యోహాను 5

యోహాను 5

యోహాను 5:1-9

1. ఇవి జరిగిన తరువాత యూదుల పండుగ యొకటి వచ్చెను గనుక యేసు యెరూషలేమునకు వెళ్లెను. 2. యెరూషలేములో గొఱ్ఱెల సంతయొద్ద హెబ్రీభాషలో బేతెస్ద అనబడిన యొక కోనేరు కలదు; దానికి అయిదు మంటపములు కలవు. 3. ఆ మంటపములలో రోగులు, గ్రుడ్డివారు, కుంటివారు, ఊచకాలుచేతులవారు గొప్ప సమూహముగా పడియుండి నీటి కదలికకొరకు కనిపెట్టుచుండిరి. 4. ఏలయనగా విరామములలో ఒక దూత ఆ కోనేటిలోనికి దిగి నీళ్లు కదలించుచుండెను; నీళ్లు కదలింపబడిన తరువాత మొదట ఎవడు దిగునో వాడు అంతకుముందు తనకున్న వ్యాధి ఏదైనను దానినుండి స్వస్థపడుచుండెను. 5. అక్కడ ముప్పదియెనిమిది ఏండ్లు బలహీనతలో గడిపిన యొక మనుష్యుడుండెను. 6. యేసు, వాడు పడియుండుట చూచి, వాడు అప్పటికే బహుకాలమునుండి వ్యాధిగలవాడై యున్నాడని యెరిగి–స్వస్థపడగోరుచున్నావా? అని వానితో చెప్పెను. 7. ఆ రోగి–అయ్యా, నీళ్లు కదలింపబడినప్పుడు నన్ను కోనేటిలోనికి దించుటకు నాకెవడును లేడు; నేను వచ్చుచుండగా మరియొకడు నాకంటె ముందుగా దిగునని ఆయనకు ఉత్తరమిచ్చెను. 8. యేసు–నీవు లేచి నీ పరుపెత్తికొని నడువుమని వానితో చెప్పెను. 9. వెంటనే ఆ మనుష్యుడు స్వస్థతనొంది తన పరుపెత్తికొని నడిచెను. ఆ దినము విశ్రాంతిదినము.

1. యూదుల పండుగ యొకటి వచ్చెను. ఇది ఏ పండుగయో సువార్తికుడు స్పష్టముగా చెప్పకపోయినను, ఇక్కడ వివరింపబడినది క్రీస్తు గలిలయకు వచ్చిన వెంటనే జరిగినదైనయెడల, ఆయన పెంతెకొస్తును ఉద్దేశించుచున్నాడని ఊహించుట సంభవమైనది. ఏలయనగా పస్కా అయిన వెంటనే ఆయన యెరూషలేమునుండి బయలుదేరెను; సమరయగుండా ప్రయాణము చేయుచుండగా కోతకాలమునకు ఇంక నాలుగు నెలలున్నవని లెక్కించెను; గలిలయలో ప్రవేశించి ఆ రాజోద్యోగి కుమారుని స్వస్థపరచెను. ఆ తరువాత పండుగ వచ్చెనని సువార్తికుడు చెప్పుచున్నాడు; కాబట్టి కాలక్రమము దానిని పెంతెకొస్తుగా గ్రహింపవలెనని మనలను నిర్ణయించునట్లు నడిపించుచున్నది; అయినను ఆ విషయమును గూర్చి నేను వాదింపను. క్రీస్తు ఆ పండుగకు యెరూషలేమునకు వచ్చుటకు కారణము: ఒక వైపున, ఆ కాలమందు అక్కడ కూడియున్న గొప్ప జనసమూహమును బట్టి తన బోధను మరి విస్తారముగా ప్రకటించుటకు ఆయనకు అవకాశము కలిగెను; మరియొక వైపున, మనలను ధర్మశాస్త్రపు దాస్యమునుండి విమోచించుటకై ఆయన ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడియుండుట అవసరమైయుండెను; ఇది మనము ఇదివరకే ఇతర సందర్భములలో వివరించియున్నాము.

2. యెరూషలేములో గొఱ్ఱెల సంతయొద్ద యొక కోనేరు కలదు. స్థలమునకు సంబంధించిన సంగతి చేర్చబడుచున్నది; దానినుండి ఆ అద్భుతము దాచబడలేదనియు, కొద్దిమందికి మాత్రమే తెలిసినది కాదనియు మనము గ్రహించుచున్నాము; ఏలయనగా ఆ స్థలము అక్కడికి వచ్చుచుండిన అనేకమంది జనులవలన ప్రసిద్ధమైయుండెనని ఆ అయిదు మంటపములు చూపించుచున్నవి; మరియు ఇది దేవాలయమునకు దాని సమీపతనుబట్టి కూడ సూచింపబడుచున్నది. అదియుగాక, అనేకమంది రోగులు అక్కడ పడియుండిరని సువార్తికుడు స్పష్టముగా చెప్పుచున్నాడు. ఆ పేరు యొక్క అర్థమునుగూర్చి చెప్పవలెనంటే, బేతెస్ద అనుటకు బదులుగా బేతెదెర్ అని చదివి, దానికి మంద యొక్క గృహము అని అర్థము చెప్పిన జెరోము యొక్క కల్పితమైన అభిప్రాయమును పండితులు న్యాయముగానే త్రోసివేయుచున్నారు; ఏలయనగా ఇక్కడ గొఱ్ఱెల సంతకు సమీపముగానున్న యొక కోనేరును గూర్చి ప్రస్తావింపబడుచున్నది. దానిని చేపలు పట్టు స్థలము అను అర్థముతో బేతెస్ద అని చదువువారికి తమ పక్షమున ఏ హేతువును లేదు. దానిని ప్రవహింపజేయు స్థలము అని వివరించువారి అభిప్రాయమునకు ఎక్కువ సంభవము కలదు; ఏలయనగా హెబ్రీ పదము (אשד, Eshed) బయటికి ప్రవహించుట అను అర్థమిచ్చుచున్నది; అయితే ఆ కాలమందు సాధారణముగా మాటలాడు విధముగా సువార్తికుడు దానిని ఎస్ద అని ఉచ్చరించెను. యాజకులు దానినుండి నీళ్లు తోడుకొనుటకై కాలువలద్వారా నీళ్లు దానిలోనికి తేబడెనని నేను తలంచుచున్నాను; లేదా నీళ్లు గొట్టములద్వారా దానిలోనికి పోయబడుచుండెను అను సంగతినిబట్టి ఆ స్థలమునకు ఆ పేరు వచ్చియుండవచ్చును. బలిగా అర్పింపవలసిన పశువులు అక్కడికి తేబడుచుండెను గనుక అది గొఱ్ఱెల సంత అనబడెనని నా అభిప్రాయము.

93 "Et qui avoyent les membres secs;" — "మరియు అవయవములు ఎండిపోయినవారు." 94 "Par intervalles, ou, en certain temps;" — "విరామములలో, లేక, నియమిత కాలమందు."

3. ఆ మంటపములలో గొప్ప సమూహము పడియుండెను. ఆరాధించుటకు దేవాలయములోనికి వెళ్లుచుండిన జనులు అటుగా దాటిపోవుచుండగా భిక్షమడుగుటకై రోగులు ఆ మంటపములలో పడియుండియుండవచ్చును; మరియు బలిగా అర్పింపవలసిన పశువులను అక్కడనే కొనుట కూడ వాడుకయైయుండెను. అయినను ధర్మశాస్త్రమందు నియమింపబడిన ఆరాధనను, దేవాలయము యొక్క పరిశుద్ధతను ఈ విధముగా సిఫారసు చేయుటకై దేవుడు ప్రతి పండుగయందు కొంతమందిని స్వస్థపరచుచుండెను. అయితే మతము అత్యంత వర్ధిల్లుచుండిన కాలమందు ఈలాటిదేదియు జరిగినట్టు మనము చదువనప్పుడు, మరియు ప్రవక్తల యుగమందు సహితము అసాధారణ సందర్భములలో తప్ప అద్భుతములు జరుగనప్పుడు, ఆ జనము యొక్క స్థితి ఇంతగా క్షీణించి దాదాపు నాశనమైయుండిన సమయమున దేవుని శక్తియు కృపయు సాధారణముకంటె అధిక ప్రకాశముతో కనుపరచబడెనని నమ్ముట అవివేకముగా కనబడదా? అని ఎవరైన అడుగవచ్చును. దానికి నా ఉత్తరమేమనగా, నా అభిప్రాయములో రెండు కారణములు కలవు. ప్రవక్తలలో నివసించుచుండిన పరిశుద్ధాత్మ దైవసాన్నిధ్యమునకు చాలినంత సాక్షియైయుండెను గనుక ఆ కాలమందు మతమునకు వేరే స్థిరపరచుట అవసరము లేకపోయెను; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము సమృద్ధిగా చాలినంత అద్భుతములచేత స్థిరపరచబడియుండెను, మరియు తాను ఆజ్ఞాపించిన ఆరాధనను తాను అంగీకరించుచున్నానని దేవుడు లెక్కలేనన్ని సాక్ష్యములచేత వ్యక్తపరచుట మానలేదు. అయితే క్రీస్తు రాకడ సమయమునకు, వారు ప్రవక్తలు లేనివారై వారి స్థితి మిక్కిలి దుర్దశలో నుండగా, నలుదిక్కులనుండి నానావిధములైన శోధనలు వారిని ఒత్తుచుండగా, దేవుడు తమను పూర్తిగా విడిచిపెట్టెనని తలంచి ఆ విధముగా అధైర్యపడి తొలగిపోకుండునట్లు వారికి ఈ అసాధారణ సహాయము అవసరమైయుండెను. ఏలయనగా ప్రవక్తలలో మలాకీ కడపటివాడని మనకు తెలియును; కాబట్టి క్రీస్తు ప్రత్యక్షమగువరకు మోషేద్వారా ఇయ్యబడిన ధర్మశాస్త్రమును యూదులు జ్ఞాపకము చేసికొనవలెనను ఈ హెచ్చరికతో అతడు తన బోధను ముగించుచున్నాడు (మలాకీ 4:4). క్రీస్తు కొరకు మరి బలమైన ఆశతో వారు రగులుకొనునట్లును, ఆయన వారికి ప్రత్యక్షపరచబడినప్పుడు మరి ఎక్కువ భక్తితో ఆయనను అంగీకరించునట్లును, వారికి ప్రవక్తలు లేకుండ చేసి కొంతకాలము వారిని ఎదురుచూపులో ఉంచుట ప్రయోజనకరమని దేవుడు చూచెను. అయినను దేవాలయమునకును బలులకును, లోకమునకు రక్షణ తెలియజేయబడవలసిన ఆ సమస్త ఆరాధనకును సాక్ష్యములు కొదువగా ఉండకుండునట్లు, దేవుడు తమను ఇతర జనములనుండి వేరుపరచుటకు మంచి కారణము కలదని యూదులు తెలిసికొనునట్లు, ప్రభువు వారి మధ్య ఈ స్వస్థపరచు వరమును నిలిపియుంచెను. ఏలయనగా దేవుడు రోగులను స్వస్థపరచుటద్వారా — పరలోకమునుండి చాపబడిన బాహువుచేతనో యన్నట్లు — ధర్మశాస్త్రపు ఆజ్ఞనుండి వారు పొందిన ఈ విధమైన ఆరాధనను తాను అంగీకరించుచున్నానని స్పష్టముగా చూపించెను. రెండవదిగా, అందరి మనస్సులు మరి బాగుగా మేల్కొలుపబడునట్లు, విమోచనకాలము సమీపించుచున్నదనియు, రక్షణకర్తయైన క్రీస్తు అప్పటికే సమీపముగా ఉన్నాడనియు ఈ సూచకక్రియలద్వారా వారికి జ్ఞాపకము చేయవలెనని దేవుడు ఉద్దేశించెనని నాకు సందేహము లేదు. ఆ యుగమందు సూచకక్రియలు ఈ రెండు ఉద్దేశములను నెరవేర్చెనని నేను తలంచుచున్నాను; మొదటిది, దేవుడు తమతో కూడ ఉన్నాడని యూదులు తెలిసికొని, ఆ విధముగా ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయులై స్థిరముగా నిలుచుటకును; రెండవది, నూతనమైనదియు అపూర్వమైనదియునైన యొక స్థితికొరకు వారు ఆసక్తితో నిరీక్షించుటకును.

కుంటివారు, గ్రుడ్డివారు, ఊచకాలుచేతులవారు. మన ప్రభువు స్వస్థపరచిన వ్యాధులు సాధారణమైనవి కావని మనకు తెలియజేయు ఉద్దేశముతో సువార్తికుడు వాటిలో కొన్ని రకములను లెక్కించుచున్నాడు; ఏలయనగా కుంటివారికిని గ్రుడ్డివారికిని ఊచకాలుచేతులవారికిని మానవ ఔషధములు ఏ మాత్రమును ఉపయోగపడవు. అంత గొప్ప జనసమూహములో అవయవములయందు అన్ని రకముల వికారములను చూచుట నిజముగా దుఃఖకరమైన దృశ్యమే; అయినను అతి విస్తారమైనదియు అత్యుత్తమముగా శిక్షణపొందినదియునైన సైన్యమును చూచుటకంటె అక్కడ దేవుని మహిమ మరి ప్రకాశముగా వెలిగెను. ఏలయనగా దేవుని అసాధారణ శక్తి ప్రకృతి యొక్క లోపములను సరిదిద్ది బాగుచేయుటకంటె ఘనమైనది ఏదియు లేదు; ఆయన తన అపరిమితమైన మంచితనముచేత మనుష్యుల బాధలను ఉపశమింపజేయుటకంటె సుందరమైనదియు ఆనందకరమైనదియు ఏదియు లేదు. ఈ కారణముచేత, ఆ దేశనివాసులు మాత్రమే గాక పరదేశులు కూడ తన మహాత్మ్యమును గ్రహించి ధ్యానించునట్లు ఇది యొక ప్రకాశమానమైన రంగస్థలముగా ఉండవలెనని ప్రభువు ఉద్దేశించెను; మరియు నేను ఇదివరకే సూచించినట్లు, దేవుడు తన హస్తమును చాపి తాను అక్కడ ఉన్నానని స్పష్టముగా చూపినప్పుడు, అది దేవాలయమునకు చిన్న అలంకారమును మహిమయు కాదు.

4. ఏలయనగా ఒక దూత దిగెను. రోగులను స్వస్థపరచుట నిస్సందేహముగా దేవునికి మాత్రమే చెందిన కార్యము; అయితే ఆయన దూతల పరిచర్యను కార్యసాధనను వాడుకొనుట అలవాటు గనుక, ఈ పనిని నెరవేర్చుమని ఒక దూతకు ఆజ్ఞాపించెను. ఈ కారణముచేత దూతలు ప్రధానులు లేక అధికారములు అనబడుచున్నారు (కొలొస్సయులకు 1:16); దేవుడు తన శక్తిని వారికి అప్పగించి పరలోకమందు పనిలేకుండ ఉన్నాడని కాదు, గాని వారియందు శక్తివంతముగా క్రియచేయుటద్వారా ఆయన తన శక్తిని ఘనముగా చూపించి ప్రదర్శించుచున్నాడు గనుకనే. కాబట్టి దేవుని మహిమ మనకు బహుదూరముగా ఉన్నట్లు దానిని మరుగుపరచునంతగా, దూతలకు ఏదైనను చెందునని ఊహించుటయు, లేక వారిని మనకును దేవునికిని మధ్య సంబంధము కలిగించు మధ్యవర్తులుగా నియమించుటయు దుష్టమైనదియు సిగ్గుకరమైనదియునైయున్నది; దానికి భిన్నముగా ఆయన తన సాన్నిధ్యమును కనుపరచు సాధనములుగా వారిని వాడుకొనుచున్నాడు. ప్లేటో యొక్క అవివేకపు ఊహాగానములనుండి మనము జాగ్రత్తపడవలెను; ఏలయనగా దూతలు మనకొరకు అనుగ్రహము సంపాదించునట్లు మనము వారియొద్దకు వెళ్లవలసినంతగా మనకును దేవునికిని మధ్యనున్న దూరము అంత గొప్పది కాదు; దానికి భిన్నముగా, మనము క్రీస్తునొద్దకే సూటిగా రావలెను, అప్పుడు ఆయన నడిపింపుచేతను సంరక్షణచేతను ఆజ్ఞచేతను దూతలను మన రక్షణకు సహాయకులుగాను పరిచారకులుగాను మనము కలిగియుందుము.

విరామములలో. దేవుడు ఒక్క క్షణములోనే వారందరిని ఒకేసారి స్వస్థపరచియుండగలడు; అయితే ఆయన అద్భుతములకు వాటి ఉద్దేశము కలదు గనుక, వాటికి వాటి పరిమితి కూడ ఉండవలెను; ఎలీషా కాలమందు అనేకులు చనిపోయినను ఒక్క బాలుడు మాత్రమే మృతులలోనుండి లేపబడెననియు (2 రాజులు 4:32), కరవు కాలమందు అనేకమంది విధవరాండ్రు ఆకలితో బాధపడినను ఏలీయాచేత ఒక్కతె దారిద్ర్యము మాత్రమే తీర్చబడెననియు (1 రాజులు 17:9; లూకా 4:25) క్రీస్తు కూడ వారికి జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు. ఆ విధముగానే కొద్దిమంది రోగుల విషయములో తన సాన్నిధ్యమును ప్రదర్శించుట చాలునని ప్రభువు ఎంచెను. అయితే ఇక్కడ వివరింపబడిన స్వస్థపరచు విధానము, మనుష్యులు దేవుని కార్యములను తమ సొంత తీర్పునకు లోబరచుటకంటె అసమంజసమైనది ఏదియు లేదని స్పష్టముగా చూపించుచున్నది; ఏలయనగా, దయచేసి చెప్పుడి, కదలింపబడిన నీటివలన ఏ సహాయమును ఏ ఉపశమనమును ఆశింపవచ్చును? అయితే ఈ విధముగా మన సొంత ఇంద్రియములను మనకు లేకుండ చేయుటద్వారా ప్రభువు మనలను విశ్వాసమునకు విధేయులగుటకు అలవాటుపరచుచున్నాడు. దేవుని వాక్యమునకు విరుద్ధమైనను మన హేతువునకు నచ్చినదానిని మనము మిక్కిలి ఆతురముగా అనుసరించుచున్నాము; కాబట్టి మనలను తనకు మరి విధేయులనుగా చేయుటకై ఆయన తరచుగా మన హేతువునకు విరుద్ధమైన సంగతులను మన యెదుట ఉంచుచున్నాడు. మనము చేయుచున్నది నిష్ప్రయోజనమని మన సొంత అభిప్రాయమైనను, మన కన్నులు మూసికొని సూటియైన వాక్యమును అనుసరించినప్పుడే మనము మన వినయపూర్వకమైన విధేయతను కనుపరచుచున్నాము. సిరియనుడైన నయమానునందు ఈ విధమైన దృష్టాంతము మనకు కలదు; అతడు తన కుష్ఠరోగమునుండి స్వస్థపడునట్లు ప్రవక్త అతనిని యొర్దానుకు పంపుచున్నాడు (2 రాజులు 5:10). మొదట అతడు నిస్సందేహముగా దానిని యొక పరిహాసముగా తృణీకరించుచున్నాడు; అయితే తరువాత, దేవుడు మానవ హేతువునకు విరుద్ధముగా క్రియచేయునప్పుడు ఆయన మనలను ఎన్నడును పరిహసింపడనియు నిరాశపరచడనియు అతడు వాస్తవముగా గ్రహించుచున్నాడు.

మరియు నీళ్లు కదలించెను. అయినను దేవుడు తన చిత్తానుసారముగా మూలకములను స్వేచ్ఛగా వాడుకొనుచున్నాడనియు, కార్యఫలమును తనకే ఆపాదించుకొనుచున్నాడనియు నీటి కదలిక స్పష్టమైన రుజువైయుండెను. ఏలయనగా దేవునికి మాత్రమే చెందినదానిని సృష్టములకు ఆపాదించుట మిక్కిలి సాధారణమైన దోషము; అయితే స్వస్థతకు కారణమును కదలింపబడిన నీటియందు వెదకుట పరమ మూర్ఖత్వమగును. కాబట్టి ఆయన బాహ్యమైన చిహ్నమును ఏ విధముగా చూపుచున్నాడనగా, ఆ చిహ్నమును చూచుటద్వారా రోగులు కృపకు ఏకైక కర్తయైన ఆయనవైపు తమ కన్నులెత్తుటకు బలవంతపెట్టబడవలెను.

5. మరియు అక్కడ యొక మనుష్యుడుండెను. ఆ అద్భుతము నిశ్చయమైనదిగా నమ్మదగినదని రుజువుపరచు వివిధ సంగతులను సువార్తికుడు కూర్చుచున్నాడు. వ్యాధి యొక్క దీర్ఘకాలము అది స్వస్థపడుననెడి నిరీక్షణ యంతటిని తీసివేసెను. నీటివలని ఔషధము తనకు లేకుండపోయెనని ఈ మనుష్యుడు మొరపెట్టుచున్నాడు. నీటిలోనికి తన్నుతాను పడవేసికొనుటకు అతడు తరచుగా ప్రయత్నించెను గాని ఫలము లేకపోయెను; అతనికి సహాయము చేయుటకు ఎవడును లేడు; ఇది క్రీస్తు శక్తి మరి స్పష్టముగా ప్రదర్శింపబడుటకు కారణమగుచున్నది. తన పరుపెత్తికొనుమను ఆజ్ఞ యొక్క భావము కూడ ఇదే, అనగా అతడు క్రీస్తు కార్యముచేత తప్ప మరి ఏ విధముగాను స్వస్థపడలేదని అందరు స్పష్టముగా చూచునట్లు; ఏలయనగా ఇంతకుముందు శక్తిలేనివైయుండిన అవయవములన్నిటియందు అతడు అకస్మాత్తుగా ఆరోగ్యముతోను బలముతోను లేచినప్పుడు, అంత ఆకస్మికమైన మార్పు దానిని చూచిన వారందరి మనస్సులను మేల్కొలిపి కదిలించుటకు మరి తగినదైయుండెను.

95 ఫ్రెంచి ప్రతి ఈలాగున్నది: "combion que du temps d'Elisee il y eust plusieurs de ladres, toutesfois nul d'eux ne fut nettoye sinon Naaman Syrien;" — "ఎలీషా కాలమందు అనేకమంది కుష్ఠరోగులున్నను, సిరియనుడైన నయమాను తప్ప వారిలో ఒక్కడును శుద్ధుడు కాలేదు," (2 రాజులు 5:14; లూకా 4:27.)

