము పూర్తిగా క్షమింపదగనిది.

ప్రవక్త భావమును ఈ వాదము యొక్క ఉద్దేశ్యమును మనము ఇప్పుడు గ్రహించినందున, బోధింపబడినదానిని మనకు ఎట్లు అన్వయించుకొనవలెనో నేర్చుకొనుట మిగిలియున్నది. మనము శరీరరీతిగా అబ్రాహామునుండి గాని యాకోబునుండి గాని వచ్చినవారము కాము; అయితే మనము ఏమాత్రమును శ్రేష్ఠులము కాకుండినప్పుడే దేవుడు తన దత్తతకు కొన్ని గురుతులను మనపై చెక్కియున్నాడు, వాటిచేత ఆయన మనలను ఇతర జనములనుండి వేరుపరచెను; కాబట్టి దేవుని పిలుపునకు మనము ప్రత్యుత్తరమీయనియెడల, యూదులవలెనే మనము కూడ న్యాయముగా అదే గద్దింపునకు గురియగుదుమని మనము ఇందువలన చూచుచున్నాము. ఈ బోధ ఆ యూదులకు ఉపయోగకరమైనట్లే నేటి దినమున మనకును ఏమాత్రమును తక్కువ ఉపయోగకరము కాదని మనము తెలిసికొనునట్లు ఈ విషయమును ఇట్లు సంక్షిప్తముగా స్పృశింప కోరితిని; ఏలయనగా ఆ దత్తత అప్పుడు ఒకే సంతతికిని ఒకే కుటుంబమునకును చెందినదైనందున ఇప్పటి దత్తత సరిగా అదే కాకపోయినను, మన స్వంత యోగ్యతనుబట్టి మనము ఇతరులకంటె శ్రేష్ఠులము కాము, కాని దేవుడు మనలను ఉచితముగా తనకు ప్రజగా ఎన్నుకొనినందుచేతనే. ఇది ఇట్లు జరిగినందున, మనము ఆయనవారము; ఏలయనగా ఆయన తన స్వంత కుమారుని రక్తముచేత మనలను విమోచించెను, సువార్తద్వారా వర్ణింప నలవికాని గొప్ప కటాక్షములో మనలను భాగస్థులనుగా చేయుటచేత మనలను తన కుమారులనుగాను తన సేవకులనుగాను చేసికొనెను. కాబట్టి మనము ఆయనను మన తండ్రిగా ప్రేమించి గౌరవింపనియెడలను, మన ప్రభువుగా ఆయనకు భయపడనియెడలను, ఆ పూర్వ ప్రజలలో వలెనే ఏమాత్రమును తక్కువ కాని నీచమైన కృతఘ్నత నేటి దినమున మనలో కనబడుచున్నది. అయితే ఇప్పుడు ముఖ్య విషయమును మాత్రమే పేర్కొనగోరినందున, ఈ భాగము కోరినట్లు ఏర్పాటు గూర్చి రేపు నేను మాటలాడుదును: అయితే మొదట నేను చేసినట్లు ప్రవక్త ఉద్దేశ్యమును సంక్షిప్తముగా చూపుట అవసరమాయెను; పిమ్మట అవసరమైనచో ప్రత్యేక విషయములను మరింత విపులముగా చర్చించుట అవసరమాయెను.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిగల దేవా, ఈ లోకములో మాకు సామాన్యమైన జీవితమును అనుగ్రహించుట మాత్రమే గాక, ఇతర అన్యజనులనుండి మమ్ములను వేరుపరచి, నిత్యరక్షణ అను స్వాస్థ్యములోనికి మమ్ములను నడిపించుటకై నీ ఏకైక కుమారుడైన నీతి సూర్యునిచేత మమ్ములను ప్రకాశింపజేయుటకు నీవు సంకల్పించితివి గనుక, --- ఓ, మరణాంధకారమునుండి విడిపింపబడిన మేము, నీవు మమ్ములను నడిపించి నీ యొద్దకు పిలుచుచున్న ఆ పరలోక వెలుగునకు ఎల్లప్పుడును లక్ష్యముంచునట్లును, వెలుగు సంతానముగా నడచుకొనుచు, మా పరిశుద్ధ పిలుపు యొక్క మార్గమునుండి ఎన్నడును తొలగిపోక, అందులో నిరంతరము ముందుకు సాగునట్లును, చివరకు నీవు మా యెదుట ఉంచిన గమ్యమును చేరునట్లును అనుగ్రహించుము; అప్పుడు శరీరసంబంధమైన మలినమంతయు విడిచిపెట్టి, నీ ఏకైక కుమారునియందు ఇప్పుడు మాకు ప్రతిబింబముగా ఉన్న ఆ వర్ణనాతీతమైన మహిమలోనికి మేము రూపాంతరము పొందెదము. --- ఆమేన్.

నూట డెబ్బదియవ ఉపన్యాసము

యూదులు దేవునిచేత ప్రేమింపబడినవారును ఏర్పరచబడినవారునై యున్నారని వారికి జ్ఞాపకము చేయుటలో మలాకీ ఉద్దేశ్యమేమో నిన్న మనము చూచితిమి; అది ఏమనగా, దేవుని అంత గొప్ప ఉపకారమునకు వారు ఇంత అయోగ్యమైన ప్రతిఫలమిచ్చిరని వారి కృతఘ్నతను మరింత విస్తరించి చూపుటయే. ఆయన వారిని ఇతర జనములన్నిటికంటె ఎక్కువగా ఆదరించినందున, శాశ్వతమైన విధేయతకు వారిని న్యాయముగానే బద్ధులను చేసెను; కాని వారు ఆ కాడిని విదిలించివేసి, దేవుని తృణీకరించి, మేము నిన్న చెప్పినట్లు అనేక చెడుగులకు మరల తమను అప్పగించుకొనిరి. అయితే దేవుడు మానవజాతి అంతటిని విచక్షణ లేకుండ ఏ మేళ్లతో ఆదరించుచున్నాడో వాటిని గూర్చి ప్రవక్త ఇక్కడ ప్రస్తావింపడనియు, తన ప్రత్యేక జనముగా అబ్రాహాము సంతానమును వేరుపరచిన దత్తతనే ముందుకు తెచ్చుచున్నాడనియు నేను అదే సమయమున మీకు జ్ఞాపకము చేసితిని.

అయితే ఈ ఆక్షేపణ ఎంత న్యాయమైనదో మరింత స్పష్టముగా కనబడుటకై, దేవుడు మనలను తన స్వరూపమునందును తన పోలికయందును మనుష్యులనుగా సృజించుటయే ఒక విధమైన బాధ్యత అని మొదట గమనింతము; ఏలయనగా ఆయన మనలను కుక్కలనుగాను గాడిదలనుగాను సృజింపవచ్చును, మనుష్యులనుగా కాదు.

ఆదాము ఇతర జంతువులవలె భూమినుండి తీయబడెనని మనకు తెలియును; కావున శరీరవిషయములో మనుష్యులకును ఇతర ప్రాణులకును భేదము లేదు. దేవుడు మనుష్యునిలో జీవవాయువును ఊదెనని చెప్పబడినప్పుడు, మానికీయులు కలలుగనినట్లు మనుష్యుని ఆత్మ ఒకదానినుండి మరొకదానికి సంక్రమించునని మనము తలంపకూడదు; ఏలయనగా మనుష్యుని ఆత్మ దేవత్వ సారమునుండి వచ్చినదని వారు వాదించుచు ఆలాగు అందురు; కాని మోషే అందుకు విరుద్ధముగా మనుష్యుని ఆత్మ శూన్యమునుండి సృజింపబడెనని గ్రహించుచున్నాడు. మనము జననము ద్వారా పుట్టుచున్నాము, అయినను మన మూలము మట్టియే; మనలోని ప్రధానమైనది, అనగా ఆత్మ, శూన్యమునుండి సృజింపబడినది. కావున దేవుడు మనలను మనుష్యులనుగా సృజింపనిచ్చయించుటచేతనే మనము జంతువులకంటె భిన్నముగా ఉన్నామని దీనివలన చూచుచున్నాము. అందుచేత మనము ఆయనను సేవింపకపోయినయెడల ఆయన మనలను కృతఘ్నులని న్యాయముగా నిందించును; ఏలయనగా ఈ ఉద్దేశ్యముతోనే ఆయన మనలను తన స్వరూపమందు సృజించెను.

అయితే ఇక్కడ ఒక ప్రత్యేకమైన ఉపకారము పేర్కొనబడుచున్నది --- అదేమనగా, మోషే కీర్తనలో చెప్పబడినట్లు, సమస్త జనములు దేవునివే అయినను, ఇశ్రాయేలును తనకొరకు వేరుపరచుటకై ఆయన కొలనూలు వేసెను; ప్రభువు అబ్రాహాము సంతానమును తనకొరకు తీసికొనెను. (ద్వితీయోపదేశకాండము 32:9.) కావున సర్వలోకము దేవుని పరిపాలనలో ఉన్నను, ఒక కుటుంబమును ఏర్పరచుకొనుట ఆయన చిత్తమాయెను. దీనికి కారణమేమని విచారించినయెడల అది మనుష్యులలో దొరకదు; ఏలయనగా అందరును భూమినుండి సృజింపబడిరి, శూన్యమునుండి సృజింపబడిన ఆత్మలు వారి శరీరములలో ఉంచబడెను. ఆలాగైనందున ఆ భేదము ఉచితమైన దయ అను ఊటనుండి కలిగెనని, అనగా దేవుడు ఒక వంశమును మిగిలిన వారికంటె ఎక్కువగా ఆదరించెనని మనము చూచుచున్నాము; మేము నిన్న చెప్పినట్లు, యూదులు ఇతర జనములకంటె శ్రేష్ఠులైనందున ఏర్పరచబడలేదు గాని, దేవుడు వారి పితరులను ఉచితముగా ప్రేమించినందుననే ఏర్పరచబడిరని మోషే తరచు పునరుక్తి చేయుచున్నాడు. (ద్వితీయోపదేశకాండము 7:7.) ప్రేమ అనగా ఆయన ఉచితమైన దయను సూచించుచున్నాడు.

కావున యూదులు తమ స్వంత యోగ్యతనుబట్టి ఇతర జనములకంటె ముందుగా ఏర్పరచబడిరని మలాకీ ఇక్కడ పరిగణింపడు; ఏలయనగా దీనిని అతడు అంగీకరించినయెడల వారు ఇట్లు ఆక్షేపింపవచ్చును --- “దేవుడు మమ్ములను ఇతర జనములకంటె ఎక్కువగా ఆదరించెనని నీవు మాకు ఎందుకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నావు? ఆయన మమ్ములను యోగ్యులని ఎంచి, మా యోగ్యతకు ప్రతిఫలమిచ్చెను గదా?” అయితే నేను ఇదివరకే చెప్పినదానినిబట్టి, యూదులు స్వభావరీత్యా ఇతర జనములవంటివారేనని, కావున వారి భిన్నమైన స్థితి వారినుండిగాని వారి స్వంత యోగ్యతనుండిగాని కలుగక దేవుని ఉచితమైన ప్రేమనుండియే కలిగెనని ప్రవక్త అంగీకరింపబడినదానిగా తీసికొనుచున్నాడు.

ఇక్కడ మూడవ మెట్టును కూడ గమనింపవలెను; ఏలయనగా దేవుడు అబ్రాహాము వంశమునుండియే ఒక భాగమును మాత్రమే ఎన్నుకొనెను; ఏశావును యాకోబును సహోదరులు, సహజక్రమము ప్రకారము ఏశావు జ్యేష్ఠుడు గనుక మొదట పుట్టినవాడు; అయినను దేవుడు అతనిని తిరస్కరించి, ఏర్పాటు అను అనుగ్రహమును యాకోబు సంతతియందు ఉంచెను. కావున ఈ మూడవ మెట్టు ఏర్పాటే.

ఈ సంగతులను జాగ్రత్తగా ఆలోచింపవలెను. దేవుడు మనుష్యులను గాడిదలనుగాను కుక్కలనుగాను సృజింపవచ్చును, మనుష్యులనుగా కాదు; అయినను వారిని తన స్వరూపమందు రూపొందింపనాయన చిత్తమాయెను, గనుక మనుష్యులు ప్రత్యేకముగా దేవునికి బద్ధులు. రెండవ మెట్టు ఏమనగా, ఆయన సామ్రాజ్యము ఏ భేదమును లేకుండ సమస్త జనులపై వ్యాపించియుండగా, ఆయన అబ్రాహాము వంశమును ఎన్నుకొనెను; ఏలయనగా సర్వలోకము ఆయన అధికారము క్రింద ఉండగా, ఒక్క జనమునకు మాత్రమే తండ్రిగాను రక్షకునిగాను ఉండుటకు దేవుడు ఎందుకు ఎన్నుకొనెను? ఇక్కడ, నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు, ఆయన ఉచితమైన దయ ప్రకాశించుచున్నది; మోషే సాక్ష్యములతోపాటు, దేవుడు పితరులను ప్రేమించెననియు, ఇతర జనములకు చేయనిది వారికి చేసెననియు, తన న్యాయవిధులను వారికి తెలియజేసెననియు కీర్తనలలో తరచు చెప్పబడియున్నది. (కీర్తన 147:19.) స్వభావరీత్యా అందరి స్థితి సంపూర్ణముగా ఒక్కటే అయినప్పటికీ, ఇతర జనములనుండి యూదులను ప్రత్యేకపరచుట ఆయనకు ఇష్టమైనందున, దేవుడు వారికి చేసిన ఉపకారమును జ్ఞాపకము చేసికొను వాక్యభాగములు అనేకములు గలవు. ఇప్పుడు మలాకీ పేర్కొను మూడవ మెట్టును జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను --- అదేమనగా, దేవుడు అబ్రాహామునకును అతని సంతానమునకును దేవుడుగా ఉండెదనని వాగ్దానము చేయుట మాత్రమే గాక, అబ్రాహాము కుమారులలోనే కొందరిని తిరస్కరించి మరికొందరిని ఏర్పరచుకొనునట్లు వారిలో భేదము చూపెను; పౌలు రోమీయులకు వ్రాసిన పత్రిక తొమ్మిదవ అధ్యాయమున నొక్కి చెప్పునది ఈ విషయమే; (రోమీయులకు 9:1-33) ఏలయనగా ఇశ్రాయేలీయులనుండి పుట్టినవారందరును, అనగా అతనినుండి మూలము పొందినవారందరును, నిజమైన న్యాయమైన ఇశ్రాయేలీయులు కారనియు, పిలువబడినవారే అనియు అతడు చెప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా యూదులు క్రీస్తును ఆయన సువార్తను ఉద్దేశ్యపూర్వకముగా తిరస్కరించినను తాము పరిశుద్ధ జనమని అతిశయపడుచుండిరి గనుక వారిని ఖండించుటయే పౌలు ఉద్దేశ్యము. వాగ్దానము చేయబడిన విమోచకుడు పంపబడెనని అపొస్తలులు రుజువుపరచినప్పుడు, యూదుల నోట గర్వముతో కూడిన ప్రత్యుత్తరమిది --- “మేము దేవుని సంఘము కామా? అయినను మీరు మాపై తోసివేయ ప్రయత్నించు ఈ క్రీస్తును మేము అంగీకరింపము.” ఆలాగున యూదులు ఈ కపటమైన నెపముతో దేవుని కృపను తృణీకరించి, క్రీస్తును కాళ్ళక్రింద త్రొక్కివేయ ప్రయత్నించినప్పుడు, పౌలు ఈ అహంకారమును ఖండించి, ఉచితమైన దత్తత వలననే తప్ప వారు అన్యజనులకంటె ఉన్నతులు కారనియు, ఈ దత్తత అబ్రాహాము వంశమంతటికి విస్తరించినప్పటికీ ఒక నిర్దిష్టమైన సంఖ్యకు పరిమితమైనదనియు చూపెను.

పోపు మతస్థులు నేటి దినమున ఇదే విధముగా ప్రవర్తించుచున్నారు. వారు విశ్వాసమును బాహ్య చిహ్నములనుబట్టి కొలుచుచు, తామే సంఘమని మాపై గర్వముగా ఆక్షేపించుచున్నారు; దత్తత యొక్క ఆత్మ అని సరిగా పిలువబడువాడును, దేవుడు మన హృదయములలో లోపల ముద్రవేయుటకు సాధనమైనవాడునగు ఆత్మ లేకుండ ఒక సాధారణ వాగ్దానమే చాలునన్నట్లు వారు వాదింతురు.

ఇప్పుడు పౌలు ఈ సత్యమునకు రుజువులను చేర్చి, యాకోబు ఏశావుల ఉదాహరణను ముందుకు తెచ్చుచున్నాడు. ఆ కవల సహోదరులలో ఒకడు ఏర్పరచబడెననియు, మరొకడు విడువబడెననియు, అయినను ఇద్దరును అబ్రాహాము కుమారులేననియు అతడు చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు ఏర్పాటులో మూడవ మెట్టు ఉన్నదని తేలుచున్నది. ఇప్పుడు ఈ మూడవదాని నుండి నాలుగవది కలుగుచున్నది --- అదేమనగా, లోకపునాది వేయబడకమునుపే దేవుడు ఏర్పరచుకొనిన యాకోబు కుమారులలో కొందరిని ఆయన తీసికొని, ఇతరులను తిరస్కరించును; ఈ సంగతికి పౌలు నిశ్చితమైన రుజువును చూపుచున్నాడు, లేదా స్పష్టమైన కారణమును ఇచ్చుచున్నాడు: దేవుడు యాకోబును జ్యేష్ఠుడైన అతని సహోదరునికంటె ఎక్కువగా ఆదరించెను, కాని ఏ యోగ్యతనుబట్టియు కాదు; కావున యాకోబు ఏర్పాటులో దేవుని ఉచితమైన కరుణ అంత బలము గలదైనయెడల, అతని సంతతి విషయములోను అదే ఇంకను ప్రబలమై యున్నదని తేలుచున్నది. కొందరు విశ్వాసులును మరికొందరు తిరస్కరింపబడినవారును ఎందుకైరని మరల అడిగినయెడల, దేవునికి ఆలాగు ఇష్టమైనందున అనునదే ప్రత్యుత్తరము. కావున పౌలు మరింత పైకి ఎక్కి, వారు పుట్టకమునుపు, మంచి గాని చెడు గాని చేయకమునుపు, పెద్దవాడు చిన్నవానికి దాసుడగునని చెప్పబడెననియు, తరువాత ఈ ప్రవచనమును ముందుకు తెచ్చుచున్నాడు --- “నేను యాకోబును ప్రేమించితిని, ఏశావును ద్వేషించితిని.”

కావున ఆ వాక్యభాగమంతటిని మనము జ్ఞానముతో పరిశీలించినయెడల, నేను చెప్పినదానిని కనుగొందుము --- అదేమనగా, మూడవ మెట్టునుండి నాలుగవ మెట్టునకు సాగవచ్చును; అది ఏమనగా యాకోబు కుమారులలోనుండి దేవుడు తనకిష్టమైన వారిని ఎన్నుకొని ఇతరులను తిరస్కరించెను; ఏలయనగా ఆయన యాకోబును ఎన్నుకొనినప్పుడు, అంతకుముందు కంటె ఎక్కువగా దేవుడు అతనికి బద్ధుడు కాలేదు. అబ్రాహామునకు ఇయ్యబడిన వాగ్దానమే యాకోబునకు నిజముగా మరల చెప్పబడెను; కాని అబ్రాహాముననుండి ఇష్మాయేలు పుట్టెను, అతడు దేవుని సంఘమునుండి తిరస్కరింపబడెనని మనకు తెలియును; అబ్రాహాము ఇతర కుమారుల విషయములోను అదే జరిగెను. ఇస్సాకు ఒక్కడే ఏర్పరచబడెను. కాని ఏశావునకును యాకోబునకును తండ్రియైన ఇస్సాకు తన ఇష్టప్రకారము వారిద్దరిని నిలుపుకొనలేకపోయెను; ఇక్కడ దేవుని స్వతంత్రమైన మరుగైన ఏర్పాటు కనబడెను; అందువలన ఏశావు తిరస్కరింపబడెను, యాకోబు దైవానుగ్రహమునకు న్యాయమైన వారసునిగా నిలిచెను.

కావున ప్రవక్త ఉద్దేశ్యమేమో ఇప్పుడు మరింత పూర్తిగా గ్రహించుచున్నాము: తన స్వరూపమందు తాము సృజింపబడిన ఆ దేవునియందలి భయమంతటిని యూదులు విదిలించివేసిరని అతడు వారిపై నేరము మోపుటలేదు; అయితే దేవుని ఉచితమైన దత్తతకు వారు ప్రతిస్పందింపలేదు గనుక వారి కృతఘ్నతను అతడు పెద్దది చేయుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు ఇతర జనములన్నిటినుండి ఏర్పరచబడిరి, అంతేకాదు, అబ్రాహాము వంశమునుండియే మరల వేరుపరచబడిరి, ఇది వారి రెండవ ఏర్పాటు. వారి ఉచితమైన ఏర్పాటును గూర్చి మరొక సంగతి కూడ చేర్చవలసియున్నది; ఏలయనగా దేవుడు తన దత్తతలో తన దయనే మాత్రము లక్ష్యపెట్టని యెడల ప్రవక్త చేసిన గద్దింపు అంగీకరింపబడియుండదు; ఏలయనగా యాకోబు గాని అబ్రాహాము గాని ఏదైనను సంపాదించుకొనిరని మనము అంగీకరించినయెడల, ప్రవక్త చెప్పిన ఏశావు యాకోబునకు సహోదరుడు కాడా? అను మాట సార్థకము కాదు. “అతడు నిజముగా అతని సహోదరుడే, కాని యోగ్యమైన అతని సుగుణము అతనిని తన సహోదరునికంటె ముందుంచెను” అని సులభముగా ప్రత్యుత్తరమీయవచ్చును. కాని ప్రవక్త యూదులపై ఈ సంగతిని నొక్కి చెప్పుచున్నాడు --- అనగా వారు ఇన్ని ఉపకారములచేత బద్ధులై యుండియు, దేవుడు వారికి అనుగ్రహించిన కృపనుండి వారు దిగజారిపోయిరి గనుక అక్రమ సంతానమైనట్లు అయిరి. కావున ప్రవక్త యొక్క ఈ మాటలవలన, దేవుడు సమస్త జనములకంటె అబ్రాహామును, అతని సహోదరుడైన ఇష్మాయేలుకంటె ఇస్సాకును, ఏశావుకంటె యాకోబును ఎన్నుకొనెనని చాలినంతగా రుజువగుచున్నది.

