హగ్గయి 2

హగ్గయి 2

హగ్గయి 2:1-5

1. ఏడవ నెల యిరువది యొకటవ దినమున ప్రవక్తయైన హగ్గయి ద్వారా యెహోవా వాక్కు ఈలాగు వచ్చెను—

1. In septimo et vicesimo uno mensis (hoc est, septimo mense, vicesima prima die mensis) fuit sermo Iehovae in manu Chaggai Prophetae, dicendo.

2. షయల్తీయేలు కుమారుడును యూదా దేశాధిపతియునైన జెరుబ్బాబెలుతోను, యెహోజాదాకు కుమారుడును ప్రధానయాజకుడునైన యెహోషువతోను, శేషించిన జనులతోను ఈలాగు చెప్పుము—

2. Dic nunc ad Zerubbabel, filium Sealtiel, ducem Jehudah, et ad Jehosuah, filium Jehosadak, sacerdotem magnum, et ad reliquias populi, dicendo.

3. పూర్వము ఈ మందిరము ఎంతో ప్రభావముగలదై యుండగా చూచినవారు మీలో శేషించినవారెవరైన నున్నారా? ఇప్పుడు ఇది మీ కన్నులకు ఎట్లు కనబడుచున్నది? దానితో పోల్చగా ఇది మీ దృష్టికి ఏమియు లేనట్టుగా కనబడుచున్నది గదా?

3. Quis in vobis superstes (vel, residuus, ad verbum) qui viderit domum hanc in gloria sua priore, et quam vos videtis hanc nunc, annon prae illa sicut nihilum in oculis vestris?

4. అయినను జెరుబ్బాబెలూ, నీవు ధైర్యము తెచ్చుకొనుము అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు; యెహోజాదాకు కుమారుడును ప్రధానయాజకుడునైన యెహోషువా, నీవు ధైర్యము తెచ్చుకొనుము; దేశప్రజలారా, మీరందరు ధైర్యము తెచ్చుకొనుడి అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు; పని జరిగించుడి, నేను మీకు తోడైయున్నానని సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు.

4. Et nunc (vel, nunc tamen) fortis sis Zerubbabel, dicit Iehova, et fortis sis Jehosuah, fili Jehosadak, sacerdos magne, et fortis sis omnis populus terrae, dicit Iehova, et operamini, quia ego vobiscum, dicit Iehovah exercituum,

5. మీరు ఐగుప్తులోనుండి వచ్చినప్పుడు నేను మీతో చేసిన నిబంధన వాక్యము చొప్పున నా ఆత్మ మీ మధ్య నిలిచియున్నది; భయపడకుడి.

5. Secundum verbum quod pepigi vobiscum dum egressi estis ex Egypto; et spiritus meus stabit (vel, perseverabit) in medio vestri, ne timeatis.

ఆరంభింపబడిన పనికి ఆటంకము కలిగించగల ఒక శోధనను నివారించుటకై దేవుడు తనను పంపిన మరియొక కారణమును ప్రవక్త ఇప్పుడు తెలియజేయుచున్నాడు. దేవాలయ నిర్మాణమును చేపట్టుటకు వారందరు పరలోకాత్మచేత ప్రేరేపింపబడిరని మనము చూచితిమి. అయితే సాతాను తన అనేక యుక్తులచేత భక్తిపరులను వారి మార్గమునుండి మళ్లించ యత్నించునట్లు, ప్రజల ఆసక్తిని అడ్డగింపగల ఒక కారణమును వాడు పన్నియుండెను. పూర్వపు దేవాలయముయొక్క వైభవమును చూచిన వృద్ధులు ఈ దేవాలయమును కేవలము ఒక పూరిగుడిసెకంటె మెరుగైనదిగా ఎంచనందున వారి ఉత్సాహమంతయు ఆవిరియైపోయెను; ఏలయనగా మనము చెప్పినట్లు వాగ్దానము లేకుండ మనుష్యులలో ఉత్సాహమైనను పట్టుదలయైనను నిలువదు. ఇప్పుడు యెహెజ్కేలు ప్రవచించినదియు, ఇతర ప్రవక్తలందరు, విశేషముగా సంఘముయొక్క శ్రేష్ఠతను గూర్చి ఘనముగా మాటలాడి అది దాని పూర్వస్థితికంటె మిన్నగా నుండునని చూపిన యెషయా సాక్ష్యమిచ్చినదియు మనకు తెలియును. (యెషయా 33:21.) అదియుగాక యెహెజ్కేలు దేవాలయముయొక్క ఆకారమును వర్ణించి దాని కొలతలను తెలిపెను. (యెహెజ్కేలు 41:1.) కావున క్రొత్త దేవాలయము పూర్వపు దేవాలయముకంటె మరింత వైభవముగలదై యుండునని విశ్వాసులు ఈ ప్రవచనములనుండి నేర్చుకొనియుండినందున, క్రొత్త దేవాలయము పూర్వ దేవాలయముయొక్క శ్రేష్ఠతను, మహత్త్వమును ఏ విషయములోను అందుకొనలేదని గ్రహించినప్పుడు, వారు ఆ పనియందు చల్లారిపోవు అపాయములో మాత్రము కాక, పూర్తిగా నిరుత్సాహపడు అపాయములో కూడ ఉండిరి. ఈ సంగతులు యోసెఫస్ చేత విపులముగా వర్ణింపబడియున్నవి.

అయితే, క్రొత్త హెచ్చరికచేత వారు ప్రోత్సాహపరచబడనియెడల, ఆరంభించిన పనిని వారు విడిచిపెట్టు అపాయము అప్పుడు ఉండెనని ప్రవక్త మాటలనుండి మనము సులభముగా నిర్ణయింపగలము. మరియు ఇది ఏడవ నెల మొదటి దినమున జరిగెనని అతడు చెప్పుచున్నాడు.

ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న పుట్టుచున్నది: వారు క్రొత్త కట్టడమును పాత దానితో ఇంత త్వరగా ఎట్లు పోల్చిరి? పని ఆరంభమై ఏడెనిమిది దినములు మాత్రమే గడచెను; పోల్చుటకు ఆధారముగా నుండగల దేదియు అప్పటికి నిర్మింపబడియుండుట అసాధ్యము. కావున ప్రవక్త ఇంత త్వరగా వారియొద్దకు పంపబడుట విచిత్రముగా కనబడుచున్నది. దీనికి సమాధానము సులభముగా దొరకును; మొదటి అధ్యాయము ఆరంభమున నేను చెప్పిన సంగతిని మనస్సులో ఉంచుకొనినయెడల, అనగా దేవాలయపు పునాదులు అంతకుముందే వేయబడియుండెననియు, అయితే దీర్ఘకాలము పని ఆగిపోయెననియు గ్రహింపవచ్చును; ఏలయనగా ప్రజలు తమ స్వకీయ వ్యవహారములవైపు మళ్లి, అందరును తమ స్వలాభములయందే ఎంతగా నిమగ్నులైరనగా దేవాలయ నిర్మాణమును నిర్లక్ష్యము చేసిరి. ప్రజలు నియమిత కాలమునకు ముందే చెరనుండి తిరిగివచ్చిరని అనుకొనుట పూర్తిగా అబద్ధపు భావమే; అది స్పష్టమైన ఋజువులచేత తగినంతగా ఖండింపబడియున్నది; ఏలయనగా ప్రజలు తిరిగివచ్చుటకు అనుమతి ఇచ్చునట్లు కోరెషును దర్యావేషును దైవప్రేరణచేత నడిపింపబడిరని లేఖనము స్పష్టముగా తెలుపుచున్నది. కావున యూదులు తమ దేశమునకు తిరిగివచ్చినప్పుడు వెంటనే దేవాలయమును కట్టనారంభించిరి; అయితే తరువాత, నేను చెప్పినట్లు, లోభమైనను, తమ స్వలాభమునుగూర్చిన మితిమీరిన ఆతురతయైనను వారి మనస్సులను పట్టుకొనెను. ఇట్లు దేవాలయ నిర్మాణము కొంతకాలము నిర్లక్ష్యము చేయబడినందున, మన ప్రవక్త మనకు చూపినట్లు వారు మరల ప్రోత్సహింపబడిరి. వారు పనికి చేతులు వేసి ఇంకను కొద్దిసేపైనను కాకముందే, సాతాను కపటముచేత ఇట్టి సూచనలు చొరబడెను—"ఓ దౌర్భాగ్యులారా, మీరేమి చేయుచున్నారు! మీ దేవునికి ఒక దేవాలయమును కట్టగోరుచున్నారు; కాని అది ఎట్టి దేవాలయమగును? నిశ్చయముగా ప్రవక్తలందరు కొనియాడినది అది కాదు.

యెషయా, యిర్మీయా, యెహెజ్కేలులయందు మనము ఏమి చదువుచున్నాము? బబులోను చెరనుండి మనము తిరిగివచ్చిన తరువాత తిరిగి కట్టబడు దేవాలయము ఇంకొకదానికంటె మరింత వైభవముగలదై యుండునని వీరందరు సాక్ష్యమిచ్చియుండలేదా? కాని మనము ఇప్పుడు కట్టుచున్నది ఒక పాకయే. నిశ్చయముగా ఇది అధికారము లేకుండ చేయబడుచున్నది. కావున మనము దేవుని నడిపింపు క్రింద పోరాడుటలేదు; పనిని మానివేయుటయే మనకు మేలు; ఏలయనగా మన సేవ ఆయన వాక్యముపై స్థాపింపబడనియెడల అది దేవునిచేత అంగీకరింపబడదు. మరియు దేవుడు వాగ్దానము చేసిన దానికి ఈ దేవాలయము ఎంత తక్కువగా నున్నదో మనము చూచుచున్నాము."

కావున ప్రజలను వారి ఉదాసీనతనుండి తప్పించుటకు ఎనిమిదవ దినమున హగ్గయి పంపబడుట కారణము లేనిది కాదని మనము ఇందువలన నేర్చుకొనుచున్నాము. మనము నిత్యము ప్రేరేపింపబడుట ఎంత అవసరమో కూడ దీనినుండి మనము నేర్చుకొనవచ్చును; ఏలయనగా మనలను మేల్కొని యుంచుటకు దేవుడు తన హెచ్చరికలను తరచుగా పునరుచ్చరించనియెడల, మనలను సరియైన మార్గమునుండి మళ్లించుటకు వెయ్యి ఆటంకములను సాతాను సులభముగా కనుగొనగలడు. ఎనిమిది దినములు మాత్రమే గడచెను; హగ్గయి వారిని మరల ప్రోత్సహించుటకు పంపబడనియెడల ప్రజలు తమ పనిని మానివేసియుందురు.

ఇప్పుడు, ప్రవక్త నివారింపను తొలగింపను ఉద్దేశించిన ఈ ఆగిపోవుటకు కారణమును విశేషముగా గమనింపవలెను. ప్రజలు అంతకుముందు పని మానివేసిరి, ఏలయనగా వారు తమ స్వలాభమునందు మితిమీరి నిమగ్నులై యుండిరి; అది నీచమైన కృతఘ్నతకును అపవిత్రమైన భక్తిహీనతకును రుజువు: దేవాలయమును కట్టుటయందు శ్రద్ధలేనివారు దేవునియెడల మిక్కిలి కృతఘ్నులైయుండిరి; అంతేకాక, దేవాలయమును అరణ్యమువలె విడిచిపెట్టి, తాము నివసించుటకు పలకలు తాపిన ఇండ్లను వెదకుచు, అలంకారము లేని మర్యాదగల ఇండ్లతో తృప్తిపొందకుండుటచేత వారి భక్తిహీనత సహింపరానిదై యుండెను. అయితే హగ్గయి రెండవమారు పంపబడినప్పుడు కారణము వేరుగా నుండెను; ఏలయనగా అప్పటి వారి ఉదాసీనత సద్భావమునుండియు నిజమైన భక్తిభావమునుండియు పుట్టినది. కాని ఇందువలన సాతాను ఎంత సూక్ష్మబుద్ధిగల కుట్రదారుడో మనము చూచుచున్నాము; వాడు బహిరంగముగా మనలను దేవుని సేవనుండి లాగివేయుట మాత్రమే కాక, రహస్యముగా చొరబడి, ఆసక్తి అను ముసుగులో మన పిలుపు మార్గమునుండి మనలను మళ్లించుచున్నాడు. పని ఆరంభించిన తరువాత ప్రజలు ఎందుకు నిర్లక్ష్యులైరి? రెండవ దేవాలయముయొక్క మహిమ మొదటి దానికంటె ఎంతో తక్కువగా నుండుట చూచి వృద్ధులు దుఃఖపడినందువలననే. ప్రజలు బూరల ధ్వనిచేత తమను ఉత్సాహపరచుకొనినను, వారిలోని వృద్ధులు తమ విలాపములచేత ఆ ధ్వనిని అణచివేసిరి. ఇది ఎందుకు? నేను చెప్పినట్లు, ఈ దేవాలయము ఏ విధముగాను పూర్వపు దానికి సమానము కాదని వారు చూచుటచేతనే; అందువలన దేవుడు ఇంకను వారితో సమాధానపడలేదని వారు తలంచిరి. ఇంత ఖర్చు అవసరము లేదనియు, ఎక్కువ ధనము వెచ్చింపబడవలెనని దేవుడు కోరడనియు వారు చెప్పియుండినయెడల వారి భక్తిహీనత బహిరంగముగా బయలుపడియుండెడిది; అయితే ప్రవక్తలందరు వాగ్దానము చేసినట్లుగా సంఘ పునరుద్ధరణ వచ్చెనని నిశ్చయముగా రుజువుచేయునంతటి వైభవము దేవాలయమునకు ఉండవలెనని వారు ప్రత్యేకముగా కోరినప్పుడు, వారి భక్తిభావమును మనము నిస్సందేహముగా గ్రహించుచున్నాము.

అయితే సత్యమను ముసుగులో సాతాను కుతంత్రములు కనబడినప్పుడు మనము ఎల్లప్పుడు వానిని గూర్చి జాగ్రత్తపడవలెనని మనకు ఇందువలన జ్ఞాపకము చేయబడుచున్నది. కావున మన మనస్సులు భక్తివైపు మొగ్గియున్నప్పుడు, మన కర్తవ్యమునుండి మనలను మళ్లించగలదానిని వాడు రహస్యముగా మన మనస్సులో పుట్టించునేమోయని వానికి మనము ఎల్లప్పుడు భయపడవలెను; ఏలయనగా కొందరు సంఘములో అత్యున్నతమైన పరిపూర్ణతను కోరుచు దానిని విడిచిపెట్టుటను మనము చూచుచున్నాము. సరిదిద్దలేనప్పుడు సహింపరానివని తాము తలంచు దోషములపై వారు ఆగ్రహపడుదురు; ఇట్లు ఆసక్తి అను నెపముతో తమను తాము వేరుపరచుకొని, పరిపూర్ణమైన సంఘము ఉండదగిన ఒక క్రొత్త లోకమును తమకొరకు ఏర్పరచుకొన ప్రయత్నించుదురు; మరియు మచ్చగాని ముడతగాని లేనిదిగా ఉండునట్లు క్రీస్తు సంఘమును సంపాదించెనని పౌలు చెప్పుచోటువంటి, పరిశుద్ధాత్మ సంఘమునకు పవిత్రతను ఉపదేశించు వాక్యభాగములను వారు పట్టుకొందురు. కావున వీరు ఇంత కఠినమైన ఆసక్తితో రగులుకొని దేవునినుండియే తొలగిపోయి సంఘైక్యమును భంగపరచునట్లు, అహంకారులైన అనేకులు కూడ దేవుని సంఘము తమ మధ్య గొప్ప ఆడంబరముతో ప్రకాశించనందున దానిని తృణీకరించుదురు; మరియు మనము అస్పష్టులమును అల్పులమునై యుండుటచేతను, మన స్వల్ప సంఖ్యను వారు తిరస్కారముతో చూచుటచేతను దేవుడు మన మధ్య నివసించుటలేదని వారు తలంచుదురు.

వీరందరియందు భక్తిని పోలిన ఏదో కనబడుచున్నది. ఎట్లు? ఏలయనగా దేవుడు భయభక్తులతో గౌరవింపబడవలెనని, లోకమంతయు ఆయన మహిమయందలి భయముతో నిండియుండవలెనని వారు కోరుదురు; లేదా ఘనమైన అర్పణలు చేయబడునట్లు విస్తారమైన సంపద కూర్చబడవలెనని వారు కోరుదురు. అయితే నేను ఇప్పటికే చెప్పినట్లు, సాతాను ఈ విధముగా కపటముగా చొరబడును; కావున నమ్మదగినట్లు కనబడు నెపములతో వాడు మన కన్నులను మిరుమిట్లు గొలుపకుండునట్లు వాని కుతంత్రములకు మనము భయపడవలెను. అయితే జాగ్రత్తకు శ్రేష్ఠమైన మార్గము ఏదనగా, దేవుడు ఆజ్ఞాపించినదానిని లక్ష్యపెట్టుటయు, ఆయన వాగ్దానములపై ఆనుకొనుటయునై యున్నది; వాగ్దానముల నెరవేర్పు మన కోరికలకు వెంటనే సరిపోలకపోయినను మనము మన మార్గమున స్థిరముగా సాగిపోవవలెను; ఏలయనగా మన విశ్వాసమును పరీక్షించుటకై దేవుడు ఉద్దేశపూర్వకముగా మనలను సందేహములో ఉంచుచున్నాడు. కావున ఆయన తాను వాగ్దానము చేసినదానిని ఇంకను నెరవేర్చనియెడలను, మనము ఆయన ఆజ్ఞకు లోబడుచున్నంతవరకు ఏదియు తొందరపాటుతో చేయకుండుటయే మన నడవడిగా ఉండవలెను. కావున సాతాను యొక్క సమస్త కుయుక్తులనుండి మనలను తప్పించు మన ముఖ్యమైన జ్ఞానము, కేవలము దేవుని వాక్యమునకు లోబడుటయు, ఆయన ఇప్పుడు వాగ్దానము చేసినదానిని నెరవేర్చు తగిన సమయము వరకు ఓపికతో వేచియుండునట్లు మన నిరీక్షణను అభ్యసించుటయునై యుండును.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిగల దేవా, మేము మనస్సులో నీనుండి దూరమైయుండుట మాత్రమే కాక, నీచేత ఒకసారి ప్రేరేపింపబడిన తరువాత కూడ తరచుగా మొండితనములోనికైనను, మా స్వంత వ్యర్థతలోనికైనను తిరిగి జారిపడుచున్నాము, లేదా నానావిధములైన సంగతులచేత త్రోవ తప్పింపబడుచున్నాము; కావున మా పరుగు ముగియు వరకు మా మార్గమున సాగిపోవుట కంటె కష్టమైనది మరేదియు లేదు;—ఓ, మేము మా స్వశక్తియందు నమ్మిక ఉంచకుండునట్లును, న్యాయమైనదానికంటె అధికమును మాకొరకు ఆశింపకుండునట్లును, మా హృదయములను పైకెత్తి నీయందే ఆధారపడి, క్రొత్త బలమును మాకు ఒసగుమని నిత్యము నిన్ను వేడుకొనునట్లును, మా కర్తవ్య నిర్వహణయందు అంతమువరకు నిలిచియుండునట్లు మమ్ములను స్థిరపరచుమని నిన్ను ప్రార్థించునట్లును అనుగ్రహించుము; ఇట్లు నీవు కట్టుమని మాకు ఆజ్ఞాపించుచున్న ఆ దేవాలయముయొక్క నిజమైన పరిపూర్ణమైన రూపమును మేము చివరకు పొందునంతవరకు నీ పరిపూర్ణ మహిమ అందు ప్రకాశించుచున్నది, మా ప్రభువగు క్రీస్తు ద్వారా మేము అందులోనికి రూపాంతరము చెందవలసియున్నాము. ఆమేన్.

నూట ముప్పది ఒకటవ ఉపన్యాసము

క్రొత్త ప్రేరణలను చేర్చుట ఎందుకు అవసరమైనదో తెలియజేసిన తరువాత, ప్రవక్త ఇప్పుడు జెరుబ్బాబెలును, యెహోషువను, ప్రజలను కూడ ధైర్యముగా నుండి పనిని కొనసాగించవలెనని హెచ్చరించుచున్నాడు. మరియు యెహోవా వారితో ఉన్నాడని తాను చెప్పిన దానిని అతడు మరల పునరుక్తి చేయుచున్నాడు; "నేను మీకు తోడైయున్నాను" అని ఆయన అనుచున్నాడు. దేవుడు మనతో ఉన్నానని ప్రకటించునప్పుడు, ఈ ఒక్క సంగతియే మనకు చాలును; ఏలయనగా సాతాను నలుదిశలనుండి మనలను ఎదిరింపయత్నించినను, ఆయన సహాయము సమస్త లోకముకంటె బలమైనదని మనకు తెలియును.