6. స్వస్థపడగోరుచున్నావా? ఇది సందేహాస్పదమైన విషయమైనట్టు ఆయన దానిని గూర్చి విచారించుట లేదు; గాని ఒక వైపున తనకు అర్పింపబడిన ఉపకారముకొరకు ఆ మనుష్యునిలో ఆశను రగులబెట్టుటకును, మరియొక వైపున అక్కడ ఉన్న సాక్షుల శ్రద్ధను మేల్కొలుపుటకును ఆయన ఈలాగు అడుగుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆకస్మిక సంఘటనలలో తరచుగా జరుగునట్లు, వారు మరియొక దానిని గూర్చి ఆలోచించుచుండినయెడల ఆ అద్భుతమును గమనింపకపోయియుందురు. కాబట్టి ఈ రెండు కారణములచేత ఈ సిద్ధపాటు అవసరమైయుండెను.

7. నాకెవడును లేడు. ఈ రోగి మనలో దాదాపు అందరము చేయుటకు అలవాటుపడినదానినే చేయుచున్నాడు; ఏలయనగా అతడు దేవుని సహాయమును తన సొంత తలంపు ప్రకారము పరిమితము చేయుచున్నాడు, మరియు తన మనస్సులో ఊహించుకొనుదానికంటె అధికమైనదేదియు తనకు కలుగునని నమ్ముటకు సాహసింపడు. క్రీస్తు అతని బలహీనతను క్షమించుచున్నాడు; మరియు ఇందులో మనలో ప్రతివాడు అనుదినము అనుభవించు ఆ సహనమునకు యొక అద్దము మనకు కలదు; ఒక వైపున మనము మన అందుబాటులోనున్న సాధనములపైనే మన దృష్టిని నిలుపుచుండగా, మరియొక వైపున ఆయన మన నిరీక్షణకు విరుద్ధముగా మరుగైన స్థలములనుండి తన హస్తమును కనుపరచి, ఆ విధముగా ఆయన మంచితనము మన విశ్వాసము యొక్క ఇరుకైన హద్దులను ఎంతగా మించిపోవుచున్నదో చూపించుచున్నాడు. అదియుగాక, ఈ దృష్టాంతము మనకు ఓర్పును నేర్పవలెను. ఆదినుండి ఈ దీనునికి అనుగ్రహింపవలెనని దేవుడు నిర్ణయించిన ఉపకారమును ఆయన ఆలస్యము చేసిన ముప్పదియెనిమిది సంవత్సరములు దీర్ఘకాలమే. కాబట్టి మనము ఎంతకాలము ఎదురుచూపులో ఉంచబడినను, మన బాధల క్రింద మూలుగుచున్నను, ఆ దీర్ఘకాలపు విసుగుచేత మనము ఎన్నడును అధైర్యపడకుందము; ఏలయనగా మన శ్రమలు దీర్ఘకాలము కొనసాగినప్పుడు, వాటికి ముగింపు మనకు కనబడకపోయినను, దేవుడు ఆశ్చర్యకరుడైన విమోచకుడనియు, తన శక్తిచేత ప్రతి ఆటంకమును సులభముగా తొలగించువాడనియు మనము ఎల్లప్పుడు నమ్మవలెను.

9. మరియు అది విశ్రాంతిదినము. బరువులు మోసికొని యొక మనుష్యుడు నడిచిపోవుట వారు చూచినప్పుడు ఎంత గొప్ప అభ్యంతరము వెంటనే పుట్టునో క్రీస్తుకు బాగుగా తెలియును; ఏలయనగా విశ్రాంతిదినమున ఏ బరువునైనను మోయవద్దని ధర్మశాస్త్రము స్పష్టముగా నిషేధించుచున్నది (యిర్మీయా 17:21).

అయినను ఈ అపాయమును లెక్కచేయక క్రీస్తు ఈలాటి ప్రదర్శన చేయుటకు కోరుకొనుటకు రెండు కారణములుండెను; మొదటిది, ఆ అద్భుతము మరి విస్తారముగా తెలియబడుటకు; రెండవది, ఆ వెంటనే ఆయన చేసిన శ్రేష్ఠమైన ప్రసంగమునకు సందర్భమిచ్చి, అన్నట్లు, మార్గము తెరచుటకు. ఆ అద్భుతము యొక్క జ్ఞానము ఎంత గొప్ప ప్రాముఖ్యము గలదైయుండెననగా, జనులు పొందిన అభ్యంతరమును ధైర్యముగా తృణీకరించుట తన కర్తవ్యమని ఆయన కనుగొనెను; ముఖ్యముగా ఆయనకు చేతిలో న్యాయమైన సమర్థన యుండెను గనుక; దానిచేత ఆయన భక్తిహీనులను శాంతపరచకపోయినను, వారి అపనిందలను సమృద్ధిగా ఖండించెను. కాబట్టి మనము ఈ నియమమును పాటింపవలెను: లోకమంతయు రౌద్రముతో రగులుకొనినను, దేవుని మహిమ కోరినంతమట్టుకు మనము దేవుని మహిమను ప్రకటించి ఆయన కార్యములను కొనియాడవలెను. నేను చెప్పిన ఉద్దేశమును మనము దృష్టియందుంచుకొని, మన పదవి యొక్క హద్దులను మీరకుండినయెడల, మన ప్రయాసములు వెంటనే ఫలింపకపోయినను మనము కలవరపడకూడదు, అధైర్యపడకూడదు.

యోహాను 5:10-15

10. కావున యూదులు స్వస్థతనొందినవానితో–ఇది విశ్రాంతిదినము; నీవు నీ పరుపెత్తికొనుట న్యాయము కాదని చెప్పిరి. 11. అందుకు వాడు–నన్ను స్వస్థపరచినవాడు నీ పరుపెత్తికొని నడువుమని నాతో చెప్పెనని వారికి ఉత్తరమిచ్చెను. 12. కాబట్టి వారు–నీ పరుపెత్తికొని నడువుమని నీతో చెప్పిన ఆ మనుష్యుడెవడని వాని నడిగిరి. 13. ఆ స్థలములో జనులు గుంపుగా ఉన్నందున యేసు తప్పించుకొని పోయెను గనుక స్వస్థతనొందినవాడు ఆయన ఎవరో యెరుగకపోయెను. 14. ఇవి జరిగిన తరువాత యేసు దేవాలయములో వానిని కనుగొని–ఇదిగో, స్వస్థతనొందితివి; మరి ఎక్కువ కీడు నీకు కలుగకుండునట్లు ఇకను పాపము చేయకుమని వానితో చెప్పెను. 15. ఆ మనుష్యుడు వెళ్లి, తన్ను స్వస్థపరచినవాడు యేసు అని యూదులకు తెలియజెప్పెను. 16. ఆ హేతువుచేత, ఆయన విశ్రాంతిదినమున ఈ కార్యములు చేసినందున, యూదులు యేసును హింసించి ఆయనను చంపజూచిరి.

10. ఇది విశ్రాంతిదినము. విశ్రాంతిదినము యొక్క పరిశుద్ధతను కాపాడుట అందరి కర్తవ్యమైయుండెను; కాబట్టి వారు ఆ మనుష్యుని న్యాయముగాను తగినరీతిగాను నిందించుచున్నారు. అయితే ఆ మనుష్యుడు చెప్పిన సమాధానము వారికి తృప్తి కలిగింపనప్పుడు, వారు అప్పటికే దోషులగుట మొదలుపెట్టుచున్నారు; ఏలయనగా కారణము తెలిసినప్పుడు అతడు నిర్దోషిగా విడువబడవలసియుండెను. మనము చెప్పినట్లు బరువు మోయుట విశ్రాంతిదినమును మీరుటయే; అయితే అతని భుజములపై ఆ బరువు పెట్టిన క్రీస్తు తన సొంత అధికారముచేత అతనిని విడిపించుచున్నాడు. కాబట్టి ప్రతి క్రియ యొక్క కారణము పూర్తిగా తెలియబడువరకు ప్రతి తొందరపాటు తీర్పును విసర్జింపవలెనని ఈ దృష్టాంతముచేత మనకు బోధింపబడుచున్నది. దేవుని వాక్యమునకు విరుద్ధమైనదేదైనను సంకోచము లేకుండ ఖండింపబడుటకు యోగ్యమైనదే; అయితే ఈ విషయములో తరచుగా పొరపాట్లు జరుగుచుండును గనుక, మన నిర్ణయము సరియైనదిగాను నిగ్రహముగలదిగాను ఉండునట్లు మనము మొదట వినయముతోను శాంతముగాను విచారింపవలెను. ఏలయనగా దుష్ట స్వభావములచేత ముందే పక్షపాతము కలిగియుండిన యూదులకు విచారించుటకు ఓపిక లేదు గనుక, వారు తీర్పునకును మితమునకును ద్వారము మూసివేయుచున్నారు; అయితే వారు తమకు బోధింపబడుటకు ఒప్పుకొనియుండినయెడల, అభ్యంతరము తొలగింపబడుట మాత్రమే గాక, వారు గొప్ప ప్రయోజనముతో సువార్త జ్ఞానమునకు ఇంకను ముందుకు నడిపింపబడియుందురు.

యూదులు ఎంతగా తప్పుచేసిరో ఇప్పుడు మనము చూచుచున్నాము. వారు సహేతుకమైన సమర్థనను అంగీకరింపరు గనుకనే. ఆ సమర్థన ఏమనగా, ఆజ్ఞాపించుటకు శక్తియు అధికారమును గలవాని ఆజ్ఞచేతనే తప్ప తాను ఏదియు చేయుటలేదని స్వస్థతనొందినవాడు ఉత్తరమిచ్చుచున్నాడు; ఏలయనగా క్రీస్తు ఎవరో అతనికి ఇంకను తెలియకపోయినను, ఆయన దైవశక్తికి రుజువు తాను పొందెను గనుక ఆయన దేవునిచేత పంపబడెనని అతడు నిశ్చయముగా నమ్మెను, మరియు దానినుండి క్రీస్తు అధికారము కలిగినవాడనియు, కాబట్టి ఆయనకు లోబడుట తన కర్తవ్యమనియు గ్రహించుచున్నాడు. అయితే ఒక అద్భుతము అతనిని ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయుడగుటనుండి తొలగించుచున్నది అనునది గద్దింపునకు తగినదిగా కనబడుచున్నది. ఆ మనుష్యుడు వారితో వాదించుటలో వాడుకొను వాదము చాలినంత బలమైనది కాదని నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయితే ఆ ఇతరులు రెండు విధములుగా దోషులైయున్నారు; ఇది దేవుని అసాధారణ కార్యమని వారు ఆలోచింపరు, వాక్యముతో సన్నద్ధుడైన దేవుని ప్రవక్తను వినువరకు తమ తీర్పును నిలిపియుంచరు.

96 "Car Jesus s'estoit escoule de la multitude qui estoit en ce lieu-la;" — "ఏలయనగా ఆ స్థలములో ఉన్న జనసమూహమునుండి యేసు తప్పించుకొని పోయెను."

13. స్వస్థతనొందినవాడు ఆయన ఎవరో యెరుగకపోయెను. అంత గొప్ప కార్యము యొక్క మహిమ గతించిపోవలెనని క్రీస్తు నిశ్చయముగా ఉద్దేశింపలేదు; గాని దానికి కర్తను తానేనని ఆయన ఒప్పుకొనకమునుపే అది సర్వత్ర తెలియబడవలెనని ఆయన ఉద్దేశించెను. కాబట్టి ఏ వ్యక్తిని లక్ష్యపెట్టకుండ ఆ సంగతినే తీర్పు తీర్చుటకు యూదులకు సాధ్యమగునట్లు ఆయన కొంతసేపు తొలగిపోయెను. మరియు దీనినుండి ఈ మనుష్యుని స్వస్థతను అతని విశ్వాసమునకు ఆపాదింపలేమని మనము నేర్చుకొనుచున్నాము; ఏలయనగా స్వస్థతనొందిన తరువాత సహితము అతడు తన వైద్యుని గుర్తింపలేదు; అయినను అతనికి ఆజ్ఞాపింపబడినప్పుడు అతడు తన పరుపెత్తికొనెను; ఇది విశ్వాసము యొక్క నడిపింపుచేత జరిగినట్టు కనబడుచున్నది. నా మట్టుకు నేను, అతనిలో విశ్వాసము యొక్క ఏదో యొక రహస్యమైన కదలిక యుండెనని నేను నిరాకరింపనట్లే, అతడు ఆధారపడదగిన స్థిరమైన బోధగాని స్పష్టమైన వెలుగుగాని అతనికి లేదని తరువాత వచ్చుదానినుండి స్పష్టమగుచున్నదని చెప్పుచున్నాను.

14. ఇవి జరిగిన తరువాత యేసు వానిని కనుగొనెను. క్రీస్తు కొంతకాలము తన్నుతాను దాచుకొనినప్పుడు, తాను చేసిన ఉపకారము యొక్క జ్ఞాపకము నశించిపోవలెనని కాదని ఈ మాటలు మరి స్పష్టముగా చూపించుచున్నవి; ఏలయనగా ఇప్పుడు ఆయన తనంతట తానే బహిరంగముగా ప్రత్యక్షమగుచున్నాడు; ఆ కార్యము మొదట తెలియబడవలెననియు, ఆ తరువాత తాను దానికి కర్తయని ప్రకటింపబడవలెననియు మాత్రమే ఆయన ఉద్దేశించెను. ఈ వాక్యభాగము మిక్కిలి ప్రయోజనకరమైన బోధను కలిగియున్నది; ఏలయనగా క్రీస్తు, ఇదిగో, స్వస్థతనొందితివి అని చెప్పినప్పుడు, మనము కృతజ్ఞతకు ప్రేరేపింపబడనియెడల దేవుని వరములను అనుచితముగా వాడుకొనుచున్నామని ఆయన భావము. తాను అతనికి ఇచ్చినదానిని గూర్చి క్రీస్తు అతనిని నిందించుటలేదు; గాని తాను పొందిన ఉపకారమును జ్ఞాపకము చేసికొని తన జీవితకాలమంతయు తన విమోచకుడైన దేవుని సేవించునట్లు అతడు స్వస్థపరచబడెనని మాత్రమే అతనికి జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడు. ఆ విధముగా దేవుడు దెబ్బలచేత మనకు ఉపదేశించి మారుమనస్సు పొందుటకు మనలను పురికొల్పునట్లే, తన మంచితనముచేతను సహనముచేతను దానికి మనలను ఆహ్వానించుచున్నాడు; మరియు నిజముగా మనలను పూర్తిగా తనకు సమర్పితులనుగా ఉంచుటయే మన విమోచనకును దేవుని సమస్త వరములకును సార్వత్రికమైన ఉద్దేశమైయున్నది. గతించిన శిక్ష యొక్క జ్ఞాపకము మనస్సుపై ముద్రింపబడియుండనియెడలను, క్షమాపణ పొందినవాడు తన జీవితకాలమంతయు ఈ ధ్యానములో నిమగ్నుడై యుండనియెడలను ఇది జరుగనేరదు.

మనము సహించు కీడులన్నియు మన పాపములకే ఆరోపింపబడవలెనని కూడ ఈ హెచ్చరిక మనకు బోధించుచున్నది; ఏలయనగా మనుష్యుల శ్రమలు యాదృచ్ఛికమైనవి కావు, గాని మనలను శిక్షించుటకైన దెబ్బలైయున్నవి. కాబట్టి మొదట, మనలను కొట్టుచున్న దేవుని హస్తమును మనము గుర్తింపవలెను, మరియు మన బాధలు అదృష్టము యొక్క గ్రుడ్డి ఉద్రేకమునుండి పుట్టుచున్నవని ఊహింపకూడదు; తరువాత, ఆయన మంచితనముతో నిండిన తండ్రి గనుక మన బాధలయందు ఆయన ఆనందింపడనియు, కాబట్టి మన పాపములచేత ఆయన నొప్పింపబడినదానికంటె కఠినముగా మనతో వ్యవహరింపడనియు ఈ ఘనతను మనము దేవునికి ఆపాదించుచున్నాము. ఇకను పాపము చేయకుము అని ఆయన అతనికి ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, సమస్త పాపమునుండి విముక్తుడై యుండుమని ఆయన ఆజ్ఞాపించుటలేదు, గాని అతని పూర్వ జీవితమును బట్టి తులనాత్మకముగా మాటలాడుచున్నాడు; ఏలయనగా ఇకమీదట మారుమనస్సు పొంది ఇంతకుముందు చేసినట్లు చేయవద్దని క్రీస్తు అతనిని హెచ్చరించుచున్నాడు.

మరి ఎక్కువ కీడు నీకు కలుగకుండునట్లు. మిక్కిలి దయగల తండ్రి తన సుకుమారులైన లేత పిల్లలను శిక్షించునట్లు, ఆయన మనలను మృదువుగా శిక్షించు దెబ్బలచేత మనకు మేలు చేయుటలో దేవుడు సఫలుడు కానియెడల, ఆయన క్రొత్త స్వభావమును, అనగా, అట్లు చెప్పవలెనంటే, తనకు సహజము కాని స్వభావమును ధరించుటకు బలవంతపెట్టబడుచున్నాడు. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రమందు ఆయన బెదరించుచున్నట్లు (లేవీయకాండము 26:14; ద్వితీయోపదేశకాండము 28:15; కీర్తనలు 32:9), మన మొండితనమును అణచుటకై ఆయన కొరడాను పట్టుకొనుచున్నాడు; మరియు నిజముగా లేఖనములయందంతటను ఇదే విధమైన వాక్యభాగములు కనబడుచున్నవి. కాబట్టి క్రొత్త శ్రమలచేత మనము ఎడతెగక అణచివేయబడునప్పుడు, దానిని మన మొండితనమునకే ఆరోపింపవలెను; ఏలయనగా మనము లొంగని గుఱ్ఱములను కంచరగాడిదలను పోలియుండుట మాత్రమే గాక, మచ్చికచేయలేని అడవి మృగములవలె ఉన్నాము. కాబట్టి మితమైన శిక్ష నిష్ప్రయోజనమైనప్పుడు, సమ్మెటలచేతనో యన్నట్లు మనలను నలుగగొట్టుటకు దేవుడు కఠినతరమైన శిక్షను వాడుకొనినయెడల ఆశ్చర్యపడుటకు కారణము లేదు; ఏలయనగా దిద్దుబాటును సహింపనొల్లనివారు దెబ్బలచేత నలుగగొట్టబడుట తగినదే. సంక్షేపముగా, శిక్షల యొక్క ప్రయోజనము ఇకమీదట మనలను మరి జాగ్రత్తగలవారినిగా చేయుటయే. మొదటి రెండవ దెబ్బల తరువాతను మనము మొండియైన హృదయకాఠిన్యమును నిలుపుకొనినయెడల, ఆయన మనలను ఏడంతలు కఠినముగా కొట్టును. కొంతకాలము మారుమనస్సు యొక్క సూచనలు చూపిన తరువాత మనము వెంటనే మన స్వాభావిక వైఖరికి తిరిగివచ్చినయెడల, మనలను మతిమరపుగలవారినిగా రుజువుపరచునదియు సోమరితనముతో నిండినదియునైన ఈ చపలత్వమును ఆయన మరి తీవ్రముగా శిక్షించును.

మరియు ఈ మనుష్యుని వ్యక్తియందు ప్రభువు ఎంత సాత్వికముతోను దయతోను మనలను సహించుచున్నాడో మనము గమనించుట ప్రాముఖ్యము. ఆ మనుష్యుడు వృద్ధాప్యమునకు సమీపించుచుండెనని అనుకొందము; అట్లయితే జీవితపు ప్రాయకాలమందే అతడు వ్యాధిచేత పట్టబడియుండవలెను, బహుశా తన పసితనమునుండియే దానిచేత బాధింపబడియుండవచ్చును; ఇన్ని సంవత్సరములు కొనసాగిన ఈ శిక్ష అతనికి ఎంత కఠినమైనదైయుండవలెనో ఇప్పుడు ఆలోచింతము. ఈ మనుష్యుని అంత దీర్ఘకాలము క్షీణించి సగముచచ్చినవానిగా ఉండునట్లు చేయుటలో దేవుడు మితిమీరిన కాఠిన్యము చూపెనని మనము ఆయనను నిందింపలేమని నిశ్చయము; కాబట్టి మనము మరి తేలికగా శిక్షింపబడునప్పుడు, మనము బాగుగా పాత్రులమైన శిక్షల యొక్క అత్యంత కాఠిన్యమును ప్రభువు తన అపరిమితమైన మంచితనముచేత తగ్గించుచున్నాడు గనుకనే అని నేర్చుకొందము. మరియు ప్రభువు తనకిష్టమైనప్పుడెల్ల వాటికి ఇంకను చేర్చలేనంత కఠినమైనవియు తీవ్రమైనవియునైన శిక్షలేవియు లేవని కూడ నేర్చుకొందము. ఇంతకంటె భారమైన బాధలను సహించుట సాధ్యము కాదనియు, దేవుడు ఇంతకంటె ఎక్కువ తమమీదికి పంపలేడనియు చెప్పునప్పుడు, దౌర్భాగ్యులైన మనుష్యులు తమ దుష్టమైన సణుగులచేత తరచుగా భయంకరమైనవియు దిగ్భ్రాంతికరమైనవియునైన యాతనలను తమమీదికి తెచ్చుకొనుచున్నారనుటకు సందేహము లేదు. ఇది నాయొద్ద దాచబడి నా ధననిధులలో ముద్రింపబడియున్నది గదా? అని ప్రభువు సెలవిచ్చుచున్నాడు (ద్వితీయోపదేశకాండము 32:34). మరియు దేవుని శిక్షలనుండి ప్రయోజనము పొందుటలో మనము ఎంత మందముగా ఉన్నామో కూడ గమనింపవలెను; ఏలయనగా క్రీస్తు హెచ్చరిక నిరుపయోగమైనది కానియెడల, ఈ మనుష్యుని ఆత్మ ఇంకను ప్రతి దుర్గుణమునుండి పూర్తిగా శుద్ధి చేయబడలేదని దానినుండి మనము నేర్చుకొనవచ్చును. నిజముగా దుర్గుణముల వేళ్లు మనలో ఒక్కదినములోనైనను కొన్ని దినములలోనైనను పెరికివేయబడలేనంత లోతుగా ఉన్నవి; మరియు ఆత్మ యొక్క వ్యాధుల స్వస్థత కొద్దికాలము ప్రయోగింపబడిన ఔషధములచేత సాధింపబడలేనంత కష్టమైనది.

