Section 18 (Page clxxvii)
PROLOGUS
FLOEI DIACONI
LUGDUNBNSIS
IN LIBROS
S. IREN/EI CONTRA
H.ERETICOS.
'Hyeen^us, episcopus civitatis Lugdunensis, instructusa
Polycarpo discipulo Johannis apostoli, scripsit quinque libros cuidam episcopo, rogatus ab eo, Contra hwreticos valde necessarios; in quibus, ut sapiens architectus et providus medicus, perfecte nos instruit de haeresibus et hseresiarchis ; primum detegens eorum prava dogmata et perversa opera, ne quis incidat in idipsum credulitatis exemplum.
Nam, sicut medicus segrum curare non potest, nisi causam morbi prius agnoscat, sic necesse fuit eum haereticas jwstes, cum suis causis, prius agnoscere, ut postmodum competenti medicina posset eis efficacius contraire.
II.
In primis ergo, ipsas hsereses explicat, singulis assignans suas originales causas, scilicet a quibus acceperunt materiam exsistendi.
Inter quod agendum, ponit et ignota nomina fictarum rerum, quas ipsi Virtutes appellabant, et quasi deos venerati sunt.
De quorum scilicet nominum multitudine illatum tu, o lector, tsedium patienter sustine, tandem philosophicarum rationum et divinarum auctoritatem copiosa dulcedine compensandum.
Postea ipsos hseresiarchas nominatim memorat, et quid vel quantum, uniuscujusque discipuli suorum magistrorum adinventionibus addiderint, consequenter annectit.
Dein, singulas hsereses singillatim aggrediens, et, probatissimi more philosophi, assumptis de rerum naturis peremptoriis rationibus, verum a falso discernit.
Sanctitatis anuctum, pravitati superductum, violenter abstrahit; ubi in melle venenum, ubi in columbse specie vulpes lateat, curiosa 1 The reader will observe several which is a very careless transcript from points of variation from Stieben's text, the Arundel MS. vol.
I. m
clxxviii
PROLOG US FLORI.
discussione perquirit.
Hoc itaque modo sordidissiniis phantasiis hvereticsc dolositatis solertissime deprehensis, et fidelium oculis patienter expositis, ad ultimum venenosos surculos, salutiferis radicibus adulterina plantatione insertos, multiplice 'f[alce di] vinarum auctoritatum exstirpat, abjicit et culcat.
Ejusdem quoque intentionis occasione, non solum quae ab hscreticis corrupta sunt corrigit, sed insuper multa de veteri, multa de novo Testamento, ad munimentum verse fidei, fideliter et luculenter exponit.
III.
Sunt autem quinque causas, quso sumptum et laborem hujus libri transcribendi non sinunt, ut putamus, aestimari superfluum.
Prima, quod perrarus est, haereseum silentio, quod nunc solito vehementius interruptum est, ad ejus usum pscne neminem impellente.
Secunda, quod auctor ejus antiquitatis, et aposto-
lorum temporibus vicinus exstitit, et ideo fide dignus.
Tertia, quod qufe de haereticis scribit, non omnia per famam didicit, sed plurima de his presenter ab eis audivit doceri, et vidit exerceri, utpote eorum viyxpovos, id est, contemporaneus et comprovincialis.
Quarta, quod de haeresibus illius temporis nemo plenius, sive planius noscitur disputasse.
Quinta, quod arma militantis Ecclesiae, *aliquantse pacis occasione neglecta, resarciri plus solito necesse est, quia, defensore jam raro, tyrannis haeretica in earn tanto crudelius quanto impunius incipit efferari.
1 The brackets represent a hole in sibly refer to the position of Scotus as enjoying the favour and protection of the parchment.
8 This indication of some active form of error, raising its head after a period of comparative tranquillity, agrees well Charles the Bald.
The date of this Prnlogm, therefore, may be placed at about 853 a.d.
Auother treatise by Flobus may be with the supposition that Flobus, Dea con of Lyons, was author of this Promentioned, as by no means void of in Ickjus.
The prcdestinarian notions of John Scotus (Erigena) called forth a terest, in which the right of the Church, clerical and lay, to appoint its own treatise by Flobus, as well as the more Bishops is asserted, as contrasted with widely known work by Pbudentius, the encroachments of the temporal Bishop of Troyes.
The impunity of power. which the writer speaks, may very pos