ఆయన తన ఆత్మ వారి మధ్య ఉండునని కూడ చేర్చుచున్నాడు; తరువాత వారు భయపడుటకు కారణము లేదని చెప్పుచున్నాడు. ఆయన ఆత్మ అనగా దేవుడు వారి మనస్సులను బలపరచిన శక్తి; వారు తమ శ్రమలకు లొంగిపోకుండునట్లును, భయము వారిని ఆటంకపరచకుండునట్లును అదే. మరియు సామాన్యమైన దానికి విశేషమైనది జోడింపబడుచున్నది; ఏలయనగా దేవుడు తనవారితో నానా విధములుగా ఉన్నాడు; అయితే బలహీనమైన మనస్సులను తన ఆత్మచేత స్థిరపరచునప్పుడు తాను ప్రత్యేకముగా ఉన్నాడని ఆయన చూపుచున్నాడు. కావున ధైర్యముగల మనస్సు కలిగియుండుడని ఆయన వారందరికి ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు. ఇది ఒక సంగతి. అయితే ఈ ధైర్యము ఎక్కడనుండి కలిగెనో కూడ ఆయన చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు సొమ్మసిల్లుచుండగా, లేదా భయములను ఎదిరింపలేకుండగా ఆయన తన ఆత్మచేత వారిని ఆధారపరచెను. ధైర్యమును దేవునియొద్దనుండి వెదకవలెనని ప్రవక్త ఈ మాటలచేత వారికి జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు.

మన పిలుపునకును కర్తవ్యమునకును సంబంధించినది మనమే సమస్తమును చేయగలమన్నట్లు మననుండి కోరబడుటలేదని, ప్రభువు తన హక్కునుబట్టి ఆజ్ఞాపించునప్పుడు తన ఆత్మ సహాయమును అనుగ్రహించుచున్నాడని ఇందువలన మనము నేర్చుకొనుచున్నాము; కావున కృపా వాగ్దానమును ఆజ్ఞతో మనము జోడింపవలెను. ఆజ్ఞాపింపబడినదానినుండి స్వేచ్ఛా సంకల్పమును రాబట్టు మూర్ఖులు దీనిని లక్ష్యపెట్టరు; వారు ఇట్లు తర్కింతురు—మన శక్తికి మించినదానిని మననుండి కోరుట వ్యర్థము; మరియు అత్యున్నత పరిపూర్ణత అను ప్రమాణము చొప్పున మన జీవితమును రూపొందించుకొనవలెనని దేవుడు కోరుచున్నందున, అత్యున్నతమైన నీతిని నెరవేర్చుట మన అధీనములోనే ఉన్నదని. అయితే ప్రవక్త ఇక్కడ మొదట యెహోషువను, జెరుబ్బాబెలును, ప్రజలందరిని ధైర్యముగా నుండుడని హెచ్చరించి, వెంటనే దేవుని ఆత్మ వారి మధ్య ఉండునని చేర్చుచున్నాడు; అనగా తమలో తగినంత బలము లేకపోయినను నిరాశపడుటకు వారికి కారణము లేదని, ఏలయనగా వారి మధ్య నివసించు దేవుని ఆత్మయొద్దనుండి ధైర్యమును వెదకవలెనని ఆయన చెప్పినట్లున్నది. సంక్షేపముగా, విశ్వాసులు తమకొరకు దేనిని ఆపాదించుకొనక, ప్రభువు తమను నడిపించునట్లు తమను తామే అర్పించుకొని, ఆయన తమకు బలముతోపాటు ఆయుధములను కూడ సమకూర్చి ఇట్లు తమయందు జయమొందునట్లు పోరాడవలెనని ప్రవక్త మనకు బోధించుచున్నాడు; ఏలయనగా జయము మనకు ఆపాదింపబడినను, మనయందు జయించువాడు దేవుడే అనుట నిశ్చయము.

పిమ్మట ఆయన "వాక్యము ప్రకారము" అని చేర్చుచున్నాడు; ఏలయనగా {,}את అను పదమును నేను అట్లు అనువదించుచున్నాను. 150 ఐగుప్తు దేశమునుండి వారిని రప్పించినప్పుడు ఆయన వారికి ఆజ్ఞాపించిన దానిచొప్పున దేవునికి లోబడుటయు, ఆయనను స్వచ్ఛముగా సేవించుటయు, ఆయన ధర్మశాస్త్రమును నమ్మకముగా గైకొనుటయు తమ కర్తవ్యమని యూదులకు ఇక్కడ జ్ఞాపకము చేయబడుచున్నదని తలంచువారు ప్రవక్త ఉద్దేశమునకు ఎంతో దూరమైనవారు; ఏలయనగా ప్రవక్త అదే విషయమును కొనసాగించుచున్నాడు; మరియు దేవుని ఆత్మ వారి మధ్య ఉండునని నేను ఇప్పుడే చెప్పిన సంగతిని అతడు రెండవ వాక్యభాగములో స్థిరపరచుచున్నాడు. కావున ఆయన క్రొత్తది ఏదియు వాగ్దానము చేయుటలేదనియు, ఆయన పూర్వము వారి పితరులకు ఇచ్చెదనని ఒడంబడిన దానినే వాగ్దానము చేయుచున్నాడనియు ఆయన చూపుచున్నాడు. ఎవడైనను {,}את అను పదమును వివరణాత్మక భావములో తీసికొనుట మేలని తలంచినయెడల నేను అభ్యంతరపెట్టను; ఏలయనగా భావము ఒక్కటే—ఇదే ఆయన వాగ్దానము చేసిన వాక్యము అనుటయే. ప్రవక్త ఉద్దేశము ఎంతమాత్రము సందేహాస్పదము కాదు; ఏలయనగా దేవుడు తన వాగ్దానములలో నమ్మకస్థుడును స్థిరుడునై యున్నాడని మనకు బోధించుట అతని ఉద్దేశము; యూదులు కూడ ఇది నిజమని కనుగొందురు, ఏలయనగా ఆయన పూర్వము వారి పితరులకు వాగ్దానము చేసినదానిని నెరవేర్చును. "నేను మిమ్మును ఐగుప్తులోనుండి రప్పించినప్పుడు మీతో ఒడంబడిన వాక్యము" అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా తమ ప్రత్యేక ప్రవచనములకు మరింత విశ్వసనీయత కలుగునట్లు ప్రవక్తలు ప్రాచీన నిబంధనను విశ్వాసులకు జ్ఞాపకము చేయుట కద్దు. దేవుడు యూదులకు వాగ్దానము చేసినదంతయు వారి మొదటి దత్తతపై ఆధారపడియుండెనని మనకు నిశ్చయముగా తెలియును. కావున ప్రవక్తలు ప్రాచీన నిబంధనను ముందుకు తెచ్చినప్పుడు, వారు యూదులను ఆ ఊటయొద్దకే తిరిగి నడిపించినట్లుండెను; ఏలయనగా అప్పుడప్పుడు వచ్చిన వాగ్దానములు, ఆ మొదటి ఊట అనగా వారి ఉచిత నిబంధననుండి ప్రవహించిన ప్రవాహములవలె ఉండెను.

150 ఇది అత్యధికముగా ఆమోదింపబడిన విధానము. ఇది "ప్రకారము" అని అర్థమిచ్చు ఉదాహరణ ఒక్కటియు లేదు. దీనిని—"ఇదే వాక్యము" మొదలైనట్లు అనువదింపవచ్చును. వారి భయమును పోగొట్టుటకు ఉద్దేశింపబడినవి రెండు: పితరులతో చేయబడిన నిబంధన, మరియు దేవుని ఆత్మ—వారి మధ్య "నిలిచియున్న" లేదా ఉనికిలోనున్న ప్రవచనాత్మ. కల్దీ పారాఫ్రేజ్‌లో—"నా ప్రవక్తలు మీ మధ్య బోధించుచున్నారు" అని ఉన్నది. ఈ వచనమును ఇట్లు అనువదింపవచ్చును— ఇదే నేను మీతో ఒడంబడిన వాక్యము మీరు ఐగుప్తునుండి వచ్చినప్పుడు, మరియు నా ఆత్మ మీ మధ్య కొనసాగుచున్నది; భయపడకుడి. జూనియస్ మరియు ట్రెమెలియస్ [{,[{`` את ను "తో" అని అనువదించి, వచనమును ఇట్లు చేసిరి--- మీతో నేను ఒడంబడిన వాక్యముతో (అనగా వాక్యము కలిగి) మీరు ఐగుప్తునుండి వచ్చినప్పుడు, మరియు మీ మధ్య నిలిచియున్న నా ఆత్మతో, భయపడకుడి. "వాక్యము" అనుదానిని, "నా ఆత్మ" అనుదానిని "నిలిచియున్న" అను పదమునకు కర్తృపదములుగా, లేక దానికి ముందు అధ్యాహరింపవలసిన సహాయక క్రియకు కర్తృపదములుగా హెండర్సన్ భావించుచున్నాడు; మరియు సమీప కర్తృపదమైన "నా ఆత్మ" కారణముగా "నిలిచియున్న" ఏకవచనములో నున్నదని అతడు తలంచుచున్నాడు. న్యూకమ్ మన అనువాదమును అనుసరించి, [{]}את ను "ప్రకారము" అను విభక్త్యవ్యయముగా పరిగణించుచున్నాడు.—సం.

కావున ఐగుప్తునుండి వారు బయలుదేరునప్పుడు దేవుడు ఎన్నుకొనిన ప్రజలతో చేసిన ప్రాచీన ఒడంబడికను గూర్చి స్పష్టముగా ప్రస్తావింపబడుటకు కారణమును ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము.

దేవుడు తన ప్రజలకు విమోచకుడైనది వారికి నిత్య తండ్రియై, ఇట్లు వారి రక్షణకు శాశ్వత కాపరిగా ఉండుటకే అని కూడ గమనింపవలెను.

కావున ప్రవక్త చెప్పుదాని ఉద్దేశము ఏదనగా, వారి పితరులు పూర్వము విమోచింపబడినది వారి సంతానము దేవుని తిరస్కరించుటకు కాదు, తన ప్రజలయెడల ఆయన తన కటాక్షమును అంతమువరకు కొనసాగించుటకే అని చూపుటయే. అయితే అంతిమ ఫలితము క్రీస్తునందు కనబడును, అనగా సంపూర్ణ నెరవేర్పు; ఏలయనగా దేవుడు తాను ఎన్నుకొనిన ప్రజలయెడల ఆయనయందు కనికరము చూపుట మానడు, తాను పూర్వము ప్రతిరూపములు, ఛాయలక్రింద ప్రదర్శించిన దానిని మరింత సంపూర్ణముగాను సమృద్ధిగాను నెరవేర్చును. ఏలయనగా ఆయన తన ప్రాచీన సంఘమునకు అనుగ్రహించినదంతయు, క్రీస్తు రాకడచేత చివరకు తెలియజేయబడిన ఆయన అపార ఔదార్యమునకు ఒక పూర్వరంగమువలె ఉండెను.

ప్రవక్త ఉద్దేశమును ఇప్పుడు మనము స్పష్టముగా గ్రహించుచున్నాము: ఏలయనగా ఐగుప్తునుండి వారి పితరులు పూర్వము విడిపింపబడినది అంతమువరకు దేవుడు వారిని కాపాడునట్లేనని వారు ఆలోచింపనందున యూదుల మందబుద్ధిని అతడు నిందించెను. కావున ఐగుప్తునుండి వారు బయలుదేరునప్పుడు దేవుడు చేసిన నిబంధన యొక్క ఉద్దేశమును స్వభావమును పరిపక్వముగా పరిశీలింపవలెనని ఆయన వారికి ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు; ఏలయనగా తాను వారికి విమోచకుడై, సమస్త ఆశీర్వాదముల సంపూర్ణతను వారికి అనుగ్రహించునట్లు ఆయన వారితో నిబంధన చేసెను. ఇట్లుండగా, దేవుడు అప్పుడు మీ పితరులకు వాగ్దానము చేసినదానిని నెరవేర్చు సమయము ఇప్పుడు వచ్చెను; ఇంతవరకు మీరు దేవునియందు కనుగొనిన నమ్మకత్వమంతయు ఈ ప్రయోజనమునకే అన్వయింపబడవలెను—ఆయన తన సంఘమును తిరిగి స్థాపించునట్లు మీరు ఇప్పుడు మీ దేశమునకు పునరుద్ధరింపబడితిరనియు, ఇప్పుడు మీ మనస్సులను క్రుంగదీయుచున్న ఆ హీనస్థితిలో మీరు కొనసాగకూడదనియు మీరు నిశ్చయముగా ఎరుగునట్లు. కావున దేవుడు పూర్వము వాగ్దానము చేసిన ఆ సంపూర్ణ సంతోషమును మీరు ఎదురుచూడవలసినవారు గనుక, ఆయన నిబంధన శూన్యమైనదై ఆయన అవిశ్వాసియైయుండవలెను, లేదా మీరు సంతోషముతోను ఉత్సాహముతోను పనిని కొనసాగింపవలెను. తరువాత ఇట్లున్నది—

హగ్గయి 2:6-9

6. సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చునదేమనగా—ఇక కొంచెము కాలమైన తరువాత నేను ఆకాశమును భూమిని సముద్రమును ఆరిన నేలను కంపింపజేయుదును;

6. Quia sit dicit Iehova exercituum, Adhuc unum modicum hoc, et ego commovebo coelos et terram et mare et aridam;

7. నేను సకల జనములను కంపింపజేయుదును; సకల జనములకు ఇష్టమైనది వచ్చును; నేను ఈ మందిరమును మహిమతో నింపుదునని సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు.

7. Et commovebo omnes gentes, et venient, desiderium omnium gentium; et implebo domum hance gloria, dicit Iehova exercituum.

8. వెండి నాది, బంగారు నాది అని సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు.

8. Meum argentum, et meum aurum, dicit Iehova exercituum.

9. ఈ కడపటి మందిరముయొక్క మహిమ మునుపటి దానిమహిమకంటె గొప్పదై యుండునని సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు; ఈ స్థలమందు నేను సమాధానము అనుగ్రహింతునని సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు.

9. Major erit gloria domus hujus secundae (posterioris, ad verbum,) quam prioris dicit Iehova exercituum: et in loco hoc dabo pacem, dicit Iehova exercituum.

దేవుడు సకాలమున దౌర్భాగ్యులైన యూదులకు సహాయము తెచ్చునని నేను చెప్పిన సంగతిని ప్రవక్త ఇక్కడ మరింత స్పష్టముగా వ్యక్తపరచి మరింత సంపూర్ణముగా స్థిరపరచుచున్నాడు; ఏలయనగా పితరులకు ఇవ్వబడిన నిశ్చయతను ఆయన వ్యర్థపరచడు. కావున ఈ ప్రకటన ముందు చెప్పబడిన నిబంధనపై ఆధారపడియున్నది; అందుచేత హేతుబోధక పదము వాడబడెను: "సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు, ఇంకను ఒక చిన్నది అది, లేదా ఇంకను కొంచెము కాలములో నేను ఈ మందిరమును మహిమతో నింపుదును." "చిన్నది" అను పదమును చాలామంది వ్యాఖ్యాతలు కాలమునకు అన్వయింతురు. అయినను విషయమే సూచింపబడెనని తలంచువారు కూడ ఉన్నారు. దేవుడు శీఘ్రముగా మేలైన మార్పును తెచ్చునని, అది స్వల్పకాలము, కొద్ది సమయము అని అర్థమనునదియే ఎక్కువగా అంగీకరింపబడిన అభిప్రాయము. "కావున మీరు ఇంతవరకు మీ విశ్వాసమును నిరీక్షణను ఆధారపరచుకొనిన వాగ్దానముల నెరవేర్పు ఇంకను కనబడకున్నను, కొద్ది సమయమైన తరువాత మీతో ఆయన ఏదియు అబద్ధముగా పలుకలేదని దేవుడు నిజముగా రుజువుపరచును."

అయినను నేను చెప్పినట్లు, ప్రవక్త సూచించునది విషయమునే అని తలంచువారు కొందరు ఉన్నారు, అనగా దేవాలయము ఇంకను మనుష్యుల కన్నులయెదుట వైభవముతో కనబడలేదు; "చిన్నది అది", అనగా అష్షూరీయులును కల్దీయులును పట్టణమును స్వాధీనము చేసికొనుటకు ముందు ఉండిన ఆ కట్టడమువంటిదానిని మీరు ఇంకను చూడరు; కాని ఈ దేవాలయముయొక్క రూపముపై మీ కన్నులు నిలిచియుండనీయకుడి. కావున ఈ చిన్నది ఇప్పటికి గడచిపోనిండు; కొద్ది కాలములో ఈ మందిరము మహిమతో నింపబడును.

ముఖ్య ఉద్దేశమును గూర్చి చూచినయెడల, తాము ఆశించినదానిని దేవుడు ఇంకను నెరవేర్చకపోయినను ఆయన శక్తి నిష్ఫలమని భక్తిపరులు తలంచకుండునట్లు వారి మనస్సులను బలపరచుటయే ప్రవక్త ఉద్దేశము. సంక్షేపముగా, వారి విమోచనను గూర్చి ముందు చెప్పబడిన దానిని ప్రస్తుత కనబడు స్థితినిబట్టి వారు నిర్ణయింపకూడదు.

భక్తిపరుల మనస్సులు తీవ్రముగా క్రుంగియుండెనని నిన్న మనము చెప్పితిమి; ఏలయనగా ప్రవక్తలు రాజ్యమును గూర్చియు దేవాలయమును గూర్చియు ఘనమైన మాటలు పలికియుండిరి: రాజ్యము ఇంకను ఏమియు కాదు; దేవాలయమైతే పూర్వపు దేవాలయముతో మహిమలో పోల్చదగినదానికంటె పాకవలె నుండెను. కావున ప్రవక్త ఈ ఆక్షేపణను ఎదుర్కొనుట అవసరమాయెను; అందుచేతనే ప్రస్తుత కనబడు స్థితిని విస్మరించి, ఇంకను మరుగై యున్న మహిమను తలంచుడని ఆయన వారికి చెప్పుచున్నాడు.

ఇంకను అది చిన్నదే అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు; అనగా, "దేవాలయ మహత్త్వము మీరు ఊహించినంత గొప్పదిగా ఇంకను కనబడకపోయినను నిరాశపడుటకు మీకు కారణము లేదు; అయితే, దీనికి విరుద్ధముగా, ఇంకను దూరముననున్న ఆ పునరుద్ధరణవైపు మీ మనస్సులను సాగనీయుడి. కావున ఇంకను చిన్నదే అది; నేను ఆకాశమును భూమిని కదలింతును."

ఒక్కమాటలో, తన సంఘమును సంపూర్ణముగా పునరుద్ధరించుటకు తన హస్తముయొక్క వర్ణింపశక్యముకాని శక్తిని ఆయన ప్రయోగించు వరకు ఓపిక పట్టవలెనని దేవుడు ఇక్కడ వారికి చెప్పుచున్నాడు; ఆకాశమును భూమిని కదలించుట అనుదాని భావము ఇదియే.

అయితే ఇది గమనింపదగిన వాక్యభాగము. క్రీస్తు రాజ్యమునకు సంబంధించిన ప్రతి విషయములోను మిక్కిలి అసంబద్ధులైన యూదులు ఇక్కడ ప్రవక్త చెప్పినదానిని వక్రీకరించి దానిని శూన్యముగా కూడ చేయుదురు. అయితే హెబ్రీయులకు 12:1లో అపొస్తలుడు ఇక్కడ దేవుని ఉద్దేశమును మనకు జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు. ఏలయనగా ఈ వాక్యభాగమునందు ధర్మశాస్త్రమునకును సువార్తకును మధ్య, అనగా ఇక్కడ ప్రస్తావింపబడిన విమోచనకును, ఎదురుచూడవలసినదియు చివరకు క్రీస్తు రాకడచేత తెలియజేయబడినదియునైన విమోచనకును మధ్య ఒక వ్యత్యాసము సూచితమై యున్నది. కావున దేవుడు తన ప్రజలను ఐగుప్తునుండియు బబులోనునుండియు విడిపించినప్పుడు భూమిని కదలించెను: అయితే ప్రవక్త ఇక్కడ అంతకంటె గొప్పదానిని ప్రకటించుచున్నాడు—దేవుడు ఆకాశమును భూమిని కదలించునని. (151 మన సామాన్య అనువాదమే నిస్సందేహముగా శ్రేష్ఠమైనది, దీనిని న్యూకమ్, హెండర్సన్ మరియు అనేకులు గణనీయముగా అనుసరించిరి. వాక్యభాగము యొక్క కాలరూపమును నిలిపి, ఈ వాక్యఖండమును నేను ఇట్లు అనువదింతును, ఇంకొకసారి, కొద్దికాలములో అది అగును, నేను కంపింపజేయుదును, మొదలైనవి. "కొద్దికాలములో అది అగును" [{{( }היא{[ מעט కొద్దికాలములో అది) అనుదానిని ఒక కుండలీకరణ వాక్యముగా తీసికొనవచ్చును. ఇంకొకసారి, కొద్దికాలములో---న్యూకమ్. ఇంకొకసారి, కొంచెములో,---హెండర్సన్. ఆకాశము, భూమి, సముద్రము, ఆరిన నేల కంపింపజేయబడుటను గూర్చి ప్రవక్తల సాధారణ రీతిచొప్పున తరువాతి వచనములో సకల జనములను కంపింపజేయుటచేత వివరింపబడుచున్నది: మొదట భౌతిక లోకము పేర్కొనబడెను, అయినను దాని నివాసులే ఉద్దేశింపబడిరి. కావున ఏడవ వచనారంభమందలి [{]}מ ను హెండర్సన్ మిక్కిలి యుక్తముగా "అవును" అని అనువదించుచున్నాడు.---సం.) అయితే ప్రవక్త భావము మరింత స్పష్టముగా కనబడునట్లు, ప్రతి వాక్యమును క్రమముగా పరిశీలింపవలెను.

