ఓబర్లిన్‌లో తొలి పరిచర్య

సిన్సినాటిలోని లేన్ సెమినరీలో తమకున్న సౌకర్యవంతమైన వసతులను వదిలిపెట్టి విద్యార్థులు ఓబర్లిన్‌కు వెళ్ళి, రంపపు దుంగల పలకలతో కట్టిన “బ్యారక్కుల”లో నివసించారు. దానిని “స్లాబ్ హాల్” అని పిలిచేవారు. ఫిన్నీ రాబోతున్నాడని విన్నప్పుడు ఇతర విద్యార్థులు నలుదిక్కుల నుండి తండోపతండాలుగా వచ్చిచేరారు. ఫిన్నీ ప్రసంగం వినడానికి ఆ అరణ్యప్రాంతంలో సైతం సమకూడే జనసమూహాలకు సరిపడే గది ఓబర్లిన్‌లో లేకపోయింది. ఈ సంగతి అతనికి తెలియజేయగా, అతడు నూరు అడుగుల వ్యాసం గల వృత్తాకార గుడారాన్ని, దానిని నిలబెట్టడానికి కావలసిన సామగ్రి అంతటినీ వెంట తీసుకువచ్చాడు. ఆ గుడారానికి ఆధారంగా ఉన్న మధ్య స్తంభం పైభాగాన ఒక జెండా ఉండేది, దానిపై పెద్ద అక్షరాలతో “ప్రభువుకు పరిశుద్ధత” అని వ్రాయబడి ఉండేది. ఆ గుడారం ఎంతో ఉపయోగపడింది. వాతావరణం అనుకూలించినప్పుడల్లా, ప్రతి విశ్రాంతిదినాన దాన్ని నిలబెట్టేవారు. తొలి పట్టభద్రోత్సవాలలో కొన్ని అందులోనే జరిగాయి, చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలలో దీర్ఘకాలం సాగే సమావేశాలు నిర్వహించడానికి కూడా దాన్ని ఉపయోగించేవారు.

ఓబర్లిన్‌కు సహాయం చేయనున్న తన ప్రతిపాదన ధర్మకర్తలకు తెలియకూడదని ఫిన్నీకి, మిస్టర్ టాప్పన్‌కు మధ్య ఒక అవగాహన ఉండేది, లేకుంటే వారు నిధులు సేకరించడానికి తగిన ప్రయత్నాలు చేయకపోవచ్చనేది వారి భయం. భవనాల నిర్మాణంలో పని వేగంగా సాగుతుండగా, 1837వ సంవత్సరపు మహా వాణిజ్య సంక్షోభం దేశమంతటినీ కుదిపివేసి, ధనికులైన వ్యాపారవేత్తలలో చాలామందిని నాశనం చేసింది. ఆర్థర్ టాప్పన్, అధ్యాపక వర్గం పోషణకు చందా ఇచ్చినవారిలో దాదాపు అందరూ దివాలా తీశారు. దీనితో అధ్యాపక వర్గానికి తమ పోషణకు నిధులు లేకుండాపోయాయి, కళాశాల ముప్పై వేల డాలర్ల అప్పులో పడింది. మానవ దృష్టికి కళాశాల సాహసం నాశనమైనట్టే కనిపించింది.

దాని నిర్మూలన స్వభావం కారణంగా సామాన్య ప్రజానీకమంతా ఆ సంస్థను పూర్తిగా వ్యతిరేకించారు. చుట్టుపక్కల పట్టణాలు ఆ ఉద్యమానికి శత్రుపూరితంగా ఉండేవి, కొన్ని చోట్ల భవనాలను కూల్చివేయడానికి వస్తామని బెదిరింపులు కూడా వచ్చాయి. వేదాంతపరమైన పక్షపాతాల కారణంగా ప్రసంగికులు కూడా వ్యతిరేకించారు. ఒక డెమోక్రాటిక్ శాసనసభ వారి చార్టర్‌ను రద్దు చేయడానికి ప్రయత్నించింది.

ఆ సమయంలో పాఠశాల అవసరాలు మిక్కిలి గొప్పవిగా ఉండేవి, దేవుని వద్దకు గొప్ప మొరపెట్టుకోవడం జరుగుతుండేది. ఫిన్నీ తన పునరుజ్జీవనాల వలన, పునరుజ్జీవన ఉపన్యాసాల వలన ఇంగ్లాండులో అంత ఆమోదయోగ్యంగా తెలిసిన వ్యక్తి కావడంతో, కళాశాల తరపున ప్రాతినిధ్యం వహించడానికి ఒక కమిటీని ఇంగ్లాండుకు పంపారు. వారు దాదాపు ఆరు వేల పౌండ్ల స్టెర్లింగ్, అంటే 30,000 డాలర్లు సేకరించి, ఆ అప్పును తీర్చివేశారు. అందుచేత దేవుని కృప క్రింద ఫిన్నీ పేరు, కీర్తి వలననే ఓబర్లిన్ రక్షింపబడింది. ఉత్తర ప్రాంతమంతటా అతని స్నేహితులు తమ శక్తికొద్దీ సహాయం చేశారు; అయితే అన్నింటికీ మించి, వారు అనేక సంవత్సరాలపాటు పేదరికంతో, అనేక పరీక్షలతో పోరాడవలసి వచ్చింది, కొన్నిసార్లు రోజురోజుకు తమకు ఎలా సమకూరుతుందో తెలియని స్థితిలో ఉండేవారు. అప్పుడు ఫిన్నీ ఈ హృదయాన్ని కదిలించే వృత్తాంతాన్ని చెబుతాడు:

