తల్లిదండ్రులు

తండ్రి ప్రేమ పాదముల క్రింద త్రొక్కబడుట

ఒక తండ్రికి అపవ్యయ కుమారుడు ఉండెనని ఒకసారి వింటిని, ఆ బాలుడు తన తల్లిని విరిగిన హృదయముతో సమాధికి పంపెను, ఒక సాయంకాలము ఆ బాలుడు సాధారణముగా త్రాగుటకు జూదమాడుటకు రాత్రి గడుపుటకు బయలుదేరెను, ముసలి తండ్రి అతడు వెళ్లుచుండగా చెప్పెను: «నా కుమారుడా, ఈ రాత్రి నీవు నాకు ఒక దయ చేయవలెనని కోరుచున్నాను. నీ తల్లి చనిపోయినప్పటినుండి నీవు నాతో ఒక సాయంకాలము గడుపలేదు. ఇప్పుడు ఇంటిలో నాతో ఉండి నీ ముసలి తండ్రిని సంతోషింపజేయవా?» «లేదు,» అని యౌవనుడు చెప్పెను, «ఇక్కడ ఒంటరితనము, నాకు ఆసక్తి కలిగించునది ఏమియు లేదు, నేను బయటికి వెళ్లుచున్నాను.» ముసలివాడు ప్రార్థించి ఏడ్చి చివరకు చెప్పెను: «నా బాలుడా, నీవు నీ తల్లిని చంపినట్లు నన్ను చంపుచున్నావు. ఈ వెండ్రుకలు తెల్లబడుచున్నవి, నీవు నన్నును సమాధికి పంపుచున్నావు.» అయినను బాలుడు ఉండలేదు, ముసలివాడు చెప్పెను: «నీవు నాశనమునకు వెళ్ల నిశ్చయించుకొనినయెడల, ఈ రాత్రి ఈ ముసలి దేహముపై నడిచి వెళ్లవలెను. నేను నిన్ను ఆపలేను. నీవు నాకంటె బలవంతుడవు, అయితే బయటికి వెళ్లినయెడల ఈ దేహముపై నడిచి వెళ్లవలెను.» అతడు ద్వారము ఎదుట పడెను, ఆ కుమారుడు తండ్రి రూపముపై నడిచి తండ్రి ప్రేమను పాదముల క్రింద త్రొక్కి బయటికి వెళ్లెను.

«అదియే నా ఆత్మ ధర.»

తన ఆత్మను గూర్చి మిక్కిలి ఆతురతగా ఉన్న యౌవన స్త్రీని గూర్చి ఒక కథ వింటిని. అయితే ఆమె తండ్రియు తల్లియు లౌకికులు. ఆమె గంభీరమైన కోరికలను వారు తేలికగా ఎంచిరి; ఆమె మనస్సు స్థితితో వారు సానుభూతి చూపలేదు. ఆమె క్రైస్తవురాలు కాకూడదని నిశ్చయించుకొని మతమును గూర్చిన ఆమె భావములను నిరుత్సాహపరచు ప్రతి మార్గము ప్రయత్నించిరి. చివరకు గొప్ప విందు చేసి వినోదముతో సుఖముతో ఆమెను లోకమునకు తిరిగి గెలుచుకొందమని తలంచిరి. అట్లు ప్రతి సిద్ధపాటు చేసిరి; పొరుగు పట్టణములకు పంపి ఆమె అత్యంత లౌకిక సహచరులందరిని ఇంటికి రప్పించిరి; అద్భుతమైన పట్టు చీరయు ఆభరణములును కొని అట్టి సందర్భమునకు తగిన సర్వ అలంకారముతో ఆమెను అలంకరించిరి. ఆ యౌవన స్త్రీ విందునకు వెళ్లుటలో హాని లేదనియు, అది తుచ్ఛమైన సంగతి, సరళమైనది, అయిన తరువాత మరల ఆత్మ క్షేమమును గూర్చి తలంచవచ్చుననియు తలంచెను. సర్వ అలంకారముతో వెళ్లెను, నృత్యశాలలో రాణి అయ్యెను. ఆ రాత్రినుండి మూడు వారములకు ఆమె మరణశయ్యపై ఉండెను. తల్లిని నృత్య చీర లోనికి తెమ్మని అడిగెను. దానిని వేలు చూపి కన్నీళ్లు కార్చి చెప్పెను, «అదియే నా ఆత్మ ధర.» తెల్లవారకమునుపే ఆమె చనిపోయెను. ఓహో, నా స్నేహితులారా, మీ ఆత్మను గూర్చి ఆతురతగా ఉన్నయెడల మిగిలినదంతయు విడువుడి; విందులు పండుగలు గడచిపోనియ్యుడి.

