క్షమాపణ

మూడీ తల్లి తన అపవ్యయ కుమారుని ఎట్లు క్షమించెను

నా స్వంత కుటుంబమునుండి కొంచెము అనుభవము చెప్పగలను. నాకు పదునాలుగు సంవత్సరములు రాకమునుపే నాకు జ్ఞాపకమున్న మొదటి సంగతి నా తండ్రి మరణము. అతడు వ్యాపారములో అదృష్టము లేక విఫలుడయ్యెను. అతని మరణము తరువాత త్వరలోనే రుణదాతలు వచ్చి సమస్తమును తీసికొనిపోయిరి. నా తల్లి పెద్ద కుటుంబముతో విడువబడెను. ఒక ఆపద తరువాత మరొకటి ఇంటినంతటిని కమ్మెను. కవలలు కుటుంబములోనికి వచ్చిరి, తల్లి రోగిణి అయ్యెను. పెద్ద కుమారునికి పదునైదు సంవత్సరములు; ఆపదలో ఆధారముగా తల్లి అతనివైపు చూచెను, అయితే ఒక్కసారిగా ఆ బాలుడు సంచారి అయ్యెను. అతడు తుచ్ఛమైన నవలలు చదివి, వెళ్లినంతనే సంపద సంపాదించవచ్చునను నమ్మకము అతనిని పట్టుకొనెను. అతడు వెళ్లిపోయెను. ఆ బాలుని వర్తమానము కొరకు ఆమె ఎంత ఆతురతతో చూచెడిదో నాకు జ్ఞాపకము; లేఖ ఉన్నదా చూడుమని మమ్మును తపాలా కార్యాలయమునకు పంపెడిది, «లేఖ లేదు» అను దుఃఖ వర్తమానముతో మేము తిరిగి వచ్చెడివారము. సాయంకాలములు ఆ న్యూ ఇంగ్లాండు ఇంటిలో ఆమె ప్రక్కన కూర్చుండి తండ్రిని గూర్చి మాట్లాడెడివారము; అయితే ఆ బాలుని పేరు పలికినంతనే ఆమె మమ్మును మౌనమునకు దించెడిది. కొన్ని రాత్రులు గాలి మిక్కిలి బలముగా వీచి, కొండపైనున్న ఇల్లు ప్రతి గాలికి వణకునప్పుడు, తనను అంత నిర్దయగా ఆదరించిన ఆ సంచారి కొరకు తల్లి స్వరము ప్రార్థనలో లేచెడిది. ఆమె మాకందరికంటె కలిపి అతనినే ఎక్కువగా ప్రేమించెనని నేను తలంచెడివాడను, నిజముగా అట్లే నమ్ముచున్నాను. కృతజ్ఞతా దినమున — న్యూ ఇంగ్లాండులో అది కుటుంబ దినమని మీకు తెలుసు — అతడు ఇంటికి తిరిగి వచ్చునని తలంచి ఆమె అతనికి ఒక కుర్చీ వేసెడిది. కుటుంబము పెరిగెను, ఆమె కుమారులు ఇంటినుండి వెళ్లిరి. నాకు వ్రాయుట వచ్చినప్పుడు దేశమంతటికి లేఖలు పంపితిని, అయితే అతని జాడ దొరకలేదు. ఒకనాడు బోస్టన్‌లో ఉండగా అతడు తిరిగి వచ్చెనను వర్తమానము నాకు చేరెను. ఆ నగరములో ఉన్నప్పుడు ప్రతి దుకాణములోను అతనిని వెదకితిని — అతని ముఖమున ఒక గుర్తు ఉండెను — అయితే జాడ దొరకలేదు. ఒకనాడు తల్లి ద్వారమున కూర్చుండగా ఒక పరదేశి ఇంటివైపు వచ్చుట కనబడెను, ద్వారమునకు వచ్చి నిలిచెను. తల్లి తన బాలుని ఎరుగలేదు. అతడు చేతులు కట్టుకొని నిలుచుండెను, గొప్ప గడ్డము రొమ్ముపై ప్రవహించుచుండెను, కన్నీళ్లు ముఖమున జారుచుండెను. ఆ కన్నీళ్లు చూచి తల్లి, «ఆహా, నా పోయిన కుమారుడు» అని కేకవేసి లోనికి రమ్మని బతిమాలెను. అయితే అతడు నిలిచియుండెను. «లేదు, అమ్మా,» అని అతడు చెప్పెను, «నీవు నన్ను క్షమించితివని ముందుగా వినువరకు నేను లోనికి రాను.» ఆమె అతనిని క్షమింపనొల్లదని నమ్ముదురా? అతనిని అక్కడ ఎక్కువసేపు నిలువనిచ్చెడిదని తలంచుదురా? ఆమె గడపకు పరుగెత్తి చేతులు అతని చుట్టూ వేసి క్షమాపణ ఊపిరితో పలికెను. ఆహా, పాపీ, నీవు పాపివని దేవుని కనికరము అడిగినయెడల, క్షమాపణ అడిగినయెడల — నీ జీవితము చెడ్డదైనను — ఆయన కనికరము అడుగుము, ఆయన నిన్ను ఎక్కువసేపు జవాబు కొరకు కాచనియ్యడు.