ఈ విషయమై లేఖనము రుజువులతో నిండియున్నది, అనుభవమును సత్యమును చాలినంతగా ప్రదర్శించుచున్నది. వారు తిరుగుబాటు చేయు మూర్ఖజనమైనందున తమ స్వంత సుగుణమువలన ఇతర జనములకంటె శ్రేష్ఠులు కాలేదని మోషే చెప్పుచున్నాడు. ఆ జనము యొక్క వక్రస్వభావము దేవునికి తెలిసియున్నను, తన అద్భుతమైన మంచితనమునకు వారిని ఒక ఉదాహరణగా చేయుట ఆయనకు ఇష్టమాయెను. కావున దత్తతకు దేవుని చిత్తము తప్ప మరియే కారణమును వెదకుటకు మనకు హేతువు లేదు. అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబుల ఏర్పాటు ఉచితమైనదైనందున, దేవుడు సమస్త సమూహమునుండి ఎవరిని వేరుపరచునో ప్రతి ఒక్కడును ఉచితముగా ఏర్పరచబడునని తేలుచున్నది; ఆలాగున మనము నాలుగవ మెట్టునకు వచ్చుచున్నాము; ఏలయనగా యాకోబు ఏర్పరచబడెనని ఇక్కడ చెప్పబడినది అతని వ్యక్తికి మాత్రమే పరిమితము కారాదు, అతనికి తన సంతతితో సామాన్యముగా ఉన్నదానికి వర్తింపవలెను. కాబట్టి యాకోబు ఏర్పరచబడెను --- ఏ ఉద్దేశ్యముతో? అతని పిల్లలు దేవుని పరిశుద్ధ ప్రత్యేక జనమగుటకే. ఇప్పుడు అతని సంతానమంతటిని మనము పరిశీలించినయెడల, యాకోబునుండి వచ్చినవారందరును న్యాయమైన ఇశ్రాయేలీయులు కారని కనుగొందుము, ఏలయనగా వారిలో అధిక భాగము తిరస్కరింపబడిరి. యాకోబునుండి మూలము పొందినవారిలో అనేకులు ఏశావునకు తక్కువ కాకుండ తిరస్కరింపబడినవారైనందున, దేవుని స్వతంత్రమైన కృపయు ఉచితమైన కరుణయు వ్యక్తుల విషయములో ప్రబలమై యున్నదని తేలుచున్నది; పౌలు రోమీయులకు వ్రాసిన పత్రిక తొమ్మిదవ అధ్యాయమున చర్చించు విషయము ఇదే.

దేవుడు కొందరిని ఏర్పరచి అందరిని కాదనియు, ఏ యోగ్యతను లక్ష్యపెట్టక తన స్వంత ఇష్టమువలన తనకిష్టమైన వారిని ఏర్పరచి ఇతరులను తిరస్కరించుననియు అనేకులకు కఠినముగా తోచుచున్నది. అయితే దేవుని అదుపుచేసి ఆయనను తమ స్వంత తీర్పునకు లోపరచవలెనని వారు కోరుటయే గాక ఈ ఆక్షేపణ మరెక్కడనుండి వచ్చును? కాని నేను పేర్కొనిన మూలసూత్రమునకు మనము రావలెను. ఇద్దరిలో ఒకడు ఏర్పరచబడి మరొకడు తిరస్కరింపబడుట వారికి అన్యాయముగా తోచినయెడల, గాడిద విషయములోను మనుష్యుని విషయములోను దేవుని న్యాయమును (వారి సమర్థన అవసరమైనయెడల) వారు ఎలా సమర్థింపగలరు? ఏలయనగా నేను చెప్పినట్లు, గాడిదలును మనుష్యులును వారి శరీరములనుబట్టి ఒకే ముద్దనుండి వచ్చిరి. గాడిదలోని ప్రతి బలమును సత్తువయు దేవుని మరుగైన శక్తిచేత సృజింపబడినవి; మనుష్యుని ఆత్మ విషయములో, దాని సారము అమరమైనదైనను, అది శూన్యమునుండి సృజింపబడినది.

మనుష్యుల రక్షణ ఆయన చిత్తముపై ఆధారపడియున్నదనియు, ఆయన కొందరిని తిరస్కరించి కొందరిని ఏర్పరచుననియు మేము చెప్పినప్పుడు, అనేక అపనిందలకు గురియైనవాడని వారు తలంచు దేవుని పక్షమున ఈ సందర్భములో ఈ జ్ఞానులైన విమర్శకులు సమాధానమీయవలెను.

అయితే సామాన్య ఏర్పాటు విషయములో మనుష్యుల తీర్పును తృప్తిపరచుట అంతే కష్టము; ఏలయనగా మేము ఇదివరకే చెప్పినట్లు, మరుగైన ఏర్పాటునుండి కలుగునది తప్ప మనుష్యుల మధ్య భేదమేమియు లేదు. వారు ఈ సందర్భములో ముందుజ్ఞానమును ఏర్పాటునకు తల్లిగా ఊహించుదురు; కాని ఆ భావన మిక్కిలి బుద్ధిహీనమును బాలిశమునై యున్నది. అప్పుడు వారు ఇట్లందురు: దేవునికి ఏదియు మరుగైయుండదు గనుక ప్రతి వాడు ఎలాటివాడగునో ఆయన ముందుగా చూచుచున్నందున కొందరు దేవునిచేత ఏర్పరచబడుచున్నారు, కొందరు తిరస్కరింపబడుచున్నారు. అయితే నేను ఇప్పుడు అడుగుచున్నాను, ఒకడు సద్గుణవంతుడును మరొకడు దుర్గుణవంతుడును ఎట్లైరి? స్వేచ్ఛాచిత్తమువలన అని వారు చెప్పినయెడల, నిస్సందేహముగా సృష్టి స్వేచ్ఛాచిత్తమునకు ముందుదే: ఇది ఒక సంగతి. తరువాత, ఆదామునందు మనుష్యులందరును సమానముగా సృజింపబడిరని మనకు తెలియును; ఏలయనగా మనమందరము నిత్యమరణమునకు గురియైయుండుట ఎట్లు? దేవుని ప్రతీకారము మనందరిపై విస్తరించి నేటి దినమున సర్వలోకమంతటను ప్రబలమై యుండుట ఎట్లు? మనందరి మూలస్థితి ఒక్కటే అయినందున తప్ప ఇది ఎట్లు?

కాబట్టి ఆదాము నిలిచియున్నయెడల మనుష్యులందరును తమ యథార్థతయందు సమానులుగా ఉండెడివారని తేలుచున్నది.

నేను ఇప్పుడు ప్రత్యేక వరములను గూర్చి మాట్లాడుటలేదు: ఏలయనగా ప్రకృతి సంపూర్ణముగా నిలిచియున్నయెడల వరముల భేదము ఉండెడిదని ఒప్పుకొందును; కాని నిత్యజీవమునకు సంబంధించి అందరి స్థితి ఒక్కటే అయియుండెడిది. ఇప్పుడు ఆదాము పతనము తరువాత మనమందరము నశించియున్నాము. అట్లయినయెడల ఆదాము యొక్క వ్యక్తిలో మనమందరము సమానముగా శపింపబడియుండగా, ఇతరులకంటె తనను ఉన్నతునిగా చేయు ఏదో సుగుణము మనుష్యునిలో ఉన్నదని ఊహించుటకంటె బుద్ధిహీనమును అసంబద్ధమును ఏది?

“నిన్ను ఎక్కువచేసినవాడెవడు?” అని పౌలు అనుచున్నాడు. దేవుని ఔదార్యమునుండి మాత్రమే కలుగునది తప్ప మనుష్యునిలో ఏ శ్రేష్ఠతయు లేదని అతడు రుజువుపరచుచున్నాడు; నేను చెప్పినట్లు, కారణము చాల స్పష్టమైనది.

ఏలయనగా ఆదాము నుండి వచ్చిన ఆదిపాపము మనుష్యులందరికి సంబంధింపదు, లేదా ఈ మనుష్యుడు నీతిమంతుడగుననియు ఆ మనుష్యుడు అనీతిమంతుడగుననియు దేవుడు ముందుగా చూడజాలడు. ఎందుకు? ఆదామునందు అందరును స్వభావరీత్యా తిరస్కరింపబడినవారును నిత్యమరణమునకు లోనైనవారునై యున్నారు, కారణము స్పష్టము, ఏలయనగా మనుష్యులలో పాపము తప్ప మరేదియు కనబడదు. కావున దేవుని ముందుజ్ఞానము మన ఏర్పాటునకు కారణము కానేరదు, ఏలయనగా మనుష్యజాతి అంతటిని చూచి, అల్పుని నుండి గొప్పవాని వరకు అందరును శాపము క్రింద ఉన్నట్లు ఆయన కనుగొనుచున్నాడు.

కావున దేవుని దయాసంకల్పమునకు ఆపాదింపవలసినదానిని కేవలమైన నగ్నమైన ముందుదృష్టికి ఆపాదించువారు ఎంత బుద్ధిహీనముగా మాట్లాడుచు వదరుచున్నారో చూచుచున్నాము. దేవుడు అబ్రాహాము వంశమునకు తనను తెలియజేసికొనుట, తన ధర్మశాస్త్రమును ఇశ్రాయేలీయుల యొద్ద ఉంచుటకు సంకల్పించుట --- ఇదంతయు ఆయన ప్రత్యేక అనుగ్రహమే, ఉచితమైన దత్తత తప్ప దీనికి మరియే కారణమును చెప్పజాలము. కావున దేవుడు అబ్రాహాము పిల్లలకు ఈ విశేషాధికారమును అనుగ్రహించెను, ఏలయనగా ఆయనకు ఆలాగు ఇష్టమాయెను: వారు యోగ్యులనియు తమ సుగుణమువలన తమను అర్హులనుగా చేసికొనిరనియు మనము చెప్పినయెడల, మొదట పరిశుద్ధాత్మ ప్రతిచోట మనకు విరుద్ధముగా మాట్లాడుచున్నాడు, రెండవది అనుభవమును వాస్తవములును విరుద్ధముగా ఉన్నవి, ఏలయనగా ఆ జనము యొక్క మొండితనము అసాధారణమైనది. కాని లేఖన అధికారముతో మనము తృప్తిపడవలెను, ఏలయనగా దేవుడు అబ్రాహామును అతని పిల్లలను ప్రేమించెననియు, అనగా తన మంచితనమువలననే యూదులపై ఆయన దయచూపెననియు ఈ ఉదాహరణద్వారా తన అనుగ్రహమును తెలియజేసి ప్రకాశింపజేయుచున్నాడు; ఇది మనము ఇకముందు ఇంకను స్పష్టముగా చూచెదము. కావున మన ఏర్పాటునకు కారణము దేవుని కేవల అనుగ్రహము తప్ప మరేదియు కాదనునది స్థిరమైన సూత్రముగా నిలిచియుండనిమ్ము. మన ఏర్పాటును గూర్చి విచారించునప్పుడు దేవునికి వేరుగా ఒక కారణమును వెదకినయెడల, మనము చిక్కుదారిలో తిరుగులాడెదము.

ఇదే సూత్రము వ్యక్తుల విషయములోను వర్తించునని నేను ఇదివరకే రుజువుచేసితిని. పౌలు యాకోబు వ్యక్తినుండి అతని సంతతిలోని వ్యక్తులకు సాగిపోవుట మనకు చాలును. ఏలయనగా ఎవడును తన స్వంత సుగుణమునుబట్టి ఏర్పరచబడక దేవుని దయాసంకల్పమునుబట్టియే ఏర్పరచబడునని మనకు నమ్మకము కలిగించుటకై ఆ ఇద్దరు సహోదరులను ఉదాహరణముగా అతడు చూపుచున్నాడు: ఆ సహోదరులు ఇంకను పుట్టకమునుపు, మంచి గాని చెడు గాని చేయకమునుపు ఒకడు ఏర్పరచబడెననియు, అది క్రియలవలన కాక పిలుచువానివలననే అనియు ఈ సందర్భములను పేర్కొనుట, దేవుడు తనకిష్టమైన వానిని ఏర్పరచుటయు తనకిష్టమైన వానిని తిరస్కరించుటయు ఆయన అధికారములో ఉన్నదని రుజువుపరచుట తన ఉద్దేశ్యమైనయెడల తప్ప అవసరమై యుండదు. అయితే అగస్టీను మనకు జ్ఞాపకము చేయునట్లు, మనుష్యులు ఎలాటివారగుదురో దేవుడు ముందుగా ఎరిగెననియు, అనేకులు ఇష్టపడు ఆ భావనకంటె అసంబద్ధమైనది ఏదియు ఊహింపజాలము; ఏలయనగా ఆ ఇద్దరు తల్లి గర్భములో ఉండగా మంచి గాని చెడు గాని చేయలేదు గనుక, ఒకనిని మరొకనికంటె దేవుడు ఎక్కువగా ఆదరించుట క్రియలవలన కాక పిలుచువానివలననే అని అతడు సిద్ధాంతీకరించుటచేత, పౌలు అట్టి ముందుజ్ఞానమును కారణముగా త్రోసివేయుచున్నాడు.

పౌలు మోషే యొక్క మరొక ప్రకటననుండి కూడ ధృవీకరణను తెచ్చుచున్నాడు: “నేనెవనిని కరుణింతునో వానిని కరుణింతును, ఎవనియందు జాలిపడుదునో వానియందు జాలిపడుదును.” ఈ మాటలలో యాకోబు సంతానమునుండి తనకిష్టమైన వారిని తిరస్కరించుటకును తనకిష్టమైన వారిని ఏర్పరచుటకును తన అధికారములో ఉన్నదని దేవుడు స్పష్టముగా ప్రకటించుచున్నాడు. కావున ఒక్క మనుష్యుని గూర్చి ఆయన ముందు చెప్పినదానిని ఇప్పుడు దేవుడు సంతతి అంతటికి అన్వయించుచున్నాడు, ఏలయనగా అచ్చట ఆయన విదేశీ జనములను గూర్చి కాక ఆ పరిశుద్ధమైన ఏర్పరచబడిన జనమును గూర్చియే మాట్లాడుచున్నాడు. అబ్రాహాము పిల్లలందరిని నాశనముతో దేవుడు బెదిరించినప్పుడు, ఆయన తన నిబంధనను రద్దుచేయకుండునట్లు మోషే వినయముతో విజ్ఞాపనము చేసెను: దేవుడు అతనికిచ్చిన ప్రత్యుత్తరము: “నేనెవనిని కరుణింతునో వానిని కరుణింతును,” --- దీని అర్థమేమి? దేవుడు కొందరిని తనకొరకు నిలుపుకొని ఇతరులను తిరస్కరించుటకు ఆయన స్వంత చిత్తము తప్ప మరియే కారణమును లేదనియే. “నేనెవనిని కరుణింతునో వానిని కరుణింతును” అను పునరుక్తి అనవసరమైనదిగాను చప్పగాను తోచవచ్చును, కాని అది చాల ఒత్తిడి గలది; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లుగా ఉన్నది: “లోకమునుండి అబ్రాహామును కాక మరొకనిని నేను నా కొరకు ఏర్పరచుకొనియుండవచ్చును, కాని నా దయాసంకల్పము చొప్పున అతనిని దత్తత చేసికొంటిని; ఇష్మాయేలు కూడ ఇస్సాకువలె నాకు ప్రియుడై యుండవచ్చును, కాని ఆశీర్వాదము ఇస్సాకుపై నిలువవలెనన్నది నా చిత్తమాయెను; అతడును ఇద్దరు పిల్లలను కనినప్పుడు జ్యేష్ఠుని నేను విడనాడి యాకోబును ఏర్పరచుకొంటిని, ఇప్పుడు యాకోబు సంతతినుండి నాకిష్టమైనవానిని నా కొరకు ఏర్పరచుకొందును, ఏలయనగా నా చిత్తము తప్ప మరియే కారణమును కనబడదు; ‘కాబట్టి నేనెవనిని కరుణింతునో వానిని కరుణింతును, ఎవనియందు జాలిపడుదునో వానియందు జాలిపడుదును.’” కావున ఈ విషయములో మనుష్యులు దేవునితో వాదించి, ఆయన ఈ మనుష్యుని కాక ఆ మనుష్యుని ఎందుకు ఏర్పరచుచున్నాడో తెలిసికొన కోరినయెడల, ఆయన ఇచ్చు ప్రత్యుత్తరమేమనగా, కారణము ఆయన కరుణయందు మాత్రమే కనబడును, ఏలయనగా ఆయన ఎవనికిని బద్ధుడు కాడు.

ముందుజ్ఞానమే ఏర్పాటునకు కారణమని కోరువారి బుద్ధిహీనత ఎట్లు మాయమగునో ఇప్పుడు చూచుచున్నాము; మరియు దేవునికి విరోధముగా సణుగువారు, ఆయన ఎవనికిని బద్ధుడు కానందున ఏర్పరచుటకైనను తిరస్కరించుటకైనను ఆయన అధికారములో ఉన్నదను ఈ హేతువుచేత చాలినంతగా ఖండింపబడుదురు.

తిరస్కరణ విషయమై, దాని కారణము ఆదాము పతనమునందు చాలినంతగా స్పష్టమై యున్నది; ఏలయనగా మేము చెప్పినట్లు మనమందరము అతనితో పడిపోతిమి. అయినను దేవుని ఏర్పాటు ఆదాము పతనమునకు ముందుదని గమనింపవలెను; కావున సామాన్య నాశనమునుండి రక్షింపబడిన మనమందరము లోకసృష్టికి ముందే క్రీస్తునందు ఏర్పరచబడితిమి, కాని ఇతరులు ఆదామునందు నశింపకపోయినను న్యాయముగా నశించుచున్నారు; ఏలయనగా మనము ఆయనయందు రక్షింపబడునట్లు, అందరము కాదు గాని ఏర్పరచబడినవారు, దేవుడు క్రీస్తును తన సంఘమునకు శిరస్సుగా నియమించెను.

రుజువును గూర్చి, లేఖనమందు కనబడు వాక్యభాగముల రాశిని ఇక్కడ కూర్చుట అవసరము లేదు, ఏలయనగా అది అంతులేనిది. అయినను కొన్ని ప్రసిద్ధమైన వాక్యభాగములు గలవు; వాటివలన సర్వలోకమునుండియు అబ్రాహాము వంశమునుండియు కొందరు దేవుని దయాసంకల్పమువలననే ఏర్పరచబడిరనియు, ఇతరులు తిరస్కరింపబడిరనియు, ఆయన చిత్తము తప్ప మరియే కారణమును కనబడదనియు చాలినంతగా స్పష్టమగుచున్నది; ఏలయనగా మన ఏర్పాటు దేవుని నిత్యమైన రహస్య ఆలోచనయందు మరుగైయున్నదియు క్రీస్తుపై స్థాపింపబడినదియునై యున్నది, తిరస్కరణయు దేవుని తీర్పునందు మరుగైయున్నది. ఇప్పుడు ఈ మర్మములో ప్రవేశింప మనము కోరినయెడల, అది గొప్పదియు అగాధమైనదియునగు అగాధమని తెలిసికొనవలెను: ఇక్కడ మన భావనలన్నియు మాయమగును. అయినను ఈ మధ్య, తనకిష్టమైన వారిని ఏర్పరచుటకును తిరస్కరించుటకును దేవుడు తన స్వాతంత్ర్యమును కోల్పోవుటలేదు.

ఏర్పాటు విషయమై రోమీయులకు వ్రాసిన పత్రిక తొమ్మిదవ అధ్యాయము (రోమీయులకు 9:1) చాలును; లేదా ఆ మూడు అధ్యాయములు, ఏలయనగా పౌలు పదకొండవ అధ్యాయము చివరివరకు ఇదే వాదమును కొనసాగించి, దేవుని జ్ఞానమును మంచితనమును గూర్చిన ఐశ్వర్యము అగమ్యమైనదనియు, ఆయన తీర్పులు శోధింపశక్యములు కానివనియు ఆశ్చర్యపడుచున్నాడు. ఎఫెసీయులకు వ్రాసిన పత్రిక మొదటి అధ్యాయమందును అతడు ఏర్పరచబడినవారిని గూర్చి మాట్లాడుచున్నాడు; (ఎఫెసీయులకు 1:1) అతడు చెప్పిన దాని సారాంశమేమనగా, విశ్వాసులందరును లోకసృష్టికి ముందే క్రీస్తునందు, దేవుని దయాసంకల్పమువలన మాత్రమే ఏర్పరచబడిరి; ఇది వారియందు తన మంచితనపు మహిమను ఆయన చూపుటకే.

ఈ సత్యమును మరుగుపరచ ప్రయత్నించువారు ఏ సూక్ష్మతలవలనను తప్పించుకొనజాలరు; ఏలయనగా సర్వలోకము ఏర్పరచబడలేదు గాని విశ్వాసులు, వారు తరువాత దత్తత యొక్క ఆత్మను అనుగ్రహింపబడినవారు, ఏర్పరచబడిరని పౌలు మిక్కిలి స్పష్టముగాను సంక్షిప్తముగాను ప్రకటించుచున్నాడు: ఆలాగున దేవుని ఏర్పాటు ఆయన వాగ్దానములతో ముడిపెట్టబడవలెననెడి ఊహ చాలినంతగా ఖండింపబడుచున్నది.