15. ఆ మనుష్యుడు వెళ్లెను. క్రీస్తును వారి ద్వేషమునకు గురిచేయుటకంటె అతని ఉద్దేశమునకు దూరమైనది మరేదియు లేదు; వారు క్రీస్తుమీద అంత క్రూరముగా రేగుదురనుటకంటె అతని నిరీక్షణకు దూరమైనది మరేదియు లేదు. కాబట్టి అతని ఉద్దేశము భక్తిగలదైయుండెను; ఏలయనగా తన వైద్యునికి న్యాయముగా చెందవలసిన ఘనతను ఆయనకు చెల్లింపవలెనని అతడు కోరెను. మరియొక వైపున యూదులు, క్రీస్తు విశ్రాంతిదినమును మీరెనని ఆయనను నిందించుటయందు మాత్రమే గాక, అత్యంత క్రూరత్వముగా విజృంభించుటయందు కూడ తమ విషమును కనుపరచుచున్నారు.

97"Que nous aurions bien meritee." (దానికి మనము నిజముగా పాత్రులమై యుండెడివారము.) 98"Quand ils disent qu'il n'est pas possible d'endurer plus grand mal, et que Dieu ne leur en scauroit envoyer davantage." (ఇంతకంటె గొప్ప కీడును సహింపలేమనియు, దేవుడు తమమీదికి ఇంతకంటె ఎక్కువ పంపలేడనియు వారు చెప్పునప్పుడు.)

యోహాను 5:17-19

17. అయితే యేసు–నా తండ్రి ఇదివరకు పనిచేయుచున్నాడు, నేనును పనిచేయుచున్నానని వారికి ఉత్తరమిచ్చెను. 18. ఆయన విశ్రాంతిదినాచారమును మీరుట మాత్రమే గాక, దేవుని తన తండ్రి అని చెప్పి, తన్ను దేవునితో సమానునిగా చేసికొనెను గనుక, ఈ హేతువుచేత యూదులు ఆయనను చంప మరి ఎక్కువగా ప్రయత్నించిరి. 19. అప్పుడు యేసు వారికి ఈలాగు ఉత్తరమిచ్చెను–మీతో నిశ్చయముగా నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను, తండ్రి యేది చేయుట కుమారుడు చూచునో అదే కాని తనంతట తానే కుమారుడు ఏదియు చేయనేరడు; ఆయన వేటిని చేయునో వాటినే కుమారుడును ఆలాగే చేయును.

17. నా తండ్రి ఇదివరకు పనిచేయుచున్నాడు. క్రీస్తు ఏ విధమైన సమర్థనను వాడుకొనుచున్నాడో మనము చూడవలెను. విశ్రాంతిదినమును ఆచరించుటను గూర్చిన ధర్మశాస్త్రము తాత్కాలికమైనదనియు, అది ఇప్పుడు కొట్టివేయబడవలెననియు ఆయన ఉత్తరమిచ్చుటలేదు; దానికి భిన్నముగా, ఇది దైవకార్యము గనుక తాను ధర్మశాస్త్రమును మీరలేదని ఆయన స్థిరపరచుచున్నాడు. విశ్రాంతిదినపు ఆచారము ధర్మశాస్త్రపు ఛాయలలో ఒక భాగమైయుండెననియు, పౌలు చూపించుచున్నట్లు (కొలొస్సయులకు 2:16) క్రీస్తు తన రాకచేత దానిని అంతము చేసెననియు నిజమే; అయితే ప్రస్తుత ప్రశ్న ఆ విషయముపై ఆధారపడియుండలేదు. ఏలయనగా తమ సొంత క్రియలనుండి మాత్రమే మనుష్యులు దూరముగా ఉండవలెనని ఆజ్ఞాపింపబడుచున్నారు; కాబట్టి సున్నతి — అది మనుష్యుల కార్యము కాక దేవుని కార్యమైయున్నది గనుక — విశ్రాంతిదినమునకు విరుద్ధము కాదు.

మోషే ధర్మశాస్త్రముచేత ఆజ్ఞాపింపబడిన పరిశుద్ధ విశ్రాంతి, మనము దేవుని కార్యములయందు నిమగ్నులమైయుండునప్పుడు భంగపడదు, అనునదే క్రీస్తు నొక్కిచెప్పుచున్నది. ఈ కారణముచేత ఆయన తన సొంత క్రియను మాత్రమే గాక, తన పరుపెత్తికొనిన మనుష్యుని క్రియను కూడ సమర్థించుచున్నాడు; ఏలయనగా అది ఆ అద్భుతమునకు అనుబంధముగాను — మనము చెప్పవచ్చునట్లు — దానిలో ఒక భాగముగాను ఉండెను; ఏలయనగా అది దానిని అంగీకరించుటయే గాని మరేదియు కాదు. అదియుగాక, కృతజ్ఞతాస్తుతియు దైవమహిమను ప్రకటించుటయు దేవుని కార్యములలో లెక్కింపబడినయెడల, దేవుని కృపకు కాళ్లతోను చేతులతోను సాక్ష్యమిచ్చుట విశ్రాంతిదినమును అపవిత్రపరచుట కాదు. అయితే యూదులు ఎక్కువగా విరోధించిన తన్నుగూర్చియే క్రీస్తు ముఖ్యముగా మాటలాడుచున్నాడు. ఆ రోగికి తాను తిరిగి అనుగ్రహించిన శరీర స్వస్థత తన దైవశక్తికి ప్రదర్శనమని ఆయన ప్రకటించుచున్నాడు. తాను దేవుని కుమారుడననియు, తన తండ్రివలెనే తానును క్రియచేయుచున్నాననియు ఆయన రూఢిగా చెప్పుచున్నాడు.

విశ్రాంతిదినము యొక్క ప్రయోజనమేమో, అది ఏ కారణములచేత ఆజ్ఞాపింపబడెనో, నేను ఇప్పుడు ఇంకను విస్తారముగా చర్చింపను. విశ్రాంతిదినమును ఆచరించుట దేవుని కార్యములకు అంతరాయము కలిగించుటకుగాని ఆటంకపరచుటకుగాని బహుదూరమై, దానికి భిన్నముగా వాటికి మాత్రమే అది తొలగి దారియిచ్చుచున్నది అని చెప్పుట ప్రస్తుత వాక్యభాగమునకు చాలును. ఏలయనగా మనుష్యులు దేవుని కార్యములను ధ్యానించుటకై తమ ఇంద్రియములన్నిటిని స్వతంత్రముగాను నిమగ్నమైనవిగాను ఉంచుకొనుటకే గాక మరి దేనికొరకు వారు తమ సొంత క్రియలనుండి దూరముగా ఉండవలెనని ధర్మశాస్త్రము ఆజ్ఞాపించుచున్నది? కాబట్టి విశ్రాంతిదినమున దేవుని కార్యములకు స్వేచ్ఛాగమనమును ఏలుబడియు అనుమతింపనివాడు ధర్మశాస్త్రమునకు అబద్ధపు వ్యాఖ్యాత మాత్రమే గాక, దానిని దుష్టముగా తలక్రిందులు చేయుచున్నాడు.

99"Il est bien vray que la ceremonie du Sabbath estoit une partie des ombres de la Loy." (విశ్రాంతిదినపు ఆచారము ధర్మశాస్త్రపు ఛాయలలో ఒక భాగమనుట నిజమే.) 100"Quand on s'employe a oeuvres de Dieu." (దేవుని క్రియలలో నిమగ్నమైయున్నప్పుడు.)

మనుష్యులు ఏడవ దినమున విశ్రమించునట్లు దేవుని మాదిరి వారి యెదుట ఉంచబడుచున్నదని ఎవరైన ఆక్షేపించినయెడల, ఉత్తరము సులభమే. దేవుడు పనిచేయుట మానెను అను విషయములో మనుష్యులు ఆయనకు సమరూపులగుటలేదు, గాని ఈ లోకపు కలవరపరచు క్రియలనుండి దూరముగా ఉండి పరలోక విశ్రాంతికొరకు ఆశపడుటద్వారానే. కాబట్టి దేవుని విశ్రాంతిదినము లేక విశ్రాంతి సోమరితనము కాదు, గాని సమాధానము యొక్క ప్రశాంత స్థితిని తనతోకూడ తెచ్చు నిజమైన సంపూర్ణతయైయున్నది. దేవుడు తన కార్యములను ముగించెనని మోషే చెప్పుదానికి (ఆదికాండము 2:2) ఇది విరుద్ధము కాదు; ఏలయనగా లోకమును నిర్మించుట ముగించిన తరువాత మనుష్యులు ఆయన కార్యములను ధ్యానించుటకు దానిని వినియోగించునట్లు దేవుడు ఆ దినమును ప్రతిష్ఠించెనని అతని భావము. అయినను తాను చేసిన లోకమును తన శక్తిచేత నిలుపుటయు, తన జ్ఞానముచేత దానిని పరిపాలించుటయు, తన మంచితనముచేత దానిని పోషించుటయు, పరలోకమందును భూమిమీదను సమస్తమును తన చిత్తానుసారముగా క్రమపరచుటయు ఆయన మానలేదు. కాబట్టి ఆరు దినములలో లోకసృష్టి ముగింపబడెను, అయితే దాని పరిపాలన ఇంకను కొనసాగుచున్నది, దాని క్రమమును నిలుపుటయందును కాపాడుటయందును దేవుడు ఎడతెగక పనిచేయుచున్నాడు; ఆయనయందు మనము బ్రదుకుచున్నాము, చలించుచున్నాము, ఉనికి కలిగియున్నాము అని పౌలు మనకు తెలియజేయుచున్నట్లును (అపొస్తలుల కార్యములు 17:28), దేవుని ఆత్మ సమస్తమును నిలువబెట్టుచున్నంతకాలము అవి నిలుచుచున్నవనియు, ఆయన తన ఆధారమును ఉపసంహరించుకొనిన వెంటనే అవి క్షీణించిపోవుచున్నవనియు దావీదు మనకు తెలియజేయుచున్నట్లును (కీర్తనలు 104:29). మరియు ప్రభువు తాను సృష్టించిన లోకమును సాధారణ దైవసంరక్షణచేత మాత్రమే నిలుపుట కాదు, గాని దాని ప్రతి భాగమును క్రమపరచి నియంత్రించుచున్నాడు, మరి విశేషముగా తన సంరక్షణలోను కాపుదలలోను చేర్చుకొనిన విశ్వాసులను తన రక్షణచేత కాపాడి కావలికాయుచున్నాడు.

నేనును పనిచేయుచున్నాను. ప్రస్తుత వ్యాజ్యము యొక్క సమర్థనను విడిచి, క్రీస్తు ఇప్పుడు ఆ అద్భుతము యొక్క అంతమును ప్రయోజనమును వివరించుచున్నాడు, అనగా దానిద్వారా తాను దేవుని కుమారుడని అంగీకరింపబడునట్లు; ఏలయనగా తన సమస్త మాటలయందును క్రియలయందును ఆయన దృష్టియందుంచుకొనిన ఉద్దేశము, తాను రక్షణకర్తయని చూపించుటయే. ఆయన ఇప్పుడు తనకు ఆపాదించుకొనునది ఆయన దైవత్వమునకు చెందినది; ఆయన తన శక్తిగల చిత్తముచేత సమస్తమును నిర్వహించుచున్నాడని అపొస్తలుడు కూడ చెప్పుచున్నట్లు (హెబ్రీయులకు 1:3). అయితే తాను దేవుడనని ఆయన సాక్ష్యమిచ్చునప్పుడు, శరీరమందు ప్రత్యక్షుడై క్రీస్తు యొక్క పదవిని నెరవేర్చునట్లే; మరియు తాను పరలోకమునుండి వచ్చితినని ఆయన రూఢిగా చెప్పునప్పుడు, తాను భూమిమీదికి ఏ ఉద్దేశముకొరకు దిగివచ్చెనో మనకు తెలియజేయుటకే ముఖ్యముగా అట్లు చెప్పుచున్నాడు.

18. ఈ హేతువుచేత యూదులు ఆయనను చంప మరి ఎక్కువగా ప్రయత్నించిరి. ఈ సమర్థన వారి రౌద్రమును చల్లార్చుటకు బహుదూరమై, వారిని మరి ఎక్కువగా రెచ్చగొట్టెను. వారి దుర్బుద్ధియు దుష్టత్వమును కఠినమైన మొండితనమును ఆయనకు తెలియనివి కావు; అయితే మొదట అప్పుడు అక్కడ ఉన్న తన శిష్యులలో కొద్దిమందికి ప్రయోజనము కలిగించవలెననియు, తరువాత వారి నివారింపశక్యముకాని ద్వేషమును బహిరంగముగా ప్రదర్శింపవలెననియు ఆయన ఉద్దేశించెను. దుష్టుల రౌద్రమునకు మనము ఎన్నడును లొంగకూడదనియు, లోకమంతయు ఎదిరించి సణిగినను, అవసరము కోరినంతమట్టుకు దేవుని సత్యమును నిలుపుటకు ప్రయత్నింపవలెననియు ఆయన తన మాదిరిచేత మనకు బోధించెను. క్రీస్తు తానే ఎల్లప్పుడు సఫలుడు కాలేదు గనుక, క్రీస్తు సేవకులు తమ కోరిక ప్రకారము మనుష్యులందరికి ప్రయోజనము కలిగింపలేదని చింతపడుటకు ఏ కారణమును లేదు; మరియు దేవుని మహిమ ఎంత సంపూర్ణముగా ప్రదర్శింపబడునో అంతగా సాతాను తన అవయవములయందును సాధనములయందును మరి తీవ్రముగా రేగుచున్నయెడల మనము ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు.

101"Le Repos de Dieu." (దేవుని విశ్రాంతి.)

ఆయన విశ్రాంతిదినమును మీరుట మాత్రమే గాక. క్రీస్తు విశ్రాంతిదినమును మీరెను గనుక యూదులు ఆయనకు విరోధులైరని సువార్తికుడు చెప్పునప్పుడు, వారు ఏర్పరచుకొనిన అభిప్రాయము ప్రకారము మాటలాడుచున్నాడు; ఏలయనగా వాస్తవ స్థితి దానికి పూర్తిగా భిన్నమైనదని నేను ఇదివరకే చూపించితిని. వారి కోపమునకు ముఖ్య కారణము, ఆయన దేవుని తన తండ్రి అని పిలుచుటయే. మరియు నిశ్చయముగా, ఇతర మనుష్యుల సాధారణ శ్రేణినుండి తన్నుతాను వేరుపరచుకొనునంతగా దేవుడు ప్రత్యేకమైన అర్థములో తన తండ్రియని గ్రహింపబడవలెనని క్రీస్తు ఉద్దేశించెను. క్రియచేయుటలో కొనసాగుటను తనకు ఆపాదించుకొనినప్పుడు ఆయన తన్ను దేవునితో సమానునిగా చేసికొనెను; మరియు క్రీస్తు దీనిని నిరాకరించుటకు బహుదూరమై, దానిని మరి స్పష్టముగా స్థిరపరచుచున్నాడు. ఇది ఆరియస్ అనుచరుల వెఱ్ఱితనమును ఖండించుచున్నది; వారు క్రీస్తు దేవుడని అంగీకరించిరి గాని, దేవుని యొక్క అద్వితీయమును అమిశ్రమమునైన సారమందు ఏదో అసమానత్వము ఉండగలదన్నట్లు, ఆయన తండ్రితో సమానుడని తలంచలేదు.

19. కాబట్టి యేసు ఉత్తరమిచ్చెను. నేను చెప్పినదానిని మనము చూచుచున్నాము; యూదులు నిందగా ఉద్దేశించి పలికినదానినుండి క్రీస్తు తన్నుతాను సమర్థించుకొనుటకు బదులు, అది సత్యమని మరింత బహిరంగముగా స్థిరపరచుచున్నాడు. మొదట, యూదులు తప్పుపట్టిన ఆ కార్యము దైవకార్యమని ఆయన నొక్కిచెప్పుచున్నాడు; దేవునికే ఆపాదింపవలసినదానిని వారు నిందించుటయందు పట్టుదలతో కొనసాగినయెడల వారు దేవునితోనే పోరాడవలసి వచ్చునని వారు గ్రహించునట్లు ఆయన ఆలాగు చేయుచున్నాడు. పూర్వకాలమున ఈ వాక్యభాగము సత్యబోధకులైన సంఘపితరులకును ఆరియస్ అనుచరులకును మధ్య వివిధ రీతులుగా వివాదమునకు గురియాయెను. కుమారుడు తనంతట తానే ఏమియు చేయలేడు గనుక ఆయన తండ్రికంటె తక్కువవాడని ఆరియస్ దీనినుండి అనుమానించెను. ఈ మాటలు వ్యక్తియొక్క భేదమును తప్ప మరేదియు సూచింపవనియు, క్రీస్తు తండ్రినుండి వచ్చినవాడని తెలియబడునట్లును, అయినను కార్యము చేయుటకు ఆయనకు స్వకీయమైన శక్తి లేకపోలేదని తెలియబడునట్లును ఇవి చెప్పబడెననియు సంఘపితరులు ప్రత్యుత్తరమిచ్చిరి. అయితే ఇరుపక్షములవారును పొరబడిరి. ఏలయనగా ఈ ప్రసంగము క్రీస్తుయొక్క కేవల దైవత్వమును గూర్చినది కాదు; మనము వెంటనే చూడబోవు ఆ మాటలు కేవలముగాను స్వయముగాను దేవుని నిత్య వాక్యమునకు సంబంధించినవి కావు గాని, దేవుని కుమారుడు శరీరమందు ప్రత్యక్షపరచబడినంతవరకే ఆయనకు అన్వయించును.

కాబట్టి తండ్రిచేత విమోచకుడుగా లోకములోనికి పంపబడినవానిగా క్రీస్తును మన కన్నులయెదుట ఉంచుకొందము. యూదులు ఆయనయందు మానవ స్వభావముకంటె ఉన్నతమైనదేదియు చూడలేదు; కాబట్టి రోగియైన ఆ మనుష్యుని స్వస్థపరచినప్పుడు తాను దానిని మానవశక్తిచేత కాక, తన దృశ్యమైన శరీరము క్రింద మరుగైయున్న దైవశక్తిచేత చేసెనని ఆయన వాదించుచున్నాడు. విషయస్థితి ఇది: వారు శరీరముయొక్క బాహ్యరూపమునందే తమ దృష్టిని నిలిపి క్రీస్తును తృణీకరించిరి గనుక, ఆయన వారిని ఇంకను పైకి లేచి దేవుని తట్టు చూడుమని ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు. ఈ ప్రసంగమంతయు ఈ వ్యత్యాసమునకే అన్వయింపవలెను; నిజముగా దైవికమైన కార్యములను గూర్చి క్రీస్తుపై నేరము మోపునప్పుడు, తాము మర్త్యుడైన ఒక మనుష్యునితో వ్యవహరించుచున్నామని తలంచువారు ఘోరముగా పొరబడుచున్నారు. ఈ కార్యమునందు తనకును తన తండ్రికిని ఏ భేదమును లేదని ఆయన అంత బలముగా నొక్కిచెప్పుటకు కారణమిదే.

యోహాను 5:20-24

20. తండ్రి కుమారుని ప్రేమించుచు, తాను చేయువాటినన్నియు ఆయనకు అగపరచుచున్నాడు; మీరు ఆశ్చర్యపడునట్లు వీటికంటె గొప్ప కార్యములను ఆయనకు అగపరచును. 21. తండ్రి మృతులను ఏలాగు లేపి బ్రదికించునో ఆలాగే కుమారుడును తనకిష్టమైనవారిని బ్రదికించును. 22. తండ్రి యెవనికిని తీర్పుతీర్చడు గాని, తీర్పంతయు కుమారునికి అప్పగించియున్నాడు; 23. అందరు తండ్రిని ఘనపరచునట్లుగా కుమారుని ఘనపరచవలెనని ఆలాగు చేసెను; కుమారుని ఘనపరచనివాడు ఆయనను పంపిన తండ్రిని ఘనపరచడు. 24. మీతో నిశ్చయముగా నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను; నా మాట విని నన్ను పంపినవానియందు విశ్వాసముంచువాడు నిత్యజీవము గలవాడు; అతడు శిక్షావిధిలోనికి రాక, మరణములోనుండి జీవములోనికి దాటియున్నాడు.

20. తండ్రి కుమారుని ప్రేమించుచున్నాడు. సంఘపితరులు ఈ వాక్యభాగమునకు ఇచ్చిన వివరణ ఎంత కఠినమైనదో ఎంత దూరాన్వయమైనదో అందరును చూచుచున్నారు. "దేవుడు కుమారునియందు తన్నుతానే ప్రేమించుచున్నాడు" అని వారు చెప్పుదురు. అయితే తండ్రిచేత ప్రేమింపబడుచున్నాడను ఈ మాట శరీరధారియైన క్రీస్తుకు చక్కగా అన్వయించును. అంతేకాదు, ఈయన నా ప్రియకుమారుడు (మత్తయి 3:17) అను ఈ శ్రేష్ఠమైన బిరుదుచేతనే ఆయన దేవదూతలనుండియు మనుష్యులనుండియు ప్రత్యేకింపబడుచున్నాడని మనము ఎరుగుదుము. ఏలయనగా దేవుని ప్రేమ యావత్తు ఆయనయందు నివసించి, నిండు ఊటనుండివలె ఆయననుండి మనకు ప్రవహించునట్లు క్రీస్తు ఏర్పరచబడెనని మనము ఎరుగుదుము. క్రీస్తు సంఘమునకు శిరస్సైయున్నంతవరకు తండ్రిచేత ప్రేమింపబడుచున్నాడు. తండ్రి సమస్తమును తన హస్తముచేత చేయుటకు ఈ ప్రేమయే కారణమని ఆయన చూపుచున్నాడు. ఏలయనగా తండ్రి తనకు అగపరచుచున్నాడని ఆయన చెప్పునప్పుడు, ఈ మాట పంచియిచ్చుటను సూచించుచున్నదని గ్రహింపవలెను; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది: "తండ్రి తన హృదయమును నాకిచ్చినట్లే, దైవమహిమ నా కార్యములయందు ప్రకాశించునట్లును, — అంతకంటె ఎక్కువగా — మనుష్యులు నాయందు కనుగొనునది తప్ప దైవికమైన దేనిని వెదకకుండునట్లును, ఆయన తన శక్తిని నామీద కుమ్మరించియున్నాడు." నిజముగా క్రీస్తుకు వెలుపల దేవుని శక్తిని వెదకుట వ్యర్థమే.