ధనవంతుడైన తండ్రి చనిపోవు అపవ్యయ కుమారుని అట్టడుగు గదిలో చూచి క్షమించును

మిస్టర్ విలియమ్ డాసన్‌ను గూర్చి ఒక కథ చెప్పబడును, దానిని నేను చెప్పగోరుచున్నాను. లండనులో ప్రసంగించుచు ఒక రాత్రి ప్రసంగము అయినప్పుడు, లండను అంతటిలో క్రీస్తు రక్షింపలేనివాడు ఒక్కడును లేడని అతడు చెప్పెను. ఉదయము ఒక యౌవన స్త్రీ అతనియొద్దకు వచ్చి చెప్పెను: «మిస్టర్ డాసన్, నిన్నటి రాత్రి మీ ప్రసంగములో ‘లండను అంతటిలో క్రీస్తు రక్షింపలేని మనుష్యుడు లేడు’ అని చెప్పితిరి. నా ప్రాంతములో ఒక యౌవనుడు తాను రక్షింపబడలేననియు నా మాట వినననియు చెప్పుచున్నాడు. మీరు వెళ్లి అతనిని చూడరా? నాకంటె మీరు అతనికి ఎక్కువ చేయగలరని నాకు నమ్మకము.» మిస్టర్ డాసన్ వెంటనే ఒప్పుకొని ఆ యౌవన స్త్రీతో తూర్పు చివరకు వెళ్లెను — అక్కడి ఇరుకు వీధులలో ఒకదానిలోనికి, కదలు మెట్లపై అట్టడుగు గదిలో ఒకడు గడ్డిపై పడి యుండెను. అతడు వంగి, «స్నేహితుడా» అనెను. «స్నేహితుడా!» అని యౌవనుడు తిరిగి చెప్పెను, «మీరు నన్ను మరొకనిగా తలంచితిరి. నాకు స్నేహితులు లేరు.» «ఆహా,» అని ఆ

క్రైస్తవుడు జవాబిచ్చెను, «మీరు పొరపాటు పడుచున్నారు. క్రీస్తు పాపి స్నేహితుడు.» ఆ మనుష్యునికి ఇది మరీ మంచిదిగా తోచెను. «ఎందుకు,» అని అతడు చెప్పెను, «నా కుటుంబమంతయు నన్ను త్రోసివేసెను; నాకున్న ప్రతి స్నేహితుడును నన్ను విడిచెను, ఎవడును నన్ను లక్ష్యపెట్టడు.» మిస్టర్ డాసన్ దయగా మాట్లాడి, వాగ్దానము తరువాత వాగ్దానము చదివి — నిత్యజీవము ఇచ్చుటకు క్రీస్తు ఏమి పొందెనో చెప్పెను. మొదట అతని ప్రయత్నములు నిష్ఫలమైనవి, అయితే చివరకు సువార్త వెలుగు ఆ యౌవనునిపై ప్రకాశింప నారంభించెను, మొదటి గుర్తు అతడు తాను హాని చేసినవారియొద్దకు హృదయము చాచుట. నా స్నేహితులారా, పాపి క్రీస్తును అంగీకరించుటకు ఇది మొదటి సూచనలలో ఒకటి. అతడు చెప్పెను: «నా తండ్రి నన్ను క్షమించినయెడల నేను ఇప్పుడు సమాధానముతో చనిపోగలను.» «సరే,» అని దేవుని మనుష్యుడు చెప్పెను, «నేను నీ తండ్రియొద్దకు వెళ్లి అతని క్షమాపణ అడుగుదును.» «లేదు, లేదు,» అని యౌవనుని దుఃఖ జవాబు, «మీరు అతని దగ్గరకు వెళ్లలేరు. నా తండ్రి నన్ను వారసత్వమునుండి తొలగించెను; కుటుంబ పుస్తకములనుండి నా పేరు తీసివేసెను; కుటుంబములోనైనను పరిచారకులలోనైనను అతని సన్నిధిన నా పేరు పలుకరాదని నిషేధించెను; మీరు వెళ్లనక్కరలేదు.»

