ప్రేమ

రాటన్ కాదు, ప్రేమే చిన్న మూడీని జయించెను

నేను బాలుడనై యుండగా న్యూ ఇంగ్లాండులోని ఒక పాఠశాలకు పోయెడివాడను; అక్కడ త్వరగా కోపము తెచ్చుకొను ఒక గురువు ఎల్లప్పుడు రాటన్ కర్ర ఉంచుకొనెను. «నీవు ఇది చేయకుండినయెడల, అది చేయకుండినయెడల, నిన్ను శిక్షించెదను» అనునది అతని మాట. ఆ రాటన్ నా వీపుపై పడిన అనేక సార్లు నాకు జ్ఞాపకము. ఇప్పుడును దాని స్పర్శ దాదాపు అనుభవించునట్లున్నది. అతడు ఆ పాఠశాలను ధర్మశాస్త్రముతో పాలించెను. అయితే కొంతకాలమునకు ప్రేమతో పాఠశాలను అదుపు చేయవలెనను ఉద్యమము ఎవరో మొదలుపెట్టిరి. అల్లరి బాలురతో అది ఎన్నడును సాధ్యము కాదని అనేకులు చెప్పిరి; అయినను కొంత మాట్లాడిన తరువాత ప్రయత్నించుటకు నిశ్చయింపబడెను. ఆ శీతాకాలము రాటన్ పాఠశాలలో ఉండదని మేము ఎంత మంచి కాలము గడుపుదుమో తలంచితిమి. కోరినంత వినోదము చేసికొందుమని తలంచితిమి. గురువు ఎవరో నాకు జ్ఞాపకము — ఆమె ఒక స్త్రీ — ఆమె పాఠశాలను ప్రార్థనతో తెరిచెను. అంతకు ముందు మేము అట్లు చూడలేదు; ముఖ్యముగా ప్రేమతో పాఠశాలను పాలించుటకు తనకు కృపయు బలమును కలుగునట్లు ఆమె ప్రార్థించినప్పుడు మేము కదిలిపోతిమి. పాఠశాల కొన్ని వారములు నడిచెను, రాటన్ కనబడలేదు; అయితే చివరకు నియమములు మీరబడెను, మొదట మీరినవాడు నేనే అని తలంచుచున్నాను. పాఠశాల అయిన తరువాత నిలిచి యుండుమనియు తరువాత తనను చూచెదననియు ఆమె చెప్పెను. రాటన్ తప్పక వచ్చునని తలంచి యుద్ధ సిద్ధముగా నిలిచితిని. అయితే పాఠశాల తరువాత రాటన్ కనబడలేదు; ఆమె నా పక్కన కూర్చుండి తాను నన్ను ఎంత ప్రేమించుచున్నదనియు, ప్రేమతో ఆ పాఠశాలను పాలించునట్లు ఎట్లు ప్రార్థించెనో చెప్పి, «నీవు నన్ను ప్రేమించినయెడల మంచి బాలుడవగుటకు ప్రయత్నించుము — ఒక్క మేలు అడుగుచున్నాను» అని ముగించెను; నేను ఆమెకు మరల ఇబ్బంది కలుగజేయలేదు. ఆమె నన్ను కృప క్రింద ఉంచెను. ప్రభువు చేయునదియు అదియే. దేవుడు ప్రేమయై యున్నాడు, మనమందరము ఆయనను ప్రేమించవలెనని కోరుచున్నాడు.