వీటికంటె గొప్ప కార్యములను ఆయనకు అగపరచును. ఆ మనుష్యుని స్వస్థపరచుటయందు తాను చేసిన అద్భుతము తండ్రి తనకు అప్పగించిన కార్యములలో గొప్పది కాదని ఈ మాటలచేత ఆయన భావించుచున్నాడు; ఏలయనగా తాను సరిగా పరిచారకుడును కర్తయునైయున్న ఆ కృపను, అనగా లోకమునకు జీవమును తిరిగి అనుగ్రహించుటను, ఆయన దానియందు కొంచెము రుచి చూపించెను అంతే.

మీరు ఆశ్చర్యపడునట్లు. ఈ మాటలను చేర్చుటచేత, దేవుని శక్తియొక్క అంత ప్రసిద్ధమైన నిదర్శనమును తృణీకరించినందుకు ఆయన వారిపై కృతఘ్నతను పరోక్షముగా మోపుచున్నాడు; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది: "మీరు మందులును బుద్ధిహీనులునైనను, దేవుడు ఇకమీదట నాద్వారా చేయబోవు కార్యములు మీకిష్టము లేకపోయినను మిమ్మును ఆశ్చర్యములోనికి ఈడ్చుకొనిపోవును." అయినను ఇది నెరవేరలేదని కనబడుచున్నది; ఏలయనగా వారు చూచుచుండియు చూడలేదని మనము ఎరుగుదుము; యెషయాయు భ్రష్టులు దేవుని వెలుగు మధ్యను గ్రుడ్డివారైయున్నారని చెప్పుచున్నాడు. నా ప్రత్యుత్తరమేమనగా, క్రీస్తు ఇప్పుడు వారి మనోభావమును గూర్చి మాటలాడలేదు గాని, తాను దేవుని కుమారుడని కొంతకాలమైన తరువాత తాను ఇయ్యబోవు నిదర్శనముయొక్క వైభవమును గూర్చి మాత్రమే ఒక సూచన చేసెను.

21. తండ్రి మృతులను ఏలాగు లేపునో. తండ్రిచేత తనకు ఇయ్యబడిన పదవియొక్క స్వభావమును గూర్చి ఇక్కడ ఆయన సంక్షిప్త సారాంశము ఇచ్చుచున్నాడు; ఏలయనగా ఆయన ఒక్క తరగతిని మాత్రమే పేర్కొనుచున్నట్లు కనబడినను, ఇది తాను జీవకర్తనని ప్రకటించుకొను సాధారణ బోధయైయున్నది. జీవమనునది తనలో నీతిని మాత్రమే కాక, పరిశుద్ధాత్మయొక్క సమస్త వరములను, మన రక్షణయొక్క ప్రతి భాగమును కలిగియున్నది. నిశ్చయముగా ఈ అద్భుతము క్రీస్తుయొక్క శక్తికి ఎంత గొప్ప నిదర్శనమై యుండెనంటే, అది ఈ సాధారణ ఫలమును, అనగా సువార్తకు ద్వారము తెరచుటను, ఇయ్యవలసియుండెను. మరియు క్రీస్తు మనకు ఏ విధముగా జీవము అనుగ్రహించునో మనము గమనింపవలెను; ఏలయనగా ఆయన మనలనందరిని మృతులుగా కనుగొనెను, కాబట్టి పునరుత్థానముతో ఆరంభించుట అవసరమాయెను. అయినను లేపి, బ్రదికించునో అను రెండు మాటలను ఆయన కలుపునప్పుడు, ఆయన అనవసరమైన మాటలు వాడుటలేదు; ఏలయనగా క్రీస్తు మనకు జీవమును సంపూర్ణముగాను పరిపూర్ణముగాను తిరిగి అనుగ్రహింపనియెడల, మనము మరణమునుండి తప్పింపబడుట చాలదు. మరియు ఈ జీవము అందరికిని భేదము లేకుండ అనుగ్రహింపబడునని ఆయన చెప్పుటలేదు; ఏలయనగా తనకిష్టమైనవారికి తాను జీవము ఇచ్చునని ఆయన చెప్పుచున్నాడు; దీనిచేత ఆయన ఈ కృపను కొందరు మనుష్యులకు, అనగా ఏర్పరచబడినవారికి, తప్ప మరెవరికిని ప్రత్యేకముగా అనుగ్రహింపడని భావించుచున్నాడు.

22. తండ్రి యెవనికిని తీర్పుతీర్చడు. తండ్రి కుమారుని వ్యక్తియందు లోకమును పరిపాలించుచున్నాడనియు, ఆయన హస్తముచేత ఆధిపత్యము నెరపుచున్నాడనియు ఉన్న సాధారణ సత్యమును ఆయన ఇప్పుడు మరింత స్పష్టముగా చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా సువార్తికుడు హెబ్రీ భాషా వాడుక ప్రకారము తీర్పు అను మాటను అధికారమును శక్తిని సూచించుటకు వాడుచున్నాడు. ఇక్కడ చెప్పబడినదాని సారము ఇప్పుడు మనము గ్రహించుచున్నాము; అదేమనగా, కుమారుడు తన చిత్తప్రకారము ఆకాశమును భూమిని పరిపాలించునట్లు తండ్రి ఆయనకు రాజ్యము ఇచ్చియున్నాడు. అయితే తండ్రి పరిపాలించు తన హక్కును విడిచిపెట్టి, ఒక సామాన్య వ్యక్తివలె పరలోకమందు పనిలేకుండ ఉండునని చెప్పుట మిక్కిలి అసంబద్ధముగా కనబడవచ్చును. ప్రత్యుత్తరము సులభము. ఇది దేవుని విషయములోను మనుష్యుల విషయములోను చెప్పబడుచున్నది; ఏలయనగా తండ్రి క్రీస్తును ఆకాశమునకును భూమికిని సర్వోన్నత రాజుగాను ప్రభువుగాను నియమించినప్పుడు ఆయనయందు ఏ మార్పును కలుగలేదు; ఏలయనగా ఆయన కుమారునియందున్నాడు, ఆయనయందు కార్యము చేయుచున్నాడు. అయితే మనము దేవునియొద్దకు లేవగోరునప్పుడు మన ఇంద్రియములన్నియు వెంటనే తడబడును గనుక, అదృశ్యుడైన దేవుని సజీవ ప్రతిరూపముగా క్రీస్తు మన కన్నులయెదుట ఉంచబడియున్నాడు. కాబట్టి పరలోక మర్మములను శోధించుటయందు మనము వ్యర్థముగా శ్రమపడుటకు కారణమేమియు లేదు; ఏలయనగా దేవుడు క్రీస్తు వ్యక్తియందు తన్నుతాను సమీపముగా కనుపరచుకొనుటచేత మన బలహీనతకు తగినది ఏర్పాటు చేయుచున్నాడు; అయితే మరొకవైపు, లోక పరిపాలనను గూర్చియైనను, మన స్థితిని గూర్చియైనను, మన రక్షణయొక్క పరలోక సంరక్షణను గూర్చియైనను విచారణ కలుగునప్పుడెల్లను, మన కన్నులను క్రీస్తు ఒక్కనివైపే త్రిప్పుటకు నేర్చుకొందము; ఏలయనగా సర్వాధికారము ఆయనకు అప్పగింపబడియున్నది (మత్తయి 28:18); మరియు లేనియెడల మరుగైయుండి దూరముగానుండు తండ్రియైన దేవుడు ఆయన ముఖమునందు మనకు ప్రత్యక్షమగుచున్నాడు; అందువలన దేవుని ముసుకులేని మహిమ తన గ్రహింపశక్యము కాని తేజస్సుచేత మనలను మింగివేయదు.

23. అందరు కుమారుని ఘనపరచవలెనని. దేవుడు క్రీస్తు వ్యక్తియందు రాజ్యమేలుచున్నాడని చెప్పబడునప్పుడు, సోమరులైన రాజులు చేయునట్లు ఆయన పరలోకమందు విశ్రమించుచున్నాడని దాని భావము కాదు గాని, క్రీస్తునందు ఆయన తన శక్తిని ప్రత్యక్షపరచి తాను సన్నిధిలో ఉన్నట్లు కనుపరచుకొనుచున్నాడని నేను కొంచెము ముందు చేసిన సూచనను ఈ వాక్యము తగినంతగా స్థిరపరచుచున్నది. ఏలయనగా అందరు కుమారుని ఘనపరచవలెనని అను ఈ మాటలకు, తండ్రి కుమారునియందు తాను గుర్తింపబడవలెననియు ఆరాధింపబడవలెననియు కోరుచున్నాడు అను భావము తప్ప మరేమి అర్థము? కాబట్టి తండ్రియైన దేవుని క్రీస్తునందు వెదకుటయు, ఆయన శక్తిని క్రీస్తునందు చూచుటయు, ఆయనను క్రీస్తునందు ఆరాధించుటయు మన విధియైయున్నది. ఏలయనగా వెంటనే చెప్పబడుచున్నట్లు, కుమారుని ఘనపరచనివాడు దేవునికి చెందవలసిన ఘనతను ఆయనకు లేకుండ చేయుచున్నాడు. మనము దేవుని ఆరాధింపవలెనని అందరును ఒప్పుకొందురు; మనకు స్వాభావికమైన ఈ భావము మన హృదయములలో లోతుగా పాతుకొనియున్నది; అందువలన దేవునికి చెందవలసిన ఘనతను ఆయనకు సంపూర్ణముగా నిరాకరించుటకు ఏ మనుష్యుడును సాహసింపడు; అయినను దేవుని వెదకుటకు దారి తప్పి పోవుటచేత మనుష్యుల మనస్సులు తప్పిపోవుచున్నవి. అందువలననే అన్ని కల్పిత దేవతలు, అందువలననే అన్ని వక్రమైన ఆరాధనా విధానములు. కాబట్టి క్రీస్తునందు తప్ప మనము నిజమైన దేవుని ఎన్నడును కనుగొనము; దావీదు మనకు చెప్పుచున్నట్లు కుమారుని ముద్దుపెట్టుకొనుటచేత తప్ప ఆయనను సరిగా ఆరాధింపనే ఆరాధింపము (కీర్తనలు 2:12); ఏలయనగా యోహాను మరియొకచోట ప్రకటించుచున్నట్లు,

కుమారుని ఒప్పుకొననివాడు తండ్రిని అంగీకరించువాడు కాడు (1 యోహాను 2:23).

మహమ్మదీయులును యూదులును తాము ఆరాధించు దేవుని సుందరమైనవియు ఘనమైనవియునైన బిరుదులతో అలంకరించుదురు గాని, దేవుని నామము క్రీస్తునుండి వేరుపరచబడినప్పుడు అది వ్యర్థమైన ఊహ తప్ప మరేమియు కాదని మనము జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను. కాబట్టి తన ఆరాధన నిజమైన దేవునిచేత అంగీకరింపబడవలెనని కోరువాడెవడైనను క్రీస్తునుండి తొలగిపోకుండును గాక. ధర్మశాస్త్రము క్రిందనున్న పితరుల విషయములోను వేరుగా లేదు; ఏలయనగా వారు నీడల క్రింద క్రీస్తును మసకగా చూచినను, దేవుడు క్రీస్తుకు వెలుపల తన్నుతాను ఎన్నడును బయలుపరచుకొనలేదు. అయితే ఇప్పుడు క్రీస్తు శరీరమందు ప్రత్యక్షపరచబడి మనపై రాజుగా నియమింపబడెను గనుక, దేవునికి విధేయులగుటకు లోకమంతయు ఆయనకు మోకాళ్లూనవలెను; ఏలయనగా తండ్రి ఆయనను తన కుడిపార్శ్వమున కూర్చుండబెట్టియున్నాడు గనుక, క్రీస్తు లేకుండ దేవుని గూర్చి భావన చేసికొనువాడు ఆయనలో సగము తీసివేయుచున్నాడు.

24. నా మాట వినువాడు. దేవుని ఘనపరచుట కేవలము ఏదో బాహ్యకర్మయందో వ్యర్థమైన ఆచారములయందో ఉన్నదని ఎవడును తలంచకుండునట్లు, ఆయనను ఘనపరచు మార్గమును విధానమును ఇక్కడ వర్ణింపబడుచున్నది. ఏలయనగా సువార్త బోధ క్రీస్తుకు రాజదండమువలె ఉన్నది; దానిచేత తండ్రి ఆయనకు ప్రజలుగా చేసిన విశ్వాసులను ఆయన పరిపాలించుచున్నాడు. ఈ నిర్వచనము మిక్కిలి గమనింపదగినది. క్రైస్తవత్వమును గూర్చిన కపటమైన ఒప్పుకోలుకంటె సాధారణమైనది మరేదియు లేదు; ఏలయనగా క్రీస్తునకు బద్ధ శత్రువులైన పోపు మతస్థులు సహితము మిక్కిలి అహంకారముతో ఆయన నామమునుబట్టి అతిశయించుదురు. అయితే ఇక్కడ క్రీస్తు తన సువార్తకు విధేయులగుట తప్ప మరే ఘనతను మననుండి కోరుటలేదు. కాబట్టి వేషధారులు క్రీస్తుకు చూపు ఘనత అంతయు, యూదా తన ప్రభువును అప్పగించిన ముద్దువంటిదే అని దీనినుండి తేలుచున్నది. వారు నూరుసార్లు ఆయనను రాజు అని పిలిచినను, సువార్తయందు విశ్వాసముంచనప్పుడు వారు ఆయనకు ఆయన రాజ్యమును సమస్త అధికారమును లేకుండ చేయుచున్నారు.

నిత్యజీవము గలవాడు. ఈ మాటలచేత ఆయన విధేయతయొక్క ఫలమును కూడ మెచ్చుకొనుచున్నాడు; మనము దానిని మరింత ఇష్టముతో చూపునట్లు ఆలాగు చేయుచున్నాడు. ఏలయనగా నిత్యజీవమను బహుమానము తనయెదుట ఉంచబడినప్పుడు, క్రీస్తుకు ఇష్టపూర్వకముగా లోబడనంతగా కఠినుడైనవాడెవడు? అయినను క్రీస్తు ఇంత గొప్ప మంచితనముచేత తనవైపునకు సంపాదించుకొనువారు ఎంత కొద్దిమందో మనము చూచుచున్నాము. మన దుష్టత్వము ఎంత గొప్పదనగా, దేవుని కుమారుని కృపచేత రక్షింపబడునట్లు ఆయనకు విధేయులగుటకు మనలను మనము అప్పగించుకొనుటకంటె, మన యిష్టముచేతనే నశించుటను మనము కోరుకొనుచున్నాము. కాబట్టి క్రీస్తు ఇక్కడ ఈ రెండిటిని చేర్చుచున్నాడు — ఆయన మననుండి కోరు భక్తియుక్తమైనదియు యథార్థమైనదియునైన ఆరాధనా నియమమును, ఆయన మనకు జీవము తిరిగి అనుగ్రహించు విధానమును. ఏలయనగా ఆయన మృతులను లేపుటకు వచ్చెనని ఆయన ఇంతకుముందు బోధించినదానిని గ్రహించుట చాలదు; ఆయన మనకు జీవము తిరిగి అనుగ్రహించు విధానమును కూడ మనము తెలిసికొనవలెను. ఇప్పుడు తన వాక్యమును వినుటచేత జీవము పొందబడునని ఆయన దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు; వినుట అను మాటచేత ఆయన విశ్వాసమును భావించుచున్నాడు, ఆ తరువాత వెంటనే ఆయన దానిని ప్రకటించుచున్నాడు. అయితే విశ్వాసము చెవులయందు కాదు, హృదయమందు నివసించుచున్నది. విశ్వాసము ఇంత గొప్ప శక్తిని ఎక్కడనుండి పొందుచున్నదో మనము ఇంతకుముందు వివరించితిమి. సువార్త మనకు అర్పించునదేమో మనము ఎల్లప్పుడు ఆలోచింపవలెను; ఏలయనగా క్రీస్తును ఆయన సమస్త యోగ్యతలతో అంగీకరించువాడు దేవునితో సమాధానపరచబడి మరణశిక్షావిధినుండి విడుదల పొందుటయు, పరిశుద్ధాత్మ వరమును పొందినవాడు నూతనజీవము గలవాడై నడుచుకొనునట్లు పరలోక నీతిని ధరించుటయు (రోమీయులకు 6:6) మనము ఆశ్చర్యపడవలసిన విషయము కాదు. ఆయనను పంపినవానియందు విశ్వాసముంచువాడు అని చేర్చబడిన వాక్యము సువార్తయొక్క అధికారమును స్థిరపరచుటకు ఉపయోగపడుచున్నది; అది దేవునియొద్దనుండి వచ్చెనని, మనుష్యులచేత కల్పింపబడలేదని క్రీస్తు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడు; తాను పలుకునది తనంతట తానే కాదు గాని తండ్రిచేత తనకు అప్పగింపబడినదని ఆయన మరియొకచోట చెప్పుచున్నట్లే (యోహాను 7:16; 14:10).

మరియు శిక్షావిధిలోనికి రాక. మనమందరము స్వభావసిద్ధముగా లోనైయున్న అపరాధమునకును, క్రీస్తుద్వారా మనము పొందు షరతులులేని విడుదలకును మధ్య ఇక్కడ అంతర్గతమైన వ్యత్యాసము ఉన్నది; ఏలయనగా అందరును శిక్షావిధికి లోనైయుండనియెడల, క్రీస్తునందు విశ్వాసముంచువారిని దానినుండి విడిపించుటవలన ప్రయోజనమేమి? కాబట్టి దీని భావమేమనగా, క్రీస్తు కృపచేత మనము విడుదల పొందితిమి గనుక మరణముయొక్క అపాయమునకు అతీతులమైయున్నాము; కాబట్టి క్రీస్తు తన ఆత్మచేత మనలను నూతనజీవమునకు పరిశుద్ధపరచి పునర్జన్మింపజేయుచున్నను, ఇక్కడ ఆయన పాపముల షరతులులేని క్షమాపణను ప్రత్యేకముగా పేర్కొనుచున్నాడు; మనుష్యుల ధన్యత దానియందే ఉన్నది. ఏలయనగా మనుష్యుడు దేవుని తనతో సమాధానపడినవానిగా కలిగియున్నప్పుడే జీవింప నారంభించును; దేవుడు మన పాపములను క్షమింపనియెడల మనలను ఎట్లు ప్రేమించును?

దాటియున్నాడు. కొన్ని లాటిన్ ప్రతులలో ఈ క్రియాపదము భవిష్యత్కాలములో ఉన్నది, మరణములోనుండి జీవములోనికి దాటును అని; అయితే ఇది సువార్తికుని భావమును గ్రహింపక, తాను తీసికొనవలసినదానికంటె ఎక్కువ స్వాతంత్ర్యము తీసికొనిన ఎవనియో అజ్ఞానమునుండియు దుడుకుతనమునుండియు పుట్టినది; ఏలయనగా {μεταβέβηκε} (దాటియున్నాడు) అను గ్రీకు పదమునందు ఏ సందిగ్ధతయు లేదు. మనము ఇదివరకే మరణములోనుండి జీవములోనికి దాటియున్నామని చెప్పుటలో ఏ అనుచితమును లేదు; ఏలయనగా జీవముయొక్క క్షయము కాని బీజము (1 పేతురు 1:23) దేవుని పిల్లలయందు నివసించుచున్నది; వారు నిరీక్షణచేత ఇదివరకే క్రీస్తుతో కూడ పరలోక మహిమయందు కూర్చుండియున్నారు (కొలొస్సయులకు 3:3); దేవుని రాజ్యము ఇదివరకే వారిలో స్థాపింపబడియున్నది (లూకా 17:21). ఏలయనగా వారి జీవము మరుగైయున్నను, ఆ కారణముచేత వారు విశ్వాసముచేత దానిని కలిగియుండుట మానరు; వారు అన్నివైపుల మరణముచేత ముట్టడివేయబడినను, క్రీస్తు సంరక్షణవలన తాము సంపూర్ణ భద్రతలో ఉన్నామని ఎరుగుదురు గనుక వారు నెమ్మదిగా ఉండుట మానరు. అయినను విశ్వాసులు ఇప్పుడు జీవమునందున్నను, మరణకారణమును ఎల్లప్పుడు తమతో మోసికొనిపోవు విధముగానే ఉన్నారని మనము జ్ఞాపకముంచుకొందము; అయితే మనలో నివసించు ఆత్మ జీవమైయున్నాడు, ఆయన కడపట మరణముయొక్క శేషములను నాశనము చేయును; ఏలయనగా కడపట నశింపజేయబడు శత్రువు మరణము (1 కొరింథీయులకు 15:26) అని పౌలు చెప్పినమాట సత్యమైనది.

నిజముగా ఈ వాక్యభాగము మరణముయొక్క సంపూర్ణ నాశనమునకైనను, జీవముయొక్క సంపూర్ణ ప్రత్యక్షతకైనను సంబంధించినదేదియు కలిగియుండలేదు. అయితే జీవము మనలో ఆరంభింపబడినది మాత్రమే అయినను, విశ్వాసులు దానిని పొందుదురని ఎంత నిశ్చయముగా ఉన్నారనగా వారు మరణమునకు భయపడనక్కరలేదని క్రీస్తు ప్రకటించుచున్నాడు; వారు జీవముయొక్క తరగని ఊటయైనవానితో ఐక్యపరచబడియున్నారు గనుక దీనికి మనము ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు.

యోహాను 5:25-29

25. మీతో నిశ్చయముగా నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను; మృతులు దేవుని కుమారుని శబ్దము విను గడియ వచ్చుచున్నది, ఇప్పుడే వచ్చియున్నది; దానిని వినువారు జీవింతురు. 26. తండ్రి యేలాగు తనంతట తానే జీవముగలవాడై యున్నాడో, ఆలాగే కుమారుడును తనంతట తానే జీవముగలవాడై యుండుటకు కుమారునికి అనుగ్రహించెను. 27. మరియు ఆయన మనుష్యకుమారుడు గనుక తీర్పుతీర్చుటకు అధికారము కూడ ఆయనకు అనుగ్రహించెను. 28. దీనికి ఆశ్చర్యపడకుడి; ఒక గడియ వచ్చుచున్నది, ఆ గడియలో సమాధులలో నున్నవారందరు ఆయన శబ్దము విందురు; 29. మేలు చేసినవారు జీవపునరుత్థానమునకును, కీడు చేసినవారు శిక్షా పునరుత్థానమునకును బయటికి వచ్చెదరు.