అయినను మిస్టర్ డాసన్ చిరునామా పొంది లండను పడమటి చివరకు వెళ్లి, మనోహరమైన భవనపు మెట్లు ఎక్కి గంట కొట్టెను. వర్ణవస్త్రము ధరించిన పరిచారకుడు ద్వారమునకు వచ్చి అతనిని అంతఃపురమునకు నడిపించెను. ధనము కొనగల సౌకర్యము వైభవము అంతయు ఆ ఇంటిలో ఉండెను. ఆ అట్టడుగు గది బీదరికమును చుట్టూ నున్న వైభవమును పోల్చకుండ అతడు ఉండలేకపోయెను. కొంతసేపటికి గర్విష్ఠుడైన వ్యాపారి లోనికి వచ్చి మిస్టర్ డాసన్‌తో చేయి కలుపబోవుచుండగా ఆ సజ్జనుడు చెప్పెను: «మీకు యోసేపు అను కుమారుడున్నాడని నమ్ముచున్నాను?» వ్యాపారి చేయి వెనుకకు లాగి నిలువెత్తు నిలిచెను. «అతనిని గూర్చి — ఆ భ్రష్టుని గూర్చి — మాట్లాడుటకు వచ్చినయెడల మీరు వెళ్లిపోవుడి. ఆ పేరుగల కుమారుడు నాకు లేడు. నేను అతనిని కాదనుచున్నాను. అతడు మీతో మాట్లాడినయెడల మిమ్మును మోసపుచ్చుచున్నాడు.» «సరే,» అని మిస్టర్ డాసన్ చెప్పెను, «అతడు ఇప్పుడు మీ బాలుడు, అయితే ఎక్కువసేపు కాడు.» తండ్రి ఒక నిమిషము క్రైస్తవుని చూచి అడిగెను: «యోసేపు రోగియా?» «అవును,» అని జవాబు, «అతడు మరణద్వారమున ఉన్నాడు. అతడు సమాధానముతో చనిపోవునట్లు మీ క్షమాపణ మాత్రమే అడుగుటకు వచ్చితిని. ఏ దయను అడుగుట లేదు; అతడు చనిపోయినయెడల మేము అతనిని పాతిపెట్టెదము.»

తండ్రి చేతులు ముఖముపై ఉంచి పెద్ద కన్నీళ్లు చెక్కిళ్లను జారెను, «నన్ను అతనియొద్దకు తీసికొనిపోగలరా?» అనెను. కొద్ది కాలములోనే అతడు కుమారుడు చనిపోవు ఆ ఇరుకు వీధిలో ఉండెను, మురికి మెట్లు ఎక్కుచు ఆ బాలుడు అట్టి స్థలములో ఉండుట అసాధ్యమనిపించెను. అట్టడుగు గదిలోనికి వచ్చినప్పుడు అతని కుమారుని గుర్తింపలేకపోయెను, వంగినప్పుడు బాలుడు కన్నులు తెరచి చెప్పెను: «ఓ తండ్రీ, నీవు — నన్ను క్షమింతువా?» తండ్రి జవాబిచ్చెను: «ఓ యోసేపూ, నీవు కోరియుండినయెడల నేను పూర్వమే క్షమించి యుందును.» ఆ గర్విష్ఠుడు బాలుని తలను రొమ్ముపై ఉంచెను, కుమారుడు క్రీస్తు తనకు చేసినది చెప్పెను; ఆయన అతని పాపములను క్షమించి ఆత్మకు సమాధానము తెచ్చెననియు; దేవుని కుమారుడు ఆ బీద అట్టడుగు గదిలో అతనిని కనుగొని సమస్తము చేసెననియు. తండ్రి పరిచారకునిచేత అతనిని ఇంటికి తీసికొనిపోవలెననెను. «లేదు, తండ్రీ,» అని బాలుడు చెప్పెను, «నాకు కొద్ది కాలమే ఉన్నది, నేను ఇక్కడనే చనిపోవుట ఇష్టము.» అతడు కొన్ని గంటలు నిలిచి, తూర్పు చివరి ఆ అట్టడుగు గదినుండి నిత్య పర్వతములకు వెళ్లెను.