నిజమైన ప్రేమ

ఒకనాడు నేను బ్రూక్లిన్‌లో ఉండగా చేతులు లేని ఒక యౌవనుడు వీధిలో నడుచుట చూచితిని. నాతో ఉన్న స్నేహితుడు అతనిని చూపి అతని కథ చెప్పెను. యుద్ధము మొదలైనప్పుడు చేరుట తన కర్తవ్యమని భావించి సైన్యములో చేరి ముందుకు పోయెను. అతడు వివాహమునకు నిశ్చయింపబడి యుండెను; సైన్యములో ఉండగా అతనికిని తాను పెండ్లాడబోవు స్త్రీకిని తరచుగా ఉత్తరములు వచ్చిపోయెను. విల్డర్‌నెస్ యుద్ధము తరువాత ఆ యువతి అలవాటైన ఉత్తరముకొరకు ఆతురతతో చూచెను. కొంతకాలము ఉత్తరము రాలేదు. చివరకు అపరిచిత హస్తముతో ఒకటి వచ్చెను. వణకు వేళ్లతో తెరిచి ఈ మాటలు చదివెను: «మేము భయంకరమైన యుద్ధము చేసితిమి. నేను అంతగా గాయపడితిని గనుక ఇక నిన్ను పోషించజాలను. ఒక స్నేహితుడు నా కొరకు దీనిని వ్రాయుచున్నాడు. నిన్ను ఇంతకంటె సున్నితముగా ప్రేమించుచున్నాను, అయితే నీ వాగ్దానమునుండి నిన్ను విడుదల చేయుచున్నాను. నా ఖండిత జీవితముతో నీ జీవితము కలుపుమని అడుగను.» ఆ ఉత్తరమునకు జవాబు వ్రాయబడలేదు. వెళ్లిన తరువాతి రైలులోనే ఆ యువతి ఉండెను. ఆసుపత్రికి పోయెను. అతని మంచపు సంఖ్య తెలిసికొని గాయపడినవారి పొడవైన వరుసల మధ్య దారిని పోయెను. సంఖ్య కనబడగానే అతని పక్కకు పరుగెత్తి మెడ చుట్టూ చేతులు వేసి చెప్పెను: «నిన్ను విడువను. నిన్ను చూచుకొందును.» అతడు ఆమె ప్రేమను త్రోసివేయలేదు. వారు వివాహము చేసికొనిరి, ఈ దంపతులవలె సంతోషముగలవారు లేరు. మనము ఒకరిపై ఒకరు ఆధారపడియున్నాము. క్రీస్తు చెప్పును, «నిన్ను చూచుకొందును. నా ఈ రొమ్మునకు నిన్ను తీసికొందును.» ఆ యౌవనుడు ఆమె ప్రేమను త్రోసివేయగలిగెను; త్రోసివేయగలిగెను, అయితే త్రోసివేయలేదు. రక్షకుని ప్రేమను అంగీకరించినయెడల నీవు నిశ్చయముగా రక్షింపబడగలవు. దేవుడు మనలను ప్రేమించినయెడల, స్నేహితులారా, అంతమువరకు ప్రేమించును. «దేవుడు లోకమును ఎంతో ప్రేమించెను గనుక తన అద్వితీయ కుమారుని ఇచ్చెను; ఆయనను విశ్వసించు ప్రతివాడును నశింపక నిత్యజీవము పొందునట్లు.» — యోహాను 3:16.