అతడు మొదట "ఇంకొకసారి, కొంచెము కాలములో" అని చెప్పుచున్నాడు. దీనిని కాలమునకు అన్వయించుటకు నేను మొగ్గు చూపుదును, ఏలయనగా సాధారణముగా అంగీకరింపబడినదానినుండి నేను వైదొలగకూడదు. అయితే ఈ విషయమై వాదులాడుటకు మనకు కారణము లేదు, ఏలయనగా ముఖ్యాంశమునకు సంబంధించి దీనివలన కొంచెమైనను భేదము లేదు, లేక అసలు భేదమే లేదు. ఏలయనగా ఆ కాలమున యూదులు దేవాలయము యొక్క రూపముపై తమ కన్నులను తమ మనస్సులను నిలుపకూడదని చూపుటయే ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశ్యమని మనము చెప్పియున్నాము: "ఆశకు చోటిచ్చి అవకాశమియ్యుడి, ఏలయనగా మీ ప్రస్తుత స్థితి ఎక్కువ కాలము నిలువదు; ప్రభువు ఆకాశమును భూమిని కదలించును; కావున దేవుని శక్తి ఎంత గొప్పదో ఆలోచించుడి; ఆయన తన దైవసంరక్షణచేత భూమిని ఆకాశమును రెండింటిని పరిపాలించుట లేదా? తన సంఘమును పునరుద్ధరింపకుండుటకంటె ఆయన పైనున్నవాటిని క్రిందనున్నవాటిని అన్నిటిని కదలించును; విమోచన సంపూర్ణముగా నెరవేరకుండుటకంటె ఆయన సమస్త లోకము యొక్క రూపమునే మార్చును. కావున ఈ ముందు సూచనలతో తృప్తిపడుటకు ఇష్టపడకుండా ఉండకుడి, దేవుని శక్తి ఏమి చేయగలదో తెలిసికొనుడి: ఏలయనగా ఆకాశమును భూమిని గందరగోళములో పడవేయవలసి వచ్చినను, ప్రవక్తలు ఇంతగా చెప్పిన ఆ సంపూర్ణ పునరుద్ధరణను మీ శత్రువులు ఆటంకపరచుటకంటె ఇదియే జరుగును." అయితే అపొస్తలుడు ఇచ్చట సువార్తను ధర్మశాస్త్రముతో పోల్చుటను అతి న్యాయముగానే చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా సీనాయి పర్వతముమీద ధర్మశాస్త్రము ప్రకటింపబడినప్పుడు దేవుడు తన ఆశ్చర్యకరమైన శక్తిని చూపెను; అయితే క్రీస్తు రాకడయందు మరి సంపూర్ణమైన శక్తి ప్రకాశించెను, ఏలయనగా అప్పుడు భూమితోపాటు ఆకాశముకూడ కదలింపబడెను. కావున దేవుడు ఇప్పుడు ఆకాశమునుండి మనతో మాటలాడుచున్నాడని అపొస్తలుడు ముగించుట కారణము లేకుండా కాదు, ఏలయనగా ఆయన మహిమ పూర్వము ధర్మశాస్త్రములో కంటె ఇప్పుడు సువార్తలో మరి తేజోవంతముగా కనబడుచున్నది: కావున ఆయన తన అద్వితీయ కుమారుని ముఖమున ఇప్పుడు మాటలాడుచుండగా, సమస్త లోకము ఆయనకు లోబడియున్నదని మనకు చూపుటకు ఇట్లు మాటలాడుచుండగా, మనము ఆయనను తృణీకరించినయెడల మనకు తప్పించుకొను మార్గము మరింత తక్కువ.

అటుపిమ్మట అతడు ఇంకను చెప్పుచున్నాడు, నేను సమస్త జనములను కదలింతును, వారు వచ్చెదరు. ఆకాశమును భూమిని గూర్చి పేర్కొనిన తరువాత, ఇప్పుడు అతడు మనుష్యులందరి దృష్టిని తన వైపు త్రిప్పుకొని, తనకు ఎట్లు ఇష్టమో ఆ విధముగా వారిని తన చిత్తప్రకారము త్రిప్పునని చూపుచున్నాడు: సమస్త జనములు వచ్చెదరు అని అతడు చెప్పుచున్నాడు---ఎట్లు? ఏలయనగా నేను వారిని కదలింతును. మనుష్యులు దేవుని ఆశ్చర్యకరమైన కార్యసాధకత్వము ద్వారానే తప్ప క్రీస్తు వద్దకు రారని ప్రవక్త ఇచ్చట మరల మనకు బోధించుచున్నాడు. అతడు మరింత సరళముగా, నేను సమస్త జనములను నడిపింతును అని చెప్పియుండవచ్చును, వేరొక చోట చెప్పబడినట్లు; అయితే దానికంటె ఎక్కువైనదానిని వ్యక్తపరచుట అతని ఉద్దేశ్యము, అనగా దేవుడు తన ఏర్పరచబడినవారిని క్రీస్తు యొక్క మందలోనికి చేరునట్లు కదలించు ప్రేరణ అతీంద్రియమైనది. కదలించుట అనునది బలవంతముగా చేయు చర్యవలె కనబడుచున్నది. కాబట్టి మనుష్యులు క్రీస్తునకు విధేయులగునట్లు మరియు ఆయన అధికారమునకు లోబడునట్లు వారిని లేపు దేవుని శక్తిని వారు మరుగుపరచకుండునట్లు, వారు ఈ విధముగా మార్పునొందునప్పుడు ప్రభువు వాడుకగా లేక సాధారణ రీతిలో కార్యము చేయడని వారు గ్రహించునట్లు, అది ప్రవక్త ద్వారా ఇచ్చట ఈ పదముతో వ్యక్తపరచబడినది.

అయితే మనుష్యులు ఇట్లు శక్తివంతముగాను, అసాధారణమైన లేక అతీంద్రియమైన రీతిలోను ప్రభావితులగుదురు, అయినను అదే సమయమున స్వచ్ఛందముగా అనుసరింతురని కూడ గమనింపవలెను. కావున దేవుని కార్యము రెండు విధములైనది; ఏలయనగా మొదట మనుష్యులను కదలించుట అవసరము, అప్పుడు వారు తమ స్వభావమంతయు విడనాడుదురు, అనగా తమ పూర్వ స్వభావమును మరచి, క్రీస్తు కాడిని ఇష్టపూర్వకముగా అంగీకరింతురు. మన మొండితనము ఎంత గొప్పదో, దేవుడు తన ఆత్మచేత మనలను లోబరచుకొనువరకు మనము ఎంత వశముకానివారమో మనకు తెలియును. ఇట్టి సందర్భమున తీవ్రమైన కదలింపు అవసరము. అయితే సింహములు, క్రూరమృగములవలె మనము క్రీస్తునకు లోబడుటకు బలవంతపెట్టబడము; అవి లోబడును గాని తమ అంతర్గత క్రూరత్వమును నిలుపుకొని, గొలుసులతో నడిపింపబడినను కొరడాలతోను దెబ్బలతోను లోబరచబడినను గర్జించును. కావున మనలో అంతరంగ తిరుగుబాటు నిలిచియుండునట్లు మనము కదలింపబడము; గాని మన స్వభావము మార్చబడునట్లు మనము కదలింపబడి, క్రీస్తు కాడిని ఇష్టపూర్వకముగా అంగీకరింతుము. ఈ కారణముచేతనే ప్రవక్త, నేను సమస్త జనములను కదలింతును, వారు వచ్చెదరు అని చెప్పుచున్నాడు; అనగా పూర్వము దేవుని తృణీకరించి, నిజమైన భక్తిని దైవభయమును అత్యంత ద్వేషముతో చూచిన జనములు దేవుని పరిపాలన శక్తికి అలవాటుపడునప్పుడు ఆశ్చర్యకరమైన మారుమనస్సు కలుగును; వారు వచ్చెదరు, ఏలయనగా ఆయన రహస్య ప్రభావముచేత వారు ఎంతగా ఆకర్షింపబడుదురనగా వారు చూపు విధేయత స్వచ్ఛందమైనదగును. ఇప్పుడు ప్రవక్త యొక్క భావమును మనము గ్రహించుచున్నాము.

అతడు తరువాత చెప్పుచున్నాడు, సమస్త జనముల కోరిక. దీనికి రెండు వివరణలు ఉన్నవి.

మొదటిది ఏమనగా, జనములు వచ్చి, వెలగల ప్రతిదానిని దేవుని సేవకు ప్రతిష్ఠించుటకు తమతో తెచ్చెదరు; ఏలయనగా హెబ్రీయులు విలువగల ప్రతిదానిని కోరిక అని పిలుతురు; కావున ఈ పదములో వారు సమస్త ధనములను, ఘనతలను, సుఖభోగములను, ఇట్టివన్నిటిని చేర్చుదురు. కావున కొందరు ఈ వచనమును ఇట్లు అనువదింతురు: నేను సమస్త జనములను కదలింతును, సమస్త జనముల కోరిక వచ్చును. సంఖ్యలో మార్పు ఉన్నందున, ఇతరులు {,}בbeth లేక {,}מmem అనునది గ్రహింపబడవలెనని కోరుదురు: వారు తమ కోరికతో వచ్చెదరు; అనగా జనములు వట్టిచేతులతో రావు, తమ సమస్త ధనములను దేవునికి పరిశుద్ధ అర్పణగా పోగుచేసికొని వచ్చును. అయితే అతడు చెప్పినదానిని క్రీస్తును గూర్చినదిగా మనము గ్రహింపవచ్చును: సమస్త జనముల కోరిక వచ్చును, నేను ఈ మందిరమును మహిమతో నింపుదును. యెషయా చెప్పినదానినిబట్టి క్రీస్తు సమస్త లోకము యొక్క నిరీక్షణయైయుండెనని మనకు తెలియును. మరియు సమస్త జనముల కోరిక వచ్చునప్పుడు, అనగా అందరి ఆశలు ఎవనియందు కేంద్రీకృతము కావలెనో ఆ క్రీస్తు ప్రత్యక్షపరచబడునప్పుడు, రెండవ దేవాలయము యొక్క మహిమ అప్పుడు ప్రకాశించునని సరిగా చెప్పవచ్చును; అయితే వెంటనే, వెండి నాది, బంగారము నాది అని వచ్చుచున్నందున, నేను మొదట చెప్పిన భావమే మరింత సరళమైనది---జనములు తమ సమస్త ధనములను తమతో తీసికొనివచ్చి, తమను తాము, తమ సమస్త ఆస్తిని దేవునికి బలిగా అర్పించుకొనుటకు వచ్చునని.

కావున తరువాత వచ్చునదానిని వివరణగా చదువుట మంచిది: వెండి నాది, బంగారము నాది అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు; అనగా, "డబ్బు లేక నేను ఇంతవరకు దేవాలయ నిర్మాణమును పూర్తిచేయుట ఆలస్యము చేయలేదు; ఏలయనగా అన్ని వైపులనుండి బంగారమును వెండిని సమకూర్చుకొనుట నాకు ఏది అడ్డుపడగలదు? నాకు ఇష్టమైనయెడల లోకమంతటి సంపదతో కొద్ది కాలములోనే నేను ఒక దేవాలయమును కట్టగలను. నా కొరకు ఒక దేవాలయమును కట్టుకొనుటకు బంగారము వెండి పర్వతములను సృష్టించుట నా శక్తిలో లేదా? నేను వాగ్దానము చేసిన దేవాలయమును కట్టుటకు నాకు సంపద కొదువ లేదని మీరు దీనివలన చూచుచున్నారు; అయితే సమయము ఇంకా రాలేదు. కావున పూర్వ ప్రవచనములను నమ్మువారు తగిన కాలము వచ్చువరకు వేచియుండి ఎదురుచూడవలెను." ఈ వచనము యొక్క భావము ఇదే.

152 ఈ వాక్యభాగముపై వ్యాకరణ నిర్మాణమును గూర్చియు, "కోరిక" అని అనువదింపబడిన పదము యొక్క భావమును గూర్చియు అనేక విమర్శలు వచ్చినవి. "వచ్చును" అను క్రియ బహువచనము, "కోరిక" అను పదము ఏకవచనము. సులభమైన పరిష్కారము, మరియు సెప్టువజింటు సమర్థించునది (అందులో ఆ పదము {τὰ} {ἐκλεκτὰ}---"ఎన్నికైన వస్తువులు" అని అనువదింపబడినది), [{]}חמדת ను బహువచనముగా పరిగణించుట, [{]}ו ను విడిచిపెట్టబడినదిగా భావించుట. దీనివలన వ్యాకరణ విరుద్ధత తొలగిపోవును, మరియు కాల్విన్ చెప్పినట్లు, భావము సందర్భమునకు మరింత అనుగుణముగా ఉండును. సమస్త జనముల యొక్క ఎన్నికైన వస్తువులు వచ్చును. "వచ్చుట" అనునది ఈ సందర్భములో తగని వ్యక్తీకరణ అని బిషప్ చాండ్లర్ చేయు ఆక్షేపణకు ఆధారము లేదు; ఏలయనగా ఇట్టి ఇతర ఉదాహరణలు కలవు. యెహోషువ 6:12; యెషయా 60:5 చూడుము. ఇది వృక్షములకు కూడ వర్తింపజేయబడినది, యెషయా 60:13; మరియు ధూపమునకు, యిర్మీయా 6:20. న్యూకమ్ ఆ పదమును బహువచనముగా తీసికొనియున్నాడు, అయితే లాటిన్‌లోని deliciae వలె దానిని ఒక వ్యక్తికి వర్తింపజేసి, దానియేలు 9:23 ను సూచించుచున్నాడు; అచ్చట దానియేలు ,[{]}חמודות అని పిలువబడెను, మన అనువాదములో "ఎంతో ప్రియుడు" అని అనువదింపబడినది. హెండర్సన్ యొక్క అనువాదము ఇది:--- మరియు సమస్త జనములు కోరినవి వచ్చును. అవి క్రీస్తు రాజ్యము యొక్క ఆశీర్వాదములని అతడు భావించుచున్నాడు; మరియు ప్రవక్త లోకమంతట వ్యాపించియున్న, మరింత మంచి స్థితి కొరకైన, విశేషముగా ఒక విమోచకుని కొరకైన సాధారణ నిరీక్షణను సూచించుచున్నాడని అతడు తలంచుచున్నాడు. అయితే కింఖీ, డ్రూసియస్, విట్రింగా మరియు ఇతరులు అనుసరించిన కాల్విన్ అభిప్రాయమే అతి సమర్థనీయమైనది.---సం.

అతడు చివరకు రెండవ దేవాలయము యొక్క మహిమ మొదటిదాని మహిమకంటె గొప్పదగుననియు, ఆ స్థలమున సమాధానము ఉండుననియు ప్రకటించుచున్నాడు. పదముల విషయమై అస్పష్టమైనది ఏమియు లేదు; అయితే చెప్పబడినదానిని మనము విశేషముగా గమనింపవలెను.

దేవాలయము యొక్క భావి మహిమను గూర్చి ఇచ్చట చెప్పబడినది, క్రీస్తు బయలుపరచబడినప్పుడు ప్రత్యక్షమై, ఇప్పటికిని విశ్వాసముచేత మనకు స్పష్టముగా కనబడుచున్న ఆత్మీయ ఆశీర్వాదముల శ్రేష్ఠతకు అన్వయింపబడవలెనని మొదట గమనింపవలెను; ఏలయనగా భక్తిహీనులు ఎంత గ్రుడ్డివారనగా వారు వాటిని చూడరు. మరియు ఇక్కడ చెప్పబడినది హేరోదు దేవాలయమును పునర్నిర్మించినప్పుడు కొంతవరకు నెరవేరెనని తలంచు కొందరు స్థూలబుద్ధిగల వ్యాఖ్యాతలవలె మనము కలలుగనకుండునట్లు దీనిని మనస్సులో ఉంచుకొనవలెను. ఏలయనగా అది వైభవోపేతమైన కట్టడమైనను, క్రీస్తు కొరకు ఆశపడుట యూదులు మానివేయునట్లు వారిని మోసపుచ్చుటకు అపవాది చేసిన ప్రయత్నమే అది అనుటలో సందేహము లేదు. హేరోదు యొక్క కపటోపాయము కూడ బహుశః అట్టిదే. అతడు కేవలము అర్ధ-యూదుడే అని మనకు తెలియును. అతడు తనను అబ్రాహాము సంతానములో ఒకడునని చెప్పుకొనెను; అయితే అతడు తన స్వలాభము కొరకు యూదుల ఆచారములకు తన అలవాట్లను విచిత్రముగా అనుకూలపరచుకొనెనని మనకు తెలియును. వారు క్రీస్తు కొరకు ఎదురుచూడకుండునట్లు, వారిని దాదాపు విభ్రాంతికి గురిచేయునంతగా ఈ మోసకరమైన వ్యర్థ ప్రదర్శన వారికి చూపబడెను. ఇది హేరోదు మనస్సులో లేకపోయినను, క్రీస్తు ఆగమనము సమీపించిన ఆ కాలమున, భక్తులు క్రీస్తు రాకడ కొరకు ఎదురుచూచుటకు తమ తలంపులను ఎత్తకుండునట్లు, ఈ మోసకరమైన నీడను యూదులకు చూపుటయే అపవాది యొక్క పన్నాగమనుట నిశ్చయము.

దేవుడు ఆరంభములోనే వెంటనే ఒక మహత్తరమైన దేవాలయమును కట్టించగలిగియుండవచ్చును: ఆయన ప్రజలు తిరిగి వచ్చుటకు అనుమతించినట్లే, వారికి ధైర్యమిచ్చి, తరువాతి దేవాలయమును సొలొమోను దేవాలయముతో సమానముగా, లేక దానికంటె శ్రేష్ఠముగా చేయుటకు కావలసిన సామగ్రిని సమకూర్చగలిగియుండవచ్చును. అయితే కోరెషు ఒక శాసనముచేత దేవాలయమును అంత ఎత్తుగా కట్టకూడదని నిషేధించెను, దాని పొడవును కూడ కొంత తగ్గించెను: ఇది ఎందుకు జరిగెను? యూదులకు ఉదారముగా సహాయము చేసి, దేవాలయమును కట్టుటలో ఏ ఖర్చును విడువని దర్యావేషు కూడ ఎందుకు అట్లే చేసెను? దేవుని ఆత్మచేత నడిపింపబడిన ఈ ఇద్దరు రాజులును, ఆ దేవాలయము పూర్వము కట్టబడిన అదే వైభవముతో కట్టబడుటకు ఎందుకు అనుమతింపలేదు? ఇది దేవుని ఆశ్చర్యకరమైన ఆలోచన లేకుండా జరుగలేదు; ఏలయనగా యూదులు తమ భావనలలో ఎంత స్థూలబుద్ధిగలవారైయుండిరో మనకు తెలియును, అపొస్తలులు కూడ అదే తప్పులో చిక్కుకొనియుండిరని మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా క్రీస్తు రాజ్యము లౌకికమైనదే తప్ప మరొకటి కాదని వారు ఎదురుచూచిరి. కావున ఈ దేవాలయము పూర్వపు దానివలెనే మహత్తరమైనదైనయెడల, రాజ్యము కూడ పూర్వమువలె ఉండినయెడల, యూదులు ఈ బాహ్య ఆడంబరములతో తృప్తిపడియుందురు; అప్పుడు క్రీస్తు తృణీకరింపబడియుండును, దేవుని ఆత్మీయ కటాక్షము ఏమాత్రమును విలువలేనిదిగా ఎంచబడియుండును. కావున వారు లౌకిక సౌఖ్యముపై అంతగా మనస్సు పెట్టియుండినందున, వారు మేల్కొల్పబడుట అవసరమై యుండెను; ప్రభువు వారి బలహీనతను లక్ష్యపెట్టి, వైభవోపేతమైన దేవాలయము కట్టబడుటకు అనుమతింపలేదు. అయితే క్రీస్తు ప్రత్యక్షత సమీపించిన సమయమున హేరోదు ఒక నకిలీ దేవాలయమును కట్టుటకు ఆయన అనుమతించుటలో, ఆయన తన కటాక్షమును చూపక, వారి కృతఘ్నతను శిక్షించుటలో తన ప్రతీకారమును చూపెను; నేను దానిని నకిలీ అనుచున్నాను, ఏలయనగా దాని వైభవమును దేవుడు ఎన్నడును ఆమోదింపలేదు. హేరోదు ఆ కట్టడముపై గొప్ప ధనమును వెచ్చించినను, అతడు దేవాలయమును అలంకరించుటకంటె అపవిత్రపరచెను. కావున అడియాబేనే రాణియైన హెలెన ఖర్చుపెట్టినదానిని స్మరించి, ఇట్లు ఈ ప్రవచనమునకు కొంతవరకు విశ్వసనీయత చేకూరునని తలంచు కొందరు మూర్ఖముగా చేయుచున్నారు. అయితే ఇందుకు విరుద్ధముగా, భక్తుల మనస్సులను ఆత్మీయ దేవాలయ సౌందర్యమునుండి త్రిప్పివేయుటకై అట్టి మోసములతోను కపటములతోను వంచింప ప్రయత్నించినవాడు సాతానే.