25. నిశ్చయముగా నిశ్చయముగా. మన రక్షణను గూర్చి దేవుని కుమారుడు ఇంత తరచుగా ప్రమాణము చేయుచున్నట్లు సువార్తికుడు వర్ణించునప్పుడు, దీనినుండి మొదట ఆయన మన క్షేమమును ఎంత ఆతురతతో కోరుచున్నాడో, తరువాత సువార్త విశ్వాసము లోతుగా స్థిరపడి సంపూర్ణముగా దృఢపరచబడుట ఎంత ప్రాముఖ్యమో మనము గ్రహించుచున్నాము. క్రీస్తు మాటలాడుచున్న విశ్వాసముయొక్క ఫలము ఇదే అని మనకు చెప్పబడునప్పుడు, ఈ మాట నమ్మశక్యము కానిదిగా కొంత కనబడును; కాబట్టి తన సువార్త శబ్దమునకు జీవమిచ్చు శక్తి ఎంతగా ఉన్నదనగా అది మృతులను లేపుటకు శక్తిగలదని ఆయన ప్రమాణముచేత స్థిరపరచుచున్నాడు. ఆయన ఆత్మసంబంధమైన మరణమును గూర్చి మాటలాడుచున్నాడని సాధారణముగా అందరును ఒప్పుకొందురు; ఏలయనగా దీనిని లాజరునకును (యోహాను 11:44), నాయీనులోని విధవరాలి కుమారునికిని (లూకా 7:15), అట్టి ఇతర ఉదాహరణలకును అన్వయించువారు తరువాత వచ్చుదానిచేత ఖండింపబడుచున్నారు. మొదట, క్రీస్తు మనలను బ్రదికించుటకు ముందు మనమందరము మృతులమైయున్నామని ఆయన చూపుచున్నాడు; దీనినుండి రక్షణ సంపాదించుటకు మనుష్యుని సమస్త స్వభావము ఏమి సాధింపగలదో స్పష్టమగుచున్నది.

పోపు మతస్థులు తమ స్వేచ్ఛాచిత్తమును స్థాపింపగోరునప్పుడు, దొంగలు దారిలో కొనప్రాణముతో విడిచిపోయిన సమరయునితో దానిని పోల్చుదురు (లూకా 10:30); మనము సంపూర్ణముగా మరణమునకు శిక్షావిధి పొందితిమని క్రీస్తు ప్రకటించు స్పష్టమైన వాక్యమును ఒక రూపకాలంకారపు పొగచేత వారు చీకటిపరచగలరన్నట్లు. నిజముగా మొదటి మనుష్యుని తిరుగుబాటు మొదలుకొని మనము పాపముద్వారా దేవునినుండి దూరస్థులమైయున్నాము గనుక, తాము నిత్యనాశనములో ముంచబడియున్నామని ఒప్పుకొననివారందరు వట్టి ముఖస్తుతులచేత తమ్మును తాము మోసపుచ్చుకొనుట తప్ప మరేమియు చేయుటలేదు. మనుష్యుని ఆత్మయందు జీవముయొక్క కొంత శేషము నిలిచియున్నదని నేను సంతోషముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; ఏలయనగా గ్రహింపును, వివేచనయు, చిత్తమును, మన ఇంద్రియములన్నియు జీవముయొక్క భాగములైయున్నవి; అయితే పరలోక జీవమును కోరుటకు లేచు భాగమేదియు లేదు గనుక, దేవుని రాజ్యమునకు సంబంధించినంతవరకు మనుష్యుడంతయు మృతుడుగా ఎంచబడుట మనకు ఆశ్చర్యము కానక్కరలేదు. మరియు ఈ మరణమును పౌలు మరింత సంపూర్ణముగా వివరించుచున్నాడు; మనము గ్రహింపుయొక్క పవిత్రమైనదియు స్వస్థమైనదియునైన వివేకమునుండి దూరస్థులమైయున్నామనియు, మన హృదయముయొక్క ప్రతి మనోభావమందును దేవునికి శత్రువులమును ఆయన నీతికి విరోధులమునైయున్నామనియు, గ్రుడ్డివారివలె చీకటిలో తిరుగులాడుచున్నామనియు, దుష్ట దురాశలకు అప్పగింపబడియున్నామనియు ఆయన చెప్పుచున్నాడు (ఎఫెసీయులకు 2:1; 4:17). ఇంతగా చెడిపోయిన స్వభావమునకు నీతిని కోరు శక్తి లేనియెడల, దేవుని జీవము మనలో ఆరిపోయెనని తేలుచున్నది.

102 "Pource qu'il est (ou, entant qu'il est) le Fils de l'homme;" — "ఆయన మనుష్యకుమారుడు (లేక, మనుష్యకుమారుడైయున్నంతవరకు) గనుక."

కాబట్టి క్రీస్తు కృప మృతులలోనుండి నిజమైన పునరుత్థానమైయున్నది. ఈ కృప సువార్తద్వారా మనకు అనుగ్రహింపబడుచున్నది; అనేక సందర్భములలో చెవులను వ్యర్థముగా తాకు బాహ్య శబ్దమునకు అంత శక్తి ఉన్నదని కాదు గాని, మనకు అర్పింపబడు జీవమును మనము విశ్వాసముచేత అంగీకరించునట్లు క్రీస్తు తన ఆత్మచేత లోపల మన హృదయములతో మాటలాడుచున్నాడు గనుకనే. ఏలయనగా ఆయన మృతులందరిని గూర్చి భేదము లేకుండ మాటలాడుటలేదు గాని, ఏర్పరచబడినవారిని మాత్రమే భావించుచున్నాడు; వారు తమకు జీవము తిరిగి అనుగ్రహించు ఆయన కుమారుని శబ్దమును అంగీకరించునట్లు దేవుడు వారి చెవులను గుచ్చి తెరచుచున్నాడు. మృతులు దేవుని కుమారుని శబ్దము విందురు, వినువారు జీవింతురు అని చెప్పునప్పుడు, క్రీస్తు తన మాటలచేత ఈ రెండంతల కృపను స్పష్టముగా మనయెదుట ఉంచుచున్నాడు; ఏలయనగా మృతులు తాము పోగొట్టుకొనిన జీవమునకు తిరిగి తేబడుట ఎంత స్వభావవిరుద్ధమో, మృతులు వినుటయు అంతే స్వభావవిరుద్ధము; కాబట్టి ఈ రెండును దేవుని మరుగైన శక్తినుండియే కలుగుచున్నవి.

గడియ వచ్చుచున్నది, ఇప్పుడే వచ్చియున్నది. ఇంతకుముందెన్నడును జరుగని సంగతినిగా ఆయన దానిని గూర్చి ఇట్లు మాటలాడుచున్నాడు; నిజముగా సువార్త ప్రకటన లోకమునకు ఒక క్రొత్తదియు ఆకస్మికమైనదియునైన పునరుత్థానమై యుండెను. అయితే దేవుని వాక్యము ఎల్లప్పుడు మనుష్యులకు జీవమిచ్చుచుండలేదా? ఈ ప్రశ్నకు సులభముగా ఉత్తరమియ్యవచ్చును. ధర్మశాస్త్రమును ప్రవక్తలును బోధించిన బోధ దేవుని ప్రజలను ఉద్దేశించినది; కాబట్టి అది మరణమునుండి తిరిగి తెచ్చుటకంటె, దేవుని పిల్లలైనవారిని జీవమందు కాపాడుటకే ఉద్దేశింపబడియుండవలెను. అయితే సువార్త విషయమై వేరుగా ఉండెను; దానిచేత పూర్వము దేవుని రాజ్యమునకు పరాయివారై, దేవునినుండి వేరుపరచబడి, రక్షణ నిరీక్షణ యావత్తును కోల్పోయిన జనములు జీవమునకు పాలివారగుటకు ఆహ్వానింపబడిరి.

26. తండ్రి యేలాగు తనంతట తానే జీవముగలవాడై యున్నాడో. తన శబ్దము ఇంత ప్రభావమును ఎక్కడనుండి పొందుచున్నదో ఆయన చూపుచున్నాడు; అదేమనగా, ఆయన జీవపు ఊటయైయుండి తన శబ్దముచేత దానిని మనుష్యులపై కుమ్మరించుచున్నాడు; ఏలయనగా జీవముయొక్క కారణమును మూలమును ఆయన తనలో కలిగియుండనియెడల, జీవము ఆయన నోటినుండి మనకు ప్రవహింపదు. దేవుడు తనంతట తానే జీవముగలవాడని చెప్పబడుచున్నది; ఆయన మాత్రమే తన స్వకీయ శక్తిచేత జీవించుచున్నాడు గనుక మాత్రమే కాదు, జీవముయొక్క పరిపూర్ణతను తనలో కలిగియుండి సమస్తమునకు జీవమును పంచియిచ్చుచున్నాడు గనుక. జీవపు ఊట నీయొద్ద నున్నది (కీర్తనలు 36:9) అని చెప్పబడినట్లు, నిజముగా ఇది ప్రత్యేకముగా దేవునికే చెందినది. అయితే దేవుని మహిమ మనకు బహుదూరముగా ఉండుటచేత తెలియని మరుగైన ఊటను పోలియుండును గనుక, ఈ కారణముచేత అది క్రీస్తునందు బహిరంగముగా ప్రత్యక్షపరచబడెను. ఈ విధముగా మనము చేదుకొనుటకు తెరువబడిన ఊట మనయెదుట ఉంచబడియున్నది. ఈ మాటల భావమిది: "దేవుడు జీవమును మరుగుచేసి, తనలోనే పాతిపెట్టినట్లు ఉంచుకొనగోరలేదు, కాబట్టి అది మనకు ప్రవహించునట్లు దానిని తన కుమారునిలో కుమ్మరించెను." కాబట్టి ఈ బిరుదు క్రీస్తు శరీరమందు ప్రత్యక్షపరచబడినంతవరకు ఆయనకు సరిగా అన్వయింపబడుచున్నదని మనము నిర్ణయించుచున్నాము.

27. మరియు ఆయనకు అధికారము అనుగ్రహించెను. ఆకాశమందును భూమియందును ఉన్న సమస్తముపై ఆయనకు సంపూర్ణ అధికారము ఉండునట్లు తండ్రి తనకు ఆధిపత్యము ఇచ్చెనని ఆయన మరల చెప్పుచున్నాడు. ఇక్కడ ({ἐξουσία}) అను పదము అధికారమును సూచించుచున్నది. ఇక్కడ తీర్పు అనునది ఏలుబడికిని పరిపాలనకును బదులుగా వాడబడినది; తండ్రి ఆయనను లోకమును పరిపాలించుటకును తండ్రియొక్క శక్తినే నెరపుటకును రాజుగా నియమించెనని ఆయన చెప్పినట్లున్నది.

ఆయన మనుష్యకుమారుడు గనుక. వెంటనే చేర్చబడిన ఈ కారణము ప్రత్యేకముగా గమనింపదగినది; ఏలయనగా తండ్రినుండి తాను పొందినదానిని మనుష్యులకు పంచియిచ్చుటకై ఆయన ఇంత మహత్తరమైన శక్తితో అలంకరింపబడి మనుష్యులయొద్దకు బయలువెడలుచున్నాడని దాని భావము. క్రీస్తు దేవుని స్వరూపము కలిగినవాడైయుండి దాసుని స్వరూపమును ధరించుకొని తన్నుతాను రిక్తునిగా చేసికొని, సిలువ మరణము పొందునంతగా తన్నుతాను తగ్గించుకొనెను గనుక, దేవుడు ఆయనను హెచ్చించి, ప్రతి మోకాలును ఆయనయెదుట వంగునట్లు ప్రతి నామముకంటె శ్రేష్ఠమైన నామమును ఆయనకు అనుగ్రహించెనని (ఫిలిప్పీయులకు 2:7-10) పౌలు చెప్పినదానికంటె వేరేదియు ఈ వాక్యభాగములో లేదని కొందరు తలంచుచున్నారు.

అయితే నా మట్టుకు నేను దీని భావము మరింత విస్తారమైనదిగా ఎంచుచున్నాను; అదేమనగా, మనము దానిని వెదకుటకు దూరము వెళ్లవలసిన అవసరము లేకుండునట్లు, క్రీస్తు మనుష్యుడైయున్నంతవరకు తండ్రిచేత జీవకర్తగా నియమింపబడెను; ఏలయనగా క్రీస్తు తనకు అవసరమైనట్లు తనకొరకు దానిని పొందలేదు గాని, తన ఐశ్వర్యముచేత మనలను ఐశ్వర్యవంతులుగా చేయుటకే పొందెను. దీనిని ఇట్లు సంగ్రహముగా చెప్పవచ్చును: "దేవునియందు మరుగైయుండినది మనుష్యుడైన క్రీస్తునందు మనకు బయలుపరచబడియున్నది; పూర్వము సమీపింపశక్యము కాని జీవము ఇప్పుడు మన కన్నులయెదుట ఉంచబడియున్నది." కొందరు ఈ హేతువును దాని సమీప సంబంధమునుండి వేరుపరచి తరువాతి వాక్యముతో కలుపుదురు; అయితే ఇది బలవంతపు వ్యాఖ్యానము, క్రీస్తు భావమునకు విరుద్ధమైనది.

28. దీనికి ఆశ్చర్యపడకుడి. కడపటి పునరుత్థానమునుండి తాను చెప్పినదానికి స్థిరీకరణను తీయుటయందు ఆయన అసంగతముగా తర్కించుచున్నాడని మనము తలంచవచ్చును; ఏలయనగా మనస్సులను లేపుటకంటె శరీరములను లేపుట గొప్ప శక్తికి నిదర్శనము కాదు. నా ప్రత్యుత్తరమేమనగా, ఆయన గొప్పదానికిని చిన్నదానికిని మధ్య చేయు పోలిక ఆ విషయమునుండి కాదు గాని మనుష్యుల అభిప్రాయమునుండియే; ఏలయనగా వారు శరీరసంబంధులైయుండి బాహ్యమైనదియు దృశ్యమైనదియు తప్ప మరేదియు ఆశ్చర్యపడరు. అందువలననే వారు ఆత్మయొక్క పునరుత్థానమును కొంచెము లక్ష్యముతోనే దాటిపోవుదురు, శరీరముయొక్క పునరుత్థానము మాత్రము వారిలో అధిక ఆశ్చర్యమును పుట్టించును. మన ఈ స్థూలమైన మందబుద్ధివలన కలుగు మరియొక ఫలితమేమనగా, విశ్వాసముచేత మాత్రమే అంగీకరింపబడగలవాటికంటె కన్నులచేత గ్రహింపబడువి విశ్వాసమును పుట్టించుటయందు అధిక ప్రభావము కలిగియుండును. ఆయన కడపటి దినమును పేర్కొనుచున్నాడు గనుక, ఇప్పుడే వచ్చియున్నది అను ఆ పరిమితి మరల చేర్చబడలేదు గాని, ఆ కాలము ఒకనాడు వచ్చునని ఆయన కేవలము ప్రకటించుచున్నాడు.

అయితే మరియొక ఆక్షేపణ పుట్టుచున్నది; ఏలయనగా విశ్వాసులు శరీరముల పునరుత్థానమును కనిపెట్టుచున్నను, శరీరములు ఒకనాడు సమాధులలోనుండి లేచును గనుక ఆత్మలు ఇప్పుడు మరణమునుండి విడిపింపబడియున్నవని నిర్ణయించునంతగా వారు దానిని గూర్చిన తమ జ్ఞానముపై ఆధారపడలేరు. మరియు భక్తిహీనుల మధ్య, తెలియని దానిని (సాధారణ వాడుక ప్రకారము చెప్పవలెనంటే) అంతకంటె తక్కువగా తెలిసినదానిచేత రుజువుచేయుటకంటె హాస్యాస్పదమైనదిగా ఏది ఎంచబడును? నా ప్రత్యుత్తరమేమనగా, సమస్తముయొక్క సంపూర్ణ పునరుద్ధరణను తండ్రి తనకు అప్పగించెనని సాక్ష్యమిచ్చునట్లు క్రీస్తు ఇక్కడ భ్రష్టులపై తనకున్న శక్తినిబట్టి అతిశయించుచున్నాడు; ఆయన ఇట్లు చెప్పినట్లున్నది: "నేను ఆరంభించితినని ఇప్పుడు మీతో చెప్పుచున్నదానిని ఒకనాడు మీ కన్నులయెదుటనే ముగించెదను." నిజముగా క్రీస్తు ఇప్పుడు తన సువార్త శబ్దముచేత నాశనములో మునిగియుండిన ఆత్మలను బ్రదికించునప్పుడు, అది కడపటి పునరుత్థానమునకు ఒక విధమైన సిద్ధపాటైయున్నది. మరియు ఆయన మానవజాతి యావత్తును చేర్చుచున్నాడు గనుక, వెంటనే ఏర్పరచబడినవారికిని భ్రష్టులకును మధ్య భేదము చూపుచున్నాడు. భ్రష్టులు ఇప్పుడు క్రీస్తు శబ్దముచేత తీర్పునకు రమ్మని పిలువబడుచున్నట్లే, అదే శబ్దముచేత ఆయన న్యాయపీఠము ఎదుట నిలుచుటకు ఈడ్చుకొని రాబడుదురని ఈ విభజన చూపుచున్నది.

103 "Des contempteurs de Dieu et incredules;" "దేవుని తృణీకరించువారితోను అవిశ్వాసులతోను."

అయితే నీటిలో మునిగినవారైనను, క్రూరమృగములచేత మ్రింగబడినవారైనను, బూడిదగా చేయబడినవారైనను, ఇతరులు పునరుత్థానమునకు పాలివారు కారన్నట్లు, సమాధులలో మూయబడియున్నవారిని మాత్రమే ఆయన ఎందుకు పేర్కొనుచున్నాడు? ప్రత్యుత్తరమేమనగా, మృతులు సాధారణముగా పాతిపెట్టబడుదురు గనుక, ఉపలక్షణము (synecdoche) అను అలంకారముచేత, ఇదివరకే మృతులైనవారందరిని సూచించుటకు ఆయన ఒక భాగమును వాడుచున్నాడు. మరియు మృతులు అని కేవలము చెప్పుటకంటె ఇది మరింత బలమైనది; ఏలయనగా మరణము ఇదివరకే జీవమును వెలుగును లేకుండ చేసినవారిని సమాధి లోకమునుండి వేరుపరచినట్లుండును.

ఆయన శబ్దము విందురు. కుమారుని శబ్దము అనగా క్రీస్తు ఆజ్ఞచేతను శక్తిచేతను మ్రోగు బూర ధ్వని (మత్తయి 24:31; 1 కొరింథీయులకు 15:52). ఏలయనగా ఒక దేవదూత చాటింపువానిగాను ముందు నడచువానిగాను ఉండినను (1 థెస్సలొనీకయులకు 4:16), న్యాయాధిపతియొక్క అధికారముచేతను, ఆయన స్వంత వ్యక్తియందువలెను చేయబడినది ఆయనకే ఆపాదింపబడుటకు అది ఆటంకము కాదు.

29. మరియు మేలు చేసినవారు. విశ్వాసులను ఆయన సత్క్రియలచేత సూచించుచున్నాడు; చెట్టు దాని ఫలమువలన తెలియబడునని ఆయన మరియొకచోట బోధించుచున్నట్లే (మత్తయి 7:16; లూకా 6:44). వారు పిలువబడినప్పటినుండి తమ్మును తాము సమర్పించుకొనుటకు ఆరంభించిన వారి సత్క్రియలను ఆయన మెచ్చుకొనుచున్నాడు. ఏలయనగా సిలువమీద క్రీస్తు జీవమును వాగ్దానము చేసిన (లూకా 23:42) ఆ దొంగ, తన జీవితమంతయు నేరములకు అప్పగించుకొనియుండినను, తన తుది శ్వాసతో మేలు చేయుటకు కోరిక వెలిబుచ్చుచున్నాడు; అయితే అతడు నూతన మనుష్యుడుగా తిరిగి జన్మించి, పాపమునకు దాసుడైయుండుటనుండి నీతికి సేవకుడగుటకు ఆరంభించుచున్నాడు గనుక, అతని గత జీవితముయొక్క సమస్త క్రమము దేవుని యెదుట లెక్కలోనికి తీసికొనబడదు. అంతేకాక, విశ్వాసులు ప్రతిదినము తమ్మును తాము శిక్షావిధికి లోనుచేసికొను పాపములు సహితము వారికి ఆపాదింపబడవు. ఏలయనగా దేవుడు తనయందు విశ్వాసముంచువారికి అనుగ్రహించు క్షమాపణ లేకుండ, బాగుగా జీవించెనని మనము చెప్పగల మనుష్యుడు లోకములో ఎన్నడును లేడు; దేవుడు దానికి చెందిన పాపములను క్షమింపనియెడల, సంపూర్ణముగా మంచిదిగా ఎంచబడు ఒక్క క్రియయైనను లేదు; ఏలయనగా అన్నియు అసంపూర్ణమైనవియు చెడిపోయినవియునైయున్నవి. కాబట్టి పౌలు సత్క్రియలయందు ఆసక్తిగలవారని లేక ఉత్సాహముగలవారని పిలుచువారే (తీతుకు 2:14) ఇక్కడ సత్క్రియలు చేయువారని పిలువబడుచున్నారు. అయితే ఈ అంచనా దేవుని పితృ దయపై ఆధారపడియున్నది; ఆయన త్రోసివేయబడుటకు తగినదానిని ఉచిత కృపచేత అంగీకరించుచున్నాడు.

నిత్యజీవము క్రియల యోగ్యతలపై ఆధారపడియున్నదని ఈ వాక్యభాగములనుండి పోపు మతస్థులు తీయు అనుమానమును ఏ కష్టము లేకుండ ఖండింపవచ్చును. ఏలయనగా క్రీస్తు ఇప్పుడు రక్షణకారణమును గూర్చి వ్యవహరించుటలేదు గాని, ఏర్పరచబడినవారిని భ్రష్టులనుండి వారి స్వంత గుర్తుచేత మాత్రమే వేరుపరచుచున్నాడు; తన స్వంత ప్రజలను పరిశుద్ధమైనదియు నిందారహితమైనదియునైన జీవితమునకు ఆహ్వానించుటకును ప్రోత్సహించుటకును ఆయన ఆలాగు చేయుచున్నాడు. నిజముగా మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చు విశ్వాసముతోకూడ బాగుగాను నీతిగాను జీవింపవలెనను ఆసక్తిగల కోరిక ఉండునని మనము నిరాకరించుటలేదు; మన నమ్మిక దేవుని కనికరము ఒక్కదానిపై తప్ప మరిదేనిపైనను ఆధారపడజాలదని మాత్రమే మనము స్థిరముగా చెప్పుచున్నాము.

104 "Sans le pardon que Dieu fait a ses fideles." — "దేవుడు తన విశ్వాసులకు అనుగ్రహించు క్షమాపణ లేకుండ."

