హబక్కూకు 2

హబక్కూకు 2

నూట తొమ్మిదవ ఉపన్యాసము

హబక్కూకు 2:1

1. నేను నా కావలి స్థలమున నిలిచెదను, గోపురముమీద నన్ను నిలుపుకొనెదను; ఆయన నాతో ఏమి చెప్పునో, నేను గద్దింపబడినప్పుడు ఏమి ప్రత్యుత్తరమిచ్చునో చూచుటకు కనిపెట్టెదను.

1. Super speculam meam stabo, et statuam me super arcem, et speculabor ad videndum quid loquatur mecum, et quid respondeam ad increpationem meam.

విశ్వాసులందరి పక్షమున ప్రవక్త పలికెనని మొదటి అధ్యాయములో హబక్కూకు 1:2-3 చూచితిమి. సమస్తమును గందరగోళముగా నుండి, బయటపడుటకు మార్గమేమియు కనబడని స్థితిలో అది నిజముగా కఠినమైన పోరాటమే. విశ్వాసులు సమస్తమును యాదృచ్ఛికముగా జరుగుచున్నదనియు, దైవసంరక్షణ లేదనియు తలంచియుండవచ్చును; ప్రవక్తయు ఇట్టి మొఱలను పెట్టెను. ఇప్పుడు అతడు తన సంకట స్థితినుండి తెప్పరిల్లుటకు ఆరంభించుచున్నాడు; మరియు ఎల్లప్పుడును భక్తిపరుల పక్షమున, అనగా సంఘమంతటి పక్షమున మాటలాడుచున్నాడు. ఏలయనగా చెప్పబడినదానిని ప్రవచన పరిచర్యకు మాత్రమే పరిమితము చేయు కొందరు వ్యాఖ్యాతలు చేయునది నాకు సమ్మతము కాదు; మరియు ప్రవక్త తన స్వకీయ భావమునుబట్టి మాటలాడుటలేదనియు, భక్తిపరులందరి భావములను తాను ప్రతిబింబించుచున్నాడనియు ఎగతాళి మాటలనుండి గ్రహించుట సులభము. కావున ఈ వచనమును మనము ముందు గమనించిన మొఱలతో కలిపి చూడవలెను; ఏలయనగా ప్రవక్త తాను మునిగిపోవుచున్నట్లును, లోతైన అగాధములో ముంచబడినట్లును గ్రహించి, మనుష్యుల విమర్శకును బుద్ధికిని పైకి లేచి, దేవునికి సమీపించుచున్నాడు; అది ఎందుకనగా, భూమిమీద జరుగు సంగతులను ఉన్నతమునుండి చూచుటకును, తన శరీరసంబంధమైన బుద్ధినిబట్టి కాక పరిశుద్ధాత్మ వెలుగునుబట్టి తీర్పు తీర్చుటకునే. ఏలయనగా అతడు చెప్పుచున్న గోపురము నిరీక్షణనుండి పుట్టు సహనమే. మనము అంతమువరకు పట్టుదలతో పోరాడి, చివరకు సమస్త శోధనలమీదను పోరాటములమీదను జయము పొందవలెనన్నయెడల, లోకమునకు పైగా లేవవలెను.

కొందరు గోపురమును కోటను దేవుని వాక్యమని అర్థము చేసికొందురు; ఇది కొంతవరకు అంగీకరింపదగినదే గాని అన్ని విషయములలోను తగినది కాదు. అలంకార ప్రయోగమునకు గల కారణమును మరి సంపూర్ణముగా తూచినయెడల, గోపురమనునది మనస్సునందలి ఏకాంత స్థలమనియు, అక్కడ మనము లోకమునుండి వైదొలగుదుమనియు తెలిసికొనుటలో మనకు కష్టము ఉండదు; ఏలయనగా అపనమ్మకమునకు మనమందరము ఎంత మొగ్గు చూపుదుమో మనకు తెలియును. కావున మన స్వకీయ ఇచ్ఛను అనుసరించినయెడల వివిధ శోధనలు వెంటనే మనలను పట్టుకొనును; ఒక్క క్షణమైనను దేవునియందు నిరీక్షణ ఉంచలేము: మరియు మన విశ్వాసమంతయు తీసివేసి మనలను దానినుండి దూరము చేయు అనేక సంగతులు మనకు సూచింపబడును: మనము అనేక తలంపులలో చిక్కుకొందుము కూడ, ఏలయనగా మనుష్యులు తమ ఊహలలో తిరుగులాడుచు అనేక సంగతులను కలుపుకొనుచుండగా సాతాను చూచినప్పుడు, వారు ఏ విధముగాను దేవునికి సమీపించలేనంతగా వారిని చిక్కుపరచును. కావున మన హృదయములలో విశ్వాసమును పోషించవలెనన్నయెడల, ఈ కష్టములన్నిటికిని అడ్డంకులన్నిటికిని పైగా లేవవలెను.

ప్రవక్త గోపురము అనుటచేత ఇదియే భావించుచున్నాడు: అతడు శరీర సంబంధమైన తలంపులనుండి తన్ను విడిపించుకొనెను; ఏలయనగా తన స్వకీయ బుద్ధినిబట్టి తీర్పు తీర్చ ప్రయత్నించినయెడల అతని సందేహములకు అంతమును ముగింపును ఉండియుండదు; నేను నా గోపురముమీద నిలిచెదను, అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, మరియు కోటమీద నన్ను నిలుపుకొనెదను. సంక్షేపముగా ఈ వాక్యభావమేమనగా, ప్రవక్త మనుష్యుల తీర్పును విసర్జించి, సాతాను మనలను చిక్కుపరచి భూమికి పైగా లేవకుండ అడ్డగించు ఉరులన్నిటిని ఛేదించెను.

అటుపిమ్మట అతడు ఇంకను చెప్పుచున్నాడు: ఆయన నాతో ఏమి చెప్పునో చూచుటకు కనిపెట్టెదను, అనగా నేను అక్కడ జాగరూకతతో నుందును; ఏలయనగా కనిపెట్టుట అనుటచేత అతడు జాగరూకతను, వేచియుండుటను భావించుచున్నాడు, ఇట్లు చెప్పినట్లు: “నిరీక్షణ వెంటనే కనబడకపోయినను నేను నిరాశ చెందను; నా స్థానమును విడువను; నేను ఇప్పుడు ఎక్కగోరుచున్న ఆ గోపురమునందే నిత్యము నిలిచియుందును: కావున ఆయన నాతో ఏమి చెప్పునో చూచుటకు కనిపెట్టెదను.” ఇది స్పష్టముగా దేవుని గూర్చినదే; ఏలయనగా ఈ “చెప్పుట”ను సాతాను పరిచారకులకు అన్వయించువారి అభిప్రాయము సంభవమైనది కాదు. ప్రవక్త మొదట ‘ఆయన నాతో ఏమి చెప్పునో నేను చూచెదను’ అని, తరువాత ‘నేను ఏమి ప్రత్యుత్తరమిచ్చెదనో’ అని చెప్పుచున్నాడు. ‘ఆయన ఏమి చెప్పునో’ అను మాటలను, అతని విశ్వాసమును కదలించుటకు అతనిని ఎదిరించు దుష్టులను గూర్చినవిగా వివరించువారు ప్రవక్త మాటలను విస్మరించుచున్నారు, ఏలయనగా అతడు ఇక్కడ ఏకవచనములో మాటలాడుచున్నాడు; మరియు ఏ పేరును చెప్పబడలేదు గనుక ప్రవక్త దేవుని గూర్చియే భావించెననుటకు సందేహము లేదు. అయితే ఈ వివరణను మాటలు సహింపగలవనుకొనినను, వాదము యొక్క ప్రధాన ఉద్దేశ్యమే ఈ వాక్యభాగమునకు నేను ఆపాదించిన అర్థమే ఉన్నదని చూపుచున్నది. ఏలయనగా అపవిత్రులు నిందాపూర్వకముగా వారిని ఎగతాళి చేసి అపహసించినప్పుడు, వారి విశ్వాసమును ఎదిరించు దూషణలకు విశ్వాసులు ఏలాగు ప్రత్యుత్తరమియ్యగలరు—దేవుడు తమతో ఏమి చెప్పునో ముందు వినకుండ ఆ దూషణలను తృప్తికరముగా ఏలాగు ఖండింపగలరు? ఏలయనగా దేవుని వాక్యమువలన బోధింపబడకపోయినయెడల అపవాదిని వాని పరిచారకులను మనము ఖండింపలేము. కావున ప్రవక్త తాను చెప్పుచున్న దానిలో ఉత్తమమైన క్రమమును పాటించుచున్నాడని మనము చూచుచున్నాము; అతడు మొదట ‘దేవుడు నాతో ఏమి చెప్పునో నేను చూచెదను’ అనియు, రెండవదిగా ‘అప్పుడు నా గద్దింపునకు ప్రత్యుత్తరమియ్య నేను బోధింపబడెదను’ అనియు చెప్పుచున్నాడు; అనగా, “దుష్టులు నా విశ్వాసమును ఎగతాళి చేసినయెడల, నేను ధైర్యముగా వారిని ఖండింపగలను; ఏలయనగా పూర్ణ ప్రత్యుత్తరమిచ్చుటకు నాకు సమర్థత కలిగించు సంగతులను ప్రభువు నాకు సూచించును.” ఈ వచనముయొక్క సరళమైన నిజమైన భావమును ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము. ఈ ఉపదేశమును మన సొంత ఉపయోగమునకు అన్వయించుకొనవలసియున్నది.

29 నా కావలి గోపురముపై, [{;[{משמרתי ఈ పదము సాధారణముగా పనిని లేక కనిపెట్టు క్రియను సూచించును, కాని ఇక్కడ అది స్పష్టముగా ఒక స్థలమును సూచించును; “నిలిచెదను” అను క్రియయు, తరువాతి పంక్తిలోని సంబంధిత పదమైన [{]}מצור కోట లేక దుర్గము అనునదియు ఇదే అర్థమని స్పష్టముగా రుజువు చేయుచున్నవి. ఎవరైనా వార్తతో వచ్చుటను ఎదురుచూచునప్పుడు ఎత్తైన గోపురమెక్కు ఆచారమునుండి ఈ అలంకారము తీసికొనబడినది. ఇక్కడ ఏదైనా ప్రత్యేక ప్రదేశము ఉద్దేశింపబడెనని ఈ వాక్యభాగములో దేనివలనను రుజువు కాదు. ప్రవక్త తాను చేసిన మొఱలకు దేవునియొద్దనుండి ప్రత్యుత్తరము కొరకు వేచియున్నవానివలె నిలుచుచున్నాడు: మరియు “గోపురము, కోట” అను అలంకారమును కాల్విన్ మిక్కిలి అందముగాను, ఎంతో బోధాత్మకముగాను, హృదయమును తాకునట్లును ప్రయోగించెను. నేను ఈ అనువాదమును ఇచ్చుచున్నాను--- నా కావలి గోపురముపై నేను నిలిచెదను, కోటమీద నన్ను నిలుపుకొనెదను; ఆయన నాతో ఏమి చెప్పునో చూచుటకును, నాకు ఇవ్వబడిన గద్దింపునకు నేనేమి ప్రత్యుత్తరమిచ్చెదనో చూచుటకును; మూలములో, నా గద్దింపుపై. ---సం. 30 అనగా, నాకు ఇవ్వబడిన గద్దింపునకు, మందలింపునకు, లేక ఖండనకు. న్యూకమ్, హెండర్సన్ ఇద్దరును ఈ పంక్తికి దాదాపు ఒకే విధమైన అనువాదమిచ్చిరి, కాని అది అసంగతముగా కనబడుచున్నది; గ్రోటియస్ వారితో ఏకీభవించినను. మొదటివాని అనువాదము ఇది:— మరియు ఆయనతో నా వాదమునుగూర్చి నేనేమి బదులు చెప్పవలెనో. రెండవవాడు ఈ పంక్తిని ఇట్లు అనువదించెను:— మరియు నా వాదమునుగూర్చి నేనేమి ప్రత్యుత్తరమిచ్చెదనో. వాక్యము ఇది: [{[{}תוכחתי-{על మీద, (ద్రూసియస్ ప్రకారము, కు) నా గద్దింపు, లేక మందలింపు, లేక ఖండన. ఈ పదమునకు సాధారణ భావము ఇదియే, 2 రాజులు 19:3; సామెతలు 10:17; 12:1; యెషయా 37:3 చూడుము. కాల్విన్ తలంచునట్లు అతని శత్రువులచేతనైనను, మరికొందరు ఊహించునట్లు దేవునిచేతనైనను అతనికి ఇవ్వబడినందున అతడు దీనిని “నా” అనుచున్నాడు. పిస్కేటర్, యూనియస్ అభిప్రాయమేమనగా, అది అతడు 1:2-12 అధ్యాయములో ప్రజలకిచ్చిన గద్దింపు లేక దిద్దుబాటు. ఆ గద్దింపును సమర్థించుటకు సమాధానముగా తానేమి చెప్పవలెనో తెలిసికొనుటకై అతడు వేచియుండెను. “మరియు నా గద్దింపునుగూర్చి నేనేమి ప్రత్యుత్తరమిచ్చెదనో,” అనగా అతడు ఇచ్చిన గద్దింపు. ఈ సందర్భములో, ముందరి భాగమైన, “ఆయన నాతో ఏమి చెప్పునో లేక చెప్పబోవునో,” అనునది కల్దీయులనుగూర్చి అతని మొఱను సూచించును. ప్రవక్తలు సాధారణముగా వ్రాయు విధానమునకు ఇది పూర్తిగా సరిపడును: క్రమమును తిరగవేసి, వారు మొదట చివరి విషయమును చేపట్టి, తరువాత మొదటిదానిని సూచింతురు. అతడు కల్దీయుల ప్రవర్తనగూర్చి తన కష్టములను ఏలాగు పరిష్కరించుకొనవలెనో, తన స్వజనులకు తాను ఇచ్చిన కఠినమైన గద్దింపునకు ఏలాగు బదులు చెప్పవలెనో అను రెండు సంగతులను తెలిసికొనుటకు వేచియుండెను. ఈ అభిప్రాయమును సిఫారసు చేయు అంశములు అనేకములు ఉన్నవి.---సం.

మొదటి అధ్యాయములో హబక్కూకు 1:4-17 ప్రవక్త చెప్పిన శోధనలవంటివి మనకు ఎదురైనప్పుడు, మనస్సులను లోకమునకు పైగా ఎత్తుట నేర్చుకొననియెడల ఏ ఉపాయమును లేదని మొదట గమనింపవలెను. ఏలయనగా మన స్వకీయ దృష్టిని బట్టి సాతానుతో పోరాడినయెడల, వాడు మనలను నూరుసార్లు ముంచివేయును, వానిని ఎదిరింపగలవారము మనము ఎన్నటికిని కాము. కావున అవిశ్వాసముచేత మన మనస్సులు కలతపడునప్పుడు, దేవుని సంరక్షణనుగూర్చి సందేహములు చొరబడునప్పుడు, ఈ లోకమున సంగతులు ఎంతగా అల్లకల్లోలముగా నుండి మనలను చీకటిలోనికి నడిపించి ఏ వెలుగును కనబడకుండునో అప్పుడు, వానితో పోరాడుటకు సరైన మార్గము మనకు ఇక్కడ చూపబడెనని తెలిసికొందము: మన స్వకీయ బుద్ధికి వీడ్కోలు చెప్పవలెను; ఏలయనగా మన స్వకీయ బుద్ధినిబట్టి తీర్పు తీర్చ ప్రయత్నించునప్పుడు మన తలంపులన్నియు నిష్ప్రయోజనములే. కావున విశ్వాసులు ప్రవక్త ఇక్కడ చెప్పుచున్న తమ గోపురమునకు ఎక్కి తమ కోటలో నిలుచువరకు, వారి శోధనలు వారిని అటు ఇటు త్రోలును, అడుగులేని గుంటలో వలె వారిని ముంచివేయును. అయితే భావమును మరి సంపూర్ణముగా గ్రహించునట్లు, ప్రవక్త ప్రస్తావించు గోపురమునకును కోటకును, భూమిపై ఒక స్థానమునకును మధ్య ఇక్కడ అంతర్గతమైన భేదమున్నదని మనము తెలిసికొనవలెను. కావున మన స్వకీయ గ్రహణశక్తినిబట్టి తీర్పు తీర్చునంతకాలము భూమిపై నడుచుచున్నాము; మనము అట్లు చేయుచుండగా అనేక మబ్బులు పైకి లేచును, సాతాను మన కన్నులలో బూడిద చల్లి మన తీర్పును పూర్తిగా చీకటిపరచును; ఇట్లు మనము పూర్తిగా కలవరపడి పడిపోవుదుము. కావున మనము ముందు చెప్పినట్లు, మన బుద్ధిని కాళ్ళక్రింద త్రొక్కి, దేవునికే సమీపించుట సర్వము విధిగా అవసరము.

గోపురము మనస్సునందలి ఏకాంత స్థలమని చెప్పితిమి; అయితే దానికి మనమెట్లు ఎక్కగలము? ప్రభువు వాక్యమును అనుసరించుట ద్వారానే. ఏలయనగా మనము భూమిపై పాకుచున్నాము; మన శరీరము ఎల్లప్పుడును మనలను క్రిందికి లాగుచున్నదని చూచుచున్నాము: కావున పైనుండి వచ్చు సత్యము మనకు రెక్కలుగానైనను, నిచ్చెనగానైనను, వాహనముగానైనను అగుననియెడల, మనము ఒక అడుగైనను పైకి లేవలేము; దానికి బదులుగా పరలోకమునకు ఎక్కుటకంటె భూమిపై ఆశ్రయములను వెదకెదము. అయితే దేవుని వాక్యము మనకు నిచ్చెనగానైనను, వాహనముగానైనను, రెక్కలుగానైనను కానిమ్ము; ఎక్కుట ఎంత కష్టమైనను, దేవుని వాక్యమునకు దాని స్వకీయ అధికారము ఇవ్వబడినయెడల, మనము పైకి ఎగురగలము. కావున గోపురమును కోటయు దేవుని వాక్యమని తలంచు వ్యాఖ్యాతల అభిప్రాయము ఎంత అసంగతమో మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా నేను ఇంతకుముందే చెప్పినట్లు, దేవుని వాక్యముచేతనే ఈ కోటకు, అనగా నిరీక్షణ యొక్క రక్షణ స్థలమునకు మనము ఎత్తబడుదుము; అక్కడ మనము భూమిపై పడియుండునంతకాలము మనలను కలవరపరచుచు మన ఇంద్రియములన్నిటిని చీకటిపరచు సంగతులను ఈ ఎత్తైన స్థలమునుండి క్రిందికి చూచుచు క్షేమముగాను భద్రముగాను ఉండగలము. ఇది ఒక సంగతి.

అటుపిమ్మట ఈ పునరుక్తి నిరుపయోగమైనది కాదు; ఏలయనగా ప్రవక్త నా గోపురముమీద నిలిచెదను, కోటమీద నన్ను నిలుపుకొనెదను అని చెప్పుచున్నాడు. అదే సంగతిని అస్పష్టమనియా వేరు మాటలలో ఆయన పునరావృతము చేయుట లేదు; విశ్వాసులు సోమరితనమునకు మొగ్గు చూపినను, తమ్ము తాము విడిపించుకొనుటకు ప్రయత్నింపవలెనని వారికి జ్ఞాపకము చేయుటకే. మనలో ప్రతివాడును తన్ను తానే రేపుకొననియెడల మనము ఎంత సోమరులమగుదుమో వెంటనే గ్రహింపవచ్చును. ఏలయనగా ఏదైన కలవరము మన మనస్సులను పట్టుకొనినప్పుడు, మనము వెంటనే నిరాశకు లొంగిపోవుదుము. కావున ప్రవక్త గోపురమును గూర్చి చెప్పిన తరువాత మరల కోటను ప్రస్తావించుటకు కారణమిదే.

అయితే ‘నేను కనిపెట్టెదను’ అని అతడు చెప్పినప్పుడు, పట్టుదలను సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఒక్కసారి కన్నులు తెరచి ఒక్క చూపుచేత మనకు జరుగుచున్నదానిని గమనించుట చాలదు; అయితే మన శ్రద్ధను కొనసాగించుట అవసరము. కావున ఈ నిరంతర శ్రద్ధయే ప్రవక్త కనిపెట్టుట అనుటచేత భావించునది; ఏలయనగా తెలిసికొనుటకు ప్రయోజనకరమైనదానిని వెంటనే గ్రహించునంత తీక్షణదృష్టి మనకు లేదు. మరియు ఒకసారి అవసరమైనదానిని మనము చూచినను, క్రొత్త శోధన ఆ దృశ్యమును మాపివేయగలదు. ఇట్లు మనము కనిపెట్టుటను కొనసాగించనియెడల, అనగా సాతాను క్రొత్త తుపానులను రేపునప్పుడెల్లను, మనము దేవుని చూడకుండునట్లు ఆకాశమును మేఘములతో చీకటిపరచునప్పుడెల్లను మనము ఎల్లప్పుడును దేవునియొద్దకు తిరిగి వచ్చునట్లు మన శ్రద్ధలో పట్టుదల చూపనియెడల, మన పరిశీలనలన్నియు మాయమగును. కావున ప్రవక్త ఇక్కడ చెప్పిన నేను కనిపెట్టెదను అను మాట ఎంత ప్రభావవంతమైనదో మనము చూచుచున్నాము. ప్రవక్త విశ్వాసులను కావలివారితో స్పష్టముగా పోల్చుచున్నాడు; వారు ఏమియు వినకపోయినను నిద్రపోరు; ఒకటి రెండుసార్లు ఏదైనా చప్పుడు వినినను వెంటనే హెచ్చరిక ధ్వని చేయరు, కాని వేచియుండి గమనించుదురు. కావలి కాచువారు ఇతరులకు కలవరము కలుగకుండునట్లును, తమ పనిని సక్రమముగా నెరవేర్చునట్లును నిశ్శబ్దముగా ఉండవలెను గనుక, అట్లే విశ్వాసులును కలవర కల్లోల సమయములలో ప్రశాంతముగాను నిమ్మళముగాను ఉండి, దేవునికొరకు సహనముతో వేచియుండవలెను.

ఈ కనిపెట్టుటయొక్క ఉద్దేశ్యమేమో ఇప్పుడు విచారింతము: ఆయన నాతో ఏమి చెప్పునో చూచుటకు కనిపెట్టెదను, అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. ఈ మాటలో అనౌచిత్యమున్నట్లు కనబడుచున్నది; ఏలయనగా చెప్పబడినదానిని మనము నిజముగా చూడము. అయితే ప్రవక్త ఇక్కడ రెండు అలంకారములను కలుపుచున్నాడు. ఖచ్చితముగా చెప్పవలెనన్నయెడల, అతడు “ఆయన ఏమి చెప్పునో వినుటకు శ్రద్ధగా నుందును” అని చెప్పవలసియుండెను; కాని అతడు ఆయన ఏమి చెప్పునో చూచుటకు కనిపెట్టెదను అని చెప్పుచున్నాడు. ఈ అలంకారము కీర్తనలు 85:8లో సరిగా ప్రయోగింపబడినట్లు కనబడుచున్నది: “దేవుడైన యెహోవా సెలవిచ్చునది నేను వినెదను; ఆయన తన ప్రజలకు సమాధానము సెలవిచ్చును.”

అక్కడ కూడ అది అలంకారమే, ఏలయనగా ప్రవక్త సహజమైన వినుటనుగూర్చి మాటలాడుటలేదు: “దేవుడు ఏమి సెలవిచ్చునో నేను వినెదను,” ఆ వినుట అనగా ఏమి? దీని భావమిది: “దేవుడు తన కటాక్షమును ఇప్పుడు మరుగుగానున్నదానిని చూపువరకు నేను నిమ్మళముగా వేచియుందును; ఏలయనగా ఆయన తన ప్రజలకు సమాధానము సెలవిచ్చును;” అనగా ప్రభువు తన సొంత సంఘమును ఎన్నడును మరువడు. అయితే నేను చెప్పినట్లు ప్రవక్త ఇక్కడ రెండు అలంకారములను జతపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా మాటలాడుట లేక చెప్పుట అనగా, ఆయన ఉద్దేశ్యమునకు గల కారణము వెంటనే మనకు కనబడకపోయినను సమస్తము జ్ఞానయుక్తముగా పాలింపబడుచున్నదనియు, ఆయన చిత్తమునకు లోబడుటకంటె శ్రేష్ఠమైనది లేదనియు దేవుడు మన హృదయములకు సాక్ష్యమిచ్చుటయే గాని వేరొకటి కాదు. అయితే “ఆయన ఏమి చెప్పునో నేను చూచెదను, కనిపెట్టెదను” అని అతడు చెప్పునప్పుడు, ఆ అలంకారము అసంగతమైనట్లు కనబడును, అయినను దానికి కారణము కనబడుచున్నది; ఏలయనగా మనము ఈ ఉద్దేశ్యముకొరకు మన ఇంద్రియములన్నిటిని వినియోగింపవలెనని,—దేవుని వాక్యముపై పూర్తిగా లక్ష్యముంచవలెనని మనకు జ్ఞాపకము చేయ ప్రవక్త తలంచెను. ఏలయనగా దేవుని వినుటకు ఒకడు నిశ్చయించుకొనినను, అనేక శోధనలు వెంటనే మనలను చెదరగొట్టునని మనము చూచుచున్నాము. కావున బోధకు లోబడువారమై ఆయన స్వరమును వినుటకు మన చెవులను వంచుట చాలదు; మనము పూర్తిగా శ్రద్ధగలవారమగునట్లు మన కన్నులు కూడ వాటితో జతచేయబడవలెను.

కావున ప్రవక్త ఉద్దేశ్యమును మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా అతడు అత్యధిక శ్రద్ధను వ్యక్తపరచగోరెను, ఇట్లు చెప్పినట్లు: విశ్వాసులు తమ కన్నులను చెవులను సమస్త ఇంద్రియములను జాగ్రత్తగా దేవునిపై కేంద్రీకరించి, తిరుగులాడు ఊహలు గాని కల్పనలు గాని

తమను తప్పుదారి పట్టింపకుండునట్లు తమ్ము తాము నిరంతరము అదుపులో ఉంచుకొననియెడల, తమ తలంపులలో ఎల్లప్పుడును తిరుగులాడుదురు. మరియు ఇంకను, దేవుడు మాటలాడుట వినుటయే మనకు చాలునని ఎంచునంతగా ఆయన వాక్యముపట్ల మనకు భయభక్తులుండవలెనని ప్రవక్త మనకు బోధించుచున్నాడు. కావున మనతో మాటలాడు దేవునికి విధేయులగుటయు, ఆయన వాక్యమును భయభక్తులతో అంగీకరించుటయు మన జ్ఞానమగును గాక; అప్పుడు ఆయన సమస్త శ్రమలనుండి మనలను విడిపించి, మన మనస్సులను శాంతిలోను ప్రశాంతతలోను కాపాడును.

కావున దేవుడు మాటలాడుట, సాతాను మన చెవులలో మ్రోగించుట మానని సమస్త ఘోషలకును వ్యతిరేకముగా ఉన్నది. ఏలయనగా ఏదైనా శోధన కలిగిన వెంటనే సాతాను అనేక సంగతులను, వివిధ విధములైనవాటిని మనకు సూచించును:—“నీవేమి చేయుదువు? ఏ ఆలోచన తీసికొందువు? నీవు సహాయము కోరు ఆ దేవుడు నీయెడల కటాక్షముగలవాడో కాదో చూడుము. దేవుడు నీకు సహాయము చేయునని నమ్ముటకు నీకెట్లు ధైర్యము కలుగును? ఆయన నిన్నెట్లు విడిపింపగలడు? దీని ముగింపు ఏమగును?” సాతాను ఇట్లు వివిధ విధములుగా మనలను కలవరపరచునప్పుడు, మనకందరికిని దేవుని వాక్యమొక్కటియే చాలునని ప్రవక్త చూపుచున్నాడు; తమ స్వకీయ ఆలోచనలలో మునిగియుండువారందరు దేవునిచేత విడువబడుటకును, ఆయనచేత విడువబడి సాతానుచేత అటు ఇటు త్రోయబడుటకును తగినవారు; ఏలయనగా విశ్వాసులకు ఉన్న ఏకైక అచంచల భద్రత దేవుని వాక్యమునందు విశ్రమించుటయే.

అయితే వచనము ముగింపులో ప్రవక్త నేను గద్దింపబడినప్పుడు ఏమి ప్రత్యుత్తరమిచ్చునో అని చేర్చునప్పుడు ఇది ఇంకను స్పష్టమగుచున్నది; ఏలయనగా తనతో మాటలాడు దేవునిని అతడు సహనముతో లక్ష్యపెట్టి, ఆయన వాక్యమును సంపూర్ణముగా అంగీకరించినయెడల, సమస్త దాడులను తట్టుకొని త్రిప్పికొట్టుటకు ఉత్తమమైన ఆయుధములు తనకు సమకూర్చబడునని అతడు చూపుచున్నాడు: “ప్రభువు నాతో మాటలాడినప్పుడు, సమస్త గద్దింపులకు నేను ఇయ్యగల ప్రత్యుత్తరము నాకు కలుగును” అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. “గద్దింపులు” అనుటచేత దుష్టులు అతని విశ్వాసమును కదలించు దూషణలను మాత్రమే కాక, సాతాను రహస్యముగా అతని విశ్వాసమును పడద్రోయుటకు ప్రయాసపడు సమస్త కల్లోల భావములను కూడ అతడు భావించుచున్నాడు. ఏలయనగా భక్తిహీనులు మనము అహంకారముతోను మూర్ఖముగాను దేవునియందు నమ్మికయుంచి, ఇట్లు అతిగా నమ్మువారమైనట్లు మన సరళతను ఎగతాళి చేసి అపహసించుట మాత్రమే కాదు; మనము లోలోపల మనలను మనమే గద్దించుకొని, వివిధ అంతర్గత పోరాటములచేత మనలను కలవరపరచుకొందుము; ఏలయనగా దేవుని వాక్యమునకు విరుద్ధముగా మన మనస్సునకు వచ్చునదంతయు ఒకడు దేవుడు నమ్మదగినవాడని కనుగొనలేదన్నట్లు తన్ను తానే నిందించుకొనుటతో సమానమైనది గనుక, అది నిజముగా మందలింపు లేక గద్దింపు. కావున “గద్దింపు” అను పదము, అవిశ్వాసులు దేవుని పిల్లలను ఎదిరించుటకు అలవాటుపడిన ఆ బాహ్య దూషణలకంటె ఎక్కువ విశాలమైనదని మనము ఇప్పుడు చూచుచున్నాము; ఏలయనగా మనము ఇంతకుముందే చెప్పినట్లు, ఎవడును మన విశ్వాసమును పరీక్షింప ప్రయత్నింపకపోయినను, ప్రతివాడును తనకు తానే శోధకుడు; ఏలయనగా అపవాది మన మనస్సులను కలవరపరచుట మానడు. కావున ప్రవక్త నేను గద్దింపునకు ఏమి ప్రత్యుత్తరమిచ్చునో అని చెప్పునప్పుడు, దేవుడు తనతో ఏమి చెప్పునో విన్నప్పుడు రహస్యమైనవాటికిని బాహ్యమైనవాటికిని, సాతాను చేయు సమస్త దాడులకును వ్యతిరేకముగా తాను తగినంతగా బలపరచబడుదునని అతడు భావించుచున్నాడు.

ఈ వచనమంతటినుండి మనము ఇంకొకటి కూడ గ్రహింపవచ్చును: పరలోక సత్యము యొక్క వెలుగువలననే గాని దేవుని సంరక్షణనుగూర్చి మనము ఏ తీర్పును తీర్చలేము. కావున శోధనలలో అనేకులు, ప్రపంచమంతయు దాదాపు, తొలగిపోవుటలో ఆశ్చర్యము లేదు; ఏలయనగా ప్రవక్త చెప్పుచున్న కోటకు ఎక్కువారు, దేవుడు తమతో మాటలాడుట వినగోరువారు కొద్దిమందియే. అందుచేత అహంకారమును గర్వమును మనుష్యుల మనస్సులను గ్రుడ్డివి చేయును; ఎట్లనగా వారు తమతో మాటలాడు దేవుని గూర్చి చెడుగా మాటలాడుదురు, లేక అదృష్టమును నిందింతురు, లేక ఏదియు నిశ్చయము కాదని వాదింతురు: ఇట్లు వారు తమలో తాము సణుగుకొని, తాము ఉండవలసినదానికంటె ఎక్కువగా తమకు ఆపాదించుకొని, దేవుని వాక్యమునకు ఎన్నడును లోబడరు. మనము ముందుకు సాగుదము,—

హబక్కూకు 2:2, 3

2. అంతట యెహోవా నాకు ప్రత్యుత్తరముగా ఈలాగు సెలవిచ్చెను–ఈ దర్శనమును వ్రాయుము, దానిని చదువువాడు పరుగెత్తుచు చదువునట్లు పలకలమీద స్పష్టముగా వ్రాయుము.

2. Et respondit mihi Jehova et dixit, Scribe visionem, et explana super tabulas, ut currat legens in ea:

3. ఈ దర్శనము ఇంకను నియామక కాలమునకే నిర్ణయింపబడియున్నది; అయితే అంతమున అది పలుకును, అబద్ధమాడదు; అది ఆలస్యమైనను దానికొరకు కనిపెట్టుము; అది నిశ్చయముగా వచ్చును, ఆలస్యము చేయదు.

3. Quia adhue visio ad tempus statutum, et loquetur ad finem, et non mentietur; si moram fecerit, expecta eam; quia veniendo veniet, et non tardabit.

మనము మన మనస్సులను ఆత్మీయ ప్రశాంతత స్థితికి తెచ్చి, ఆయనవైపు నిరంతరము చూచుచుండినయెడల, దేవుడు తగిన సమయమున సహాయము చేయకపోవునను భయమే లేదని ప్రవక్త ఇప్పుడు తన స్వకీయ ఉదాహరణవలన చూపుచున్నాడు: ఏలయనగా ప్రవక్త వివరించు సంఘటన, తమ మనస్సులను పరలోకమునకు ఎత్తి ఆ స్థితిలో స్థిరముగా కొనసాగువారి నిరీక్షణను సహనమును దేవుడు నిరర్థకము చేయునను భయమే లేదని రుజువు చేయుచున్నది. యెహోవా నాకు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి చెప్పెను, అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. ప్రవక్త ఇక్కడ తన స్వకీయ ఉదాహరణను సంఘమంతటి సామాన్య బోధకు అన్వయించుచున్నాడనుటకు సందేహము లేదు. కావున దేవునివలన తనకు ప్రత్యుత్తరము ఇవ్వబడెనని సాక్ష్యమిచ్చుటద్వారా, మనము మన కావలి గోపురమున నిలిచియుండుట ప్రభువు చూచినప్పుడు, మనకు అవసరమని ఆయన చూచు ఆదరణను తగిన కాలమున మనకు అందజేయునని ఉల్లాసకరమైన నిరీక్షణ కలిగియుండవలెనని ఆయన సూచించుచున్నాడు.

అయితే అతడు తరువాత తన ప్రవచన పరిచర్యను నెరవేర్చుటకు వచ్చుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆ దర్శనమును పలకలమీద వ్రాయుమనియు, అది చదువబడునట్లును, త్వరగా దాటిపోవువాడెవడైనను ఒక్క చూపుతో వ్రాయబడినదానిని చూడగలుగునట్లును పెద్ద అక్షరములతో వ్రాయుమనియు అతనికి ఆజ్ఞాపింపబడెను: ఈ రెండవ భాగముచేత అతడు సంఘమంతటికి చెందిన సాధారణ సత్యమునుగూర్చి వ్రాసెనని ఇంకను స్పష్టముగా చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా అతడు వ్రాయవలసినది అతని స్వకీయ ప్రయోజనముకొరకు కాదు, అందరి క్షేమాభివృద్ధికొరకే.

కావున దర్శనమును వ్రాయుము, స్పష్టపరచుము; ఏలయనగా {,}בארbar అనునది ఖచ్చితముగా, స్పష్టముగా తెలియజేయుట అని అర్థము. 31 కావున పలకలమీద దానిని విప్పి చెప్పుము, అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, దానిని చదువువాడు పరుగెత్తునట్లు; అనగా ఆ వ్రాత చదువరులను ఆగునట్లు చేయకూడదు. పరుగెత్తుచు వెళ్ళువాడెవడైనను వ్రాయబడినదానిని చూడగలుగునట్లు పెద్ద అక్షరములతో వ్రాయుము. తరువాత అతడు చేర్చుచున్నాడు, ఏలయనగా ఆ దర్శనము నియామక కాలమునకే నిర్ణయింపబడియున్నది

ఇది గమనింపదగిన వాక్యభాగము; ఏలయనగా దేవునితో మనము అతి పరిమితమైన రీతిలో వ్యవహరింపకూడదనియు, నిరీక్షణకు చోటు ఇవ్వవలెననియు ఇక్కడ మనకు బోధింపబడుచున్నది; ఏలయనగా ప్రభువు తన నోటిచేత ప్రకటించినదానిని వెంటనే నెరవేర్చడు; అయితే మన సహనమును, మన విశ్వాసముయొక్క విధేయతను పరీక్షించుటయే ఆయన ఉద్దేశ్యము. కావున ఆ దర్శనము ఒక కాలమునకు, నిర్ణయింపబడిన కాలమునకు అని అతడు చెప్పుచున్నాడు: ఏలయనగా {,}מועדmuod అనగా ఒప్పందముచేత నిర్ణయింపబడిన కాలము. అయితే కాలమును ముందుగా నిర్ణయించువాడు దేవుడే గనుక, ప్రవక్త చెప్పుచున్న నియమిత కాలము ఆయన చిత్తముపైనను శక్తిపైనను ఆధారపడియున్నది. కావున ఆ దర్శనము ఒక కాలమునకే. దేవుడు తాను వాగ్దానము చేసినదానిని వెంటనే నెరవేర్చవలెనని మనము ఆతురపడునప్పుడు మనలను పట్టుకొను ఆ అమితోత్సాహమును అతడు ఇక్కడ గద్దించుచున్నాడు. కావున దేవుడు తన వాగ్దాన నెరవేర్పును తనకు ఇష్టమైనంతవరకు వాయిదా వేయుటకు స్వేచ్ఛ కలిగియుండునట్లే మాటలాడునని ప్రవక్త చూపుచున్నాడు.

31 ఈ పదమునకు తెరచుట, లేక తెరచినదిగా చేయుట అని అర్థము. అది తెరచిన స్పష్టమైన అక్షరములతో పలకలమీద లేక ఫలకములమీద వ్రాయబడవలెను. ఇవి చెక్కవైనను రాతివైనను, నునుపుగా చేయబడినవి. సెప్టువజంటు ఈ పదమును {πυξιον} అని అనువదించెను, అనగా పెట్టె చెట్టు కలపతో చేసిన నునుపైన పలక, మరియు వాక్యమంతటిని ఇట్లు ఇచ్చెను: “దర్శనమును వ్రాయుము, పెట్టె కలపపై బహిరంగముగా (లేక స్పష్టముగా---{σαφῶς},) వ్రాయుము.” ద్వితీయోపదేశకాండము 27:8 చూడుము. యూనియస్ కూడ ఈ పదమును క్రియావిశేషణముగా perspicue, స్పష్టముగా అని తీసికొనెను.---సం.

అంతమున, అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, అది పలుకును 32 ఒక్క మాటలో, దేవుని వాక్యమునకు ఘనత ఇవ్వవలెననియు, దేవుడు సత్యమునే పలుకునని మనము పూర్తిగా నమ్మవలెననియు, వాగ్దానము చేయబడినది నిజముగా మనకు కలిగియున్నట్లే ఆయన వాగ్దానములతో మనము సంతృప్తి చెందవలెననియు ప్రవక్త సూచించుచున్నాడు. కావున అంతమున అది పలుకును, అది అబద్ధమాడదు 33 ఇక్కడ ప్రవక్త భావించునది, నెరవేర్పు జరుగునని, దేవుడు వ్యర్థముగా గాని మోసపుచ్చుటకు గాని మాటలాడలేదని అనుభవము చివరకు రుజువు చేయునని; అయితే సహనము అవసరమని కూడ: ఏలయనగా చెప్పబడినట్లు, వెంటనే నెరవేర్చుటద్వారా మన ఆవేశపూరితమైన బలవంతపు కోరికలను తీర్చుట దేవుని ఉద్దేశ్యము కాదు, మనలను అనిశ్చితిలో ఉంచుటే ఆయన సంకల్పము. మరియు ఇది యథార్థమైన స్తుతియాగము, ఆయన కొంతకాలము మనతో ఆడుకొనుచున్నట్లు కనబడినను, దేవుడు మోసము చేయలేడనియు అబద్ధమాడలేడనియు ఒప్పించబడినవారమై మనలను మనము అణచుకొని స్థిరముగా నిలిచియుండునప్పుడే. కావున అది అబద్ధమాడదు

అటుపిమ్మట అతడు చేర్చుచున్నాడు, అది ఆలస్యము చేసినయెడల, దానికొరకు కనిపెట్టుము. దేవుడు సంగతులను చూచీ చూడనట్లు ఉండునప్పుడు, దుష్టులచేత మనము పీడింపబడుటకు ఆయన అనుమతించునప్పుడు, వెంటనే మనలను ఆదుకొననప్పుడు; ఒక్క మాటలో, తన వాక్యములో వాగ్దానము చేసినదానిని ఆలస్యము లేకుండ నెరవేర్చనప్పుడు, విశ్వాసము వెంటనే మొఱలుగా ప్రేలదు అని విశ్వాసముయొక్క నిజ స్వభావమును ఆయన మరల ఇంకను స్పష్టముగా వ్యక్తపరచుచున్నాడు. కావున అది ఆలస్యము చేసినయెడల దానికొరకు కనిపెట్టుము. అదే సంగతిని ఆయన మరల చెప్పుచున్నాడు, అది నిశ్చయముగా వచ్చును; అనగా అది ఏలాగైనను, సత్యవంతుడు మాత్రమే కాక సత్యమే అయిన దేవుడు తన వాగ్దానములను నెరవేర్చును. కావున వాగ్దాన నెరవేర్పు తగిన కాలమున జరుగును.