అయితే ప్రవక్త బంగారమును వెండిని ఎందుకు పేర్కొనుచున్నాడు? అతడు వాడుకలో ఉన్నదానికి, సాధారణమైనదానికి అనుగుణముగా దీనిని చేసెను; ఏలయనగా ప్రవక్తలు క్రీస్తు రాజ్యమును గూర్చి మాటలాడినప్పుడెల్లను, దాని వైభవమును తమ కాలమునకు తగిన అలంకారిక భాషలో వర్ణింతురు, చిత్రింతురు. యెషయా సంఘ పునరుద్ధరణను ముందుగా చెప్పినప్పుడు, సంఘము అంతయు బంగారము వెండియు, రత్నములతో మెరయునదంతయు అయియుండునని ప్రకటించుచున్నాడు; మరియు యెషయా 60:1 లో ఆయన విశేషముగా దేవాలయము యొక్క వైభవమును వర్ణించుచున్నాడు, సర్వ ప్రదేశములనుండి జనములు తమ అమూల్య వస్తువులన్నిటిని బలికొరకు తెచ్చునట్లుగా. అయితే యెషయా ఇతర ప్రవక్తలందరివలె అలంకారికముగా మాటలాడుచున్నాడు. కావున బంగారమును గూర్చియు వెండిని గూర్చియు మనము చదువునది క్రీస్తు రాజ్యమునకు గూఢార్థముగా అన్వయింపబడునట్లు వివరింపబడవలెను; మలాకీ 1:11 విషయమై మనము ఇప్పటికే గమనించినట్లు---సూర్యుడు ఉదయించు స్థలమునుండి అస్తమించు స్థలమువరకు నాకు పవిత్రమైన బలులు అర్పింపబడును అని ప్రభువు సెలవిచ్చుచున్నాడు.

ఈ బలులు ఏవి? ఇంకను కోడెదూడలు గాని గొఱ్ఱెపిల్లలు గాని ఇతర జంతువులు గాని అర్పింపబడునా? ఎంతమాత్రమును కాదు; గాని యాజకత్వము యొక్క ఆత్మీయ స్వభావమును మనము గమనింపవలెను; ఏలయనగా ప్రవక్త ఇప్పుడు చెప్పుచున్న బంగారము వెండి ఆత్మీయ భావములో తీసికొనబడవలెను; క్రీస్తు లోకములో ప్రత్యక్షమైనప్పటినుండి బంగారు వెండి పాత్రలతో తనకు సేవ చేయబడవలెనని దేవుని చిత్తము కాదు; అట్లే బలిపశువులను అర్పించుటకు బలిపీఠము లేదు, దీపస్తంభము లేదు; ఒక్క మాటలో, ధర్మశాస్త్రము యొక్క సంకేతములన్నియు నిలిచిపోయినవి.

కావున ప్రవక్త దేవాలయము యొక్క ఆత్మీయ అలంకారములను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడని ఇది తెలుపుచున్నది.

ఇట్లు రెండవ దేవాలయము యొక్క మహిమ మొదటిదాని మహిమకంటె ఎట్లు గొప్పదగునో మనము గ్రహించుచున్నాము.

తరువాత దేవుడు ఈ స్థలమున సమాధానము అనుగ్రహించునని వచ్చుచున్నది; యూదులు విమోచన సంపూర్ణ నెరవేర్పు కొరకు ఓపికతో ఎదురుచూచినయెడల వారికి మేలు కలుగునని ఆయన చెప్పినట్లున్నది. అయితే ఈ సమాధానము శరీర గ్రహణశక్తి ప్రకారము వారు అనుభవింపగలిగినంత స్పష్టముగా వారికి ఉండలేదని గమనింపవలెను; అది పౌలు చెప్పిన, సమస్త గ్రహింపును మించినదని అతడు పలికిన సమాధానమువంటిది (ఫిలిప్పీయులకు 4:7). సంక్షిప్తముగా, సంపూర్ణ విమోచన పురోగతికి అడ్డుగా కనబడిన ఆటంకములన్నిటిని వారు దాటివేయని యెడల, దేవాలయము యొక్క భావి వైభవమును గూర్చి ప్రవక్త ఇచ్చట బోధించుదానిని ప్రజలు గ్రహింపలేకపోయి యుందురు; కావున వారు ఎల్లప్పుడును ఈ సత్యమును ఆశ్రయించుట అవసరము---ఇంకొకసారి, కొంచెము కాలములో; అనగా దేవుడు వారి విశ్వాసమును పరీక్షించుచుండగా వారు ఓపికతో సహింపవలెనని ఆయన చెప్పినట్లు: అయితే ప్రభువు ఈ మందిరమును మహిమతో నింపు కాలము వచ్చును, అది త్వరలోనే, అనగా క్రీస్తు తనతోకూడ సంపూర్ణ మహిమను తెచ్చు కాలము; ఏలయనగా వారు వేయి లోకముల నిధులను ఒక్క రాశిగా కూర్చినను, అట్టి మహిమ నశించునదిగానే యుండును; అయితే తండ్రియైన దేవుడు తన స్వకుమారుని రూపమున ప్రత్యక్షమైనప్పుడు, ఆయన తన దేవాలయమును నిజముగా మహిమపరచెను; ఆయన ప్రభావము ఎంతగా ప్రకాశించెననగా సంపూర్ణతకు ఏదియు కొదువలేకపోయెను.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిగల దేవా, మేము స్వభావముచేత మూఢనమ్మకమునకు అత్యధికముగా మొగ్గు చూపువారమైనందున, నిన్ను సేవించుటకు నిజమైన సరియైన మార్గము ఏదో, నీవు కోరి ఆమోదించునట్టిది ఏదో మేము జాగ్రత్తగా ఆలోచించునట్లు అనుగ్రహించుము; అనగా మేము ఆత్మీయముగా మమ్మును నీకు అర్పించుకొనుచు, క్రీస్తు తప్ప వేరొక బలిపీఠమును వెదకక, ఇతర యాజకునిపై ఆధారపడక, నీకు అంగీకారయోగ్యులమై అంకితులమగుదుమని నిరీక్షించునట్లు; ఆయనపై సంపూర్ణముగా కుమ్మరింపబడిన ఆత్మను ఆయన మాకు నింపునట్లు, మేము హృదయపూర్వకముగా మమ్మును నీకు సమర్పించుకొనునట్లు, ఇట్లు ఓపికతో మా మార్గమున సాగిపోవునట్లు, ఇంకను నిరీక్షణ క్రింద మరుగైయున్న ఆ మహిమ వైపు మేము ఎల్లప్పుడును ఉన్నతమైన మనస్సులతో సాగిపోవునట్లు, నీ అద్వితీయ కుమారుడు మా చివరి విమోచన కొరకు ఏర్పరచబడిన దూతలతో ప్రత్యక్షమగునప్పుడు, తగిన కాలమున అది చివరకు బయలుపరచబడువరకు. ఆమేన్.

నూట ముప్పది రెండవ ఉపన్యాసము

హగ్గయి 2:10-14

10. దర్యావేషు ఏలుబడియందు రెండవ సంవత్సరము తొమ్మిదవ నెల యిరువది నాలుగవ దినమున యెహోవా వాక్కు ప్రవక్తయైన హగ్గయికి ప్రత్యక్షమై ఈలాగు సెలవిచ్చెను.

10. Vicesimo quarto noni (mensis, subaudiendum,) anno secundo Darii, fuit sermo

Iehovae ad Chaggai Prophetam, dicendo.

11. సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చునదేమనగా–యాజకులను అడిగి ధర్మశాస్త్రమునుగూర్చి తీర్పు తెలిసికొనుము.

11. Sic dicit Iehova exercituum, Interroga Sacerdotes de Lege, dicendo,

12. ఒకడు తన వస్త్రపు చెంగులో పరిశుద్ధమాంసమును మోసికొనిపోవుచు ఆ చెంగుతో రొట్టెనైనను వంటకమునైనను ద్రాక్షారసమునైనను నూనెనైనను మరి ఏ భక్ష్యమునైనను ముట్టినయెడల అది ప్రతిష్ఠితమగునా? అని అడుగగా యాజకులు–కాదనిరి.

12. Si sustulerit vir (quispiam) carnem sanctam in ala vestis suae, et tetegerit ala sua panem, et coctionem, et vinum, et olcum, et quodvis edulium, an sanctificabitur?

Et responderunt Sacerdotes et dixerunt, Non.

13. అప్పుడు హగ్గయి–శవమును ముట్టుటవలన అపవిత్రుడైనవాడు వీటిలో దేనినైనను ముట్టినయెడల అది అపవిత్రమగునా? అని అడిగెను. అందుకు యాజకులు–అపవిత్రమగుననిరి.

13. Et dixit Chaggai, Si tetegerit pollutus in anima omne hoc, an polluetur? Responderunt Sacerdotes, et dixerunt, Polluetur.

14. అప్పుడు హగ్గయి ఇట్లు ప్రత్యుత్తరమిచ్చెను: యెహోవా వాక్కు ఇదే, ఈ ప్రజలును ఈ జనమును నా దృష్టికి అట్టివారే; వారి చేతిపనులన్నియు అట్టివే; వారు అక్కడ అర్పించునది అపవిత్రమైనది.

14. Et respondi Chaggai et dixit, Sic populus iste, et sic gens ista in conspectu meo, dicit Iehova: et sic omne opus manuum ipsorum, et quod obtulerint illic, pollutum erit.

వ్యాఖ్యాతలు ప్రవక్త యొక్క భావమును గ్రహించినట్లు కనబడినను, అతడు నిజముగా ఏమి ఉద్దేశించి, మనకు ఏమి బోధింపగోరుచున్నాడో ఎవడును వాస్తవముగాను స్పష్టముగాను వ్యక్తపరచుటలేదు: పైగా, వారు నీరసమైనదియు చప్పనైనదియు తప్ప మరేమియు చూపరు; ఏలయనగా వారు ఇవన్నిటిని ఈ విషయమునకు ఆపాదింతురు---ప్రజలు దేవాలయమును కట్టనారంభించుటకు ముందు బలులు దేవునికి అంగీకారములు కావనియు, అయితే అప్పటినుండి అవి దేవునికి ఇంపైనవి అయ్యెననియు; ఏలయనగా పాడైన స్థలమున బలులు అర్పించుటలో ప్రజలు ఆ నిర్లక్ష్యముచేత దేవుని ఆజ్ఞను లక్ష్యపెట్టలేదని రుజువుపరచిరి; అయితే వారి చేతులు పనికి పూనుకొనినప్పుడు దేవుడు శాంతించి, ఇట్లు ఇంతకుముందు తిరస్కరించిన వారి బలులను అంగీకరింపనారంభించెను.

ఇది నిజముగా ఉద్దేశింపబడినదానిలో ఒక భాగమే గాని పూర్తి భావము కాదు; మరియు ప్రవక్త యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశ్యము పూర్తిగా వేరైనదిగా నాకు తోచుచున్నది. అతడు ఇంతవరకు దేవాలయము కట్టవలెనని ప్రజలను ప్రోత్సహించుచుండెను; ఇప్పుడు అతడు వారిని పవిత్రమైన ఉద్దేశ్యముతో కట్టవలెనని ప్రోత్సహించుచున్నాడు; మనుష్యుల కన్నుల ఎదుట దేవాలయము చక్కని రూపము దాల్చినప్పుడు తాము అంతయు చేసియున్నామని వారు తలంపకూడదు, ఏలయనగా దేవుడు మరొకటి కోరెను. కావున ఇచ్చట ప్రవక్త ప్రజల మనస్సులను దేవుని ఆత్మీయ ఆరాధన వైపు లేవనెత్తగోరెనని నాకు సందేహము లేదు.

దేవాలయమును శ్రద్ధగా కట్టుట నిజముగా అవసరమే, అయితే ప్రయోజనమును కూడ లక్ష్యపెట్టవలెను; ఏలయనగా దేవుడు బాహ్య ఆచారములను ఎన్నడును లక్ష్యపెట్టలేదు; మనుష్యులు తమ వైభవోపేతమైన గృహములయందు సంతోషించునట్లు ఆయన ఆ కట్టడమునందు సంతోషింపలేదు. యూదులు ఈ స్థూలమైన భావనలను దేవునికి అసంబద్ధముగా ఆపాదించినందున, దేవాలయ నిర్మాణమును గూర్చి అంత కఠినమైన ఆజ్ఞ ఎందుకు ఇయ్యబడెనో ప్రవక్త ఇచ్చట చూపుచున్నాడు; ఆ కారణమేదనగా---దేవుడు పవిత్రమైన పరిశుద్ధమైన రీతిలో ఆరాధింపబడవలెనని.

నేను చెప్పినదానిని మరల చెప్పెదను, అప్పుడు ఈ వివరణ మీకు మరింత పరిచితమగును. ప్రజలు దేవాలయ నిర్మాణమును నిర్లక్ష్యము చేసినప్పుడు, వారు తమ భక్తిహీనతను, దైవారాధనయెడల తమ తిరస్కారమును చూపిరి: ఏలయనగా వారి ఆలస్యమునకు, మందకొడితనమునకు కారణమేమి? ప్రతి ఒక్కడును తన స్వంత లాభమును తప్ప మరేదియు పట్టించుకొనకపోవుటయే కదా? ఇప్పుడు వారందరును దేవాలయమును కట్టు పనిని ఉత్సాహముతో చేపట్టినప్పుడు, వారి శ్రద్ధ నిజముగా ప్రశంసనీయమైనది, ఏలయనగా అది వారి భక్తికి రుజువు: అయితే వైభవోపేతమైన దేవాలయమును తప్ప దేవుడు మరేమియు కోరడని ప్రజలు తలంచినప్పుడు, అది స్పష్టమైన మూఢనమ్మకము: ఏలయనగా దైవారాధన బాహ్య విషయములకు పరిమితమైనప్పుడు అది భ్రష్టమగునని మనకు తెలియును; ఏలయనగా ఇట్లు దేవుడు తనది కాని స్వభావముగా మార్చబడును: ఆయన ఆత్మయైయున్నట్లు, మనచేత ఆత్మీయముగా ఆరాధింపబడవలెను. కావున ఆయనను శాంతిపరచుటకు బాహ్య ఆడంబరములను మాత్రమే ఆయన ఎదుట ఉంచువాడెవడైనను ఆయనతో మిక్కిలి బాలచేష్టలుగా ఆడుకొనుచున్నాడు. ఈ రెండవ భాగమునే ప్రవక్త ఇప్పుడు చేపట్టుచున్నాడని నా అభిప్రాయము. ఏడవ నెలనుండి తొమ్మిదవ నెలవరకు ప్రభువు వారిని చేయుమని ఆజ్ఞాపించిన పనిలో వారు శ్రద్ధగా నిమగ్నమైయుండిరి: అయితే మనుష్యులు, మనకు తెలిసినట్లు, బాహ్య విషయములలో నిమగ్నమై ఆత్మీయ ఆరాధనను విస్మరింతురు; కావున ఇచ్చట చెప్పబడినదానిని జోడించుట అవసరమైనది; అనగా వారు ఖర్చునైనను శ్రమనైనను విడువకుండా దేవాలయమును కట్టినను, అది దేవుని సంతృప్తిపరచుటకు చాలదనియు, అంతకంటె గొప్పది కోరబడుచున్నదనియు, అనగా అందులో దేవుని పవిత్రమైన పరిశుద్ధమైన రీతిలో ఆరాధించవలెననియు ప్రజలు గ్రహించునట్లు. ఈ మొత్తము వచనభాగము యొక్క ఉద్దేశ్యము ఇదే. అయితే మనము మొదట ప్రవక్త యొక్క మాటలను పరిశీలింపవలెను, అప్పుడు అతని బోధ యొక్క పూర్ణభావమును గ్రహించుట సులభమగును.

కావున అతడు చెప్పునదేమనగా, అదే సంవత్సరమున, దర్యావేషు రెండవ సంవత్సరమున, ఆ నెల యిరువది నాలుగవ దినమున ధర్మశాస్త్రమునుగూర్చి యాజకులను అడుగుమని దేవునిచేత అతనికి ఆజ్ఞాపింపబడెను. 153 హగ్గయి సమస్త ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి విచారించుమని ఆజ్ఞాపింపబడలేదు, గాని యాజకులు దేవుని వాక్యము ప్రకారము, లేక సాధారణముగా చెప్పబడునట్లు ధర్మశాస్త్ర బోధ ప్రకారము ఒక ప్రశ్నకు సమాధానమిచ్చునట్లు మాత్రమే---ధర్మశాస్త్రము ఏమి అనునదే ప్రశ్న: ఏలయనగా యాజకులు తమకు ఇష్టమైనదానిని విచక్షణ లేకుండా వాదించుటకు అనుమతి లేదు; వారు ధర్మశాస్త్రమునకు వ్యాఖ్యాతలు మాత్రమే. ఈ కారణముచేతనే ఇచ్చట పేర్కొనబడిన ఆచారమును గూర్చి మోషే ధర్మశాస్త్రము ఏమి నిర్వచించుచున్నదో విచారించుమని దేవుడు తన ప్రవక్తకు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు. మరియు ఉద్దేశ్యమేదనగా, ప్రజలు ధర్మశాస్త్ర ఆచారములను గూర్చి ఒప్పింపబడి, వాదింపకయు అల్లరి చేయకయు, నిర్మలమైన యథార్థ హృదయమునుండి రానివన్నియు పాపమైనవిగా ఖండింపబడునని అంగీకరించునట్లు.

హగ్గయి మొదట ఇట్లు అడుగుచున్నాడు: ఒకడు పరిశుద్ధ మాంసమును తీసికొనినయెడల---అనగా బలిలో ఏదో ఒక భాగమును,---ఎవడైనను దానిని తీసికొని చెంగులో లేక వస్త్రపు అంచులో, అనగా తన వస్త్రములోని ఏదో ఒక భాగములో మోసికొనిపోయి, ఆ తరువాత రొట్టెను, నూనెను, లేక భక్ష్యమైన ఏదైనను ముట్టినయెడల, ఆ పరిశుద్ధ మాంసముతో సంబంధించిన ఏదైనను కేవలము ముట్టుటచేత ప్రతిష్ఠితమగునా? యాజకులు కాదని సమాధానమిచ్చిరి. ఇచ్చట కూడ వ్యాఖ్యాతలు ఘోరముగా పొరబడుచున్నారు: ఏలయనగా వారు ప్రతిష్ఠితము అనుదానిని అపవిత్రము అను అర్థముతో తీసికొనుచున్నారు, ఇది పూర్తిగా తప్పు; ఏలయనగా ఇచ్చట రెండు విధములైన ప్రశ్నలు వేయబడినవి. పరిశుద్ధ మాంసము తాను ముట్టిన దేనినైనను ప్రతిష్ఠించునా? అటుపిమ్మట, అపవిత్రుడును మైలపడినవాడునైన మనుష్యుడు తాను ముట్టిన దేనినైనను అపవిత్రపరచునా? మొదటి ప్రశ్నకు యాజకులు వివేకముతోను సత్యముగాను, బలులకు తాము ముట్టినదానిని ప్రతిష్ఠించునంతటి శక్తి లేదని సమాధానమిచ్చుచున్నారు: ఇది సత్యము. రెండవ నిర్వచనము కూడ మిక్కిలి సరియైనది, అనగా ధర్మశాస్త్రము సర్వత్ర ప్రకటించుచున్నట్లు అపవిత్రుడైన మనుష్యుడు ముట్టినదంతయు అపవిత్రమగును.

153 ఈ వాక్యభాగమును న్యూకమ్ అక్షరార్థముగా ఇట్లు అనువదించెను—"ఇప్పుడు యాజకులనుండి ధర్మశాస్త్రమును అడుగుము;" లేక పదక్రమము ప్రకారము, "ఇప్పుడు యాజకులనుండి ధర్మశాస్త్రమును అడుగుము."—సం.

అప్పుడు ప్రవక్త దీనిని తన ప్రస్తుత విషయమునకు అన్వయించుచున్నాడు: ఈ ప్రజలును ఈ జనమును వారి చేతిపనియు అట్టివారే అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. ఏలయనగా వారు అపవిత్రులుగా ఉన్నంతవరకు, వారు బలులపై ఎంత ధనము వెచ్చించినను, దేవుని ఆరాధించుటలో ఎంతగా అలసిపోయినను, వారి శ్రమ వ్యర్థమగుటయే కాదు, వారు అర్పించునదంతయు అపవిత్రమై కేవలము అసహ్యమైనదగును. ఇప్పుడు ప్రవక్త యొక్క మాటలను మనము గ్రహించుచున్నాము, కావున ఇప్పుడు విషయమును పరిశీలింపవచ్చును.

అయితే ప్రస్తుత విషయమును గూర్చి సాధారణముగా మాటలాడుటకు ముందు, ప్రవక్త ఇక్కడ చెప్పుచున్న దానిని, అనగా అతడు ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి విచారించెనన్న దానిని, మొదట గమనించెదను; ఏలయనగా యాజకులు తమకు తోచినదంతయు చెప్పుటకు అనుమతి లేదు. వారు ఎంతటి విచ్చలవిడితనమునకు చేరిరనగా, దేవుడెన్నడును ఆజ్ఞాపించనిదానిని ఇష్టానుసారముగా కోరుచు, దేవుని ధర్మశాస్త్రమువలన అనుమతింపబడిన విధిగల దానిని ప్రజలకు నిషేధించుచు వచ్చిరని మనమెరుగుదుము. కాని హగ్గయి యాజకులకు ఇట్టి స్వేచ్ఛను ఇక్కడ అనుమతింపడు; వారేమి తలంచిరో అతడు అడుగుటలేదు, ప్రభువు ధర్మశాస్త్రము ఏమి కోరుచున్నదో అదియే అడుగుచున్నాడు. ఇది గమనింపదగినది; ఏలయనగా మనస్సాక్షిపై ఇష్టానుసారముగా అధికారము చలాయించుట ఘోరమైన కీడు. అయినను సంఘముయొక్క అధికారమును ఘనపరచుచున్నామనెడి నెపముతో అపవాది దేవుని ఆరాధనను, మతవ్యవస్థ అంతటిని ఎల్లప్పుడును చెడగొట్టుచునే వచ్చెను. యాజకధర్మము మిక్కిలి ఘనమైనదియు గౌరవింపదగినదియు అనుట నిజమే; కాని మనుష్యులు మరీ ఎక్కువగా తమపై ఆపాదించుకొనకుండునట్లును, వారికి అజాగ్రత్తగా అనుమతింపబడినది దేవునికి చెందవలసినదానిని ఆయనకు దక్కకుండ చేయకుండునట్లును మనము ఎల్లప్పుడును జాగ్రత్తపడవలెను; పోపు మతములో ఇట్లే జరుగుచున్నదని మనమెరుగుదుము. పోప్ తన ఆజ్ఞలన్నియు ఏ వాదమును లేకుండ పాటింపబడవలెనని చూపగోరునప్పుడు, ద్వితీయోపదేశకాండము 17:8లో కనబడు ఈ మాటను ఉదాహరించును --- 'ధర్మశాస్త్రమును గూర్చి ఒక ప్రశ్న పుట్టినయెడల, పరిశుద్ధమైనదానికిని అపవిత్రమైనదానికిని మధ్య ప్రధానయాజకుడు తీర్పు తీర్చవలెను.'