యోహాను 5:30-32

30. నా అంతట నేనే ఏమియు చేయలేను; నేను విను నట్టుగా తీర్పు తీర్చుచున్నాను; నా తీర్పు న్యాయమైనది; ఏలయనగా నేను నా చిత్తమును వెదకను గాని నన్ను పంపిన నా తండ్రి చిత్తమునే వెదకుచున్నాను. 31. నన్ను గూర్చి నేనే సాక్ష్యము చెప్పుకొనిన యెడల నా సాక్ష్యము సత్యము కాదు. 32. నన్ను గూర్చి సాక్ష్యము చెప్పుచున్న వేరొకడున్నాడు; ఆయన నన్ను గూర్చి ఇచ్చు సాక్ష్యము సత్యమని నేనెరుగుదును.

30. నా అంతట నేనే ఏమియు చేయలేను. దేవుని కుమారుడు తన నిత్య దైవత్వమునకు సంబంధించినంతవరకు తనంతట తాను ఏదైనను చేయగలడా లేదా అను గూఢమైన తర్కములలోనికి ఇక్కడ ప్రవేశించుట అనవసరము; ఏలయనగా అట్టి అల్పవిషయములయందు మన మనస్సులను నిమగ్నము చేయవలెనని ఆయన ఉద్దేశింపలేదు. కాబట్టి ఆరియస్ చేసిన నిందను ఖండించుటయందు పూర్వికులు అంత ఆతురతను వేదనను పడవలసిన కారణమేమియు లేకుండెను. కుమారుడు తనంతట తానే ఏమియు చేయలేడు గనుక ఆయన తండ్రితో సమానుడు కాడని ఆ దుష్టుడు ప్రచారము చేసెను. కుమారుడు తన వ్యక్తి విషయములో ఎవనినుండి తన ఆరంభమును పొందుచున్నాడో ఆ తండ్రికి ఆపాదింపబడగల సమస్తమును న్యాయముగా తనకు ఆపాదించుకొనుచున్నాడని ఆ పరిశుద్ధులు ప్రత్యుత్తరమిచ్చిరి. అయితే మొదటిగా, క్రీస్తు తన దైవత్వమును గూర్చి కేవలముగా మాటలాడుటలేదు గాని, ఆయన మన శరీరమును ధరించియున్నంతవరకు, మనుష్యునికంటె ఉన్నతమైనదేదో ఆయనయందు ఉన్నది గనుక బాహ్యరూపమునుబట్టి మనము ఆయనను గూర్చి తీర్పుతీర్చకూడదని మనలను హెచ్చరించుచున్నాడు. మరియు ఆయన ఎవరితో వ్యవహరించుచున్నాడో మనము ఆలోచింపవలెను. ఆయనను దేవునికి ప్రతికూలముగా నిలుపుటకు ప్రయత్నించుచుండిన యూదులను ఖండించుటయే ఆయన ఉద్దేశము. కాబట్టి తనయందు నివసించు దేవుని తనకు మార్గదర్శిగాను నడిపించువానిగాను కలిగియున్నాడు గనుక, తాను మానవశక్తిచేత ఏదియు చేయుటలేదని ఆయన దృఢముగా చెప్పుచున్నాడు.

క్రీస్తు తన్నుగూర్చి మాటలాడునప్పుడెల్లను, మనుష్యునికి చెందినదానిని మాత్రమే తనకు ఆపాదించుకొనుచున్నాడని మనము ఎల్లప్పుడు జ్ఞాపకముంచుకొనవలెను; ఏలయనగా ఆయన కేవలము సామాన్య శ్రేణిలోని మనుష్యులలో ఒకడని పొరపాటుగా చెప్పుచుండిన యూదులపై ఆయన దృష్టి నిలిపియున్నాడు. అదే కారణముచేత, మనుష్యునికంటె ఉన్నతమైనదేదైనను ఆయన తండ్రికి ఆపాదించుచున్నాడు. తీర్పుతీర్చుట అను మాట సరిగా బోధకు చెందినది, అయితే ఆయన యావత్తు పరిపాలనకును అన్వయించుటకు ఉద్దేశింపబడినది; తాను సమస్త విషయములలో తండ్రి నడిపింపుచేతనే ప్రవర్తించుచున్నాననియు, తండ్రి చిత్తమే తనకు నియమమనియు, కాబట్టి ఆయన సమస్త విరోధులనుండి తన్ను కాపాడుననియు ఆయన చెప్పినట్లున్నది.

నా తీర్పు న్యాయమైనది. తండ్రి ఆజ్ఞచేతను నడిపింపుచేతను తప్ప దేనిని ప్రయత్నించుటకు ఆయన తనకు అనుమతి ఇచ్చుకొనడు గనుక, తన క్రియలును మాటలును నిందకు అతీతమైనవని ఆయన నిర్ణయించుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవునినుండి వచ్చునదంతయు న్యాయమైనదై యుండవలెనని సమస్త వివాదమునకు అతీతమైనదిగా ఎంచబడవలెను. దేవుని వాక్యమునకును క్రియలకును, దేవుని నామము మాత్రమే వాటి న్యాయమును యథార్థతను రుజువుచేయుటకు చాలునంతటి భయభక్తులను కలిగియుండుటయను ఈ వినయమును మనము భక్తియొక్క మొదటి సూత్రముగా పట్టుకొనవలెను; అయితే బలవంతము చేయబడితేనే తప్ప దేవుడు న్యాయవంతుడని ఒప్పుకొనుటకు సిద్ధముగానున్నవారు ఎంత కొద్దిమంది కనబడుదురు! దేవుడు అనుభవముచేత తన నీతిని నిరూపించుచున్నాడని నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయితే మన స్వంత మనస్సు సూచించునది తప్ప దానిని గూర్చి వేరే అభిప్రాయమేదియు లేకుండునట్లు దానిని మన శరీరపు గ్రహింపునకు పరిమితము చేయుట దుష్టమైనదియు సాహసమైనదియునైన భక్తిహీనత. కాబట్టి దేవునినుండి వచ్చునదంతయు న్యాయమైనదియు సత్యమైనదియునని, దేవుడు తన మాటలన్నిటియందు సత్యవంతుడును తన క్రియలన్నిటియందు న్యాయవంతుడును యథార్థవంతుడును కాకపోవుట అసాధ్యమని నిశ్చయముగాను నిస్సందేహముగాను నిర్ణయించుకొందము. మరియు దేవుని నడిపింపుచేతను ఆజ్ఞచేతను తప్ప దేనిని చేపట్టకుండుటయే బాగుగా ప్రవర్తించుటకు ఏకైక నియమమని మనకు జ్ఞాపకము చేయబడుచున్నది. దీని తరువాత లోకమంతయు మనకు విరోధముగా లేచినను, దేవుని వెంబడించువాడు దారి తప్పిపోలేడను ఈ జయింపశక్యము కాని రక్షణ మనకు ఇంకను ఉండును.

105 "Il sera son protecteur et garent contre tous adversaires." — "ఆయన సమస్త విరోధులకు ప్రతికూలముగా అతనికి సంరక్షకుడును కాపుదలయునైయుండును."

నా ఇష్టమును నేను వెదకను గనుక. ఇక్కడ ఆయన తన ఇష్టమును తన తండ్రి ఇష్టమును అవి పరస్పర విరుద్ధమైనవైనట్లు ఒకదానితో ఒకటి ఢీకొనునట్లు చేయుట లేదు గాని, ఆయన దేవుని అధికారముచేత నడిపింపబడుట కంటె మానవ దురహంకారముచేత ప్రేరేపింపబడుచున్నాడని వారు కలిగియున్న తప్పుడు అభిప్రాయమును మాత్రమే ఖండించుచున్నాడు. కాబట్టి తండ్రి ఆజ్ఞకు వేరుగా తనకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైన ఏ మనోభావమును తనకు లేదని ఆయన రూఢిగా చెప్పుచున్నాడు.

31. నన్ను గూర్చి నేనే సాక్ష్యమిచ్చుకొనినయెడల. ఇక్కడ ఆయన తాను మరియొక చోట గట్టిగా స్థిరపరచిన తన సాక్ష్యమునకు చెందవలసిన విశ్వసనీయతలో దేనినైనను తీసివేయుట లేదు గాని, ఒప్పుకోలు రూపముగా మాటలాడుచున్నాడు; ఏలయనగా క్రీస్తు ఇతర విధములుగా అత్యంత సమృద్ధిగా బలపరచబడియున్నందున, వారు తన మాటను నమ్మకపోవుటకు సమ్మతించుచున్నాడు. "నన్ను గూర్చిన నా సాక్ష్యము మనుష్యుల సాధారణ ఆచారము చొప్పున మీకు అనుమానాస్పదముగా ఉన్నయెడల, దానిని ఎంచకుడి" అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. ఒక మనుష్యుడు ఇతర విషయములలో సత్యము పలికినను, తన్ను గూర్చి తాను చెప్పుకొనునది సత్యమైనదిగాను ప్రామాణికమైనదిగాను ఎంచబడదని మనము ఎరుగుదుము; ఏలయనగా తన సొంత వ్యాజ్యములో ఏ మనుష్యుడును తగిన సాక్షి కాడు. దేవుని కుమారుని ఈ స్థాయికి దిగజార్చుట అన్యాయమే అయినను, దేవుని అధికారముచేత తన శత్రువులను ఒప్పించుటకై ఆయన తన హక్కును విడిచిపెట్టుటకే ఇష్టపడుచున్నాడు.

యోహాను 5:33-36

33. మీరు యోహాను నొద్దకు పంపితిరి, అతడు సత్యమునకు సాక్ష్యమిచ్చెను. 34. అయితే నేను మనుష్యునివలన సాక్ష్యము పొందువాడను కాను; అయినను మీరు రక్షింపబడవలెనని యీ మాటలు చెప్పుచున్నాను. 35. అతడు మండుచు ప్రకాశించుచున్న దీపమైయుండెను; మీరు కొంతకాలము అతని వెలుగులో ఉల్లసించుటకు ఇష్టపడితిరి. 36. అయితే యోహాను సాక్ష్యముకంటె గొప్ప సాక్ష్యము నాకు కలదు; ఏలయనగా నేను నెరవేర్చుటకు నా తండ్రి నాకిచ్చిన క్రియలు, అనగా నేను చేయుచున్న ఆ క్రియలే, తండ్రి నన్ను పంపెనని నన్ను గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుచున్నవి.

33. మీరు యోహాను నొద్దకు పంపితిరి. దేవుని సాక్ష్యమును తెచ్చుటకు ముందు, ఆయన యోహాను ఇచ్చిన జవాబుతో వారిని ఒత్తిడి చేయుచున్నాడు; దానిని నమ్మక నిరాకరించుట వారికి గౌరవప్రదము కాదు. ఏలయనగా అతని మాటలకు కట్టుబడియుండుటకు వారు ఉద్దేశింపనియెడల అతని యొద్దకు పంపుటవలన ప్రయోజనమేమి? వారు అతనిని దేవుని ప్రవక్తగా ఎంచి అతని యొద్దకు పంపుచున్నారు, ఆ విధముగా అతని మాట తమకు దైవోక్తిగా ఎంచబడునని వారు కనబరచుచున్నారు. ఇది వారికి అనుకూలమైన మరియొక ఒప్పుకోలును సూచించినను, వారు నమ్మకుండ అడ్డగించునది వారి సొంత దుర్మార్గతయే తప్ప మరేదియు కాదని క్రీస్తు వారిమీద బహిరంగముగా ఈ నేరము మోపుచున్నాడు. కాబట్టి వారు యోహాను నొద్దకు పంపి, నేర్చుకొనవలెనను కోరికయే తమ ఉద్దేశమైనట్లు, మెస్సీయ ఎవడని అతనిని అడిగి, అయినను అతని జవాబును ఏమాత్రము లక్ష్యపెట్టలేదను ఈ సంగతి ప్రస్తుత విషయమునకు ఎంతో తగియున్నదని మనము చూచుచున్నాము.

34. నేను మనుష్యులవలన సాక్ష్యము పొందువాడను కాను. అయినను దేవుడు క్రీస్తునకు సాక్షిగా ఉండుటకు యోహానును ఏర్పరచుకొనుట వ్యర్థము కాదు; మరియు శిష్యులు తనకు సాక్షులైయుందురని క్రీస్తే మరియొక సందర్భమందు ప్రకటించుచున్నాడు: మీరు యెరూషలేములోను, యూదయ సమరయ దేశముల యందంతటను, భూదిగంతముల వరకును, నాకు సాక్షులైయుందురు, (అపొస్తలుల కార్యములు 1:8.)

నా జవాబు ఇది: క్రీస్తు యోహాను సాక్ష్యమును ఉపయోగించుకొనుట తనకు అది అవసరమైనందున కాదు గాని, దానినుండి కొంత స్థిరీకరణను పొందుట మనకు ప్రయోజనకరమైనంత మట్టుకే. మనుష్యులు ఆ సహాయము లేకుండ ఉండలేరు గనుక ఒకరినుండి ఒకరు సాక్ష్యమును అరువు తెచ్చుకొందురు. దేవుని విషయములోను క్రీస్తు విషయములోను సంగతి వేరు. ఏలయనగా సద్గుణమునకు పరుల సహాయము అవసరము లేదని తత్వవేత్తలు రూఢిగా చెప్పుచుండగా, దేవుని సత్యమునకు బలము చేకూర్చుటకు మనుష్యుని యందు ఏమున్నది? మరియు యోహాను సాక్ష్యమును తాను వారి నిమిత్తమే తెచ్చుచున్నానని క్రీస్తు వెంటనే చెప్పుచున్నాడు: మీరు రక్షింపబడవలెనని యీ మాటలు చెప్పుచున్నాను. ఈ మాటచేత, తన చిత్తమును గూర్చి మనకు సాక్ష్యమిచ్చుటకై తన సువార్త ప్రకటకులను ఆయన లేవనెత్తుట తన్ను గూర్చిన లక్ష్యముచేత కాక మనుష్యులకు మేలు చేయవలెనను కోరికచేతనే అని ఆయన భావము. ఇందులో మన రక్షణ నిమిత్తము సమస్తమును క్రమపరచు ఆయన అద్భుతమైన మంచితనమునకు స్పష్టమైన రుజువును కూడ మనము చూచుచున్నాము. కాబట్టి మనలను రక్షించుటలో ఆయన చూపు గొప్ప శ్రద్ధ నిష్ఫలము కాకుండునట్లు ప్రయాసపడుట, మరొకవైపున, మన కర్తవ్యమైయున్నది.

35. అతడు మండుచు ప్రకాశించుచున్న దీపమైయుండెను. ఆయన యోహానును మండుచున్న దీపము అని పిలుచుట వారి కృతఘ్నతను రుజువు చేయుచున్నది; ఏలయనగా దేవుడు వారి కన్నుల యెదుట దీపము వెలిగించెను గనుక, వారు గ్రుడ్డివారై యుండుట వారు అట్లుండ కోరుకొనుటవలననే అని దానినుండి తేలుచున్నది. కాబట్టి ఆ మాటల భావము ఇది: "మీరు దారి తప్పవలెనని దేవుడు ఉద్దేశింపలేదు; ఏలయనగా యోహాను తన ప్రకాశముచేత మిమ్మును నడిపించుటకై ఆయన అతనిని దీపముగా నియమించెను; కాబట్టి మీరు నన్ను దేవుని కుమారుడని అంగీకరింపనప్పుడు, ఇది స్వచ్ఛందమైన తప్పిదమువలన కలుగుచున్నది." దీని తరువాత మరియొక నిందారోపణ వచ్చుచున్నది; అదేమనగా, వారు తమ కన్నులు మూసికొని, తమకు అనుగ్రహింపబడిన వెలుగు లోనికి ప్రవేశింపకుండ అడ్డగించుట మాత్రమే కాక, క్రీస్తును అణగద్రొక్కు నిమిత్తము ఉద్దేశపూర్వకముగా దానిని దుర్వినియోగము చేసిరి. ఏలయనగా వారు యోహానును అతడు న్యాయముగా పాత్రుడైనదానికంటె మించి పొగడుటకు సిద్ధముగా ఉన్నప్పుడు, ఇది దేవుని కుమారునికి లోబడకూడదను దుష్టమైనట్టియు కపటమైనట్టియు ఉద్దేశమునుండి పుట్టెను.

మీరు అతని వెలుగులో ఉల్లసించుటకు ఇష్టపడితిరి. పరలోక వెలుగు యొక్క ఈ దుష్టమైన దుర్వినియోగమును క్రీస్తు బుద్ధిహీనమైన వినోదముతో చక్కగా పోల్చుచున్నాడు; ఒక కుటుంబ యజమాని తన సేవకులు తాను వారికి ఆజ్ఞాపించిన పనులను చేయుటకై రాత్రివేళ వారికొరకు దీపము వెలిగింపగా, వారు అట్లు చేయుటకు బదులు దానిని త్రాగుబోతుతనమునకును సమస్త విధముల కామవికారమునకును వినియోగించినట్లు. ఈ మాటలచేత క్రీస్తు యూదులమీద నేరము మోపుచు, అదే సమయమున, దేవుడు మనలను సరియైన మార్గములో నడిపించుటకు నమ్మకమైన బోధకులను పంపినప్పుడు, మనము ప్రతి దిక్కునకు తిరుగులాడుటవలన వారిని దుర్వినియోగము చేయకుండ జాగ్రత్తపడవలెనని మనకందరికిని హెచ్చరిక చేయుచున్నాడు. ఈ హెచ్చరిక ఎంత ప్రయోజనకరమైనదో సమస్త యుగముల అనుభవము చూపుచున్నది. దేవుడు మనుష్యులను వారి జీవితకాలమంతటను అంతిమ గమ్యమునకు నడిపింప పూనుకొని, వారికి మార్గదర్శకులుగా ఉండుటకు తన ప్రవక్తలను పంపుచున్నాడు. అయినను మనుష్యుల బుద్ధిహీనత యొక్క వెఱ్ఱి ఎంతటిదనగా, వారు నడుచుటకు బదులు ఏమాత్రము ముందుకు సాగక విచ్చలవిడిగా నాట్యమాడుటకే ఇష్టపడుదురు; వారు ఎంత చపలులును నిలకడలేనివారునై యున్నారనగా, ఆయన నిరంతర నడిపింపును తృణీకరించి త్రోసివేసి, తమ వికారముల ఆకస్మిక ప్రేరణలచేత కొట్టుకొనిపోవుదురు.

106 "Rien que leur propre malice." — "వారి సొంత దుర్మార్గతయే తప్ప మరేదియు కాదు."

కొంతకాలము, లేక, ఒక గడియ. ఈ పదముచేత, క్షణికమైనదియు స్వల్పకాలమే నిలుచునదియునైన దుష్టత్వము దేవుని వెలుగును ఆర్పివేయగలదని తలంచిన వారి బుద్ధిహీనతను బట్టి ఆయన వారిని గద్దించుచున్నాడు. అదే విధముగా మన దినములలో దేవుడు తన సంఘమునకు మండుచున్న దీపములుగా అనుగ్రహించిన నమ్మకమైన బోధకులనందరిని పోపు మతస్థులు విరుద్ధమైన ఉద్దేశమునకు వినియోగించుచున్నారు; ఆ వెలుగును చూచుటవలన తమ కన్నులకు మిరుమిట్లు గొలుపుకొనుటయే వారి ఉద్దేశమైనట్లు. మరియు దేవుని వెలుగును ఆర్పివేయుటకై ఆ దీపములను దుర్వినియోగము చేయుట మాత్రమే కాక, సువార్త యొక్క పవిత్ర బోధకు విరోధముగా లేచి, తమ గోలచేయు వక్తల బుద్ధిహీనమైన మాటలయందు అతిశయించునప్పుడు వలె, వారు తరచు చీకటి మధ్యను బుద్ధిహీనమైన ఉల్లాసములో మునిగిపోవుదురు. అయితే క్రీస్తు ఇక్కడ యోహానును గూర్చి రూఢిగా చెప్పుచున్నదానిని పౌలు విశ్వాసులందరికిని సామాన్యమైనదిగా ప్రకటించుచున్నాడు; ఏలయనగా జీవవాక్యమును కలిగియున్నందున వారు దివిటీలవలె లోకమునకు వెలుగియ్యవలెను. అయితే ఇతరులకు ముందుగా నడచి, వారిని నడిపించుటకై దివిటీని పట్టుకొనుట ప్రత్యేకముగా అపొస్తలులకును సువార్త పరిచారకులకును చెందినదని క్రీస్తు చూపుచున్నాడు; ఏలయనగా మనమందరము గ్రుడ్డివారమై చీకటి మధ్యను ఉన్నను, దేవుడు తన వాక్యపు వెలుగుచేత మనమీద ప్రకాశించుచున్నాడు. అయితే ఇక్కడ ఆయన బాప్తిస్మమిచ్చు యోహానును ఈ గౌరవప్రదమైన బిరుదుతో ప్రత్యేకముగా అలంకరించుచున్నాడు; ఏలయనగా అతని పరిచర్యచేత దేవుడు తన సంఘముమీద ఎంతో అధికమైన ప్రకాశముతో ప్రకాశించెను.

36. అయితే యోహాను సాక్ష్యముకంటె గొప్ప సాక్ష్యము నాకు కలదు. యోహాను వ్యక్తియందు యూదులు దేవుని వరమును దుష్టముగా చెరిపివేసిరని చూపిన తరువాత, తనకు తానుగా చాలనట్లు తనకు మనుష్యుని సాక్ష్యము అవసరము లేదని తాను చెప్పినదానిని ఆయన ఇప్పుడు రెండవసారి మరల చెప్పుచున్నాడు; అయినను వారు తన వ్యక్తిని తృణీకరించుచున్నారని గ్రహించి, తన వాడుక చొప్పున ఆయన వారిని తన తండ్రి యొద్దకు పంపెను.