విద్యావంతులును విచక్షణ గలవారును లేఖనములలో నిపుణులునగు మనుష్యులు ఈ విషయమును ఇంత చప్పగా దాటిపోవుటకును, అనేకులు బుద్ధిహీనముగా త్రోవ తప్పిపోవుటకు తామే సందర్భము కలిగించుచున్నారని చూచినప్పుడు కనీసము వారు కదలింపబడకపోవుటకును, కొందరు ఇక్కడినుండి అపనింద వేయుటకు అవకాశము తీసికొనుటకును నేను ఆశ్చర్యపడుచున్నాను. అయినను ఈ వాక్యభాగము ఏమి కోరుచున్నదో మనము ప్రకటింపవలెను --- దేవుడు మనుష్యులందరితో సామాన్యముగా “నా యొద్దకు రండి” --- “నేను మీ తండ్రిని” అని మాట్లాడుచున్నాడను ఈ ఉపాయముచేత దేవుని నిత్యమైన ఏర్పాటును తారుమారు చేయ లేదా కూలద్రోయ ప్రయత్నించువారు చాల జ్ఞానహీనులు. కావున దేవుడు తన వాక్యపు బాహ్య ప్రసంగముద్వారా తన కృపను అందరికి అర్పించుచున్నందున, అందరు ఏర్పరచబడినవారేనని వారు వాదింతురు: కాని మనము ఏర్పరచబడితిమి గనుక విశ్వాసులమైతిమని పౌలు చెప్పుచున్నాడు. కావున కొందరు దేవుని కృపను మొండిగా తిరస్కరించుటయు, మరికొందరు సాత్వికమైన ఆత్మతో దానిని స్వీకరించుటయు ఎందుకని అడిగినయెడల, పౌలు కారణము చెప్పుచున్నాడు, అది ఇదే --- దేవుడు లోకసృష్టికి ముందే వారిని ఏర్పరచుకొనినందున విశ్వసించువారిని ఆయన ప్రకాశింపజేయుచున్నాడు. కావున దేవుడు సామాన్యముగా మాట్లాడును, అయినను ఉపదేశము యొక్క ప్రభావము ఆయన రహస్య దయాసంకల్పముపైనే ఆధారపడియున్నదని తేలుచున్నది; ఏలయనగా ఆయన ప్రత్యేక అనుగ్రహమునుండి తప్ప విశ్వాసము ఎక్కడనుండి? ఆయన తన కృపను అందరికి ఎందుకు పంచిపెట్టడు? ఆయన అందరిని ఏర్పరచుకొనలేదు గనుకనే. విశ్వాసము ఉచితమైన ఏర్పాటు అను ఊటనుండి ప్రవహించునని మనకు బోధించుటకు పౌలు ఈ విధముగా అంచెలంచెలుగా సాగుచున్నాడనియు, దాని కారణమును గూర్చి విచారించుట యుక్తము కాదని చూపుటకు ఏర్పాటును అత్యున్నత స్థానమునకు ఎత్తుచున్నాడనియు మనము చూచుచున్నాము. ఏర్పాటును గూర్చి ఇంతటితో చాలు.

ఎన్నుకొనబడకపోవుట (తిరస్కారము) విషయమై, ఈ సిద్ధాంతమును అనేకులు మిక్కిలిగా అసహ్యించుకొందురని నేనెరుగుదును --- అనగా కొందరు తిరస్కరింపబడుదురు, అయినను వారు దేవునిచేత ఆలాగున అంగీకరింపబడక యుండుటకు వారిలో ఏ కారణమును కనబడదు. అయితే ఇక్కడ విధేయతయు సాత్వికమైన మనస్సును అవసరము; పౌలు కూడ మనలను దానికే ప్రబోధించుచు–"ఓ మనుష్యుడా, దేవునికి ఎదురు చెప్పుటకు నీవెవడవు?" అని అనుచున్నాడు.

(రోమీయులకు 9:20.)

కారణమును పరిశోధించుట ధర్మమైనయెడల, మూడవ ఆకాశమునకు కొనిపోబడిన పౌలు తప్పక మనకు మార్గము చూపియుండెడివాడు; కాని అతడు ఇక్కడ మౌనముగా నుండి, ధైర్యముతోను అతి కుతూహలముతోను కూడిన మనస్సునకు మనలను చొరనీయక దూరము చేయుచున్నాడు. దేవుడు తనకిష్టమైనవానిని కఠినపరచును, తనకిష్టమైనవానిని తిరస్కరించును అను ఈ హద్దును దాటి వెళ్లుటకు సాహసింపకుండునట్లు పరిశుద్ధాత్మ పౌలు నోటిద్వారా మనుష్యుల దుడుకుతనమును అణచివేయుచుండగా, దేవునితో యుద్ధము చేయవలెనని కావలెనని కోరువారు తప్ప మరెవరు దీనిని మించి దూకుదురు? అయినను వారు వినయము నటించుచు, ఆ మిషతో ఏర్పాటు సిద్ధాంతమును పాతిపెట్టగోరుదురు; మర్మముల విషయమై మనము మితముగా మాటలాడవలెనని వారందురు. ఈ చివరి మాటను నేను పూర్తిగా అంగీకరించుచున్నాను; అయితే మన మితత్వమనగా మన విధేయతయే కదా? అనగా దేవుడు తన వాక్యములో ప్రకటించినదానిని మనము అంగీకరించుటయు, ఆయన మనకు బోధించుదానికంటె ఎక్కువగా పరిశోధించుటకు ఎన్నడును మనలను అనుమతించుకొనకుండుటయును. కాని వారు దేవుని వాక్యమును ఆర్పివేయగోరుదురు; అంతేకాదు, దేవునికి విరోధముగా దూషణలు పలుకుటకును, ప్రవక్తలద్వారాను అపొస్తలులద్వారాను మాటలాడిన ఆత్మయందు తప్పులు పట్టుటకును బహిరంగముగా సాహసించుచున్నారు.

వినయమును ప్రకటించు అనేకమంది అపవాదులు ఉన్నారని మనము నిజముగా చూచుచున్నాము; వారి ఉద్దేశ్యము వెలుగును, మన రక్షణకు ముఖ్యాధారమైన ఈ ప్రధాన సిద్ధాంతమును అణచివేయుటయే; వారు తెలియని సంగతులనుగూర్చి వదరుటచేతను, సమస్తమును అనాగరికముగా కలగలుపుటచేతను దేవుని ఆయన పరలోక సింహాసనమునుండి త్రోసివేయగలరన్నట్లు, అజ్ఞానులును నిద్రావస్థలోనున్నవారును అయినవారి వద్దనుండి దుష్టమైన శాసనములను బలవంతముగా సాధించుకొనుచున్నారు. ఇది భయంకరమైన విపరీతము, అందరిచేత అసహ్యింపబడదగినది; ఏలయనగా నశించునట్టి జీవులు తమ్మును తాము ఆకాశమునకన్నట్లు ఎత్తుకొని దేవుని రహస్యములను భేదింపజూచుటకంటె, లోకమందలి రాజ్యములన్నియు అగాధపాతాళములో మ్రింగివేయబడుటయే మేలు. అయినను లోకమంతయు మొరగుచు ఈ సిద్ధాంతముపై దాడిచేసినను, లేక బెదిరింపులతోను భయములతోను దీనిని కూలద్రోయజూచినను, లేక అందరును వివిధ రీతులలో తమ ఆగ్రహమును కనపరచినను, తమ్మును తాము మిక్కిలి బలవంతులుగా తలంచుకొనువారు ఉరుములను పొర్లించినను, మనము ఈ సిద్ధాంతమును గట్టిగా పట్టుకొనవలెను --- అదేమనగా, మన రక్షణకు కర్త దేవుడొక్కడే, ఏలయనగా ఆయన మనలను ఉచితముగా ఏర్పరచుకొనుటకు సంతోషించెను; మరియు ఆయన సమస్త మానవజాతిపై అధికారము కలిగియున్నాడు, కావున ఆయన చిత్తప్రకారము కొందరు ఏర్పరచబడుదురు, కొందరు తిరస్కరింపబడుదురు; ఆయన ఎల్లప్పుడును న్యాయముగానే నడచుకొనును, ఏర్పాటునకును తిరస్కారమునకును గల కారణమును రహస్యముగా నుంచును. అయితే మనము ఇంత గ్రుడ్డివారమై యుండుట ఆశ్చర్యము కాదు, ఏలయనగా మనము స్వభావరీత్యా మందమతులము, అంతేకాదు, పూర్తిగా గ్రుడ్డివారము; మనము దూతలమైయున్నను, దేవుని నానావిధమైన జ్ఞానమును భక్తితో గౌరవించుట మనకు విధియే; దానిని ఏ మానవ మనస్సులును, కాదు, దూతల మనస్సులైనను, పూర్తిగా గ్రహింపజాలవు. మిగిలిన సంగతులను వాయిదా వేయవలెను.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిగల దేవా, మేము నీ కుమారుని శరీరమునందు అంటుకట్టబడినవారివలె చేర్చబడి, మా శిరస్సునకు సమానులుగా చేయబడునట్లు నీవు మమ్మును నీ ప్రజలనుగా దత్తత చేసికొనుటకు సంతోషించితివి గనుక, --- ఓ దయచేయుము, మా జీవితమంతటిలో మా ఏర్పాటునుగూర్చిన విశ్వాసమును మా హృదయములయందు ముద్రించుకొనుటకు మేము పోరాడునట్లును, తద్వారా నీకు నిజమైన విధేయతను చూపుటకు మరింతగా ప్రేరేపింపబడునట్లును, నీ మహిమయు మా ద్వారా తెలియజేయబడునట్లును; మాతోపాటు నీవు ఏర్పరచుకొనినవారిని మేము కలుపుకొనుటకు ప్రయాసపడునట్లును, ఆలాగున మేమందరము ఏకమనస్సుతో నిన్ను మా రక్షణకు కర్తనుగా కొనియాడి, నీ మంచితనపు మహిమను నీకే ఆపాదించునట్లును, మా స్వంత సామర్థ్యముపైగల నమ్మకమంతటిని విడిచిపెట్టి త్యజించి, నీ ఏర్పాటుకు ఊటయైన క్రీస్తునొద్దకు మాత్రమే నడిపింపబడునట్లును, ఆయనయందే నీ సువార్తద్వారా మా రక్షణ యొక్క నిశ్చయత మా యెదుట ఉంచబడియున్నది; చివరకు ఆయన తన స్వరక్తముచేత మాకొరకు సంపాదించిన ఆ నిత్యమహిమలోనికి మేము చేర్చబడువరకును. --- ఆమేన్.

నూట డెబ్బది ఒకటవ ఉపన్యాసము

మలాకీ 1:6-8

6. కుమారుడు తన తండ్రిని గౌరవించును, దాసుడు తన యజమానుని గౌరవించును; నేను తండ్రినైతే నాకు రావలసిన గౌరవమేది? నేను యజమానుడనైతే నాయందు భయభక్తులేవి? నా నామమును తిరస్కరించు యాజకులారా, సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా మిమ్మును అడుగుచున్నాడు. అందుకు మీరు–ఏ విషయములో నీ నామమును తిరస్కరించితిమని అందురు.

6. Filius honorat patrem, et servus dominum suum; et si pater ego, ubi honor meus? et si dominus ego, ubi timor mei? dicit Iehova exercituum ad vos, O sacerdotes, qui contemnitis nomen meum: et dixistis, In quo contempsimus nomen tuum?

7. మీరు నా బలిపీఠముమీద అపవిత్రమైన రొట్టెను అర్పించుచున్నారు; అయినను–ఏ విషయములో నిన్ను అపవిత్రపరచితిమని మీరందురు. యెహోవా భోజనపుబల్ల తిరస్కారయోగ్యమని మీరనుటచేతనే.

7. Qui offertis super altare meum panem pollutum; et dixistis, In quo polluimus te? Quum dicitis, Mensa Iehovae ipsa est contemptibilis (vel, despecta.)

8. గ్రుడ్డిదానిని బలిగా అర్పించినయెడల అది కీడు కాదా? కుంటిదానిని రోగముగలదానిని అర్పించినయెడల అది కీడు కాదా? నీ అధిపతికి దానిని ఇప్పుడు అర్పించిచూడుము; అతడు నీయందు ప్రసన్నుడగునా? నీ ముఖమును అంగీకరించునా? అని సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా అడుగుచున్నాడు.

8. Si obtuleritis caecum ad immolandum, non malum est? et si claudum vel mutilum obtuleritis, non malum est? Offer hoc nunc (vel, adedum, vel, quaeso; [{]}נא dubiae est significationis, offer ergo, obsecro, hoc) praefecto tuo, an complacebit ei in te, vel suscipiet faciem tuam, dicit Iehova exercituum?

దేవుడు తాను యూదులకు అనేక ఉపకారములద్వారా తండ్రిగా ఉండెనని ఇప్పటికే రుజువుపరచెను. వారికి ఏ మతభక్తియైనను కృతజ్ఞతయైనను ఉండినయెడల, ఆయన నిజముగా వారిని తనతో బంధించుకొనెనని వారు తప్పక గ్రహించియుండవలెను. కాబట్టి ఆయన ఇప్పుడు వారిని సంబోధించుట ముగించుచున్నాడు; అనగా తాను వారికిచ్చిన ఆశీర్వాదములన్నియు మిక్కిలి వృథాగా పెట్టబడెనని చెప్పినట్లున్నది; మరియు ఆయన రెండు ఉపమానములను పుచ్చుకొనుచున్నాడు; మొదట తనను తండ్రితోను, అటుపిమ్మట యజమానునితోను పోల్చుకొనుచున్నాడు. ఈ రెండు విషయములలో యూదులపై ఫిర్యాదు చేయుటకు తనకు న్యాయమైన కారణము కలదని ఆయన చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన వారికి తండ్రియైయుండెను, కాని వారు తమ వంతున పిల్లలవలె విధేయులుగాను లోబడువారుగాను, వారుండవలసినట్లు నడుచుకొనలేదు. మరియు ఆయన వారికి యజమానుడాయెను, కాని వారు కాడిని విదిలించుకొని, ఆయన అధికారముచేత పాలింపబడుటకు తమ్మును తాము అనుమతించుకొనలేదు.

తండ్రి అను పదమును గూర్చి, యూదులు ఇతరులతోపాటు సామాన్యముగా దేవుని పిల్లలైయుండుటయే కాక, ఆయన ప్రత్యేక ప్రజలనుగా కూడ ఏర్పరచబడిరని మనము ఇదివరకే చూపితిమి. కావున వారి దత్తత ఇతర జనములన్నిటికంటె వారిని దేవుని పిల్లలనుగా చేసెను; ఏలయనగా లోకములోని మిగిలినవారికంటె వారు ఏ విధముగాను భిన్నులు కానప్పుడు దేవుడు వారిని దత్తత చేసికొనెను. యజమాని యొక్క హక్కును అధికారమును గూర్చి, దేవుడు మొదటిగా సమస్త లోకమునకు సృష్టికర్తయు రూపకర్తయునైనవానిగా వారిని తనకు బద్ధులనుగా ఉంచుకొనెను; అయినను విమోచనద్వారా కూడ ఆయన ఆ హక్కును సంపాదించెనని అందరికి తెలిసినదే. కావున వారి నేరమును మరింత హెచ్చించుటకు, ఆయన తన ఉపకారములను దుర్వినియోగపరచినందుకు వారితో వాదించుట మాత్రమే కాక, తాను వారి ప్రభువైయుండగా ఆయన అధికారమునకు లోబడనందున వారి మొండితనమును గూర్చి కూడ వారిపై నేరము మోపుచున్నాడు.

తన తండ్రిని గౌరవించు కుమారుడు, తన యజమానుని గౌరవించు దాసుడు అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. రెండు వాక్యభాగములకును ఆయన ఒకే క్రియను వాడుచున్నాడు; కాని పిమ్మట తండ్రికి గౌరవమును యజమానునికి భయమును ఆపాదించి భేదము చూపుచున్నాడు. మొదటి వాక్యభాగమును గూర్చి, అధికారమున్న చోటెల్ల గౌరవముండవలెనని మనకు తెలియును; యజమానులు దాసులపై ఉన్నప్పుడు వారు గౌరవింపబడవలెను. అయితే తరువాతి వాక్యభాగములో ఆయన మరింత స్పష్టముగా మాటలాడి, కుమారునివలన తండ్రికి గౌరవము చెల్లవలసియుండగా, దాసునివలన యజమానుడు భయపడబడవలెనని చెప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా దాసులు తమ యజమానులను ప్రేమింపరు; వారి అధికారమునుండి తప్పించుకొనజాలక వారికి భయపడుదురు; కాని కుమారులకు తమ తండ్రులయెడలనున్న భక్తి మరింత ఉదారమైనది, మరింత స్వేచ్ఛాపూర్వకమైనది. అయితే ఇన్ని ఉపకారములు వారికి మధురమైన ఆనందముగా నుండవలసియుండగా, యూదులను తమ విధిలో ఏ విధముగాను నిలుపజాలమని దేవుడు ఇక్కడ చూపుచున్నాడు. దేవుడు వారిని వీలైనంతగా తనతో సమాధానపరచుకొనెను, కాని అదంతయు నిష్ప్రయోజనమాయెను. దేవుని మహిమయు వారిని భయముచేత కొట్టవలసియుండెను. కావున వారు ఎంత మూర్ఖస్వభావులనగా, దయగల కృపగల ఆహ్వానముచేతనైనను, అధికారయుక్తమైన ఆజ్ఞచేతనైనను వారిని విధేయతకు నడిపింపజాలమని ఆయన చెప్పినట్లే ఉన్నది.

కాబట్టి కుమారులు తమ తండ్రులకు చెల్లింపవలసిన గౌరవమును, దాసులు తమ యజమానులయెడల కలిగియుండవలసిన భయమును యూదులవలన తాను కోల్పోయితినని ప్రభువు ఫిర్యాదు చేయుచున్నాడు; ఈ విధముగా వారు మచ్చికకాని అడవి మృగములవంటివారని, ఏ దయాపూర్వకమైన ప్రవర్తనచేతను లొంగనివారని, కొరడాలచేతనైనను ఏ విధమైన శిక్షచేతనైనను అణగనివారని ఆయన చూపుచున్నాడు.

అప్పుడు ఆయన–యాజకులారా, మీతో అని కలుపుచున్నాడు. ఈ ఫిర్యాదు యాజకులకు మాత్రమే పరిమితము కాదనుట నిశ్చయము; ఏలయనగా మనము చూచినట్లు దేవుడు అబ్రాహాము సంతతి అంతటినిగూర్చి సామాన్యముగా మాటలాడుచున్నాడు: ఏలయనగా తక్కిన సహోదరులను విడిచి లేవీ యాజక గౌరవమునకు ఎత్తబడెనని ఆయన చెప్పియుండెను; కాని ఏశావు తిరస్కరింపబడగా యాకోబు ఏర్పరచబడెనని కూడ చెప్పియుండెను; ఇది పన్నెండు గోత్రములకు సమానముగా చెందినది.

ఇప్పుడు దేవుడు వారికి తండ్రియు యజమానుడునై యుండుట లేవీ గోత్రమునకు మాత్రమే పరిమితము కాకూడదు, పరిమితము కాజాలదు. అయితే ఆయన ఇప్పుడు యాజకులనే ప్రత్యేకముగా ఎందుకు సంబోధించుచున్నాడు?

వారు నిజముగా తక్కిన ప్రజలకు నాయకులును బోధకులునైయుండవలసినవారు; కాని ఆయన యాజకులను ఉద్దేశించి మాటలాడినను, ఈ కారణముచేత ప్రజలందరినీ నిందనుండి లేక అపరాధమునుండి విడిచిపెట్టుట లేదు; ఏలయనగా ప్రజలలో సమస్తమును ఎంతగా చెడిపోయెనంటే, యాజకులు మతమును తిరస్కరించుటలోను అపవిత్ర కార్యములలోను ప్రతివిధమైన అపవిత్రతలోను ప్రధానులైనట్లే ఉండిరని చూపుటయే ఆయన ఉద్దేశ్యము. దీనినుండి సమాజములో యదార్థమైనదియు సరియైనదియునైనదేదియు లేకుండెనని తేలుచున్నది; ఏలయనగా కన్నులకే వెలుగులేనప్పుడు అవి శరీరమునకు తమ పనిని నిర్వర్తింపజాలవు, చివరకు ఏమి సంభవించును?

కాబట్టి గొప్ప చెడుతనములు ప్రజలలో ప్రబలి వ్యాపించెనని, ఇతరులకు మాదిరిగా ఉండవలసినవారు ప్రత్యేకముగా కాడిని విదిలించి కట్టులేని విచ్చలవిడితనమునకు లొంగిరని దేవుడు నిస్సందేహముగా చూపుచున్నాడు. సందర్భమునుండి స్పష్టమగునట్లు, ప్రవక్త ఆరంభములో ప్రజలందరినీ చేర్చినప్పటికి యాజకులను ఖండించుటకు ఇదే కారణము.

అదే సమయమున మనము వేరొకచోట చెప్పినదానిని జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను --- యాజకుని పాపము అత్యంత ఘోరమైనదైనందున ప్రజల తప్పిదము తగ్గిపోలేదు; అందరును ఒకే నాశనములో చిక్కుకొనిరి; ఏలయనగా సామాన్య ప్రజలును అదే పాపములకు దోషులైనందున ఈ విషయములో దేవుడు వారిని నిర్దోషులుగా ప్రకటింపలేదు; కాని అత్యంత ఘోరమైన తప్పిదము బోధకులదని ఆయన చూపుచున్నాడు; వారు ప్రజలను గద్దింపక, దానికి బదులుగా తమ కపటముచేత విచ్చలవిడితనమును హెచ్చించిరి, దీనిని మనము త్వరలో మరల చూతుము.

వారు తన నామమును తిరస్కరించిరని ఆయన చెప్పుచున్నాడు; ఇతరులలో దేవునిభయము ప్రబలియుండెనని కాదు, కాని ప్రజలందరి భక్తిహీనతను గద్దించుట యాజకుల విధియైయుండెనని భావము.

కావున వారు ఇతరులకు ఇంత స్వేచ్ఛనిచ్చినందున, వారు దేవుని నామమును ఎంతో తక్కువగా ఎంచిరని మిక్కిలి స్పష్టమాయెను; ఏలయనగా వారికి నిజమైన ఆసక్తి ఉండినయెడల, దేవుని ఆరాధన కాలిక్రింద త్రొక్కబడుటకును అపవిత్రపరచబడుటకును వారు అనుమతించియుండరు, ఇది అట్లే జరిగెనని మనము త్వరలో కనుగొందుము.

అప్పుడు ఇట్లు వచ్చుచున్నది: మీరు–ఏ విషయములో నీ నామమును తిరస్కరించితిమని చెప్పితిరి. ఆరంభములో ప్రవక్త ప్రజల కపటమును మూర్ఖత్వమును పరోక్షముగా తాకినట్లే, ఇప్పుడు కూడ అటువంటి భాషనే వాడి అదే సంగతిని పునరుద్ఘాటించుచున్నాడనుటలో సందేహము లేదు: ఏలయనగా యాజకులును ప్రజలును ఒక స్పష్టమైన విషయమై అది మరుగుపడినదానివలె ప్రశ్న అడుగుటకు కారణమేమి? తమ స్వంత దోషములను చూడలేనివారు గ్రుడ్డివారైయుండుటయే గాని వేరేమి కాదు కదా. ఇప్పుడు గ్రుడ్డితనమునకు కారణము కపటము; అటుపిమ్మట, అది తన అలవాటుప్రకారము మూర్ఖత్వమును వెంటబెట్టుకొని వచ్చును; ఏలయనగా తమ్మును తాము మోసపరచుకొనువారందరు దేవునికి విరోధముగా తమ కొమ్ములెత్తుటకును, ఆయన తమను మరీ కఠినముగా చూచుచున్నాడని దుడుకుగా అరచుటకును కూడ సాహసింతురు; ఏలయనగా ప్రవక్త ఇక్కడ వారి మాటలను వివరించునది, వారు ఎంతటి కంచుముఖమును ఎంత కఠినమైన మెడను కలిగియుండిరనగా, వారు ధైర్యముగా గద్దింపులన్నిటిని త్రోసివేసిరని చూపుటకే తప్ప మరొక ఉద్దేశ్యముతో కాదనుటలో సందేహము లేదు. ఇదే మందబుద్ధిని నేడు లోకములో మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా గద్దింపబడు నేరములు చాలినంతగా తెలిసినవైనను, వారు, మిక్కిలి దుర్మార్గులు కూడ, వెంటనే అడ్డుపెట్టి తమకు అన్యాయము జరుగుచున్నదని చెప్పుదురు; మరియు వంద సార్లు నేరస్థాపన చేయబడితేనే తప్ప వారు తప్పును ఒప్పుకొనరు, అప్పుడును ఏదో నెపము చెప్పుదురు. నిజముగా మనుష్యులు దేవునియెడల ఎంత మొండివారో రోజూ నిదర్శనములు మనకు బోధించకుండినయెడల, ఈ సంగతి నమ్మశక్యము కాకుండును. కాబట్టి ప్రవక్త ఈ కఠినమైన పలుకుచేత నిస్సందేహముగా ప్రజలను యాజకులను కూడ గుచ్చి గాయపరచెను; వారి కపటము ఎంత స్థూలమైనదనగా, వారి నేరములు అందరికి బహిరంగముగా తెలిసినప్పుడు కూడ వారు తప్పించుకొను మార్గములు వెదకుటకు సాహసించిరని సూచించెను.

