ఈ పుస్తకములో వెతకండి
న్యూ లెబనాన్ సభ తరువాత, స్టీఫెన్టౌన్ నుండి ఒక యువతి న్యూ లెబనాన్కు వచ్చి ఫిన్నీ ప్రసంగం విన్నది. ఆమె ఎంతగా ప్రభావితమైందంటే, తమ ఊరికి వచ్చి ప్రసంగించమని అతణ్ణి ఆహ్వానించింది. తనకు చేతినిండా పని ఉందని, రాలేనని ఫిన్నీ ఆమెతో చెప్పాడు. ఆమె గొంతు గాఢమైన భావోద్వేగంతో నిండిపోయింది, ఆ ప్రాంతపు స్థితిగతుల గురించి ఫిన్నీ మనసు కూడా లోతుగా కదిలిపోయింది.
ఆ ఊరిలో ఉన్న ఏకైక సంఘం అనేక సంవత్సరాలుగా ఒక పరిచారకుని పర్యవేక్షణలో ఉన్న ఒక ధనసంపన్నమైన ప్రెస్బిటేరియన్ సంఘమని తెలుస్తుంది, అయితే ఆ సంఘం పూర్తిగా క్షీణించిపోయేంత వరకు అది కొనసాగింది, ఆ పరిచారకుడే స్వయంగా నాస్తికుడుగా మారిపోయాడు. ఆ సంఘంలో అవివాహితురాలైన ఏకైక వ్యక్తి ఫిన్నీని ప్రసంగించమని ఆహ్వానించిన ఆ యువతే. దాదాపు ఊరు మొత్తం పశ్చాత్తాపరహిత స్థితిలో ఉండేది. చాలామంది ప్రజలు దాదాపు ఐదు మైళ్ల పొడవైన ఒక వీధి వెంబడి చెల్లాచెదురుగా నివసించేవారు, ఆ వీధిలో ఏ భక్తిగల కుటుంబమూ లేదు, కుటుంబ ప్రార్థన జరిగే ఇల్లు ఒక్కటి కూడా లేదు.
వచ్చే ఆదివారం మధ్యాహ్నం ప్రసంగించడానికి ఫిన్నీ అపాయింట్మెంట్ నిర్ణయించుకున్నాడు. ఫిన్నీ జీవితంలో నిండి ఉన్న విలక్షణమైన సంఘటనల్లో ఒకటి ఇక్కడ జరిగింది. తనను తన బగ్గీలో తీసుకువెళ్లే వ్యక్తిని అతడు అడిగాడు, “నీకు నెమ్మదిగా నడిచే గుర్రం ఉందా?” “ఓ అవును!” అతడు జవాబిచ్చాడు; “పూర్తిగా అలాంటిదే. మీరెందుకు ఆ ప్రశ్న అడిగారు?” “ఎందుకంటే,” ఫిన్నీ అన్నాడు, “ప్రభువు నన్ను స్టీఫెన్టౌన్కు వెళ్లమని కోరుకుంటే, సాతాను తనకు వీలైనంత వరకు దాన్ని అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాడు; నీ గుర్రం నెమ్మదిగా నడిచేది కాకపోతే, అది నన్ను చంపేలా చేయడానికి వాడు ప్రయత్నిస్తాడు.” విచిత్రమేమిటంటే, ఆ గుర్రం ఎన్నడూ చేయని పని చేసి, రెండుసార్లు అదుపు తప్పి పరుగెత్తింది, వారిని చంపేంత దగ్గరగా వచ్చింది.
ప్రజలు గంభీరంగా, శ్రద్ధగా ఉన్నారు. మిస్ ఎస్____ మరుసటి రాత్రి మొత్తం ప్రార్థనలో గడిపింది. ప్రార్థనా ఆత్మ ఫిన్నీ మీద కూడా శక్తివంతంగా వచ్చింది. అది ఎంతగా వ్యాపించి, ఎంతగా జవాబివ్వబడిందంటే, త్వరలోనే వాక్యము అత్యంత బలవంతులైన మనుషులను సైతం కూల్చివేసి, పూర్తిగా నిస్సహాయులుగా చేసేది.
రాష్ట్ర ఎన్నికల రోజు సాయంత్రం, రోజంతా ఓట్లు స్వీకరించడానికి బల్ల వద్ద కూర్చున్న వారిలో ఒకడు దోషభావనతో ఎంతగా అణచివేయబడ్డాడంటే, తన స్థానం నుండి కదలలేకపోయాడు. మరో వరుసలో ఇదే స్థితిలో మరొక వ్యక్తి ఉన్నాడు. నాస్తికుడైన ఆ పరిచారకుడు ఈ పనిని బలంగా వ్యతిరేకించాడు, దేవుడు అతణ్ణి కొట్టిపడేశాడు, తద్వారా ఆ పునరుజ్జీవన కాలంలోనే అతడు భయంకరమైన మరణం పొందాడు. దాంతో అతని ప్రభావపు మాయ విరిగిపోయింది, ప్రభువు వైపుకు గొప్ప మలుపు కలిగింది. పదహారు మంది ఉన్న ఒక కుటుంబం, పదిహేడు మంది ఉన్న మరో కుటుంబం — అందరూ మారుమనస్సు పొందారు. ఈ పునరుజ్జీవనం ప్రబలమైన ప్రార్థనా శక్తితో, పాపము గురించిన తీవ్రమైన దోషభావనతో, ఆకస్మికమైన, శక్తివంతమైన క్రీస్తు వైపు మార్పిడులతో, మారుమనస్సు పొందినవారి గొప్ప ప్రేమ, అధికమైన ఆనందంతో, ఇతరుల కోసం వారి ప్రార్థనల్లో, కృషిలో గొప్ప ఆసక్తి, చురుకుదనం, ప్రయోజకత్వంతో గుర్తించదగినదిగా ఉంది. ఊరి నివాసుల్లో దాదాపు అందరూ సంఘంలోకి సమకూర్చబడ్డారు, ఆ ఊరు నైతికంగా నూతనపరచబడింది. (జ్ఞాపకాల 17వ అధ్యాయం.)
