వ్యాసములు

వ్యాసములు

వ్యాసములు

వ్యాసములు

ప్రాముఖ్యమైన విషయములను గూర్చి,

ఈ ఉపన్యాసములలో చర్చింపబడినవి.

1 --- కెరూబులను గూర్చి యెహెజ్కేలు 1:1.

2 --- Calvinus Judaizans An Orthodoxus?

3 --- యూదుల యెడల కాల్విన్ కాఠిన్యము

4 --- యెహెజ్కేలు యొక్క అలంకారిక వచనములు

5 --- గ్రంథపుచుట్టను తినుటను గూర్చి {α} యెహెజ్కేలు 3:1. గొప్ప సందడి ధ్వని {β} యెహెజ్కేలు 3:12

తేలాబీబును గూర్చి {γ} యెహెజ్కేలు 3:12.

6 --- ఇటుకమీద చిత్రింపబడిన యెరూషలేము {α} యెహెజ్కేలు 4:1 మూడువందల తొంబది

దినములు {β} యెహెజ్కేలు 4:5.

7 --- సెప్టువజింటు క్రమము యెహెజ్కేలు 7:3-13.

8 --- రోషము పుట్టించు విగ్రహము యెహెజ్కేలు 8:1-14.

9 --- నారబట్టలు ధరించిన మనుష్యుడు యెహెజ్కేలు 9:2.

10 --- పట్టణముమీద చల్లబడిన నిప్పులు యెహెజ్కేలు 10:2.

11 --- ఇరువదియైదుగురు దుష్ట ఆలోచనకర్తలు యెహెజ్కేలు 11:1.

12 --- అబద్ధ ప్రవక్తలు {α} యెహెజ్కేలు 13:1. అనుకూలపరచు సూత్రమును గూర్చి.

{Β} Prostituerunt Deum అను వాక్యమును గూర్చి {γ} యెహెజ్కేలు 13:19.

13 --- వ్యభిచారిణియైన ఇశ్రాయేలు {α} యెహెజ్కేలు 16:1 చెరలోనున్న ఇశ్రాయేలు మరియు పోపుల రోమా.

యెహెజ్కేలు 16:20. నెఫెష్, ఆత్మ, అను పదమును గూర్చి {γ} యెహెజ్కేలు 16:27 ఆదిమ సంఘము

మరియు క్రొత్త నిబంధన {δ} యెహెజ్కేలు 16:61.

14 --- గొప్ప పక్షిరాజు {α} యెహెజ్కేలు 17:3 ఎత్తైన దేవదారు వృక్షపు ఉన్నత కొమ్మ.

యెహెజ్కేలు 17:22

15 --- ద్రాక్షకాయలు తినుట {α} యెహెజ్కేలు 18:1. వడ్డీయు లాభమును. {β} యెహెజ్కేలు

18:8. చిక్కైన, ముండ్లవంటి ప్రశ్నలు {γ} యెహెజ్కేలు 18:20

16 --- విశ్రాంతిదినము ఒక సంస్కారము మరియు ఒక మర్మము. యెహెజ్కేలు 20:13, 14.

మొదటి వ్యాసము.

కెరూబులను గూర్చి.

ఈ ప్రవక్త గ్రంథపు మొదటి మరియు పదియవ అధ్యాయములలో వ్రాయబడిన దర్శనములు ఎంతో వివరణను పొందినను, ఇంకను గొప్ప అస్పష్టతలో చిక్కుకొనియున్నవి. విసుగు పుట్టించునట్లు సూక్ష్మ వివరములలోనికి పోవు ప్రమాదమున్నను, కొంత సమాచారమును అందించుట అవసరమని తోచుచున్నది. మొదటి అధ్యాయపు జీవులు తొమ్మిదవ మరియు పదియవ అధ్యాయములలో కెరూబులు అని పిలువబడుచున్నవి. ఈ పదము యొక్క వ్యుత్పత్తి కొంత ప్రాముఖ్యమైన విషయము. కాస్టెల్ తన విస్తారమైన Lex. Hept. అను గ్రంథములో దీనిని “దున్నుట” అను అర్థముగల కల్దీయ ధాతువు {,}כרבkereb తో జతపరచి, “ఎద్దు” అను పదము కనబడు యెహెజ్కేలు 1:10 ను ఉదాహరించుచున్నాడు; “అది బలమైన జంతువు, మిక్కిలి శ్రమించునది, విశేషముగా దున్నుటలో; మరియు పాపముల ప్రాయశ్చిత్తమునకు ఉపయోగింపబడుచు, క్రీస్తునకు ఛాయగా అగుచున్నది; బహుశా అక్కడ ఆయననే గ్రహింపవలెను; ఏలయనగా ఎద్దు మందకు నాయకుడైనట్లు, క్రీస్తు విశ్వాసులకు శిరస్సైయున్నాడు.” అవి ఎవరును ఎన్నడును చూడని జంతువులని యోసేఫస్ చెప్పుచున్నాడు. (Antiq., lib. 3. chapter 6, and lib. 8 chapter 2.) అదే మూడు అక్షరములుగల అరబీ ధాతువు kereb ఆందోళనను, పీడించు శ్రమను సూచించును, anxit animum, invertit aratio terram; అట్లే సిరియా భాషలోని సజాతీయ రూపములు దున్నుటను, శ్రమతో కూడిన ప్రయత్నమును సూచించును. “ఈ పదమునకు ప్రతిపాదింపబడిన అనేక వ్యుత్పత్తులలో,” అని గెసీనియస్ చెప్పుచున్నాడు, “సిరియా భాషనుండి వచ్చినది, potens magnus fortis, అన్నిటికంటె సంభావ్యమైనది.” ఆచార్యుడైన లీ స్పష్టమైన నిరాశతో ఇట్లు వ్రాయుచున్నాడు, “వ్యుత్పత్తిని గూర్చి ఏదైనను చెప్పుట వ్యర్థము: ఇంతవరకు తృప్తికరమైనది ఏదియు కనుగొనబడలేదు. ఈ విషయమున ఏమి చెప్పబడినదో చూడగోరువారు కాస్టెల్, సిమోనిస్, గెసీనియస్ మొదలగువారిని సంప్రదింపవచ్చును.” కెరూబు రూపము మన వ్యాఖ్యాతచేత పూర్తిగా చిత్రింపబడినది; మరియు Cyclopaedia of Biblical Literature లోని చిత్రములద్వారా ఐగుప్తు మరియు పారసీక రెక్కలుగల చిహ్నములను హెబ్రీయుల చిహ్నములతో పోల్చుటకు మనకు వీలు కలుగుచున్నది. మోషే కాలమునకు ముందే యుండి, ఐగుప్తీయులు తమ పవిత్ర పెట్టెలపై ఉంచిన రెక్కలుగల మానవ రూపపు చెక్కబడిన ఉబ్బెత్తు శిల్పము లేఖన వర్ణనలతో పోల్చదగినది. మౌంగ్-ఆబ్ లోని పారసీక ఉబ్బెత్తు శిల్పము బుటాపని చేసిన అంగీ ధరించిన ఒక మానవ రూపము, “యెహెజ్కేలు దర్శనము కెరూబులకు ఆపాదించు నాలుగు రెక్కలతో, అదనముగా రాజాధికారమునకు ప్రసిద్ధ చిహ్నములైన విశాలమైన కొమ్ములతో” కూడియున్నది. వాటి ఉద్దేశమును అర్థమును గూర్చి దైవశాస్త్రజ్ఞుల అభిప్రాయములు మిక్కిలి భిన్నముగా ఉన్నవి. పూర్వీకులలో ఫిలో అవి రెండు అర్ధగోళములను సూచించునని, జ్వలించు ఖడ్గము గ్రహముల చలనమును చూపునని, సింహమును మనుష్యుడును రాశిచక్ర చిహ్నములైన సింహరాశియు కుంభరాశియునని తలంచెను. ఐరేనియస్ (Adv. Heres. 3:11) వాటిని నాలుగు భూతములకు, భూమి నాలుగు దిక్కులకు, నాలుగు సువార్తలకు, నాలుగు నిబంధనలకు చిహ్నములుగా చూచుచున్నాడు. టెర్టుల్లియన్ (Apolog. cap. 47.) వాటిని ఉష్ణమండలమునకు అన్వయించెను; జస్టిన్ మార్టిర్ అయితే యెహెజ్కేలు రూపములు నెబుకద్నెజరు ఎద్దువలె గడ్డి తినుటకు, అతని చేయి సింహపు చేతివలెను, అతని గోళ్లు పక్షి గోళ్లవలెను ఉండుటకు సంబంధించినవని (Quaest. et Respons. 44, page 325, edit. Heidelbergae, 1593;) మరియు అవి చెరలోనున్న ఇశ్రాయేలీయుల యెదుట వారు తిరిగి వచ్చు నిరీక్షణను, వారిని పీడించువాని పతనమును ఉంచుటద్వారా వారికి ఆదరణకరములైనవని చెప్పుచున్నాడు. ఐరేనియస్ మనకు చూపిన నాలుగు సువార్తలతోని సాదృశ్యము విశేషమైన చమత్కారముతో కూడినది, చదువదగినది. స్పెన్సర్ హెబ్రీయుల ఆచార విధులను గూర్చిన తన గ్రంథములో వాటి రూపమును వర్ణనను చమత్కారముగా వివరించెను. (Lib. 3. Dissert. 5 cap. 3. and 4 section 2.) గ్రోటియస్ అవి “దేవుని లక్షణములను, తన ప్రజల యెడల ఆయన క్రియలను” సూచించునని తలంచుచున్నాడు, (Annot. in Vet. Test.;) మరియు డోడర్లీన్, తన గ్రంథకర్త యొక్క ఊహలకు చమత్కారమను ప్రశంసను ఒప్పుకొనుచునే, అతని ఊహాగానములను విస్తారమైన కల్పనాశక్తి యొక్క న్యాయమైన సంతానముగా కాక, దాని అకాల ప్రసవముగా ఎంచుచున్నాడు. (Vogel's edit. Grot. continued by Doeder., volume 2 page 247.) ప్రాచీన రచయితల అభిప్రాయములను గూర్చిన మరింత సమాచారమును రోసెన్‌ముల్లర్ యెహెజ్కేలు 1:10 పై సేకరించెను, edit. sec. Lipsiae, 1826. హూబిగాంట్ అనువాదమును, హెబ్రీయుల ధర్మశాస్త్రము మరియు ఆచార విధులపై స్పెన్సర్ గ్రంథమును, lib. 3. Dissert. 5, chapter 1, మరియు తరువాతి భాగములను సంప్రదింపవచ్చును. వివిధ అనువాదములకు ఆధారమైన వివిధ పాఠములు ఆర్చిబిషప్ న్యూకం యొక్క సరళమైన, సమగ్రమైన వివరణలద్వారా ఆంగ్ల పాఠకునికి మిక్కిలి సులభముగా అందుబాటులో ఉంచబడినవి.

మాల్డొనాటస్ అను విద్వాంసుడైన జెస్యూటు ఈ మొదటి అధ్యాయముపై వ్యాఖ్యానించు రీతిని గమనించుట ఆసక్తికరము. అతడు నాలుగు దర్శనములను వేరువేరుగా వివరించుచున్నాడు: మొదటిది తుఫాను; తరువాత నాలుగు జంతువుల రూపము; మూడవది చక్రముల ఆకారము; నాలుగవది ఆకాశవిశాలము మరియు సింహాసనముపై కూర్చున్న మనుష్యుడు. ఓరిగెన్ మరియు అతని శాఖవారి అన్యాపదేశ వ్యాఖ్యానమును అతడు నిరాకరించి, తుఫాను కల్దీయులు యూదులకును వారి పట్టణమునకును కలిగించిన ఆపదలను సూచించునని ఎంచుచున్నాడు. సుడిగాలిద్వారా ఆపదల సమీపత సూచింపబడుచున్నది; ఉత్తరపు గాలిద్వారా దాని వేగమును వినాశకర శక్తియును. కొందరు దానిని బబులోనుకు అన్వయించి, కఠినములును ప్రచండములునైన కల్దీయుల నడవడికలకు చిహ్నముగా చేయుదురని అతడు చెప్పుచున్నాడు. గొప్ప మేఘము బబులోను రాజు సైన్యమును, అగ్ని అతని ఉగ్రతను క్రోధమును సూచించునట్లు అతనికి తోచుచున్నది: చుట్టునున్న ప్రకాశము దైవ మహిమకు సూచన, కరగుచున్న ఇత్తడి (amber) వన్నె దేవునికే ప్రతిరూపము. జెరోము ఆ amber ను కనికరమునకు చిహ్నముగా తీసికొనుచున్నాడు, ఏలయనగా amber కు ఆకర్షించు శక్తి ఉన్నది; దానిని బబులోను రాజు సైన్యముతో జతపరచుటద్వారా చెరను గూర్చిన ప్రతి సంఘటనను దేవుడే నడిపించెనని సూచింపబడుచున్నది. గ్రెగొరీయు ఇతరులును ఆ amber ను క్రీస్తుగా వ్యాఖ్యానించుచున్నారు.

రెండవ దర్శనము మరింత కష్టమైనదని అతడు ఎంచుచున్నాడు; మొదట ఇతర వ్యాఖ్యాతల అభిప్రాయములను ఇచ్చి, తరువాత divino beneficio, meditando, legendo, orando ఏర్పడిన తన సొంత అభిప్రాయమును ముందుంచుచున్నాడు. ఓరిగెన్ (Hom. 1. in Ezekiel) నాలుగు జీవులను మానవ స్వభావపు నాలుగు మనోభావములుగా తీసికొనుచున్నాడు: మనుష్యుడు తర్కశక్తిని, సింహము మండు ఆవేశములను, ఎద్దు కామాభిలాషను, పక్షిరాజు పైకి ఎగురునది గనుక మనలోని దైవాత్మను సూచించును. సెయింట్ అంబ్రోసు (Lib. 3. de virginibus) వాటిని వివేకము, ధైర్యము, నిగ్రహము, న్యాయము అనువాటికి అన్వయించుచున్నాడు. జెరోము మరియు గ్రెగొరీ వాటిని నలుగురు సువార్తికులుగా గ్రహించుచున్నారు; చక్రములను, రెక్కలను, అగ్ని కణములను గూర్చిన వివరములు దానికి అనుగుణముగా వ్యాఖ్యానింపబడినవి. కాటినా సిరియస్ వాటిని అరణ్యములోని ఇశ్రాయేలు పాళెమునకు అన్వయించుచున్నాడు: మనుష్యుని ముఖము ఇశ్రాయేలు అంతటిని, సింహపు ముఖము యూదా గోత్రమును, ఎద్దు ముఖము లేవీ గోత్రమును, పక్షిరాజు ముఖము పైనుండి క్రిందికి చూచుచు ప్రజలపై ప్రతీకారము తీర్చుకొను దేవుని సూచించును. థియోడొరెట్ (Comment. in loc.) అవి ఈ కెరూబులలో నివసించు దేవుని మహాత్మ్యమును మహిమను సూచించునని ఎంచుచున్నాడు. అతని కాలమున జెరోము అభిప్రాయము అత్యధిక ప్రచారములో ఉండెనని తోచుచున్నది; ఈ దర్శనముద్వారా నలుగురు సువార్తికులు ఎందుకు సూచింపబడలేదో అనేక కారణములు చెప్పవలసి వచ్చెను. తాత్త్విక వ్యాఖ్యాతలును ఉండిరి, వారు జర్మను హేతువాదులకు అనర్హులుకాని పూర్వగాములు. సజీవ ప్రకృతికి ప్రతినిధులైన వీటిచేత సమస్తమును విచక్షణ లేకుండ సూచింపబడునని వారు తలంచిరి; మరికొందరు బాహ్య ప్రకృతి యొక్క వ్యక్తీకరణములకంటె దైవసంరక్షణ సంఘటనల మార్పులను ఎంచుకొనిరి. తన సొంత అభిప్రాయమును అతడు ఇట్లు వ్రాయుచున్నాడు: కెరూబులు కల్దీయ, అష్షూరు, ఐగుప్తు, తూరు అను నాలుగు అన్యజనుల రాజ్యములను సూచించును. సమస్తముపై సర్వశక్తుని సర్వోన్నత అధికారమును సూచించుటకు అవి ఆకాశవిశాలము క్రిందను, నీలపు సింహాసనము క్రిందను ఉంచబడినవని అతడు ఊహించుచున్నాడు. రెక్కలు రాజులు తమను తాము కాపాడుకొను మానవ రక్షకభటులు; చేతులు మానవ పరిశ్రమను, బలమును, శ్రమను సూచించును; అగ్ని రాజులలోని దేవుని ఆత్మను సూచించును; ముందుకును వెనుకకును జరుగు వివిధ చలనములు ప్రభుత్వముల మార్పులను, సామ్రాజ్యముల కల్లోలములను చూపును, ఇవన్నియు ఒక సర్వోన్నత పాలకుని అదుపులో ఉన్నవి. ఈ పథకము లేఖన వాక్యములచేత చక్కగా బలపరచబడినది, గొప్ప ఖచ్చితత్వమును చమత్కారమును అను యోగ్యత దీనికి కలదు.

ఇప్పుడు మనము పూర్తిగా భిన్నమైన వ్యాఖ్యాతవైపు తిరుగుదము --- ఈకొలాంపాడియస్. ఈ అధ్యాయముపై అతని వ్యాఖ్యానము సారాంశమున ఆత్మీయమైనది. దేవుడు క్రీస్తుద్వారా లోకమునకు తీర్పు తీర్చుటకు ప్రతిరూపమును అతడు దీనిలో చూచుచున్నాడు. ప్రత్యక్షత యొక్క గొప్ప సత్యములు శరీరసంబంధమైన, యూదుల రూపముల క్రింద అస్పష్టముగా ఛాయామాత్రముగా చూపబడినట్లు అతడు చూచుచున్నాడు; దేవుని మహిమ యొక్క ఈ బాహ్యమైన, దృశ్యమైన ప్రతిరూపములద్వారా ప్రకటింపబడిన క్రీస్తు ఆత్మీయ పరిపాలనను చూపుటకు అతడు ఆతురపడుచున్నాడు.

ఈ దర్శనములను అతడు మొట్టమొదట యూదులకును వారి చెరకును అన్వయించుచున్నాడు; కాని విశ్వాసుల సార్వత్రిక సమాజపు నిత్యమైన మహిమను స్పష్టముగా వివరించు పనిని వాటికి ఆపాదించుచున్నాడు. “సార్వత్రిక సంఘమునకు,” అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, “మూడు భాగములున్నవి: మొదట, దాని శిరస్సు హష్మల్, సింహాసనముపై కూర్చున్న వృద్ధునిగా చూపబడినది; తరువాత, జంతువులు, అనగా నీతిమంతులైన లేక సజీవమైన అవయవములు, సంఘములో మరింత పరిపూర్ణులైనవారు, వివిధ వరములతో అలంకరింపబడినవారు; చక్రములు బలహీనులైన, సాధారణులైన అవయవములు, వీరు శరీరమునకు చెందినవారు, విశ్వాసుల సామాన్య సమూహమును ఏర్పరచువారు, సంఘములోని దృఢతరమైన భాగములకు చెందినవారు, ఏలయనగా వారు అదే ఆత్మ ప్రభావము క్రింద ఉన్నారు, అయినను సెయింట్ పౌలు చెప్పు ఆ సంపూర్ణతను వారు పొందలేదు, సువార్త యొక్క విశిష్టమైన, అంతరంగమైన ఆత్మను వారు త్రాగలేదు.” తరువాత సరియైన వ్యాఖ్యానమును నిర్ధారించుటలోని గొప్ప కష్టమును అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు; యూదుల వ్యాఖ్యానములన్నిటిని నిరాకరించి, దానిని రాబోవు క్రీస్తు రాజ్యమునకు అన్వయించు ఆత్మీయీకరణ పద్ధతిని ఆమోదించుచున్నాడు. ఉదాహరణకు, సుడిగాలి క్రీస్తు మొదటి రాకడకు ముందు జరిగిన వినాశనమునకు రూపమని, ఆయన రెండవ రాకడను కూడ అది గుర్తుచేయునని అతడు చెప్పుచున్నాడు; గొప్ప మేఘము లోకముపై దేవుని తీర్పులను, అగ్ని సమస్తము దాటవలసిన పరీక్షా ప్రక్రియను సూచించును. హష్మల్ ను అతడు ఒక దూత యొక్క లేక మాటలాడుచున్న అగ్నిమయ జీవి యొక్క పేరుగా ఎంచి, సెప్టువజింటును అనుసరించి దానిని electrum అని అనువదించినందుకు జెరోమును నిందించుచున్నాడు.

ఆత్మీయ మనస్సుగల ఈ సంస్కర్త పదియవ అధ్యాయములో వ్రాయబడిన దర్శనములోనున్న మర్మమును గూర్చి విలువైన వివరణను అందించెను; అది గమనించదగినది.

సింహాసనముపైనున్న మనుష్యుని పోలిక మన రక్షకుడని అతడు భావించుచున్నాడు; ఆయన పరిపాలన “తాను ఏర్పరచుకొనినవారి మనస్సాక్షులలో” సర్వోన్నతమైనది. అత్యంత సముచితముగా ఆయన హష్మల్ అని పిలువబడుచున్నాడు, “quod de eo admirabunda taciturnitate, et per cogitationes arcanas magnifica loquamur, opus dei in illo admirantes.” కెరూబులు ఆయనకు క్రింద ఉన్నవి, ఏలయనగా ఆయన దూతలచేత ఆరాధింపబడుచున్నాడు, ఆత్మలు ఆయనకు దూతలుగాను పరిచారకులుగాను ఉన్నవి. ఆకాశవిశాలము, అతడు చెప్పునట్లు, క్రీస్తుద్వారా ఇవ్వబడిన కృప; అది ఏర్పరచబడినవారిలో నింపబడుటద్వారా వారి హృదయములను బలపరచును. జీవులు, వాటి చక్రములు, చలనమునకు వాటి యంత్రాంగము సంఘము యొక్క పురోగమనమును సూచించును; అది ఇంకను భ్రష్టత్వము క్రింద శ్రమపడుచు, శరీరపు విమోచనము కొరకు ఎదురుచూచుచు మూలుగుచున్నది. ప్రతి జీవిలో సమస్త గుణములు కలిసి కట్టబడియున్నవి; ఏలయనగా నాలుగు ముఖములు అభివృద్ధి చెందుచున్న క్రైస్తవుల ఆత్మీయ వరములను సూచించును; అదే జంతువు తీర్పులో మనుష్యుడు, ఓర్పుతో సహించుటలో సింహము, ఉపయోగకరత్వములోను కపటములేని యథార్థతలోను దూడ, తన ప్రభువుకు వెంటనే సంతోషముతో లోబడుటలో పక్షిరాజు; రెక్కలు విశ్వాసమును దైవప్రేమయు, ఇవి మనస్సాక్షియైన ముఖమును కప్పును; మనస్సాక్షిలో మానవ, సింహ, శిశు, పక్షిరాజు రూపములకు అనుగుణముగా నాలుగు రకములున్నవి. “కృపలో స్థిరపరచబడినప్పుడు దేవునివైపు పైకి ఎత్తబడుట, గతించినవాటిని మరచి కృప యొక్క ఆకాశవిశాలమును చేరుటకు మరింత మరింత ఆతురపడుట మంచి మనస్సాక్షి లక్షణము.” ప్రతి రెక్క క్రిందనున్న చేతులు సజీవ విశ్వాసమును క్రియాశీల ప్రేమయు తమ దైవశక్తిని ప్రత్యక్షపరచు సత్క్రియలను సూచించును; చక్రములు సంఘములోని తక్కువ స్థాయి అవయవములను సూచించును, వీరు అదే నీతి ప్రమాణమును చేరకపోయినను, అట్టి ఆత్మచేతనే ప్రేరేపింపబడుచున్నారు. పాదములు తిన్నగాను సమముగాను ఉండి, అన్ని దిక్కులకు సులభముగాను నిరంతరముగాను తిరుగుట, తన రక్షణను లోకమంతట ప్రకటించుచు, అనేకులను లాభకరముగా క్రీస్తునొద్దకు తెచ్చుటకు “అందరికి అన్నియు భరించు” దేవుని దూతలను సూచించునని చెప్పబడుచున్నది. రెక్కల చలనముచేత పుట్టు ధ్వని రక్షణ కీర్తి దూర ప్రాంతములకు చేరుటను సూచించును; చక్రములను హెచ్చరించు స్వరమును ప్రవక్త వినినప్పుడు, అది అతనికి ఇట్లు చెప్పునట్లు తోచుచున్నది, “ఓ చక్రములారా, మీలోనున్న జీవి ఆత్మను ఉత్సాహముతో వెంబడించుడి; ఏదియు మిమ్మును ఆలస్యపరచకుండును గాక; క్రీస్తు శరీరమైన ఆ చతుర్ముఖ రూపమునుండి ఏదియు మిమ్మును చీల్చివేయకుండును గాక; ఏలయనగా మీరు దాని అత్యల్ప భాగమునకైనను అంటుకొనియుండినయెడల, దానితోపాటు మీరును పైకి ఎత్తబడుదురు.” ప్రతి జంతువు తన ముఖము దిక్కున చలించుట, ప్రతి క్రైస్తవుడు తన మనస్సాక్షి ప్రకారము నడుచుకొనుటను సూచించును; వరములలో భేదములున్నను, ప్రతివాడు తనదానిని స్వతంత్రముగా నిర్వహించుచున్నను, అందరును ఒకే ఆత్మచేత ప్రేరేపింపబడి ఒకే సామాన్య నాయకుని వెంబడించుదురు. ఈ విధముగా జ్వింగ్లీ సహచరుడు ఈ భాగమును ఎంతో నిలకడతో మిక్కిలి విస్తారముగా ఆత్మీయీకరించుచు, ఇంతగా కేవలము యూదులకే చెందిన ఒక దృశ్యముపై పరిపక్వమైన క్రైస్తవ అనుభవపు వెలుగును ప్రసరింపజేయు పద్ధతికి ఒక విశిష్ట ఉదాహరణను అందించుచున్నాడు. కాల్విన్ అభిప్రాయము సరియైనదా లేక ఈకొలాంపాడియస్ అభిప్రాయము సరియైనదా అని నిర్ణయించుటకు మనకు వీలగునట్లు, మనము కొన్ని సాధారణ సూత్రములను చెప్పవలెను; అవి తరువాతి విభాగములో కనబడును.

623 Maldon. in Ezekiel 1, etc., edit. Moguntiae 1611. ఇక్కడ పాఠకుడు రబ్బీ దావీదు, సొలొమోను, మరియు కల్దీయ పరావర్తకుని యూదుల వ్యాఖ్యానములను చూడవచ్చును; అట్లే R. Moses, lib. 3, cap. 6.

624 Comment. in om. lib. Proph., 5 వ పుట, Ez., Genev. 1558.

రెండవ వ్యాసము.

CALVINUS JUDAIZANS AN ORTHODOXUS?

అనునది క్రీ.శ. 1595 లో విట్టెన్‌బర్గ్ లో ఏజిడియస్ హున్నియస్ చేత ప్రచురింపబడిన ఒక గ్రంథపు శీర్షిక. క్రైస్తవ సంఘమునకు ఆత్మీయముగా అన్వయించునని భావింపబడిన ప్రవచనములను యూదుల లౌకిక స్థితికిని పరిస్థితులకును అన్వయించినందుకు అందులో తీవ్రమైన నింద ఉండెను. అయితే ఆ సంవత్సరము గడువకముందే దావీదు పారెయుస్ “Calvinus Orthodoxus” అను శీర్షికతో ప్రత్యుత్తరమిచ్చెను. ఈ ప్రవక్తపై అతని వ్యాఖ్యానములను చదివినవారందరును యూదమతమును అనుకూలించు నేరమునుండి అతనిని నిర్దోషిగా నిరూపించి, అన్యాపదేశ అర్థములను మర్మ వ్యాఖ్యానములను జ్ఞానయుక్తముగా విడిచిపెట్టినందుకు అతనిని ప్రశంసింపక తప్పదు. ప్రవచన వ్యాఖ్యానమును గూర్చిన ప్రశ్న మొత్తమును చర్చించుట అసాధ్యమైనను, మనలను నడిపింపవలసిన కొన్ని సాధారణ అభిప్రాయములను చెప్పుట అవసరము.

పాత నిబంధన ప్రవచనములు అనేక సందర్భములలో క్రొత్త నిబంధన సంఘటనలకు దైవికముగా ఏర్పరచబడిన ఉపోద్ఘాతముగా ఉండెను. వాటిలో దేవుడు మనుష్యుని తన స్వరూపమునకు అంతిమముగా పునరుద్ధరించుటకు ఎల్లప్పుడు అతనిని శిక్షణ చేయుచుండిన ప్రక్రియ యొక్క రూపురేఖలను మనము చూడవచ్చును.

