ఈ పుస్తకములో వెతకండి
చార్లెస్ జి. ఫిన్నీ ఒక సువార్తికునిగా పది సంవత్సరాలు శ్రమించాడు; ఆ కాలమంతటిలో అతనికి కొద్ది వారాల విశ్రాంతి మాత్రమే దొరికింది. ఇప్పుడు అతనికి ముగ్గురు పిల్లలు ఉన్నారు కాబట్టి, వారిని వెంటబెట్టుకుని దేశమంతటా తిరగడం అతనికి అంత సాధ్యం కాలేదు. అవిశ్రాంత శ్రమ వలన అతని శారీరక బలం క్షీణించిపోయింది. న్యూయార్క్ నగరంలో పరిచారకునిగా పరిచర్యను తిరిగి చేపట్టమని అతనికి ఒక పిలుపు వచ్చింది; ప్రార్థన చేసిన తరువాత అతడు దానిని అంగీకరించాడు.
మిస్టర్ లూయిస్ టాప్పన్, ఇతర క్రైస్తవ సహోదరులతో కలిసి, ఛాతమ్ స్ట్రీట్ థియేటర్ను అద్దెకు తీసుకుని దానిని ఒక సంఘంగా సిద్ధపరచాడు. థియేటర్ ముందు భాగానికి అనుసంధానించబడిన మూడు పెద్ద, పొడవైన గదులు ఉండేవి; వాటిని ప్రార్థనా సమావేశాలకు, ఉపన్యాస మందిరంగా సిద్ధపరచారు. అవి మిక్కిలి అనుకూలంగా ఉండేవి. అక్కడ మూడు వరుసల గ్యాలరీలు ఉండేవి, ఆ గదులు ఒక దాని పైన ఒకటిగా, ఆయా గ్యాలరీలతో కలుపబడి ఉండేవి.
“నా సంఘ సభ్యులను ఇల్లంతటా చెదిరిపోయి కూర్చోమని, ప్రసంగం జరుగుతుండగా గాఢంగా ప్రభావితమైన వారెవరైనా ఉంటే వారిపై కన్నువేసి ఉండమని, వీలైతే ప్రసంగం అయిన తరువాత వారిని మాటలాడటానికి, ప్రార్థన చేయడానికి ఆపమని నేను ఆదేశించాను. వారు నా బోధను నమ్మకంగా పాటించారు; ప్రతి సమావేశంలోనూ దేవుని వాక్యం ఎవరిపై పనిచేస్తుందో గమనించడానికి వేచి చూస్తుండేవారు; తమ భయాలను వదిలివేసి, వాక్యం ప్రభావితం చేసినట్టు కనిపించిన ఎవరితోనైనా మాటలాడేంత విశ్వాసం వారికి ఉండేది. ఈ విధంగా అనేకమంది ఆత్మల మారుమనస్సు సాధ్యమైంది. వారు వారిని ఆ గదులలోకి ఆహ్వానించేవారు, అక్కడ మేము వారితో మాటలాడుతూ ప్రార్థన చేస్తూ, ప్రతి ప్రసంగపు ఫలితాలను సమకూర్చుకునేవారము.”
ఫిన్నీ 1832వ సంవత్సరం వసంత ఋతువులో తన పనిని ప్రారంభించాడు. “ప్రభువు ఆత్మ వెంటనే కుమ్మరించబడింది, ఆ వసంత, వేసవి ఋతువులలో విస్తారమైన పునరుజ్జీవనం జరిగింది.”
వేసవి మధ్యలో కలరా వ్యాధి న్యూయార్క్లో మొదటిసారిగా కనిపించింది; ఆ నగరం ఎన్నడూ చవిచూడని ఆ మహమ్మారి దాడి అదే. ఒకానొక సమయంలో ఫిన్నీ తన ఇంటి ద్వారం నుండి కనిపించేలా అయిదు శవపేటిక బళ్ళు నిలిచి ఉండడం చూశాడు. మరణాల సంఖ్య అంత అధికంగా ఉన్నప్పుడు తన ప్రజలను విడిచిపెట్టడానికి ఇష్టపడక అతడు వేసవి అంతా నగరంలోనే ఉండిపోయాడు. చివరకు అతనికే ఆ వ్యాధి సోకింది; అతని కోలుకోవడం కోసం వాడిన చికిత్సలు అతని శరీరానికి భయంకరమైన దెబ్బ తీశాయి, దాని నుండి కోలుకోవడానికి అతనికి చాలా కాలం పట్టింది.
మరుసటి వసంతంలో అతడు మళ్ళీ ప్రసంగించగలిగాడు; తన శక్తి ఎంతమేరకు అనుమతించిందో అంత వరకూ వరుసగా ఇరవై రాత్రులు సమావేశాలు నిర్వహించాడు. ఆత్మ వెంటనే కుమ్మరించబడింది, వారికి తెలిసినంత వరకు అయిదు వందల మంది మారుమనస్సు పొందారు. అతని సంఘం ఎంతగానో పెరిగిపోవడంతో మరో స్వతంత్ర సంఘాన్ని స్థాపించడానికి ఒక వలస బృందాన్ని పంపించారు.