విల్మింగ్టన్
విల్మింగ్టన్, డెలావేర్కు చెందిన రెవ. గిల్బర్ట్, ఫిన్నీ న్యూ లెబనాన్లో ప్రసంగిస్తున్న సమయంలో తన తండ్రిని చూడటానికి వెళ్లి, అతని ప్రసంగం విన్నాడు. అతడు విల్మింగ్టన్కు రావాలని ఎంతో ఆసక్తిగా ఫిన్నీని ఆహ్వానించాడు. గిల్బర్ట్కు పాత కాల్వినిస్టు సిద్ధాంతాలు ఉండేవి, తన ప్రజలు దేవుని చేతుల నుండి పనిని లాక్కోవాలనే భయంతో పునరుజ్జీవనం కోసం ఏమీ చేయకుండా ఉండేలా వారికి శిక్షణ ఇచ్చాడు. వారి సిద్ధాంతం ఏమిటంటే, దేవుడు తన స్వంత సమయంలో పాపులను మారుమనస్సుకు తెస్తాడని; అందువల్ల, తక్షణ పశ్చాత్తాపాన్ని కోరడం, సారాంశంలో, పునరుజ్జీవనాన్ని ప్రోత్సహించడానికి ప్రయత్నించడం, మానవ సాధనం, మానవ బలంతో మనుషులను క్రైస్తవులుగా చేయడానికి ప్రయత్నించడమేనని, తద్వారా దేవుని చేతుల నుండి ఆ పనిని లాక్కొని ఆయనను అగౌరవపరచడమేనని వారు నమ్మేవారు.
తన మామూలు ధైర్యంతో, ఫిన్నీ తన వాక్యభాగంగా, “మీకు క్రొత్త హృదయాన్ని, క్రొత్త ఆత్మను కలిగించుకోండి; మీరెందుకు చావాలనుకుంటున్నారు?” అనే వాక్యాన్ని ఎంచుకున్నాడు. క్రొత్త హృదయం అంటే ఏమిటో, దాన్ని కలిగి ఉండవలసిన పాపి బాధ్యతను అతడు చూపించాడు. అతడు రెండు గంటలు ప్రసంగించాడు. ఆ మందిరం కిక్కిరిసిపోయింది. ఈ క్రొత్త సువార్తను చూసి శ్రోతలు ఆశ్చర్యపోయారు. కొందరు నవ్వారు, కొందరు ఏడ్చారు, కొందరు కోపగించారు; కానీ వారు ఎంతగా మంత్రముగ్ధులయ్యారంటే, లేచి నిలబడి మందిరంలో అన్ని మూలల్లో నిలబడిపోయారు.
అతడు ఇలా రాశాడు: “మనిషి తమ దృక్పథాల ప్రకారం అంత నిస్సహాయుడైతే, అతని పాపాలకు అతణ్ణి నిందించలేమని నేను చూపించడానికి ప్రయత్నించాను. ఆదాములో విధేయత శక్తినంతటినీ అతడు కోల్పోయి, తన స్వంత కార్యం వల్ల గానీ సమ్మతి వల్ల గానీ కాక, ఆదాము కార్యం వల్ల విధేయత అసాధ్యమైపోయినట్లయితే, అతడు చేయలేని దానికి అతణ్ణి నిందించవచ్చని చెప్పడం కేవలం అర్థంలేని మాటే. అలాంటి పరిస్థితిలో, ప్రాయశ్చిత్తం కృప కాదని, మనుషులను ఇంత దయనీయమైన, దురదృష్టకరమైన స్థితిలో ఉంచినందుకు దేవుడు మానవజాతికి చెల్లించవలసిన అప్పు మాత్రమేనని కూడా నేను చూపించడానికి ప్రయత్నించాను. నిజంగా, పాతపాఠశాల (కాల్వినిజం) ప్రత్యేక సిద్ధాంతాలను, వాటి అనివార్య పర్యవసానాలను తిరుగులేని స్పష్టతతో బయటపెట్టడానికి ప్రభువు నాకు సహాయం చేశాడు.”
ఆ ప్రసంగంలోని సత్యాన్ని ఆ పరిచారకుడే అంగీకరించాడు, సంఘం నుండి బయటకు వెళ్తూ ఒక సంఘ సభ్యునితో ఇలా అన్నాడు, “నేను ఎన్నడూ సువార్తను ప్రసంగించలేదని చెప్పడానికి చింతిస్తున్నాను.” ఆనాటి నుండి ఆ పని ముందుకు సాగింది, పరిచారకుడు, అతని ప్రజలు ఆత్మలను గెలుచుకోవడానికి జ్ఞానయుక్తంగా శ్రమించగల స్థితికి చేరుకున్నారు.
ఫిలడెల్ఫియా, 1828-1830
ఈలోగా ఫిలడెల్ఫియాకు చెందిన ప్రెస్బిటేరియన్ పరిచారకుడు డా. పాటర్సన్, తన సంఘంలో ప్రసంగించమని ఫిన్నీని ఆహ్వానించాడు. దీని వల్ల అతడు ప్రతి రోజు పడవలో ముందుకు వెనుకకు ప్రయాణిస్తూ, ఒక రాత్రి విల్మింగ్టన్లో, మరో రాత్రి ఫిలడెల్ఫియాలో మారిమారి ప్రసంగించవలసి వచ్చింది. ఫిలడెల్ఫియాలో వాక్యం ఎంతగా ప్రభావం చూపిందంటే, తాను తన సమయమంతటినీ ఆ నగరానికే ఇవ్వవలసి ఉంటుందని ఫిన్నీకి త్వరలోనే స్పష్టమైంది.