వాటిలో స్పష్టమైన సూచనలద్వారాను అద్భుతములద్వారాను బోధించు సూచనాత్మక పద్ధతి ఉన్నది; అవి ఇంద్రియములపై తమ ప్రభావముద్వారా ఆత్మను సంబోధించెను. యూదునికి వాటి విలువ క్రైస్తవునికి ఉన్న విలువకంటె మిక్కిలి భిన్నమైనది. యూదునికి అవి పొందగలిగిన అత్యున్నత ప్రత్యక్షత; మనకైతే సువార్త యుగముద్వారా మరింత సంపూర్ణముగా తెలియపరచబడని దైవము యొక్క ఏ ఒక్క లక్షణమునైనను ఉద్దేశమునైనను అవి బయలుపరచవు. హెబ్రీ దర్శనములు మనకు దేవాలయమునకు ముఖమంటపము వలెను, పగటికి ఉదయము వలెను ఉన్నవి.

అవి క్రైస్తవునికి దైవికమైన మొదటి పాఠ్యగ్రంథము; మతసంబంధమైన, మానసికమైన జీవితపు తక్కువ దశకు తగిన దయగల ఉపదేశముల పరంపరను కలిగియున్నవి. అవి ఎవరికి అనుగ్రహింపబడెనో ఆ ప్రజలకు విశేషముగా తగినవి; అవి ఏ యుగమునకు పరిచర్య చేసెనో ఆ యుగమునకు అనుగుణమైన నిర్మాణమును ముడిపదార్థమును కలిగినవి. అవి అంతటను పూర్వసూచకములును పూర్వరూపకములునై యుండెను. అవి సిద్ధపరచునవి, ఆ మేరకు శ్రేష్ఠమైనవి, కాని “అన్నిటిలో శ్రేష్ఠమైనవి” కావు, ఏలయనగా శాశ్వతమైనవి కావు. నిర్మాణపు ఆధారపు వేదిక వలె, ఎదుగుచున్న మొలక వలె, పూర్తియైన చిత్రపటము వలె, అవి ఘనమైన భవనముతో, పండిన ధాన్యముతో, సజీవ వ్యక్తితో పోల్చినప్పుడు తక్కువగా నిలుచును. ఇప్పుడు కాల్విన్ కేవలము అక్షరార్థ పద్ధతి యొక్కయు, ద్వంద్వార్థపు మర్మమయ అన్యాపదేశముల యొక్కయు అతివాదములను తప్పించుకొనుచున్నాడు. మొదటి పద్ధతి పాత నిబంధనను అంతయు ఒకే కాలమున వ్రాయబడినట్లును, దానిలోని ప్రతి భాగము మనుష్యులందరికిని సమానముగా సంబోధింపబడినట్లును చూచును. అది ఆచార విధులను మినహాయించి, తరువాత ప్రతి వాక్యమును పారంపర్య తర్కపు ఆత్మీయ ప్రక్రియద్వారా తక్కిన వాటన్నిటితో సమన్వయపరచవచ్చునని ఎంచును. వివిధ యుగముల వృత్తాంతముల మధ్య ఎట్టి విచక్షణకును అది కఠినముగా విరోధించును; క్రమముగా జరుగునదిగాని, మారునదిగాని, స్థానికమైనదిగాని దేనిని అది ఒప్పుకొనదు. రెండవ పద్ధతికి జ్వింగ్లీ సహచరునినుండి ఇప్పుడే చేసిన ఉదాహరణలో మనకు చక్కని దృష్టాంతము కలదు. అతడు క్రీస్తును, విశ్వాసముద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను అంతటను చూచుచున్నాడు. హష్మల్ --- కేవలము ఒక వన్నె --- దేవుని కుమారునికి చిహ్నమై యుండవలెననుటయే కాక, దీనిని అంగీకరింపలేనివారందరును జ్ఞానోదయము లేనివారుగా ముద్రవేయబడుచున్నారు. సువార్తద్వారా అతడు పొందిన సత్యములు అతని ఆత్మపై ఎంత సజీవముగా ముద్రింపబడి, అతని ఆత్మను ఎంత సంపూర్ణముగా పులిసినట్లు చేసెననగా, తన అంతరంగ మనుష్యుని ఈ ప్రకాశమానమైన వెలుగుద్వారా లేఖనసంబంధమైన ప్రతిదానిని అతడు చూచుచున్నాడు. అతని లోపము కృపలోనిది కాదు, విచక్షణలోనిది. ప్రశ్న ఏదనగా, కెరూబు చిహ్నముపై క్రైస్తవ సిద్ధాంతముల ఏ పరంపరను అంటుకట్టవచ్చుననునది కాదు, ప్రవక్త మరియు ప్రజల ఆత్మకు ఏ సత్యములను తెలియజేయుటకు అది ఉద్దేశింపబడెననునది --- నిశ్చయముగా ఆగ్స్‌బర్గ్ విశ్వాస ప్రమాణపు సత్యములు కావు. మనము రెండు విధములైన దోషమునుండి కాపాడుకొనవలెను: ఒక వైపున, ఉపరితలమును దాటి ఎన్నడును ముందుకు సాగని కేవలము విమర్శనాత్మకమైన, హేతువాదమైన వ్యాఖ్యానమునుండి; మరొక వైపున, ప్రతి సందర్భమునను క్రొత్త నిబంధన సిద్ధాంతములు, కృపావరములు, అనుభవములు హెబ్రీ ప్రవక్తలకు బయలుపరచబడుటకు ఉద్దేశింపబడినట్లుగా అలంకారిక భాషకు చేయు కల్పనాత్మక వివరణనుండి.

యెహెజ్కేలును గూర్చి “అతడు ఉపమానరీతిగా మాటలాడువాడు కాడా?” అని యూదుడు చెప్పినప్పుడు, అతని ఆ ఉద్గారము నిజముగా సముచితమైనది. అతడు ఒక పెంకును తీసికొని దానిపై ఒక పట్టణమును చిత్రింపవలసి వచ్చెను; తన తలను క్షౌరము చేయించుకొని వెంట్రుకలను మూడు అర్థవంతమైన భాగములుగా విభజింపవలసి వచ్చెను; ఇదంతయు తన ఆత్మకు ఎట్లు ప్రయోజనకరమగునని యూదుడు న్యాయముగా అడుగవచ్చును. మనుష్యుని ఆత్మలోని ఆత్మీయ సూత్రమునకు విజ్ఞాపన చేయుటద్వారా మాత్రమే అది ప్రయోజనకరము కాగలదు. ప్రవక్త గ్రంథపుచుట్టను తినవలసినట్లే, దైవ చిహ్నములు మనకు జీవాహారము కావలెనన్న వాటి అర్థమును మనము గ్రహింపవలెను. అనేక ఆత్మీయ ఫలముల చుట్టు ఒక పొట్టు ఉండును, తరచుగా లోపల పోషకము లేనిదిగా కనబడు ఒక గింజ ఉండును; అయినను మన పరలోకపు తండ్రి మనలను పోషించుటకు ఇష్టపడు మార్గము ఇదే. ఏ నిజమైన మతము యొక్క సూచనలైనను, చిహ్నములైనను, సంస్కారములైనను, వాటి అంతరంగమైన, ప్రాణప్రదమైన కృపను మనము ఆత్మీయముగా గ్రహించినప్పుడు మాత్రమే మనకు ప్రయోజనకరములు.

రూపములోను, ఆచారములోను, యంత్రాంగములోను బాహ్యమైనదంతయు దేవుని పిల్లలుగా మన ఆధారమునకును, ఆయన పోలికలో మన ఎదుగుదలకును వాహనము మాత్రమే, సారము కాదు. ఈ పునాది సత్యము నిర్మాణపు ప్రతి భాగమునకు ఆధారముగా దృఢముగా వేయబడవలెను.

శరీరానుసారమైన మనస్సు దేవుని ఆత్మ విషయములను ఎన్నడును గ్రహింపలేదు, ఎన్నడును గ్రహింపనేరదు.

అర్థమును గ్రహించు శక్తి దర్శనమును పంపు అదే దైవమునుండియే రావలెను. ఈ విశాలమైన సత్యపు బండపై లేఖనముల అలంకారిక భాష అంతటికిని ప్రతి సరియైన వ్యాఖ్యానమును మనము నిర్మింపవచ్చును. ఆదిమ క్రైస్తవ రచయితలు పరిశుద్ధ లేఖనపు చిహ్నములను వివరించు రీతినుండి ఈ సూత్రమును మనము గ్రహింపవచ్చును. ఉదాహరణకు, సెయింట్ క్రిసోస్టము, సెరాపు బలిపీఠమునుండి నిప్పును తీసికొని తన పవిత్రాగ్నితో ప్రవక్త పెదవులను తాకుటనుండి మనము నేర్చుకొనవలసిన పాఠమును స్పష్టముగా వివరించుచున్నాడు. సెయింట్ అంబ్రోసు జీవాహారము అను రూపముతో తృప్తిపడనట్లు కనబడుచున్నాడు: అతడు “జీవమును తినవలెను.” “కాబట్టి జీవమును తినువాడు,” అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, “చావలేడు. ఎవని ఆహారము జీవమో అతడు ఎట్లు చనిపోవును?” “మరియు ఈ ఆహారము,” అని అతడు కలుపుచున్నాడు, “పాపక్షమాపణ.” సెయింట్ అగస్టీను “నిత్య వాక్యమును భుజించు దూతలను” గూర్చియు, “దూతల ఆహారమును తిను మనుష్యులను” గూర్చియు మాటలాడుచున్నాడు. ఇట్టి భాష శరీరసంబంధమైన భాష అను మాధ్యమముద్వారా తనను తాను సంపూర్ణముగా వ్యక్తపరచుకొనుటకు ఆత్మీయ మనస్సు చేయు పోరాటమును సూచించును; షెకీనా, సెరాపులు, ఊరీము తుమ్మీము, ప్రాణముతోనున్న మేక, వధింపబడిన మేక --- ఇవి ఆత్మకు తెలియజేసిన దైవ సత్యములనుండి తమ అర్థమంతటిని పొందు చిహ్నములు కాక మరేమి? నియమింపబడిన మధ్యవర్తిద్వారా ఏకైక దేవుని ఆరాధన తన గుప్తమైన సారములో ఎల్లప్పుడును ఒకటే యుండెను, ఎల్లప్పుడును ఉండవలెను; అయినను మన బలహీన మానవత్వపు వివిధ అవసరములను బట్టి తన రూపములో ఎల్లప్పుడును మారుచుండును. అది కంటికిని చెవికిని మిక్కిలి సరళమైనది, తన సజీవాత్మలో మాత్రమే మార్పులేనిది. సేంద్రియమును నిరింద్రియమునైన సమస్త ప్రకృతియు దానిని వివరించుటకును తెలియజేయుటకును ఉపయోగింపబడెను, కాని ఇది అదృశ్యమైనదానిని ఎన్నడును దృశ్యముగా చేయలేదు, చేయజాలదు. అయినను ప్రశ్న తిరిగి వచ్చును: ఈ ప్రవచన దర్శనములలో మానవమునకును దైవికమునకును మధ్య గీతను మనము ఎక్కడ గీయవలెను? ఏ మనుష్యుడును తనకొరకు తప్ప అట్టి గీతను ఖచ్చితముగా గీయలేడు. ఈ వాదమును సందేహించువారందరును సజీవ మనుష్యునిలో మనస్సును పదార్థమునుండి విభజింప ప్రయత్నింతురు గాక. అనేకులు దానికి ప్రయత్నించిరి, వారి వైఫల్యములు వారి జ్ఞానపు ఇరుకైన హద్దులను, వారి అజ్ఞానపు ఊహింపబడిన ప్రాంతములను గుర్తించుటకు నిలిచియున్నవి. పరిశుద్ధాత్మ యొక్క వాగ్దానము చేయబడిన బోధ క్రింద, సంస్కృతిగల ఆరాధకుని పరిపక్వమైన క్రైస్తవ సహజ స్ఫురణలు ప్రతి మనుష్యునికి ఉత్తమ మార్గదర్శి. శరీరములోనున్న మనకు తప్పులేని వ్యాఖ్యాత లేడు; వ్యాఖ్యానించు ఆత్మ మనలో నివసింపవలెను, లేనియెడల ఆ వైభవోపేతమైన దర్శనపు బాహ్య రూపమును తప్ప మరేమియు మనము చూడము. లోపలి ప్రేరణ బయటి ప్రేరణతో సమన్వయము కావలెను; అది పదసంబంధమైనది కాదు, భావసంబంధమైనది.

హెబ్రీ ప్రవక్తల పరలోక నిర్మిత భావములు తమను తాము కాపాడుకొనును.

మనకు పదసంబంధమైనదిగాని అక్షరార్థమైనదిగాని theopneustia అవసరము లేదు: సత్యములు తమ సొంత అక్షయత్వముచేత, తమతో జతపరచబడిన భాష యొక్క మర్త్యత్వమును ఓడించును. అవి ఆ మహా గ్రంథపు పుటలన్నిటిలో ప్రతిధ్వనించుచు, ఇంకుచు పోవును; ఒక అధ్యాయములో అస్పష్టముగా దాగుకొనుట మరొక అధ్యాయములో మరింత స్పష్టముగా బయటపడుటకే; ఒక గ్రంథములో వేరుపడుట మరొక గ్రంథములో తిరిగి కలియుటకే; కాబట్టి సానుభూతిగల ఆత్మకు లేఖనము ఎల్లప్పుడు తనకు తానే సరిపడు వ్యాఖ్యాత. అందుచేత కాల్విన్ వ్యాఖ్యానములు దోషరహితములని సమర్థించుటకు మనము పట్టుపట్టము: మూడువందల సంవత్సరములలో దైవశాస్త్రము ఒక శాస్త్రముగా వేగముగా పురోగమించినది; అతని వివరణలలో కొన్ని పాతబడినను, మనము ఇంకను అతనిని “orthodoxus” గా నిలబెట్టుచున్నాము. అభివృద్ధి నియమము భౌతిక విశ్వములో వలెనే నైతిక విశ్వములోను పనిచేయును. “డాండెలియన్ లేక ముండ్లపొద విత్తన రెక్కలకు విరోధముగా cordon sanitaire గీయుడి,” అని ఒక ఆధునిక సమీక్షకుడు చెప్పుచున్నాడు, “మరియు కేవలము కలుపుమొక్కల వ్యాప్తి మాత్రమేయైన ఈ ప్రసరణ ప్రక్రియను అడ్డగించుటకు భూమి సైన్యములు చాలునేమో చూడుడి. సత్యము యొక్క రహస్య అంతరార్థములు మన తలలపైన విశాల వంపులలో వేయి స్థలములలో తప్పించుకొని, తోట గోడకంటె ఎత్తుగా లేచి, తాము ఆవరించియున్న మర్మపు స్మారకములతో భూమిని విత్తినవి.”

625 Hom. 5 section 3, మరియు సెయింట్ యాకోబు ప్రార్థనా క్రమమును పోల్చుడి, Ass. Cod. Lit. 5:56. 626 In Psalm 118. Lit. 18, sec. 28, 48. 627 In Psalm 33 En. 1 section 6, మరియు కీర్తన 78:26.

మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలసిన రెండవ సూత్రము ఏదనగా, ప్రతి ప్రవచన ప్రత్యక్షతయు దానిని మొదట పొందినవారి సామర్థ్యమునకు ప్రత్యేకముగా అనుకూలపరచబడెను. బాహ్య సాధనము ఎల్లప్పుడు తాత్కాలికమైనది. తరువాతి తరములవారమైన మనము గుప్తమైన, శాశ్వతమైన సారమునుండి ప్రయోజనము పొందినయెడల చాలినంత నేర్చుకొందుము. అందుచేత కెరూబులను నలుగురు సువార్తికులుగా వ్యాఖ్యానించుట పూర్తిగా నిలువలేనిది: అట్టి ఊహలన్నియు ప్రవచన మర్మములను విప్పుటకు సంపూర్ణముగా అసమర్థమైన మనఃస్థితికి సూచికలు. ఇట్టి వందలకొలది అపరిపక్వ ఊహలు కలుగుటయే ప్రవచన చిహ్నములను కొన్ని సాధారణ వివరణ నియమములకు లోబరచవలసిన అవసరమును సూచించును. భ్రష్టములని రుజువైన పారంపర్యములన్నిటిని మనము వెంటనే విడనాడునట్లు, అత్యున్నత విమర్శనమును అత్యంత గాఢమైన పాండిత్యమును వాటికి అన్వయింపవలెను. ఈ ప్రవచనములు అవి ఎవరికి సంబోధింపబడెనో ఆ ప్రజలలో నైతిక బాధ్యతను ముందుగానే ఊహించును; అందుచేత ఆ భావము నిద్రించుచున్నప్పుడు దానిని మేల్కొలుపుటకును, వికృతముగా వక్రమైనప్పుడు దానిని భయపెట్టుటకును, నీతియుక్తముగా సున్నితమైనప్పుడు దానిని ఉత్తేజపరచుటకును అవి తగినవై యుండెను. జీవులును చక్రములును దేవుడు తన దూతలద్వారా భూమి, గాలి, సముద్రముల భౌతిక చలనములను నడిపించునని సూచించునను కాల్విన్ వాదము (యెహెజ్కేలు 1:21) పూర్తిగా నిలువలేనిది. మానవ తత్త్వశాస్త్రము కనుగొనగలిగిన దేనిని ప్రత్యక్షత బోధింపదు. తన ఉద్దేశమును సారమును అంతయు నైతికమైనదని అది ప్రత్యక్షపరచును; అది బుద్ధికంటె మనస్సాక్షి మరియు చిత్తము యొక్క అధికారము క్రిందనున్న మన స్వభావపు ప్రాంతములో ఉన్నది. ఈ చిహ్నాత్మక దర్శనములు ఆత్మ యొక్క అనురాగములకును ఆకాంక్షలకును, భయభక్తి మరియు విశ్వాసము, ఆశ్చర్యము మరియు ప్రేమ అను శక్తులకును విజ్ఞాపన చేయును. అవి అనంతమైన, అదృశ్యమైన, కొలువలేని, చేరలేని దానితో సంబంధము కలిగియున్నవి. అందుచేత అవి మనుష్యుని అత్యున్నత స్వభావమును ఉత్తేజపరచుటకు, ప్రేరేపించుటకు, నడిపించుటకు దైవిక సాధనములు. దేవుని గూర్చి నిజమైన భావమును పొందుటకు అవి మనకు సహాయపడును; మన సొంత అల్పమైన నీచత్వమును చిన్నతనమును అవి మనకు చూపి, ఈ రెండింటి మధ్య సమాధానపరచుట సాధ్యమని సూచించును. విశ్వసింపబడుటద్వారా మాత్రమే మనపై ప్రభావము చూపగల ఒక అదృశ్య వ్యక్తి యొక్క బెదిరింపులవైపును వాగ్దానములవైపును అవి మన దృష్టిని రేకెత్తించును; విధేయత చూపుటద్వారా మాత్రమే మనకు మేలుచేయగల చెప్పనలవికాని జ్ఞానపు ఆజ్ఞలను అవి అమలుపరచును. దయతో దిగివచ్చు మధ్యవర్తిత్వపు భావమును, అనగా అనంత పరిశుద్ధుడు నైతికముగా అపవిత్రులను పవిత్రపరచుటకును వారితో నివసించుటకును దిగివచ్చుటను అవి మన ఆలోచనలకు ముందుంచును. ఇంకను అవి ఏర్పరచబడిన జాతిపై సాధారణ దైవసంరక్షణను, వ్యక్తులకు ప్రత్యేక మార్గదర్శకత్వమును సూచింపవచ్చును; వారి భవిష్యత్ చరిత్ర అంతటిని దాని పూర్వనిర్ణీత రూపములోనికి మలచుటను, అయినను తమ ప్రతి క్రియకు బాధ్యులుగా విడువబడిన కర్తల చిత్తమును ఇంద్రియగోచరముగా అదుపు చేయకుండుటను సూచింపవచ్చును. శాస్త్ర విజ్ఞానపు ఏ ఆవిష్కరణలును ఇట్టి వ్యాఖ్యానమునకు ఎన్నడును అడ్డురావు; దీనిని అవలంబించువారు, భౌతిక జ్ఞానపు పురోగతి ఇతర వ్యాఖ్యానములను గూర్చిన మన అభిప్రాయములను మార్చుకొనునట్లు మనలను నడిపించినప్పుడు, దీనిని మార్చవలసి వచ్చునేమోయని ఎన్నడును భయపడనక్కరలేదు. భాషా సూక్ష్మతలనుగాని, భౌతిక విశ్వపు నియమములనుగాని గ్రహించు భాగమునుండి పూర్తిగా వేరుచేయదగిన మన స్వభావపు ప్రాంతమునకు ఇది చెందినది. మన స్వభావపు నైతిక విభాగమునకును బౌద్ధిక విభాగమునకును మధ్య లోతైన, దాటలేని విశాలమైన అగాధమున్నది. (628 Review of "Vindication of Protestant Principles." — Tait's Mag. 758 వ పుట. 1847.) సంస్కరణ కాలమున భౌతిక శాస్త్రపు అసంపూర్ణ స్థితి సంస్కర్తల తప్పిదములకు చాలినంత క్షమాపణ; కాని వారి అజ్ఞానము మనలో క్షమార్హము కాదు. మనము యూదీకరింపనక్కరలేదు, అయినను హెబ్రీ విద్య అంతటిలో సమర్థులైన విద్యార్థులముగాను, సర్వోన్నతుని పరిశుద్ధ వాక్యపు సత్యసిద్ధాంత వ్యాఖ్యాతలముగాను ఉండవచ్చును.

మూడవ వ్యాసము.

యూదుల పట్ల కాల్విన్ కాఠిన్యము.

యూదీకరణము అను నిందకు తోడుగా, మన గ్రంథకర్త యూదుల పట్ల మన ప్రవక్త చూపిన కాఠిన్యమును గూర్చి మితిమీరి విస్తారముగా వ్రాసెనని కూడ నిందింపబడెను. ఆధునిక ప్రచురణలలో కాలపు సూచనలను మనము చదువగలిగినయెడల, ఈ విషయమై అనేక భ్రమలు వ్యాపించియున్నవని భయపడుటకు కారణము కలదు. యూదులను ఈ కాలములోను దేవునిచే విశేషముగా అనుగ్రహింపబడినవారుగా ఎంచి, వారికి ఒక ప్రత్యేక పరిశుద్ధత యొక్క తేజోవలయమును తొడిగించువారు కొందరు కలరు. గత యుగములలో సర్వశక్తుడైన దేవుని సంకల్పములను క్రైస్తవులుగా భక్తితో గౌరవించుచు, ఆ సంకల్పములు నెరవేర్చబడిన సాధనములైన వ్యక్తుల వ్యక్తిగత పరిశుద్ధతను గూర్చి వారు మితిమీరి ఉన్నతమైన అభిప్రాయములను కలిగియున్నారు. పాత నిబంధనలోని వ్యక్తులు ఆ పవిత్రమైన బిరుదుకు అర్హులగు నైతిక లేక మతసంబంధమైన లక్షణములు కొద్దిగా మాత్రమే కలిగియున్నను, వారు తరచుగా “పరిశుద్ధులు” అని పిలువబడుచున్నారు. మరియు ఆ ప్రజలను ఒక సమూహముగా చూచినయెడల, నైతిక సంస్కృతికి ఇంతకంటె చెడ్డ నమూనాలు ఎక్కడనైనను కనుగొనుట దాదాపు అసాధ్యము. వెలుగు, మార్గదర్శకత్వము మరియు ఆధిక్యతల పరిమాణమును బట్టి బాధ్యతను అంచనా వేసినయెడల, నిజముగా, హెబ్రోను మరియు యెరూషలేము కంటె తూరు సీదోనులు ఎంతో తక్కువ దోషులు. ఉదాహరణకు, ద్వితీయోపదేశకాండము చదువుటవలన ఎదురుచూడదగిన దానికి వారి చరిత్ర ఎంత విరుద్ధముగా ఉన్నది. వ్రాయబడిన తమ ధర్మశాస్త్రమును “తమ కన్నుల మధ్య బాసికములుగా” కట్టుకొనుటకు బదులు, ఏ ప్రాచీన జనాంగమును తమ పవిత్ర గ్రంథముల విషయమై ఇంత నిర్లక్ష్యముగా ఉండలేదు. హిందువులు తమ శాస్త్రములను గట్టిగా పట్టుకొనియుందురు, కాని ఇశ్రాయేలు తమ మోషే ధర్మశాస్త్రమును పూర్తిగా నిర్లక్ష్యము చేసెను. దేవుని ప్రేరణ పొందిన తమ నాయకుల పంచగ్రంథముల విషయమై వారు అతిభక్తితో జాగ్రత్త వహించియుందురని ఎవరైనను ఊహించియుందురు. వారు వాటి ప్రతులను ఎందుకు విస్తరింపజేయలేదు? లేవీయులను వాటికి అధికారిక సంరక్షకులుగాను వ్యాఖ్యాతలుగాను ఎందుకు నియమింపలేదు? యెహోషువ కాలము నుండి దావీదు వరకు ఇప్పుడు మనకు చెందిన ఏ పవిత్ర గ్రంథములైనను ఉనికిలో ఉన్నట్లు ప్రస్తావన లేదు; అంతేకాక, ఇప్పుడు లేని ఇతర గ్రంథములను గూర్చి ప్రస్తావన కలదు. మరియు సొలొమోను దేవాలయము గంభీరముగా ప్రతిష్ఠింపబడిన తరువాత, పది గోత్రములు ఎంత త్వరగా అత్యంత నీచమైన విగ్రహారాధనలోనికి తిరిగి పడిపోయినవి; యూదయలో కూడ యోషీయా కాలపు సంఘటన ఎంత గమనార్హమైనది. యాజకులకే ధర్మశాస్త్రపు వ్రాతప్రతి ఉన్నదనియైనను తెలియనట్లు కనబడుచున్నది. అనుకోకుండా ఒకటి కనుగొనబడుట రాజు మీదను ప్రజల మీదను ఎంత ప్రభావము చూపినదనగా, అది జాతీయ ఆరాధనను సంపూర్ణముగా పునరుద్ధరించుటకు దారితీసెను; అయినను, ప్రతి రాజు యాజకులయొద్ద భద్రపరచబడిన దానినుండి తనకొరకు ధర్మశాస్త్రపు ప్రతిని వ్రాసికొనవలెనను ఆజ్ఞ మనకు కనబడుచున్నది. రాజులును యాజకులును తమ విధిని నిర్లక్ష్యము చేసినట్లు కనబడుచున్నది; అయినను ప్రవక్తలు కూడ ఇతర నేరములతో పాటు ఈ నేరమును వారిమీద మోపలేదు. మూల వ్రాతప్రతులు పోయిన సంగతి ఎప్పుడును ప్రస్తావింపబడలేదు; రెండు రాతిపలకల రెండవ మూలప్రతి ఏమైనదో మనకు కనీసము సూచనైనను లేదు. తమ చెరయొక్క స్వల్పకాలములోనే వారు తమ మాటలాడు భాషను, అది వ్రాయబడిన అక్షరములను కోల్పోయిరి; కాబట్టి వారు తిరిగి వచ్చినప్పుడు హెబ్రీ భాషను ఒక వ్యాఖ్యాత ద్వారా చదువవలసివచ్చెను. ఇది యెహోవా చిత్తము పట్ల భయభక్తులు లేకుండుటకు సాటిలేని ఉదాహరణ కాదా? ఒక జనాంగము వివిధ యుగములలో ఇంత ఉద్దేశపూర్వకమైన నిర్లక్ష్యముతోను అభక్తితోను ప్రవర్తింపగలిగినప్పుడు, వారు అనైతిక అపవిత్రతయొక్క అత్యంత నీచమైన అగాధములలోనికి పడిపోయినందుకు మనము ఆశ్చర్యపడగలమా? దైవిక లేఖనములు ఈ విధముగా తృణీకరింపబడినప్పుడు, అట్టి ప్రజలకు సమస్త మూర్ఖత్వమును సమస్త దుష్టత్వమును సాధ్యమే, మరియు ఆ రెండును భయంకరమైన వేగముతో పుట్టుకొనివచ్చును. అన్యజనుల యెదుట మతము విషయమై భూమిమీద తన ప్రతినిధులుగా సర్వశక్తుడైన దేవునిచే ఏర్పరచబడిన ప్రజలనుండి ఎదురుచూడదగిన దానికంటె వారి నిజమైన చరిత్ర ఎంత భిన్నమైనది! మెస్సీయకు ఛాయగా ఉండుటకును ఆయనను చేర్చుకొనుటకును వారు అద్భుతముగా శిక్షణ పొందిరి, అయినను తాము ఏర్పరచబడిన ఉద్దేశమునే నిరంతరము విఫలము చేయుచున్నట్లు వారు కనబడుచున్నారు. జనాంగములోని అధిక సంఖ్యాకులను గూర్చి మాటలాడినయెడల, వారు ప్రతి విధముగాను తమ ఆధిక్యతలను పారవేసినట్లును, ఉద్దేశపూర్వకముగా దేవుని కోపమును తెచ్చుకొనినట్లును, ఆయన ప్రతీకారమును ఎదిరించుటకు నిశ్చయించుకొనినట్లును కనబడుచున్నారు. ప్రాచీన ప్రజలను గూర్చిన ఇట్టి దృష్టితో చూచినయెడల, కాల్విన్ యొక్క ఏ భాషయు మితిమీరి కఠినమైనది కాజాలదు; ఆధునిక తప్పుడు ఊహల పర్యవసానములను నివారించుటకు మాత్రమే ఆయనను సమర్థించుట అవసరమగుచున్నది. ప్రస్తుతము ఉన్న యూదుల రక్షణ విషయమై క్రైస్తవ సంఘము యొక్క కనికరమును పురికొల్పుటలో, వారి గత చరిత్రను గూర్చియు దేవుని దృష్టిలో వారి ప్రియత్వమును గూర్చియు కొన్నిసారులు అత్యంత మోసకరమైన అభిప్రాయములు ప్రదర్శింపబడుచున్నవి. తమ పితరుల నిమిత్తము ప్రేమింపబడుట అనునది ఆ పితరుల ప్రవర్తనలో ఏదో సహజమైన నైతిక సౌందర్యము ఉన్నదని ఎంతమాత్రమును సూచింపదు; యూదుల చరిత్రను గూర్చిన ప్రతి తప్పుడు అభిప్రాయమును, యూదుల ప్రవచనమునకు చేయబడు ప్రతి తప్పుడు వ్యాఖ్యానమును, క్రైస్తవ సంఘమును యూదీకరించి, దానిని బహిష్కరింపబడిన పక్షపాతములకైనను అవివేకమైన నూతన ఆచారములకైనను బంధించుటద్వారా అది పరిపూర్ణతవైపు ముందుకు సాగకుండ అడ్డగించును. యూదుల చరిత్రను గూర్చిన తప్పుడు అభిప్రాయములు ఇప్పుడు ఎంత సాధారణమైనవనగా, ఈ ఉపన్యాసముల యందంతటను వ్యాపించియున్న వారి ప్రవర్తనపై గట్టి ఖండనపట్ల అవి సహజముగానే అయిష్టతను కలిగించుచున్నవి.

