Section 69 (Page 375)
CHARISMATA.
tiJ twv Xonrwv avOpunrwv, Kadws ets eKacTTOi avrwv Trjv Swpeav UB.n. xu*. elXrjcpe Trap1 avTOV.
Ol /uev yap Sal/novas eXavvovcri fiefialws 'jiass.'il Kai a\t)vws, wcTTe iroWaKis Kai irtaTevetv avrovs eKetvovs tovs KaOapiadevras airo twv -rrovrjpwv irvevjJLaTWV, Kal elvai ev Trj eKicXticrla.
Se /cat irpoyvwaiv eyovcri twv /neXXovTwv, /cat oTTTaalas, /cat pr]aeis TrpocprjTiKas.
"AXXot Se tovs Kafivovras Sia Ttjs twv xeipwv eiriOeaews IwvTai, /cat vyieis airoKaQta-Tacriv.
"US)] Se, KaOws e(pa/xev, /cat veicpo) qyepOqtrav, '/cat irapifietvav a. 189. crvv fjixlv iKavols treat.
Kat Tt yap ; ovk ecrnv aptdfibv eliretv twv ■^apicrfiaTwv, wv Kara.
TravTOs tov Kotrfiov t) eKKXrjcrla irapa Qeov Xafiovcra, ev tw ovofian 'Irjcrov XpiaTOV, tov CTTavpw&evTOS eirt TLovrlov TIiXoltov, eKacrTtis qftipas eir
evepyearla Ty twv eOvwv errtTeXei, fujTe e^airaTwo-a Ttvas, Cf. Act v«i. firjTe e^apyvpifyfjievri.
'Qs yap Swpeav e1Xrj(pe irapa Qeov, Swpeav /cat StaKOvet. beneficia reliquorum hominum, quemadmodum unusquisque accepit donum ab eo.
Alii enim da?mones excludunt firmissime et vere, ut etiam ssepissime credant ipsi qui emundati sunt a nequissimis spiritibus, et sint in Ecclesia : alii autem et pnescientiam habent futurorum, et visiones, et dictiones propheticas.
Alii autem laborantes aliqua infiriuitate, per manus impositionem curant, et sanos restituunt.
Jam etiam, quemadmodum diximus, et mortui resurrexerunt, et perseveraverunt nobiscum annis multis.
Et quid autem ?
Non est numerum dicere gratiarum, quas per universum mundum Ecclesia a Deo accipiens, in nomine Christi Jesu, crucifixi sub Pontio Pilato, per singulos dies in opitulationem gentium perficit, neque seducens aliquem, nec pecuniam ei auferens.
Quemadmodum enim gratis accepit a Deo, gratis et ministrat.
2 Nec invocationibus angelicis facit aliquid, nec 1 The reader will not fail to remark s Nec invocalionibtts angelicis.
Mathis highly interesting testimony, that lignos tanlum spiritus hoc loco intelligendos notat Fcuardentiui, quos scilicet Simoniani, Marcosii, Carpocratiani, aliithe divine xaP^MaTa bestowed upon the infant Church were not wholly extinct que malefici ad snas prastigias exercendas in 02>emevocabant.
Asl nec bonos Ange in the days of InENiEUS.
Possibly the venerable Father is speaking from his own personal recollection of some who las ab Ecclesia ad virtutem miraeulortim edendam in auxilium vocatos uspiam had been raised from the dead, and had legimvs; imo id non factum esse ex hoc continued for a time living witnesses of ipso Ircnai loco havd itiepte colligUur. the efficacy of Christian faith.
24—2
NON IN ALIAM VITAM lib. ii. incantationibus, nec reliqua prava curiositate ; sed munde et Gmass lit Pure et manifeste orationes 1dirigentes [dirigens] ad Dominum, xxxli1 qui omnia fecit, et nomen Domini nostri Jesu Christi invocans, virtutes Secundum utilitates hominum, sed non ad seductionem perfeeit.
Si itaque et nunc nomen Domini nostri Jesu Christi beneficia pncstat, et curat firmissime et vere omnes ubique credentes in eum, sed non Simonis, neque Menandri, neque Carpocratis, nec alterius cujuscunque, manifestum est, quoniam 3vere omnia fecit homo factus, conversatus est cum suo plasmate, ex virtute Dei, secundum placitum Patris universorum, quomodo prophetae praedixerunt.
Quae autem erant htec, in his quae sunt ex propheticis ostensionibus narrabuntur.
CAP.
Ostensio quod non transeant animce in alia corpora.
De corpore autem in corpus transmigrationem ipsorum subm. m vertamus ex eo, quod nihil omnino eorum *quae ante fuerint, meminerint animae.
Si enim ob hoc emittebantur, uti in omni fierent operatione, oportebat eas meminisse eorum quae ante facta sunt, uti ea quae deerant adimplerent, et non circa eadem semper volutantes continuatim, miserabiliter laborarent.
5 Non enim poterat corporis admixtio in totum universam ipsorum, quae ante habita erant, extinguere memoriam et contemplationem ; et maxime ad hoc venientes.