బిలియర్డు మందిరములో మూడీ. — విశేషమైన కథ

ఇటీవలి సమావేశములో ఒకడు లేచెను. మొదట నేను అతనిని గుర్తింపలేదు. నేను ఇక్కడ ఉన్నప్పుడు అతడు మద్యము అమ్మువాడు, వ్యాపారము విచ్ఛిన్నము చేసి పర్వతములకు వెళ్లెను. ఇది ఎట్లు జరిగెను. నేను మునుపు ఇక్కడ ఉన్నప్పుడు అతడు మద్యశాలయు గొప్ప బిలియర్డు మందిరమును తెరచెను. అది చికాగోలో అతి వైభవమైన బిలియర్డు మందిరములలో ఒకటి, బంగారు పూతయు గోడ చిత్రములును. తెరచుటకు అతడు నాకు ఆహ్వానము పంపెను, నేను అంగీకరించి తెరచకమునుపే వెళ్లితిని. భాగస్వాములను చూచి ఒక స్నేహితుని తీసికొనిరానిచ్చెదరా అని అడిగితిని. వారు నిశ్చయముగా అనిరి, అయితే ఎవడని అడిగిరి. ఎవడో చెప్పనక్కరలేదని చెప్పితిని, అయితే «నేను అతని లేకుండ ఎన్నడును వెళ్లను» అనితిని. వారు నన్ను సంశయింప నారంభించిరి. «ఎవడు?» అని మరల అడిగిరి. «సరే, నేను అతనితో వచ్చెదను, ఏదైనను తప్పు చూచినయెడల మిమ్మును క్షమించుమని అతనిని అడుగుదును.» «రండి,» అని వారు చెప్పిరి, «మాకు ప్రార్థన అక్కరలేదు.» «మీరు నాకు ఆహ్వానము ఇచ్చితిరి, నేను వచ్చెదను.» «అయితే వచ్చినను ప్రార్థింపనక్కరలేదు.» «సరే,» అని నేను చెప్పితిని, «ఒక రాజీ చేసికొందము; తెరచునప్పుడు నేను వచ్చి ప్రార్థింపవద్దని మీకు ఇష్టమైనయెడల, ఇప్పుడే మీ ఇద్దరి కొరకు ప్రార్థింపనియ్యుడి,» అని వారు ఒప్పుకొనిరి. వారిలో ఒకనికి ప్రార్థించు తల్లి ఉండెను, ప్రార్థన అతని హృదయమును తాకెను; మరొకనికి పరలోకములో సహోదరి ఉండెను. వారి ఆత్మలను ఆశీర్వదించుమనియు వారి వ్యాపారమును ముక్కలు చేయుమనియు దేవుని అడిగితిని. కొన్ని నెలలలో వారి వ్యాపారము నిజముగా ముక్కలు అయ్యెను. ప్రార్థన సమావేశములో లేచినవాడు నా ఆత్మను తాకిన కథ చెప్పెను. వ్యాపారములో అతడు వర్ధిల్లలేదు — విఫలుడై రాకీ పర్వతములకు వెళ్లెను. జీవితము భారమై, పర్వతములలో ఎక్కడో వెళ్లి తన దినములు ముగింతునని నిశ్చయించుకొనెను. హృదయములో దించుటకు పదునైన కత్తి తీసికొనెను. ఆత్మహత్య చేసికొనుటకు స్థలము వెదకెను. కత్తి హృదయములో దింపుటకు సిద్ధముగా ఉండగా ఒక స్వరము వినెను — అది తన తల్లి స్వరము. బాలుడైనప్పుడు ఆమె చనిపోవుచు చెప్పిన మాటలు జ్ఞాపకము వచ్చెను. «జానీ, కష్టములో పడినయెడల ప్రార్థించుము» అని ఆమె చెప్పుట వినెను. ఆ కత్తి చేతినుండి జారెను, దేవుడు తనయందు కనికరము చూపుమని అడిగెను. అతడు అంగీకరింపబడెను, చికాగోకు తిరిగి వచ్చి ఆయనకొరకు స్వరము ఎత్తెను. అతడు ఈ రాత్రి ఈ గుడారములో ఉండవచ్చును. అతడు కనికరము కొరకు కేకవేసిన క్షణమే పొందెను. మీరు «దేవా, పాపినైన నన్ను కరుణించుము» అని కేకవేసినయెడల ఆయన వింటాడు.