ఒక యువ ఐరిషువాడు మూడీ కన్నులు ఎట్లు తెరిచెను

దేవుడు పాపిని ప్రేమించునను సత్యమునకు నా కన్నులు ఎట్లు తెరవబడెనో చెప్పగోరుచున్నాను. నేను యూరపునకు వెళ్లి డబ్లిన్‌లో ప్రసంగించుచుండగా ఒక యౌవనుడు వేదిక యొద్దకు వచ్చి అమెరికాకు వచ్చి ప్రసంగింపగోరుచున్నానని చెప్పెను. అతనికి బాలుని రూపము; పదునేడు సంవత్సరములకు మించినట్లు కనబడలేదు. నేను అతనిని అన్ని వైపులనుండి కొలిచితిని, అతడు మరల అడిగి నేను ఎప్పుడు తిరిగి పోవుచున్నానని అడిగెను. నాకు తెలియదని చెప్పితిని; తెలిసినను బహుశా చెప్పి యుండెడివాడను కాదు. అతడు ప్రసంగించుటకు మిక్కిలి చిన్నవాడును అనుభవము లేనివాడునని తలంచితిని. కాలమునకు అమెరికాకు ఓడ ఎక్కితిని, ఇక్కడికి వచ్చి కొద్ది కాలములోనే న్యూయార్కు నుండి ఒక ఉత్తరము వచ్చెను, అతడు అక్కడ చేరెనని. ఒక చిన్న జవాబు వ్రాసి ఇక అతని గూర్చి విననని తలంచితిని; అయితే త్వరలోనే మరొక ఉత్తరము వచ్చెను, అతడు త్వరలో చికాగోకు వచ్చి ప్రసంగింపగోరుచున్నాడని. మరొక ఉత్తరము పంపి వచ్చినయెడల నన్ను చూడవచ్చునని చెప్పి సాధారణ మాటలతో ముగించితిని. అది అతనిని ఆపుననియు ఇక వినననియు తలంచితిని. అయితే కొద్ది దినములలోనే అతడు కనబడెను. అతనితో ఏమి చేయుదునో తెలియలేదు. నేను ఐయోవాకు బయలుదేరబోవుచుంటిని; ఒక స్నేహితునియొద్దకు వెళ్లి చెప్పితిని: «నాకు ఒక యువ ఐరిషువాడున్నాడు — ఐర్లాండులో కలిసితిని గనుక ఐరిషువాడని తలంచితిని — అతడు ప్రసంగింపగోరుచున్నాడు. సమావేశములలో ప్రసంగింపనిమ్ము — అతనిని పరీక్షించుడి; అతడు విఫలమైనయెడల నేను తిరిగి వచ్చినప్పుడు అతనిని నా బాధ్యతలో తీసికొందును.» నేను ఇంటికి వచ్చినప్పుడు — శనివారము ఉదయమని జ్ఞాపకము — భార్యతో అడిగితిని: «ఆ యౌవనుడు సమావేశములలో ప్రసంగించెనా?» «అవును.» «వారికి ఎట్లు నచ్చెను?» «వారికి మిక్కిలి నచ్చెను,» అని ఆమె చెప్పెను: «అతడు నీకంటె కొంచెము వేరుగా ప్రసంగించును; దేవుడు పాపులను ప్రేమించునని ప్రసంగించును.» నేను దేవుడు పాపులను ద్వేషించుననియు, రెండు పదునైన ఖడ్గముతో పాపుల వెనుక నిలిచి వారి తలలు నరుకుటకు సిద్ధముగా ఉన్నాడనియు ప్రసంగించుచుంటిని. కాబట్టి అతడు నాకంటె వేరుగా ప్రసంగించినయెడల నాకు నచ్చడని నిశ్చయించుకొంటిని. నా పక్షపాతము లేచెను. ఆ రాత్రి సమావేశమునకు వెళ్లి ప్రజలు బైబిళ్లు తీసికొని వచ్చుట చూచితిని. అది వింతగా తోచెను. ప్రజలు బైబిళ్లతో వచ్చుటయు ఆకుల రెపరెప చప్పుడు వినుటయు విచిత్రము. ఆ యౌవనుడు పాఠ్యభాగము చెప్పెను: «యోహాను మూడవ అధ్యాయము పదునారవ వచనమునకు తిరుగుదము: ‘దేవుడు లోకమును ఎంతో ప్రేమించెను గనుక తన అద్వితీయ కుమారుని ఇచ్చెను; ఆయనను విశ్వసించు ప్రతివాడును నశింపక నిత్యజీవము పొందునట్లు.’» అతడు పాఠ్యభాగమును విభజింపలేదు. ఆదికాండమునుండి ప్రకటన వరకు దేవుడు పాపిని ప్రేమించునని రుజువు చూపుచు పోయెను, అతడు ముగించుటకు ముందే నా రెండు మూడు ప్రసంగములు పాడైపోయెను. అప్పటినుండి వాటిని ప్రసంగింపలేదు.