కాబట్టి మీరు–ఏ విషయములో నీ నామమును తిరస్కరించితిమని చెప్పితిరి. వారు తమ నుదురు రాచుకొనినవారివలె అడిగిరి, పిమ్మట ధైర్యము తెచ్చుకొనిరి–"దీని అర్థమేమి? నీవు ఇక్కడ మమ్మును దుష్టులనుగాను దేవదూషకులనుగాను నేరము మోపుచున్నావు, కాని మాకు ఏ తప్పిదమును గూర్చి మనస్సాక్షి లేదు." అప్పుడు దేవుని పేరట ఈ సమాధానము ఇవ్వబడుచున్నది: మీరు నా బలిపీఠముమీద అపవిత్రమైన రొట్టెను అర్పించుచున్నారు. ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న అడుగబడవచ్చును: "ఇది యాజకులపై నేరముగా మోపబడవలసినదా? ఏలయనగా దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రములో ఆజ్ఞాపించినట్లు బలిపశువులు అర్పింపబడినయెడల అది యాజకులకు ప్రయోజనకరముగాను లాభకరముగాను ఉండును; మరియు మెత్తని గోధుమపిండి తేబడినయెడల అది యాజకులకు ప్రయోజనకరముగా ఉండును కదా?" అయితే యాజకులు ఆకలిగొన్నవారిని అన్నమునకు తహతహలాడువారివలె తమ చుట్టునున్న సమస్తమును విచక్షణ లేకుండా లాగివేసికొనినందున వారు ఖండింపబడుచున్నారని నాకు సంభావ్యముగా తోచుచున్నది. యాజకులు బలిపశువులను మార్చి ధర్మశాస్త్రమును ఘోరముగా మోసపూరితముగా ఉల్లంఘించిరని కొందరు తలంచుచున్నారు --- కొవ్వుపట్టిన గొఱ్ఱపోతు అర్పింపబడినప్పుడు యాజకులు దానిని తీసికొని, దాని స్థానమున చిక్కినది లేక కుంటిది లేక అంగవైకల్యముగలది అయిన గొఱ్ఱపోతును ఉంచిరని వారు ఊహించుదురు. కాని ఈ అభిప్రాయము ఈ వాక్యభాగమునకు తగినదిగా నాకు కనబడదు. కాబట్టి నేను చెప్పిన భావమునే గ్రహింతము --- అదేమనగా దేవుడు ఇక్కడ ప్రజలందరితో వాదించుచున్నాడు, కాని తన గద్దింపులను యాజకులకు నిర్దేశించుచున్నాడు, ఏలయనగా వారు రెండు విధములుగా దోషులు; వారు ప్రజలలో ఒక భాగమైయుండిరి, అంతేకాక దేవుడు అవమానపరచబడుటకు వారు అనుమతించిరి; ఏలయనగా అపవిత్రమైన బలిపశువులను అపవిత్రమైన రొట్టెను అర్పించుటకంటె అవమానకరమైనది ఏది?

ఇది యాజకులకు తప్పిదముగా ఆపాదింపబడవలసినదా అని ఇప్పుడు అడిగినయెడల, సమాధానమిదే --- ఆ కాలమున ప్రజలు మిక్కిలి ధనవంతులు కారు; ఏలయనగా వారు ఇటీవలనే చెరనుండి తిరిగివచ్చిరి, తమతో అంతగా ధనమును తీసికొని రాలేదు, దేశము పాడైపోయి సేద్యము లేకుండెను: కావున ప్రజలలో ఇంత లేమి ఉండెను, హగ్గయి ప్రవక్త గ్రంథములో మనము చూచినట్లు (హగ్గయి 1:4) ప్రతివాడును తన స్వలాభముపైనే దృష్టి పెట్టి దేవుని మందిరమును తమ బలులను నిర్లక్ష్యము చేసిరి గనుక, ఎట్లయినను దేవునియెడల తమ విధిని నెరవేర్చవలెనని వారు కోరిరనుటలో సందేహము లేదు, కావున కుంటివైనను గ్రుడ్డివైనను పశువులను తెచ్చిరి; ఆ కారణముచేత దేవుని ఆరాధన అంతయు చెడిపోయెను, వారి బలులు అపవిత్రములాయెను.

యాజకులు వీటన్నిటిని తిరస్కరించి, దేవుడు నిషేధించినదానిని విచక్షణ లేకుండా స్వీకరించుటకంటె దేవుని మందిరమును మూసివేసియుండవలెను. కావున ప్రజల యొక్క ఈ ఉదాసీనత దైవారాధనను అపవిత్రపరచుటయే గాని వేరేమి కాదు గనుక, యాజకులు దానిని దృఢముగా ఎదిరించియుండవలెను. అయితే వారే ఆకలిగొనియుండినందున తమ చుట్టునున్న ప్రతిదానిని పట్టుకొనుటయే మేలని తలంచిరి --- "మాకేమి జరుగును? ఏలయనగా ఈ బలులు ఎంత దోషభూయిష్టములైనను మనము వాటిని తిరస్కరించినయెడల వారు ఏమియు అర్పింపరు; అట్లు మనము ఆకలిచేత చచ్చెదము, ప్రయోజనమేమియు ఉండదు; మరియు ఈ సందర్భములో మనము మన స్వంత ఖర్చుతో మందిరమును తెరచి మూసి బలులు అర్పింపవలసివచ్చును, ఈ భారమును మోయుటకు మనకు శక్తి చాలదు" అని వారనిరి. కాబట్టి యాజకులు స్వంత లాభముకొరకు ప్రజలను విడిచిపెట్టినందున మన ప్రవక్త న్యాయముగా వారిని గద్దించుచు, మీరు అపవిత్రమైన రొట్టెను అర్పించుచున్నారని చెప్పుచున్నాడు

యాజకుల పని నిజముగా ప్రతిదినము బల్లపై రొట్టె ఉంచుటయే; అయితే కొందరు అర్పించకుండినయెడల రొట్టె ఎక్కడినుండి లభించును? ఇప్పుడు వారు ప్రతిదినము దేవుని యెదుట రొట్టె ఉంచినప్పుడు యాజకులకు ఏమియు నష్టము కాలేదు, ఏలయనగా వారు వెంటనే దానిని పొందిరి; కావున వారికి మరింత లాభకరమైనందున, మెత్తని పిండితో చేయబడిన బాగుగా అంగీకరింపదగిన రొట్టెను అర్పించుటకే వారు ఇష్టపడిరి: కాని నేను చెప్పినట్లు, వారి స్వంత సౌకర్యము అడ్డు వచ్చెను, ఏలయనగా వారు ప్రజలను ఒప్పింపజాలమని తలంచిరి --- "మనము వీరిని విసికించినయెడల అర్పించుటకు తమ వద్ద ఏమియు లేదని వారు చెప్పుదురు; ఆలాగున మందిరము ఖాళీ అగును, మన ఇండ్లును ఖాళీ అగును; కాబట్టి ఏమియు లేకపోవుటకంటె వారి వద్దనుండి ముతక రొట్టెనైనను తీసికొనుట మేలు; దానిని ప్రభువునకు అర్పించిన తరువాత కనీసము ఈ రొట్టెతో మన కుటుంబములను సేవకులను పోషించెదము." కావున ప్రజలు అపవిత్రమైన రొట్టెను అంగీకరింపబడని బలిపశువులను అర్పించినప్పుడు, తప్పిదము యాజకులదే అని మనము దీనినుండి చూచుచున్నాము,

ఇంతవరకు నేను ప్రవక్త మాటలను ముఖ్యముగా సన్నిధిరొట్టెను ఉద్దేశించి వివరించితిని; అయితే అనేకమంది వ్యాఖ్యాతలు భావించినంత కఠినముగా వాటిని గ్రహింపవలెనని కాదు; ఏలయనగా రొట్టె అను పేరులో సమస్త విధములైన భోజనపదార్థములు చేరియున్నవని మనకు తెలియును; అట్లే ఆ పదమును సమస్త బలులకును విస్తరింపజేయవలెనని నాకు సంభావ్యముగా తోచుచున్నది; అయితే ఉదాహరణముగా ఇక్కడ ఒక విధము మాత్రమే పేర్కొనబడెను; మరియు వెంటనే వచ్చునది వివరణగా చేర్చబడినట్లు కూడ కనబడుచున్నది --- మీరు కుంటిదానిని గ్రుడ్డిదానిని అంగవైకల్యముగలదానిని అర్పించుచున్నారు. ఈ సంగతులు ఒకదానితో ఒకటి జతచేయబడియున్నవి గనుక, దేవుడు ఇక్కడ రొట్టె అనుదానిచేత ప్రతి విధమైన అర్పణను సూచించుచున్నాడనుటలో నాకు సందేహము లేదు; మరియు సన్నిధిరొట్టె బలిపీఠముమీద అర్పింపబడలేదని మనకు తెలియును; అయితే ఈ ప్రయోజనము కొరకు బలిపీఠమునకు సమీపమున దానికై ప్రత్యేకముగా నియమింపబడిన ఒక బల్ల ఉండెను. మరియు దేవుడు సమస్త బలులను రొట్టె అనుపేరుతో ఎందుకు సూచించుచున్నాడో సులభముగా వివరింపవచ్చును; ఏలయనగా తనకు యూదులమధ్య నివాసమును బల్లయు ఉన్నట్లు తనకు బలులు అర్పింపబడవలెనని దేవుడు కోరెను; అన్యజనులు అట్టి భావనలచేత మోసపోయినట్లు, ఆయన తినుచున్నట్లు లేక త్రాగుచున్నట్లు వారి మనస్సులను స్థూలమైన భావనలతో నింపుట ఆయన ఉద్దేశ్యము కాదు; ఆయన ఉద్దేశ్యము తాను వారిమధ్య తనకొరకు ఏర్పరచుకొనిన ఆ గృహనివాసమును యూదులకు జ్ఞాపకము చేయుటయే. అయితే ఈ విషయమై మరిన్ని సంగతులు త్వరలో చెప్పబడును; ఇప్పుడు నేను మాటలను పరిశీలించుటకు సాగెదను.

మీరు నా బలిపీఠముమీద అపవిత్రమైన రొట్టెను అర్పించుచున్నారు; మరియు మీరు–ఏ విషయములో నిన్ను అపవిత్రపరచితిమని చెప్పితిరి. దేవుడు తమపై అన్యాయముగా నేరము మోపుచున్నట్లు యాజకులు మరల సమాధానమిచ్చుచున్నారు; ఏలయనగా ఇక్కడ ప్రశ్నను నిరాకరణగా పరిగణింపవలెను గనుక వారు తమ నిర్దోషత్వమును వాదించుచున్నారు: అప్పుడు ఏ విషయములో నిన్ను అపవిత్రపరచితిమి? వారు దేవునికి యథావిధిగా సేవ చేసియుండినందున తాము న్యాయముగా ఖండింపబడలేదని వారు నిరాకరించుచున్నారు. అయితే ఇంతకుముందు చెప్పబడినదాని ప్రకారము, ప్రజలు స్థూలమైన కపటమునకు లోనైయుండి తమ మొండితనములో కఠినపడిరని మనము దీనినుండి నిర్ధారింపవచ్చును. నేటికిని ఇదే స్థితి; లోకమంతటను ప్రబలియున్న, భూమిని సయితము ముంచెత్తుచున్న నేరముల రాశి అంతయు ఉన్నను, తనకు శిక్ష విధింపబడుటను ఎవడును సహింపడు; ఏలయనగా ప్రతివాడును ఇతరులను చూచును, అందువలన ఇతరులలో అంతకు తక్కువ కాని ఘోర పాపములు కనబడునప్పుడు ప్రతివాడును తనను తాను నిర్దోషిగా తీర్పుచేసికొనును. కావున ప్రవక్త మరల గుచ్చునది ఈ మందబుద్ధినే --- మీరు–ఏ విషయములో నిన్ను అపవిత్రపరచితిమని చెప్పితిరి. ఇతర ప్రవక్తలును ఇతడును యూదులపై ఈ దేవదూషణ నేరమును మోపిరనుటలో సందేహము లేదు --- వారు దేవుని నామమును అపవిత్రపరచిరని.

అయితే మనుష్యులు దేవుని ఆరాధించునప్పుడు మూఢనమ్మకముతో లేక కేవలము పైపైని ఆచారముగా, ఒక బిడ్డతో వ్యవహరించుచున్నట్లు ఆరాధించుచున్నప్పుడు తాము దేవుని ఆయన నామమును అపవిత్రపరచుచున్నామని కొద్దిమందే తలంచుదురని తెలుసుకొనదగినది; అయితే మనుష్యులు ఆలాగున ఆయనతో ఆటలాడునప్పుడు మతమంతయు అపవిత్రమగుచున్నదనియు, ఆయన నామము అవమానకరముగా అపవిత్రపరచబడుచున్నదనియు దేవుడే ప్రకటించుచున్నాడని మనము చూచుచున్నాము.

ఆయన సమాధానమిచ్చుచున్నాడు: మీరు–అక్షరార్థముగా, మీ చెప్పుటలో–యెహోవా బల్ల అది తిరస్కారయోగ్యమైనదని చెప్పినప్పుడు. ఇక్కడ ప్రవక్త వారి పాపమునకు ఊటను కనుగొనుచున్నాడు; దేవుని ఆరాధనకు సంబంధించిన ఆ ఆచారములను వారు తిరస్కరించిరని ఆయన వ్రేలితో చూపినట్లు చూపుచున్నాడు. కారణము ఇట్లు వచ్చుచున్నది: మీరు గ్రుడ్డిదానిని బలిగా అర్పించినయెడల అది కీడు కాదు అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. కొందరు చివరి వాక్యభాగమును "అది కీడు కాదా?" అని ప్రశ్నగా చదువుదురు; కాని ప్రశ్నార్థక చిహ్నమైన హే ఇక్కడ లేదు; మరియు ప్రవక్త ఇంకను చెప్పుచున్నది, యాజకులును ప్రజలందరును తాము నిర్దోషులుగా విడుదల పొంది క్షమాపణ పొందగలమని ఎంత దుడుకుగా తలంచిరో అను విషయమే అని సందర్భమునుండి మనము సులభముగా గ్రహింపవచ్చును: "కుంటిదానిని అర్పించినను, గ్రుడ్డిదానిని అర్పించినను, అంగవైకల్యముగలదానిని అర్పించినను అది కీడు కాదు; ఇందులో అంతటిలో ఏ కీడును లేదు." ఇప్పుడు ప్రవక్త ఉద్దేశ్యమేమో మనము గ్రహించుచున్నాము.

అయితే యెహోవా బల్ల అది తిరస్కారయోగ్యమైనది అను ఈ మాటలలో పూర్తి వివరణ ఇవ్వబడియుండకపోయినయెడల ఈ విషయము అస్పష్టముగా నుండును. యూదులయెడల దేవుడు ఎందుకు ఇంత అసంతృప్తి చెందెనో నేను ముందే చెప్పినట్లు ఆయన ఇక్కడ చూపుచున్నాడు. ఆయన ఆరాధనవలె విలువైనది ఏదియు లేదు; మరియు అబ్రాహాము సంతతి ఆయనను ఆత్మీయముగా ఆరాధించుటను అభ్యసించునట్లు ఆయన ధర్మశాస్త్రము క్రింద బలులను ఇతర ఆచారములను నియమించెను. కావున ఆయన గొఱ్ఱెలనుగూర్చియు దూడలనుగూర్చియు అట్టి దేనినిగూర్చియు లక్ష్యపెట్టడనియు, అయితే ధర్మశాస్త్రము ప్రకారమైన బాహ్య ఆరాధనా క్రియలను వారు తిరస్కరించినప్పుడు మతమంతయు తిరస్కరింపబడుచున్నదని వారు తలంపనందున వారి భక్తిహీనత చాలినంతగా బయలుపడెననియు ఆయన చెప్పినట్లే ఉన్నది. కాబట్టి దేవుడు యూదుల దృష్టిని మూగజీవులనుండి తనవైపునకు మరల త్రిప్పుచున్నాడు; "నేను అర్పింపకూడదని నిషేధించిన కుంటిదియు గ్రుడ్డిదియునైన జంతువులను మీరు నాకు అర్పించుచున్నారు; మీరు నాపట్ల విశ్వాస్యతలేకుండ నడుచుకొనుచున్నారన్నది చాలినంతగా స్పష్టమే; ఇవి చిన్న సంగతులనియు ప్రాముఖ్యములేనివనియు మీరనినయెడల, నేను చెప్పునదేమనగా: నాకు బలులు అర్పింపబడవలెనని నేను నియమించిన ఉద్దేశ్యమును, పరిశుద్ధ స్థలములో నా బల్లపై రొట్టె ఉంచవలెనని ఆజ్ఞాపించిన ఉద్దేశ్యమును మీరు లక్ష్యపెట్టవలసియుండెను; ఏలయనగా ఈ గుర్తులద్వారా నేను మీ మధ్య జీవించుచున్నానని, మీరు తినునది త్రాగునది ఏదైనను నాకు పవిత్రమైనదని, మీ ఆస్తి అంతయు నా ఔదార్యముద్వారానే మీకు చేరుచున్నదని మీరు తెలిసికొనవలసియుండెను. కావున బలులు నియమింపబడిన ఈ ఉద్దేశ్యమును మీరు నిర్లక్ష్యము చేసినందున, మీకు నిజమైన మతమునుగూర్చి శ్రద్ధయు చింతయు లేదని మిక్కిలి స్పష్టమే."

కాబట్టి యెహోవా బల్లను తిరస్కారయోగ్యమని పిలిచిరని ప్రవక్త యాజకులపై ఎందుకు నేరము మోపుచున్నాడో ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము; వారు ఆలాగున స్పష్టముగా పలికిరని కాదు, అయితే ధర్మశాస్త్రప్రకారమైన దైవారాధన అంతయు వక్రీకరించి కల్తీ చేయుటను దాదాపు ఏమియు కాని సంగతిగా ఎంచిరి; అది మతము ఉన్నప్పుడు మతమునకు నిదర్శనమైయుండెను.

ఇప్పుడు దేవుడు ఒకప్పుడు పవిత్రమైన బలులను అంత కఠినముగా కోరుచు వాటి ఆచరణను ఒత్తిడి చేయుచుండగా, మరొకప్పుడు–"నేను బలిని కోరను, కనికరమునే కోరుదును" (హోషేయ 6:6) అనియు, మరల–"నేను మీ తండ్రులను ఐగుప్తునుండి విడిపించినప్పుడు వారిని బలులు అర్పింపుమని ఆజ్ఞాపించితినా?

నా మాట వినవలెనన్నదానితోనే నేను సంతృప్తి చెందితిని" అనియు చెప్పుట విచిత్రముగా తోచవచ్చును. ఆయన తరువాత మీకాలో–"మీరు నాకు మీ మందలన్నిటిని అర్పించినయెడల నేను మీయెడల ప్రసన్నుడనగుదునా? అంతకంటె, ఓ మనుష్యుడా, నీ దేవుని యెదుట నిన్ను నీవు తగ్గించుకొనుము" అని చెప్పుచున్నాడు.

(మీకా 6:6.)

యాభైయవ కీర్తనలోను, యెషయా మొదటి చివరి అధ్యాయములలోను, అనేక ఇతర స్థలములలోను ఇదే చెప్పబడియున్నది. కావున దేవుడు వేరొకచోట బలులను తక్కువచేసి అవి తనచేత అంత గొప్పగా ఎంచబడవని చూపుచుండగా, కుంటివియు అంగవైకల్యముగలవియునైన జంతువులను అర్పించిరని యూదులతో ఇప్పుడు ఇంత కఠినముగా ఎందుకు వాదించుచున్నాడు? నేను సమాధానమిచ్చునదేమనగా, ఈ గద్దింపుచేత ప్రజల భక్తిహీనతను దేవుడు బయలుపరచుటకు ఒక కారణము ఉండెను. వారి బలిపశువులన్నియు కొవ్వుపట్టినవిగా లేక బాగుగా మేపబడినవిగా ఉండినయెడల, ఇతరులు చేసినట్లు మనము చూచునట్లే మన ప్రవక్త మాటలాడియుండెడివాడు; అయితే వారి విశ్వాసహీనత దేవుని ఆరాధనను వారు లక్ష్యపెట్టరని పిల్లలకు సయితము కనపరచునంతగా సాగెను గనుక --- వారు సిగ్గులేనితనములో ఇంతగా ముందుకు సాగిరి గనుక, వారు ఆలాగున భక్తిహీనతకు దోషులుగా నిరూపింపబడుట అవసరమాయెను; కావున ఆయన–మీరు నాకు అపవిత్రమైన రొట్టెను అర్పించుచున్నారు అని చెప్పుచున్నాడు; "నేను మీకు ఆహారము అనుగ్రహించుచున్నాను, తొలిపంటను పదియవ భాగములను సన్నిధిరొట్టెను నాకు అర్పించుట మీ విధి; ఈ బాహ్య క్రియల ఉద్దేశ్యము ఏమనగా, తాము ప్రతిదినము నాచేత పోషింపబడుచున్నారని వారు తమ్మును తాము ఎంచుకొనవలెను, మరియు నా బల్లయొద్ద కూర్చున్నట్లు తమకు ఇయ్యబడిన రొట్టెను మాంసమును ఇతర వస్తువులను మితముగాను సంయమనముతోను తినవలెను: ఏలయనగా అదే ధాన్యమునుండి చేయబడిన రొట్టె దేవుని సన్నిధిని ఉండుట వారు చూచునప్పుడు, 'దేవుడు మనతో కూడ నివసించుచున్నట్లు, అదే రొట్టెలో ఒక భాగము పరిశుద్ధ బల్లపై ఎల్లప్పుడు ఉంచబడవలెనన్నది ఆయన చిత్తము' అను ఆలోచన వారి మనస్సులకు రావలసినది: మరియు వారు బలిపశువులను అర్పించునప్పుడు వారు ఆలాగున పశ్చాత్తాపమునకును విశ్వాసమునకును ప్రేరేపింపబడుటయే కాక, ఇవన్నియు దేవునికి పవిత్రములని కూడ వారు ఒప్పుకొనవలెను; ఏలయనగా వారు బలిపీఠము యెదుట దూడనైనను ఎద్దునైనను గొఱ్ఱెపిల్లనైనను ఉంచి, తరువాత ఆ జంతువు బలి అర్పింపబడుట (దానిలో ఒక భాగము యాజకులకు మిగులును), బలిపీఠము రక్తముచేత చల్లబడుట చూచునప్పుడు, వారు తమలో తాము ఇట్లు తలంచుకొనవలెను: 'ఇదిగో, ఆయన మనుష్యరూపము ధరించి మనతో నివసించి అదే ఆహారమును అదే పానీయమును తీసికొనినట్లు, ఇవన్నియు మనకు దేవునితో సమానముగా ఉన్నవి.' కాబట్టి వారు తమ బాహ్య ఆచారములను ఈ విధముగా నెరవేర్చవలసియుండెను."