ఇది నిజమే; అయితే ప్రధానయాజకుడు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును లెక్కచేయక, తన స్వంత తీర్పు ప్రకారము ఇది లేదా అది అని అవివేకముగా చెప్పుటకు అతనికి అనుమతి యుండెనా? లేదు, యాజకుడు ధర్మశాస్త్రమునకు వ్యాఖ్యాత మాత్రమే. కాబట్టి దేవుడు తన సంఘముపై నియమించిన కాపరుల మాట వినవలెనని ఆజ్ఞాపించినప్పుడెల్ల, ముందు చెప్పబడినట్లు, వారి నోటి ద్వారా తానే వినబడవలెనన్నది ఆయన చిత్తము. సంక్షేపముగా, సంఘములో చలాయింపబడు ప్రతి అధికారమును ఈ నియమమునకు లోబడియుండవలెను---దేవుని ధర్మశాస్త్రము తన ఆధిక్యతను నిలుపుకొనవలెను, మనుష్యులు తమ స్వంతమైనదేదియు దానిలో కలుపక, ప్రభువు వాక్యము ప్రకారము ఏది యుక్తమో దానిని మాత్రమే నిర్ణయింపవలెను. ఇది ప్రసంగవశమున చెప్పినదే; ఇప్పుడు ముఖ్యాంశమునకు వచ్చెదను.

మాంసమైనను, నూనెయైనను, ద్రాక్షారసమైనను బలిలోని ఒక ముక్కను లేదా భాగమును తాకుటవలన పవిత్రపరచబడదని యాజకులు ప్రత్యుత్తరమిచ్చిరి. ఎందుకు? బలి అపవిత్రమైనవాటిని ప్రాయశ్చిత్తరూపముగా తప్ప పవిత్రపరచదు; బలుల ఉద్దేశ్యము ఇదియే అని మనమెరుగుదుము---అపవిత్రులైన మనుష్యులు దేవునితో సమాధానపడుటకే. కాబట్టి అపవిత్రమైన మాంసము గాని అపవిత్రమైన నూనె గాని పరిశుద్ధ మాంసమును తాకుటవలన పవిత్రము కాదని యాజకులు సరియైన జవాబిచ్చిరి. ఎందుకు? మాంసమే కేవలము తాకుటచేత అపవిత్రమైనదానిని శుద్ధిపరచుటకు ఈ ఉద్దేశ్యముతో దేవునికి ప్రతిష్ఠింపబడలేదు. అయినను మరియొక వైపున, ఒక మనుష్యుడు అపవిత్రుడైనప్పుడు అతడు తాకినదంతయు అపవిత్రమగునన్నది మిక్కిలి నిజము. శవమును ముట్టి తన్ను అపవిత్రపరచుకొనినవాడు ఆత్మలో అపవిత్రుడని చెప్పబడునని సామాన్యముగా తలంతురు; కాని ఇందులో నేను భేదించుచున్నాను. ధర్మశాస్త్రములో 'ఆత్మ' అను పదము తరచుగా మనుష్యుని గూర్చియే వాడబడును.--- 'తనంతట తానే చచ్చినదానిని తినువాడు అపవిత్రుడు; శవమును ముట్టువాడు అపవిత్రుడు.' (లేవీయకాండము 17:15.)

కావున బాహ్యమైన అపవిత్రత గలవాడే ఇక్కడ ఆత్మలో అపవిత్రుడని చెప్పబడుచున్నాడు; ఫ్రెంచి భాషలో మనము చెప్పునట్లు, Pollu en sa personne. కాబట్టి అపవిత్రుడైన ప్రతివాడును, లేనియెడల శుద్ధముగానుండు దేనినైనను కేవలము తాకుటచేతనే అపవిత్రపరచును; ఈ భాగముయొక్క భావము ఇదియే అని ముగింపు చాలినంతగా రుజువు చేయుచున్నది. ప్రవక్త ఉద్దేశ్యమును గూర్చి నేను చాలినంత చెప్పితిని, అయితే విషయమును మరి పూర్ణముగా వివరింపవలెను.

మనుష్యులు దేవునితో ఎంత నిర్లక్ష్యముగా వ్యవహరింతురో మనమెరుగుదుము; ఏలయనగా బాలురు తమ బొమ్మలతో ఆడునట్లు వారు ఆయనతో ఆడుదురు. అన్యజనులు కూడ ఈ అహంభావమును ఖండించిరని బాగుగా తెలిసినదే. ఈ స్థూలమైన మూఢభక్తిని పెర్సియస్ కంటె కఠినముగా ఏ ప్రవక్తయైనను ఖండించియుండునో లేదో సందేహము; అతడు అందరిచేత అంతగా ఎంచబడిన బలులను బొమ్మలతో పోల్చి, దేవుడు కోరునవి మరి వేరైనవని చూపుచున్నాడు, అనగా

చక్కగా క్రమపరచబడిన స్థితియు, ఆత్మయొక్క భక్తియు, మనస్సునందలి అంతర్గత పవిత్రతయు, ఉదాత్తమైన సద్గుణముతో నిండిన హృదయమునని.

కాబట్టి మనుష్యులు నిజమైన పరిశుద్ధతతో, అదియును అంతరంగమున నింపబడవలెననియు, అందులో కల్పితమైనదేదియు కపటమైనదేదియు ఉండకూడదనియు అతని భావము. అట్టివారు, అనగా దేవునిపట్ల నిజమైన భయమును అలవరచుకొనినవారు, కేవలము ఒక చిటికెడు ధూపమునే తెచ్చినను ఆయనను సరిగా సేవించుచున్నారనియు, ఇతరులు అనేక ఎద్దులను తెచ్చినను దేవుని ఆరాధనను అపవిత్రపరచుచున్నారనియు అతడు చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా తమ మురికిని కప్పుటకు ఉపయోగపడునని వారు తలంచునదంతయు క్రొత్తగాను మరల మరల చేయబడు మురికిచేత అపవిత్రమగుచున్నది. అన్యగ్రంథకర్తలు కూడ దీనినే వ్యక్తపరచిరి: మరియొక కవి ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు, -

భక్తిహీనమైన కుడిచేయి దేవతలను సరిగా పూజింపదు.

ఇట్లు వారు సహజజ్ఞానముయొక్క సామాన్య తీర్పు ప్రకారము మాటలాడిరి. తత్వవేత్తలైతే, మనస్సు యథార్థముగాను పవిత్రముగాను ఉంటేనే తప్ప ఏ బలియు దేవునికి సరిగా అర్పింపబడదను ఈ సూత్రమును ఎల్లప్పుడును పట్టుకొనిరి. అయినను తత్వవేత్తలును కవులును సాతాను మనుష్యులందరినీ, అల్పునినుండి గొప్పవానివరకు వంచించిన యీ తప్పుడు భావమును స్వీకరించిరి---ఆచారక్రియలచేత దేవుడు శాంతిపరచబడునని: అందువలననే ఎన్నో ప్రాయశ్చిత్తములు ఉద్భవించెను; వానిని మూర్ఖులు నమ్ముకొని, వాటిచేత దేవుడు తమకు కటాక్షముగా ఉండునని తలంచిరి, అయినను వారు ప్రతిదినము తమకు క్రొత్త శిక్షలను తెచ్చుకొనుచు, తెలిసియే దేవునితోనే యుద్ధము చేయుచున్నట్లు పట్టుదలగా కొనసాగిరి.

154 మూలములోని మాటలు [{,[{}נפש-{טמא అనగా ఆత్మలో అపవిత్రుడు, లేదా అపవిత్రమైన ఆత్మ. శవముచేతగాని మృతదేహముచేతగాని కలుగు అపవిత్రత అని భావమైనప్పుడు, [{]}ל అను విభక్తి ప్రత్యయము .[{]}נפש కు ముందు ఉంచబడును. సంఖ్యాకాండము 5:2; 9:6,7,10 చూడుము. ఇక్కడ అతడు ఎట్లు అపవిత్రుడయ్యెనన్న దానితో సంబంధము లేకుండ, అపవిత్రుడైన ఒక వ్యక్తి అనియే భావమని తోచుచున్నది; ప్రవక్త ఉద్దేశ్యమునకు ఇది చాలును. థియోడోరెట్ ఈ అర్థమునే తీసికొనెను---{ἀκάθαρτόν} {τινα}---"అపవిత్రుడైన ఒకడు." అయితే చాలామంది మన అనువాదమును అంగీకరించుదురు; జెరోము, డాథియస్, న్యూకమ్, హెండర్సన్ మొదలైనవారును అట్లే చేసిరి---"మృతదేహమువలన అపవిత్రుడైనవాడు."---సం. 155Compositum jus, fasque animi, sanctosque recesssus Mentis, et incoctum generoso pectus honesto.—Per. Sat. 2. 74.

156Non ben celestes impia dextra colit.

నేటికిని పోపు మతములో వారు, కపటము మనుష్యుల క్రియలన్నిటిని కలుషితము చేయునని చెప్పుచు, దేవునియెడల నిజమైన భయము అవశ్యమను ఈ సూత్రమును అంగీకరించుదురు; గర్వముతోను తిరస్కారముతోను భక్తిహీనతతోను నిండియుండి కపటముగాను చులకనగాను దేవుని తృప్తిపరచగోరువారిని వారు ప్రశంసింపధైర్యపడరు కూడ. అయినను ప్రవక్త ఇక్కడ చెప్పునదానిని, అనగా అంతరంగ పవిత్రత లేకుండ తమ బలులచేత దేవుని శాంతిపరచ యత్నించునప్పుడు మనుష్యులు తమ ప్రయాసనంతటిని కోల్పోవుటయే గాక క్రొత్త అపవిత్రతను కూడ సంపాదించుకొనుచున్నారని చెప్పుదానిని వారెన్నటికిని అంగీకరింపరు. పోపు మతస్థులు కల్పించుకొనిన ఆ అసంపూర్ణ నీతి ఎక్కడినుండి వచ్చినది? ఏలయనగా ఒకడు ధర్మశాస్త్రమునంతటిని పాటింపకపోయినను, పాక్షిక విధేయత దేవునిచే అంగీకరింపబడునని వారు చెప్పుదురు; 'పాక్షిక నీతి' అను పదము వారిలో అన్నిటికంటె సామాన్యమైనది. కాబట్టి వ్యభిచారియైనవాడు దొంగతనమునుండి దూరముగా నుండి, తన సంపదలో కొంతభాగమును భిక్షగా వెచ్చించినయెడల, అదియే ధర్మమనియు అంగీకారయోగ్యమనియు వారు ప్రకటింతురు. అది అపవిత్రుడైన వానినుండి వచ్చినను, ఏదో విధముగా దేవుని శాంతిపరచుటకు చాలునని ఎంచబడు ఒక ఆచ్ఛాదనగా చేయబడుచున్నది. ఇట్లు పోపు మతస్థులు, ఏ విచక్షణయు లేకుండ, తాము సకల అపవిత్రతతో నిండియుండినను, తమ క్రియలచేత దేవుని తమకు బద్ధునిగా చేయ ప్రయత్నించుచున్నారు. కాబట్టి ఈ తప్పిదము నేడో నిన్నో మొట్టమొదట పుట్టినది కాదనియు, అది మనుష్యుల ఎముకలలోను మజ్జలోను ఇమిడియున్నదనియు మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా వారు స్వయముగా అపవిత్రులైనను తమ సేవలు దేవునికి ఇష్టమని వారు ఎల్లప్పుడును తలంచిరి.

కాబట్టి ఈ నిర్వచనమును మనస్సులో ఉంచుకొనవలెను---మన కన్నులకు క్రియలు ఎంత ప్రకాశవంతముగా కనబడినను, అవి పవిత్ర హృదయమునుండి ప్రవహించుననే తప్ప, దేవుని యెదుట వాటికి విలువయు ప్రాముఖ్యతయు లేదు. జూలియాకు వ్యతిరేకముగా వ్రాసిన తన నాలుగవ గ్రంథములో అగస్టీను దీనిని మిక్కిలి వివేకముగా వివరించెను. విశ్వాసులు క్రియలను బాహ్య రూపమునుబట్టి తీర్పు తీర్చుట అసంబద్ధమనియు, అవి ఏ ఊటనుండి వచ్చునో దానినిబట్టియు వాటి ఉద్దేశ్యమునుబట్టియు వాటిని విలువకట్టవలెననియు అతడు చెప్పుచున్నాడు. ఇప్పుడు క్రియల ఊట హృదయ యథార్థతయనియు, మనుష్యుల లక్ష్యము దేవునికి లోబడుటయు తమ జీవితమును ఆయనకు ప్రతిష్ఠించుటయునైనప్పుడు అదియే ఉద్దేశ్యము లేదా గమ్యమనియు నేను ఎంచుచున్నాను. కాబట్టి మంచి చెడు క్రియల మధ్యను, దుర్గుణముల సద్గుణముల మధ్యను భేదమును మనస్సుయొక్క అంతరంగ స్థితినుండియు లక్ష్యమునుండియు మనము నేర్చుకొనుచున్నాము. మొదటి భాగమున ప్రవక్త చర్చించు విషయము ఇదియే; అతడు యాజకులనుండి ధర్మశాస్త్రమునకు పూర్తిగా సరిపడు ఒక జవాబును రాబట్టెను; దాని సారాంశమిది---లోకము ఎంతగా పొగడినను హర్షించినను, పవిత్ర హృదయమునుండి వచ్చునదే తప్ప ఏ క్రియయు దేవుని న్యాయపీఠము ఎదుట విలువైనదిగా ఎంచబడదు.

ఇక రెండవ భాగమును గూర్చి చూడగా, దాని సత్యమును గూర్చి మనుష్యులను ఒప్పించుట అంతకంటె తక్కువ కష్టమేమియు కాదు---తాము అపవిత్రులైనప్పుడు తాము తాకునదంతయు కలుషితమగును; అయినను దేవుడు దీనిని యూదులకు స్పష్టముగా తెలియజేసియుండెను: యాజకులు సందేహింపలేదు, తటపటాయింపలేదు, విషయము బాగుగా తెలిసినదే అన్నట్లు వెంటనే జవాబిచ్చిరి---అపవిత్రుడైనవాడు తాకు ప్రతిదానిని కలుషితము చేయును. కాని విషయమును అన్వయించుకొనవలసివచ్చినప్పుడు, మనుష్యులు తాము స్పష్టముగా బోధింపబడినదానిని తిరస్కరింతురు; అంతేకాదు, తమకు అది తగులునంతవరకు వారు ఒప్పుకొనవలసివచ్చినదానిని కూడ తిరస్కరింతురు; అప్పుడు దేవుని మితిమీరిన కఠినత్వమును గూర్చి నిందింప మొదలుపెట్టుదురు: "ఇది ఎందుకు, మనము కొంత మాలిన్యమును విడిచినను, మనము తాకునదంతయు అపవిత్రమగుట

ఏల? మన క్రియలు మంచి క్రియలైనందున ఇంకను కొంత ప్రశంసకు యోగ్యములు కావా?" అనియు; అందువలన ఈ సామాన్యమైన సామెత కూడ వచ్చినది: తమ జాతిలో మంచివైన క్రియలు ఎల్లప్పుడును కొంతమట్టుకు పుణ్యకరములే, అవి విశ్వాసము లేకుండ ఉన్నను, పాతివ్రత్యము, ఉదారత, మితాహారము, ఇంద్రియనిగ్రహము, ఉపకారము, సమస్త భిక్షాదానములు వంటి అవి స్వతహాగానే ప్రశంసార్హములైనందున, విశ్వాసమను వరమును సంపాదించుటకు చాలును. అయితే మనుష్యులు ఈ గుణములను ఆశ్చర్యముతో చూచినను, హృదయము నిజముగా శుద్ధిపరచబడి పవిత్రపరచబడితే తప్ప అవి అపవిత్రమైనవనియు, అసహ్యమైన మలినమేననియు దేవుడు ప్రకటించుచున్నాడు. ఎందుకు? అపవిత్రమైన కలుషితమైన ఊటనుండి అపవిత్రమును కలుషితమునైనది తప్ప మరేదియు రాదు.

ప్రవక్త యాజకులను, ప్రజలందరిని ఈ భేదమును చూచునట్లు ఎంత సముచితముగా నడిపించెనో ఇప్పుడు గ్రహించుట సులభము. ఏలయనగా క్రియ చేయువాడే ప్రతి మాలిన్యమునుండి శుద్ధి చేయబడితే తప్ప ఏ క్రియయు దేవునికి ఇష్టము కాదని అతడు వారితో అకస్మాత్తుగా చెప్పియుండిన యెడల, వెంటనే అనేక వివాదములు రేగియుండెడివి: "స్వతహాగా ప్రశంసకు యోగ్యమైనదానిని దేవుడు ఎందుకు తిరస్కరించును? ఒకడు పాతివ్రత్యమును పాటించునప్పుడు, మరియొకడు తన ఆస్తిలో కొంత భాగమును ఉదారముగా వెచ్చించునప్పుడు, మూడవవాడు ప్రజల మేలును వృద్ధిచేయుటకు తన్ను పూర్తిగా అర్పించుకొనునప్పుడు, ఒకనిలో ఉదాత్తతయు స్థిరత్వమును ప్రకాశించునప్పుడు, మరియొకడు ఉదార విద్యలను అభ్యసించునప్పుడు---ఇవి కొంతమట్టుకు ప్రశంసకు పాత్రమైన సద్గుణములు కావా!" ఇట్లు ప్రజలలో గొప్ప కలకలము రేగియుండెడిది, హగ్గయి ఈ విధమైన ముందుమాటను చేయకుండెనేని---ధర్మశాస్త్రము ప్రకారము అపవిత్రమైనది పరిశుద్ధ మాంసమును తాకుటవలన పవిత్రము కాదనియు, అపవిత్రుడైనవాడు తాకినదంతయు కలుషితమగుననియు. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రము తన ఆచారవిధులలో నిర్దేశించినది ప్రజలలో వెంటనే రేగగల ఆ కలకలములన్నిటిని నిశ్శబ్దము చేసెను. అంతేకాక, ఆచారవిధులు ఇప్పుడు నిలిచిపోయి వాడుకలో లేకపోయినను, దేవుడు ఒక్కసారి ప్రకటించినది ఇంకను తన బలమును నిలుపుకొనుచున్నది---మన క్రియలను పవిత్రపరచుటకు హృదయమునందు నిజమైన పవిత్రత లేకుంటే, మనము తాకునదంతయు మనచేత కలుషితమగును.

మన క్రియలు దేవునికి ఎట్లు ఇష్టమగునో ఇప్పుడు విచారింతము: ఏలయనగా ఎవడును పవిత్రుడుగాను పరిపూర్ణుడుగాను కనబడడు, మిక్కిలి పరిపూర్ణులైనవారు కూడ కొన్ని దోషములతో మలినపడియుందురు; కాబట్టి వారి క్రియలు ఎల్లప్పుడును కొన్ని మచ్చలతోను కళంకములతోను చిలకరింపబడి, వారి హృదయములలోని రహస్య మాలిన్యమునుండి కొంత అపవిత్రతను పొందుచున్నవి. దీనికి జవాబుగా నేను మొదట చెప్పునదేమనగా, మన క్రియలన్నియు దేవుని యెదుట చెడినవియు ఆయన దృష్టికి అసహ్యములునై యున్నవి, ఏలయనగా హృదయము స్వభావముచేత చెడినది: అయితే దేవుడు విశ్వాసముచేత మన హృదయములను శుద్ధిచేయునప్పుడు, మన క్రియలు అంగీకరింపబడ మొదలై ఆయన యెదుట ప్రశంసను పొందును; ఏలయనగా హృదయము విశ్వాసముచేత శుద్ధి చేయబడును, పవిత్రత మన క్రియలపై వ్యాపించును, అప్పుడు అవి దేవునికి ఇష్టములు కాసాగును. ఈ హేతువుచేతనే హేబెలు తన బలులతో దేవునికి ఇష్టుడయ్యెనని మోషే చెప్పుచున్నాడు: "యెహోవా హేబెలునందును అతని అర్పణయందును ఆదరణ యుంచెను."

(ఆదికాండము 4:4.)