Quomodo enim nunc "soporati et requiescente corpore, quaecunque anima ipsa apud se videt, et in 4 'Expyv yap xal clo&ai r/uas Srov Quippe invocationibus Angelicis opponit ■il/icv, el rpofj/ifr. Clem. Al. Ed. Pr. 17. orationes ad Dominum qui omnia fecit, 5 Non enim— contemplationem.
This et invocationem nominis Domini nostri Jesu Christi, nulla sanctorum spirituum Dei mentione facta.
Gbabe. passage is apparently out of its proper place, and should follow the conclusion 1 dirigentes ad, the true reading can not possibly be otherwise than dirigens ad; though eiSvpovaa els might be read of the opening period, meminerint ani mce.
The next words, et maxime ad hoc venientes, might then have this con nexion : Jf the souls of men rc-appcared as etfflwoiVay. s Clebm. and Voss. secundum uti to fill up the measure of their deeds un done, they must hare a memory of all litates ad utilitates, of which terms Gbabe adopts the first, Mass. the previous actions, that they might dUcliarge their arrearage; et maxime ad second.
3 Gbabe proposes to add et before hoc venientes. vere, or to expunge est after conversatus ; * inrvwOivTos aal Koiuwi*foov toD criiHaros.
Soporato is required, though no but perhaps el conversatus may express the original.
MS. so reads it.
IN TERRIS TRANSMIGRANDUM.
phantasmate agit, et horum plura reminiscens communicat cum lib. if. corpore; et est quando et post plurimum temporis, quaecunque ^isVn'1' per somnium quis vidit, vigilans annuntiat : sic utique reminisceretur et illorum, quae, antequam in hoc corpus veniret, egit.
Si enim hoc, quod in brevissimo tempore visum est, vel in phantasmate conceptum est, et ab ea sola per somnium, postquam commixta sit corpori, et in universum membrum dispersa, commemoratur, multo magis illorum reminisceretur, in quibus, temporibus tantis et universo praeteritae vitae saeculo immorata est.
CAP. LI.
Ostensio quod non bibant, secundum Platonem, oblivionis
poculum. a. 190.
Ad haec Plato vetus ille Atheniensis, qui et 'primus sententiam hanc introduxit, cum excusare non posset, oblivionis induxit 1 The statement thatPLATO invented according to its merits or demerits:
the notion of a fierewufidToxrts of souls ptiv et t6c Trpomj/coxra ptoiis yjphvav, irdXiK is certainly not correct.
Pindar says that three trials upon earth are necessary els ttjv toO avvvbpiov TropevOeU otKrjaw tUrrpov, filop ebbalpLova Kal (rvvriOrj ?£or aQaXels Si rovrav els yvvaiKOs <piaiv iv before the soul can be admitted to the islands of the blessed. t$ bevripa yevtaei pLerafiaXoT' pfy iravbp.evos Si iv toi/tois tri xajclas, rpbwov 6v
"Ocroi 5' iroKpaaav is rpls Ktudvouno, Kara ■rijK bp.oibri)Ta Trjs tov 'EKaripcadi pelvavres 'Att6 v&fiirav adUwv ixeiv Tpbvov yeviaeas els Tiva Toia&rrjv del pterapaXot dtiplou <pi<ro>,k.t.X.
Timceut, \j/vxlw, tTfCKav Aids p. 42.
Empedocles also extended the 'OSbv irapb.
Kpbvov ripnotion of a metensomatosis, like the (TV tvOa. piaKdpiw Brahmins, to every phase of life, p-dXtirra
Naffoj" wKeavlbes Atpat irepiirviovaiy k.t.\.
Si irdmuv crvyKaTarWerat pLerevau01. u. 123.
The doctrine was first introduced by Pythagoras, who learned it from his pM,Tii<rei, ovtus elvihv "Htoi p.iv yip iyi> yerbp-tpi Kovpbs re Kbpij Egyptian preceptor Sonchis, Clem. Al.
Bapvbs t olwbs re, Kal i£ aXbs (p.ropos Strom. I.
15, or JEnuphis, Plot.
Os. et h.
10.
For from an early date it had Ix^vs.
O'tos rdoas els wdma to fuia p-eraXbeen believed in Egypt.
Herod.ii. 123, Diog.
Laert. I. and Diod Sic. I. sub Xdrretv etire tAs \jivxds.
K.T.X.
HlPPOL.
Ph. I. p. 9. fin.
Empedooles, perhaps, was the And as regards the human soul, Plutarch says that he taught ebcu rois p.r\Siira Yryoyiras /col toi>s )JS7; redfirst Greek philosopher who referred the transmigration of souls to the decrees of divine justice.
Fragm. in Ebtienne, vriKbras. De exilio.
Wherever the future Po.
Philos. p.
24, in the edition of Sturz.
So also Plato allots the future immortality of the soul was believed in ancient philosophy (and the belief was condition and existence of the soul