“ఒకానొక సమయంలో శీతాకాలమంతటికీ నా కుటుంబాన్ని పోషించడానికి నాకు ఏ సాధనమూ కనిపించలేదు. కృతజ్ఞతా దినం వచ్చింది, అప్పటికే నేను నా సువార్తిక శ్రమలలో ఉపయోగించిన నా ప్రయాణపు పెట్టెను అమ్మి, పోగొట్టుకున్న ఆవు స్థానాన్ని భర్తీ చేసుకోవలసినంత దరిద్రస్థితిలో మేము ఉన్నాము. కృతజ్ఞతా దినపు ఉదయాన నేను లేచి, మా అవసరాలను ప్రభువు ముందు పరచాను. చివరకు, సహాయం రాకపోతే, అది రాకపోవడమే మంచిదని భావించి, ప్రభువు తగినదని ఎంచే ఏ మార్గాన్నైనా నేను పూర్తిగా అంగీకరిస్తానని చెప్పి ముగించాను. నేను వెళ్ళి ప్రసంగించాను, నేనెన్నడూ ఆస్వాదించినంతగా నా స్వంత ప్రసంగాన్ని కూడా ఆస్వాదించాననుకుంటాను. నా ఆత్మకు అది ఒక దీవెనతో కూడిన దినంగా ఉండింది; ప్రజలు దానిని మిక్కిలిగా ఆస్వాదించడం నేను చూడగలిగాను.

“సమావేశం అయిన తరువాత కొందరు సహోదరులతో సంభాషణలో కొద్దిసేపు ఆగిపోయాను, నా భార్య ఇంటికి వెళ్ళిపోయింది. నేను గేటు వద్దకు చేరుకున్నప్పుడు ఆమె ఒక ఉత్తరం చేతిలో పట్టుకుని తెరిచిన తలుపులో నిలబడి ఉంది. నేను దగ్గరికి వెళ్ళగానే ఆమె చిరునవ్వుతో, ‘జవాబు వచ్చింది, ప్రియతమా’ అని చెప్పి, ప్రావిడెన్స్‌కు చెందిన మిస్టర్ జోసయా చాపిన్ నుండి రెండు వందల డాలర్ల చెక్కు గల ఉత్తరాన్ని నాకు అందించింది. అతడు మునుపటి వేసవిలో తన భార్యతో ఇక్కడికి వచ్చి ఉన్నాడు. నా అవసరాల గురించి నేను ఎవరికీ చెప్పే అలవాటు ఎన్నడూ లేనందున, వాటి గురించి ఏమీ చెప్పలేదు. కానీ చెక్కుతో కూడిన ఆ ఉత్తరంలో, ఎండోమెంట్ నిధి విఫలమైందని, నాకు సహాయం అవసరమని తాను తెలుసుకున్నట్టు అతడు వ్రాశాడు. కాలానుగుణంగా మరింత సహాయాన్ని ఆశించవచ్చని సూచించాడు. అతడు అనేక సంవత్సరాలపాటు సంవత్సరానికి ఆరు వందల డాలర్లు నాకు పంపిస్తూనే ఉన్నాడు, దానితో నేను జీవించగలిగాను.” (పేజీ 338.)

జీవించి ఉన్న మరే వ్యక్తి కన్నా ఎన్నో రెట్లు అధికమైన ప్రజలను దేవుని వైపు తిప్పిన ఇశ్రాయేలులోని ఈ యువరాజు వంటి వ్యక్తిని గురించి ఆలోచించండి — అంత ప్రచండమైన శ్రమతో పదిహేను సంవత్సరాలు గడిచిన తరువాత కూడా, తన పెట్టెను అమ్మకుండా ఒక ఆవును కొనలేనంత దరిద్రుడైయున్నాడు! అతడు జాగ్రత్తగల, ఖచ్చితమైన, వివేకవంతుడైన వ్యాపారవేత్త. పరిచర్యలో ఎంత ప్రముఖుడైనాడో, అంతే ప్రముఖుడై న్యాయవాదిగానో వ్యాపార రంగంలోనో ఉండి ఉంటే ఎంతగా భిన్నంగా ఉండేదో కదా! అనేకమంది సువార్తికులను భ్రష్టుపరచే లోభం నుండి అతని చేతులు ఎంత విముక్తమై ఉండేవో కదా!