“సంఘం ప్రార్థించే, శ్రమించే ప్రజల సమూహంగా ఉండేది. వారు పూర్తిగా ఏకమై ఉండేవారు, పాపుల మారుమనస్సు కోసం శ్రమించడంలో బాగా శిక్షణ పొందినవారై ఉండేవారు, క్రీస్తు సంఘానికి అత్యంత అంకితభావం గల, సమర్థవంతమైన సభ్యులుగా ఉండేవారు. పిలుపు వచ్చినప్పుడల్లా వారు రహదారుల మీదికి, పొదరిండ్ల వద్దకు వెళ్ళి ప్రజలను ప్రసంగం వినడానికి తీసుకువచ్చేవారు. ఈ పనిని పురుషులు, స్త్రీలు ఇద్దరూ చేపట్టేవారు. అన్ని తరగతుల ప్రజలను పోగుచేసుకురావడానికి మా స్త్రీలు వెనుకాడేవారు కాదు.”
“నేను మొదటిసారి ఛాతమ్ స్ట్రీట్ చాపెల్కు వెళ్ళినప్పుడు, నా ఉద్దేశం లోకము నుండి ప్రజలను సమకూర్చుకోవడమే కాబట్టి, ఇతర సంఘాల క్రైస్తవులతో ఇంటిని నింపదలచుకోలేదని సహోదరులకు తెలియజేశాను. భక్తిహీనుల మారుమనస్సును సాధ్యమైనంత అధికంగా సాధించాలని నేను కోరుకున్నాను. అందుచేత మేము ఆ తరగతి ప్రజల కోసమే శ్రమించడానికి అంకితమయ్యాము, దేవుని దీవెన వలన మంచి ఫలితం పొందాము.”
మారుమనస్సు పొందినవారి సంఖ్య అధికమై అతని సంఘం మరీ పెద్దదిగా మారినప్పుడల్లా, కొత్త సంఘాన్ని స్థాపించడానికి అతడు మరో వలస బృందాన్ని పంపేవాడు. మూడు సంవత్సరాలలో అతని పునరుజ్జీవన పని నుండి పుట్టి, అతని మారుమనస్సు పొందినవారితో ఏర్పడిన ఉచిత ఆసనాలు గల ఏడు సంఘాలు వెలిశాయి. అతడు ఇలా వ్రాశాడు, “ఆ ఉచిత సంఘాల సభ్యుల కంటే ఎక్కువ సామరస్యంతో, ప్రార్థనాభావంతో, సామర్థ్యంతో ఉన్న ప్రజలను నేనెన్నడూ చూడలేదు.”
ఈ కాలం ముగింపు దశలో, ప్రెస్బిటేరియన్ పద్ధతుల ద్వారా క్రమశిక్షణను అమలుపరచడంలోని ఇబ్బందుల పట్ల ఫిన్నీ ఎంతగానో అసంతృప్తి చెందాడంటే, అతని స్నేహితులు ఒక కాంగ్రిగేషనల్ సంఘాన్ని స్థాపించాలని నిర్ణయించుకుని, ఫిన్నీ పరిచారకునిగా ఉంటాడనే అవగాహనతో బ్రాడ్వే టాబర్నేకల్ను నిర్మించడం మొదలుపెట్టారు. అప్పుడు ఫిన్నీ ప్రెస్బిటరీ నుండి తన విడుదలను తీసుకుని కాంగ్రిగేషనల్ పరిచర్యలో చేరాడు. అతడు కేవలం యాదృచ్ఛికంగానే ప్రెస్బిటేరియన్గా ఉన్నాడు. వారి విశ్వాస ప్రమాణాన్ని అతడు ఎన్నడూ అంగీకరించలేదు, వారి క్రమశిక్షణా పద్ధతి కూడా చాలా భారంగా ఉండేది. కాంగ్రిగేషనలిస్టుల మధ్య అతడు తనకు సరిపడిన నివాసాన్ని కనుగొన్నాడు.
ఫిన్నీ, డాక్టర్ జోసెఫ్ పి. థాంప్సన్, డాక్టర్ విలియం ఎం. టేలర్ నాయకత్వంలో బ్రాడ్వే టాబర్నేకల్ అమెరికాలోని అత్యంత ప్రముఖమైన, సమర్థవంతమైన సంఘాలలో ఒకటిగా నిలిచింది.