నాలుగవ వ్యాసము.

యెహెజ్కేలు యొక్క అలంకారిక వాక్యములను గూర్చి.

యెహెజ్కేలు యొక్క విశిష్టతలను అత్యంత పైపైన పరిశీలించువారు కూడ అతని దర్శనముల యొక్క అత్యంత అలంకారిక స్వభావమును గమనింపక తప్పదు. ఇశ్రాయేలు అధిపతులు సింహపు పిల్లలు, వారి తల్లి ఆడుసింహము.

ఒక గొప్ప పక్షిరాజు ఒకే వడిగల ఊపుతో లెబానోను పర్వతములమీదికి దిగివచ్చి, దాని ఎత్తైన దేవదారు వృక్షముల కొనకొమ్మలను త్రుంచివేయును. ఇక్కడ తర్కశాస్త్రజ్ఞులు ప్రొటాసిస్ అని పిలుచుదానిని అపొడొసిస్‌తో మనము కలుపవలెను, మరియు ఇంద్రియగోచరమైన సాదృశ్యము నుండి ఆధ్యాత్మిక (మిస్టికల్) వివరణను నిర్ణయింపవలెను. గ్లాసె నియమించిన సూత్రము నిరంతరము ఉపయోగకరమైనది: --- “In parabolis, si integre accipiantur, tria, sunt: radix, cortex, et medulla sive fructus. Radix est scopus in quem tendit parabola. Cortex est similitudo sensibilis, quae adhibetur, et suo sensu literali constat. Medulla seu fructus est sensus parabolae mysticus, seu ipsa res ad quam parabolae fit accommodatio, seu quae per similitudinem propositam significatur.” Philologia Sacra, lib. 2 pars. 1 tr. 2, sect. 5, canon 3: Lipsiae, 1725. అలంకారిక వాక్యము యొక్క అక్షరార్థమును నిర్ణయించుట మాత్రమే అవసరము కాదు, ఆ రూపకము వలన ప్రయోజనము పొందకముందు మనము ఎల్లప్పుడును మరియొక అడుగు ముందుకు వేయవలెను. medulla --- res ipsa --- ఇంకను కనుగొనవలసియున్నది, మరియు ఇది ఒక్కటే ఆత్మకు ప్రయోజనము తెచ్చునది. మనము అలంకారమును దాని అక్షరార్థ వ్యాఖ్యానమును గ్రహించుట మాత్రమే కాక, దీనికి మించి ఒక అడుగు వేసి, వేదాంతులు ఆధ్యాత్మిక (మిస్టికల్) అర్థము అని పిలుచుదానిని గ్రహింపవలెను. ఇమ్మాన్యుయేల్ స్వీడన్‌బర్గ్ యొక్క కల్పనలను స్వీకరింపకయే మనము “అనురూప్యముల శాస్త్రము”ను చేరుకొనవచ్చును; కాని అతడు శ్రద్ధగాను తప్పుగాను ఆలోచించినదానిని మనము కనుగొనుటకు ప్రయత్నింపవలెను. వాన్ మిల్డర్ట్ తన బాంప్టన్ ఉపన్యాసములలో చేసినట్లు, mystical అను పదమును మనము దాని ప్రస్తుత జనసామాన్య అర్థములో కాక దాని నిజమైన సాంప్రదాయిక అర్థములో ఉపయోగించుచున్నాము; మరియు ఆ పదము పట్ల మనకు ప్రత్యేక అభిమానము లేకపోయినను, అది వ్యక్తపరచు భావము కొరకు మనము ఆ ఉపన్యాసకునితో కలిసి గట్టిగా వాదించుచున్నాము. ఈ అంతరార్థము, దాని స్వభావమును బట్టియే, సహజ ఉపమానపు వివరములచేత కుంటుపడదు. ఆధ్యాత్మిక ఆలోచనయొక్క సారమే చలనశీలత మరియు అనిర్దిష్టత. రోమా వాగ్ధాటికి మహాగురువైనవాడు జ్ఞానముతో ఇట్లు గమనించెను --- “Non enim res tota toti rei necesse est similis sit: sed ad ipsum, ad quod conferetur, similitudinem habeat, oportet.” అదే భావమును సోరిన్ తన చారిత్రక ప్రసంగములలో వ్యక్తపరచెను --- “Non seulement il n'est pas necessaire que chacun de leur membres ait une veu particuliere, qui se rapporte directement au but de celui qui la propose: il faut meme que ce but soit en quelque sort cache sous des images etrangeres destinees a l'enveloper.” ఈ అంశములను సరిగా వివరించుట అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది గనుక, వాటిమీద ప్రసరింపజేయగల ప్రతి వెలుగునకును దాని విలువ కలదు. ఉదాహరణకు, బిషప్ వార్బర్టన్, తన విస్తారమైన మరియు జీర్ణముకాని విరోధాభాసముల మధ్య, ఛాయలు మరియు చిహ్నములు, దర్శనములు మరియు అలంకారముల స్వభావమును చర్చించుటకు నడిపింపబడి, వాటిని స్పష్టతతోను, ఖచ్చితత్వముతోను, సామర్థ్యముతోను చర్చించుచున్నాడు. వాటి ఉపయోగమునకు పునాదిని అతడు మానవుని సంయుక్త స్వభావములో వేయుచున్నాడు. ఐగుప్తీయులు, మెక్సికనులు, చైనీయులు సంకేతములు, చిత్రలిపి మరియు అన్ని విధములైన చిత్రలేఖనముల ద్వారా ఇంద్రియముల మూలముగా భావములను ఎట్లు తెలియజేసిరో అతడు చూపుచున్నాడు. సరిగా ఉపయోగింపబడిన రూపకమునకు ప్రస్ఫుటమైన ఉదాహరణగా అతడు యెహెజ్కేలు 31 ను ఉదాహరించుచున్నాడు: “ఏలయనగా విషయములలో అంత పరిచయముగల మనుష్యులకు కూడ,” అతడనును, “అమూర్త భావములను తెలియజేయుటకు ఇంద్రియగోచర ప్రతిమలు ఇంకను అవసరమైయుండెను.” “సమాచారముమీద అస్పష్టతను కప్పుటకు” ఉద్దేశపూర్వకముగా ఉపయోగింపబడిన ఉపమానమునకు ఉదాహరణగా అతడు యెహెజ్కేలు 24 ను చూపుచున్నాడు, అలంకారిక చిత్రలిపి అలంకారిక చిహ్నముగా మార్చబడినట్లే. యెహెజ్కేలు 17:2 లోని “గూఢవాక్యమును” అతడు ఉపమానము కంటె ఎక్కువ చిక్కుగల విడికథగా చూచుచున్నాడు; “ఏలయనగా దేవుని ఏర్పాటుల స్వభావమునకు గూఢవాక్యములు అవసరమైయుండెను, మరియు ఆ కాలముల స్వభావము వాటిని సహజముగా చేసెను.” అతని వాదన క్రమము యెహెజ్కేలు 37 లోని ఎండిన ఎముకల ప్రసిద్ధ దర్శనముపై సవిస్తరముగా వ్యాఖ్యానించుటకును, “అలంకారిక అర్థములో ఉపయోగింపబడు మాటలన్నియు మొదట అక్షరార్థములో గ్రహింపబడవలెను” అను ప్రతిపాదనయొక్క తార్కిక విలువను చర్చించుటకును అతనిని నడిపించుచున్నది. బహుశా ఇట్లు చెప్పుట మేలు: అలంకారములన్నియు వాస్తవమైన దేనియొక్కయో ప్రతిమను మనస్సునకు తెలియజేయుటకు ఉద్దేశింపబడినవి, మరియు వాటి అక్షరార్థమును మనము ఇట్లు గ్రహించనియెడల అవి మనకు నిరుపయోగములు. కాని దేవుని పరిశుద్ధాత్మ యొక్క దర్శనములనుండి ఆధ్యాత్మిక బోధను రాబట్టు ప్రక్రియలో తరువాతి అడుగును వార్బర్టన్ చూడలేదు. అతడు ఆధ్యాత్మికముగా వెలిగింపబడలేదు, మరియు లేఖనపు అక్షరమును వివరించుటకంటె ఎక్కువ చేయలేకపోయెను. దీనికి తోడుగా, బిషప్ వాన్ మిల్డర్ట్ తన ప్రసిద్ధ బాంప్టన్ ఉపన్యాసములలో ఆధ్యాత్మిక (మిస్టికల్) అర్థము అని పిలుచుదానిని గ్రహించుటకు, మనకు పరిశుద్ధాత్మ యొక్క దైవిక బోధ అవసరము.

… ప్రాముఖ్యతను,'' బిషప్ హార్న్ కీర్తనలకు తన ముందుమాటలో అనుచున్నాడు, “ఆధ్యాత్మిక (మిస్టికల్) వ్యాఖ్యానపు ప్రాముఖ్యతను ప్రశ్నించుట దాదాపు అసాధ్యము;” “అది లేకుండ, అనేక వాక్యభాగముల ఆత్మయు శక్తియు దాదాపు పూర్తిగా ఆవిరైపోవును.” విద్వాంసుడైన రాంబాఖ్, తన పవిత్ర వ్యాఖ్యానశాస్త్రము (Sacred Hermeneutics) లో, (81వ పుట,) ఈ పరిశీలనలను ధ్రువపరచుటకు అనేక ఉదాహరణలను చూపియున్నాడు. ఆత్మసంబంధియైన మనుష్యుడు మాత్రమే ఇట్లు అక్షరమును చీల్చుకొని, దేవుని వాక్యపు సారమునే పట్టుకొనగలడు; శరీరసంబంధమైన మనస్సు ఈ విషయములో పూర్తిగా గ్రుడ్డిది, ఏలయనగా ఈ సంగతులు ఆత్మానుభవముచేతనే వివేచింపబడును. mystical అను పదము కొందరికి మతోన్మాదముగా తోచవచ్చును, కాని దాని పాండిత్య (స్కొలాస్టిక్) అర్థములో తీసికొనినయెడల, లోతైన విమర్శనశాస్త్రమును గూర్చి ఏమైనను ఎరిగినవారందరికి అది సులభముగా గ్రహింపదగినది. రాంబాఖ్ దీనిని సరిగా నిర్ణయించెను --- “Est regula theologorum, sensum mysticum non esse argumentativum.” (Just. Hem. Sac., p. 72.) అది బుద్ధికి కంటె మనస్సాక్షికి, మానసిక గ్రహణశక్తికి కాక ఆత్మయొక్క పరలోకజనితమైన జీవమునకు విన్నవించుకొనును; మరియు ఇది లేనియెడల, ఈ విషయముపై వాదన అంతయు వ్యర్థమే. ఇతర మంచి సంగతులన్నిటివలెనే, ఆధ్యాత్మిక వ్యాఖ్యానము కూడ దుర్వినియోగము కావచ్చును. ఉదాహరణకు, కొక్కేయుస్, అలాగే కొందరు ప్యూరిటన్ వేదాంతులు కూడ ఈ తప్పునకు గమనార్హమైన ఉదాహరణను అందించుచున్నారు; కాని కొందరు ఒక సంపదను దుర్వినియోగము చేయునంత మూర్ఖులైనందున ఏ వివేకవంతుడును ఆ సంపద విలువను నిరాకరింపడు.

629 M. T. Cicero ad Herennium. Edit. Bipont, 1వ సంపుటము 122వ పుట. 630 3వ సంపుటము, 405వ పుట. 631 Div. Leg., lib. 4, section 4. 632 Div. Leg., lib. 6 section 2.

అన్ని వైపులను మనము అత్యంత జాగ్రత్తతో అడుగువేయవలెను, మరియు గలతీయులకు 1 పై జెరోము యొక్క స్వరమును వినుట మేలు. “Nec putemus in verbis Scripturarum esse Evangelium, sed in sensu. Non in superficie, sed in medulla: non in sermonum foliis, sed in radice rationis.” కాని ఈ అభిప్రాయము కూడ, ఎంత సత్యముగా తోచినను, దుర్వినియోగము కావచ్చును; ఏలయనగా మన కాలములోనే విశ్వముయొక్క భౌతికత్వము నిరాకరింపబడుట మనకు కనబడుచున్నది. ఈ పందొమ్మిదవ శతాబ్దపు మొదటి సగము ముగియు సమయమున, “భౌతికవాద విరోధి: పదార్థముయొక్క వాస్తవికతను నిరాకరించుచు, ఆత్మయొక్క సర్వవ్యాపకత్వమును సమర్థించుట” అను అశుభసూచకమైన శీర్షికగల ఒక ప్రచురణను గూర్చి మనము వినవలసి వచ్చునని ఎవరు ఊహించియుందురు? ఇదే శీర్షిక యావత్తు అయినయెడల, అది ఇక్కడ మనకు సంబంధించినది కాదు; కాని “ముఖ్యముగా పరిశుద్ధ లేఖనములను ఆధారము చేసికొని నిరూపింపబడినది” అని దానికి చేర్చబడినప్పుడు, స్థాపిత సంఘముల సనాతనత్వమును ధ్రువపరచువారికిని నిరాకరించువారికిని మధ్య వివాదాస్పదమైన అంశములను ఇట్టి ఊహాగానములు పరిష్కరింపగలవని సూచించు మరియొక వాక్యముతో కూడ, అట్టి ఊహలు మన స్వభావముయొక్క అంతులేని మూర్ఖత్వములను గూర్చి నిట్టూర్చునట్లు మనలను చేయును. ఇట్టి తర్కవాదులు మొదట పరిశుద్ధ లేఖనము ఏదో తామే ఊహించుకొని, తరువాత తమ పూర్వనిర్ణీత భావములను దానిని వక్రీకరించుటకును అస్తవ్యస్తము చేయుటకును ప్రయోగించుదురు. అట్టి గ్రంథముయొక్క శీర్షికయే దైవిక వాక్కుల పట్ల సాధ్యమైనంత గొప్ప అభక్తిని, అత్యంత సమర్థనీయముకాని ఊహలను, అత్యంత అన్యాయమైన వైరుధ్యములను సూచించుచున్నది. “ఆత్మయొక్క సర్వవ్యాపకత్వము” “పదార్థముయొక్క వాస్తవికత”తో ఖచ్చితముగాను సారభూతముగాను సహజీవనము చేయుచున్నది. ఈ చిన్న ఉపసంహారములో మనము పలికిన ప్రతి మాటయు అట్టి ప్రతిపాదనను నిలుపుటకును వివరించుటకును ఉద్దేశింపబడినది; దానికి ఇది మాత్రమే చేర్చవలసియున్నది: భౌతిక అస్తిత్వముల ద్వారా --- వృక్షములు, పట్టణములు, ఆహారము, వస్త్రములవంటివి --- మన ఆధ్యాత్మిక పురుషత్వముయొక్క అవసరములను, పోషణను, స్వభావమును గ్రహించుటకు మనము సమర్థులమగుచున్నాము. పదునారు శతాబ్దములు ఖండించుటకంటె ఎక్కువగా ధ్రువపరచిన ఒరిగెన్ యొక్క వివేకవంతమైన తర్కము ప్రతి విధముగాను తగినది. ``పరిశుద్ధ లేఖనమును చదువునప్పుడు ఎప్పుడైనను నీకు అడ్డురాయిగాను అభ్యంతరపు బండగాను అగు ఒక భావము నీకు ఎదురైనయెడల, నిన్ను మాత్రమే నిందించుకొనుము: ఈ అడ్డురాయికిని అభ్యంతరపు బండకును ఒక ప్రాముఖ్యమైన అర్థము కలదని సందేహింపకుము: {νοήματα} --- నీ మనస్సునకు ఆహారము. విశ్వసించుటతో ఆరంభింపుము, అప్పుడు ఈ ఊహాజనిత అభ్యంతర కారణము క్రింద సమృద్ధియైన ప్రయోజనమును నీవు త్వరలోనే కనుగొందువు.'' తరువాత అతడు లేఖనపు నిపుణుడైన వ్యాఖ్యాతను వివిధ మొక్కల భిన్న ఉపయోగములను గుణములను ఎరిగిన బుద్ధిమంతుడైన వృక్షశాస్త్రజ్ఞునితో పోల్చి, “దేవుని వాక్యముయొక్క పరిశుద్ధమైన మరియు ఆత్మసంబంధమైన వృక్షశాస్త్రజ్ఞుడు” ప్రతివాడును దానిలోని అతి స్వల్ప భాగమునైనను అనావశ్యకమైనదిగా గాని అధికమైనదిగా గాని ఎంచకుండ, వాక్యముయొక్క సద్గుణమును ఎట్లు కనుగొనునో చూపుచున్నాడు. ముందున్న ఉపన్యాసములు ఈ వ్యాఖ్యలలోని సూక్ష్మబుద్ధిగల జ్ఞానమునకు మంచి ఉదాహరణ.

633 కొక్కేయుస్ కొరకు, మోషైమ్, Ecc. Hist. Cent. 17 section 2, 2వ పుట చూడుడు; మరియు మితిమీరి ఆధ్యాత్మికీకరించుట విషయమై హెచ్చరికల కొరకు, రెవ. జె. జె. కోనిబేర్ యొక్క 1824 బాంప్టన్ ఉపన్యాసములను; మరియు బిషప్ వాన్ మిల్డర్ట్ యొక్క బాంప్టన్ ఉపన్యాసములు, 241వ పుట మరియు తరువాతి పుటలు చూడుడు.

634 జాన్ డడ్లీ, Clerk చేత. 1 సంపుటము 8vo. 635 Hom. 39, యిర్మీయా 44:22 పై.

ఐదవ వ్యాసము

{α}. గ్రంథపుచుట్టను తినుటను గూర్చి.

అధ్యాయము 3:1

బోధను తెలియజేయు ఈ పద్ధతి ప్రత్యేకముగా ప్రాచ్యదేశ సంబంధమైనది. ఉదాహరణకు, జార్కి ఇట్లు వ్రాయుచున్నాడు: “Parabolica est locutio, ac si dicat: attende aurem tuam et audi.” సెప్టువజింటు {}ספר-{,}מגלתmegleth-sepher, volumen libri ను {λις} {βιβλίου} అని అనువదించుచున్నది, అది తగినంత ఖచ్చితముగా కనబడదు. ఫుల్లర్ తన Miscell. S.S., 2వ గ్రంథము, 10వ అధ్యాయములోను, వోసియుస్ de Sept. Int. లోను, ఈ అఖచ్చితత్వమును గమనించుటలో జెరోముతో ఏకీభవించుచున్నారు.

Pro involuto libro, అతడనును, 70 capitulum libri transrulerunt; capitulum intelligamus exordium. జె. హెచ్. మాయుస్ జూనియర్ యొక్క అభిప్రాయమును రోసెన్‌ముల్లర్ ఇష్టపడుచున్నాడు, అనగా, {,}מנלהmenleh అనునది ప్రాచీనుల గ్రంథములు చుట్టబడియుండు కర్రను సూచించుననియు, మైమోనిదేస్ తన {,}ספר{ }תורהsepher-toreh, 9:2, 14 అధ్యాయములో చెప్పినదానినుండి మనము నేర్చుకొనునట్లు.

రెండు వైపులను వ్రాయుట చాల అసాధారణమైనది; గ్రీకులు దానిని {ὀπισθόγραφον} అని పిలుతురు, ఇది జువెనల్, Sat. 1:5, 6 లో వివరింపబడినది.

--- aut summi plene jam margine libri

Scriptus, et in tergo, necdum finitus Orestes?

గ్రంథపుచుట్టను తినుట యొక్క భావమును కల్దీయ భాషాంతరకర్త సరిగా వివరించుచున్నాడు --- “anima tua saturabitur;” మరియు ఈ విధముగా ప్రవక్త “పెదవులలో లోతైనవారును నాలుకలో బరువైనవారును” అగు “జనులతో” పోరాడుటకు అక్షరార్థముగా “నొసటియందు దృఢమైనవాడును హృదయమందు కఠినమైనవాడును” అగునట్లు బలపరచబడవలసియుండెను. ఈ దృఢత్వము {,}שמירshemir అను రత్నముచేత సూచింపబడుచున్నది, దానిని బొఖార్ట్ smiris అని పిలుచుచున్నాడు, జెరోము ప్రకారము వజ్రము, ఏలయనగా దానికి సరిపడు అరబీ పదము samoor. షిండ్లర్ యొక్క Lex. Pentag. col. 1897 ను, మరియు యెరూషలేము టార్గుము యొక్క అభిప్రాయమును ఇచ్చు R. Sal. Jarchi in loc. ను కూడ చూడుడు.

{β}. గొప్ప ధ్వని.

యెహెజ్కేలు 3:12.

ప్రవచన దర్శనములతో పాటు కలుగు భౌతిక కలవరములు గమనింపదగినవి. వాటిని ఏ తరగతి సహజ దృగ్విషయములకైనను తగ్గించుట అసాధ్యము. ప్రవక్త అకస్మాత్తుగా ఆత్మచేత చెరలోనివారి మధ్యకు కొనిపోబడెను; in extasi, అని రోసెన్‌ముల్లర్ అనుచున్నాడు --- “దైవిక ప్రేరణచేత మనస్సు శరీరమునుండి వేరుచేయబడెను.” అతడు గాలిచేత పట్టుకొనబడినట్లు తోచెననియు,'' మరియు “గొప్ప అల్లరి ధ్వనిని వినినట్లు తలంచెననియు” ఈకొలాంపాడియస్ భావించుచున్నాడు. “ప్రభువు మహిమ,” అతడు చేర్చుచున్నాడు, “తన స్థలమునుండి బయలుదేరి, దేవాలయమును ప్రజలను విడిచిపెట్టెను,” “మరియు సంఘమును పరలోకపు యెరూషలేమును ఆయన కృపయొక్క ఈ క్రియ నిమిత్తము ప్రభువును స్తుతించుచున్నవి.” తరువాత సహజ దేవాలయమునుండి దృశ్యమైన మహిమ ఈ విధముగా తొలగిపోవుటపై అతడు అత్యంత ఆధ్యాత్మికముగా వ్యాఖ్యానించుచు, populus credentium ఎల్లప్పుడును locus Dei అయియున్నదనుటకు ఉదాహరణగా దానిని తీసికొనుచున్నాడు. మాల్దొనాతుస్ ఇట్లు వ్రాయునప్పుడు అదే అభిప్రాయమును తీసికొనుచున్నాడు, “నేను ఆత్మచేత, లేక ఒక దూతచేత పట్టుకొనబడి యెరూషలేమునకు కొనిపోబడినట్లు నాకు తోచెను.” R. దావీదు మరియు యోనాతాను చేసినట్లు, ఆత్మను కేవలము గాలిగాను, స్వరమును కేవలము ఉరుముగాను పరిగణించుట మరీ రబ్బీల పద్ధతి అని అతడు భావించుచున్నాడు. యూదు వ్యాఖ్యాతల అభిప్రాయముకంటె జెరోము అభిప్రాయమును అతడు ఇష్టపడుచున్నాడు. ఆత్మ నిజముగా అతనిని పైకెత్తెనని R. Sal. జార్కి సూచించుచున్నాడు: “Deus praecepit Spiritui ut eum portaret ad locum ubi Judaei exules degebant.” ఈ వచనములోని చివరి పదము {,}ממקומוmemkomo విషయమై, అది దర్శనము చూడబడిన స్థలమును సూచించునట్లు కనబడుచున్నది: scil. personent ejus laudes per mundum universum, uti మలాకీ 1:5. ఈ దృశ్యము యావత్తును ప్రవక్త ఇంద్రియముల ద్వారా అతని మనస్సునకు అందింపబడిన దర్శనముగా మాత్రమే పరిగణించినయెడల, అది చాల బోధపడునదిగాను ప్రభావవంతమైనదిగాను అగును.

{γ} తేలాబీబును గూర్చి.

యెహెజ్కేలు 3:15.

మితిమీరి ఉపమానార్థము చేయుట విషయమై పాఠకుని హెచ్చరించుటకు మాత్రమే మనము ఈ మాటలను గమనించుచున్నాము.

ఎజ్రా నెహెమ్యా గ్రంథములలోని {,}תל{ }חרשאtel chersha, మరియు {,}תל{ }מלחtel melech వలె, అది ఒక స్థలము పేరు అనుటలో సందేహము లేదు. సిరియా గ్రామములకు తరచుగా tel అను పేరు ఉండును, దాని అర్థము కేవలము సత్రము లేక కొండ. బుర్క్‌హార్ట్ (Travels in Syria, p. 149) దీనిని గమనించుచున్నాడు: కాని ఉపమానార్థ పద్ధతిని అవలంబించు జెరోము మరియు కొక్కేయుస్ దీనితో తృప్తిపడరు. మొదటివాడు ఆ మాటలను “క్రొత్త ఫలముల కుప్ప” అని తీసికొనుచున్నాడు, అది ఇశ్రాయేలీయుల స్థితికి చిహ్నము: రెండవవాడు “క్రొత్త ఫలముల కాలము” అని అనువదించుచున్నాడు; ఈ రెండు వ్యాఖ్యానములును పద్ధతిప్రకారముగానే తప్పుడువి. కెబారు నది మాసియుస్ పర్వతమునుండి యూఫ్రటీసులోనికి ప్రవహించును గనుక, చెరలోనివారు బబులోనుకు ఉత్తరమున నది ఎగువభాగమున ఉంచబడిరి. ఈ వచనములోని ఒక పాఠభేదము కూడ కొంత కలవరమునకు కారణమైనది. సాధారణ పాఠము (chetib) {,}ואשרvasher అని కలిగియున్నది, అది {,}שראshera, habitavit, commoratus est నుండి వచ్చినది; కాని కొన్ని వ్రాతప్రతులు {,}ואשבvasheb, “మరియు నేను కూర్చుంటిని” (keri) అని స్వీకరించుచున్నవి; కెన్నికాట్ మరియు దె రోస్సీ ప్రకారము, “etiam Hispanici, Soncinensis Bibliorum editio, Brixiensis et Complutensis.” సెప్టువజింటు మొదటి పాఠమును స్వీకరించుచున్నది; మరియు వోగెల్, తన Capell. Crit. Sac. సంపాదిత ప్రతి, 231వ పుటలో, రెండవదానిని స్వీకరించుచున్నాడు. అప్పుడు అర్థము ఇట్లుండును, “మరియు నేను నివసించితిని, వారు అక్కడ నివసించిరి గనుక, నేను కూడ నివసించితిని.” దాథె మరియు రోసెన్‌ముల్లర్ ఇద్దరును దీనిని నిరాకరించి, కాల్విన్ అనువాదముతో ఏకీభవించుచున్నారు. యెహెజ్కేలు 3:15 లోని {,}שמםshemem అను పదముపై ఆయన విమర్శ ఆంగ్ల అనువాదముతోను విదేశీ వ్యాఖ్యానములతోను పూర్తిగా ఏకీభవించుచున్నది. న్యూకం ఇట్లు వివరించుచున్నాడు: “నాకు అప్పగింపబడిన నియోగమును బట్టి ఆశ్చర్యపడి; మరియు దర్శనముల అధికమైన ప్రకాశముచేత ప్రభావితుడనై.” కల్దీయ పాఠము {,}שתקshethek, “మౌనముగా” అని కలిగియున్నది. మాల్దొనాతుస్ చేర్చుచున్నాడు, “కాబట్టి నేను ఏడు దినములు మాటలాడలేకపోతిని.”

ఆరవ వ్యాసము.

{α} ఇటుకమీద చిత్రింపబడిన యెరూషలేము.