మూడీయు న్యాయాధిపతియు

కొన్ని సంవత్సరముల క్రితము మా పడమటి నగరములలో ఒకదానిలోని ప్రతిదినపు ప్రార్థన సమావేశమునుండి బయటికి వచ్చుచుండగా ఒక స్త్రీ నాయొద్దకు వచ్చి చెప్పెను: «నా భర్తను మీరు చూచి క్రీస్తునొద్దకు రమ్మని అడుగవలెనని కోరుచున్నాను.» ఆమె, «మీరు వెళ్లి అతనిని చూడవలెను» అనెను. అతని పేరు చెప్పెను, నేను మునుపు వినిన మనుష్యుడు. «ఎందుకు,» అని నేను చెప్పితిని, «నేను మీ భర్తను చూడలేను. అతడు ప్రసిద్ధ అవిశ్వాసి. నేను అతనితో వాదింపలేను. అతడు నాకంటె చాలా పెద్దవాడు, అది తగదు. మరియు అవిశ్వాస వాదములో నాకు పెద్ద శక్తి లేదు.» «సరే, మిస్టర్ మూడీ,» అని ఆమె చెప్పెను, «అది అతనికి కావలసినది కాదు. అతనికి అంతటితో చాలు. కేవలము రక్షకునియొద్దకు రమ్మని అడుగుడి.» ఆమె అంతగా పట్టుపట్టెను గనుక నేను వెళ్లుటకు ఒప్పుకొంటిని. న్యాయాధిపతి వ్యాపారము చేయు కార్యాలయమునకు వెళ్లి నేనెందుకు వచ్చితినో చెప్పితిని. అతడు నన్ను నవ్వెను.

«నీవు మిక్కిలి మూఢుడవు,» అని అతడు చెప్పి నాతో వాదింప నారంభించెను. నేను చెప్పితిని, «మీతో వాదించుట నాకు లాభకరము కాదని తలంచుచున్నాను. ఒక్క దయ అడుగుచున్నాను — మీరు మారుమనస్సు పొందినప్పుడు నాకు తెలియజేయుడి.» «అవును,» అని అతడు చెప్పెను, «అట్లు చేసెదను. నేను మారుమనస్సు పొందినప్పుడు మీకు తెలియజేసెదను» — మిక్కిలి ఎగతాళితో.