న్యూయార్క్ నగరపు ప్రెస్బిటేరియన్ మతసంబంధ వారపత్రిక అయిన న్యూయార్క్ అబ్జర్వర్, ఫిన్నీపై నిరంతరం విరోధం చూపే మిస్టర్ నెట్టిల్టన్కు అనుకూలంగా ఉందని, అతని పక్షాన వచ్చిన వ్యాసాలన్నింటినీ ప్రచురిస్తూ, లౌకిక, మతపరమైన అనేక పత్రికలకు సాధారణమైన అన్యాయమైన తీరులో, మరో పక్షం తరపు ఏ సమాధానాన్నీ ప్రచురించడం లేదని వెల్లడైంది. ఫిన్నీ స్నేహితులు, గొప్ప పునరుజ్జీవన ఉద్యమ మద్దతుదారులు నిరంతర అపార్థాలు, దూషణలతో విసిగిపోయారు. సుప్రీంకోర్టు న్యాయమూర్తి జోనస్ ప్లాట్, ఇతరులు ఫిన్నీతో సమావేశమై, పునరుజ్జీవనాలు, నైతిక సంస్కరణల మద్దతుదారులు ప్రజలతో సంభాషించడానికి వీలుగా న్యూయార్క్ ఎవాంజెలిస్ట్ అనే పోటీ పత్రికను ప్రారంభించాలని తలపెట్టారు. ఇద్దరు ముగ్గురు సంపాదకులను ప్రయత్నించిన తరువాత, రెవరెండ్ జోషువా లీవిట్ను సంపాదక పీఠానికి పిలిచారు. ఫిన్నీ ప్రభావం వలన ఆ పత్రిక వెంటనే గొప్ప ప్రచారాన్ని పొందింది.
1834వ సంవత్సరం జనవరిలో ఫిన్నీ ఆరోగ్యం మళ్ళీ క్షీణించడంతో, ఆరోగ్యం కోసం మధ్యధరా సముద్రానికి ఒక సముద్రయాత్రకు బయలుదేరాడు. అతడు మాల్టా, సిసిలీలలో కొన్ని వారాలు గడిపాడు. మిస్టర్ లీవిట్ బానిసల విషయంలో వారి పక్షం వహించి ఉన్నాడు. మిస్టర్ ఫిన్నీ ఆ చర్చను చాలా శ్రద్ధగా, ఆందోళనతో గమనిస్తుండేవాడు; తన యాత్రకు బయలుదేరేటప్పుడు, జాగ్రత్తగా ఉండమని, బానిసత్వ నిరోధ ప్రశ్నను చర్చించడంలో మరీ వేగంగా ముందుకు వెళ్ళి తన పత్రికను నాశనం చేసుకోవద్దని అతనిని హెచ్చరించాడు.
స్వదేశానికి తిరిగివస్తున్న ప్రయాణంలో పునరుజ్జీవనాల ప్రశ్నపై అతని మనస్సు ఎంతగానో కలవరపడింది. “దేశమంతటా పునరుజ్జీవనాలు క్షీణించిపోతాయని నేను భయపడ్డాను” అని అతడు వ్రాశాడు; “వాటికి వ్యతిరేకంగా జరిగిన విరోధం పరిశుద్ధాత్మను దుఃఖపెట్టిందని నేను భయపడ్డాను. నా ఆరోగ్యం దాదాపు లేదా పూర్తిగా విఫలమైనట్టు నాకు అనిపించింది, పునరుజ్జీవన పనిలో పరిచారకులకు సహాయపడేందుకు రంగంలోకి దిగగల మరో సువార్తికుడు నాకు తెలియదు. ఈ విషయం నన్ను ఎంతగా కలవరపరచిందంటే, ఒకరోజు నేను విశ్రాంతి తీసుకోలేని స్థితిలో ఉన్నట్టు కనిపెట్టాను. నా ఆత్మ తీవ్రమైన వేదనలో ఉండింది. నేను రోజంతా నా గదిలో ప్రార్థనలో గడిపాను, లేదా ఆ పరిస్థితిని చూస్తూ తీవ్ర వేదనలో డెక్ మీద నడుస్తూ గడిపాను. వాస్తవానికి, నా ఆత్మపై ఉన్న భారంతో నలిగిపోయినట్టు అనిపించింది. ఓడలో నా మనస్సును విప్పి చెప్పుకోవడానికి, ఒక్క మాటైనా పలుకుకోవడానికి ఎవరూ లేరు. అది నాపై కమ్ముకున్న ప్రార్థనా ఆత్మ; అలాంటిది నేను తరచుగా అనుభవించినదే అయినా, బహుశా అంత తీవ్రతతో, అంత దీర్ఘకాలం ఇంతకుముందెన్నడూ అనుభవించి ఉండను.”
“ఆయన కార్యాన్ని కొనసాగించమని, అవసరమైన సాధనాలను ఆయనే సిద్ధపరచుకోమని నేను ప్రభువును వేడుకున్నాను. అది జూలై నెల తొలిభాగంలో ఒక పొడవైన వేసవి దినం. వర్ణించలేని కుస్తీ, ఆత్మవేదనతో నిండిన ఆ దినం తరువాత, సరిగ్గా అర్ధరాత్రి సమయంలో ఆ విషయం నా మనస్సుకు స్పష్టమైంది. అంతా చక్కగా జరుగుతుందని, నేను చేయవలసిన పని దేవునికి ఇంకా మిగిలి ఉందని, నేను విశ్రాంతి తీసుకోవచ్చని, ప్రభువు తన కార్యంతో ముందుకు సాగుతూ, తాను కోరిన ఏ పాత్రనైనా పోషించడానికి నాకు బలాన్ని ఇస్తాడని ఆత్మ నన్ను నమ్మేలా నడిపించింది. కానీ ఆయన భవిష్యద్విధానం ఏ మార్గంలో సాగుతుందో నాకు ఏమాత్రం తెలియదు.”