మరునాడు — ఆదివారము — అపార జనసమూహము మందిరములోనికి ప్రవహించెను, అతడు చెప్పెను, «యోహాను మూడవ అధ్యాయము పదునారవ వచనమునకు తిరుగుడి: ‘దేవుడు లోకమును ఎంతో ప్రేమించెను గనుక తన అద్వితీయ కుమారుని ఇచ్చెను; ఆయనను విశ్వసించు ప్రతివాడును నశింపక నిత్యజీవము పొందునట్లు;’» ఆ వచనమునుండి నాలుగవ ప్రసంగము చేసెను. పాఠ్యభాగమంతయు వారిపై విసిరినట్లు, దేవుడు పాపిని ప్రేమించుననియు ఆరు వేల సంవత్సరములనుండి లోకమును దీనిని నమ్మించుటకు ప్రయత్నించుచున్నాడనియు రుజువు చేసెను. నా జీవితములో అంత మంచి ప్రసంగము వినలేదని తలంచితిని. అందరికి అది క్రొత్త ప్రత్యక్షతవలె ఉండెను. ఆహా, ఆ కాలములు జ్ఞాపకమున్నవారు మీలో కొందరున్నారు; ఆ రాత్రులు జ్ఞాపకమున్నవి. ధన్యమైన బైబిలును గూర్చి నాకు క్రొత్త భావము కలిగెను. సోమవారము రాత్రి వెళ్లితిని, యౌవనుడు చెప్పెను, «యోహాను మూడవ అధ్యాయము పదునారవ వచనమునకు తిరుగుడి,» ఇంతకంటె మంచిగా ప్రసంగించినట్లు కనబడెను. దేవుడు మనలను ఎట్లు ప్రేమించెనో చూపుటకు లేఖనమునుండి రుజువు తరువాత రుజువు ఉదహరింపబడెను. ఆ పాఠ్యభాగము అయిపోయెనని తలంచితిని, అయితే మంగళవారము అతడు బైబిలు చేత పట్టుకొని చెప్పెను: «యోహాను మూడవ అధ్యాయము పదునారవ వచనమునకు తిరుగుడి,» ఆ వచనమునుండి ఆరవ ప్రసంగము చేసెను. క్రీస్తు ప్రేమవలె భూమిపై ఏమియు లేదని రుజువు చేయుచు విషయముపై ఎక్కుచున్నట్లు కనబడెను, «ఆయన ప్రేమను మనుష్యులకు నమ్మింపగలిగినయెడల, ఈ వచనమును నమ్మించగలిగినయెడల, లోకమంతయు రక్షింపబడును» అని చెప్పెను. గురువారము అదే పాఠ్యభాగము ఎన్నుకొనెను, యోహాను 3:16, ప్రసంగము చివర చెప్పెను: «ఏడు రాత్రులు క్రీస్తు మిమ్మును ఎంత ప్రేమించునో చెప్పుటకు ప్రయత్నించితిని, అయితే చెప్పజాలను. యాకోబు నిచ్చెన అరువుతెచ్చి పరలోకమునకు ఎక్కి గబ్రియేలును చూచి దేవుడు నన్ను ఎంత ప్రేమించునో చెప్పుమని అడిగినయెడల, అతడు ఇంతే చెప్పును — ‘దేవుడు లోకమును ఎంతో ప్రేమించెను గనుక తన అద్వితీయ కుమారుని ఇచ్చెను; ఆయనను విశ్వసించు ప్రతివాడును నశింపక నిత్యజీవము పొందునట్లు.’» ఈ వచనము వినిన తరువాత ఒకడు ఈ టాబర్నకిలునుండి బయటికి వెళ్లి «దేవుడు నన్ను ప్రేమింపడు» అని చెప్పుట నాకు ఒక రహస్యము.

జాన్ వానమేకర్ ఆదివారపు పాఠశాలలో ప్రేమ జయము

బహుశా లోకములోని అతి పెద్ద ఆదివారపు పాఠశాలలో ఒకదానికి అధ్యక్షుడైన మిస్టర్ జాన్ వానమేకర్‌కు ఒక సిద్ధాంతముండెను — దుర్నడతనము నిమిత్తము ఏ బాలునిని తన పాఠశాలనుండి బయటికి పంపను. బాలుడు తప్పుగా ప్రవర్తించినయెడల అది ఇంటిలోని చెడు శిక్షణవలననే అనియు, అతనిని బయటికి పంపినయెడల ఎవడును అతనిని చూడడనియు అతడు వాదించెను. ఒకనాడు ఈ సిద్ధాంతము పరీక్షింపబడెను. ఒక బోధకుడు వచ్చి చెప్పెను, «నా తరగతిలో ఒక బాలుడున్నాడు, అతనిని తీయవలెను; అతడు నిరంతరము నియమములు మీరును, దూషించును అశ్లీల భాష వాడును, అతనితో నేనేమియు చేయజాలను.» మిస్టర్ వానమేకర్ బాలుని బయటికి పంపగోరలేదు గనుక బోధకుని తరగతికి పంపెను. అయితే అతడు మరల వచ్చి ఆ బాలుడు తన తరగతినుండి తీయబడకుండినయెడల తాను విడువవలెనని చెప్పెను. అతడు విడిచెను, రెండవ బోధకుడు నియమింపబడెను. రెండవ బోధకుడు అదే కథతో వచ్చెను, మిస్టర్ వానమేకర్ అదే జవాబు ఇచ్చెను. అతడును విరమించెను. మూడవ బోధకుడు నియమింపబడెను, అతడును ఇతరులవలెనే అదే కథతో వచ్చెను. చివరకు బాలుని బయటికి పంపవలసి వచ్చునని మిస్టర్ వానమేకర్ తలంచెను. ఒకనాడు కొందరు బోధకులు నిలుచుండగా మిస్టర్ వానమేకర్ చెప్పెను: «ఈ బాలుని పాఠశాల ముందుకు తెచ్చి అతని పేరు చదివి బహిరంగముగా వెలివేయుదును.» అప్పుడు ఒక యువతి వచ్చి చెప్పెను: «నేను క్రీస్తు నిమిత్తము చేయగలిగినంత చేయుటలేదు, ఆ బాలుని నాకు ఇమ్ము; అతనిని రక్షింప ప్రయత్నించెదను.» అయితే మిస్టర్ వానమేకర్ చెప్పెను: «ఈ యువకులు చేయలేకపోయినయెడల నీవు చేయలేవు.» అయినను ఆమె అతనిని ఇమ్మని వేడుకొనెను, మిస్టర్ వానమేకర్ ఒప్పుకొనెను.

