మూడవ సమావేశ శాసనమును గూర్చి

పూజ్యులైన పితరులు పౌలు యొక్క ఆత్మసంబంధమైన కవచమును గూర్చి మాటలాడునప్పుడు ఏదో మిక్కిలి ఉన్నతమైన సంగతిని భావించుచున్నారని ఎవరైనను తలంచవచ్చును. కాని ఉబ్బిన పర్వతమునుండి వట్టి పొగ తప్ప మరేమియు రాదు; మన ప్రస్తుత అవసరమునకు ఉపయోగపడునది ఏదియు ఇందులో లేదు; ఏలయనగా వారు సంఘములలో గానము చేయబడు విశ్వాస ప్రమాణమునకు మాత్రమే సంతకము చేయుచున్నారు. వారు జనవరి ఆరంభమున ఒక శాసనమును ప్రకటించిరి; ఈ రెండవ శాసన ప్రకటనను ఫిబ్రవరి వరకు వాయిదా వేసిరి. స్పష్టమైన విషయమున అంత దీర్ఘ ఆలోచన ఎందుకు అవసరమాయెను? ఇది ఒక నెల పరిశోధన యొక్క ఫలితమా? చేయవలసిన పనియేమియు లేనప్పుడే ఇంత కాలము నిమగ్నులై యున్నచో, కఠినమైన విషయములలో వారు మిక్కిలి శ్రద్ధగలవారును ప్రయాసపడువారునై యుండవలెను! కావున, వారు కాలమును వ్యర్థముగా గడపినట్లు కనబడకుండునట్లు, దినము వచ్చినప్పుడు — “నాయకులు ఆసీనులై, సామాన్యజనులు చుట్టును గుమిగూడగా” — ఎవరికిని వివాదము లేదని అందరికి తెలిసిన సంగతులలో తమ విశ్వాసమును బిగ్గరగా ప్రకటించిరి. ఇది విధిప్రకారమును ఆచారప్రకారమును చేసినదని వారు చెప్పుదురు. కాని ఏ కష్టమును లేని ఒక ఆచార క్రియకు నెల రోజులు పట్టునా? వారు మౌనముగా కూర్చుండియుండగా వారు వ్యర్థముగా ఉండలేదని నిరూపించుటకు ఈ ఉపాయము మిక్కిలి బాలచేష్ట యనుటలో సందేహము లేదు. కాని వారు ఎంత గంభీరముగా ప్రకటించుచున్నారు! విశ్వాస సూత్రమును మిస్సాలులో ఉన్నట్లుగా మేము విశ్వసించుచున్నామని ప్రకటించుచున్నామని వారు చెప్పుదురు. వారి వ్యర్థప్రలాపమును నేను బయటపెట్టకపోయినను, వారు తామే దానికి సిగ్గుపడకుండుట ఆశ్చర్యము. వివిధ ప్రాంతములనుండి తమ వద్దకు వచ్చుచున్నారని వారు తలంచిన అనేక పీఠాధిపతుల విషయమై — వారు పొరపడిరి. చివరకు నలుబదిమంది కూడ అరుదుగా పోగైరి. కాబట్టి తమ గొప్ప సంఖ్య వలన తాము ఆశించిన ఉన్నత గౌరవమును వారు కోల్పోయిరి. అయినను, నా అభిప్రాయములో, సంఖ్య స్వల్పమగుటను తగ్గింపుగా వారు ఎంచునప్పుడు వారు తమకు తామే అన్యాయము చేసికొనుచున్నారు. వారి అధికారము నా దృష్టిలో ఎంత గొప్పదనగా, వారి వంటి ఐదు వందల మంది కూడ దానికి ఏ మాత్రమును అదనపు బరువును ఇయ్యరు!