అనేకమంది ప్రజలు, పరిచారకులలో అనేకమంది కూడా, యేసుక్రీస్తు రాజ్యంలో, సేవలో గొప్ప ప్రయోజకత్వాన్ని కాంక్షిస్తారు. కనీసం తామలా కోరుకుంటున్నామని వారు భావిస్తారు. కానీ జాగ్రత్తగా గమనించేవారు, అత్యధిక ప్రయోజకులుగా ఉండేవారందరూ దాని విలువను ఆత్మత్యాగంతో, బాధతో, లేమితో, వేదనతో, కన్నీళ్ళతో చెల్లిస్తారని తెలుసుకుంటారు. దేవుని రాజ్యంలో అత్యంత సమర్థవంతంగా శ్రమించేవారు తమ జీతాలలో ఎక్కువ భాగాన్ని ఈ లోకంలో పొందరు. అసమానమైన ప్రయోజకత్వానికి తప్పక వెల చెల్లించవలసి ఉంటుంది; అధికమంది ఆ వెల చెల్లించడానికి సిద్ధపడరు.

మూడు సంవత్సరాలపాటు ఫిన్నీ తన వేసవులను ఓబర్లిన్‌లో, శీతాకాలాలను న్యూయార్క్ నగరంలోని తన సంఘంతో గడిపాడు. ప్రతి శీతాకాలంలో న్యూయార్క్‌లో ఒక దీవెనకరమైన పునరుజ్జీవనం జరిగేది; ఓబర్లిన్‌లో అతడు ఉన్నప్పుడు కూడా నిరంతర పునరుజ్జీవనం సాగేది. అయితే అతని ఆరోగ్యం త్వరలోనే క్షీణించి, తన భారాన్ని తగ్గించుకోవడానికి రెండు క్షేత్రాలలో ఒకదానిని వదులుకోవాలని అతనికి అనిపించింది. విచిత్రంగా, అరణ్యంలోని ఆ యువ సంస్థ ప్రయోజనాలు అతని మనస్సులో, ఆ మహానగర సంఘం కన్నా అధికమైన ప్రాధాన్యతను పొందాయి! ఆ నిష్ఠాగరిష్ఠులైన విద్యార్థులను గొప్ప ప్రసంగికులుగా, బోధకులుగా తీర్చిదిద్దాలని అతనికి స్పష్టమైన తీవ్రమైన ఆకాంక్ష ఉండేది, క్రీస్తు రాజ్యానికి తాను అక్కడే అత్యధికంగా సేవ చేయగలడని అతడు నమ్మేవాడు.

బ్రాడ్‌వే టాబర్నేకల్‌లో తన పరిచర్య చివరి రెండు శీతాకాలాలలో అతడు క్రైస్తవులకు ఉపన్యాసాల పరంపర ఇచ్చాడు, వాటిని కూడా మిస్టర్ లీవిట్ నివేదించి ఎవాంజెలిస్ట్‌లో ప్రచురించాడు. ఇవి కూడా ఈ దేశంలో, ఐరోపాలో ఒక సంపుటిగా ప్రచురించబడ్డాయి. ఈ ఉపన్యాసాలు అతని సొంత మనస్సులో సాగుతున్న అన్వేషణ ఫలితంగా వచ్చాయి. పరిశుద్ధపరచడం అనే విషయంపై దేవుని ఆత్మ అతనితో వ్యవహరిస్తూ ఉండింది.

“చాలామంది క్రైస్తవులు ఆ ఉపన్యాసాలను సువార్త ప్రదర్శన కన్నా ధర్మశాస్త్ర ప్రదర్శనగానే భావించారు. కానీ నేను అలా భావించను. నా దృష్టిలో ధర్మశాస్త్రానికి, సువార్తకు జీవన సూత్రం ఒక్కటే; ధర్మశాస్త్ర ఆత్మకు వ్యతిరేకంగా జరిగే ప్రతి అతిక్రమణ సువార్త ఆత్మకు కూడా వ్యతిరేకమే. అయితే, దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని మానవుని మనస్సాక్షికి, హృదయానికి భయంకరంగా అన్వయించడం ద్వారానే క్రైస్తవ అనుభవపు ఉన్నత రూపాలు లభిస్తాయని నేను చాలాకాలంగా నిశ్చయించుకున్నాను. నా శ్రమల ఫలితాలు క్రైస్తవులలో గొప్ప బలహీనతను నాకు చూపించాయి, సంఘాలలోని పాతసభ్యులు, సాధారణంగా, కృపలో మిక్కిలి అల్పమైన అభివృద్ధి మాత్రమే సాధిస్తున్నారని తెలియజేశాయి. క్రొత్తగా మారుమనస్సు పొందినవారి కన్నా వేగంగా వారు పునరుజ్జీవన స్థితి నుండి వెనుకపడిపోతారని నేను కనుగొన్నాను. నేను స్వయంగా మారుమనస్సు పొందిన పునరుజ్జీవనంలో కూడా అలానే జరిగింది. వారు క్రొత్తగా మారుమనస్సు పొందినప్పుడు వారికి బోధించిన దృక్పథాల వలననే ఇది జరిగిందని నేను భావించాను.”