ప్రభువు అతని ప్రార్థనలకు ఎంత విచిత్రంగా, ఆశ్చర్యకరంగా జవాబిచ్చాడో మనం చూడబోతున్నాం. అతడు న్యూయార్క్ చేరుకున్నప్పుడు, తన స్నేహితులు, ఇతరులు జులై నాలుగవ తేదీన ఒక సమావేశం జరిపి, బానిస యాజమాన్యం అనే విషయంపై ఒక ప్రసంగం ఇచ్చినట్టు తెలుసుకున్నాడు. బానిసత్వ ప్రయోజనాల కోసం లేచిన సుదీర్ఘ అల్లరిమూకల పరంపరలో ఇది మొదటిది. బ్రాడ్వే టాబర్నేకల్ “సమ్మేళన సంఘంగా” మారబోతున్నదని, అందులో నల్లజాతి, తెల్లజాతి ప్రజలు కలగలిసి బలవంతంగా ఇంటినిండా కూర్చోవలసి వస్తుందని బెలియాల్ కుమారులు పుకారు వ్యాపింపజేశారు.
ఏదో ఒక దుర్మార్గుడు టాబర్నేకల్కు నిప్పు పెట్టి, పని దాదాపు పూర్తయ్యే దశకు వచ్చిన సమయంలో పైకప్పును తగలబెట్టివేశాడు. అగ్నిమాపక సిబ్బంది అటువంటి మనోభావంతో ఉన్నారంటే, వారు మంటలను ఆర్పడానికి నిరాకరించారు. ఇంతలో మిస్టర్ లీవిట్, ఫిన్నీ హెచ్చరించినంత జాగ్రత్తగా వ్యవహరించలేదు, బానిసత్వ విషయంలో ప్రజల అభిప్రాయానికి, భావనకు ఎంతగానో ముందుకు వెళ్ళిపోయాడంటే, అతని చందాదారుల జాబితా రోజుకు ఏభై అరవై చొప్పున తగ్గిపోతూ వచ్చింది. అతడు ఫిన్నీని కలిసినప్పుడు, “నేను ఎవాంజెలిస్ట్ను నాశనం చేశాను. వెంటనే ఏదైనా చేసి ఎవాంజెలిస్ట్ను నిలబెట్టకపోతే, అది జనవరి వరకు మాత్రమే నడుస్తుంది” అని పలికాడు. తన ఆరోగ్యం ఎలా ఉందో తనకు తెలియదు కాబట్టి, తాను ఏమి చేయగలడో తెలియదని ఫిన్నీ చెప్పాడు; అయితే అది తాను ప్రార్థనాంశంగా చేసుకుంటానని అన్నాడు.
ఆ మతపత్రిక అవసరత, ఓడపై పడిన ఆ ప్రార్థనా వేదన, ఆ తరువాత న్యూయార్క్లో జరిగిన ప్రార్థన — బహుశా ఇవే ఫిన్నీ ఎన్నడూ చేసిన అత్యంత ప్రభావవంతమైన క్రీస్తు రాజ్య కార్యానికి దారితీశాయి. ఒకటి రెండు రోజుల తరువాత, మిస్టర్ లీవిట్ తన పత్రికకు నివేదించగల పునరుజ్జీవనాలపై ఉపన్యాసాల పరంపరను ఇవ్వాలని ఫిన్నీ ప్రతిపాదించాడు. మిస్టర్ లీవిట్ మరుసటి వారం తన పత్రికలో దాన్ని ప్రకటించాడు, అది కోరుకున్న ఫలితాన్నిచ్చింది. అంతకుముందు తగ్గిపోతున్న దానికన్నా చాలా వేగంగా, కొత్త చందాదారులు కుప్పలుకుప్పలుగా ప్రతిరోజూ చేరసాగారు.
ఫిన్నీ వెంటనే ఆ ఉపన్యాస పరంపరను ఆరంభించి, ప్రతి వారం ఒకటి చొప్పున ఆ శీతాకాలమంతా కొనసాగించాడు. ఆ ఉపన్యాసాలు పూర్తిగా ఆశువుగా ఇచ్చినవి, సగటున ఒక గంట ముప్పావు గంట పొడవుండేవి. మిస్టర్ లీవిట్ లఘులిపిలో నివేదించలేకపోయేవాడు; కానీ అతడు సంక్షిప్త రూపంలో గమనికలు తీసుకుని, ప్రసంగపు ముఖ్యాంశాలను, భావాన్ని కాపాడుతూ వీలైనంత కచ్చితంగా వ్రాసేవాడు.