356 ఇది వ్యంగ్యోక్తి అనదగినది, ఈ క్రింది అక్షరార్థ అనువాదమునుండి ఇది తేటపడును — 8. మీరు గ్రుడ్డిదానిని బలిగా తెచ్చునప్పుడు–కీడు లేదు! మీరు కుంటిదానిని రోగముగలదానిని తెచ్చునప్పుడు–కీడు లేదు! దానిని నీ అధిపతికి అర్పించి చూడుము; అతడు నీయందు ప్రసన్నుడగునా? నీ ముఖమును అంగీకరించునా? అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు. ఇదంతయు వ్యంగ్య ధోరణిలో ఉన్నది; ప్రశ్నార్థక అవ్యయమును ప్రవేశపెట్టినప్పటికంటె మొదటి పంక్తులు మరింత ప్రభావవంతముగా ఉన్నవి. సెప్టువజింటు అనువాదమును అట్లే ఉన్నది, {οὐ} {κακὸν} --- కీడు లేదు. ప్రశ్నార్థక రూపమును ప్రవేశపెట్టినది తార్గుమే. --- సం.

357 ఈ వాక్యమును ఆలాగే అనువదింపవలెను; న్యూకమ్ దీనిని ఆలాగే అనువదించెను, అయితే అతడు "contemptible" అనుదానికి బదులు "despicable" అనెను, హెండర్సన్ మన అనువాదములో ఉన్నట్లు మొదటి పదమునే ఉంచుకొనెను. — సం.

దేవుడు తన బల్ల తిరస్కారయోగ్యమైనదని న్యాయముగా ఫిర్యాదు చేయుచున్నాడు; ప్రజలు ఏదో పందులకాపరిని పోషించదలచినట్లు, తిరస్కారభావముతో ముతక రొట్టెను తెచ్చినందున ఆయన కటాక్షము త్రోసివేయబడెనని ఆయన చెప్పినట్లే ఉన్నది, --- జెకర్యాలో పేర్కొనబడిన ప్రవర్తనవంటిదే, అక్కడ దేవుడు తనను ఏదో నిష్ప్రయోజనమైన కూలివానిని వలె ఎంచి కూలి ఇయ్యబడెనని చెప్పెను, (జెకర్యా 2:12) --- "నేను మిమ్మును జాగ్రత్తగా పోషించితిని," అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు, "ఇప్పుడు నా జీతమును కోరుచున్నాను; మీరు నాకొరకు ముప్పది వెండినాణెములు ఇచ్చుచున్నారు, ఇది తుచ్ఛమైన అవమానకరమైన వెల." అట్లే ఈ స్థలములోను–యెహోవా బల్ల అది అపవిత్రమైనది అని మీరు చెప్పితిరి. సర్వనామములో ఒత్తిడి ఉన్నది; ఏలయనగా అట్టి నిందకు తాను ఏ విధముగాను పాత్రుడు కాడని దేవుడు చూపుచున్నాడు: "మీరు నా బల్లను ఇంత తిరస్కరించుటకు నేనెవడను? మీరు నాకు సమీపముగా చేరునట్లు, నేను కనబడు పరిశుద్ధ స్థలములో నివసించుచున్నట్లు నేను దానిని ప్రతిష్ఠించితిని; కాని నేను ఏమియు కానివాడనైనట్లు మీరు నా బల్లను తిరస్కరించితిరి."

ఆయన తరువాత ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు: దీనిని ఇప్పుడు నీ అధిపతికి అర్పించిచూడుము; అతడు నీయందు ప్రసన్నుడగునా?

తమ వాగ్దత్త ప్రజలు మనుష్యులకంటె తనకు తక్కువ గౌరవమిచ్చుచున్నారని దేవుడు ఇక్కడ మొఱపెట్టుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన ఈ పోలికను తెచ్చుచున్నాడు: "ఎవడైనను అధిపతికి కప్పమైనను పన్నైనను చెల్లింపవలసియుండి, అంగవైకల్యముగల దానినైనను లోపముగల దానినైనను తెచ్చినయెడల అతడు దానిని స్వీకరింపడు." కాబట్టి ప్రతి మనుష్యుడును త్రోసివేయు దానిని అర్పించుటకు యూదులు తెగించిరి గనుక తాను అత్యంతముగా అవమానింపబడితినని ఆయన ఈ నిర్ణయమునకు వచ్చుచున్నాడు. ఇట్లు ఆయన తక్కువదానినుండి ఎక్కువదానికి తర్కించుచున్నాడు; యూదులు ఆయన దయను ఇంత మూర్ఖముగా దుర్వినియోగపరచినందున ఇది సహింపదగిన దైవదూషణ కాదనియే ఆయన భావము; అందుచేత ఆయన ఇంకను చేర్చుచున్నాడు

మలాకీ 1:9

9. ఇప్పుడు ఆయన మనయందు కనికరపడునట్లు దేవునిని బ్రతిమాలుకొనుడి; ఇది మీ చేతివలన జరిగినది; ఆయన మిమ్మును మన్నించునా? అని సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా అడుగుచున్నాడు.

9. Et nunc deprecamini quaeso faciem Dei, et miserabitur nostri; (e manu vestra factum est hoc;) an suscipiet ex vobis faciem, dicit Iehova exercituum.

ఇక్కడ ఆయన యాజకులను మరింత తీవ్రముగా గాయపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు ఎంతగా దిగజారిపోయిరనిన తమ ఘనమైన పదవికిని నామమునకును ఏ మాత్రమును తగనివారైరి; "వెళ్లుడి, దేవుని సన్నిధిని వేడుకొనుడి" అని ఆయన అనుచున్నాడు. ఇదంతయు వ్యంగ్యోక్తి; ప్రవక్త యాజకులను తమకొరకును ప్రజలకొరకును దేవునియొద్ద వినయముగా క్షమాపణ వేడుకొనుడని ఇక్కడ హెచ్చరించుచున్నాడని తలంచు వ్యాఖ్యాతలు మిగుల పొరబడుచున్నారు. అందుకు విరుద్ధముగా, నేను చెప్పినట్లు, ఆయన వారిని వ్యంగ్యముగా సంబోధించుచున్నాడు; దేవునికిని ప్రజలకును మధ్య విజ్ఞాపకులుగాను మధ్యవర్తులుగాను ఉండుడని వారితో చెప్పుచున్నాడు; అయినను వారు అపవిత్రులు, దేవుని ఆరాధనయంతటిని తమ వైపునుండి అపవిత్రపరచి, ఆ విధముగా మతమంతటిని తలక్రిందులుచేసినవారు: నీవు వెళ్లి దేవుని సన్నిధిని వేడుకొనుమని ఆయన అనుచున్నాడు. ఈ బాధ్యత యాజకులకు విధింపబడినదని మనకు తెలియును; వారు పరిశుద్ధ స్థలమునొద్దకు చేరి, ప్రజల వ్యాజ్యెమును వాదించు న్యాయవాదులవలెనో, లేదా కనీసము దేవుని శాంతిపరచు విజ్ఞాపకులవలెనో దేవుని యెదుట నిలువవలసియుండిరి.

ఆ విషయమున వారు క్రీస్తునకు ఛాయారూపులై యుండినందున, తాము పరిశుద్ధులగుటకు వారే ప్రయాసపడవలసియుండెను; ప్రజలు సకల విధములైన దుష్టత్వమునకు తమ్ము అప్పగించుకొనినను, యాజకులు తమ పిలుపుయొక్క విధులయందు సంపూర్ణ భక్తితో తమ్ము సమర్పించుకొనుట యుక్తమైయుండెను; దేవుడు వారిని వారి సహోదరులకంటె ఉన్నతులనుగా చేసినందున, వారు విశేషముగా సమస్త భయభక్తులతో ఆయనకు తమ్ము ప్రతిష్ఠించుకొనవలసియుండెను; ఏలయనగా వారి స్థితి ఎంత శ్రేష్ఠమో, వారి భక్తియు పరిశుద్ధతయు అంత ఉన్నతముగా ఉండవలసియుండెను.

కాబట్టి యాజకత్వముతో తాము ఘనపరచబడినది దేవుని వేడుకొని, ఆ విధముగా ఆయన కోపమును శాంతింపజేసి, దౌర్భాగ్యులైన మనుష్యులను ఆయనతో సమాధానపరచుటకే అని వారు గ్రహింపనందున, ప్రవక్త వారిపై ఇంత తీవ్రముగా కోపించుట న్యాయమే: వెళ్లుడి, దేవుని సన్నిధిని వేడుకొనుడి; నిజమే! ఆయన మీ ముఖమును అంగీకరించును! ప్రవక్త నిజమైన భావమును ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము.

ఇప్పుడు, ఆయన మనయందు కనికరపడునని ఆయన అనుచున్నాడు. ఇక్కడ కూడ ప్రవక్త వారిని ఎగతాళి చేయుచున్నాడు; ఏలయనగా తమ ఉన్నత ఘనతవలననే దేవుని ప్రసన్నునిగా చేయగలమని వారు గొప్పలు చెప్పుకొనిరి; నిజమే! ఆయన మనయందు కనికరపడునని అనుచున్నాడు. కాని ఇది మీ చేతివలన జరిగినది, అనగా మీ వలననే. "మీరు దేవుని వైపు మీ చేతులెత్తుచున్నారా? మిమ్మును చూచి ఆయన మీయెడల శాంతించునా? మీరు అపవిత్రులైనందున, మీరు ఇంత గర్వముగా అతిశయించుచున్న ఆ ఘనతకును పదవికిని మీరు అయోగ్యులు."

అయినను, మనము ఇదివరకే చెప్పినట్లు, ఆయన ప్రజల తప్పును తగ్గించుట లేదు; అవే పాపములలో చిక్కుకొనిన వారిని నిర్దోషులనుగా ఎంచుట అంతకంటె లేదు; కాని పరిస్థితి అంతయు నిరాశాజనకమైనదని ఆయన చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా సామాన్య జనులు దేవుని లక్ష్యపెట్టకుండిరి, యాజకులు ఏ భేదమును చూపక, తమకు కొఱత కలుగకుండుటకై మాత్రమే ప్రతి విధమైన బలి పశువులను అంగీకరించిరి: తన పదవి కోరునట్లు దేవుని శాంతింపజేయగల వాడొక్కడైనను లేనందున ప్రజల స్థితి అత్యంత హీనముగా ఉన్నదని ఆయన వారికి చూపుచున్నాడు. అయితే ఆయన మీ ముఖమును అంగీకరించునా?

ప్రవక్త మధ్యవర్తి వ్యక్తిత్వమును సూచించినట్లు కనబడుచున్నాడు; ఏలయనగా క్రీస్తు ఇంకను ప్రత్యక్షము కాకయుండిన కాలమున, యాజకుడు బలిపీఠము ఎదుట నిలిచినప్పుడు, దేవుడు ఒకని ముఖమును చూచి ఆ విధముగా అందరియెడల కటాక్షము చూపినట్లే ఉండెను. ఈ హేతువుచేత, యాజకులు తన పరిశుద్ధ స్థలమును అపవిత్రపరచి తన ఆరాధనయంతటిని చెరిపివేసినందున, దేవుడు తమవైపు చూచుటకు వారు అర్హులు కారని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. అదే ఉద్దేశ్యముతో ఆయన ఇంకను చేర్చుచున్నాడు ---

మలాకీ 1:10

10. మీలో ఎవడైనను నా బలిపీఠముమీద వ్యర్థముగా అగ్ని రాజబెట్టకుండునట్లు తలుపులు మూయువాడు ఉండిన బాగుండును. మీయందు నాకు ఇష్టము లేదు, మీ చేతినుండి నైవేద్యమును నేను అంగీకరింపనని సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు.

10. Quis etiam in vobis qui claudat ostia, et non incenditis altare meum gratis? non mihi placet in vobis, dicit Iehova exercituum; et oblationem non habebo gratam e manu vestra.

ఆయన అదే విషయమును కొనసాగించుచున్నాడు, --- యాజకులు తమ పదవియందు మిగుల అవమానకరముగా ప్రవర్తించిరనియు, వారి మాదిరిచేత ప్రజలు కఠినపడిరనియు, ఆ విధముగా మతమంతయు నిర్లక్ష్యము చేయబడెననియు. అందుచేత తలుపులు వారిచే మూయబడలేదని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. కొందరు వ్యాఖ్యాతలు ఈ రెండు విషయములను కలిపి, వారు దేవాలయపు తలుపులను ఊరకనే మూయలేదనియు బలిపీఠమును ఊరకనే రాజబెట్టలేదనియు అర్థముచెప్పుదురు; ఆ విధముగా {,}חנםchenam అను క్రియావిశేషణమును రెండు వాక్యభాగములకును అన్వయింతురు; ఆయన వారు కూలికొరకు పనిచేయువారనియు, దేవునికి ఉచితముగా తమ్ము సమర్పించుకొనక ప్రతి విషయమునందు లాభమును ఆదాయమును ఆశించిరనియు చెప్పినట్లు; ఇదే సాధారణముగా అంగీకరింపబడిన వివరణ. కాని వీటిని వేరువేరుగా తీసికొని, "తలుపులను మూయువాడు ఎవడు? అయినను ఊరకనే కాదు" అని చెప్పుట నాకు మేలుగా తోచుచున్నది; అనేక ఇతర స్థలములలో వలెనే {,}וvau అను సముచ్చయ వర్ణమును "కూడ" అని అనువదింపవచ్చును: అయినను మీరు నా బలిపీఠమును ఊరకనే రాజబెట్టరు; దేవుడు, "మీ పనులను నేను నియమించితిని; కాబట్టి మీరు నాకు కూలికి పెట్టిన సేవకులవలె ఉన్నారు; ఇప్పుడు మీరు నా బలిపీఠమునొద్ద నిలుచునప్పుడెల్ల మీకు జీతమిమ్మని నేను ఆజ్ఞాపించియుండగా, మీరు నా తలుపును ఎందుకు మూయరు?" అని చెప్పినట్లు. కొందరు {,}חנםchenam అనుదానిని "వ్యర్థముగా" అని అనువదించి ఈ వివరణ ఇచ్చుదురు: "తలుపులను ఎవడు మూయును? అట్లయిన మీరు ఇకమీదట నా బలిపీఠమును వ్యర్థముగా రాజబెట్టకుడి;" యాజకుల లోభముచేతనో సోమరితనముచేతనో ప్రజల మూర్ఖత్వముచేతనో చెడిపోయిన ఆరాధనయంతటిని దేవుడు తిరస్కరించినట్లు.

రెండు వాక్యభాగములను వేరుచేసి, {,}חנםchenam అను క్రియావిశేషణమును అక్షరమునకు మాత్రమే పరిమితము చేయుట మేలనుట నిశ్చయమే; అయినను నేను చెప్పినట్లు ద్వివిధ భావము ఉండవచ్చును. {,}חנםchenam ను వ్యర్థముగా అని అనువదించినయెడల, తమకు విధింపబడిన నియమమును విశేషముగా లక్ష్యపెట్టవలసియుండగా, వారు ఆయన ధర్మశాస్త్రమునకు విరుద్ధముగా దేవునికి బలులర్పించుచు నిష్ప్రయోజనముగా శ్రమపడిరని ప్రవక్త ప్రకటించుచున్నాడని భావము: అందుచేత వారు దీనిని తృణీకరించినందున, "నాకు వ్యర్థముగా అర్పింపకుడి" అని ఆయన న్యాయముగా చెప్పుచున్నాడు; ఆ విధముగా భవిష్యత్కాలము ఆజ్ఞార్థకముగా తీసికొనబడవలెను, ఇది హెబ్రీ భాషలో ఒక్కొక్కప్పుడు కనబడునని మనకు తెలియును.

358 ఈ వచనము వ్యంగ్యోక్తి అని సాధారణముగా అంగీకరింపబడినది. రెండవ పంక్తికి వేర్వేరు అర్థములు చెప్పబడినవి: సెప్టువజింటును అనుసరించి, "మీ చేతినుండి ఇవి వచ్చినవి" అని, ముందు చెప్పబడిన అపవిత్ర బలులు ఇక్కడ సూచింపబడినవని కొందరు భావింతురు; అందులో {{זאת అనునది "{ταυτα} --- ఇవి" అని అనువదింపబడినది: కాని స్పష్టమైన భావము కాల్విన్ ఇచ్చినదే, అనగా యాజకులు వ్యంగ్యముగా ఏమి చేయుడని ప్రబోధింపబడుచున్నారో దానికి సంబంధించిన అంగీకారవాక్యమే ఈ వాక్యము. నేను ఇచ్చు అనువాదము: ఇప్పుడు, ఆయన మనయందు కరుణించునట్లు దేవుని ముఖమును వేడుకొనుడి; మీ వలన (అక్షరార్థముగా మీ చేతివలన) ఇది జరిగినది: ఆయన మీ నిమిత్తము ముఖమును ఎత్తునా? అని యెహోవా సైన్యములకధిపతి సెలవిచ్చుచున్నాడు. "ముఖమును ఎత్తుట" అనగా కటాక్షము చూపుట. ఈ మాటలు ప్రవక్త పలికినవిగా కనబడుచున్నవి; చివరను "యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు" అని చెప్పుటచేత, తాను వారికి చెప్పినది పైనుండి తనకు తెలియజేయబడినదని చెప్పినట్లు, తాను పలికినదానిని దేవుని మనస్సుతో ఏకము చేయుచున్నాడు. ,{`` }מכם అనుదానికి బదులు, "మీ నిమిత్తము" అని లేక "మీ కొరకు" అని కొన్ని ప్రతులలో ,{`` }לכם అని ఉన్నది. --- సం. 359 జెరోము, కుప్రియాను, మన అనువాదము, హెన్రీ, స్కాట్, ఆడమ్ క్లార్క్, హెండర్సన్ దీనిని అనుసరించిరి. కాని మార్కియస్ మరియొక అభిప్రాయమును తీసికొనెను, దానిని ముందు డ్రూసియస్, గాటేకర్, కొక్సేయస్ తీసికొనిరి; దాని అనువాదము ఇట్లున్నది — మీలో మరి ఎవడున్నాడు? నా బలిపీఠమును మీరు వ్యర్థముగా రాజబెట్టకుండునట్లు అతడు తలుపులను మూయవలెను. "ఆయన చెప్పదలచినది ఇదియే" అని డ్రూసియస్ అనుచున్నాడు, "భక్తియుక్తమైన ఆసక్తిచే రగుల్కొనిన వాడొకడుండి, తలుపులను మూసి ఆ విధముగా నిషిద్ధమైన బలులన్నిటిని బయటనుంచిన బాగుండును." బలిపీఠమును రాజబెట్టుట లేక వెలిగించుట అనగా బలిని దహించుటకై దాని క్రింద అగ్ని వెలిగించుట. టార్గమ్ "వ్యర్థముగా" లేక నిష్ప్రయోజనముగా అనుదానిని సమర్థించును, "నా బలిపీఠముపై హేయమైన అర్పణను మీరు అర్పింపకుడి." {{הכם అను పదము రెండు అర్థములలో వాడబడినది --- "ఊరకనే" లేక లాభము లేకుండ, ఆదికాండము 29:15; నిర్గమకాండము 21:2, --- మరియు "వ్యర్థముగా" లేక నిష్ప్రయోజనముగా, సామెతలు 1:27; యెహెజ్కేలు 6:10. ఈ అభిప్రాయములలో ఏది సరియైనదో తెలిసికొనుట కష్టము. మన అనువాదమునకు విరుద్ధముగా కనబడునది రెండవ పంక్తిలోని నిషేధార్థక {}לא; అది లేకుండిన ఇవ్వబడిన భావము మరింత చక్కగా వెల్లడియగును; అందుచేతనే జెరోము తన వివరణలో దానిని విడిచిపెట్టెను. వాక్యరూపము మారుటయు {}חנם పూర్వ వాక్యభాగమునకు చెందునను అభిప్రాయమును అసంభవము చేయుచున్నది. డ్రూసియస్ అనువాదము మూలమునకు అతి సమీపముగా ఉన్నది, దానికి సెప్టువజింటును టార్గమును తోడ్పడుచున్నవి. --- సం.