అయితే ఇక్కడి వైరుధ్యమును గమనింపవలెను, అది ఆలస్యము చేసినయెడల, అది వచ్చును, అది ఆలస్యము చేయదు. ఈ రెండు వాక్యభాగములు ఒకదానికొకటి విరుద్ధముగా కనబడును. అయితే మొదట చెప్పబడిన ఆలస్యము మన తొందరను సూచించును. “కోరికకు వేగమే ఆలస్యము” అను సామెత కలదు. మన కోరికలన్నిటిలో మనము ఎంత తొందరపడుదుమనగా, ప్రభువు ఒక్క క్షణము ఆలస్యము చేసినయెడల ఆయన మిక్కిలి నిదానించుచున్నట్లు కనబడును. కావున నిదానమును గూర్చి ఆయనతో వాదించుట మన మనస్సునకు సులభముగా వచ్చును. అందుచేత దేవుడు తన వాగ్దానములలో ఆలస్యము చేయునని చెప్పబడుచున్నది; మరియు ఆయన వాగ్దానములు కూడ వాటి నెరవేర్పు విషయమై ఆలస్యమైనవని చెప్పబడవచ్చును. అయితే దేవుని సంకల్పమును లక్ష్యపెట్టినయెడల, ఎన్నడును ఆలస్యము లేదు; ఏలయనగా ఆయన కాలబిందువులన్నిటిని ఎరుగును, నిదానమునందే ఆయన ఎల్లప్పుడును త్వరపడును, శరీరసంబంధమైనవారు దీనిని గ్రహింపలేకపోయినను. కావున ప్రవక్త భావించునది ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము. 34

దర్శనమును వ్రాయుమనియు, పలకలమీద దాని వివరింపుమనియు అతనికి ఇప్పుడు ఆజ్ఞాపింపబడుచున్నది. అనేకులు దీనిని క్రీస్తు రాకడకు మాత్రమే పరిమితము చేయుదురు; అయితే ప్రవక్త దర్శనము అను పేరును అతడు వెంటనే చేర్చు బోధకు లేక హెచ్చరికకు ఆపాదించుచున్నాడని నేను తలంచుచున్నాను. ధర్మశాస్త్రకాలమున విశ్వాసులు క్రీస్తువైపు తమ కన్నులను మనస్సులను త్రిప్పుకొనకుండ దేవునియందు నిరీక్షణను పోషించుకొనలేరనుట నిజమే: అయితే ఒక వాక్యభాగమును క్రీస్తునకే అన్వయించుచు పరిమితార్థములో తీసికొనుట ఒక సంగతి, సంఘ సంరక్షణను గూర్చిన వాగ్దానములను ప్రకటించుట వేరొక సంగతి. కావున క్రీస్తునందు దేవుని వాగ్దానములు అవునను ఆమేనను నంతవరకు, క్రీస్తును వారి యెదుట ఉంచకుండ, పితరుల మనస్సులను పైకి ఎత్తి రక్షణ నిరీక్షణలో వారిని ఆదుకొనగల ఏ దర్శనమును వారికి ఇవ్వబడియుండలేదు. అయితే ప్రవక్త ఇక్కడ సాధారణముగా సూచించునది, తరువాత మనము మరి స్పష్టముగా చూచునట్లు, భక్తిపరులు దేవునికొరకు వేచియుండవలెననునట్టి ఈ ఆధారముతో వారి హృదయములను బలపరచుటకు అతనికి ఆజ్ఞ ఇవ్వబడెనని. కావున ఆ దర్శనమనునది రాబోవు వచనములలోను తరువాతి వచనములలోను కనబడు హెచ్చరికయే గాని వేరొకటి కాదు.

32 వాడబడిన పదము సాధారణ పదము కాదు: [{,[{`` יפח “అది ఊపిరి విడుచును.” సకర్మకముగా ఉన్నప్పుడు, దీనికి ఊపిరి విడుచుట లేక బయటకు విడుచుట అని అర్థము; మన అనువాదములో తరచు మాటలాడుట అని అనువదింపబడెను; సామెతలు 6:19; 12:17 చూడుము. ఇక్కడి భావము, నిలిపివేయబడిన ప్రాణము పునరుద్ధరింపబడుటయేనని కనబడుచున్నది. ఆ దర్శనము కొంతకాలము ప్రాణ చిహ్నమేమియు లేని దేహమువలె ఉండవలసియుండెను: అయితే “అది ఊపిరి విడుచును,” అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, “చివరకు,” లేక అంతమున; అనగా అది జీవించును, జీవమును బలమును ప్రదర్శించును. ఈ ఊపిరి విడుచుట, లేక ఈ జీవము, దాని నెరవేర్పే అగును.

ఈ భావమునకు సరిపోవునది సెప్టువజంటులోని {ἀνατελι}, “అది ఉదయించును”.---సం.

33 [{,[{כזב దీని ప్రాథమిక అర్థము విఫలమగుట, యెషయా 63:11; మరియు నైతిక భావములో విఫలమగుట అనగా అబద్ధమాడుట, మోసము చేయుట కూడ; మరియు ద్రూసియస్, పిస్కేటర్, గ్రోటియస్ దీనికి ఇక్కడ రెండవ అర్థమునే ఇచ్చిరి, non fallet, అది మోసము చేయదు, అనగా నిరాశపరచదు.---సం.

34 ఇక్కడ చెప్పబడినది మిక్కిలి నిజమే; అయితే హెబ్రీ భాషలో పదములు ఒకటే కావు. మొదటిదానికి ఆలస్యము అని అర్థము, [{[{יתמהמה ఆదికాండము 19:16; 43:10లలో “తడవు చేసెను” అని అనువదింపబడినది. రెండవ క్రియ, ,[{]}יאחר అనగా వాయిదా వేయుట, వెనుకకు పెట్టుట: భావమేమనగా, ఆ దర్శనము నియమిత కాలము తరువాత ఉండదు. కావున ఈ రెండు పంక్తులను ఇట్లు అనువదింపవచ్చును: అది ఆలస్యము చేసినయెడల, దానికొరకు కనిపెట్టుము, ఏలయనగా వచ్చుచు అది వచ్చును, అది వాయిదా వేయబడదు; లేక, వెనుకబడదు, అనగా నియమిత కాలము తరువాత. న్యూకమ్ ఉదహరించిన డాక్టర్ వీలర్ ఈ క్రింది వివరణచేత సరైన భావమును ఇచ్చెను: అది తన కాలమునకు ఆలస్యముగా ఉండదు. జెరోము, మార్కియస్ ఇరువురును ,[{]}חזון దర్శనము అను పదము యొక్క లింగమును గూర్చి చేసిన పొరపాటువలన ఈ వచనములో వ్యాకరణ కష్టమును కనుగొనిరి; సెప్టువజంటు వారిని స్పష్టముగా తప్పుదారి పట్టించెను; దానిలో లింగము మార్చబడెను, “దానికొరకు కనిపెట్టుము” అను వాక్యము “ఆయనకొరకు కనిపెట్టుము,” {ὑπομεινον} {αὐτον} అని అనువదింపబడెను; ఇంకను తరువాతి భాగమును గూర్చి, “వచ్చువాడు ({ἐρχομενος}) వచ్చును.” అయితే ,[{]}חזון పుంలింగము; అది ఇతర స్థలములలో ఆ లింగపు క్రియలతో కలుపబడియున్నది. 1 సమూయేలు 3:1; యెహెజ్కేలు 12:22 చూడుము. నిజముగా వాక్యభాగపు సమస్త ధోరణి మరే అన్వయమునకును అవకాశమియ్యదు. ఈ పొరపాటే యూసేబియస్‌ను అగస్టీను‌ను ఈ వచనమును క్రీస్తునకు అన్వయించునట్లును, కొందరు నెబుకద్నెజరునకు ప్రతిరూపార్థములో అన్వయించునట్లును చేసియుండవచ్చును.---సం.

ఆయన రెండు పదములను వాడుచున్నాడు—వ్రాయుము, స్పష్టముగా తెలుపుము అని; వీటిని కొందరు సరిగా విభజింపక వక్రీకరించుదురు. ప్రవక్తలు వ్రాయుటయు, తమ ప్రసంగముల సారాంశములను లేక ముఖ్యాంశములను ప్రకటించుటయు వాడుక గనుక, తాను చెప్పినదానిని భావితరములకు నమోదుచేయుటకై వ్రాయుమని హబక్కూకునకు ఆజ్ఞ ఇవ్వబడినదనియు, తరువాత అతడు బోధించినదానిని ఒక శాసనమువలె ప్రచురింపవలెననియు, అది ఒక దినము కొరకు గాని కొన్ని దినముల కొరకు మాత్రము గాని కాక, ఆ మార్గమున వెళ్లు ప్రజలకు కనబడవలెననియు వారు తలంతురు. అయితే ప్రవక్త ఇంత సూక్ష్మముగా మాటలాడునని నేను తలంపను; కావున వ్రాయుటయు పలకలమీద స్పష్టముగా తెలుపుటయు ఒకే అర్థమునిచ్చునని నేను భావించుచున్నాను. ఇక, దానిని చదువువాడు పరుగెత్తునట్లు అని చేర్చబడినది, నేను ఇదివరకే వివరించిన రీతిగా గ్రహింపదగినది; ఏలయనగా దేవుడు ఈ ప్రకటనను స్మరణీయమైనదిగాను విశేషముగా గమనింపదగినదిగాను చూపగోరెను. ప్రవక్తలు పొడవైన పెద్ద అక్షరములలో వ్రాయుట వాడుక కాదు; కాని ఇచ్చట ప్రవక్త ఒక విశేషమైనదానిని పేర్కొనుచున్నాడు, ఏలయనగా ఆ ప్రకటన ప్రత్యేకముగా గమనింపదగినది.

దీనికి సమానమైనది యెషయా 8:1లో చెప్పబడినది: ‘మనుష్యుని కలముతో పలకమీద వ్రాయుము.’ మనుష్యుని కలము అనగా సామాన్యమైన వ్రాత అని గ్రహింపవలెను; అనగా మిక్కిలి అజ్ఞానులైనవారును గ్రహింపగలిగిన వ్రాత. ఇచ్చట దేవుడు తన సేవకుడైన హబక్కూకునకు చేయుమని చెప్పునదియు ఇట్టిదే. వ్రాయుము, అని ఆయన అనుచున్నాడు; ఎట్లు? ప్రవచనములు సాధారణముగా వ్రాయబడు రీతిగా కాదు, ఏలయనగా ప్రవక్తలు తమ ప్రసంగముల ముఖ్యాంశములను మాత్రమే ప్రజల ముందుంచుదురు; కాని పరుగెత్తుచు చదువువాడు చదువగలిగినట్లును, అజాగ్రత్తగా ఉన్నవాడైనను వ్రాయబడినదానిని చూడగలిగినట్లును వ్రాయుము అని ఆయన అనుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆ పలక తనలో ఉన్నదానిని స్పష్టముగా చూపును.

ప్రవక్త తాను వెంటనే చేర్చుదానిని ఒక విశేషమైన ప్రశంసతో సిఫారసు చేయుచున్నాడని ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము. కావున ఈ భాగము మన శక్తులన్నిటిని మేల్కొల్పవలెను; ఏలయనగా దేవుడే తాను జ్ఞాపకముంచుకొనదగినదానిని ప్రకటించుచున్నానని సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు: ఆయన సామాన్యమైన సత్యమును గూర్చి మాటలాడుట లేదు; గొప్పదియు అసాధారణముగా శ్రేష్ఠమైనదియు అగు దేనినో బయలుపరచుట ఆయన ఉద్దేశము; నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు, పరుగెత్తువారు చదువగలుగునట్లు పెద్ద అక్షరములలో వ్రాయుమని ఆయన ఆజ్ఞాపించెను.

దర్శనము ఇంకను నిర్ణయకాలమునకే అని చెప్పుటవలన, నేను సంక్షేపముగా వివరించినట్లు, పరలోక సత్యమునకు ఎంత గొప్ప భక్తిగౌరవము చెల్లింపవలెనో ఆయన చూపుచున్నాడు. ఏలయనగా దేవుడు మన కొలబద్దకు లోబడవలెనని కోరుట మిక్కిలి అసంగతమును అన్యాయమునై యున్నది; దేవుడు తాను వాగ్దానము చేసినదానిని వెంటనే నెరవేర్చునని మనము ఎదురుచూచినయెడల విశ్వాసమునకు తావే లేదు. కావున దాని నెరవేర్పు ఏ విధముగాను కనబడనప్పుడు దేవుని వాక్యముతో తృప్తిపడుటయే విశ్వాసమునకు పరీక్ష. కాబట్టి దర్శనము ఇంకను నిర్ణయకాలమునకే అని ప్రవక్త మనకు బోధించునప్పుడు, మనము దేవుని వాక్యముతో మాత్రమే తృప్తిపడి, దేవుడే నిర్ణయించిన తగిన సమయము వచ్చువరకు మన కోరికలను నిలిపివేసికొనకుంటే మనకు విశ్వాసము లేదని ఆయన జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు.

కాగా దర్శనము ఇంకను ఉండును. అయితే దేవుడు తాను చెప్పినదానిని నెరవేర్చితేనే తప్ప ఆయన శక్తిని మనము ఒక విధముగా శూన్యముగా చేయుటకు మొగ్గుచూపుదుము: “ఇంకను, ఇంకను, దర్శనము ఉండును” అని ప్రవక్త అనుచున్నాడు; అనగా “దేవుడు తన చేతిని చాచకపోయినను, ఆయన పలికినదే మీకు చాలును: కావున దర్శనమే మీకు చాలును; దేవుని వాక్యము తన నిమిత్తమే నమ్మబడునట్లు అది నమ్మదగినదిగా ఎంచబడునుగాక; అది సామాన్యమైన కొలబద్దచొప్పున పరీక్షింపబడకుండును గాక; ఏలయనగా మనుష్యులు తమ కోరికలకు ఆయన వెంటనే లొంగితేనే తప్ప దేవునిపై అసత్యమును మోపుదురు. కావున తగిన సమయము వచ్చువరకు దర్శనమే సరిపడినంత స్థిరమైనదిగాను దృఢమైనదిగాను ఎంచబడునుగాక.” మరియు {,}מועדmuod అను పదమును గమనింపవలెను; ఏలయనగా ప్రవక్త కేవలము కాలమును గూర్చి మాటలాడుట లేదు, నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు, ఒక నిశ్చితమును ముందుగా నిర్ణయింపబడినదియునగు కాలమును సూచించుచున్నాడు. మనుష్యులు ఒప్పందము చేసికొనునప్పుడు ఇరువురును దినమును నిర్ణయింతురు; అయితే దేవుడు మన ఇష్టప్రకారము దినమును నియమింపవలెనని కోరుట మనకు మహా అహంకారమగును. కాబట్టి కాలములను నియమించుటయు, ఆయన చేయునదంతయు మనము అంగీకరించునట్లు సమస్తమును నడిపించుటయు ఆయనకే చెందినది.

తరువాత ఆయన ఇట్లనుచున్నాడు: అది అంత్యమున పలుకును, అది అబద్ధమాడదు. ఇది పలుకును అను వాక్యమునకును అదే భావము; అనగా దేవుడు నోరు మూసికొనవలెనని కోరినయెడలను, ఆయన పలుకునది వెంటనే నెరవేర్చితేనే తప్ప ఆయన వాక్యమునకు విశ్వాసము నిరాకరింపగోరినయెడలను మనుష్యులు మిక్కిలి వక్రబుద్ధిగలవారు. కావున అది పలుకును; అనగా దేవునికి ఈ పలుకు స్వేచ్ఛ అనుమతింపబడుగాక. మరియు దేవుని స్వరమునకును దాని నెరవేర్పునకును మధ్య ఎల్లప్పుడును ఒక విరుద్ధభావము సూచింపబడుచున్నది; ఏలయనగా ఆయన తన హస్తమును మరుగుపరచినను మనము దేవుని వాక్యముతో తృప్తిపడవలెను; ఆయన తన శక్తికి ఏ ఋజువును చూపకపోయినను, తన వాక్యమునకు ఈ గౌరవమును ఇయ్యవలెనని ప్రవక్త ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు. కాగా దర్శనము అంత్యమున పలుకును.

ముందుగా నిర్ణయింపబడిన కాలమును గూర్చి తాను ఇంతకుముందు చెప్పినదానిని ఆయన ఇప్పుడు మరింత స్పష్టముగా తెలుపుచున్నాడు; ఈ ప్రకారము సాతాను మనకు సూచించుటకు అలవాటుపడిన ఆక్షేపణలను ఆయన ఎదుర్కొనుచున్నాడు: “ఆ కాలము ఎంత కాలము ఆలస్యమగును? నీవు దానిని ముందుగా నిర్ణయింపబడిన కాలమని చెప్పుచున్నావు; అయితే ఆ దినము ఎప్పుడు వచ్చును?” “ప్రభువు అంత్యమున పలుకును” అని ఆయన అనుచున్నాడు; అనగా “ప్రభువు కాలమును సాగదీసినను, దినదినమును మనము వ్యర్థమైన వాగ్దానములమీద జీవించుచున్నట్లు కనబడినను, దేవుడు పలుకుగాక, అనగా ఆయనకు మీ వలన ఈ గౌరవము కలుగుగాక, ఆయన సత్యవంతుడనియు మిమ్మును నిరాశపరచజాలడనియు మీరు ఒప్పింపబడుడి; ఈలోగా ఆయన శక్తికొరకు వేచియుండుడి; ఆయన వాక్యముపై ఆనుకొని మీరు నిమ్మళముగా నుండునట్లు వేచియుండుడి; మీ తలంపులన్నియు ఈ దుర్గములోనే పరిమితమై యుండుగాక—అనగా దేవుడు పలికియున్నాడు అనుటయే చాలును.” మిగిలినదానిని రేపటికి వాయిదా వేయుదము.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిగల దేవా, మేము ఇంత బలహీనతలో శ్రమపడుచుండుటయు, మా మనస్సులు ఎంతగా గ్రుడ్డివై స్వల్పమైన తికమకలకే మా విశ్వాసము తడబడి దాదాపు పూర్తిగా విఫలమగుటయు నీవు చూచుచున్నావు గనుక,—ఓ, నీ ఆత్మ శక్తిచేత మేము ఈ లోకమునకు పైగా లేపబడునట్లును, మా స్వంత ఆలోచనలను విడనాడుటను అంతకంతకు నేర్చుకొని, నీ యొద్దకు వచ్చునట్లును అనుగ్రహింపుము; అప్పుడు నీవు నమ్మకముగా పలికితివని వెంటనే మాకు విదితము చేయకపోయినను, నీవు మాకు వాగ్దానము చేసినదంతటిని నీ శక్తిద్వారా ఎల్లప్పుడును నిరీక్షించుచు, మా కావలిగోపురమునందు స్థిరముగా నిలిచియుందుము; ఇట్లు మా విశ్వాసమునకును సహనమునకును సంపూర్ణమైన నిదర్శనము చూపుచు, మా పోరాట మార్గమున సాగిపోవుదుము; అంతట అన్ని కావలిగోపురములకు పైగా, మేము ఇక ఎంతమాత్రమును శ్రద్ధగల మనస్సుతో కనిపెట్టనవసరములేని ఆ ధన్యమైన విశ్రాంతికి చేరుదుము; అచ్చట నీ పోలికయందు ముఖాముఖిగా, కోరదగినదంతయు, మా సంపూర్ణ ఆనందమునకు అవసరమైనదంతయు చూచెదము; మా ప్రభువగు క్రీస్తు ద్వారా. ఆమేన్.

నూట పదియవ ఉపన్యాసము

దేవుని యొద్ద నుండి మనకు పలుకు హక్కును, తాను వాగ్దానము చేసినదానిని ఆయన నిజముగా నెరవేర్చు పక్వకాలము వచ్చువరకు తన స్వంత వాక్యముచేత మనలను ఆదుకొను హక్కును మనము ఆయనకు అనుమతింపవలెనని ప్రవక్త నిన్న మనకు బోధించెను. తరువాత ఈ వచనము ముగింపునందు చేర్చబడిన ఒక ప్రబోధము వచ్చుచున్నది—మనము సహనము అభ్యసింపవలెనని; అపొస్తలుడును హెబ్రీయులకు 10:38లో ఈ భాగమును ఉదహరించుచు ఇటువంటి అన్వయమే చేయుచున్నాడు. వాస్తవముగా ఆయన తరువాతి వచనములో మనము చూడబోవు ‘నీతిమంతుడు తన విశ్వాసమువలన బ్రదుకును’ అనుదానిని ఉదహరించుచున్నాడు; కాని సంపూర్ణ సందర్భమును ఆయన దృష్టిలో ఉంచుకొనెను; అదే సమయమున దేవుని వాక్యము యొక్క అధికారమును హెచ్చించుటలో ఇక్కడ ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశమును ఆయన మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు. కాబట్టి ప్రబోధము సంక్షేపముగా ఇది—దేవుడు మనలను సందేహములో ఉంచినను, మనము నిరీక్షణను విడనాడకూడదు, ఏలయనగా ఆయన తన హస్తమును ఎప్పుడు చాచుట మనకు ప్రయోజనకరమో ఆయన ఎరుగును. నిన్న నేను చెప్పినట్లు, మొదటి చూపునకు ఒకదానికొకటి పొసగనివిగా కనబడు రెండు వాక్యములు ఉన్నందున, ప్రవక్త వాటిని మిక్కిలి సమంజసముగా కలిపి, అవి సంపూర్ణ సామరస్యములో ఉన్నవని ఎంచుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు ఆలస్యము చేయుచున్నట్లు కనబడినను, ఆయన అవసరమైనదానికంటెను ప్రయోజనకరమైనదానికంటెను నిదానించువాడు కాడు. కావున అవసరమైనప్పుడు మనకు సహాయపడుటకు దేవునియందు తగినంత వివేకమును జ్ఞానమును ఉన్నవని మనము సంపూర్ణముగా ఒప్పింపబడుదము.

మన కోరికలలో మనము మిక్కిలి తొందరపడువారము గనుక, దేవుడు ఆలస్యము చేయుచున్నట్లు మనకు కనబడుటయందు ఆశ్చర్యము లేదని ప్రవక్త ఇప్పుడు మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు. కాబట్టి మన భావములను దేవుని దైవసంరక్షణకును సంకల్పమునకును లోపరచుకొనునట్లు ఈ ఆవేశము అదుపులో ఉంచబడుగాక. ఇప్పుడు కొనసాగుదము—

హబక్కూకు 2:4

4. ఇదిగో వాని మనస్సు వానియందు ఉప్పొంగియున్నది, అది యథార్థమైనది కాదు; అయితే నీతిమంతుడు తన విశ్వాసమువలన బ్రదుకును.

4. Ecce exaltatio, (vel, qui se munit, ut alii vertunt,) non recta est anima ejus in ipso: justus autem in fide sua vivet.

ఈ వచనము గత వచనముతో సంబంధము కలిగియున్నది; ఏలయనగా మన ప్రాణములను నానావిధ శోధనలు ఎంతగా దాడిచేసినను దేవుని వాక్యముపై ఆధారపడుటకంటె శ్రేష్ఠమైనది లేదని చూపుట ప్రవక్త ఉద్దేశము. కాబట్టి ఇచ్చట క్రొత్తదేదియు చెప్పబడలేదనియు, పూర్వపు బోధయే దృఢపరచబడెననియు—మన రక్షణ దేవుని వాగ్దానమువలననే సురక్షితముగాను నిశ్చయముగాను చేయబడుననియు, కావున సాతాను యొక్క లోకము యొక్క దాడులన్నిటిని మనము క్షేమముగా తట్టుకొనగలిగిన మరి ఏ ఆశ్రయమును వెదకకూడదనియు మనము చూచుచున్నాము.

అయితే ఆయన ఆ రెండు వాక్యములను ఒకదానికొకటి ఎదురుగా పెట్టుచున్నాడు: తనను తాను బలపరచుకొనగోరు ప్రతి మనుష్యుడును ఎల్లప్పుడును నానావిధ మార్పులకు లోనగుచు, మనశ్శాంతిని ఎన్నడును పొందడు; తరువాత రెండవ వాక్యము వచ్చుచున్నది—విశ్వాసముచేత తప్ప మనుష్యుడు వేరుగా విశ్రాంతిని పొందలేడు.

అయితే మొదటి భాగము వివిధ విధములుగా వివరింపబడుచున్నది. కొందరు వ్యాఖ్యాతలు ఆ పదము నామవాచకమనియు, దానిని ఉన్నతి అని అనువదింపవలెననియు తలంతురు, అది అనుచితము కాదు; వాస్తవముగా దీనినే దాని నిజమైన అర్థముగా ఎంచుటకు నేను సంశయింపను, ఏలయనగా హెబ్రీయులు దుర్గమును అనుదానిని {,}עפלophle, అనగా ఎక్కుట అను దానినుండి సరిగా ఉత్పన్నమైనదిగా పిలుతురు. మరికొందరు అది బలపరచుట అని అర్థమిచ్చునని వాదించుటకు సరైన ఆధారము లేదు. మరికొందరు ఈ వివరణ ఇచ్చుదురు—అవిశ్వాసులు తమను తాము బలపరచుకొనుటకై తమకొరకు ఒక కోటను వెదకుదురని; దీనివలన విషయమునందు స్వల్ప భేదమే కలుగును. అయితే ఆ వాక్యము యొక్క భావమునందు వ్యాఖ్యాతలు వేర్వేరుగా నున్నారు, భిన్నాభిప్రాయములు కలిగియున్నారు; ఏలయనగా కొందరు విధేయమును కర్తగాను, కర్తను విధేయముగాను మార్చి ప్రవక్త మాటలనుండి ఈ భావమును రాబట్టుదురు—“మనస్సు నెమ్మదిలేని ప్రతివాడును, తాను క్షేమముగా విశ్రమించి తనను తాను బలపరచుకొనగల కోటను వెదకును”; మరికొందరు ఈ అభిప్రాయమిచ్చుదురు—“గర్వించువాడు, లేక తాను బాగుగా బలపరచబడితినని తలంచువాడు ఎల్లప్పుడును అశాంతమైన మనస్సుగలవాడై యుండును.”

ఈ రెండవ అర్థమునే నేను ఆమోదించుచున్నాను; అయితే ఆ పదము యొక్క భావమును నేను నిలుపుకొనుచున్నాను, అనగా “మనస్సు ఉప్పొంగిన చోట శాంతి ఉండదు” అని చెప్పబడినట్లు.

రెండవ వివరణ ఇచ్చువారి అభిప్రాయమేమో మొదట చూతము. అవిశ్వాసులు తమ మనస్సులలో మొండివారును వక్రబుద్ధిగలవారునై, తాము ఎక్కడ క్షేమముగా నుండవచ్చునో ఎల్లప్పుడును వెదకుదురని వారు చెప్పుదురు; ఏలయనగా వారు అనుమానములతో నిండినవారై, దేవుని లక్ష్యపెట్టక, కీడుల నుండియు ప్రమాదముల నుండియు తప్పించుకొనుటకు తగిన ఉపాయములకొరకు లోకమునే ఆశ్రయింతురు. ఇది వారి అభిప్రాయము. అయితే నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు, ప్రవక్త ఇచ్చట దానికి విరుద్ధముగా అవిశ్వాసులపై శిక్షను ప్రకటించుచున్నాడు, ఇట్లు చెప్పినట్లుగా—“వారు పొందదగిన ఈ ప్రతిఫలము వారికి చెల్లింపబడును—వారు ఎల్లప్పుడును తమను తామే వేధించుకొందురు.” ఇట్లు వైరుధ్యము మరింత స్పష్టమగును; దేవుడు అవిశ్వాసులను అటు ఇటు త్రోలబడనిచ్చునప్పుడును, వారి మనస్సులను నానావిధ బాధాకరమైన తలంపులతో వేధించునప్పుడును ఆయన వారిని శిక్షించుచున్నాడని మనము చెప్పినయెడల, మరింత ఫలప్రదమైన బోధ లభించును. కాబట్టి తాము బాగుగా బలపరచబడితిమని ఎంచుకొనువారికి మనశ్శాంతి లేదని ప్రవక్త చెప్పునప్పుడు, వారు తమకు తామే తలారులని ఆయన సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు తమకొరకు అనేక శ్రమలను, అనేక దుఃఖములను, అనేక చింతలను వెదకుకొని, అనేక ఆలోచనలను సంకల్పములను పన్నుచు కలుపుచుందురు; ఇప్పుడు ఒకదానిని తలంతురు, అంతలో మరొకదానివైపు మళ్లుదురు; ఏలయనగా మనము ఒక విషయమునందు తృప్తిపడి నెమ్మదియైన మనఃస్థితిలో కొనసాగునప్పుడు ప్రాణము సరిగా నున్నదని హెబ్రీయులు చెప్పుదురు; అయితే చిక్కుపడిన తలంపులు మనలను చెదరగొట్టునప్పుడు, మన ప్రాణము మనలో సరిగా లేదని వారు చెప్పుదురు. ఇప్పుడు ప్రవక్త యొక్క నిజమైన భావమును మనము గ్రహించుచున్నాము.

ఇదిగో అని ఆయన అనుచున్నాడు: ఈ సూచకమైన పదముచేత, మనము దైనందిన సంఘటనలను గమనించినయెడల తాను మనకు బోధించునది స్పష్టముగా కనబడునని ఆయన సూచించుచున్నాడు. కాబట్టి భావమేమనగా, తనను తాను బలపరచుకొని స్వవిశ్వాసముతో ఉప్పొంగువాడు ఎన్నడును నెమ్మదిగల ఆశ్రయమును పొందడు, ఏలయనగా ఏదో ఒక క్రొత్త అనుమానము లేక భయము ఎల్లప్పుడును అతని మనస్సును కలవరపరచును అను ఈ సంగతికి ఋజువు మనుష్యుల సామాన్య జీవితమునందే స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. అందువలన ప్రాణము నానావిధ చింతలలోను ఆందోళనలలోను చిక్కుకొనుచున్నది. నేను చెప్పినట్లు, దేవుని న్యాయమైన తీర్పుచేత అవిశ్వాసులకు నియమింపబడిన ప్రతిఫలము ఇదియే; ఏలయనగా యెషయా ద్వారా ఆయన సాక్ష్యమిచ్చునట్లు, దేవుడు మనకు విశ్రాంతిని అర్పించుచున్నాడు; దేవుడు వారికి ఉచితముగా అర్పించిన ఈ అమూల్యమైన మేలును తిరస్కరించువారు, ఒక విధముగా మాత్రమే కాక అంతులేని కలవరములచేత వేధింపబడుటకును, తమను తామే బాధించుకొని వేధించుకొనుటకును యోగ్యులు. బలపరచబడినవాడు దేవుని వాక్యమునందు కూడా తృప్తిపడవచ్చునన్నది నిజమే; కాని ఆ పదము మనస్సు యొక్క స్థితిని సూచించుచున్నది. కాబట్టి శరీరరీత్యా తనకు అనేక సహాయకులున్నారని చూచి వ్యర్థమైన నమ్మకముతో ఉబ్బువాడెవడైనను ఎల్లప్పుడును కలవరపడును; మనస్సు దేవుని కృపపైననే ఆనుకొనితే తప్ప ఎక్కడను విశ్రాంతి లేదని చివరికి కనుగొనును. ఈ వాక్యము యొక్క భావమును ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము.

35 ఈ వాక్యము యొక్క వివరణలో చాలామంది రచయితలు ముఖ్యముగా కాల్విన్‌తో ఏకీభవింతురు. ఈ వచనమంతయు హెబ్రీయులకు 10:39లో పౌలుచేత లేఖనముల నుండి దాదాపు మాటకుమాట ఉదహరింపబడినది; అయితే ఆయన వాక్యములను తలక్రిందులు చేసి, “విశ్వాసము”తో సంబంధించిన “నా” అను సర్వనామమును విడిచిపెట్టెను. కాని ఆయన ఉదహరించినట్లు ఈ వాక్యము ఇప్పుడున్న హెబ్రీ పాఠముకంటె గణనీయముగా భిన్నముగా నున్నది, అయితే ముఖ్యమైన భేదము కాల్విన్‌చేతను మరి అనేకులచేతను ఉన్నతి లేక గర్వము అని అనువదింపబడిన [{,[{עפלה అను పదమును గూర్చినది. రెండు ప్రతులు మరొక పాఠమును ఇచ్చుచున్నవి; ఒకదానిలో ,[{]}עולפה మరియు రెండవదానిలో ,[{]}עלפה ఉన్నవి, ఇవి మూర్ఛపోవుట, లేక సొమ్మసిల్లుట, లేక విఫలమగుట అని అర్థమిచ్చును. ఈ పాఠము ముఖ్యముగా సందర్భమును పొసగించును, ఆ సందర్భమును వచనములోని వైరుధ్యమును స్పష్టముగా దానికి అనుకూలించును. ఆ వాక్యము యొక్క మిగిలిన భాగమునకు సంబంధించి, పదములు భిన్నముగా నున్నను, పౌలుచేత ఉదహరింపబడినట్లు భావము సెప్టువజింటు అనువాదముతో సమానమే; భావము కాపాడబడినప్పుడు పదములు వేర్వేరుగా నున్నను అపొస్తలుడు ఆ అనువాదమును మార్చని ఇతర ఉదాహరణలు కూడా ఉన్నవి. మనుష్యుని ప్రాణము అతనిలో సరిగా లేదని చెప్పుట, దేవుడు అతనియందు సంతోషించుట లేదని చెప్పుటతో సమానము. “అతని ప్రాణము” అని కాక “నా ప్రాణము” అని ,[{ ]}נפשי అని ఉన్న ఒక ప్రతి నిజముగా ఉన్నది; అప్పుడు [{]}ישרה సెప్టువజింటుచేత తరచుగా {ἀρεσκειν} అనగా సంతోషపరచుట అని అనువదింపబడినది. చూడుము సంఖ్యాకాండము 23:27; 2 దినవృత్తాంతములు 30:4. ఈ సందర్భమున పదములలోను భావములోను సంపూర్ణమైన ఏకత్వము ఉండును. ఈ పాఠములకు ముఖ్యముగా మద్దతునిచ్చునదేమనగా, ఆ మార్పు మునుపటి వచనముతో మరింత బాగుగా పొసగును. దర్శనముకొరకు, అనగా దాని నెరవేర్పుకొరకు, వేచియుండుమను ప్రబోధము ఉన్నది. ఈ సందర్భమున గర్వమును పేర్కొనుట తగినట్లు కనబడదు; కాని అవిశ్వాసమువలన మూర్ఛపోవుటను లేక విఫలమగుటను పేర్కొనుట సరైనదే; అంతట ఈ మనఃస్థితికి విరుద్ధముగా తరువాతి వాక్యము చేర్చబడినది. [{]}עלפה అను ముఖ్యమైన మార్పును స్వీకరించి ,[{( ]}עפלה కు బదులుగా—రెండు అక్షరముల స్థానములు మార్చుట మాత్రమే—ఈ వచనమును నేను ఇట్లు అనువదింతును— ఇదిగో మూర్ఛిల్లుటను! వాని ప్రాణము వానిలో యథార్థమైనది కాదు; అయితే నీతిమంతుడు తన విశ్వాసమువలన బ్రదుకును. “మూర్ఛిల్లుట” అను పదము స్త్రీలింగములో నున్నది, తరువాతి వాక్యములోని “ప్రాణము” అను పదము వలన, లేక [{]}איש అను పదము అధ్యాహృతమై, “మూర్ఛిల్లు మనుష్యుడు” అని ఉన్నందున; దీనికి ఉదాహరణలను హెండర్సన్ ఈ వచనముపై చూపియున్నాడు, అయితే ఆయన ప్రస్తుత పాఠమునందలి పదమునే నిలుపుకొనెను; “నేను ప్రార్థనాపరుడను” అనుదానికి బదులుగా {`` }תפלה{[, ]}אני నేను ప్రార్థన అనునట్లు.—కీర్తనలు 109:4; చూడుము యిర్మీయా 50:31, 32; దానియేలు 9:23. ఇప్పుడు వైరుధ్యము ఇచ్చట సంపూర్ణమగుటయే కాక, అది వచ్చు క్రమము కూడా ప్రవక్తల శైలి తరచుగా ఉండు రీతికి అనుగుణముగా నున్నది; మొదటి వాక్యము యొక్క మొదటి భాగము రెండవ దాని చివరి భాగమునకును, మొదటి దాని చివరి భాగము రెండవ దాని మొదటి భాగమునకును సరిపోవును; వాక్యములను క్రమానుసారముగా విరుద్ధార్థములుగా చూపు డాక్టర్ హెండర్సన్ అభిప్రాయప్రకారము కాదు. 1:13 అధ్యాయమునందును, ఈ అధ్యాయము మొదటి వచనమునందును ఇట్టి ఉదాహరణను చూడుము. మూర్ఛిల్లువాడును, విశ్వాసముచేత బ్రదుకువాడును వైరుధ్యమును ఏర్పరచుదురు; రెండవ వాక్యములో “విశ్వాసముచేత” అను చేర్పు, ఆ మూర్ఛిల్లుట విశ్వాసము లేకపోవుట వలన, లేక అవిశ్వాసము వలన అని సూచించుచున్నది. తరువాత యథార్థము కాని ప్రాణము, రెండవ పంక్తిలోని నీతిమంతునికి లేక న్యాయవంతునికి విరుద్ధముగా నిలుచును. ఇట్లు వచనములోని ప్రతిదియు, అది మునుపటిదానితో గల సంబంధమునందును, సూచింపబడిన దానికే అనుకూలముగా నున్నది. గ్రోటియస్‌ను న్యూకమ్‌ను ఈ పాఠమును స్వీకరించుటకు మొగ్గుచూపినట్లు కనబడెను.—సం.

తరువాత ఇట్లున్నది: అయితే నీతిమంతుడు తన విశ్వాసమువలన బ్రదుకును. మనుష్యులు తమను తాము ఎంతగా గ్రుడ్డివారిగా చేసికొని, దేవుని విడనాడి ఆయన నుండి ఏ సహాయమును వెదకకుందురో, ఆ రక్షణలన్నిటికి ప్రవక్త విశ్వాసమును ఎదురుగా నిలుపుచున్నాడని నాకు సందేహము లేదు. కాబట్టి మనుష్యులు భూమి ఇచ్చునదానిపై ఆధారపడి, తమ మోసకరమైన ఆధారములపై ఆనుకొనగా, ప్రవక్త ఇచ్చట జీవమును విశ్వాసమునకు ఆపాదించుచున్నాడు. అయితే విశ్వాసము, అందరికి తెలిసినట్లు, మరియు మనము వెంటనే మరింత విపులముగా చూపబోవునట్లు, దేవునిపైననే ఆధారపడును. కాబట్టి మనము విశ్వాసముచేత బ్రదుకునట్లు, మనలను నిరాశపరచుట అలవాటైన ఆ రక్షణలన్నిటిని మనము మనస్ఫూర్తిగా విడిచిపెట్టవలెనని ప్రవక్త సూచించుచున్నాడు. కాబట్టి తాను సమస్త రక్షణలను కోల్పోయితినని కనుగొనువాడు, తనకు కావలసినదానిని దేవునియందే వెదకి, లోకమును విడిచి తన మనస్సును పరలోకముపై నిలిపినయెడల, తన విశ్వాసమువలన బ్రదుకును.

{,}אמוגתamunat అనునది హెబ్రీ భాషలో సత్యము అని అర్థము గనుక, కొందరు దానిని యథార్థత అని భావింతురు; అనగా ఈ లోక సంతానము తాము అతిశయించు ఆ కోటలన్నిటియందు కలిగియున్నదానికంటె, నీతిమంతుడు తన నమ్మకత్వమునందును పవిత్రమైన మనస్సాక్షియందును మరింత క్షేమమును కలిగియున్నాడని ప్రవక్త చెప్పినట్లు. అయితే ఈ విధముగా వారు ప్రవక్త యొక్క ప్రకటనను చప్పగా తగ్గించుచున్నారు; ఏలయనగా మన రక్షణ ఏ విశ్వాసనీతినుండి వచ్చునో అది వారు గ్రహింపరు. {,}אמוגת amunat అను పదముచేత మనలను సమస్త అహంకారమునుండి విడిపించి, మనలను దిగంబరులుగాను దరిద్రులుగాను దేవుని యొద్దకు నడిపించు విశ్వాసమునే ప్రవక్త ఉద్దేశించుచున్నాడని నిశ్చయము; అది లేనిచో మనకు దూరమైయుండు రక్షణను ఆయన యొద్దనే మనము వెదకునట్లు.