ఒకరోజు మిస్టర్ పాటర్సన్ అతనితో ఇలా అన్నాడు: “సోదరా ఫిన్నీ, ఈ నగరంలోని ప్రెస్బిటేరియన్ పరిచారకులు మీ అభిప్రాయాలను, మీరు ప్రజలకు ఏమి ప్రసంగిస్తున్నారో తెలుసుకుంటే, తోడేలును వేటాడినట్టు వారు మిమ్మల్ని నగరం నుండి తరిమివేస్తారు.” అతడు జవాబిచ్చాడు: “నేను చేయగలిగింది ఏమీ లేదు. నేను వేరే సిద్ధాంతం ప్రసంగించలేను; వారు నన్ను నగరం నుండి తరిమివేయవలసి వస్తే, వారే ఆ పని చేయనీయండి, ఆ బాధ్యత వారే భరించనీయండి. కానీ వారు నన్ను బయటకు పంపగలరని నేను నమ్మను.”
అతడు ఇలా చెబుతాడు: “నేను వాదోపవాదాల పద్ధతిలో ప్రసంగించలేదు, భక్తులకు, పాపులకు నా బోధనలో సత్యాన్ని సహజమైన రీతిలో మాత్రమే వాడాను, అది వివేచనగల వేదాంతవేత్తల నుండి తప్ప మరెవరి నుండీ అంతగా దృష్టిని ఆకర్షించకపోవచ్చు.” ఒకరాత్రి అతడు ఈ వాక్యభాగంపై ప్రసంగించాడు, “దేవుడు ఒక్కడే, దేవునికీ మనుషులకూ మధ్య మధ్యవర్తి ఒక్కడే, ఆయన మనుష్యుడైన క్రీస్తు యేసు, తగిన కాలంలో సాక్ష్యంగా నిలవడానికి తనను తాను అందరి కోసం విమోచన క్రయధనంగా అర్పించుకున్నాడు.” దీని నుండి అతడు ప్రాయశ్చిత్తం యొక్క స్వభావాన్ని, విశ్వవ్యాప్తతను ప్రసంగించాడు, ఆ ప్రసంగం ఎంతగా దృష్టిని ఆకర్షించి, ఆసక్తిని రేపిందంటే, కోరిక మేరకు అతడు దాన్ని ఏడు వేర్వేరు రాత్రుల్లో, అన్ని వేర్వేరు సంఘాల్లో వరుసగా ప్రసంగించాడు.
నగరంలో ఉన్న ప్రెస్బిటేరియన్ సంఘాలన్నింటిలో, ఒక దానిని మినహాయించి, అతడు నెలల తరబడి ప్రసంగించాడు, అటువంటి కృపాపూర్వక ఫలితాలతో నగరంలో కేంద్రస్థానం తీసుకోమని అతణ్ణి ప్రోత్సహించారు. మూడు వేల మంది కూర్చునే, నగరంలోనే అతి పెద్దదైన సభామందిరం గల ఒక జర్మన్ సంఘం సంపాదించబడింది, అక్కడ అతడు నెలల తరబడి ప్రసంగించాడు. జ్ఞాపకాల ప్రకారం, అతడు ఈ నగరంలో దాదాపు రెండు సంవత్సరాల పాటు ప్రసంగించినట్టు తెలుస్తుంది.
1829 వసంతకాలంలో కలప వ్యాపారులు తమ చెక్కబద్దెలతో, పైనున్న “కలప ప్రాంతాల” నుండి డెలావేర్ నదిలో దిగివచ్చారు. వారిలో చాలామంది నగరానికి చేరుకుని, పునరుజ్జీవనం గురించి విని, ఫిన్నీ సభలకు హాజరై, మారుమనస్సు పొంది, తిరిగి కలప శిబిరాలకు వెళ్లి రక్షణ కథను చెప్పారు, ఎందరో ప్రజలు క్రీస్తు వైపుకు తిరిగారు. 1831లో, ఆ ప్రాంతానికి చెందిన ముగ్గురు వ్యక్తులు అక్కడికి పరిచారకులను ఎలా తీసుకురాగలమో అడగడానికి ఫిన్నీని ఆబర్న్లో సందర్శించారు. ఆ పునరుజ్జీవనం నది వెంబడి ఎనభై మైళ్ల దూరం వ్యాపించిందని, అక్కడ ఒక్క సువార్త పరిచారకుడు కూడా లేడని, ఆ కలప ప్రాంతంలో ఐదు వేలకు తక్కువ కాకుండా ప్రజలు మారుమనస్సు పొందారని వారు చెప్పారు.