యెహెజ్కేలు 4:1

బిషప్ వార్బర్టన్ (తన Divine Legation యొక్క 4వ గ్రంథము 4వ విభాగము) ప్రాచ్యదేశ మరియు ఐగుప్తీయ చిహ్నలేఖన పద్ధతులను సమర్థముగా చర్చించియున్నాడు. యెహెజ్కేలు చిత్రలిపి పద్ధతిని అతడు 2వ సంపుటము, 57వ పుట, 1837 సంపాదిత ప్రతిలో వివరించుచున్నాడు. ars {σκιογραφίκη} యొక్క ఈ అభ్యాసముపై ఈకొలాంపాడియస్ చాల ఆచరణాత్మకముగా వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు. “సంఘము దేవుని వాక్యమును తృణీకరించునది గనుక దాని శత్రువులచేత ముట్టడింపబడుచున్నది. మతవిరోధులు మానవ సంప్రదాయముల గోపురములను నిర్మించి, దావీదు గోపురమును ఉపదేశమును ఎదిరించుచున్నారు, ఏలయనగా అది ఏ డాలుచేతను కాపాడబడుటలేదు. వారు మానవ నీతిని నిలబెట్టి, దేవుని నీతికి లోబడరు.”

ఈ వాక్యభాగము యావత్తును చదువదగినది, మరియు కాల్విన్ యొక్క నిగ్రహముగల మరియు ఊహాశక్తిలేని వ్యాఖ్యానముతో అది ప్రస్ఫుటమైన వైరుధ్యములో ఉన్నది. ఇటుకలమీద వ్రాయు ఆచారమును ప్లినీ ఇట్లు ప్రస్తావించుచున్నాడు: “బబులోనీయులు 720 సంవత్సరములపాటు నక్షత్రములను గూర్చిన తమ పరిశీలనలను కాల్చిన ఇటుకలమీద, coctilibus laterculis, చెక్కిరని ఎపిజెనీస్ మనకు తెలియజేయుచున్నాడు.” Hist. Nat., 8వ గ్రంథము 57వ విభాగము. ఈ వృత్తాంతములో ముఖ్యముగా ఆసక్తికరమైన అంశము దాని దర్శన స్వభావము. ఈ క్రియలలో ఏదియు వాస్తవముగా జరుగలేదని ఉత్తమ వ్యాఖ్యాతలు ఏకీభవించుచున్నారు; 390 దినములు ఎడమప్రక్కను పండుకొనుట దర్శనములో మాత్రమే. సమరయ యెరూషలేమునకు ఎడమవైపున ఉన్నందున, ఎడమచేయి పది గోత్రములను సూచించునని భావింపబడుచున్నది. 4వ వచనములో, “నీవు వారి దోషశిక్షను భరించవలెను,” అనునది న్యూకంచేత సరిగా వ్యాఖ్యానింపబడినది, “వారు భరింపబోవు శిక్షను నీవు ముందుగా సూచింపవలెను.” ఇట్టి వాక్యభాగములకు ఉండదగిన ఒకే ఒక అర్థము ఇదియే --- యూదుల ధర్మశాస్త్రపు చిత్రలేఖనము మెస్సీయ కార్యములో తన నిజమైన నెరవేర్పును పొందెనని పరిశుద్ధ పౌలు మనకు చూపియున్నాడు.

{β} మూడువందల తొంబది దినములు.

యెహెజ్కేలు 4:5

హెబ్రీ పాఠమునకును సెప్టువజింటు పాఠమునకును మధ్య దినముల సంఖ్యలో భేదము కలదు. రెండవది ఇశ్రాయేలు రాజ్యమునకు 190 దినములు మాత్రమే కేటాయించుచున్నది, అయినను యూదయ రాజ్యమునకు నలుబది దినములు కేటాయించుటలో హెబ్రీతో ఏకీభవించుచున్నది. థియోడొరెట్ ఈ వాక్యభాగముపై తన వ్యాఖ్యానములో సెప్టువజింటును ఈ విధముగా వివరించుచున్నాడు. రెహబాము పాలనలో ప్రజలు విభజింపబడినను, వారు వేరుగా ఉండియు కలిసియున్నవారై, ఒకే జనాంగముగా పరిగణింపబడుదురు. కాబట్టి ప్రవక్త ఇశ్రాయేలుకు 150 దినములను, యూదయకు 40 దినములను కేటాయించినప్పుడు, అతడు వాటిని మరల కలిపి 190 దినములుగా చేయుచున్నాడు. ఈ నలుబది దినములు మొదటి డెబ్బది సంవత్సరములలో మిగిలిన నలుబది సంవత్సరములను సూచించును. చెరయొక్క ముప్పది సంవత్సరములు అప్పటికే గడిచిపోయెను, ఏలయనగా యెహెజ్కేలు చెరయొక్క ముప్పదియవ సంవత్సరమున ప్రవచింప నారంభించెను; మరియు యెకొన్యా చెరయొక్క ముప్పది యేడవ సంవత్సరమున ఎవీల్మెరోదకు తన పాలనయొక్క మొదటి సంవత్సరమున అతని తల ఎత్తి, అతనిని చెరసాలనుండి బయటికి తెచ్చెనని యిర్మీయా మనకు చూపుచున్నాడు. తరువాత బెల్షస్సరు, మాదీయుడైన దర్యావేషు వచ్చిరి; కాబట్టి యూదయయొక్క నలుబది దినములు మిగిలిన నలుబది సంవత్సరములను సూచించును, మరియు ఇశ్రాయేలును గూర్చిన 150 పట్టణము కట్టబడి నివాసులతో నిండిన తరువాతి 150 సంవత్సరములను సూచించును. ఇది నెహెమ్యా కాలమున, క్షయర్ష కుమారుడైన అర్తహషస్త యొక్క ఇరువదియవ సంవత్సరమున జరిగెను. కాబట్టి యెకొన్యా చెరయొక్క ఐదవ సంవత్సరమునుండి ఆరంభించి, పారసీకుడైన కోరెషు మొదటి సంవత్సరము వరకు నలుబది సంవత్సరములు, తరువాత కోరెషు పాలనకు ఇరువది తొమ్మిది సంవత్సరములు, కాంబీసెస్‌కు ఏడు, హిస్టాస్పెస్ కుమారుడైన దర్యావేషుకు ముప్పది యైదు, క్షయర్షకు ఇరువది, అర్తహషస్తకు పందొమ్మిది సంవత్సరములు మనము కనుగొందుము, ఏలయనగా తరువాతి సంవత్సరమున గోడలు కట్టబడెను.

ఇశ్రాయేలీయులు కూడ ఈ తిరిగి రాకడలో పాలుపొందిరి; ఏలయనగా వారు మునుపు యూదా గోత్రమునుండి వేరుపరచబడినను, తరువాత ఏకమై, అందరును తమ ఉమ్మడి రాజధానిలో కలిసి నివసించిరి.

జెరోము కూడ ఈ సంఖ్యల భేదమును గమనించి, తన కాలమున సాధారణ పాఠము 190 సంవత్సరములుగా ఉండుటకు ఆశ్చర్యపడుచున్నాడు; హెబ్రీ మూలము, అక్విలా, సిమ్మాకస్, థియోడోషన్ అందరును, మరియు పాడుచేయబడని సెప్టువజింటు ప్రతులు కూడ 390 సంవత్సరములుగా చదువుచున్నవి. కొందరు దానిని మన రక్షకుని బాప్తిస్మమునుండి లోకాంతము వరకు లెక్కించుచున్నారని, మరికొందరు వెస్పేసియను పరిపాలనలో జరిగిన యెరూషలేము నాశనమునుండి, ఒకప్పుడు ప్రియమైన ఆ జనమునకు వర్ధిల్లు కాలము వచ్చు వరకు లెక్కించుచున్నారని అతడు చేర్చుచున్నాడు. చరిత్ర సంఘటనలు ఈ లెక్కల భ్రమను చూపించినవి. ఎఫ్రెం, ఈ వాక్యభాగముపై తన వ్యాఖ్యలలో, 430 సంవత్సరములు సొలొమోను పరిపాలనతో ఆరంభమై సిద్కియా రాజు పదునొకండవ సంవత్సరము వరకు వ్యాపించునని చెప్పుచున్నాడు. ఈ కాలమును లెక్కించుటలో జెరోము పద్ధతి గమనింపదగినది. అతడు దాని ఆరంభమును రెమల్యా కుమారుడైన పెకహు పరిపాలననుండి (2 రాజులు 15:29) లెక్కించి, దాని ముగింపును ఎస్తేరు గ్రంథములోని అహష్వేరోషు అయిన అర్తహషస్త మ్నేమోన్ పరిపాలన కాలములో ఉంచుచున్నాడు. అతడు వరుసగా ప్రతి రాజు పరిపాలన కాలమును లెక్కించి, ఈ చారిత్రక కాలము 389 సంవత్సరముల నాలుగు నెలలుగా ఉన్నదని లెక్కించుటచేత, ప్రవక్తయందు తాను కనుగొను సంఖ్యను తాను లెక్కించితినని తృప్తిపడుచున్నాడు. నలువది దినములు కుడి ప్రక్కను పండుకొనుటను అతడు, నెబుకద్నెజరు యెహోయాకీమును బబులోనునకు కొనిపోవుటనుండి, యూదులు తమ స్వాతంత్ర్యమును పొందిన కోరెషు ప్రభుత్వపు మొదటి సంవత్సరము వరకు అని వివరించుచున్నాడు. బైబిలు కాలగణనపై వ్రాసిన రచయితలు ఈ లెక్కను అంగీకరింపరు. జె. జి. ఫ్రాంక్ ఈ కాలమును యరొబాము క్రింద జరిగిన తిరుగుబాటుతో ఆరంభించి, సొలొమోను దేవాలయ నాశనముతో ముగించుచున్నాడు. యరొబాము మొదటి సంవత్సరము సునాద కాలపు (జూబిలీ) 3215వ సంవత్సరముతో సరిపోవుచున్నది, మరియు ఇశ్రాయేలు రాజ్య నాశనము 3470లో సరిపోవుచున్నది. “కాబట్టి,” అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, “యరొబాము తిరుగుబాటు తేదీయైన 3214కు 390 సంవత్సరములను కలిపినయెడల, సొలొమోను దేవాలయ నాశనమునకు సరిపోవు 3604 సునాద కాలపు సంవత్సరమును (Jub. per.) పొందుదువు.”

హెబ్రీ వ్యాఖ్యాతలైన రబ్బీ సొలొమోను మరియు దావీదు, ఇక్కడ పాపమునకు శిక్ష అనుభవించు కాలము సూచింపబడుచున్నదని కాక, ఆ పాపము చేయబడిన కాలము సూచింపబడుచున్నదని భావించుచున్నారు; అందుచేత వారు ఈ కాలపు ఆరంభమును తొలి న్యాయాధిపతుల కాలములో ఉంచి, హోషేయ పరిపాలనలో దానిని ముగించుచున్నారు. (ఈకొలాంపాడియస్ ఈ వ్యాఖ్యను అంగీకారముతో స్వీకరించుచున్నాడు, కాని మాల్డొనాటస్ దానిని తప్పని ప్రకటించుచున్నాడు, “ఏలయనగా ప్రవక్త వారి పాపములను గూర్చి కాక, వారి శిక్షను గూర్చి మాటలాడుచున్నాడు.” గ్రోటియస్ ఇది ప్రజల పాపములను దేవుడు సహనముతో భరించిన కాలమును సూచించునని భావించుచున్నాడు. ఈ ప్రశ్న యొక్క పరిష్కారము {,}נשא{ }עוןnasa ghon అను పదబంధము యొక్క వాడుకపై ఆధారపడియున్నది; దాని అర్థము దోషమును భరించుట, లేక దోషమునకు శిక్షను భరించుట. ఈ పదము రెండు అర్థములలోను వాడబడినది; అది ఆదికాండము 4:13 లోను, ఆదికాండము 19:15 లోను, కీర్తనలు 69:27 లోను కనబడుచున్నది; అక్కడ ఆధికారిక అనువాదము (authorized version) మరియు దాని ప్రక్క వ్రాతలు (marginal readings) మన అనువాదకులకు ఈ పదము యొక్క ద్వివిధ వాడుక తెలిసియుండెనని సూచించుచున్నవి. ఇక్కడ “శిక్ష” అను భావము అత్యంత తగినదిగా కనబడుచున్నది; ఈ అనువాదమును స్వీకరించుట వలన మనము యూదుల వ్యాఖ్యానమును విడిచిపెట్టి, యెహెజ్కేలు కాలమునుండి సంవత్సరములను ముందునకు లెక్కించి, ఆనాటికి భవిష్యత్తులో ఉన్న ఇశ్రాయేలు చరిత్ర సంఘటనలలో ఈ ప్రవచన నెరవేర్పును వెదకవలసి వచ్చును.

ఏడవ వ్యాసము.

సెప్టువజింటు క్రమము.

యెహెజ్కేలు 7:3-13

ఈ వచనములు సెప్టువజింటులో చాలా గందరగోళముగా ఉన్నవి, మరియు జెరోము కాలములో కూడ ఇట్లే ఉండినట్లు కనబడుచున్నది. థియోడొరెట్ నుండియు అరబీ అనువాదము నుండియు మనము కనుగొనునట్లు, అలెక్సాండ్రియా అనువాదపు గ్రీకు ప్రతులు (కోడెక్సులు) ఒకదానితో ఒకటి సరిపోవుటలేదు. థియోడొరెట్ మరియు కల్దీ భావానువాదకుడు హెబ్రీ క్రమమును అనుసరించుచున్నారు; మరియు ఆ రెండవవాడు, “ఈ మానవరూప వాక్యములను” తప్పించుకొనుటకై, {,}גיניgnini, “నా కన్ను,” అను దానికి బదులుగా {,}מימריmimri, “నా వాక్యము,” అని ఉంచుచున్నాడు. పదమూడవ వచనము స్పష్టముగా సునాద సంవత్సరమును (జూబిలీ) సూచించుచున్నది. థియోడొరెట్ మరియు వల్గేట్ రెండును సరిగా అనువదించుచున్నవి, మరియు జెరోము దానిని తృప్తికరముగా వివరించుచున్నాడు. ఇక్కడ కూడ హెబ్రీకిని సెప్టువజింటుకును మధ్య పాఠభేదమున్నది; చివరి వాక్యభాగము ఈ భేదములను గమనించునంత ప్రాముఖ్యమైనది. జెరోము దానిని ఇట్లు వివరించుచున్నాడు: “ … proderit homini iniquitas sua, nec ei praebebit aliquam similitudinem.” సిరియాకు అనువాదము “et vir iniquitate sua non conservabit vitam suam;” అనియు, కల్దీ భావానువాదకునిది “quisque sibi in peccatis suis sibi placet, et dum viri permanent, poenitentiam non apprehendent” అనియు ఉన్నవి. సిరియాకు పాఠము అర్థమును ఇట్లు చేయుచున్నది: “ఎవడును తన దోషముచేత తన జీవమును బలపరచుకొనడు.”

ఎనిమిదవ వ్యాసము.

రోషము పుట్టించు విగ్రహము.

యెహెజ్కేలు 8:1-14

ఈ అధ్యాయములోని దర్శనము యొక్క విశిష్టత దానిని ప్రత్యేకముగా గమనింపదగినదిగా చేయుచున్నది.

యూదమత ఆరాధనకును సువార్త ఆరాధనకును మధ్యనున్న భేదమును అది మిక్కిలి స్పష్టముగా చూపుచున్నది. ఆ వ్యత్యాసము ఎంత గొప్పదనగా, క్రైస్తవ బాధ్యతను గూర్చి దానినుండి తీయబడు ప్రతి అనుమానము అత్యంత పరోక్షమైనదిగానే ఉండవలెను. ఈ “దేవుని దర్శనములు” ప్రవక్తకు అతని చెరస్థలమున కలిగెను. యెరూషలేమును, దాని దేవాలయమును, దాని చిత్రముల గదులును, అన్నియు అతని మనస్సు ఎదుటికి వేగముగా తేబడుచున్నవి. ప్రవక్త యెరూషలేమునకు కొనిపోబడలేదనియు, ఆ దృశ్యము పరవశావస్థలో అతని మనస్సునకు చూపబడెననియు థియోడొరెట్ మరియు జెరోము నిలుపుచున్నారు. న్యూకం ఆ పరవశావస్థను 11వ అధ్యాయము ఇరువది నాలుగవ వచనము వరకు, యెహెజ్కేలు 11:24, కొనసాగించుచున్నాడు. రెండవ వచనములోని (యెహెజ్కేలు 8:2) అగ్ని రూపమును, సెప్టువజింటు యొక్క వివిధ ప్రతులతోను, అరబీ అనువాదపు కాంప్లుటెన్సియన్ ముద్రణతోను కలిసి, {,}אשeesh కు బదులుగా {,}אישaish అని చదువుట ద్వారా “మనుష్యుడు” అని మార్చుట మేలని కొందరు భావించుచున్నారు; కాని రెండవ వాక్యభాగములో {,}זהרzohar అనునది ఒక నక్షత్రపు ప్రకాశమును సూచించుచున్నది, అరబీలోను అమ్హారిక్‌లోను zoharat అనునది శుక్రగ్రహమును సూచించునట్లే. సెప్టువజింటు యొక్క కాంప్లుటెన్సియన్ మరియు ఆల్డైన్ ముద్రణలలో అది థియోడోషన్ అభిప్రాయము ప్రకారము “పిల్లగాలి,” లేక “తేలిక గాలి” అని అనువదింపబడినది. మొదటి వాక్యభాగమును “ఒక మనుష్యుని రూపము” అనియు, రెండవదానిని “ప్రకాశము యొక్క రూపము” అనియు తీసుకొనుట ఉత్తమ అనువాదముగా కనబడుచున్నది.

636 Nov. Syst. Chronol. Fund., lib. 1 అధ్యాయము 4 విభాగము 92, పుట 165 చూడుడి.

ఈ విశేషమైన దర్శనము సర్వశక్తిమంతుడు తన ప్రవక్తలకు ఉపదేశించిన విధానమునకు ఒక అపూర్వ ఉదాహరణము. (యెహెజ్కేలు 8:1) లోని ఆరవ సంవత్సరము యెకొన్యా పరిపాలనకు సంబంధించినదిగా అర్థము చేసికొనవలెను. “అగ్ని రూపము” అనునది బహుశా “ఒక మనుష్యుని రూపము” అని ఉండవలెనని భావింపబడుచున్నది; (యెహెజ్కేలు 8:2) ఏలయనగా {,}אוש aish, “ఒక మనుష్యుడు,” అను దానికి బదులుగా {,}אשash, “అగ్ని,” అనునది చేర్చబడియుండవచ్చును. సెప్టువజింటు, థియోడొరెట్, కాంప్లుటెన్సియన్ మరియు అరబీ అనువాదములు అన్నియు దానిని అట్లే తీసికొనుచున్నవి; కాని దె రోసీ దానిని ఏ ప్రతిలోను కనుగొనలేదు; కెన్నికాట్ ప్రతులలో ఒకటి మాత్రమే (నం. 89) {,}אושaish అని కలిగియున్నది. అయినను ఉత్తమ ఆధునిక విమర్శకులు దానినే ఎంచుకొనుచున్నారు. యెహెజ్కేలు 8:3. ప్రవక్త తల వెండ్రుకల పాయచేత పట్టుకొనబడినప్పుడు, అది యూదా దేశపు చెరపట్టబడినవారు పొందబోవు దౌర్జన్యపు తీరును సూచించునని కింఖీ భావించుచున్నాడు; కాని ఆధునిక రచయితలందరును ఇది దర్శనము మాత్రమే అని భావించుచున్నారు: {οὐ} {τοίνυν} {σωματικὴ} {ἦν} {μετάθεσις} {οὐδὲ} {τῶν} {τὢς} {σαρκὸς} {ὀφθαλμῶν} {ἡ} {Θεωρία} “శరీరముతో స్థలము మారుటయు లేదు, శరీర నేత్రములతో నిజమైన చూపును లేదు,” అని థియోడొరెట్ చెప్పుచున్నాడు. ప్రవక్త దర్శన నేత్రమునకు మొదట చూపబడిన వస్తువు ఒక విగ్రహారాధన ప్రతిమ; ప్రజల విగ్రహారాధనలు కలిగించిన రెచ్చగొట్టుటను బట్టి అది అలంకారికముగా “రోషము” అని పేర్కొనబడినది. “తమ్మూజు” (యెహెజ్కేలు 8:14) అను పదము యొక్క వ్యుత్పత్తి అస్పష్టము. అది సిరియనులచేత ఆరాధింపబడిన అడోనిస్‌ను సూచించునని భావింపబడుచున్నది. Lucian de Dea Syria, సంపుటము 3, మరియు Macrobii Saturnalia, అధ్యాయము 21, ఈ విషయమును వివరించుచున్నవి; కాని యెహోవాకు పోటీగా నిలిచి ఆయన కోపమును రేపిన “రోషము పుట్టించు విగ్రహము” నిజముగా ఏమైయుండెనో నిర్ణయింపలేము; బహుశా అది మోలెకు లేక బయలు ప్రతిమ అయియుండవచ్చును.

సెల్డెన్ “సిరియా దేవతలను గూర్చి” అను గ్రంథములో ఈ విషయమును విస్తారముగా చర్చించుచున్నాడు. ఈ దృశ్యమంతయు ఐగుప్తు సంబంధమైనదని బిషప్ వార్బర్టన్ ప్రకటించుచున్నాడు; అతడు ఐగుప్తు ప్రాచీన విషయములలో నిపుణుడైనందున అతని అభిప్రాయము గమనింపదగినది. “అవి,” అని అతడు చెప్పుచున్నాడు, “ఐసిస్ మరియు ఒసైరిస్‌ల ప్రసిద్ధమైన రహస్య ఆచారముల యొక్క అతి సజీవమైన, వివరమైన వర్ణనను కలిగియున్నవి.” ఆ ఆచారములు ఇశ్రాయేలు మహాసభ (సన్హెడ్రిన్) లేక పెద్దలచేత ఒక భూగర్భ స్థలమున జరుపబడెను, మరియు గోడమీది చిత్రములు ఐగుప్తు రహస్య గదుల వర్ణనలతో సరిపోవుచున్నవి. “తమ్మూజు కొరకు ఏడ్చుచున్న” స్త్రీలను (యెహెజ్కేలు 8:13) అతడు ఫెనీకియా మూఢాచారముగా పరిగణించుచున్నాడు, “తూర్పువైపు సూర్యుని” ఆరాధించుట (యెహెజ్కేలు 8:15) పారసీకుల ఆచారము. “ప్రవక్త ఐగుప్తు ఆచారములనుండి ఫెనీకియా ఆచారముల వైపు తిరుగుమని ఆజ్ఞాపింపబడినప్పుడు, అతడు ఉత్తరదిక్కు చూచెనని చెప్పబడుచున్నది; యెరూషలేముకు సంబంధించి ఫెనీకియా ఉన్న దిక్కు అదే; అందుచేత అతడు అంతకుముందు దక్షిణముగా, అనగా అదే స్థలమునకు సంబంధించి ఐగుప్తు ఉన్న దిక్కున నిలిచియుండెను. అక్కడనుండి పారసీక ఆచారములను చూచుటకు యెహోవా మందిరపు లోపలి ఆవరణములోనికి తిరుగుమని ఆజ్ఞాపింపబడినప్పుడు, అది తూర్పు, అనగా పారసీకదేశము ఉన్న దిక్కు. ఇంత ఖచ్చితత్వముతో ఈ దర్శనమంతటి వర్ణన నడుపబడినది.” ఐగుప్తీయులు “గొప్ప మాంసము గలవారు” అని వర్ణింపబడిన యెహెజ్కేలు 16వ అధ్యాయములో ఈ “మూడు ప్రధాన మూఢాచారములు” మరల చిత్రింపబడినట్లు అతడు చూచుచున్నాడు. ఈ పదబంధము ఐగుప్తుకు వర్తించునని వార్బర్టన్ భావించుచున్నాడు, ఏలయనగా అది “విగ్రహారాధనకు గొప్ప మూలమును, కల్పనస్థానమును.” యెహెజ్కేలు 9:4 లోని “నొసటిమీది గురుతును” అతడు దేవుని ప్రత్యేకమైన, విశిష్టమైన సంరక్షణకు వ్యక్తీకరణముగా పరిగణించుచున్నాడు. యెహోవా వారి సంరక్షక దైవము, మరియు వారు విశేషముగా అనుభవించిన దైవపరిపాలన సంబంధమైన ఆధిక్యతలచేత వారి పాపము అమితముగా హెచ్చింపబడెను. అందుచేత ఈ పండిత రచయిత యెహెజ్కేలు 14:13 మరియు యెహెజ్కేలు 25:8 లను తన వాదమునకు ఉపయోగించుకొనగలుగుచున్నాడు; అదే సమయమున ప్రవక్త భాషను, భావమును రెంటిని బలముగా వివరించుచున్నాడు. అతని అభిప్రాయము డయోడోరస్ సికులస్‌లోని ఒక భాగముచేత దృఢపరచబడుచున్నది; అతడు lib. 1 p. 59, edit. Wess. లో ఇట్లు వ్రాయుచున్నాడు: “ఒసిమాండువాస్ రాజు శరీరము పాతిపెట్టబడినట్లు కనబడిన థీబ్స్‌లోని గది చుట్టును అనేక గదులు కట్టబడెను, వాటిలో ఐగుప్తులో పవిత్రమైన సమస్త జంతువుల సుందర చిత్రములు ఉండెను.” పారసీకుల ఆరాధనను గూర్చిన వివరములు Perronius's Itinerary, p. 665, మరియు D'Anquetil's Voyages, tab. 3. n. 3, 4 లలో కనబడును. హెబెన్‌స్ట్రైట్ ఈ అధ్యాయమును వివరించుటకు బాకస్ ఆచారములపై ఒక వ్యాసము వ్రాసెను; మరియు Hyde's Religion of the Ancient Persians, lib. 1 chap. 27 edit. Oxon., 1760, ప్రయోజనకరముగా చూడవచ్చును. (637 Synt. 2 cap. 1 పుట 195. 638 Div. Leg., lib. 4 విభాగము 6.)

తొమ్మిదవ వ్యాసము.

నారబట్టలు ధరించిన మనుష్యుడు.

యెహెజ్కేలు 9:2

ఈ వ్యక్తి మెస్సీయకు ఛాయారూపముగా ఉండెనను భావమును కాల్విన్ (యెహెజ్కేలు 9:2) పూర్తిగా త్రోసిపుచ్చుటలేదు. థియోడొరెట్ అభిప్రాయము వివేకవంతమైనదిగా కనబడుచున్నది. “ఏడవ వ్యక్తి వస్త్రము యాజకుని వస్త్రము: ఏలయనగా అతడు శిక్షించువారికి చెందినవాడు కాడు గాని, రక్షింపదగినవారిని విమోచించువారికి చెందినవాడు.” జెరోము కాలములో అది రక్షకుని సూచించునని భావింపబడెను, “ఆయన యాజకుడు,” అని అతడు చెప్పి, కీర్తనలు 110:4 ను మిక్కిలి తగినట్లుగా ఉదాహరించుచున్నాడు.

సి. డి. మిఖాయేలిస్ నేటి దినములలో తూర్పు దేశములలో సిరాబుడ్డిని మోయు ఆచార పద్ధతిని గమనించియున్నాడు. Syl. Com. Theol. Edit. Pott., సంపుటము 2, పుట 75. అది ఎందుకు మోయబడెనో నాలుగవ వచనము వివరించుచున్నది. గురుతు వాడుకను గూర్చి కాల్విన్ చేసిన ప్రస్తావన (యెహెజ్కేలు 9:3, 4) హెక్సాప్లాకు తన వివరణలలో మాంట్‌ఫొకాన్ ఉదాహరించిన ఆరిజెన్ చేత పూర్తిగా వివరింపబడినది. కాల్విన్ “బాలిశము” అని పిలుచు ఆ కల్పన జెరోముచేత నమోదు చేయబడినది; అతడు ఆరిజెన్‌ను చక్కగా ఉపయోగించుకొని, ఇతర ఊహలను చేర్చెను. కాల్విన్ కేవలము ప్రస్తావించు భాగములను రోసెన్‌ముల్లర్ పూర్తిగా ఉదాహరించియున్నాడు. ప్రాడస్ మరియు విట్రింగా కూడ ఈ విషయమును విస్తారముగా వివరించియున్నారు.