ఫిన్నీ ఇలా వ్రాశాడు: “ఈ ఉపన్యాసాలు తరువాత ఒక గ్రంథంగా ప్రచురించబడి, ‘ఫిన్నీస్ లెక్చర్స్ ఆన్ రివైవల్స్’ అని పిలువబడ్డాయి. వాటి పన్నెండు వేల ప్రతులు ముద్రించినంత వేగంగా అమ్ముడైపోయాయి; క్రీస్తు మహిమ కోసం చెప్పాలంటే, అవి ఇంగ్లాండు, ఫ్రాన్సులలో పునర్ముద్రించబడ్డాయి; వెల్ష్ భాషలోనికి అనువదించబడ్డాయి, ఖండాంతర ప్రాంతాలలో ఫ్రెంచి, జర్మన్ భాషలలోనికి అనువదించబడి, ఐరోపా అంతటా, గ్రేట్ బ్రిటన్ వలస ప్రాంతాలలో విస్తృతంగా ప్రచారంలోకి వచ్చాయి. ఇంగ్లీషు భాష మాట్లాడే ప్రతిచోటా అవి దొరికేవని నేను భావిస్తున్నాను. వెల్ష్ భాషలో ముద్రించిన తరువాత, వేల్స్ రాజ్యంలోని కాంగ్రిగేషనల్ పరిచారకులు, తమ బహిరంగ సమావేశాల్లో ఒకదానిలో, ఆ ఉపన్యాసాల వెల్ష్ అనువాదం వలన కలిగిన గొప్ప పునరుజ్జీవనాన్ని నాకు తెలియజేయడానికి ఒక కమిటీని నియమించారు. దీన్ని వారు ఉత్తరం ద్వారా తెలియజేశారు. లండన్లోని ఒక ప్రచురణకర్త తన తండ్రి వాటి ఎనభై వేల ప్రతులను ప్రచురించాడని నాకు తెలియజేశాడు. ఈ పునరుజ్జీవన ఉపన్యాసాలు, వాటి నివేదిక ఎంత అల్పమైనదైనా, తమలో తాము ఎంత బలహీనమైనవైనా, ఇంగ్లాండు, స్కాట్లాండు, వేల్స్లలో, ఖండాంతర ప్రాంతంలో, కెనడాలో, నోవా స్కోషియాలో, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలన్నింటిలో, సముద్ర ద్వీపాలలో పునరుజ్జీవనాలను ప్రోత్సహించడంలో సాధనంగా ఉపయోగపడినట్టు నేను తెలుసుకున్నాను.”
“ఇంగ్లాండు, స్కాట్లాండులలో, ఆ ఉపన్యాసాల ద్వారా ప్రత్యక్షంగానో పరోక్షంగానో మారుమనస్సు పొందిన గొప్ప సంఖ్యలో పరిచారకులను, సామాన్య విశ్వాసులను కలుసుకుని నేను తరచుగా ఉత్తేజం పొందాను. నేను చివరిసారి విదేశాల్లో ఉన్నప్పుడు, ఒక సాయంత్రం, సువార్త ప్రసంగించే ముగ్గురు అత్యంత ప్రముఖ పరిచారకులు ప్రసంగం అయిన తరువాత నాకు తమను పరిచయం చేసుకుని, తాము కళాశాలలో చదువుతుండగా నా పునరుజ్జీవన ఉపన్యాసాలను చదివి, అవే తమను పరిచారకులుగా మార్చాయని చెప్పిన సంగతి నాకు గుర్తుంది. ఇంగ్లాండులో, వివిధ శాఖలన్నింటిలోను, ఆ పునరుజ్జీవన ఉపన్యాసాలను చదవడమే కాక, వాటిని చదవడం వలన గొప్పగా దీవెన పొందిన వ్యక్తులను నేను కనుగొన్నాను. అవి మొదటిసారి న్యూయార్క్ ఎవాంజెలిస్ట్ పత్రికలో ప్రచురితమైనప్పుడు, వాటిని చదవడం వలన ఈ దేశమంతటా అనేక చోట్ల మతపరమైన పునరుజ్జీవనాలు జరిగాయి.”
“అయితే ఇది మానవుని జ్ఞానం వలన జరిగింది కాదు. దేవుడు పునరుజ్జీవన కార్యాన్ని ముందుకు తీసుకువెళ్ళడానికి ఏదైనా చేస్తాడని, ఆయన కోరుకుంటే ఆ కార్యానికి సహాయపడేలా నన్ను ఒక మార్గంలో నడిపిస్తాడని, సముద్రంలో గడిపిన ఆ సుదీర్ఘమైన వేదనా, ప్రార్థనా దినాన్ని పాఠకుడు గుర్తుంచుకోవాలి. అప్పుడు నా ప్రార్థనలకు తప్పక జవాబు లభిస్తుందని నాకు నిశ్చయత కలిగింది, అప్పటి నుండి నేను సాధించగలిగినదంతటినీ చాలా ముఖ్యమైన అర్థంలో, ఆ దినపు ప్రార్థనలకు జవాబుగానే భావిస్తున్నాను. ప్రార్థనా ఆత్మ నాపై ఏమాత్రం అర్హత లేకున్నా, నా సమస్త పాపభరితత్వం ఉన్నప్పటికీ, ఒక సార్వభౌమ కృపగా నాపై కుమ్మరించబడింది. నేను జయించగలిగేలా ఆయన నా ఆత్మను ప్రార్థనలో నొక్కిపట్టుకున్నాడు, యేసుక్రీస్తులోని అనంతమైన కృపాసంపద ద్వారా ఆ కుస్తీ దినపు అద్భుత ఫలితాలను నేను అనేక సంవత్సరాలుగా చూస్తూనే ఉన్నాను. ఆ దినపు వేదనకు జవాబుగా ఆయన నాకు ప్రార్థనా ఆత్మను ఇస్తూనే ఉన్నాడు.”