“నా స్వంత విశ్వాసంలో, ప్రేమలో స్థిరత్వం లేని లోటు నాకు గొప్ప అసంతృప్తిని కలిగించింది. నిజాయితీగా, సత్యం చెప్పాలంటే, దేవుని కృప స్తుతికై చెప్పవలసివస్తే — చాలామంది క్రైస్తవులు స్పష్టంగా వెనుదిరిగిపోయినంత స్థాయిలో నన్ను వెనుదిరగనివ్వలేదు. అయితే శోధన ఎదురైనప్పుడు తరచుగా నాకు నాలో బలహీనత అనిపించేది, దేవునితో ఆ సహవాసాన్ని, దైవసత్యంపై ఆ పట్టును నిలబెట్టుకోవడానికి, పునరుజ్జీవనాల ప్రోత్సాహం కోసం సమర్థవంతంగా శ్రమించగలిగేందుకు తరచుగా ఉపవాస ప్రార్థనా దినాలు జరుపుకోవలసివచ్చేది, నా సొంత మతజీవితాన్ని మళ్ళీమళ్ళీ పరిశీలించుకుంటూ చాలా సమయం గడపవలసివచ్చేది.”

“నా శ్రమల ద్వారా నాకు వెల్లడైన క్రైస్తవ సంఘపు స్థితిని చూస్తుండగా, క్రైస్తవ సంఘానికి తెలియని ఇంకా ఉన్నతమైనది, మరింత శాశ్వతమైనది ఏదైనా ఉందా అని నిజాయితీగా విచారించడానికి నేను నడిపించబడ్డాను; క్రైస్తవులను పూర్తిగా ఉన్నతమైన క్రైస్తవ జీవన రూపంలో స్థాపించడానికి సువార్తలో సాధనాలు ఏర్పాటు చేయబడలేదా అని ప్రశ్నించాను. … మా మెథడిస్టు సహోదరులు అభిప్రాయపడే పరిశుద్ధత దృక్పథం గురించి నాకు కొంత తెలిసి ఉంది. అయితే వారి పరిశుద్ధత భావన దాదాపు పూర్తిగా భావోద్వేగ స్థితికే సంబంధించినదిగా నాకు కనిపించినందున, వారి బోధను నేను అంగీకరించలేకపోయాను.* అయినప్పటికీ, పరిపూర్ణంగా ఉన్నతమైన, మరింత స్థిరమైన క్రైస్తవ జీవన రూపం సాధ్యమేననీ, అది అందరు క్రైస్తవుల హక్కేననీ నా మనస్సు నిశ్చయపడేవరకు, నేను శ్రద్ధగా లేఖనములను, ఆ విషయంపై దొరికిన ప్రతి సమాచారాన్ని పరిశోధించడానికి అంకితమయ్యాను. దీని ఫలితంగా క్రైస్తవ పరిపూర్ణతపై నేను రెండు ప్రసంగాలు ఇచ్చాను, అవి క్రైస్తవులకిచ్చిన ఉపన్యాసాల సంపుటిలో చేర్చబడి ఉన్నాయి.”

*ఇక్కడే అతని పొరపాటు జరిగింది, తరువాత అతని వేదాంతశాస్త్రంపై ఒక అధ్యాయంలో మేము దానిని చూపిస్తాము.

“న్యూయార్క్‌లో ఆ చివరి శీతాకాలంలో, దేవుడు నా ఆత్మను గొప్ప తాజాదనంతో దర్శించడానికి సంతోషించాడు. హృదయపు తీవ్ర పరిశోధన కాలం తరువాత, ఆయన తరచుగా చేసినట్టుగానే, నన్ను ఒక విశాలమైన స్థలంలోకి తీసుకువచ్చి, ప్రెసిడెంట్ ఎడ్వర్డ్స్ తన స్వంత అనుభవంలో పొందినట్టుగా చెప్పే ఆ దైవిక మాధుర్యాన్ని నా ఆత్మలో అధికంగా అనుగ్రహించాడు. ఆ శీతాకాలంలో నాకు సంపూర్ణమైన మార్పు కలిగింది; ఎంతగానంటే, కొన్నిసార్లు, చాలాసేపు, నా సొంత పాపాల దృష్ట్యా, క్రీస్తులో దేవుని ప్రేమ దృష్ట్యా గట్టిగా ఏడ్వకుండా ఉండలేకపోయాను. ఆ శీతాకాలంలో ఇలాంటి సందర్భాలు తరచుగా వచ్చాయి, నా ఆధ్యాత్మిక బలం గొప్పగా పునరుద్ధరించబడటానికి, క్రైస్తవుల సౌభాగ్యాల గురించి, దేవుని కృప సమృద్ధి గురించి నా దృక్పథాలు విస్తరించడానికి దారితీశాయి.” (పేజీలు 340-341)