ఇప్పుడు అనేకులు మొదటి భాగమును నెబుకద్నెజరునకే పరిమితము చేయుదురు, కాని ఇది తగినది కాదు. అధ్యాయము చివరివరకు ప్రవక్త బబులోనును దాని నాశనమును గూర్చి మాటలాడుట వాస్తవమే; కాని ఇచ్చట ఆయన తమ చింతలన్నిటిని దేవునిపై వేయు దేవుని పిల్లలకును, లోకమునకు పైగా వెళ్లలేక, తమకు క్షేమము కలుగునని ఎక్కడ వెదకుదురో అక్కడనుండియే తాము నమ్మిన రక్షణలను సమకూర్చుకొను అవిశ్వాసులకును మధ్య భేదమును చూపుచున్నాడు. ఇది ప్రత్యేకముగా గమనింపదగినది, ఏలయనగా ప్రవక్త యొక్క భావమును గ్రహించుటలో ఇది మనకు మిక్కిలి సహాయపడును; “ఇదిగో గర్విష్ఠుడు, వాని ప్రాణము వానియందు యథార్థముగా లేదు” అను ఈ భాగము నెబుకద్నెజరునకు వర్తింపజేయబడినయెడల, రెండవ భాగము తన భావములో అధికభాగమును కోల్పోవును; కాని ప్రవక్త, ఈ రెండు పలకలలో ఒక విధముగా, మన స్వంత శక్తులయందు లేక భూసంబంధమైన సహాయములయందు అతిశయించుట ఏమో, దేవునిపైననే విశ్రమించుట ఏమో చూపుచున్నాడని మనము భావించినయెడల, అప్పుడు ఆ రెండవది మరింత స్పష్టముగా కనబడును, ఈ సత్యము మరింత బలముగా మన మనస్సులలోనికి చొచ్చుకొనిపోవును; ఏలయనగా అటువంటి పోలికలు, లేనిచో అస్పష్టముగాను తక్కువ స్పష్టముగాను ఉండు విషయమును ఎంతగా విశదపరచునో మనము ఎరుగుదుము. ఏలయనగా మన విశ్వాసమే జీవమునకును రక్షణకును కారణమని మాత్రమే ప్రవక్త ప్రకటించినయెడల, అది వాస్తవముగా గ్రహింపబడవచ్చును; అయితే మనము లౌకికమైన ఆశలను ఆదరించుటకు మొగ్గుచూపువారము గనుక, పూర్వ సత్యము ఈ చెడును సరిచేయుటకును, మన మనస్సులను సమస్త వ్యర్థమైన నమ్మకమునుండి విడిపించుటకును చాలి ఉండెడిది కాదు. అయితే అవిశ్వాసులందరును తమను తాము బలపరచుకొనుచు లేక ఉబ్బుచు మోసపోవుదురనియు, ఏలయనగా దేవుడు ఎల్లప్పుడును వారిని కలవరపరచుననియు, బాహ్యముగా ఎవడును వారిని కలవరపెట్టకపోయినను, యథార్థమైనదిగాని నిశ్చయమైనదిగాని వారికి ఏదియు లేనందున వారు తమకు తామే వేధించుకొనువారగుదురనియు ఆయన నొక్కిచెప్పునప్పుడు; కాబట్టి ఇదంతయు మనతో చెప్పబడునప్పుడు, సాతాను యొక్క ఆకర్షణలచేత మనము మోసపోవుట చూచి, చివరకు మనలను నాశనమునకు నడిపించు వంచనలలో చిక్కుటకు మనము అతిగా మొగ్గుచూపుట చూచి, దేవుడు మనలను బలవంతముగా తన వైపు లాగుచున్నట్లుగా ఉన్నది.

కాబట్టి హబక్కూకు ఈ రెండింటిని ఒకదానికొకటి ఎదురుగా పెట్టిన కారణమును ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము—ఈ లోకపు రక్షణలు అశాశ్వతములు మాత్రమే కాక, ఎల్లప్పుడును అనేక వేధించు భయములను తమతో తెచ్చును—తరువాత నీతిమంతుడు తన విశ్వాసమువలన బ్రదుకునని. దీనినుండి నేను ఇదివరకే స్పృశించిన సంగతికి ఋజువు కూడా లభించుచున్నది, అదేమనగా విశ్వాసము ఇచ్చట మనుష్యుని యథార్థతగా కాక, మనుష్యుని సమస్త మేలులనుండి రిక్తునిగా దేవుని యెదుట నిలుపు విశ్వాసముగా గ్రహింపవలెను, అప్పుడు అతడు తనకు కావలసినదానిని ఆయన ఉచితమైన మంచితనమునుండి వెదకును: ఏలయనగా అవిశ్వాసులందరును తమను తాము బలపరచుకొనుటకు యత్నింతురు; ఇట్లు తాము నమ్మినదేదైనను తమకు చాలునని తలంచి తమను తాము ధైర్యపరచుకొందురు. అయితే నీతిమంతుడు ఏమి చేయును? అతడు విశ్వాసము తప్ప మరేదియు దేవుని యెదుటకు తీసికొనిరాడు: కాబట్టి అతడు తనది ఏదియు తీసికొనిరాడు, ఏలయనగా మనుష్యుని స్వాధీనములో లేనిదానిని విశ్వాసము దయచేత అప్పుగా తీసికొనును. కాబట్టి విశ్వాసముచేత బ్రదుకువానికి తనలో జీవము లేదు; కాని అది తనకు లేదు గనుక దానికొరకు దేవుని యొద్దకే పరుగెత్తును. ఈ జీవము యొక్క నిత్యత్వమును చూపుటకై ప్రవక్త క్రియాపదమును భవిష్యత్కాలములో ఉంచియున్నాడు: ఏలయనగా అవిశ్వాసులు ఛాయాప్రాయమైన జీవమునందు అతిశయింతురు; అయితే ప్రభువు చివరికి వారి మూర్ఖత్వమును బయలుపరచును, వారు మోసపోయితిమని వారే నిజముగా తెలిసికొందురు. అయితే దేవుడు తన ప్రజల నిరీక్షణను ఎన్నడును నిరాశపరచడు గనుక, ప్రవక్త ఇచ్చట విశ్వాసులకు శాశ్వతమైన జీవమును వాగ్దానము చేయుచున్నాడు.

ఇప్పుడు పౌలు విషయమునకు వత్తము; రక్షణ క్రియలవలన కాక, దేవుని కనికరమువలననే, కావున విశ్వాసమువలననే కలుగునని మనకు బోధించుటకై ఆయన ప్రవక్త సాక్ష్యమును అన్వయించెను. పౌలు ప్రవక్త మాటలను తప్పుగా అన్వయించి, వాటి భావముకంటె అధికముగా వాడినట్లు కనబడుచున్నది; ఏలయనగా ప్రవక్త ఇచ్చట ప్రస్తుత జీవిత స్థితిని గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు, ఆయన ఇంతకుముందు పరలోక జీవమును గూర్చి మాటలాడలేదు, మనము చూచినట్లు విశ్వాసులను సహనమునకు ప్రబోధించి, అదే సమయమున దేవుడు వారికి విమోచకుడగునని సాక్ష్యమిచ్చెను; ఇప్పుడు ఆయన ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు: నీతిమంతుడు సమస్త సహాయమును కోల్పోయినను, అదృష్టము యొక్కయు దుష్టులయొక్కయు అపవాది యొక్కయు దాడులన్నిటికి గురియైనను, విశ్వాసముచేత బ్రదుకును. ప్రాణము యొక్క నిత్యరక్షణతో దీనికేమి సంబంధము? అని ఎవడైన అనవచ్చును. కాబట్టి ఉచితముగా విశ్వాసమువలన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చిన తన చర్చలోనికి పౌలు ఈ సాక్ష్యమును మిక్కిలి సూక్ష్మబుద్ధితో తెచ్చినట్లు కనబడుచున్నది. అయితే ఈ సూత్రమును ఎల్లప్పుడును జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను—ప్రభువు ఈ జీవితమునందు విశ్వాసులకు అనుగ్రహించు మేలులన్నియు, నిత్య స్వాస్థ్యమను నిరీక్షణయందు వారిని స్థిరపరచుటకే ఉద్దేశింపబడినవి; ఏలయనగా దేవుడు మనయెడల ఎంత ఉదారముగా వ్యవహరించినను, మన నిరీక్షణ ఈ భూలోక జీవితమునకే పరిమితమైనయెడల మన స్థితి వాస్తవముగా దౌర్భాగ్యమే అగును.

కాబట్టి ఈ లోకములో ఆయన మనకు సహాయపడునప్పుడెల్ల, తనను తాను మనకు తండ్రిగా ప్రకటించుకొనునప్పుడెల్ల, నిత్య రక్షణ యొక్క నిరీక్షణలవైపు మన మనస్సులను ఆయన లేపగోరుచున్నాడు గనుక, ప్రవక్త విశ్వాసులు బ్రదుకుదురని చెప్పునప్పుడు, ఆయన ఒకటి రెండు దినములు లేక కొన్ని సంవత్సరములు మాత్రమే మనలను కాపాడునని ఈ జీవమును అంత ఇరుకైన పరిమితులలో ఆయన నిశ్చయముగా పరిమితము చేయుట లేదు; అయితే ఆయన మరింత ముందుకు సాగి, మనము నిజముగాను వాస్తవముగాను సుఖసంతోషులమగుదుమని చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా ఈ లోకమంతయు నశించినను లేక వివిధ మార్పులకు గురియైనను, విశ్వాసులు శాశ్వతమైన నిజమైన క్షేమమునందు నిలిచియుందురు. కాబట్టి హబక్కూకు విశ్వాసులకు భవిష్యత్తులో జీవమును వాగ్దానము చేయునప్పుడు, ఆయన ఈ లోక సరిహద్దులను నిస్సందేహముగా దాటి, అనేక దుఃఖములతో కూడియుండి, తన స్వల్పకాలముచేతనే అధికముగా కోరదగినది కాదని తెలియజేయు ఈ లోకములో వారికి కలిగిన జీవితముకంటె శ్రేష్ఠమైన జీవితమును విశ్వాసుల ముందుంచుచున్నాడు.

నీతిమంతుడు విశ్వాసముచేత బ్రదుకును అను ప్రవక్త మాటలను పౌలు తన విషయమునకు జ్ఞానముతోను సముచితముగాను అన్వయించెనని ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము; ఏలయనగా దేవుని కనికరముద్వారా తప్ప ప్రాణమునకు రక్షణ లేదు.

రోమీయులకు 1:17లో ఈ స్థలమును ఉదహరించుచు, దేవుని నీతి సువార్తలో విశ్వాసమూలముగా విశ్వాసమునకై బయలుపరచబడుచున్నదని ఆయన చెప్పి, తరువాత “నీతిమంతుడు విశ్వాసమూలముగా జీవించును అని వ్రాయబడినట్లు” అని చేర్చుచున్నాడు.

నీతి సువార్తలో తెలియజేయబడుచున్నదనియు, అది మనకు విశ్వాసముచేత మాత్రమే వచ్చుననియు ఈ సంగతులను పౌలు మిక్కిలి సముచితముగా జతపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రముచేత, లేక ధర్మశాస్త్ర క్రియలచేత మనుష్యులు నీతిని పొందలేరని ఆయన అచ్చట వాదించుచున్నాడు; కాబట్టి అది సువార్తలోనే బయలుపరచబడునని అనుసరించును: దీనిని ఆయన ఎట్లు రుజువు చేయుచున్నాడు? ప్రవక్తయైన హబక్కూకు సాక్ష్యముచేత—విశ్వాసముచేత నీతిమంతుడు బ్రదుకును, కావున అతడు విశ్వాసముచేతనే నీతిమంతుడు; అతడు విశ్వాసముచేత నీతిమంతుడైనయెడల, ధర్మశాస్త్ర క్రియలచేత అతడు అట్లు కాడు.

మరియు నేను ఇదివరకు సూచించిన సూత్రమును పౌలు గ్రహించుచున్నాడు—మనుష్యులు తమ విశ్వాసమును దేవుని యెదుట చూపునప్పుడు సమస్త క్రియలనుండి రిక్తులై యుందురు: ఏలయనగా మనుష్యుడు తనదైన దేనినైనను కలిగియున్నంతవరకు, అతడు విశ్వాసముచేత మాత్రమే కాక తన స్వంత యోగ్యతచేతను కూడా దేవునికి ప్రీతి కలిగించును.

విశ్వాసమొక్కటే కృపను పొందునట్లయితే, ధర్మశాస్త్రము విడిచిపెట్టబడవలసినదే; అపొస్తలుడు గలతీయులకు వ్రాసిన పత్రికలోని మూడవ అధ్యాయమునందు (గలతీయులకు 3:11) దీనిని మరింత స్పష్టముగా వివరించుచున్నాడు: నీతి ధర్మశాస్త్ర క్రియలవలన కలుగునది కాదనుట స్పష్టము; ఏలయనగా, 'నీతిమంతుడు విశ్వాసమూలముగా జీవించును' అని వ్రాయబడియున్నది, ధర్మశాస్త్రము విశ్వాసమూలమైనది కాదు.

విశ్వాసము, ధర్మశాస్త్రము అనునవి ఒకదానికొకటి విరుద్ధములని పౌలు భావించుచున్నాడు; నీతిమంతులుగా తీర్చు కార్యమునకు సంబంధించి అవి విరుద్ధములు. ధర్మశాస్త్రము సువార్తతో ఏకీభవించునది; అంతేకాదు, అది తనయందే సువార్తను కలిగియున్నది. పౌలు రోమీయులకు వ్రాసిన పత్రిక మొదటి అధ్యాయమున (రోమీయులకు 1:1-32) ఈ ప్రశ్నను పరిష్కరించియున్నాడు; అదేమనగా, నీతిని పొందుటకు ధర్మశాస్త్రము మనకు సహాయము చేయజాలదు గాని, అది సువార్తయందు మనకు అనుగ్రహింపబడుచున్నది, మరియు ధర్మశాస్త్రమువలనను ప్రవక్తలవలనను దానికి సాక్ష్యము కలుగుచున్నది. కావున ధర్మశాస్త్రమునకును సువార్తకును సంపూర్ణమైన ఏకీభావము ఉన్నను, ఏలయనగా తనతో తాను విరుద్ధముగా ఉండని దేవుడే ఆ రెంటికిని కర్త, అయినను నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చి చూచినయెడల, వెలుగునకును చీకటికిని ఏకీభావము లేనట్లే ధర్మశాస్త్రమునకును సువార్తకును ఏకీభావము లేదు; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము దేవుని సేవించువారికి జీవమును వాగ్దానము చేయుచున్నది; ఆ వాగ్దానము షరతుతో కూడినది, క్రియల యోగ్యతలపై ఆధారపడినది. సువార్తయు నిజముగా షరతుతో నీతిని వాగ్దానము చేయుచున్నది; కాని అది క్రియల యోగ్యతలను లెక్కించదు. అట్లయితే అది ఏమి? శిక్షావిధి పొంది నశించినవారు క్రీస్తునందు తమకు అనుగ్రహింపబడిన దయను స్వీకరింపవలెననుట మాత్రమే.

కావున మన ప్రవక్త సాక్ష్యము ద్వారా పౌలు తన బోధను, అనగా నిత్యరక్షణ విశ్వాసమువలన మాత్రమే పొందబడునను బోధను సరిగానే స్థిరపరచుచున్నాడని మనము ఇప్పుడు చూచుచున్నాము; ఏలయనగా మనము క్రియల వలన కలిగిన సమస్త యోగ్యతలను కోల్పోయినవారమై, దేవుని యెదుట దిగంబరులుగాను దీనులుగాను నిలువవలసినవారమై యున్నాము; అప్పుడు ప్రభువు మనలను ఉచితముగా నీతిమంతులుగా తీర్చుచున్నాడు.

అయితే ఇది మరింత స్పష్టమగునట్లు, మనుష్యులు దేవుని యెదుటికి సంపూర్ణముగా దిగంబరులుగా ఎందుకు రావలెనో మొదట ఆలోచించుదము; ఏలయనగా వారియందు ఏదైనను యోగ్యత ఉండినయెడల, ప్రభువు వారిని అట్టి ఘనతనుండి ఎంత మాత్రమును తొలగింపడు. అట్లయితే ప్రభువు మనలను ఉచితముగా నీతిమంతులుగా తీర్చుట ఎందుకు? అందువలన ఆయన నీతిమంతుడని కనబడుటకే గదా. మనుష్యులకు అన్యాయము చేయుటచేత తప్ప తాను మహిమపరచబడజాలనట్లు, ఆయనకు ఈ మహిమ అవసరమని కాదు. అయితే దేవుడు మనయందు అంగీకరింపదగినదేదియు, నీతిని సంపాదింపజాలినదేదియు కనుగొనడు గనుకనే మనము విశ్వాసమువలన మాత్రమే నీతిని పొందుచున్నాము. ఇట్లుండగా, మనుష్యుల స్వభావమును గూర్చి పరిశుద్ధాత్మ అంతటను ప్రకటించునది సత్యమని మనము చూచుచున్నాము. మనుష్యులు తమ నీతిని గూర్చి మూర్ఖపు అహంభావముతో గర్వించుచున్నారు గాని, స్వేచ్ఛాచిత్తమువలన తమకు కలిగియున్నవని మనుష్యులు తలంచు తత్త్వవేత్తల సద్గుణములన్నియు కేవలము ఆవిరివంటివి; అంతేకాదు, అవి సాతాను మాయలు; వానిచేత అతడు మనుష్యుల మనస్సులను మోహపరచుచున్నాడు, అందువలన వారు దేవునియొద్దకు రాక, దానికి బదులుగా అగాధమైన పాతాళములోనికి దూకి, అక్కడ తమ్మును తాము మితిలేకుండ హెచ్చించుకొనజూతురు. ఏది ఎట్లున్నను, మనుష్యునియందు ఋజుత్వమునకుగాని నీతికిగాని రవ్వంతయైనను లేదనియు, మనుష్యులు తమంతట తాము చేయ ప్రయత్నించునదంతయు దేవుని యెదుట హేయమనియు మనము సంపూర్ణముగా నిశ్చయించుకొందము. ఇది ఒక సంగతి.

ఇక, దేవుడు తన ఏర్పరచుకొనినవారివైపు తన హస్తమును చాపిన తరువాత కూడ, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చి వారు తమ కొరతను, తమ దిగంబరత్వమును ఒప్పుకొనుట ఇంకను అవసరమే; ఏలయనగా వారు దేవుని ఆత్మచేత పునర్జన్మ పొందినవారైనను అనేక విషయములలో లోపము గలవారే, ఇట్లు అనేక విధములుగా దేవుని దృష్టిలో నిత్యమరణమునకు గురియగుదురు; కావున వారియందు తమకంటూ ఏ నీతియు లేదు. పోపు మతస్థులు మొదట మనతో భేదించుచున్నారు; ఏలయనగా కొన్ని సన్నాహములు అవసరమని వారు తలంచుచున్నారు; స్వేచ్ఛాచిత్తమును గూర్చిన ఆ అబద్ధభావము వారి హృదయములనుండి పెరికివేయబడజాలదు. కావున మనుష్యునికి స్వేచ్ఛాచిత్తము ఉన్నదని వారు నమ్ముటచేత, తమ స్వంత క్రియలచేత కృపను సంపాదించుకొనగలమన్నట్లు, దానితో ఎల్లప్పుడును ఏదో ఒక శక్తిని జోడించుచున్నారు. మనుష్యుడు తనంతట తాను దేవుని సహాయక కృపవలన తప్ప ఏమియు చేయలేడని వారు నిజముగా ఒప్పుకొందురు; అయితే అంతలోనే, నేను చెప్పినట్లు, తమ కల్పిత సన్నాహములను కలిపివేయుదురు. దేవుడు తన కృపచేత మనకు ముందుగా సహాయపడువరకు స్వేచ్ఛాచిత్తమునకు ఏ శక్తియు లేదని మరికొందరు ఒప్పుకొందురు; కాని ఆ తరువాత స్వేచ్ఛాచిత్తము దేవుని కృపతో కలిసి పనిచేయునని వారు తలంతురు, ఏలయనగా అది మన అంగీకారముచేత స్వీకరింపబడితేనే తప్ప తనంతట తాను అసమర్థమైనదై యుండునట. ఇట్లు వారు మనుష్యులకొరకు ఎల్లప్పుడును కొంత యోగ్యతను ఉంచుకొందురు; అయితే రెండవ విషయమున ఇంకను గొప్ప భేదము కలదు: ఏలయనగా మనము దేవుని కృపవలన పునర్జన్మ పొందిన తరువాత క్రియల యోగ్యతలచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడుదుమని పోపు మతస్థులు తలంచుదురు. దేవుడు తన కృపచేత మనకు ముందుగా సహాయపడువరకు మనము శిక్షావిధి క్రిందనే ఉందుమనియు, దేవుని సహాయక కృపవలన తప్ప రక్షణను పొందలేమనియు వారు ఒప్పుకొందురు; కాని దేవుడు మనయందు కార్యము చేయ మొదలుపెట్టిన వెంటనే, మనము మన స్వంత క్రియలచేతనే నీతిని పొందగలమని వారు చెప్పుదురు.

అయితే విశ్వాసులు దేవుని ఆత్మచేత పునర్జన్మ పొందిన తరువాత కూడ ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చరని మనము అభ్యంతరము చెప్పుచున్నాము; అది నిజమేనని వారు అంగీకరించుదురు గాని, వారు ఇష్టపడినయెడల నెరవేర్చగలరనియు, ఏలయనగా మనుష్యులు చేయగలిగిన దానికి మించినదేదియు దేవుడు ఆజ్ఞాపింపలేదనియు చెప్పుదురు. ఇదియు అత్యంత హానికరమైన పొరపాటే. అదే సమయమున, ఏ మనుష్యుడును పాపమునుండి సంపూర్ణముగా విముక్తుడు కాడని అనుభవమే మనకు బోధించుచున్నదని వారు ఒప్పుకొనవలసివచ్చుచున్నది; కావున ఎల్లప్పుడును కొంత అపరాధము మిగిలియుండును. కాని మనము ధర్మశాస్త్రములో సగమును ఆచరించినయెడల, ఆ సగముచేత నీతిని పొందగలమని వారు చెప్పుదురు. కావున ఒకడు వ్యభిచారముచేత దేవునికి విరోధముగా పాపము చేసి నిత్యమరణమునకు గురియైనను, దొంగతనము చేయకుండినయెడల, అతడు దొంగ కాడు గనుక నీతిమంతుడేనని వారు చెప్పుదురు. అతడు వ్యభిచారియే, అది నిజమే; అయినను ధర్మశాస్త్రములో ఒక భాగమును ఆచరించుచున్నాడు గనుక అతడు కొంతవరకు నీతిమంతుడేనని, దీనిని వారు పాక్షిక నీతి అందురు. కాని దేవుడు తన ధర్మశాస్త్రములో ఆజ్ఞాపించినదంతయు మనుష్యులు సంపూర్ణముగాను నిజముగాను నెరవేర్చితేనే తప్ప వారికి రక్షణను వాగ్దానము చేయలేదు. ఏలయనగా 'ధర్మశాస్త్రములో ఒక భాగమును నెరవేర్చువాడు బ్రదుకును' అని చెప్పబడలేదు; గాని 'వీటిని అనుసరించి నడుచుకొనువాడు వీటివలన బ్రదుకును' అని చెప్పబడియున్నది. మోషే రెండు మూడు ఆజ్ఞలను మాత్రమే సూచింపలేదు, ధర్మశాస్త్రమంతటిని చేర్చుచున్నాడు (లేవీయకాండము 18:5). యాకోబు చేసిన ప్రకటనయు ఉన్నది: 'వ్యభిచరింపవద్దని చెప్పినవాడే నరహత్య చేయవద్దనియు చెప్పెను; కాబట్టి ఒక్క విషయములో ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించువాడు ధర్మశాస్త్రమంతటిని అతిక్రమించినవాడగును' (యాకోబు 2:8,11): కావున అతడు నీతిని గూర్చిన ఏ ఆశనుండియు వెలుపలనే ఉన్నాడు. అందువలన, ధర్మశాస్త్రమును కొంత భాగము మాత్రమే ఆచరించుటచేత మనుష్యులు నీతిమంతులగుదురని తలంచు పోపు మతస్థులు అత్యంత స్థూలముగా పొరపడుచున్నారని మనము చూచుచున్నాము.

దేవుని ధర్మశాస్త్రమును కచ్చితముగా ఆచరించినవాడు ఎవడైనను కనబడినయెడల కూడ, ఒక వాగ్దానము ననుసరించియే తప్ప అతడు నీతిమంతునిగా ఎంచబడజాలడు. ఇక్కడ కూడ పోపు మతస్థులు తడబడుదురు, తమతో తామే విరుద్ధముగా ఉందురు; ఏలయనగా యోగ్యతలు తమ స్వాభావిక విలువచేత మనుష్యులకు నీతిని సంపాదింపవు గాని, ధర్మశాస్త్ర నిబంధనచేతనే సంపాదించునని వారు ఒప్పుకొందురు. అయితే ఇది చెప్పిన వెంటనే వారు తమ్మును తామే మరచిపోయి, ఆవేశములో కొట్టుకొని పోవువారివలె దీనికి విరుద్ధమైనదానిని చెప్పుదురు. కావున పోపు మతస్థులు ఈ రెండు సంగతులను — నిబంధనచేతనే తప్ప నీతి లేదనియు, పాక్షిక నీతి ఉన్నదనియు — ఏకముగా కలిపినయెడల, తాము పొందికలేనివారమని వారు గ్రహించెదరు: ఏలయనగా ఈ పాక్షిక నీతి ఎక్కడ ఉన్నది? ధర్మశాస్త్ర నిబంధన ప్రకారమే తప్ప మనము నీతిమంతులము కానియెడల, ధర్మశాస్త్రమును సంపూర్ణముగాను పరిపూర్ణముగాను ఆచరించుటవలననే తప్ప మనము నీతిమంతులము కాము. ఇది నిశ్చయము.

పాపక్షమాపణను గూర్చి వారు ఇంకను అధికముగా తప్పిపోవుదురు; ఏలయనగా అందరికి తెలిసినట్లు, వారు తమ స్వంత పాపపరిహారములను పురికొల్పి, క్రీస్తు బలి ఆ ప్రయోజనమునకు చాలనట్లు, తమ స్వంత యోగ్యతలచేత మనుష్యుల పాపములను ప్రాయశ్చిత్తము చేయ ప్రయత్నించుచున్నారు. అందుచేతనే విశ్వాసముచేత మనము ఉచితముగా నీతిమంతులుగా తీర్చబడుదుమని వారు అంగీకరింపరు; ఏలయనగా పాపములకు ఉచితమైన క్షమాపణ కలదని ఒప్పుకొనుటకు వారిని తీసికొనిరాలేము; పాపక్షమాపణ ఉచితము కానియెడల, నీతి విశ్వాసమువలన మాత్రమే కాదు గాని యోగ్యతలవలన కూడ కలుగునని మనము ఒప్పుకొనవలసివచ్చును. కాని క్రీస్తు బలివలన మాత్రమే తప్ప ప్రాయశ్చిత్తము వేరెక్కడను వెదకనవసరము లేదని లేఖనమంతయు రుజువు చేయుచున్నది. కావున పోపు మతస్థుల యీ పొరపాటు అత్యంత స్థూలమైనదియు అసత్యమైనదియు. క్రియల యోగ్యతలకొరకు వాదించుటలో కూడ వారు తప్పుచున్నారు; ఏలయనగా వారు తమ స్వంత కల్పనలను గూర్చి, అనగా అతిరిక్త క్రియలను గూర్చి, లేదా వారు పిలుచునట్లు పాపపరిహారములను గూర్చి అతిశయించుచున్నారు. పోపు మతము క్రింద ఈ యోగ్యతా క్రియలు స్థూలమైన పొరపాట్లును విలువలేని మూఢనమ్మకములునై యున్నవి; అయినను వారు వానిలో శ్రమపడుచున్నారు, తమ్మును తాము గాయపరచుకొనుచున్నారు, అంతేకాదు తమ్మును తాము దాదాపు క్షీణింపజేసికొనుచున్నారు. వారు అనేక చిన్న ప్రార్థనలను గొణుగుదురు, బలిపీఠములకును వివిధ దేవాలయములకును పరుగెత్తుదురు, మాస్ లను కొందురు, ఒక్క మాటలో చెప్పవలెనన్న, ఈ కల్పిత ఆరాధనా క్రియలన్నిటిని కూడబెట్టినయెడల, దేవుని యెదుట నీతికి తాము అర్హులగుదుమని తలంచుదురు.

ఇట్లు నీతి నిబంధనవలననే కలుగునను తమ స్వంత మాటను వారు మరచిపోవుచున్నారు; ఏలయనగా అది నిబంధనవలన కలుగునదైనయెడల, మనుష్యులు తమంతట తాము కనిపెట్టి కల్పించుకొను కల్పిత క్రియలకు దేవుడు దానిని వాగ్దానము చేయలేదని నిశ్చయము. కావున మనుష్యులు దేవునియొద్దకు తెచ్చునది, వారు తమంతట తామే కల్పించుకొనినది, నీతిని పొందుటలో ఏమియు చేయజాలదని సిద్ధించుచున్నది.

గమనింపవలసిన మరొక పొరపాటు కూడ ఉన్నది; ఏలయనగా సత్క్రియలలో దేవునికి న్యాయముగా అప్రీతికరమైన కళంకములను వారు గ్రహింపరు; అందువలన మన క్రియలు కచ్చితముగా పరిశీలింపబడి పరీక్షింపబడినయెడల అవి న్యాయముగా శిక్షావిధికి లోనగును. మనము క్రియల స్వాభావిక యోగ్యతచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడము అని పోపు మతస్థులు సరిగానే చెప్పుదురు; కాని ఆ తరువాత మన క్రియలు ఎంత అసంపూర్ణమైనవో వారు ఆలోచింపరు, ఏలయనగా దేవుని నిబంధన కోరునదానికి సంపూర్ణముగా సరిపోవు ఏ క్రియయు మర్త్యమానవునినుండి రాదు. అదెట్లు? ఏలయనగా ఏ క్రియయు దేవునిపట్ల పరిపూర్ణమైన ప్రేమనుండి పుట్టదు, దేవునిపట్ల పరిపూర్ణమైన ప్రేమ లేనిచోట అక్కడ భ్రష్టత్వము ఉన్నది. అందువలన మన క్రియలన్నియు దేవుని యెదుట అపవిత్రములని సిద్ధించుచున్నది; ఏలయనగా అవి హృదయమను అపవిత్రమైన ఊటనుండియే తప్ప ప్రవహింపవు. ఆత్మ యొక్క పునర్జన్మచేత మనుష్యుల హృదయములు శుద్ధి చేయబడునని ఎవరైనను ఆక్షేపించినయెడల, దీనిని మనము అంగీకరించుచున్నాము; కాని అదే సమయమున మన హృదయములలో ఎల్లప్పుడును అధికమైన మలినము మిగిలియుండును; ఆయనపట్ల పరిపూర్ణమైన ప్రేమ ఉన్నచోట తప్ప దేవుని యెదుట ఏదియు పవిత్రముగాను నిజమైనదిగాను ఉండదని ఎరిగియుండుట మనకు చాలును.

పోపు మతస్థులు ఈ సంగతులన్నిటి విషయమున గ్రుడ్డివారైనందున, నీతిని గూర్చి వారు ఇంతటి శత్రుత్వముతో మనతో పోరాడుటయు, విశ్వాస నీతి ఉచితమని ఏ విధముగాను అంగీకరింపజాలకుండుటయు ఆశ్చర్యము కాదు; ఏలయనగా మొదటినుండి స్వేచ్ఛాచిత్తమను ఈ కల్పన ఆశ్రయింపబడుచున్నది — 'మనుష్యులు తమంతట తాము దేవునియొద్దకు వచ్చినయెడల, వారు ఉచితముగా నీతిమంతులుగా తీర్చబడరు.' కావున నేను చెప్పినట్లు వారు పాక్షిక నీతిని కల్పించుకొనుచున్నారు, ఆ కొరతను పాపపరిహారములచేత పూరింపవలెనని తలంచుచున్నారు, వారు చెప్పునట్లు తమ భక్తికార్యములను, అనగా తాము కల్పించుకొనిన ఆరాధనా విధానములను కూడ కలిగియున్నారు. ఇట్లు మనుష్యుని నీతి కనీసము కొంతవరకైనను అతనిచేతనే లేదా క్రియలచేతనే పూరింపబడునని వారు ఎల్లప్పుడును తమను తాము ఒప్పించుకొందురు. విశ్వాసముచేత మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుదుమని వారు నిజముగా అంగీకరింతురు; కాని విశ్వాసముచేత మాత్రమే అని చేర్చినప్పుడు వారు ఉగ్రులగుటకు మొదలుపెట్టుదురు; అయితే నీతి విశ్వాసమువలన కలుగునదైనయెడల అది క్రియలవలన కలుగజాలదని వారు ఆలోచింపరు; ఏలయనగా నేను పైన చూపినట్లు, పౌలు విరుద్ధమైనదానినుండి వాదించుచున్నాడు; నీతి ధర్మశాస్త్ర క్రియలవలన కలుగునదైనయెడల అది విశ్వాసమూలమైనది కాదని అతడు చెప్పుచున్నాడు, ఏలయనగా చెప్పబడినట్లు విశ్వాసము మనుష్యుని సమస్తమునుండి వివస్త్రునిగా చేయును, అతడు తనకు కావలసినదానిని దేవునియొద్ద వెదకునట్లు. అయితే మనుష్యునికి తనకు చాలినంత లేదని పోపు మతస్థులు తలంచినను, నీతిని దేవునియందు మాత్రమే వెదకవలసినంతగా అతడు దీనుడును దౌర్భాగ్యుడును అని వారు ఇంకను ఒప్పుకొనరు. అయినను పౌలు బోధ చాలినంత స్పష్టముగా ఉన్నది; పౌలు ఎన్నడును మాట్లాడకుండినను, మనుష్యులు తమ స్వంత క్రియలయందలి సమస్త నమ్మకమును విడిచిపెట్టువరకు విశ్వాసముచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడజాలరని మనలను ఒప్పించుటకు బుద్ధియే చాలును; ఏలయనగా నీతి విశ్వాసమూలమైనదైనయెడల అది కృపవలననే కలుగునది, కృపవలన మాత్రమే అయినయెడల అది క్రియలవలన కలుగజాలదు. అది కొంతవరకు కృపవలనను, కొంతవరకు క్రియల యోగ్యతలవలనను కలుగునని తలంచుట పోపు మతస్థులలో పూర్తిగా బాలచేష్ట; ఏలయనగా రక్షణ విభజింపబడజాలనట్లే, ఆ రక్షణనే మనము పొందుటకు కారణమైన నీతియు విభజింపబడజాలదు. కావున విశ్వాసము దేవుని యెదుట మనకు ఆయన దయను సంపాదించునదై, ఆ దయచేత మనము నీతిమంతులుగా ఎంచబడునప్పుడు, నీతి విశ్వాసమునకు ఆపాదింపబడినయెడల క్రియలన్నియు నేలపాలు కావలసినదే.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిమంతుడవైన దేవా, మా శరీరభ్రష్టత్వము మమ్మును ఎల్లప్పుడును గర్వమునకును వ్యర్థమైన నమ్మకమునకును నడిపించుచుండగా, మా దారిద్ర్యము ఎంత గొప్పదో ఎంత భారమైనదో గ్రహించునట్లు నీ వాక్యముచేత మేము వెలిగింపబడి, ఆ విధముగా పూర్తిగా మమ్మును మేము విసర్జించుకొనుటకును, నీ మనవి యొక్క దయ తప్ప మరి ఏ మూలమునుండియు నీతిని గాని రక్షణను గాని మేము ఆశింపకుండునట్లును, క్రీస్తునందు తప్ప మరెక్కడను విశ్రాంతిని వెదకకుండునట్లును మేము నీ యెదుట దిగంబరులుగా నిలుచుటకును మాకు ఉపదేశింపబడునుగాక; మరియు విశ్వాసమను పవిత్రమైనదియు భేదింపరానిదియునైన బంధముచేత మేము నీకు హత్తుకొనియుండి, భక్తిహీనులు మా మీద ఉల్లసించుచు చేయు వ్యర్థమైన అతిశయములన్నిటిని ధైర్యముగా తృణీకరించునట్లును, నిజమైన దీనత్వముతో మమ్మును మేము క్రుంగజేసికొనుటవలన పరలోకములన్నిటికి పైగా ఎత్తబడి, నీ అద్వితీయ కుమారుడు తన స్వంత రక్తముచేత మాకొరకు సంపాదించిన నిత్యజీవమునకు భాగస్థులగునట్లును కృపచేయుము.

ఆమేన్.

నూట పదకొండవ ఉపన్యాసము

నిన్న మనము హబక్కూకు యొక్క ఈ వాక్యభాగమును పౌలు వ్యాఖ్యానముతో పోల్చితిమి; జీవమార్గమును నీతిమార్గమును ఒకటియే గనుక, తండ్రియైన దేవుని కటాక్షముద్వారా తప్ప మనము జీవమును వెదకరాదు గనుక, మనము విశ్వాసమువలన జీవింపవలెనని ప్రవక్త బోధించుచున్నాడు గనుక ధర్మశాస్త్ర క్రియలు లేకుండ విశ్వాసమువలన మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుదుమని అతడు ఈ అనుమానమును తీసికొనుచున్నాడు. కావున మన జీవము దేవునితో ఐక్యమై యుండుటయే; అయితే ఆయన మనకు పాపములను ఆరోపించుచుండగా ఈ దేవునితో ఐక్యతను మనము ఆశింపలేము; ఏలయనగా ఆయన నీతిమంతుడై తన్ను తాను ఖండించుకొనజాలడు గనుక, ఆయనకు దుష్టత్వము ఎల్లప్పుడును అసహ్యమైనదై యుండును. కావున ఆయన మనలను పాపులుగా చూచునంతవరకు, మనలను తనకు అసహ్యులుగా ఎంచుట అనివార్యము. దేవుని ద్వేషమున్నచోట మరణమును నాశనమును ఉన్నవి. కావున మనము దేవునితో సమాధానపడువరకు జీవమును గూర్చి ఏ ఆశయు మనకు ఉండదనియు, మనలను నీతిమంతులుగా చూచి ఎంచుటవలన తప్ప దేవుడు మనలను తన దయలోనికి మరల చేర్చుకొనుటకు వేరొక మార్గము లేదనియు సిద్ధించుచున్నది. అందువలన పౌలు మనలను జీవమునుండి నీతికి నడిపించునప్పుడు సరిగానే వాదించుచున్నాడు; ఏలయనగా అవి రెండును ఒకదానితో ఒకటి కూడియున్నవియు, వేరుచేయరానివియునైన సంగతులు.

అందువలన, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అనగా మనము భక్తితోను పరిశుద్ధతతోను కూడిన జీవితము గడుపునట్లు నీతియందు నూతనపరచబడుటయే తప్ప మరేమియు కాదని తలంచు పోపు మతస్థుల పొరపాటు వెల్లడియగుచున్నది. వారి దృష్టిలో నీతి ఒక గుణము. అయితే పౌలు అభిప్రాయము చాలా భిన్నమైనది, ఏలయనగా అతడు మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను మన రక్షణను ఒకటిగా కలుపుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు మనతో సమాధానపడకుండ మనపట్ల ప్రసన్నుడు కాజాలడు. మరి ఇది ఎట్లు జరుగును? మన పాపములను మనకు ఆరోపింపకుండుటవలనే. అందువలన దీనిని ఆపాదింపబడిన నీతి అని పిలుచువారు సరిగా మాట్లాడుచున్నారు, పరిశుద్ధాత్మ అంతటను మనకు బోధించునదానిని నిజముగా వ్యక్తపరచుచున్నారు; ఏలయనగా ఇట్లు వారు అది ఒక గుణము కాదనియు, దానికి విరుద్ధముగా సంబంధాత్మకమైన నీతి అనియు చూపుచున్నారు; కావున విశ్వాసముచేత జీవించువాడు వేరొకని నుండి జీవమును పొందుచున్నాడనియు, విశ్వాసముచేత నీతిమంతుడైన ప్రతివాడును తనయందు లేనిదాని మూలముగా, అనగా దేవుని ఉచితమైన కరుణ మూలముగా నీతిమంతుడగుచున్నాడనియు మనము నిన్న చెప్పితిమి.

కావున పౌలు నీతిని జీవముతో ఎంత తగినట్లుగా కలుపుచున్నాడో, ఉచితమైన నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను రుజువు చేయుటకు మనము విశ్వాసముచేత జీవింపవలెనని ప్రకటించు ప్రవక్త సాక్ష్యమును ఎట్లు ఉదహరించుచున్నాడో మనము ఇప్పుడు చూచుచున్నాము. అయితే ఈ విషయమున పోపు మతస్థులు అనేక విధములుగా తప్పిపోవుట ఆశ్చర్యము కాదు; ఏలయనగా విశ్వాసము అను పదము యొక్క అర్థములో కూడ వారు మనతో భేదించుచున్నారు. అందుచేతనే విశ్వాసముచేత మాత్రమే మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుదుమని వారు అంత మొండిగా ఖండించుచున్నారు. మనము నిన్న చెప్పినట్లు, విశ్వాస నీతిని ఒప్పుకొనుటకు వారు బలవంతపెట్టబడుదురు; కాని 'మాత్రమే' అను వర్జక పదమును వారు సహింపలేరు; ఏలయనగా నీతిమంతులుగా తీర్చునది రూపొందింపబడిన విశ్వాసమని వారు తలంచుదురు, ఈ రూపొందిన లేదా రూపుదిద్దుకొనిన విశ్వాసమే భక్తి, లేదా దేవునియందలి భయము. విశ్వాసమును రూపొందనిదని పిలుచుటచేత, పునర్జన్మ ఫలము లేకుండగనే మనము దేవుని వాగ్దానములను స్వీకరింపగలమని వారు తలంచునట్లున్నారు; అది అత్యంత అసంబద్ధము, విశ్వాసము ఆత్మ యొక్క విశేష వరమును మన దత్తత యొక్క సాక్ష్యమును కానట్లు. అయితే ఇవి పోపు మతస్థులకు సంపూర్ణముగా తెలియని మూలసూత్రములు; ఏలయనగా వారు భ్రష్టమైన మనస్సునకు అప్పగింపబడియున్నారు, అందువలన వారు మతము యొక్క మొట్టమొదటి మూలపాఠములలోనే తడబడుదురు.

కానీ ఈ వాక్యభాగమును గ్రహించుటకు, మనము విశ్వాసమువలన జీవింతుమని ఎరుగుట మనకు చాలును; ఏలయనగా మన జీవితము ఒక నీడ లేదా గతించిపోవు మేఘము; కావున జీవమును దేవునియొద్ద మాత్రమే వెదకుటయే మనకు ఏకైక నివారణ. అయితే దేవుడు ఈ జీవమును మనకు ఏ విధముగా అనుగ్రహించును? మనము విశ్వాసముచేత స్వీకరించు ఉచితమైన వాగ్దానములద్వారానే; కావున రక్షణ విశ్వాసమువలన కలుగుచున్నది. ఇక, రక్షణను విశ్వాసమునకును క్రియలకును కూడ ఆపాదింపజాలము; ఏలయనగా విశ్వాసము జీవము కొరకును రక్షణ కొరకును స్తుతిని దేవునికి మాత్రమే ఆపాదించును, క్రియలు మనుష్యునికి ఏదో చెల్లవలసియున్నదని చూపుచున్నవి.