ఫిన్నీ రచించిన ఈ గ్రంథం అరవై ఆరు సంవత్సరాలుగా, ఈ రోజు వరకు, పునరుజ్జీవనాల విషయంలో సాటిలేని సాంప్రదాయిక గ్రంథంగా నిలిచి, ఇప్పటికీ ప్రచారంలో ఉంది. దాని ద్వారా శిక్షణ పొందిన పరిచారకుల సంఖ్యను, అది బోధించిన ఆత్మలను గెలుచుకున్నవారిని, అది రేకెత్తించిన పునరుజ్జీవనాలను, దాని ప్రభావం ద్వారా ప్రత్యక్షంగానో పరోక్షంగానో దేవుని వద్దకు తీసుకురాబడిన లక్షలాది ఆత్మలను — “ఆ మహాదినమున” “గ్రంథములు తెరవబడువరకూ” ఎవరికీ తెలియదు.
న్యూయార్క్కు తిరిగివచ్చిన తరువాత ఫిన్నీ ఛాతమ్ స్ట్రీట్ థియేటర్లో తన పరిచర్యను తిరిగి ప్రారంభించాడు. దేవుని కార్యం వెంటనే పునరుజ్జీవం చెంది, గొప్ప ఆసక్తితో ముందుకు సాగింది; దాదాపు ప్రతి సమావేశంలోనూ మారుమనస్సు పొందేవారి సంఖ్య పెరుగుతూ వచ్చింది. బ్రాడ్వేలోని టాబర్నేకల్ పూర్తయ్యేవరకు సంఘం అభివృద్ధి చెంది తన ప్రభావాన్ని అన్ని దిశలలో విస్తరించింది. తరువాత సంఘం తమ కొత్త కట్టడంలోకి మారింది, ఆత్మ మళ్ళీ వారిపైకి వచ్చింది, ఫిన్నీ ఆ సంఘానికి పరిచారకునిగా ఉన్నంత కాలం కొనసాగిన ఒక గొప్ప పునరుజ్జీవనం వారికి కలిగింది.
న్యూయార్క్లో ఉండగా, వేదాంతశాస్త్రంలో విద్యార్థులుగా తనను చేర్చుకోమని ఫిన్నీకి యువకుల నుండి అనేక దరఖాస్తులు వచ్చాయి. అటువంటి పనిని చేపట్టడానికి అతనికి ఇప్పటికే చేతినిండా పని ఉంది. అయితే టాబర్నేకల్ను నిర్మించిన సహోదరులు దీన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని, గాయకబృందం క్రింద ఒక గదిని సిద్ధపరచారు, దాన్ని ప్రార్థనా సమావేశాలకు, మరింత ప్రత్యేకంగా వేదాంతశాస్త్ర ఉపన్యాస మందిరంగా వాడాలని ఉద్దేశించారు. దరఖాస్తుల సంఖ్య ఎంతగానో పెరగడంతో, ప్రతి సంవత్సరం ఆ గదిలో వేదాంతశాస్త్ర ఉపన్యాసాల పరంపర ఇవ్వాలని, ఇష్టపడిన విద్యార్థులు ఉచితంగా వాటికి హాజరుకావచ్చని అతడు నిర్ణయించుకున్నాడు.
అయితే ఈ సమయంలోనే, వేదాంతశాస్త్ర ఉపన్యాస పరంపర ప్రారంభమవడానికి ముందే, సిన్సినాటిలోని లేన్ థియలాజికల్ సెమినరీ — దానికి డాక్టర్ బీచర్ అధ్యక్షునిగా వెళ్ళి ఉన్నాడు — విద్యార్థుల మధ్య బానిసత్వ ప్రశ్నపై చర్చను ధర్మకర్తలు నిషేధించడం వలన విచ్ఛిన్నమైంది.