నేను వెళ్లిపోయితిని, ఇక్కడను న్యూయార్కు ఫుల్టన్ వీధిలోను ప్రార్థన అభ్యర్థనలు పంపబడెను, నావి నెరవేరకపోయినను అక్కడివియు ఆ భార్యవియు నెరవేరునని తలంచితిని. ఏడాదిన్నర తరువాత నేను ఆ నగరములో ఉండగా ఒక పరిచారకుడు ద్వారమునకు వచ్చి చెప్పెను: «ముందరి గదిలో ఒకడు మిమ్మును చూడగోరుచున్నాడు.» న్యాయాధిపతి అక్కడ ఉండెను; అతడు చెప్పెను: «నేను మారుమనస్సు పొందినప్పుడు మీకు తెలియజేసెదనని వాగ్దానము చేసితిని.» «సరే,» అని నేను చెప్పితిని, «సమస్తము చెప్పుడి.» ఇతరుల నోటినుండి వింటిని, అయితే అతని స్వంత నోటినుండి వినగోరితిని. ఒక రాత్రి భార్య సమావేశమునకు వెళ్లెను, అతడు ఒంటరిగా ఇంటిలో ఉండెను, అగ్ని దగ్గర కూర్చుండి తలంచెను: «నా భార్య సరియైనయెడల, నా పిల్లలు సరియైనయెడల; పరలోకమును నరకమును ఉన్నయెడల, నేను వారినుండి వేరు చేయబడుదునా?» మొదటి తలంపు, «నేను ఒక్క మాటను నమ్మను.» రెండవ తలంపు వచ్చెను, «నిన్ను సృజించిన దేవుని నీవు నమ్ముచున్నావు, నిన్ను సృజించిన దేవుడు నీకు బోధింపగలడు. దేవుడు నీకు జీవము ఇయ్యగలడని నీవు నమ్ముచున్నావు.» «అవును, నన్ను సృజించిన దేవుడు నాకు జీవము ఇయ్యగలడు. అగ్ని దగ్గర మోకాళ్లూనుటకు నేను మిక్కిలి గర్విష్ఠుడను, ‘ఓ దేవా, నాకు బోధించుము’ అనితిని. నేను ప్రార్థించుచుండగా, నాకు అర్థము కాలేదు, అయితే చీకటి కమ్మ నారంభించెను, హృదయము భారమైనది. భార్యకు చెప్పుటకు భయపడి నిద్రపోవుచున్నట్లు నటించితిని. ఆమె మంచము ప్రక్కన మోకాళ్లూనెను, నా కొరకు ప్రార్థించుచున్నదని నాకు తెలిసెను. ‘ఓ దేవా, నాకు బోధించుము’ అని కేకవేయుచుంటిని. నా ప్రార్థనను మార్చవలసి వచ్చెను, ‘ఓ దేవా, నన్ను రక్షించుము; ఓ దేవా, ఈ భారము తీసివేయుము.’ అయితే మరింత చీకటి అయ్యెను, భారము మరింత బరువైనది. కార్యాలయమునకు వెళ్లు మార్గమంతయు ‘ఓ దేవా, ఈ అపరాధ భారము తీసివేయుము’ అని కేకవేయుచుంటిని; గుమాస్తాలకు సెలవు ఇచ్చి కార్యాలయము మూసి తాళము వేసితిని. నేను ముఖము మీద పడితిని; ‘ఓ ప్రభువా, క్రీస్తు నిమిత్తము ఈ అపరాధము తీసివేయుము’ అని వేదనతో కేకవేసితిని. ఎట్లో నాకు తెలియదు, వెలుగు ప్రకాశింప నారంభించెను. ఇదే వారు మారుమనస్సు అనునదేమో అని తలంచితిని. నేను మారుమనస్సు పొందితినా అని పాదిరిని అడుగుదునని తలంచితిని. ద్వారమున భార్యను కలిసి చెప్పితిని, ‘నా ప్రియా, నేను మారుమనస్సు పొందితిని.’ ఆమె ఆశ్చర్యముతో చూచెను. ‘ఆహా, అది నిజము; నేను మారుమనస్సు పొందితిని! మేము ఆ అంతఃపురములోనికి వెళ్లి సోఫా దగ్గర మోకాళ్లూని దేవుడు మమ్మును ఆశీర్వదించుమని ప్రార్థించితిమి.’» ముసలి న్యాయాధిపతి కన్నీళ్లు చెక్కిళ్లను జారుచుండగా నాతో చెప్పెను, «మిస్టర్ మూడీ, గత మూడు నెలలలో నేను నా జీవితమంతటికంటె ఎక్కువగా ఆనందించితిని.» ఇక్కడ అవిశ్వాసి ఉన్నయెడల — సంశయపడువాడు ఉన్నయెడల — దేవుడు మీకు జ్ఞానమిచ్చి ఇప్పుడే రమ్మని అడుగుడి. మనము కూడి తర్కించుదము, మీరు దేవుని ఎరిగినయెడల ఈ దినము గడచకమునుపే ఆయననుండి వెలుగు పొందుదురు.