కావున నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చి విశ్వాసము సమస్త క్రియలను పూర్తిగా మినహాయించును, అందువలన అవి దేవుని యెదుట లెక్కలోనికి రావు; అందుచేతనే రక్షణ విశ్వాసమువలన కలుగునని నేను చెప్పితిని; ఏలయనగా పాపములకు ఉచితమైన క్షమాపణ ద్వారా మనము దేవునిచేత అంగీకరింపబడుదుము. దేవునికి మనతో ఉన్న ఐక్యతయే నిజమైన వాస్తవమైన రక్షణ; అయితే నీతి లేకుండ ఎవడును దేవునితో ఐక్యము కాజాలడు, మనయందు ఏ నీతియు కనబడదు; కావున దేవుడే దానిని మనకు ఉచితముగా ఆపాదించుచున్నాడు; మనము ఉచితముగా నీతిమంతులుగా తీర్చబడినట్లే మన రక్షణ కూడ ఉచితమని చెప్పబడుచున్నది.

విశ్వాసముచేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చి చెప్పదగినదానిని ఇప్పుడు నేను మరల చెప్పను; ఏలయనగా ప్రవక్త యొక్క విషయముతో ముందుకు సాగుట మేలు, అయితే ఇంతవరకు చెప్పినదానికి రెండు సంగతులను చేర్చుట అవసరము కావచ్చును. రక్షణ విశ్వాసమువలన కలుగునని ప్రవక్త తన కాలపు మనుష్యులకు సాక్ష్యమిచ్చెను; కావున వారు క్రీస్తు వైపు దృష్టి నిలిపిరని సిద్ధించుచున్నది; ఏలయనగా ఒక మధ్యవర్తిపై ఆధారపడకుండ వారు దేవునియందు నమ్మిక యుంచజాలరు. ఏలయనగా మన నీతి పాపక్షమాపణ అని చెప్పబడినట్లే, దేవుడు శాంతిపరచబడి మన పాపములను ఆరోపింపకుండునట్లు ఒక బలి అనివార్యముగా మధ్యనుండవలెను. ధర్మశాస్త్రము ప్రకారము వారికి వారి బలులు ఉండెను; అయితే అవి వారి మనస్సులను క్రీస్తు వైపు నడిపించుటకే; ఏలయనగా నేడు మన విశ్వాసము ఎవనిపై స్థాపింపబడియున్నదో ఆ మధ్యవర్తి ద్వారా తప్ప అవి దేవునికి ఏ విధముగాను అంగీకారములు కావు. మరొక సంగతియు ఉన్నది: నీతిమంతులు విశ్వాసమువలన జీవింతురని ప్రవక్త స్పష్టముగా వ్యక్తపరచుటచేత, ఈ జీవిత గమనమంతటిలో ఉచితమైన ఆపాదనద్వారా తప్ప మరొక విధముగా మనము నీతిమంతులుగా ఎంచబడజాలమని అతడు స్పష్టముగా చూపుచున్నాడు. నిత్యమరణమునకు లోనైన స్థితిలో పుట్టిన ఆదాము సంతతి విశ్వాసముచేత జీవమును తిరిగి పొందుదురని అతడు చెప్పుట లేదు; గాని దేవునియందలి నిజమైన భయముతో ఇప్పుడు నింపబడిన నీతిమంతులే విశ్వాసమువలన జీవింతురని చెప్పుచున్నాడు; ఈ విధముగా ఆరంభ నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అను కల్పనకథ ఖండింపబడినది. ఇక మనము ముందుకు సాగుదము –

హబక్కూకు 2:5

5. అతడు ద్రాక్షారసముచేత ద్రోహము చేయువాడును, గర్వాత్ముడును, ఇంటియొద్ద నిలువనివాడునై యున్నాడు; అతడు పాతాళమువలె తన ఆశను విశాలపరచుకొనును, మరణమువలె ఉండి తృప్తిపొందడు, సమస్త జనములను తనయొద్దకు కూర్చుకొనును, సమస్త ప్రజలను తనయొద్దకు పోగుచేసికొనును.

5. Quanto magis (vel, etiam certe) vino transgrediens vir superbus, et non habitabit, quid dilatat quasi sepulchrum animam suam, et est similis morti, (ipse quasi mors, ad verbum,) et non satiabitur (non satiatur, significat actum continuum,) et colliget ad se omnes gentes, et coacervabit ad se omnes populos.

దేవుని కృపపై మాత్రమే ఆనుకొనుటచేత తప్ప మనస్సునకు ప్రశాంతస్థితి కలుగజాలదనియు, తమ్మును తాము హెచ్చించుకొని, ఆకాశములో ఎగురుచు, గాలిని భక్షించువారు తమకు అనేక దుఃఖములను అశాంతులను తెచ్చుకొందురనియు ప్రవక్త మనకు బోధించియున్నాడు. ఇప్పుడు అతడు బబులోను రాజునొద్దకును అతని రాజ్యమునొద్దకును వచ్చుచున్నాడు; ఏలయనగా నా అభిప్రాయములో అతడు రాజును గూర్చి మాత్రమే కాదు, ప్రజలతో కూడిన ఆ క్రూరమైన సామ్రాజ్యమును కూడ చేర్చి మాట్లాడుచున్నాడు, వారిని దోపిడిగాండ్ల గొప్ప సమూహముగా చిత్రించుచున్నాడు. కావున బబులోనీయులు త్రాగినవారివలె ఏ నియంత్రణయు లేకుండ అటునిటు పరుగెత్తినను, వారిని నాశనము చేయవలసిన దేవుని ప్రతీకారము సమీపముననే ఉన్నదని అతడు సంగ్రహముగా చెప్పుచున్నాడు. కావున ప్రవక్త అధ్యాయము ముగింపు వరకు చేర్చునదంతయు, మనము ఇదివరకే వివరించిన అతని బోధను, అనగా నీతిమంతుడు విశ్వాసమువలన జీవించును అనుదానిని, స్థిరపరచుటకే ఉపయోగపడుచున్నది. దేవుడు మన విషయమై శ్రద్ధ వహించుచున్నాడనియు, ప్రపంచమంతయు ఆయన దైవసంరక్షణచేత పరిపాలింపబడుచున్నదనియు మనము దృఢముగా పట్టుకొనితే తప్ప దీనిని గూర్చి మనకు సంపూర్ణ నిశ్చయత కలుగజాలదు; అందువలన ఆయన చివరకు దుష్టులను అదుపుచేసి, వారి పాపములను శిక్షించి, తనను ప్రార్థించు నిర్దోషులను విడిపించకుండ ఉండజాలడు. ఇది మన నమ్మకము కానియెడల మన విశ్వాసమువలన ఏ ప్రయోజనమును కలుగదు; మనము నూరుమారులు మోసపోవచ్చును; ఏలయనగా మనుష్యుల ఆశలు భూమిపై నిలిపినంతకాలము అవి వ్యర్థములును మోసకరములునై, కేవలము ఊహలేనని అనుభవమే మనకు బోధించుచున్నది. కావున దేవుడు లోకమును పరిపాలింపనియెడల విశ్వాసులకు రక్షణ లేదు; ఏలయనగా ఆ సందర్భములో దేవుడు వారిని వ్యర్థమైన వాగ్దానములతో మోసగించును, వారు శూన్యమైన ఆశతో తమ్మును తాము ముఖస్తుతి చేసికొందురు, లేదా లేనిదానిని ఆశింతురు. కావున నీతిమంతులు విశ్వాసమువలన ఎట్లు జీవింతురో ప్రవక్త చూపుచున్నాడు; అదేమనగా ప్రభువు తనను ప్రార్థించు వారందరిని కాపాడును, లోకమంతటికి నీతిగల న్యాయాధిపతి యగుటచేత, దుష్టులు కొంతకాలము విచ్చలవిడిగా ప్రవర్తించి, దేవుడు వెంటనే వారిపై ప్రతీకారము తీర్చుకొనడు గనుక తాము శిక్షను తప్పించుకొందుమని తలంచినను, ఆయన చివరకు దుష్టులందరిపై తీర్పు జరిగించును. ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశ్యమును ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము.

పదములను గూర్చి చెప్పవలెనన్న, {,}אף{ }כיaph ki అను ఈ రెండు పదకణములు ఒకటిగా కలిసినప్పుడు అర్థమును పెంచును; కొందరు వానిని 'ఎంతో ఎక్కువగా' అని అనువదింతురు; మరికొందరు వానిని సాధారణ ధృవీకరణగా తీసికొని 'నిజముగా' అని అనువదింతురు. నేను మధ్యమార్గమును అంగీకరించి, వానిని 'అవును, నిజముగా' అని అనువదించుచున్నాను; (Etiam certe;) ఆదికాండము 3:1 లో అవి నా అభిప్రాయములో ఆ విధముగానే తీసికొనబడినవి — సాతాను స్త్రీని ఇట్లు అడిగెను: అవును, నిజముగానా? Est-ce pour vrai? ఏలయనగా ఆ ప్రశ్న సందేహించువాని ప్రశ్న, అయినను అది నిశ్చయమైనదానిని సూచించుచున్నది — 'ఫలము తినుటను దేవుడు ఎందుకు నిషేధించును? అవును, నిజముగా అట్లేనా? అట్లు కాగలదా?' ఈ స్థలములో కూడ ఇట్లే: అవును, నిజముగా, అని ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు. ఇది అతిశయోక్తి అని సందర్భమునుండి గ్రహింపవచ్చును. తమ్మును తాము హెచ్చించుకొనువారు, లేదా తమకు తాము బాగుగా కోటకట్టబడినవారమని తలంచువారు, తమ మనస్సులలో భయపడుదురు, ఇటునటు తరిమివేయబడుదురు అని అతడు ఇంతకుముందు చెప్పియుండెను. ఇప్పుడు అతడు మరొక అడుగు ముందుకు వేయుచున్నాడు — దేవుడే లేనట్లు, మనుష్యులు నిరంకుశమైన విచ్చలవిడితనముచేత కొట్టుకొని పోవుచు, తమకు సమస్తమును వాగ్దానము చేసికొనునప్పుడు, వారు గ్రుడ్డి కామముచేత పరుగెత్తింపబడువారై త్రాగుబోతులను కూడ మించిపోవుదురు. కావున మనుష్యులు ఇట్లు తమ్మును తాము విడిచిపెట్టునప్పుడు, వారు దేవుని తీర్పునుండి తప్పించుకొనగలరా?

ఇట్టి వెఱ్ఱితనము, అతడు గత వచనమున చెప్పిన ఆ సాధారణ అహంకారముకంటె సహింపశక్యము కానిది. ఈ రెండు వచనములు ఇట్లు కలిసియున్నవి — 'అవును, నిజముగా, తన గర్వములో త్రాగినవానివలె ఉండి తనను అదుపులో ఉంచుకొనక, అడవి మృగములవలెను సమాధివలెను ఎదురైనదంతయు మ్రింగివేయువాడు — అతడు నిశ్చయముగా చివరకు దేవునిచేత సహింపబడడు.' కావున ఏ భయమును లేక హద్దులన్నియు దాటి క్రూరముగా ఉగ్రులగు గర్విష్ఠులందరికి ప్రతీకారము సమీపముననే ఉన్నది.

అయితే తరువాత వచ్చు పదముల భావమును గూర్చి వ్యాఖ్యాతలు భేదించుచున్నారు. కొందరు {,}בוגדbugad అను దానిని 'మోసగించుట' అని అనువదింతురు, కొన్ని స్థలములలో దాని అర్థము అదియే; వారు ఆ వాక్యభాగమును ఇట్లు అనువదింతురు — 'ద్రాక్షారసము గర్వాత్ముని మోసగించును, అతడు నివసింపడు.' ఇది నిజమే, కాని అర్థము బలవంతముగా లాగబడినది; కావున సాధారణముగా అంగీకరింపబడిన వ్యాఖ్యానమును అనుసరించుటకు నేను ఇష్టపడుచున్నాను — అనగా గర్వాత్ముడు ద్రాక్షారసముచేత అన్నట్లుగా అతిక్రమించును.

అయినను 'ద్రాక్షారసముచేత అన్నట్లుగా అతిక్రమించుట' అను పదప్రయోగమును గూర్చి నేను ఇతరులతో ఏకీభవింపను. కొందరు ఈ అనువాదము ఇత్తురు — 'ద్రాక్షారసమునకు లేదా త్రాగుడుకు అలవాటుపడిన మనుష్యుడు అతిక్రమించును'; తరువాత వారు ఇట్లు చేర్చుదురు — 'గర్వాత్ముడు నివసింపడు'; కాని వారు వాక్యమును వక్రీకరించి, ప్రవక్త మాటలను చెడగొట్టుచున్నారు; ఏలయనగా అతని మాటలు — ద్రాక్షారసముచేత అతిక్రమించు గర్వాత్ముడు: ద్రాక్షారసమునకు అలవాటుపడిన మనుష్యుడు అతిక్రమించునని అతడు చెప్పుట లేదు; గాని సమస్త బుద్ధిని సిగ్గును మరచిపోయి అవమానకరమైన సమస్తమునకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొను త్రాగుబోతులతో గర్విష్ఠులను పోల్చుచున్నాడు; ఏలయనగా త్రాగినవాడు దేనిని వివేచింపడు, పశువువలె అగును, అందువలన నీచమైనదానినిగాని అనుచితమైనదానినిగాని అతడు దేనిని విసర్జింపడు. అందుచేతనే ప్రవక్త గర్విష్ఠులను ద్రాక్షారసముచేత అతిక్రమించు త్రాగుబోతులతో పోల్చుచున్నాడు, అనగా వారు ఏ మితమును పాటింపక, అతిక్రమములలో తమ్మును తాము ముంచుకొనుదురు. కావున అనేకులు గ్రహింపని ప్రవక్త యొక్క నిజమైన భావమును ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము.

'నివసించుట' అను పదమును నేను అలంకారిక అర్థములో, అనగా అదే స్థలములో విశ్రమించుట లేదా నిలిచియుండుట అను భావములో తీసికొనుచున్నాను. త్రాగినవారు ఒక విధమైన ఉద్రేకముచేత కొట్టుకొని పోవుదురు; అందువలన వారు తమ్మును తాము అదుపులో ఉంచుకొనరు, ఏలయనగా వారి కాళ్లపైనను చేతులపైనను వారికి అధికారము లేదు; గాని ద్రాక్షారసము వారిని ఉద్రేకపరచునట్లు, పిచ్చివారివలె అటునిటు తిరుగుదురు.

కావున ఇట్టి అదుపులేని స్వభావము త్రాగినవారిని పట్టుకొని కలవరపరచునట్లు, గర్వాత్ముడు ఎన్నడును విశ్రమింపడని ప్రవక్త చాలా సముచితముగా చెప్పుచున్నాడు.

కారణము తరువాత వచ్చుచున్నది, (అర్థము అంగీకరింపబడిన యెడల,) ఏలయనగా అతడు తన ప్రాణమును సమాధివలె విశాలపరచును, అతడు మరణమువలె ఉన్నాడు. ఇదియే అతడు చెప్పిన తృప్తిలేనితనము — గర్విష్ఠులు తృప్తిపొందజాలరు, అందువలన ఆకాశమును భూమిని సముద్రమును తమ ఆశల పరిధిలో చేర్చుకొందురు. కావున వారు ఇట్లు అటునిటు పరుగెత్తుచుండగా, వారు విశ్రమింపరని ప్రవక్త చెప్పుట ఆశ్చర్యము కాదు. కావున అతడు తన ప్రాణమును సమాధివలె విశాలపరచును; తరువాత అతడు ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు — అతడు సమస్త జనములను తనయొద్దకు పోగుచేయును, కూర్చుకొనును, సమకూర్చుకొనును, సమస్త ప్రజలను తనకొరకు కూడబెట్టుకొనును; అనగా గర్వాత్ముడు ఏ మితమైన హద్దులలోను నిలువడు; ఏలయనగా అతడు సమస్త జనములను ఒక్క రాశిగా చేయగలిగినను అది చాలదని తలంచును, అలెగ్జాండరువలె; అతడు అప్పటికి సమస్త లోకపు సామ్రాజ్యమును అనుభవింపలేదని ఏడ్చెను; దానిని అనుభవించినను అతని కన్నీళ్లు ఆరియుండవు; ఏలయనగా డెమోక్రిటస్ అభిప్రాయము ప్రకారము అనేక లోకములు ఉన్నవని అతడు వినియుండెను. అతని ఉద్దేశ్యమేమి? ఇదే — 'నేను లోకపు సామ్రాజ్యమును పొందినను నేను ఇంకను దరిద్రుడనే; ఏలయనగా ఇంకను లోకములు ఉన్నయెడల వాటినన్నిటిని మ్రింగివేయ నేను కోరుదును.' ఈ గర్విష్ఠులు ప్రతి విధమైన మత్తును మించిపోవుదురు.

36 ఈ వచనపు ఆరంభముయొక్క సాధారణ భావము విషయమున విమర్శకులు చాలామంది ఏకీభవించినను, వాక్యనిర్మాణము కష్టమైనది. భావము విషయమున ఉన్న ఏకైక భేదమేమనగా, గర్వాత్ముడు ద్రాక్షారసమునకు లోనైనవాడని చెప్పబడుచున్నాడా, లేక అట్టివానితో లేదా ద్రాక్షారసముతోనే పోల్చబడుచున్నాడా అనునది. న్యూకమ్ మొదటిదానిని తీసికొని ఈ అనువాదము ఇచ్చుచున్నాడు — Moreover, as a mighty man transgresseth through wine, He is proud, and remaineth not at rest. హెండర్సన్, గ్రోటియస్ మరియు మీడ్ లతో ఏకీభవించి, రెండవ భావమును తీసికొని ఆ పంక్తిని ఇట్లు అనువదించుచున్నాడు:— Moreoever wine is treacherous; The haughty man stayeth not at home. ఇది అనువాదముకంటె వివరణ వంటిది; అయినను ఆ పదములు ఎక్కువగా అంగీకరింపగల భావమిదియే. మొదటి రెండు కృదంతములను కాల్విన్ సూచించిన ప్రకారము కలుపనవసరము లేదు. అప్పుడు ఆ ద్విపదను ఇట్లు అనువదింపవచ్చును — And truly, as wine is treacherous, So is the proud man, and he will not rest. తరువాత అతని స్వభావ చిత్రణ వచ్చును — Because he enlarges as the grave his desire, And he is like death and cannot be satisfied; For he gathers to himself all the nations, And collects to himself all the people. ద్రాక్షారసము ద్రోహము చేయునదని చెప్పుటను గూర్చి సామెతలు 30:1 చూడుము. ద్రాక్షారసము రుచికి ఇంపైనది, వర్ణమున ఆకర్షించునది, కాని మితిమీరి తీసికొనినప్పుడు దాని ఫలితములలో దిగజార్చునది; అట్లే గర్వాత్ముడును అహంకారియైన మనుష్యుడును మొదట తళతళలాడుచు, నమ్మదగినవానివలె, తన రూపమున వైభవముగలవానిగా కనబడును, కాని తరువాత క్రూరుడును పీడకుడునగును. ఆ వాక్యభాగమున ఇమిడియున్న సాదృశ్యము ఇదియే అతి స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. పార్క్హర్స్ట్ మొదటి రెండు పంక్తులను ఇట్లు అనువదించుచున్నాడు — Yea, as when wine deceiveth a man, So he is proud, and is not at rest. అతడు 'గర్వాత్ముడు' అను పదమును 'అధికారముచేతను ప్రభుత్వముచేతను మత్తెక్కినవాడు' అని వ్యాఖ్యానించి, దానియేల్ 4:30 ను సూచించుచున్నాడు.— సం.

ఇప్పుడు ఈ మాటల భావమును గ్రహించితిమి; వీటిలో ఒక సాధారణ సత్యము ఇమిడియున్నను, ప్రవక్త వీటిని బబులోను రాజునకును కల్దీయులందరికిని వర్తింపజేయుచున్నాడనుటలో సందేహము లేదు; ఏలయనగా చెప్పబడినట్లు, అతడు జనమంతటిని ఇందులో చేర్చుచున్నాడు. కావున గొప్ప క్రూరత్వముతో తమ్మును తాము హెచ్చించుకొనినవారికంటె కల్దీయులు మిక్కిలి చెడ్డవారనియు, ఎక్కువగా క్షమింపరానివారనియు అతడు ఇచ్చట చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు లోకమంతటిని మింగివేయగోరిరి గనుక వారి ఉగ్రత వారిని మరింత దూరము కొనిపోయెను. అయితే దీనిని మరింత సంపూర్ణముగా వ్యక్తపరచుటకై వారు మత్తులైనవారివలె ఉన్నారని అతడు చెప్పుచున్నాడు; మరియు తాము మిక్కిలి జ్ఞానులమని తలంచుకొను అధిపతుల ఆలోచనలను, అనగా వారు కపటముచేత తమ పొరుగువారిని అణచివేయునప్పుడు, లేదా కృత్రిమ ఉపాయములచేత ఇతరుల భూములను తమకొరకు స్వాధీనపరచుకొనునప్పుడు, లేదా ఏదో యుక్తిచేతను లేదా బలాత్కారముగా ఆయుధబలముచేతను వాటిని ఆక్రమించుకొనునప్పుడు వారు చేయు ఆలోచనలను అతడు పరోక్షముగా ఇచ్చట ఎగతాళి చేయుచున్నాడనుటలో సందేహము లేదు. అధిపతులు తమ దుర్మార్గములలో అద్భుతమైన ఆనందమును పొందుదురు గనుక, వారు ద్రాక్షారసముచేత అపరాధము చేయు మత్తులవంటివారని, అనగా అధికపానముచేత పూర్తిగా లొంగిపోయినవారని ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు; మరియు అదే సమయమున ఈ మత్తునకు కారణమును అతడు చూపుచున్నాడు, ఏలయనగా అతడు {`` ,}גבר{ }יהיר గర్విష్ఠుడు.'' అను మాటలను పేర్కొనుచున్నాడు. కావున వారు గర్విష్ఠులైనందున వారి కపటములన్నియు మత్తుయొక్క చేష్టలవలె, అనగా ద్రాక్షారసముచేత బుద్ధిని కోల్పోయిన మనుష్యునివలె క్రూరమైనవిగా ఉన్నవి. ఈలాగున బబులోనీయులను గూర్చి మాటలాడి అతడు వెంటనే ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు---

హబక్కూకు 2:6

6. వీరందరు అతనిని గూర్చి ఒక ఉపమానమును అతనికి విరుద్ధముగా ఎత్తిపొడుపు సామెతను పలికి–తనది కానిదానిని వృద్ధిచేసికొనువానికి శ్రమ! ఎంతకాలము? మందమైన బురదను తనమీద మోపుకొనువానికి శ్రమ! అని చెప్పరా?

6. Annon ipsi omnes super eum parabolam (vel apophthegma) tollent? et dicterium aenigmaticum (vel aenigmatum; alii [{]}הצילמvertunt interpretationem; sed dicemus de vocibus) ei (vel super eum,) et dicet, Vae qui mutiplicat non sua (vel ex non suis, qui sese locupletat ex alieno); quousque? et qui accumulat (vel aggravat) super se densum lutum.

ఇప్పుడు ప్రవక్త చివరకు బబులోను రాజునకును కల్దీయులకును శిక్షను ప్రకటించుచున్నాడు; ఏలయనగా ప్రభువు వారిని అందరికిని పరిహాసపాత్రులనుగా చేయును. అయితే లోకమంతటిని మింగివేయు బలాత్కార దోపిడిగాండ్రకు కలుగు శిక్షయే మునుపటి వచనములో కూడ వ్యక్తపరచబడినదని కొందరు తలంచుదురు. కాని నేను అందుకు వ్యతిరేకముగా, ప్రవక్త ముందు గర్వముతో కూడిన క్రూరత్వమును గూర్చి మాటలాడెననియు, అది తృప్తిలేని దురాశ అయినందున ఎంత నాశనకరమైన కీడో దానిని మాత్రమే చూపెననియు తలంచుచున్నాను; ఇప్పుడు, నేను చెప్పినట్లు, అతడు దాని శిక్షను గూర్చి చెప్పుటకు వచ్చుచున్నాడు; మొదట, ఒక రాశిగా కూర్చబడినట్లున్న ప్రజలందరును బబులోను రాజును అపహసించుటకై ఉపమానమును లేదా ఎత్తిపొడుపు మాటను ఎత్తుదురని అతడు చెప్పుచున్నాడు. కావున కల్దీయులు దాదాపు లోకమంతటిపై సామ్రాజ్యమును సంపాదించి, తమ పొరుగు జనములన్నిటిని తమ అధికారమునకు లోబరచుకొనినప్పుడు, ఈ జనులందరును చివరకు వారికి విరుద్ధముగా ఉపమానములను ఎత్తిపొడుపు మాటలను ఎత్తుదురు; మరియు ప్రతిచోట చెప్పబడునది ఇదియే---తనది కానివాటిచేత వృద్ధిపొంది ధనవంతుడగువానికి శ్రమ. ఎంతకాలము? అనగా, ఇది శాశ్వతముగా ఉండునా? ఈలాగున తమ్మును తాము వృద్ధిచేసికొనువారందరును తమమీద మందపు బురదను పోగుచేసికొనుచున్నారు; దానిచేత వారు చివరకు కూలద్రోయబడుదురు.

మాటలను గూర్చి చెప్పవలెనంటే, {,}משלmeshil అనునది ఒక చిన్న సూక్తి లేదా సారవంతమైన వాక్యము, జ్ఞాపకముంచుకొనదగినది; మనము ఇతర స్థలములలో గమనించితిమి. కొందరు దానిని ఉపమానము అని తర్జుమా చేయుదురు.

{,}מליצהmelitse అను పదమును గూర్చి, అది బహుశః ఎవనినైనను గద్దించుటకు ఉపయోగించు పరిహాసమును లేదా ఎత్తిపొడుపును సూచించును; ఏలయనగా అది {,}לוףluts అనుదానినుండి వచ్చినది, దానికి ఒకనిని చూచి నవ్వుట లేదా అపహసించుట అని అర్థము. హెబ్రీయులు వాగ్ధాటికుడైనవానిని లేదా వ్యాఖ్యాతను కూడ ఆ మాటతో పిలుతురనుట నిజమే; కావున కొందరు {,}מליצהmelitse అనుదానిని వ్యాఖ్యానము అని తర్జుమా చేయుదురు; అయితే అది ఈ వాక్యభాగమునకు తగినది కాదు; ఏలయనగా ప్రవక్త ఇచ్చట బబులోను రాజుపై విసరబడు ఎత్తిపొడుపు మాటలను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. అతడు తెరచిన నోటితో వలె సమస్తమును మింగివేసినట్లే, అందరును ఆత్రముగా అతనిని తమ మునికోలలతో పొడుతురు, తిరస్కారముతో అతనిని అపహసింతురు.

అతడు తరువాత చేర్చు {,}חידותchidut అను పదము షష్ఠీ విభక్తిలో చదువబడవలెనని నాకు సందేహము లేదు. 37 కావున అనేకులు చేయునట్లు సముచ్చయ శబ్దమును చేర్చి---“ఒక ఎత్తిపొడుపును ఒక ప్రహేళికను” అని చదువుట నాకు అంగీకారము కాదు. ఈ పదము ప్రహేళికగా మాటలాడుటయను అర్థమిచ్చు {,}חודchud అను క్రియనుండి వచ్చినది; కావున {,}חידותchidut అనగా ప్రహేళికలు, లేదా రూపకములు, లేదా అస్పష్టమైన వాక్యములు; మరియు ఒకనిని మర్మస్థానమున తాకవలెనని మనము కోరినప్పుడు, రూపకమునైనను సందిగ్ధతనైనను అటువంటి మరేదైనను కలిగిన అస్పష్టమైన మాటను ఉపయోగించినచో ఎక్కువ పదును ఉండునని మనకు తెలియును. కావున ప్రవక్త ఎత్తిపొడుపు మాటలను ప్రహేళికలు, అనగా మనుష్యులను మునికోలలతో వలె పదునుగా కరచునవి లేదా పొడుచునవి అయిన అస్పష్టమైన మాటలు, అనగా {,}חידותchidut అని పిలుచుటకు కారణము లేకపోలేదు. కావున అపహాస్యములన్నిటిలో అలంకారిక భాష వాడబడవలెను; మరియు వ్యక్తీకరణము సందిగ్ధముగా గాని, అనుప్రాసముతో గాని ఉండనియెడల, సంక్షేపముగా, ఇచ్చట ఉదహరించుట అనవసరమైన రూపకములను అది కలిగియుండనియెడల, దానిలో ఏ సొగసును, ఏ సముచితత్వమును ఉండదు. కావున మనుష్యులు తీవ్రముగా కరచు ఎత్తిపొడుపు మాటలను కూర్చగోరినప్పుడు, సూటిగా చెప్పదగినదానిని ఏదో పరోక్షమైన రూపకముచేత మరుగుపరచుదురు; ప్రవక్త ఇచ్చట ప్రహేళికాత్మకమైన ఎత్తిపొడుపును గూర్చి మాటలాడుటకు ఇదియే కారణము, ఏలయనగా ఆ కారణముచేతనే అది మరింత తీవ్రమైనది.

మరియు అతడు చెప్పును. ఈ క్రియలో వచనసంఖ్యలో మార్పు ఉన్నది, కాని అది భావమును మరుగుపరచదు. 38 {}הוי అను అవ్యయమును “శ్రమ” అని తర్జుమా చేయవచ్చును; లేదా ఎవడైనను ఏదో ఒక విశేష దృశ్యముచేత ఆకర్షింపబడినప్పుడు పలుకు ఆశ్చర్యార్థక శబ్దమైయుండవచ్చును, అది caca లేదా sus వంటిది; మరియు హెబ్రీయులు దీనిని తరచుగా ఆ విధముగానే తీసికొందురు, సందర్భము కూడ ఈ అర్థమునకు అనుకూలముగా కనబడుచున్నది, ఏలయనగా “శ్రమ” అనునది చప్పగా ఉండును. ప్రవక్తలు దుష్టులపై శాపమును ప్రకటించునప్పుడు అది భయంకరమైన బెదరింపే అనుటలో సందేహము లేదు; కాని ఇచ్చట కనబడునది ఒక ఎత్తిపొడుపు, తాము దేవతలవలె పూజింపబడవలెనని తలంచిన ఆ గర్విష్ఠులైన నిరంకుశులను లోకమంతయు దానిచేత అపహసించును. వారు ఇట్లందురు: హే! ఇతరునిది అయినదానిచేత తన్ను తాను వృద్ధిచేసికొనువాడు ఎక్కడ? తరువాత, ఇది ఎంతకాలము సాగును? ఇట్టివారు తమమీద మందపు బురదను పోగుచేసికొందురు; అనగా వారు తమ్మును తాము లోతైన గుహలలో ముంచివేసికొందురు, తమమీద పర్వతములను పోగుచేసికొందురు; వాటిచేత వారు అణగద్రొక్కబడుదురు. ఇప్పుడు ప్రవక్త మాటల భావమును గ్రహించితిమి.

ఇచ్చట విజయమునకు ముందే చేయబడు జయగీతమువలె కనబడునది ఆశ్చర్యమును కలిగింపదగినది కాదు; ఏలయనగా మనకు బాగుగా తెలిసినట్లు, మన విశ్వాసము శరీరసంబంధమైన తీర్పుపై ఆధారపడదు, బహిరంగముగా స్పష్టమైనదానిని లక్ష్యపెట్టదు; అది హెబ్రీయులకు 11:1 లో చెప్పబడినట్లు, మరుగైన సంగతులను చూచు దృష్టియు, కనబడనివాటి నిజస్వరూపమునై యున్నది. కావున విశ్వాసము యొక్క స్థిరత్వము, అది గ్రహించునది దూరముగా ఉన్నను, ఒక్కటే; మరియు విశ్వాసము మరుగైనవాటిని చూచుట మానదు,---ఏలయనగా దేవుని వాక్యమను దర్పణము ద్వారా అది ఆకాశమును భూమిని మించి ఎగసి, దేవుని ఆత్మసంబంధమైన రాజ్యములో ప్రవేశించును,---కావున విశ్వాసము ఇంత దూరమైన దృష్టిని కలిగియుండగా, ప్రవక్త ఇచ్చట బబులోనీయులపై ధైర్యముగా జయోత్సాహము చేయుచున్నాడనియు, అంతకుముందు ఎంతో క్రూరత్వముతో తమ్మును తాము హెచ్చించుకొనిన గర్విష్ఠులు అపహసింపబడి పరిహసింపబడునట్లు ఇప్పుడు సమస్త జనములకు ఒక పరిహాసగీతమును నియమించుచున్నాడనియు ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు.

37 ఇది అంగీకరింపదగినది కాదు; ఏలయనగా ఈ సందర్భములో మునుపటి పదము యొక్క చివరి అక్షరము [{[{ת అయియుండవలెను గాని .[{]}ה కాదు. ఇది స్పష్టముగా సామెతయొక్కయు ఎత్తిపొడుపుయొక్కయు స్వభావమును సూచించుచు, అవి మిక్కిలి అలంకారికమైన భాషలో తెలియజేయబడిన ప్రహేళికలని చెప్పు సమానాధికరణ పదమైయున్నది. వచనమంతటిని ఇట్లు తర్జుమా చేయవచ్చును--- ఇట్టివారందరు అతనికి విరుద్ధముగా సామెతను ఎత్తిపొడుపును ఎత్తరా--- అతనికి ప్రహేళికలను; అవును, ప్రతివాడును–– “తనది కానిదానిని వృద్ధిచేసికొనువానికి శ్రమ! ఎంతకాలము! “మరియు తనమీద మందపు బురదను పోగుచేసికొనువానికి శ్రమ!” అని చెప్పును. చివరి పదమును ,[{( ]}עבטיט లేదా (పది ప్రతులలో ఇవ్వబడినట్లు) {}טיט{[, ]}עב విడివిడిగా తీసికొని, న్యూకమ్ హెండర్సన్ చేసినట్లు “తాకట్టులు” అని తర్జుమా చేయుట ఈ వాక్యభాగపు మిగిలిన భాగమునకు ఏ మాత్రమును సరిపడదు.

సెప్టువజింటు ప్రచలిత వివరణను సమర్థించుచున్నది, వల్గేటును, అధిక వ్యాఖ్యాతలును సమర్థించుచున్నారు.--- సం.

38 జెరోము దీనిని కర్తృవిహీనముగా "et dicetur—మరియు చెప్పబడును" అని తర్జుమా చేసెను. జూనియస్ ఒక ప్రశ్నను ప్రవేశపెట్టి, విశ్వాసముచేత జీవించు నీతిమంతుని గూర్చి చెప్పబడినదని ఊహించెను—"మరియు అతడు, అనగా నీతిమంతుడు, చెప్పడా?" కాని మార్కియస్ దేవుడే మాటలాడువాడని భావించుచున్నాడు—"మరియు అతడు, అనగా దేవుడు, చెప్పును." అయితే మిక్కిలి స్పష్టమైన అన్వయమేమనగా, ముందు పేర్కొనబడిన జనములలో ప్రతి ఒక్కటి మాటలాడువానిగా పరిచయము చేయబడినదనునదే—"Unusquisque illorum—వారిలో ప్రతివాడును" అని ఇచ్చట అర్థమగుచున్నదని పిస్కేటరు చెప్పుచున్నాడు.--- సం.

అయితే దుష్టులను కూడ అపహాస్యములతోను ఎగతాళిమాటలతోను ఎదిరించుట యుక్తమేనా అని ఎవరైనను అడిగినయెడల, ఆ ప్రశ్న ఇచ్చట తగినది కాదు; ఏలయనగా విశ్వాసులు చేయుట న్యాయమైనదానిని గూర్చి ప్రవక్త ఇచ్చట పేర్కొనుటలేదు, మనుష్యులు సాధారణముగా చేయునదానిని మాత్రమే చెప్పుచున్నాడు; మరియు తాము అధికారములో ఉన్నంతకాలము ఎవరిని చూచి భయపడిరో, ఎవరిని నిందించుటకు సాహసింపరైరో వారు కూలద్రోయబడినప్పుడు, మనుష్యులు వారికి విరుద్ధముగా అనేక ఫిర్యాదులతోను నిందలతోను మాత్రమేగాక విచ్చలవిడి అసభ్యతతో కూడ విరుచుకుపడుట వారికి దాదాపు సహజమని మనకు తెలియును. కావున సాధారణముగా పతనమైన నిరంకుశులపై అందరును జయోత్సాహము చేయుదురు, తమ ఎత్తిపొడుపు మాటలను విసరుదురు, ఈ విధముగా అందరును కరవ ప్రయత్నింతురు గనుక, ప్రవక్త ఈ సాధారణ క్రమమును వర్ణించుచున్నాడు. అయినను, ఇతరులకు చెందినవాటిచేత తమ సొంతమును వృద్ధిచేసికొనిన మనుష్యులు, అనగా ఇతరుల ధనమును పోగుచేసికొనినవారు అని అతడు చెప్పునప్పుడు, అతడు ఈ గీతమును విషయ స్వభావమునకు అనుగుణముగానే రచించెనని సందేహింపకూడదు. అనేక సంగతులు కారణముగాని న్యాయముగాని లేకుండగా సాధారణముగా వ్యాపింపజేయబడునది నిజమే; కాని మనుష్యుల హృదయములలో న్యాయము యొక్కయు నీతి యొక్కయు కొన్ని సూత్రములు మిగిలియున్నందున, సమస్త జనముల సమ్మతి ప్రకృతి యొక్క స్వరమువలెనే, లేదా మనుష్యుల హృదయములపై చెక్కబడియున్న, వారు ఎన్నడును తుడిచివేయలేని ఆ న్యాయము యొక్క సాక్ష్యమువలెనే ఉన్నది. ఈ సామెతకు కారణము ఇదియే; ఏలయనగా హబక్కూకు జనులను మాటలాడువారిగా ప్రవేశపెట్టుటచేత, అందరును ఏకీభవించు ప్రకృతి యొక్క సాధారణ నియమమును, అనగా ఇతరుని సంపదచేత తన్ను తాను ధనవంతునిగా చేసికొనువాడెవడో వాడు చివరకు పడిపోవునని, ఒకడు గొప్ప ఐశ్వర్యమును కూడబెట్టినప్పుడు అవి అతనిని కప్పి అణగద్రొక్కు రాశివలె అగుననియు చెప్పు నియమమును ముందుంచెను. మరియు మనలో ఎవడైనను తన స్వంత మనస్సును విచారించినయెడల, ఇది తన స్వభావముపైననే చెక్కబడియున్నదని అతడు కనుగొనును.

అట్లయినయెడల, అనేకులు ఇతరుల సంపదను తమకొరకు సంపాదించుకొనుటకు ఇంకను ఎట్లు ప్రయాసపడుదురు, ఇతరులను దోచుకొని తమ్మును తాము ధనవంతులనుగా చేసికొనుటకు తప్ప తమ జీవితమంతటిలో మరి దేనికొరకును ప్రయత్నింపకుందురు? దీనినుండి, వారు ఈలాగున అన్యాయమైన లాభమునకు తమ్మును తాము అప్పగించుకొనునప్పుడెల్లను, లేదా మోసములు, దోపిడులు, కొల్లగొట్టుటలు చేయుటకు తమ్మును తాము విచ్చలవిడిగా విడిచిపెట్టుకొనునప్పుడెల్లను, మనుష్యుల మనస్సులు మందబుద్ధిచేత వివేకరహితములగునని స్పష్టమగుచున్నది. కావున గర్విష్ఠులైనవారందరిని క్రూరులైనవారందరిని ప్రవక్త కారణములేకుండ మత్తులుగా చిత్రించలేదని మనము గ్రహించుచున్నాము.

తరువాత {}מתי-{,}עדod-mati అను మాటలు వచ్చుచున్నవి, అనగా ఎంతకాలము? ఇదియు ప్రకృతి యొక్క బోధయే; అనగా బలముచేతను హత్యలచేతను మోసములచేతను దుష్కార్యములచేతను ముందుకు సాగి తమ ఉద్దేశ్యములను నెరవేర్చుకొను దోపిడిగాండ్రను దుష్టులను దేవుడు వెంటనే అడ్డగింపకపోయినను, అన్యాయపు దోపిడులకు ఏదో ఒకనాడు అంతము కలుగునని దీని భావము. ఈ మధ్యకాలములో నిరంకుశులను వారి క్రూరత్వమును గొప్ప విసుగు లేకుండగాను దుఃఖము లేకుండగాను సహింపలేమని కూడ ప్రవక్త సూచించుచున్నాడు; ఏలయనగా చెడుక్రియలనుబట్టి కలుగు ఆగ్రహము అందరి వక్షస్థలములలో రగులుకొనును, గనుక దుష్టులు శీఘ్రముగా అడ్డగింపబడకపోవుటను చూచి వారు విసిగిపోవుదురు. కావున దాదాపు లోకమంతయు ఎంతకాలము, ఎంతకాలము? అను ఈ మాటలను ప్రతిధ్వనించును. ఎవడైనను తన ఆశయముచేతను దురాశచేతను లోకమంతటిని కలవరపరచునప్పుడు, లేదా ప్రతిచోట దోపిడులు చేయునప్పుడు, లేదా దీనులైన జనములను అణచివేయునప్పుడు,---నిర్దోషులను బాధపెట్టునప్పుడు, అందరును ఎంతకాలము? అని కేకలు వేయుదురు. మరియు ప్రకృతి యొక్క భావమునుండియు న్యాయము యొక్క బోధనుండియు పుట్టు ఈ కేక చివరకు ప్రభువుచేత ఆలకింపబడును.