ఇది జరిగినప్పుడు, మిస్టర్ ఆర్థర్ టాప్పన్ ఫిన్నీకి ఇలా ప్రతిపాదించాడు: అతడు ఒహాయోలో ఏదైనా ప్రదేశానికి వెళ్ళి ఆ యువకులను సమకూర్చుకోవడానికి గదులు తీసుకుని, వారికి తన వేదాంత దృక్పథాలను నేర్పి, పశ్చిమ ప్రాంతమంతటా ప్రసంగ పరిచర్యకు వారిని సిద్ధపరచగలిగితే, ఆ మొత్తం వ్యయాన్ని తాను (మిస్టర్ టాప్పన్) భరిస్తానని చెప్పాడు. బలంతో సువార్త ప్రసంగించే మనుష్యులను తర్ఫీదు చేయాలని ఎంతగానో ఆశపడుతున్న ఫిన్నీ హృదయాన్ని ఇది కదిలించింది; అంతేకాక, ఆ విద్యార్థులలో చాలామంది ఫిన్నీ నడిపిన పునరుజ్జీవనాలలో మారుమనస్సు పొందినవారే; కానీ న్యూయార్క్లోని పనిని ఎలా విడిచిపెట్టగలడో అతనికి బోధపడలేదు.
ఇది జరుగుతుండగానే, 1835వ సంవత్సరం జనవరిలో, ఓబర్లిన్ స్థాపకుడైన రెవరెండ్ జాన్ జే షిఫర్డ్, సిన్సినాటి నుండి ఓబర్లిన్ అధ్యక్షునిగా ఎన్నికైన రెవరెండ్ ఏసా మాహన్ — వేదాంతశాస్త్రం బోధించడానికి ఫిన్నీని ఓబర్లిన్కు రమ్మని ఒప్పించడానికి న్యూయార్క్కు వచ్చారు. మిస్టర్ ఫిన్నీ తమ గురువుగా ఉంటే లేన్ సెమినరీ విద్యార్థులు ఓబర్లిన్కు వెళ్ళడానికి అంగీకరించి ఉన్నారు. కింది విభాగంలో ఇప్పటికే వంద మంది విద్యార్థులు సమకూడి ఉన్నారు. ఫిన్నీ సంవత్సరంలో సగభాగం ఓబర్లిన్లో, మిగతా సగభాగం తమతో న్యూయార్క్లో గడిపితే, ఆచార్య పదవులకు సంబంధించినంత వరకు సంస్థకు నిధులు సమకూర్చి, వెంటనే దానిని అమలుపరుస్తామని న్యూయార్క్ సహోదరులు ప్రతిపాదించారు.
లేన్ సెమినరీ ధర్మకర్తలు అధ్యాపక వర్గం తలపైనుండి వ్యవహరించి, వారిలో చాలామంది లేని సమయంలో, విద్యార్థులు వదిలివెళ్ళడానికి కారణమైన ఆ అభ్యంతరకరమైన తీర్మానాలను ఆమోదించారు. తాను ఏమైనప్పటికీ, ధర్మకర్తలు రెండు అంశాలను ఒప్పుకుంటే తప్ప వెళ్ళనని మిస్టర్ ఫిన్నీ చెప్పాడు. మొదటిది — వారు పాఠశాల అంతర్గత నిర్వహణలో ఎన్నడూ జోక్యం చేసుకోకూడదు, అది పూర్తిగా అధ్యాపక వర్గపు వివేచనకే వదిలివేయాలి. రెండవది — తెల్లజాతి ప్రజలను చేర్చుకున్న అదే షరతులపై నల్లజాతి ప్రజలను కూడా చేర్చుకోవడానికి వారికి అనుమతి ఉండాలి; వర్ణం కారణంగా ఎలాంటి వివక్ష ఉండకూడదు. ఈ షరతులను ఓబర్లిన్కు పంపినప్పుడు, తమ సొంత పక్షపాతాలను, సమాజపు పక్షపాతాలను అధిగమించడానికి గొప్ప పోరాటం చేసిన తరువాత, వారు ప్రతిపాదిత షరతులను అంగీకరిస్తూ తీర్మానాలు ఆమోదించారు. అప్పుడు న్యూయార్క్లోని స్నేహితులను సమావేశపరచారు, ఒక్క గంటలోనే ఎనిమిది ఆచార్య పదవుల ఎండోమెంట్ కోసం చందాలు పూర్తయ్యాయి.
అయినప్పటికీ ఈ కొత్త సాహసం చేయడానికి ఫిన్నీ సందేహించాడు. తాను అంత జనసమూహాన్ని సమకూర్చుకుని, మంచి కోసం అటువంటి బలమైన శక్తులకు కేంద్రంగా ఉన్న ఆ అద్భుతమైన సువార్త ప్రసంగ వేదికను అతడు ఎలా వదులుకోగలడు? కొత్త సంస్థలో అనేక వైపుల నుండి గొప్ప వ్యతిరేకతను ఎదుర్కోవలసి ఉంటుందని, భవనాలు నిర్మించడానికి, కళాశాల కోసం పరికరాలు సమకూర్చడానికి నిధులు సేకరించడం కష్టతరమవుతుందని కూడా అతనికి తెలుసు.