యెహెజ్కేలు 9:9 పై, కాల్విన్ “రక్తములతో నిండియున్నది” అని సరిగా అనువదించుచున్నాడు. (యెహెజ్కేలు 9:9)

ఇది సాధారణ పాఠమైనను, మినహాయింపు లేనిది కాదు; {,}דמיםdemim, “రక్తములు,” అను దానికి బదులుగా {,}חמסchemes, “బలాత్కారము,” అనునది కనుగొనబడినది. కొంత ప్రసిద్ధిగల యూదు విమర్శకుడైన రబ్బీ సల. నోర్జీ 1742లో మాంటువాలో ఒక విమర్శనాత్మక వ్యాఖ్యానమును ప్రచురించి, “బలాత్కారము” అను పాఠము ఒక ఖచ్చితమైన ప్రాచీన వ్రాతప్రతిలోను, ఒక ప్రాచీన ముద్రణలోను కనబడుచున్నదని చెప్పుచున్నాడు. కింఖీ కూడ అదే సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు; కాని దె రోసీ గాని కెన్నికాట్ గాని ఆ మాటను ధ్రువపరచలేకపోయిరి. ఈ నాశనము పరిశుద్ధస్థలము దగ్గర, లేక సెప్టువజింటు మరియు థియోడొరెట్ అర్థము చేసికొనినట్లు, పరిశుద్ధులతో ({ἀπο} {τῶν} {ἁγίων} {αὐτοῦ}) ఆరంభము కావలసియుండెను; అనగా దేవాలయ ఆరాధనను అపవిత్రపరచుటలో నాయకులైన యాజకులతో. యాజకులును పెద్దలును మొదట వధింపబడుటకు ఇవ్వబడిన కారణములో ప్రాడస్ కాల్విన్‌తో ఏకీభవించుచున్నాడు. (యెహెజ్కేలు 9:6.) యెహెజ్కేలు 9:11 లో పేర్కొనబడిన వ్యక్తి మునుపటివలెనే వస్త్రము ధరించియున్నను, సెప్టువజింటు “నార” అను పదమును విడిచి, కేవలము {ποδὴρη} అని వాడుచున్నది: థియోడోషన్ హెబ్రీ పదమైన Baddein తో తృప్తిపడుచున్నాడు, అక్విలా stola అని కలిగియున్నాడు. మాసొరెట్లు సూచించిన ఒక ప్రక్క పాఠము కూడ ఉన్నది; కాని కెన్నికాట్ మరియు దె రోసీల ప్రతులలో అధికభాగము, అట్లే సొన్సినో మరియు కాంప్లుటెన్సియన్ ముద్రణలు, బబులోను తల్మూదు కూడ, స్వీకృత పాఠమును బలపరచుచున్నవి. ఈ అధ్యాయమును గూర్చిన కాల్విన్ అనువాదమును వ్యాఖ్యానమును ఆధునిక విమర్శకుల పరిశోధనలతో ఏకీభవించుచున్నవి. ప్రాముఖ్యమైన పదములను పదబంధములను గూర్చిన యూదు రచయితల అభిప్రాయముల కొరకు మాల్డొనాటస్‌ను చూడవచ్చును.

పదవ వ్యాసము.

పట్టణముపై చల్లబడిన నిప్పులు.

యెహెజ్కేలు 10:2

జెరోము పట్టణముపై నిప్పులు చల్లబడుటను దాని శిక్షకును అగ్నిచేత శుద్ధి చేయబడుటకును సూచనగా వివరించి, తన వ్యాఖ్యానమునకు ఆధారముగా యెషయా 10:17 ను ఉదాహరించుచున్నాడు; మరియు కీర్తనలు 120:3 కు అనుగుణముగా వాటిని “మండుచున్న నిప్పులు,” “అబద్ధపు నాలుకకు” శిక్ష అని పిలుచుచున్నాడు --- remedium linguae, atque mendacii; మరియు శుద్ధి చేయుటను గూర్చిన తన భావమును యెషయా 6 చేత సమర్థించుచున్నాడు. ఎస్. జార్కి ఇట్లు వివరించుచున్నాడు: “Sanctus ille Benedictus dixit Gabrieli, qui petiit a cherubino, ut ille sibi daret prunas quo illi paululum refrigescerent leviusque efficerentur decretum poenae, quoad Judaeos sive urbem Hierosolymam;” మరియు అబర్బనెల్ వ్యాఖ్యానమును, fol. 170, col. 4 reed., సూచించుచున్నాడు.

మాల్డొనాటస్ ఆ నిప్పులు పట్టణపు శుద్ధిని కాక నాశనమును సూచించునని భావించుచున్నాడు; మరియు దేవుని ఆజ్ఞచేత దూత వాటిని “చక్రముల మధ్యనుండి” తీసికొనుట, ఈ దహనము యాదృచ్ఛికముగాను మనుష్యుని ఆలోచనచేతను కాక, దేవుని సంరక్షణచేతను ఆజ్ఞచేతను కలిగెనని సూచించుచున్నది. యెహెజ్కేలు 10 దగ్గర మనము ఇంతకుముందే ఈకొలాంపాడియస్‌ను ప్రస్తావించితిమి; కాని అతని వ్యాఖ్యలు అత్యంత ఆధ్యాత్మికమైనవియు, ప్రవచనమును చదువు సాధారణ విద్యార్థికి మిక్కిలి అందుబాటులో లేనివియు అయినందున, ఇక్కడ కొన్ని వివరణాత్మక భాగములను ఉదాహరించుదము.

నిప్పు చల్లబడుట, అతని అభిప్రాయములో, మండుచున్న పట్టణమునకు ప్రతిరూపము, “quod ex neglecto aut certo male administrando cultu.” ఈ అగ్నిగుండము “ప్రధానయాజకుడైన గొప్పవాడు నిత్య విమోచనను సంపాదించి తన స్వరక్తముతో ఒక్కసారే ప్రవేశించిన పరలోక గుడారములను” సూచించునని అతడు భావించుచున్నాడు. దర్శనమంతటిలో అతడు “తన శరీరమునకు శిరస్సైన క్రీస్తును చూచుచున్నాడు; ఆ శరీరములో ధర్మశాస్త్రమును జీవాత్మయును ఇమిడియున్నవి,” మరియు “ఏర్పరచబడినవారి స్వర్ణ పరిపూర్ణత ఎట్లు క్రీస్తు వైపు తన ముఖమును త్రిప్పుచున్నదో. ఏలయనగా సంఘపు మండలము దాని అన్ని భాగములను అత్యంత సుందరముగా (elegantissime) కలిగియున్నది.” లేఖనముల అన్ని భాగములలో అతడు క్రీస్తును వాటి అంతముగాను, లక్ష్యముగాను, ఆత్మగాను చూచుచున్నాడు; విశేషముగా నారబట్టలు ధరించిన మనుష్యుడు “తుదకు తన రక్తముతో ప్రవేశించిన నిత్య గుడారముల వెలుపల ఈ దైవ ఏర్పాటులో క్రియ చేయుచున్న క్రీస్తు” అని అతడు చెప్పుచున్నాడు. మూడవ వచనము “క్రీస్తు మనుష్యుడుగా దేవుని అధికారముచేత జరిగించు ఆ తీర్పును” సూచించుచున్నది. రెక్కల శబ్దము “horrenda vox mali ingruentis” అనియు, చక్రముల కదలిక “… in administratione concordia” అనియు సూచించుచున్నవి. మాకు ఈ వ్యాఖ్యలు మిక్కిలి కల్పనాత్మకముగా కనబడుచున్నవి; ఏలయనగా ఏ రచయితయైనను తన స్వంత, తప్పిపోగల, తీర్పును బట్టి ఇటువంటి ఊహలను ప్రతిపాదింపగలడని స్పష్టము. కుడివైపునున్న కెరూబులను జెరోము దేవుని కుడిపార్శ్వమున నివసించు పరిశుద్ధమైన, ఉన్నతమైన ప్రాణులకు ప్రతిరూపముగా భావించుచున్నాడు; దుష్టాత్మలు ఆయన ఎడమవైపు నివసించుచున్నవి. అయితే మిఖాయేలిస్, తక్కువ కల్పనా ప్రదర్శనతో, ఒక సరళమైన అభిప్రాయమును తీసికొని, శిక్షపై కాక, దేవాలయమునుండియు పట్టణమునుండియు దేవుని మహిమ వెళ్లిపోవుటపై దృష్టి నిలుపుచున్నాడు. Sylog. Com. Theol., సంపుటము 5 పుట 134; Eichhorn die Bibl. Proph., భాగము 2, పుట 456; మరియు ప్రాడస్ in loc., విశేషముగా యెహెజ్కేలు 10:20 పై, చూడుడి.

పదునొకండవ వ్యాసము.

ఇరువది యైదుగురు దుష్ట ఆలోచనకర్తలు.

యెహెజ్కేలు 11:1

ఇరువది నలుగురు అధిపతులును, యెరూషలేము విభజింపబడిన అన్ని ప్రాంతములును, వారందరిపై ఒక ముఖ్యుడును ఉండినట్లే, పట్టణపు పాలకవర్గము ఇక్కడ మన యెదుట తేబడుచున్నదనుట మిక్కిలి సంభవనీయమని ప్రాడస్ చెప్పుచున్నాడు. ప్రకటన గ్రంథములోని ఇరువది నలుగురు పెద్దలతో సాదృశ్యమును అతడు గుర్తించుచున్నాడు. కాని పట్టణమును ఇరువది నాలుగు “ప్రాంతములుగా” లేక వార్డులుగా విభజించుటకు ఆధారము ఏదియు ఉన్నట్లు కనబడుటలేదు. ఈ విషయముపై Jahn Bibl. Arch., భాగము 2 సంపుటము 2 విభాగము 187 చూడుడి. ఈ దుష్ట ఆలోచనకర్తల ప్రవర్తన థియోడొరెట్ చేత చక్కగా చిత్రింపబడినది. కొందరు వ్యాఖ్యాతలు ఈ మూడవ వచనమును ప్రశ్నగా తీసికొనుచున్నారు; అరబీ మరియు సిరియాకు అనువాదములు కూడ అట్లే, “అది సమీపముగా లేదా?” అని; కాని కాల్విన్ అభిప్రాయము ఉత్తమమైనది, మరియు మంచి ప్రమాణములు అతనిని బలపరచుచున్నవి. జార్కి ప్రవచన బెదిరింపులు ఉద్దేశింపబడినవని అర్థము చేసికొనుచున్నాడు, “ina mala de quibus prophetae vaticinantur nec in propinquo est poena.” పెలట్యా మరణము (యెహెజ్కేలు 11:13 లో), అట్లే 12వ వచనము (యెహెజ్కేలు 11:12), రోమా మరియు అలెక్సాండ్రియా ప్రతులలోను, లండను మరియు పారిసు బహుభాషా ప్రతుల (పాలిగ్లాట్) అరబీ అనువాదములోను విడిచిపెట్టబడినవి. Walton's Proleg. 14:21 చూడుడి.

థియోడొరెట్, కాంప్లుటెన్సియన్ ముద్రణ మరియు సిరియాకు అనువాదముల పాఠములలో కొన్ని చిన్న భేదములున్నవి. అధ్యాయపు ముగింపు వచనములనుండి, ప్రవక్తలు శరీరముతో యెరూషలేమునకు గాని కల్దీయకు గాని కొనిపోబడలేదని ప్రాచీన వ్యాఖ్యాతలు అర్థము చేసికొనుచున్నారు. ఈ దృశ్యమంతయు “పరవశావస్థ” అని పిలువబడుచున్నది; దేవుని ఆత్మ ప్రవక్త ఆత్మపై క్రియ చేసి, అతనికి ఈ పరలోక దృష్టిని అనుగ్రహించుచున్నది.

పండ్రెండవ వ్యాసము.

{α} అబద్ధ ప్రవక్తలు.

యెహెజ్కేలు 13:1

ఇటువంటి అధ్యాయము ఉండుటయే కొన్ని ఉపదేశకరమైన ఆలోచనలను సూచించుచున్నది. యూదుని స్థితికిని మన స్థితికిని మధ్యనున్న గొప్ప నైతిక భేదమును అది మనకు మొదట జ్ఞాపకము చేయవచ్చును. ప్రవక్తలు ఉండుట, దానికి తగిన అద్భుత సాక్ష్యము కూడ ఉండుటను సూచించుచున్నది. క్రొత్త ప్రవక్త ఒక క్రొత్త సత్యమునకు క్రొత్త దూత; అతడు శ్రద్ధను కోరకముందు తన క్రొత్త అధికార పత్రములను చూపవలసియుండెను. అబద్ధ ప్రవక్తలకు తాము దేవునిచేత పంపబడితిమనుటకు వాస్తవముగా అట్టి రుజువులు లేవు; అయినను మృదువైన మాటలు చెప్పుటచేత వారు ప్రజలను మోసగించుటలో సఫలులైరి. ఇంత పూర్తి సఫలత సాధ్యమగుటకు ఆశ్చర్యపడినయెడల, మన కాలములో విద్యలేనివారి మధ్య వైద్య వృత్తిలో ఇట్టి ఉదాహరణలను జ్ఞాపకము చేసికొనవచ్చును. తన సిద్ధమైన చాకచక్యమును తెగువగల వాదనలును తప్ప మరేమియు అధికార పత్రములు లేకుండ తమ మధ్య స్థిరపడిన ఏ చతురుడైన మోసగాని వద్దకైనను వారు ఎంత గుడ్డిగా పరుగెత్తుదురో! మనుష్యులు ఎంత అజ్ఞానులో, దేవునినుండి తనకు నియామకము కలిగెనని నిర్భయముగాను తెగువతోను ప్రకటించు ఏ ప్రవక్తనైనను అంత త్వరగా పట్టుకొందురు. యూదుడు మొదట బోధింపబడిన సిద్ధాంతమును గూర్చి కాక, బోధకుడు చేసిన “సూచక క్రియను” గూర్చి విచారింపవలసియుండెను --- అతని మొదటి విచారణ దేవుడు ఏమి బయలుపరచెనో అని కాక, దానిని బోధించుటకు ఆయన ఎవరిని నియమించెనో అని ఉండవలెను. మన స్థితి దానికి విరుద్ధమైనది. పరలోకమునుండి వచ్చిన దూతయైనను తాను బోధించిన సువార్త కాక వేరొక సువార్తను బోధించినయెడల మనము దానిని త్రోసిపుచ్చవలెనని పౌలు మనకు నిశ్చయపరచుచున్నాడు. కాబట్టి పాత నిబంధన ప్రవచనములను చదువు మనము, వాటిలో సువార్త ప్రత్యక్షతను కాక, రాబోవుచున్న సువార్త కర్తను చూపించు దానిని కనుగొనవలెను. “లేఖనములను పరిశోధించుడి,” కాని దేనికొరకు? “అవి నన్ను గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుచున్నవి.” ఛాయారూపములు గొప్ప మూలరూపమునందు నెరవేర్చబడుచున్నవి --- నీడలు వాస్తవము అగుచున్నవి, మసక ప్రకాశము అగుచున్నది. యెహెజ్కేలు యొక్క ఈ అధ్యాయము బోధకుని ఉపదేశ విషయమును కాక, బోధకుని మరియు అతని అధికారమును ప్రశ్నార్హ విషయముగా చేయుచున్నది. అతడు తన స్వనామమున వచ్చుటయే అతని మొదటి, సర్వమును మ్రింగివేయు పాపము. అతని తరువాతి సందేశములు ఎంత మృదువుగా ఉన్నను, ఇదే అతని అపవిత్ర మోసమునకు గొప్ప పరీక్ష. సంస్కర్తలు, తమ ఆసక్తి యొక్క తీవ్రతలో, ఇటువంటి అధ్యాయములను తరచుగా నేరుగా తమకును తమ శత్రువులకును అన్వయించుకొనుచున్నారు. ఇది దేవుని ఉగ్రతను మిక్కిలి విచక్షణ లేకుండ పంచిపెట్టునట్లు వారిని నడిపించెను, మరియు వారి విధానము “మోషే మరియు ఇన్‌క్విజిషన్ (విచారణసభ)” యొక్క మిశ్రమమను ఆరోపణకు కారణమైనది. ఉదాహరణకు ఈకొలాంపాడియస్ తన కాలపు అబద్ధ బోధకులను ఇట్లు పేర్కొనుచున్నాడు: “pinguiculi, indocti, stulti, somniatores, caeci, vulpes dolosae, rapaces, in desertis et in neglectis locis agentes, timidi, et canes muti.” మన కాలములో నిజ బోధకులకును అబద్ధ బోధకులకును మధ్య ఖచ్చితమైన సమాంతరము ఉన్నప్పుడెల్ల ఇటువంటి భాష సమర్థనీయము కావచ్చును; కాని వ్యక్తిగత తీర్పు హక్కును మనము ఇంత విస్తారముగా ఉపయోగించుకొనుచున్నప్పుడు, దానిని ఉపయోగించుటకు ఇతరులకు కూడ అంతే విస్తారమైన పరిధిని అనుమతించుటయే పొందికైన పని. విశ్వాసము కొరకును సత్యము కొరకును ఆసక్తితో పోరాడుట, ఇతరుల తలలపై కఠిన విశేషణములను కుప్పలుగా పోయకుండనే సాధ్యము.

{Β} అనుగుణ్యత (అకామొడేషన్) సూత్రమును గూర్చి.

యెహెజ్కేలు 13

మన వ్యాఖ్యాత ఈ ప్రవక్త అంతటిలో అనేక భాగములలో అనుగుణ్యత సూత్రమును ప్రవేశపెట్టుట అవసరమని కనుగొనుచున్నాడు. తరువాతి వ్యాఖ్యాతలు ఈ అవసరమును ఇంత విస్తారముగా నొక్కి చెప్పియున్నందున, ఇంత సాగదీయగల సూత్రమును అన్వయించు సరియైన పద్ధతిని కనుగొనుటకు మనము ప్రయత్నించుట తగును. ఉదాహరణకు, ఈ పదమూడవ అధ్యాయములో, యెహెజ్కేలు 13:9 పై అతడు ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు --- “యెహెజ్కేలు ఇక్కడ తన భాషను మనుష్యుల సాధారణ వాడుకకు అనుగుణముగా చేయుచున్నాడు,” attemperat sermonem; మరియు “pro modulo et ruditate mentis nostrae;” యెహెజ్కేలు 13:16 పై అబద్ధ ప్రవక్తలు అట్లు పిలువబడుచున్నారని అతడు చెప్పుచున్నాడు, ఆ పేరును వాడుటలో ఏ అనౌచిత్యమును సూచించక, కేవలము పేరు మాత్రమే ఉద్దేశింపబడినదనియు, వాస్తవము చెప్పబడుటలేదనియు చూపుచు. వెగ్‌షైడర్ తన Institutiones Theologicae, పుట 99, Hal. 1826 లో సేకరించిన, ఈ ప్రాముఖ్య విషయముపై జర్మను రచయితల భయంకరమైన పట్టిక, అది మన శ్రద్ధగల గమనమునకు అర్హమైనదని చూపుచున్నది; ఏలయనగా సమస్తమును “dictio gnomica et parabolica” గా విడగొట్టుటకు ఒక్కసారి మనకు అనుమతించుకొనినయెడల, ప్రవచనముల బలమును అర్థమును పూర్తిగా చెరిపివేయవచ్చును. మన ఎదుట ఉన్న విషయమునకే పరిమితమగుచు, ఇక్కడ కొన్ని సాధారణ సూచనలు చేయవచ్చును. 1. కాల్విన్ భాష యొక్క సరితనమును నిర్ణయించుటలో, సంస్కర్తలు తమ కాలపు ప్రబలమైన సిద్ధాంతములకు మతపరముగా విరోధులైనందువలన వారికి కలిగిన విశిష్ట బౌద్ధిక ప్రవృత్తులను మనము జ్ఞాపకము చేసికొనవలెను. వారు తమ చుట్టును అత్యంత స్థూలమైన మూఢనమ్మకములను చూచిరి; పవిత్ర ఆచారములనుండియు కర్మకాండలనుండియు వాస్తవమైన, శాశ్వతమైన నైతిక ప్రభావము కలుగునని నమ్మిన ప్రజల మధ్య వారు జీవించిరి. అప్పుడు విజృంభించుచున్న రోమా అబద్ధ బోధకులకును, ఒకప్పుడు ప్రియమైన ఇశ్రాయేలు అబద్ధ బోధకులకును మధ్య సాదృశ్యమున్నదని వారు సహజముగా భావించిరి. ఆ కాలపు వేదాంతులలో అధికులు తమ ఆలోచనా, తర్క అలవాటులన్నిటిలో --- వాస్తవవాదులు (రియలిస్టులు); అనగా వారు అమూర్తమైన మత భావములను నిస్సందేహమైన వాస్తవములుగా పరిగణించిరి. ఉదాహరణకు “కృప” అనునది పోయబడునదిగా ఉండవలెను, ఒకే ఒక పవిత్ర ఆచారము ద్వారా మాత్రమే పొందబడవలెను, మరియు మరొక ఆచారపు మూలపదార్థములతో ఐక్యమై క్రొత్తగా క్రొత్తగా అందజేయబడవలెను.

639 Spectator: జనవరి 19, 1850 చూడుడి. టి. హెచ్. డయర్ వ్రాసిన "Life of John Calvin" పై సమీక్ష. 640 Com. in యెహెజ్కేలు 13:5 చూడుడి.

మన స్వభావము జన్మపాపపు వ్యాప్తిచేత వాస్తవముగా మలినమై అపవిత్రమైనదని బోధించిన పండిత వేదాంతులు (స్కూల్‌మెన్), పునర్జన్మ స్నానము ఈ జన్మభ్రష్టత్వమును వాస్తవముగా కడిగివేయునని కూడ నిలిపిరి: తరువాతి జీవితములో క్రొత్త మాలిన్యము కలిగినయెడల, అప్పుడు పశ్చాత్తాప కార్యముల ద్వారాను ప్రభు భోజనము ద్వారాను, క్రీస్తు నిజ శరీరముతోను రక్తముతోను వాస్తవమైన, శారీరకమైన ఐక్యతచేత క్రొత్త కృప పోయబడును. నేటి కాలపు డా. మెక్‌హేల్ భాష, సంస్కారము యొక్క విశిష్టత అది చెరిగిపోని ముద్రను వేయుటయే అని చెప్పుచున్నది. షటోబ్రియాఁ బలిపీఠము వద్ద “తమ దేవుని స్వీకరించువారిని” గూర్చి, “ప్రతి ఒక్కడును తన దేవుని శరీరమును రక్తమును తన స్వంత శరీరముతోను రక్తముతోను ఏకము చేసికొనుచుండగా” అని మాటలాడుచున్నాడు.

ఇది వాస్తవవాదము (రియలిజం) విత్తనమునకు పోయినట్లు; మరియు వీటన్నిటికి విరోధముగా నామవాది (నామినలిస్టు) పోరాడెను --- ఆధ్యాత్మిక వాస్తవములను నిరాకరించుటచేత కాక, వాటిని సరియైన స్థలములలో వెదకుటచేత. పదునాలుగవ శతాబ్దములో పారిసు విశ్వవిద్యాలయము తన పాండిత్యము, వనరులు మరియు యూరోపు మనస్సుపై ప్రభావము కొరకు ప్రసిద్ధి చెందెను. అధికారములోను పదవిలోను అధికులు వాస్తవవాదులు.

చివరకు ఇంగ్లండు దేశపు సన్యాసియైన విలియం ఆకమ్ వారి తత్త్వశాస్త్రముపై దాడిచేసి, వారి మతపరమైన ప్రభావమును దెబ్బతీసెను. అతడు స్వయముగా మహనీయుడైన స్కోటస్ ఎరిజెనా శిష్యుడై, తన చుట్టు భక్తిగల అనుచరుల గుంపును కూర్చుకొని, తరువాతి కాలములో లూథరు, కాల్విన్ మతవిషయములో ఏమైయుండిరో తత్త్వశాస్త్రములో అతడు అదే అయ్యెను. అప్పుడు పరిపాలించుచున్న పోపు ఇరువది రెండవ యోహాను దృష్టిని ఆకర్షించునంతగా అతడు కృతార్థుడయ్యెను; నామవాదము (Nominalism) వ్యాపించినయెడల రోమా మతము నశింపక తప్పదని గ్రహించునంత తీక్ష్ణదృష్టి ఆ పోపుకు ఉండెను. అందుచేత 1339లో అతని ఆజ్ఞచేత పారిస్ విశ్వవిద్యాలయము ఆకమ్ తత్త్వశాస్త్రమును బహిరంగముగా ఖండించి నిందించెను. ఎప్పటివలెనే, మనుష్యుడు నిందింపబడినప్పుడు, సూత్రములు వేరూని వర్ధిల్లును. మరియొక యుగములో లూథరు, మెలాంక్థను అతనిని తమ గురువుగాను మార్గదర్శిగాను అంగీకరించుచున్నారు. మొదటివాడు అతనిని “Carus maister meus” అనియు, రెండవవాడు “Deliciae quondam nostrae” అనియు పిలుచుచున్నారు.

తరువాతి శతాబ్దములో పారిస్‌లోని వివాదములు మునుపటివలెనే తీవ్రముగా ఉండుట కనబడుచున్నది. ప్రసిద్ధుడైన జెర్సన్ మరియు అతని పట్టుదలగల శిష్యులు, రోమా మరల జోక్యము చేసికొనువరకు, తమ శత్రువులు తమ బౌద్ధిక ప్రభావమును గౌరవించునట్లు చేసిరి. 1743లో, రోమా యొక్క అబద్ధ సిద్ధాంతములు దేనిపై నిర్మింపబడెనో ఆ పాఠశాలల తత్త్వశాస్త్రము అపాయములో నున్నదని అవ్రాంష్ బిషప్ భావించి, అప్పుడు ఫ్రాన్సును పరిపాలించుచున్న రాజైన పదునొకండవ లూయీని వారి రచనలను స్వాధీనము చేసికొనుటకును వారిని చెరసాలలో వేయుటకును ఆజ్ఞాపించునట్లు ఒప్పించెను. అయితే కాలము గడచుచుండగా రాజు మెత్తబడెను; ఏలయనగా సుమారు ఎనిమిది సంవత్సరముల తరువాత అతడు తన శాసనమును రద్దుచేసి, ఆ పక్షమును వారి పూర్వపు తాత్త్విక స్థానమునకు తిరిగి స్థాపించెను. సంస్కర్తలు మతవిషయములపై భావముల యొక్క ఈ వక్రీకరణ మధ్య జీవించిరి; వారి రచనలు వారు తమకు తెలియకుండగనే వాస్తవవాదుల (Realists) అభిప్రాయములచేత రంగు పూయబడినవారని చూపుచున్నవి. ఉదాహరణకు, పాఠశాల పండితులు fomes లేక concupiscentia అని పిలువబడినదానికి శారీరకమైన వ్యాప్తి కలదని ఇంకను వాదించుచు, దానిని contagione pomi నుండి గాని, afflatu serpentis నుండి గాని వచ్చిన qualitas corporis అని పిలిచిరి. లూథరు అనుయాయులు సరియైన దిశలో ఒక అడుగు వేయగా, జ్వింగ్లీ అనుయాయులు మరియొక అడుగు చేర్చిరి; మరియు సంస్కర్తలు ప్రవక్తలపై వ్యాఖ్యానించు ధోరణిలో వారి కాలపు ప్రబలమైన అభిప్రాయముల ప్రభావము చాల స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. ఉదాహరణకు, కాల్విన్ కష్టములను గూర్చిన తన సుబుద్ధిగల ఇంగితజ్ఞాన దృక్పథమునకు ప్రసిద్ధుడు: పైకి కనబడు అసంగతి ఏదైన ఎదురైనయెడల, అతడు వెంటనే forma loquendi, per concessionem, ironice, {καταχρηστικῶς}, improprie అను తన పదబంధములతో సిద్ధముగా ఉండును; ఇవన్నియు ఒక కష్టమును తన ఇష్టానుసారముగా పరిష్కరించుటలో తన స్వంత విచక్షణను ఉపయోగించు హక్కు తనకున్నదని సూచించునవే. దానిని ఉపయోగించుట అతనికి తరచుగా అవసరమగుచున్నది. యెహెజ్కేలు 20:28లో ఒక పదబంధము దాని స్పష్టమైన అర్థమునకు సరిగ్గా విరుద్ధమైన భావములో వాడబడెనని ఊహించుటకు అతడు సాహసించుచున్నాడు; మరియు 5-8 వచనములలో (యెహెజ్కేలు 20:5-8) ప్రవక్త మాటలను “translatiae locutiones” గా పరిగణించుచున్నాడు. ప్రవచన బోధను ఒకవైపు మోషే ధర్మశాస్త్రముతోను, మరొకవైపు సువార్త ఆజ్ఞలతోను ఏకము చేయవలెనను అతని కోరిక, అక్షరార్థమును తప్పించుకొనుటకు ఈ వివిధ పద్ధతులను కల్పించునట్లు అతనిని నడిపించుచున్నది. అనుభవము లేని విద్యార్థి, ధర్మశాస్త్రమును, ప్రవక్తలను, అపొస్తలులను వారి వారి ప్రత్యేక భాషలో మాటలాడనిచ్చి, దేవుని ఉద్దేశములను, స్వభావమును గందరగోళము గాని వక్రీకరణ గాని లేకుండ క్రమక్రమముగా విశదపరచనిచ్చుట ద్వారా జ్ఞానమును నేర్చుకొనును. అయినను improprie అను పదము యొక్క ఉపయోగము మనలను తప్పుదారి పట్టింపకూడదు; అది సామాన్యార్థములో “అనుచితముగా” అని సూచించదు గాని, లాటినులో in మరియు proprie అనునట్లు వాడబడినది. ఒక పదబంధము తనకున్నట్లు కనబడు అర్థమును కలిగియుండలేదని అది సూచించును; ఒక ప్రశ్నను గూర్చిన వాస్తవవాది దృక్పథమును అది నిరాకరించి, నామవాది దృక్పథమును స్థాపించును. ఉదాహరణకు, పోయబడిన (infused) నీతి ఒక పాఠశాల సిద్ధాంతము; ఆపాదింపబడిన (imputed) నీతి మరొకదాని సిద్ధాంతము; ఏబదియైదవ ఉపన్యాసపు మూలపాఠము మొదటిదాని భాషను మాటలాడుచున్నది; కాల్విన్ వ్యాఖ్యానము రెండవదాని భాషను మాటలాడుచున్నది. ఆత్మసంబంధమైన వాస్తవములను అవి ఎక్కడ మాత్రమే కనుగొనబడగలవో అక్కడనే వెదకుటకును, దేవాలయ ఆచారములలోనైనను, ప్రవచన దర్శనములలోనైనను, అపొస్తలుల కట్టడలలోనైనను, బాహ్య ఆచరణలతోను స్పృశ్యమైన మూలకములతోను వాటికి అవసరమైన సంబంధము కలదనుటను నిరాకరించుటకును సంస్కర్తలు మనకు నేర్పిరి.