ఏలయనగా నేను నెరవేర్చుటకు తండ్రి నాకిచ్చిన క్రియలు. తాను దేవుని కుమారుడని రుజువు చేయబడిన రెండు సంగతులను ఆయన కనుపరచుచున్నాడు. "నేను ఆయన కుమారుడనని నా తండ్రి అద్భుతములచేత ధ్రువపరచుచున్నాడు; మరియు నేను లోకములోనికి రాకముందే ఆయన పరిశుద్ధ లేఖనములలో నన్ను గూర్చి సమృద్ధియైన సాక్ష్యమిచ్చెను" అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. ఆయన దృష్టియందుంచుకొనిన ఉద్దేశమేదో మనము ఎల్లప్పుడు జ్ఞాపకముంచుకొందము. తన మాట వినబడునట్లు, దేవుడు వాగ్దానము చేసిన మెస్సీయగా తాను గుర్తింపబడవలెనని ఆయన కోరుచున్నాడు; కాబట్టి లేఖనము తన్ను వర్ణించునట్టి వ్యక్తిగా తాను ఇప్పుడు ప్రత్యక్షపరచబడియున్నానని ఆయన స్థిరముగా చెప్పుచున్నాడు. ఇది రుజువు చేయుటకు అద్భుతములు చాలునా? ఏలయనగా అట్టి అద్భుతములు అంతకుముందే ప్రవక్తలచేత చేయబడెను గదా? అని అడుగవచ్చును. నా జవాబు ఇది: దేవుడు ప్రవక్తల ద్వారా చేసిన ఆ అద్భుతములు అవి ఉద్దేశింపబడిన ప్రయోజనమును మించిపోలేదు; అనగా ఆ ప్రవక్తలు దేవుని పరిచారకులని చూపుటయే; ఏలయనగా వారు తమ పదవికి తగిన అధికారమును మరి ఏ విధముగాను పొందలేకపోయిరి. అయితే దేవుడు తన కుమారుని మరి అధికముగా హెచ్చింప ఉద్దేశించెను; మరియు దేవుని ఈ ఉద్దేశమే అద్భుతముల యొక్క లక్ష్యముగా మనచేత ఎంచబడవలెను. కాబట్టి యూదులు దుర్మార్గతచేత పక్షపాతము గలవారై స్వచ్ఛందముగా తమ కన్నులు మూసికొనకపోయినయెడల, తాను ఎవడో ఎట్టివాడో క్రీస్తు తన అద్భుతములచేత వారికి సులభముగా రుజువు చేసియుండెను.

107 "Pource qu'ils marchent les premiers, portans le flambe au devant les autres pour les guider." — "ఏలయనగా వారు ముందుగా నడచుచు, ఇతరులను నడిపించుటకై వారి యెదుట దివిటీని పట్టుకొని పోవుదురు."

యోహాను 5:37-40

37. మరియు నన్ను పంపిన తండ్రియే నన్ను గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చెను; మీరు ఏ కాలమందైనను ఆయన స్వరము వినలేదు, ఆయన స్వరూపము చూడలేదు. 38. మరియు ఆయన వాక్యము మీలో నిలిచియుండలేదు; ఏలయనగా ఆయన ఎవని పంపెనో ఆయనను మీరు నమ్మరు. 39. లేఖనములను పరిశోధించుడి; ఏలయనగా వాటియందు మీకు నిత్యజీవము కలదని మీరు తలంచుచున్నారు; నన్ను గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చునవి అవే. 40. అయినను మీకు జీవము కలుగునట్లు మీరు నాయొద్దకు రానొల్లరు.

37. మరియు నన్ను పంపిన తండ్రియే. కొందరు చేసినట్లు ఈ మాటను ఆయన బాప్తిస్మమప్పుడు వినబడిన స్వరమునకు (మత్తయి 3:17) పరిమితము చేయుట పొరపాటు; ఏలయనగా తాను అపరిచిత వ్యక్తిగా ముందుకు రాలేదని చూపుటకై, తండ్రి ({μεμαρτύρηκε}) సాక్ష్యమిచ్చెనని ఆయన భూతకాలములో చెప్పుచున్నాడు; ఏలయనగా తండ్రి చాలకాలము క్రిందటనే ఆయనను అట్టి ప్రత్యేకమైన గుర్తులచేత విశిష్టపరచెను గనుక, వాటిని తనతో కూడ తీసికొనివచ్చి ఆయన గుర్తింపబడగలడు. కాబట్టి నేను ఇట్లు వివరించుచున్నాను: పూర్వకాలములలో దేవుడు ప్రాచీన ప్రజలకు రక్షణ నిరీక్షణను కనుపరచినప్పుడెల్ల, లేక ఇశ్రాయేలు రాజ్యము సంపూర్ణముగా పునరుద్ధరింపబడునని వాగ్దానము చేసినప్పుడెల్ల, ఆయన తన కుమారుని గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చెను. ఈ విధముగా క్రీస్తు శరీరమందు ప్రత్యక్షపరచబడకముందే, యూదులు ప్రవక్తలనుండి ఆయనను గూర్చిన భావమును ఏర్పరచుకొనియుండవలసినది. ఆయన తమ కన్నుల యెదుట ఉండగా వారు ఆయనను తృణీకరించి తద్వారా నిరాకరించినప్పుడు, తమకు ధర్మశాస్త్రమునందు అభిరుచి లేదని వారు స్పష్టముగా చూపుచున్నారు; ఇందునుబట్టి కూడ క్రీస్తు వారిని నిందించుచున్నాడు; అయినను వారు దేవుని ఒడిలో పెంచబడినట్లు, ధర్మశాస్త్రమును గూర్చిన తమ జ్ఞానమును బట్టి అతిశయించిరి.

మీరు ఏ కాలమందైనను ఆయన స్వరము వినలేదు. వారు తన్ను అంగీకరింపలేదని ఫిర్యాదు చేసిన తరువాత, క్రీస్తు వారి అంధత్వమునకు విరోధముగా మరి కఠినమైన మాటలతో విరుచుకుపడుచున్నాడు. వారు దేవుని స్వరమును ఎన్నడును వినలేదనియు, ఆయన స్వరూపమును చూడలేదనియు ఆయన చెప్పునప్పుడు, ఇవి అలంకారిక పలుకుబడులు; వాటిచేత వారు దేవుని జ్ఞానమునుండి పూర్తిగా వేరైయున్నారని సాధారణముగా తెలియజేయుటయే ఆయన ఉద్దేశము. ఏలయనగా మనుష్యులు ముఖముచేతను మాటచేతను తెలియబడునట్లే, దేవుడు ప్రవక్తల స్వరముచేత తన స్వరమును మనకు వినిపించుచున్నాడు, మరియు సంస్కారములలో, మన బలహీనమైన గ్రహింపు చొప్పున మనచేత తెలియబడుటకై, ఒక దృశ్యమైన రూపమును ధరించుచున్నాడనవచ్చును. అయితే దేవుని ఆయన సజీవ ప్రతిరూపమునందు గుర్తింపనివాడు, తాను స్వయముగా కల్పించుకొనిన దేవతను తప్ప మరి ఏ దేవతను పూజించుట లేదని ఈ సంగతిచేతనే స్పష్టముగా చూపుచున్నాడు. ఈ హేతువుచేత, క్రీస్తు ముఖమందు దేవుని మహిమను గ్రహింపకుండునట్లు యూదుల కన్నుల యెదుట ముసుకు వేయబడియున్నదని పౌలు చెప్పుచున్నాడు, (2 కొరింథీయులకు 3:14.)

108 "Aucuns s'abusent." — "కొందరు పొరబడుచున్నారు."

38. మరియు ఆయన వాక్యము మీలో నిలిచియుండలేదు. దేవుని వాక్యము మనలో వేరుపారి, మన హృదయములమీద ముద్రింపబడి, అక్కడ స్థిరనివాసము కలిగియుండుటయే అభివృద్ధి చెందు నిజమైన మార్గము. పరలోక బోధ ఎల్లెడల ఎవనిని ప్రశంసించుచున్నదో ఆ దేవుని కుమారుని యూదులు అంగీకరింపనందున, ఆ బోధకు వారి మధ్య స్థానము లేదని క్రీస్తు రూఢిగా చెప్పుచున్నాడు. మరియు ఆయన వారిమీద ఈ నిందను న్యాయముగానే మోపుచున్నాడు; ఏలయనగా దేవుడు మోషే ద్వారాను ప్రవక్తల ద్వారాను పలుకుట వ్యర్థము కాదు. మనుష్యులందరిని తిన్నగా క్రీస్తునొద్దకు వెళ్లుమని ఆహ్వానించుట తప్ప మోషేకు మరి ఏ ఉద్దేశమును లేకుండెను; కాబట్టి క్రీస్తును నిరాకరించువారు మోషే శిష్యులు కారని స్పష్టమగుచున్నది. అంతేకాక, జీవమునే తన యొద్దనుండి తరిమివేయువానిలో జీవవాక్యము ఏలాగు నిలిచియుండగలదు? తనకు చేతనైనంత మట్టుకు ధర్మశాస్త్రము యొక్క ఆత్మను నాశనము చేయువాడు ధర్మశాస్త్ర బోధను ఏలాగు గైకొనగలడు? ఏలయనగా క్రీస్తు లేని ధర్మశాస్త్రము శూన్యమైనది, దానికి ఏ దృఢత్వమును లేదు. కాబట్టి ఏ మనుష్యుడైనను క్రీస్తును ఎంతగా ఎరుగునో, దేవుని వాక్యములో అతడు చేసిన అభివృద్ధి అంతగానే యుండును.

39. లేఖనములను పరిశోధించుడి. పరలోకమందు తండ్రి తనకు సాక్షిగా ఉన్నాడని క్రీస్తు ఇంతకుముందు చెప్పిన మాట మోషేను ప్రవక్తలను సూచించుచున్నదని మనము చెప్పియున్నాము. ఇప్పుడు మరి స్పష్టమైన వివరణ వచ్చుచున్నది; ఏలయనగా ఆ సాక్ష్యము లేఖనములలో కనబడునని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. వారు లేఖనములలో తమకు జీవము కలదని ఒప్పుకొనుచుండగా, వాటిలో మృతమైన అక్షరము తప్ప మరేదియు గ్రహింపనందున, వారి బుద్ధిహీనమైన అతిశయమును బట్టి ఆయన వారిని మరల గద్దించుచున్నాడు. ఏలయనగా లేఖనములలో జీవమును వెదకినందుకు ఆయన వారిని సంపూర్ణముగా నిందించుట లేదు, ఏలయనగా అవి ఆ ఉద్దేశమునకును ఉపయోగమునకును మనకు అనుగ్రహింపబడెను; అయితే యూదులు వాటి సహజ భావమునకు బహు విరుద్ధముగా ఉండియు, — అంతకంటె ఘోరముగా — వాటిలో అడంగియున్న జీవపు వెలుగును ఆర్పివేయుచుండియు, లేఖనములు తమకు జీవమిచ్చునని తలంచిరి గనుకనే ఆయన వారిని నిందించుచున్నాడు; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రమునకు జీవమిచ్చువాడు క్రీస్తు ఒక్కడే గనుక, ఆయన లేకుండ ధర్మశాస్త్రము ఏలాగు జీవమును అనుగ్రహింపగలదు?

మరియు, మనము క్రీస్తును గూర్చిన జ్ఞానమును పొందగోరినయెడల దానిని లేఖనములనుండి వెదకవలెనని ఈ వాక్యభాగము మనకు బోధించుచున్నది; ఏలయనగా క్రీస్తును గూర్చి తమకిష్టమైనదేదో ఊహించుకొనువారికి చివరకు ఆయనకు బదులు ఒక ఛాయామాత్రమైన భ్రమరూపము తప్ప మరేదియు ఉండదు. కాబట్టి మొదట, క్రీస్తు లేఖనముల నుండి తప్ప మరి ఏ విధముగాను సరిగా తెలియబడడని మనము నమ్మవలెను; అది అట్లయితే, లేఖనములలో క్రీస్తును కనుగొనవలెనను స్పష్టమైన ఉద్దేశముతోనే మనము వాటిని చదువవలెనని దానినుండి తేలుచున్నది. ఈ లక్ష్యమునుండి తొలగిపోవువాడెవడైనను, తన జీవితకాలమంతయు నేర్చుకొనుటలో అలసిపోయినను, సత్యజ్ఞానమును ఎన్నటికిని పొందలేడు; ఏలయనగా దేవుని జ్ఞానము లేకుండ మనకు ఏ జ్ఞానముండగలదు? తరువాత, లేఖనములలో క్రీస్తును వెదకుమని మనకు ఆజ్ఞాపింపబడినట్లే, మన ప్రయాసములు నిష్ఫలములు కావని ఆయన ఈ వాక్యభాగములో ప్రకటించుచున్నాడు; ఏలయనగా తండ్రి వాటిలో తన కుమారుని గూర్చి ఎట్లు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నాడనగా, ఆయన సందేహమునకు అతీతముగా ఆయనను మనకు ప్రత్యక్షపరచును. అయితే అనేకులు అభివృద్ధి చెందకుండ అడ్డగించునదేమనగా, వారు ఆ విషయముపై పైపైన త్వరితమైన చూపు తప్ప మరేమియు ఇయ్యరు. అయినను దానికి మిక్కిలి శ్రద్ధ అవసరము; కాబట్టి దాగియున్న ఈ ధనము కొరకు జాగ్రత్తగా పరిశోధించుమని క్రీస్తు మనకు ఆజ్ఞాపించుచున్నాడు. తత్ఫలితముగా, ధర్మశాస్త్రమును ఎల్లప్పుడు తమ చేతులలో కలిగియున్న యూదులు క్రీస్తుపట్ల కలిగియున్న గాఢమైన అసహ్యమునకు వారి సోమరితనమే కారణమని ఎంచవలెను. ఏలయనగా దేవుని మహిమ యొక్క తేజస్సు మోషేయందు ప్రకాశవంతముగా ప్రకాశించుచున్నది, అయితే ఆ తేజస్సును మరుగుపరచు ముసుకును కలిగియుండుటకే వారు ఇష్టపడుచున్నారు. ఇక్కడ లేఖనములు అనగా పాత నిబంధన అని అందరికిని తెలిసినదే; ఏలయనగా క్రీస్తు సువార్తలోనే మొదటిసారి ప్రత్యక్షపరచబడ నారంభింపలేదు గాని, ధర్మశాస్త్రమునుండియు ప్రవక్తలనుండియు సాక్ష్యము పొంది, సువార్తలో బహిరంగముగా కనుపరచబడెను.

109 "Si nous voulons avoir cognoissance de Christ." — "మనము క్రీస్తును గూర్చిన జ్ఞానమును కలిగియుండగోరినయెడల."

40. అయినను మీరు నాయొద్దకు రానొల్లరు. లేఖనములలో అనుగ్రహింపబడిన జీవములో పాలివారు కాకుండ వారిని అడ్డగించునది వారి సొంత దుర్మార్గతయే తప్ప మరేదియు కాదని ఆయన మరల వారిని నిందించుచున్నాడు; ఏలయనగా వారు రానొల్లరని ఆయన చెప్పునప్పుడు, వారి అజ్ఞానమునకును అంధత్వమునకును కారణము దుష్టత్వమును మొండితనమును అని ఆయన ఆరోపించుచున్నాడు. మరియు నిజముగా, ఆయన అంత దయతో తన్నుతాను వారికి అర్పించుకొనినందున, వారు బుద్ధిపూర్వకముగానే గ్రుడ్డివారై యుండవలెను; అయితే వారు ఉద్దేశపూర్వకముగా వెలుగునుండి పారిపోయి, తమ అవిశ్వాసపు చీకటిచేత సూర్యునే ఆర్పివేయగోరినప్పుడు, క్రీస్తు వారిని మరి అధిక కాఠిన్యముతో న్యాయముగా గద్దించుచున్నాడు.

యోహాను 5:41-47

41. నేను మనుష్యులవలన మహిమ పొందువాడను కాను. 42. అయితే మీలో దేవుని ప్రేమ లేదని నేను మిమ్మును ఎరుగుదును. 43. నేను నా తండ్రి నామమున వచ్చియున్నాను, మీరు నన్ను అంగీకరింపరు; మరియొకడు తన నామమున వచ్చినయెడల వానిని మీరు అంగీకరింతురు. 44. అద్వితీయ దేవుని వలన వచ్చు మహిమను వెదకక, ఒకనివలన ఒకడు మహిమ పొందుచున్న మీరు ఏలాగు నమ్మగలరు? 45. నేను తండ్రియొద్ద మీమీద నేరము మోపుదునని తలంచకుడి; మీరు నమ్ముకొనుచున్న మోషేయే మీమీద నేరము మోపువాడు. 46. మీరు మోషేను నమ్మినయెడల నన్నును నమ్ముదురు; అతడు నన్ను గూర్చి వ్రాసెను. 47. అయితే మీరు అతని లేఖనములను నమ్మనియెడల నా మాటలను ఏలాగు నమ్ముదురు? 41. నేను మనుష్యులవలన మహిమ పొందువాడను కాను. ఆయన తన గద్దింపును కొనసాగించుచున్నాడు; అయితే తన సొంత వ్యాజ్యమును వాదించుచున్నాడని అనుమానింపబడకుండునట్లు, తాను మనుష్యుల మహిమను లక్ష్యపెట్టననియు, తాను తృణీకరింపబడుట చూచుట తనకు ఏ చింతనైనను కలవరమునైనను కలిగింపదనియు చెప్పుటతో ఆయన ప్రారంభించుచున్నాడు; మరియు నిజముగా, మనుష్యుల అభిప్రాయములమీద ఆధారపడుటకు ఆయన మిక్కిలి గొప్పవాడు; ఏలయనగా సర్వలోకము యొక్క దుర్బుద్ధి ఆయనయొద్దనుండి దేనిని తీసివేయలేదు, ఆయన ఉన్నత స్థానమునకు ఏ కొంచెము భంగమును కలిగింపలేదు. వారి అపనిందను ఖండించుటకు ఆయన ఎంత ఆతురతగలవాడనగా, తన్నుతాను మనుష్యులకంటె పైగా హెచ్చించుకొనుచున్నాడు. తరువాత ఆయన వారికి విరోధముగా నిర్భయముగా దూషణవాక్యములు పలికి, దేవుని తృణీకరించుచున్నారనియు ద్వేషించుచున్నారనియు వారిమీద నేరము మోపుచున్నాడు. మరియు గౌరవప్రదమైన స్థానము విషయములో క్రీస్తుకును మనకును మధ్య అపారమైన అంతరమున్నను, మనము మనుష్యుల అభిప్రాయములను ధైర్యముగా తృణీకరించవలెను. కనీసము మనము తృణీకరింపబడినప్పుడు కోపమునకు రేపబడకుండ మిక్కిలి ఆసక్తితో జాగ్రత్తపడవలెను; అయితే దానికి భిన్నముగా, మనుష్యులు దేవునికి చెందవలసిన ఘనతను ఆయనకు చెల్లింపనప్పుడు తప్ప, మనము ఎన్నడును ఆగ్రహముతో మండిపడకుండుటను నేర్చుకొందము. లోకము దేవుని నిరాకరించునంత కృతఘ్నమైయున్నదని మనము చూచినప్పుడెల్ల, మన ఆత్మలు ఈ పరిశుద్ధమైన ఆసక్తిచేత మండుచు వేదనపడవలెను.

42. మీలో దేవుని ప్రేమ లేదని. ఇక్కడ దేవుని ప్రేమ సమస్త భక్తి భావములకు బదులుగా ఉంచబడియున్నది; ఏలయనగా ఏ మనుష్యుడును దేవుని ఆశ్చర్యముతో వీక్షింపకయు ఆయన అధికారమునకు పూర్తిగా లోబడకయు ఆయనను ప్రేమింపలేడు; మరొకవైపున, దేవుని ప్రేమ ప్రబలనప్పుడు ఆయనకు లోబడవలెనను కోరిక ఉండనేరదు. అందుచేతనే మోషే ధర్మశాస్త్రము యొక్క సంగ్రహముగా, లేక పునఃసంగ్రహముగా ({ἀνακεφαλαίωσις}) దీనిని ఇచ్చుచున్నాడు: నీ దేవుడైన యెహోవాను నీ పూర్ణహృదయముతోను నీ పూర్ణాత్మతోను నీ పూర్ణశక్తితోను ప్రేమింపవలెను, (ద్వితీయోపదేశకాండము 6:5.)

43. నేను నా తండ్రి నామమున వచ్చియున్నాను. అబద్ధ ప్రవక్తలు నిజముగా ఈ బిరుదును బట్టి అతిశయింతురు; ప్రస్తుత దినమున పోపు తాను క్రీస్తు యొక్క ప్రతినిధినని, లేక వికారునని, నోరు తెరచి అతిశయించుచున్నట్లు; మరియు ఆదినుండి ఈ వేషము క్రిందనే సాతాను దౌర్భాగ్యులైన మనుష్యులను మోసపుచ్చెను. అయితే క్రీస్తు ఇక్కడ వాస్తవమును ఉద్దేశించుచున్నాడు గాని వేషధారణతో కూడిన నటనను కాదు; ఏలయనగా తాను తన తండ్రి నామమున వచ్చియున్నానని ఆయన సాక్ష్యమిచ్చునప్పుడు, తండ్రి తన్ను పంపెనని మాత్రమే కాక, తాను పొందిన ఆజ్ఞను నమ్మకముగా నెరవేర్చుచున్నానని ఆయన భావము. ఈ గుర్తుచేత ఆయన సంఘము యొక్క న్యాయమైన బోధకులను కల్పిత బోధకుల నుండియు నటించు బోధకుల నుండియు వేరుపరచుచున్నాడు. కాబట్టి తమ్మును తాము హెచ్చించుకొని, తమ సొంత నామమున ఆత్మలమీద అధికారము కోరువారినందరిని మనము ధైర్యముగా నిరాకరించవలెనని ఈ వాక్యభాగము బోధించుచున్నది; ఏలయనగా దేవుని సేవకుడుగా ఎంచబడగోరువాడు దేవునికి వేరుగా ఏమియు కలిగియుండకూడదు. ఇప్పుడు పోపు యొక్క బోధ అంతయు పరీక్షింపబడినయెడల, అతడు తన సొంత నామముననే వచ్చియున్నాడని గ్రుడ్డివారు సహితము చూచెదరు.