ఏలయనగా అందరును విసుగుచేత తాకబడి, ఎంతకాలము? అని కేకలు వేయుటకు కారణమేమి, క్రమము యొక్కయు న్యాయము యొక్కయు ఈ గందరగోళము సహింపదగినది కాదని వారు ఎరుగుటయే గాక మరేమి? మరియు ఈ భావన ప్రభువుచేత మనలో నాటబడినది కాదా? కావున అన్యాయమును సహింపలేనివారి కేకలను మూలుగులను దేవుడు వినునప్పుడు, ఆయన తానే వినినట్లుగా ఉన్నది.

అయితే ఇతరులకు విరుద్ధముగా తాము ముందుంచునదే తమకు తామే చెప్పుకొనవలసివచ్చునట్లుగా మనలో ఎవడును ఉండకుండునట్లు మనము జాగ్రత్తపడుదము. ఏలయనగా ఏ లోభియైనను న్యాయముగానో అన్యాయముగానో, అని చెప్పుదురే, ముందుకు సాగునప్పుడు, ఏ ఆశయపరుడైనను అన్యాయమైన మార్గములచేత తన్ను తాను అభివృద్ధిపరచుకొనునప్పుడు, మనము వెంటనే ఎంతకాలము? అని కేకలు వేయుదుము; మరియు ఏ నిరంకుశుడైనను దిక్కులేనివారిని బలవంతముగా అణచివేయునప్పుడు, మనము ఎల్లప్పుడును ఎంతకాలము? అని చెప్పుదుము. ప్రతివాడును ఇతరులను గూర్చి ఇది చెప్పుచున్నను, తన విషయమై ఎవడును చెప్పడు. కావున ఇతరులలోని అన్యాయమును గద్దించునప్పుడు మనము ఆలస్యము లేకుండ మనయొద్దకే వచ్చి, పక్షపాతము లేని న్యాయాధిపతులమై యుండునట్లు జాగ్రత్తపడుదము.

స్వార్థప్రేమ మనలను ఎంతగా గ్రుడ్డివారిని చేయుననగా, ఇతరులలో మనము స్వేచ్ఛగా ఖండించు తప్పునుండి మనలను మనము విడిపించుకొనుటకు ప్రయత్నింతుము. సాధారణ విషయములలో మనుష్యులు తమ తీర్పులో ఎల్లప్పుడును మరింత సరిగా ఉందురు, అనగా తమకు సంబంధములేని విషయములలో; కాని తమ వద్దకు వచ్చిన వెంటనే వారు గ్రుడ్డివారగుదురు, సమస్త యథార్థతయు అదృశ్యమగును, సమస్త వివేచనయు పోవును. కావున ప్రకృతి యొక్క సాధారణ భావమునుండి తీసికొనబడినదివలె ఈ గీతము ప్రవక్తచేత ఇచ్చట ముందుంచబడినదని తెలిసికొందము; అది మనలో ప్రతివాడును ఇతరులను ఖండించుటలో న్యాయాధిపతి యొక్క పనిని నిర్వర్తించునప్పుడు తన్ను తాను అదుపులో ఉంచుకొనునట్లును, తన కోరికలు న్యాయమైన హద్దులను దాటి ముందుకు సాగుచున్నట్లు కనుగొనినప్పుడు తన్ను తానే ఖండించుకొని వాటిని అణచుకొనునట్లును చేయుటకై అని తెలిసికొందము.

అతడు తరువాత చేర్చుచున్నదానిని కూడ మనము గమనింపవలెను---అనగా లోభులు తమమీద మందపు బురదను పోగుచేసికొందురు. ఇది మొదట నమ్మశక్యము కానిదిగా కనబడవచ్చును; కాని మన మనస్సులు స్పష్టమైనవాటిని చూడలేనంతగా గ్రుడ్డివి కానియెడల, ప్రవక్త ఇచ్చట బోధించునది ఆ విషయమే స్పష్టముగా చూపుచున్నది. తనకే భారముగా ఉండనివాడును, ధనము తనకు శ్రమకు మూలము కానివాడునైన లోభి దొరకుట కష్టము. అధికముగా కూడబెట్టిన ప్రతివాడు వృద్ధాప్యమునకు వచ్చినప్పుడు, ఏదైనను పోగొట్టుకొందునేమో అని ఎల్లప్పుడును చింతించుచు, తాను సంపాదించుకొనినదానిని వాడుటకు భయపడును; తరువాత ఏదియు చాలదని అతడు తలంచును గనుక, అతడు ఎంత ఎక్కువగా సంపాదించునో అంత ఎక్కువగా పిసినారి అగును, ధనవంతులు తమ్మును తాము బంధించుకొను ఆ నీచమైన, అనగా దాసత్వపు వంటి నిగ్రహమునకు పొదుపు అను పేరు పెట్టబడును. సంక్షేపముగా, ఎవడైనను ఈ లోకములోని లోభులందరిని గూర్చి తీర్పు తీర్చునప్పుడు, తానే సమస్త లోభము లేనివాడై స్వేచ్ఛయైన నిర్మలమైన మనస్సు కలిగియుండిన యెడల, ప్రవక్త ఇచ్చట చెప్పునదానిని, అనగా ఈ లోకపు ధనమంతయు తాను కూర్చిన గొప్ప కుప్ప క్రింద ఎవడైనను తన ఇష్టప్రకారమే తన్ను తాను ఉంచుకొనుటవలె ఒక బురదరాశి తప్ప మరేమియు కాదని అతడు సులభముగా గ్రహించును.

కొందరు దీనిని బబులోను ప్రాకారములకు అన్వయింతురు, అవి బాగుగా తెలిసినట్లు కాల్చిన ఇటుకలతో కట్టబడినవి; కాని ఇది మిక్కిలి దూరమైన భావము. మరికొందరు ప్రవక్త మనందరి అంతిమ అంతమును గూర్చి మాటలాడుచున్నాడని తలంతురు; ఏలయనగా అత్యధిక ఐశ్వర్యములు కలిగినవారు చివరకు సమాధిలో పడవేయబడి మట్టిచేత కప్పబడుదురు; కాని దీనిని నెబుకద్నెజరునకు, అనగా అతడు తన జీవితమంతటి దాదాపు తన్ను తాను మత్తునిగా చేసికొనిన ఆ మందబుద్ధికి వర్తింపజేయుటవలెనే ఇదియును ఇచ్చట తగినది కాదు; లేదా మరికొందరు దీనిని అతని మనుమడైన బెల్షస్సరునకు వర్తింపజేయుటవలె, అతడు దేవాలయపు పరిశుద్ధ పాత్రలలో త్రాగినప్పుడు దేవునికి విరుద్ధముగా దూషణలను భక్తిహీనమైన మాటలను పలికెను గనుక. ఈ వివరణలు ఏ మాత్రమును తగినవి కావు; ఏలయనగా ప్రవక్త ఇచ్చట రాజు వ్యక్తిని గూర్చి మాత్రమే మాటలాడుటలేదు, గాని చెప్పబడినట్లు, దోపిడులకును మోసములకును ఇతర దుష్కార్యములకును తన్ను తాను అప్పగించుకొనిన జనమంతటిని తీర్పునకు పిలుచుచున్నాడు.

కావున ఈ వ్యక్తీకరణమునుండి ఒక సాధారణ సత్యమును గ్రహింపవలెను: లోభులందరును ఎంత ఎక్కువగా కూడబెట్టుదురో అంత ఎక్కువగా తమను తాము భారముచేసికొందురు, మరియు ఒక గొప్ప బరువు క్రింద తమ్మును తాము పాతిపెట్టుకొనినట్లు ఉందురు. ఇది ఎక్కడినుండి? ఏలయనగా మోసములచేతను దోపిడులచేతను సంపాదింపబడిన ఐశ్వర్యములు బరువైన, ఇబ్బందికరమైన మట్టిముద్ద తప్ప మరేమియు కావు; ఏలయనగా ఈలాగున తమ్మును తాము ధనవంతులనుగా చేసికొనగోరువారి తలలమీదికి, వారు ఇతరులనుండి దోచుకొనినదంతయు దేవుడు మరల పంపును. వారు ఒక మితమైన భాగముతో తృప్తిపడియున్నయెడల, భక్తులందరిలో మనము చూచునట్లు వారు సంతోషముతోను సుఖముతోను జీవింపగలిగియుండెడివారు; వారు కొద్దిగా కలిగియున్నను సంతోషముగా ఉందురు, ఏలయనగా వారు నిరీక్షణలో జీవింతురు, తమ అవసరములు దేవుని చేతిలో ఉన్నవని ఎరుగుదురు, సమస్తమును ఆయన ఆశీర్వాదమునుండి ఎదురుచూతురు.

కావున వారికి భయచింతలు లేనందున వారి సంతోషము. అయితే ఐశ్వర్యములచేత తమ్మును తాము మత్తులనుగా చేసికొనువారు తాము నిష్ప్రయోజనమైన భారమును మోయుచున్నారని కనుగొందురు; దాని క్రింద వారు మునిగి పాతిపెట్టబడినట్లు పడియుందురు.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిగల దేవా, ఈ జీవితపు చింతను భరించుటకును, మా ప్రయాణమునకు అవసరమైనవన్నిటిని మాకు అనుగ్రహించుటకును నీవు ఇంతగా దిగివచ్చుటకు కనికరించుచున్నావు గనుక---ఓ, మేము నీయందు ఆధారపడుటను, నీ ఆశీర్వాదముపై నమ్మకముంచుటను నేర్చుకొనునట్లు, తద్వారా సమస్త దోపిడినుండియు ఇతర దుష్కార్యములనుండియే గాక ప్రతి అక్రమమైన ఆశనుండియు మేము దూరముగా ఉండునట్లును, నీ భయమందు నిలిచియుండునట్లును, భూమిపై మా దరిద్రతను భరించుటను కూడ నేర్చుకొనునట్లును దయచేయుము; ఈ విధముగా నీవు నీ సువార్తలో మాకు అనుగ్రహించుచున్న, ఇప్పుడు మమ్ములను భాగస్థులనుగా చేసియున్న ఆత్మసంబంధమైన ఐశ్వర్యములతో మేము తృప్తిపొందినవారమై, చివరకు పరలోక రాజ్యమును చేరి, మా ప్రభువైన క్రీస్తుద్వారా నీతో సంపూర్ణముగా ఐక్యమగునప్పుడు మేము అనుభవించబోవు సమస్త ఆశీర్వాదముల సంపూర్ణతను గూర్చి ఎల్లప్పుడును సంతోషముగా ఆశించుచుందుము గాక. ఆమెన్.

నూట పన్నెండవ ఉపన్యాసము

హబక్కూకు 2:7

7. నిన్ను కరచువారు అకస్మాత్తుగా లేవరా? నిన్ను బాధించువారు మేల్కొనరా? అప్పుడు నీవు వారికి కొల్లసొమ్ముగా ఉందువు.

7. Annon repente consurgent qui te mordeant, et evigilabunt qui te exagitent, et eris in conculcationes ipsis?

ప్రవక్త మనము ఇదివరకే వివరింపనారంభించిన విషయమును కొనసాగించుచున్నాడు; ఏలయనగా అనేక జనములు క్రూరముగా అణచివేయబడిన బబులోను రాజునకును ఆ నిరంకుశ సామ్రాజ్యమంతటికిని విరుద్ధముగా సాధారణ ఎత్తిపొడుపు మాటలను అతడు ఇచ్చట ప్రవేశపెట్టుచున్నాడు. కావున అతనిని కరచు శత్రువులు 39 అకస్మాత్తుగాను అనూహ్యముగాను లేచెదరని అతడు చెప్పుచున్నాడు.

39 హెండర్సన్ దీనిని “నీకు వడ్డీకి అప్పిచ్చినవారు” అని తర్జుమా చేయుచున్నాడు; అయితే అది సరికాదు, ఏలయనగా అతడు చెప్పినట్లు సంబంధిత పాదము మునుపటి పంక్తిలో కాక తరువాతి పంక్తిలో ఉన్నది. అక్షరార్థ తర్జుమా ఇది,— నిన్ను కరచువారు అకస్మాత్తుగా లేవరా, నిన్ను బాధించువారు మేల్కొనరా, నీవు వారికి కొల్లసొమ్ముగా అవవా? ఇప్పుడు, సంబంధించిన రెండు పదములు “కరచువారు”, “బాధించువారు”; వడ్డీకి అప్పిచ్చుట అను భావమును అంగీకరింపజాలము; మరియు [{,[{נשך అనుదానికి సాధారణ అర్థము కరచుట, అది హిఫీల్ రూపములో మాత్రమే వడ్డీకి అప్పిచ్చుట అని అర్థమిచ్చును. సెప్టువజింటు ఇచ్చునది {δακνοντες}--- కరచువారు.

ఇది ప్రవక్తల యొక్కయు క్రొత్త నిబంధన గ్రంథకర్తల యొక్కయు విశిష్టమైన పద్ధతికి ఒక ఉదాహరణ; మిక్కిలి స్పష్టమైన క్రియ మొదట పేర్కొనబడును, “లేచుట”, తరువాత దానికి ముందుగా జరుగునది, “మేల్కొనుట”. “కరచువారు”, “బాధించువారు”, అనగా వేధించి హింసించువారు అనుదానిలో కూడ ఇటువంటి భేదమే ఉన్నది: బాధించుట లేదా వేధించుట సర్పమువలె కరచుటంత గొప్ప కీడు కాదు; ఏలయనగా ఇచ్చట ఉద్దేశింపబడిన కరుపు అట్టిది.--- సం.

కొందరు దీనిని పురుగులను గూర్చి వివరింతురు, కాని సరిగా కాదు; ఏలయనగా దేవుడు రాజు చనిపోయిన తరువాత మాత్రమే శిక్షించలేదు, గాని బబులోనీయులపై తన ప్రతీకారమునకు భూమిపై ఒక స్పష్టమైన, జ్ఞాపకార్హమైన నిదర్శనము ఉండవలెనని కూడ ఆయన ఉద్దేశించెను; దాని ద్వారా వారి క్రూరత్వము శిక్షింపబడకుండ పోవుటకు అనుమతింపబడదని అందరికి తెలియవచ్చును.

వారు అకస్మాత్తుగా లేవరా? అను మాటలు ప్రశ్నను గూర్చియు {,}פתעpeto, అనగా అకస్మాత్తుగా అను పదమును గూర్చియు బలము గలవి. హెబ్రీ భాషలో గ్రీకులోను లాటినులోను కంటె ప్రశ్నార్థక వాక్యములు ఎక్కువ సాధారణమనియు, అవి మరింత బలమైనవిగాను శక్తివంతములైనవిగాను ఉండుననియు మనకు తెలియును. కావున మన ప్రవక్త సందేహింపరానిదానిని గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. అతడు అకస్మాత్తుగా అని చేర్చుచున్నాడు; ఏలయనగా బబులోనీయులు తమ స్వంత బలముపై ఆధారపడినవారై, తమకు సమీపములో ఏ కీడును లేదని తలంచిరి; మరియు ఎవడైనను వారికి విరుద్ధముగా లేచుటకు సాహసించినను, అది అంత అకస్మాత్తుగా ఉండజాలదు, వారు సమయములో ఎదిరించి ప్రతి అపాయమును దూరముగా తరిమివేయగలిగియుందురు.

వారు నిజముగా దూరదూరము పరిపాలించిరి; మరియు దుష్టులు అన్నివైపులనుండి తమ్మును తాము బలపరచుకొనియున్నట్లు కనుగొనినప్పుడు తరచుగా నిద్రించుదురని మనకు తెలియును. అయితే వారిని అకస్మాత్తుగా ముంచివేయు కీడు వారి సమీపములో ఉన్నదని ప్రవక్త ఇచ్చట ప్రకటించుచున్నాడు. ఇప్పుడు ఇట్లు వచ్చుచున్నది---

హబక్కూకు 2:8

8. నీవు అనేక జనములను దోచుకొనినందున జనములలో శేషించినవారందరును, నరుల రక్తమునుబట్టియు దేశమునకును పట్టణమునకును దానిలో నివసించువారందరికిని చేసిన బలాత్కారమునుబట్టియు నిన్ను దోచుకొందురు.

8. Quia tu spoliasti gentes multas, spoliabunt te omnes reliquiae populorum propter sanguines hominis et violentiam terrae, urbis et omnium habitantium in ea.

బబులోనీయులు దేవునిచేత ఇంత కఠినముగా వ్యవహరింపబడుటకు కారణమును ప్రవక్త ఇచ్చట మరింత స్పష్టముగా తెలియజేయుచున్నాడు. మునుపు దోపిడికిని బలాత్కారమునకును క్రూరత్వమునకును తమ్మును తాము అప్పగించుకొనినవారు తమవంతున దోచుకొనబడుట న్యాయమైన ప్రతిఫలమని అతడు చూపుచున్నాడు. కావున వారు సమస్త ప్రజలయెడల ఇంత అమానుషత్వమును చూపినందున, వారిపై ఇంత కఠినమైన శిక్షను విధించుటలో దేవుడు క్రూరముగా వ్యవహరించుచున్నాడని ఎంచబడజాలడని ప్రవక్త ఇచ్చట సూచించుచున్నాడు: అతడు మునుపటి సత్యమును కూడ ధృవపరచుచున్నాడు, మరియు విశ్వాసులు జ్ఞాపకముంచుకొనవలసిన ప్రధాన సూత్రముగా దేవుని తీర్పువైపునకు వారి మనస్సును మరల మరల త్రిప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా లోకములోని సంగతులు గందరగోళముగా ఉన్నప్పుడు మనము నిరుత్సాహపడుదుము, దేవుడు లోకమునకు న్యాయాధిపతియైనందున చివరకు దుష్టులందరును ఆయన న్యాయపీఠము ఎదుట హాజరై తమ క్రియలన్నిటిని గూర్చి అక్కడ లెక్క అప్పగింపక తప్పదను ఈ తలంపు మన మనస్సునకు రానిదే సమస్త నిరీక్షణయు అదృశ్యమగును; మరియు మన కష్టములను శాంతింపజేయుటయే ఉద్దేశ్యమైనప్పుడెల్లను లేఖనము కూడ దేవుని మన యెదుట న్యాయాధిపతిగా నిలబెట్టుట పరిపాటి. ప్రవక్త ఇప్పుడు అదే చేయుచున్నాడు: ఏలయనగా బబులోనీయులను దోచుకొను దోపిడిగాండ్రు శీఘ్రముగా వారిపైకి వచ్చెదరని అతడు చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా లోకమునకు న్యాయాధిపతియైన దేవుడు చివరకు ఇన్ని దోపిడులను శిక్షింపకుండ విడువడు.

అయితే బబులోనీయులు హద్దులను మితమును మీరి దోపిడికి తమ్మును తాము అప్పగించుకొని, ఏ జనములను విడిచిపెట్టలేదని ప్రతిచోట తెలియును. కావున అతడు–నీవు అనేక జనములను దోచుకొనినందున అని చెప్పుచున్నాడు; మరియు దీనిని గూర్చి అతడు విపులముగా చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా బబులోనీయులు కొద్దిమందికిని లేదా ఒక్క జనమునకును మాత్రమే అన్యాయములు చేయలేదు, గాని అనేక దేశముల గుండా సాగిపోయిరి. కావున వారు కీడు చేయుటలో ఇంత స్వేచ్ఛను తమకొరకు తీసికొనినందున, వారు దేవుని హస్తమునుండి తప్పించుకొనజాలరనియు, వారి అన్యాయములకు వారికి ప్రతీకారము చేయు దేవుడు ఆకాశమున ఉన్నాడని వారు చివరకు అనుభవముచేత కనుగొందురనియు ప్రవక్త ఈ ముగింపునకు వచ్చుచున్నాడు.

అతడు ఇంకను, సమస్త జనములలో శేషించినవారు నిన్ను దోచుకొందురు అని చెప్పుచున్నాడు. దీనికి రెండు వివరణలు కలవు; కల్దీయులచేత దోచుకొనబడిన జనులు వారిపై ప్రతీకారము తీర్చుకొందురని దీని అర్థమై యుండవచ్చును: మరియు వారు సంపూర్ణులుగా లేరు గనుక అతడు వారిని శేషము అని పిలుచుచున్నాడు; అయితే బబులోనీయులపై ప్రతీకారము తీర్చుకొనుటకు వారు చాలినవారగుదురని అతడు సూచించుచున్నాడు. ఈ అభిప్రాయము అంగీకరింపదగినదే, అయినను ప్రవక్త ఎన్నడును దోచుకొనబడని ఇతర జనములను కూడ తీసికొనుచున్నాడని మనము ఊహింపవచ్చును; అతడు ఇట్లు చెప్పినట్లుగా---నీవు నిజముగా అనేక జనములను దోచుకొంటివి; కాని నీ క్రూరత్వము చేరజాలని ఇతర జనములు లోకములో ఉన్నవి. కావున లోకములో మిగిలియున్న జనులందరును నిన్ను ఎదిరించుటలో ఒకరినొకరు మించుటకు పోటీపడుదురు; ఇంత గొప్ప బలమును ఎదిరించుటకు నీవు చాలినంత బలవంతుడవగుదువా?” ఈ రెండు అభిప్రాయములలో ఏదైనను అంగీకరింపవచ్చును; అనగా పాడుచేయబడి దోచుకొనబడిన దేశములలో ప్రతీకారము తీర్చుకొను శేషము ఇంకను ఉండునని,---లేదా ఈ పక్షమును ఇష్టపూర్వకముగా చేపట్టి బబులోనీయులపై ప్రతీకారమును నెరవేర్చు ఇతర జనులు లోకములో ఉండిరని; ఏలయనగా వారిని శిక్షింపవలెనను తన ఉద్దేశ్యమును దేవుడు తన రహస్య ప్రేరణచేత వారిద్వారా నెరవేర్చును.

అతడు తరువాత, మనుష్యుల రక్తమునుబట్టి అని చేర్చుచున్నాడు; అనగా నీవు నిర్దోష రక్తమును చిందించినందున, మరియు అనేక దోపిడులు చేసినందున; ఏలయనగా నీవు కొద్దిమందిని మాత్రమే గాయపరచలేదు, నీ తెగువయు క్రూరత్వమును అనేక జనములకు కూడ వ్యాపించెను. అతడు నిజముగా దేశమును గూర్చియు పట్టణమును గూర్చియు కూడ పేర్కొనుచున్నాడు. కొందరు ఈ మాటలను యూదయ దేశమునకును యెరూషలేమునకును మాత్రమే పరిమితము చేయుదురు, కాని సరిగా కాదు; ఏలయనగా ప్రవక్త ఇచ్చట సాధారణముగా మాటలాడుచున్నాడు; మరియు దేశముతో పాటు పట్టణములను వాటి నివాసులను కూడ చేర్చుచున్నాడు.

అయితే ఈ వచనము అన్ని కాలములకు వర్తించు సత్యమును కలిగియున్నది. కావున నిరంకుశుల విచ్చలవిడి విజయ కాలములో, మన మనస్సులను పరలోకపు న్యాయపీఠమువైపునకు ఎత్తుటకును, లోకమునకు న్యాయాధిపతియైన ప్రభువు ఈ క్రూరులైన రక్తపాతకులైన దోపిడిగాండ్రకు ప్రతిఫలమిచ్చునని, వారు ఎంత విచ్చలవిడిగా ఉందురో అంత బరువైన తీర్పు వారి సమీపములో ఉన్నదని ఈ నమ్మకముచేత మన సహనమును పోషించుకొనుటకును నేర్చుకొందము; ఏలయనగా లోకములో ఎందరు మనుష్యులున్నారో అంతమందిని ప్రభువు మేల్కొల్పి ప్రతీకారము తీర్చుటకు లేపును, వారు రక్తమును చిందించుటచేత శిక్షను విధించుదురు, వారు ఆయన ఉద్దేశ్యమును నెరవేర్చవలెనని ఉద్దేశించకపోయినను. దేవుడు తన తీర్పులను (తరచుగా గమనింపబడినట్లు) అద్భుతమైన అకస్మాత్తైన రీతిలో నెరవేర్చగలడు. కావున మన చెడు కోరికలను అణచుకొనుటను కూడ దీనినుండి నేర్చుకొందము; ఏలయనగా తమ సహోదరులకు హాని చేయుటకు తమ్మును తాము అనుమతించుకొనువారిలో ఎవడును శిక్షింపబడకుండ పోడు; కొంతకాలము వారు శిక్షింపబడనట్లు కనబడినను, ఎల్లప్పుడును ఒకేవిధముగా ఉండు దేవుడు, మనము త్వరలో మరల చూడబోవునట్లు, వారు ఇతరులకు విరుద్ధముగా ఉపాయించినదంతయు చివరకు వారి తలలమీదికే మరల పంపును. అతడు ఇప్పుడు చేర్చుచున్నాడు---

హబక్కూకు 2:9

9. అపాయ హస్తమునుండి తప్పించుకొనునట్లు తన గూడును ఎత్తుగా కట్టుకొనుటకై తన యింటివారికొరకు చెడ్డ లాభమును ఆశించువానికి శ్రమ!

9. Vae concupiscenti concupiscentiam malam domui suae, ut ponat in excelso nidum suum, quo se eripiat e manu (id est, e potestate) infortunii (mali, ad verbum.)

హబక్కూకు బబులోను రాజును ఎగతాళి మాటలతో రెచ్చగొట్టుచున్నాడు; అవి అవమానకరమైన పరిహాసములు కావు, గంభీరమైన హెచ్చరికలు కలిగియున్నవి; ఏలయనగా ఇదివరకే చెప్పబడినట్లు, ప్రవక్త ఇక్కడ సామాన్య జనులను ప్రవేశపెట్టుచున్నాడు, అయితే ఆ జనసమూహములో దేవుని ప్రతీకారమునకు వార్తాహరులైన లెక్కలేనివారిని మనము గుర్తింపవలెను; కాబట్టి అతడు, తనకు లాభము ఆశించువానికి శ్రమ, మొదలైనవి అనుచున్నాడు; లేక ఇట్లు చెప్పవచ్చును: హే! ఇది ఇదివరకు చెప్పబడినట్లు ఆశ్చర్యార్థక పదము: హే! తన యింటికొరకు చెడ్డ ఆశను ఆశించి, తన గూటిని ఎత్తుగా నిలుపుకొనువాడా, అని అతడు అనుచున్నాడు; అయితే ఏమి జరుగును? తరువాతి వచనము శిక్షను ప్రకటించుచున్నది. (40 గ్రోటియస్, ద్రూసియస్, హెండర్సన్ ఈ భాగమును ఇట్లే గ్రహించిరి: దేశమును పట్టణమును కవితాత్మకముగా దేశములకును పట్టణములకును వాడబడినవని భావింపబడును. "బలాత్కారము" అని అనువదింపబడిన [{,[{חמס పదము బలముచేత చేయబడిన అన్యాయమైన లేక తప్పుడు కార్యమును, ఘోరమును, బలాత్కారమైన అన్యాయమును సూచించును; కావున గ్రోటియస్ దీనిని ఇక్కడ "direptionem"---అనగా దోచుకొనుట, కొల్లగొట్టుట లేక దోపిడి చేయుట అని సరిగా అనువదించెను. న్యూకమ్ మొదలైనవారు ఈ భాగమును యూదయకును యెరూషలేమునకును అన్వయించుచుండగా, సెప్టువజింటు అనువాదము బబులోనే ఉద్దేశింపబడెనని తలంపజేయును. 17వ వచనము చివరన ఈ మాటలే పునరుక్తమగుచుండకపోయినయెడల, ఇక్కడ అవలంబింపబడిన దృక్పథమే మిక్కిలి సంభావ్యమగును; అక్కడ అవి స్పష్టముగా యూదా దేశమును యెరూషలేమును సూచించుచున్నవి.---సం.)

తన యింటికొరకు చెడ్డ ఆశను ఆశించువానికి శ్రమ అను వాక్యమును ఒంటరిగా చదువవచ్చును,---ఈ ఆశ అతని యింటికే హానికరమగునని; అతడు ఇట్లనినట్లుగా: "నీవు గొప్ప ధనమును కూర్చుకొనుటచేత నీ యింటికి సమకూర్చవలెనని తలంచుచున్నావు; అయితే నీ యిల్లు దీనిని చెడ్డదిగాను నాశనకరముగాను కనుగొనును." అట్లయితే {,}רעהroe, చెడ్డ అను పదము ఇంటికి అన్వయింపబడవచ్చును; కాని వచనమంతటిని కలిపి చదువుటయే ఉత్తమము; అనగా బబులోనీయులు తమకొరకు మాత్రమే సమకూర్చుకొనలేదు, అన్ని దిక్కులనుండి విస్తారమైన సంపదను ఆతురతతో దోచుకొని పోగుచేసికొనుచున్నప్పుడు, వారు తమ కుమారులకును మనుమలకును కూడ ఏర్పాట్లు చేయగోరిరి: లోభత్వము ఈ లక్ష్యమునే కలిగియుండునని మనము కూడ చూచుచున్నాము; ఏలయనగా ధనము కూర్చుటలో ఆత్రముగా నుండువారు తాము జీవితము గడుపుటకు అవసరమైనదానిని మాత్రమే కాక, తమ వారసులను ధనవంతులుగా విడిచిపెట్టగోరుదురు. కావున లోభులు తమ యిండ్లను శాశ్వతముగా ధనవంతములుగా చేయగోరుచుండగా, ప్రవక్త ఈ వెఱ్ఱితనమును ఎగతాళి చేయుచు, తన యింటికొరకు చెడ్డ ఆశను ఆశించువానికి శ్రమ అనుచున్నాడు; అనగా తానే సమృద్ధిగా కలిగి తృప్తిపొందుటయే కాక, తన సంతతికి కూడ సమృద్ధిని సమకూర్చగోరువానికి శ్రమ.

అతడు మరియొక దోషమును చేర్చుచున్నాడు, అది దాదాపు ఎల్లప్పుడును మొదటిదానితో జతపడియుండును---అతడు తన గూటిని ఎత్తుగా నిలుపుకొనునట్లు అని చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా లోభులు దీనిని గూర్చి,---తమను తాము భద్రపరచుకొనుటను గూర్చి ఆలోచింతురు; చెడ్డ మనస్సాక్షి ఎల్లప్పుడును భయపడుచుండునది గనుక, అనేక ప్రమాదములు వారి మనస్సులలోనికి వచ్చును---"ఇది నాకు సంభవింపవచ్చును," మరియు, "నా సంపద అనేకుల ద్వేషమును అసూయను నాకు తెచ్చిపెట్టును. కాబట్టి ఏదైన ప్రమాదము సమీపించినయెడల నా ప్రాణమును అనేకమారులు విడిపించుకొనగలను;" ఇంకను అతడు, "నేను మితమైన భాగముతో తృప్తిపడినయెడల అనేకులు నాకు పోటీదారులగుదురు; అయితే నా నిధులు సామాన్యమైనదానిని మించినప్పుడు నేను మనుష్యుల అందుబాటుకు మించియున్నట్లుందును; ఇతరులు ఒకరియందొకరు అసూయపడునప్పుడు నేను తప్పించుకొందును" అని కూడ అనుకొనును. లోభులు ధనము కూర్చుటలో తీవ్రముగా పూనుకొనియున్నప్పుడు తమలో తాము ఇట్లు తలంచి, గూటివలె తమకొరకు గొప్ప రాశిని కూర్చుకొందురు; ఏలయనగా తమ ధనముతో చుట్టబడియున్నప్పుడు తాము లోకమునకు పైగా ఎత్తబడినట్లును, మనుష్యుల సామాన్య భాగమునుండి విముక్తులైనట్లును వారు తలంచుదురు.

కాబట్టి ప్రవక్త భావమేమో మనము ఇప్పుడు చూచుచున్నాము: దుష్టత్వముతోను అదుపులేకయు ఆశించువానికి శ్రమ అని అతడు అనుచున్నాడు. అతడు ఎందుకు ఆలాగు చేయుచున్నాడు? తన సంతతిని ధనవంతులుగా చేయుటకే. మరియు అతడు ఇంకను, తన గూటిని ఎత్తుగా నిలుపుకొనునట్లు ఆశించువానికి అని చేర్చుచున్నాడు; అనగా సంపదచేత తనను తాను భద్రపరచుకొని, ప్రతి ప్రమాదమును తరిమివేయగలిగి, ఆలాగున ప్రతి కీడునుండియు శ్రమనుండియు విముక్తుడగుటకు. మరియు తనను కీడు యొక్క వశమునుండి విడిపించుకొనుటకు అని అతడు చేర్చుచున్నాడు; ధనవంతులు ఇతరులందరిని మించియున్నప్పుడు మిథ్యా ధైర్యముచేత మత్తెక్కియుందురని నేను చెప్పిన దానిని అతడు ఇప్పుడు మరింత స్పష్టముగా తెలియజేయుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు తమను మర్త్యులని తలంపరు, అన్ని ప్రమాదములనుండి విముక్తమైన తమ స్వంత లోకము కలిగియున్నట్లు తమకు మరియొక జీవితము ఉన్నదని ఊహింతురు. అయితే లోభులు ఆలాగు గర్వపూరితమైన ధైర్యముచేత తమను తాము హెచ్చించుకొనుచుండగా, ప్రవక్త వారి వెఱ్ఱితనమును ఎగతాళి చేయుచున్నాడు. అప్పుడు అతడు వారి శిక్షను చేర్చుచున్నాడు---

హబక్కూకు 2:10

10. నీవు అనేక జనములను నిర్మూలము చేయుటచేత నీ యింటికి అవమానము తెచ్చిపెట్టితివి; నీ ప్రాణమునకు విరోధముగా పాపము చేసితివి.

10. Consultasti in ignominiam domui tuae (vel, conflasti tuo consilio probrum et dedecus domui tuae) exidendo populos multos; et peccasti in animam tuam.

తమను తాము సంతోషులని ఎంచుకొనుచు, తాము దేవునివంటివారమని ఊహించుకొనువారు వ్యర్థముగా శ్రమపడుచున్నారను సత్యమును ప్రవక్త మరల స్థిరపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా తమ ధనమువలన కలిగిన తమ మహిమ అని వారు తలంచునదంతటిని దేవుడు అవమానముగా మార్చును. గత వచనమునుండి కనబడునట్లు, లోభులు తమ సంతతికి వైభవమును సిద్ధపరచగోరుదురు, తమ ధనముచేత తమ వంశమును ప్రసిద్ధము చేయవలెనని తలంతురు; ఏలయనగా ఇదియే ఉన్నత కులమని ఎంచబడును, ఒకడు ఎంత ధనవంతుడగునో అంత ఎక్కువగా తన గౌరవములో ఉన్నతుడని అతడు తలంచును, అందరిచేత అంత ఎక్కువగా గౌరవింపబడవలసినవాడని కూడ తలంచును. కాబట్టి దాదాపు లోభులందరి ఉద్దేశము ఇదియే గనుక, వారు మిక్కిలి మోసపోవుచున్నారని ప్రవక్త ఇక్కడ వారికి జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు; ఏలయనగా ప్రభువు వారి ఆశలను వ్యర్థము చేయుటయే కాక, వారి మహిమను అవమానముగా మార్చును. కాబట్టి వారు తమ కుటుంబమునకు అవమానమును ఆలోచించుచున్నారని అతడు చెప్పుచున్నాడు.

ఆలోచించిరి అను మాటలో లోభులు చూపు పరిశ్రమ, శ్రద్ధ, నైపుణ్యము, జాగ్రత్త, కష్టము అన్నిటిని అతడు కలుపుకొనుచున్నాడు. వారెంత చాతుర్యముగలవారో మనము నిజముగా చూచుచున్నాము; ఏలయనగా వారు దూరమునుండి ఏదైన లాభమును పసిగట్టినయెడల దానిని తమ వైపునకు లాగుకొందురు, ఒకనిని మోసగించుటకును మరియొకనిని దోచుకొనుటకును రాత్రింబగళ్లు క్రొత్త పన్నాగములు పన్నుదురు, తమకు దొరికిన ధనమంతటిని తమ రాశిలో చేర్చుకొందురు, మరియు పొలములను పొలములకు చేర్చుటకును, గొప్ప భవనములను కట్టుకొనుటకును, గొప్ప ఆదాయములను సంపాదించుకొనుటకును పనిచేయుదురు. కనుకనే వారు అవమానమును ఆలోచించిరని ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు. వారి పన్నాగములన్నిటి ఉద్దేశమేమి? ఏలయనగా మేము చెప్పినట్లు వారు మిక్కిలి తీక్షణులును సూక్ష్మదృష్టిగలవారును, పరిశ్రమించువారును, నిరంతర శ్రమచేత రాత్రింబగళ్లు తమను తాము బాధించుకొనువారునై యున్నారు; ఇవన్నియు ఎందుకు? ఇందుకే, తమ సంతతి ప్రఖ్యాతులగునట్లు, తమ ఉన్నత కులత్వము అందరి నోటను నానుచు దూరదూరమునకు వ్యాపించునట్లు. అయితే వారు వ్యర్థముగా శ్రమపడుచున్నారని ప్రవక్త చూపుచున్నాడు, ఏలయనగా తమ కుటుంబముల ఘనతకొరకు వారు తమ గొప్ప జ్ఞానముచేత పన్నినదంతటిని దేవుడు అవమానముగా మార్చును. కాబట్టి లోభులు ఎంత ముందుచూపు కలవారైతే అంత బుద్ధిహీనులు, ఏలయనగా వారు తమ సంతతికి అపకీర్తిని తప్ప మరేదియు ఆలోచింపరు.

నీవు అనేక జనములను నిర్మూలము చేయుచున్నను అని అతడు చేర్చుచున్నాడు. ఇది ఒక ఆక్షేపణను ముందుగా నివారించుటకై చెప్పబడినట్లున్నది; ఏలయనగా బబులోనీయుల కీర్తి అంత ప్రసిద్ధముగా ఉన్నప్పుడును, బబులోను ఒక విగ్రహమువలె ఉన్నప్పుడును, రాజు అంతట గొప్ప భక్తితోను భయముతోను చూడబడుచున్నప్పుడును, బబులోనీయులు తమ సంతతికి అవమానకరమైన పన్నాగములు పన్నుదురనుట నమ్మశక్యము కానిదిగా కనబడి యుండవచ్చును. కాబట్టి బబులోనీయులు అంతటి అభివృద్ధిని సాధించియుండగా, ప్రవక్త ఇక్కడ ప్రకటించునది జరుగుట సాధ్యమని ఎవడు తలంచగలడు? అయితే నేను ఇదివరకే చెప్పినట్లు, అతడు ఈ ఆక్షేపణలను ఎదుర్కొని, "బబులోనీయులు అనేక శత్రువులను జయించి బలమైన జనములను కూలద్రోసినను, ఇది వారికి ఎట్టి ప్రయోజనమును కలిగింపదు; అంతేకాదు, తమకు మహిమ అని వారు తలంచునదియే వారి అవమానముగా పరిణమించును" అని చెప్పుచున్నాడు.

అతడు చేర్చినదియు ఇదే ఉద్దేశముతో కూడినది, నీ ప్రాణమునకు విరోధముగా పాపము చేసితివి. కొందరు, "నీవు విచ్చలవిడిగా పాపము చేసితివి" లేక అపరిమితముగా అని అనువదింతురు; మరికొందరు, "నీ ప్రాణము పాపము చేసెను" అందురు, అయితే వీరు ప్రవక్త భావమును వక్రీకరించుచున్నారు; ఏలయనగా అతడు ఉద్దేశించినది లోభులును క్రూరులును తమ మీదికే తెచ్చుకొను కీడులనే, అవి వారి స్వంత తలలమీదికే మరలును. కావున బబులోనీయులు సర్వలోకమునకు నాశనము ఆలోచించినప్పుడు, వారు తలంచినదానికి ఎంతో భిన్నమైన అంతము వారికి కలుగునని ప్రవక్త ముందుగా చెప్పుచున్నాడు:

నీవు నీ స్వంత ప్రాణమునకు విరోధముగా పాపము చేసితివి అని అతడు చెప్పుచున్నాడు; 41 అనగా, ఇతరులమీదికి తెచ్చుటకు నీవు సిద్ధపరచిన కీడు నీ స్వంత తలమీదనే పడునట్లు దేవుడు చేయును.

ఈ విధమైన ప్రకటనను జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను; అనగా భక్తిహీనులు అందరిని ఇబ్బంది పెట్టుచు, అందరిని వేధించుచు, ఒకనిని బాధించుచు, మరియొకనిని దోచుకొనుచు, మరియొకనిని అణచివేయుచుండగా, వారు ఎల్లప్పుడును తమ స్వంత ప్రాణములకు విరోధముగా పాపము చేయుదురు; అనగా వారు ఇతరులకు కలిగించు నష్టమును దుఃఖమును మించి తమకే కలిగించుకొందురు: ఏలయనగా వారు ఇతరులకొరకు ఉద్దేశించిన కీడు తమ మీదికే మరలునట్లు ప్రభువు చేయును. "నీ ప్రాణమునకు విరోధముగా పాపము చేసితివి" అని అతడు చెప్పునప్పుడు, ఇక్కడ అపరాధమును గూర్చి కాక శిక్షను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; అనగా నీ పాపములన్నిటికి తగిన ప్రతిఫలమును నీవు పొందెదవు. ప్రవక్త భావమేమో మనము ఇప్పుడు చూచుచున్నాము. తరువాత ఇట్లున్నది---

హబక్కూకు 2:11-13

11. గోడలోనుండి రాయి కేకవేయును, దూలములోనుండి కఱ్ఱ దానికి ప్రత్యుత్తరమిచ్చును.

11. Quia lapis ex muro clamabit, et lignum ex tabulato (ad verbum est, ex ligno,) respondebit ei.

12. రక్తపాతముచేత పట్టణమును కట్టి, అక్రమముచేత పురమును స్థాపించువానికి శ్రమ.

12. Vae aedificanti urbem in sanguinibus, et paranti civitatem in iniquitate.

13. జనములు అగ్నికొరకే ప్రయాసపడుటయు, జనములు వ్యర్థమైనదానికొరకే అలసిపోవుటయు సైన్యములకధిపతియగు యెహోవావలననే కలుగునది కాదా?