ఆమె ఐశ్వర్యవంతురాలైన యువతి, జీవితపు సకల సుఖముల మధ్య ఉండెను. బాలుడు ఆమె తరగతికి వచ్చెను, కొన్ని ఆదివారములు మంచిగా ప్రవర్తించి నియమము మీరలేదు. అయితే ఒక ఆదివారము ఒకటి మీరెను, ఆమె చెప్పినదానికి జవాబుగా ఆమె ముఖముపై ఉమ్మివేసెను. ఆమె జేబు గుడ్డ తీసి ముఖము తుడిచెను, ఏమియు పలుకలేదు. ఒక పన్నాగము తలంచి అతనితో చెప్పెను, «జాన్,» — అతనిని జాన్ అని పిలుదము — «జాన్, నాతో ఇంటికి రా.» «రాను,» అని అతడు చెప్పెను, «నీతో వీధులలో కనబడను.» ఆ దినము అతడు పాఠశాల విడిచినయెడల పూర్తిగా పోవునని ఆమె భయపడి అడిగెను, «నేను నీతో ఇంటికి నడవనిచ్చెదవా?» «లేదు,» అని అతడు చెప్పెను, «నీతో వీధిలో కనబడను.» అప్పుడు మరొక పన్నాగము తలంచెను. «పాత వింతల అంగడి» జ్ఞాపకము వచ్చి చెప్పెను, «రేపును మంగళవారమును నేను ఇంట్లో ఉండను, అయితే బుధవారము ఉదయము ముందు ద్వారమునకు వచ్చినయెడల నీకొరకు ఒక చిన్న కట్ట ఉండును.» «నాకు అది అక్కరలేదు; నీ కట్టను నీవే ఉంచుకొనుము.» ఆమె ఇంటికి వెళ్లినను కట్టను సిద్ధపరచెను. కుతూహలము అతనిని రప్పించవచ్చునని తలంచెను.

బుధవారము ఉదయము వచ్చెను, అతని కోపము తగ్గెను, ఆ కట్టలో ఏమున్నదో చూడగోరెను. చిన్నవాడు ద్వారము తట్టెను, తెరవబడెను, తన కథ చెప్పెను. ఆమె చెప్పెను: «అవును, ఇదిగో కట్ట.» బాలుడు తెరిచి ఒక జాకెట్టును అంగీని ఇతర వస్త్రములను కనుగొనెను, యువతి వ్రాసిన చిన్న చీటీయు; అందులో ఇట్లు ఉండెను:

«ప్రియ జాన్నీ: — నీవు నా తరగతిలో ఉన్నప్పటినుండి నీవు మంచి బాలుడవగునట్లు ప్రతి ఉదయమును సాయంకాలమును నీకొరకు ప్రార్థించితిని, నీవు నా తరగతిలోనే ఉండవలెనని కోరుచున్నాను. నన్ను విడువకుము.»

మరునాడు ఉదయము ఆమె లేవకమునుపే పనివాడు వచ్చి క్రింద ఒక చిన్న బాలుడు ఆమెను చూడగోరుచున్నాడని చెప్పెను. ఆమె తొందరగా వస్త్రములు ధరించి క్రిందికి వెళ్లి సోఫాపై ఏడ్చుచున్న జాన్నీని కనుగొనెను. అతని మెడ చుట్టూ చేతులు వేసెను, అతడు చెప్పెను, «నా ప్రియ బోధకురాలా, నీ చీటీ పొందినప్పటినుండి నాకు సమాధానము లేదు. నన్ను క్షమించుమని కోరుచున్నాను.» «యేసుయొద్దకు రావుటకు నీకొరకు ప్రార్థింపనిచ్చెదవా?» అని బోధకురాలు అడిగెను. ఆమె మోకాళ్లూని ప్రార్థించెను. ఇప్పుడు మిస్టర్ వానమేకర్ చెప్పును, ఆ బాలుడు తన ఆదివారపు పాఠశాలలో అతి మంచి బాలుడని. కాబట్టి ఆ బాలుని హృదయమును విరిచినది ప్రేమయే.