మరియొకడు తన నామమున వచ్చినయెడల వానిని మీరు అంగీకరింతురు. యూదులు దేవుని ప్రేమింపరనియు, ఆయనయెడల భయభక్తులు లేనివారనియు క్రీస్తు ఈ వాదముచేత రుజువు చేయుచున్నాడు: వారు దేవునికి లోబడ నిరాకరించుచుండగా అబద్ధ ప్రవక్తలను ఆతురతతో అంగీకరింతురు; ఏలయనగా మనుష్యులు సత్యమును లక్ష్యపెట్టక అబద్ధములకు ఇష్టపూర్వకముగా సమ్మతించునప్పుడు, అది దుష్టమైనట్టియు భక్తిహీనమైనట్టియు మనస్సునకు సూచన అని ఆయన నిశ్చయమైనదిగా ఎంచుచున్నాడు. ఇది సాధారణముగా దుర్మార్గతచేత కంటె అజ్ఞానముచేతనే జరుగునని ఆక్షేపణ చేయబడినయెడల, జవాబు సులభమే. ఏ మనుష్యుడైనను ఏదో ఒక దుష్ట మనోభావముచేత సత్యముకంటె అబద్ధమును కోరుకొనునంత మట్టుకే తప్ప, సాతాను మోసములకు గురికాడు. ఏలయనగా మనము నీతిపట్ల విముఖులమై, మన అంతట మనమే దుర్నీతిని కోరుకొనుటవలన తప్ప, దేవుడు మాటలాడునప్పుడు మనము చెవిటివారమై యుండుటయు, సాతాను మనలను సిద్ధముగాను చురుకుగాను కనుగొనుటయు ఎట్లు సంభవించును? అయినను ఇక్కడ క్రీస్తు ముఖ్యముగా దేవుడు ప్రత్యేకముగా వెలిగించినవారిని గూర్చి మాటలాడుచున్నాడని గమనింపవలెను; ఏలయనగా ఆయన యూదులకు ఈ ఆధిక్యతను అనుగ్రహించెను, అదేమనగా వారు ఆయన ధర్మశాస్త్రములో ఉపదేశింపబడినవారై రక్షణ యొక్క సరియైన మార్గమును గైకొనవలెను. అట్టివారు మోసపోవలెనని కోరుకొనుటవలన తప్ప మరి ఏ కారణముచేతను అబద్ధ బోధకులకు చెవియొగ్గరని నిశ్చయము. తదనుగుణముగా, అబద్ధ ప్రవక్తలు లేచినప్పుడు, ప్రజలు తమ దేవుడైన యెహోవాను ప్రేమించుచున్నారో లేదో వారిని పరీక్షించి శోధించుటకే అది ఉద్దేశింపబడెనని మోషే చెప్పుచున్నాడు, (ద్వితీయోపదేశకాండము 13:3.) అనేకులలో నిర్దోషమైనట్టియు కపటములేనట్టియు సరళత్వము కనబడునను మాట నిజమే, అయితే వారి మనస్సులలో దాగియున్న వేషధారణచేత వారి కన్నులు నిస్సందేహముగా గ్రుడ్డివైయున్నవి. ఏలయనగా దేవుడు తట్టువారికి ఎన్నడును తలుపు మూయడనియు (మత్తయి 7:8), తనకు యథార్థముగా ప్రార్థించువారిని ఎన్నడును నిరాశపరచడనియు (యెషయా 45:19) నిశ్చయము. కాబట్టి సత్యమును నిరాకరించి దుర్నీతియందు ఆనందించినవారు అబద్ధమును నమ్మునట్లు మోసపుచ్చు శక్తి సాతానుకు ఇయ్యబడుటను పౌలు దేవుని ప్రతీకారమునకు న్యాయముగానే ఆరోపించుచున్నాడు; మరియు తాము రక్షింపబడుటకై సత్యవిషయమైన ప్రేమను అంగీకరింపనివారు నశించుచున్నారని చెప్పుచున్నాడు, (2 థెస్సలొనీకయులకు 2:9, 12.)

110 ఈ వచనము యొక్క వివరణలోని రెండు భాగములను స్థానమార్పిడి చేయుటలో నేను మా గ్రంథకర్త యొక్క ఫ్రెంచి అనువాదమును అనుసరించితిని; ఆయన ఈ వచనము యొక్క మొదటి వాక్యాంశముపై తన వ్యాఖ్యలు చివరను ఉంచబడియుండుట గమనించి, ఆ వాక్యాంశములను వాటి సహజ క్రమమునకు పునరుద్ధరించెను. — సం.

111 "Que nous sommes sourds quand Dieu parle." — "దేవుడు మాటలాడునప్పుడు మనము చెవిటివారమై యుండుట."

ఈ విధముగా పోపు యొక్క మోసములకును దుష్ట మూఢభక్తులకును అంకితులై, సువార్తకు విరోధముగా విషపూరితమైన ఉగ్రతతో మండిపడు అనేకుల వేషధారణ బయలుపడుచున్నది; ఏలయనగా వారు దేవుని భయమునకు అనుకూలమైన హృదయములను కలిగియున్నయెడల, ఆ భయము విధేయతను కూడ పుట్టించును.

44. మీరు ఏలాగు నమ్మగలరు? బాల్యమునుండి ధర్మశాస్త్రమునకును ప్రవక్తలకును శిక్షణ పొందిన శిష్యులైనవారిమీద అంత స్థూలమైన అజ్ఞానమును మోపి, వారిని సత్యమునకు శత్రువులని ప్రకటించుట కఠినమని తలంపబడవచ్చును గనుకను, ఇది నమ్మశక్యము కానిదని కూడ తలంపబడవచ్చును గనుకను, వారు నమ్మకుండ అడ్డగించునదేదో క్రీస్తు చూపుచున్నాడు. అది ఏమనగా, అధికారవాంఛ వారి సరియైన వివేచనను హరించివేసెను; ఏలయనగా ఆయన ప్రత్యేకముగా యాజకులతోను శాస్త్రులతోను మాటలాడుచున్నాడు; వారు గర్వముతో ఉబ్బినవారై దేవునికి లోబడలేకపోయిరి. ఇది ఒక విశేషమైన వాక్యభాగము; భూలోక మహిమను గూర్చిన వ్యర్థమైన కోరికచేత హృదయములు ముందుగానే ఆక్రమింపబడినవారందరికిని విశ్వాస ద్వారము మూయబడియున్నదని ఇది బోధించుచున్నది. ఏలయనగా లోకములో గొప్పవాడుగా ఉండగోరువాడు తిరుగులాడువాడును నిలకడలేనివాడును కావలసివచ్చును, కాబట్టి అతనికి దేవునివైపు ఏ మొగ్గును ఉండదు. తన జీవితకాలమంతయు తాను దేవునిచేత అంగీకరింపబడవలెనన్నదే తన ముఖ్య లక్ష్యముగా ఉండవలెనని ఒప్పింపబడువరకు, ఏ మనుష్యుడును పరలోక బోధకు లోబడుటకు ఎన్నడును సిద్ధపడడు.

అయితే వేషధారులు దేవుని సన్నిధిని తమ్మును తాము హెచ్చించుకొను దుష్టమైన ఆత్మవిశ్వాసము లోకసంబంధమైన అధికారవాంఛ కంటె గొప్ప ఆటంకమని తలంపబడవచ్చును; మరియు శాస్త్రులు కూడ ఈ రోగముచేత గాఢముగా సోకబడియుండిరని మనము ఎరుగుదుము. జవాబు సులభమే; ఏలయనగా అజ్ఞానులైన జనసమూహమును మోసపుచ్చుటకు వారు ధరించిన పరిశుద్ధత యొక్క తప్పుడు ముసుగును వారినుండి చీల్చివేయవలెనని క్రీస్తు ఉద్దేశించెను. కాబట్టి ఆయన వ్రేలితో చూపినట్లు మరి స్థూలమైన దుర్గుణమును ఎత్తి చూపుచున్నాడు; దానిచేత, తాము ఎంచబడగోరినదానికంటె వారి నిజస్వభావమునకు మరి దూరమైనదేదియు లేదని అందరికిని ప్రత్యక్షమగును. అంతేకాక, వేషధారణ దేవునికి విరోధముగా తన్నుతాను హెచ్చించుకొనినను, లోకములోను మనుష్యుల యెదుటను అది ఎల్లప్పుడు అధికారవాంఛ గలదైయుండును; అంతకంటె, మనము దేవుని తీర్పుకంటె మన సొంత తీర్పుమీదను ఇతరుల తీర్పుమీదను అధికముగా ఆధారపడునప్పుడు, ఈ వ్యర్థత్వము ఒక్కటే మనలను తప్పుడు దురహంకారముతో ఉబ్బజేయును. నిజముగా దేవుని తనకు న్యాయాధిపతిగా ఎంచుకొని ఆయన సన్నిధిని నిలుచువాడు, తాను ఆధారపడదగినదేదియు తనయందు కనుగొనక, తగ్గింపబడినవాడై భయకంపితుడై తప్పక క్రిందపడును. కాబట్టి ఏ మనుష్యుడైనను దేవునివలన మాత్రమే మహిమను వెదకుటకు, అతడు సిగ్గుచేత ముంచివేయబడి, దేవుని అయోగ్యమైన కనికరమునొద్దకు పారిపోవలెను. మరియు నిజముగా దేవునివైపు చూచువారు తాము శిక్షావిధి పొందినవారును నశించినవారునై యున్నామనియు, క్రీస్తు కృప తప్ప తాము అతిశయింపదగినదేదియు తమకు మిగిలియుండలేదనియు చూచుచున్నారు. అట్టి మహిమను గూర్చిన కోరికతో ఎల్లప్పుడు దీనత్వము కూడియుండును.

112 "Une simplicite innocente et sans malice." — "నిర్దోషమైనట్టియు దుర్బుద్ధిలేనట్టియు సరళత్వము."

ప్రస్తుత వాక్యభాగమునకు సంబంధించినంత మట్టుకు, క్రీస్తు భావమేమనగా, మనుష్యులు తమ సమస్త ఇంద్రియములను లోకమునుండి మరల్చి దేవుని వైపు మాత్రమే త్రిప్పి, తాము వ్యవహరించవలసినది దేవునితోనే అని గంభీరముగా ఆలోచించి, తమ్మును తాము మోసపుచ్చుకొనుటకు అలవాటుపడిన ముఖస్తుతులను మరచి, తమ సొంత మనస్సాక్షులలోనికి దిగుటవలన తప్ప, సువార్త బోధను అంగీకరించుటకు వారు సిద్ధపరచబడుటకు మరి ఏ మార్గమును లేదు. కాబట్టి అందరును అధికారవాంఛచేత కొట్టుకొనిపోవుచున్నారు గనుక, ప్రస్తుత దినమున సువార్త నేర్చుకొనుటకు ఇష్టపడువారిని అంత కొద్దిమందిని కనుగొనుచున్నదంటే మనము ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు. అనేకులు సువార్త ఒప్పుకోలునుండి భ్రష్టులగుచున్నారంటే కూడ మనము ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు, ఏలయనగా వారు తమ సొంత వ్యర్థత్వముచేత కొట్టుకొనిపోయి ఎగిరిపోవుచున్నారు. కాబట్టి మనము లోకము దృష్టిలో అల్పులమును తృణీకరింపబడినవారమునై, మనలో మనమే ముంచివేయబడినవారమై యున్నను, దేవుని పిల్లలలో ఎంచబడవలెనను ఈ ఒక్క సంగతిని మరి అధిక ఆసక్తితో వెదకవలెను.

45. నేను తండ్రియొద్ద మీమీద నేరము మోపుదునని తలంచకుడి. మొండివారును కఠినులునైనవారు ఉపదేశముచేతను స్నేహపూర్వకమైన హెచ్చరికలచేతను ఏమియు నేర్చుకొననప్పుడు, మనము వారితో వ్యవహరింపవలసిన విధము ఇదే. వారు దేవుని న్యాయపీఠము యెదుటికి పిలువబడవలెను. దేవుని బహిరంగముగా పరిహసించువారు నిజముగా కొద్దిమందే, అయితే తాము శత్రువులవలె ఎదిరించుచున్న దేవుడు తమయెడల దయగలవాడని నమ్మి, వ్యర్థమైన ముఖస్తుతులతో నిశ్చింతగా తమ్మును తాము ఉల్లసింపజేసికొనువారు అనేకులు. ఈ విధముగా, ప్రస్తుత దినమున మన రాక్షసులు క్రీస్తు బోధనంతటిని దుష్టముగా కాళ్లక్రింద త్రొక్కుచున్నను, తాము దేవునికి ఆప్తమిత్రులమని గర్వముగా అతిశయించుచున్నారు. ఏలయనగా క్రైస్తవ్యము తమ మధ్య తప్ప మరెక్కడనైనను ఉన్నదని పోపు మతస్థులను ఎవడు ఒప్పింపగలడు? క్రీస్తు ఇక్కడ వాదించుచున్న శాస్త్రులు అట్టివారే. వారు ధర్మశాస్త్రమును అందరికంటె అధికముగా తృణీకరించువారైనను, మోషేను బట్టి ఉన్నతమైన మాటలతో అతిశయించిరి, ఎంతగా అనగా క్రీస్తును ఎదిరించుటలో అతనిని డాలుగా ఉపయోగించుకొనుటకు వారు సంకోచింపలేదు. తాను వారికి బలమైనట్టియు భయంకరమైనట్టియు విరోధిగా ఉందునని ఆయన బెదిరించియుండినయెడల, అది అత్యంత తిరస్కారముతో ఎంచబడియుండునని ఆయన ఎరిగియుండెను; కాబట్టి మోషే సిద్ధపరచిన నేరారోపణ వారిమీద మోపబడునని ఆయన బెదిరించుచున్నాడు.

113 "Et ne sentant rien en soy-mesme sur quoy il se puisse appuyer." — "మరియు తాను ఆధారపడదగినదేదియు తనయందు గ్రహింపక." 114 రాక్షసుల (Giants) యుద్ధములు ప్రాచీన పురాణగాథలలోను జనసామాన్య విశ్వాసములోను ప్రముఖ స్థానము కలిగియుండెను. అట్టి విషయములచేత ఊహలు రగిలింపబడిన కవులను గూర్చి చెప్పనక్కరలేదు; సిసెరో ఒక తాత్విక గ్రంథములో వాటిని లాంఛనముగా ప్రవేశపెట్టుచున్నాడు, అయితే తన పాఠకులు "ఈ కల్పితకథలను తృణీకరించి త్రోసివేయవలెనని" ఉపదేశించుటకు మాత్రమే. "కల్పితకథలు చెప్పుచున్న ప్రకారము దేవతలు యుద్ధములును పోరాటములును లేనివారు కారు; మరియు హోమర్ వర్ణించిన యుద్ధములలో కొందరు దేవతలు రెండు ప్రత్యర్థి సైన్యములలో ఒకవైపునను, కొందరు మరొకవైపునను నిలువబడినట్లు మాత్రమే కాక, టైటన్లు రాక్షసుల విషయములో వలె, తమ సొంత యుద్ధములను సహితము వారు జరిగించిరి. ఇట్టి సంగతులు చెప్పబడుచున్నవి, మిక్కిలి బుద్ధిహీనముగా నమ్మబడుచున్నవి, మరియు అవి అసంబద్ధతతోను పూర్తి వెఱ్ఱితనముతోను నిండియున్నవి" అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. — (De Nat. Deorum, lib. 2.) తమ కల్పిత యుద్ధములలో రాక్షసులు కనబరచిన సాహసపూరితమైన దురహంకారమును వారి సంపూర్ణ పరాజయమును, దేవునికి విరోధముగా తన చేయి చాపి సర్వశక్తునిమీద తిరస్కారముగా ప్రవర్తించు మనుష్యుని దుష్టత్వమును బుద్ధిహీనతను వర్ణించుటలో, కాల్వినును ఇతర క్రైస్తవ రచయితలును అప్పుడప్పుడు సూచించుదురు, (యోబు 15:25.) — సం.

మీరు నమ్ముకొనుచున్న మోషే. ధర్మశాస్త్రము మనుష్యులను అవిశ్వాసులని ఒప్పించుటకు చెందినది గనుక, క్రీస్తు ఇక్కడ తన పదవికిని మోషే పదవికిని మధ్యనున్న భేదమును సూచించుచున్నాడని కొందరు తలంచుచున్నారు. అయితే ఇది పొరపాటు; ఏలయనగా క్రీస్తు దానిని ఉద్దేశింపలేదు గాని, మోషేయెడల భక్తిభావము కలిగియున్నామని తప్పుగా అతిశయించిన వేషధారుల ఆత్మవిశ్వాసమును దులిపివేయుటకు మాత్రమే ఉద్దేశించెను; ప్రస్తుత దినమున ఒకడు పోపు మతస్థులను వారి సొంత ఆయుధముతోనే ఓడించుటకై, వారు ఎవరి అధికారము క్రింద తప్పుగాను దుష్టముగాను ఆశ్రయము పొందుచున్నారో ఆ సంఘపు పరిశుద్ధ బోధకుల కంటె తమకు మరి నిశ్చయముగా వ్యతిరేకులైన శత్రువులను వారు కనుగొనరని చెప్పినట్లే. మరియు సరియైన కారణము లేకుండ లేఖనములను బట్టి మనము అతిశయింపకూడదని దీనినుండి నేర్చుకొందము; ఏలయనగా విశ్వాసము యొక్క నిజమైన విధేయతచేత మనము దేవుని కుమారుని ఘనపరచనియెడల, దేవుడు తనకు సాక్షులుగా లేవనెత్తినవారందరును అంత్యదినమున మనమీద నేరము మోపువారుగా మనకు విరోధముగా లేచెదరు. వారు మోషేను నమ్ముకొనుచున్నారని ఆయన చెప్పునప్పుడు, తమ రక్షణకు కారణమును మోషేకు ఆరోపించినట్లు, ఆయన వారిమీద మూఢభక్తి నేరము మోపుట లేదు; అయితే తమ దుష్టమైన మొండితనమును సమర్థించుటకు మోషే తమకు ఉన్నట్లు, మోషే రక్షణమీద ఆధారపడుటలో వారు తప్పు చేయుచున్నారని ఆయన భావము.

46. మీరు మోషేను నమ్మినయెడల నన్నును నమ్ముదురు. మోషే వారిమీద ఏల నేరము మోపువాడగునో ఆయన చూపుచున్నాడు. వారు అతని బోధను నిరాకరించుటవలననే. దేవుని సేవకుల బోధ తృణీకరింపబడినప్పుడు గాని నిందింపబడినప్పుడు గాని కలుగు అవమానము కంటె గొప్ప అవమానమును వారికి చేయుట అసాధ్యమని మనము ఎరుగుదుము. అంతేకాక, ప్రభువు తన వాక్యమునకు పరిచారకులుగా నియమించినవారు తృణీకరించువారికి విరోధముగా దానిని సమర్థించుటకు సిద్ధముగా ఉండవలెను; కాబట్టి ఆయన తన ప్రవక్తలకందరికిని రెండు విధములైన ఆజ్ఞను ఇచ్చెను: విశ్వాసుల రక్షణ నిమిత్తము వారు బోధించి ఉపదేశించవలెను, మరియు ఒకానొక దినమున తమ సాక్ష్యముచేత భ్రష్టులను సిగ్గుపరచవలెను.

అతడు నన్ను గూర్చి వ్రాసెను. మోషే తన్ను గూర్చి వ్రాసెనని క్రీస్తు చెప్పునప్పుడు, క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రము యొక్క అంతమును ఆత్మయునై యున్నాడని ఒప్పుకొనువారి విషయములో దీనికి దీర్ఘమైన రుజువు అవసరము లేదు. అయితే ఎవడైనను దీనితో తృప్తిపడక, ఆ వాక్యభాగములు తనకు చూపబడవలెనని కోరినయెడల, మొదట హెబ్రీయులకు వ్రాసిన పత్రికను జాగ్రత్తగా చదువుమని నేను అతనికి సలహా ఇచ్చెదను; అపొస్తలుల కార్యముల ఏడవ అధ్యాయములోని స్తెఫను ప్రసంగము కూడ దానితో ఏకీభవించుచున్నది; తరువాత పౌలు తన ఉద్దేశమునకు అన్వయించు ఉల్లేఖనములను గమనింపుమని చెప్పెదను. మోషే క్రీస్తును స్పష్టముగా పేర్కొను వాక్యభాగములు కొద్దియే అని నేను నిజముగా ఒప్పుకొనుచున్నాను; అయితే గుడారము, బలులు, సమస్త ఆచారములు, కొండమీద అతనికి చూపబడిన ఆ మొదటి నమూనాకు అనుగుణముగా గీయబడిన రూపములుగా ఉండుటకు తప్ప మరి దేనికి ఉపయోగపడెను? (నిర్గమకాండము 25:40; హెబ్రీయులకు 8:5.) ఈ విధముగా క్రీస్తు లేకుండ మోషే పరిచర్య అంతయు అదృశ్యమైపోవును. మరియు క్రీస్తునందు స్థిరపరచబడిన పితరుల నిబంధనను అతడు ప్రజలకు ఎట్లు ఎడతెగక జ్ఞాపకము చేయుచున్నాడో, మరియు క్రీస్తును నిబంధన యొక్క ముఖ్య విషయముగాను పునాదిగాను అతడు ఎట్లు చేయుచున్నాడో కూడ మనము చూచుచున్నాము. ఇది పరిశుద్ధ పితరులకు తెలియనిది కాదు; వారు ఎల్లప్పుడు మధ్యవర్తిపై తమ దృష్టిని నిలిపియుండిరి. ఈ విషయమును మరి విస్తారముగా చర్చించుట నేను గురిగా పెట్టుకొనిన సంక్షిప్తతకు అనుగుణము కాదు.

115 "Pour rembarrer les Papistes de leur baston mesme." — "పోపు మతస్థులను వారి సొంత కర్రతోనే త్రిప్పికొట్టుటకు." 116 "Du titre desquels ils se couvrent faussement et meschamment." — "వారు ఎవరి పేరుతో తప్పుగాను దుష్టముగాను తమ్మును కప్పుకొనుచున్నారో." 117 "Contre contempteurs." — "తృణీకరించువారికి విరోధముగా."

47. అయితే మీరు అతని లేఖనములను నమ్మనియెడల. క్రీస్తు ఇక్కడ మోషేకంటె తనకు తక్కువ అధికారమును కోరుచున్నట్లు కనబడుచున్నాడు; అయినను సువార్త స్వరముచేత భూమ్యాకాశములు కదిలింపబడెనని మనము ఎరుగుదుము, (హెబ్రీయులకు 12:26.) అయితే క్రీస్తు తాను ఎవరితో మాటలాడుచున్నాడో వారికి అనుగుణముగా తన ప్రసంగమును సరిచేయుచున్నాడు; ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము యొక్క అధికారము ఏ వివాదమునకును తావులేకుండ యూదుల మధ్య పరిశుద్ధమైనదిగా ఎంచబడెను; కాబట్టి క్రీస్తు మోషేకంటె తక్కువవాడగుట అసాధ్యము. లేఖనములకును మాటలకును మధ్యనున్న వ్యత్యాసము కూడ అదే ఉద్దేశము గలది; ఏలయనగా ప్రామాణిక రూపములో వ్రాయబడిన దేవుని సత్యమునకు వారి మధ్య ఏ అధికారమును లేనందున వారి అవిశ్వాసము మరి తీవ్రమైనదని ఆయన చూపుచున్నాడు.