13. Annon ecce a Jehova exercituum? ideo laborabunt populi in igne et gentes in vanitate (hoc est, frustra fatigabuntur.)

ప్రవక్త ఇక్కడ ఒక క్రొత్త అలంకారమును ప్రవేశపెట్టుచున్నాడు. ఇదివరకు అతడు అందరి నోటనుండు ఒక సామాన్య గీతమును సిద్ధపరచెను. ఇప్పుడు అతడు కట్టడములు నిర్మింపబడు రాళ్లకును కఱ్ఱకును వాక్కును ఆరోపించుచున్నాడు. రాయి గోడలోనుండి కేకవేయును, కఱ్ఱ గదిలోనుండి కేకవేయును అని అతడు చెప్పుచున్నాడు; అనగా అది దోపిడిచేత, క్రూరత్వముచేత, ఒక్క మాటలో చెడ్డ క్రియలచేత కట్టబడెనని కేకవేయని కట్టడపు భాగమేదియు ఉండదు. ప్రవక్త రాతికిని కఱ్ఱకును వాక్కును ఆరోపించుటయే కాక, గీతములలో స్వరములు వంతులవారీగా పాటను అందుకొనునట్లు, బృందగానమువలె అవి ఒకదానికొకటి ప్రత్యుత్తరమిచ్చునట్లు కూడ చేయుచున్నాడు. రాయి గోడలోనుండి కేకవేయును, కఱ్ఱ గదిలోనుండి దానికి ప్రత్యుత్తరమిచ్చును అని అతడు చెప్పుచున్నాడు; 42 అనగా, "కట్టడములోని ప్రతి భాగములోను అద్భుతమైన స్వర సామరస్యము ఉండును; ఏలయనగా గోడ ఆరంభించి, 'ఇదిగో, నేను రక్తముచేతను అక్రమముచేతను కట్టబడితిని' అని తన గీతమును పాడును; కఱ్ఱయు అదే పాడి, 'శ్రమ' అని కేకవేయును; అయితే అంతయు క్రమముగా జరుగును; గందరగోళమైన శబ్దము ఉండదు, సంగీతమునకు ప్రత్యేక స్వరములు ఉన్నట్లే, రాళ్లు కఱ్ఱకును కఱ్ఱ రాళ్లకును ప్రత్యుత్తరమిచ్చును, అట్లు వారు చెప్పునట్లు, సరిపోలు స్వరములు ఉండును." (41 అక్షరార్థముగా "నీ ప్రాణమును పాపము చేయుట." సామెతలు 8:36లో [{,[{`` הטאי నా పాపి" అని ఉన్నది, అది నిస్సందేహముగా "నా విషయమై పాపము చేయువాడు" అని సరిగా అనువదింపబడెను. కావున ఇక్కడ "నీ ప్రాణమును పాపము చేయుట" అనగా "నీ ప్రాణమునకు విరోధముగా పాపము చేయుట" అని అర్థము. సామెతలు 20:2లో ఇవే మాటలను చూడుము. సంఖ్యాకాండము 16:38లో [{]}ב ఉపసర్గ "ప్రాణములు" అనుదానికి ముందున్నది. సెప్టువజింటు ఇచ్చి న్యూకమ్ అంగీకరించిన "నీ ప్రాణము పాపము చేసెను" అనునది భావమును తెలుపదు; ఏలయనగా మన ప్రాణములకు విరోధముగా పాపము చేయుట అనగా మనకే హాని చేసికొని తీర్పును తెచ్చుకొనుట, సంఖ్యాకాండము 16:38లో చెప్పబడిన సందర్భములో వలె; అయితే రెండవ పదబంధము తప్పు చేయుటయను భావమునే తెలుపును.---సం.)

42 ఇక్కడ "కఱ్ఱ", lignum అని అనువదింపబడిన పదము [{,[{כפיס, ఇది ఇక్కడ మాత్రమే కనబడుచున్నది. సెప్టువజింటు {κανθαρος}, ఒక పెంటపురుగు అని ఇచ్చెను,---సిమ్మకస్ {συνδεσμος}, బంధము, కట్టు లేక ఎముక కీలు అని,---థియోడోషన్ {ἔνδεσμος}, కట్టు లేక అతుకు అని ఇచ్చిరి. ఇది కఱ్ఱతో కట్టడమునకు సంబంధించినదై యుండవలెనని సందర్భము చూపుచున్నది. పార్క్‌హర్స్ట్ ఇది సిరియా భాషలో క్రియాపదమనియు, కలుపుట, కలిపి బిగించుట అని అర్థమనియు చెప్పి, దీనిని దూలము లేక వాసము అని అనువదించును, అది ఈ చోటికి సరిగ్గా సరిపోవును. ,[{`` ]}מעף కఱ్ఱలోనుండి" అను మాట కఱ్ఱ కట్టడమును లేక కఱ్ఱ పనిని సూచించుట స్పష్టము. కావున కాల్విన్ అనువదించినట్లు tabulatum, అనగా కట్టడములో ఒక అంతస్తు లేక గది, అనుట తప్పుకాదు. బహుశా ఉత్తమ అనువాదము ఇట్లుండును,--- మరియు దూలము కఱ్ఱ పనిలోనుండి దానికి ప్రత్యుత్తరమిచ్చును. బోచార్ట్ చెప్పునదేమనగా, రబ్బీల రచనలలో ,[{]}כפיס అనగా ఇటుక అని, పూర్వము, ఈ దేశములో కొంతకాలము క్రితమువరకు వలె, ఇటుకలను కఱ్ఱను లేక దూలములను కలిపి కట్టుట వాడుక అని; హెండర్సన్ ఈ అర్థమును స్వీకరించెను, అయితే రెండవ అర్థము ఎక్కువ సంతృప్తికరమైనది.---సం.

రాయి గోడలోనుండి కేకవేయును, కఱ్ఱ ప్రత్యుత్తరమిచ్చును ---ఏమని ప్రత్యుత్తరమిచ్చును?---రక్తముచేత పట్టణమును కట్టువానికిని, అక్రమముచేత తన పురమును అలంకరించువానికిని శ్రమ.

రక్తముచేత మరియు అక్రమముచేత అనుటలో అతడు ఒకే సంగతిని ఉద్దేశించుచున్నాడు; ఏలయనగా లోభులు నిర్దోషులను చంపకపోయినను, వారి రక్తమును పీల్చుదురు, ఇది నెమ్మదిగా బాధించు విధానముచేత క్రమక్రమముగా చంపుట కాక మరేమి? ఏలయనగా దోచుకొనబడి తమ ఆస్తి అంతటిని కోల్పోయిన నిస్సహాయులకు జరుగునట్లు, లేమిలో క్షీణించిపోవుటకంటె ఒక్కసారిగా మరణమును అనుభవించుట సులభము. విచ్చలవిడి దోపిడి ఎక్కడ ఉన్నదో అక్కడ దేవుని దృష్టిలో హత్య జరుగుచున్నది; ఏలయనగా చెప్పబడినట్లు, నిస్సహాయులను కనికరింపక వారి రక్తమును త్రాగువాడు వారిని చంపువానికంటె ఏమాత్రమును తక్కువగా పాపము చేయుట లేదనుటలో సందేహము లేదు.

అయితే ఈ అలంకారము ఎవనికైన వింతగా కనబడినయెడల, ప్రవక్త ఇక్కడ బోధించునది ఎంత నమ్మశక్యము కానిదిగా కనబడెనో, ఈ విషయమై నమ్మకము కలిగించుట ఎంత కష్టమో అతడు ఆలోచింపవలెను. దేవుడు లోకమునకు న్యాయాధిపతి అని మనము నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాము; అంతేకాదు, లోభమును క్రూరత్వమును ఖండించుటచేత ఆయన తీర్పును ముందుగా ఊహింపనివాడెవడును లేడు; లోభమను పేరే అందరిచేత అపకీర్తి పొందినదియు ద్వేషింపబడినదియునై యున్నది: క్రూరత్వమును గూర్చి కూడ ఇదే చెప్పవచ్చును. అయినను లోభులు వైభవములోను గౌరవములోను ఉండుట మనము చూచునప్పుడు మనము విస్మయమొందుదుము, ప్రవక్త ఇక్కడ ప్రకటించుదానిని విశ్వాసముచేత ముందుగా చూడగలవాడెవడును లేడు.

కాబట్టి మన మందబుద్ధి, లేక మన మూఢత్వము ఇంతగా ఉన్నందున, ప్రవక్త ఇక్కడ రాళ్లను కఱ్ఱను మన యెదుట ఉంచుట ఆశ్చర్యము కాదు; అతడు ఇట్లనినట్లుగా: "ప్రవచనములన్నియు హెచ్చరికలన్నియు చల్లారిపోయినప్పుడు, తాను చేయబోవుదానిని దేవుడే బహిరంగముగా ప్రకటించుచున్నను ఆయనకు నమ్మకము లభింపనప్పుడు, ఆయన సేవకులు హెచ్చరించుచు కేకలువేయుచు తమ శ్రమను వ్యర్థముగా వెచ్చించుచున్నప్పుడు, దేవుని స్వరమునకే చెవి యొగ్గనివారైన మీకు ఇప్పుడు రాళ్లు ముందుకు వచ్చి బోధకులగుదురుగాక, కఱ్ఱయు తన వంతున కేకవేయునుగాక." కాబట్టి మన మొద్దుతనమును లేపుటకే ప్రవక్త ఇక్కడ మూగవాటిని మాటలాడువాటిగా ప్రవేశపెట్టుచున్నాడు.

అప్పుడు అతడు, ఇది సైన్యములకధిపతియగు యెహోవావలననే కలుగునది కాదా? అని చేర్చుచున్నాడు; 43 కొందరు, "ఇది కాదా" అని తప్పుగా అనువదింతురు, {,}הנהene అను పదము ఇక్కడ సూచక సర్వనామమునకు బదులుగా ఉంచబడినట్లు; అయితే వారు వాక్య సౌందర్యమును తగ్గించి మసకబరచుచున్నారు; అంతేకాదు, వారు ప్రవక్త భావమును వక్రీకరించుచున్నారు: ఏలయనగా అతడు {,}הנהene, ఇదిగో అనునప్పుడు, తాను చెప్పినదానిని సూచింపడు, ఏ ప్రత్యేక విషయమును నిర్దేశింపడు, అయినను మనలను ఎదురుచూడుమని ఆయన చెప్పు దేవుని తీర్పును వ్రేలితో చూపినట్లు చూపుచున్నాడు; అతడు ఇట్లనినట్లుగా: "లోభులును క్రూరులును లోకములో తమ విజయములను పొందినప్పుడు, దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుట తాము లెక్క చెప్పవలసిన పనిలేనట్లు అందరి మనస్సులను ఆలోచనలను చీకటి కమ్మించినప్పుడు, దేవునికి ఎట్టకేలకు తన వంతు రాదా? జోక్యము చేసికొనుటకు తన సమయమిదే అని దేవుడు ఎప్పుడైన చూపడా?" కాబట్టి అతడు, ఇది యెహోవావలననే కలుగునది కాదా, ఇదిగో? అనునప్పుడు, అది అనిర్దిష్టమైన మాటతీరు; ఇది లేక అది సైన్యములకధిపతియగు దేవునివలన కలుగునని అతడు చెప్పుట లేదు; కాని ఇదిగో, సైన్యములకధిపతియగు యెహోవావలన ఏదో కలుగదా? అనుచున్నాడు; అనగా దేవుడు ఇప్పుడు విశ్రమించియున్నట్లు కనబడుచున్నాడు, అందువలన మనుష్యులు మరింత ధైర్యముగా తమ ఇష్టానుసారము చేయుచున్నారు; అయితే ఆయన ఎల్లప్పుడును ఊరకుండడు, ఇప్పుడు నిర్లక్ష్యముగా కనబడు దేవుడు ముందుకు రాడా? సైన్యములకధిపతియగు దేవునివలన ఎట్టకేలకు ఏదో కలుగును. మరియు సూచక పదము అదే సంగతిని స్థిరపరచుచున్నది: ఇదిగో, అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, ఇప్పుడు మనకు విశ్వాసముచేత తప్ప చూడశక్యము కాని దేవుని న్యాయపీఠమును విశ్వాసులకు చిత్రపటములో వలె చూపగోరినట్లు. ఇదిగో, సైన్యములకధిపతియగు దేవునివలన ఏదో కలుగదా? అని అతడు చెప్పుచున్నాడు; అనగా దేవుడు నిర్లక్ష్యముగా లేడనియు, మనుష్యుల వ్యవహారములను గూర్చి శ్రద్ధ వహించుచున్నాడనియు చూపుటకు ఆయన ఎట్టకేలకు తన హస్తమును చాపడా? ఒక్కమాటలో, ఈ మాటతీరుచేత మనము ఆశించవలసిన మార్పు మనకు సూచింపబడుచున్నది, అయితే అది త్వరగా సిద్ధింపదు. (43 కాల్విన్ ఇచ్చిన ఈ వచనపు మొదటి పంక్తి నిర్మాణము బిగుతుగాను అసహజముగాను ఉన్నది. [{[{הנה బహువచన సర్వనామమనుటలో సందేహము లేదు, సెప్టువజింటు దీనిని అట్లే గ్రహించి {ταυτα}, ఈ సంగతులు అని ఇచ్చెను, సిరియా అరబీ అనువాదములలోను ఇదే అనువాదము ఉన్నది. న్యూకమ్ ఇచ్చిన ఈ వచనపు అనువాదమును మించి బహుశా ఏ మెరుగుదలయు చేయలేము,--- ఇవి యెహోవావలన, సైన్యములకధిపతియగు దేవునివలన కలుగునవి కావా, జనములు అగ్నికొరకు ప్రయాసపడుటయు, దేశములు వ్యర్థమైన దానికొరకు అలసిపోవుటయు? రక్తముచేత కట్టబడి అక్రమముచేత సిద్ధపరచబడిన కట్టడములన్నియు అగ్నికే నియమింపబడినవని భావము. "అగ్నికొరకు", {}אש{[, ]}בדי అక్షరార్థముగా అగ్నికి సరఫరాకొరకు అని, పార్క్‌హర్స్ట్ ఈ పదబంధమును అనువదించినట్లు: అప్పుడు అది శూన్యతకు లేక వ్యర్థతకు సరఫరాకొరకు అగును, {}ריק{[. ]}ברי చివరి రెండు పంక్తులు కొద్ది భేదముతో యిర్మీయా 51:58లో కనబడును, అక్కడ అవి బబులోనుకు అన్వయింపబడినవి. యిర్మీయాలో "వ్యర్థమైన దానికొరకు" మొదటి పంక్తిలోను "అగ్నికొరకు" రెండవ పంక్తిలోను ఉన్నది. యిర్మీయా తక్కువ కీడును ముందు, గొప్పదానిని చివర ఉంచును; అయితే హబక్కూకు సాధారణ విధానము దానికి వ్యతిరేకము, ఇది ఇదివరకు గమనింపబడినది, మరియు ముందరి వచనములో ఒక ఉదాహరణ మనకు కనబడును, అక్కడ అతడు మొదటి పంక్తిలో "రక్తము"ను తరువాతి పంక్తిలో "అక్రమము"ను పేర్కొనెను. ఇక్కడ బబులోను అగ్నికి నియమింపబడుట ఉద్దేశింపబడినదని తరువాతి వచనమునుండి స్పష్టమగుచున్నది. యిర్మీయా 51:25 చూడుము.---సం.)

కాబట్టి అతడు, జనములు అగ్నిలో ప్రయాసపడుదురు, జనములు వ్యర్థముగా అలసిపోవుదురు అని ముగించుచున్నాడు. అగ్నిలో ప్రయాసపడుట అనగా, ఫలము వెంటనే దహింపబడిపోయెడు నిష్ప్రయోజనమైన పనిని చేపట్టుట అని అర్థము. బబులోను అనేకుల చేతులచేత కట్టబడి చివరకు అగ్నిచేత నశించినందున జనములు అగ్నిలో ప్రయాసపడుదురని కొందరు చెప్పుదురు; అయితే ఈ వివరణ సహజము కానిదిగా కనబడుచున్నది. నేను సరళమైన అభిప్రాయమును తీసికొనుచున్నాను---జనములు అగ్నిలో ప్రయాసపడుదురు, ఒక పనిని చేసి, దాని క్రింద అగ్ని వేయబడి అది దానిని దహించివేయువానివలె; లేక గొప్ప ప్రయాసతో తన పనిని మెరుగుపెట్టువానివలె, శిల్పి చేతులలో ఉండగానే దానిని నాశనము చేయు అగ్ని సిద్ధపరచబడును. ఏలయనగా ప్రవక్త అదే సంగతిని మరియొక రూపములో పునరుక్తి చేయుచున్నాడనుట నిశ్చయము, అతడు {}ריק-{,}בדי bedi-rik, వ్యర్థతతో, లేక వ్యర్థతకొరకు అనునప్పుడు. కాబట్టి అతని ఉద్దేశమును మనము ఇప్పుడు గ్రహించుచున్నాము.

ఇక్కడ మనము ఒక ఉపయోగకరమైన బోధను సంగ్రహింపవచ్చును---దుష్ట మార్గములచేత ధనవంతులు కావలెనని ప్రయత్నించువారందరి శ్రమ ఫలము నష్టమగుటయే కాక, లోకమంతయు వారికి అనుకూలముగాను లోబడియుండియు ఉన్నను, అంతయు నిష్ప్రయోజనమే; బబులోను రాజు విషయములో జరిగినట్లు, అతనికి లోబడుటకు సిద్ధముగా అనేక జనములుండినను. అయితే ఆ గొప్ప సన్నాహములన్నిటిని ప్రవక్త ఎగతాళి చేయుచున్నాడు, ఏలయనగా ఒక్క మనుష్యుని సంతోషపెట్టుటకు తమ శ్రమ అంతయు వెచ్చింప గోరినవారు ఇంత ఆతురతతో పన్నినదంతటిని దహించుటకు దేవుని చేతిలో అగ్ని సిద్ధముగా ఉండెను. చివరకు అతడు చేర్చుచున్నాడు---

హబక్కూకు 2:14

14. సముద్రము జలముతో నిండియుండునట్లు భూమి యెహోవా మహిమను గూర్చిన జ్ఞానముతో నిండియుండును.

14. Quia replebitur terra cognitione gloriae Jehovae, sicuti aquae operiunt mare.

బబులోనీయులపై దేవుని తీర్పు ఎంత విశేషముగా ఉండునంటే దానిచేత ఆయన నామము లోకమంతటను ప్రసిద్ధమగునని ప్రవక్త ఇక్కడ సంక్షేపముగా మనకు బోధించుచున్నాడు. అయితే ఈ వచనములో ఒక విరుద్ధభావము సూచింపబడినది; ఏలయనగా యూదులు చెరలోనికి కొనిపోబడినప్పుడు, దేవాలయము పడగొట్టబడినప్పుడు, పట్టణమంతయు నాశనము చేయబడినప్పుడు, తూర్పుప్రాంతమంతయు కొల్లకును దోపిడికిని గురియైనప్పుడు, దేవుడు తన మహిమలో కనబడలేదు. కాబట్టి బబులోనీయులు అష్షూరీయుల తరువాత తమ పొరుగువారినందరిని మ్రింగివేయుచుండగా, దేవుని మహిమ అప్పుడు ప్రకాశింపలేదు, లోకములో కనబడనూ లేదు. యూదులే మూగవారైరి; ఏలయనగా వారి దురవస్థలు వారిని మొద్దుబారజేసినట్లుండెను; ఆయన వారిని ఇంత తీవ్రముగా బాధించుచుండగా వారు హృదయపూర్వకముగా దేవుని స్తుతింపలేకుండునట్లు కనీసము వారి నోళ్లు మూయబడెను. అప్పుడు ఆ నానావిధ గందరగోళములో, ఇక్కడ సమస్తమును యాదృచ్ఛికముగా జరుగుననియు దైవ దైవసంరక్షణ లేదనియు అపవిత్రులు తలంచిరి. కాబట్టి ఆ కాలమున దేవుడు మరుగైయుండెను: అందుచేత ప్రవక్త, భూమి దేవుని గూర్చిన జ్ఞానముతో నింపబడును అని చెప్పుచున్నాడు; అనగా దేవుడు తన హస్తమును చాపి బబులోనీయులపై ప్రతీకారము చేయునప్పుడు ఆయన మరల ప్రసిద్ధుడగును; అప్పుడు యూదులును ఇతర జనములును కూడ, లోకము ఆయనచేత ఒకప్పుడు సృష్టింపబడినట్లే ఆయన దైవసంరక్షణచేతనే పాలింపబడుచున్నదని గ్రహింతురు.

ప్రవక్త భావమును, భూమి దేవుని మహిమను గూర్చిన జ్ఞానముతో నింపబడునని అతడు ఎందుకు చెప్పుచున్నాడో మనము ఇప్పుడు గ్రహించుచున్నాము; ఏలయనగా దేవుని మహిమ ఇదివరకు మనుష్యుల గ్రహణశక్తికి సంబంధించినంతవరకు లోకమునుండి మరుగైపోయెను; అయితే దేవుడే బబులోనును కూలద్రోయుటచేత తన న్యాయపీఠమును స్థాపించి, మనుష్యులలో ఆయన అదుపుచేయలేని శక్తి ఏదియు లేదని నిరూపించినప్పుడు అది మరల ప్రకాశించెను. ఇదే వాక్యము యెషయా 11:9లో మనకున్నది. ప్రవక్త అక్కడ క్రీస్తు రాజ్యమును గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; ఏలయనగా క్రీస్తు లోకమునకు బహిరంగముగా ప్రత్యక్షపరచబడినప్పుడు, దేవుని మహిమను గూర్చిన జ్ఞానము అదే సమయమున భూమిని నింపెను; ఏలయనగా దేవుడు అప్పుడు తన స్వంత సజీవ ప్రతిరూపములో ప్రత్యక్షమాయెను. అయినను మన ప్రవక్త, ఆయన బబులోనీయులపై ప్రతీకారము చేయునప్పుడు భూమి దేవుని మహిమను గూర్చిన జ్ఞానముతో నింపబడునని చెప్పునప్పుడు సముచితమైన భాషనే వాడుచున్నాడు. కావున కొందరు దీనిని సువార్త ప్రకటనకు అన్వయించుట సరికాదు, హబక్కూకు బబులోను నాశనమునుండి సర్వసాధారణ తీర్పునకు మారినట్లు; ఇది బలవంతముగా తెచ్చిన వ్యాఖ్యానము. దేవుని శక్తియు కృపయు సత్యమును, ఆయన తన ప్రజలను విడిపించి భక్తిహీనులను అదుపుచేయునప్పుడు, లోకమంతటను తెలియజేయబడునని చెప్పుట ప్రసిద్ధమైన మాటతీరు, కీర్తనలలో తరచుగా కనబడునది. ఇదే మాటతీరును ప్రవక్త ఇప్పుడు అవలంబించుచున్నాడు; మరియు ఈ జ్ఞాన సమృద్ధిని అతడు సముద్ర జలములతో పోల్చుచున్నాడు, ఏలయనగా మనకు తెలిసినట్లు సముద్రము ఎంత లోతైనదనగా దాని జలములను కొలవలేము. ఆలాగున దేవుని మహిమ ఎంతగా తెలియబడునంటే అది లోకమును నింపుటయే కాక ఒక విధముగా పొంగి పొరలునని హబక్కూకు సూచించుచున్నాడు: సముద్ర జలములు తమ అపార పరిమాణముచేత అగాధమును కప్పునట్లు, దేవుని మహిమ ఆకాశమును భూమిని నింపి, హద్దులు లేనిదగును. అదే సమయమున ఈ వాక్యమును క్రీస్తు రాకడకు విస్తరింపజేయ గోరినయెడల నేను అభ్యంతరపెట్టను: ఏలయనగా క్రీస్తు లోకములో ప్రత్యక్షమగువరకు విమోచన కృప నిరంతర ప్రవాహముగా ప్రవహించెనని మనకు తెలియును. అయితే ప్రవక్త ఇక్కడ బబులోను నాశనములో దేవుని శక్తి యొక్క గొప్పతనమును ప్రకటించుచున్నాడనుటలో నాకు సందేహము లేదు.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిగల దేవా, మేము తప్పు చేయుటకు ఇంతగా మొగ్గుచూపుచున్నందున, ప్రతివాడును సహజముగా తన స్వంత ప్రయోజనమునే ఆలోచించుటకు మొగ్గుచూపుచున్నందున---ఓ, నీవు నీ ప్రవక్తలద్వారా మామీద పెట్టు నిగ్రహముచేత మమ్మును మేము పరిమితము చేసికొనునట్లు అనుగ్రహించుము, అప్పుడు మా ఆశ విచ్చలవిడిగా పొంగి అన్యాయమును లేక దుష్టత్వమును చేయుటకు మేము అనుమతింపక, న్యాయమైనదాని హద్దులలో మమ్మును నిలుపుకొని, ఇతరులకు చెందినదానికి దూరముగా ఉండెదము: మా శ్రమలన్నిటిలో మమ్మును మేము ఓదార్చుకొనుటయు నేర్చుకొందుముగాక, దుష్టులచేత మేము న్యాయముగానే అణచివేయబడినను, నీ దైవసంరక్షణమీదను నీ నీతిగల తీర్పుమీదను ఆనుకొని, నీవు మమ్మును విడిపించువరకు ఓర్పుతో కనిపెట్టుకొని, దుష్టులు మా నాశనమునకై ఏది కల్పించినను అది వారికే అంటుకొని చివరకు వారి స్వంత తలలమీదికే మరలి వెనుకకు తగులునట్లు నీవు స్పష్టపరచువరకు కనిపెట్టెదముగాక; మరియు పరలోకమందు మాకొరకు ఉంచబడిన ఆ ధన్యమైన జీవితమును మేము చివరకు పొందువరకు, ఓర్పుచేత మా ప్రాణములను సంపాదించుకొనునట్లు సిలువ పతాకము క్రింద మేము పోరాడుదుముగాక; మా ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుద్వారా. ఆమేన్.

44 భావము దాదాపు ఒకటే, మాటలు కావు. యెషయాలోని వచనము అక్షరార్థముగా ఇట్లున్నది— భూమి నింపబడును యెహోవాను గూర్చిన జ్ఞానముచేత, సముద్రముపైని వ్యాపించు జలములవలె. ఇక్కడను యెషయాలోను "కప్పుట" అని అనువదింపబడిన క్రియాపదము [{,[{כסה, దీని అర్థము మొదట వ్యాపింపజేయుట, రెండవదిగా వ్యాపింపజేయుటయొక్క ఫలితముగా కప్పుట. ఇక్కడ దీని తరువాత ,[{]}על ఉన్నది, యెషయాలో ,[{]}ל ఉన్నది; కాబట్టి వ్యాపించుట అనునది ఆ క్రియలో ఇమిడియున్న భావమై యుండవలెను. యెషయాలోని పోలిక జ్ఞానమునకును జలములకును, భూమికిని సముద్రమునకును మధ్యనున్నది. కాబట్టి సామాన్య అనువాదము పోలికను సరిగా చూపుటలేదు. [{]}מלא క్రియాపదము కర్మణి అర్థములోను కర్తరి అర్థములోను వాడబడును. ఆదికాండము 6:13 మరియు ఆదికాండము 1:22; 24:16 చూడుము. ఈ వచనమును వెల్షు భాషలో ఒక్క స్థలములోనైనను క్రమమును మార్చకుండ పదానుపదముగా అనువదింపవచ్చును:--- Canys henwa y ddaear wybodaeth o Jehova, Vel y dyvroedd dros y more yn ymdaenu. "యెహోవాను గూర్చిన జ్ఞానము," {]}דעה }יהוה{[,-{}את అనునది, హెబ్రీ భాషలోను వెల్షు భాషలోను సామాన్యమైన, పక్కపక్కన ఉంచుటచేత షష్ఠీ విభక్తి కలుగు ఉదాహరణ కాదు; ఏలయనగా ఇక్కడ [{]}את ఉపసర్గ, "నుండి" అని అర్థము, అది కొన్నిసార్లు .[{]}מאת కు బదులుగా వాడబడును. అది యెహోవాను గూర్చిన జ్ఞానము కాదు, యెహోవావలన రావలసిన జ్ఞానము.---సం.

45 ఇక్కడ వాక్యము యొక్క అర్థము ఇదియేనని సందేహించుటకు కారణము లేదు: ఇది ఒకే విధమైన పదబంధములు వేరువేరుగా కలుపబడినప్పుడు వాటి అర్థములోని వైవిధ్యమునకు ఒక అద్భుతమైన ఉదాహరణ. దేవుని మహిమ కృపలచేత వలె తీర్పులచేతను ప్రత్యక్షపరచబడును. యెషయాలో "యెహోవాను గూర్చిన లేక యెహోవావలన కలుగు జ్ఞానము" అని ఉన్నది; ఇక్కడ "యెహోవా మహిమను గూర్చిన జ్ఞానము" అని మాట. "యెహోవాను గూర్చిన జ్ఞానము" అనగా సువార్తద్వారా కలిగిన బయలుపాటు అని గ్రహింపవలెను. అయితే "ఆయన మహిమను గూర్చిన జ్ఞానము" అనగా బబులోను నాశనములో ఆయన శక్తి ప్రదర్శింపబడుట అని స్పష్టముగా ఉద్దేశము, ఏలయనగా శక్తి తరచు మహిమచేత సూచింపబడును.—సం.

నూట పదమూడవ ఉపన్యాసము

హబక్కూకు 2:15, 16

15. తమ పొరుగువారి నగ్నతను చూచుటకై వారికి పానము చేయించి, నీ కోపమును కలిపి వారిని మత్తులుగా చేయువానికి శ్రమ.

15. Vae qui potat socium suum (vel, amicum;) conjungis (conjungens) calorem tuum (vel, utrem tuum; alii vertunt, adhibes venenum tuum, vel, iram tuam; alii intendens iram;) atque etiam inebrias, ut aspicias super nuditates eorum (id est, verenda.)

16. నీవు ఘనతకు ప్రతిగా అవమానముతో నింపబడితివి; నీవును త్రాగి నీ మర్మాంగమును తెరచుకొనుము; యెహోవా కుడిచేతిలోని పాత్ర నీమీదికి తిరిగివచ్చును, అవమానకరమైన వాంతి నీ ఘనతమీద పడును.

16. Saturatus es ignominia ex gloria (vel, pro gloria;) bibe etiam tu et discooperire (vel, sopiares;) fundetur super te calix dexterae Jehovae, et vomitus ignominiae super gloriam tuam.

బబులోను రాజు తన స్నేహితులను మత్తులనుగా చేయు తన అలవాటును బట్టి ప్రవక్త అతనిని ఖండించుచున్న ఈ భాగమును వ్యాఖ్యాతలలో అనేకులు నిస్సారముగా వివరించియున్నారు.

యూదులు కల్పనా కథలను అల్లుటలో ఎంత ధైర్యముగలవారో యిదివరకే అనేకమార్లు చెప్పబడినది; వారికి నిశ్చయమైనదేదియు తోచనప్పుడు, ఏ విచక్షణయు ఏ సిగ్గును లేకుండ ఇదో అదో యని ఊహించెదరు. కాబట్టి నెబుకద్నెజరు మితిమీరి తినుటకును త్రాగుటకును అలవాటుపడినవాడనియు, తాను చేరదీయగలిగిన వారందరిని ఆ దుర్గుణములో తనతో పాలివారినిగా చేసెననియు వారు చెప్పుదురు. అతని సహచరులు చెరపట్టబడిన రాజులేయనియు వారు తలంతురు; అతడు వినోదము కొరకు వారిని తన భోజనపుబల్ల యొద్దకు రప్పించి, వారి ఆరోగ్యము కొరకని త్రాగించి వారిని మత్తులనుగా చేసి, వారు తమను తాము హీనులనుగాను నవ్వులపాలైనవారినిగాను చేసికొనినప్పుడు వారిని చూచి నవ్వుకొనెననియు వారి భావము. కాని యిదంతయు ఆధారము లేనిది; ఏలయనగా అట్టిదేదియు తెలుపు చరిత్ర యేదియు లేదు. అయితే ప్రవక్త ఇక్కడ వేరొక విషయమును గూర్చి చెప్పుచున్నాడని చూచుట సులభము; ఏలయనగా అతడు రాజును గూర్చి మాత్రమే మాటలాడుటలేదు, సామ్రాజ్యమంతటిని సూచించుచున్నాడు. కావున బబులోను రాజు తన సహచరులను లేక స్నేహితులను మత్తులనుగా చేసెనని అతడు ఖండించుచున్న యీ ప్రసంగమంతయు అలంకారికమైనది లేక రూపకాలంకారమైనదియని నేను సందేహింపను. అయితే ఈ విషయమున ఇంకను ముందుకు సాగక పూర్వము, మాటలను గూర్చి కొంత చెప్పెదను; ఏలయనగా దానివలన ప్రవక్త భావము మరింత స్పష్టమగును.

తన స్నేహితునికి త్రాగనిచ్చువానికి శ్రమ అని అతడు చెప్పుచున్నాడు; పిమ్మట {,}מספח{ }חמתך mesephech chemetak, "నీ తిత్తిని కలుపువాడా" అని చేర్చుచున్నాడు. {,}חמהcheme అనునది హెబ్రీ భాషలో తిత్తికి పేరుగా తీసికొనబడుచున్నది; యూదులు చర్మపు తిత్తులను వాడిరనియు, మనయొద్ద పీపాలును పెద్ద పాత్రలును ఉన్నట్లు వారికి చర్మపు తిత్తులుండెననియు మనకు తెలియును, లేఖనమునుండి అది తగినంత స్పష్టమే. కాబట్టి వారు తమ ద్రాక్షారసమును తిత్తులలో పోసిరి గనుక, ఆ తిత్తులు తరచుగా వారి పాత్రలుగా ఎంచబడెను; మన భాషలో ఒకడు Des flacons, des bouteilles అని చెప్పునట్లే. కావున కొందరు ఇట్లు వివరింతురు—బబులోను రాజు తన ఇష్టమును ఎదిరింపజాలని ఎదిరింపధైర్యము లేని వారిని అతి త్రాగుడుచేత మత్తులనుగా చేయవలెనని తన కూజాలను బయటికి తెచ్చెను. కాని మరికొందరు {,}חמהcheme అను పదమును, ఒక విభక్త్యర్థక పదమును ఊహించుకొని, "ఉగ్రత" అని తర్జుమా చేయుదురు; మరియు ఏదియు ఊహించుకొనకుండునట్లు కొందరు {,}מספח అను కృదంతమును, అనగా "అతని ఆగ్రహము" అని అనువదింతురు. అయితే {,}חמהcheme అనగా వేడెక్కుట యని అర్థము గనుక, "నీ వేడిని ఏకము చేయుచున్నావు" అని యీ విధముగా సరిగా అనువదింపవచ్చును; అనగా "ఇతరులను మత్తులనుగా చేయుట నీకు చాలదు, వారిని నీతో చిక్కుపరచితేనే గాని." ఇప్పుడు ఈ వాక్యభాగముయొక్క భావమును గ్రహించుచున్నాము. నీవును మత్తులనుగా చేయుచున్నావు అని అతడు చేర్చుచున్నాడు. బబులోను రాజు తన అసంయమములో లేక అతిక్రమములో తనకొరకు అనేక సహచరులను వెదకెనని చూపుట తప్ప ప్రవక్తకు వేరొక ఉద్దేశ్యము లేదని దీనివలన నేర్చుకొనవచ్చును; అయినను నేను చెప్పినట్లు అతడు అతిక్రమమును రూపకాలంకార భావముతో తీసికొనుచున్నాడు. ఇదంతయు దేనిని సూచించుచున్నదో త్వరలో ఇంకను పూర్ణముగా వివరించెదను; ఇప్పుడైతే మాటలను మాత్రమే వివరించుచున్నాము. నీవును మత్తులనుగా చేయుచున్నావు అని అతడు చెప్పుచున్నాడు; {,}אף అను అంశము, సుప్రసిద్ధముగా, విస్తరించి చెప్పుటకై ఉంచబడియున్నది. నీ వేడిని ఏకము చేయుచున్నావు అని, అనగా ఇతరులును నీవలె అదే వేడిని పొందునట్లు నీ అసంయమమును నీవు వెదజల్లుచున్నావు అని చెప్పిన పిమ్మట, వెంటనే వారిని మత్తులనుగా చేయుచున్నావు అని చేర్చుచున్నాడు. తరువాత, వారి దిగంబరత్వము బయలుపడునట్లు, అనగా వారు సిగ్గుతో తమను తాము బయలుపరచుకొనునట్లు అని వచ్చుచున్నది. ప్రవక్త ఏమి దృష్టియందుంచుకొనెనో మరింత స్పష్టముగా చూచువరకు తరువాతి వచనమును వాయిదా వేయుచున్నాను.

బబులోను రాజు పొరుగు రాజులను తన దుష్టకాంక్షలలో చిక్కుపరచి, ఒకవిధముగా వారిని మత్తులనుగా చేసెనని నేను ముందే చెప్పినట్లు ప్రవక్త నేరము మోపుచున్నాడు. ఆ రాజుయొక్క తృప్తిలేని లోభమును అతడు అసంయమముతో పోల్చుచున్నాడు; ఏలయనగా త్రాగుబోతుల ఉద్దేశ్యము తమకు చాలినంత త్రాగుట కాదు, ద్రాక్షారసముతో తమను నింపుకొనుటయే; అట్లే మనుష్యుల హృదయములలో లోభము ప్రబలినప్పుడు, ద్రాక్షారసముపై అమితమైన ప్రేమగలవానివలె వారు ఒకవిధమైన ఉన్మాదమునకు లోనగుదురు. ఈ రూపకాలంకారమునకు కారణమిదే; ఏలయనగా బబులోను రాజు మనుష్యుల రక్తముకొరకును, ధనముకొరకును, రాజ్యములకొరకును దాహముగొనినప్పుడు, ఇతర అనేక రాజులను అట్టి ఉన్మాదములోనికే నడిపించెను; అనేకులైన యితరుల అనుగ్రహమును ఆకర్షించి వారిని వ్యర్థమైన ఆశలతో మోసపుచ్చితేనే గాని అతడు కృతార్థుడు కాజాలడు. తనను తాను త్రాగుడునకు అప్పగించుకొనినవాడు సహచరులను విడువగోరనట్లు, హబక్కూకు అదే విషయమును బబులోను రాజుపై మోపుచున్నాడు; ఏలయనగా అతడు తృప్తిలేని లోభమునకు లోనైనవాడై, సహచరులను తన అతిథులవలె సంపాదించుకొని, వారికి ద్రాక్షారసము త్రాగనిచ్చెను, అనగా వారు తన యుద్ధములలో తనతో చేరునట్లు వారి ఆశను రేపెను; ఏలయనగా జయమునకు పిమ్మట దోపుడుసొమ్ములో తనకు ఒక భాగము దొరకునని ప్రతివాడును ఆశించెను. ఈ విధముగా అతడు అనేక రాజులను గ్రుడ్డివారినిగా చేసెను గనుక, వారు అతనిచేత మత్తులనుగా చేయబడిరని చెప్పబడుచున్నది. అట్టి ఆకర్షణలు మనుష్యుల మనస్సులను హృదయములను మతిహీనము చేయునని మనకు తెలియును; భూములను సముద్రములను సైతము మ్రింగివేయు ఆ తీవ్రమైన ఆశవలె మనుష్యులను మందబుద్ధులనుగా చేయు మత్తు మరేదియు లేదు.

46 ఈ వచనము యొక్క అనువాదము వేర్వేరు విధములుగా ఉన్నను, దాని భావమును గూర్చి అనేకులు ఏకీభవింతురు. గ్రోటియస్, మార్కియస్, హెండర్సన్ అనువారు దీని అర్థమును గూర్చి కాల్విన్ చూచినట్లే దాదాపు చూచుచు, దానిని రూపకాలంకారముగా ఎంచుదురు. అయితే బబులోను రాజు కలుగజేసిన మత్తు అనగా అతడు ఇతర జనములపై తెచ్చిన కీడులని మార్కియస్ తలంచుచున్నాడు. ఒక జనమును మత్తిల్లజేయుట అనగా దానిని లోబరచుకొని అణచివేయుటయే. యెషయా 51:17, 22; యిర్మీయా 25:15, 16, 27, 28; 51:7, 39, 57 చూడుడి. తరువాతి వచనముచేత ఈ అభిప్రాయము స్థిరపరచబడుచున్నది; అందులో బబులోను రాజు ఇట్టి తీర్పుతోనే బెదిరింపబడుచున్నాడు; అతడును యెహోవా కుడిచేతిలోని పాత్రలోనిది త్రాగవలసియుండెను. అతడు ఇతర జనములను మత్తిల్లజేసినట్లు, ప్రభువు అట్టి దర్శనముతోనే అతనిని బెదిరించుచున్నాడు. సాధారణముగా ఇవ్వబడినదానికంటె ఈ వచనమునకు మిక్కిలి సరళమైన అనువాదము కుదురును, ఈ క్రింది విధముగా— తన పొరుగువానికి త్రాగనిచ్చువానికి శ్రమ, తన తిత్తిని చేర్చి, మద్యమును కూడ చేర్చువానికి, వారి దిగంబరత్వమును చూచుటకై. [{,[{חמה అనుదానిని ఉగ్రత లేక వేడి లేక పైత్యరసము లేక విషము అని కొందరు చేసినట్లు తర్జుమా చేయుట సందర్భమునకు అన్యమైన భావమును ప్రవేశపెట్టుటయే; మరియు ఆ పదము ద్రాక్షారసమును ఉంచిన చర్మపు తిత్తిని సూచించునట్లు తరచుగా కనబడుచున్నది. న్యూకమ్ దానిని "కూజా" అని అనువదించుచున్నాడు. తిత్తి అని చెప్పుటచేత బహుశః ద్రాక్షారస సమృద్ధి సూచింపబడియుండును; ఈ సమృద్ధికి మద్యమును, ,[{]}שכר మత్తు కలిగించు పానీయమును చేర్చబడెను. దీనిని సాధారణముగా హిఫీల్ రూపములోని క్రియవలె అనువదింతురు; కాని అది అట్టిది కాదు. ఇతర స్థలములలోవలె ఇక్కడను దాని అర్థము నిస్సందేహముగా మద్యము. ప్రవక్తలలో తరచు కనబడునట్లు, ఈ పంక్తి దాని ముందరి పంక్తిని అన్వయించుటయే. "తిత్తి"తో ముడిపడియున్న "నీ" అనుదానికి బదులు "అతని" అని యున్న ప్రతి యేదియు లేకపోయినను, ముందరి పంక్తియు వెనుకటి పంక్తియు దానిని కోరునట్లు కనబడుచున్నవి; ఇది సిమ్మకస్ యొక్కయు వల్గేటు యొక్కయు పాఠము. పురుషమార్పిడి ప్రవక్తలలో మిక్కిలి సామాన్యమే కాని, ముందరి పంక్తిలోను వెనుకటి పంక్తిలోను ప్రథమ పురుష వాడబడిన ఈ స్థలమున ఉన్న విధముగా కాదు. తీర్పుగా త్రాగుట అను భావము, నేరస్థులకు వారిని చంపుటకు ముందు ఇవ్వబడు శాపపు పాత్ర నుండి కలిగియుండవచ్చును. కీర్తనలు 75:8 కూడ చూడుడి. యిర్మీయా 51:7లో బబులోను జనములను మత్తిల్లజేయుటకు దేవుని చేతిలోని "బంగారపు పాత్ర"గా వర్ణింపబడెను. అది బయటి రూపమున నమ్మదగినదిగాను ఆకర్షించునదిగాను ఉండుటను సూచించుటకు "బంగారపు" పాత్రయాయెను. అట్లే మర్మమైన బబులోను సకల హేయక్రియలతో నిండిన బంగారపు పాత్రను కలిగియున్నదని చెప్పబడెను, ప్రకటన 17:4.— సం.