ఫిలడెల్ఫియాలో జరిగిన ఒకటి రెండు సంఘటనలను ఫిన్నీ చెబుతాడు, వాటిని క్లుప్తంగా ప్రస్తావించాలనే కదలిక నాకు కలుగుతోంది. అతని సభలను వ్యతిరేకించిన వారిలో ఒక జర్మన్ సంశయవాది ఉన్నాడు. అతని భార్య సభలకు వచ్చి, పూర్తిగా మారుమనస్సు పొందింది. అతడు బలిష్టమైన శరీరం, గొప్ప నిశ్చయమైన సంకల్పం గల వ్యక్తి. తన భార్య క్రైస్తవురాలైందని తెలుసుకున్నప్పుడు, సభలకు రావడాన్ని అతడు నిషేధించాడు. ఆమె దీని గురించి ఫిన్నీని అడిగింది. తనకు తెలిసినంత వరకు అమాయకంగా ఆగ్రహం కలిగించకుండా ఉండాలని, కానీ అతని కోరికలను పాటించడం కోసం దేవునికి తన కర్తవ్యాన్ని ఏ సందర్భంలోనూ వదిలిపెట్టవద్దని, అతడు నాస్తికుడు కాబట్టి అతని సలహాను సురక్షితంగా అనుసరించలేదని ఆమెకు అతడు చెప్పాడు.
ఆమె మళ్ళీ సభకు వెళ్ళింది, అతడు ఆమెను చంపుతానని బెదిరించాడు. అది కేవలం వ్యర్థమైన బెదిరింపు అని భావించి, ఆమె మళ్ళీ వెళ్ళింది. ఆమె తిరిగి వచ్చినప్పుడు అతడు గొప్ప క్రోధంలో ఉన్నాడు, తలుపు మూసేసి, ఒక కత్తి తీసి, తాను ఆమెను చంపుతానని ప్రమాణం చేశాడు. ఆమె పైకి పరుగెత్తింది. అతడు దీపం తీసుకుని ఆమెను వెంబడించాడు, పనిమనిషి దాన్ని ఆర్పివేసింది. చీకటిలో ఆమె వెనుక మెట్ల ద్వారా అడుగుభాగానికి, అటనుండి అడుగుభాగపు కిటికీ గుండా బయటకు వెళ్లి, ఒక స్నేహితురాలి ఇంట్లో ఆ రాత్రి గడిపింది.
ఉదయానికి అతని క్రోధం చల్లారి ఉంటుందని భావించి, ఆమె తొందరగానే తిరిగి వచ్చింది. ఇల్లు గొప్ప అస్తవ్యస్తంగా కనిపించింది; తన పిచ్చి క్రోధంలో అతడు సామాన్లను విరగగొట్టేశాడు. ఆమె ఇంట్లోకి ప్రవేశించగానే అతడు మళ్ళీ చేతిలో కత్తితో ఆమెను వెంబడించాడు. అప్పటికి పగలైంది, ఆమె అతని నుండి తప్పించుకోలేకపోయింది. చివరి గదికి చేరుకున్నప్పుడు, ఆమె అతనికి ఎదురుతిరిగి, మోకాళ్లపై పడి, సహాయం కోసం దేవునికి మొరపెట్టుకుంది. ఈ క్షణంలో దేవుడు అతణ్ణి అడ్డుకున్నాడు. అతడు ఒక క్షణం ఆమెను తేరిపార చూసి, కత్తిని పడవేసి, నేలపై పడి తానే కరుణ కోసం మొరపెట్టుకున్నాడు. అతడు దేవునికీ, ఆమెకూ తన పాపాలను ఒప్పుకుని, ఇద్దరినీ తనను క్షమించమని వేడుకున్నాడు. “ఆ క్షణం నుండి అతడు అద్భుతంగా మారిన వ్యక్తిగా, అత్యంత తీవ్రమైన క్రైస్తవ మతమార్పిడులలో ఒకనిగా మారాడు, ఫిన్నీ పట్ల గాఢమైన అనుబంధం కలిగి ఉండేవాడు, ఫిన్నీ అతణ్ణి, అతని భార్యను సంఘంలోకి స్వీకరించి, వారి పిల్లలకు బాప్తిస్మం ఇచ్చాడు.”
బాల్యం నుండి తన తండ్రి చేత కాల్వినిజంలో శిక్షణ పొంది, తాను ఏర్పరచుకోబడిన వారిలో ఒకరైతే తగిన సమయంలో మారుమనస్సు పొందుతానని, దేవుని ఆత్మ చేత తన స్వభావం మారి మారుమనస్సు పొందేవరకు, తన బైబిలు చదవడం, క్రొత్త హృదయం కోసం ప్రార్థించడం తప్ప తనకు తానుగా చేయగలిగేది ఏమీ లేదని భావించేలా నడిపించబడిన ఒక పరిచారకుని కుమార్తె గురించి కూడా ఫిన్నీ చెబుతాడు. ఆమె గొప్పగా దోషభావనకు లోనైంది, అయితే తన తండ్రి సలహాను స్వీకరించి, దేవుడు తన సర్వాధికార కార్యం చేసేవరకు వేచియుంది. తాను క్రైస్తవురాలయ్యే వరకు వివాహం చేసుకోనని ఆమె దేవునికి ప్రమాణం చేసింది, దేవుడు తనను త్వరలోనే మారుమనస్సుకు తెస్తాడని భావిస్తూ. పద్దెనిమిదేళ్ల వయసులో ఆమె ఒక ఉత్తముడైన యువకునితో నిశ్చితార్థం చేసుకుంది, కానీ తన ప్రమాణం ప్రకారం, తాను మారుమనస్సు పొందేవరకు వివాహాన్ని వాయిదా వేసింది. ఈ విధంగా ఆమె అతణ్ణి ఐదు సంవత్సరాలు వేచియుండేలా చేసింది, చివరకు అతడు బండి నుండి పడి హఠాత్తుగా మరణించాడు. ఇది దేవునిపై ఆమె హృదయంలో శత్రుత్వాన్ని రేకెత్తించింది, ఆమె తనతో కఠినంగా వ్యవహరించాడని ఆయనను నిందించింది.