641 The Evidences and Doctrines of the Catholic Church, 402వ పుట. 642 Genie du Christianisme. 643 Boulay Hist. Acad. Par., 4వ సంపుటము 257వ పుట; మరియు 5వ సంపుటము 708వ పుట. 644 చూడుము Admon. Ad Eccl. ap. Coelest., 261వ పుట; et Orat. pro M. Luth. Opera, 2వ సంపుటము 58వ పుట.

{γ} “PROSTITUERUNT DEUM” అను పదబంధమును గూర్చి.

యెహెజ్కేలు 13:19

గత వ్యాసపు వ్యాఖ్యలు సర్వశక్తుని గూర్చిన కాల్విన్ భాషకు నేరుగా వర్తించును; దుష్టులు “ఆయన మహిమను అపవిత్రపరతురు,” “ఆయన న్యాయమును చెరుపుదురు,” “దేవుని సహితము వేశ్యగా చేయుదురు” (యెహెజ్కేలు 13:19) అనియు, పిమ్మట తమ లాభములు దక్కనప్పుడు “లోకమంతటిని నరకపు అగాధపు లోతులలో ముంచివేయుదురు” అనియు అతడు చెప్పుచున్నాడు. ఇది వాస్తవవాదుల భాష; మనుష్యులు సర్వశక్తునినైనను తమ తోటి సృష్టిప్రాణులనైనను ఈ విధముగా చేయుట సాధ్యమని వారు భావించుదురు. ట్రెంటు మహాసభ యొక్క శాపములు ఇదే భ్రమాత్మకమైన పునాదులపై స్థాపింపబడినవి; సామాన్యజనుల బలమైన భాష కూడ ఇదే సహజసిద్ధమైన నమ్మకపు వాసన కలిగియున్నది.

ఆధునిక పాఠకుడు “వేశ్యగా చేయుట” అను అభ్యంతరకరమైన క్రియ తరువాత వెంటనే “నామము” అను పదమును చేర్చుకొనును. కాల్విన్ బహుశా దానిని ఆ విధముగానే అర్థము చేసికొనెను గాని, ఆ విధముగా వ్రాయలేదు. అతని భాషావిధానము అతని కాలపు దోషములచేత చాలవరకు రంగు పూయబడినది; అయినను తనచేతనే సరిగా వ్యాఖ్యానింపబడుటకు చాలినంతగా అతడు వ్రాసియున్నాడు. ఆధునికులమైన మనము ఒక క్షణము ఈ విషయమును గూర్చి ఆలోచించినప్పుడు, ఏ మనుష్యుడును దేవుని మహిమను అపవిత్రపరచలేడనియు, ఆయన న్యాయమును చెరుపలేడనియు, తన తోటి పాపిని అగాధపు లోతులకు అప్పగింపలేడనియు ఒప్పుకొందుము; అటువంటి మాటలను మనము, మాటలాడువారు లేక వ్రాయువారు తమకు అపరిమితముగా అతీతమైన విషయములను గూర్చి కలిగియున్న అభిప్రాయములను మాత్రమే సూచించునవిగా తీసికొందుము.

లాక్ మరియు ఐరోపా ఖండపు నామవాదుల అమూర్త భావములను గూర్చిన బోధను మనము మరింత సమగ్రముగా అర్థము చేసికొనినయెడల, తమ స్వంత వర్గము తప్ప ఇతర వర్గములన్నిటిని సంఘము నుండి వెలివేయువారును, శ్రమల యొక్క శుద్ధీకరణ సామర్థ్యమును, కాథలిక్ సంప్రదాయపు సమస్త సమూహమును కనుగొను సాధ్యతను నొక్కిచెప్పువారును కృతార్థులగుదురను భయములు ఏవియు లేకుండ మనము జీవింతుము. ఉదాహరణకు, మనయొద్ద బలిపీఠములు నిషేధింపబడినవి మాత్రమే కాదు, అసాధ్యములు కూడను. అవి ఇప్పుడు కేవలము ఒక పేరు మాత్రమే --- వాటి వాస్తవికత ఒకే ఒక బలిపీఠమైన సిలువకు పరిమితమైయున్నది. బలిపీఠమును నిలువబెట్టుట ఎంత అసాధ్యమో దేవుని వేశ్యగా చేయుట కూడ అంతే అసాధ్యము. ఈ వ్యాఖ్యానముల పాఠకుడు కాల్విన్‌కు దేవుని గూర్చిన భావన అనంతమైనది అనుటకంటె కొంత ఎక్కువ సన్నిహితమైనదని గమనించియుండవలెను; అతడు ఆయన నామమును అతి చిన్న విషయములలోనికి కూడ ప్రవేశపెట్టుచు, ఆయనను సామాన్యమైన స్థిరమైన నియమములచేత పనిచేయువానిగా కాక, మనుష్యుల ప్రవర్తనకును వారి గమ్యమునకును మధ్య స్వయముగాను నిరంతరముగాను జోక్యము చేసికొనువానిగా తలంచుచున్నాడు. తనలో తాను కనుగొను నీతి, పరిశుద్ధతల భావనలను, సహజ ప్రవృత్తులను అతడు సహజముగానే సర్వశక్తునికి ఆపాదించుచున్నాడు --- భయంకరుడైన ఆత్మను గూర్చిన తన భావనకు మానవ మనస్సాక్షి యొక్క లక్షణములను ధరింపజేయుచున్నాడు; తన దైవమును శుద్ధిచేయబడిన, హెచ్చింపబడిన, అపరిమితముగా వరములు పొందిన ఒక దైవిక మానవునిగా ఊహించుచున్నాడు. భౌతిక శాస్త్రములతో మనకున్న పరిచయము, మహోన్నతుడైన పరమాత్ముడు దృశ్యమైన విశ్వము ద్వారా స్థిరమైన, మారని నియమములచేత పనిచేయుచున్నట్లు మనము చూచునట్లు నడిపించుచున్నది; కాబట్టి తిరుగుబాటు అను అసాధారణతచేతను పాపమను మర్మముచేతను పైకి కలవరపరచబడినట్లు కనబడినను, ప్రత్యక్షత కూడ మనకు అటువంటి సామరస్యము గల నియమములను విశదపరచునని మనము ఎదురుచూతుము. అయితే కాల్విన్ ఏ సంకోచమును లేకుండ, మన జంతుసంబంధమైన స్వభావపు సామాన్య ప్రక్రియలలో ఆయన నిరంతరము జోక్యము చేసికొనుచున్నట్లు భావించుచున్నాడు. ఉదాహరణకు, ఈ అధ్యాయపు 14వ వచనములో, దుష్టులను శిక్షించు నిమిత్తము సర్వశక్తుడు ఈ జీవితపు సామాన్యమైన ఆహారము నుండి దాని సహజ పోషణను ఉపసంహరించుకొనుచున్నట్లు అతడు భావించుచున్నాడు. ఆహారమును ఉబ్బింపజేసి, శరీరమునకు పోషణ నిచ్చు దాని శక్తిని దాని నుండి తీసివేయుట ద్వారా ఆయన ఆహారమను ఆధారమును విరుగగొట్టుచున్నాడని చెప్పబడుచున్నది. ద్వితీయోపదేశకాండము 8:3లోని మోషే భాషకు సరియైన వివరణగా అతడు ఈ విచిత్రమైన వ్యాఖ్యను మరల చెప్పుచున్నాడు (యెహెజ్కేలు 14:14). “దేవుడు ఆహారములోనికి పోషణ శక్తిని ఊదనియెడల ఆహారము నిష్ప్రయోజనము” అనుట సంపూర్ణముగా సత్యమే కావచ్చును; అయితే ఆహారమును భక్తిహీనులు రుచిచూచునప్పుడు ఆయన ఈ పోషణ శక్తిని ఉపసంహరించుకొనునని రుజువు ఎక్కడ? సర్వశక్తుని చిత్తప్రకారము సహజ విశ్వము ఏ భౌతిక నియమములచేత పరిపాలింపబడవలెనో ఆ నియమములను గూర్చిన సంస్కర్తల అజ్ఞానము, పరిశుద్ధ గ్రంథముపై వ్యాఖ్యాతలుగా వారికి చాల హానికరమైనది; వజ్రములతో గాజుపై వ్రాయుచు, ఆ విధముగా గీతలతో వెలుగును కప్పివేయు మనుష్యులవలె ఉండు అపాయములో వారు నిరంతరము ఉండిరి. అంతే కాదు, “ఆహారములోనికి పోయబడిన రహస్య శక్తి” అని కాల్విన్ చెప్పునప్పుడు అతడు వాస్తవవాదుల భాషను స్వీకరించుచున్నాడు; తాత్త్వికముగా సరికాని ఒక గుణము ఉన్నదని అతడు ఊహించుచున్నాడు. ఈ ఊహింపబడిన శక్తి మనుష్యుని మనస్సులో మాత్రమే ఉన్న ఒక అమూర్త భావన గాని ఆహారములో లేదనియు, వాస్తవములైన రసాయన కారకముల, ధర్మముల సముదాయమునకు సామాన్య పదముగా అర్థము చేసికొనినప్పుడు మాత్రమే అది అంగీకారయోగ్యమైన మాటల రూపమనియు లాక్ శిష్యుడు ఎరుగును. కాబట్టి దేవుడు ఈ “పోయబడిన శక్తిని” ఉపసంహరించుకొనినయెడల, అది కొన్ని రసాయన క్రియలను ఆయన ఉపసంహరించుకొనుచున్నాడని లేక నిలుపుచేయుచున్నాడని చెప్పు ఒక రూపము మాత్రమే; తన సృష్టి యొక్క ఎన్నడును ఆగని కార్యములలో జోక్యము చేసికొను ఆయన పద్ధతి ఇదియే అని ఇప్పుడు ఎవరు ధైర్యముగా చెప్పగలరు? అట్లే యెహెజ్కేలు 13:14లో, సంఖ్యాకాండము 25లోని ఫీనెహాసు క్రియ infectum aliquo vitio అని చెప్పబడినది. ఇది కూడ వాస్తవవాదుల భాషయే, మరియు దోషపూరితమైనది.

645 చూడుము Apol. Confess. ap. Coelest., 2వ పుట, మరియు Scotus, lib. 2. distinct. 32.

అతని క్రియ ఏ విధముగాను నైతికముగా కళంకితము కాలేదు; అది అతని మనస్సు గాని అతని మనోభావములు గాని అయియుండవలెను. ఆ భాష నైతిక లక్షణములను మనుష్యునికి బదులుగా క్రియకు దోషపూర్వకముగా ఆపాదించుచున్నది.

మరియు ప్రవచనముల సరియైన వివరణకు భౌతిక సత్యమును గాని నైతిక సత్యమును గాని ఉల్లంఘించుట ఎన్నడును అవసరము లేదని ఇక్కడ సముచితముగా చెప్పవచ్చును. సత్యము యొక్క ఐక్యతయందును సర్వోన్నతత్వమందును విశ్వాసము దేవునియందలి విశ్వాసపు ఒక రూపము. భౌతిక విశ్వమును గూర్చి పెరుగుచున్న మన జ్ఞానముచేత ప్రవచనములు మరుగుపరచబడుటకంటె విశదపరచబడుచున్నవి. సమస్త సత్యము యొక్క ఐక్యతయందును మహిమయందును హృదయపూర్వకమైన నమ్మిక లేకుండ, వైరుధ్యములు కేవలము పైకి మాత్రమే కనబడునవనియు, ఇప్పుడు మనము వాటిని వివరింపలేకపోయినను అవి ఇకముందు స్పష్టమగుననియు ప్రశాంతమైన ధైర్యము లేకుండ ప్రవచన వ్యాఖ్యానములో నిజమైన కృతార్థత సాధింపబడదు. వివేకము, దాని అత్యంత ప్రశాంతమైన, స్పష్టమైన దర్శనములో, అధిగమింపబడుట ద్వారా మాత్రమే స్థానభ్రష్టము కాగలదు; భావము, దాని అత్యంత సున్నితమైన స్థితిలో, నమ్మికచేత ఉన్నతము చేయబడవలెను; మరియు “సమస్త సత్యములోనికి” ఆత్మ యొక్క మర్మమైన నడిపింపు మనకు అవసరమని మనస్సాక్షి వినబడునట్లుగాను భయభక్తులతోను సాక్ష్యమియ్యవలెను.

యెహెజ్కేలు ప్రవక్త గ్రంథమంతటిలోను, దేవుని న్యాయము కొరకు వాదించుటలో కాల్విన్ ఘనముగా స్థిరముగా ఉన్నాడు. మానవాత్మలో ఇంతకంటె లోతుగా నాటబడిన సహజ ప్రవృత్తి మరొకటి లేదు --- దైవికమైనది న్యాయమైనదై యుండవలెను; ఈ మౌలిక సూత్రమునకు ఏదియు శాశ్వతముగా వ్యతిరేకముగా ఉండజాలదు. అది త్వరలోనో ఆలస్యముగానో సమర్థింపబడవలెను, మరియు దాని ఉల్లంఘనను వెంటనే వెంబడించి తీరవలసిన ఒక నిశ్చితమైన ప్రతిఫలమును తెచ్చును. అయినను సర్వశక్తుని గూర్చిన అనేక సంప్రదాయ ఆలోచనా విధానములు ఈ వ్యాఖ్యానములలో కనబడుచున్నవి; ఆధునిక జ్ఞానము వాటిని చాల ఎక్కువగా మార్చివేసినది. పూర్వము శూన్యముగా ఉండిన అనేక చోట్ల దేవుని చేవ్రాత ఇప్పుడు చదువదగినదిగా ఉన్నది. ఆయన జోక్యము ఇప్పుడు కెరూబులలోను, చక్రములలోను, మండుచున్న జ్వాలలోను గుర్తింపబడకపోయినను, మంచుబిందువులోను పుష్పములోను విశదమగు సహజ అద్భుతములను గూర్చి మనము మరింత ఎరుకగలిగియున్నాము. సంస్కర్తలు ఎరుగని అనేక విషయములను మన యుగము నమ్ముచున్నది, వారు నొక్కిచెప్పిన అనేక విషయములను నమ్మకున్నది; అందుచేత అన్ని యుగములలోను మనుష్యునిలో మార్పులేని మౌలిక మతజీవమును ఏర్పరచు మహా ఆదిమ సత్యములు ఉన్నవను సంగతిని ఉపేక్షించు అపాయములో మనమున్నాము. దేవుడు ఎట్టివాడని మనము నమ్ముచున్నామో దానియెడల భయభక్తి సమస్త దైవభక్తికి పునాదిగా ఉండవలెను; దేవుడు ఏమి చేయునని మనము నమ్ముచున్నామో దానిని అనుకరించుట ఎల్లప్పుడు సమస్త విధి యొక్క సారముగా ఉండవలెను. యెహెజ్కేలును ప్రయోజనకరముగా చదువుటకు మొదటి అర్హత తనను తాను ఆత్మసంబంధముగా శుద్ధిచేసికొనుట; మరియు ఈ సాధనలో కాల్విన్, సర్వశక్తుని స్వభావమును గూర్చిన విశాలమైన భావనలను, ఆయన ఉద్దేశములను గూర్చిన పరిపక్వమైన తీర్పులను మన ముందుంచుట ద్వారా మనకు గణనీయముగా సహాయపడుచున్నాడు.

పదమూడవ వ్యాసము.

{α} వ్యభిచారిణియైన ఇశ్రాయేలు.

యెహెజ్కేలు 16:1

ఈ అధ్యాయమంతటను సాగు ఉపమాన కథనము ప్రవక్తలలో ఎంతమాత్రమును అసాధారణమైనది కాదు. యెహెజ్కేలు 16:3 ఆరంభము కొంత విభిన్నమైన వ్యాఖ్యకు కారణమైనది.

ఈకొలాంపాడియస్ “జననము,” “మూలము” అను అర్థముగల {,}מכורהmekoreh ను “నివాసము” అను అర్థముగల {,}מגורה megoreh గా తీసికొనుచున్నాడు; కాల్విన్ దానిని habitationes అని అనువదించుచున్నాడు. హూబిగాంట్ దానిని “త్రవ్వుట” అను {,}כרהkereh నుండి ఉత్పన్నము చేయుచున్నాడు, న్యూకం దీనినే ఎంచుకొనుచున్నాడు; అది “అమ్ముట” అను {,}מכרmeker నుండి రావచ్చును, అప్పుడు “వ్యవహారములు” అని అర్థమగును; అయితే ఇది ఇక్కడ అంత సముచితము కాదు. రోసెన్‌ముల్లర్ ఈ ఉత్పత్తులను సమీక్షించుచు, formationes అను మరొకదానిని చేర్చుచున్నాడు; అయితే “త్రవ్వుట” అను {,}כורcor నుండి effossione అను “మూలము” అను అర్థమును ఆమోదించుచున్నాడు.

ఇదియే స్పష్టముగా ఉత్తమమైనది; ఏలయనగా యెషయా 51:1లో వలె, బండ నుండి త్రవ్వి తీయబడుట యూదులకు నిరంతరము కన్నులయెదుట ఉండెను. థియోడొరెట్, జెరోము ఇద్దరును యెహెజ్కేలు 16:3ను ఖచ్చితముగా వివరించుచున్నారు; మొదటివాడు ఇట్లు వ్రాయుచున్నాడు --- {ἀραῖς} {γὰρ} {ὁ} {Χανααν} {ὑπεβλήθη} {κὰι} {δουλείαν} {ὑπὸ} {τοῦ} {προπάτορος} {Νῶε} {κατεδικάσθη}; రెండవవాడు ఇట్లు వ్రాయుచున్నాడు --- Cham quippe, pater Chanaan, princeps fuit gentis Aegvptiae… radicem Ierusalem terram AEgypti esse dicemus. యెహెజ్కేలు 16:4లో శరీరమును ఉప్పుతో తుడుచుటయు పొత్తిగుడ్డలతో చుట్టుటయు, ప్రజలు ఐగుప్తు దాస్యములో ఉన్నప్పుడు వారియెడల సర్వశక్తునికున్న శ్రద్ధను సూచించునని చెప్పబడుచున్నది.

స్త్రీపై వస్త్రపు చెంగును కప్పు ఆచారమును థియోక్రిటస్ Idyll. 18:19 సూచించుచున్నది; మరియు స్టొబేయస్ భద్రపరచిన యూరిపిడీస్ యొక్క ఒక భాగము కూడ. ఈ అపవిత్రత నుండి శుద్ధిచేయుటను కల్దీయ భాషాంతరకర్త ఐగుప్తు నుండి విడుదల అని వివరించుచున్నాడు.

యెహెజ్కేలు 16:10 నుండి 14 వరకు గల వివిధ వస్త్రవిశేషములను గూర్చి ఆసక్తి గలవారు Schroeder de Vestitu Mul., 14వ అధ్యాయము 221వ పుట; Bochart Hieroz., 1వ భాగము lib. 3.; Jablonskii Opuscula, t. 1 p 290, మొదలైనవి; మరియు J. D. Michaelis in Suppl., 1565వ పుట చూడవచ్చును. “పురుష రూపములను” (యెహెజ్కేలు 16:17) జెరోము, దేవాలయపు పరిశుద్ధ బంగారముతోను వెండితోను చేయబడిన బేలు, కెమోషు, అష్తారోతు విగ్రహములుగా వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు. అగ్నిగుండము దాటించుటను (యెహెజ్కేలు 16:21) వల్గేటు consecrans illos అని అనువదించుచున్నది; అయితే అక్విలా, సిమ్మకస్, థియోడోషన్ కాల్విన్ దృక్పథమునే తీసికొనుచున్నారు.

ఐబిస్ పక్షిని, ఆవును, మొసలిని పూజించుటలోని ఐగుప్తీయుల విగ్రహారాధన యొక్క స్థూలత్వమును గూర్చి థియోడొరెట్ 26వ వచనమును వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు. యూదుల శిక్ష (యెహెజ్కేలు 16:36-43) ఇటువంటి భాషచేతనే అలంకారికముగా ప్రవచింపబడినది; దీనిని థియోడొరెట్ స్పష్టముగా విశదపరచుచున్నాడు --- {οὐ} {γυναῖκας} {τὰς} {γυναῖκας} {ὀνομάζει} {ἀλλὰ} {τροπικῶς} {τὰς} {πόλεις} {οὔτω} {καλεῖ} {ἐπαιδὴ} {καὶ} {αὐτὴν} {πόλιν} {οὖσαν} {δίκην} {γυναικὸς} {εἰς} {τὸ} {δικαστήριον} {εἰσάγει} యెహెజ్కేలు 16:20, యెహెజ్కేలు 16:23లపై ఈకొలాంపాడియస్ వ్యాఖ్యానము విస్తారమైనదియు ఉపదేశకరమైనదియునై యున్నది.

{β} చెరలోనున్న ఇశ్రాయేలు మరియు పోపు మతపు రోమా.

యెహెజ్కేలు 16:20

ఈ వచనముపై వ్యాఖ్యానించుచు, కాల్విన్ యెహెజ్కేలు కాలపు యూదులకును తన కాలపు రోమా మతస్థులకును మధ్య ఒక విశేషమైన పోలికను చూపుచున్నాడు. రోమాతో వివాదము ప్రస్తుతము అత్యంత ఆసక్తికరమైన విషయమై యున్నందున, ఆ మహా భ్రష్టత్వమును గూర్చి సంస్కర్తల ఖచ్చితమైన అభిప్రాయములను నిర్ధారించుట చాల ముఖ్యము. ఈ రెండింటి మధ్య సమాంతరము మన సంస్కర్తకు అత్యంత సంపూర్ణమైనదిగా కనబడుచున్నది. దేవుని నిబంధనను మీరువారిగా వాటిని ఖండించుచుండగనే, రెండును నిజమైన సంఘములని అతడు ఒప్పుకొనుచున్నాడు. ఇశ్రాయేలును పోపు మతమును రెండును ఇంకను దేవునితో నిబంధనలో ఉన్నవని చెప్పబడుచున్నది; అట్లే “మన బాప్తిస్మమునకు నూతనీకరణ అవసరము లేదు” (యెహెజ్కేలు 16:20); అయినను దేవుని కృపను పూర్తిగా ఆర్పివేయకుండనే అపవాది పోపు మతములో ఏలుచున్నాడు. దాని సమస్త భ్రష్టత్వముల మధ్యను సంఘము అక్కడ ఉన్నది; లేనియెడల క్రీస్తువిరోధి దేవుని ఆలయములో కూర్చుండజాలడు. పోపు మత యాజకులు సమస్త విషయములలోను, ఉత్తరీయము దేనితో చేయబడెనో ఆ వస్తువు వరకును, యూదా యాజకులను అనుకరించుచున్నారని చెప్పబడుచున్నది. రోమా యాజకులు … అని పిలువబడుచున్నారు --- ఇది వాస్తవవాదుల భాష; ఇది దోషపూరితమైనది, ఏలయనగా ఇది మరీ ఎక్కువగా ఒప్పుకొనుచున్నది. వారు బలి అర్పించుచున్నారని అది చెప్పుచున్నది; ప్రొటెస్టెంటు ఆ సంగతిని నిరాకరించి, ఆ పదమును అంగీకరింపడు. రోమాతో వివాదములో మనము వాడు పదములలో కాల్విన్ కంటెను ఎక్కువ జాగ్రత్తగా ఉండవలెను. ఇక్కడ చూపబడిన సాదృశ్యమును ఒప్పుకొనుట మరీ ఎక్కువగా ఒప్పుకొనుటయే. బలి అర్పించు విధులను గూర్చిన వారి వేషము స్థూలమైన మోసమని మనము నొక్కిచెప్పుచుండగనే, యాజకులుగా అంగీకరింపబడవలెనను వారి వాదమును మనము అదే సమయములో నిరాకరింపవలెను. క్రీస్తు మతములో ఒకే ఒక ప్రధానయాజకుడు, ఒకే ఒక బలి, ఒకే ఒక బలిపీఠము ఉన్నవని చూపుచు, మనము వెంటనే నామవాదపు ధ్వజమును నిలువబెట్టవలెను. ఇది వాస్తవము --- మిగిలినదంతయు కేవలము సర్దుబాటు మాత్రమే. ఈ కారణముచేత కూడ, నిబంధన నిజముగా వారి మధ్య ఇంకను నిలిచియున్నదనియు, వారు క్రీస్తువిరోధి కూర్చుండగల ఆలయమై యున్నారనియు కాల్విన్ అభిప్రాయము చాల సందేహాస్పదమైనది. పోపు మత సమర్థకులకు మరీ ఎక్కువగా ఒప్పుకొనుట వలన కలుగు పర్యవసానములను పాఠకుడు చూచుట అవసరము: “దేవుని ఆలయము” అను పదబంధముచేత పరిశుద్ధ పౌలు పోపు మతపు రోమాను ఏ విధముగాను సూచింపలేదని నమ్ముటకు, ఇక్కడ మనము ప్రవేశింపలేని అనేక కారణములు ఉన్నవి; ఇది అంగీకరింపబడినయెడల, క్రీస్తువిరోధిని గూర్చిన కాల్విన్ వాదము నేలకూలును.

పదునారవ శతాబ్దపు వేదాంత భాష ఆ ఉత్తేజకరమైన యుగపు సమస్త రచనలకును ఇచ్చిన రంగును గూర్చి ఎరుకకలిగియుండుట చాల ముఖ్యము.

{γ} “NEPHESH,” ఆత్మ అను పదమును గూర్చి.

యెహెజ్కేలు 16:27

ఈ పదము “కామము,” లేక కోరిక, “ఆకలి” అని అర్థమిచ్చునని కాల్విన్ (యెహెజ్కేలు 16:27) చెప్పినప్పుడు అతడు కొంత తొందరపాటుగా మాటలాడుచున్నాడు. యెహెజ్కేలు యొక్క ఈ ఇరువది అధ్యాయములలో అది పదునెనిమిది సారులు కనబడుచున్నది; మన అనువాదము “చిత్తము” అని చదువు ఈ ఒక్క సందర్భము తప్ప ప్రతి సందర్భములోను అది సరిగా “ఆత్మ” లేక “వ్యక్తి” అని అనువదింపబడినది. ఈ పదము తనంతట తానే అత్యంత ముఖ్యమైనది గనుకను, పాత నిబంధనయంతటను కొన్ని వందల సారులు కనబడును గనుకను, అది ఇన్ని వివిధ అర్థములను ఎంతవరకు అనుమతించునో నిర్ధారించుట వాంఛనీయము.