హేబెలుయొక్క బలులు దేవునిచే అంగీకరింపబడెనని మాత్రమే మోషే చెప్పియుండిన యెడల, అతడు అవివేకముగా లేదా కనీసము అస్పష్టముగా మాటలాడినవాడగును; ఏలయనగా ముఖ్యమైన విషయమును గూర్చి మౌనముగా నుండెడివాడు. కాని అతడు వ్యక్తితో ఆరంభించుచున్నాడు, హేబెలు దేవునికి ఇష్టుడయ్యెనని చెప్పినట్లుగా; ఏలయనగా అతడు నిటారైన యథార్థమైన హృదయముతో ఆయనను ఆరాధించెను. అటుపిమ్మట అతని బలులు అంగీకరింపబడెనని కలుపుచున్నాడు, ఏలయనగా అవి నిజమైన దైవభయమునుండియు యథార్థమైన భక్తినుండియు పుట్టెను. అట్లే పౌలు, ధర్మశాస్త్రమును నిజముగా పాటించుటను గూర్చి మాటలాడుచు, ధర్మశాస్త్రసారము శుద్ధహృదయమునుండియు నిష్కపట విశ్వాసమునుండియు కలుగు ప్రేమయే అని చెప్పుచున్నాడు. (1 తిమోతి 1:5.)

కాబట్టి ఏ క్రియయు ఆ ఊటనుండి, అనగా నిటారైన యథార్థమైన హృదయముతో ఎల్లప్పుడును ముడిపడియుండు నిష్కపట విశ్వాసమునుండి వచ్చితేనే తప్ప దేవుని యెదుట సరియైనదిగా ఎంచబడదని అతడు చూపుచున్నాడు. ఇది ఒక విషయము.

రెండవది, దేవుడు విశ్వాసముచేత మన హృదయములను ఎట్లు శుద్ధిచేయునో మనస్సునందుంచుకొనవలెను. నిజముగా రెండు విధములైన శుద్ధీకరణ కలదు: ఆయన మొదట మనలను తన స్వరూపమున రూపించి, మనయందు నిజమైన యథార్థమైన భయమును విధేయమైన స్వభావమును చెక్కుచున్నాడు. హృదయముయొక్క ఈ పవిత్రత మన క్రియలపై వ్యాపించును; ఏలయనగా మనము నిజమైన భక్తితో నింపబడినప్పుడు, మనలను మనము మరియు మనకున్న సమస్తమును దేవునికి అర్పించుట తప్ప మనకు మరి వేరే లక్ష్యము ఉండదు. కపటులును అపవిత్రులునైనవారు ఈ భావమునకు ఎంతో దూరముగా ఉన్నారు; అంతేకాదు, వారు దానికి పూర్తిగా అన్యులు: వారు తమ సొత్తులను దేవునికి ఉదారముగా అర్పింతురు, కాని తమకు తామే యజమానులుగా ఉండగోరుదురు; ఏలయనగా కపటి తన్ను తాను ఆత్మీయ బలిగా దేవునికి ఎన్నడును అప్పగింపడు. కాబట్టి విశ్వాసము మన హృదయములను శుద్ధిచేయుచున్నదనియు, మన క్రియలను కూడ శుద్ధిచేయుచున్నదనియు మనము చూచుచున్నాము: ఏలయనగా దేవుని ఆత్మచేత పునర్జన్మ పొందినవారమై, మొదట మనలను మనము, పిమ్మట మనకున్న సమస్తమును ఆయనకు అర్పింతుము. అయితే ఈ శుద్ధీకరణ మనుష్యునియందు ఎన్నడును సంపూర్ణముగా కనబడదు గనుక, ఉచితమైన అంగీకారమువలన సహాయము వచ్చుట అవశ్యము. కాబట్టి మన హృదయములు విశ్వాసముచేత శుద్ధి చేయబడును, ఏలయనగా మిగిలియుండి మన క్రియలను అపవిత్రపరచు ఆ మాలిన్యమును దేవుడు మనకు ఆరోపింపడు. కాబట్టి ఇంకను పరిపూర్ణము కాని ఆ పవిత్రతను దేవుడు కృపాపూర్వకముగా అంగీకరించి చూచుచున్నందున, దాని సంక్రమణము మన క్రియలకు సోకకుండునట్లు ఆయన చేయుచున్నాడు.

హేబెలు దేవునికి బలులు అర్పించినప్పుడు, అతనిలో కల్పితమైనదియు కపటమైనదియు ఏదియు లేనందున అతడు నిజముగా పరిపూర్ణుడే: కాని అతడు బలహీనతచేత ఆవరింపబడిన మనుష్యుడని మనమెరుగుదుము. కాబట్టి అతనిలో మిగిలియున్న అపవిత్రత క్రీస్తు కృపచేత శుద్ధి చేయబడుట అవశ్యమై యుండెను. అందువలననే అతని బలులు అంగీకరింపబడెను: ఏలయనగా అతడు అంగీకరింపబడినట్లే, అతనినుండి వచ్చిన దేనినైనను దేవుడు కృపతో స్వీకరించెను.

కాబట్టి స్వభావసిద్ధ స్థితిలో మనుష్యులు తమ క్రియలచేత దేవునికి ఎట్లు అసంతుష్టి కలుగజేయుదురో, చెడినదియు మలినమైనదియు అసహ్యమైనదియునైనది తప్ప మరేదియు తేలేరో ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము. దేవుని పిల్లలు ఆయన ఆత్మచేత నూతనపరచబడిన పిమ్మట ఆయన యొద్దకు పవిత్రులుగా వచ్చి ఆయనకు పవిత్రమైన బలులు అర్పించుదురని మరియు చూచుచున్నాము: వారు పవిత్రులుగా వత్తురు, ఏలయనగా కపటము లేకుండ తమ్మును దేవునికి అర్పించుకొనుటయే వారి లక్ష్యము; అయితే ఈ అర్పణ ఎన్నడును పరిపూర్ణము కాదు గనుక, దేవుడు ఆ లోపమును ఉచితమైన ఆరోపణచేత పూరించును, ఏలయనగా వారు సమస్త నీతియందును సంపూర్ణముగా రూపింపబడినట్లే ఆయన వారిని తన సేవకులుగా కౌగలించుకొనును. అట్లే ఆయన వారి క్రియలను కూడ అంగీకరించును, ఏలయనగా వారి మచ్చలన్నియు తుడిచివేయబడెను, అవును, క్రీస్తు రక్తముచేత, అదియు విశ్వాసముచేత, అపవిత్రత అంతయు కడిగివేయబడకుండిన యెడల అన్ని కటాక్షములకును న్యాయముగా అడ్డుపడగల ఆ మచ్చలే తుడిచివేయబడెను.

కాబట్టి గొప్ప ఆడంబరముతో దేవుని సంతోషపెట్టయత్నించుచు వ్యర్థమైన భ్రమలచేత ఎవడును తన్ను తాను మోసపరచుకొనుటకు ఆధారము లేదని మనము నేర్చుకొనుచున్నాము: ఏలయనగా ప్రవక్త ఇక్కడ మొదట చర్చించు విషయము ఎల్లప్పుడును కోరబడుచున్నది, అనగా ఒక వ్యక్తి హృదయమునందు పవిత్రుడై యుండవలెను, అంతరంగ పవిత్రత ప్రతి క్రియకు ముందు ఉండవలెను. ఈ సత్యము ప్రవక్తలందరిలోను ప్రతిచోట మనకు ఎదురగుచున్నను, కపటము మన కన్నులను మిరుమిట్లు గొలిపి మన ఇంద్రియములన్నిటిని గ్రుడ్డివిగా చేయుచున్నందున, దీనిని మనము గంభీరముగా ఆలోచింపవలెను; ప్రజలు బలులతోను బాహ్యాచారములతోను తమ్మును తాము నిమగ్నము చేసికొని, ప్రధానమైన విషయమును, అనగా హృదయముయొక్క నిజమైన పవిత్రతను నిర్లక్ష్యము చేయుచుండగా ప్రవక్తలు వారి ఆదుర్దాను ఎగతాళి చేయు ఈ భాగమును మాత్రమే కాక ఇట్టి ఇతర భాగములను కూడ మనము విశేషముగా గమనింపవలెను.

చివరి వచనములో ప్రవక్త చెప్పుదానిని కూడ మనము గమనింపవలెను, అనగా వారి చేతిపనులన్నియు, వారు అర్పించినదంతయు అట్లే యుండెనని. ఇది పైకి చూడ కఠినమైన విషయముగా కనబడును, బలులే అపవిత్రమైనవని ఖండింపబడుట. కాని అన్యజనులు తమ స్వకల్పితములచేత దేవుని అవమానపరచు కల్పిత ఆరాధనా విధానములు ఆయనచేత తిరస్కరింపబడుటలో ఆశ్చర్యము లేదు; ఏలయనగా ఆయనను ఆటవస్తువులచేతనో అట్టి అల్పవిషయములచేతనో శాంతింపజేయవచ్చునన్నట్లు, వారు తమ ఊహకు తగినట్లు ఆయనను మార్చగోరుదురు. కాబట్టి మనుష్యులు బాహ్య ఆచారక్రియలను మాత్రమే ఆయనకు అర్పించి, ఆయన స్వభావమును లెక్కచేయక, ఆత్మానుసారమైన ఆరాధనను పరిగణింపక అయినను ఆయనను సంతోషపెట్టుచున్నామని తలంచుచు ఆయనతో ఇట్లు వ్యవహరించుట అత్యంత అవమానకరమైన పరిహాసము. కావున మనము ఒక్క మాటలో ఈ వ్యాఖ్యను చేయవలెను---మనుష్యులు దేవునికి విధేయత చూపుటయు, బలులు అర్పించుటయు, ఆలయ నిర్మాణమునందు శ్రమపడుటయు సరిపోదనియు, ఇవి సరిగా చేయబడవలెననియు ప్రవక్త ఇక్కడ బోధించుచున్నాడు---సరిగా అనగా ఎట్లు? నిష్కపటమైన హృదయముతో, తద్వారా ఏ కపటమును, ఏ ద్వంద్వత్వమును ఉండకూడదు.

157 వచనము యొక్క అక్షరార్థమైన అనువాదము ఇట్లుండును,— అందుకు హగ్గయి ప్రత్యుత్తరమిచ్చి ఇట్లనెను,— ఈ ప్రజలును ఈ జనమును ఇట్టివారే, నా సన్నిధిని, అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు; అవును, వారి చేతిపనులన్నియు ఇట్టివే, అక్కడ వారు అర్పించునదియు అపవిత్రమైనదే. "అక్కడ వారు అర్పించునది" అని చెప్పునప్పుడు, ప్రవక్త వారు తమ బలులు అర్పించిన బలిపీఠమును సూచించినట్లు కనబడుచున్నది. న్యూకమ్ మరియు హెండర్సన్ ఇద్దరును ఈ భాగమును భూతకాలములో అనువదించుటలో స్పష్టముగా పొరబడిరి. చివరి క్రియ భవిష్యత్కాలమునందున్నది, అది తరచు జరుగునట్లు వర్తమానార్థములో వాడబడెను. వెల్ష్ భాషలో మనము దీనిని ఇట్లే అనువదించుదుము, yr hyn a aberthant yna; అయినను దీనిని వర్తమాన క్రియగానే గ్రహింతుము. ప్రవక్తల శైలియొక్క లక్షణమును ఇక్కడ మనము గమనింపవచ్చును, ఇది తరచు కనబడును; మొదటి రెండు పంక్తులలో ఉన్నదానిని చివరి రెండు పంక్తులు మరింత విశేషముగా వివరించును.—సం.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిగల దేవా, మేము మా తల్లి గర్భమునుండి పూర్తిగా అపవిత్రులమును కలుషితులమునై వచ్చుచున్నాము, ఆ తరువాత కూడ ఎడతెగక ఇన్ని క్రొత్త మాలిన్యములను సంపాదించుకొనుచున్నాము గనుక,-- ఓ, మమ్మును శుద్ధిచేయగల ఏకైక ఊటయొద్దకు మేము పరుగెత్తునట్లు అనుగ్రహింపుము. శరీరసంబంధమైన సకల మాలిన్యములనుండి మేము శుద్ధింపబడుటకు, నీ అద్వితీయ కుమారుని రక్తముచేత, అదియును నీ ఆత్మయొక్క గుప్తమైన శక్తిచేత మేము ప్రోక్షింపబడుటకును, ఆ ప్రకారముగా మా దుర్గుణములన్నిటిని విసర్జించుటకును తప్ప మరి వేరు మార్గము లేదు గనుక,--- ఓ, మేము నిజముగాను నిష్కపటముగాను మమ్మును నీకు అర్పించుకొనుటకు ప్రయాసపడి, ప్రతిదినము మా చెడ్డ భావములన్నిటిని అంతకంతకు విసర్జించునట్లును, మమ్మును మేము నిజముగా ఉపేక్షించుకొనుచు మా మనస్సులను మా భావములన్నిటిని నీకు లోబరచుట తప్ప మరి వేరే లక్ష్యము లేనివారమై యుండునట్లును, ఈ లోకములో మేమున్నంతకాలము ఈ గొప్ప ప్రయత్నమునందు మమ్మును మేము సాధనచేసికొనుచుండునట్లును, నీ అద్వితీయ కుమారునియందు మాకొరకు భద్రపరచబడిన ఆ నిజమైన పరిపూర్ణ పవిత్రతను మేము పొందునంతవరకును, ఆయనయందు పూర్ణముగా ఏకమై, ఆయన ఏ మహిమలోనికి చేర్చుకొనబడెనో ఆ మహిమలోనికి మేము రూపాంతరము చెందిన సమయమున, అనుగ్రహింపుము. ఆమేన్.

నూట ముప్పది మూడవ ఉపన్యాసము

హగ్గయి 2:15-19

15. కాబట్టి నేటనుండి పైకి, యెహోవా మందిరములో రాతిమీద రాయి ఉంచబడక పూర్వము నుండి, ఆలోచించుకొనుడి:

15. Et nunc ponite quaeso (vel, agedum) super cor vestrum a die hac et supra, antequam poneretur lapis super lapidem in templo Iehovae:

16. ఆ దినములు వచ్చినప్పటినుండి, ఒకడు ఇరువది కుంచముల ధాన్యపురాశియొద్దకు వచ్చినయెడల పది కుంచములే యుండెను; గానుగతొట్టినుండి ఏబది పాత్రలు తీయవలెనని ఒకడు గానుగయొద్దకు వచ్చినయెడల ఇరువది పాత్రలే యుండెను.

16. Ante haec quum veniret quis ad acervum viginti, fuit decem; quum veniret ad torcular ut hauriret quinquaginta e torculari, fuit summa viginti.

17. వాడిగాలిచేతను కుళ్లుతెగులుచేతను వడగండ్లచేతను మీ చేతిపనులన్నిటియందు నేను మిమ్మును కొట్టితిని; అయినను మీరు నా తట్టు తిరుగలేదు అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు.

17. Percussi vos orientali vento (vel, urente) et rubigene, et grandine in omni opere manuum vestrarum (alii vertunt, et omne opus, sed male, et potius hic debet resolvi quemadmodum dictum est, in omni ergo opere) et vos non ad me, dicit lehova.

18. నేటనుండి పైకి, తొమ్మిదవ నెల ఇరువది నాలుగవ దినమునుండి, యెహోవా ఆలయముయొక్క పునాది వేయబడిన దినమునుండి ఆలోచించుకొనుడి, ఆలోచించుకొనుడి

18. Ponite quaeso super cor vestrum a die hac et supra, a die vicesimo quarto noni mensis, a die quo fundatum fuit templum Iehovae, ponite super cor vestrum.

19. గాదెలో విత్తనము ఇంకను ఉన్నదా? ఇంతవరకు ద్రాక్షచెట్టును అంజూరపు చెట్టును దానిమ్మ చెట్టును ఒలీవ చెట్టును ఫలింపలేదు: నేటనుండి నేను మిమ్మును ఆశీర్వదించెదను

19. An adhuc semen in horreo? et adhuc vitis, et ficus, et malusgranata, et arbor olivae non protulit; a die hac benedicam vobis.

ప్రవక్త ఒకే విషయమును గూర్చి మాటలాడుచున్నందున ఈ వచనములన్నిటిని కలిపి చెప్పవలసివచ్చుచున్నది: మొత్తముయొక్క భావము ఇదియే---ప్రభువు అప్పుడు ప్రజల ఆలస్యమును బహిరంగముగా శిక్షించెను, కాబట్టి దేవాలయమును నిర్లక్ష్యము చేసి తమ స్వంత పనులను మాత్రమే చూచుకొనుటలో వారు ఎంతో అసమంజసముగా ప్రవర్తించిరని ప్రతివాడును సులభముగా తెలిసికొనగలిగెను. తమ ఆశలకు అలవాటుపడిన భూసంబంధులతో ప్రవక్త ఇక్కడ సామాన్యమైన రీతిలో మాటలాడుచున్నాడు: వారు నిజముగా జ్ఞానులైయుండిన యెడల, లేదా నిజమైన మతమునందు ఎక్కువ ప్రగతి సాధించియుండిన యెడల, అతడు వారితో వేరు విధముగా మాటలాడియుండును, పౌలు చెప్పిన నియమమును, 'పరిపూర్ణులలో మేము జ్ఞానమును బోధించుచున్నాము' అనుదానిని నిస్సందేహముగా అనుసరించియుండును.

(1 కొరింథీయులకు 2:6.)

అయితే వారు అన్నపానములపై తమ ఆలోచనలను నిలిపి, తమ స్వంత లాభములయందే ఆసక్తి కలిగియుండినందున, దేవుడు తమపై కోపముగా నున్నాడనియు, భూమి ఫలమియ్యక తామే కొరతకు గురియైనందున ఆయన శాపమునకు రుజువులు స్పష్టముగా ఉన్నవనియు వారు గ్రహింపగలిగిన దానినే ప్రవక్త వారికి చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి ప్రవక్త ఉద్దేశ్యమును మనము గ్రహించుచున్నాము: అయినను విషయము మరింత స్పష్టమగునట్లు మాటలను వరుసగా పరిశీలింతును.

దానిని మీ హృదయముపై ఉంచుకొనుడి అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. ఇక్కడ ప్రవక్త పరోక్షముగా వారి మొద్దుతనమును ఖండించుచున్నాడు, ఏలయనగా అతి స్పష్టమైన విషయములలో వారు గ్రుడ్డివారుగా ఉండిరి; అతడు ఇక్కడ వారి ఆలోచనలను పరలోకమునకు నడిపించుటలేదు, గంభీరమైన మర్మములను ప్రకటించుటలేదు, ఆహారమును దినపోషణను మాత్రమే గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు. కాబట్టి దేవుడు వారి సామాన్యమైన జీవనాధారములపై తన కోపముయొక్క స్పష్టమైన గుర్తులను ముద్రించియుండగా, వీటిని పట్టించుకొనకపోవుట వారిలో సహింపరాని మూఢత్వము. యూదులను సిగ్గుపరచుటకే ప్రవక్త తరచు ఇదే విషయమును పునరుక్తి చేయుచున్నాడు; ఏలయనగా వారి ఆలస్యము అంతగా మరల మరల గద్దింపబడుటవలన వారు సిగ్గుపడవలసినది. హృదయముపై ఉంచుకొనుడి అని అతడు చెప్పుచున్నాడు; అనగా నేను చెప్పబోవుదానిని ఆలోచింపుడి; ఈ దినమునుండి ఇంతకుముందు, అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, రాతిమీద రాయి ఉంచబడకముందు; అనగా దేవాలయమును కట్టుటకు నేను మిమ్మును ప్రోత్సహింప ఆరంభించిన ఆ దినమునుండి ఈ దినమువరకు జరిగినదానిని ఆలోచింపుడి.

158 మూలమైన [{;[{`` מעלה పైన, న్యూకమ్; "వెనుకకు," హెండర్సన్; "ముందుకు," సెకర్. చివరిది 1 సమూయేలు 16:13 లోను 30:25 లోను సూచించుచున్నది; ఇక్కడను 18వ వచనములోను తప్ప, కాలమునకు అన్వయింపబడిన ఏకైక స్థలములు అవియే: సమూయేలులో స్పష్టముగా దాని అర్థము ఇకమీదట లేదా ముందుకు అని. వయస్సునకు అన్వయింపబడినప్పుడు సంఖ్యాకాండము 1:20 లోను, స్థలమునకు అన్వయింపబడినప్పుడు ద్వితీయోపదేశకాండము 28:43 లోను దాని అర్థము అదియే. ఈ అర్థమును మనము నిలుపుకొనినయెడల, ఈ వచనమును, 18వ వచనములోని దాని పునరుక్తిని, 19వ వచనపు ముగింపునందు పూర్తియగు ఒక వాక్యముయొక్క ఆరంభముగా, మధ్యనున్నవి మధ్యవాక్యములుగా భావింపవలెను. అప్పుడు ఆ భాగము ఇట్లుండును--- 15. ఇప్పుడు, దయచేసి, గమనించుడి; ఈ దినము మొదలుకొని ముందుకు, యెహోవా మందిరములో రాతిమీద రాయి ఉంచబడిన కాలమునుండి, 16. మీరు ఇరువదిచొప్పున ఉన్న రాశియొద్దకు వచ్చిన కాలమునుండి, అది పది అయ్యెను, ఏబది కొలతలు తీయవలెనని గానుగతొట్టియొద్దకు వచ్చినప్పుడు, ఇరువదియే యుండెను; 17. వాడిగాలితోను కుళ్లుతెగులుతోను వడగండ్లతోను, మీ చేతిపనులన్నిటియందును నేను మిమ్మును కొట్టితిని; అయినను మీరు నా తట్టు తిరుగలేదు, అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు;--- 18. దయచేసి, గమనించుడి; ఈ దినము మొదలుకొని ముందుకు, తొమ్మిదవ నెల ఇరువది నాలుగవ దినమునుండి, యెహోవా మందిరమునకు పునాది వేయబడిన దినమునుండి;---గమనించుడి; 19. గాదెలో విత్తనము ఇంకను ఉన్నదా?--- ఇంకను ద్రాక్షచెట్టును అంజూరపు చెట్టును, దానిమ్మచెట్టును ఒలీవచెట్టును, అది ఫలింపలేదు;--- ఈ దినము మొదలుకొని నేను మిమ్మును ఆశీర్వదించెదను. "ఆలోచించుడి" అనుదానికంటె "గమనించుడి" లేదా "గుర్తించుడి" అనుదానిని నేను ఇష్టపడుదును, ఏలయనగా ఆ

తరువాత అతడు ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు: మీరు ఆలయమును కట్టుట ఆరంభింపకముందు, ఇరువది కొలతల కుప్ప యొద్దకు వచ్చిన ప్రతివాడును పది కొలతలనే కనుగొనలేదా? అనగా, గాదెలో లేక కళ్లములో ఇరువది కొలతలు ఉండునని వ్యవసాయదారులు ఎదురుచూచినప్పుడు వారు నిరాశ చెందలేదా? ఏలయనగా దేవుడు కంకులను ఎండిపోజేసియుండెను, కావున అవి తాము ఇచ్చుచుండిన ఫలమును ఇయ్యలేదు; వ్యవసాయదారులు దీర్ఘకాలానుభవముచేత, కూర్చిన పంటను చూచినప్పుడు తాము ఏమి ఆశింపవచ్చునో సులభముగా ఊహింపగలరు; అయినను ఈ ఆశ వ్యవసాయదారులను నిరాశపరచెను. అట్లయితే దేవుడు ఈ విషయమున తన శాప నిదర్శనములను చూపియుండెను. ఇంకను, ఎవడైనను ద్రాక్షగానుగ యొద్దకు వచ్చి గొప్ప ద్రాక్షపంటను ఆశించినప్పుడు, వాడును నిరాశ చెందలేదా? ఏలయనగా ఏబది బానలకు బదులుగా ఇరువదియే కనుగొనెను.