ఫిన్నీ ప్రసంగం ఆమె నుండి ఈ అబద్ధపు ఆశ్రయాలన్నింటినీ తొలగించివేసింది. తన తండ్రి బోధ తప్పని, తాను చాలాకాలం క్రితమే తన హృదయాన్ని దేవునికి అర్పించి ఉండవలసిందని, దేవుడు కాదు, తానే పూర్తిగా నిందకు అర్హురాలినని ఆమె గ్రహించింది. తాను ఆయనను నిందించిన దైవదూషణాత్మక వైఖరి గురించిన ఆలోచన ఆమెను నిరాశలోకి నెట్టివేసింది. ఈ మానసిక స్థితి నుండి ఫిన్నీ ఆమెను నడిపించవలసి వచ్చింది, చివరకు ఆమె అత్యంత దీనురాలైన, విధేయురాలైన, సుందరమైన మతమార్పిడిగా మారింది. (జ్ఞాపకాలు, 18వ అధ్యాయం.)
ఇక్కడ ఆ మహాసువార్తికుడు తన జ్ఞాపకాల్లో ప్రిన్స్టన్ కాల్వినిస్టు వేదాంతానికి ఈ మాటలతో తన నివాళి అర్పిస్తాడు: “నేను ప్రెస్బిటేరియన్ సంఘపు హృదయస్థానంలో ఉన్న ఫిలడెల్ఫియాలో ఉండగా, అక్కడ ప్రిన్స్టన్ అభిప్రాయాలు దాదాపు విశ్వవ్యాప్తంగా అంగీకరించబడేవి కాబట్టి, పునరుజ్జీవనాలను ప్రోత్సహించడంలో నేను ఎదుర్కొన్న అతి పెద్ద కష్టం ప్రజలకు, ముఖ్యంగా అన్వేషిస్తున్న పాపులకు ఇవ్వబడిన తప్పుడు బోధనేనని, వీలైనంత మరింత గట్టిగా చెప్పవలసి ఉంది. నిజానికి, నేను శ్రమించిన ప్రతి ప్రదేశంలో, ప్రతి దేశంలో, నా పరిచర్య జీవితమంతటిలో నేను ఈ కష్టాన్ని ఎక్కువో తక్కువో స్థాయిలో కనుగొన్నాను; నిజంగా బోధించబడితే వెంటనే మారుమనస్సు పొందేటటువంటి అనేకమంది పాపంలోనే జీవిస్తున్నారని నేను నమ్ముతున్నాను. నేను చెబుతున్న ఈ దోషానికి మూలం, మానవ స్వభావం స్వతహాగానే పాపభరితమైనదని, అందువల్ల పాపులు క్రైస్తవులుగా మారడానికి పూర్తిగా అశక్తులని అనే సిద్ధాంతమే.
“పాపులు క్రైస్తవులుగా మారాలని కోరుకోవచ్చని, నిజంగా వారు క్రైస్తవులుగా మారాలని కోరుకుంటారని, తరచుగా క్రైస్తవులుగా మారడానికి ప్రయత్నిస్తారని, అయినా ఎందుకో విఫలమవుతారని స్పష్టంగా గానీ పరోక్షంగా గానీ అంగీకరించబడింది. పరిచారకులు పశ్చాత్తాపాన్ని ప్రసంగిస్తూ, ప్రజలను పశ్చాత్తాపపడమని కోరుతున్నప్పుడు, తాము ఒక లోకాన్ని సృష్టించలేనట్టుగానే వారు పశ్చాత్తాపపడలేరని చెప్పి తమ సిద్ధాంత నిష్ఠను కాపాడుకోవడం ఆచారంగా ఉండేది, ఇప్పటికీ కొంతమేరకు ఉంది. కానీ పాపి ఏదో ఒకటి చేయడానికి పురికొల్పబడాలి; తమ సిద్ధాంత నిష్ఠ అంతటితో కూడా, అతనికి చేయవలసినది ఏమీ లేదని చెప్పడాన్ని వారు భరించలేకపోయేవారు. అందుకే, వారు అతణ్ణి స్వనీతిగా క్రొత్త హృదయం కోసం ప్రార్థించమని నియమించేవారు. కొన్నిసార్లు వారు అతనితో తన కర్తవ్యం నెరవేర్చమని, కర్తవ్యంలో ముందుకు సాగమని, తన బైబిలు చదవమని, కృపా సాధనాలను వాడమని చెప్పేవారు; సారాంశంలో, దేవుడు అతనికి ఆజ్ఞాపించిన నిర్దిష్ట కార్యం తప్ప మరేదైనా చేయమని వారు చెప్పేవారు. దేవుడు అతణ్ణి ఇప్పుడే పశ్చాత్తాపపడమని, ఇప్పుడే విశ్వసించమని, ఇప్పుడే తనకు క్రొత్త హృదయాన్ని కలిగించుకోమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు. కానీ ఈ రూపంలో దేవుని డిమాండ్లను పట్టుబట్టడానికి వారు భయపడేవారు, ఎందుకంటే వారు నిరంతరం పాపికి ఈ పనులు చేసే సామర్థ్యం ఏమాత్రం లేదని చెబుతూ ఉండేవారు.”