ఒక పదము యొక్క సాధారణ అర్థమును అత్యంత అవసరము లేకుండ విడువకూడదని సామాన్య నియమముగా పెట్టుట మంచిదని మేము భావించితిమి; ఇక్కడ సామాన్య అర్థము నుండి తొలగుటకు అటువంటి అవసరమేదియు కనబడదు. కాస్టెల్, షిండ్లర్ ఇద్దరును తమ నిఘంటువులలో (Lexx.) ఈ పదము యొక్క వివిధ ప్రయోగములన్నిటిని పూర్తిగా ఇచ్చుచున్నారు; గెసీనియస్, లీ ఇద్దరును, అంత విభిన్నమైన అర్థములకు కారణములను ఇవ్వకుండ మరీ ఎక్కువ వైవిధ్యముగల అర్థములను పేర్కొను దోషములో పడుచున్నారు. దాని మూల అర్థము “ఊపిరి”; “జీవము” ఊపిరిలో నివసించునని భావింపబడెను గనుక, అది జీవముగల దేనినైనను, ఏ సజీవ శక్తినైనను, మానసిక చురుకుదనమునైనను సూచించును; కాబట్టి “ఆత్మ” ఆకలిగొనును, దప్పిగొనును, ఉపవాసముండును, చల్లబడును అని చెప్పబడుచున్నది. (సామెతలు, కీర్తనలు, యోబు చూడుము.) Schroeder de Vestitu Mulierum, గెసీనియస్ ఇద్దరును యెషయా 3:20పై “సువాసన” అను అర్థమును ఇచ్చుచున్నారు. రబ్బీలు మనుష్యునిలో మూడు విధములైన nephesh ను వేరుపరచుచున్నారు: వృక్షసంబంధమైనది, జంతుసంబంధమైనది, బౌద్ధికమైనది. ఈ వర్ణన తాత్త్వికముగా సరియైనది; ఏలయనగా మనుష్యుని “జీవము” ఖచ్చితముగా వృక్ష, జంతు జీవశక్తి మూలకములలో, బౌద్ధిక శక్తితోను, ఆధునిక వేదాంతశాస్త్రములో సాధారణముగా “ఆత్మ” అని పిలువబడు నైతిక భావములతోను కలిసి పాలుపొందుచున్నదని ఇప్పుడు నిర్ధారింపబడినది. ఈ పదమును “హృదయము” అను {,}לבleb తో కలిపి చూచినప్పుడు, యెహెజ్కేలు 16:30పై అది “బుద్ధి యొక్క స్థానము” అని సూచించునని కాల్విన్‌తో గెసీనియస్ ఏకీభవించుటను మనము గమనించుచున్నాము. మానవ హృదయము “నిజముగా మనోభావముల స్థానము” అని హెబ్రీయులు భావించిరి; ఇవి మెదడు ద్వారా పనిచేయునని ఇప్పుడు తెలిసినది గనుక, “హృదయమును దేవునికి ఇచ్చుట” అను పాత భాషావిధానము వాడుకలోనుండి తొలగిపోవుటకు అనుమతింపవలెను. nephesh అను పదము మనుష్యునిలోని ఈ అమర్త్య సూత్రమును సూచించెనని రుజువు ఏదియు లేదు; పదమూడవ అధ్యాయములో వలె ఆత్మలను వేటాడుటయు వాటిని చంపుటయు ప్రాణనాశనమును సూచించును. అనువాదకుల కాలములోను, ఈ దినమున ఇంగ్లండులోని దూరప్రాంతపు కౌంటీలలోను, మరింత సంస్కారవంతులైన వక్తలు “వ్యక్తి” అను పదమును వాడు చోట్ల ఈ పదము వాడబడుచున్నది. ఉదాహరణకు, యెహెజ్కేలు 18లో “పాపము చేయు ఆత్మయే మరణము నొందును” అనుదానిని “పాపము చేయు వ్యక్తియే తానే మరణించును” అని చెప్పుట ద్వారా ఆధునిక ఇంగ్లీషులోనికి మార్చవచ్చును. యెహెజ్కేలు 16:27లో కాల్విన్‌తోను మన అనువాదకులతోను కలిసి సామాన్య అర్థము నుండి తొలగుట ఎంతమాత్రమును అవసరము లేదు; అది “నిన్ను ద్వేషించు వ్యక్తులకు, అనగా కుమార్తెలకు, నిన్ను అప్పగించెను” మొదలగునట్లు సులభముగా అనువదింపబడును. ఈ విధముగా యెహెజ్కేలు అంతటను nephesh కు సరియైన సమానార్థకముగా రెండు ఇంగ్లీషు పదములు మాత్రమే అవసరము --- ప్రవక్త భాష యొక్క ఏ అనువాదమునకైనను నిశ్చయతను, స్పష్టతను ఇచ్చునది గనుక, ఈ విషయమును నొక్కిచెప్పుట మంచిదని మేము భావించితిమి.

{δ} ఆదిమ సంఘము మరియు క్రొత్త నిబంధన.

యెహెజ్కేలు 16:61

కాల్విన్ కాలములో, మన కాలములో వలెనే, “ఆదిమ సంఘము” యొక్క బోధకు తరచుగా విజ్ఞప్తులు చేయబడుచుండెనని గమనించదగినది. ఆదిమ సంఘము నిజముగా ఏమి బోధించెనో నిర్ధారించుటకును, దానిని పరిశుద్ధ లేఖనములతో పోల్చుటకును సంస్కర్తలు ప్రత్యేకముగా ఆతురపడిరి; ఆ పదబంధమును వారు ఒక వాస్తవముగా కాక ఒక భావనగా చూచిరి గనుక, దాని తీర్పులపై వారు గుడ్డిగా ఆధారపడలేదు. ఇక్కడ మరల వాస్తవవాదమునకును నామవాదమునకును మధ్య తప్పని ఘర్షణ తలయెత్తుచున్నది. కాల్విన్ కాలములో వాడబడిన, మన కాలములో పునరుద్ధరింపబడిన అర్థములో ఆదిమ సంఘము అనునది ఏదియు లేదు. ఆ మాటలు అనేక ఒక్కొక్క సంఘములను కలుపుకొని, వాటన్నిటికి సామాన్యమైనదని భావింపబడునదానిని పేర్కొను ఒక అమూర్త భావనను సూచించుచున్నవి. ఉదాహరణకు, అంతియొకయలోని సంఘము నిజముగా ఆదిమ అన్యజనుల సంఘమై యుండెను; దాని సిద్ధాంతములు, క్రమశిక్షణ, ఆరాధన వాస్తవములు; వాటిని ఖచ్చితముగా నిర్ధారింపగలిగినయెడల, అవి మన మనస్సులకు ఒక విశిష్టమైన, నిర్దిష్టమైన విషయమును అందించును; అయితే అనేక సంఘములకు సామాన్యమైనవని చెప్పబడి, ఆ విధముగా ఆదిమ సంఘమునకు చెందినవిగా చెప్పబడు సిద్ధాంతముల, ఆచారముల ఏ చిత్రణయైనను, ఎంపిక, వర్గీకరణ ప్రక్రియ జరిపిన తరువాత చేయబడిన ఒక మానసిక నిగమనము మాత్రమే. “ప్రత్యక్షపరచబడినదానిని బోధించుటకు కాక, నమ్మవలసినదానిని ప్రత్యక్షపరచుటకు” ఆదిమ సంఘమువైపు చూచునట్లు జరుగకుండ, వాస్తవవాది యొక్క దోషపూరిత దృక్పథము నుండి మనము కాపాడుకొనవలెను. కాంటర్బరీ ఆర్చిబిషప్ రెవ. డబ్ల్యు. మాస్కెల్‌కు వ్రాసిన ప్రశంసనీయమైన లేఖను చూడుము.

ఈ అధ్యాయమంతటను కాల్విన్ భాష ఖచ్చితముగాను సరిగాను ఉన్నప్పటికిని, అతడు అప్పుడప్పుడు అనుకోకుండ వాస్తవవాదుల భాషలోనికి జారుచున్నాడు. యెహెజ్కేలు 16:29పై అతడు “guttam pietatis in animis” అను పదబంధమును వాడుచున్నాడు --- ఇది అతని రోమా మతస్థ ప్రత్యర్థుల దోషపూరిత భాష. దైవభక్తి మనుష్యునిలోనికి పోయబడిన వస్తువు కాదని అతడు బాగుగా ఎరిగియుండెను --- పోయబడిన నీతి వాస్తవవాదపు సిద్ధాంతము --- ఆపాదింపబడిన నీతి నామవాదము: మొదటిది ఇటీవల న్యూమన్, వార్డ్‌లచేత పునరుద్ధరింపబడి క్రమబద్ధము చేయబడినది; రెండవది పౌలు పత్రికల యొక్క దైవావేశిత ఆమోదమును కలిగియున్నది. ఈ వచనముపై తన వ్యాఖ్యానములలో మన సంస్కర్త ఒకే భావనకు “testament” అను పదమును, “covenant” (నిబంధన) అను పదమును వాడుచున్నాడు. ఈ పాక్షిక గందరగోళమును తప్పించుకొనుట మంచిది. “testamentum” అను పదము సరిగా, “foedus” ను గూర్చి మనకు తెలియజేయు గ్రంథమునకు వర్తింపజేయవలెను. గ్రోటియస్ ఈ భేదమును ఖచ్చితముగా వ్యక్తపరచెను: అతనికి “testamentum” అనగా “libri foederis” కు సమానము; వేదాంత పదప్రయోగములలో ఖచ్చితత్వము అత్యంత వాంఛనీయము గనుక, {διαθήκη} ను ప్రతి సందర్భములోను “నిబంధన” (covenant) అని అనువదించుటయు, testament అను పదమును అత్యంత ఖచ్చితముగా వ్రాయబడిన గ్రంథమునకు మాత్రమే పరిమితము చేయుటయు జ్ఞానయుక్తము. ఇది సర్వశక్తునికిని ఆయన సజీవ సంఘమునకును మధ్య గల నిబంధనను మన మనస్సుల ముందుంచుకొనుటలో మనకు సహాయపడును; క్రొత్త నిబంధన పిల్లలుగా మన స్థానమును మనము గ్రహింతుము; మరియు ఇకను “దాసి పిల్లలము కాక స్వతంత్రురాలి పిల్లలమైన” మనకు పాత నిబంధన దాని ధర్మశాస్త్రములతోను, ఆచారములతోను, బలులతోను కట్టుబాటుగా ఉన్నదని ఎంచు దోషమును తప్పించుకొందుము.

పదునాలుగవ వ్యాసము.

{α} మహా పక్షిరాజు.

యెహెజ్కేలు 17:3

“మహా పక్షిరాజు” యొక్క ఉపమాన కథనము ఈ అధ్యాయమంతటను చక్కగా నిలుపబడినది. కోరెషు కాలములో రెక్కలు విప్పిన బంగారు పక్షిరాజు పారసీక రాజు యొక్క ధ్వజమై యుండెను (Xenoph. Cyrop., lib. 7 chap. 1); అది బహుశా అష్షూరు సామ్రాజ్యము నుండి స్వీకరింపబడినది. దాని రెక్క పొడవు నెబుకద్నెజరు యొక్క విశాలముగా వ్యాపించిన సామ్రాజ్యమునకు వర్తించునని గ్రోటియస్ భావించుచున్నాడు. “నెమలివలె వివిధ వర్ణములు గల” అనుదానిని కింఖీ అతని రాజ్యపు మహిమను, గౌరవమును గూర్చినదిగా వ్యాఖ్యానించుచున్నాడు; అయితే మికేలిస్ కాల్విన్‌తో ఏకీభవించుచున్నాడు. కాల్విన్ అభ్యంతరపెట్టు లెబానోను వ్యాఖ్యానమును జెరోము, థియోడొరెట్ స్వీకరించుచున్నారు; అయితే రోసెన్‌ముల్లర్ మన గ్రంథకర్తతో ఏకీభవించుచున్నాడు. అతడు … అను పదమును కూడ (యెహెజ్కేలు 17:4) సరిగ్గా కాల్విన్ భావములోనే తీసికొనుచు, సామెతలు 31:24ను ఉదాహరించుచున్నాడు: “quod incolae ejus terrae, utpote maris accolae, mercaturae erant deditissimi.” Dathe యొక్క Glass. Phil. Sac. ప్రచురణ, p. 1184 కూడ చూడుము. కాల్విన్ అనామోదించు అర్థమును సెప్టువజింటు, రోమా ప్రతి, అరబీ అనువాదము, థియోడొరెట్, కల్దీయ భాషాంతరకర్త స్వీకరించుచున్నారు. 8వ వచనపు వివరణలోని విమర్శ సరియైనది; మరియు వ్యాఖ్యానము సాధారణముగా జార్కి, కింఖీ, జెరోము, మికేలిస్, గ్రోటియస్ మరియు ఇతర ప్రాచీన, ఆధునిక విమర్శకుల వివరణలకు అనుగుణముగా ఉన్నది. న్యూకం కొన్ని పాఠభేదములను గమనించెను; ఇతరములు దె రోస్సీ నుండియు, వివిధ అనువాదముల, ప్రతుల నుండియు సులభముగా సేకరింపవచ్చును; అయితే మరింత వివరణ అవసరమగునంత ఆసక్తికరమైనవి అవి కావు.

{β} ఎత్తయిన దేవదారు వృక్షపు ఉన్నతమైన కొమ్మ.

యెహెజ్కేలు 17:22

యెహెజ్కేలు 17:22 యొక్క వ్యాఖ్యానము గమనింపదగినది. కింఖీయు గ్రోటియస్‌ను ఇక్కడ జెరుబ్బాబెలు ఉద్దేశింపబడెనని తలంచుచున్నారు; అయితే రోసెన్‌ముల్లర్ దీనిని క్రీస్తుకు అన్వయించుటలో కాల్విన్‌తో ఏకీభవించుచున్నాడు. కల్దీయ భావానువాదకుడును జార్కియు దీనిని “రాజైన మెస్సీయకు” అన్వయించుచున్నారు. (చూడుము Talm. Schabba, fol. 30, మరియు Cholin, fol. 139, b., మరియు R. Abendana ad Michal Jopin.) అయినను, ప్రవక్తలు “ఏర్పరచబడినవారికి కలుగు ఈ స్వాతంత్ర్య నిరీక్షణను” గూర్చి మాటలాడు చోట్ల, దానిని దేవాలయము తిరిగి కట్టబడిన కాలమునుండి లెక్కించి, క్రీస్తు రాజ్యము యొక్క అంతము వరకు కొనసాగించవలెనను కాల్విన్ యొక్క ఊహ సరియైనది కాదు. ఎజ్రా కాలమునకును మన ప్రభువు కాలమునకును మధ్య ఆ జనమునకు సంభవించిన అనేకమైన విపత్తులను మరచి, ఈ రాజ్యమును దేవాలయము తిరిగి కట్టబడిన కాలమునుండి లెక్కించునట్లు అది అతనిని చేయుచున్నది. రెండవ దేవాలయము కట్టబడుట యూదులకు తక్షణమైన ఆత్మసంబంధమైన ప్రాముఖ్యము గల సంఘటన ఏమియు కాదు; దాని వెంబడి అణచివేయు లౌకిక విపత్తులు వచ్చెను; కాబట్టి క్రొత్త నిబంధన యొక్క మధ్యవర్తి బయలుపరచబడి, “పరలోకముల యొక్క క్రొత్త రాజ్యము” లోకమంతటికి సంపూర్ణముగా ప్రకటింపబడు వరకు మెస్సీయ యొక్క పరిపాలన ఆరంభము కాలేదు.

పదునైదవ వ్యాసము.

ద్రాక్షకాయలు తినుట.

యెహెజ్కేలు 18:1

తండ్రులు ద్రాక్షకాయలు తినగా పిల్లల పళ్లు పులిసెను అను సామెత, పరిశుద్ధ విషయములను గూర్చి కొందరు ఆధునిక రచయితలు చేసిన ఊహల కారణమున, కొన్ని వ్యాఖ్యలను కోరుచున్నది. ఆండ్రూ నార్టన్ “సువార్తల యథార్థత” (The Genuineness of the Gospels) పై తాను వ్రాసిన విస్తృతమైన వివరణలలో, యెహెజ్కేలుకును పంచకాండములకును మధ్య ఒక వైరుధ్యమును చూపుటకు ప్రయత్నించియున్నాడు. అతడు ఈ సామెతను నిర్గమకాండము 20లోని భాషతో పోల్చుచున్నాడు; అక్కడ దేవుడు తండ్రుల దోషమును పిల్లలమీదికి రప్పించునని చెప్పబడియున్నది; తరువాత యెహెజ్కేలు ప్రవచనములు పంచకాండములకు విరుద్ధమైనవని వాటికి తాల్ముదు అభ్యంతరము చెప్పుచున్నట్లు అతడు దానిని ఉదాహరించుచున్నాడు; ఈ విధముగా ఆ రెండు వాక్యభాగములను సమన్వయపరచుట సాధ్యము కాదని అతడు సూచించుచున్నాడు. ఇది నిజమైనయెడల, నిర్గమకాండము యొక్కగాని యెహెజ్కేలు యొక్కగాని దైవిక అధికారము సందేహాస్పదమని మరింతగా సూచింపబడుచున్నది.

అయితే ఈ రెండు వాక్యభాగములు పరస్పర విరుద్ధమైనవని నిర్ణయించుటకు ఏ కారణమును కనబడుట లేదు. అవి ఏ పరిస్థితులలో చెప్పబడెనో ఆ పరిస్థితులే ఒక్కొక్కదానికి దాని స్వరమును భావమును ఇచ్చుచున్నవి.

646 సంపుటి 2, పుట 140.

మోషే దేవుని నైతిక పరిపాలనకు సంబంధించిన ఒక సాధారణ నియమమును ప్రకటించుచున్నాడు; దానిని మనము ప్రతిదినము మన కన్నులయెదుట అమలు జరుగుట చూచుచున్నాము. ఒక కుటుంబపు తండ్రి నిజాయితీగల పరిశ్రమచేతను మతసంబంధమైన ప్రవర్తనచేతను తన తోటి మనుష్యుల గౌరవమును మన్ననను తనకు సంపాదించుకొననిమ్ము; అప్పుడు అతని కుటుంబము తమ తండ్రి కీర్తినిబట్టి గౌరవప్రదమైన ప్రయోజనములను పొందుట, దైవసంరక్షణ యొక్క స్థిరపరచబడిన నియమము ప్రకారము వెంబడి వచ్చును. అయితే ఒక తండ్రి అమితత్వముచేతను అన్యాయముచేతను తనమీదికి అవమానమును దారిద్ర్యమును తెచ్చుకొననిమ్ము; అప్పుడు అతని పిల్లలు అతని దుష్ప్రవర్తనచేత శ్రమపడుట కూడ అదే విధముగా దైవసంరక్షణ పరిపాలన యొక్క నియమమైయున్నది. తండ్రి యొక్క దుష్టత్వము ఏమియు ఎరుగని అతని సంతానముమీద తరచుగా భయంకరముగా పడును. ఇది అన్ని కాలములకును అన్వయించు, తప్పనిదియు మార్చలేనిదియునైన నియమము; పదివేల ఉదాహరణములలో ప్రతిదినము మన యెదుట పనిచేయుచున్నది. అయితే యూదులు తమ సొంత పాపములను తమ తండ్రులమీదికి త్రోసివేయుటద్వారా వాటిని సమర్థించుకొనుటకు ప్రయత్నించిరి. యెహెజ్కేలు సంబోధించిన తరము వ్యక్తిగతముగా నిందార్హమైనది; ఈ వాక్యభాగములోని భాష వారిది; అది ఒక అబద్ధపు సాకు యొక్క భాష --- తమమీదినుండి నిందను త్రోసివేయుటకై సర్వశక్తుడైన దేవునిమీద అన్యాయమును మోపు ప్రయత్నము. కాబట్టి పంచకాండముల దైవిక అధికారమునకు విరుద్ధముగా దాని ప్రస్తావననుండి ఏ వాదమును తీయుటకు వీలులేదు. యెహెజ్కేలు ఆ భాషను నమోదు చేసి దానిని శిక్షించుచున్నాడు; తద్వారా ధర్మశాస్త్రము యొక్క అధికారమును నిలబెట్టుచు, దైవిక గ్రంథముల ఐక్యతను నాశనము చేయుటకు బదులు దానిని సమర్థించుచున్నాడు. ఈ అధ్యాయమునుండి పొందవలసిన ఉపదేశమును ప్రస్తుత కాంటర్బరీ ఆర్చిబిషప్ తన “అపొస్తలుల ప్రకటన” (Apostolic Preaching) అను గ్రంథములో చక్కగా సూచించియున్నాడు. --- ఆరవ ముద్రణ, పుట 69.

హైడెల్బర్గ్‌లోని బైబిలు విమర్శనశాస్త్ర ఆచార్యుని గ్రంథము యొక్క అనువాదము ఒకటి లండన్‌లో ప్రచురింపబడియున్నది గనుక, మన ప్రవక్త యొక్క ఈ అధ్యాయముపై అతని విమర్శనాత్మక శ్రమల ఫలితమును గమనించుట అవసరమగుచున్నది. G. L. బావర్ తన “Theologie des alten Testaments” అను గ్రంథములో ఈ క్రింది వ్యాఖ్యను చేయుచున్నాడు: “యెహెజ్కేలు గ్రంథమంతయు, యెహోవా తన ప్రజలైన ఇశ్రాయేలీయులకు రాజును పరిపాలకుడునై యున్నాడను యూదుల విశ్వాసమునకు ఒక ఉదాహరణమైయున్నది.

ఆయన వారికి ప్రతిఫలమిచ్చుచు శిక్షించుచున్నాడు: వర్ధిల్లుటతో వారిని ఆశీర్వదించుచు, ఆపదతో వారిని బాధించుచున్నాడు. యెహెజ్కేలు (దేవుడు తండ్రుల పాపములను మూడవ నాలుగవ తరము వరకు పిల్లలమీదికి రప్పించునను మోషే బోధకు ప్రత్యక్షముగా విరుద్ధముగా) కుమారుడు తండ్రి దోషమును మోయడనియు, నైతిక ప్రవర్తన వ్యక్తికి దీర్ఘాయువును నిశ్చయపరచుననియు, నీతిమంతుని నీతి అతనిమీదనే యుండుననియు, దుష్టుని దుష్టత్వము అతనిమీదనే యుండుననియు, పాపము చేయు ఆత్మయే మరణించుననియు బోధించుచున్నాడు. ఈ గ్రంథములో పదునెనిమిదవ అధ్యాయము అత్యంత సుందరమైనదియు అత్యంత ప్రయోజనకరమైనదియునై యున్నది; అయితే అది దేవుడు తన సొంత ప్రజలయెడల ప్రవర్తించు రీతిని మాత్రమే సూచించుచున్నది.” ఇక్కడ నియోలాజియన్ జ్ఞానము యొక్కయు అవివేకము యొక్కయు మామూలు మిశ్రమము మనకు కనబడుచున్నది.

మోషేకును ఈ ప్రవక్తకును మధ్య నిజమైన వైరుధ్యము ఏమియు లేదు. మోషే మానవజాతిపై దేవుని నైతిక పరిపాలన యొక్క సాధారణ నియమమును చెప్పుచున్నాడు; యెహెజ్కేలు ఆ బోధ యొక్క దుర్వినియోగమునకు విరుద్ధముగా నిరసన తెలుపుచున్నాడు. అతని కాలపు యూదులు నిందనంతటిని తమ తండ్రులమీదికి త్రోసివేయుటకును, తమ పూర్వీకుల తప్పిదముల నిమిత్తము తమ్మును శిక్షించుటలో సర్వశక్తుడైన దేవునిమీద అన్యాయమును మోపుటకును కోరిరి. మహోన్నతునికి విరుద్ధమైన తిరుగుబాటులో తమ సొంత వ్యక్తిగత భాగమును వారు మరచిరి.

“అది దేవుడు తన సొంత ప్రజలయెడల ప్రవర్తించు రీతిని మాత్రమే సూచించుచున్నది” అనుట కూడ ఏ మాత్రమును అభ్యంతరము కాదు. ఇక్కడ యూదులు ప్రత్యేకముగా సంబోధింపబడుచున్నారు; అయితే సమస్త మానవజాతియు యూదులవలెనే సర్వశక్తునితో అట్టి సంబంధములలోనే యున్నదని చూపబడిన వెంటనే, ఆ సూత్రము వారందరికిని సులభముగా అన్వయించును. మోషేయు యెహెజ్కేలును ఎంత సులభముగా సమన్వయపరచబడుదురో చూడలేని రచయితకు వేదాంత పీఠమును అధిష్ఠించుటకు మిక్కిలి స్వల్పమైన అర్హతలే యున్నవి; అతడు తొందరపాటు ప్రకటనలు చేయవచ్చును, చతురమైన ఊహలు చెప్పవచ్చును; అయితే అతని అభిప్రాయము విలువైనదిగాగాని నమ్మదగినదిగాగాని ఎంచబడకమునుపు బాగుగా తూచబడవలెను. ఈ ప్రవక్త యొక్క వివిధ వాక్యభాగములపై బావర్ చేసిన విమర్శలు, ఇతర పాత నిబంధన రచయితలపై అతడు చేసినవాటివలె అంత అభ్యంతరకరమైనవి ఎంత మాత్రమును కావు; అయినను అతడు యెహెజ్కేలుమీద ఎంతో అభక్తితో మోపుచున్న ఆ “ఫలవంతమైన ఊహాశక్తిని” తానే ప్రయోగించుచున్నాడను ఆరోపణకు పాత్రుడైయున్నాడు.

ఈ పదునెనిమిదవ అధ్యాయమును గూర్చి వారు చేసిన సమర్థననుండి మరింత విస్తృతమైన ప్రాముఖ్యము గల ఒక ప్రశ్న సహజముగా ఉత్పన్నమగుచున్నది; అనగా, క్రొత్త నిబంధన బిడ్డలమైన మనమీద పాత నిబంధన ధర్మశాస్త్రములకు ఎంత మేరకు అధికారమున్నది? అను ప్రశ్న. ఒక వైపున, ఆచార్యుడు నార్టన్ తన “సువార్తల యథార్థతకు ఆధారములు” (Evidences of the Genuineness of the Gospels) రెండవ సంపుటి వివరణలలో చేసిన వాదనలు బలహీనమైనవైనయెడల, కేంబ్రిడ్జ్‌లోని ఆధునిక చరిత్ర రాణి ఆచార్యునికి ప్రత్యుత్తరముగా ఒక రచయిత చేసిన ఈ క్రింది ప్రకటన అవివేకమైనది

--- “ఒక్క దైవావేశిత ప్రకటన చాలును; అది పాత నిబంధనలో కనబడినను క్రొత్త నిబంధనలో కనబడినను క్రైస్తవులమైన మనకు ఒక్కటే; అది దేవుని వాక్యము, దేవుని వాక్యము మోసగింపనేరదు.” పాత నిబంధన దేవుని వాక్యమని తగినంత స్పష్టమే --- అయితే అది మనకు అట్లున్నదా? దాని అధికారము “క్రైస్తవులమైన మనకు” క్రొత్త నిబంధన అధికారముతో సమానమేనా? యూదమత ధోరణిని తప్పించుకొనగోరువాడు కాదని ప్రత్యుత్తరమీయవలెను: క్రీస్తుయేసునందలి మన క్రొత్త నిబంధన స్వభావమును బాగుగా గ్రహించువాడు, పరలోకముల క్రొత్త రాజ్యపు శిష్యుల మనస్సాక్షిపై ఆ రెండు నిబంధనల దైవావేశిత గ్రంథములకు గల అధికారమునకు మధ్య జాగ్రత్తగా భేదము చూపును. దైవావేశము లేని సమస్త రచనలకు భిన్నముగా, పరిశుద్ధ లేఖనమును గూర్చి సమష్టిగా మనము మాటలాడునప్పుడు, అది విశేషముగా దేవుని వాక్యమే; అయితే ఒక్కొక్క నిబంధన ప్రత్యేకముగా మనతో ఏ సంబంధములో నిలిచియున్నదో నిర్వచించుటకు ప్రయత్నించునప్పుడు, ఈ కాలపు కేవలము జనసామాన్య భాషను తొందరపాటుతో అవలంబింపకూడదు. అట్లు చేయుటచేత, లోకజ్ఞానుల దాడులను మనము తిప్పికొట్టలేకపోవుచున్నాము; మన కాలపు శాస్త్రీయ అన్వేషకుల దృష్టిలో పరిశుద్ధ దైవవాక్కుల విలువను తగ్గించు అపాయములో పడుచున్నాము.

ఆచార్యుడు నార్టన్ సమీక్షించిన కష్టములతో పరిచయము గల పండితునికి ఈ క్రింది పరిశీలనలు ప్రాథమికమైనవిగా కనబడును; అయితే సంశయవాది యొక్క మోసకరమైన వాదములచేత కలవరపడగల కొందరు సరళహృదయులైన విశ్వాసులు ఉన్నారు గనుక, కొన్ని వ్యాఖ్యలు ఉపదేశకరముగా ఉండవచ్చును. మొట్టమొదట, పాత నిబంధనను ఒకే సమయమున వ్రాయబడిన ఒకే గ్రంథముగా మనము పరిగణింపకూడదు. ఒక్కొక్క గ్రంథము వ్రాయబడిన కాలములకు అనుగుణముగా దానిని వివిధ భాగములుగా విభజింపవలెను. ఉదాహరణమునకు, పంచకాండములను ప్రవక్తలనుండి వేరుగా అధ్యయనము చేయవలెను; అదే సమయములో మోషే మరణమునకును యెహెజ్కేలు దర్శనములకును మధ్య దాదాపు 1000 సంవత్సరముల వ్యవధి యున్నదని నిరంతరము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. పంచకాండములు, అయితే సరిగా మన దగ్గర ఉన్నట్లుగా కాదు, యూదులకు దేవుని వాక్యమైయుండెను --- క్రైస్తవులకు ధర్మశాస్త్రముగా దాని అధికారము ఎన్నడును అంగీకారయోగ్యము కాదు. క్రీస్తువైపు ముందుకు సాగుటకు బదులు మరల మోషేవద్దకు వెనుకకు తిరుగుటకు విరుద్ధముగా పౌలు యొక్క జీవితమంతయు ఒక నిరసనయై యుండెను. మరణ పరిచర్య జీవ యుగ విధానముగా మార్చబడెను; దేవుని నైతిక ధర్మశాస్త్రము మార్పులేనిదిగా నిలిచియున్నను, మనకు దాని అధికారము సీనాయి ఉరుములమీదను రాతి పలకలమీదను కాక వేరే ఆధారములమీద నిలిచియున్నది. ఆ విధముగానే, ప్రవచన ప్రకటనలు ఇశ్రాయేలుకును యూదయకును ప్రత్యక్షమైనవియు ప్రత్యేకమైనవియునై యుండెను; అయితే దేవుని యెదుట నైతికముగా మనము అట్టి స్థితిలోనే ఉంచబడినప్పుడు మాత్రమే అవి మనకు మార్గదర్శకమును హెచ్చరికను కలిగియున్నవి. ఉదాహరణమునకు, మన పాపములు, అవసరతలు, బాధ్యతలు హెబ్రీయులవాటిని పోలియున్నవని ఎంత మేరకు చూపగలమో ఆ మేరకు మాత్రమే యెహెజ్కేలు మనకు కావలివాడై యున్నాడు.