అతడు తరువాత ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు: నేను మిమ్మును తూర్పుగాలిచేత కొట్టితిని; ఏలయనగా {,}שדפוןshidafun అనగా దహించు గాలి అని గ్రహింపవలెను; తూర్పుగాలి తన పొడిదనముచేత యూదయకు హానికరముగా ఉండెను. అట్లే {,}ירקוןirkun అనగా బూజు, లేక బూజు పుట్టించు తేమగాలి; ఏలయనగా ధాన్యమునకు విస్తారమైన తడి తగులగా, సూర్యుడు తన వేడిని ప్రసరింపజేయునప్పుడు అది బూజు పట్టునని మనమెరుగుదుము. ప్రవక్త భావమునందు ఏ సందేహమును లేదు, ఏలయనగా వారు నానా విధములుగా దర్శింపబడిరనియు, దేవుడు తమ మీద అసంతోషముగా ఉన్నాడని వారు స్పష్టముగా గ్రహించునట్లును అతడు బోధింప ఉద్దేశించెను. అతడు తరువాత వడగండ్లను పేర్కొనుచున్నాడు; ఏలయనగా కరవు కేవలము చలివలననో వేడివలననో కలిగినప్పుడు, దానిని యాదృచ్ఛికమునకో నక్షత్రములకో ఆపాదింపవచ్చును; కాని దేవుడు నానా విధములైన దండనలను ఉపయోగించినప్పుడు, ఆయన మనలను మేల్కొలుపుటకు నిశ్చయించినట్లు, మనము ఆయన ఉగ్రతను ఒప్పుకొనక తప్పదు. ఇందువలననే ప్రవక్త ఇక్కడ నానా విధములైన తీర్పులను వివరించుచున్నాడు. మరియు అతడు: మీ చేతిపనులన్నిటిలోను అని చెప్పుచున్నాడు. కొందరు, మరియు ప్రతి పని మొదలగునవి అని చదువుదురు, అది సరికాదు; ఏలయనగా వారు తమ శరీరములయందు కొట్టబడలేదు గాని భూమి పంటయందు కొట్టబడిరి. తరువాత అతడు: మరియు మీరు నా వైపు తిరుగలేదు అని చేర్చుచున్నాడు, అనగా, “ఆ కాలమంతయు నేను మిమ్మును అంతగా తరచుగాను, అనేక విధములుగాను శిక్షించుచున్నను నేను ఏమియు సాధింపలేదు. అయినను మీ హృదయముల కఠినత్వము మీకు ఏ మేలు చేసెను? మీరు నా వైపు తిరుగలేదు.”

మీ హృదయమునందు ఉంచుకొనుడి, ఈ దినము మొదలుకొని, ఇంతకు మునుపటి నుండియు, మొదలగునవి అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. తొమ్మిదవ నెల ఇరువది నాలుగవ దినము మొదలుకొని అని తాను చెప్పినదానినే అతడు మరల చెప్పుచున్నాడు. ప్రజల పాపములను గూర్చి వారిని గద్దించుటకు ఆ దినమున ప్రవక్త పంపబడెనని మనము ముందే చూచియున్నాము.

కావున మీ హృదయమునందు ఉంచుకొనుడి, ఈ దినము మొదలుకొని మొదలగునవి అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. ఈ పునరుక్తి ఎంత నొక్కి చెప్పుచున్నదో మనము చూచుచున్నాము; ఏలయనగా స్పష్టమైన విషయములలో యూదులు ఎంత మొద్దుబారియుండిరనగా, వారి కొరతయు కరవును వారిని కదిలింపలేదు; మనుష్యులను కదిలించుటకు కరవుకంటె పదునైన ములుకోల లేదని మనమెరుగుదుము. కావున ప్రభువు వారి నోటి నుండి వారి ఆహారమును లాగివేయగా, వారు అట్టి తీర్పును లక్ష్యపెట్టకుండిరి గనుక, అది మిక్కిలి మందబుద్ధికి నిశ్చయమైన సాక్ష్యము. ఇందువలననే ప్రవక్త తరచుగా {`` }שימו{[, ]}לבבכם సెట్ ఆర్ ఫిక్స్ యువర్ హార్ట్ అనగా “మీ హృదయమును నిలుపుకొనుడి” అని చెప్పుచున్నాడు. 16వ వచనములో “వారి” అనుదానికి బదులు “మీ” అని ఉండుటకు మూడు ప్రతులు అనుకూలముగా ఉన్నవి; అది సందర్భమునకు ఎక్కువ సరిపడును. ఆ వాక్యమునకు మాటకు మాటగా భావము “మీరు రావలసిన కాలము నుండి” అనగా మీరు వచ్చి లోటును కనుగొనిన కాలము నుండి అని. “ఏబది కొలతలు”; [{]}פורה ను సెప్టువజింటు {μετρητὰς}---“బాతులు” అని అనువదించెను; జెరోము “Lagenas---కూజాలు” అని అనువదించెను. ఈ పదము ఇక్కడ ద్రాక్షగానుగ నుండి ద్రాక్షారసమును కొలుచు పాత్రను స్పష్టముగా సూచించును; అది ఎంత పట్టునో తెలియదు. ఇది ఇక్కడ ఏకవచనములో ఉండగా, సంఖ్యావాచకమగు “ఏబది” బహువచనములో ఉన్నది; deugain, ఇది ఆంగ్లములో మాటకు మాటగా “ten measure and forty” (పది కొలత మరియు నలువది) అని అర్థము. 17వ వచనములో “మీ చేతిపనులన్నియు” అనునది “మీరు” అనుదానితో సమానాధికరణమై దానిని వివరించుచున్నది; ప్రవక్తలలో మనము తరచుగా కనుగొను రీతిని బట్టి ఇది అట్లున్నది; ఏలయనగా “మీరు” అనుటచేత వారి “పని” అని భావము, వారే స్వయముగా కాదు. “అయినను మీరు నా వైపు తిరుగలేదు”, మాటకు మాటగా, “అయినను మీరు నా వైపు కాదు”; బహుశా భావము, “మీరు దానిని నాకు ఆపాదింపలేదు” అనగా ముందు చెప్పబడిన తీర్పును, లేక, “మీరు నా మాట లక్ష్యపెట్టలేదు”; కాని [{]}שבתם అను క్రియ లోపించియున్నదని సాధారణముగా తలంచుదురు. ఆమోసు 4:9 చూడుము. 19వ వచనములోని ప్రశ్నను, తరువాత వచ్చు నిశ్చయ ప్రకటనకు అనుగుణముగా, నిషేధార్థకముగా గ్రహింపవలెను.---సం.

యూదులు మిక్కిలి మొద్దుబారియుండిరి; ఏలయనగా అంత స్పష్టముగా ఉన్న దేవుని తీర్పులను వారు పరిగణింపలేదు. అతడు ఇప్పుడు ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు: గాదెలో ఇంకను విత్తనము ఉన్నదా? జెరోము దీనిని మొగ్గలో అని చదువును; మరియు ఆయన ఆ పదమును ఆ విధముగా అనువదించుటకు కారణము, {,}מגורהmegure అను పదమునకు మొగ్గ అను అర్థమునిచ్చినగాని వాక్యభాగములు సరిపోవని ఆయన తలంచుటయే అయి ఉండును; కాని నా యెంచిక ప్రకారము ఆయన పొరబడెను. హెబ్రీయులు నేను అంగీకరింపజాలని దానిని ప్రతిపాదింతురు, ఏలయనగా వారిలో కొందరు ఈ వాక్యమును నిశ్చయ వాక్యముగా చదువుదురు: ఏలయనగా గాదెలో విత్తనము ఉన్నది; ఏలయనగా వారి కొరతగల స్థితిలో విత్తనమును నేలకు అప్పగింప వారు తెగింపలేదు. మరికొందరు దీనిని ప్రశ్నగా చదువుదురు, అనగా కోతకాలము దూరముగా ఉన్నదనియు, వారికి మిగిలియున్నది వారిని పోషించుటకు చాలనంత స్వల్పమనియు అతడు చెప్పినట్లు. అయితే నా యెంచిక ప్రకారము ఆ విత్తనము కూర్చబడినదానిని గాక, విత్తబడినదానిని సూచించును. కావున ఐదు నెలల తరువాత రాబోవు పంటపై దేవుని ఆశీర్వాదమును గూర్చి అతడు మాటలాడుచున్నాడని నేను సందేహింపను; దానిని గూర్చి నేను కొంతసేపటిలో చెప్పెదను. కొందరు నిజముగా ఈ మాటలను భూతకాలమున అనువదింతురు, యూదులు దేవుని శాపము ఎంత గొప్పదో అప్పటికే అనుభవించిరని ప్రవక్త చెప్పినట్లు; అయితే ఇది బలవంతపు అభిప్రాయము. ప్రవక్త యొక్క నిజమైన భావము ఇదే: గాదెలో ఇంకను విత్తనము ఉన్నదా? అనగా, ఇంకను నేలలో దాగియున్న విత్తనము కూర్చబడెనా?

అతడు తరువాత నిశ్చయముగా ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు: ద్రాక్షచెట్టును, అంజూరపు చెట్టును, దానిమ్మచెట్టును, ఒలీవచెట్టును ఇంకను ఏమియు ఫలింపలేదు; ఏలయనగా అది సంవత్సరపు తొమ్మిదవ నెల; సంవత్సరారంభము మార్చి నెలలో అని మనమెరుగుదుము. కావున వారు దాదాపు శీతకాలము మధ్యలో ఉన్నను, పంట ఎట్లుండునో వారికి అనిశ్చితముగానే ఉండెను. నవంబరు నెలలో ఎంతటి నిపుణునైనను ఎట్టి పంట ఆశింపవలెనో ఏ అభిప్రాయమును ఏర్పరచుకొనజాలడు. కావున వారు ఇంకను సందేహములో ఉండగా, దేవుని ఆశీర్వాదము వారి కొరకు సిద్ధముగా ఉన్నదని ప్రవక్త చెప్పుచున్నాడు. అతడు తలంచినది, తాను దేవుని యొద్ద నుండి నిశ్చయమైన సందేశమును తెచ్చితినని చూపుటయే; ఏలయనగా ఆశ అప్పటికే కనబడిన ద్రాక్షపంటను గూర్చియైనను, కంకులు అప్పటికే కనబడిన కోతను గూర్చియైనను అతడు మాటలాడుట లేదు. కావున వడగండ్ల వలనను, దహించు గాలుల వలనను, వానల వలనను, భూమి ఫలమునకును పంటకును హానికరములైన ఇతర విషయముల వలనను ఇంకను భయము ఉండగా, కోత మిక్కిలి సమృద్ధిగా ఉండునని, ద్రాక్షపంట విస్తారమగుననియు, ఒక్క మాటలో, ఒలీవచెట్టు అంజూరపు చెట్టు ఫలములు మిక్కిలి పుష్కలముగా ఉండుననియు అతడు చెప్పుచున్నాడు.

తన సేవకుని నోటి ద్వారా తాను పలికినదానిని దేవుడు నెరవేర్చినప్పుడు, ఆ ప్రవచనము యొక్క సత్యము ఇప్పుడు నిశ్చయముగా తెలియబడగలదు. నేను ఇప్పుడు ఆ విషయమునకే తిరిగి వచ్చెదను.

నేను ముందు గమనించినట్లు, ప్రవక్త ఇక్కడ యూదులతో వారి స్థూల స్వభావము ప్రకారము వ్యవహరించుచున్నాడు; ఏలయనగా భూసంబంధమైన విషయములలో అంతగా చిక్కుకొనని లేక అంకితము కాని భక్తిపరులకు అతడు మరింత సూక్ష్మరీతిలో బోధింపగలిగియుండెను. కావున ప్రజల గ్రహణశక్తికి తగిన రీతిలో అతడు మాటలాడుట అవసరమాయెను; నేర్పరియైన బోధకుడు పిల్లలకును పెద్దవారికిని వేరువేరు రీతులలో బోధించునట్లు. మరియు యూదులు దేవునికి కృతజ్ఞత లేనివారని అతడు నిదర్శనములతో చూపుచున్నాడు, ఏలయనగా వారు ఆలయ నిర్మాణమును విస్మరించి, ప్రతివాడును తన స్వంత ఇంటిని కట్టుకొనుటలో శ్రద్ధగా ఆసక్తితో నిమగ్నమైయుండెను. వారి ప్రవర్తనను అతడు రుజువులతో చూపుచున్నాడు---ఎట్లు? ఒకప్పుడు బూజువలన, మరియొకప్పుడు వేడివలన, ఆ తరువాత వడగండ్లవలన మీ ఫలము నాశనమగుట ఎట్లు సంభవించెను, ప్రభువు మీ నిర్లక్ష్యమును సరిదిద్దుటకు ఇట్లు తలంచినందువలన తప్ప? అట్లయితే ఈ తీర్పులచేత మీరు కృతఘ్నులని నిరూపింపబడుచున్నారు; ఏలయనగా మీరు దేవుని ఆరాధనను విస్మరించి, మీ స్వంత వ్యక్తిగత లాభములనే వెంబడించితిరి. ఇది ఒక విషయము.

రెండవ భాగము ఒక వాగ్దానమును కలిగియున్నది; మరియు పరిస్థితులు హఠాత్తుగాను అనుకొనని రీతిగాను మంచి మలుపు తిరుగుటను ప్రజలు చూచినప్పుడు, ఇచ్చిన బోధ మరింత స్థిరపరచబడెను. వారు అనేక సంవత్సరములు ఆహార కొరతతో బాధపడిరి; అయితే హఠాత్తుగా సారవంతత కలిగినప్పుడు, ఈ మార్పు వారి ఆలోచనకు తగిన దేనినైనను ప్రదర్శింపలేదా? విశేషముగా అది సంభవింపకముందే ముందుగా చెప్పబడినప్పుడు, మానవ ఊహలచేత అట్టిది ఏదైనను ముందుగా ఊహింపబడగల అవకాశము లేనప్పుడు? కావున ప్రవక్త రెండు విషయములపై నిలుచుచున్నాడని మనము చూచుచున్నాము---ఆయన యూదులను వారి నిర్లక్ష్యమునకై ఖండించుచున్నాడు, ఆలయ నిర్మాణమును లక్ష్యపెట్టనందున వారు దేవుని పట్ల భక్తిహీనులును కృతజ్ఞతలేనివారును అని రుజువు చేయుచున్నాడు; తరువాత వారిని ఉత్సాహపరచి, వారు ఆరంభించిన పనిలో మరింత చురుకుగా చేయుటకై, నేను చెప్పినట్లు, జరిగినదానిని వారి యెదుట ఉంచుచున్నాడు. నిజముగా దేవుడు నానా విధములైన శిక్షల ద్వారా తాను వారిపై అసంతుష్టుడనని సమృద్ధిగా సాక్ష్యమిచ్చియుండెను; అయితే ఇప్పుడు ఆయన వారితో వేరుగా వ్యవహరింతునని వాగ్దానము చేయునప్పుడు, దాని నుండి క్రొత్తదియు మరింత బలమైనదియునైన నిదర్శనము కలుగుచున్నది.

అయితే ఇక్కడ ఎవరైనను అభ్యంతరము లేవనెత్తి, ఈ నిదర్శనములు నిశ్చయమైనవి కావు, ఏకరూపమైనవి కావు అని చెప్పవచ్చును; ఏలయనగా ప్రజలు దేవుని సేవకు విశ్వాసముగా అంకితమైనప్పుడు వారు ప్రతికూల సంఘటనలచేత నొక్కివేయబడుట తరచుగా సంభవించును; అవును, దేవుడు తరచుగా ఉద్దేశపూర్వకముగా కొంతకాలము తన ఆశీర్వాదమును వారికి నిలిపివేసి వారి విశ్వాసమును పరీక్షించును. అయితే దీనికి జవాబు సులభముగా ఇవ్వవచ్చును: యథార్థముగాను హృదయపూర్వకముగాను దేవుని సేవించువారు భూసంబంధమైన ఆశీర్వాదములను కోల్పోవుట తరచుగా సంభవించునని నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను, ఏలయనగా దేవుడు వారి మనస్సులను నిత్య బహుమానమను నిరీక్షణకు పైకి ఎత్తగోరును. కావున దేవుడు విశ్వాసులు ఈ లోకమున ఆకలిదప్పులు గొనునట్లు తరచుగా ఉద్దేశపూర్వకముగా తన ఆశీర్వాదమును వారి నుండి ఉపసంహరించును; ఆయనను సేవించుటలో వారి శ్రమ అంతయు వ్యర్థమైనట్లుగా. అయితే ఇక్కడ ఏకరూప స్వభావముగల నిదర్శనమును ప్రతిపాదించుట ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశము కాదు, ఏలయనగా యూదులను అనుభవముచేత ఒప్పింపజేయుట చాలునని అతడు ఎంచెను; వారి దురాశ దేవునికి అసంతోషకరమని వారు గ్రహింపకుండునట్లు ఆటంకపరచినది వారి అత్యధిక మందబుద్ధియే తప్ప మరేదియు కాదు. కావున ప్రవక్త ఇక్కడ వారి అచేతనత్వమును గద్దించుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు తమను ధనవంతులనుగా చేసికొనుటలో అధికముగా శ్రమించుచుండగా, దేవుడు పరలోకము నుండి తన శాపమును వారిపై కుమ్మరించుచున్నందున తమ శ్రమ వ్యర్థమని వారు గమనింపలేదు. వారు తమ పాపములలో తమను కఠినపరచుకొనియుండనట్లయితే ఇది వారికి సులభముగా తెలిసియుండెడిది. మరియు ద్రాక్షారసము, ధాన్యము, నూనె మొదలగువాని ఫలవంతమైన పంటను గూర్చి ప్రవక్త ఇక్కడ సాక్ష్యమిచ్చునది, నేను చెప్పినట్లు, ఇంకను బలమైన ధృవీకరణమే.