బబులోను రాజు తన స్వంత లోభముచేత దహింపబడుట మాత్రమే కాక, ఒకరినొకరు రేపుకొను త్రాగుబోతులవలె ఇతరులలో కూడ ఒక జ్వాలను రగిలించెనని ప్రవక్త భావమని ఇప్పుడు గ్రహించుచున్నాము. ఈ విధముగా అతడు పొరుగు రాజులందరినీ ఏ విచారణయు ఏ సిగ్గును లేకుండ, అతిగా త్రాగుటచేత ఊపిరాడక ఓడిపోయిన మనుష్యునివలె, తలకిందులుగా పరుగెత్తునట్లు రగిలించెను గనుక, ఈ రగిలించుటను ప్రవక్త వారికి ద్రాక్షారసము త్రాగనిచ్చుట అని పేర్కొనుచున్నాడు.

ఈ రూపకాలంకారమును జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను; ఏలయనగా ప్రవక్త ఇక్కడ బోధించునదానిని నేడు అద్దములో వలె చూచుచున్నాము. గొప్ప రాజులందరును తమ స్వంత పన్నాగములను తలపెట్టినప్పుడు తమ రాయబారులను ఇటు అటు పంపి, ఇతర పట్టణములను రాజులను తమతో చిక్కుపరచుకొనజూతురు; కారణము లేకుండ ఎవడును తనను తాను అపాయములో పడవేసికొనగోరడు గనుక, వారు అనేక మోసకరమైన ఆకర్షణలను చూపుదురు. మరియు ఏ పట్టణమైనను పొరుగు రాజునకు భయపడినప్పుడు, క్రొత్త రక్షణతో తనను బలపరచుకొనజూచును; కావున ఒక సంధి ఇవ్వబడినప్పుడు అది దానికి ఉరివలె అగును. పిమ్మట ఏ చిన్న రాజైనను తన సరిహద్దులను విస్తరింపగోరినప్పుడు గాని, పగతీర్చుకొనగోరినప్పుడు గాని, తనంతట తాను సాధింపజాలని తన ఉద్దేశ్యమును ఒక గొప్పవాని సహాయముచేత నెరవేర్చుకొనగలుగునట్లు, ఇష్టపూర్వకముగా, ఆత్రముతో ఆయుధములు ధరించును. ఈ విధముగా ప్రభువులును, వారు పిలువబడునట్లు సామంతులును, స్వతంత్ర పట్టణములును దినదినము మత్తిల్లజేయబడుచుండుటను చూచుచున్నాము. ప్రధాన రాజులైనవారు ద్రాక్షారసముతో నిండియుందురు, అనగా అనేక వ్యర్థ వాగ్దానములతో నిండియుందురు; పూర్ణమైన కూజాలతో అనునట్లు త్రాగనిచ్చుచు, చక్కగా సజ్జీకరింపబడిన బల్లపై ద్రాక్షారసము తెప్పింపుడని ఆజ్ఞాపించుచు—"నీ శత్రువు నీకు లొంగునట్లు చేయుదును, నీ కోరిక ప్రకారము నీవు అతనిని బలవంతపెట్టెదవు, నేను జయము పొందినప్పుడు దోపుడుసొమ్ములో ఒక భాగము నీకు కేటాయింపబడును; నేను కోరునది ఘనత తప్ప మరేదియు కాదు. స్వతంత్ర పట్టణములారా, మీ విషయమైతే, చూడుడి, మీరు నిరంతరము వణకుచున్నారు; ఇప్పుడు మీరు నా నీడలో ఉండినయెడల అది మీకు అత్యుత్తమమైన భద్రత" అని పలుకుదురు. ఇట్టి త్రాగనిచ్చుట నేడు ఐరోపా అంతటను దాదాపు కనబడుచున్నది.

కాబట్టి ప్రవక్త బబులోను రాజునందలి యీ దోషమును కారణము లేకుండ పేర్కొనుటలేదు—అతడు విశ్వాసఘాతుకమైన సంధులచేత తనకు బంధించుకొనిన ఆ సహచరులను మత్తులనుగా చేసెను; ఏలయనగా చెప్పబడినట్లు, ఈ ఉన్మాదమువలె ప్రమాదకరమైన మత్తు లేదు; అనగా ఒకడు తనకు ఇది అది వచ్చునని తనలో వాగ్దానము చేసికొని, లేనిదానిని ఊహించుకొనుట. కావున బబులోను రాజు తన స్నేహితులకు త్రాగనిచ్చెనని మాత్రమే కాక, అతడు తన తిత్తులను చేర్చెననియు చెప్పుచున్నాడు; అనగా తన అసంయమమునందు సహచరులను వెదకుచుండగా అతడు మిక్కిలి ఉదారుడని, ఇంకను చెప్పవలెనన్న ధారాళముగా వెచ్చించువాడని అతడు చెప్పినట్లున్నది; ఏలయనగా ఒక షరతు చాలకపోయినయెడల మరియొకటి చేర్చబడెను—"ఇదిగో, నా రాజు సిద్ధముగా ఉన్నాడు; అతడు చాలకపోయినయెడల అతనితో మరియొకడు చేర్చబడును." ఈ విధముగా వారు తమ వేడిని ఏకము చేయుదురు. {,}חמהcheme అనుదానిని తిత్తి అని తీసికొనినయెడల, వారి తిత్తులను ఏకము చేయుట అనగా వారు వెదకిన వారిని మత్తిల్లజేయువరకు వాగ్దానములను కూడబెట్టుచుండిరని అర్థము, వారిని మోసపుచ్చుటకై. అయితే నేను అనుసరింపగోరు రెండవ వివరణ మరి ఎక్కువగా ఆమోదింపబడినయెడల, భావము ఇట్లుండును—వారు తమ స్వంత వేడిని ఏకము చేయుదురు, అనగా ఇతరులను తమతో చిక్కుపరచుదురు; వారు తృప్తిలేని కాంక్షతో తామే మండుచున్నట్లు ఈ ఆతురతను దూరదూరమున వ్యాపింపజేయుదురు, అందువలన అనేకుల కోరికలు ఏకమగును.

పిమ్మట అతడు—నీవు వారి దిగంబరత్వమును చూచునట్లు అని చేర్చుచున్నాడు. తన యుద్ధములలో పాలుపంచుకొనుటకు తాను ప్రేరేపించిన వారందరి అవమానమును బయలుపరచుట నిజముగా బబులోను రాజు ఉద్దేశ్యము కాదు; అయితే గొప్ప రాజులు తాము మొదట సమస్తమును వాగ్దానము చేసిన తమ స్నేహితులను నిర్లక్ష్యము చేయుట కద్దని మనకు తెలియును. ఒక రాజు ఒక స్వతంత్ర పట్టణమును గాని చిన్న రాజును గాని తనవైపు ఆకర్షింపగోరినప్పుడు—"చూడుము, నేను నీకు స్నేహితుడనై యుండుటనే తప్ప మరేదియు కోరను" అని చెప్పును. వారు ఎంత సిగ్గులేకుండ అబద్ధ ప్రమాణములు చేయుదురో మనము నిజముగా చూచుచున్నాము; ఈ అబద్ధ ప్రమాణములను తమ రాజసభలలో పలుకుట వారికి చాలదు; కాని ఎన్నో సంవత్సరములు గడవక మునుపే మన గొప్ప రాజులు తమ హేయమైన అబద్ధ ప్రమాణములను బహిరంగపరచుదురు; వారు ఏ సిగ్గును లేకుండ దేవుని గాను మనుష్యులందరిని గాను అపహసించజూతురని వెంటనే కనబడును. తాము తమ రక్షణచేత న్యాయమైనదానిని ధర్మమైనదానిని కాపాడుటను, ఇతరుల దౌర్జన్యమును గర్వమును ఎదిరించుటను తప్ప మరేదియు కోరమని సాక్ష్యమిచ్చిన పిమ్మట, తరువాత ప్రతికూలమైనదేదైనను సంభవించినప్పుడు వారు వెంటనే వెనుకంజ వేయుదురు; అంత ఉదారుడైన రాజునుండి సమస్తమును ఆశించిన పట్టణము పిమ్మట లొంగిపోవుటకును తన శత్రువులతో సమ్మతించుటకును, ఎట్లో కార్యములను నడుపుకొనుటకును బలవంతపెట్టబడును; ఈ విధముగా దాని దిగంబరత్వము బయలుపడును. అట్లే చిన్న రాజులును తమ అధికారమును కోల్పోవుదురు.

ప్రధాన కర్తకే తప్ప దీనిని మరెవరిపై మోపవచ్చును? ఏలయనగా ఎవడైనను అధికారకాంక్షచేతనైనను లోభముచేతనైనను ఇతరులను కష్టమునకో నష్టమునకో నడిపించినయెడల, వారి దిగంబరత్వమును అతడు బయలుపరచెనని న్యాయముగాను సరిగాను చెప్పవచ్చును. వ్యాఖ్యాతలు గ్రహింపని ప్రవక్త యొక్క నిజమైన భావమును ఇప్పుడు గ్రహించుచున్నాము. ఇప్పుడు తరువాతి వచనమునకు వచ్చుచున్నాను—

అతడు ఘనతకు బదులుగా అవమానముతో తృప్తిపొందెనని చెప్పుచున్నాడు. కొందరు ఇట్లు అనువదింతురు—"ఘనతకంటె అధికముగా అవమానముతో తృప్తిపొందితివి;" కాని ఇది ఈ భాగమునకు సరిపడదు; ఏలయనగా బబులోను రాజు తన స్వంత అవమానముతో తృప్తిపొందెనని ప్రవక్త భావము కాదు, ఇతరుల అవమానముతో తృప్తిపొందెననియే. రెండవది, {,}מmem అను అంశము ఇక్కడ తారతమ్యార్థములో ఉంచబడలేదు, ఈ వాక్యభాగమును దీనికి విరుద్ధముగా ఇట్లు గ్రహింపవలెను—"నీ ఘనతచేత, లేక నీ ఘనతనిమిత్తము, నీవు అవమానముతో తృప్తిపొందితివి." మూడవదిగా కూడ ఇది గమనింపవలెను, ఈ మాటలలో ప్రవక్త వర్ణించునది శిక్ష కాదు; ఏలయనగా వెంటనే ఇట్లున్నది—{,}שתה{ }גם{ }אחה shite gam ate, "నీవును త్రాగుము." ఇప్పుడు అతడు శిక్షకు వచ్చుచున్నాడు. కాబట్టి బబులోను రాజు ఘనతనిమిత్తము అవమానముతో తృప్తిపొందెనని చెప్పుటవలన, అతడు తన స్వంత ఘనతను హెచ్చించుకొనుటయందు లగ్నమైయుండి ఇతరులందరికి అవమానము తెచ్చెనని చెప్పినట్లే. చెప్పబడినట్లు, ఇతరుల ఖర్చున వారి నష్టమున తమ స్వంత శక్తిని విస్తరించుకొనుట గొప్ప రాజుల సామాన్యమైన ఆటయే. వారు శక్తికొలది తమ స్నేహితులను క్షేమముగా ఉంచుదురనుట నిజమే; కాని ఎవడైనను వారి దయలో స్థానము కోల్పోయినయెడల అతనిని నిర్లక్ష్యము చేయుదురు. నేడు గొప్ప రాజులు గొప్ప సైన్యములను పోగుచేసి నిర్దోషరక్తమును ఎట్లు చిందించుచున్నారో చూచుచున్నాము.

యుద్ధములో సంహారము జరిగినప్పుడు వారు తమ దుఃఖమును వ్యక్తపరచుదురు, కాని అది తమ స్వంత ఘనతనిమిత్తమే లేక లాభమునిమిత్తమే. తమ కొరకు విశ్వాసముగా తమ జీవితమును వెచ్చించిన దౌర్భాగ్యులపట్ల తమకు సానుభూతి యున్నదని వారు మాటలలో చెప్పుదురు, కాని వారిపట్ల వారికి నిజమైన శ్రద్ధ లేదు. కాబట్టి గొప్ప రాజులు మనుష్యుల రక్తమును చిందించుచు, తమ నిమిత్తము అనేకులు నశించినను లెక్కచేయకుండుటచేత, బబులోను రాజు ఘనతనిమిత్తము అవమానముతో తృప్తిపొందెనని ప్రవక్త న్యాయముగా చెప్పుచున్నాడు; అనగా అతడు తన స్వంత ఘనతను వెదకుచుండగా అనేకుల నిందలతో తృప్తిపొందెను; అతనినిమిత్తము అనేకులు నశించిరి, అనేకులు తమ అధికారమును కోల్పోయిరి, లేక తరువాత కోల్పోవుదురు—ఏలయనగా ప్రవక్త ఇక్కడ జరిగినదానిని కాదు, భవిష్యత్తునుగూర్చి మాటలాడుచున్నాడు; క్రియలలోని భూతకాలము నిశ్చయతను తెలుపుటకై ఉంచబడెను; ప్రవక్తలలో ఇది సామాన్యమైన పలుకుబడియని మనకు తెలియును.

ఇప్పుడతడు—నీవును త్రాగుము అని చేర్చుచున్నాడు. బబులోను రాజు తాకబడకుండ ఉన్నంతకాలము, అతని మైత్రియు స్నేహమును అనేకులకు నాశనకరముగా ఉండినను, అతడు నిశ్చింతగా ఉండెనని దీనివలన చూచుచున్నాము. కాబట్టి అతని రాజ్యము వర్ధిల్లినంతకాలము బబులోను రాజు ఇతరుల నష్టములను గూర్చి కొంచెమే లెక్కచేసెను. అందుచేత ప్రవక్త—"నీవును త్రాగెదవు; నీవు దేవుని తీర్పునకు లోబడనివానివలె ఇతరులు మాత్రమే శిక్షింపబడుదురని తలంచుచున్నావు; అయితే నీ వంతు వచ్చి నీవు త్రాగెదవు" అని చెప్పుచున్నాడు—ఏ విధముగా? బబులోను రాజునకు సమీపముగా ఉన్న ప్రతీకారమును గూర్చి అతడు ఇక్కడ అలంకారికముగా మాటలాడుచున్నాడు—"నీవును త్రాగి నిందపాత్రుడవగుదువు," లేక బయలుపరచబడుదువు అని అతడు చెప్పుచున్నాడు.

{,}ערלorel అను పదమునకు హెబ్రీ భాషలో "ముందోలు" అని అర్థము; ముందోలు గలవాడు లేక సున్నతి పొందనివాడు అనునది అపవిత్రులకును నీచులకును లేక కలుషితులకును ఇవ్వబడిన పేరు; అందువలన అనేకులు "నీవును అవమానకరుడవగుదువు" అని అనువదింతురు; అయితే మరికొందరు "నీవు బయలుపరచబడుదువు" అను అనువాదముతో ప్రవక్త భావమును ఇంకను స్పష్టముగా వ్యక్తపరచుదురు. అయినను ఇక్కడ అక్షరముల మార్పు ఉన్నదని తలంచువారి అభిప్రాయము తప్పుకాదు; {,}הערלeorel అనునది {,}הרעלerol స్థానమున ఉంచబడెను; {,}רעלrol అనగా నిద్రలోనికి త్రోయబడుట; త్రాగుబోతు మందబుద్ధియని చెప్పుట అతనికి మిక్కిలి తగును. అయితే ప్రవక్త దిగంబరత్వమును గూర్చి చెప్పియుండెను గనుక, నేను ఆ పదమును ఉన్నట్లే ఉంచుచున్నాను; ఈ విధముగా రెండు వాక్యభాగములు సరిపోవును—అప్పుడు నీవు త్రాగి బయలుపరచబడుదువు

పిమ్మట వివరణ వచ్చుచున్నది—యెహోవా కుడిచేతి పాత్ర నీలోనికి కుమ్మరింపబడును, అనగా "ప్రభువు తన సమయమునందు నీ పానపాత్రవాహకుడగును; నీవు అనేక జనములను మత్తిల్లజేసి, స్నేహమను నెపముతో సంధులచేత నీకు బంధింపబడి నాశనమైనవారిని మోసపుచ్చినట్లు, ఇప్పుడు ప్రభువు నీవు పొందదగిన ప్రతిఫలమును నీకు చెల్లించును: నీవు ఇతరులకు పానపాత్రవాహకుడవైనట్లు, ప్రభువు ఇప్పుడు నీకు పానపాత్రవాహకుడై నిన్ను మత్తిల్లజేయును, అయితే వేరొక విధముగా." లేఖనము దేవుని చేతి పాత్ర అని సర్వత్ర దేనిని సూచించునో మనకు నిజముగా తెలియును—అది సర్వవిధములైన ప్రతీకారమే. దేవుడు కొందరిని తల తిరుగుటతో కొట్టి, సమస్త మానవత్వమును కోల్పోయిన వారిని ఉన్మాదస్థితిలోనికి పడద్రోయును; మరికొందరిని జడత్వముచేత మతిహీనులనుగా చేయును; కొందరికి సమస్త వివేచనను తీసివేయును, అందువలన వారు ఏదియు సరిగా గ్రహింపరు; మరికొందరిపై శత్రువులను రేపును, వారు వారిని క్రూరముగా చూచుదురు. కాబట్టి ప్రభువు దుష్టులపై ప్రతీకారము తీర్చుకొనునప్పుడెల్ల వారికి తన పాత్రను చాచునని చెప్పబడుచున్నది.

కాబట్టి అతడు—వాంతి యొక్క నింద నీ ఘనతమీద పడును అని చేర్చుచున్నాడు. ఈ పదము ఒక సంయుక్త పదము. {,}קלוכkolun అనగా అవమానమని మనము ఇదివరకు చూచితిమి; ఇప్పుడు అతడు అవమానకరమైన వాంతిని గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. ఇది బబులోను రాజునకు అన్వయింపవచ్చును—అతడు తాను ముందు అసంయమముగా మ్రింగినదానిని అవమానకరముగా తానే కక్కివేయునని; లేదా అది అతని శత్రువులకు తగినట్లు అన్వయింపవచ్చును—వారు బబులోను రాజు ముఖముమీద కక్కుదురని.

47 వచనములోని మొదటి వాక్యభాగమునకు ఇక్కడ ఇవ్వబడిన అభిప్రాయము విశేషమైనది, మాటలు దానిని అంగీకరించును. అయితే చాలమంది వ్యాఖ్యాతలు వాటికి వేరొక అర్థమును ఆపాదింతురు. న్యూకమ్ అనువాదము— నీవు ఘనతకు బదులు అవమానముతో నింపబడితివి. హెండర్సన్ అనువాదము— నీవు ఘనతతో కాదు, అవమానముతో నింపబడితివి. క్రియ భూతకాలములో ఉండుట కాల్విన్ అభిప్రాయమునకు అనుకూలముగా కనబడుచున్నది—"నీవు ఘనత కారణముగా అవమానముతో తృప్తిపొందితివి," అనగా నీ స్వంత ఘనతను వెంబడించుటచేత ఇతరులకు కలిగిన అవమానముతో నీవు తృప్తియగువరకు నింపబడితివి. మరియు కాల్విన్ న్యాయముగా గమనించినట్లు, పిమ్మట అతని శిక్ష ప్రకటింపబడుచున్నది.—"నీవును త్రాగుము."—సం.

48 [{,[{תסוב అను క్రియ ఇక్కడ సడలింపుగా వ్యక్తపరచబడినది; దానిని హెండర్సన్ "తిరిగివచ్చును" అని మిక్కిలి సరిగా అనువదించుచున్నాడు; తరువాతి వివరణలో కాల్విన్ సూచించు భావము ఇదియే.—సం.

హబక్కూకు మాటలాడుచున్న అంతము, తమ లోభముచేత లోకమును కలవరపరచు నిరంకుశులందరికి కాచియున్నది. ఆశయే వారిని ఎంతగా మతిహీనులను చేయుననగా వారు మనుష్యరక్తమును కూడ విడిచిపెట్టరు, తమ సమీపమైన మిక్కిలి స్నేహపూర్వకమైన సహచరులను అపాయములో పడవేయుటకు సైతము వెనుకాడరు.

కాబట్టి ఘనతకొరకైన తృప్తిలేని దాహము వారిని ఇట్లు రగిలించుచుండగా, ప్రవక్త వారికి ఈ ప్రతిఫలమునే న్యాయముగా నియమించుచున్నాడు—దానిని వెదకుటలో వారు ఏ హద్దును పాటింపని ఆ ఘనతకు బదులు వారు అసహ్యమైన అవమానకరమైన వాంతిని పొందుదురు. ఇప్పుడు ముందుకు సాగుదము -

హబక్కూకు 2:17

17. లెబానోనునకు నీవు చేసిన బలాత్కారమును, మృగములను భయపెట్టిన నీ నాశనమును నిన్ను ముంచివేయును; మనుష్యుల రక్తమునిమిత్తమును, దేశమునకును పట్టణమునకును దానిలో నివసించు వారందరికిని చేసిన బలాత్కారము నిమిత్తమును అది నీకు కలుగును.

17. Quia violentia Libani operiet te et praedatio animalium, quae terruit ea (vel, quae contrivit,) propter sanguines hominis et violentiam terrae, urbis et omnium habitantium in ea.

ప్రవక్త త్రాగుడును గూర్చి మాటలాడుటలేదనియు, మేము వివరించినట్లు అతని ప్రసంగము రూపకాలంకారమైనదనియు దీనివలన సులభముగా నేర్చుకొనవచ్చును; ఏలయనగా బబులోను రాజుపై అట్టి శిక్షను అతడు ఏల ప్రకటించెనో ఇక్కడ కారణము వచ్చుచున్నది; అదేమనగా, అతడు అన్ని జనములపై విచక్షణ లేకుండ మాత్రమే కాక, దేవుని ఏర్పరచబడిన ప్రజలపై కూడ బలాత్కారము చేసెను. బబులోను రాజు అనేక జనములను నాశనము చేసిన క్రూరత్వమును అతడు ఇదివరకు సాధారణముగా మాత్రమే చెప్పెను; అయితే ఇప్పుడు కల్దీయులు యూదులపట్ల చూపిన క్రూరత్వమునకు దేవుడు విశేషరీతిలో ప్రతీకారము తీర్చువాడగునని చూపుటకు యూదులను గూర్చి స్పష్టముగా మాటలాడుచున్నాడు, ఏలయనగా ప్రభువు ఆ ప్రజను తన స్వంత రక్షణ క్రిందికి తీసికొనియుండెను. కాబట్టి బబులోను రాజు తనచేత దత్తత చేసికొనబడిన, తాను రక్షకుడైయున్న దేవుని పిల్లలపై దాడిచేసెను గనుక, ఇక్కడ అతనిపై విశేషమైన శిక్షను ప్రకటించుచున్నాడు. ఈ ప్రసంగము యథార్థముగా యూదులకే ఉద్దేశింపబడినదని ఈ విధముగా చూచుచున్నాము; ఏలయనగా వారి అతి కఠినమైన బాధలలో వారికి కొంత ఆదరణ తేవలెననియు, వారు తమ సహనమును బలపరచుకొనవలెననియు అతడు ఉద్దేశించెను; తమకు చేయబడిన అన్యాయములు దేవుని యెదుట లెక్కకు వచ్చినవని వారు దీనివలన చూడగలిగిరి.

కాబట్టి లిబానస్ అనగా యూదయ యనియైనను దేవాలయమనియైనను మనము గ్రహింపవలెను; ఏలయనగా లిబానస్ దేవాలయమునకు దూరము కాదని సుప్రసిద్ధము; మరియు ఇతర చోట్ల కూడ అదే అర్థములో కనబడుచున్నది. అయితే ఎవరైనను దీనిని యూదయ దేశమునకు విస్తరింపజేసినయెడల, భావము అదే అగును; చర్చింపబడు విషయమునందు స్వల్పభేదమే లేక భేదమే లేదు. కాబట్టి లిబానస్ యొక్క బలాత్కారము నిన్ను ముంచివేయును

అప్పుడు మృగముల దోపిడి అను మాటలు వచ్చుచున్నవి. కల్దీయులును అష్షూరీయులును యూదయను పాడుచేయుటలో అడవి మృగములవలె క్రూరులును కఠినులునై యుండినందున ఇక్కడ {,}בהמותbemutt అనగా మృగములని పిలువబడిరని వ్యాఖ్యాతలు తలంతురు (49 ఇది సాధారణముగా [{,[{קי అనుదానినుండి వచ్చినది, అది ,[{]}קיא అనగా వాంతి లేక కక్కుటయొక్కయు, ,[{]}קלוז అనగా అవమానముయొక్కయు సంక్షేపము. సంయుక్త పదములు హెబ్రీ భాషలో సామాన్యములు కావు; మరియు ఇవి తొమ్మిది వ్రాతప్రతులలో వేరుగా కనబడును. సెప్టువజింటు {ἀτιμια} అనగా నింద మాత్రమే అని, వల్గేటు "vomitus ignominiae—అవమానపు వాంతి" అని చెప్పుచున్నవి. న్యూకమ్ దీనిని "అసహ్యకరమైన అవమానము" అనియు, హెండర్సన్ "మహా అపకీర్తి" అనియు అనువదించుచు, దీనిని .[{]}קלקלוז అనుదానికి ద్విరుక్తమైన నామవాచకముగా ఎంచుచున్నాడు. కాని త్రాగుడు ఇక్కడ వాడబడిన రూపకాలంకారము గనుక, "అవమానకరమైన వాంతి," లేక అవమానపు లేక నిందపు వాంతి, ఈ భాగమునకు మిక్కిలి తగును.—సం.); అయితే నేను లిబానస్‌లోని మృగములను, అనగా ఆ అరణ్యములో నివసించినవానిని ఎక్కువగా గ్రహించుచున్నాను. బబులోను రాజు మూగజీవులకు కూడ శత్రువైయుండెనని యెంచుటచేత ప్రవక్త అతని క్రూరత్వమును అతిశయించి చెప్పుచున్నాడు; మరియు {,}אשרasher అను సంబంధార్థక సర్వనామము, "ఏ" అనునది, {,}יחיתןichiten అను క్రియకు ముందు గ్రహింపవలెనని నేను ఎంచుచున్నాను; ఆ క్రియకు చీల్చుట లేక భయపెట్టుట అని అర్థము చెప్పవచ్చును. కొందరు ఇట్లు అనువదింతురు—"మృగముల దోపిడి వారిని చీల్చివేయును;" అనగా "బబులోనీయులు క్రూరమృగములవంటివారే గాని వారి స్వంత దోపిడిచేతనే వారు చీల్చివేయబడుదురు" అని అతడు చెప్పినట్లు; అయితే మరియొక భావము ఎక్కువ తగును, అదేమనగా వాటిని భయపెట్టిన మృగముల దోపిడి నిన్ను ముంచివేయును; ఏలయనగా బబులోను రాజును కప్పును లేక ముంచివేయును అను అర్థమిచ్చు {,}יבסicas అను అదే క్రియ ఇక్కడ మరల చేర్చుకొనవలెను. నిన్న వివరించిన వాక్యభాగమును అతడు చివరకు చేర్చుచున్నాడు. కాబట్టి బబులోను రాజు పరిశుద్ధ దేశమును నాశనము చేసి, దేవుని ఏర్పరచబడిన ప్రజలపై అన్యాయముగా దాడిచేసి, తూర్పు లోకమంతటను దాదాపు తన దోపిడులను నడిపెను గనుక అతడు న్యాయముగా దోచుకొనబడునని ప్రవక్త భావమని ఇప్పుడు గ్రహించుచున్నాము. ఇప్పుడు తరువాత ఇట్లున్నది—

హబక్కూకు 2:18

18. చెక్కినవాడు తాను చెక్కిన ప్రతిమను నమ్ముకొనుటవలన, పోతపోసిన విగ్రహమును అబద్ధములను బోధించునదియునగు దానివలన, మూగ విగ్రహములను చేయువాడు తన చేతిపనిని నమ్ముకొనుటవలన ఏమి ప్రయోజనము?

18. Quid prodest sculptile? quia sculpsit illud fictor ejus conflatile et doctorem mendacii; quia confidit fictor figmento suo, ut faciat idola muta.

బబులోను యొక్కయు దాని రాజ్యముయొక్కయు భావి నాశనమును గూర్చి తాను ప్రవచించినదంతయు సత్యదేవునినుండి, ఇశ్రాయేలు దేవునినుండి వచ్చినదని ప్రవక్త ఇప్పుడు ముందుకు సాగి చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా పరలోకమున ఒక దైవము ఉన్నాడనియు, అతడు మానవ కార్యములను పాలించుచున్నాడనియు, అందువలన నిరంకుశులు తమ క్రూరత్వమునకు శిక్ష అనుభవింపకుండ ఉండజాలరనియు చెప్పుట చాలకుండెను. న్యాయము జూపిటరుతో కూర్చుండునని—నెమెసిస్ ఉన్నదని—దైవప్రతీకారము ఉన్నదని ఇట్టి మాటలు అన్యజనులలో అంతటను సామాన్యముగా ఉండెనని మనకు తెలియును. కాబట్టి ఇట్టి నమ్మకము మనుష్యుల హృదయములలో ఎల్లప్పుడును ముద్రింపబడియుండగా, ప్రవక్త ఇశ్రాయేలు దేవుని ప్రవేశపెట్టకపోయినయెడల అది నిస్సారమైన, దాదాపు శూన్యమైన బోధయే అగును. అందుచేతనే అతడు ఇప్పుడు విగ్రహములన్నిటిని అపహసించుచు, సర్వలోక పాలనను దేవునికి చెందినదిగా ప్రకటించుచు, తాను యూదులను గూర్చి మాటలాడుచున్నానని స్పష్టముగా చూపుచున్నాడు, ఏలయనగా వారు అన్యజనులవలె కల్పిత దేవతలను ఆరాధింపలేదు, అబ్రాహామునకు తన్ను బయలుపరచుకొనినవాడును, మోషే చేతి ద్వారా తన ధర్మశాస్త్రమును ఇచ్చినవాడునగు పరలోకభూములను సృష్టించినవానినే ఆయనగా స్పష్టముగా గ్రహించిరి. ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశ్యమును ఇప్పుడు గ్రహించుచున్నాము.

50 లిబానస్ అనగా దేవాలయమనియైనను యూదా దేశమనియైనను సాధారణముగా ఏకీభావము ఉన్నది; చివరిదియే ఎక్కువ సంభవమైనది, జెరోము, ద్రూసియస్ మొదలగువారి అభిప్రాయము ప్రకారము. లిబానస్ యొక్క "బలాత్కారము" లేక దౌర్జన్యము అనగా దానికి చేయబడిన బలాత్కారము, న్యూకమ్ మొదలగువారు ఆ వాక్యభాగమును అనువదించునట్లు. తరువాతి పంక్తి మిక్కిలి కఠినమైనది: క్రియను ఉన్నట్లే ఉంచినయెడల, కాల్విన్ ప్రతిపాదించినదానిని, ఆయనను అనుసరించి ద్రూసియస్ ప్రతిపాదించినదానిని మనము అంగీకరింపవలెను, లేదా హెండర్సన్ చేసినట్లు ఆరంభమునందలి [{[{ו అనుదానిని తారతమ్య అంశముగా తీసికొనవలెను, "మృగముల నాశనము వాటిని భయపెట్టునట్లు." అయితే రెండు పంక్తుల సమాంతరత్వమును కాపాడుటకై, సెప్టువజింటు, అరబీ, సిరియా అను పురాతన అనువాదములన్నిటి దిద్దుబాటును, కల్దీయ పారాఫ్రేజును కూడ అంగీకరించుట మంచిది; అవి క్రియను :[{]}יחיתד అనుదానిగా చేయుటకు మార్పు చేయుచున్నవి, మరియు .[{]}יחת అని యున్న రెండు వ్రాతప్రతులు కలవు. ఈ సందర్భములో అనువాదము ఇట్లుండును— లిబానస్‌కు చేయబడిన బలాత్కారము నిన్ను ముంచివేయును; మృగములకు చేయబడిన దోపిడి నిన్ను చీల్చివేయును; మనుష్యుల రక్తమునిమిత్తమును, దేశమునకు చేయబడిన బలాత్కారమునిమిత్తమును, పట్టణమునకును దానిలో నివసించిన వారందరికిని. లిబానస్ ప్రస్తావింపబడినందున, అది మృగములకు నివాసమైనందున మనుష్యులు మృగములని పిలువబడిరి; తరువాతి రెండు పంక్తులలో వాక్యము మరింత స్పష్టముగా ఉండి, సాధారణముగా పాటింపబడు క్రమమునకు అనుగుణముగా, "మృగములకు చేయబడిన దోపిడి" అనగా "మనుష్యుల రక్తము;" మరియు "లిబానస్‌కు చేయబడిన బలాత్కారము" అనగా "దేశమునకు చేయబడిన బలాత్కారము." పిమ్మట ప్రవక్తలలో తరచు జరుగునట్లు, చివరి రెండు పంక్తులకు "పట్టణమునకు" మొదలైనవి చేర్చబడెను.— సం.

కాబట్టి బబులోను రాజు తన స్వంత దేవతలనే ఆరాధించెను గనుక, అతడు మోసపోవుటకును ఇతరులను మోసపుచ్చుటకును కారణమైన ఆ వ్యర్థ నమ్మకమును ప్రవక్త చెదరగొట్టుచున్నాడు.

అందుచేత అతడు—చెక్కిన ప్రతిమవలన ఏమి ప్రయోజనము? అని చెప్పుచున్నాడు. మనుష్యుల చేతులు రూపించిన ప్రతిమలను గూర్చి అతడు ఇక్కడ తిరస్కారముగా మాటలాడుచున్నాడు. మరియు అతడు ఒక కారణమును చేర్చుచున్నాడు, చేసినవాడు దానిని చెక్కెను గనుక అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. వ్యాఖ్యాతలు మిక్కిలి నీరసమైన భావము నిచ్చుచున్నారు, ప్రవక్త ఇట్లు చెప్పినట్లు— "చెక్కిన ప్రతిమను దాని శిల్పి చెక్కినప్పుడు లేక కరిగించినప్పుడు దానివలన ఏమి ప్రయోజనము?"

అయితే విగ్రహారాధన నిష్ప్రయోజనమైనందుకు కారణమును ప్రవక్త ఇక్కడ చూపుచున్నాడు, అదేమనగా ఈ దేవతలు నిర్జీవ పదార్థములతో చేయబడినవి. పిమ్మట అతడు—"శిల్పి ఏ దైవమును ఉత్పత్తి చేయగలడు?" అని చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి ఈ మాటలలో ఒక కారణము ఇవ్వబడుచున్నదని దీనివలన చూచుచున్నాము, అందువలన వాటిని ఇంకను స్పష్టముగా ఇట్లు అనువదింపవచ్చును—"శిల్పి చెక్కినప్పుడు చెక్కిన ప్రతిమవలన ఏమి ప్రయోజనము?" అనగా చెక్కిన ప్రతిమ మనుష్యుని చేతినుండియు నైపుణ్యమునుండియు ఉద్భవించినందున అది ఏమి ప్రయోజనపడగలదు? పిమ్మట అతడు—అతడు పోతపోసిన విగ్రహమును రూపించెను అని చేర్చుచున్నాడు; అనగా శిల్పి లోహమునకైనను కర్రకైనను రాతికైనను రూపము నిచ్చినను, దాని స్వభావమును మార్చజాలడు. అతడు దానికి నిజముగా ఒక బాహ్య రూపమును ఇచ్చెను; అయితే అది ఏమియని ఎవడైనను అడిగినయెడల, "అది చెక్కిన ప్రతిమ" అనియే నిశ్చయముగా సమాధానము. కాబట్టి మనుష్యుని పనిచేత దాని స్వభావము మారనందున, చెక్కిన ప్రతిమలను నమ్ముకొనువారందరు ఎంత మూఢులో ఎంత ఉన్మత్తులో స్పష్టముగా కనబడుచున్నది.

పిమ్మట అతడు—మరియు అబద్ధమును బోధించునది అని చేర్చుచున్నాడు. అతడు ఈ వాక్యభాగమును చేర్చెను, ఏలయనగా మనుష్యులు ముందే తప్పుడు భావములను కలిగియుండి, విషయమునుగూర్చియే తీర్పు చేయుటకు సాహసింపరు. ఏలయనగా ఒక కర్రముక్క లేక ఒక రాయి దేవుడని ఎట్లు పిలువబడును? ఇతర జనములన్నిటిని అనాగరికులుగా ఎంచిన రోమునందలి లేక ఏథెన్సునందలి లేక ఇతర పట్టణములందలి జ్ఞానులను, వెండితోనైనను కర్రతోనైనను రాతితోనైనను చేసిన జూపిటరును చూచి ఎవడైనను "ఇది ఏమి?" అని అడిగియుండినయెడల, "ఇది జూపిటరు, ఇది దేవుడు" అని సమాధానము వచ్చియుండును. అయితే ఇది ఎట్లు సాధ్యము? అది రాయి, కర్రముక్క, లేక వెండి. అయినను అది దేవుడని వారు వాదించియుండెడివారు.

ఈ పిచ్చి ఎక్కడనుండి వచ్చెను? ఇదే దీనికి మూలము: మనుష్యులు మంత్రముగ్ధులైరి, కనుక చూచుచున్నను చూడకుండిరి; వారు ఉద్దేశపూర్వకముగా తమ కన్నులు మూసికొని, గ్రహింపనొల్లక గ్రుడ్డివారుగా ఉండుటకు నిశ్చయించుకొనిరి. ఇందువలననే ప్రవక్త ముందుగానే ఎదుర్కొనుచు, శిల్పకారుడు రూపించెను --- ఏమి రూపించెను? చెక్కబడిన విగ్రహమును, అబద్ధము బోధించు బోధకుని అని చెప్పుచున్నాడు. పదార్థము అదే విధముగా ఉండును, అయితే ఒక అబద్ధ భావము ప్రబలియున్నది; ఏలయనగా మనుష్యులు విగ్రహములను దేవతలని తలంచుచున్నారు. వారు ఇట్లు ఎట్లు తలంచుచున్నారు? ఇది నిస్సందేహముగా అబద్ధపు బోధయే, కేవలము భ్రమయే. అతడు అదే సంగతిని మరల స్థిరపరచుచున్నాడు: రూపకర్త, లేక శిల్పకారుడు, తన స్వకృతిని, అనగా తాను రూపించిన దానిని నమ్ముకొనుచున్నాడు అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. ఇదేమి? ప్రాణము లేని వస్తువులను నమ్ముకొనువారు బుద్ధివివేకములు లేనివారు కారా? యెషయా చెప్పినట్లు, “పనివాడు తన పనిముట్లను తీసికొని, ఒక విగ్రహమును రూపించి, తరువాత దానికి మోకరించి, దానిని తన దేవుడని పిలుచును; అయినను అది అతని స్వహస్తముల పనియే.” ఏమి! నీవే దేవుడవు కావా? నీ స్వంత బలహీనతను నీవెరుగుదువు, అయినను క్రొత్త దేవతలను సృష్టించుచున్నావు! ఈ విధముగానే ప్రవక్త, ఇంతకుముందు తాను చెప్పినదానిని, అనగా మనుష్యులు అత్యంత మూఢులనియు, కఱ్ఱను గాని రాతిని గాని లోహమును గాని ఒక విధమైన దైవత్వము కలిగినదిగా ఆరోపించునప్పుడు వారు భయంకరమైన మందబుద్ధికి లోనైనవారనియు స్థిరపరచుచున్నాడు. ఎట్లు? ఏలయనగా అవి, అతడు చెప్పునట్లు, అబద్ధ కల్పనలు. (51 ఈ వచనమును సరిగా గ్రహించుటకు, చెక్కబడిన విగ్రహమును పోతపోసిన విగ్రహమును ఒక్కటియే అని జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; అది మొదట చెక్కబడి, తరువాత బంగారముతోనైనను వెండితోనైనను ఏదో ఒక లోహముతో పొదిగింపబడెను. మీకా 1:7 పై వ్యాఖ్యను చూడుము, సంపుటి 3, పుట 167. మన తర్జుమాలోను న్యూకమ్ తర్జుమాలోను ఇవ్వబడినట్లు ఈ వచనము దాదాపు ఏ భావమునూ ఇవ్వదు; మరియు హెండర్సన్ {,[{כי అను పదమును సంబంధ సర్వనామముగా తీసికొని దానికి ఇచ్చిన విశేషార్థము సమర్థనీయము కాదు. కాల్విన్ ఇచ్చిన అనువాదము స్పష్టమైన, గొప్ప భావమును ఇచ్చుచున్నది. ఈ వచనమును అక్షరార్థముగా ఇట్లు తర్జుమా చేయవచ్చును --- 18. చెక్కబడిన విగ్రహమువలన ప్రయోజనమేమి? --- దాని చెక్కువాడు దానిని రూపించెను గదా, పోతపోసిన విగ్రహమువలనను అబద్ధము బోధించు బోధకునివలనను? దానిని నమ్ముకొని, మూగ విగ్రహములను చేసిన తరువాత దాని రూపకర్త నమ్మిక యుంచుచున్నాడు. ముందు వాడబడిన ఏకవచనము సమష్టి భావములో తీసికొనబడవలెనని చివరి పంక్తి చూపుచున్నది; మరియు ఒక క్రియారూపమునకు ముందున్న {]}ל అను ఉపసర్గకు కొన్నిసార్లు “తరువాత” అను అర్థము కలదు. నిర్గమకాండము 19:1 చూడుము. “అతడు చేసిన తరువాత” మొదలగునది గ్రోటియస్ ఇచ్చిన అనువాదము. --- సం.)