ఫిన్నీ, ఓబర్లిన్‌లో తన తొలి అనుభవాలపై ఈ అధ్యాయంలోనే, హడ్సన్ కళాశాల ధర్మకర్తలు తాను ఓబర్లిన్‌కు పిలువబడ్డాడని తెలుసుకున్నప్పుడు, క్లీవ్‌లాండ్‌కు దక్షిణాన ఇరవై ఏడు మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న హడ్సన్ కళాశాలలో చేరమని తనను కూడా పిలిచిన సంగతిని వెల్లడిస్తాడు. ఆ సంస్థ కమిటీ క్లీవ్‌లాండ్‌కు వచ్చి, అతడు ఓడ నుండి దిగిన వెంటనే కలవడానికి, ఇప్పటికే మంచి భవనాలు, మంచి ప్రారంభం ఉన్న హడ్సన్ కళాశాలకు అతనిని ఆహ్వానించడానికి అనేక రోజులు వేచి ఉంది. అయితే అతడు ఓబర్లిన్‌కు అనుకూలంగా నిర్ణయం తీసుకున్నాడు, తరువాత సంవత్సరాలపాటు ఆ సంస్థ ఓబర్లిన్‌కు నిరంతర, కఠిన వ్యతిరేకిగా నిలిచింది.

పశ్చిమ ప్రాంత విద్య, పశ్చిమ కళాశాలల పోషణ అనే విషయాన్ని పరిశీలించడానికి క్లీవ్‌లాండ్‌లో ఒక సభ కూడా జరిగింది. దానికి డాక్టర్ లైమన్ బీచర్ ప్రేరణాశక్తిగా ఉన్నాడు, ఓబర్లిన్ ప్రతినిధులను, ఓబర్లిన్ సానుభూతిపరులను ఆ సభ నుండి దూరం చేయడానికి అతడు ఒక మనోభావాన్ని రేకెత్తించాడు. ఓబర్లిన్‌ను నలువైపులా చుట్టుముట్టి, అన్ని రకాల మద్దతును నిరాకరించే ప్రజాభిప్రాయంతో దానిని నలిపివేయడమే ఆ సభ లక్ష్యంగా కనిపించింది.

పరిశుద్ధపరచబడనప్పుడు, మామూలుకన్నా అధికమైన జ్ఞానం, కృప కలిగి ఉన్నప్పటికీ మానవ స్వభావం ఎంత విచిత్రమైనది! న్యూ లెబనాన్ వద్ద ఫిన్నీకి వ్యతిరేకంగా తన కత్తి దూయడానికి డాక్టర్ బీచర్ ప్రేరేపించబడ్డాడు, ప్రభువు అతనిని ఓడించాడు. తరువాత అతడు బోస్టన్‌ను వదిలి, ఆ కొత్త మహా పశ్చిమ ప్రాంతాన్ని చేరుకుని రక్షించడానికి సహాయపడటానికి సిన్సినాటికి వెళ్ళాడు. అయితే దేవుడు ఫిన్నీని — తాను ఎన్నడూ చేయని, చేయలేని అంతకన్నా చాలా ప్రభావవంతమైన కార్యాన్ని చేయడానికి పంపాడు, తానెంత గొప్పవాడైనప్పటికీ. అనుచితమైన ఉద్దేశంతో ప్రేరేపించబడ్డట్టు కనిపించి, అతడు మళ్ళీ ఫిన్నీ పనిని నలిపివేయడానికి ప్రయత్నించాడు. మళ్ళీ అతడు పూర్తి వైఫల్యం పొందాడు.

హడ్సన్ వ్యతిరేకత గురించి ఫిన్నీ ఇలా వ్రాశాడు: “మేము మా సొంత వ్యవహారాలను చూసుకుంటూ, నిశ్చలంగా ఉండటమే మా బలమని భావించాము; మేము పొరపాటు పడలేదు. ఇటువంటి వ్యతిరేకత విజయం సాధించడం దేవుని ప్రణాళిక కాదని మాకు నమ్మకం ఉండింది.” సభలో జరిగిన వ్యతిరేకత గురించి అతడు ఇలా వ్రాశాడు: “మేము మా సొంత వ్యవహారాలనే చూసుకున్నాము, ఏమి చేయాలో తెలియనంత మంది విద్యార్థులు మాకు ఎల్లప్పుడూ ఉండేవారు. మా చేతులు ఎల్లప్పుడూ పనితో నిండి ఉండేవి, మా ప్రయత్నాలలో మేము ఎల్లప్పుడూ గొప్ప ప్రోత్సాహం పొందేవారము. వ్యతిరేకతను పట్టించుకోకుండా వదిలివేయడమే మా విధానం.”

ఈ సభ జరిగిన కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత, అందులో పాల్గొన్న ప్రముఖ పరిచారకులలో ఒకరు ఫిన్నీ ఇంటికి వచ్చి ఒకటి రెండు రోజులు గడిపారు. ఇతర విషయాలతో పాటు అతడు ఇలా అన్నాడు: “సహోదరుడా ఫిన్నీ, ఓబర్లిన్ మాకు ఒక గొప్ప వింత. నేను అనేక సంవత్సరాలుగా ఒక కళాశాలలో ఆచార్యునిగా అనుసంధానమై ఉన్నాను. కళాశాల జీవితం, సూత్రాలు, కళాశాలలు నిర్మితమయ్యే పరిస్థితులు నాకు మిక్కిలి పరిచయమైనవి. పరిచారక వర్గం ఆదరణ లేకుండా కళాశాలలు మనగలవని మేమెన్నడూ అనుకోలేదు. కళాశాలకు వెళ్ళబోయే యువకులు సాధారణంగా తమ పరిచారకులను సంప్రదించి, వారి తీర్పు ప్రకారమే కళాశాలను ఎంపిక చేసుకుంటారని మాకు తెలుసు.”