ఇద్దరు తండ్రులు

ఈ విషయమును గూర్చి తలంచినప్పుడల్లా ఇద్దరు తండ్రులు నా ముందు వచ్చుదురు. ఒకడు మిస్సిస్సిప్పి నదిపై నివసించెను. అతడు గొప్ప ఐశ్వర్యవంతుడు. అయినను తన పెద్ద కుమారుని అకాల సమాధినుండి తిరిగి తీసికొనగలిగినయెడల అంతయు స్వేచ్ఛగా ఇచ్చి యుండెడివాడు. ఒకనాడు ఆ బాలుడు స్పృహ లేకుండ ఇంటికి తీసికొనిరాబడెను. అతనిని తిరిగి స్పృహలోనికి తెచ్చుటకు మనుష్యుడు చేయగలిగినదంతయు చేసిరి, అయితే వ్యర్థము. «అతడు చనిపోవలెను,» అని వైద్యుడు చెప్పెను. «అయితే, వైద్యుడా,» అని వేదనపడు తండ్రి చెప్పెను, «ఒక్క క్షణమైనను స్పృహలోనికి తెచ్చుటకు మీరు ఏమియు చేయలేరా?» «అది సాధ్యము,» అని వైద్యుడు చెప్పెను, «అయితే అతడు ఎన్నడును బ్రతుకడు.» కాలము గడిచెను, భయంకరమైన ఆతురత తరువాత తండ్రి కోరిక నెరవేరెను. «నా కుమారుడా,» అని అతడు గుసగుసలాడెను, «వైద్యుడు నీవు చనిపోవుచున్నావని చెప్పుచున్నాడు.» «సరే,» అని బాలుడు చెప్పెను, «నీవు నా కొరకు ఎన్నడును ప్రార్థింపలేదు, తండ్రీ; ఇప్పుడు నా పోయిన ఆత్మ కొరకు ప్రార్థింపవా?» తండ్రి ఏడ్చెను. అతడు ఎన్నడును ప్రార్థింపలేదనునది నిజము. అతడు దేవునికి పరదేశి. కొద్ది సేపటిలో ప్రార్థింపబడని ఆ ఆత్మ తన చీకటి నిత్యత్వములోనికి వెళ్లెను. ఓ తండ్రీ, నీ బాలుడు చనిపోవుచు నిన్ను ప్రార్థింపమని పిలిచినయెడల, నీవు నీ భారమైన హృదయమును పరలోకమునకు ఎత్తగలవా? భూమిపై పరలోకపు ఈ మధుర పాఠము — నీ దేవుని ఎరిగి ఆయనతో సహవాసము కలిగి యుండుట — నీవు నేర్చుకొంటివా? ఈ చెడు లోకము నీ అత్యంత ప్రియమైన నిధులను తన ఎరగా గుర్తు పెట్టకమునుపే, నీ చిన్నవారిని పిల్లల క్రీస్తునొద్దకు నడిపించుట నేర్చుకొంటివా?