మరియు అతడు మూగ విగ్రహములను చేయునట్లు అని చేర్చుచున్నాడు. అతడు తాను చెప్పినదానినే మరల చెప్పుచున్నాడు, --- అనగా మనుష్యులు కఱ్ఱనుండియైనను రాతినుండియైనను తమకు దేవతలను రూపించుకొనునప్పుడు, మనుష్యుల చేతిపనివలన పదార్థము యొక్క స్వభావము మారదు. ఎట్లు? ఏలయనగా అవి మాటలాడలేవు. వెంటనే వచ్చునదియు ఇదే ఉద్దేశముతో కూడినదే; కావున తరువాతి వచనమును కూడ చేర్చవలెను. సాధారణ విషయమును గూర్చి మరికొంత మనము తరువాత చెప్పెదము.

హబక్కూకు 2:19

19. మ్రానుతో లెమ్మనియు మూగరాతితో నిద్రలెమ్మనియు చెప్పుకొనువానికి శ్రమ; అది బోధింపగలదా? చూడుము, అది బంగారముతోను వెండితోను పొదిగింపబడియున్నది, దానిలో ఊపిరి ఏమాత్రమును లేదు.

19. Vae qui dicit ligno, Expergiscere; excitare, lapidi muto (mortuo,) ipse docebit: Ecce, ipse (vel ipsum lipsum, si vefaremus ad lignum; ipse ergo) opertus est auro et argento; et nullus spiritus in medio ejus.

నేను చెప్పినట్లు అతడు అదే విషయమును కొనసాగించుచు, మనుష్యుల మందబుద్ధిని తీవ్రముగా ఖండించుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు, కఱ్ఱలోను రాతిలోను ఏదో దాగియున్న శక్తి యున్నట్లు వాటిని వేడుకొనుచున్నారు. వారు కఱ్ఱతో, లెమ్ము అని చెప్పుదురు; ఏలయనగా వారు తమ విగ్రహములనుండి సహాయము వేడుకొనిరి. అది బోధింపగలదా? కొందరు దీనిని ఇట్లు ప్రశ్నగా తర్జుమా చేయుదురు; అయితే నేను దానిని మరింత సరళమైన రూపములో, “అది బోధించును” అని తీసికొనుచున్నాను; అనగా, “మీరు ఇంత ఉద్దేశపూర్వకముగా మూర్ఖులైయుండుట ఆశ్చర్యము; ఏలయనగా దేవుడు మీయొద్దకు ఏ ప్రవక్తను పంపకపోయినను, మిమ్మును బోధించువాడెవడును లేకపోయినను, ఆ కఱ్ఱయు ఆ రాతియు మీకు చాలిన బోధకులు; మీ విగ్రహములను అడుగుడి, అనగా వాటిలో ఏమి యున్నదో సరిగా తెలిసికొనుడి. నిస్సందేహముగా, కఱ్ఱతోనో రాతితోనో చేయబడిన దేవుడు తన మౌనముచేత తాను దేవుడు కాడని చాలినంతగా ప్రకటించుచున్నాడు. ఏలయనగా కఱ్ఱలోను రాతిలోను చలనము లేదు.

బలమును జీవమును లేనిచోట దైవత్వము లేదని నిశ్చయించుకొనుట న్యాయము కాదా? ఇంద్రియజ్ఞానమును చలనమును కలిగిన సృష్టులు అనేకములు ఉన్నవి నిజమే; అయితే సమస్త లోకమునకును దాని సమస్త భాగములకును బలమును చలనమును ఇంద్రియజ్ఞానమును ఇచ్చు దేవుడు ఈ విషయములలో తన సమస్త సృష్టులను మించియుండడా? కాబట్టి కఱ్ఱయు రాతియు మౌనముగా ఉన్నందున, మీరు నేర్చుకొనగల శిష్యులైనయెడల అవి మీకు చాలిన బోధకులు.”

ప్రవక్త ఈ విధముగా మనుష్యుల జడత్వమును ఎట్లు విశదపరచుచున్నాడో మనము ఇందువలన చూచుచున్నాము; ఏలయనగా పూర్తిగా స్పష్టమైనదానిని వారు గ్రహింపకుండిరి. తరువాత వచ్చు మాటల ఉద్దేశమును ఇదే. చూడుము, అది బంగారముతోను వెండితోను కప్పబడియున్నది; అనగా అది వైభవముగా చేయబడియున్నది; ఏలయనగా విగ్రహారాధకులు తమ దేవతలు బంగారముతోను వెండితోను అలంకరింపబడినప్పుడు మరింత శ్రేష్ఠమైనవని తలంచుదురు; అయినను వాటి మధ్య ఊపిరి లేదు. “లోపలికి చూడుడి; లోపలికి చూడుడి, అవి మృతములని మీరు చూచెదరు” అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. 52 మిగిలినదానిని గూర్చి రేపు విపులముగా చెప్పెదము.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిమంతుడవగు దేవా, మాలో సరియైన వివేచన ఇంత తక్కువగా ఉన్నందున, మా మనస్సులు మధ్యాహ్నమందు కూడ గ్రుడ్డివైయున్నందున, --- ఓ, నీ ఆత్మ ఎల్లప్పుడును మాలో ప్రకాశించునట్లు అనుగ్రహింపుము; మేము నీ వాక్యమను వెలుగును లక్ష్యపెట్టినవారమై, మా యాత్రాజీవితమంతటిలో సరియైన మార్గమునందు నిలిచియుండునట్లును, మమ్మును మా జీవితములోని ప్రతి క్రియను నీకు లోపరచుకొనునట్లును అనుగ్రహింపుము; అట్లు మమ్మును మోసగించి చిక్కించుకొనగోరి సర్వత్ర పొంచియుండు భక్తిహీనులతో కూడ ఏ ప్రలోభములచేతను మేము అదే నాశనములోనికి నడిపింపబడకుండునట్లును, నీ ఆత్మ యొక్క ఆలోచనచేత పరిపాలింపబడినవారమై వారి కుతంత్రములన్నిటి విషయమై జాగ్రత్తపడునట్లును, ముఖ్యముగా మా ఆత్మీయ జీవితము విషయమై మేము నీకే అప్పగింపబడినవారమై, ప్రజలందరి అపవిత్రతలనుండి ఎల్లప్పుడును దూరముగా ఉండునట్లును, సాతాను వారిని ఎంత బలముగా మోసగించుచున్నాడో ఆ అదే భ్రమలలోనికి భక్తిహీనులు మమ్మును ఎన్నడును ఈడ్చుకొనిపోకుండునట్లు నీ మహిమను స్వచ్ఛమైన ఆరాధనలో నిలిచియుండునట్లును అనుగ్రహింపుము; అయితే నీవు మాకు పరిపాలకునిగా ఉండగోరిన ఆయననే, అనగా నీ కుమారుడగు క్రీస్తునే, ఆయన తన స్వరక్తముచేత మాకొరకు సంపాదించిన ఆ పరలోక రాజ్యములోనికి మమ్మును అందరిని చివరకు సమకూర్చువరకు, మా నాయకునిగా అనుసరించుదుముగాక. ఆమేన్. (52 “అది బోధించును” అను వాక్యభాగము తప్ప, ఈ వచనము యొక్క అనువాదవిధానమున సాధారణ ఏకాభిప్రాయము కలదు. “అది బోధింపగలదా” అనునది న్యూకమ్ తర్జుమా. హెండర్సన్ దీనిని వ్యంగ్యముగా భావించి, “అది బోధించుట!” అనును. గ్రోటియస్ కాల్విన్తో ఏకీభవించి, “అది స్వయముగా నీకు బోధించును” అనును, అనగా అది చెవిటిదనియు దేవుడు కాదనియు. ఈ వచనమును మరింత సరళముగాను అక్షరార్థముగాను ఇట్లు తర్జుమా చేయవచ్చునని నేను భావించుచున్నాను: 19. మ్రానుతో “లెమ్ము, నిద్రలెమ్ము” అనియు, మూగరాతితో “అది బోధించును” అనియు చెప్పువానికి శ్రమ; చూడుము, అది బంగారముతోను వెండితోను కప్పబడియున్నది! అయినను దానిలో ఊపిరి లేదు. “లెమ్ము, నిద్రలెమ్ము” అను రెండు క్రియలు “మ్రాను”తో సంబంధము కలిగియున్నవి, మరియు సెప్టువజింటులో అవి అట్లే ఇవ్వబడినవి; మూగరాతికిని బోధించుటకును మధ్య స్పష్టమైన వ్యత్యాసము కలదు. --- సం.)

నూట పదునాలుగవ ఉపన్యాసము

బబులోను రాజు యొక్క వ్యర్థమైన నమ్మకమును అతనినుండి తొలగించుటకై ప్రవక్త ఇప్పుడు విగ్రహములను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడని మనము నిన్న చెప్పితిమి; ఏలయనగా అన్యజనులు సమస్తమును తమకును తమ స్వశక్తులకును ఆపాదించుకొనుచున్నను, వారి మూఢభక్తి కొంతవరకు వారిని వెర్రివారిగా చేయుచున్నది. కావున ఆ నిరంకుశుడు తన విగ్రహములను నమ్ముకొనుట వ్యర్థమని, ఏలయనగా అవి శూన్యములైన వస్తువులని ప్రవక్త చూపుచున్నాడు. అయితే విగ్రహారాధనను అతడు ఖండించుటకు చూపు హేతువులను గమనింపవలెను: దేవతలను రూపించు శిల్పకారుడు పదార్థము యొక్క స్వభావమును మార్చలేడనియు, కఱ్ఱ కఱ్ఱగానే ఉండెననియు, రాయి రాయిగానే నిలిచెననియు, పనివాడును శిల్పకారుడును దానిని రూపించుటలో ఒక పోతపోసిన విగ్రహమును చేయుటకంటె మరేమియు చేయలేదనియు అతడు చెప్పుచున్నాడు. కావున పదార్థము అదే విధముగా ఉండెను. విగ్రహమును గూర్చి ప్రవక్త చెప్పునదేమనగా, అది కేవలము అబద్ధమును వంచనయునైయున్నది; అనగా కఱ్ఱతోనో వెండితోనో మరి ఏ ఇతర పదార్థముతోనో చేయబడిన దేవతలు అబద్ధమును బోధించు గురువులును బోధకులునై యున్నారు; ఏలయనగా అవి అమాయకమైన ఆత్మలను ఆకర్షించెను: సాతాను ఈ కనబడు రూపములను మనుష్యుల కన్నుల ఎదుట ఉంచి, వాటిలో ఏదో దైవికమైనది యున్నదని వారిని ఒప్పించినప్పుడు మనుష్యుల ఎదుట తన ఉరులను పరచెను. కావున ప్రవక్త యొక్క ఈ తర్కమును జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను; ఏలయనగా కల్పిత దేవతలు ప్రాణము లేని నశించు పదార్థములతో చేయబడునని, విగ్రహములు సాతాను యొక్క గారడీలు మాత్రమే అని అతడు మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు.

విగ్రహములు నిరక్షరాస్యుల గ్రంథములని పోపు మతస్థులలో గ్రెగొరీ యొక్క ఆ మాట సామాన్యముగా చెప్పబడుచున్నది; ఏలయనగా సంఘములన్నిటినుండి విగ్రహములను తొలగించిన మార్సెయిల్ బిషప్పగు సెరెనస్కు అతడు ఇచ్చిన సమాధానము అట్టిదే (గ్రంథము 9, ఉత్తరము 9). ప్రజలలో ప్రబలియున్న మూఢభక్తిని సరిదిద్దవలెనను అతని ఉద్దేశమును తాను ఆమోదించుచున్నాననియు, అయితే నిరక్షరాస్యుల గ్రంథములగు విగ్రహములను పూర్తిగా తొలగించుటలో అతడు తగనిదానిని చేసెననియు అతడు చెప్పెను. అయితే అనేక తప్పిదములతో నిండిన మనుష్యుడగు గ్రెగొరీని (ఆ యుగము మిక్కిలి చెడిపోయినదై యుండెను) నమ్ముట ఎక్కువ యుక్తమా, లేక ప్రవక్తయగు హబక్కూకును, దాదాపు ఇదే అభిప్రాయమును ప్రకటించు యిర్మీయాను నమ్ముట ఎక్కువ యుక్తమా అని విచారింతము. కావున విగ్రహములలో కొంత ఆకర్షణ ఉన్నను, అవి సాతాను యొక్క మోసములే తప్ప మరేమియు కావని ప్రవక్త ఇచ్చట మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు; ఏలయనగా అవి అబద్ధమును బోధించును. ఇవ్వబడిన హేతువు కూడ గమనింపదగినది --- పనివారు తాము రూపించిన దానిమీదనే తమ నిరీక్షణ ఉంచుదురు. మరియు మర్త్యుడగు మనుష్యుడు తన స్వంత దేవుని రూపించి, ఆ రూపములోనే ఏదో దైవికమైనది ఇమిడియున్నదని ఊహించుట మిక్కిలి విపరీతమైన సంగతియే, ఏలయనగా దైవత్వము పదార్థములో లేదు. పదార్థము రూపము లేనప్పుడు నిర్లక్ష్యము చేయబడును; అయితే అది సుందరమైన ఆకారమును పొందినప్పుడు అట్లు కాదు. చెట్టు పెరుగుచుండగా, అది పుష్పములను ఫలములను కాయుచుండగా, అది నిజముగా ఉన్నట్లే నిర్జీవమైనదిగా భావింపబడును; అయితే దానిలోని ఒక ముక్క మనుష్యాకారమున రూపింపబడినప్పుడు అది దేవుడని నమ్మబడును! అయితే శిల్పకారుని చేయి ప్రాణములేని పదార్థమునకు దైవత్వమును ఇచ్చునని తలంచుట మిక్కిలి అసంబద్ధము; ఏలయనగా కఱ్ఱ నిర్జీవమైనది, మనుష్యుడు దానికి ఇచ్చిన ఆకారము తప్ప మరేమియు గ్రహింపబడదు. కావున శిల్పకారుడు తాను రూపించిన దానినే నమ్ముకొనుచున్నందున, అది సమస్తమునకంటె విచిత్రముగా కనబడుచున్నది. కావున మనుష్యులు తమ స్వకృతిని పూజించునప్పుడు, వారు సాతానుచేత పూర్తిగా వెర్రివారుగా చేయబడిరని స్పష్టముగా విదితమగుచున్నది.

అయితే ఇప్పుడు, విగ్రహారాధకులపై ఈ సంగతిని మరింత సంపూర్ణముగా నొక్కి చెప్పుటకై, కఱ్ఱను రాతిని లెమ్మని పిలుచుటను బట్టి ప్రవక్త వారిని నిందించుచున్నాడు. విగ్రహారాధకులు తాము రూపించుకొనిన దాని ఎదుట మోకరించునప్పుడు, పరలోకమున దేవతలు ఉన్నారని వారు ఇంకను ఊహించుదురనుట నిశ్చయమే; అయితే కఱ్ఱ లేక రాతి రూపము ఎదుట వారు దేవునికి మొఱ్ఱపెట్టునప్పుడు, కఱ్ఱనుండియు రాతినుండియు వారు సహాయము ఆశించుచున్నట్లే అగును; ఏలయనగా ఇచ్చట విగ్రహారాధకులు ఏమి ఊహించుదురు అన్నది ప్రశ్న కాదు, సంగతియే పరిగణింపబడవలెను; ప్రవక్త అత్యంత సంపూర్ణముగాను స్పష్టముగాను ఖండించునది ఇదియే. కావున మూఢభక్తులు తమ ప్రార్థనలను కఱ్ఱకును రాతికిని చెల్లించుట వాడుక గనుక, వారు తమకు దేవతలను చేసికొని వారికి బలులు అర్పించుదురని అతడు చెప్పుచున్నాడు. ప్రవక్త ఈ విధమైన సేవను స్పష్టముగా పేర్కొనుట యుక్తమే; ఏలయనగా దేవుడు తనకు అర్పింపవలెనని ఆజ్ఞాపించునదియు మననుండి కోరునదియునైన ప్రధాన బలి ఆయనకు మొఱ్ఱపెట్టుటయే; ఏలయనగా ఆ విధముగా జీవమును రక్షణ సంబంధమైన సమస్తమును ఆయనయందు మాత్రమే కలవని మనము సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాము. కావున ఆయన జీవమునకును సమస్త ఆశీర్వాదములకును ఊటయని ఆయనకు ఇవ్వబడు ఈ సాక్ష్యమువలననే దేవుని మహాత్మ్యము విశేషముగా కనబడును గనుక, రాతి ఎదుట గాని కఱ్ఱ ఎదుట గాని సాగిలపడి, కనబడు దేవుని సహాయమును వేడుకొను ప్రతివాడును, సందేహము లేకుండ, నిత్యుడగు దేవుని మహిమను నిర్జీవమైన కఱ్ఱ ముక్కకు లేక రాతికి మార్చుచున్నాడు. కావున ప్రతి మూఢభక్తినుండి విడుదల పొందగోరిన యెడల ఈ సత్యమును జ్ఞాపకముంచుకొందము: మన ప్రార్థనలను విన్నపములను ఆయనకే మాత్రము చెల్లించునప్పుడు, లేక ఒక్క మాటలో, ఆయనకు మాత్రమే మొఱ్ఱపెట్టునప్పుడు, అప్పుడే మనకు ఏకైక సత్యదేవుడు కలిగియుండును. మనము నిర్జీవమైన విగ్రహములనాశ్రయించునప్పుడు, దేవునికి ఆయన స్వంత హక్కు నిరాకరింపబడును. మనము ఆయనను నూరుసార్లు దేవుడని పిలువవచ్చును, అయితే ఆయనకు మాత్రమే ప్రార్థన చేయని యెడల, శూన్యమైనదియు విలువలేనిదియునైన బిరుదును మాత్రమే ఆయనకు ఇచ్చుచున్నాము.

చివరిగా, విగ్రహములే బోధించుననుటచేత ప్రవక్త మనుష్యుల వెర్రితనమును ఎగతాళి చేయుచున్నాడు: ఏలయనగా నిన్న చెప్పబడినట్లు, కొందరు చేయునట్లు ఆ వాక్యభాగమును ప్రశ్నగా చదువకూడదు; అయితే మనుష్యుల మందబుద్ధిని మరింత తీవ్రముగా ఖండించుటకై ప్రవక్త, “నిస్సందేహముగా మీరు పూర్తిగా జ్ఞానహీనులైతేనే తప్ప ఆ రూపములే మీకు బోధించును” అని చెప్పుచున్నాడు. అవి అబద్ధమును వ్యర్థతను బోధించు బోధకులని అతడు ఇంతకుముందు చెప్పెననుట నిజమే; అయితే అతడు ఇప్పుడు మరియొక విధమైన బోధనను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు: అదేమనగా, మనుష్యులు విషయమును జ్ఞానముతో గమనించిన యెడల, తమ దేవతలను కేవలము చూచుటవలననే అవి సాతాను యొక్క మిక్కిలి స్పష్టమైన మోసములని వారు శీఘ్రముగా నేర్చుకొనగలరు; ఏలయనగా ఎవడైనను విగ్రహములను తేటయైన కన్నుతో చూచిన యెడల, అవి నిర్జీవమైన పదార్థమని చూచును, మరియు దేవుని మృతమైనదాని సారూప్యముగా మార్చుటచేత ఆయనకు గొప్ప అన్యాయము చేయబడుచున్నదని చూచును.

విగ్రహములే చాలిన బోధకులు, చాలినదానికంటె ఎక్కువ బోధకులు, మనుష్యులు బోధను అంగీకరించి శ్రద్ధగా చెవియొగ్గునప్పుడు అని ప్రవక్త చెప్పునప్పుడు అతని భావమును ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము. నిన్న చెప్పబడినట్లు, విగ్రహములు ఏదో దైవికమైనది వాటికి ఆపాదింపబడుచుండగా మనుష్యుల నాశనమునకై మోసపూరితముగా బోధించునని అతడు చెప్పుట లేదు; అయితే స్వస్థమైన మనస్సుగలవాడును తప్పిదము లేనివాడునైన ఎవడైనను ఆ విగ్రహమును చూడవచ్చి సంగతినే గూర్చి తీర్పు తీర్చుకొనిన యెడల అవి బోధించుననియే అతడు చెప్పుచున్నాడు. అయితే మూఢభక్తి మనుష్యుల మనస్సులను ఆక్రమించుకొనియున్నది; అందువలననే అందరును సాతాను యొక్క శిష్యులగుచున్నారు, ఇచ్చట అతడు ప్రస్తావించు ఆ బోధను గ్రహించుటకు ఎవడును తన మనస్సు నిలుపడు. ఒక్క మాటలో, విగ్రహములు స్వభావసిద్ధముగా బోధించును, మరియు సాతాను యొక్క ఉపాయము చేతను మోసము చేతను బోధించును. అవి స్వభావసిద్ధముగా బోధించును; ఏలయనగా తమ మౌనముచేత అవి తమలో బలము లేనందున తాము దేవతలు కామని చూపించును. అవి సైతాను ఉపాయముచేతను బోధించును; ఏలయనగా అవి ఒక విధమైన దివ్యత్వమును తమకు చెప్పుకొనునట్లు చేయబడినవి, ఆ విధముగా అప్పటికే తమ స్వంత భ్రమలచేత చెడిపోయిన మనుష్యుల మనస్సులను అవి కన్నులు మిరుమిట్లు గొలుపును. ప్రవక్త ఇప్పుడు చెప్పుచున్న మొదటి బోధకు ఎవడును తన మనస్సును నిలుపడు; ఏలయనగా దాదాపు అందరును స్వభావమును పూర్తిగా విడనాడుదురు: విగ్రహములు దేవతలని ఇదొక్కటియే వారిని పట్టుకొనియున్నది; ఏలయనగా మనము మిక్కిలి దూరమున ఉన్నవారమును, కనబడు రూపముల ద్వారా తప్ప మరి ఏ విధముగాను మనయొద్దకు దిగి రాని పరలోకపు నిత్యుడగు దేవుని ప్రతిరూపమును వారు చేయుదురు!

ఈ దేవతలు బంగారముతోను వెండితోను కప్పబడియున్నను, వాటిలో, లేక వాటి మధ్య, ఊపిరి లేదని చెప్పుటచేత ప్రవక్త అదే సత్యమును స్థిరపరచుచున్నాడు.

ఒక్క మాటలో, అవి కేవలము ముసుగులని అతని భావము; ఏలయనగా ప్రాణము లేకుండ ఏ దైవత్వమును ఉండజాలదు. కావున విగ్రహములు నిర్జీవ వస్తువులైనందున, అవి సాతాను యొక్క మిక్కిలి స్పష్టమైన మోసములనియు, మనుష్యులు ఆ విధముగా నిర్జీవ వస్తువులకు తమను తాము అర్పించుకొనునప్పుడు అతడు వారి మనస్సులను మంత్రముగ్ధులను చేయుననియు తేలుచున్నది.

అంతేకాక, ఇచ్చట విగ్రహములకు విరోధముగా చెప్పబడినదంతయు నిశ్చయముగా పోపు మతము యొక్క మూఢభక్తులకు వర్తించును. వారు తమ విగ్రహములకు దైవికమైన గౌరవములను చెల్లించుటలేదని ఖండించుదురు; అయితే ప్రవక్త చెప్పునదేమో విచారింతము. వారు నిజముగా బంగారమునకును వెండికిని బలులు అర్పించి, తరువాత తమ రూపముల ఎదుట మోకరించుదురు, మరియు ఈ రూపములలో తప్ప దేవుడు తమకు సమీపముగా ఉన్నాడని తలంచరు. కావున ప్రవక్త ఇచ్చట అవివేకముగా తర్కించుచున్నాడని వారు చూపవలెను, లేదా వారు ఆ విధముగా విగ్రహముల ఎదుట తమ ప్రార్థనలను అర్పించునప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ప్రకటన ప్రకారము వారు దోషులుగా ఎంచబడవలెను. ఇప్పుడు తరువాత ఇట్లున్నది ---

హబక్కూకు 2:20

20. యెహోవా తన పరిశుద్ధాలయములో ఉన్నాడు; భూలోకమంతయు ఆయన సన్నిధిని మౌనముగా నుండవలెను.

20. Jehova autem in templo sanctitatis suae (id est, in templo sancto suo:) sileat a facie ejus omnis terra.

బబులోనీయులు తమ విగ్రహములనుండి ఏదైనా సహాయము ఆశించుటలో మోసపోయిరనియు, సాతానుచేత వంచింపబడిరనియు మనకు బోధించిన తరువాత, హబక్కూకు ఇప్పుడు విశ్వాసుల దృష్టిని ఏకైక సత్యదేవుని వైపునకు మరల త్రిప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా బబులోనీయులకు వారి విగ్రహములపై ఉన్న మిథ్యావిశ్వాసమును తొలగించుట మాత్రమే చాలదు; మరియొక ప్రక్క ఇశ్రాయేలీయులు సత్యదేవుని కృపను నమ్ముకొనినవారై, ఆయన తమను తన సంరక్షణ క్రిందికి తీసికొనినందున దేవుడు తమ పక్షమున ఉన్నాడని సంపూర్ణముగా ఒప్పించబడవలెను.

మనము ఈ క్రమమును జాగ్రత్తగా గమనింపవలెను; ఏలయనగా లోకములో ప్రబలియున్న మూఢభక్తులన్నిటిని అనేకులు ధైర్యముగా ఎగతాళి చేయుదురు, అయితే అదే సమయమున ధైర్యముగాను సైక్లోప్సుల క్రూరత్వముతోను సత్యదేవుని తృణీకరించుదురని మనము చూచుచున్నాము. ఈ దినమున ఎపిక్యూరీయులుగాని లూసియానువాదులుగాని ఎందరు కలరు? వారు పోపు మతము యొక్క మూఢభక్తులకు విరోధముగా పరిహాసముగాను ఎగతాళిగాను వాగుచున్నారు, అయితే ఈ లోపల దేవుని భయము వారిని ఏమాత్రమును ప్రభావితము చేయదు. అయినను రెండు అపాయములలో ఒకదానిని ఎంచుకొనవలసి వచ్చిన యెడల, దేవుని ఆలోచన యంతటిని తుడిచివేయు ఆ స్థూల భక్తిహీనతకంటె మూఢభక్తి ఎక్కువ సహింపదగినది. మూఢభక్తులు తమ భ్రమలలో ఎంత ఎక్కువగా శ్రమపడుదురో, అంత ఎక్కువగా వారు తమ మీదికి దేవుని ఉగ్రతను రేపుదురనుట నిజమే; ఏలయనగా వారు ఆయన మహిమను నిర్జీవ వస్తువులకు మార్చుదురు; అయినను ఘనతయు ఆరాధనయు దేవునికి చెందవలెనను ఈ సూత్రమును వారు నిలుపుకొనుదురు: అయితే ఏ మతమును లేని అపవిత్రులు దేవుని ఆయన ఉన్నట్లుగా ఉండనీయకపోవుటయే కాక, తమ శక్తికొలది ఆయనను శూన్యముగా మార్చుటకు కూడ ప్రయత్నించుదురు. అందువలననే ప్రవక్త ఇచ్చట పాటించు క్రమము నిలుపబడవలెనని నేను చెప్పితిని. ఏలయనగా, మూఢభక్తులను సాతాను మోసపుచ్చు తన భ్రమలను, అనగా సత్యదేవునికి బదులుగా వారి ఎదుట కేవలము ఒక నీడను ఉంచుటను, పడద్రోసిన తరువాత, అతడు ఇప్పుడు ఏకైక సత్యదేవుని యథార్థ ఆరాధనను స్థాపించుచున్నాడు.

కావున ప్రవక్త ఇంతవరకు మూఢభక్తులను పడద్రోయుటకు ప్రయత్నించుచుండెను, ఇప్పుడు అతడు కట్టుచున్నాడు: ఏలయనగా విగ్రహములు పడద్రోయబడినప్పుడు దేవుడు తన స్వంత న్యాయపీఠమును అధిరోహించి, తన హక్కుననుసరించి అక్కడ సర్వోన్నతునిగా ప్రకాశించని యెడల, నేను చెప్పినట్లు, మూఢభక్తులు చెక్కుచెదరక యుండుటయే మేలు, కనీసము ఎక్కువ సహింపదగినది.

దేవుడు తన స్వంత ఆలయములో లేక నగరములో ఉన్నాడని అతడు ఇప్పుడు చెప్పుచున్నాడు: ఈ పదము తరచుగా ఆకాశమునకు వాడబడును, అయితే ఇచ్చట పరిశుద్ధ స్థలమునకు వర్తింపజేయబడినది. ప్రవక్త ఆకాశమును గూర్చి చెప్పుచున్నాడని అనేకులు భావింతురు; అనగా ఆకాశమునకును భూమికిని శిల్పకారుడును సృష్టికర్తయునైన సత్యదేవుడు కనబడు రూపములో చూడబడడనియు, బంగారముతోను వెండితోను కప్పబడడనియు, కఱ్ఱ లేక రాతిచేత సూచింపబడడనియు; అయితే ఆయన ఆకాశమందు ఏలుచున్నాడనియు, తన అపరిమితమైన మహిమతో ఆకాశమును నింపుచున్నాడనియు ప్రవక్త చెప్పినట్లుగా, ఈ అభిప్రాయము ఏమాత్రమును అనుచితము కాదు. అయితే అతడు ఇచ్చట విశేషముగా యూదులను సంబోధించుచున్నందున, ఆ సమయమున దేవుడు ఎచ్చట ఆరాధింపబడవలెనని సంకల్పించెనో, ఎచ్చట తనకు బలులు అర్పింపబడవలెనని సంకల్పించెనో ఆ దేవాలయమును గూర్చి అతడు మాటలాడుచున్నాడని నాకు ఎక్కువ సంభావ్యముగా తోచుచున్నది; ఏలయనగా ఆకాశమునకును భూమికిని సృష్టికర్తయగు దేవుని సమస్త జనముల మూఢభక్తులకు విరుద్ధముగా నిలుపుట మాత్రమే చాలదు; మనుష్యుల ఇచ్ఛచేత రూపింపబడి ఆ సమయమున లోకములో పేరును ప్రసిద్ధియు పొందిన ఆ దేవతలందరికిని ఇశ్రాయేలు దేవునికిని మధ్య భేదమును చూపుట కూడ అవసరమై యుండెను. ఇశ్రాయేలు దేవుడు నిజముగా ఆకాశమునకును భూమికిని సృష్టికర్తయే; అయితే ఆయన తన ధర్మశాస్త్రము ద్వారా తన్ను తెలియజేసికొనెను, మనుష్యులకు తన్ను బయలుపరచుకొనెను, కావున ఆయన మహిమ మరుగుపడలేదు; ఏలయనగా మనము దేవుని గూర్చి మాటలాడునప్పుడు, ఆయన మనయొద్దకు వచ్చి ఒక విధముగా తన్ను మనకు కనుపరచుకొననియెడల మనము నశించిపోదుము; ఏలయనగా సమస్త ఆకాశములకు పైగా చొచ్చుకొనిపోగల అంత గొప్పది కాదు మన బుద్ధి సామర్థ్యము. కావున దేవుని మహిమ స్వతస్సిద్ధముగా మనకు అగ్రాహ్యమైనది; అయితే ఆయన తన క్రియల ద్వారాను తన వాక్యము ద్వారాను తన్ను తెలియజేసికొనుచున్నాడు.

ఇశ్రాయేలీయులు ఏకైక సత్యదేవుని ఆరాధించుచున్నారనియు, ఆరాధించుచున్నారని నిశ్చయముగా ఎరిగియుండిరనియు ఇప్పుడు కనుక, దేవుడు తమను దత్తత తీసికొనెను గనుక ఆయన తమ తండ్రి అనునట్టి ధర్మశాస్త్రము యొక్క బోధనుండి వారు పొందిన నిరీక్షణయందు ప్రవక్త ఇచ్చట వారిని యుక్తముగా స్థిరపరచుచున్నాడు.

ఎవరైనను ఈ పదమును ఆకాశమునకని తీసికొనగోరిన యెడల, నేను అభ్యంతరపెట్టను; మరియు నేను చెప్పినట్లు, ఆ అర్థము అనుచితము కాదు. అయితే ప్రవక్త తన స్వజనులపై ప్రత్యేక దృష్టి కలిగియున్నట్లు నాకు తోచుచున్నందున, వారికి అతడు బోధకునిగా నియమింపబడెను; కావున ఇచ్చట దేవాలయము లేక నగరము అను పదమును పరిశుద్ధ స్థలమని గ్రహింపవలెననుట ఎక్కువ సంభావ్యము.

అట్లయిన యెడల ఇశ్రాయేలు దేవునికిని అన్యజనుల దేవతలకును భేదము లేదని, ఏలయనగా ఆయన కూడ భూమిపై ఒక నివాసములో నివసించుననియు ఎవడైనను ఆక్షేపణ లేవనెత్తిన యెడల, దానికి జవాబు స్పష్టముగా ఇదే --- దేవుడు కెరూబుల మధ్య నివసించునని చెప్పబడినను, ఆయనకు కఱ్ఱకో రాతికో పోలికేదైనను ఉన్నట్లుగా గాని, మానవ శరీరములతో ఏదైనను సాదృశ్యము ఉన్నట్లుగా గాని ఆయన ఒక ప్రతిమచేత సూచింపబడలేదు. ఈ భ్రమలన్నియు దేవాలయమునుండి వెలివేయబడెను; ఏలయనగా ఆయన తన ఆరాధకులను ఆకాశమువైపు చూడుడని ఆజ్ఞాపించెను. మధ్యను ఒక తెర ఉండెను; ప్రజలు ఆ పరలోక నమూనా ద్వారా తప్ప మరి ఏ విధముగాను దేవునియొద్దకు రాజాలరని గ్రహించునట్లు, ధూపవేదికలోను తాము బలులు అర్పించిన బలిపీఠములోను సన్నిధిరొట్టెల బల్లలోను, ఒక్క మాటలో దేవాలయపు ఇతర సేవలన్నిటిలోను వారు దాని ప్రతిరూపములను చూచిరి. మరియు గమనింపదగిన మరొక భేదమును కలదు; ఏలయనగా అచ్చట బంగారు పీఠము ఉన్నను, నిబంధన మందసము ఉన్నను, బలిపశువులు వధింపబడిన బలిపీఠము ఉన్నను, ఈ ప్రతిరూప చిహ్నములన్నిటిపై దేవుని వాక్యము లిఖింపబడియుండెను; దానివలన మాత్రమే నిజమైన భక్తి సమస్త అబద్ధ కల్పనలనుండి వేరుపరచబడవలసియుండెను. కల్పిత ఆరాధనా విధానములలో ఎంత ఆకర్షణీయమైన హేతువు కనబడినను, వాటిని న్యాయసమ్మతములుగా చేయుటకు మనుష్యులకు అధికారము లేదు; అయితే ఏకైక సత్యమైన దేవుని వాక్యమునకు ఎంత భక్తి చెల్లింపబడవలెనంటే, అది ఇతర హేతువులన్నిటిని అధిగమింపవలెను. అంతేకాక, నేను ఇంతకుముందే సూచించినట్లు, ఈ వాక్యము యూదులను ఈ భ్రమలలో నిలుపలేదు, గాని వారి మనస్సులను ఆకాశమునకు ఎత్తెను. కావున యెరూషలేములోనుండిన దేవాలయమునకును, ఆ కాలమున లోకమంతటను మూఢభక్తులు తమకై కట్టుకొనిన ఆలయములకును మధ్య గొప్ప భేదము ఉండెనని మనము ఇప్పుడు చూచుచున్నాము; ఏలయనగా దేవుడు యూదులపై ఏలుచుండెను, కావున వారు మోసపోవుట సాధ్యము కాదు. ఈ దినమున కూడ, దేవుని వాక్యము మనమధ్య ప్రకాశించుచున్నచోట, మనము దానిని సురక్షితముగా అనుసరింపవచ్చును. మరియు ఇంకను, దేవుడు తన సేవకులను వారి అజ్ఞానమును బట్టి కొన్ని బాహ్యమైన అంశములను ఉపయోగించినను, ఆత్మీయముగా తన యొద్దకు ఆకర్షించెను. కావున దేవుడు తన నగరములో లేక తన దేవాలయములో ఉన్నాడని ప్రవక్త యుక్తముగా చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా తాము కల్పిత దేవుని ఆరాధించుటలేదని ఇశ్రాయేలీయులు నిశ్చయముగా ఎరుగుదురు, ఏలయనగా ఆయన తన ధర్మశాస్త్రములో తన్ను వారికి బయలుపరచుకొనెను, ప్రతిరూపమైనట్టియు ఆత్మీయమైనట్టియు విధముగా తాను ఆరాధింపబడగోరిన పరిశుద్ధ స్థలమును ఎన్నుకొనెను.

తరువాత అతడు, భూలోకమంతయు ఆయన సన్నిధిని మౌనముగా నుండవలెను అని చేర్చుచున్నాడు. ఇశ్రాయేలీయులు ఏకైక సత్యదేవుని సంరక్షణ క్రింద ఉండుటయే చాలిన భద్రత అని ఎరిగి, తమ భక్తిమార్గమున ఉత్సాహముతో సాగిపోవునట్లును, అన్యజనుల మూఢభక్తులను వెదకకుండునట్లును, తరచు జరుగునట్లు వ్యర్థమైన ఆశలచేత అటు ఇటు కొనిపోబడకుండునట్లును హబక్కూకు దేవుని శక్తిని నిస్సందేహముగా కొనియాడుచున్నాడు. కావున భూలోకమంతయు మౌనముగా నుండవలెనని అతడు చెప్పుచున్నాడు. ఇశ్రాయేలీయులు బలములోను యుద్ధవిద్యలోను సైన్యములలోను, ఒక్క మాటలో ఇట్టి సమస్త విషయములలోను బబులోనీయులకంటెను ఇతర జనములకంటెను మిక్కిలి తక్కువవారును వారితో సరిపోలనివారునై యుండవచ్చునేమో, అయినను దేవుని సంరక్షణ క్రింద వారు సదా సురక్షితముగా ఉందురని అతడు చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా లోకములో ఎంత శక్తి యున్నను ప్రభువు దానిని అదుపులో ఉంచగలడు.

ప్రవక్త ఉద్దేశమేమో ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము: ఏలయనగా అతడు ప్రజలందరిని దేవుని ఆరాధింపుడని కేవలము ప్రబోధించుటలేదు; అయితే మనుష్యులు ఆయనకు విరోధముగా వెర్రెత్తియున్నను, ఆయన తన హస్తముచేత వారిని సులభముగా లోపరచుకొనగలడని చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా రాజులును వారి ప్రజలును చేయు సమస్త అల్లర్ల తరువాత, ప్రభువు తన నోటి ఒక్క ఊపిరిచేత, వారి ప్రయత్నములు ఎంత ఉగ్రమైనవైనను, అన్నిటిని చెదరగొట్టగలడు. కావున ప్రవక్త ఇప్పుడు చెప్పుచున్న మౌనము ఇదియే. అయితే మరియొక విధమైన మౌనము కలదు, అదేదనగా మనము ఇష్టపూర్వకముగా దేవునికి లోబడునప్పుడు; ఏలయనగా ఈ విషయమై మౌనము అనగా లోబడుటయే తప్ప మరేమియు కాదు: మన స్వంత కల్పనలను ఊహలను తీసికొనిరాక, ఆయన వాక్యముచేత బోధింపబడ మనలను అనుమతించుకొనునప్పుడు మనము దేవునికి లోబడుచున్నాము. ఆయన శక్తికి గాని ఆయన తీర్పులకు గాని మనము సణగనప్పుడు, ఆయన బలమైన హస్తము క్రింద మనలను తగ్గించుకొనునప్పుడు, తమ స్వంత ఆశలకు లొంగువారు చేయునట్లు ఆయనను ఉగ్రముగా ఎదిరింపనప్పుడు కూడ మనము ఆయనకు లోబడుచున్నాము. ఇది నిజముగా, నేను చెప్పినట్లు, స్వచ్ఛంద లోబాటే; అయితే లోకమంతటిని పడద్రోసి తన పాదముల క్రింద త్రొక్కివేయుటకు తనకిష్టమైనప్పుడెల్ల దేవునికి శక్తి కలదని ప్రవక్త ఇచ్చట చూపుచున్నాడు; కావున విశ్వాసులు భయపడవలసినదేమియు లేదు, ఏలయనగా తమ రక్షణ భద్రపరచబడియున్నదని వారెరుగుదురు; ఏలయనగా లోకమంతయు వారికి విరోధముగా ఏకమైనను, అది దేవుని ఎదిరింపజాలదు. ఇప్పుడు ఒక ప్రార్థన తరువాత వచ్చుచున్నది:---