ఇంగ్లాండులో ఒక మంచి పరిచారకుడు ప్రసంగించగా తాను విన్నది ఇక్కడ అతడు చెబుతాడు. అతని వాక్యభాగం, “పశ్చాత్తాపపడి తిరిగి రండి, మీ పాపాలు తుడిచివేయబడేలా” అనేది. అతడు నాలుగు అంశాలు చేశాడు: 1. పశ్చాత్తాపం అనేది అనైచ్ఛికమైన మార్పు, కేవలం ఒక సున్నితత్వ స్థితి మాత్రమే — పాపం గురించి చెడుగా అనిపించడం. 2. పశ్చాత్తాపపడటం పాపి కర్తవ్యం. 3. దేవుడు దాన్ని వారి నుండి కోరినప్పటికీ, వారు పశ్చాత్తాపపడలేరు, తాను వారికి పశ్చాత్తాపాన్ని ఇస్తే తప్ప వారు పశ్చాత్తాపపడటం అసాధ్యమని దేవునికి తెలుసు. 4. మరి మీరేమి చేయాలని అడుగుతారు. “ఇంటికి వెళ్లి పశ్చాత్తాపం కోసం ప్రార్థించండి; అది రాకపోతే, అది వచ్చేవరకు ప్రార్థిస్తూనే ఉండండి.”
ఫిన్నీ ఇలా చెబుతాడు: “ప్రజలను పశ్చాత్తాపపడమని కేకలు వేయకుండా ఉండటం నాకు నిజంగా కష్టంగా అనిపించింది, కేవలం పశ్చాత్తాపం కోసం ప్రార్థించడం ద్వారా తమ కర్తవ్యం నెరవేరుతోందని వారు అనుకోకూడదనీ అనిపించింది. ఇలాంటి బోధన నన్ను ఎప్పుడూ తీవ్రంగా బాధించేది, పరిచర్యలో నా కృషిలో ఎక్కువ భాగం ఆ దృక్పథాలను సరిదిద్దడంలో, దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన దానిని పాపి వెంటనే చేసేలా అతణ్ణి ఒప్పించడంలో గడిచింది.
“దీనితో పరిశుద్ధాత్మకు ఏమీ సంబంధం లేదా అని పాపి నన్ను అడిగినప్పుడు, నేను ఇలా చెప్పాను: ‘అవును, వాస్తవానికి, నువ్వు స్వయంగా దీన్ని చేయవు. కానీ దేవుని ఆత్మ ఇప్పుడు నీతో పోరాడుతూ, ఆయన నీవు చేయాలనుకున్నదాన్నే చేసేలా నిన్ను నడిపిస్తున్నాడు. ఆయన నిన్ను పశ్చాత్తాపానికి నడిపించడానికి, విశ్వసించేలా నడిపించడానికి పోరాడుతున్నాడు, కేవలం బాహ్య కార్యాల నిర్వహణను నిర్ధారించడానికి కాక, నీ హృదయాన్ని మార్చడానికి నీతో పోరాడుతున్నాడు.’
“సంఘం చాలా గొప్ప పరిమాణంలో, లోపలి మార్పును సాధించడానికి బయటినుండి మతంలో ప్రవేశించమని పాపులకు బోధించింది. దీన్ని నేను ఎల్లప్పుడూ పూర్తిగా తప్పైనదిగా, అత్యంత ప్రమాదకరమైనదిగా పరిగణించాను... ఈ భ్రమలో జీవిస్తున్న, అన్ని వయసులకు చెందిన వేలమంది పాపులను నేను కనుగొన్నానని నేను చెప్పగలననుకుంటాను — వారు క్రొత్త హృదయం కోసం ప్రార్థించడం, నైతిక జీవితం గడపడం, తమ బైబిలు చదవడం, సభలకు హాజరవడం, కృపా సాధనాలను వాడటం తప్ప తమ మారుమనస్సు, రక్షణ బాధ్యత అంతటినీ దేవునికే వదిలిపెట్టడం తప్ప మరేమీ చేయమని తమను ఎన్నడూ పిలవలేదని భావిస్తుంటారు.”
ఫిన్నీతో పాటు నేను కూడా, కాల్వినిజం యొక్క ఈ విలక్షణమైన బోధనలు వేలాదిమందిని నరకానికి పంపాయని భావించకుండా ఉండలేను. ఈ పుస్తక పేజీల్లోనే త్వరలో మనం కొన్ని ఉదాహరణ సందర్భాలను చూడబోతున్నాము.
1830వ సంవత్సరపు తొలిభాగంలో రీడింగ్లో పునరుజ్జీవనం
ఫిన్నీ ఫిలడెల్ఫియా నుండి రీడింగ్కు వెళ్ళాడు. అక్కడ అనేక జర్మన్ సంఘాలు, ఒక ప్రెస్బిటేరియన్ సంఘం ఉన్నాయి, ఆ సంఘపు పరిచారకుడు డా. గ్రీర్ ఫిన్నీ సహాయం కోరాడు. ఆ సంఘంలోని ఒక పెద్ద, ఆ శీతాకాలమంతా కొనసాగబోయే నృత్య వేడుకల శ్రేణిని నిర్వహించే బాధ్యత కలిగి ఉండేవాడు. ఆ నృత్య వేడుకలు త్వరలోనే వదిలివేయబడతాయని, లేకుంటే తాను వేదికకు దూరమవుతానని ఫిన్నీ ఆ పరిచారకునితో చెప్పాడు. అతడు అనేక రోజులు ప్రసంగించి, తరువాత రక్షణ కోసం ఆత్రుతతో ఉన్నవారికి, ఆ విషయాన్ని వెంటనే పరిశీలించాలని నిర్ణయించుకున్నవారికి మాత్రమే ఒక సభను ఏర్పాటు చేశాడు. పైన ఉన్న ప్రధాన మందిరమంత పెద్దగా ఉన్న ఉపన్యాస గది నిండిపోయింది.