“ఇప్పుడు,” అని అతడు అన్నాడు, “పరిచారకులు దాదాపు అందరూ ఓబర్లిన్‌కు వ్యతిరేకంగా నిలబడ్డారు. అంటినోమియన్ పరిపూర్ణతావాదం అనే అపవాదు వలన, సంస్కరణపై మీ దృక్పథాల విషయంలో వారు మోసపోయారు; సంఘపరమైన సంస్థలు — కాంగ్రిగేషనల్, ప్రెస్బిటేరియన్, అన్ని శాఖలవి — దగ్గరా దూరాన ఐక్యమయ్యాయి. వారు తమ సంఘాలను మీకు వ్యతిరేకంగా హెచ్చరించారు; మీ వద్దకు రాకుండా యువకులను అందరినీ నిరుత్సాహపరచారు, అయినప్పటికీ ప్రభువు మిమ్మల్ని అభివృద్ధి చేశాడు. పశ్చిమ ప్రాంతంలో దాదాపు ఏ కళాశాల కన్నా మీకు మెరుగైన నిధులు లభించాయి; మీకు చాలా ఎక్కువ మంది విద్యార్థులు లభించారు, దేవుని దీవెన మీపై ఉంది, మీ విజయం అద్భుతమైనది. ఇది,” అని అతడు అన్నాడు, “కళాశాలల చరిత్రలో ఒక పరిపూర్ణమైన అసాధారణ ఘటన. ఓబర్లిన్ వ్యతిరేకులు కంగారుపడిపోయారు, ఈ వ్యతిరేకత అంతటిలో దేవుడు మీ పక్షాన నిలిచాడు, అందుకే మీరు దాన్ని దాదాపు గమనించనేలేదు.”

ఇది ఎంత నిజమో కింది వాస్తవాల నుండి తెలుసుకోవచ్చు: “1835వ సంవత్సరంలో ఫిన్నీ పరిచర్య మొదలైనప్పుడు రెండు వందలుగా ఉన్న విద్యార్థుల హాజరు (వారిలో చాలామంది అతడు రాబోతున్నాడనే కారణంతోనే అక్కడికి వచ్చారు), 1840లో అయిదు వందలకు, 1850లో వెయ్యికి పైగా, కొంతకాలం తరువాత సగటున పన్నెండు నుండి పద్నాలుగు వందలకు పెరిగింది.”

ఇక్కడ మనం ఆగి ఒకటి రెండు పరిశీలనలు చేయవచ్చు: మొదటిది, ఫిన్నీ చేసినట్టుగా, తన సొంత వ్యవహారాలు చూసుకుంటూ, ప్రభువు కార్యాన్ని నమ్మకంగా చేస్తున్న దేవుని ఏర్పరచుకున్న వ్యక్తులలో ఒకరితో పోరాడటం నిష్ప్రయోజనమైన పని. ఇందులో టెక్సాస్ హోలీనెస్ యూనివర్సిటీకి కూడా ఒక పాఠం ఉంది. ఓబర్లిన్ ప్రారంభమైనట్టుగానే, “దేవుని రాజ్యాన్ని, ఆయన నీతిని” విస్తరించడానికి మేమూ ఈ పాఠశాలను ప్రారంభించాము. వారి గుడారంపై ఎగిరే జెండాపై “ప్రభువుకు పరిశుద్ధత” అని ఉండేది; మా పేరులో, మా చార్టర్‌లో, మా పాఠశాల ప్రతి లక్ష్యంలో, ఉద్దేశంలో అది మాకు ఉంది.

వారు తమ నినాదానికి ఎంతమేరకు నమ్మకంగా ఉన్నారో అంతమేరకు, సంఘపరమైన, పరిచారక సంబంధమైన, సైతానీయమైన వ్యతిరేకత ఉన్నప్పటికీ, వారికి సాటిలేని వృద్ధి కలిగింది. మాకు అధికమైన వెలుగు, పరిశుద్ధతను వ్యాప్తిచేయాలనే మరింత స్పష్టమైన ఉద్దేశం ఉన్నప్పటికీ, మేము మా దైవిక లక్ష్యానికి తప్పకుండా, వెనుదిరగకుండా నమ్మకంగా ఉంటే, ఇప్పటి మా సాటిలేని వృద్ధి రాబోయేదానికి ఒక సూచన మాత్రమే.