అయితే ప్రవక్త దేవాలయపు తలుపులు మూయకపోవుట గూర్చి ఎందుకు మాటలాడుచున్నాడో ఆ కారణమును ఏ వ్యాఖ్యాతయు తగినంతగా ఆలోచించినట్లు కనబడదు. యాజకులు దేవాలయముపై నియమింపబడినది ఈ హేతువుచేతనే అని మనకు తెలియును --- అపవిత్రమైనదేదియు లోపలికి రాకుండునట్లు; ఏలయనగా లేవీయులలో కొందరు ద్వారపాలకులు, మరికొందరు ప్రవేశ స్థలమునొద్ద నిలుచువారు; సంక్షేపముగా అందరికిని తమ తమ స్థానములుండెను: పిమ్మట బలి పశువును తెచ్చినప్పుడు దానిని పరిశీలించి, అది దేవుని ధర్మశాస్త్రము కోరునట్లున్నదో లేదో చూచుట యాజకుల పని. కాబట్టి అపవిత్రమైనదేదియు దేవుని ఆలయములోనికి చేర్చుకొనబడకుండ చూచుట వారి విశేష బాధ్యత అయినందున, వారు లోపముగలదియు అపవిత్రమైనదియు అయినదానిని విచక్షణ లేకుండ స్వీకరించిరని ఆయన ఇక్కడ న్యాయముగా మొఱపెట్టుచున్నాడు: అందువలన "వ్యర్థముగా అర్పింపకుడి" అని ఆయన సరిగానే ప్రకటించుచున్నాడు (ఇదియే నా దృష్టిలో నిజమైన వ్యాఖ్యానము). అప్పుడాయన, యాజకులు ఈ విధముగా బలులర్పించుచు తమ శ్రమ అంతయు పోగొట్టుకొనిరని నిర్ణయించుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు తన నామము అపవిత్రపరచబడుటకు ఒప్పుకొనడు, మరియు సమస్త బలులకంటె విధేయతనే న్యాయముగా ఎక్కువగా ఎంచును. కాబట్టి బలి పశువులను వధించుటవలన వారికి ఏ మేలును కలుగలేదని ఆయన చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు మొదట దీనిని లక్ష్యపెట్టవలసియుండెను --- దేవుని వాక్యములో దేనిని మార్చకూడదు, దానినుండి ఏ మాత్రమును తొలగిపోకూడదు. అయితే ఇప్పుడు నేను ఇంకను ముందుకు సాగలేను.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిగల దేవా, నీ అనంతమైన కృపచేత మా మధ్యనుండి కొందరిని నీకు యాజకులనుగా ఏర్పరచుటయే గాక, మమ్మును అందరిని నీ అద్వితీయ కుమారునియందు నీకు ప్రతిష్ఠించుటకును నీవు సంతోషించితివి గనుక, --- ఓ దయచేసి అనుగ్రహింపుము, నేడు మేము నిన్ను నిర్మలముగాను యథార్థముగాను సేవించునట్లును, మనస్సునందును ఆత్మయందును శరీరమునందును పవిత్రులుగాను నిష్కళంకులుగాను ఉండునట్లు మా సర్వస్వముతో నీకు మమ్ము సమర్పించుకొనుటకు ప్రయాసపడునట్లును, మా కార్యములన్నిటిలో నీ మహిమ ప్రకాశించుచు, మా మధ్య నీ ఆరాధన పరిశుద్ధముగాను నిర్మలముగాను నీకు అంగీకృతముగాను ఉండునట్లును, నీ సువార్తద్వారా నీవు మమ్ము పిలుచుచున్న ఆ మహిమను, నీ అద్వితీయ కుమారుని రక్తముచేత మాకొరకు సంపాదింపబడిన ఆ మహిమను మేము ఆఖరున అనుభవించువరకు --- ఆమేన్.

నూట డెబ్బది రెండవ ఉపన్యాసము

దేవుడు యాజకులపై చేసిన ఆరోపణను నిన్న నేను ముగింపలేకపోతిని --- వారిలో ఎవడును దేవాలయపు తలుపులను మూయలేదు, అది సకల అపవిత్రతల నుండి పరిశుద్ధముగా నిలిచియుండునట్లు; వారి లోభము తృప్తి లేనిది గనుక, వారు అన్ని విధముల అపవిత్రతలను విచక్షణ లేకుండ లోపలికి రానిచ్చిరి: అందుచేత ఆయన ఈ ముగింపునకు వచ్చుచున్నాడు --- "ఇకమీదట వ్యర్థముగా అర్పింపకుడి;" ఏలయనగా నా బలిపీఠమును రాజబెట్టకుడని చెప్పుటచేత, దేవుడు తన ధర్మశాస్త్ర విధిననుసరించి తన ఆరాధన జరుగవలెనని కోరినందున, బలులర్పించుటలో వారు తమ శ్రమను నిష్ప్రయోజనముగా వెచ్చించిరని ఆయన భావము. నిన్న నేను ప్రస్తావించిన మిగతా రెండు వ్యాఖ్యానములను ఇప్పుడు విడిచిపెట్టుచున్నాను; ఏలయనగా ప్రభువు వారి సేవను అపవిత్రమైనదిగాను దోషయుక్తమైనదిగాను తిరస్కరించినందున, యాజకులు దినదినము బలి పశువులను అర్పించుచు వ్యర్థముగా అలసిపోయిరని ప్రవక్త భావమని నాకు తోచుచున్నది.

ఆయన ఇప్పుడు ఇంకను చేర్చుచున్నాడు: మీయందు నాకు ఇష్టము లేదు, మీ చేతినుండి అర్పణను నేను అంగీకరింపను. మొదటి వాక్యభాగమున వారు దేవునిచే అంగీకరింపబడలేదనియు ఆయనకు ఇష్టులు కారనియు చెప్పుచున్నాడు; అటుపిమ్మట వారి అర్పణలు తిరస్కరింపబడెనని చేర్చుచున్నాడు; ఏలయనగా నిర్మల హృదయము లేనిచోట క్రియలన్నియు అపవిత్రములే అని మనకు తెలియును. మోషే చెప్పినది మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను --- హేబెలు తన బలులతోకూడ దేవునికి ఇష్టుడాయెను (ఆదికాండము 4:4); మరియు హగ్గయి అను మరియొక ప్రవక్తయందు మనము చూచినట్లు, మనుష్యులచే అత్యధికముగా ఘనపరచబడునది, దేవుడు యథార్థతతోను సత్యముతోను ఆరాధింపబడనప్పుడు ఆయనకు హేయమగును (హగ్గయి 2:15). (360 అక్షరార్థముగా ఇది — "నాకు మీయందు సంతోషము లేదు", అనగా మీయందు నాకు ఇష్టము లేదు. — సం.) ఇప్పుడు మన ప్రవక్త భావమును అదే --- మీయందు నాకు ఇష్టము లేదు, మీ చేతినుండి వచ్చు బలులను నేను అంగీకారయోగ్యములనుగా ఎంచను. తరువాత ఇట్లున్నది

మలాకీ 1:11

11. సూర్యుడుదయించు చోటనుండి అస్తమించు చోటువరకు అన్యజనులలో నా నామము ఘనముగా ఉండును; ప్రతి స్థలమందును నా నామముకొరకు ధూపమును పవిత్రమైన నైవేద్యమును అర్పింపబడును; అన్యజనులలో నా నామము ఘనముగా ఉండునని సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు.

11. Quia (vel, certe) ab ortu solis usque ad occasum magnum nomen meum inter gentes; et in omni loco suffitus offertur nomini meo, et oblatio munda; quia (vel, certe est eadem particula [{]}כיmagnum nomen meum inter gentes, dicit Iehova exercituum.

ఇక్కడ దేవుడు యూదులను ఇక లక్ష్యపెట్టుట లేదని చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా సమస్త జనులచేత తాను నిర్మలముగా ఆరాధింపబడునట్లు, లోకమునందలి సకల ప్రాంతములయందును తనకొరకు బలిపీఠములు నిర్మింపబడవలెనని ఆయన ఆజ్ఞాపించును. ఇది అన్యజనుల పిలుపునకు సంబంధించిన విశేషమైన ప్రవచనమే; కాని మనము విశేషముగా జ్ఞాపకముంచుకొనవలసినది ఇది --- ప్రవక్తలు ఈ పిలుపును గూర్చి మాటలాడునప్పుడెల్ల, దేవుని ఆరాధన వ్యాపించుటను యూదులకు కటాక్షముగానో, లేదా శిక్షగాను నిందగాను వాగ్దానము చేయుదురు.

కాబట్టి అన్యజనులు తమతో చేరుదురని ప్రవక్తలు యూదులకు వాగ్దానము చేసిరి; జెకర్యా కూడ ఇట్లనుచున్నాడు: "ఆ దినములలో వివిధ భాషలు మాటలాడు అన్యజనులలో పదిమంది యొక యూదుని చెంగు పట్టుకొని–దేవుడు మీకు తోడైయున్నాడని మాకు వినబడినది గనుక మేము మీతో కూడ వత్తుమని చెప్పుదురు." (జెకర్యా 8:23.)

కాబట్టి యూదులు సమస్త జనులకు బోధకులై, వారికి నిజమైన మతమును ఉపదేశించియున్నయెడల అది వారికి అత్యున్నత ఘనత అయియుండెడిది. యెషయా కూడ అట్లే చెప్పుచున్నాడు, అనగా పూర్వము పరాయివారైనవారు ఏర్పరచబడిన ప్రజలకు శిష్యులగుదురు, ఆ విధముగా వారి బోధకు ఇష్టపూర్వకముగా లోబడుదురు. కాని యూదులు తమ స్థానమునుండి పడిపోయినందున అన్యజనులు వారి తరువాత వచ్చి వారి స్థానమును ఆక్రమించిరి. అందుచేత ప్రవక్తలు అన్యజనుల పిలుపును గూర్చి మాటలాడునప్పుడు, దానిని యూదులపై శిక్షగా తరచు ప్రకటింతురు; వారు తిరస్కరింపబడినప్పుడు వారి స్థానమున దేవుడు ప్రతిక్షేపించు వేరే పిల్లలు ఉందురని చెప్పినట్లు; క్రీస్తు తన కాలపు జనులను హెచ్చరించినదానికి అనుగుణముగా: "దేవుని రాజ్యము మీయొద్దనుండి తీసివేయబడి, దాని ఫలములనిచ్చు జనమునకు ఇయ్యబడును." (మత్తయి 21:43.)

ఈ ప్రవచనము ఇట్టిదే: ఏలయనగా మన ప్రవక్త అన్యజనులను యూదులతో జతపరచి నిజమైన మతమందు వారిని ఏకము చేయుటకై దేవుని ఆలయమును వారికి కేవలము తెరచుటలేదు; కాని మొదట యూదులను వెలివేసి, రక్షణ ఉపదేశము భూమియొక్క కడపటి అంచులవరకు వ్యాపించునందున అన్యజనులు ఉమ్మడిగా దేవుని ఆరాధింతురని చూపుచున్నాడు.

వ్యాఖ్యాతలు గమనింపని ఈ భేదమును గమనింపవలెను, అయినను ఇది తెలిసికొనుట మిక్కిలి అవసరము; ఇది తెలియకపోవుటవలననే పూర్తిగా భిన్నమైన భాగములు విచక్షణ లేకుండ కలిసిపోయినవి. కాబట్టి మనము ఇతర స్థలములలో తరచు చెప్పినట్లు, లోకమంతయు దేవునికి లోబడుననియు, నిజమైన మతము అంతట ప్రబలుననియు ప్రవక్త ఇక్కడ వాగ్దానము చేయుటలేదు; కాని యూదులను నిందతో ముద్రవేయుచున్నాడు: "దేవుడు మిమ్మును త్రోసివేసెను, కాని మీ స్థానమును ఆక్రమించు వేరే కుమారులను ఆయన తనకొరకు కనుగొనును" అని చెప్పినట్లు.

గత వచనమున ఆయన వారి బలులను త్రోసివేసెను; యూదులు తమ వంశముయొక్క పరిశుద్ధతను గూర్చి ఎంత గర్వముతో అతిశయించిరో మనకు తెలియును. అందువలన వారు ఇంత గర్వముతో ఉబ్బియుండగా, తనకు పరిశుద్ధ సంఘముగా వారు లేనియెడల దేవుడు దేవుడే కాకుండునని తలంచిరి.

ఇక్కడ ప్రవక్త వారికి ప్రత్యుత్తరమిచ్చుచు, దేవుని నామము లోకమంతటను ఘనపరచబడునని చెప్పి వారి అభ్యంతరమును ముందుగా ఖండించుచున్నాడు: "మీరు కొద్ది జనులు, సకల జనములు ఏకశరీరముగా చేరి కలిసి దేవుని ఆరాధింతురు; కాబట్టి దేవునికి మీ అవసరము ఉండదు, ఆయన మిమ్మును త్రోసివేసిన తరువాత ఆయన రాజ్యము క్షీణింపదు. ఆయన రాజ్యము క్షేమముగా ఉండజాలదనియు, మీరు ఆయనను ఆరాధింపకపోయినయెడల ఆయన మహిమ నశించుననియు మీరు తలంచుచున్నారు; కాని ఆయన మిమ్మును తన కుటుంబమునుండి వెలివేసిన తరువాత కూడ దేవుని ఆరాధన అంతటను వర్ధిల్లునని నేను మీకు ఇప్పుడు ప్రకటించుచున్నాను."

కాబట్టి ప్రవక్త, సూర్యుడుదయించు చోటనుండి అస్తమించు చోటువరకు దేవుని నామము ఘనముగా ఉండునని చెప్పునప్పుడు ఆయన భావమేమో మనము ఇప్పుడు చూచుచున్నాము. కీర్తన 113:3 లో కేవలము ఇట్లు చెప్పబడినది: "సూర్యుడుదయించు చోటనుండి అస్తమించు చోటువరకు యెహోవా నామము స్తుతినొందును."

అక్కడ అది కేవలము వాగ్దానమే; కాని ఇక్కడ ప్రవక్త యూదులకు తగిన శిక్షను కూడ చేర్చుచున్నాడు; వారు తమ కృతఘ్నతవలన దేవునిచే త్రోసివేయబడిన తరువాత, ఆ దుష్టులును భక్తిహీనులునైన ప్రజలకు బదులుగా ఆయన అన్యజనులను దత్తత తీసికొనును గనుక వారు ఆయనకు పరిశుద్ధులగుదురని చెప్పినట్లు.

అయితే అన్యజనుల పిలుపు ఇక్కడ స్పష్టముగా రుజువగుచున్నదనియు, లేదా ఈ ప్రవచనమునుండి నిశ్చయముగా తేటపడుననియు నేను చెప్పితిని; దీనికి కారణమేమనగా సత్యోపదేశము లేకుండ దేవుని నామము ఘనమగుట అసాధ్యము. కాబట్టి యూదులకు ఇయ్యబడిన ధర్మశాస్త్రము సకల జనులమధ్య ప్రకటింపబడును, ఆ విధముగా నిజమైన మతము అంతట వ్యాపించునని ప్రవక్త చెప్పినట్లే అది యున్నది: ఏలయనగా సమస్త బలులకంటె విధేయత శ్రేష్ఠమైనందున, మనచేత ఆయన ఏ విధముగా ఆరాధింపబడవలెనో తెలిసికొనుటయే నిజమైన మతమునకు పునాది. మరియు మనము ఆరాధించు దేవుని తెలిసికొనుట అను ఈ సూత్రముతో ఎల్లప్పుడును ఆరంభించవలెను: అందుచేతనే క్రీస్తు తానే యోహాను నాల్గవ అధ్యాయమునందు, మనుష్యులు తమ స్వంతముగా కల్పించుకొనిన దేవతలను మూర్ఖముగా ఆరాధించినందున, అప్పుడు లోకమందు ప్రబలియున్న మతములన్నిటిని ఖండించుచున్నాడు. కాబట్టి దేవుని ఆరాధన సత్యముపై ఆధారపడవలసినందున, తన నామము ప్రతి స్థలమందును ప్రసిద్ధమగునని దేవుడు ప్రకటించునప్పుడు, తన ధర్మశాస్త్రము సకల జనములకు తెలియబడునని ఆయన నిస్సందేహముగా చూపుచున్నాడు; ఆ విధముగా ఆయన చిత్తము అంతటను తెలియబడును; అది, మనము చెప్పినట్లు, నిజమైన మతమునకు ఏకైక ప్రమాణము.

ఆ తరువాత ఆయన చేర్చుచున్నాడు --- ప్రతి స్థలమందును నా నామముకొరకు ధూపమును పవిత్రమైన నైవేద్యమును అర్పింపబడును. ఎందుకు? ఏలయనగా నా నామము ఘనముగా ఉండును. ఈ పునరుక్తి వ్యర్థము కాదు; ఏలయనగా అది అప్పుడు నమ్మశక్యము కాని విషయము, యూదులను దేవుడు లోకములోని ఇతర జనులనుండి కారణము లేకుండ వేరుపరచలేదు; మోషే ద్వితీయోపదేశకాండము నాల్గవ అధ్యాయమున ఇట్లు చెప్పినప్పుడు అది సామాన్యమైన మెప్పు కూడ కాదు --- "మన దేవుడైన యెహోవా మనము ఆయనకు మొఱపెట్టునప్పుడెల్ల మనకు సమీపముగా ఉన్నట్లు తనకు సమీపముగా ఉన్న దేవుడు గల జనమేది? దానిని నాకు చూపుడి": కాబట్టి మీ గొప్పతనమును మీ శ్రేష్ఠతయు ఇదియే, మీకు సమీపుడును స్నేహితుడునైన దేవుడు మీకుండుట." అందుచేతనే కీర్తన 147:20 లో కూడ చెప్పబడినది --- "ఆయన మరి ఏ జనమునకును ఇట్లు చేయలేదు; ఆయన న్యాయవిధులను వారికి తెలియజేయలేదు."

361 ఈ వచనము {,{כי తో ఆరంభమగుచున్నది; దీనిని కాల్విన్ "certe --- నిశ్చయముగా" అని లేక నిజముగా అని అనువదింపవచ్చునని సూచించెను; ఇక్కడ ఇదియే మిక్కిలి తగినది --- నిశ్చయముగా, సూర్యుడుదయించు చోటనుండి అస్తమించు చోటువరకు, అన్యజనులలో నా నామము ఘనముగా ఉండును; ప్రతి స్థలమందును ధూపము తేబడును, నా నామముకు పవిత్రమైన నైవేద్యముతో కూడ: నిశ్చయముగా అన్యజనులలో నా నామము ఘనముగా ఉండునని యెహోవా సైన్యములకధిపతి సెలవిచ్చుచున్నాడు. సెప్టువజింటు మొదటి భాగమును భూతకాలముగా, "నా నామము మహిమపరచబడెను" అనియు, రెండవదానిని వర్తమానకాలముగా, "తేబడుచున్నది" అనియు అనువదించెను.

కాని చివరి క్రియ ఆ కాలములోనే ఉన్నందున, "నేను అంగీకరింపను" అని, భవిష్యత్కాలమే ఉద్దేశింపబడినది: ఏలయనగా హెబ్రీ భాషలో తరచు జరుగునట్లు, ఒక వాక్యములో క్రియ లేక సహాయక క్రియ గ్రహించవలసినప్పుడు, కాలము సందర్భమునుబట్టి నిర్ణయింపబడును. "మీ అర్పణను నేను అంగీకరింపను, కాని నాకు అర్పణ తేబడును," మరియు అది తేబడెను లేక తేబడుచున్నది అని కాదు, తేబడును అని. --- సం.

కాబట్టి అబ్రాహాము వంశమునకు ప్రత్యేకమైన విశేషాధికారము దేవుడు వారిచే తెలియబడి ఆరాధింపబడుటయే. అందుచేత ఇక్కడ చెప్పబడినదానియొక్క కొత్తదనమే ఈ ప్రవచనమునకు ద్వారమును మూసివేసియుండవచ్చును; ఈ హేతువుచేతనే అప్పుడు నమ్ముట కష్టమైన దానిని ప్రవక్త మాటిమాటికి స్థిరపరచుచున్నాడు --- దేవుని నామము ప్రతి స్థలమందును ఘనముగా ఉండునని ఆయన చెప్పుచున్నాడు

దేవుడు తెలియబడితేనే గాని ఆయన సరిగా ఆరాధింపబడడనియు మనము మనస్సున ఉంచుకొనవలెను; దీనిని పౌలు ఇట్లు చెప్పి స్థిరపరచుచున్నాడు --- "తాము నమ్మని ఆయనకు ఎలా ప్రార్థన చేయుదురు?" ఏలయనగా సత్యము ప్రకాశింపకపోయినయెడల మనము గ్రుడ్డివారివలె తడవులాడుచు వక్రమార్గములలో తిరుగులాడుదుము. కాబట్టి ఆయన వాక్యముపై ఆధారపడినదానికంటె వేరే ఏ మతమును దేవునిచే అంగీకరింపబడదు.

మరియు ప్రవక్త {,}מנחהmeneche అను అర్పణ అనుదానిచేతను ధూపము అనుదానిచేతను దేవుని ఆరాధనను సూచించుచున్నాడు; ఈ విధమైన మాటతీరు లేఖనములయందు సామాన్యము, ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము క్రింద ఉండిన ప్రవక్తలు ప్రజల గ్రహణశక్తికి తగినట్లు తమ వాక్యములను సర్దుబాటు చేసిరి. కాబట్టి లోకమంతయు విశ్వాసమునకును నిజమైన మతమునకును వచ్చునని చూపగోరునప్పుడెల్ల, "దేవునికి బలిపీఠము కట్టబడును" అని చెప్పుదురు; బలిపీఠము అనుటచేత వారు ఆత్మీయ ఆరాధనను సూచించిరి గాని క్రీస్తు వచ్చిన తరువాత బలులు అర్పింపవలెనని కాదు. ఏలయనగా ఇప్పుడు మనకు బలిపీఠము లేదు; తనకొరకు బలిపీఠము కట్టుకొనువాడు ఎవడైనను, క్రీస్తు తానొక్కటే నిజమైన నిత్యమైన బలిని అర్పించిన ఆయన సిలువను తలక్రిందులు చేయుచున్నాడు.

కాబట్టి ధర్మశాస్త్ర క్రియలకును ఇప్పుడు సువార్తయందు విధింపబడిన దేవుని ఆత్మీయ ఆరాధన విధానమునకును గల సాదృశ్యమును మనము గ్రహించునట్లు, ఈ మాటతీరు తీసికొనబడవలెను. కాబట్టి ప్రవక్త మాటలు ఉపమానార్థకములైనను, వాటి భావము తగినంత స్పష్టమే --- దేవుడు అంతటను ఆరాధింపబడును, పూజింపబడును. అయితే క్రొత్త నిబంధన బలులేవి? హెబ్రీయులకు వ్రాసిన పత్రికయొక్క చివరి అధ్యాయమున అపొస్తలుడు చెప్పినదానినిబట్టి అవి ప్రార్థనలును కృతజ్ఞతాస్తుతులునే. ధర్మశాస్త్రము క్రిందను దేవుని ఆత్మీయ ఆరాధన ఉండెను, ఏబదియవ కీర్తనలో విశేషముగా చెప్పబడినట్లు; కాని అప్పుడు దానితో ఛాయలు కూడ జోడింపబడియుండెను, క్రీస్తుయొక్క ఈ మాటలలో సూచింపబడినట్లు --- "తండ్రి ఆత్మతోను సత్యముతోను ఆరాధింపబడు గడియ వచ్చుచున్నది."