మరొక తండ్రి ఎంత భేదము? అతనికిని మనోహరమైన బాలుడు ఉండెను, ఒకనాడు అతడు ఇంటికి వచ్చి అతడు మరణ ద్వారమున ఉండుట కనుగొనెను. «మన బాలునికి గొప్ప మార్పు వచ్చెను,» అని ఏడ్చు తల్లి చెప్పెను; «ఇంతకు ముందు అతడు కొంచెము రోగి మాత్రమే, అయితే ఇప్పుడు అతడు వేగముగా చనిపోవుచున్నట్లు కనబడుచున్నది.» తండ్రి గదిలోనికి వెళ్లి చిన్న బాలుని నొసట చేయి ఉంచెను. బాలుడు చనిపోవుచున్నాడని చూడగలిగెను. మరణపు చల్లని తేమ అతనికి తగిలెను. «నా కుమారుడా, నీవు చనిపోవుచున్నావని ఎరుగుదువా?» «లేదు; నేనా?» «అవును; నీవు చనిపోవుచున్నావు.» «ఈనాడు నేను చనిపోవుదునా?» «అవును, నా బాలుడా, నీవు రాత్రివరకు బ్రతుకలేవు.» «సరే అయితే, ఈ రాత్రి నేను యేసుతో ఉందును గదా, తండ్రీ?» «అవును, నా కుమారుడా, నీవు ఈ రాత్రి రక్షకునితో గడుపుదువు.» తల్లులారా తండ్రులారా, చిన్నవారు ముందుగానే మొదలు పెట్టవచ్చును; ఇప్పుడే వారితో ఆతురతగా ఉండుడి. మీరు వారినుండి ఎప్పుడు తీసికొనబడుదురో, వారు మీనుండి ఎప్పుడు తీసికొనబడుదురో మీకు తెలియదు. కాబట్టి ఈ ముద్ర వారి మనస్సులపై ఉంచబడును గాక — వారి లౌకిక భవిష్యత్తుకంటె వారి ఆత్మలను మీరు పది లక్షల రెట్లు ఎక్కువగా లక్ష్యపెట్టుదురని.

దొంగిలింపబడిన బాలుడు — తల్లి ప్రేమ

అనేక సంవత్సరముల క్రితము లండనులో ఒక బాలుడు దొంగిలింపబడెను, ఇక్కడ చార్లీ రాస్ దొంగిలింపబడినట్లే. నెలలు సంవత్సరములు గడిచెను, తల్లి ప్రార్థించి ప్రార్థించెను, చార్లీ రాస్ తల్లి ప్రార్థించినట్లే నేను ఊహించుచున్నాను, ఆమె ప్రయత్నములన్నియు విఫలమైనవి, వారు సమస్త నిరీక్షణ విడిచిపెట్టిరి; అయితే తల్లి తన నిరీక్షణను పూర్తిగా విడువలేదు. ఒకనాడు ఒక చిన్న బాలుడు పొరుగు ఇంటిలో పొగగొట్టము తుడుచుటకు పంపబడెను, ఏదో పొరపాటువలన అతడు తప్పు పొగగొట్టము ద్వారా మరల క్రిందికి వచ్చెను. క్రిందికి వచ్చినప్పుడు అతడు కూర్చుండు గది పొగగొట్టము ద్వారా వచ్చెను. అతని జ్ఞాపకము వెంటనే గడచిన సంవత్సరముల గుండా ప్రయాణించెను. సంగతులు వింతగా పరిచయముగా కనబడెనని తలంచెను. బాల్యపు మొదటి దినముల దృశ్యములు అతనిపై ఉదయించుచుండెను; అతడు అక్కడ నిలుచుండి ఆ స్థలమును చూచుచుండగా తల్లి గదిలోనికి వచ్చెను. అతడు చింపిచీకల వస్త్రములతో మసితో కప్పబడి నిలుచుండెను. అతనిని కడుగుటకు పంపి తరువాతనే పరుగెత్తి చేతులలో తీసికొనుటకు ఆమె కాచుకొనెనా? కాదు, నిజముగా; అతడు ఆమె సొంత బాలుడు. నల్లని మసితోనే అతనిని చేతులలో తీసికొని రొమ్మునకు కౌగలించుకొని ఆనంద కన్నీళ్లు అతని తలపై కార్చెను.