కృప గల ఈ 1901వ సంవత్సరంలో, దేవుడు ఓబర్లిన్‌పై ఎన్నడూ కుమ్మరించినంత గుర్తించదగినరీతిలో తన ఆత్మను మాపై కుమ్మరించాడు, మా కళాశాల బలిపీఠం వద్ద నూట డెబ్భై ముగ్గురిని రక్షించి, పరిశుద్ధపరచాడు, వారిలో యాభైమందిని పట్టభద్రోత్సవ కార్యక్రమాల సమయంలో; మా ప్రయాణం ఇంకా ఆరంభమే. పరిచారకులు మమ్మల్ని వ్యతిరేకిస్తున్నారు; కానీ దేవుడు మాకు సహాయం చేయడానికి ఇతరులను లేపుతున్నాడు. మేము మా పోటీదారులను దాటిపోతున్నాము; దేవునికి, పరిశుద్ధతకు నూతన నిబద్ధతా ప్రమాణం చేసుకుని, ధైర్యంతో, నిరీక్షణతో భవిష్యత్తును ఎదుర్కొందాం; అది మనదే.

ఫిన్నీ ఇలా అంటాడు: “దేశంలోని వివిధ ప్రాంతాలలో, ఈ వ్యతిరేకతపై నమ్మకం లేని, మా లక్ష్యాలతో, దృక్పథాలతో, ప్రయత్నాలతో సానుభూతి చూపిన, కష్టనష్టాలలో సైతం మాకు దృఢంగా అండగా నిలిచిన సామాన్యులు, పరిచారకులలో అనేకమంది కూడా ఉండేవారు; ఈ వ్యతిరేకత వలన మేము ఆ సమయంలో ఎంత ఇబ్బందికరమైన స్థితిలో పడ్డామో తెలుసుకుని, వారు తమ ధనాన్ని, ప్రభావాన్ని మాకు ముందుకు సహాయం చేయడానికి స్వేచ్ఛగా ఇచ్చారు. ప్రావిడెన్స్‌కు చెందిన మిస్టర్ చాపిన్ గురించి నేను ఇప్పటికే చెప్పాను, ఆర్థిక ఇబ్బందుల వలన అతడు మరింతకాలం ఆ విధంగా చేయలేని పరిస్థితి వచ్చేవరకు, అతడు అనేక సంవత్సరాలు సంవత్సరానికి ఆరు వందల డాలర్లు నాకు పంపించాడు. బోస్టన్‌కు చెందిన మిస్టర్ విల్లార్డ్ సీయర్స్ అతని స్థానాన్ని తీసుకుని, మిస్టర్ చాపిన్ చెల్లించిన అదే మొత్తాన్ని ఏటా నా నుండి డ్రా చేసుకోవడానికి అనేక సంవత్సరాలపాటు అనుమతించాడు. ఇంతలో, అధ్యాపక వర్గంలోని ఇతర సభ్యులను పోషించడానికి నిరంతరం ప్రయత్నాలు జరిగాయి; దేవుని కృప వలన మేము ఆ తుఫానును దాటగలిగాము.” విధవరాలు ఏలీయాను పోషించినట్టు ఫిన్నీని పోషించిన ఆ మనుష్యులకు ఎంతటి దీవెనలు లభించి ఉండాలో కదా!

ప్రెసిడెంట్ మాహన్, బైబిలు వ్యాఖ్యాత ప్రొఫెసర్ కౌల్స్, న్యూ టెస్టమెంట్ గ్రీకు, హీబ్రూ బోధకుడు ప్రొఫెసర్ మోర్గన్, ఫిన్నీ — వీరంతా తమతమ రీతులలో అద్భుతమైన వ్యక్తులు, సమృద్ధిగా రచనలు చేసిన రచయితలు, శక్తివంతమైన ఆలోచనాపరులు. ఒక యువ పాఠశాల తన చుట్టూ, తన అధ్యాపక వర్గంలో ఇటువంటి వ్యక్తులను సమకూర్చుకోవడం అరుదు. వారు ఓబర్లిన్ ఎవాంజెలిస్ట్‌ను, తరువాత ఓబర్లిన్ క్వార్టర్లీని స్థాపించారు, వీటిలో వారు వేదాంతశాస్త్రం, నైతికతలలో ఆనాటి గొప్ప ప్రశ్నలను స్వేచ్ఛగా చర్చించగలిగేవారు. ఫిన్నీ వేదాంతశాస్త్ర ఆచార్యుడు కావడంతో, చాలా దాడులు అతనిపైనే జరిగాయి. కానీ అతడు ఇలా వ్రాశాడు:

“పొగ, ధూళి, బయటి నుండి అపార్థాలు, వ్యతిరేకతలతో నిండిన ఈ సంవత్సరాలలో, ప్రభువు మా లోపల మమ్మల్ని సమృద్ధిగా దీవిస్తూనే ఉన్నాడు. మేము ఇక్కడ ఒక సంఘంగా మా సొంత ఆత్మలలో వృద్ధి చెందడమే కాక, నిరంతర పునరుజ్జీవనం కలిగి ఉన్నాము, లేదా దానిని సముచితంగా పునరుజ్జీవన స్థితిగా భావించవచ్చు. మా విద్యార్థులు కుప్పలుకుప్పలుగా మారుమనస్సు పొందారు, ప్రభువు తన కృపా మేఘంతో నిరంతరం మమ్మల్ని కమ్ముకున్నాడు. దైవిక ప్రభావపు గాలులు సంవత్సరం సంవత్సరానికి మా మీదుగా వీచి, ఆత్మ ఫలాలను సమృద్ధిగా ఫలింపజేశాయి.”