“ఆర్థర్ టాప్పన్ హృదయం న్యూయార్క్ అంత విశాలమైనది, ప్రపంచమంత విశాలమైనదని కూడా చెప్పవచ్చు” అని ఫిన్నీ అంటాడు. “ఈ విషయాన్ని నేను అతని ముందు ఉంచినప్పుడు, అతడు ఇలా అన్నాడు: ‘సహోదరుడా ఫిన్నీ, నా సొంత ఆదాయం సగటున సంవత్సరానికి లక్ష డాలర్లు ఉంటుంది. ఇప్పుడు నీవు ఓబర్లిన్కు వెళ్ళి, ఆ పనిని చేపట్టి, భవనాలు నిర్మించబడేలా, గ్రంథాలయమూ అన్నీ సమకూరేలా చూస్తే, నీవు ధనసంబంధమైన అవసరాన్ని దాటిపోయేవరకు, నా కుటుంబ అవసరాలకు కావలసినది తప్ప నా ఆదాయమంతటినీ నీకు వాగ్దానం చేస్తాను.’”
దీనితో విషయం నిర్ణయమైంది. తన సంఘంతో కలిసి శీతాకాలాలను న్యూయార్క్లో, వేసవులను ఓబర్లిన్లో గడపడానికి ఫిన్నీ అంగీకరించాడు. అతడు 1835వ సంవత్సరం తొలివేసవిలో అక్కడికి చేరుకున్నాడు.
నలభై సంవత్సరాల తరువాత, కనెక్టికట్లోని అత్యంత సమర్థులైన వేదాంతవేత్తలలో ఒకరు నాతో — దేశ రాజధాని నగర హృదయంలో తాను చేస్తున్న ఆ సాటిలేని కార్యాన్ని వదిలిపెట్టి, ఉత్తర ఒహాయో అడవులలోని ఒక దీనమైన కుగ్రామానికి వెళ్ళి ఒక యువ కళాశాల సాహసానికి నాయకత్వం వహించడం — అదే ఫిన్నీ జీవితంలోని పొరపాటు అని చెప్పారు. మనం ఖచ్చితంగా చెప్పలేము. వెనుదిరిగి చూసినప్పటికీ, ఇటువంటి నైతిక శక్తులను కొలవడం కష్టం. ప్రపంచవ్యాప్త ఖ్యాతిగల, ప్రపంచంలోనే గొప్ప ప్రసంగికుడైన ఫిన్నీని పొందడం వలన ఓబర్లిన్ వెంటనే ప్రపంచవ్యాప్త ప్రఖ్యాతిలోకి దూసుకుపోయిందనేది మాత్రం నిశ్చయం. ఫిన్నీ బోధన, ప్రసంగం క్రింద చదువుకుని, తరువాత మనుష్యులకు నాయకులుగా ఉండటానికి నలుదిక్కులకు వెళ్ళిన ఇరవై వేల మంది విద్యార్థులు, వేగంగా అభివృద్ధి చెందుతున్న వాయవ్య ప్రాంతపు స్వభావాన్ని రూపొందించడంలో, స్వాతంత్ర్యానికి, నీతికి దేశమంతటినీ కాపాడటంలో మరే ఇతర శక్తికన్నా ఎక్కువగా దోహదపడ్డారని చెప్పవచ్చు. నలభై అయిదు సంవత్సరాల తరువాత, ఓబర్లిన్ విద్యార్థులనుద్దేశించి ప్రసంగిస్తూ, అధ్యక్షుడు గార్ఫీల్డ్, దేశపు ఆలోచనలకు, జీవితానికి మేలుచేసే విధంగా నాడీకేంద్రాలను ఓబర్లిన్అంత సమర్థంగా తాకిన మరే కళాశాలా దేశమంతటిలో లేదని ప్రకటించాడు. ఓబర్లిన్ను ఒక జాతీయ శక్తిగా మార్చడంలో మరే ఇతర వ్యక్తి కన్నా ఫిన్నీయే ఎక్కువగా కృషిచేశాడు.
“అతని ప్రభావం వలననే ఇతర ఏ సంస్థ కన్నా ఎక్కువగా, విద్యార్థుల హాజరు అంతర్జాతీయ స్వభావాన్ని సంతరించుకుంది. డేవిడ్ లివింగ్స్టన్, 1839లో తన మొదటి మిషనరీ నియామకం కోసం బయలుదేరడానికి లండన్లో వేచి ఉండగా, స్కాట్లాండులోని తన చిన్న సోదరునికి తన మొదటి త్రైమాసిక వేతనాన్ని పంపి, ఆ డబ్బు తీసుకుని విద్య కోసం ఓబర్లిన్కు వెళ్ళమని ప్రోత్సహించాడు. అతడు అలాగే చేసి, 1845లో ఓబర్లిన్ నుండి పట్టభద్రుడయ్యాడు.” (రైట్, పేజీ 158.)
నల్లజాతి విద్యార్థుల నిష్పత్తి ఎప్పుడూ చాలా తక్కువగా, మొత్తంలో సాధారణంగా నాలుగు శాతం మాత్రమే ఉండేదని చెప్పవచ్చు. జాతుల సమ్మేళనం అనేది ఒక్క క్షణమైనా ఎన్నడూ ఆలోచించలేదు.