రూబెన్ జాన్సన్‌కు క్షమాపణ

కొంతకాలము క్రితము జరిగిన ఒక దృశ్యము చెప్పగోరుచున్నాను. మా కమీషనరు రాష్ట్ర గవర్నరునొద్దకు వెళ్లి, మంచి నడవడికలో అత్యున్నతముగా నిలిచిన అయిదుగురిని ఆరు నెలల అంతమున క్షమించి విడుదల చేయరా అని అడిగెను. గవర్నరు ఒప్పుకొనెను, నమోదు రహస్యముగా ఉంచబడవలెను; మనుష్యులకు ఏమియు తెలియరాదు. ఆరు నెలలు గడిచెను, ఖైదీలు — 1,100 మంది — తీసికొనిరాబడిరి, కమీషను అధ్యక్షుడు వచ్చి చెప్పెను: «నా చేతిలో అయిదుగురికి క్షమాపణ పత్రములున్నవి.» నేను అట్టిది ఎన్నడును చూడలేదు. ప్రతివాడును ఊపిరి ఆపెను, ప్రతి హృదయపు కొట్టుకొనుట వినబడునట్లు ఉండెను. «అయిదుగురికి క్షమాపణ,» కమీషనరు ఈ క్షమాపణలు ఎట్లు వచ్చెనో — గవర్నరు ఎట్లు ఇచ్చెనో — చెప్ప నారంభించెను, అయితే ఆశ్చర్యము అంత గొప్పది గనుక ముందు పేర్లు చదివి తరువాత కారణము చెప్పుమని చాప్లెన్ కమీషనరుతో చెప్పెను. మొదటి పేరు పిలువబడెను — ‘రూబెన్ జాన్సన్’ — అతడు క్షమాపణ పత్రము చాచెను, అయితే ఎవడును కదలలేదు. అతడు చుట్టూ చూచి ఒకడు వెంటనే లేచునని ఎదురుచూచెను; ఎవడును కదలలేదు. కమీషనరు కారాగార అధికారివైపు తిరిగి అడిగెను: «ఖైదీలందరు ఇక్కడ ఉన్నారా?» «అవును,» అని జవాబు, «రూబెన్ జాన్సన్, ముందుకు వచ్చి నీ క్షమాపణ తీసికొనుము; నీవు ఇక నేరస్థుడవు కావు.» అయినను ఎవడును కదలలేదు.

నిజమైన రూబెన్ జాన్సన్ వెనుకను చుట్టూ రూబెన్ ఎక్కడున్నాడా అని చూచుచుండెను. చాప్లెన్ అతడు కమీషనరు ఎదుటనే నిలుచుండుట చూచి సైగ చేసెను; అయితే అతడు తిరిగి చుట్టూ చూచి చాప్లెన్ మరొక రూబెన్‌ను అంటున్నాడని తలంచెను. రెండవసారి రూబెన్‌కు సైగ చేసి పిలిచెను, రెండవసారి ఆ మనుష్యుడు చుట్టూ చూచెను. చివరకు చాప్లెన్ అతనితో చెప్పెను: «నీవే ఆ రూబెన్.» అతడు పందొమ్మిది సంవత్సరములు అక్కడ ఉండెను, జీవితాంతము కొరకు పెట్టబడెను, అది తనకే అని ఊహింపలేకపోయెను. చివరకు అతనికి తెలిసివచ్చెను, కమీషనరు చేతినుండి క్షమాపణ పత్రము తీసికొని తన పేరు అందులో చూచి శిశువువలె ఏడ్చెను. మనుష్యులు మనుష్యులకు క్షమాపణ ఇచ్చుట ఇట్లు; అయితే దేవునికి కృతజ్ఞత, ఈ రాత్రి మనము మంచి నడవడిక గల అయిదుగురికి మాత్రమే క్షమాపణ ఉన్నదని చెప్పనక్కరలేదు. ప్రతి మనుష్యునికి క్షమాపణ నిశ్చయత ఉన్నది. «ఇష్టముగలవాడు జీవజలమును ఉచితముగా తీసికొనును గాక.»