వారు కేవలం సాధనాలను వాడి, దేవుడు తమను మారుమనస్సుకు తీసుకువచ్చేవరకు వేచియుండవలసిందేననే వారి తప్పుడు అభిప్రాయాలను, పొరపాట్లను ఫిన్నీ తొలగించివేశాడు. అప్పుడు అతడు అక్కడికక్కడే, తమ పాపాన్నంతా వదిలిపెట్టి, శాశ్వతంగా దాన్ని త్యజించి, పూర్తిగా దేవునికే జీవించాలని ప్రమాణం చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్న వారందరినీ, క్రీస్తు యేసులో దేవుని సర్వాధికార కరుణకు తమను తాము అప్పగించుకోవడానికి సిద్ధపడిన వారందరినీ, దేవుడు తమ నుండి కోరినది చేయడానికి మోకరించమని పిలిచాడు. అపారమైన సంఖ్యలో వారు మోకరించారు — ధనికులు, పేదలు, ఉన్నతులు, తక్కువ స్థాయివారు అన్ని తరగతుల ప్రజలు. ఫిన్నీ ప్రార్థిస్తుండగా, రోదనలు, నిట్టూర్పులు, ఏడ్పులు తప్ప మరేమీ భంగపరచని మరణ నిశ్శబ్దం వారిపై ఆవహించింది.
ఒకరోజు ఉదయాన్నే సమర్థుడైన ఒక న్యాయవాది రక్షణ కోసం లోతుగా ఆందోళన చెందుతూ ఫిన్నీని సందర్శించాడు. తాను ప్రిన్స్టన్ కళాశాలలో విద్యార్థిగా ఉన్నప్పుడు, తాను తన ఇద్దరు సహాధ్యాయులతో కలిసి, గాఢమైన దోషభావనలో, కళాశాల అధ్యక్షుడైన డా. అష్బెల్ గ్రీన్ వద్దకు వెళ్లి, రక్షింపబడటానికి ఏమి చేయాలని అడిగినట్టు అతడు ఫిన్నీకి తెలియజేశాడు. తమ బైబిలు చదవమని, తమకు క్రొత్త హృదయం ఇవ్వమని దేవుని వేడుకోమని, ముందుకు సాగమని ఆ డాక్టరు వారికి చెప్పాడు, “దేవుని ఆత్మ మిమ్మల్ని మారుమనస్సుకు తీసుకువస్తుంది; లేదా ఆయన మిమ్మల్ని విడిచిపెడతాడు, మీరు మళ్ళీ మీ పాపాలలోకి తిరిగి వెళ్తారు.”
“సరే,” ఫిన్నీ అడిగాడు, “అది ఎలా ముగిసింది?” “ఓ,” అతడు జవాబిచ్చాడు, “అతడు చెప్పినట్టుగానే మేము చేశాము, చివరకు ఆ విషయంపై మా ఆసక్తి అంతా కోల్పోయాము.” తరువాత, కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ, అతడు చెప్పాడు, “నా ఇద్దరు స్నేహితులు తాగుబోతుల సమాధుల్లో ఉన్నారు, నేను పశ్చాత్తాపపడకపోతే త్వరలోనే నేను కూడా వారితో పాటే ఉంటాను.” దేవుడు అతని నుండి కోరిన దానిని దేవుడు స్వయంగా అతని కోసం చేయలేడని ఫిన్నీ అతనికి చూపించాడు. దేవుడు అతణ్ణి పశ్చాత్తాపపడమని కోరతాడు, కానీ అతని బదులు పశ్చాత్తాపపడలేడు; విశ్వసించమని కోరతాడు, కానీ అతని బదులు విశ్వసించలేడు; దేవుడు అతణ్ణి సమర్పించుకోమని కోరతాడు, కానీ అతని బదులు సమర్పించుకోలేడు. పాపికి పశ్చాత్తాపాన్ని, క్రొత్త హృదయాన్ని ఇవ్వడంలో దేవుని ఆత్మకున్న పాత్రను అతడు అతనికి చూపించాడు; అది ఒక దైవిక ఒప్పింపు అని; ఆత్మ అతణ్ణి తన పాపాలను చూసేలా నడిపిస్తాడని, వాటిని వదిలిపెట్టమని, రాబోయే ఉగ్రత నుండి పారిపొమ్మని పురికొల్పుతాడని. అతడు అతనికి రక్షకుణ్ణి, ప్రాయశ్చిత్తాన్ని, రక్షణ ప్రణాళికను చూపిస్తాడు, దాన్ని అంగీకరించమని పురికొల్పుతాడు.
అతడు వెంటనే మోకరించి తన హృదయాన్ని దేవునికి అర్పించి, ఇలా అన్నాడు: “ఓ! మీరు నాకు చెప్పిన దీన్నే డా. గ్రీన్ మాకు చెప్పి ఉంటే, మేమందరమూ వెంటనే మారుమనస్సు పొంది ఉండేవాళ్ళం. కానీ నా స్నేహితులు నశించిపోయారు; నేను రక్షింపబడటం ఎంత గొప్ప కరుణా అద్భుతం!”
ఒక రాత్రి ఒక దుష్టుడైన వ్యక్తి ప్రసంగం విని ఎంతగా దోషభావనకు లోనయ్యాడంటే, ఇంటికి వెళ్ళి అటువంటి వేదనలో పడిపోయాడు, అతని కుటుంబం అతడు చనిపోతాడని భావించి, భయంకరమైన తుఫాను ఎదురుగా ఫిన్నీ కోసం ఒక దూతను పంపారు. ఇంటికి దగ్గరవుతుండగానే ఆ వ్యక్తి వేదనతో గట్టిగా అరుస్తున్నది ఫిన్నీకి వినిపించింది. “నేను లోపలికి వెళ్ళినప్పుడు, అతడు నేలపై కూర్చుని ఉండటం, అతని భార్య అతని తలను పట్టుకుని ఉండటం చూశాను — అతని ముఖంలో ఎంతటి చూపు ఉందో! గాఢమైన దోషభావనలో ఉన్న ప్రజలను చూడటం నాకు అలవాటే అయినప్పటికీ, అతని రూపం నాకు తీవ్రమైన దిగ్భ్రాంతి కలిగించింది. అది వర్ణించలేనిది. అతడు వేదనతో మెలికలు తిరుగుతూ, పళ్ళు కొరుకుతూ, నొప్పితో అక్షరాలా తన నాలుకను కొరుక్కుంటున్నాడు.