పితరులచే దేవుడు ఆత్మతో ఆరాధింపబడెనని ఆయన నిజముగా ఖండించుటలేదు; కాని ఆ ఆరాధన బాహ్య క్రియల క్రింద మరుగుపడియుండినందున, ఇప్పుడు సువార్త క్రింద సరళమైన, చెప్పవలెనంటే నగ్నమైన, సత్యము బోధింపబడునని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి అర్పణను గూర్చియు ధూపమును గూర్చియు ప్రవక్త చెప్పినది ధర్మశాస్త్రము క్రింద చెల్లుబాటయ్యెను; కాని ఇప్పుడు దేవుడు తన సువార్తయందు ఏమి ఆజ్ఞాపించుచున్నాడో, తనను మనము ఏ విధముగా ఆరాధింపవలెనని ఆయన కోరుచున్నాడో మనము చూడవలెను. అక్కడ మనకు ధూపమైనను బలులైనను కనబడవు.

ఈ భాగమునందు, దేవుని యొక్క శుద్ధమును ఆత్మసంబంధమునైన ఆరాధన అన్ని స్థలములలో నెలకొనవలసిన కాలము వచ్చునని చెప్పబడినదే తప్ప మరేమియు లేదు.

ఇందువలన పోపు మతస్థులు ఎంత అసంబద్ధముగా ఉన్నారో కనబడుచున్నది; ఏదో ఒక విధమైన బలి లేకుండా దేవుని ఆరాధింపజాలమని వారిందునుండి తీర్మానించి, ప్రవక్త చెప్పిన బలి తమ మాస్ యేనన్నట్లుగా, తమ మాస్ యొక్క భక్తిహీనతను సమర్థించుకొనుచున్నారు.

అయితే ఇంతకంటె అవివేకమును బాలిశమును మరేదియు ఉండజాలదు; ఏలయనగా మేము చెప్పినట్లు, ప్రవక్త లేఖనమునందు సాధారణముగా నున్న ఒక మాటతీరును అవలంబించుచున్నాడు. అర్పణమును ధూపమును ఇక్కడ అక్షరార్థముగా తీసికొనుటకు మేము అంగీకరించినను, {,}מנחהmeneche, అర్పణము, క్రీస్తు శరీరరక్తములు ఎట్లగును? “ఓహో! అది రొట్టెతో చేయబడిన బలి, దానికి ద్రాక్షారసము కూడ చేర్చబడినది; క్రీస్తే ఇట్లు ఆజ్ఞాపించెను” అని వారందురు. కాని ఆయన “బలి” అని ఎక్కడ చెప్పెను?

అది రొట్టె అనుటను వారే మరల నిరాకరించుచున్నారు; ఏలయనగా అది క్రీస్తు శరీరముగా రూపాంతరము చెందునని వారు చెప్పుదురు; అట్లయిన అది రొట్టె బలియు కాదు, గోధుమపిండి బలియు కాదు; వారు కల్పించుకొనినట్లు కన్నులకు కనబడు రూపము మాత్రమే, సారము లేకుండ, మిగిలియుండును. ఇంతలో, ఇంత స్పష్టమైన విషయమును జాగ్రత్తగా చర్చించుటకు మనకు కారణము లేదు; ఏలయనగా యోవేలులో మనము చూచినట్లు --- “అంత్యదినములలో నా ఆత్మను సమస్త శరీరులమీద కుమ్మరింతును; మీ కుమారులును మీ కుమార్తెలును ప్రవచించెదరు; మీ ముసలివారు కలలు కనెదరు, మీ యువకులు దర్శనములు చూచెదరు.”

ఇట్లే ఇక్కడను అట్టిదే మనకు కనబడుచున్నది; అపొస్తలులు దర్శనములద్వారా బోధింపబడకపోయినను, ప్రకాశింపజేయబడిరని మనమెరుగుదుము; మరియు సువార్త ఆరంభములో దర్శనములు గాని కలలు గాని సాధారణముగా ఇయ్యబడలేదు; అవి నిజముగా మిక్కిలి అరుదైనవి.

అట్లయిన పౌలు భావమేమి? ఆయన సంఘమంతటినిగూర్చి మాట్లాడుచున్నాడు; అనగా అల్పుల నుండి అధికుల వరకు అందరును ప్రవక్తలగుదురని చెప్పినట్లున్నది. సువార్త బోధవలన దేవుడు ఎవరిని ప్రకాశింపజేసెనో వారు దర్శనములవలనను కలలవలనను ప్రవక్తలైరా? ఎంతమాత్రమును కాదు. అయితే నేను చెప్పినట్లు, యోవేలు తాను చెప్పినదానిని ధర్మశాస్త్ర కాలమునకు అనుగుణముగా చెప్పెను. ఇట్లే ఈ స్థలమునందును ప్రవక్త అర్పణమును ధూపమును చెప్పుటవలన దేవుని ఆత్మసంబంధమైన ఆరాధనను సూచించుచున్నాడు. ఇక ముందుకు సాగుదము ---

మలాకీ 1:12

12. అయితే–యెహోవా భోజనపుబల్ల అపవిత్రమైనదనియు, దానిమీది ఆహారమైన దాని ఫలము తృణీకరింపతగినదనియు మీరు చెప్పుటవలన నా నామమును అపవిత్రపరచుచున్నారు.

12. Et vos polluistis illud, quum dicitis, Mensa Iehovae polluta est; et proventus ejus (vel, fructus; alii vertunt, sermonem) contemptibilis cibus ejus.

ఈ వచనమును యాజకులకే పరిమితము చేయవచ్చును, లేదా ప్రజలందరికి వర్తింపజేయవచ్చును; ఏలయనగా రెండు అభిప్రాయములును తగియున్నవి. నా స్వంత అభిప్రాయమునుగూర్చి చెప్పిన, ప్రవక్త ఇక్కడ యాజకులను అధిక కఠినతతో గద్దించుచున్నాడనియు, అదే సమయమున తన గద్దింపును సాధారణముగా ప్రజలకును విస్తరింపజేయుచున్నాడనియు నేను సందేహింపను. నిన్నటి ఉపన్యాసములో యాజకులచేత మతము ఎట్లు అపవిత్రము చేయబడెనో, దేవుని ఆరాధనను వారెంత భక్తిహీనముగా అపవిత్రపరచిరో చూచితిమి; అయితే ఇది ప్రజలందరి సాధారణ పాపమే, అది మనము ఇప్పుడే చూతుము. కాబట్టి యాజకులు మాత్రమే కాక ప్రజలందరును ఇక్కడ గద్దింపబడుచున్నారని తెలిసికొందము; అయితే యాజకులలోని నేరము ఎక్కువ ఘోరమైనది, ఏలయనగా ఇతరులు దేవునికి విరోధముగా పాపము చేయుటకు వారే కారకులైరి, కావున ప్రవక్త వారిని ప్రత్యేకముగా ఎదిరించుచున్నాడు: మీరు నా నామమును అపవిత్రపరచితిరని ఆయన చెప్పుచున్నాడు

ఆయన ఒక కారణమును చూపించుచున్నాడు, అదే సమయమున వారి అపరాధమును హెచ్చించుచున్నాడు: ఏలయనగా దేవుడు వారిని అన్యజనులతో సమానముగా చూచుట మాత్రమే కాక, వారిని త్రోసివేసి, వారి స్థానమున పరజనులను నిలిపెనని వారు ఫిర్యాదు చేయవచ్చును. వారిని వారసత్వము లేకుండ చేయుటకును, అన్యజనులను తన పిల్లలుగా స్వీకరించుటకును దేవునికి న్యాయమైన హేతువు కలదని ఆయన చూపుచున్నాడు, ఏలయనగా వారు దేవుని నామమును అపవిత్రపరచిరి. అదే సమయమున ఆయన తన మాటలచే వారి పాపమును పెంచుచున్నాడు: “ఇంతవరకు నాచేత తృణీకరింపబడినవారును, నా నామము తెలియజేయబడనివారునైన అన్యజనులు త్వరలో విశ్వాసమునకు వచ్చెదరు; ఆ విధముగా నా నామము గొప్పదగును, సమస్త జనములచేత భక్తిపూర్వకముగా ఆరాధింపబడును; అయితే మీరు దానిని అపవిత్రపరచితిరి.” ధర్మశాస్త్ర బోధచేత ప్రత్యేకముగా ఏర్పరచబడి ప్రకాశింపజేయబడిన యూదులు, దేవుని తృణీకరించినట్లుగా ఆయన ఆరాధనను అంత అహంకారముగా అపవిత్రపరచుట, మరియు క్రొత్తగా వచ్చిన అన్యజనులు మతసత్యము యొక్క రుచిని చూచినదే తడవుగా దేవునికి విధేయులగుట, తద్వారా ఆయన మహిమ వారిమూలముగా ప్రసిద్ధమగుట ఖచ్చితముగా మిక్కిలి ఆశ్చర్యకరము.

362 సత్యమునుండి క్రమక్రమముగా తొలగిపోవుటకు ఒక ఉదాహరణగా, రెండవ శతాబ్దమునందు జస్టిన్ మార్టిర్ “ధూపము” అను పదమును {θυσια} అనగా బలి అని అనువదించెను, సెప్టువజింటులో అది {θυμιαμα} అనగా ధూపము అని యున్నది.

యెహోవా భోజనపుబల్ల అపవిత్రమైనదని మీరు చెప్పుదురు అని చెప్పుచు, గోగు నామము ఎట్లు అపవిత్రపరచబడెనో తరువాత ఆయన చూపుచున్నాడు; అనగా పవిత్రమైనదానికిని అపవిత్రమైనదానికిని మీరు భేదము చూపరు: ఏలయనగా దేవుడు సంపూర్ణ భక్తితో ఆరాధింపబడవలెనని ప్రవక్తలు బోధించినప్పుడు యూదులు దానిని పనికిమాలిన సంగతిగా ఎంచిరను, మేము నిన్న గమనించిన దానినే ఆయన మరల చెప్పుచున్నాడు. అయినను దేవుని భోజనపుబల్ల అపవిత్రమైనదని వారు బహిరంగముగా ఇట్టి దూషణ పలికిరని అనుకొనుట తగినది కాదు; అయితే వారు దానిని లెక్కచేయనందున దేవుని బల్ల వారిచేత అపవిత్రపరచబడెనని చెప్పబడిన దానినుండి సులభముగా తేల్చవచ్చును. యూదులు ఆ బల్ల యొక్క పవిత్రతను ఎంతగా గౌరవింపవలసినదనగా, నిజమైన పశ్చాత్తాపమును విశ్వాసమును లేకుండ పరిశుద్ధ స్థలమునకు సమీపింపకూడదు; తాము దేవునితో వ్యవహరించుచున్నామనియు, ఆయన మహిమ తమ హృదయములను లోతుగా స్పృశింపవలెననియు వారు తెలిసికొనవలసినది. కాబట్టి వారు దేవాలయమునకు వచ్చి, పందులవలె తమ అపవిత్రతను వెంటబెట్టుకొని వచ్చినప్పుడు, వారికి దేవాలయముపైనను బలిపీఠముపైనను బల్లపైనను భక్తి లేదని మిక్కిలి స్పష్టమైనది.

కాబట్టి ప్రవక్త మాటలు ఈ భావముచొప్పున గ్రహింపబడవలెను --- యూదులు దేవుని బహిరంగముగా అపహసించిరని కాదు, గాని వారికి దేవాలయ పవిత్రత ఏమాత్రమును లెక్కలేనిదాయెనని.

బల్లనుగూర్చి మేము నిన్న చెప్పినదేమనగా, దేవుడు తనకు బలులు అర్పింపబడవలెనని ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, ఆయన యూదుల మధ్య సన్నిహితముగా నివసించి, వారికి ఒక విధమున సహచరుడైనట్లే. ఆయన ఇట్లు దిగివచ్చుట అత్యున్నతమైన గౌరవమును, దేవుని వర్ణింపశక్యముకాని మంచితనమునకు ఒక ఉదాహరణమునై యున్నది; ఎందుకనగా ఆయనను దూరమున వెదకవలసిన పనిలేదని ప్రజలు తెలిసికొనుటకే. అందువలన వారి భక్తిహీనతకు క్షమార్హత మరింత తక్కువ, ఏలయనగా వారి మనస్సులు ఆకాశముల పైకి ఎత్తబడవలెనని భూమిమీద బలులు అర్పింపబడుచున్నవని వారు ఆలోచింపలేదు: ఏలయనగా మేము మరియొకచోట చెప్పినట్లు, దేవుడు మనయొద్దకు దిగివచ్చునది మనలను పైకి ఎత్తుటకే. కాబట్టి విశ్వాసముద్వారా ఆకాశమున ప్రవేశించి, అది తమ కన్నుల ఎదుటనే యున్నదని తెలిసికొనుటకై దేవుని బల్ల తమ మధ్య ఏర్పరచబడినదని యూదులు ఆలోచింపకపోవుట మిక్కిలి నీచమును అవమానకరమునైన మందబుద్ధియును జడత్వమునై యుండెను.

దాని ఫలము, అనగా ఆయన ఆహారము తృణీకరింపతగినది అను మాటలనుగూర్చి, కొందరు {,}ניבnib అను పదమును “మాట” అని అనువదించి, యెషయా గ్రంథములోని “పెదవుల ఫలమును నేను సృష్టించెదను; సమాధానము, సమాధానము” (యెషయా 57:19) అను వాక్యమును ఇందుకు తెచ్చుచున్నారని గమనింపవలెను. {,}נובnub అను క్రియకు ఫలించుట అని అర్థము; కాబట్టి {,}ניבnib అనగా ఫలము లేదా పంట. అది రూపకముగా “మాట” అని తీసికొనబడినదని మేము అంగీకరించినను, దాని సరళమైన నిజమైన అర్థమునుండి తొలగుటకు నాకు కారణము కనబడదు.

ఏలయనగా మొదటి, పూర్వపదము లేని సర్వనామము ఉండును, అది {,}ניבוnibu, “అతని మాట”; రెండవ, వచనసంఖ్యలో మార్పు కలుగును; ఏలయనగా వారు దానిని యాజకులకు అన్వయించుదురు, అతని మాట, అనగా వారి మాట --- ఎవరి? యాజకుల. హెబ్రీ భాషలో పూర్వపదము లేని సర్వనామమును ఉంచుట సాధారణమని నేనెరుగుదును; అయితే నేను చెప్పినట్లు, ఇక్కడ దీనికి అవసరమేమియు లేదు. కాబట్టి అత్యంత తగిన అనువాదము ఇది: దాని అర్పణ పదార్థము, అనగా బలిపీఠము యొక్క పదార్థము, దేవుని తృణీకరింపతగిన ఆహారము. 363 కాబట్టి ఈ మాటల అర్థము ఇదియని నేను గ్రహించుచున్నాను: ఈ విధమైన పలుకు యాజకుల నోటిలో వలెనే ప్రజల నోటిలోను తరచుగా ఉండెను --- “ఓహో! బలిపీఠమునకు పదార్థము ఏ మాంసమైనను చాలు; శ్రేష్ఠమైన జంతువులను అర్పించునట్లు ఎంపికలో అంత శ్రద్ధ వహింపకుము; ఏలయనగా చిక్కిన దానితోను అంగహీనమైన దానితోను కూడ దేవుడు సంతుష్టుడగును.”

ఇక్కడ మరల దేవుడు ప్రజల భక్తిహీనతను నిర్లక్ష్యమును గద్దించుచున్నాడు; అదే సమయమున వారి లోభమును ఖండించుచున్నాడు, ఏలయనగా వారు దేవునికి ప్రతిష్ఠించినదంతయు కోల్పోవుచున్నట్లుగా, తమ జంతువులలో అధమమైనవాటిని దేవాలయమున అర్పించుటకు తీసికొనిపోయిరి.

ఆయన బలులను దేవుని మాంసము లేదా ఆహారమని ఎందుకు పిలుచుచున్నాడో ఇప్పుడు మనము తగినంతగా గ్రహించితిమి. ఇది మాత్రము గమనింపదగినది: ప్రజలు తమ కర్తవ్యములలో అంత నిర్లక్ష్యముగా నుండిరి గనుక వారి భక్తిహీనత స్పష్టమైనది; ఏలయనగా దేవుడు బలులను ఇతర ఆచారములను వ్యర్థముగా నియమింపలేదు. కాబట్టి సంకేతములను తృణీకరించుట ప్రజల నిర్లక్ష్యమును మాత్రమే కాక, సమస్త మతమునందు వారి తిరస్కారమును కూడ బహిరంగముగా చూపెను. నేడు ఎవడైనను బాహ్యమైన బోధను సంస్కారములను ఏమియు కాదని ఎంచిన యెడల, అతడు దేవుని తిరస్కరించు భక్తిహీనుడని రుజువు చేసికొనడా? అయినను మతము వీటిలోనే నిలిచియుండదని నేనొప్పుకొనుచున్నాను; ఏలయనగా కపటులు అత్యంత తీవ్రమైన ఆసక్తిని నటించినను, సత్యము వారి చెవులలో ధ్వనించునప్పుడెల్ల హృదయము స్పృశింపబడకుండ, ప్రభువు భోజనపుబల్లయొద్దకు వచ్చునప్పుడు తామే క్రీస్తునుండి దూరులైయుండగా, దేవుని నామమును అపవిత్రపరచుదురు. ఇవి నేనొప్పుకొనుచున్నాను; అయితే మన సామాన్యమైన బలహీనత కారణముగా మనకు ఉపయోగకరమైనవియు, ఈ లోకమున మనము ప్రవాసులమై యున్నంతకాలము ఇవి లేకుండ మనము ఉండజాలనివియునైన ఈ నియమములను దేవుని నిజమైన సేవకుడెవడును తృణీకరింపజాలడు గనుక, దేవుని మందిరమునకు తరచు వెళ్లుటలోని మన సరళతను ఎవడైనను పరిహసించినను, లేదా మౌనముగా దూరముగా నుండి అట్టి ఆచారమును ఏమియు కాదనియు ప్రాముఖ్యము లేనిదనియు ఎంచినను, నేను చెప్పినట్లు అతడు భక్తిహీనతకు దోషియని రుజువగును. బలిపీఠమునకు పదార్థము దేవుని తృణీకరింపతగిన ఆహారమని యూదులు చెప్పిరని ప్రవక్త వారిని ఇంత తీవ్రముగా గద్దించుటకు కారణమిదే. తరువాత ఇట్లున్నది ---

మలాకీ 1:13

13. మరియు–ఇదేమి ఆయాసమని మీరు చెప్పుచు దానిని చూచి పరిహాసమాడుచున్నారు; చీల్చబడినదానిని, కుంటిదానిని, రోగముగలదానిని మీరు తెచ్చి అర్పించుచున్నారు; అట్టి అర్పణమును మీ చేతినుండి నేను అంగీకరింతునా? అని సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా అడుగుచున్నాడు.

13. Et dixistis, Ecce fatigatio (alii vertunt, Ecce ex fatigatione,) et sufflastis in illud, dicit Iehova exercituum; et obtulistis raptum et claudum et debile; et obtulistis Minchah (hoc est, oblationem;) an gratam hanc habebo e manu vestra, dicit Iehova.

ఆయన అదే విషయమును కొనసాగించుచున్నాడు --- అనగా దేవుని ఆరాధన వారిచేత తృణీకరింపబడి దాదాపు విలువలేనిదిగా ఎంచబడెనని. నేను ముందు చెప్పినదానిని మనస్సునందుంచుకొనవలెను --- యూదులు దేవుని ఆరాధనను బహిరంగముగాను స్పష్టముగాను నిందించి మాట్లాడిరని ఇక్కడ వారు గద్దింపబడుటలేదు; అయితే అది వారి ప్రవర్తననుండి చాలినంత స్పష్టమైనది; ఏలయనగా వారు తమకు తాము ఇంత విచ్చలవిడితనము అనుమతించుకొనిరి గనుక, వారు దేవుని పట్ల సర్వ భయమును సర్వ భక్తిని విడిచిపెట్టి, ఆయనతో ఆటలాడుచున్నారని పూర్తిగా స్పష్టమైనది.

ఇదిగో శ్రమ అని మీరు చెప్పితిరి. ఇది ప్రజలందరికైనను యాజకులకైనను అన్వయించవచ్చును. సాధారణముగా ఇది యాజకులనుగూర్చినదని వివరింపబడుచున్నది --- వారు నిరంతరము దేవాలయమునందుండి అక్కడ ఎల్లప్పుడు కావలి కాయవలసి యుండుటచేతను, పాత్రలను శుభ్రపరచుటలో అధికముగా నిమగ్నులై యుండుటచేతను, తమది కఠినమైన పని అని వారు వాపోయిరని.

363 మరియు దానిమీద అర్పింపబడునది, అనగా దాని ఆహారము, తృణీకరింపతగినది.—న్యూకమ్. ఇది సెప్టువజింటు అనువాదమునకు సమీపముగా నున్నది. మరియు దాని ఫలము, అనగా ఆయన ఆహారము, తృణీకరింపతగినది.—హెండర్సన్. యెహోవా భోజనపుబల్ల, అపవిత్రమైనది అది మరియు ఆయన (లేదా, దాని) ఫలము; తృణీకరింపతగినది ఆయన (లేదా, దాని) ఆహారము.—మార్కియస్. చివరిది మూలమునకు అతి సమీపముగా నున్నది, అది అత్యంత స్పష్టమైన వాక్యనిర్మాణము. ఈ వచనమును ఇట్లు అనువదింపవచ్చును: అయితే మీరు దానిని అపవిత్రపరచుచున్నారు, “యెహోవా భోజనపుబల్ల, అపవిత్రమైనది అది, దాని ఫలము, తృణీకరింపతగినది దాని ఆహారము” అని చెప్పుటవలన. — సం.

నేడు పోపు మతము క్రింద నున్న సన్యాసులును యాజకులును తమను తాము పొగడుకొనుచు, “ఇతరులందరు నిద్రించుచుండగా మేము మేల్కొని యున్నాము; ఏలయనగా మేము ప్రార్థనలలో నిలకడగా నున్నాము” అని చెప్పుదురు. నిజమే సుమా! వారు అర్ధరాత్రి తమ గుళ్లలో ఊళలు పెట్టుచున్నారు; మరల మాస్ చేయుటవలనను ఇతర విచిత్రమైన కార్యములు చేయుటవలనను తాము దేవుని శాంతపరచుటలో గంభీరముగా నిమగ్నులైయున్నామని భావించుకొనుచున్నారు.