“ఈ మంచి పనిలో మా విజయాన్ని పూర్తిగా దేవుని కృపకే నేనెప్పుడూ ఆపాదిస్తాను. ఈ విజయాన్ని సాధించింది మా సొంత జ్ఞానం కాదు, మా సొంత మంచితనం అంతకన్నా కాదు. సమాజమంతటా వ్యాపించిన నిరంతర దైవిక ప్రభావమే తప్ప మరేదీ మమ్మల్ని మా పరీక్షలలో నిలబెట్టలేదు, మేము చేపట్టిన పనిలో సమర్థవంతంగా ఉండగలిగే మనోభావంలో మమ్మల్ని ఉంచలేదు. ప్రభువు తన ఆత్మను ఉపసంహరించుకుంటే, ఎలాంటి బాహ్య పరిస్థితులూ మమ్మల్ని నిజంగా అభివృద్ధి చేయలేవని మేము ఎల్లప్పుడూ భావించాము.”

“మా మధ్యే మాకు పరీక్షలు వచ్చాయి. తరచుగా బహిరంగ చర్చనీయాంశాలు వచ్చేవి; కర్తవ్యం, ఔచిత్యానికి సంబంధించిన గొప్ప ప్రశ్నలపై మేము ఏకాభిప్రాయంతో లేని సందర్భాలలో, కొన్నిసార్లు రోజుల తరబడి, వారాల తరబడి కూడా చర్చించడంలో గడిపాము. అయితే ఈ ప్రశ్నలేవీ మమ్మల్ని శాశ్వతంగా విభజించలేదు. ఒకరికొకరు వ్యక్తిగత అభిప్రాయపు హక్కును గుర్తించడమే మా సూత్రంగా ఉండేది. మేము భేదాభిప్రాయం కలిగిన విషయాలపై సాధారణంగా గణనీయమైన ఏకాభిప్రాయానికి వచ్చేవారము; ఒకే విధంగా చూడలేకపోయినప్పుడు, మైనారిటీ మెజారిటీ తీర్పుకు లొంగిపోయేది. … మేము చాలా విస్తృతంగా ‘సమాధాన బంధంలో ఆత్మ ఐక్యతను’ కాపాడుకున్నాము. బహుశా ఇంత దీర్ఘకాలం ఉనికిలో ఉండి, మేము ఎదుర్కొన్నంత పరీక్షలు, మార్పుల గుండా సాగి, మొత్తంమీద ఇంతటి సామరస్యభావాన్ని, క్రైస్తవ సహనాన్ని, సోదరప్రేమను కాపాడుకున్న సమాజం మరొకటి లేదేమో.”

“పరిశుద్ధత ప్రశ్న మొదటిసారి తలెత్తినప్పుడు, మేము ఒక శక్తివంతమైన పునరుజ్జీవనం మధ్యలో ఉన్నాము. అది 1836వ సంవత్సరంలో జరిగింది. మాహన్ ప్రసంగించాడు; మిస్టర్ ఫిన్నీ ఆ విషయంపై కొన్ని అదనపు వ్యాఖ్యలు చేశాడు, అప్పుడు శ్రోతలపై ఆత్మ దిగివచ్చింది. చాలామంది తలలు వంచుకున్నారు; కొందరు గట్టిగా మూలుగుతూ ఉండిపోయారు. చాలామందికి కొత్త నిరీక్షణలు కలిగాయి. ప్రెసిడెంట్ మాహన్ స్వయంగా పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మం పొందాడు. ఇది విద్యార్థులలో, సంఘంలో ఒక గొప్ప ప్రశ్నగా మారింది. దీనిపై మాకు సిద్ధాంతాలు గానీ, సమర్థించవలసిన తత్వశాస్త్రం గానీ లేవు, దీనిని కేవలం ఒక బైబిలు ప్రశ్నగానే మేము స్వీకరించాము. ఈ రూపంలో అది మా మధ్య ఒక అనుభవపూర్వక సత్యంగా కొనసాగింది, దానిని ఒక వేదాంతశాస్త్ర సూత్రంగా కుదించడానికి మేము ప్రయత్నించలేదు; దాని తత్వాన్ని వివరించడానికి కూడా సంవత్సరాల తరువాత వరకు మేము ప్రయత్నించలేదు. అయితే ఈ ప్రశ్నపై జరిగిన చర్చ మాకు, దేశంలోని వివిధ ప్రాంతాలలో ఇప్పుడు చెదిరిపోయి ఉన్న లేదా ప్రపంచంలోని వివిధ ప్రాంతాలకు మిషనరీలుగా వెళ్ళిన మా విద్యార్థులలో గొప్ప సంఖ్యకు గొప్ప దీవెనగా నిలిచింది.” (పేజీలు 349-351.)