“అతడు నాతో ‘ఓ, మిస్టర్ ఫిన్నీ! నేను నశించిపోయాను! నేను నశించిన ఆత్మను!’ అని కేకవేశాడు. నేను గొప్పగా దిగ్భ్రాంతి చెంది, ‘ఇది దోషభావనయితే, నరకం ఎలా ఉంటుంది?’ అని ఉద్గరించాను. కానీ నేను త్వరలోనే అతని ఆలోచనలను రక్షణ మార్గం వైపుకు మళ్ళించి, రక్షకుని అతని దృష్టికి, అతని స్వీకారానికి తెచ్చాను, అతడు శాంతిని పొందాడు.”
ఆ నృత్య వేడుకను నిర్వహిస్తున్న పెద్ద, అతని కుటుంబమంతా, ఆ అపారమైన సభ కూడా మారుమనస్సు పొందారు. ఒక మద్యం తయారీదారుడు మారుమనస్సు పొంది, తన మద్యం కర్మాగారాన్ని కూల్చివేయమని ఆదేశించాడు.
జర్మన్ పరిచారకులు ఈ పునరుజ్జీవనాన్ని పూర్తిగా వ్యతిరేకించారు. వారిలో ఒకడు మిస్టర్ ఫిన్నీతో, తాను బాప్తిస్మం ద్వారా, వారికి ప్రభురాత్రి భోజనం ఇవ్వడం ద్వారా ఆ నగరంలో పదహారు వందల మంది క్రైస్తవులను తయారుచేశానని చెప్పాడు. మతం అంటే వారి భావన అదే మాత్రమే. “మారుమనస్సు పొందడం ద్వారా భక్తిగలవారవుతామని ప్రజలు ఆలోచించడం మొదలుపెట్టడం, కుటుంబ ప్రార్థనను స్థాపించడం, లేదా రహస్య ప్రార్థనకు తమను తాము అర్పించుకోవడం, కేవలం మతోన్మాదమే కాక, తమ పూర్వికులందరూ నరకానికి వెళ్లిపోయారని వాస్తవంగా చెప్పడమే అని భావించబడింది; ఎందుకంటే వారు అలాంటిదేమీ చేయలేదు. వారి ప్రజల్లో కొందరు మారుమనస్సు పొందారు, కానీ పరిచారకులు తమ పూర్వికుల మార్గాలను విడిచిపెట్టిన వారి గురించి అత్యంత కఠినంగా మాట్లాడారు, మారుమనస్సు పొందడం, కుటుంబ, రహస్య ప్రార్థనను కొనసాగించడం అవసరమని భావించిన వారి గురించి కూడా అంతే కఠినంగా మాట్లాడారు.” జర్మన్ సంఘం ఎంతగా పతనమైపోయిందంటే — నిజమైన భక్తి లేని ఆచార, ఆడంబరాల సంఘంగా మారిపోయింది!
1830వ సంవత్సరపు వసంతకాలంలో లాంకాస్టర్
రీడింగ్ నుండి ఫిన్నీ లాంకాస్టర్కు వెళ్ళి, కొద్దికాలం అక్కడ ఉన్నాడు. ఆసక్తి రోజురోజుకూ పెరిగింది, ఆశాజనకమైన మారుమనస్సులు అధికమయ్యాయి. ఒక రాత్రి అతడు వెంటనే నిర్ణయం తీసుకోమని శ్రోతలను కోరాడు, అక్కడికక్కడే క్రీస్తును అంగీకరించే వారందరినీ లేచి నిలబడమని అడిగాడు. ఇంత పెద్ద సభలో, ఈ ప్రశ్నను నిర్ణయించుకోవడానికి కొందరికి అదే చివరి అవకాశమని, వారు అప్పుడే ఏదో ఒకవైపు తమ శాశ్వతమైన గమ్యాన్ని నిర్ణయించుకుంటారని, దేవుడు వారిని ఆ నిర్ణయానికే కట్టుబెడతాడని కూడా అతడు వారి మనసుల్లోకి ఆ ఆలోచనను నొక్కి చెప్పాడు. చాలామంది లేచి నిలబడి, దేవుని కోసం, పరలోకం కోసం నిర్ణయం తీసుకున్నారు.
తలుపు దగ్గర కూర్చున్న ఇద్దరు వ్యక్తులు గాఢంగా కలవరపడ్డారు, కానీ లేవలేదు. ఇంటికి వెళుతూ వారు ఈ విషయాన్ని చర్చించుకున్నారు, వారిలో ఒకడు అది తనకు చివరి అవకాశం కావచ్చు అనే వాస్తవం గురించి గాఢంగా కదిలిపోయానని ఒప్పుకున్నాడు. వారు త్వరలోనే ఒక మలుపు వద్ద విడిపోయారు. అది చాలా చీకటి రాత్రి. పరిశుద్ధాత్మ చేత ఆ విధంగా గాఢంగా కదిలింపబడిన ఆ వ్యక్తి కొద్దిదూరం నడిచేసరికి, కాలిబాట అంచు మీద పడి, తన మెడ విరిగిపోయింది. పిలువబడ్డాడు, కానీ నశించిపోయాడు!