కొందరు ఈ భాగమును ఈ భావములో గ్రహించుచున్నారు, యాజకులు తమ పనిని మెప్పించుకొనుటకై తాము దేవుని సేవలో అధికముగా శ్రమపడుచున్నామని చెప్పినట్లుగాను, దేవుడు వారిపై అనేకమైనవియు కష్టమైనవియునైన పనులను పెట్టినట్లుగాను. అయితే దీనిని ప్రజలందరికి అన్వయించుటకే నేను ఇష్టపడుదును, అయినను యాజకులను నేను తొలగించుటలేదు; ఏలయనగా ప్రవక్త ఇక్కడ ఇరువురిని ఖండించుచున్నాడు; దేవుని ఆరాధించుటలో శ్రమపడుట వారికి విసుగుగా నుండెననియు, మనము సాధారణముగా Tu le fais par courvee అని చెప్పునట్లు, దానిని వారు విసుగుగా ఎంచిరనియు చూపుచున్నాడు. 364

తరువాత వచ్చు మాటల భావమును అదియే: మీరు దానిని చూచి పరిహాసమాడితిరి, అనగా తిరస్కారముచేత. కొందరు “దుఃఖముతో మీరు ఆయనను కదిలించితిరి” అని అనువదించుచున్నారు; క్రియాపదము హిఫిల్ రూపములో నున్నది, అది ఈ అర్థములో తరచు తీసికొనబడుచున్నది. {,}נפחnephech అను క్రియకు సరియైన అర్థము ఊదివేయుట (పరిహసించుట); ఇక్కడ అది వేరొక రూపములో నున్నది; అయితే హిఫిల్ లో కూడ దీనికి ఈ అర్థమే యున్నది, వేరుగా తీసికొనజాలము. ఇప్పుడు దానిని “దుఃఖముతో కదిలించుట లేదా తాకుట” అని అనువదించువారు, ప్రవక్త మాటలను అత్యంత దూరమైన అసంబద్ధ భావమునకు త్రిప్పవలసిన అగత్యములో పడుదురు; అదేమనగా లాభమునకు మిక్కిలి ఆశపడిన యాజకులు సామాన్య ప్రజలను బలవంతముగా బలులు తెప్పించి, ఆ విధముగా బలులను లాగుకొనిరి, అయితే దుఃఖమును విలాపమును లేకుండ కాదు. ఇది ఎంత బలవంతపు అర్థమో మనము చూచుచున్నాము: కాబట్టి దానిని నేను పూర్తిగా తిరస్కరించుచున్నాను. కొందరు మిక్కిలి సూక్ష్మమైన భావమును కల్పించిరి, అది ఎంతమాత్రమును తగినది కాదు: “మీరు దానిని చూచి పరిహాసమాడితిరి,” అనగా బలిపశువులు మంచివనియు తగినంత క్రొవ్వుగలవనియు మీరు చెప్పితిరి, అయినను వాటిని ఊపిరితో గాలిలోనికి ఊదివేయవచ్చును అని. ఇతరులు దానిని “క్రిందికి విసరివేయుట” అని అనువదించుచున్నారు, ఏలయనగా వారు బలులను నేలమీద పారవేసిరి. అయితే ఆ పదము యొక్క సాధారణ అర్థమునుండి తొలగవలసిన అవసరమేమి? ఏలయనగా తమకు అయిష్టమైన దానిని మనము ఊదివేయునట్లు, దేవుని ఆరాధన వారికి విసుగుగా నుండెను గనుక ఇక్కడ యాజకులును ప్రజలును ఇరువురును ఖండింపబడిరని తేల్చుట సులభము. కాబట్టి ఇక్కడ ప్రవక్త వ్యక్తపరచదలచినది మోజుపడువారి ప్రవర్తనయే. ఈ విధముగా ఈ భాగము మిక్కిలి తగియుండును: ఇదిగో శ్రమ అని మీరు చెప్పితిరి! మీరు దానిని చూచి పరిహాసమాడితిరి: తరువాత ఆయన ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు ---

చీల్చబడినదానిని, కుంటిదానిని, బలహీనమైనదానిని మీరు అర్పించితిరి. ఈ మాటలు అదే సంగతిని రుజువుచేయుచున్నవి --- అనగా వారు దేవుని పట్ల తమ కర్తవ్యమును అల్పముగా నెరవేర్చిరి, తగని బలిపశువులను అర్పించుటవలన: వారి వద్ద లోపముగలది లేదా రోగముగలది ఏదైన ఉన్నప్పుడు, అది దేవునికి ప్రతిష్ఠితమని చెప్పిరి, ఇది తరువాతి వచనమునందు చెప్పబడినట్లు మనము చూచుచున్నాము. (364 {{מתלאה అను పదమునకు అనేక భిన్నార్థములు ఇవ్వబడినవి. కాల్విన్ దానిని ఒక్క పదముగా తీసికొని, అలసియుండుట లేదా విసిగియుండుట అని అర్థమిచ్చు ,{}לאה అను పదమునకు రెండు అక్షరములు చేర్చబడినదిగా భావించెను. అయితే డ్రూసియస్, మార్కియస్, పార్క్హర్స్ట్, హెండర్సన్, మరియు ఇతరులు, హెబ్రీలోని మరికొన్ని ఉదాహరణలనుబట్టి దానిని {}מה మరియు {}תלאה అనువాటి సంక్షిప్త రూపముగా ఎంచి, దానిని “ఎంత ఆయాసము!” అని అనువదించుచున్నారు, ఇది సందర్భమునకు ఇతర భావములకంటె ఎక్కువగా సరిపడును. సెప్టువజింటును తార్గుమును {}מ ను ఉపసర్గముగా ఎంచిరి, ఈ పొరపాటును జెరోమును సంఘ పితరులును, గ్రోటియస్ మరియు న్యూకమ్ కూడ అనుసరించిరి. “ఇదిగో, ఆయాసమువలన,” లేదా శ్రమవలన, లేదా బాధవలన: ఇది యాజకులు తమ పేదతనమునకును అణగారిన స్థితికిని చెప్పిన సాకుగా ఎంచబడినది. కాని సందర్భములో ఈ అభిప్రాయమును బలపరచునదేదియు లేదు. కాల్విన్ ఈ వచనమునందును ముందటి వచనమునందును భూతకాలమును తీసికొనెను, హెండర్సన్ కూడ అట్లే చేసెను; అయితే మార్కియస్ మరియు న్యూకమ్ మరింత సరిగా క్రియలను వర్తమానకాలములో అనువదించిరి, ఏలయనగా ఈ వచనమునందు అవన్నియు పరివర్తక {}ו వావుతో ముందుగా నున్నవి; చివరి పంక్తి వర్తమానకాలమే ఉద్దేశింపబడినదని చూపుచున్నది, --- 13. మరియు మీరు చెప్పుదురు, “ఎంత ఆయాసము!” మరియు మీరు దానిని చూచి పరిహసింతురు, అని సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు; మరియు మీరు చీల్చబడినదానిని, కుంటిదానిని, రోగముగలదానిని తెచ్చెదరు, మీరు అర్పణమును తెచ్చునప్పుడు: దానిని మీ చేతినుండి నేను అంగీకరింతునా? అని యెహోవా అడుగుచున్నాడు. యాజకులకు రెండు చెడుతనములు ఆరోపింపబడినవి --- వారు తమ పనిపట్ల అసంతృప్తి గలవారై దానిని వెట్టిచాకిరిగా చేసిరి --- మరియు నిషేధింపబడిన బలిపశువులు అర్పింపబడుటకు అనుమతించిరి. “అర్పణము,” ,{}מנחה అనగా బలిపశువైనను భోజనార్పణమైనను ఒక కానుక లేదా బహుమతి అని అర్థము. ఆదికాండము 4:2-5 చూడుము. ఇక్కడ అది స్పష్టముగా “చీల్చబడినది,” “కుంటిది,” మొదలగువాటిని కలిగియున్నది, ఏలయనగా “నేను అంగీకరింతునా?” అను మాటలనుండి, అనగా పేర్కొనబడిన వాటితో సహా అర్పణమును అని స్పష్టము; ఏలయనగా కొందరు భావించునట్లు అది భోజనార్పణమునే సూచించినయెడల, అంగీకరింపకపోవుట దానికి మాత్రమే పరిమితమగును. — సం.) “అర్పణము” అనుదానికి బదులుగా కొందరు {,}גזולgazul అను పదమును “కొల్లసొమ్ము,” అనగా అన్యాయముగా సంపాదింపబడినది అని, దోచుకొనుట ద్వారా పొందిన బలిపశువులను వారు అర్పించిరని ఆయన చెప్పినట్లుగా, తప్పుగా అనువదించుచున్నారు: అయితే ఎట్టి సాకు లేకుండ ప్రవక్త మాటలను వారెట్లు ఇంత వక్రీకరింపగలిగిరో నాకు ఆశ్చర్యముగా నున్నది. ఆయన ఇక్కడ మూడు రకములను పేర్కొనుచున్నాడు --- చీల్చబడినది, కుంటిది, అంగహీనమైనది లేదా బలహీనమైనది. చీల్చబడినది అడవి మృగములచేత చీల్చబడిన జంతువని ఎవరికి కనబడదు? కాబట్టి తోడేళ్లచేత చీల్చబడి అర్ధప్రాణముతో నున్న జంతువు వారి వద్ద ఉన్నప్పుడు, తమకు తగిన బలిపశువు ఉన్నదని వారు తలంచిరి: “నేను దేవునికి బలి అర్పింపవలసి యున్నది, ఈ గొఱ్ఱెపిల్ల మిక్కిలి తగినది, ఏలయనగా తోడేలు దానిలో కొంత భాగమును తినివేసెను, అది అతికష్టము మీద తప్పించుకొనెను: కావున అది అంగహీనమైనందున నేను దానిని తెచ్చెదను.” కాబట్టి ప్రవక్త అడవి మృగముల దంతములచేత చీల్చబడిన బలిపశువులను చీల్చబడినవని పిలుచుచున్నాడు.

ఇప్పుడు ఈ మాటల భావము మనకు తెలియుచున్నది; అయితే నేను చెప్పిన దానిని గుర్తుంచుకొనవలెను --- దేవునికి భోజనపానములు అవసరమైనందున గాని, ఈ బలులకు ఆయన గొప్ప విలువ కట్టినందున గాని బాహ్యమైన ఆచారముల నిర్వహణను ఆయన కోరలేదు, అయితే వాటి ఉద్దేశ్యముచేతనే కోరెను. కాబట్టి దేవుడు తన ప్రాచీన జనమునుండి కోరిన బలులకు, నిజమైన మతమును ప్రోత్సహించునది వాటిలోనే ఏమియు లేదు; బలుల పరిమళమే స్వతహాగా దేవుని సంతోషపరచజాలదు; అయితే ఉద్దేశ్యమును గమనింపవలెను. కావున తన జనమును పశ్చాత్తాపమునందును విశ్వాసమునందును అభ్యసింపజేయుటకై దేవుడు బలులు తనకు అర్పింపబడవలెనని ఆజ్ఞాపించి నియమించెను గనుక, ఈ కారణముచేతనే ఆయన వాటికి విలువనిచ్చెను. అయితే ప్రజలు వాటిని ఘోరముగా తృణీకరించి, దేవుని అవమానపరచుటకన్నట్లు అంగహీనమైనవియు కుంటివియునైన వాటిని ఆయనకు తెచ్చినప్పుడు, నేను ఇప్పటికే చెప్పినట్లు, వారి అత్యంత నీచమైనదియు సహింపరానిదియునైన భక్తిహీనత పూర్తిగా స్పష్టమాయెను. ప్రవక్త ఇప్పుడు యాజకులను ప్రజలందరిని ఇంత తీవ్రముగా గద్దించుటకు కారణమిదే; మనుష్యుడు తిరస్కరించునట్టి బలులను వారు దేవునికి అర్పించిరి, అది మేము నిన్న గమనించిన దానికి అనుగుణమే. తరువాత ఇట్లున్నది ---

మలాకీ 1:14

14. నా మందలో మగదానిని ఉంచుకొని, మ్రొక్కుబడి చేసి, ప్రభువునకు కళంకముగలదానిని బలిగా అర్పించు వంచకుడు శాపగ్రస్తుడు; నేను మహారాజును, అన్యజనులలో నా నామము భయంకరము అని సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు.

14. Maledictus autem dolosus, qui dum est in grege sua masculus, et vovet et sacrificat corruptum Iehovae; quia Rex magnus ego, dicit Iehova exercituum; et nomen meum terribile in gentibus.

నేను నేడు ముగింపజాలను, ఏలయనగా నేను మరీ ఎక్కువసేపు చెప్పినవాడనగుదును.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిగల దేవా, అబ్రాహాము సంతతిని శిక్షణ పొందించుటకు నీవు ఉపయోగించిన ధర్మశాస్త్రపు నీడల క్రింద నేడు మమ్ములను నీవు ఉంచక, అంతకంటె ఎంతో శ్రేష్ఠమైన సేవకు, అనగా శరీరమును ఆత్మయును సహా మమ్ములను మేమే నీకు బలులుగా ప్రతిష్ఠించుకొనుటకును, మమ్ములను మాత్రమే కాక స్తుతి యొక్కయు ప్రార్థన యొక్కయు బలులను కూడ అర్పించుటకును మమ్ములను ఆహ్వానించుచున్నావు; మరియు నీ కుమారుడైన క్రీస్తుద్వారా మావలన నీవు కోరు మతధర్మములన్నిటిని నీవే ప్రతిష్ఠించియున్నావు గనుక, --- ఓ దయచేయుము, మేము నిజమైన పరిశుద్ధతను వెదకునట్లును, హృదయ యథార్థతద్వారా మా సేవలను నీకు అంగీకారములుగా చేయ ప్రయాసపడునట్లును, నీ నామమును భక్తిపూర్వకముగా ఒప్పుకొని ప్రార్థించునట్లును, నీ నామము లోకమంతటను మహిమపరచబడి కొనియాడబడునని నీ ప్రవక్తద్వారా నీవు చక్కగా ప్రకటించినది మాయందు నిజముగా నెరవేర్చబడునట్లును అనుగ్రహించుము, నీ అద్వితీయ కుమారుని వ్యక్తియందు అది మాకు నిజముగా తెలియజేయబడినట్లే. ---

ఆమేన్.

నూట డెబ్బది మూడవ ఉపన్యాసము

మొదటి అధ్యాయము యొక్క చివరి వచనమును నేను నిన్న మరల చదివితిని, గాని దానిని వివరింపలేదు.

దేవునితో కపటముగాను విశ్వాసఘాతకముగాను వ్యవహరించినవారందరు శాపమునకు లోనైయున్నారని ప్రవక్త ఇక్కడ ప్రకటించుచున్నాడు; అదే సమయమున ఏ విధమైన మోసము అభ్యసింపబడెనో ఆయన పేర్కొనుచున్నాడు; వారు మందనుండి రోగముగలవియు లోపముగలవియునైన వాటిని ఎంచుకొని దేవునికి బలులుగా అర్పించిరి. ఇట్లు దేవుని వక్రబుద్ధితో అపహసించుట నిజముగా తీవ్రమైన నిజాయితీలేమికి రుజువు: ఏలయనగా మనము చూచినట్లు, ఏ మనుష్యుడును అట్టి అవమానమును సహింపడు. కాబట్టి ప్రవక్త, తాను ఆరంభించినదానిని వెంటనే పూర్తిచేయుటకై, వారందరు శాపగ్రస్తులని స్పష్టముగా చెప్పుచున్నాడు

{,}נכלnecal అను క్రియకు హెబ్రీలో తలంచుట అని అర్థము; అయితే అది దాదాపు ఎల్లప్పుడు చెడు అర్థములో తీసికొనబడును: అందువలన వ్యాఖ్యాతలు దీనిని ఇక్కడ కపటి అని అనువదించుట అసమంజసము కాదు; అయితే ప్రవక్త వ్యక్తపరచదలచిన కపటము ఈ రకమైనది --- మనుష్యులు తమకు వ్యర్థమైన మిషలను యుక్తిగా కల్పించుకొనునప్పుడు; ఏలయనగా లోకము ఎదుట తమ నీచత్వమును కప్పిపుచ్చుకొనగలిగినప్పుడు, పరలోకమునందును తాము నిర్దోషులమని వారు తలంచుదురు.

కాబట్టి అట్టి యుక్తులచేత దేవుని తీర్పునుండి తప్పించుకొనగలమని తలంచువారు శాపమునకు లోనైయున్నారని ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు.

వారు అభ్యసించిన మోసపు రకమునకు ఇప్పుడు వచ్చుచున్నాను: ఆయన ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, అతని మందలో మగది, అనగా గొఱ్ఱెపిల్ల లేదా పొట్టేలు ఉండగా, అతడు మ్రొక్కుబడి చేయునప్పుడు, యెహోవాకు చెడిపోయినదానిని అర్పించును. కాబట్టి వారు కొంత మతమును నటించినను, వారిచేత ఏదియు యథార్థమైన నిజాయితీగల హృదయముతో చేయబడలేదని ఆయన భావము; ఏలయనగా దేవునికి చేసిన మ్రొక్కుబడిని గూర్చి వారు వెంటనే పశ్చాత్తాపపడిరి; వారు తమ బలులలో మరీ ఉదారులైన యెడల తాము దరిద్రతకు లోనుకావచ్చునని తలంచిరి. కాబట్టి వారు ద్వంద్వ మనస్సుతో దేవునికి అర్పించిరనియు, ఆ విధముగా వారు అర్పించినదంతయు, సరియైన ఉద్దేశ్యముతో రానందున, అపవిత్రమైనదనియు ప్రవక్త రుజువు చేయుచున్నాడు.

జంతువుల రక్తమునైనను మాంసమునైనను వాటి స్వంతమునుబట్టి దేవుడు విలువ కట్టెనని కాదు, గాని ఉద్దేశ్యమునుబట్టియే, కాబట్టి ప్రవక్త క్రొవ్వినవాటినైనను చిక్కినవాటినైనను కోరలేదని నిన్న చెప్పితిమి; ఏలయనగా ఇవి యూదులను ఉద్దేశింపబడిన లక్ష్యముకొరకును పశ్చాత్తాప కర్తవ్యముకొరకును శిక్షణ పొందించుటకు దేవుడు ఉద్దేశించిన మతాచరణములు. కాబట్టి ఈ బలుల విషయమై వారు ఇంత నీచులైనందున, వారు దేవుని ఘోరముగా అపవిత్రముగా తృణీకరించువారనియు, మతమునందు వారికి శ్రద్ధ లేదనియు తేల్చుట సులభము.

కారణము తరువాత వచ్చుచున్నది: నేను మహారాజును, అన్యజనులలో నా నామము భయంకరము 365 అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు. తన ఘనత యూదులమధ్య ఏమాత్రమును లెక్కింపబడలేదని దేవుడు ఇక్కడ ప్రకటించుచున్నాడు; “మీరు ఎవరితో వ్యవహరించుచున్నారని తలంచుచున్నారు?” అని ఆయన చెప్పినట్లున్నది. దేవుని సేవలో నిమగ్నులైయున్నప్పుడు మనము జాగ్రత్తగా ఆలోచింపవలసినది ఇదియే. అన్ని యుగములలో వ్యాపించిన ఒక దోషమును మనమెరుగుదుము: సమస్త జనులును వ్యక్తులును తమ స్వంత కల్పనల ప్రకారము అవివేకమైనవియు పనికిమాలినవియునైన ఆచారములను కల్పించుకొనినప్పుడు తాము దేవుని ఆరాధించుచున్నామని తలంచిరి. కాబట్టి దేవుని సరిగా ఆరాధింపవలెనను కోరిక మనకుండిన యెడల, ఆయన ఎంత గొప్పవాడో గుర్తుంచుకొనవలెను; ఏలయనగా ఆయన ఘనత మనలను సమస్త లోకముకంటె పైకి లేవనెత్తును, మరియు దాదాపు మానవజాతియంతటిని పట్టియున్న ఆ దుడుకుతనము ఆగిపోవును; ఏలయనగా వారు దేవునిపై ఏదైనను అహంకారముగా రుద్దినప్పుడు తమ స్వంత చిత్తమే చట్టమని తలంచుదురు. కాబట్టి దేవుని గొప్పతనము మనలను తగ్గించవలెను, మనము మన శరీర భావములనుబట్టి ఆయనను ఆరాధింపక, ఆయన పరలోక మహిమకు యోగ్యమైనదాని మాత్రమే ఆయనకు అర్పింపవలెను.

365 సెప్టువజింటు దీనిని “ప్రసిద్ధమైనది — {επιφανὲς}” అనియు, తార్గుమ్ “బలమైనది” అనియు, జెరోము “భయంకరము — భీకరము” అనియు, మార్కియస్ “భయంకరము — భయంకరము” అనియు, హెండర్సన్ “భయపడబడును” అనియు, న్యూకమ్ “భక్తితో గౌరవింపబడును” అనియు అనువదించిరి, డ్రూసియస్ కూడ అట్లే “reverendum” అని అనువదించెను. ఆ పదమునకు అక్షరార్థము “భయపడబడవలసినది,” ;{}נורא అది తరచు “భయంకరము,” అనగా భయమును వణకును కలిగించునది అని అనువదింపబడుచున్నది. కొందరు వర్తమానకాలమును తీసికొని, “నా నామము భయంకరము,” అనగా నా తీర్పులచేత కనబరచబడిన నా ఘనతనుబట్టి భయపడబడుచున్నది అని చెప్పుదురు. అయితే మనము భవిష్యత్కాలమును తీసికొనిన యెడల, “నా నామము భయపడబడును” లేదా భక్తితో గౌరవింపబడును అని ఈ మాటలను అనువదింపవలెను. — సం.

వారు ఎంత నిర్లక్ష్యము చేసినను, మేము ముందు గమనించిన దానినే ఆయన మరల చెప్పుచున్నాడు --- తాను లోకమంతటిలో గొప్ప రాజునని. కాబట్టి దేవుడు అంగీకరించునట్టి బలులు యెరూషలేమునందును సీయోను కొండమీది దేవాలయమునందును తప్ప మరి ఏ స్థలమునందును ఆయనకు అర్పింపబడజాలవని యూదులు తలంచినందున, లోకము యొక్క మారుమూల ప్రాంతములలో కూడ తాను గొప్ప రాజునని ఆయన సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు. దీనినుండి దేవుని ఆరాధన యూదయకైనను లోకములోని మరి ఏ ప్రత్యేక భాగమునకైనను పరిమితము కాదని తేలుచున్నది; ఏలయనగా సువార్తద్వారా ప్రభువు సమస్త జనములను తన యొద్దకు చేర్చుకొని, తన రాజ్యమును స్వాధీనపరచుకొనును. ఇప్పుడు తరువాత ఇట్లున్నది