ఇప్పుడు, ఎవరైనను మరల అభ్యంతరము లేవనెత్తి---బానిసత్వముతోడను కూలితోడను చేయు సేవ దేవునికి ఇష్టము కాదు గనుక ఇది విలువలేనిదని చెప్పినయెడల: దీనికి నేను ఇట్లు జవాబిచ్చెదను---మనుష్యులు మిక్కిలి నెమ్మదిగాను సోమరులుగాను ఉన్నారని ఆయన చూచినప్పుడు, దేవుడు తరచుగా అట్టి సాధనముల ద్వారా వారిని ప్రేరేపించును, తరువాత ఇతర సాధనముల ద్వారా వారిని ఆయనను నిజముగాను హృదయపూర్వకముగాను సేవించుటకు నడిపించును. కావున ఎవరైనను తన ఆకలిని తీర్చుకొనుటకే దేవునికి విధేయుడైనయెడల, అది దినదినము కూలి కొరకు పనిచేసి, తనను కూలికి పెట్టుకొనినవానిని లక్ష్యపెట్టనివానివలె ఉన్నది. అట్టి సేవ దేవుని యెదుట ఏమీ కాదని ఎంచబడునని నిశ్చయము; కాని ఆయన మనచేత ఉదారముగా ఆరాధింపబడగోరును; పౌలు చెప్పినట్లు ఆయన సంతోషముగా ఇచ్చువానిని ప్రేమించును. (2 కొరింథీయులకు 9:7.) అయితే మనుష్యులు చాలావరకు తమ అజ్ఞానమువలన ఈ ఉదార మనస్సునకు మొదట నడిపింపబడజాలరు, తద్వారా తమను ఇష్టపూర్వకముగా దేవునికి సమర్పించుకొనరు గనుక, ఇక్కడ ప్రవక్త చేయునట్లు ఇతర సాధనములను ఉపయోగించుటతో ఆరంభించుట అవసరము; ఇతడు యూదులకు భూసంబంధమైన దినసరి ఆహారమును వాగ్దానము చేయుచున్నాడు, ఏలయనగా వారు వెంటనే, మొదటి మెట్టులోనే పరలోకమునకు పైకి ఎక్కజాలరని అతడు చూచెను; అయితే వారి మనస్సులను మరింత పైకి ఎత్తువరకు ఆగిపోవుట అతని ఉద్దేశము కాదు. కావున ఇది ఆరంభము మాత్రమే అని మనము తెలిసికొందము; వారు దేవునికి భయపడుటయు, తమకు కావలసినదంతయు ఆయన ఆశీర్వాదము నుండి ఆశించుటయు నేర్చుకొనునట్లును, ఇంతకు ముందు తాము పడియున్న మందతను విదిల్చివేయునట్లును ఇది ఉద్దేశింపబడెను. సంక్షేపముగా, ఇంకను నిజమైన మతముతో నింపబడని మొరటువారితోను అజ్ఞానులతోను దేవుడు ఒక విధముగా వ్యవహరించును; సరియైన ఉపదేశమందు బోధింపబడిన తన శిష్యులతో ఆయన మరియొక విధముగా వ్యవహరించును. ప్రవక్త యూదుల పట్ల ఇట్లు ప్రవర్తించెనని నేను చెప్పునప్పుడు, ఆ జనమంతటిని గూర్చి నేను మాటలాడుట లేదు; ఈ గ్రంథారంభమున మనము గమనించిన దానిని నేను పరిగణించుచున్నాను---అప్పుడు యూదులు తమ స్వంత ఇండ్లను కట్టుకొనుట తప్ప మరి దేనిని లక్ష్యపెట్టలేదనియు, వారిలో మతమునకై ఉత్సాహము లేకుండెననియు. కావున ఆలయము విస్మరింపబడి, ప్రతివాని చింత తన స్వంత ఇంటిని కట్టుకొనుటయందే కేంద్రీకృతమై, దేవుని స్మరణ వారిలో దాదాపు పాతిపెట్టబడియుండగా, వారి అభిరుచులు ఎంత స్థూలముగా భూసంబంధములై యుండెనో దీని నుండి మనము నేర్చుకొందుము. కావున ప్రవక్త వారిని ఇక్కడ చెప్పబడిన రీతిలో వ్యవహరించుట ఆశ్చర్యము కాదు. మనము ముందుకు సాగుదము ---

హగ్గయి 2:20-23

20. మరియు ఆ నెల ఇరువది నాలుగవ దినమందు యెహోవా వాక్కు రెండవసారి హగ్గయికి ప్రత్యక్షమై ఈలాగు సెలవిచ్చెను,

20. Et fuit (postea fuit) sermo Iehovae secundo ad Chaggai vicesimo quarto mensis, dicendo,

21. యూదా దేశాధిపతియైన జెరుబ్బాబెలుతో ఈలాగు చెప్పుము, నేను ఆకాశమును భూమిని కదలించెదను;

21. Dic ad Zerubbabel, ducens Iehudah, dicendo, Ego concutiam coelos et terram;

22. రాజ్యముల సింహాసనమును నేను పడద్రోసెదను, అన్యజనుల రాజ్యముల బలమును నాశనము చేసెదను; రథములను వాటిమీద ఎక్కినవారిని పడద్రోసెదను; గుఱ్ఱములును వాటి రౌతులును క్రిందపడెదరు, ప్రతివాడును తన సహోదరుని ఖడ్గముచేత కూలును.

22. Et evertam solium regnorum, et perdam robur regnorum gentium; et evertam quadrigam et sessores ejus evertam quadrigam et sessores ejus; et descendent equi et sessores eorum, quisque in gladio fratris sui.

23. ఆ దినమున, సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చునదేమనగా, షయల్తీయేలు కుమారుడవును నా సేవకుడవునైన జెరుబ్బాబెలూ, నేను నిన్ను తీసికొని నిన్ను ముద్రికగా చేసెదను; ఏలయనగా నిన్ను ఏర్పరచుకొని యున్నాను, ఇదే సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా వాక్కు. 23. In die illa, dicit Iehova exercituum, sumam te Zerubbabel, fili Sealtiel, serve mi, dicit Iehova; et ponam te quasi annulum, quia elegi te, dicit Iehova exercituum.

ప్రవక్త ఇప్పుడు ఇంకను ముందుకు సాగుచున్నాడు; ఏలయనగా ఇక్కడ నిజముగా కేవలము కృపాపూర్వకమైనదియు ఆత్మసంబంధమైనదియునైన వాగ్దానము ఉన్నది, దాని ద్వారా దేవుడు తన ప్రజలను అంతమువరకు కాపాడుదునని నిశ్చయపరచుచున్నాడు. ఆకలిగొనినవారిని పోషించుటకు ఆయన ఇప్పుడు ద్రాక్షారసమును ధాన్యమును గూర్చి మాటలాడుట లేదు; గాని ఆయన ఆ ప్రజలకు నిత్యుడైన తండ్రిగా ఉండునని చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన వారి పితరులతో చేసిన నిబంధనను ఆయన మరువజాలడు, మరువడు. జెరుబ్బాబెలు వ్యక్తియందు క్రీస్తును ఆయన సూచించుచున్నాడనుటలో సందేహము లేదు, దీనిని మనము కొంతసేపటిలో చూతుము. కావున ఈ ప్రవచనమును గత ప్రవచనము నుండి వేరుపరచుట యుక్తము; ఏలయనగా కొంతకాలము యూదులు విస్మరించిన ఆరాధన తనకు ఇష్టమైనదని దేవుడు ముందుగా చూపియుండెను, ఏలయనగా బహుమానము సిద్ధముగా ఉండెను, మరియు ముందు గద్దింపబడిన నిర్లక్ష్యమువలన తాను అసంతుష్టుడైయుండెనని కూడా చూపియుండెను, ఏలయనగా ఒక్కసారి కాదు, కొద్దికాలము కాదు, అనేక సంవత్సరములు నానా విధములుగా స్పష్టమైన దండనను విధించియుండెను. అట్లయితే తరువాత ఏమి? ఈ రెండవ ప్రవచనమున ఆయన జెరుబ్బాబెలును సంబోధించి, అతని అధికారము క్రింద ఉన్న ప్రజలకు రక్షకుడుగా ఉండెదనని వాగ్దానము చేయుచున్నాడు.

ఈ మాటలను గూర్చి, నేను ఆకాశమును భూమిని కదలించెదను అని ఆయన చెప్పినప్పుడు ఒక సాగుచున్న క్రియ సూచింపబడుచున్నదని కొందరు తలంచుదురు; మరియు వారు ఈ వివరణ ఇచ్చుదురు---ఆకాశమును భూమిని కదలించుట నాకు చెందినదియే, నేను రాజ్యములను పడద్రోయుట పరిపాటియే అయినను, నా ప్రజలలో నేను నిలిపిన పరిశుద్ధ రాజ్యమును దృఢపరచెదను అని. అయితే ఈ అభిప్రాయము మిక్కిలి చప్పగా ఉన్నది; మరియు ఇక్కడ పేర్కొనబడిన ఆకాశమును భూమిని కదలించుట అనుదాని భావమేమో ఈ అధ్యాయము నుండియే మనము చూచుచున్నాము. అపొస్తలుడు కూడా ఈ ప్రవచనము ప్రత్యేకముగా క్రీస్తు రాజ్యమునకు చెందినదని మనకు బోధించునప్పుడు ఈ వాక్యభాగమును సరిగా వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు. (హెబ్రీయులకు 12:26.) కావున, ఇదిగో నేను ఆకాశమును భూమిని కదలించెదను అని దేవుడు చెప్పినట్లు ప్రవక్త చూపునప్పుడు, అతడు ఇక్కడ ఏదో విశేషమైనదానిని భావించుచున్నాడనుటలో సందేహము లేదు. కావున దేవుడు తన సాధారణ దైవసంరక్షణను గూర్చి మాటలాడుట లేదు, ఆకాశభూముల పరిపాలనను కేవలము తనకు చెందినదని చెప్పుకొనుట లేదు, దీనులను అల్పులను ఆయన హెచ్చించునని, ఉన్నతులను శిఖరస్థులను క్రిందికి దించునని మనకు బోధించుట లేదు; గాని ఆయన ఒక జ్ఞాపకార్హమైన కార్యమును యోచించుచున్నాడని సూచించుచున్నాడు, అది నెరవేరినప్పుడు మనుష్యులను భయముతో కదిలించి, ఆకాశమును భూమిని వణకునట్లు చేయును. కావున, దేవుడు అప్పుడు వారికిచ్చిన దాని యొక్క ఏదో పూర్వసూచన ఉన్న ఆ విమోచన నిరీక్షణకు యూదులను నడిపింపవలెనని ప్రవక్త ఇక్కడ నిస్సందేహముగా ఉద్దేశించెను; కాని దాని సంపూర్ణత ఇంకను చూడబడజాలదు---కాదు, అది మనుష్యుల దృష్టి నుండి మరుగైయుండెను: ఏలయనగా క్రీస్తు రాకడ చేత కలిగిన ఈ లోకపు నూతనీకరణను ఎవరు ఆశింపగలిగియుండెను? యూదులు తాము అందరి అన్యాయములకు గురియైనట్లు కనుగొనినప్పుడు, ఇంత కొద్దిమందియే తిరిగి వచ్చినప్పుడు, రాజ్యమును అధికారమును లేకుండగా, తాము ఒక విధముగా మోసపోయినట్లు తలంచిరి. కావున దేవుని యొక్క ఒక అద్భుతమైన కార్యము ఉండునని, అది ఆకాశమును భూమిని కదలించునని ప్రవక్త ఇక్కడ నొక్కి చెప్పుచున్నాడు. కావున దీనిని క్రీస్తునకు అన్వయించుట అవసరము; ఏలయనగా అపొస్తలుడు చెప్పినట్లు, క్రీస్తు పరలోకమందున్నవాటిని భూమియందున్నవాటిని చెదరియున్నవాటిని ఒకటిగా కూర్చినప్పుడు, అది లోకము యొక్క ఒక నూతన సృష్టివలె ఉండెను. (కొలొస్సయులకు 1:20.) ఆయన మనుష్యులను దేవునితోను దూతలతోను సమాధానపరచినప్పుడు, సాతానును జయించి మృతులకు జీవమును పునరుద్ధరించినప్పుడు, తన స్వంత నీతితో ప్రకాశించినప్పుడు, అప్పుడు నిజముగా దేవుడు ఆకాశమును భూమిని కదలించెను; సువార్త ప్రకటింపబడునప్పుడు ఇప్పటికిని ఆయన వాటిని కదలించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన ఆదాము సంతానమును తన స్వంత పోలికలో మరల నూతనముగా రూపించుచున్నాడు. కావున ఈ ఆత్మసంబంధమైన పునర్జన్మ దేవుని శక్తికిని కృపకును అట్టి నిదర్శనమైయున్నది, అందువలన ఆయన ఆకాశమును భూమిని కదలించుచున్నాడని న్యాయముగా చెప్పవచ్చును. ఈ వాక్యభాగపు సారాంశమేమనగా, తమ కన్నులకు కనబడు దానికంటె గొప్పదానిని గూర్చిన భావనను తమ మనస్సులలో ఏర్పరచుకొనుట యూదులకు తగియుండెను; ఏలయనగా వారి విమోచన ఇంకను పూర్తికాలేదు.

కావున ఆయన ఇట్లు చేర్చుచున్నాడు---నేను రాజ్యముల సింహాసనమును పడద్రోసెదను; జనముల రాజ్యముల బలమును నాశనము చేసెదను; రథమును దానిలో కూర్చుండువానిని పడద్రోసెదను; గుఱ్ఱములును వాటి రౌతులును క్రిందపడెదరు; ప్రతివాడును తన సహోదరుని ఖడ్గముచేత కూలును. తన సంఘమును ఆయన నూతనపరచకుండ ఏదియు ఆటంకము కాదను పూర్వ వాక్యమును ఆయన ఇక్కడ దృఢపరచుచున్నాడు. మరియు దీనిని ముందుగానే ఎదుర్కొనుటగా ఆయన సరిగానే చేర్చుచున్నాడు; ఏలయనగా యూదులు అన్ని వైపులను పాతకక్షగల శత్రువులచేత చుట్టబడియుండిరి; వారికి పొరుగువారెంతమందో శత్రువులును అంతమందియే ఉండిరి; సర్వలోకము చేత కూడా వారు ద్వేషింపబడిరి. అట్లయితే లోకము యొక్క మిగిలిన భాగమును దేవుడు పడద్రోయకుండ, అప్పుడు వారికి వాగ్దానము చేయబడిన ఆ ఘనతకు వారు ఎట్లు ఎదుగగలరు? అయితే ప్రవక్త ఇక్కడ ఈ అభ్యంతరమును ఎదుర్కొని, తన సంఘము ఆ అవమానకరమైన స్థితిలో ఉండుటకంటె జనములన్నియు నశించుటయే దేవునికి మేలని సంక్షేపముగా చూపుచున్నాడు. కావున తన సంఘమును పునరుద్ధరింప ఆయన సంకల్పించినప్పుడు, సాతానును సర్వలోకమును అడ్డముగా వేయగల ఆటంకములన్నిటిని దేవుడు జయించునని తప్ప వేరొకదానిని ప్రవక్త ఇక్కడ భావించుటలేదని మనము చూచుచున్నాము.

ఇప్పుడు ప్రవక్త యొక్క ఉద్దేశములను మనము గ్రహించుచున్నాము, అతని బోధ యొక్క అన్వయమును కూడా గ్రహించుచున్నాము. ఏలయనగా సంఘ పునరుద్ధరణను గూర్చి తలంచునప్పుడు, మనలను నిరాశకు నడిపింప తగిన ఆటంకములును కష్టములును మన దారిలో వచ్చినప్పుడెల్లను, ఈ ప్రవచనము మన మనస్సులకు రావలెను; అది దేవుని శక్తియందు ఉన్నదనియు, తన సంఘ పునరుద్ధరణకు వారు అడ్డుపడనిచ్చుటకంటె, భూరాజ్యములన్నిటిని పడద్రోయుటయు, రథములను ముక్కలుగా విరుగగొట్టుటయు, రౌతులందరిని క్రిందికి పడవేసి నేలమట్టము చేయుటయు ఆయన సంకల్పమనియు అది చూపుచున్నది.

అయితే చివరి వచనమున దేవుడు దీనిని ఎందుకు చేయునో ప్రవక్త చూపుచున్నాడు---అనగా జెరుబ్బాబెలు ప్రజలందరితో కూడ వర్ధిల్లునట్లు. కావున అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు---ఆ దినమున యెహోవా సెలవిచ్చునదేమనగా, జెరుబ్బాబెలూ, నేను నిన్ను తీసికొని నిన్ను ముద్రికగా నియమించెదను, ఏలయనగా నిన్ను ఏర్పరచుకొని యున్నాను. మనము ముందు చెప్పినట్లు, దేవుడు ఇక్కడ జెరుబ్బాబెలును సంబోధించుచున్నాడు, ఆ పరిశుద్ధ నాయకుని క్రింద సమకూర్చ ఉద్దేశించిన ప్రజలను తాను ఆశీర్వదింతునని అతని వ్యక్తియందు సాక్ష్యమిచ్చుటకై; ఏలయనగా జెరుబ్బాబెలునకు ఎన్నడును రాజ్యము లేకుండెను, అతడు ఎన్నడును కిరీటము ధరింపలేదు, అయినను అతడు యూదా గోత్రమునకు చెందినవాడు; మరియు దావీదు కుటుంబమున తాను నిలిపిన ఆ రాజ్యము యొక్క ఏదో నిప్పురవ్వ నిలిచియుండవలెనని దేవుడు సంకల్పించెను. కావున జెరుబ్బాబెలు ఆ కాలమున క్రీస్తునకు ఛాయారూపుడైయుండెను గనుక, తాను అతనికి ముద్రికవలె ఉండునని దేవుడు ఇక్కడ ప్రకటించుచున్నాడు---అనగా అతని ఘనత ఆయన దృష్టిలో ఎంచబడునని. ముద్రిక యొక్క ఈ పోలిక ఇతర స్థలములలో కూడా కనబడుచున్నది. యిర్మీయా 22:24లో ఇట్లున్నది---“ఈ కొన్యా నా కుడిచేతి ముద్రికయైనను నేను అతనిని అక్కడ నుండి పెరికివేయుదును.” అయితే ఇక్కడ జెరుబ్బాబెలు తనకు ముద్రికవలె ఉండునని దేవుడు చెప్పుచున్నాడు---అనగా, నీవు నా యొద్ద ఉన్నతమైన గౌరవమున ఉందువు. ఏలయనగా రాజులు ఈ విధముగా అత్యున్నత అధికారమును తమకు భద్రపరచుకొనగోరి, గొప్ప రాజకుమారుల కంటె తమ ముద్రపై ఎక్కువ నమ్మిక ఉంచబడునట్లు, ముద్రవేయు ముద్రికను జాగ్రత్తగా కాపాడుట పరిపాటి. కావున ఈ ఉపమానపు భావమేమనగా, జెరుబ్బాబెలు లోకముచేత తృణీకరింపబడినను దేవునిచేత మిక్కిలి ఘనముగా ఎంచబడెను.

అయితే ఇది జెరుబ్బాబెలు వ్యక్తియందు ఎన్నడును నెరవేరలేదని స్పష్టము. కావున దీనిని క్రీస్తునకు అన్వయింపవలెనని సిద్ధించుచున్నది. ఒక శిరస్సు క్రింద సమకూడిన ప్రజలు తనచేత అంగీకరింపబడుదురని సంక్షేపముగా దేవుడు చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా క్రీస్తు చివరకు జెరుబ్బాబెలు సంతానము నుండి పుట్టవలసియుండెనని స్పష్టము.

అయితే ఈ కారణము విశేషముగా గమనింపదగినది---ఏలయనగా నేను నిన్ను ఏర్పరచుకొని యున్నాను. తాను అతనిని గొప్ప గౌరవముగా ఎంచెదనని చెప్పునప్పుడు, దేవుడు ఇక్కడ జెరుబ్బాబెలునకు శ్రేష్ఠతలను లేక యోగ్యతలను ఆపాదించుట లేదు; గాని దీనిని ఆయన తన స్వంత ఏర్పాటునకే ఆపాదించుచున్నాడు. కావున దేవుడు జెరుబ్బాబెలును ఎందుకు అంతగా హెచ్చించి, అంత ప్రసిద్ధమైన కృపలను అతనికి అనుగ్రహించెనని కారణము అడిగినయెడల, అది దేవుని మంచితనమునందే తప్ప మరి దేనియందును కనబడదు. దేవుడు దావీదుతో నిబంధన చేసి, అతని రాజ్యము నిత్యమగునని వాగ్దానము చేసియుండెను; అందువలననే ప్రజలు చెరనుండి తిరిగివచ్చిన తరువాత ఆయన జెరుబ్బాబెలును ఏర్పరచుకొనెను; మరియు ఆ కాలమున అతని అధికారము స్వల్పమైనదైనను, ఈ ఏర్పాటే దేవుడు జెరుబ్బాబెలును హెచ్చించుటకు కారణము. అతడు సర్వజనముల తిరస్కారమునకు గురియైనవాడని మనము నిజముగా ఎరుగుదుము; అయితే మాంసపు గ్రహణశక్తి గ్రహింపగల దానికంటె ఎక్కువగా వారు నిరీక్షింపవలెనని, దేవుడు ఇక్కడ విశ్వాసుల ఏర్పాటు వైపు వారి దృష్టిని ఆహ్వానించుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన నిర్ణయించినది వ్యర్థము చేయబడజాలదు; మరియు జెరుబ్బాబెలు వ్యక్తియందు ఏర్పరచబడిన ప్రజను రక్షింపవలెనని ఆయన నిర్ణయించియుండెను; ఏలయనగా చెప్పబడినట్లు, అతని నుండే క్రీస్తు రావలసియుండెను.

ప్రార్థన

సర్వశక్తిగల దేవా, మేము ఇంకను మా భూసంబంధమైన చింతలచేత బంధింపబడి, మేము చేయవలసినంత సిద్ధమనస్సుతోను ఉత్సాహముతోను పరలోకమునకు పైకి ఎక్కజాలకయున్నాము గనుక--ఓ అనుగ్రహింపుము, నీవు ఈ ప్రస్తుత జీవితమునకు దినదినము మాకు ఇంత ఉదారమైన సరఫరా నొసగుచున్నావు గనుక, నీవే మా తండ్రివని మేము కనీసము నేర్చుకొనునట్లును, అదే సమయమున ఈ నశించు వస్తువులపై మా తలంపులను నిలుపకుండునట్లును, మా మనస్సులను మరింత పైకి ఎత్తుటకు నేర్చుకొని, నీ ఆత్మసంబంధమైన సేవయందు నిరంతరము అభివృద్ధి నొందుచు, నీవు మాకు వాగ్దానము చేసి నీ ఏకైక కుమారుని రక్తము ద్వారా మాకు సంపాదించిన ఆ ధన్యమైన పరలోక జీవితముయొక్క సంపూర్ణ సంపూర్ణానుభవమును చివరకు మేము పొందువరకు అభివృద్ధి నొందునట్లును అనుగ్రహింపుము. ఆమేన్.