647 చూడుము లండన్ ముద్రణ, ఆంగ్ల అనువాదము, పుట 125. 648 చూడుము కేంబ్రిడ్జ్ విశ్వవిద్యాలయములో ఆధునిక చరిత్ర ఆచార్యుడైన సర్ జేమ్స్ స్టీఫెన్, LL.D., కు ప్రత్యుత్తరముగా రెవ. W. B. హాప్కిన్స్ వ్రాసిన కరపత్రము, విభాగము 2, పుట 37.

అన్యజనులమైన మనకు పౌలు ముఖ్య ప్రకటనకర్తగా ఉండిన క్రొత్త నిబంధనలోనికి మనము శిష్యులముగా చేర్చబడితిమని మరల మరల చెప్పవలసియున్నది; మన విమోచకుడు మనకు అనుగ్రహించిన స్వాతంత్ర్యమునందు స్థిరముగా నిలుచుటయే మన ఉన్నతతమ సాధన. మన స్థితికిని కెబారు నదియొద్దనున్న చెరపట్టబడినవారి స్థితికిని మధ్య ఆత్మసంబంధమైన సాదృశ్యము ఎక్కడ ఉన్నదో, అక్కడ యెహెజ్కేలు మన కొరకు ఉన్నాడు; అతని ఉత్తేజకరమైన స్వరము నీతియందు మన గద్దింపు కొరకును ఉపదేశము కొరకును ఉన్నది; అయితే స్థితి భేదము ఎంత గొప్పదై ఈ సాదృశ్యము విఫలమగునో, అక్కడ యెహెజ్కేలు పరోక్షముగా మాత్రమే పరలోకమునుండి మనకు హెచ్చరికకర్తయై యున్నాడు. పరలోకపు వెలుగు యేసు ద్వారాను ఆయన అపొస్తలుల ద్వారాను ప్రత్యక్షముగా మనమీద ప్రతిఫలించుచున్నది; మోషే ద్వారాను ప్రవక్తల ద్వారాను పరోక్షముగా మాత్రమే.

పాత నిబంధన మనకు గల విలువను గూర్చిన ఈ అభిప్రాయమును వ్యక్తపరచుటచేత, అనేకులైన ఆసక్తిగలవారును ఆలోచనాపరులునైన క్రైస్తవుల మనస్సులలో ఉన్న భావములకు మనము రూపమును స్వరమును ఇచ్చుచున్నాము మాత్రమే. పాత నిబంధనలో ఉన్నదంతయు క్రొత్త నిబంధనలో బయలుపరచబడినదానితో సమానముగా తమకు బంధకరమైనదని వారు అంగీకరింపలేరు. రాణి చరిత్ర ఆచార్యుని ప్రతివాదితో వారు సానుభూతి చూపలేరు: అంగీకరింపబడిన కష్టములకు ప్రతిపాదింపబడిన అనేక పరిష్కారములు స్వయంప్రకాశకమైనవియు తృప్తికరమైనవియునై యుండుటకు బదులు పైపైవియు తప్పించుకొనునవియునై యున్నవని వారు భావించుచున్నారు. అట్టి ఆటంకములు క్రైస్తవ సత్యములతో అవశ్యముగా ముడిపడినవి కావు; అవి మన మతము యొక్క అవశ్యకమైన భాగములు కావు: “పరిశుద్ధులకు ఒక్కసారే అప్పగింపబడిన విశ్వాసము” యొక్క ఒక్క రేణువునైనను అపాయములో పెట్టకుండ, నిజమైన పరిష్కారము మనకు తెలియదని మనము నిర్భయముగా ఒప్పుకొనవచ్చును. పంచకాండములను పూర్వ యుగముల యూదులకు దేవుని వాక్యముగా నిలబెట్టుటచేత, దాని దైవావేశమును, దాని మొదటి కాలమునకును ఉద్దేశమునకును దాని తగినతనమును మనము సమర్థించి ఉద్ఘాటించుచున్నాము; చెర కాలపు ప్రవచనములను ఆ కాలమున జీవించియున్న ప్రజలకు మొదట చెప్పబడినవిగా పరిగణించుటచేత, ప్రవక్త యొక్క దైవావేశమును మనము సమర్థించుచు, మనకు అన్వయింపగల పరోక్షమైన ఉపదేశమేదైనను తెలివిగా గ్రహించుటకు మన మనస్సులను సిద్ధపరచుకొనుచున్నాము. ఈ విధముగా యూదుల ప్రామాణిక గ్రంథసమూహము యొక్క సమగ్రత అంగీకరింపబడి కాపాడబడుచున్నది; అదే సమయములో దాని పరిశుద్ధ గ్రంథములు అన్ని కాలములకును అన్ని జనములకును ఎంత మేరకు ఉపదేశకరమైనవో విచారించుటకు మనకు స్వేచ్ఛ యున్నది. ఈ ప్రాముఖ్యమైన ప్రశ్నపై పౌలు యొక్క జీవితమంతయు పరిచర్యయంతయు ఒకే మార్పులేని సత్యమును బోధించెను; మన ప్రభువైన క్రీస్తుయేసునందలి క్రొత్త నిబంధన క్రింద మన ఉన్నతమైన ఆధిక్యతలకును శ్రేష్ఠమైన లక్ష్యములకును దాని అర్థవంతమైన సాక్ష్యము స్పష్టముగాను దృఢముగాను ఉండెను.

{β} వడ్డీ మరియు లాభము.

యెహెజ్కేలు 18:8

ఈ విషయము చర్చింపబడిన రీతి, యూదుల ధర్మశాస్త్రము క్రైస్తవ విధులకు అన్వయింపబడకపోవుటను గూర్చిన మన వ్యాఖ్యలను ఉదాహరించుచున్నది. న్యాయమైన వడ్డీకిని అన్యాయమైన వడ్డీకిని మధ్య ఎట్లు భేదము చూపవలెనో తెలియక కాల్విన్ తికమకపడుచున్నట్లు స్పష్టముగా కనబడుచున్నది. యూదునికి ఒక ధర్మశాస్త్రమును మనకు మరియొకటియు అన్వయించునని అతడు స్పష్టముగా చెప్పుట లేదు. వడ్డీ పాపకరమైనది కావచ్చును; అయితే అది పూర్వము ఇశ్రాయేలుకు నిషేధింపబడెను గనుక కాదు. ఈ వచనముపై వ్యాఖ్యానము క్రొత్త నిబంధనకు అనుగుణమైన సూత్రములమీద ఆధారపడియుండలేదు. ఈ పదునెనిమిదవ అధ్యాయము మనకు ధర్మశాస్త్రము కాదని న్యాయముగా చెప్పవచ్చును; మన విధులు మరియొక పునాదిమీద ఆధారపడియున్నవి.

ఏది “లాభమో” ఏది “వడ్డీయో” నిర్ణయించవలసిన నియమము, ఇతరులు మనకు ఏమి చేయవలెనని మనము కోరుదుమో అట్లే వారికి చేయుము అను సువర్ణ నియమముమీద ఆధారపడియుండవలెను. మనము క్రీస్తు స్వరూపము ప్రకారము రూపింపబడినయెడల, మనస్సాక్షిని శిక్షణపరచుకొని, న్యాయమును కనికరమును అలవరచుకొని, యూదుల ధర్మశాస్త్ర ప్రమాణముకంటె భిన్నమైన ప్రమాణముచేత ఈ అంశములను నిర్ణయించుకొందుము; మరియు కాల్విన్ “in lege ea est perfectio ad quam nihil possit accedere” అని చెప్పునప్పుడు, తాను `lege' అను పదమును ఏ అర్థములో ఉపయోగించుచున్నాడో చెప్పుట లేదు; దానిని మోషే విధులకే పరిమితము చేయుచున్నట్లు కనబడుచున్నాడు. పాత నిబంధనను మనము ఏ విధముగా నిజముగా ఉపయోగించవలెనో చూపుటకును, దాని వాక్యములను తప్పుగా అన్వయించుటనుండి మనలను కాపాడుటకును ఈ ఉదాహరణము చాలును.

649 చూడుము అగస్టీను, De Civit. Dei, lib. 18 అధ్యాయము 38 పుట 836. పారిస్ ముద్రణ. 1838.

పాత నిబంధనను ఈ కాలపు లోక సంఘటనలకు ప్రత్యక్షముగా అన్వయించుటలోని భ్రమకు ఒక విశేషమైన ఉదాహరణము రెండవ జేమ్స్ పరిపాలన కాలపు రాజ్య విచారణలలో (State Trials) కనబడుచున్నది. ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ v. శాండీస్ వ్యాజ్యములో, రాజు అనుమతి లేకుండ గుడ్ హోప్ అగ్రమునకు తూర్పున ఉన్న జనములతో వర్తకము చేయుటకు రాజు ప్రజలకు గల హక్కును గూర్చి ఒక ప్రశ్న ఉత్పన్నమాయెను. తరువాత ప్రసిద్ధ ప్రధాన న్యాయమూర్తియైన హోల్ట్ తన వాదమును వివేచనకంటె ఎక్కువ ఆసక్తితో వాదించెను. అతడు “అవిశ్వాసులు శాశ్వత శత్రువులు” అను లార్డ్ కోక్ సిద్ధాంతమును గంభీరముగా ఉదాహరించుచున్నాడు; తరువాత అదే ఊపిరితో, కనానీయులతో వర్తకము చేయకుండ యూదులు నిరోధింపబడినట్లే, క్రైస్తవులు అన్యులతో తమ వ్యవహారములలో నిరోధింపబడవలెనని సాదృశ్యము ద్వారా చూపుటకు న్యాయాధిపతుల గ్రంథమును ఉదాహరించుచున్నాడు. అన్ని సందర్భములలోను క్రైస్తవులు యూదులకు దేవుడిచ్చిన ఆజ్ఞల ప్రకారము ప్రవర్తింపవలెనను ఊహ ఆధునిక యూదమత ధోరణికి పునాదియై యున్నదని మనకు జ్ఞాపకము చేయుటకు అనేకములలో ఒక్క ఉదాహరణము చాలును; మరియు అట్టి వాదనలు మన పూజ్యులైన సంస్కర్తలలో కొందరి రచనలచేత కొన్నిసార్లు సమర్థింపబడినను, వాటి తరచుదనము “క్రీస్తు మీకు అనుగ్రహించిన స్వాతంత్ర్యమునందు స్థిరముగా నిలువుడి” అని ప్రకటించుటకు మరియొక పౌలు స్వరము కావలెనని బిగ్గరగా కోరుచున్నది.

కొందరు వ్యాఖ్యాతలు పాత నిబంధన సంఘటనలను క్రొత్త నిబంధన బోధతో ముడిపెట్టిన అవివేకమైన రీతి, రోమా క్లెమెంటు కొరింథీయులకు వ్రాసిన మొదటి పత్రికలోని ఒక వాక్యభాగముచేత సులభముగా ఉదాహరింపబడుచున్నది. యెరికో నాశనమునకు ముందు రాహాబు వేగులవారిని చేర్చుకొనిన వృత్తాంతమును ఉదాహరించుచు, తన ఇంటినుండి ఎఱ్ఱని దారమును వ్రేలాడదీయవలెనని వారు సూచించిన విషయమును అతడు ప్రస్తావించి, వెంటనే ఇట్లు కలుపుచున్నాడు: “దేవునియందు విశ్వాసముంచి నమ్ముకొను వారందరికిని ప్రభువు రక్తముచేత విమోచన కలుగునని అది స్పష్టము చేయుచున్నది. ప్రియులారా, ఆ స్త్రీయందు విశ్వాసము మాత్రమే కాదు, ప్రవచనము కూడ ఉండెనని మీరు చూచుచున్నారు.” ఈ ఉదాహరణ పద్ధతి ఉపమానాత్మకమైనదిగాను, దూరమైన పోలికను మాత్రమే సూచించునదిగాను పరిగణింపబడినయెడల, అది సహింపదగినది; అయితే ఎఱ్ఱని రంగు అను యాదృచ్ఛిక సంగతికిని మెస్సీయ ద్వారా కలుగు విమోచనకును మధ్య ఏదైనా ఛాయారూప సంబంధమును అది సూచించుటకు ఉద్దేశింపబడినయెడల, అది అత్యంత అభక్తికరమైనదియు అనుచితమైనదియునై యున్నది. పండితుడైన వాటన్ క్లెమెంటును అతని గురువైన పౌలు ఉదాహరణముచేత సమర్థించుచు, అదే సంఘటనను “క్రీస్తు రక్తమునకు ఒక చిహ్నముగా” పరిగణించు జస్టిన్ మార్టిర్‌ను ఉదాహరించుచున్నాడు. అట్టి ప్రసిద్ధ నామములచేత నడిపింపబడి, సంస్కర్తలు తరచుగా అదే “ఆత్మీయీకరణ” పద్ధతిని అవలంబించిరి. తరువాతి దినముల మరింత ఆరోగ్యకరమైనదియు నిగ్రహమైనదియునైన విమర్శనము, మనుష్యుల ఊహలను దేవుని సర్వోన్నత వాక్యముతో విడదీయరానివిధముగా ముడిపడినవైనట్లు అవలంబింపవద్దని మనకు నేర్పియున్నది. మనము వాదించుచున్న సూత్రములను ఉదాహరించునదిగా ఈ క్రింది ఉద్ధృతభాగము గమనింపదగినది: --- … ఖచ్చితముగా వేదాంతసంబంధము కాని విషయములపై [లూథరుకు ఉన్నట్టి] అదే ఆలోచనా స్వేచ్ఛ కాల్విన్ స్వభావములో ఒక ప్రముఖ లక్షణమైయుండెను. దానికి ఒక కుతూహలకరమైన ఉదాహరణము అతని పత్రికలలో ఒకదానిలో కనబడుచున్నది; అక్కడ అతడు రాజకీయ అర్థశాస్త్రములో అల్పము కాని ప్రాముఖ్యము గల ఒక నైతిక ప్రశ్నను చర్చించెను: `ధన ఋణమునకు వడ్డీని అంగీకరించుట నైతికతకు ఎంత మేరకు అనుగుణము?' ప్రొటెస్టెంటు దేశములలో కూడ మిక్కిలి ఇటీవలి కాలము వరకు వేదాంతుల అభిప్రాయములను న్యాయవేత్తల అభిప్రాయములను విభజించుచునే యుండిన ఈ ప్రశ్నపై, కాల్విన్ అరిస్టాటిల్ అధికారమును సంఘ అధికారమును సమానమైన నిర్లక్ష్యముతో చూచుచున్నాడు.

650 చూడుము State Trials, 10, 519, మరియు లార్డ్ కాంప్‌బెల్ యొక్క ప్రధాన న్యాయమూర్తుల జీవితచరిత్రలు (Lives of the Chief-Justices), సంపుటి 2 పుట 126. 651 చూడుము వాటన్ ముద్రణ, 1718, కేంబ్రిడ్జ్, అధ్యాయము 12 పుట 54. 652 Dial. cum Tryphone. 653 అతని చిన్న గ్రంథములలో (Tracts) వ్యక్తపరచబడిన అతని అభిప్రాయములను కూడ చూడుము.

మొదటిదానికి అతడు బెంథాం గారికి అయోగ్యము కాని నిశితమైనదియు తర్కబద్ధమైనదియునైన వాదమును ఎదురుపెట్టుచున్నాడు: రెండవదానికి, ఈ విషయముపై మోషే ధర్మశాస్త్రము నైతిక నిషేధము కాదు, పౌర నిషేధమని --- లేఖనములోని ఏదో ఒక ప్రత్యేక వాక్యమునుబట్టి కాక, సహజ న్యాయసూత్రములనుబట్టి తీర్పు తీర్చవలసిన నిషేధమని చూపుటద్వారా ప్రత్యుత్తరమిచ్చుచున్నాడు.''

{γ} కలవరపరచు ముండ్లవంటి ప్రశ్నలు.

యెహెజ్కేలు 18:20

ఈ వచనములోను తరువాతి వచనములలోను కాల్విన్ మానవ గ్రహణశక్తికి అతీతమైన విషయములపై కొంత మితిమీరిన నిశ్చయముతో తీర్పు చెప్పుచున్నాడు. పైకి పరస్పర విరుద్ధముగా కనబడు వాక్యములను సమన్వయపరచుటకు అతడు ప్రయాసపడుచున్నాడు; అట్లు చేయుటలో నిశ్చయముగా నిర్ణయింపలేని సూత్రములను ప్రకటించుచున్నాడు. ఉదాహరణమునకు, శిశువు యొక్క చిత్తము, దాని జననమునకు ముందే, “వక్రమైనదియు దేవునికి విరుద్ధముగా తిరుగుబాటు చేయునదియు” అని చెప్పబడుచున్నది, యెహెజ్కేలు 18:20. దేవుని రహస్య ఆలోచనలు మనకు అగమ్యమైనవని (యెహెజ్కేలు 18:23) మనకు జ్ఞాపకము చేయబడినను, ఆయన “తిరస్కరింపబడినవారిని నిత్య నాశనమునకు నియమించి, వారు నశింపవలెనని కోరుచున్నాడు” అను ప్రకటన సాహసముతో చేయబడుచున్నది. ఈ చిత్తము యొక్క స్వేచ్ఛను నాశనము యొక్క నిశ్చయతతో సమన్వయపరచుటకు కొంత ప్రయత్నము చేయబడుచున్నది; ఆ ముడి “సులభముగా విప్పబడును” అని చెప్పబడుచున్నది; అయితే దాదాపు మూడు శతాబ్దముల అనుభవము, ఈ ఉద్రేకకరమైన వివాదములు తృప్తికరముగా పరిష్కరింపబడలేదని రుజువుపరచియున్నది: యెహెజ్కేలు 18:25లో అవి పిలువబడినట్లు అవి ఇప్పటికిని “కలవరపరచు ముండ్లవంటి ప్రశ్నలే”; విశ్వాసము దృష్టిగా మార్చబడునను వాగ్దానము నెరవేరు వరకు అవి అట్లే యుండవలెను. ఒక హెబ్రీ ప్రవక్తపై వ్యాఖ్యానించునప్పుడు ఈ గహనమైన అంశములలోనికి ప్రవేశించుట అభిలషణీయముగా కనబడుట లేదు: యెహెజ్కేలుకు కలిగిన ప్రత్యక్షత తన విషయవస్తువులో పౌలుకు కలిగినదానికంటె ఎంతో భిన్నమైనది: సువార్త సిద్ధాంతములు ప్రవక్తలకు సంపూర్ణముగా తెలియజేయబడెనని గాని, వారి భాష దూరమునున్న అన్యజనుల సంతానమైన మనకు పదశః బంధకరమైనదని గాని ఊహించుటకు ఏ అవసరమును లేదు.

ఈ “వ్యాసములలో” మనము సరియైన వ్యాఖ్యానమునకు కొన్ని సాధారణ సూత్రములను సూచించుటకును, మన సంస్కర్త కొంత మానవ సహజమైన బలహీనతచేతను, కొంత తన కాలమున ప్రచారములో ఉన్న తత్త్వశాస్త్ర విధానములచేతను అబద్ధ వేదాంతముచేతను పడిన కొన్ని పొరపాట్లను సూచించుటకును మాత్రమే సాహసించుచున్నాము. కఠినమైనదియు అంకితమైనదియునైన భక్తిలో అతడు తన యుగమును ఎంతో స్పష్టముగా అధిగమించి, అనేకులైన సంస్కర్తలు పాల్గొనిన కల్పనాత్మక ఊహలను తప్పించుకొనినను; ప్రత్యక్షతచేత ఎన్నడును నిర్ణయింపబడని ప్రశ్నలను నిశ్చయముతో బోధించుచున్నాడను ఆరోపణకు కాల్విన్ కొన్నిసార్లు పాత్రుడగుచున్నాడు. ఈ విషయములో మనము అతనిని సహించుచు, అతని వివేకవంతమైనవియు ఉపదేశకరమైనవియునైన ఉపన్యాసములవలన ప్రయోజనము పొందుదము; అతని నీడ అంచులలో నడుచుటకైనను అతని ఆధునిక నిందకులు యోగ్యులు కారని జ్ఞాపకముంచుకొందము.

కలవరమునకు మరియొక ఉదాహరణము యెహెజ్కేలు 20:39లో కనబడుచున్నది. “అనిశ్చితి” అనునది “ది ఇంటరిమ్” (The Interim) అని పిలువబడిన చక్రవర్తి ఐదవ చార్లెస్ యొక్క శాసనమును సూచించుచున్నది. దానిపై కాల్విన్ ద్వేషము యథార్థమైనది, కాని అవివేకమైనది. అది మెరుగైన సంగతులకు మొదటి అడుగు. చూడుము మోషైమ్, శతాబ్దము 16 విభాగము 1, మరియు మెక్లేన్ వివరణలో ఉదాహరింపబడిన ఆధారములు.

పదునారవ వ్యాసము

654 ఆచార్యుడు డుగాల్డ్ స్టూవర్ట్ ఎన్‌సైక్లోపీడియా బ్రిటానికాకు వ్రాసిన ప్రాథమిక వ్యాసము.

విశ్రాంతిదినము ఒక సంస్కారమును ఒక మర్మమును.

యెహెజ్కేలు 20:13, 14

“విశ్రాంతిదినము సంస్కారము” అను కాల్విన్ ప్రకటనకు కాల్విన్ యొక్క ఆధునిక పాఠకుడు ఆశ్చర్యపడవద్దని మనము ఇదివరకే హెచ్చరించియున్నాము. రెండు సంస్కారములు మాత్రమే ఉండగలవను భావముతో ఈ దినములలో మనము ఎంతగా నిండియున్నామనగా, మూడవదాని సంభావ్యతను వెంటనే తిరస్కరించుచున్నాము. ఇది ఈ అధ్యాయపు 20వ వచనముపై వివరణలో చెప్పబడిన సూత్రములకు పాఠకుని గమనమును మరల విపులముగా ఆకర్షించునట్లు మనలను చేయుచున్నది.

పరిశుద్ధ లేఖనములో కనబడని అనేక పదములు వేదాంత చర్చలలో కనబడుచున్నవి. వీటిలో Sacramentum, Persona, Trinitas, Unitas అను పదములున్నవి.

ఇవి క్రొత్త నిబంధనలో కనబడు సమానార్థక గ్రీకు పదముల కేవల అనువాదములైనయెడల, కష్టమంతయు తొలగిపోవును; అయితే అవి అట్టివి కావు, అయినను అవి మొదట ఏ అర్థములో ఉపయోగింపబడెనో ఆ అర్థములో తీసికొనినయెడల అపొస్తలుల భావములను సరిగా వ్యక్తపరచుచున్నవి. ఈ తరువాతి కాలముల ప్రొటెస్టెంటు వాటిని సరిగా గ్రహింపగోరినయెడల, స్కూల్‌మెన్‌లలోను రోమా సంఘపు ప్రధాన రచయితలలోను వాటి ఉపయోగమును అధ్యయనము చేసి, ఆ తరువాత సంస్కర్తల రచనలను సమీపింపవలెను. లారెన్స్ యొక్క బాంప్టన్ ఉపన్యాసములు ఇదివరకే పేర్కొనబడినవి: వీటితోపాటు, బిషప్ డావెనెంట్ కేంబ్రిడ్జ్‌లో మార్గరెట్ వేదాంత ఆచార్యుడుగా ఉన్నప్పుడు వేదాంత ప్రశ్నలపై వ్రాసిన Determinationes, అతని సొంత కాలమునకు వెంటనే ముందున్న దినములలోని వేదాంత వివాదముల విషయవస్తువునకు విలువైన నమూనాయై యున్నవి. (చూడుము 1634 ముద్రణ, మరియు 1639 ముద్రణ కూడ, కేంబ్రిడ్జ్ క్వీన్స్ కళాశాల గ్రంథాలయములో.) వేదాంతముపై ఆంగ్ల రచయితలు సంప్రదాయ పదజాలమునకు తెలియకయే లోబడియుండుట కారణమున అతి గొప్ప పొరపాట్లు చేసియున్నారు. దానిని పదములకు దాస్యము అని న్యాయముగా పిలువవచ్చును. పదసంబంధమైన సనాతనత్వము కొరకు ఆతురపడుటచేత వారు వాస్తవములను మరచిపోయిరి. ఇది ఆత్మసంబంధమైన వాస్తవములు దొరకని చోట్ల వాటిని వెదకునట్లు వారిని నడిపించెను. దీని కారణమును వెదకుచు, మన వేదాంత పదప్రయోగములలో అనేకమును లాటిన్ వల్గేట్ ద్వారా మనము పొందియుండుటనుండి అది ఉత్పన్నమగుచున్నదని కనుగొనుచున్నాము. మరియు సంస్కర్తల పదములు మాత్రమే కాక, వారి భావములు కూడ, వారు తిరస్కరించిన మత తత్త్వశాస్త్రము క్రింద వారు పొందిన విద్యచేత రంగు పూయబడియున్నవి. ఉదాహరణమునకు కాల్విన్, యెహెజ్కేలు 20:16లో “guttam pietatis” అను పదబంధమును; యెహెజ్కేలు 20:20లో “guttam fidei” అను పదబంధమును; యెహెజ్కేలు 20:19లో “suis commentis inficiunt legem ipsius” అను పదబంధమును ఉపయోగించుచున్నాడు; మొదటి రెండు పదప్రయోగములు భక్తియు విశ్వాసమును ఆత్మలోని గుణములై పరిమాణముచేత కొలువదగినవని సూచించుచున్నవి; తరువాతిది మనుష్యుని కల్పనలు దేవుని ధర్మశాస్త్రము యొక్క పవిత్రతను ఏదో విధముగా ప్రభావితము చేయగలవని సూచించుచున్నది. అనేక ఆసక్తికరమైన అంశములపై కాల్విన్ పదప్రయోగములు తరచుగా ఏ సూత్రముమీద ఆధారపడియున్నవో మనము ఎరిగియుండునట్లు ఈ విధమైన ఉదాహరణములు ఇక్కడ సూచింపబడుచున్నవి. sacramentum వలెనే ఇతర పదములు కూడ కాల్విన్‌చేత వాటి ఆధునిక అర్థముకంటె కొంత భిన్నమైన అర్థములో ఉపయోగింపబడుచున్నవి. ఉదాహరణమునకు, virtus మరియు virtutes, doctrina మరియు religio ఈ ఉపన్యాసములంతటను కనబడుచు, వాటి ఆంగ్ల సమానార్థకముల కొరకు కొన్నిసార్లు వివరణాత్మక పదబంధము అవసరమగుచున్నవి.

యెహెజ్కేలు 20:29లో religio అనునది విగ్రహములకు చూపబడిన గౌరవము కొరకు వచ్చుచున్నది; మరియు ``mysterium`` అను పదమును దాని పరిచితమైన అర్థములో కాక దాని ప్రాచీన శాస్త్రీయ అర్థములో తీసికొనవలెను. టెర్టుల్లియన్, సిప్రియన్, ఆంబ్రోసు ఉపయోగించిన ప్రతులలో గ్రీకు {μυστηριόν} అను పదము “sacramentum`` అని అనువదింపబడెను.

తదనుగుణముగా టెర్టుల్లియన్ త్రిత్వమును గూర్చిన సిద్ధాంతమును మన ప్రభువు అవతారమును గూర్చిన సిద్ధాంతమును … అని పిలుచుచున్నాడు.

ప్రుడెన్షియస్ దానిని ``క్రైస్తవ బోధ అంతటి” కొరకు ఉపయోగించుచున్నాడు, పౌలు {μυστηρίον} అను పదమును 1 కొరింథీయులకు 4:1లో ఉపయోగించినట్లు. ఏ పాఠకుడును కాల్విన్‌కు తొందరపాటుతో తీర్పు తీర్చక, తనలోనే ఉన్న పొరపాటును లేక అసమంజసతను కనుగొనుటకు నడిపింపబడునట్లు, పదముల ఉపయోగములో ఈ భేదమును సూచించుట చాలును. కాల్విన్‌కంటె మరింత దృఢమైన నామవాదులైన (Nominalists) సంస్కర్తలు విశ్వాస వాస్తవములను నిరాకరింపలేదు; అయితే అవి ఎక్కడ మాత్రమే దొరకునో అక్కడ వాటిని వెదకిరి: ఆచారములలోను, పదములలోను, విశ్వాస ప్రమాణములలోను, క్రతువులలోను కాక, మనుష్యుని అంతరంగ ఆత్మలో; మన నైతిక ఆత్మసంబంధమైన స్వభావములో; దేవుని స్వభావములోను ప్రత్యక్షతలోను; పరిశుద్ధాత్మ బోధలలోను నడిపింపులలోను; మరియు తమ ప్రభువైన క్రీస్తుయేసునందు నూతనముగా సృజింపబడినవారందరి నూతనపరచబడిన జీవితములలోను సమాధానకరమైన మరణములలోను.